Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
AYNUR: SPÓŹNIŁAM SIĘ? OŚWIADCZYŁ SIĘ JUŻ?
HİLMİ: NIE, ALE POSPIESZ SIĘ. SĄ NASTĘPNI!
AYNUR: NIE MOGĘ ZNALEŹĆ LINKU…
…ekscytujące. Zadała mi tyle pytań. Pytała…
…skąd moja zajawka na architekturę.
Trzeba mieć jaja, żeby oświadczać się przy wszystkich.
Nie zrobi tego na tyrolce, co nie?
Zaraz to zrobi.
- Tu jest pięknie. - Chciałem cię o coś spytać.
Znamy się od dwóch lat
i każdego dnia cieszę się, że cię poznałem.
Dlatego, Mavi Şimşek,
czy…
Czekaj, Mavi. Ostrożnie! Jesteś za…
Mavi!
- Spieprzył to. - Musa!
Jak można spieprzyć oświadczyny?
Nie, nie spieprzył tego. Spadli.
W ogóle zapytał?
Nie.
Chyba celowo skoczyła, zanim zdążył.
Synu!
Mavi jest dla niego za sprytna.
- Co to znaczy? - Co powiedziałem.
MOŻE TAK, MOŻE NIE
- Myślę, że Can chciał… - Co?
Chciał mi się oświadczyć.
Rety! Ale bomba!
Ale skąd to wiesz?
Nie cieszysz się?
- Jak widać, nie. - Oczywiście, że się cieszę.
Jeśli faktycznie to było to.
- Ale… - Ale co?
Mam to z ciebie wyciągnąć?
Po pierwsze, kocham Cana. Bez dwóch zdań.
A po drugie?
Po drugie, to dla Cana łatwe.
Ale ślub?
Musiałabym wtedy zostać w Hamburgu.
Właśnie wygrałam tę nagrodę.
W końcu coś się dzieje. Chcę pracować za granicą.
Może on oczekuje ode mnie czegoś innego. Po prostu się boję.
Mavi, musicie pogadać.
Powiedz mu, co myślisz.
Ale poważnie, jaki masz plan B? Masz go, prawda?
Nie denerwuj mnie. Nie masz jakiejś roboty?
Nie chcesz zostać upokorzony.
Musa, skończ już, dobra?
Po prostu oświadcz się jej teraz.
Teraz nic nie jest proste.
Nie jest na to gotowa.
- Ty nie jesteś. - Dobra.
- Jestem przytłoczony. - Chłopie, teraz albo nigdy.
Can?
Masz. Mieli tylko chusteczki.
- Z kim rozmawiałeś? - Z Musą.
Ciągle próbuje mnie zirytować.
Jesteście uroczy.
Moja rodzina też mnie wkurza. Zawsze czegoś ode mnie chcą.
Ale duża rodzina też jest piękna.
- Też bym taką chciała. - Wkrótce będziesz…
Jesteś jedną z nas.
Dzięki. Umieram z głodu.
Rety! Turecka kolacja!
Nie wiedziałam, że w Austrii… Çiğ köfte!
Mavi, chciałam cię zapytać…
Nic mi nie jest.
- Trochę pikantne. - To przepis taty.
- Chciałem cię zapytać… - Bardzo ostre.
- Chciałem cię spytać… - Tak?
O rany.
Gdybyś wiedziała, jaka jesteś piękna.
Co to znaczy?
Skarbie, gdybyś tylko wiedziała, jaka jesteś piękna.
Co to jest?
Daj mi to!
Co to jest?
Szczęśliwej drugiej rocznicy.
10 DNI W STAMBULE
Stambuł?
Dziesięć dni?
Dziękuję!
Zaraz odbiorę Mavi i jedziemy na lotnisko.
A oświadczyny?
Jutro w Stambule.
O zachodzie słońca na wzgórzu Sarayburnu.
„Architekt Mavi Şimşek,
zdobywczyni głównej nagrody dla nowicjuszy,
dedykuje ją swojemu zmarłemu ojcu”.
Aynur będzie tym tak wzruszona.
I to wasze zdjęcie…
Urocze. Jeszcze nie wie, prawda?
Nie.
Cześć, Aynur.
Cześć, Nora. Moje dziecko się denerwuje?
Cześć, mamo.
Patrzy na zegarek tylko co trzy minuty.
Słyszę cię.
- Voilà. - Dzięki, mamo. Jesteś najlepsza.
Autobus nie przyjechał, więc wyciągnęłam rower z piwnicy, napompowałam koła…
Czemu Stambuł? Paryż byłby bardziej romantyczny.
Bo nigdy nie byłam w Turcji, mimo że ty tam dorastałaś.
I nie uczyłaś jej tureckiego.
Jest Can. Muszę iść.
- Pa, mamo. - Pa, kochanie.
Napisz, jak dolecisz.
Powodzenia.
Mamo, spójrz na to.
Pa. Napisz, jak dolecisz.
Wyślę wam pocztówkę.
Zobacz.
To najbardziej prestiżowy międzynarodowy magazyn architektoniczny.
A Mavi nazwała cię swoją inspiracją.
Spójrz na to zdjęcie waszej trójki.
NAJWIĘKSZĄ INSPIRACJĄ SĄ RODZICE.
Cholera.
Cholera?
Muszę ją zatrzymać.
Mavi!
Mavi, proszę! Czekaj!
Jest w drodze.
Do Stambułu.
Ludzie dzielą się w internecie wszystkim.
STAMBULE, JEDZIEMY
Przygotujcie wszystko.
Dziękuję. Za tę wycieczkę.
Wiem, że twój ojciec cię teraz potrzebuje.
Kancelaria przetrwa dziesięć dni beze mnie.
Tak?
Tak.
Dadzą sobie radę.
Stambuł.
Nie mogę w to uwierzyć.
Mama nigdy nie mówiła o mieście i ludziach.
Wychowała mnie na Niemkę.
Jest bardzo Niemką.
Ale nie tak jak ty,
mój słodki kartofelku, który pyta o wszystko.
