- [เสียงหัวเราะ] - [เสียงเพลง]
Downloaded from YTS.MX
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
Official YIFY movies site: YTS.MX
[ผู้ชาย 1] สลัม
คลองเตย โย่
สลัม
[ถอนหายใจ]
คลองเตย โย่
สลัม สลัม
[ผู้ชาย 1 กระแอม] เกี่ยวกับเรื่องอะไรดี พี่
[ผู้สัมภาษณ์] เกี่ยวกับเรื่องอะไรเหรอ
[ผู้สัมภาษณ์] ได้หมดอะ
♪ อ่า ♪
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
♪ โย่ ♪
♪ อ่า ♪
[ผู้สัมภาษณ์] เกี่ยวกับเรื่องน้องนนท์ด้วยได้ปะ
- ♪ อ่า ♪ - [ผู้สัมภาษณ์ หัวเราะ]
- น้องนนท์เหรอ - [ผู้สัมภาษณ์] เออ
- ความสัมพันธ์พี่น้อง - ♪ อ่า ♪
♪ โย่ เอ้ ♪
♪ ก็กูมันมากับพี่น้อง ♪
♪ เอ้ เอ้ ♪
♪ ก็กูไม่สนใจ ใครจะมองยังไง เอ้ ♪
♪ ยอมทำตามความฝัน แล้วกูไม่แคร์ใคร ♪
- [ดนตรีดังขึ้น] - ♪ เอ้ ♪
♪ แล้วกูต้องตื่นไปโรงเรียน ถึงแม้จะตื่นแปดโมง ♪
♪ แต่กูก็ยังต้องพากเพียร ♪
♪ ชีวิตพวกกูลำบาก แล้วกูก็เดินมาแสนไกล ♪
♪ แล้วกูก็รู้ว่าตัวกูเองนั้นต้องการอะไร ♪
♪ มากันอยู่น่ะสองคน ♪
♪ ใครๆ ก็รู้กูไม่มีความคม ♪
♪ ก็รู้ว่ากูไม่ได้เป็น… ♪
♪ ให้มึงดูในสิ่งที่กูนั้นทำไป ♪
♪ กูมากันหนึ่งสองคน มึงจำเอาไว้ ♪
♪ กูเป็นเด็กสลัมด้วยใจ ♪
♪ และกูนั้นเกิดมาบนดินแดนที่เขาว่าสลัม ♪
♪ ไม่สนใจว่าจะมองยังไง แค่ยากจะแร็ปให้คุณได้จำ ♪
♪ ให้คุณได้จำทั้งเรื่อง ให้คุณได้จำไป ♪
♪ ตราบนานเท่านาน และนี่ก็น้องนนท์ ♪
♪ ได้อยู่โรงเรียนชุมชน ผมอยู่นี่ ♪
♪ เอ้ ผมบุ๊ค เอ้ ผมบุ๊ค ผมอยู่ที่ท่าตอง ให้คุณมาลองมอง เอ้า ♪
♪ ให้คุณมาลองดู ♪
♪ พวกผมน่ะมันเฟี้ยวแค่ไหน อยากให้คุณมาลองดูเดะ เอ้ ♪
♪ ก็นี่ก็อยู่กัน 70 ไร่ ♪
♪ น้องนนท์ต้องบอกว่าโคตรคม บอกไว้เลย เดี๋ยวจัดให้ ♪
♪ แล้วนี่เราอยู่ที่ไหน ♪
♪ เราอยู่ที่เส้นพระรามสี่ ♪
♪ เขาบอกว่า เลยจะพาไปกินบะหมี่ชายสี่ ♪
♪ นี่จะไปไหน เอ้ จะพาไปนู่นน่ะบิ๊กซี ♪
♪ ก็บอกว่าเลยนี่คลองเตย ♪
♪ ก็มีแต่ของดี ก็บอกว่า… ♪
♪ ก็คุณมาดู ฟังผมอะ ♪
♪ คุณมาดูดิ ผมจะแร็ปกันทั้งวัน แล้วจะเป็นกันยังไง ♪
♪ ผมก็คงไม่เข้าใจ ได้แต่คิดกันไป ก็แร็ปกันเข้าไป ♪
♪ นี่ก็อยู่ค่ำๆ ท่าเรือก็โคตรจะมันไป ♪
♪ แล้วก็สิบล้อ แล้วก็หยุดข้างหน้า บอกเลยผมโคตรจะบ้า ♪
♪ เด็กขับรถ ผมบอกไว้เลย ผมขับแบบซ่าๆ ♪
♪ เดี๋ยวฝนก็ไม่ตก ก็บอกผมแร็ปกระดกลื่น ♪
♪ ให้คุณน่ะมาดูดิ ตอนนี้ผมแร็ปกันตอนมืด ♪
♪ ก็ดูเวลาล่ะตอนนี้ มันสองทุ่มแล้วก็แปดนาที ♪
♪ ก็แร็ปของผมมันโคตรจะมัน ก็อยากให้คุณมาดูสักที ♪
♪ แล้วก็บอกว่านี่เราแร็ปกันอยู่ที่สี่แยก ♪
♪ ก็บอกว่าโคตรจะเฟี้ยวเลย ♪
♪ แต่คลองเตยไม่แปลกแยก ไม่แปลกแยก ♪
♪ ให้คุณมาดูดิ ♪
♪ แล้วคิดยังไง ก็นี่รถพยาบาลก็อยู่ข้างๆ ♪
♪ ให้ดูและเข้าใจ ♪
♪ จะไปโรงพยาบาล แต่ผมนั้นนั่งอยู่ในแอร์เย็น ♪
♪ คุณแร็ปกับผม คุณฟังแล้วคงกระเด็น ♪
♪ ให้คุณได้เข้าใจ แล้วผมก็แร็ปก็หลายประเด็น ♪
♪ อยากให้คุณได้คิดว่า สิ่งที่ทำนั้นก็จำเป็น ♪
♪ ดูเดะ แล้วก็คิดไป ♪
♪ คิดไง แล้วก็คิดอีก ♪
♪ บอกเลยนะว่ากับผม ผู้หญิงก็อยากจะจีบเอง ♪
♪ ผมไม่หล่อ ไม่รวย ♪
♪ ผมไม่มีเงินทองมากมาย ♪
♪ แต่ผู้หญิงจะอยู่กับผม อยากจะอยู่จนวันตาย ♪
♪ ก็จำเอาไว้ ♪
♪ แล้วคิดยังไง ถ้าคุณก็ ออลไรต์ ♪
♪ แล้วคุณ แล้วคุณจะมองยังไง แต่คิดถึงคุณก็ไม่เข้าใจอะไรอีก ♪
♪ ก็อยากให้คุณได้รู้เอาไว้ แล้วคิดยังไง ให้คุณได้คิดอีก ♪
♪ แล้วก็บอกไปเลยจะมาแร็ปเร็กเก้ให้คุณเดะ ♪
♪ เป็นยังไงล่ะคุณดูเดะ ♪
♪ แล้วก็เป็นยังไง แล้วก็ไม่เข้าใจ ♪
♪ แล้วก็คิด เป็นยังไง แล้วก็ดูแต่ตา แล้วก็คงไม่เข้าใจ ♪
♪ ให้คุณได้ดู แล้วคงจะไม่เข้าใจอีก ♪
♪ เพราะผมแม่งโคตรจะเฟี้ยว ผู้หญิงก็เลยอยากจะจีบ เย่ ♪
♪ เย่ ♪
ใช่ปะ แน่นอนใช่ปะ
- [หัวเราะ] - [เสียงตึ้ง]
[ดนตรีเบาๆ]
[ผู้ชาย 2 หัวเราะเบาๆ]
ธนายุทธ ณ อยุธยาครับ ชื่อเล่นบุ๊คครับผม
เอเคเอแร็ปคืออีเลเวนฟิงเกอร์ครับ
ผมอายุ 18 ครับ
บ้านผมก็อยู่ที่ร่มเกล้า คลองเตยครับ
แถวใต้ทางด่วนเลยครับ
อีเลเวนฟิงเกอร์เนี่ยมาจาก ผมอะมีนิ้ว 11 นิ้ว ตั้งแต่เกิดละ
เพื่อนก็จะล้อว่า ไอ้ 11 นิ้วบ้าง
ไอ้พิการบ้าง ไอ้นิ้วงอกบ้าง อะไรงี้
พอผมเข้าสู่มัธยมเนี่ย ผมได้ฟังฮิปฮอป
แล้วก็พอเริ่มแร็ปเนี่ย มันก็มีการตั้งชื่อเอเคเอ
ผมก็เลยคิดว่า เอ้ย เราอยากเอาปมด้อย ในเรื่องที่คนล้อๆ กันเนี่ยมาเป็นปมเด่น
มันทำให้คนเขาจำในอีกรูปแบบหนึ่งอะไรอย่างงี้
[ดนตรีฮิปฮอป]
[ดนตรีจังหวะช้า]
สวัสดีครับ ผมชื่อเด็กชายนนทวัฒน์ โตมา ชื่อเล่นชื่อนนท์
อยู่ชั้นประถมศึกษา เอ้ย มัธยมศึกษาปีที่สอง
บ้านผมอยู่คลองเตย ชุมชนล็อกหกครับผม
เอเคเอในวงการแร็ปของผม ก็คือเครซีคิดส์ครับผม
ผมอยากตั้งว่าเด็กบ้าอะ พี่
คือแบบ ผมเป็นคนที่ดื้ออะ
แล้วแบบก็ขอเงินแม่ไปวันๆ
แล้วพยายามจะหาเงินให้แม่นะ พี่ แต่ก็คิดไม่ออก
เป็นเด็กเตะบอล เตะก็ไม่เก่ง
ไปทำอะไรก็แบบไม่รุ่ง
ตอนนั้นพี่บุ๊คมาเล่นบอลด้วย แล้วเขาบอกว่า เออไอ้นี่มันแร็ปเหมือนกัน
ขอลายเซ็นเขา เขาก็บอกไม่ให้
เหมือนบอก ไปหาปากกามาก่อน ประมาณนี้
พอจริงๆ ก็เริ่มรู้จักกัน ก็เริ่มคุยกัน ก็เริ่มดีลกันครับผม
ก็รู้จักกันตั้งแต่วันนั้นอะครับ
[เสียงระเบิด]
♪ กูเลยดูใจ บอกเลยแม่งเป็นอะคิดเอง ♪
♪ ตอนนี้ผมน่ะแร็ป เด็กก็มอง ชนหมัดไปทีดิน้อง ♪
♪ เย่ จัดไป แล้วก็มอง ♪
♪ เอ้ ก็นี่มาแร็ปที่ชุมชน 70 ไร่ ก็บอกไว้เลยแม่งโคตรจะเฟี้ยว ♪
♪ น้องนนท์น่ะจัดไปเดะ ♪
♪ โอ้ แร็ปเกี่ยวกับอะไรดี ♪
- ♪ อ้า ♪ - ♪ เอ้ เกี่ยวกับอะไรก็ได้เดะ ♪
- ♪ เอ้ ♪ - ♪ อ้า ♪
♪ กูคือตัวแทนจากเด็กในสลัม ♪
- ♪ กูคือตัวแทนจากเด็กในสลัม ♪ - ♪ ในสลัมเว้ย ♪
- ♪ กูคือตัวแทนจากเด็กในสลัม ♪ - ♪ จากเด็กในสลัมเว้ย ♪
♪ ที่พวกมึงดูถูกว่าพวกกูเลวระยำ ♪
♪ ด่ากูมากๆ ระวังพวกมึงจะเจอกรรม ♪
♪ ที่กูมีวันนี้ได้ก็เพราะว่ากูอะมีมัม ♪
♪ เอ้ ♪
[ดนตรีจังหวะช้า]
[ผู้บรรยายหญิง 1] ชุมชนที่เห็นอยู่นี้ คือชุมชนแออัดคลองเตย
ซึ่งหลายคนคงคุ้นในชื่อสลัมคลองเตย
ปัจจุบันมี 26 ชุมชน ผู้อยู่อาศัย 12,000 ครัวเรือน
หรือกว่า 70,000 คน
ถือเป็นชุมชนแออัดที่ใหญ่ที่สุดของไทย
[ผู้บรรยายหญิง 2] ทั้งย่านคลองเตย รวมถึงพื้นที่ติดต่อกันนั้น
มีกลุ่มผู้เสพและผู้ค้ายาเสพติดรายย่อย
ที่ต้องเฝ้าระวังอยู่ประมาณ 50 จุดค่ะ
[ผู้บรรยายหญิง 3] เจ้าหน้าที่ปราบปราม ยาเสพติดและเหล่าทหารนะคะ
เข้าระดมสนธิกำลังค่ะ กวาดล้างตามพื้นที่ในชุมชนคลองเตย
มีทั้งหมดสิบจุดเป้าหมายค่ะ
[ผู้บรรยายชาย] ในสถานที่แห่งนี้ ว่ากันว่าอันตราย
เพราะมีทั้งยาเสพติด
อาชญากรรม เด็กแว้น และเรื่องราวของการพนัน
[บุ๊ค] คนข้างนอกเนี่ยเขาไม่รู้ว่า คลองเตยเนี่ยเป็นยังไง
ผมเลยมองว่า เรื่องราวของคลองเตยเนี่ยมัน
เยอะ ทั้งด้านขาว ทั้งด้านดำ
ควรจะเล่าให้คนข้างนอกเขาฟังกันนะ
แนวเพลงมันมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงสังคม
ถ้าเราทำเพลงที่มีประโยชน์
ทำเพลงที่สะท้อนชีวิตพวกเขา อะไรอย่างงี้
คิดว่าคนเขาจะฟังเรา
ทุกเพลงของผมเนี่ยจะพยายามแทรก
ความเป็นคลองเตยใส่ไว้ในเพลงแทบทุกเพลง
[ดนตรีฮิปฮอป]
[บุ๊ค] ♪ อีเลเวนฟิงเกอร์ ♪
♪ คลองเตย ♪
♪ อ้า เย่ เย่ ♪
[บุ๊ค] ♪ จน ชั่ว ♪
♪ เลว อันธพาล ♪
♪ คือคำที่หลายคนไม่ให้คำนิยาม ♪
♪ จน ชั่ว เลว อันธพาล คือคำที่หลายคนแม่งรุมประณาม ♪
♪ เมื่อสังคมมันตราหน้า ว่าคลองเตยเรารากหญ้า ♪
♪ หาว่ากูไม่ดี แต่พวกมึงมองว่าพวกกูไร้ค่า ♪
♪ พวกกูมีความสุขถึงแม้จะรวยจะจน ♪
♪ พวกกูถึงจะอยู่สลัม แต่ก็ไม่เคยดูถูกคน ♪
♪ สลัมคือที่ที่คนรวยแม่งรังเกียจ ♪
♪ บีบพวกกูให้จน แถมยังต้องมาทนให้พวกมึงไล่เหยียบ ♪
♪ เปรียบพวกกูว่าเลว ว่าพวกกูต่ำยิ่งกว่าหมา ♪
♪ แต่จิตใจของพวกกู มันไม่ได้เลวอย่างที่มึงกล่าวหา ♪
♪ จนก็จน จนก็จน แต่พวกกูมาด้วยใจ ♪
♪ ใจพวกกู ใจพวกกู คือทีมการท่าเรือไทย ♪
♪ จนก็จน จนก็จน แต่พวกกูมาด้วยใจ ♪
♪ ใจพวกกู ใจพวกกู คือทีมการท่าเรือไทย ♪
[เสียงกระแทก]
[เสียงกลองแต๊ก]
[นักเรียนหญิงพูดผ่านไมค์] ธงชาติและเพลงชาติไทย
เป็นสัญลักษณ์ของความเป็นไทย
เราจงร่วมใจกันยืนตรงเคารพธงชาติ
ด้วยความภาคภูมิใจในเอกราช
และความเสียสละของบรรพบุรุษไทย
[เพลงชาติบรรเลง]
[นักเรียน] ♪ ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ♪
[ครูผู้ชายพูดไม่ชัดเจน]
เตรียมตัวทำความเคารพ
[นักเรียน] สวัสดีครับคุณครู
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ครูผู้ชาย] จะฟาดให้ตาย
เป็นอะไร
จะตายหรือไง
ไม่ฟังเลย
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ครูผู้ชายพูดไม่ชัดเจน]
นพรัตน์
สมพงษ์
ณัฐภูมิ
ศิริมล
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
♪ ถึงกูเป็นเด็กสลัม พวกมึงก็พากันย่ำยี ♪
♪ อยากถามไอ้พวกข้างนอกว่าพวกมึงมีอะไรดี ♪
♪ มึงบอกว่าพวกกูชอบมาแต่งานฟรี ♪
♪ แต่ขอโทษที พี่ไม่ฟรี พี่เสียตังค์ ♪
♪ มึงบอกว่าคลองเตยน่ะมันมีแต่โจร ♪
♪ แต่หน้าบ้านมึงก็ยังมีแต่ขี้โคลน ♪
♪ มึงบอกว่าคลองเตยมีแต่พวกใจดำ ♪
♪ แต่ขอโทษที พวกพี่น่ะอ่อนโยน ♪
♪ ยังไม่มีโอกาสที่จะจับไมโครโฟน ♪
♪ เพราะไอ้พวกข้างนอกก็ยังมีแต่ขี้โกง ♪
♪ ยังไม่อยากจะตายหรืออยากจะเข้าโลง ♪
♪ เพราะผมยังนั่งเฝ้ารอคสช.ตอนหกโมง ♪
♪ มึงบอกว่าพวกกูสกปรกโสโครก ♪
♪ เวลาพวกมึงแทงหวยก็ยังต้องใช้โชค ♪
♪ เวลาพวกกูเล่นน้ำยังต้องทำตัวให้เปียกโซก ♪
♪ ถ้ายังไม่หยุดด่าเดี๋ยวหัวมึงจะโยก ♪
♪ มึงบอกกูว่างใช่ไหมที่มานั่งแต่งแร็ป ♪
♪ ทำไมจะแต่งไม่ได้พวกมึงยังนั่งแต่งแอป ♪
♪ เวลาพวกกูว่างก็มาเล่นแต่ปืนแก๊ป ♪
♪ เวลาพวกมึงซักผ้าก็ยังต้องใช้แฟ้บ ♪
♪ กูน่ะภูมิใจที่กูอยู่ในคลองเตย ♪
♪ แต่ก่อนกูเดินไปไหนได้ยินแต่เพลงเฉยเมย ♪
♪ อยากจะรู้ใช่ไหมว่านี่เพลงอะไร ♪
♪ มึงก็บอกไปเลยว่านี่สลัมคลองเตย ♪
♪ เพลงนี้อาจจะเชยกับใครหลายๆ คน ♪
♪ แต่สถาบันที่กูเรียนอยู่อะชุมชน ♪
♪ กูอะโคตรภูมิใจที่กูเกิดมาจน ♪
♪ ดีกว่าพวกนักการเมืองที่ยังติดแต่สินบน โย่ ♪
[ผู้สัมภาษณ์] เราเคยขึ้นไปแร็ปบนเวทีปะ
ไม่เคย ผมก็อยาก ผมขอครู ครูบอกว่า
ไม่ต้องหรอก
- ผมบอกไม่เป็นไร - ทำไมล่ะ
ไม่รู้ ผมบอกว่า
ครู ผมขึ้นไปแร็ปบนเวที จะได้โชว์ความสามารถ เขาบอก
ความสามารถเอามานี่ เอาตูดมานี่
- คือจริงๆ เราอยากไปแร็ปบนเวทีปะ - อยากครับ
[ผู้สัมภาษณ์] แต่ครูไม่ให้
ลองขอครูแค่ครูเดียวเพราะเป็นครูประจำวัน
ผมก็ลองขอครูแล้วไม่ได้
วันต่อมาผมก็ไม่ได้ขอ ไม่กล้า
ไม่รู้ ไม่แน่ใจ เพื่อนก็บอกว่า หนึ่งล้านวิว
ได้หมื่นนึง
แต่ครูบอกว่า วิวละ 50 สตางค์
ถ้าเกิดได้ล้านนึง ก็ได้ห้าแสน
ผมขอให้พ่อแม่แสนห้า
ที่เหลือก็เอาไปซื้อบ้านเอง
[ผู้สัมภาษณ์] แล้วถ้าดังขึ้นมาทำไงอะ
ก็เฟี้ยวอะฮะ
แร็ปเปอร์น้อยคลองเตยค่ะ อายุ 13 เท่านั้นเอง
ออกมาแร็ป แล้วก็สะท้อนปัญหา
ในฐานะที่ตัวเองเป็นเด็กคลองเตย
ดีใจครับ
ผมก็ไม่รู้ว่าแบบ มีคนชมขนาดนี้
ยอดวิวก็ไม่รู้มันจะ แบบไวขนาดนี้
ผมก็กำลังงง
[ดนตรีฮิปฮอป]
[นักเรียน 1] พี่ครับ ผมขอลายเซ็นหน่อยครับ
[นักเรียนคุยกันไม่ชัดเจน]
พี่นนท์ครับ ผมขอลายเซ็นหน่อย พี่
ผมติดตามพี่มาตั้งแต่อนุบาล 3 แล้ว
[นักเรียน 1] ผมขอลายเซ็นหน่อย พี่
[นักเรียน 2] พี่เซ็นให้ผมก่อนดิ
- [นักเรียน 3] พี่นนท์ - โคตรเฟี้ยวอะ
[นักเรียน 1] พี่เฟี้ยวจริง
ดูทุกวันเลย วันละสิบครั้ง
[นักเรียนคุยกันไม่ชัดเจน]
[นักเรียน 4] ตบมือให้ว่าที่แร็ปเปอร์หน่อยครับ
‪- [นักเรียน 1] นี่ ‪- [เสียงปรบมือ]
‪อยากดูผมแร็ปหรือว่า
- [นักเรียน 5] ไม่ๆ - [นักเรียน 6] แร็ปๆ
[นักเรียนคุยกันไม่ชัดเจน]
- [หัวเราะเบาๆ] - แร็ปหน่อยๆ
ได้ยินแต่เพลง “เฉยเมย” นี่ครับ
ออกข่าวด้วย เย็ดแม่ โคตรดังอะ
ไปเลยเว้ย นี่สลัมคลองเตย [หัวเราะ]
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[นักเรียน] ให้มึงร้องเพลงนี้เลย “สลัมคลองเตย”
มาจากเน็ต ถูกปะ
- [หัวเราะเบาๆ] - [นักเรียน] แร็ปต่อดิ
- [นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน] - เฮ้ยๆ
[นักเรียน] เย็ดแม่ มึงดังเหรอ
- [นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน] - [นักเรียน] แร็ปเปอร์ร้องไห้
ทำไมไอ้นนท์ร้องไห้บ่อยจังวะ
- [นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน] - [นักเรียน] มึงมีอะไร
♪ กูน่ะภูมิใจที่กูอยู่ในคลองเตย ♪
♪ แต่ก่อนกูเดินไปไหนได้ยินแต่เพลงเฉยเมย ♪
- [พิธีกรหญิง] ต้องขอขอบคุณนะคะ - [คนดูส่งเสียง]
วู้ แบงก์ใหญ่ด้วย
น้องๆ คนไหนที่… อันนี้เป็นตัวอย่างที่ดีนะคะ
เยาวชนที่ดีมากเลย
โคตรดีใจ ยิ่งได้ชุดด้วย
เนี่ยเสื้อหนาว ผมเลือกเองเลยนะ มันเข้าดี
[นนท์] ถ่ายรูปลงเฟซก่อน
- บารมีใคร บารมีลุงต่าย - ลุงต่าย
[เพื่อน] ชุดละเท่าไร
ทั้งหมดอะ 2,900
ตอนนี้ลุงต่ายเป็นสปอนเซอร์มึงยัง
เรียกลุงต่ายมาเป็นสปอนเซอร์ดิ
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
- ทำเสื้อให้กูดิ - เฮ้ย มึงหยุด เดี๋ยวกูตอกหน้า มึงฟังก่อน
ก่อนมึงดัง เคยพูดกับพวกกูว่าอะไร
พอมึงดังแล้ว มึงก็ต้องทำตามสัญญาดิ
เคยสัญญาอะไรกับพวกพี่ไว้ มึงก็ต้องทำตามสัญญาให้ได้ดิ
[เพื่อน 1] มึงก็ต้องตามนั้นอยู่แล้ว
เขาพาไปซื้อเลยเหรอ
ว่าแล้วทำไมมึงไม่มาโรงเรียน
ใส่รองเท้าก่อน
- ทั้งชุดเลย - [เพื่อน 2] เท่าไหร่วะ
- ฮะ - สามพันสองแล้วรวมถุงเท้าอีก
- คู่นี้ - หกร้อย
[เพื่อน 1] แกล้งกูเหรอ ไอ้สัตว์
แกล้งบ้าอะไร พูดจริง
- [เพื่อน 1] เขาออกให้หมดเลย - เออ
- [เพื่อน 1] ใคร คนไหน - [เพื่อน 2] เขารวยจะตาย
เขาเป็นนักการเมืองนะมึง
♪ สลัม สลัม สลัมคลองเตย ♪
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[นนท์] ผมมีพี่น้องทั้งหมดเจ็ดคนครับผม
อยู่กับพ่อเลี้ยง แม่ แล้วก็น้อง
ค่าบ้านบางทีก็ 1,500 แหละ
ใช้หนี้ค่าไฟ ตอนนี้ยังค้างเขาอยู่เลย
เราค้างเขาไว้หลายเดือนแล้ว
[ผู้สัมภาษณ์] ความกลัวที่สุดในชีวิตตอนนี้
[นนท์] กลัวว่าผมจะทำไม่สำเร็จก่อนที่แม่จะเสีย
จะซื้อบ้านครับ
คนในครอบครัวไม่ต้องลำบากแล้ว พี่
อร่อย
[ครูผู้ชาย] ในส่วนที่ยัง…
นะครับ ที่ยังค้างอยู่
สำหรับ ม.ห้า และ ม.หก
ก็จะต้องดำเนินการชำระในวันที่เก้า ที่มีการประชุม
[ผู้หญิง] อย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย
[นักเรียนทุกคน] อย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย
[ผู้หญิง] ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
[นักเรียนทุกคน] ผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน
[ผู้หญิง] กราบ
[นักเรียนชาย] นักเรียนทำความเคารพ
[นักเรียนทุกคน] สวัสดีครับ
[ครูผู้ชาย] เหมือนกับคราวที่แล้วเรา คุยกันเรื่องระบบเศรษฐกิจใช่ไหม
ว่าประเทศไหนอยู่ตรงไหน
ใช่
[เสียงโทรทัศน์ไกลๆ]
[บุ๊ค] ห้องนี้เป็นห้องอัดเพลง อีกห้องนึงเป็นห้องที่ผมไว้พัก
อันนี้ก็จะทำเป็นสตูเลย ไว้เวลามาอัดเพลงหรืออะไรอย่างงี้ครับ
เวลาใครมาอัดเพลงก็อัดห้องนี้
แม่พาผมมาทิ้งไว้ตั้งแต่เด็กแล้ว
พ่อกับแม่ก็อยู่ด้วยกัน แต่ผมก็ไม่ได้มีโอกาสเจอเขา
ตอนเด็กๆ ผมอยู่กับย่า
แม่เสีย ก็คือเป็นน้ำท่วมปอด
เขาก็จะลำบากแหละ ลำบาก ไม่มีเงิน
- [ผู้สัมภาษณ์] สนิทกับใครที่สุดในบ้าน - [บุ๊ค] ย่าสิ ย่าจะเข้าใจสุด
เพราะว่าพ่อจะดุหน่อย
คุยกับย่า เพราะย่าใจดี
ไม่ได้คุยกับพ่อเลย
ก็ตอนนี้ก็ยังรู้สึกขาดๆ อยู่ จูนกันไม่ค่อยติด
คือเขาจะชอบหวังในสิ่งที่เขาทำไม่ได้
เพื่อที่จะให้ผมทำให้ได้
ปริญญาอะ พี่
เรียนจบปริญญา เขาอยากเห็น
[ผู้สัมภาษณ์] นี่เขาเรียกมาทำไมอะ บุ๊ค
ไม่รู้แม่ง ผมงงกับแม่งเหมือนกัน เรียกผมมาทำไม
เรียกมาให้ด่าไง
- [ผู้สัมภาษณ์] เขาบอกว่าอะไร - บอกว่า
ให้มาวันจันทร์ ให้ผู้ปกครองมาคุยกัน
หาทางออกให้เด็กว่าจะเรียนไหม
ถึงเวลาก็เอ้อระเหยได้ นู่นนี่นั่น ไม่ฟังหรอก
พอถึงเวลาจบ ม.หก ปุ๊บ ทีนี้
ก็ถึงเวลาละ แล้วเราต้องไปต่อใช่ปะ
[เสียงโทรทัศน์ไกลๆ]
มันจะจริงอย่างที่มึงพูดหรือเปล่า
เราจะไปต่อได้ไหมหรือเราจะหยุดแค่นี้
ถ้าเราหยุดการเรียนแค่นี้
แล้วเราจะอยู่ร้องแอ้ๆ งี้เหรอ
มันใช่เปล่า
จบ ม.หก แล้วทำอะไรได้
ไอ้ที่มึงพูดมาที่ผ่านมาทั้งหมดมันเพ้อฝัน
[พูดภาษาอังกฤษ] ความฝันของผม ผมอยาก
[พูดภาษาอังกฤษ] จัดทัวร์คอนเสิร์ต
[พูดภาษาอังกฤษ] เอ่อ… ทัวร์คอนเสิร์ต
ยังไงวะ พี่ พูดยังไงดีวะ
ผมจะบอกว่า ผมอยากไปทัวร์คอนเสิร์ต ทั่วประเทศไทย ต้องพูดว่าอะไรวะ
[หัวเราะเบาๆ]
- [ผู้สัมภาษณ์] ลองๆ ดู - คิดอยู่ๆ
ทัวร์คอนเสิร์ตไปทั่วประเทศไทย
ผมจะบอกว่า
[พูดภาษาอังกฤษ] ผม… ความฝันผม ผมอยาก
[พูดภาษาอังกฤษ] ผมอยากเป็นแร็ปเปอร์ ที่เก่งที่สุดในไทย
[ดนตรีฮิปฮอป]
♪ วัน ทู ทรี โอ้ ♪
♪ ไม่เคยจะเข้าใจ แล้วก็บอกกูเป็นคนเลว ♪
♪ จะแคร์พวกมึงทำไม ไม่ให้ข้าวกูแดกแม้แต่ครั้งเดียว ♪
♪ ตรรกะป่วยๆ มึงพร้อมจะเหยียบคนที่ห่วยกว่ามึง ♪
♪ เหยียบกันเข้าไป ลืมไปหรือว่ามีคนที่เหนือกว่ามึง ♪
♪ เหนือฟ้ามันยังมีฟ้า ♪
♪ เหนือมึงมันยังมีกู ♪
♪ เอาชนะตนเองไม่ได้ ไอ้พวกกระจอกอย่ามาคุยกับกู ♪
♪ จิตวิญญาณนักสู้มันยังคงไหลในทุกอณู ♪
♪ คนจริงมันก็คือคนจริง ต้องใช้ปัญญาชนะศัตรู ♪
♪ เป็นเช่นดั่งชาละวัน ที่มีเขี้ยวและฤทธิ์ที่คงเดช ♪
♪ แต่คงยังแพ้ไกรทองที่มีปัญญาดั่งอาวุธ ♪
♪ ผู้ชนะไม่จำเป็นต้องใช่พระเอก ♪
♪ แต่ผู้ชนะที่แท้จริงคือผู้ชนะใจตนเอง ♪
[บุ๊ค] ♪ เสียบมิดไมค์ ♪
♪ มึงเจอกูเสียบมิดแท่ง ♪
♪ ไม่ต้องมาถามเรื่องไอ้สัตว์ ♪
♪ ก็มึงยังโดนการกลั่นแกล้ง ♪
♪ ไม่ต้องทำเพื่อสังคม หรือคำลงพอให้ลงบาร์ ♪
♪ ไม่ต้องมาถาม พวกมึงจะข้องใจ หรือว่ามึงข้องที่วาจา ♪
♪ ให้กูจัดเต็ม ♪
♪ ให้กูซัดให้มึงไปคิดเอง ♪
♪ ฟังที่กูแร็ปไม่ต้องมาพลิกเกม ♪
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] มีไมค์ปะ พี่
[ผู้ชายพูดไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] ขอบคุณครับ พี่
[ผู้ชายพูดไม่ชัดเจน]
ฮัลโหลครับ สวัสดีครับ
ฮัลโหล ฮัลโหล เทสต์
เทสต์ๆ วัน ทู ทรี
เอ้ อ้า เย่ วัน ทู ทรี
♪ แค่อยากจะบอกเธอ ♪
- ♪ แค่อยากจะบอกไป ♪ - ♪ อยากจะบอกไป ♪
♪ เธอจะไปอยู่กับใคร ให้ไปสบาย ให้ไปสบาย ♪
♪ เงินทองฉันก็ไม่มี ♪
♪ หน้าตาผมก็ไม่ดี ♪
♪ บ้านผมก็โคตรจน ♪
[ร้องภาษาอังกฤษ] ♪ ไม่มีเงิน ไม่มีเงิน ♪
♪ จากใจพี่จะพูดไง ♪
กูเอง
♪ เดี๋ยวกูจะไล่ชื่อด่าเลย ♪
♪ อ้า ♪
♪ แล้วกูจะไล่ชื่อด่า แล้วกูจะไล่ชื่อไป ♪
♪ แล้วกูจะทำให้มึงเข้าใจในสิ่งที่กูได้พูดไป ♪
- [นนท์] กูเอง - ♪ จะเติม จะเติม จะเติมไงนั่นใครล่ะ ♪
♪ กูถามจริงนะมาดูกู มึงข้องไรวะ ♪
♪ กูถามจริง แล้วมึงจะข้องไร กูเจอมึงทีเดียวกูบอกเลยกูเศร้าใจ ♪
♪ แล้วกูก็ไม่เคยสนว่ามึงจะมาจากไหน มึงควรจะกลับไป ♪
♪ เขาบอกให้กูนั้นฟรีสไตล์ กูก็เลยแร็ป กูเหมือนกองไฟ ♪
♪ แต่กูไม่สนใจ คนดู 21 คน ♪
♪ ก็แร็ปของกูไปต่อ มึงไม่ใช่ก็สมควรจะมองบน ♪
♪ ไม่ควรจะมองล่าง ก็แร็ปของมึงกระจอก ไอ้สัตว์ ♪
♪ ตอนนี้กูก็ไม่ได้อยู่ที่บ้าน ♪
♪ ให้มึงมาดูสไตล์คนอย่างกูไม่ซ้ำใคร ♪
♪ ทั้งช้ำหนองช้ำใน ♪
♪ ให้มึงฟังกู กูแม่งโคตรจะคูลครับ ♪
♪ บอกเลยกูเกิดมากับทูพัค ♪
♪ กูฟังเพลงทูพัคแล้วก็เอ็มมิเน็ม ♪
♪ แร็ปมึงกระจอกกูว่ามันคงลำเค็ญ ♪
♪ ฟังที่กูแร็ปกูนั้นไหลยังกับไฟ ♪
♪ กูไม่สนใจมึงว่ามึงมาจากไหน ♪
♪ แต่กูก็อยู่กับน้องนนท์กันที่อ่อนนุช ♪