Będzie super, zaufaj mi.
ODLOTY CEL PODRÓŻY – STAMBUŁ
STAMBUŁ
Panno Mavi?
Panna Mavi Bilgin?
Nazywam się Şimşek.
Przepraszam. Panno Mavi Şimşek.
Przyjechałem po panią.
Nazywam się Birol.
To jakaś obsługa VIP?
Można tak to nazwać.
To nie ja. Szczerze.
Mama mówiła, że ma dla nas niespodziankę.
Spójrz tam.
To bardzo typowe dla tutejszej architektury.
Witam serdecznie.
Miło mi panią tu powitać.
Nazywam się Caroline Mehnert. Dla pani – Caroline.
Proszę za mną. Birol zajmie się bagażem.
Ta willa, po turecku yalı, pochodzi z dziewiętnastego wieku.
Przetrwała wiele trzęsień ziemi.
W 1920 roku pożar zniszczył prawie wszystko.
To nie hotel typu boutique.
- Czy to nie za drogie? - Nie mam pojęcia.
- Dorastałeś tu. - Tak, ale nie tak.
A balustrada?
- Klon kanadyjski? - Tak.
Przetrwała pożar niemal bez szwanku.
Robimy wszystko, co możemy, by zachować autentyczność yalı.
Zwłaszcza że dom należy do rodziny, odkąd go zbudowano.
Rety.
Nareszcie.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Witaj w domu, Mavi.
Powiedziała: „Witaj w domu”.
Jestem Yadigar.
Twoja babaanne.
A to jest twój dom.
Moja co?
Twoja babcia. Ze strony ojca.
Bardzo mi przykro. To jakieś nieporozumienie.
Poza moją matką nie mam innych krewnych.
Twoja matka nazywa się Aynur Şimşek.
Twoim ojcem był Osman Bilgin. Mój syn.
Po ślubie przyjął nazwisko twojej matki.
Jak nowocześnie.
A ty?
Ty jesteś Mavi.
Moja wnuczka.
O której do wczoraj nie wiedziałam.
To zdjęcia mojego ojca?
Nie odbiera.
Może ma wyciszony telefon.
Słyszę dzwonek.
Mama?
Aynur?
Zamiast sprowadzać Mavi tutaj,
mogłaś dać mi czas, żeby ją na to przygotować.
A kiedy planowałaś mi powiedzieć, że mam wnuczkę?
Tak ogólnie, Aynur czuje się trochę zaskoczona.
Wszystko wydarzyło się zbyt szybko.
To moja córka.
Ja decyduję, kiedy…
Mówi, że to ona decyduje, czego się dowiadujesz, kiedy i jak.
Ale nie mówi poważnie.
- Mamo? - Rozumiesz? Ja decyduję.
Możemy pogadać?
Mogłaś mi powiedzieć. Że moja babcia żyje. Ona ma rację!
Już staje między nami.
Twoja babcia jest… Wtedy była okropna.
Cała rodzina była okropna.
Twój ojciec chciał odejść. Musieliśmy cię chronić!
Przed własną rodziną?
Obiecałam to twojemu ojcu na łożu śmierci.
Gdybyś go znała…
Całe to bogactwo, presja, ograniczenia… To było zbyt wiele.
Wiem, że to nie była dobra decyzja.
Powinnam była powiedzieć.
Przepraszam.
Mam nadzieję, że twoja babcia się zmieniła.
- Sama się o tym przekonam. - Poznaj ją.
Ale uwierz mi, ot tak nie zostaje się Bilginem.
Pa.
Pracuje pan w kancelarii ojca?
Korporacyjnej.
Specjalizujemy się w średnich firmach.
Och.
Więc zna pan obowiązki, jakie wiążą się z prowadzeniem rodzinnej firmy.
Mavi z kolei dorastała praktycznie bez rodziny.
Nie wie, jak to jest.
Będzie szczęśliwa, gdy wszystko się uspokoi.
Zawsze marzyła o tym, żeby być częścią dużej rodziny.
Uwierzy pan?
Przez 20 lat wierzyłam, że nie miałam bezpośredniego potomka.
Jak mogła ją przede mną ukryć?
Dziecko mojego jedynego syna.
Aynur z pewnością miała swoje powody.
Mama musiała wyjechać.
Och.
Chciałam z nią porozmawiać.
W przeszłości popełniono wiele błędów.
Po obu stronach.
Mavi, czy chciałabyś poznać resztę rodziny?
Oni bardzo chcą poznać ciebie.
Byłoby miło.
Zatem urządzimy małe przyjęcie.
Pojutrze?
Tylko rodzina? Kilkoro przyjaciół?
Chętnie.
Bardzo się cieszę, że mogę cię poznać.
Wnuczko, zawsze jesteś tu mile widziana.
Pozwoliliśmy sobie zarezerwować nowy hotel.
Bardziej odpowiedni.
Spodoba ci się, Mavi.
Dziękuję.
Mam babcię. Matkę mojego ojca.
Niesamowite.
Mam rodzinę. Własną, dużą rodzinę.
I co za rodzinę! Bilginów.
A jeśli mnie nie zaakceptują?
Jeśli nie będę pasować? Jeszcze mnie nie znają.
Gdy cię poznają, nie wypuszczą cię.
Tak myślisz?
Najpierw…
Rety!
Proszę ze mną.
Co Aynur sobie myślała?
Dziecko nie zna ani słowa po turecku.
Nie wie, kim jest ani skąd pochodzi.
Myśli, że ten Can może coś jej dać.
Musimy przyjrzeć się jego rodzinie.
Zadzwoń do Rany.
Chce kupić tę firmę w Niemczech.
Powiedz jej, że mam dla niej odpowiednią kancelarię.
Spytaj Kenta, czy jest wolny.
KANCELARIA YILMAZ
Muszę z nim porozmawiać.
Co pani planuje?
Mam spadkobierczynię.
To wszystko zmienia.
Jeśli zostanie, wszystkie drzwi będą dla niej otwarte.