♪ แร็ปมึงกระจอกนะคุณดูมีพิรุธ ♪
♪ สมองมึงไม่มีและไม่มีภูมิปัญญา ♪
♪ แร็ปมึงกระจอกอะ มึงควรไปเรียนมา ♪
ตอนเรายังไม่แร็ปเนี่ย พี่
เหมือนเราเป็นคนที่โดนมองข้ามเลยนะ
เหมือนในโรงเรียน เราไม่มีชื่อเสียง หรือไม่เด่นอะไรเลย
แบบว่าพอเราหันมาแร็ปเนี่ย
อยู่ๆ คนเขาก็หันกลับมาชอบเรา
มองแบบว่า เฮ้ย “มันกล้าแสดงออก มันเจ๋งดี”
มันเฟี้ยวดี มันมีความเป็นตัวเราดี
แล้วผู้หญิงก็เริ่มเข้ามาหามากขึ้น
เพราะเรามีความกล้าแสดงออกอะไรงี้
วันนี้ผมมาอยู่บ้านคนดังครับ
- ♪ ทำอะไรก็ได้กูไม่ได้ขอตังค์ใคร ♪ - [หัวเราะเบาๆ]
♪ หามันด้วยตัวเอง กูทำให้แม่ภูมิใจ ♪
♪ เพลงกูเปิดทุกทีน่ะให้มันเตือนมึงไว้ ♪
♪ ค่อยมาวัดกับกูวันที่มึงมีตังค์ใช้ ไอ้สัตว์ ♪
สวัสดีครับเด็กๆ
[ผู้ฟังหัวเราะ]
สวัสดีๆ
เนี่ยนะเป็นวัฒนธรรมไทยนะลูกนะ
เป็นหนึ่งในค่านิยม 12 ประการ ใช่ไหม
วัฒนธรรมไทย นี่คือหุ่นไทย
ทำยังไงเราจะมีอนาคตที่ดีของชาติได้นะ
มีทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่อะลูก
วันนี้เป็นวันเด็กนะครับ
วันนี้เป็นวันเด็ก
เราจัดงานวันเด็กมาแล้วกี่ปี
หกสิบปีนะลูก 60 ปี
แล้วลุงได้มีโอกาสไปเที่ยวงานวันเด็ก ตั้งแต่ห้าหกขวบมั้ง
คุณแม่เป็นครู ก็คงอุ้มไปโรงเรียนด้วยอะ ก็เลย
เลยสนใจในหนังสือตั้งแต่เด็ก คุณแม่เป็นครูด้วย แล้วก็ดุด้วยนะ
คุณแม่ลุง คุณพ่อลุงก็ดุ เป็นทหาร เป็นครู
อยู่บ้านก็เรียนหนังสือ ต้องอ่านหนังสือ
ไปโรงเรียนก็ไปทำการบ้าน กลับมาก็ดูหนังสือ
ช่วยงานบ้านนะครับ แล้วสอบก็
พยายามทำให้ดีที่สุด ก็ท่องหนังสือ
ก็เวลาสอบแต่ละครั้งเนี่ย สิ่งที่เราภูมิใจที่สุดที่ให้กับพ่อแม่คืออะไร
คือสมัยลุงเนี่ย ถือสมุดพกไปให้พ่อแม่ดู
ว่าเออสอบได้ที่เท่าไร สอบได้ยังไง
เรียนดี สอบได้ดี
ได้ที่หนึ่งบ้าง ที่สองบ้าง อะไรทำนองนี้
ก็พ่อแม่ก็มีความสุข
ถึงแม้ว่าพ่อแม่จะไม่ร่ำรวยนะ
แต่พ่อแม่ก็เลี้ยงลูกได้มาสี่คน
แล้วก็มีลูกคนหนึ่งที่โตเป็นลุงในวันนี้นะ
สามสี่คน ก็ไม่ได้ลำบากมากนัก เพราะว่าเรียนหนังสือ
จนกระทั่งจบปริญญาทุกคนนะครับ
วันนี้บ้านเมืองต้องเดินไปข้างหน้า
ใครจะว่ายังไงก็ไปว่ากัน
ผู้หลักผู้ใหญ่ ใครจะมีปัญหาก็ไปคุยกันไป
แต่อย่าสร้างปัญหาให้กับเราเด็กๆ ถูกต้องไหม ถูกต้องไหม
เด็กๆ ก็ต้องเรียนหนังสือ
เด็กๆ ต้องไปโรงเรียน
- ♪ เด็กเอ๋ย เด็กดี ต้องมี… ♪ - ♪ สอง รักษาธรรมเนียมมั่น ♪
♪ สาม เชื่อพ่อแม่ครูอาจารย์ ♪
♪ สี่ วาจานั้นต้องสุภาพอ่อนหวาน ♪
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
- [ดนตรีจังหวะเร็ว] - ♪ โย่ โย่ โย่ ♪
♪ โอ้ โย่ ♪
♪ ไอ้ควาย มึงอย่ามาสามหาว ♪
- ♪ ไอ้ควาย ♪ - ♪ มึงเจอกูเดี๋ยวมึงหนาว ♪
- [พิธีกรหญิง] น้องบุ๊คค่ะ ขอเสียงหน่อย - [คนดูส่งเสียงเชียร์]
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
[บุ๊คส่งเสียงทักทาย]
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
[พิธีกรชายส่งเสียง]
[พิธีกรชายหัวเราะ]
รบกวนทีมงานเปลี่ยนหัวไมค์ด้วยนะครับ หัวไมค์เปียก
เฮ่ เฮ่ เฮ่
♪ เมื่อสังคมมันตราหน้า ว่าคลองเตยเรารากหญ้า ♪
♪ หาว่าเราไม่ดี แต่พวกคุณมองว่าพวกเราไร้ค่า ♪
♪ พวกเรามีความสุขถึงแม้จะรวยจะจน ♪
♪ พวกเราถึงจะอยู่สลัมแต่ก็ไม่เคยดูถูกคน ♪
♪ สลัม คือที่ที่คนรวยนั้นรังเกียจ ♪
♪ เหยียบพวกเราให้จน แถมยังต้องมาทนให้พวกคุณไล่เหยียบ ♪
♪ เปรียบพวกเราว่าเลว ว่าพวกเราต่ำยิ่งกว่าหมา ♪
♪ แต่จิตใจของพวกเรา มันไม่ได้เลวอย่างที่คุณกล่าวหา ♪
♪ คลองเตย คลองเตย คลองเตย ♪
♪ อย่าๆ อย่าๆ ♪
♪ อย่าๆ อย่า ♪
♪ คลองเตย คลองเตย คลองเตย ♪
♪ อย่าๆ อย่า ♪
♪ คลองเตย คลองเตย ♪
♪ เอ้ เอ้ เอ้ ♪
♪ คลองเตยเขาก็มีดี ไม่เชื่อคุณเอาพวกมาลองที ♪
♪ คลองเตยเขาก็มีน้ำใจ คุณจะด่ายังไง พวกผมไม่ใส่ใจ ♪
♪ คลองเตยก็ช่วยเหลือเผื่อแผ่ ผมรักคนจริงเขาถึงไม่ทิ้งคนแก่ ♪
♪ คลองเตยก็ยังมีคนคิดดี แถมเต็มด้วยทุ่งหญ้าอันเขียวขจี ♪
- [พิธีกรพูดไม่ชัดเจน] - [พิธีกรหญิง] เอาละค่ะ
ผลคะแนนของเรา ตัดสินมาเป็นที่เรียบร้อยแล้วนะคะ
และผู้ที่ชนะระดับ ม.ปลาย
ได้แก่น้อง
[พิธีกรชายฮัมเสียงเพลง]
ม.ปลาย ก่อน ม.ปลาย
- [พิธีกรหญิง] น้อง… - [พิธีกรชาย] ม.ปลาย ครับ ได้แก่
- บุ๊คค่ะ - [คนดูส่งเสียงเชียร์]
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
[พิธีกรหญิง] เอาละ และแน่นอนนะคะ น้องก็อตก็จะได้รับรางวัลที่สองตามลงมา
และแน่นอน มาถึงระดับ ม.ต้น นะคะ
และผู้ที่ชนะนะคะ ระดับ ม.ต้น
ได้แก่น้อง…
[คนดู] นนท์
น้อง…
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
- ยังๆ - เราชื่ออะไรนะ
- [ผู้หญิง] นนท์ - [นนท์] นนท์ครับ
- น้องนนท์เหรอ - [หัวเราะ]
เอ้ย ใช่เหรอ เขาหมายถึงนนท์นู้นเปล่า
เออ คนละนนท์เปล่า
- [พิธีกรชายพูดไม่ชัดเจน] - อ้า น้องนนท์
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
- [พิธีกรหญิง] ขออนุญาต… - [พิธีกรชาย] คนละนนท์ครับ
- นนท์นี้ครับ - [พิธีกรหญิงหัวเราะเบาๆ]
[พิธีกรหญิง] ขออนุญาตเรียนเชิญนะคะ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ
นายแพทย์สันต์ หัตถีรัตน์
ประธานมูลนิธิดวงประทีปนะคะและครูประทีป
[พิธีกรชาย] สามห้าเก้าศูนย์แล้วเหรอ
[นักเรียนหลายคน] ขอลายเซ็นๆ
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[พิธีกรชาย] เช่นกันนะ เป็นเด็กดีนะครับทุกคนครับ
ฟังเอาไว้ หามาด้วยตัวเอง โคตรภูมิใจเลยบอกให้
[นนท์] ก็ไม่อยากจะโชว์อะไรมากนะ
- ใส่ไปเลยใช่ปะ - [บุ๊ค] เออ
[บุ๊ค] ไม่ต้องเรียง มันเรียงให้มึงแล้ว ยัดๆ ไปอย่างงี้ จบ
แต่ปลายๆ มันยับอะ
[เสียงตื้ด]
- [เสียงตื้ด] - [ถอนหายใจเบาๆ]
[บุ๊ค] ดึงครับ เก็บด้วย เก็บไว้เจ็ดวัน
- ทำไมเจ็ดวัน - ถ้าเงินหายไปก็เอาใบนี้ให้เขาดู
อันนี้คือเลขบัญชีนะ เวลาจะให้ใครโอน
[ผู้ชาย] ความรู้สึกเป็นไงอะ พี่ ทางนี้ ขวามือ
[นนท์] แม่
แม่
- [บุ๊ค] ตะคริว ไอ้สัตว์ - แม่
แม่
แม่ แม่อะ
ทายสินนท์เอาอะไรให้แม่
[เสียงโทรทัศน์ไกลๆ]
- [นนท์] เฮ้ย ไม่บอก - [เสียงโทรทัศน์ไกลๆ]
[นนท์] อยากดูไหม
- ทายสิเอาอะไรให้แม่ - [เสียงโทรทัศน์ไกลๆ]
[ผู้ชาย] นาย…
[นนท์] แม่
ฮึ่ย มาเอาสิ
- [แม่] รีบเลยนะ - [นนท์] เออ
- [แม่] รีบเลยนะ - รีบสิ รีบออกไปข้างนอกต่อ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
จบแล้ว
[นนท์] เฮ้ย ไอ้วัน เอ็งจะมายุ่งของพี่ไม่ได้
- [วันส่งเสียงเบาๆ] - ของพี่ เอ้ย ไอ้วัน
เอาไปให้แม่
[วัน] มา
- [แม่] ปลอมปะเนี่ย - [บุ๊ค] กาโม่ๆ
[แม่] แบงก์กาโม่ใช่ปะ
- [แม่] ทิ้งเลยใช่ปะ - แม่ กรรไกร
- แกล้งน้องอะ - [บุ๊ค] กินด้วย ไอ้สัตว์ หิวน้ำ
[วันร้องเบาๆ]
ทำไงก่อน
ขอบคุณครับ
- [บุ๊ค] กินด้วย ไอ้วัน กินด้วย - [นนท์] แม่ ให้ตังค์ไอ้วันไปทำฟันด้วย
- [วัน] ไม่ - [แม่] ให้พี่บุ๊คกินด้วยดิ ไป
- [แม่] ไป เร็ว ให้พี่บุ๊คกินหน่อยเร็ว - [บุ๊คพูดไม่ชัดเจน]
- [แม่] ไหน นนท์ดูดิ - [นนท์] นี่ไง แบงก์ 20 เนี่ย
[แม่พูดไกลๆ]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] หวัดดีครับ
ดูพี่ดู ดูนี่
[บุ๊ค] นี่ ลำดับที่สามของสายชั้น
เกรด 3,68 เห็นปะ
มีธรรมะศึกษาชั้นโท
ชั้นเอก
ผ่านการอบรมผู้นำนักเรียนส่งเสริมประชาธิปไตย
อันนี้การเข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้ ความเป็นเลิศทางศิลปะ
ของมหาลัยช่างศิลป์สุพรรณ
เดอะแร็ปเปอร์ มีทั้งหนึ่งทั้งสองเลย
อันนี้หนึ่ง เอ้ย อันนี้เดอะแร็ปเปอร์หนึ่ง อันนี้เดอะแร็ปเปอร์สอง
นี่ เท่ เห็นปะ
อะเดย์
อดีตมันเคยเรียนเก่งนะ
ม.สาม อะ
ได้ที่สามของระดับชั้นนะ
เออ โอเคนะ
ไปโรงเรียนเช้ากว่าเพื่อน
กลับบ้านช้ากว่าเพื่อน
เคยถาม ไปเช้าไปทำไร บอกไปเรียนหนังสือ
เอาทุกอย่าง
งานที่แบบ ช่วยเหลือโรงเรียนอะ
กิจกรรม ช่วย
คนอื่นเขาไปโรงเรียน เขาก็ไป
นี่ต้องไปใส่ชุดลูกเสือนะ ไปยืนโบกรถให้น้องข้ามถนน
ตกเย็นก็ไปเป็นอาสาช่วยครู
ทำนู่นทำนี่
กันเด็กให้ข้ามถนนนู่นนี่นั่น อะไรงี้
พอ ม.สี่ มา
การเรียนเขาก็ค่อยๆ ลงมาเรื่อยๆ
ไอ้ที่ลงมา พ่อมองแล้วว่า เกิดจากความไม่สนใจมากกว่า
ความไม่สนใจอะ
คือไปให้ความสำคัญกับอีกสิ่งหนึ่ง มากกว่าอีกสิ่งหนึ่ง
ที่ควรจะเป็น
เราก็อยากให้เขาเป็นอย่างที่เราจะเป็น
คือเบาๆ บ้าง ไอ้เรื่องที่แร็ปอะไรพวกนี้
ชีวิต ถ้ามันเยอะเกินไป มันจะสวนทางกัน
มันยังจับต้องอะไรไม่ได้อะ
[เสียงย่ำเท้า]
[ครู] อ้าว เร็วๆ
♪ แร็ปสตาร์ กูกลายเป็นแร็ปสตาร์ ♪
♪ กูไม่เคยลืม ว่ากูมีจุดยืน ♪
♪ วันที่กูเริ่มแร็ป มันยังเหมือนเมื่อคืน ♪
♪ กูไม่ทำเพื่อใคร กูไม่ทำเพื่อเงิน ♪
♪ กูแค่ทำเพื่อใจ และกูยังทำเหมือนเดิม ♪
♪ เงินมันก็ลอยมาเอง ลอยมาเอง ♪
♪ และกูจะนำ กูไม่ทำตามเทรนด์ ♪
[เสียงวัตถุกระทบ]
ตอนที่หนูได้ก้าวเท้าขึ้นมา เป็นประธานนักเรียนนะคะ
รู้สึก ยืนตรงนี้ก็ได้ พี่
ตื่นเต้นอะ พี่ เพราะมันคือก้าวแรกของชีวิตเรา
ซึ่งแบบ ไม่คิดว่าตัวเองจะได้มา เป็นประธานนักเรียนด้วยซ้ำ
หนูโตมากับคำว่ายาเสพติดอะ พี่ คือแบบ
เราไม่รู้ว่าเนี่ยแบบ วันหนึ่งเราเป็นนักเรียนอย่างงี้
พอเราเดินออกจากในซอยบ้านเราอย่างงี้ ตำรวจก็ค้นเรา
ในขณะที่เราก็ยังแต่งชุดนักเรียนอยู่อะ
หนูรู้สึกว่าหนูอยู่ในที่จุดๆ นี้ มันแออัด
คือเราอยากแบบไปเปลี่ยนสังคมอะไรแบบนี้
คือแบบ ไม่อยากให้คนเขามองว่าเนี่ย
แบบโดนตีตราว่าเราอยู่ในจุดๆ นี้ แล้วก็ยังอยู่ในซอยที่เขาขายยาอะไรแบบนี้
[วิว] ทุกวันนี้ที่หนูตั้งใจเรียน มีกฎมาจากครอบครัว
ครอบครัวหนูเขาหวังให้ทุกคน
อย่างน้อยก็เหยียบ ป.ตรีสักหนึ่งใบอะไรอย่างงี้
ไม่ต้องถึงกับขั้นโทก็ได้
เพราะว่ารู้สึกว่าค่าใช้จ่ายมันสูง