Jestem dostępny przez całą dobę. Chętnie pomogę.
Mogę załatwić dla was wszystko.
Rezerwacje w restauracjach, wycieczki po Bosforze, przewodników,
limuzyny, prywatne zakupy…
A to Apartament sułtański.
„Sułtan” oznacza nie tylko mężczyznę.
W Turcji „sułtan” też jest kobietą i może oznaczać cesarzową.
Teraz apartament zajmuje głównie pani rodzina.
Rodzina Bilgin.
- Na razie. - Na razie.
Na zdrowie!
I? Co chcesz dziś robić?
- Chciałabym zobaczyć budynki architekta… - Mimara Sinana.
Tak!
I siedem wzgórz Stambułu.
Wiem, że to dużo. Może zobaczymy pierwsze dzisiaj?
Przepraszam.
Więcej?
Wybaczcie najście, ale macie gości.
Mam ich wpuścić, czy…
Ty pewnie jesteś Mavi.
Nie wyglądasz tak źle.
Musimy pracować nad zdjęciami na Instagram.
Jestem Edo.
Twój kuzyn.
Trochę dalszy.
Nie, całkiem daleki.
Nieważne. Ciocia Yadigar chciała nas przedstawić. Ale siara.
A ja uwielbiam niespodzianki. Zwłaszcza gdy ja nią jestem.
I bum! Oto jestem.
Wybaczcie mu. On inaczej nie umie.
Jestem Leyla, też dalsza kuzynka.
Witaj, Mavi.
Dalsza kuzynka?
Rodzina, mała. Nie pytaj.
- Skąd tak dobrze znacie niemiecki? - To jest w modzie.
W rodzinie wszyscy go znają.
Od czasów Osmanów
łączą nas z Niemcami silne więzi osobiste i biznesowe.
Chodzimy do niemieckiej szkoły, studiujemy w Niemczech…
Nuda!
Jakieś inne życzenia?
Birol, jesteś tu.
Przysięgam, że chciałem zadzwonić.
Niestety musimy iść!
- Na razie. - Pa!
„My” znaczy „wszyscy”! Musimy iść! Mamy tyle do zrobienia.
Chodźmy!
Podobno ma chłopaka.
Sprawami naszej rodziny zajmuję się tylko ja.
To, że jest prawnikiem, nie musi być czymś złym.
Według niemieckich standardów to w sumie dobry zawód, prawda?
Nie chwal dnia przed zachodem słońca, co?
A któż to?
Kogóż to widzą moje oczy?
- Kent. - Kent.
Meltem się rozochociła.
Uspokój się.
Jestem spokojna.
Pani Yadigar.
Dzień dobry.
Miło, że wpadłaś.
Jak mógłbym ci odmówić?
Wyglądają panie pięknie.
Dziewczyny, przedstawię was. To Kent.
Znasz Safiye Tok, prezes Fundacji Tok.
Oczywiście.
Meltem Ulu, prezes Ulu Aviation.
- Miło mi poznać. - Wzajemnie.
A z Ergüler Holding, Rana.
- Dziewczyny, zaraz wracam. - Tylko szybko, kochana.
Takich spraw nie można pospieszać.
- Smacznego. - Dziękuję.
Jest w Turcji po raz pierwszy.
Chcę dać Mavi szansę
na poznanie nas, Stambułu i naszej kultury.
Jak mogę ci pomóc?
Chcę, żebyś ją poznał. Zachowaj otwarty umysł.
Oto krótka lekcja o nas. O naszej rodzinie.
My, Bilginowie, jesteśmy kimś na kształt
tureckiej arystokracji.
Firma została założona przez dziadków Yadigar w Kapadocji.
Mądrze zainwestowali,
kupili ziemię, przenieśli się do Stambułu,
ugruntowali swoją pozycję i tak dalej.
I voilà!
Biznes zostanie przekazany.
Yadigar miała tylko jedno dziecko, twojego ojca…
…więc tymczasowo przekazała zarządzanie firmą Güneyowi.
A Güney…
Kolejny kuzyn.
Oczekuje, że Yadigar mianuje go
oficjalnym następcą w przyszły weekend
na jej przyjęciu urodzinowym w Kapadocji.
Powiem tylko: idealny moment, skarbie!
Idealny!
- Dlaczego idealny? - Karty zostaną przetasowane.
- Jesteś tu. Jest wnuczka. - Mavi!
Znowu tu są.
- Mavi! - Mavi.
Mavi!
- Znowu tu są, Edo. - Mavi!
- Can, wiedziałeś, że Mavi jest bogata?
- Can! - Mavi! Spójrz tutaj!
Edo, rusz się. Przesuń się.
Zostawcie nas!
Dajcie mi spokój!
Czemu za nami płyną? Co oni mówią?
Paparazzi!
Tylko dlatego, że mój ojciec był Bilginem?
Bo ty jesteś Bilginem.
Powinnaś się przyzwyczaić.
Mavi, jesteś sensacją! Jesteś Harrym!
A Can to Meghan!
Tylko bez krzty stylu, kochana.
Wybacz.
Mavi, chodź!
Chodź tu!
- Mavi! - Chodź!
- Mavi, chodź tu! - Chodź!
- Mavi, no dalej! - Chodź. Tańczymy.
Dobra. Puść mnie, muszę się napić.
Przyniosę coś do picia.
Przepraszam!
- Co to było? - Język migowy.
Niezbędny do komunikacji w Turcji.
Matka nie nauczyła cię niczego?
Patrz na to.
„Nie”.
„Trochę”.
„Co robisz?” „Przestań, odejdź”.
„Chodź tu”.
„Boję się”.
„Idź dalej”.
„Strzeż się złego oka”.
„Spójrz tu. Teraz tu”.
Chodź, zatańczmy.
Bardzo dobrze!
Szybko się uczysz. Świetnie!
- Powiedz mi coś. - Co?
Pocałuj mnie. Nie, przestań! Co robisz?
Jest tu seksowny Kent.