[ผู้สัมภาษณ์] เขาคิดว่าการเรียน ป.ตรี มันจะช่วยอะไรน้องได้บ้าง
คือปริญญาตรีที่หนูศึกษากับครอบครัว ว่าเนี่ย เงินสตาร์ตอะ
มันก็หมื่นห้าแล้วอะ
ถ้าเราไม่ได้ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย มันก็คงโอเค
ความรู้มันหมายถึงอะไร
มันก็จะมีความหมายของมัน แล้วก็เอามาเขียนใส่
ในแต่ละข้อที่ครูเขาถาม
มันจะมีคำตอบให้หมดเลยอยู่ในหนังสือ
- [ผู้สัมภาษณ์] แล้วเราก็เอามา - ใช่ค่ะ
มันมีหนังสืออันนี้ ควบคู่กันไปกับสมุด
[ผู้สัมภาษณ์] ก็คือตอบตามหนังสือ
ใช่ค่ะ
ตรงนี้คือ ค่านิยมหลัก 12 ประการ
คือตอนเช้าๆ เขาจะให้น้องๆ ท่อง แล้วก็มีผู้นำ
เป็นตัวตาม
เป็นคนนำแล้วก็มีนักเรียนตามนะคะ
ก็มี หนึ่ง รักชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์
สอง ซื่อสัตย์ เสียสละ อดทนได้
สาม กตัญญูพ่อแม่สุดหัวใจ
สี่ มุ่งใฝ่เล่าเรียนเพียรวิชา
ห้า รักษาวัฒนธรรมประจำชาติ
หก ไม่ขาดศีลธรรมศาสนา
เจ็ด เรียนรู้อธิปไตยของประชา
แปด รักษาวินัยกฎหมายไทย
เก้า ปฏิบัติตามพระราชดำรัส
สิบ ไม่ขาดพอเพียงเลี้ยงชีพได้
สิบเอ็ด ต้องเข้มแข็งทั้งกายใจ
สิบสองไซร้ คิดอะไรให้ส่วนรวม
อันนี้คือค่านิยมที่น้องๆ จะได้ท่องนะคะทุกวัน
เด็กดีเหรอ ในความคิดหนูคือการที่เรา
ให้เกียรติคนอื่น หรือให้เกียรติซึ่งกันและกัน
แล้วก็เป็นเด็กที่ใฝ่รู้
เป็นเด็กที่กระตือรือร้น พยายาม
แล้วก็เป็นเด็กที่แบบไม่คดโกงอะ พี่
คือเหมือน เด็กดีก็เปรียบเหมือน
ศีลห้าอะไรแบบนี้
- [ผู้สัมภาษณ์] เด็กไม่ดี… - เด็กไม่ดีก็เหมือนโจรอะ พี่
[หัวเราะ]
ซึ่งไม่เอาไหนเลย
ก็หน้าที่ของเด็ก ถ้าเด็กไม่ดีก็
ทำตัวแบบเละเทะ
ถ้าสมมติอยู่ในโรงเรียน ก็เป็นพวกที่แบบไม่เรียนเลย
ไม่เรียนอะไรเลย อยู่ข้างนอกก็เป็นพวก
ขี้ยาหรือโจรอะไรแบบนี้ค่ะ
นอกโรงเรียน
[ผู้หญิง 1] นี่นะคะ อุ้ย 700 บาท
เคเกล็ด อุ๊ย แสบตา 700 บาท
นี่ผง 500 บาท
แล้วก็ถ้าซื้อเคเกล็ด จะแถมหลอดให้
[หัวเราะเบาๆ]
เพราะหลอดหายาก ต้องไปเอาหลอดที่เซเว่นเท่านั้นน่ะ
คนชอบไปดึงหลอดที่กล่องนมกัน
แล้วก็ไม่ซื้อนม
แงะตรงนี้ออก แล้วก็เอายัดเข้าไป
- [ผู้หญิง 2] อันนี้ - [ผู้สัมภาษณ์] ถ้าเป็นเสื้อตัวเองต้องยัดยังไง
[ผู้หญิง 1] ก็นี่ไงเนี่ย มันจะมีแงะตรงนี้
แต่พ่อเขาชอบทำ… เขาชอบใส่สามส่วนอะ
เขาจะแงะกางเกงยีนส์
แล้วก็ยัดเข้าไปในนี้
แต่ของเขาเป็นเม็ดไง มันยัดได้ง่าย
ถ้าเป็นซองก็ต้องเป็นผงเท่านั้น
ถ้าเป็นเกล็ดระวังทะลุขึ้น
[เสียงวัตถุกระทบเบาๆ]
[เสียงน้ำ]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[เสียงไซเรน]
[ผู้ชาย] ตั้งแต่แปดขวบ ก็ออกมาดมกาว เร่ร่อน เช็ดรถ
อยู่กับพวกรุ่นพี่
- [ผู้สัมภาษณ์] แล้วจริงๆ อายุเท่าไร - [ผู้ชาย] สิบห้าครับ
[ผู้ชาย] เขาก็ให้หาตังค์เพื่อยา
ผมก็ต้องทำเพราะว่าตอนนั้นผมติดยา
เสร็จปุ๊บ อยู่ไปอยู่มา
ผมทนไม่ไหว ผมก็หนีออกมาอยู่ข้างนอก
ออกมาอยู่กับแม่
พออยู่ไปได้ สิบขวบ แม่ตาย
แม่ตายปุ๊บ พ่อก็โดนจับ
ก็เลยออกมาเร่ร่อนเหมือนเดิม
มานอนข้างถนนบ้าง นอนอยู่ตรงหัวตลาดคลองเตยอะ พี่
แล้วก็ไปไม่รอด ต้องกลับมาอยู่กับคนชื่อเมย์อีกรอบนึง
กลับมาอยู่เสร็จปุ๊บก็
ออกมาอยู่ ออกมาอยู่กับพวกรุ่นพี่เหมือนกัน
ชื่ออาร์ต อยู่ล็อกหนึ่ง
ก็อยู่ไปอยู่มาก็ น้องเขามาแอบชอบผม
ตั้งนานแล้ว ผมก็เลยมาอยู่กับน้อง
อยู่กับน้องเสร็จปุ๊บก็ว่าจะเลิกยาแต่เลิกไม่ได้
ก็ดูดยา ดูดมาเรื่อยๆ จนถึงทุกวันนี้
ก็เสพไปเพื่อคลายเครียด
มันไม่มีหรอก พอเราเสพเข้าไปปุ๊บ มันก็จะคิดเรื่องอื่นละ
บางทีเครียดมาก ก็ไปนั่งแย่งโทรศัพท์แฟน มานั่งเล่นกดเกมมั่ง
แต่ส่วนมาก น้อยมากที่แฟนจะให้
[เสียงปืนจากเกม]
แล้วก็โดนด่าด้วย
[เสียงปืนจากเกม]
แล้วมีวันนึงหนีตำรวจ
หนีตำรวจที่ซอยเย็นอากาศ ตำรวจขึ้นบ้าน
ตอนนั้นขายยาอยู่ซอยเย็นอากาศ
โดนตำรวจไล่จับ ตำรวจขึ้นบ้าน
เย็บมาเจ็ดเข็ม
กระโดดหนีตั้งแต่ชั้นสอง
ก็ไม่รู้เหมือนกัน
[หายใจเสียงดัง]
[เสียงปืนจากเกม]
ผมตายไป ย่าผมจะอยู่กับใคร
ย่าบอกว่า ให้เขาตายก่อน
ดีกว่าเขาต้องมานั่งร้องไห้เสียน้ำตาให้ผม
ทุกวันนี้ผมก็ยังไม่รู้เลยว่าผมหรือเขาที่จะตายก่อน
[เสียงปืนจากเกม]
[เสียงย่ำเท้าจากเกม]
ไหนจะเครียดกับเรื่องหาตังค์ไม่ได้ ผมก็มีเมียแล้ว
ทุกวันนี้ผมยังเกาะเมียกินอยู่เลย
[ผู้สัมภาษณ์] เคยจินตนาการปะวะ ว่าตัวเองอีก 15 ปี ข้างหน้าจะเป็นยังไง
- ผมให้ลองคิดเล่นๆ ก่อนนะ - [ผู้ชาย] คิดเล่นๆ ตอนนี้ 15 ปี ข้างหน้าก็…
ไม่ขายยาก็อยู่ในคุก
[เสียงปืนจากเกม]
[พิธีกรชาย] สวัสดีครับ บ่ายโมงนะครับ
[พิธีกรหญิง] ค่ะ บ่ายโมง ก็คืองานก็จะเริ่มแล้วนะคะ
[พิธีกรหญิง] เพราะว่าเราได้ทำงานกับน้องๆ
[พิธีกรชาย] ใช่ครับ
[พิธีกรชาย] และในวันนี้เราจะคุย มาแลกเปลี่ยน
[พิธีกรชายพูดไม่ชัดเจน]
[พิธีกรชาย] วันนี้เป็นยังไงบ้างครับ
[พิธีกรหญิง] ก็รู้สึกแบบว่าเหมือน เรากลับไปเรียนมัธยมอีกครั้งนะ
- ถ่ายตรงนี้ - ตรงนี้หน่อยๆ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ผู้หญิงหัวเราะ]
เข้าไปรอเหรอ
♪ แน่จริงก็มา ♪
[ผู้ชาย] ไม่มีมู้ด ไม่มีแร็ปเปล่า
[เสียงผู้ชายพูดไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] ฟีลอเมริกาๆ
[ทุกคนร้องเพลง]
♪ วัน ทู ทรี มึงอย่ามาปากดี เข้ามาเลยมึงได้แดกตีนกู ♪
[ทุกคนร้องเพลง]
[เสียงของตกพื้น]
- [เสียงหัวเราะ] - [เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
โทรศัพท์ตกบันไดเลย
ซัมซุงฮีโร่ ไม่เป็นไรเลย
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] เติมพลังหน่อย ทำได้
[นนท์] อู้ ลัลลา
- [บุ๊ค] ตลกละเนี่ย ซีเรียสๆ - [เด็กผู้ชาย] อุ้ย จั๊กแร้
[หัวเราะ]
[บุ๊ค] เข้ามารอหรือยัง
เงียบๆ อันนี้จริงจังๆ
[กระแอม]
[บุ๊ค] อันนี้จริงจัง อย่าเล่น
โอเค ทำได้ ลุย
[เสียงดนตรีไกลๆ]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
อุ๊ย
อันนี้มันเป็นเหมือนงานแรกที่ผมได้
มาพูดในสิ่งที่ผมไม่เคยพูดที่อื่นมาก่อน
แล้วก็มาแร็ปในสิ่งที่ผมอยาก จะแร็ปให้คนอื่นได้เข้าใจ
มันจะเป็นยังไง หรือว่ามันจะออกมาผิดพลาดนิดนึง
แต่ว่ามันเป็นสิ่งที่เราอยากจะพูด
แล้วหวังว่าเขาจะรับฟังแล้วก็เข้าใจด้วย
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[บุ๊คเริ่มร้องเพลง]
♪ ไม่มีใครในโลกที่มันต่างกัน ♪
♪ ก็ไม่มีใครบนโลกที่ไม่อิจฉากัน ♪
[เสียงพิธีกรหญิงพูดภาษาอังกฤษไกลๆ]
[บุ๊คพูดภาษาอังกฤษ] เวร
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
รอแบบว่าไฟดับเลย แล้วออกไปเลย
[พิธีกรหญิง] กันแล้วนะคะ
เมื่อกี้เนี่ย รอบแรกเราก็ได้มาเจอกับ…
- [ผู้สัมภาษณ์] เหงื่อออกแทนเลย ตื่นเต้น - เหี้ย
[พิธีกรชายพูดไม่ชัดเจน]
แต่ว่าน้องคนนี้ เขาจะไม่ได้มาพูดเนอะ
แต่เขาจะมาเล่าเรื่องผ่านไรห์ม
- [พิธีกรหญิง] ไรห์ม - [พิธีกรชายพูดไม่ชัดเจน]
[พิธีกรหญิง] ซึ่งเพอร์ฟอร์แมนซ์นี้นะคะ
ได้รับแรงบันดาลใจจากการที่น้องคนนี้ค่ะ เขาเล็งเห็นถึง
ปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในสังคมไทยเรา
น้องเขาบอกว่าจริงๆ แล้วเรื่องนี้มันก็อยู่ใน
หมู่เด็กๆ นักเรียน หรือว่าผู้ใหญ่ที่ทำงานส่วนใหญ่
ก็ต้องเจอกับในเรื่องของการแบ่งชนชั้น
- [บุ๊คไอเบาๆ] - [พิธีกรชาย] แล้วน้องคนนี้เขาก็เป็นคนที่…
ออกมาพูดเกี่ยวกับเรื่องความเท่าเทียม ของมนุษย์มาโดยต่อเนื่องเนอะ
แล้วน้องคนนี้เนี่ย เขาก็เกิด และเติบโตที่ชุมชนคลองเตยด้วย
แล้วก็แจ้งเกิดด้วยเพลงแร็ปด้วย จากเขาชื่อ
“คลองเตย มาย ซิตี” แล้วก็เพลง “เท่าเทียม” อีกด้วย
[พิธีกรหญิง] และในที่สุดนะคะ น้องคนนี้ก็ได้รับสมญานามว่า “แร็ปเปอร์สลัม”
ขอเชิญทุกท่านพบกับการแสดงจาก
น้องธนายุทธ ณ อยุธยา หรือน้องบุ๊ค
อีเลเวนฟิงเกอร์ค่ะ
[เสียงปรบมือ]
มาแล้ว เปิดเลย พี่ เปิดเลย
เฮ่ ขอเสียงเท็ดเอ็กซ์หน่อยเร็ว
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
[บุ๊ค] ♪ จากเด็กสลัมดังไปไกลถึงเมืองนอก ♪
♪ แต่ไม่มีทางที่กูจะลืมบ้านเกิด ♪
♪ ถ้าเป็นควาย กูคงเป็นควายไม่ลืมคอก ♪
♪ ถ้าได้โบยบิน จะไม่ลืมดินที่เคยเดิน ♪
♪ จากเด็กสลัมดังไปไกลถึงเมืองนอก ♪
♪ แต่ไม่มีทางที่กูจะลืมบ้านเกิด ♪
♪ ถ้าเป็นควาย ก็คงเป็นควายไม่ลืมคอก ♪
♪ ถ้าโบยบิน จะไม่ลืมดินที่เคยเดิน ♪
♪ คิดถึงครอบครัวที่กูได้ไกลห่าง ♪
♪ คิดถึงเสาอาคารที่กูเคยเดินผ่าน ♪
♪ คิดถึงตอนทำเพลงแล้วไม่มีใครจ้าง ♪
♪ แต่ตอนนี้ต้องออกมาทัวร์ ก็มีบางทีต้องไกลบ้าน ♪
♪ มากับ เจ.เอ็ม. กันที่บางแสน ในขณะเมากูก็วางแผน ♪
♪ ให้ปีหน้าเรามาแตะแสน ♪
♪ อยากให้ครอบครัวกูยิ้มแล้ว พ่อกูทำงานไม่เคยว่าง ♪
♪ มีบางทีตัวกูคิดจ้าง ♪
♪ อยากใช้เวลาสักหนึ่งวัน ให้พามาดูผมเล่นคอนเสิร์ต ♪
♪ ผมต้องขอโทษที่ออกจากโรงเรียน ♪
♪ เลิกรากับตำราที่เคยได้พากเพียร ♪
♪ อยากบอกกับย่า ไม่ต้องตามไปหรอก ♪
♪ เดี๋ยวผมกับเงินจะกลับไปให้ทันกอด ♪
♪ จากเด็กสลัมดังไปไกลถึงเมืองนอก ♪
♪ แต่ไม่มีทางที่กูจะลืมบ้านเกิด ♪
♪ ถ้ากูเป็นควาย กูคงเป็นควายไม่ลืมคอก ♪
♪ ถ้าได้โบยบิน จะไม่ลืมดินที่เคยเดิน ♪
เชื่อปะ ผมว่า ผมว่าคนนี้
คนที่ลงทุนออกจากเรียนเลย ไม่เรียนแล้วอะ
ออกมานั่งอยู่ในแล็บ มาทำเพลงอย่างเดียวอะ
ผมว่ามีสิทธิ์ดัง
เพลงอังกฤษ พี่
เพราะเพลงอังกฤษที่ผมฟังอะ แต่ละเพลงคือแบบ
ยอดวิวมันเกิน 100 ล้าน
แต่ก็มีบางเพลงทีมันแบบสิบล้าน 20 ล้าน
แต่ส่วนใหญ่คือแบบเกิน 100 ล้านหมด
และผมคิดว่า เออมันเป็นภาษาเบสิกอะ
- มันแตกต่างใช่ปะ - เออแบบ
ภาษาเบสิกคือมันฟังกันทั่วโลกได้ใช่ปะ พี่
แล้วแบบพอแร็ปภาษาไทยอย่างเดียว มันก็แบบ มันฟังไม่รู้เรื่องอะ
ถ้าเกิดอย่างน้อยผมทำเพลง
ภายในหนึ่งเพลงได้สักสองนาทีอะ
ผมจะพูดอังกฤษเริ่มแข็งแล้วตอนนั้น
นนท์ ถ้าเกิดว่ากูมีเงินค่าตั๋วอะ
มึงกับกูสองคนไปอเมริกากัน แล้วแบบ
ไปที่นู่นแล้วไม่รู้จะมีกินหรือเปล่า มึงพร้อมไปกับกูปะ
- ไปดิ - เย็ด
เดี๋ยวไปหาเอ็มมิเน็ม
มึงได้ไปแน่ เดี๋ยวกูพาไปแน่ อเมริกาอะ กูพูดเลย
ถ้าเกิดผมดังจริง แบบคนรู้จักทั้งประเทศนะ
- เขาอาจจะเรสเปกต์เราก็ได้ - โรงเรียนผมก็ขำผมนะ
[ผู้สัมภาษณ์] จะไปไหนก่อนเปล่า
เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนอะ
- พี่มาทำไมเหรอ - [ผู้สัมภาษณ์] กินข้าวแล้วก็ถ่ายสองคนนี้
- อันดับหนึ่ง อยากเข้า มศว - [บุ๊ค] แต่ถ้า มศว…
บอสตัน [หัวเราะ] อเมริกาเลย
ผมอยากไป
- [วิว] ฝันสูงจังเนอะ - [หัวเราะ] เออ แล้วดู
ฝันสูงนี่แหละ ถึงมาเยอะ
เดี๋ยวจะเอ็นต์ติด มศว ให้ดู
[บุ๊ค] เฮ้ย เอาดิๆ
เพราะว่าเรามีติวข้างนอกอะ
- [บุ๊ค] ติวข้างนอกด้วย - อืม
[บุ๊ค] นี่ไม่เน้นติว เน้นผลงานอย่างเดียว
คนละแบบเนอะ เข้าคนละแบบเนอะพี่เนอะ
เราเน้นสมองอะ เราเอาความรู้เราเทียบเข้า
มาเทียบนี่ ผลงาน
- [ผู้สัมภาษณ์] คนละแบบ - เหี้ย แข่งกันมันนะ เหี้ย แม่งน่าตื่นเต้นอะ
เนี่ย แค่นนท์ตั้งใจเรียนในโรงเรียนอะ
แค่ครูแบบ ไอ้นนท์มันได้แต่แร็ป
แล้วการศึกษามันห่วยแตก อุ้ย หนูได้ยินคำนี้เลย
- [นนท์] ใช่เหรอ - ครูทุกคนพูดแบบนี้เลย
อะไรครับอาจารย์ ไอ้สัตว์ เย็ดแม่ มึงดูด้วย นี่ตัวกูนี่
เพราะถือว่ามันต้องอยู่ในโลก กับความเป็นจริงไง ไม่ใช่แค่ความฝัน
[นนท์] ก็นี่ไม่ใช่ความฝันไง
อยากเรียก ผอ. มาคุยมาก
จริงปะ
คือแบบ ผู้ใหญ่ไม่ควรมองว่าแบบ
เด็กเก่งแค่นี้เว้ย
แต่ไม่เก่งอันนี้เว้ย แต่ควรมองว่า
แต่ผู้ใหญ่อะควรมองว่าแบบ
สิ่งที่เด็กเก่งอะ คือทุกอย่างของเขาเว้ย พี่
ไม่ใช่ว่าเด็กเก่งอันนี้ แต่ไม่เก่ง
บอกให้ ผมเรียนเก่งกว่าทุกคนในโรงเรียน ผมได้มา 3,8 3,9 อะ
แต่ผมมาแร็ป เกรดผมตกหมดอะ
ผมยังบอกเลย แล้วทำไมอะ
คนมาบอกผมว่าแบบ เอ้ย มึงเรียนไม่เก่ง แล้วผมบอก ทำไมอะ
“แล้วมึงแร็ปแข่งกับกูปะล่ะ”
ครูก็บอก “เอ้ย เรียนไม่เก่ง”
ผมบอก มาเปิดใบเกรดดูครับ
แต่ก่อนอะบอกให้ ไปเปิดดู
ที่ผมเรียนไม่เก่ง เพราะผมอยากทำตรงนี้ ผมชอบอันนี้
แล้วครูออกข่าวได้อย่างผมปะล่ะ
ผมก็พูดเลย ครูก็บอก ออกไม่ได้
ก็คนเรามันมีอะไรดีต่างกัน
ผมบอกให้ ผอ. เนี่ย นนทรีเนี่ย มาออกข่าวอย่างไอ้นนท์ก็ทำไม่ได้
คนเรามันดีต่างกัน ถึงเงินเดือนจะไม่เท่ากัน
แต่ความสุขพวกผมก็เยอะกว่า เพราะผมทำสิ่งที่ผมชอบ เชื่อผมดิ
- [ครูผู้ชาย] กินข้าวไม่หมด - [เสียงกริ่ง]
[นักเรียนชาย] ผมไม่กินครับ
[นักเรียนทุกคน] หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
เจ็ด
แปด
เก้า สิบ
[ครูผู้ชาย] เอ หรือ บี เอช
อ้า ดังนั้น ตัวอย่างที่ 5,6 ห้าเมตร
เพราะว่าแอลเนี่ยคือ
พื้นยาว
- ฟังไหมเนี่ย - [นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
เดี๋ยวจะสั่ง ใครไม่ได้ มามึงเจอ
เท่ากับ 300 นิวตัน คือตัวดับเบิลยู
[นักเรียนอ่าน] สูงสามเมตร ดังภาพ
จงหาว่า…
ไม่มีอะไรเข้าไปในหัวผมเลยนะ พี่
ไม่เหมือนกับแร็ปอะ พี่ คือแร็ปมันปฏิบัติด้วย พี่
แต่คือ เรียนก็คือให้จดๆ
จดๆ จดๆ แล้วก็ให้นั่งจำ
ซึ่งผมก็แบบ…
ไอ้เหี้ย มันจำแล้วแบบ
มันจะจำได้ไหม คือแบบ ไม่ปฏิบัติอะ
[นนท์] แล้วก็ต้องไปเรียนวิชาที่ไม่จำเป็นอะ พี่
อย่างถ้าเด็กไม่ชอบ เด็กมันชอบศิลปะ
ศิลปะก็มีแค่ชั่วโมงเดียว
ทั้งสัปดาห์
แต่วิทย์นี่แบบ โอ้โฮ เกือบทุกวัน
ซึ่งแบบ เด็กนักเรียนที่ไม่ชอบก็จะแบบ
ทรมานอะ พี่ ทรมานเด็กนักเรียน
[ผู้สัมภาษณ์] ตัวเองรู้ปะว่าเขาให้เรียนไป เพราะอะไร เพื่ออะไร
[นนท์] เรียนไปเพื่ออนาคตที่ดี เขาบอกอนาคตที่ดี
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[แม่] มีหวานกับขม
[แม่] ได้ใบเกรดหรือยังเนี่ย
ได้วันอื่น ประมาณห้าวันอะ
ไหนพี่จะดูวิธี โอ้ พี่ยังถ่ายอีก
ผมจะเสร็จภายในห้านาที
จะจบภายในห้าขัน
คืน
[ร้องเพลง]
[แร็ปภาษาอังกฤษ]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
เฮ้ย มีบลูทูธด้วย
- [นักเรียนชาย] กระบอกน้ำ - บลูทูธอะไร มันกระบอกน้ำ
เปิดเลย
เอาเพลงนี้ เราขอเพลงนี้ก่อน
ทำไมถึงเลือกเพลงนี้อะ
มันเฟี้ยว มันเพราะ
- มันเพราะ - มันเพราะ
- เพราะอย่างเดียว ไม่รู้เนื้อหา - จริงๆ สุดท้ายนนท์อยากจะแต่งเพลงได้ใช่ปะ
- ใช่ - แล้วคิดว่ามันใช้เวลานานปะ
- ไม่รู้อะ - [นักเรียนชาย] โคตรนาน
ไม่ จริงๆ นะ จะบอกว่าเหมือนแบบ ธรรมชาติเวลาเรียนของแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน
ถ้าเราเริ่มที่ร้อง เราก็ไม่ต้องสนใจแบบ
ต้องไปเริ่มเรียนแบบคล้ายๆ คนอื่น เข้าใจปะ
คือครูแนะนำว่า อย่างแรกอะ เหมือนหลักพื้นฐาน เวลาถ้าเกิดเราอยากจะอ่านได้อะ
อยากให้นนท์ลองเขียนแบบคาราโอเกะ
- เขียนเป็นภาษาไทย - รู้จักคาราโอเกะปะ
ลองแบบว่า เปิดแต่ละท่อน แล้วก็ลองเขียนดูว่า แต่ละคำมันอ่านว่ายังไง
- ได้ปะ - [หัวเราะ]
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึกเหมือน… [พูดภาษาไทย] อะไรวะ
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึกเหมือนฉัน
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉัน
- [พูดภาษาอังกฤษ] เสียสติ - [พูดภาษาอังกฤษ] เสีย… สติ
- [พูดภาษาอังกฤษ] ชีวิตฉัน - อันนี้ๆ
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึก
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึกเหมือนฉัน
- [พูดภาษาอังกฤษ] เสีย - [พูดภาษาอังกฤษ] เสีย
- [พูดภาษาอังกฤษ] เสีย… - [พูดภาษาอังกฤษ] เสียชีวิต
- เสียสติ - เสียสติ
[ครู] อืม
[ครู] แล้วถ้าอันนี้คือ “ไลก์” ใช่ไหม
แล้วอันนี้
[เสียงผู้ชายพูดเบาๆ]
[ร้องภาษาอังกฤษ] ♪ รักเธอจนฉันตาย แต่เธออยากแค่เป็นเพื่อน ♪
♪ เธอไปกับทุกคนยกเว้นฉัน ♪
♪ ไม่เป็นไร ฉันโอเค ♪
♪ ได้เห็นเธอ รักเขาแต่ไม่รักฉัน ♪
♪ อย่าเศร้า เลือกไม่ได้ นี่มันอะไร ♪
♪ ช่วยหยุดความรู้สึกข้างในฉันที ♪
♪ ทุกคนทำได้ เธอทำได้ไหม ♪
♪ ฉันไม่อยากเป็นเพื่อนเธอ แต่ฉันอยากเป็นแฟนเธอ ♪
♪ ฉันมอบความรักให้เธอ แต่เธอบอกว่าฉันเป็นแค่เพื่อน ♪
แร็ป พี่
ขนาดผมไม่ได้เรียนภาษาอังกฤษ ผมแร็ปนะ พี่
ผมเริ่มแบบอ่านออกละ
เริ่มไอ้นี่ละ ผมอาจจะมีเรียนบ้าง ก็ไม่ได้เยอะ
แต่แร็ปนี่แบบ ทำให้ผมอ่านอังกฤษออก
ฝึกอ่านออก
เก่งมาก
[พูดภาษาอังกฤษ] แต่ไม่เคยกับฉันเลย
[พูดภาษาอังกฤษ] กับฉัน
ผมก็ลืมอีกอะ “วิธ” แปลว่าอะไร
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันไปกับคุณ
ฉันไปกับคุณนะ
กับ
- “วิธ” แปลว่า กับ - เออ
[พูดภาษาอังกฤษ] ทุกคน
[พูดภาษาอังกฤษ] ทุกคนๆ
[พูดภาษาอังกฤษ] เธอไปกับทุกคน
[พูดภาษาอังกฤษ] แต่ฉันอยาก
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันอยาก
นนท์เขียนเลย แล้วอันไหนไม่รู้ให้ถาม
ไม่ๆ คือแบบว่าห้องนึงอะ สอนไปเลย สังคม
ไม่มีตารางเรียน แต่นักเรียนต้องเรียนครบหกชั่วโมง
ลงเวลาเรียนตลอดหกชั่วโมง วันนึงสมมติใช่ปะ
มึงเรียนอะ ห้าชั่วโมงก็ได้
วันนึงห้าชั่วโมง
สมมติมึงเรียนห้าชั่วโมง
ห้องนี้สอนสังคม
ห้องนี้สอนคณิต
ห้องนี้สอนประวัติ
มึงไปเรียนห้องไหนก็ได้ ที่มึงอยากเรียนวิชานั้น
เรียนซ้ำก็ได้
แล้วมึงก็ลงในใบว่า เออ ผมเรียนวิชานี้ ให้อาจารย์เซ็นมา
- เออ - แล้วไปยื่นที่ห้องว่าวันนี้เรียนครบห้าชั่วโมงแล้ว
แล้วก็ถือว่าผ่าน
- เออ แบบนี้น่าจะดี - อย่างงี้ดีกว่าเยอะ
- ไม่ต้องมีการจัดตารางสอน - [หายใจเสียงดัง]
แล้วก็ใส่ชุดธรรมดาไปโรงเรียนได้
[ผู้หญิง] การฝึกสมาธิของครูแก้วก็จะง่ายมากๆ
เราก็จะหาที่นั่งที่สบายๆ
นั่งลงไปหลังตรงนะคะ มือก็วางไว้
ตรงส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายก็ได้
แล้วก็สูดลมหายใจช้าๆ
ทำแบบนี้นะคะ วันละสิบถึง 15 นาที
หรือว่าทำก่อนที่จะเริ่มฝึกการร้องเพลงค่ะ
ต่อไปจะเป็นแบบฝึกหัดการฝึกการหายใจค่ะ
- การหายใจของครูแก้วนี้ - พอแล้ว เท่านี้พอ
[ดนตรีจังหวะช้า]
[ร้องเพลง]
[เสียงครูแก้วพูดเบาๆ]
มึงว่าปูอัดดิบกินได้ปะ
ปูอัดหายแห้งแล้วอะ
[หายใจเบาๆ]
กินปะ
อือ
อร่อย
ลองอันนี้ กูแกะให้
นี่เดี๋ยวกูสอนกิน
มึงกินเป็นปะ
- ฮะ - กินเป็นปะ
เดี๋ยวกูสอนกิน เขากินกันยังไง
เฮ้ย ใจเย็น
ต้องแกะอย่างนี้ก่อนเว้ย
กูพูดจริง
นี่ แล้วกินอย่างงี้
อือ
ลองกินดิ
หืม มึงกินอะไรข้างในอะ
- กินอะไรในปากอะ - ลูกอม
[อุทานด้วยความขยะแขยง]
อร่อยปะ อร่อยดิ ชอบของฟรีมึงอะ [หัวเราะ]
[เสียงฟ้าร้อง]
[วันร้องเบาๆ]
[ดนตรีเสียงดัง]
[ดนตรีจังหวะช้า]
อันนี้เวที นี่คือเวทีงานเรา
[ผู้หญิง 1] ทั้งหมด 14 คน อยากให้มันเห็นตรงนี้
[ผู้หญิง 2] ได้ค่ะ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
- [บุ๊ค] เอามายังอะ หรือว่า - [ผู้หญิง 2] หกคนแล้วค่ะ
คือแบบกระแสในงานมานะเนี่ย ยกมือเนี่ย ไปกันเต็มเลย
แปลว่ากระแสคนมา
ไปเพื่อดูคลองเตยแก๊งเลยครับ เย่ ขอบคุณครับ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
วัน ทู
นนท์ นี่ปะ
[นนท์] เออ
[บุ๊ค] ดิส อีส คลองเคย คอมป์ตัน งี้เลยใช่ปะ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ผู้สัมภาษณ์] ตอนนี้เท่ากับ ขายอะไรไปแล้วบ้างนะ
- ขายเลส ขายทอง - [เสียงโทรศัพท์]
ขายรองเท้า
[ผู้สัมภาษณ์] ทั้งหมดได้เท่าไรแล้วตอนนี้
ทั้งหมด เอ่อ
ทั้งหมดประมาณหมื่นนึงครับ พี่
หมื่นเป๊ะเลย
เหลือประมาณ
ตีเป็นว่า 6,000 อะ
เหลือ 5,090 เอ้ย
5,980
[ผู้สัมภาษณ์] แล้วเลสวันนี้ที่เพื่อน
ขายเพื่อน นี่มันจะโอนมาให้เมื่อไรวะ
- กลางคืน ดึกๆ - [ผู้สัมภาษณ์] กลางคืน
จะไปกดมาเลย โอนแล้วกดมาเลย