Prawdopodobnie najbardziej zniewalający kawaler na Wschodzie.
Nie ma go.
Zniknął. Boże, co za facet.
Mavi.
Mavi, chodź zatańczyć.
Przepraszam. Co założycie jutro na imprezę Yadigar?
Chyba coś, co przywieźliśmy.
Nie.
Tu napisali, że twoja babcia ma w weekend urodziny.
Nie ma nic o moim ojcu?
Nie.
Tylko plotki i spekulacje po tym,
jak odszedł i zrezygnował z pełnienia obowiązków następcy.
Dziękuję, kochanie.
Potwory! Jesteśmy!
Witajcie!
Oni pilnie potrzebują twojej pomocy.
Tu dzieje się magia.
Poproszę pełen pakiet.
Na specjalne okazje i wydarzenia.
- Nie. - Nie!
Widziałaś link do naszego hotelu?
Çırağan Palace?
Nie gadaj!
Mieszkasz w tym hotelu?
- Tak. - Obłęd.
Na imprezie,
zasada numer jeden.
Nie ufaj nikomu. Zwłaszcza Güneyowi.
Wyrzuć to!
Z małżeństwa nici.
Oświadczając się teraz, wyjdziesz na naciągacza.
Nie daj mu się zirytować, skarbie.
Taka jest prawda.
Musa,
to nie pomaga.
Spoko, jesteście najlepsi.
Druga zasada. Uśmiechaj się, kiwaj głową i bądź miła.
Oddzwonię. Chwileczkę. Czekaj.
Świetnie.
Zasada numer trzy. Nie pij za dużo.
Dziś spotykam się z całą rodziną.
Mavi, hiperwentylujesz.
To tylko ludzie.
Zasada czwarta.
Ucałuj każdego w dłoń. To bardzo ważne.
Zasada numer pięć.
Nikomu nie ufaj.
Nikomu.
Impreza to basen z rekinami.
Wyglądasz przepięknie.
Boże, mój aniele.
Ślicznie wyglądasz, Mavi.
Witaj, Mavi!
- Mavi! - Mavi, witaj!
Mogę?
- Tak. - Can.
Chodź ze mną.
Tędy.
Chciałam cię mieć dla siebie trochę dłużej,
ale wszyscy chcieli cię poznać.
Przyszło tyle osób.
To nasz ogrodnik i jego rodzina.
Są bardzo pracowici i lojalni. Podoba nam się to.
Witam serdecznie.
Witajcie.
Pracownicy całują w rękę nas. Z szacunku. Nie na odwrót.
Zasada numer pięć. Nikomu nie ufaj.
Proszę ze mną.
Chcę pana komuś przedstawić.
ŁZY RADOŚCI
Z OSTATNIEJ CHWILI
ZAPOMNIANA KSIĘŻNICZKA
WNUCZKA!
- NAGŁE BOGACTWO - ZE SKROMNEGO DOMU
KIM JEST KSIĘŻNICZKA MAVİ?
HİLMİ: MOŻESZ ZADZWONIĆ? TO PILNE!
Szampana?
Co za idiota.
Witam wszystkich!
Tak. Witam.
Jak się pan miewa?
Witaj, ciociu.
- Widzieliście Cana? - Nie.
Ale patrzę na czwartą przyszłą byłą żonę ojca Leyli.
Szkoda. Lubiłam ją.
- Ja też. - A Can?
Chyba Caroline przedstawia go wszystkim. Dosłownie.
Kim ona jest?
Tak jakby osobistą asystentką Yadigar.
To niezwykłe, żeby ktoś z zewnątrz, spoza rodziny,
cieszył się tak dużym zaufaniem.
Czasem bycie outsiderką daje przewagę.
Wewnętrzny krąg rodziny bywa skomplikowany.
Chodzi o intrygi, ale nie chce tego mówić.
Choć się na tym zna.
Pomyśl o sukience.
Ujmę to tak.
Niektórzy zrobią wszystko dla własnego helikoptera.
Tak, chwileczkę. Szukam…
Chwila. Szukam cichego miejsca.
Halo?
To jej chłopak?
Halo?
Tak, halo.
Jak się macie?
Jak impreza? Kto tam jest?
Impreza jest wielka. Poznałem już co najmniej 100 osób.
Ale co u was?
To miało być coś pilnego.
Mówiłam twojemu ojcu, że to zły moment.
- Ale… - Powiedz mu, tato.
Synu, mamy nowego klienta.
Płaci więcej, niż zarabiamy w rok.
To dar z nieba.
To jak dotąd nasza największa sprawa.
Ale ona chce wszystkich naszych prawników na miejscu.
Przykro mi.
Jesteś mi potrzebny.
Kiedy?
Twoje oświadczyny…
Może trochę się z tym wstrzymasz?
Halo. Can?
Mam złe wieści.
Dobra.
Muszę
wracać do Hamburga.
Nowy klient. To duża sprawa.
To może być dla nas punkt zwrotny, Pierwsze spotkanie jutro rano.
- Nie możesz być online? - Klientka chce wszystkich na miejscu.
A prawo kontraktowe to moja działka.
Jasne. Czemu mnie to nie dziwi?
Spróbuję się wyrwać na weekend.
To praca, której desperacko potrzebujecie, prawda?
Tak.
Więc jestem pewna.
Jedź.
Ale wróć, gdy tylko skończysz.
Gdy tylko skończysz.
Dobrze.
- Dobrze. - Dobrze.
Panie i panowie, powitajmy Meltem Cumbul!
Chciałem się pożegnać.
Oby to nie było nic złego.
Nie, to tylko praca.
Będę tęsknić.
Pa.
Z radością witam moją wnuczkę Mavi
nie tylko w naszej rodzinie,
ale także w naszej firmie,
Bilgin Holding!
Wkrótce obejmie w niej ważne stanowisko.
Wita cię w rodzinie Bilginów i zarządzie firmy.
Życzę wszystkim miłego wieczoru!
Yadigar już taka jest.