คือวันอาทิตย์นี้แม่งเป็นมากกว่าแมตช์ มากกว่าแบตเทิลอะ
ศักดิ์ศรีของบ้านเกิดอะ
เชื่อผมดิ
พอมีเงินปั๊บ ผมรู้สึกนึกถึง อยากจัดเลยอะ
สมมุติแม่งจัดอาทิตย์ที่แล้ว เพิ่งจัดจบไปไอ้เหี้ย
ผมมีเงิน 20,000 ผมจะจัดอีกเลยอะ
ไอ้เหี้ย [หัวเราะเบาๆ]
ข้าจะเป็นคนประเดิมใส่คนแรก
โว้ [หัวเราะเบาๆ]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
มันดูธรรมดานะ แต่มันก็
- ควยไรเย็ดแม่ งานกูอะ - [หัวเราะ]
เย็ดแม่ ควยไรอะ
- [เลียนเสียงปืน] - [นนท์หัวเราะ]
[ดนตรี]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
จีวาย
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
เดี๋ยวอาจจะมีการรันคิวขึ้นมานะคะ เพราะว่ามีคนสละสิทธิ์
มาซอยอาร์ซีเอ เดี๋ยวผมไปรับหน้าซอย
[ผู้หญิง] มาซื้อตั๋ว
ใครมาช้าต้องตัดสิทธิ์เลย
ไปโพสต์หน้าเพจเลย บอกใครมาช้า เพื่อความราบรื่นของงาน
เพื่อความยุติธรรมด้วย บางคนมาตั้งแต่เช้าอะ
เออ
[เสียงผู้ชายแร็ปไม่ชัดเจน]
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
♪ แล้วกูดูในงานว่ามีใครที่จะเก่งกว่ามึง แต่ไอ้สัตว์ กูก็เก่งไม่เท่าไหร่ ♪
♪ แต่แน่นอนว่า กูน่ะเก่งกว่ามึงไอ้เหี้ย ♪
♪ แล้วมึงบอกว่ากูเป็นแร็ปเปอร์ หรือกูมั่วยังไง แต่มึงน่ะไอ้สัตว์ ♪
♪ ไดมอนด์คือใคร ก็มาโดนกูตีตก คือไดมอนด์ไง ไอ้เหี้ย ♪
♪ บอกว่ากูจะเก็บใครบ้าง ♪
♪ แต่เวลาที่มีงานจ้าง ♪
♪ เด็กอย่างมึงน่ะเก็บงานบ้าง ♪
♪ ทำอะไรไถเงินแม่ มึงอะจำบ้างสัตว์ ♪
- [คนดูส่งเสียงเชียร์] - ♪ บอกว่ากูไถ ♪
♪ นี่มันอะไร อยากจะสงสัย ♪
♪ กูทำมาก่อนตั้งแต่อายุ 13… ♪
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
♪ แล้วมึงเป็นอะไรของมึง บอกกูก็อปสไตล์คนอื่นไอ้สัตว์ ♪
♪ ทำนานกว่าจะได้ ที่กูใช้กับมึง ♪
♪ แค่ขี้ตีนแล้วก็แค่ขี้เล็บ ♪
♪ กูไม่ให้ละเรสเปกต์ ♪
♪ กูไม่สนว่าอะไรทั้งนั้น ตรงนี้คนเก่ง แต่ไอ้เหี้ยขี้เล็บ ไอ้สัตว์ ♪
[คนดูส่งเสียงเชียร์]
[เสียงเพลงจังหวะสนุกสนาน]
[บุ๊คแร็ปไม่ชัดเจน]
ขอบคุณมากครับ ขอบคุณทุกคนครับ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
เจอกัน โชคดีนะ กลับไปถึงบ้านดีๆ
แจกไว้วันนี้
ขอบคุณครับ
- [บุ๊คพูดไม่ชัดเจน] - ไม่เป็นไร
งานดีๆ
โคตรมันเลย พี่
บรรยากาศอย่างงี้แม่งมาในตัวผมละ
ความพลัง
รอบหน้าแจ่มกว่านี้
- [เสียงผู้ชายไม่ชัดเจน] - ระยองนะ พี่ จัดไป
จัดไปครับ
ไม่ต้องคุยเรื่องค่ารถกับผม ไม่มีค่ารถผมก็ไป
- [บุ๊ค] โชคดีๆ - [ผู้ชาย] ไม่เป็นไร
เฮ้ย มันว่ะ
เจอกัน
สุดยอดๆ
- ขอบคุณครับ - [ผู้ชาย] ไปละ เดินทางดีๆ
กลับบ้านดีๆ นะ พี่
[ผู้ชาย] หนึ่ง
สอง
สาม
[เสียงมีดโกน]
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ดนตรีน่าตื่นเต้น]
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึก
[พูดภาษาอังกฤษ] ฉันรู้สึกมีความสุข
[เสียงครูพูดไม่ชัดเจน]
[ผู้สัมภาษณ์] ตอนเด็กๆ เรียนดีไหม พ่อ
[พ่อ] ไม่ดีหรอก
- [ผู้สัมภาษณ์] เรียนได้เกรด - [พ่อ] โห ไม่ตกก็ถือว่าดีแล้ว
เรียนไปแต่ละวัน แต่ละวัน
แล้วก็จบ ปวช.สาม ก็ไม่ได้เรียน
ไม่ใช่ที่บ้านไม่ส่ง มีนะ
แต่ขี้เกียจเรียน
หัวไม่ไปแล้ว
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[พ่อ] เลยออกมาทำงาน
[ผู้สัมภาษณ์] แล้ววัยรุ่นตอนเด็กๆ ทำไมพ่อไม่ชอบเรียนอะ
- ชอบปะ ตอนเด็กๆ พ่อชอบเรียนปะ - [พ่อ] ไม่ชอบ
- [ผู้สัมภาษณ์] ทำไมมันไม่น่าเรียน - [พ่อ] ไม่สนุกอะ
ดูแล้วไม่เห็นจำเป็นกับชีวิตเราเลย
บวกลบคูณหารได้ก็พอแล้ว
ทำไมมันต้องไปเรียนที่มันยากไปกว่านี้วะ
คือออกแนวขับรถข่งรถแข่งอะไรงี้
ไม่หลับไม่นอนอะ พออายุเท่านั้น ก็ตั้งกลุ่มรวมกลุ่มขับรถ มั่วสุม
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
แต่เราไม่อยากเล่าเรื่องอดีตให้เขารู้มาก
เพราะถ้าเขารู้อดีตของเรามาก
เวลาเราสอนเขาเนี่ย เขาจะไม่ค่อยฟังเรา
เหมือนแต่ก่อนพ่องี้ พ่อของพ่ออีกทีก็คาดหวัง
ว่าต้องเข้าทำงานที่เป็นพวกรัฐวิสาหกิจ
แต่พอกว่าจะมาคิดได้ อายุเรามากแล้ว
พ่อเนี่ยสายแล้ว
แต่อย่างบุ๊คยังได้อยู่
[เสียงเซนเซอร์รถ]
[ผู้ชาย] เฮ้ย
ไปแล้ว นี่บนหลังคาเนี่ย หลบไปแล้ว
[แม่] ตัวเงินตัวทองเข้าบ้าน
[แม่พูดภาษาถิ่น]
นี่ๆ มันหาที่ลงไม่ได้เนี่ย
ลงมาสิ
- ลงมาเลย ไม่ต้องกลัว - เอาเงินเข้าบ้านเลยนะ
- เอาเงินทองไหลเข้ามา [หัวเราะ] - ไม่ต้องกลัว
มันไต่บนหลังคาบ้านหนูอะ
- นี่ไง - ลงมาแล้วเนี่ย
- เฮงๆ - [เด็กพูดไม่ชัดเจน]
ไหลมาเทมา
[แม่] เห็นปะล่ะ ขึ้นเสาไปแล้ว
- ไม่เห็น… อ๋อ - [แม่พูดไม่ชัดเจน]
เฮ้ย มานี่
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ผู้ชาย] [หัวเราะ] หางมันหลุดเหรอ
[แม่] ไม่รู้หางมันขาดปะ
[ผู้ประกาศชาย] ขออนุญาต ประชาสัมพันธ์อีกครั้งหนึ่งนะครับ
ขออนุญาตประชาสัมพันธ์อีกครั้งหนึ่ง
เรียนท่านเจ้าของบ้าน 28 หลัง ได้ทราบ
รวมถึงผู้ที่อยู่อาศัยใน 28 หลัง
ภายในสี่วันนี้ ท่านต้องย้ายของในบ้าน ออกให้หมดนะครับ
หาพื้นที่สำรองในการอยู่อาศัย
จนถึงสิ้นเดือนมกราคม
ท่านมีเวลาสี่วันนะครับในการขนย้าย
ปลายสิ้นเดือนนี้เขาให้ย้าย ย้ายไปอยู่ไหน
ยังไม่มีเงินค่าเช่าห้องเขาเลย
ที่แม่บอกไง
อ่าว แล้วจะสรุปอยู่ไหน
ไม่รู้เลย สิ้นเดือนเนี่ย เขาให้ย้ายนี่
อีกกี่วันเนี่ย ยังไม่เตรียมเก็บของเลยเนี่ย
[เสียงปืนจากภาพยนตร์]
เดี๋ยวเลิกเรียนมาค่อยเปลี่ยนกลับ
ฮะ
[ดนตรีจังหวะเร็ว]
เข้าไปเรียนไป
[วันพูดไม่ชัดเจน]
มานี่ก่อน
[แม่] นี่กินหมดเลยคนเดียว ไม่เหลือให้ใครเลย
แม่ ในหม้อหุงข้าวนี่ไก่ใช่ปะ
[วัน] ขยับขึ้นไป ขยับขึ้นไปปะ
เอานี่ออกให้
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ผู้ประกาศชาย] แจ้งให้ทราบนะครับ
พ่อแม่พี่น้องท่านไหนที่นำกระถางต้นไม้ไปวางไว้
บริเวณ เอ่อ รางรถไฟนะครับ
มันก็จะกันทางรถไฟ ก็หลบหน่อยนะครับ
ไม่สะดวกแก่เจ้าหน้าที่ในการย้ายนะครับ
จึงขอความร่วมมือพ่อแม่พี่น้อง
ชาวชุมชน ล็อกสี่ ห้า หก ด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
ช่วยยกปะ
[วัน] ระวังนะพี่นนท์
[เสียงสิ่งของกระแทก]
[แม่] ก็บอกแล้วไง รีโมตให้วางไว้ที่สูงไง
ไม่มีช่องอะไรเลยเหรอ
[แม่] ก็นี่ไง ก็บอกแล้วไง
บอกว่าเวลานั่นรีโมตให้ไว้ที่สูงไง ทำไมวางไว้ตรงนี้ทำไมอะ
- นนท์ก็วางปกติของนนท์ - [แม่] วางปกติ ทำไมไม่ไปวาง
แม่โทษไอ้วันดิ แล้วใครไปวาง
[แม่] เออ สามรอบแล้ว สี่ ห้ารอบแล้ว ให้เขามาทำให้
[แม่] เก้าอี้นนท์ ยกเก้าอี้ไปดิ
- [วัน] แม่ ไม่อยากทิ้งของเล่น - [แม่] เออ
แม่ เดี๋ยวเขาทำบ้านเราใหม่อีกใช่ไหม
เออ
[แม่] ไหวปะเนี่ย
[เสียงเด็กร้องเบาๆ]
เฮ้ย แม่ รถล้ม
[เสียงบุ๊คร้องเพลงไกลๆ]
[ถอนหายใจ]
[ผู้ชาย] แต่เราไม่ใช่โปรเจกเตอร์เนอะ
[ผู้ชาย] ไม่ใช่แล้วเนอะ
วัน ทู ทรี
- [ผู้ชาย] ได้ปะ ได้ปะ - ได้ครับ
เทสต์ วัน ทู ทรี วัน ทู ทรี
[ผู้ชาย] ไฟล์ไหน บุ๊ค ไฟล์ไหน
ไฟล์งานโรงเรียนวัดมัธยมดาวคะนอง
[ผู้ชาย] โอเค
นนท์ เฮ้ย
ให้เราร้องคนเดียว
บ้าปะเนี่ย เหี้ย ไฟล์เพลงก็จัดแล้ว
ไม่มีอารมณ์ เหี้ย
ไม่มีอารมณ์อะไรวะ
มึงก็ไปเข้าดิ
เอาเลย พี่ ลุยเดี่ยวเลย
- ฮะ - พี่ลุยเดี่ยวเลย
ไอเหี้ย มึงเพี้ยนปะเนี่ย ไอ้เหี้ย
ไอ้สัตว์ เขาไม่ทำกันแบบนี้หรอก มืออาชีพอะ
ไอ้เหี้ย
ไอ้เหี้ย นัดคิวมาแล้วมาทำแบบนี้
อย่ายึดติดสถานที่ไอ้สัตว์ เล่นที่ไหนมึงก็เล่นได้
แต่ก่อนมึงยังแร็ปในห้องน้ำ ยังแร็ปได้
อย่าทะนงตัวว่าตัวเองดัง ไอ้เหี้ย
ทะนงตัวอะไร ผมไม่มีฟีลเว้ย
แล้วแบบ พอมีโอกาสได้มาทำก็
พอโตขึ้นเรื่อยๆ แล้วตอนที่แร็ปคนเดียว
แบบ เรียนรู้มาคนเดียว ผ่านอะไรมาก็
เราก็เริ่มทำไปเรื่อยๆ ปล่อยเพลงไปเรื่อยๆ
พอหลังจากนั้นสักพักนึงเนี่ย เริ่มมีรายการทีวีมาติดต่อละ
มีสำนักข่าวนู่นนี่นั่น
ทั้งต่างประเทศนะ คือแบบ ต่างประเทศ ในประเทศงี้ ก็ติดต่อมา
คือแบบ พี่งงมาก พี่ดีใจมากๆ
[เสียงสิ่งของกระแทก]
[เสียงวันไกลๆ]
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ครูผู้หญิง] สามโมง 20 มาเจอกันตรงนี้ เข้าแถวกลับบ้าน
- ไปค่ะ แยกย้าย - [นักเรียนชาย] เย่ แยกย้าย
[ครูผู้หญิง] นนท์ ชุดพละไปไหน
เขาอยากให้เด็กอะตั้งใจเรียนในคาบเรียน
ไม่ใช่ว่ามารอแก้แบบนนท์เทอมที่แล้ว มันไม่เกิดประโยชน์
[นนท์] ผมไม่ติด
ที่มันเสร็จวันเดียว เพราะว่าครูเขาสงสารเธอ ให้งานชิ้นเดียวแล้วจบ
- แต่มันไม่ใช่ - อะไร งานชิ้นเดียวจบ มั่วเลย
- [ครูผู้หญิง] นิดเดียว - ไม่ ไม่นิดเดียว
[ครูผู้หญิง] แต่เพื่อนเขาเรียนมาทั้งเทอม งานเยอะกว่าเราเยอะ
- [ครูผู้หญิง] มันไม่แฟร์ - มึงอะเด็กเหี้ย สนใจแต่แร็ป ไอ้ควาย
[ครูผู้หญิง] ตอนเรียนมันตั้งใจนะ
มันก็ไม่ได้ดื้ออย่างตอนอยู่ข้างล่าง
ถึงบอกอะเราต้องเอาตัวรอดให้ได้เว้ย
แค่เรียนๆ ไป ให้มันเสร็จๆ ในคาบ
กับทำงานส่งครูเขา เขาไม่อะไรหรอก
แต่แกไม่มาเรียนกันอย่างงี้ แล้วแกก็ไม่ได้ส่งงาน
แล้วพอไม่ได้ส่งงาน ก็ติดศูนย์ ติด ร. ไม่ได้เรียน
- สุดท้ายก็ - ปีนี้ผมยังอยู่เหมือนเดิม
คนที่ออกไปเรียนกศน.อะ
ครูทักไปหาทุกคน สุดท้ายก็ไม่ได้เรียน
อยากกลับมาเหมือนเดิม
[ผู้สัมภาษณ์] บอกแม่แล้วเหรอ
ดูใบเกรดเขาก็รู้
- [ผู้สัมภาษณ์] เขาเครียดปะ - เออ
[ผู้สัมภาษณ์] ไม่เป็นไรหรอก นนท์ แล้วเขาว่าไงบ้าง
- คิดในแง่ดีไว้เว้ย - เขาก็ด่าอะ แต่…
- คิดในแง่ดีไว้เว้ย คือแบบ - เขาก็ด่า ทั้งด่าทั้งตี
ผมก็
- เขาบอก ปีนี้มึงต้องทำให้ได้นะ - เฮ้ย คิดในแง่ดีไว้นะเว้ย คือแบบ
มันเหมือนมึงแลกบางอย่างกับบางอย่าง
คือมึงได้อย่างเสียอย่าง เข้าใจปะ
แต่คือมึงเสียไปหนึ่ง แต่มึงได้มาสิบอะ
คือแบบมึงเสียการเรียนไป แต่แบบมึงได้กลับมาคืออะไร คือแร็ป