Rozpoznaje talent i robi wszystko, by go promować.
Dziękuję za tłumaczenie.
Seksowny samotny Kent.
Wystarczy „Kent”.
Dobra. Muszę iść do babci.
Pani Yadigar, tutaj, proszę!
Mavi, z tym zamyślonym, sceptycznym wyrazem twarzy
wyglądasz zupełnie jak twój ojciec.
Był porywczy. I odważny.
Na wszystko się wszędzie wspinał.
Zawsze brał do domu chore i ranne zwierzęta.
Chciał zmienić świat.
Tak jak ty.
Czytałam twój wywiad.
Masz wielkie pomysły, nie tylko w architekturze.
- O tym chciałam porozmawiać. - Jesteśmy dużą firmą.
Jeśli chcesz, możesz mieć tu realny wpływ i nadać bieg sprawom.
Dziękuję. To…
- Nie wiem, co powiedzieć. - Na razie nic nie mów.
- Mavi! - Mavi!
Witaj.
Moja droga.
Jesteś taka piękna. Cudowna!
Nie znam tureckiego.
Ciociu, Mavi nie mówi po turecku.
Nigdy się go nie nauczyła.
Typowa Almancı.
Myślałyśmy, że…
Biedni krewni. Nie znają niemieckiego.
Güney, cześć.
Cześć, wnuczko.
Czy raczej „dziedziczko”?
Güney, chcemy zrobić sobie zdjęcie z Mavi.
Mógłbyś?
Chcą zrobić z tobą zdjęcie.
- Tak. - Tak.
Drogie panie.
Dobra.
Trzy, dwa, jeden.
Bardzo dobrze.
- Gotowe. - Wielkie dzięki.
Moja droga.
Jak pięknie!
Mavi!
- Kent! - Dobry wieczór.
Ty też tu jesteś.
Chciałem przedstawić Mavi Susan.
Niezłe wejście.
Mogę ci go pożyczyć.
Proszę wybaczyć.
Kim jest Susan?
Zachowuj pozory.
To niedługo się skończy. Głodna?
Dzięki.
ZIMNA WODA
To jest pyszne.
Przypomina mi kanapki rybne w Hamburgu.
Nadal myślisz o słowach Yadigar?
To wariactwo.
Mam tu dużą rodzinę, o której nie wiedziałam.
Dzięki.
A teraz mam też dołączyć do imperium?
Dopiero co sama zaczęłam.
Nie wiem, czy chcę i czy potrafię to robić.
Dostałam tę szansę tylko dlatego, że jestem wnuczką?
Nepo baby.
Dzięki.
To rodzina Bilginów.
Wiem.
I chcę być jej częścią.
Zawsze się zastanawiałam, skąd pochodził mój ojciec.
Nie chcę być tylko dziedziczką.
Pokażę im, kim jestem i co potrafię.
Że jestem zdolna.
Spójrz, Wieża Leandra.
Sułtan zbudował wieżę, ponieważ wyrocznia przewidziała,
że jego ukochana córka umrze od ukąszenia węża w dniu 16. urodzin.
W tym dniu wysłał jej kosz owoców.
Ale wśród fig ukrywał się wąż.
Wystarczyłoby, gdyby kupił córce łódź,
zamiast ją wygnać na odległą wyspę.
Ale taka wieża jest odporna na burze i wytrzymała.
Aha! Słyszę architekta.
Tyle o mnie wiesz, a ja o tobie nic.
Nie ma o czym opowiadać.
Studiowałem inżynierię lądową w Karlsruhe
i od roku prowadzę rodzinny interes.
Nudny biznesmen, jak mówi moja była.
Ale to tylko plotki.
Dzięki, nepo baby.
Touché.
To szaleństwo! Tyle się wydarzyło.
Opowiedz mi wszystko. Jak było?
Nie wiem, od czego zacząć.
Najdziwniejsze jest to, że babcia chce mnie wciągnąć do firmy.
Choć prawie mnie nie zna.
Can musiał nagle wracać do Hamburga.
Dobra. Dlaczego?
- Tak, pilne spotkanie w firmie. - Dobra.
Te wieści go zaskoczą. Inaczej wyobraża sobie naszą przyszłość.
Nawet nie wiem, czy tego chcę.
Mavi, prześpij się z tym.
Zadzwonię jutro, dobra?
MAVİ: MASZ CZAS? MAM TYLE DO OPOWIEDZENIA.
Dobrze. Było dobrze, dzięki.
Tędy.
PÓŹNIEJ? WŁAŚNIE ZACZYNAMY, WYBACZ!
Rana Ergüler, nasza nowa klientka.
Nasze współpracowniczki, panie Hasanovic i Keller.
Mój najmłodszy syn, Musa.
Studiuje prawo i obecnie odbywa u nas staż.
Mój najstarszy syn, Can, też jest prawnikiem.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Cieszę się na naszą współpracę.
- Dzień dobry. Wodę? - Nie, dziękuję.
- Dzień dobry. Owoce? - Nie, dziękuję.
- Kawy? - Nie, dziękuję.
Dobry gust jest jednak cechą rodzinną.
Przedstawię cię moim najważniejszym przyjaciółkom.
To wspaniałe kobiety biznesu.
Apka twierdzi, że ten wzór fusów po kawie oznacza, że będę miała gościa.
Teściowa przyjeżdża?
Nie mów tak. Boże uchowaj!
Mówią o fusach i o tym, co oznaczają.
Moja apka jest najlepsza.
Do czego służy?
Przepowiada przyszłość.
Mamy takie powiedzenie.
„Nigdy nie ufaj wyroczni…”
Przepraszam.
„…ale nie wychodź z domu bez jej wskazówek”.
Jakie możliwości ma młoda architekt w Niemczech?
Nie jestem wyrocznią, Meltem.
Czy są jakieś plany na przyszłość?
Liczą się tylko plany Yadigar.
Naprawdę bardzo przepraszam.
Czego się spodziewałyście?
Znacie jej matkę. Oto rezultat.
Nie rozumiałam, o czym mówiły znajome Yadigar.
Jakby tego było mało,
wyplułam pestkę z oliwki na rękę.
Dobrze ci poszło. Wszystko inne to bzdury elity.
Nie potrzebuję wykładu o inkluzywności. Zachowałam się tam jak kompletna idiotka.
Daj spokój. Wychowano cię zupełnie inaczej.
- Nie musisz się tak starać. - Starać?
Wiesz, jak to jest, kiedy ktoś musi ci wszystko tłumaczyć?
Czuję się tu jak Alman.
Jesteśmy Almanami.
A ty jesteś bardzo utalentowanym.
Jeśli ktoś cię nie lubi, bo nie wypluwasz pestki na widelec,
może spadać na drzewo.
Masz rację.
Dzięki, mamo.
Myślę, że to będzie dla ciebie łatwiejsze.
Rzadko tu przychodzę.
Biuro Güneya jest na górze.
Nie jest łatwym człowiekiem, ale jest genialnym biznesmenem.
Twój pradziadek.
Twój dziadek.
Wiadomo…
A tu jest jeszcze miejsce dla wnuków i prawnuków.
Kto wie.
Witam, pani Yadigar. Czy pan Güney wie o tej wizycie?
Chcieliśmy się tylko przywitać, więc się nie zapowiadałam.
Przepraszam, oddzwonię.
Ile razy ci mówiłem? Nie chcę, żeby mi przeszkadzano.
Ciocia Yadigar.
Co za niespodzianka.
Mam nadzieję, że miła.
Cudowna. I Mavi…
Pokazuję Mavi firmę i chciałam z tobą porozmawiać o wiosce.
Jeśli masz czas.
Moja babcia mieszkała tam aż do śmierci.
Zawsze spędzaliśmy tam wakacje.
Twój ojciec uwielbiał to miejsce.
Zawsze biegał po jaskiniach.
Zrobiliśmy, co w naszej mocy.
Ale kamień jest zbyt porowaty.
Ludzie odbudowywali ją zbyt wiele razy,
zbyt wielu turystów przez lata zabierało kamienie…
Przypomina Mur Berliński.
Jest dziurawa jak ser szwajcarski.
Teraz wioska kosztuje nas zbyt dużo.
Renowacja nie jest już realna.
Uważam, że powinniśmy ją zburzyć.
Zbyt długo zaniedbywaliśmy wioskę.
Nie obwiniaj się. W końcu pozostały tam tylko ruiny.
Zajmę się tym, dobrze?
Łącznie z mieszkańcami.
Mogę zrobić kilka zdjęć?
- Po co? - Bo to jest fascynujące.
W Hamburgu rzadko używa się tufu w budownictwie.
Chciałabym się bliżej przyjrzeć.
Jest Can.
Dużo stresu i szalona presja czasu.
Jeśli tak dalej pójdzie, nie zdołam uciec.
A co u ciebie?
Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też.
Powiedz.
- Rozmawiasz z Mavi? - Tak.
Can, jesteś głodny?
Nie.
Na zdjęciach wyglądałaś fantastycznie.
Dzięki.
Na jakich zdjęciach?
- Cześć, Mavi! - Hilmi.
Przykro mi, że Can musiał wrócić.
W porządku.
Z imprezy. Wyglądałaś elegancko i swobodnie.
I tak ślicznie.
Na szczęście jego ukryłaś.
Nie ukryłam go! Po prostu zniknął!
Pracują bez przerwy.
Ta nowa klientka jest szalo…
Znowu dzwoni. Nie wierzę.
Daję ją Canowi.
- No to pa. - Pa.
- Güney. - I? Jak ci się podoba ten pokój?
To nasz najpiękniejszy apartament.
Chyba najpiękniejszy w całej Europie.
Zwykle mieszkają tu tylko sławni aktorzy i prezydenci.
Nawet królowie!
Ale żadne aktorki i królowe?
To byłoby ciekawsze.
Ale na pewno nie chcesz rozmawiać o pokoju.
Serio?
Nie, myślę, że jest super,
że możemy ze sobą tak otwarcie rozmawiać.
Naprawdę.
À propos królowych…
Jeśli myślisz,
że Edo i jego stylistka
mogą ci dodać tak bardzo potrzebnej klasy,
żebyś stała się częścią naszej rodziny,
przykro mi, ale muszę cię rozczarować.
Twoja matka…
na pewno bardzo już za tobą tęskni.
Prawda? Aynur…
Pamiętamy ją. O tak.
Nie zrozum mnie źle. Nie życzę ci żadnej krzywdy.
Chcę tylko oszczędzić ci złamanego serca i wiecznego bałaganu, rozumiesz?
To bardzo… uprzejme z twojej strony.
Nie ma za co. To jedna z moich mocnych stron.
Ale wracając do sedna. Wiesz, do tego…
Jak to ująć? Tego…
…smrodu robotnika-imigranta.
Nigdy się go nie pozbędziesz, nieważne, jak wysoko się wespniesz,
Almancı.
Zapytaj swojego Cana. On wie, o czym mówię.
Nawet jako prawnik wciąż śmierdzi.
CAN, CHYBA NIE DAM RADY
Boże, ten pokój jest nieskończenie długi.
Niespodzianka!
Nie mogę zostawić przyjaciółki samej w Stambule.
O Boże.
I oto jestem.
A jutro
podbijemy miasto.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Mogę? - Tak.
Dobra. Chodź, Nora.
Nora!
Przepraszam. Cześć.
- Nora, chodź. Masz dość. - Tylko na drogę.
Jesteś najlepsza.
Chwileczkę.
Chodź. Wsiadaj.
O Boże.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Drugą też.
To Wieża Galata. Zawsze chciałam tam pojechać.
Tam sprzedają statuetki Ahmeda Çelebiego.
Był pierwszym człowiekiem, który próbował latać.
Wyskoczył z Wieży Galata.
Ile?
- Dzięki. - Dzięki.
Musimy tam wejść.