แต่เมื่อก่อนเราไม่รู้เรื่องเลยนะ ไอ้บุ๊คมันร้องเพลง เฮ้ยเป็นบ้าไรวะ
มันร้องเพลงอะไรของมัน จริงๆ งงมากเลยกับไอ้บุ๊คร้องเพลงเนี่ย
- มันไม่รู้อะ ไม่เคยได้ยินอะ - [เสียงโทรทัศน์]
ไอ้เราก็อายุป่านนี้ ย่าอายุ 65 แล้วนะ
ย่าก็งง เฮ้ย บุ๊คมันร้องเพลงอะไรของมันวะเนี่ย ฟังมันไปยังไงวะเนี่ย
[หัวเราะ]
แต่ส่วนมากเขาเครียดเรื่องเรียนนะ
ใจเตรียมลาออกอะ เมื่อก่อนเรียนดีเนอะ เดี๋ยวนี้น่ะ
อาจารย์ยังโทร คุณย่า
“น้องบุ๊คเดี๋ยวนี้เรียนอ่อนนะ” โอ้โฮ
“คุณย่า เขาก็ลาไปเนี่ย คุณย่า”
แต่เขาบอกทุกครั้งนะว่าไปไหน
คือเขาไม่โกหกเท่านั้นแหละ คือรู้อะนะ
[เสียงโทรทัศน์]
[ผู้สัมภาษณ์] แล้วจริงๆ อยากให้เรียนไหม
โธ่เอ๊ย กี่ปีก็ ม.หก แล้ว เอา ม.หก ให้จบก่อนเหอะ
[หัวเราะเบาๆ] ค่อยว่ากันเนอะ
แต่เขาชอบมากนะ ยังโอมน่ะ
[ทั้งคู่หัวเราะ]
- มันเป็นยุคของมัน - เขาชอบจัง
- ชอบฟัง - มันเป็นยุคของมัน เชื่อผมสิ
- เขาชอบ ไปดู - ผมผ่านมาก่อน
- อยู่ไหนๆ ก็จะตามไปดู - สมัยผมเมื่อ 20 ปีที่แล้วอะ ผมชอบคนนี้
พอผ่านไปห้าปี ไอ้พวกนี้หายไปละ กูก็ชอบอีกคนนึง
ผ่านไปสามปี ไอ้คนนี้หาย กูก็ชอบอีกคน
- เขากำลังชอบอยู่ไง - มันเป็นยุคของมัน
[ผู้สัมภาษณ์] ตามตั้งแต่เขายังไม่ดังเลย
- เขาก็ไปกับคนนั้น ยังโอม - เชื่อเหอะ มันเป็นยุคของมัน
เดี๋ยวพอมันหมดของไอ้นี่ไป มันก็มีคนอื่นขึ้นมา
แนวอื่นขึ้นมา
มึงก็ลืมไอ้ตัวนี้ไปละ มึงก็มาหาคนใหม่
- ตัวศิลปินมันก็รวยไปแล้ว - [ย่าหัวเราะ]
แต่มึงไปเดินตามทางที่ไม่ดีของมัน มึงก็จมไป
- เขาไม่มาเยียวยาไอ้นี่กับมึงหรอก - [ย่าหัวเราะ]
[ผู้สัมภาษณ์] เหมือนรัฐบาลไม่เยียวยาเลย
เฮ้อ
เขาคาดหวังว่าผมจะเป็นแบบ
อะไรตามความคิดของเขาอะ เขาก็คาดหวังในสิ่งที่เขาทำไม่ได้นะ
คือคาดหวังว่าผมจะรับปริญญา เขาก็รอดูอยู่
ผมไม่ชอบอุดมคติของพวกผู้ใหญ่
ที่คิดว่าเรียนสำคัญสุด
ผมคิดว่า คนเราทำความฝันน่ะสำคัญสุด
คนเรามีความฝัน แล้วก็ต้องเป็นคนเลือกเอง แล้วก็ต้องทำมันเอง
คุณว่า คุณว่ามีเด็กประมาณกี่คน ที่ลาออกจากโรงเรียนปีนึง
ถ้าคุณตอบว่าประมาณพัน
หมื่น แสน ถูก มันประมาณนั้น
เพื่อนผมคนนึงลาออกจากโรงเรียน
มันบอกผมว่า สาเหตุที่มันลาออกเพราะว่า
มันเรียนไม่ไหว
แล้วครูก็ว่ามันว่า
ครูก็ว่ามันว่ามันเป็นเด็กไม่เอาไหน
เป็นเด็กที่เรียนไม่ดี เป็นเด็กที่เกเร
แต่ระบบการศึกษาตราหน้า คนที่ลาออกจากโรงเรียน
ว่าเป็นเด็กเกเร เป็นเด็กที่เรียนไม่ดี เป็นเด็กที่ไม่เอาถ่าน
แต่ระบบการศึกษาไม่เคยโทษระบบตัวเองเลยว่า
เป็นระบบที่ห่วยแตกที่ทำให้เด็กต้องลาออก
[เสียงปรบมือ]
เด็กบางคนต้องยอมเอามีดแทง ความฝันตัวเองให้ตายไป
กักขังทัศนคติของเขา
กักขังความรู้สึกดีๆ ที่เขาอยากทำตามความฝัน
แล้วใช้ชีวิตอยู่ในโรงเรียนอย่างไม่มีความสุข
เพื่อที่จะได้ใบปริญญาอันเดียว
เพราะอะไรรู้ไหมครับ
เพราะเขาต้องการให้ครอบครัวภูมิใจ แค่นั้นเอง
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
เฮ้ย ผมผ่าน
ผ่านมาห้าคะแนน
[นนท์] ผมผ่าน
[นนท์] ก็แบบนิ่มๆ อะ ไม่อยากจะโม้อะครับ
- [เพื่อน 1] มึงอะ - [เพื่อน 2] ไม่รู้อะ
มึงตก
- [เพื่อน 2] เฮ้ย ถึง - [เพื่อน 1] เฮ้ย ถึง
[เพื่อน 2] เจ็ด
- [เพื่อน 1] บวกเจ็ด - [เพื่อน 2] บวกเจ็ด
- [เพื่อน 1] เจ็ดบวกสิบ - [เพื่อน 2] ถูกแล้ว
- [เพื่อน 2] บวกสิบ - [เพื่อน 1] บวกห้า
[เพื่อน 1] ได้เกรดหนึ่ง
[เพื่อน 1] เฮ้ย กูได้เกรดหนึ่งเว้ย [ร้องเสียงสูง]
[เสียงถอนหายใจ]
สวัสดีครับผม
ตามติดชีวิต
เดี๋ยวให้พี่เขาจัดการ
เอ้า ไปสิ
- ไปเลยใช่ปะ - อ้าว
ไปเลยสิ
เออ
[พูดเบาๆ ไม่ชัดเจน]
ตามติดชีวิตเด็ก
[หัวเราะเบาๆ]
เด็กสลัม
อย่างงี้ไม่น่าตาม
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[บุ๊ค] ต้องแลกบัตรปะ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
อาจารย์ สวัสดีครับ
[ครูผู้หญิง] วันนี้มาทำอะไร
[บุ๊ค] มาลาออกฮะ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ครูผู้หญิงพูดไม่ชัดเจน]
[ครูผู้หญิง] ในห้องพักอาจารย์ไม่มีอาจารย์เลย
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[กระแอม]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[กระแอม]
ห้องไหนอะ
ฮะ
ห้องไหน
ห้องนี้
ถ้าเขาถามว่า มาลาออกเรื่องอะไร บอกว่าอะไรดี
เรื่องอะไร
จะบอกว่าอะไร
- ฮะ พ่อ - ครูอยู่ไหน
เนี่ย อาจารย์อยู่นี่
ถ้าเขาบอกว่าลาออกเรื่องอะไร ทำไมถึงลาออก
- นี่ไง - ผู้หญิง ผู้ชาย
ผู้ชายเสื้อเขียว บอกอาจารย์ว่ามาติดต่อเรื่องลาออก
ผมตื่นเต้นมากอะ เดี๋ยวผมกำลังจะลาออกแล้ว
ตื่นเต้นมากอะ
ต่อไปกูทำไรแดก
[หัวเราะ]
ล้อเล่นๆ
ตอนนี้พ่อผมคุยอยู่ใช่ปะ
ใบมาแล้ว อุ๊ย
ใบมาแล้วๆ
[เสียงจุปาก]
[พูดภาษาอังกฤษ] วันแรกที่ลาออกจากโรงเรียน
[หัวเราะ]
ไอ้เหี้ย ไม่มีใครหรอก ไอ้เหี้ย มาลาออกโรงเรียน
แล้วแบบว่าดีดเท่าผม ไม่มีหรอก
ผมมันสุดจัด
ถ้าหนังเรื่องนี้ออกไปก็ดีอะ
คนจะดูว่า บางทีชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์
ตอนนี้นับตั้งแต่ ม.สี่ ม.หก มานี่นับ
จากศูนย์นับมาเป็นสิบ หรือ 20 อะไรอย่างงี้
สิบมา 20
แต่ตอนนี้ต้องกลับไปเริ่มศูนย์ใหม่มันก็ไม่เป็นไร เพราะชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์
ฟังเอาไว้น้อง “เจ๋งพอ” ฟังได้
ไป
- กลับ รู้เรื่องละ - [บุ๊ค] ทำไม
- กลับสิ - กลับทำไมอะ
อ้าว เดี๋ยวเขาออกใบรับรองให้มึง ไปดิไป
- ออกแล้วเหรอ - เออ
[บุ๊ค] ไปละนะๆ
ออกแล้วๆ
ใครออก ออกไปไหน
แล้วเขาให้ใบมาวันไหน
เขาบอกเดี๋ยวเขาเอาใบรับรองให้เหรอ
เดี๋ยวเขาเช็กอยู่ว่ามึงอะ
ม.สี่ มึงผ่านหมดไหม
ม.ห้า ผ่านหมดไหม ถ้าผ่านไม่หมด
เขาจะไม่ออกใบรับรองให้มึงหรอก
[บุ๊ค] อ้าว แล้วยังไงอะ
เขาเช็กอยู่ เดี๋ยวเขาโทรบอกพ่อเอง
[บุ๊ค] รู้เรื่อง
เขาบอกว่าอะไรนะ ใบรับรอง… พ่อบอกเขาว่าอะไร มาลาออกเหรอ
ไม่ต้องบอกหรอก
ลาออก จะบอกเขาทำไม
- อ้าว - ถ้าอยากจะลาออก มึงไม่ต้องมา ออกไปเลย
- ไม่ต้องบอกเขาให้อายหรอก - แล้วพ่อขออะไร
ขอใบรับรองไง
- อ้าว แล้วไม่ขอ… - เขาต้องเช็กดูก่อนว่าเอ็งอะ
ขอใบรับรองทำไม ไม่บอกว่าลาออกอะ
เขาต้องเช็กดูก่อน
- ไม่บอกเขาว่าลาออกไปเลยอะ - เออ
- ฮะ - ต้องเช็กดูก่อน ว่าออกใบรับรองให้เอ็งได้ไหม
ถ้าเอ็งยังติดอยู่ ม.ห้า
เอ็งยังมีติดศูนย์ ติด ร. มผ. อะไรอยู่
เขาก็ไม่ออกให้
ม.สี่ ด้วย แต่รวมๆ แล้ว เมื่อกี้อาจารย์ เขาบอกมา ประมาณ 13 ตัว
- สิบสามตัว - รวมๆ แล้วอะ
แล้วใบ ปพ. อะ
- ปพ. อะไร - ปพ. ม.สาม อะ
อันนั้นอะเขามีให้มึงอยู่แล้ว ม.สาม เขาไม่เก็บไว้หรอก
- งั้นก็เอามาดิ - เฮ้ย กลับบ้าน
ก็จะเอาตัวนั้นไง
- เดี๋ยวเขาโทรบอกพ่อเอง - แล้วได้บอกเขาปะว่าจะมาลาออก
เออ
บอกเขา แล้วเขาบอกต้องเช็กไอ้นี่ก่อนใช่ปะ
ถูก
เออ เอ็งจะลาออก แล้วเอ็งต้องการอะไร จากโรงเรียนเขา หมายถึงอะไร
ถ้าเอ็งต้องการวุฒิ ม.สาม อะ
เขามีให้เอ็งได้เลย ได้อยู่แล้ว
แต่ถ้าเอ็งต้องการใบรับรอง ม.สี่ ม.ห้า
- เขาต้องเช็คดู - ตอนนี้คือผมก็ยังไม่ได้ออกใช่ปะ
ไม่ได้ออกไง
กูบอกไงว่า ไอ้การลาออกอะ
มึงจะออกก็ออกไปเลย มึงไม่ต้องไอ้นี่หรอก
แต่นี่ถือว่าเอ็งจะออกเนี่ย
- เอ็งต้องการใบรับรอง - เพื่อไปเข้าที่อื่น
ใช่ แต่ถ้าเอ็งไม่ต้องการอะไร
เอาวุฒิ ม.สาม ออกไป ก็ออกไปได้เลย
- ไม่ต้องมาถือใบลาออก - รู้เรื่อง
เดี๋ยวอาจารย์เขาจะโทรบอก
โทรบอกพ่อ
[ผู้ชาย] อือ
[ดนตรีเบาๆ]
[ดนตรีดังขึ้น]
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[ย่า] เข้ามาๆ มีไร
[บุ๊ค] ไปเอาใบรับรองมาครับ
รับรองว่าไง
ก็เอาใบรับรองไง
- ลาออกแล้วเหรอ - ยังไม่ได้ออก
แล้วเราต้องไปสอบซ่อมใช่ไหม
เดี๋ยวเขาโทรมาหาพ่อ
ผมไม่อยากเรียนที่นี่ไง
วันที่หกผมไม่ไปนะ
ไม่รู้ด้วย พ่อเขาโทรบอกย่า
ว่าไอ้บุ๊คมาแล้วค่อยคุยกันนะ
ไม่ ผมไม่ต้องการโอกาสเรียนต่อ
ไม่ได้ต้องการโอกาสเรียนต่อ ผมต้องการจะออก
เขาไม่ได้พูดแบบนี้ไง
เขาบอกว่า เขาให้โอกาสเรียนต่อ
ให้ไปเรียน
เขาบอกยังเหลือ 13 ตัว ยังไม่ได้แก้ใช่ไหม
[นักเรียนพูดคุยไม่ชัดเจน]
เรียบร้อยครับ ครู
คาดหวังว่าได้เท่าไร
- ไม่ได้คาดหวังเท่าไร ครู แค่ผ่านก็พอ - ไม่เกินสอง
- ผ่านก็พอ - [ครูผู้หญิง] สาธุ
อย่างน้อยก็ยังมีศูนย์แค่สองตัว
ว้าย ยังมีศูนย์
หนึ่ง
1,75 ครับผม
- เอ้ย 1,70 - [ครูผู้หญิง] ตัวดีเลยคนนี้เนี่ย
[ผู้สัมภาษณ์] เดี๋ยวนี้เอ็งเลิกเรียนแล้วทำไรวะ
- ฮะ พี่ - เดี๋ยวนี้เอ็งเลิกเรียนแล้วทำอะไร
ถ้าเกิดไม่มีงาน ก็จะกลับไปเล่นโทรศัพท์
- [ผู้สัมภาษณ์] แค่นี้ - แน่นอน
- [ผู้สัมภาษณ์] ไม่มีงาน คืองานอะไรวะ - การบ้านไง
- อ๋อ - ผมใช้ชีวิตธรรมดาที่ไม่ใช่แร็ปเปอร์
- อะไรนะ - กลับมาใช้ชีวิตธรรมดาที่ไม่ใช่แร็ปเปอร์
[ผู้สัมภาษณ์] ไม่ใช่แร็ปเปอร์แล้วเหรอ นนท์
ไม่อยากเป็นแล้ว อยากเป็นคนธรรมดา
[ผู้สัมภาษณ์] ไม่อยากเป็นเพราะอะไร เพราะมีคนมาเดินตามถ่ายปะ
[นนท์] ไม่ใช่ พี่ คือแบบ ไม่รู้อะ
คืออยากเป็นก็อยากนะ พี่ แต่ว่า…
ผมควรจะเรียนให้จบก่อนอะ พี่
- [ผู้สัมภาษณ์] อ๋อ - ไม่ใช่ความคิดแบบแต่ก่อนละ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[พ่อ] ถือว่าดี ทำได้ดีลูก
- ทำได้ดี - [แม่] โคตรสวยมากเลยลูก
[นนท์] เมื่อก่อนนี่ติดศูนย์กี่ตัว บอกไปแม่
นับไม่ถ้วนเลย [หัวเราะ]
นับไม่ถ้วนเลย
นนท์เอ๊ย
ก็ยังดี ยังมีเกรดสี่อยู่
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
- อายเขา ย่า - กินข้าวเข้าไป
ปากแบบนี้
[ย่าพูดไม่ชัดเจน]
เดี๋ยวกูเอาพริกปลาร้าสาดหน้าเลย
พูดไม่รู้เรื่องอยู่เรื่อยเลย
อ้าว ไอ้เหี้ย
ไอ้เหี้ย คนจบปริญญาโกงเยอะแยะ
ดีตรงไหน
- จบปริญญาโกง - เยอะแยะ