Cóż… Zbliżył się do mnie.
Próbował powąchać moją szyję.
Myślę, że chodzi o rozbiórkę wioski w Kapadocji.
Güneyowi się nie spodobało, że sfotografowałam rysunki.
Mówienie „Almancı” jest naprawdę podłe.
Nawet dla kogoś takiego jak Güney.
„Almancı”?
Co to znaczy?
Jest to określenie używane jako obelga.
Edo!
Pasta krabowa jest świetna.
- Pasta jest niesamowita! - Edo!
Turcy tutaj w Turcji używają go do obrażania Turków w Niemczech.
My nigdy go nie używamy.
Nigdy.
Czuję się, jakbym była obserwowana i czegoś się ode mnie oczekuje.
Ale nie mam pojęcia czego.
Mavi, jesteś wnuczką
jednej z najbardziej wpływowych kobiet w Turcji.
To „czego” to w zasadzie wszystkiego.
Hej, skarbeńku.
Nie chodzi tylko o ciebie jako osobę.
Chodzi o firmę.
A firma oznacza rodzinę.
A jeśli to prawda, że Güney nawalił z wioską…
Yadigar go zabije.
- Za Mavi. - Za Mavi.
Za Mavi i jej wykończenie Güneya.
Za to, żeby pokazała, do czego jest zdolna.
I spaliła w końcu stare ubrania.
Albo je darowała.
Zróbmy selfie.
- Rety! Obłęd! - Kurwa.
Pokaż.
MAVİ, WNUCZKA BİLGİNÓW
Zadzwoń do Cana.
Czy naprawdę oczekujecie, że moja klientka
zgodzi się na 10% udziałów?
Inwestując 23 miliony?
Tak, 23 miliony.
Jasny szlag.
Musa!
NOWA PARA MARZEŃ WYŻSZYCH SFER
Muszę ci coś powiedzieć.
Gdybyś czytał tureckie wiadomości
lub oglądał telewizję… Chcę, żebyś to usłyszał ode mnie.
O „nowej parze marzeń wyższych sfer”?
Tyle się tu dzieje.
Kochanie…
To zupełnie nie to, na co wygląda.
Kochanie…
Wiem, kim jesteśmy.
Nie martw się, dobrze?
Muszę tam wracać.
- Pogadamy później. - Kocham cię.
Chyba mam dość jak na jeden dzień.
Mavi…
- Dzięki. - Proszę, pani rachunek.
Co robisz?
- Chciałam zapłacić. - Na spółkę.
Absolutnie nie. Ja płacę.
Nie ma mowy. Daj mi to.
Skarbie, twoje pieniądze są nic niewarte.
I vice versa. Nie ma mowy.
To nie jest miłe przy wszystkich…
Coś ty zrobiła?
Nie możesz tak po prostu zapłacić.
Macie chyba najbardziej skomplikowane zasady.
Nie. Tak robią Turcy.
- Bierki z rachunkiem. - Wszystko inne jest niegrzeczne.
Jeśli coś ci proponują, odmawiasz.
- Znowu oferują. - Znowu odmawiasz.
Dopiero za trzecim razem możesz zacząć w ogóle myśleć,
czy przyjąć, czy odmówić.
Byłaś za szybka.
I nigdy nie dzielimy się rachunkiem.
Rozumiem.
- Dziękuję. - Bezpiecznej drogi.
Musisz tam lecieć.
Facet zbudował dom dziecka, wspiera hospicjum dla dzieci,
był w olimpijskiej drużynie pływackiej,
zna siedem języków, ma kaloryfer…
Czy to dołeczki?
Musisz się tam zjawić.
Co mam zrobić, Musa?
Lecieć i oznaczyć swoje terytorium? Coś w tym stylu?
Nie, w stylu: „Mavi to kobieta moich marzeń.
Już raz próbowałem się jej oświadczyć, ale to skopałem”.
Tata wie.
Następny lot do Stambułu jest za sześć godzin.
Będziemy cię kryć, więc leć po nią.
CAN: CZEŚĆ, NORA! CHCĘ ZASKOCZYĆ JUTRO MAVİ.
POMOŻESZ MI?
Tak?
To była Rana.
Can się z nią pożegnał. Nie mogła go dłużej trzymać.
Jest w drodze do Stambułu.
Pewnie widział zdjęcia Mavi i Kenta.
On nie ma tego, czego trzeba, by być mężczyzną u boku Mavi.
Jeśli Mavi z nim zostanie, nigdy nie będzie częścią rodziny.
Pomyśl o Osmanie, kiedy Aynur pojawiła się w jego życiu.
Mavi musi się wiele nauczyć, a on będzie jej kulą u nogi.
Zadzwoń i powiedz, że chcę z nim porozmawiać.
Witaj.
Dzień dobry, pani Yadigar.
Dzięki, że przyszedłeś.
Usiądź.
Caroline mówiła, że to bardzo ważne.
Przejdę do rzeczy.
Wiem, że ty i Mavi się kochacie.
I na pewno marzysz o wspólnej przyszłości.
Zakładam, że wiesz, że Mavi rozważa rozpoczęcie pracy w firmie.
Popieram to, bo pewnego dnia ona odziedziczy wszystko.
Pochodzimy ze starej, szanowanej rodziny.
Mamy reputację i odpowiedzialność.
To dotyczy też naszych partnerów.
Ile by kosztowało,
żebyś odsunął się na bok?
W kopercie jest czek in blanco.
Każdy ma swoją cenę.
Zapisz ją.
Pani Yadigar.
Nie kocham Mavi, bo jest Bilginem.
Kocham ją za to, jaka jest. Rozumie pani?
Nie sądzę, żeby rozumiała pani nasza miłość.
Ale znam sytuację finansową rodziców.
Zostały dwa dni do przyjęcia Yadigar.
Chcę jutro lecieć do Kapadocji i rozejrzeć się po wiosce.
Dzień wcześniej w Kapadocji?
Wchodzę w to. Potrzebuję wolnego!