- ตกงานเยอะแยะ - ฮะ
ตกงานเยอะแยะ คนจบปริญญาตกงานเยอะแยะ
ใครบอกมึงอะ
- ถ้าทำงานอย่างพ่อไม่ตกหรอก - มันเลือกงาน
ใครๆ ก็เป็นได้ จบ ป.สอง ก็เป็นได้
เขาไม่ได้เลือกงานหรอก
คนเขาอยากทำงานสิ่งที่ชอบทั้งนั้นแหละ
ให้ผมไปเป็นไอ้นี่เหรอ วิศวะ บ้าเปล่า
กินข้าวพูดจาให้เรียบร้อย
เกรงใจแม่โพสพบ้าง ลูกเอ๊ย
- แม่โพสพ - แค่นั้นแหละจบ
[เสียงเด็กร้องไห้]
คนข้างนอกเขาก็ร้องแหกปากหนวกหูพออยู่แล้ว
- วันนั้นผมบอกว่า - ทำในสิ่งที่ชอบเหรอ
- เหมือนคนแถวนี้ เขาทำในสิ่งที่เขาชอบกัน - แล้วผมชอบกับเขาปะล่ะ
ก็ทำในสิ่งที่ชอบไง
พ่ออย่าพยายามบังคับลูกหน่อยเลย
เป็นพ่อแบบรุ่นใหม่อะ
ที่เขาให้ลูกทำในสิ่งที่เขาต้องการ
ถ้ากูบังคับมึงได้ มึงก็จบ ม.หก แล้ว ไอ้บุ๊ค
[หัวเราะเบาๆ]
กูเป็นมึง กูไม่กล้าอ้าปากพูดอะไรเลยนะพูดจริง
กูกลัว
กลัวจะโดนอะไรเขวี้ยงหน้า รู้ปะ
[ผู้สัมภาษณ์] พ่อคิดว่า ถ้าสมมุติให้ออกแบบได้ ว่าโรงเรียน ถ้าจริงๆ แล้วอะ
- การศึกษามัน - ต้องเปลี่ยนเยอะ
คุณรู้ว่าเด็กคนไหนมีจุดเด่น จุดอะไรตรงไหนก็
ควรจะส่งเสริมเขา
ไม่ใช่พอมึงเอ่ยปากมาปุ๊บ ไป
ไอ้พวกนี้มาทางนี้ ไป
ถ้าคุณผลักเด็กไว้ เด็กมันจะไปไหนอะ
จะทำยังไง จะให้เด็กคนนี้มันไปได้ทั้งสองอย่าง
คุณยิ่งถีบเด็กอายุแบบนี้ออกไปนะ
มันยิ่งมีแรงต้านคุณเข้ามาเท่านั้นอะ
เหมือนคล้ายๆ โรงเรียนไม่ค่อยสนับสนุนเนี่ย
หรือทางผู้ใหญ่ หรืออะไร ยังไม่ค่อยมองเห็นเพราะอะไร
มันเป็นแนวที่แบบ ก็รู้อยู่ประเทศไทย อนุรักษ์นิยม
[ผู้สัมภาษณ์] พ่อว่าที่บุ๊คออกเป็นเพราะอะไร
เอาจริงๆ เอาความคิดของพ่อใช่ปะ
ไม่ได้โทษใครหรอก โทษตัวเขาเองนี่แหละ
เขายังอดทนไม่มากพอ
เดี๋ยวหาว่า โทษครู โทษโรงเรียน โทษเพื่อนฝูง
แหม
คุณก็เข้าข้างแต่ลูกคุณนี่หว่า
ไอ้ที่พูดมาเมื่อกี้มีส่วนนะ
แต่สุดท้าย ท้ายสุดก็คือ
ตัวเด็กเองอะต้องอดทนมากกว่านี้
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[เสียงผู้หญิงไกลๆ] ห้าบาทครับลูก
เอ้ย ถ่ายทำไม
ไอ้วัน
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[เสียงเคลื่อนย้ายวัตถุ]
[ผู้บรรยายชาย] พลเอกอภิรัชต์ คงสมพงษ์ ผู้บัญชาการทหารบก
และพลโทณรงค์พันธ์ จิตต์แก้วแท้ แม่ทัพภาคที่หนึ่ง
เป็นประธานในพิธีส่งมอบบ้าน
ตามโครงการปรับปรุงซ่อมแซมที่อยู่อาศัย
ให้ผู้ยากไร้และผู้ด้อยโอกาส
ให้แก่ชุมชนคลองเตย 40 หลัง
ปัจจุบันดำเนินการเสร็จเรียบร้อยแล้ว 17 แห่ง
ทั้งหมดอยู่ในพื้นที่ของกรุงเทพมหานคร
[ดนตรีปลุกใจ]
[ผู้ประกาศ] ดำเนินการสร้างทัศนียภาพ ที่สวยงามให้กับชุมชนต่างๆ
โดยเฉพาะสวนสุขภาพนะครับ จากกองขยะ
ท่านเคยเห็นกองขยะที่เน่าเหม็นนะครับ แต่พลิกฟื้นให้เป็นสวนสุขภาพ
ที่สามารถนั่งพักผ่อนหย่อนใจ แล้วก็ออกกำลังกายของผู้สูงอายุ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
- หลังที่ไหนคะ - [ผู้หญิง] หลังที่แปด
[ผู้หญิง] หลังที่แปด
คุณต้องคะ คุณต้องหลังนี้ค่ะ
[ผู้หญิง] สวัสดีค่ะ
[ผู้หญิง] ล็อกนี้อะ
[ผู้ชาย 1] หลังที่เท่าไรนะ
[ผู้ชาย 2] ผม 12 ครับ
- [ผู้หญิง] วันนี้พี่มาทำรายการอะไร - [ผู้ชาย] มาทำข่าวเฉยๆ ฮะ
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[หัวเราะ]
- นี่ไง เหมือนปะล่ะ อ้าว เหมือนปะล่ะ - คิดยังไงย้อมวะ ไอ้เหี้ย
- อ้าวนี่ กูจะคัฟเวอร์เพลงเขาไง - คิดยังไงย้อมวะ
ก็จะคัฟเวอร์เพลงเขา นี่ไง
- ไอ้เหี้ยเอ๊ย - อ้าว
- จะคัฟเวอร์เพลงเขาไง ไอ้เหี้ย ผิดเหรอ - พี่เลิกเรียนแล้วเหรอ
- ฮะ - พี่ไม่เรียนแล้ว
- เออ - [หัวเราะ]
ไม่ กูจะคัฟเวอร์เพลงเขา แล้วก็ย้อมกลับเนี่ย เออ
[หัวเราะ]
แทนที่พี่จะเรียนให้จบก่อนนะเว้ย ไอ้เหี้ย
อนาคต ไอ้เหี้ย อีตอนทำตอนไหน เอ้ย อะไรวะ
ความฝันทำตอนไหนก็ได้ ไอ้เหี้ย แต่เรียนมีแค่ครั้งเดียวนะเว้ย
กูอยากทำตอนนี้
ตอนแรกผมก็คิดแบบพี่แหละ ไอ้เหี้ยเอ๊ย
- [เสียงจุปาก] - [สูดหายใจ]
เรียนเอาไว้ก่อนก็ได้ ไอ้เหี้ย แต่พอไปฟังพ่อแม่พูด
กูดื้อจริงนะเว้ย นนท์
- ก็เห็นใจพ่อแม่ไง พี่ - ทำไมวะ
แม่บอกผม ไอ้เหี้ย เขาจบ ป.หก พ่อผมจบ ม.หก
เขาบอก อยากให้ผมจบสูงกว่านั้น
“ทำให้กูได้เปล่า” เขาพูดงี้
- ก็บอกเขาว่า จะทำให้ดู - อยากให้จบ ม.หก เหรอ
ให้เรียนให้สูงกว่านั้นอะ แม่ผมจบ ป.หก พ่อผมจบ ม.หก
- อยากให้จบปริญญา - เออ
ปริญญาอะไรก็ได้อะ
- อยากให้ผมทำให้ได้ ไอ้เหี้ย - ได้
เขาก็พูดเลย “เกิดมาครั้งเดียว ไอ้เหี้ย เรียนให้กูหน่อย”
“ขอแค่อย่างเดียว ไม่ขอเหี้ยอะไร”
“ขอแค่อย่างเดียว มึงจะติดยาก็ติดไปเหอะ ขอให้เรียนจบ”
ยากนะเว้ยเนอะ พูดเป็นเรื่องตลก
เกิดมาครั้งเดียว ไอ้เหี้ย ความฝันเขาบอกทำตอนไหนก็ได้
“ตอนนี้มึงก็ไม่ต้องอายอะ เกาะพ่อแม่กินอะ ไอ้เหี้ย”
เขาเรียกว่า “ทำอย่างที่แม่ใฝ่ฝันให้ได้ก่อน”
พูดอย่างงี้ซึ้งเลย
เล่นมุกไม่ออกเลย
เพิ่งเคยเจอแม่กูพูดจริงจังครั้งแรก
เออๆ ออกมากูไม่ได้ยอมแพ้นะเว้ย
[ถอนหายใจเบาๆ]
มึงก็เหมือนการยอมแพ้ ที่ออกมา
[กระแอม]
[หายใจเสียงดัง]
สุดท้ายแล้วแม่ง คนอยู่ได้ไม่ใช่คนเรียนเก่ง
- มันคือคนที่แม่งดูแลตัวเองได้ - ไม่ได้บอกให้พี่เรียนเก่ง
ยังไงวะ เกิดมาครั้งเดียว ก็ต้องทำให้ครอบครัวภูมิใจบ้างอะ
อืม
กูว่าคนเรียนเก่งมันก็ดีนะเว้ย
มันก็ดูแลตัวเองได้ว่ะ ไอ้เหี้ย
- ต่อยอด - อืม
อย่างเช่นคนเก่งภาษาอังกฤษอย่างงี้ เป็นไกด์ก็ได้ ไอ้เหี้ย
เก่งภาษางี้ เป็นไกด์ ได้เงินเดือนกี่บาท
- เยอะอยู่นะ - เออ ใช่
[ดนตรีเล่นเบาๆ]
[เสียงแร็ปไม่ชัดเจน]
[ดนตรีเล่นดังขึ้น]
[บุ๊คสะอื้น]
[นนท์พูดไม่ชัดเจน]
[บุ๊คสะอื้น]
คือ
ถามกู กูอยากเรียนจบไหม
กูอยากนะเว้ย
[บุ๊คสะอื้น]
กูไม่อยากเรียนจบ แต่กูอยากทำให้เขาภูมิใจ
[สะอื้น]
แต่กูทำไม่ได้
กูเป็นอย่างที่เขาหวังไม่ได้
[สะอื้น]
[หายใจเสียงดัง]
[สะอื้น]
กูก็อยากให้เขาแบบ เข้าใจกูแบบ เออ กูทำไรอยู่ อะไรอย่างงี้
กูไม่เคยร้องไห้ให้เขาเห็น
[สะอื้น]
กูไม่เคยพูด ไม่เคยแบบ เข้าใจผมบ้าง
ไม่เคยพูด
เก็บกับตัวเองตลอด
บางทีกูก็ไม่อยากคิดมาก
ถามว่า กูอยากแบบ
ทำอย่างอื่นไหม ที่แบบว่าให้พ่อกูภูมิใจอะไรงี้
[สะอื้น]
อยากทำ บางทีกูก็ไม่ได้ อยากทำเพลง อยากเหี้ยหรอก
แต่กูมาแล้ว กูก็ทิ้งไม่ได้
ถ้าทิ้งแล้วกูก็เสียทุกอย่าง
เก็บมัน ทรมานนะเว้ย
[เสียงพูดคุยไม่ชัดเจน]
[เสียงผู้คนนับถอยหลัง]
♪ ชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์ ♪
♪ นี่ชีวิตจริงไม่ใช่ในการ์ตูน ♪
♪ ถ้าเกิดมึงท้อให้มองที่คนข้างหลัง ♪
♪ วันที่ล้มเหลวให้บอกตัวเองว่าช่างมัน ♪
♪ กูไม่สนใจว่าฟ้ามันจะไม่เป็นใจ ♪
♪ กูชูนิ้วกลางให้บอกว่าหยุดกูไม่ได้ ♪
♪ กูว่าชีวิตจริงแม่งไม่เคยจะง่ายดาย ♪
♪ เกิดมาให้คนจำไม่เกิดมาแค่หายใจ ♪
♪ คนที่สำเร็จไม่มีใครไม่เคยล้มเหลว ♪
♪ ใจมึงต้องแข็งพอเหมือนตอนที่ยืนปากเหว ♪
♪ ถ้าลงไปข้างล่าง มึงคิดว่ามันจะคุ้มไหม ♪
♪ บางคนก็ปีนไม่ถึง บางคนก็ตกลงไปตาย ♪
♪ แต่ที่ก้นเหวมันมีอะไรมากกว่านั้น ♪
♪ มึงจะได้ประสบการณ์และได้ลงมือทำ ♪
♪ มองไปปากเหวจะเห็นไอ้พวกที่ยืนขำ ♪
♪ คนที่เจ๋งจริงพิสูจน์ด้วยการกระทำ ♪
♪ บางคนเอาชีวิตไปยึดติดกับความตาย ♪
♪ เกิดมาต้องใช้ให้คุ้มแล้วจะไปกลัวทำไม ♪
♪ ความเศร้า ความทุกข์ ความสุข มันก็เป็นเรื่องธรรมดา ♪
♪ ทำสิ่งที่ตนเองชอบและก็ระบายมันออกมา ♪
♪ ชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์ ♪
♪ นี่ชีวิตจริงไม่ใช่ในการ์ตูน ♪
♪ ถ้าเกิดมึงท้อให้มองที่คนข้างหลัง ♪
♪ วันที่ล้มเหลวให้บอกตัวเองว่าช่างมัน ♪
♪ กูไม่สนใจว่าฟ้ามันจะไม่เป็นใจ ♪
♪ กูชูนิ้วกลางให้บอกว่าหยุดกูไม่ได้ ♪
♪ กูว่าชีวิตจริงแม่งไม่เคยจะง่ายดาย ♪
♪ เกิดมาให้คนจำไม่เกิดมาแค่หายใจ ♪
♪ เด็กมัธยมและเด็กสลัมธรรมดา ♪
♪ มองตอนที่เริ่มทำ กับตอนนี้ช่างต่างกัน ♪
♪ ไม่เคยคิดเลยว่าตัวกูนั้นจะมาไกล ♪
♪ จากเด็กร้านเกม ตอนนี้มีข่าวกูมากมาย ♪
♪ ถ้ารู้ว่าชอบอะไร อย่าสนใจใคร ให้มุ่งไป ♪
♪ มึงต้องพึ่งตัวเองถึงแม้ไม่มีกำลังใจ ♪
♪ วันที่ท้อแท้ อยู่กับตัวเอง ให้ทำความเข้าใจ ♪
♪ เพราะสุดท้ายคือตัวมึงเอง ที่จะเลือกไปยืนตรงเส้นชัย ♪
♪ กูต้องลำบาก เอาเงินไปฟังแร็ป ตามฝันในร้านเกม ♪
♪ กูคิดตั้งแต่ก่อนเริ่มทำ ว่าชีวิตกูจะต้องกำหนดเอง ♪
♪ ไม่เคยหวังไอ้สิ่งตอบเเทน เเค่ตอนนั้นกูเเค่ทำตามใจ ♪
♪ กูแร็ปเพราะตัวกูชอบ ออกจากกรอบไม่สนเหี้ยไร ♪
♪ ไม่ว่าตัวมึงจะชอบอะไร อยากให้มึงรู้ ก่อนวันที่มึงตาย ♪
♪ สิ่งที่มึงทำจะตอบเเทนเอง ♪
♪ ท่องไว้ครอบครัว เดี๋ยวกูดูเเลเอง ♪
♪ หนึ่งในล้านสำเร็จมีหนึ่งคน ♪
♪ เดี๋ยวกูทำให้ดูว่าแม่งมีสองคน ♪
♪ กูไม่ตั้งใจเรียนไม่ใช่เรื่องเเปลก ♪
♪ เพราะสองสามหมื่นมันคงไม่พอแดก ♪
♪ ไม่ว่าทำฝันหรือทำงานไร ♪
♪ ถ้ามึงเจ๋งจริงต้องเลี้ยงครอบครัวได้ ♪
♪ ไม่มีอะไรที่ง่าย ♪
♪ มีชนะก็มีพ่าย มีเสียต้องมีได้ อยู่ที่มึงจะกล้าไหม ไอ้สัตว์ ♪
♪ อยู่ที่มึงจะกล้าไหม ไอ้สัตว์ ♪
♪ ชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์ ♪
♪ นี่ชีวิตจริงไม่ใช่ในการ์ตูน ♪
♪ ถ้าเกิดมึงท้อให้มองที่คนข้างหลัง ♪
♪ วันที่ล้มเหลวให้บอกตัวเองว่าช่างมัน ♪
♪ กูไม่สนใจว่าฟ้ามันจะไม่เป็นใจ ♪
♪ กูชูนิ้วกลางเเล้วบอกว่าหยุดกูไม่ได้ ♪
♪ กูว่าชีวิตจริงเเม่งไม่เคยจะง่ายดาย ♪
♪ เกิดมาให้คนจำไม่เกิดมาเเค่หายใจ ♪
♪ ชีวิตคนเรามันต้องเริ่มจากศูนย์ ♪
♪ นี่ชีวิตจริงไม่ใช่ในการ์ตูน ♪
♪ ถ้าเกิดมึงท้อให้มองที่คนข้างหลัง ♪
♪ วันที่ล้มเหลวให้บอกตัวเองว่าช่างมัน ♪
♪ กูไม่สนใจว่าฟ้ามันจะไม่เป็นใจ ♪
♪ กูชูนิ้วกลางเเล้วบอกว่าหยุดกูไม่ได้ ♪
♪ กูว่าชีวิตจริงเเม่งไม่เคยจะง่ายดาย ♪
♪ เกิดมาให้คนจำไม่เกิดมาเเค่หายใจ ♪