Bycie Bilginem jest wyczerpujące i wymagające.
To nie jest żaden kant… Kent!
Jaki znowu kant?
- Nie. - Kant?
- Kent. - Kant?
- Kent! - Witaj, Kent.
- Cześć. - Co on tu robi?
- Co tu robisz? - To jego restauracja.
- Możemy porozmawiać? - Jasne.
Ludzie!
CAN, JESTEŚMY W RESTAURACJI? JEDZIESZ JUŻ?
Czy trudno jest uzyskać dostęp do danych urzędu budowlanego Kapadocji?
Trudno? Tak. Ale to wykonalne.
Co knujesz?
Znasz wioskę, z której pochodzi moja babcia?
W Kapadocji? Podobno ma zostać zburzona.
Kto tak powiedział?
Ktoś.
Chyba Güney.
Ma to coś wspólnego z porowatością kamienia.
Myślisz, że to kłamstwo?
Muszę to obejrzeć.
Na zdjęciach widać ubytki, ale to normalne dla miękkiego kamienia.
Ta wioska istnieje od czasów wczesnochrześcijańskich.
O czym oni rozmawiają?
Powiedz mi coś.
Czego potrzebujesz? I na kiedy?
Plany budynków i nadesłane badania.
Potrzebuję ich pojutrze. Zanim Yadigar ogłosi jej następcę.
Pomyślałam, że skoro pracujesz w branży i…
Co?
Naprawdę chcesz zadzierać z Güneyem?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Nazwisko? - Can Yılmaz.
Moja dziewczyna tu jest. Chcę się z nią zobaczyć.
Przepraszam. Nie ma pana na liście.
Na jakiej liście?
To prywatny klub. By wejść…
Nie wierzę.
Jesteś Niemcem?
- Tak. - Skąd jesteś?
- Z Hamburga. - Hamburg?
- Tak. - Mam tam kuzynkę.
Świetnie!
Mogę? Moja dziewczyna tam jest. To miała być niespodzianka.
To Mavi Bilgin. Spotyka się z Kentem Wolffem.
Myślisz, że nie czytam wiadomości?
Przyjacielu… Nie jest z Kentem Wolffem.
Bo jest ze mną.
Weźmiemy ślub.
Zapytam ją. Na pewno się uda.
Może byliście razem.
Ale teraz oni są parą.
Czemu zamykają drzwi?
Mój przyjacielu, kuzynka z Hamburga wciąż jest sama.
Życzę jej powodzenia. Dobra?
Życzę jej powodzenia.
NORA, ZMIENIŁEM ZDANIE. NIE PRZYJDĘ.
POTRZEBUJĘ CZASU DLA SIEBIE!!
CAN, ZDZWONIMY SIĘ WIECZOREM?
Babaanne, co tam robisz?
- Mantı. - Mogę ci pomóc?
Tak. Zrobimy je razem?
Chętnie.
Smakuje ci?
Oliwki…
- Babaanne, mogę cię o coś spytać? - O wszystko.
Ufasz Güneyowi?
Güney jest bardzo ambitny.
Może trochę zbyt ambitny. Nie ma taktu.
Ale stawia firmę ponad wszystko inne.
To ważne dla każdej firmy.
Szczególnie dla firmy rodzinnej jak nasza.
Tego samego oczekiwałabym od twojego ojca.
Witaj w rodzinie.
Can!
Czemu się nie odezwałeś? Tyle razy do ciebie dzwoniłam.
Jutro wcześnie rano lecimy do Kapadocji.
Co się dzieje?
Gdzie byłaś?
U mojej babci. Dlaczego?
A wcześniej?
Na lunchu. Z Edo, Leylą i Norą. Co się dzieje?
Nic, cieszę się.
Wygląda na to, że odnalazłaś się w tym świecie Bilginów.
Tak. To moja rodzina.
Twoja rodzina?
Jak długo znasz tych ludzi, których nazywasz rodziną?
O co chodzi?
Czego nie rozumiem?
Gdy chodziło o twoją rodzinę, zawsze grałam według zasad.
Nie wyjechałam z Hamburga. Zawsze skracamy wakacje.
- Te niedzielne kolacje… - Myślałem, że je lubisz.
Tak.
Tak jak lubię przebywać z moją rodziną.
A kiedy mam okazję kształtować…
Daj spokój, proszę. Chyba nie planujesz tu zostać,
myśląc, że możesz coś w tej firmie zmienić?
- Mówisz, że nie mogę? - Nie, ale to nie ty!
Nie pasujesz do korporacji.
Dobrze, że ty wiesz, kim jestem, a kim nie i gdzie moje miejsce!
Może to ty się boisz, że tu nie pasujesz!
Nieważne, jak bardzo się starasz, nie będziesz tu szczęśliwa.
„Nie będziesz tu szczęśliwa”.
Jak może tak mówić?
Nora?
Byłam zbyt surowa?
Jestem zbyt samolubna?
Myślisz, że Can ma rację?
To, co tu robię, ma znaczenie. Dla mnie i mojej rodziny.
Czemu tego nie widzi?
W końcu znalazłam swoje miejsce, tutaj.
KAPADOCJA
Dziękuję, Birol.
Co tam, Edo?
Jest za gorąco. Zmieniłem zdanie.
Weź się w garść.
BRAK WIADOMOŚCI
Potrzebuję basenu pełnego kruszonego lodu i klimatyzację.
I to już. Dobra?
Dobra.
Nic się już nie da zrobić.
Idziemy, suczki.
Witajcie w Kapadocji.
Mavi… Nikt nie zauważył. Chodź.
Proszę. Mamy lufara, bonito, okonia morskiego…
- Lufar, turbot, bonito… Proszę. - …odpływa za kilka minut.
Spotkamy się?
NORA: CAN, CO SIĘ DZIEJE?
MAVI MÓWI, ŻE CI POKAŻE, ŻE SIĘ MYLISZ.
Cześć. Cieszę się, że was złapałem. Nawaliłem.
Ale mam inny plan.
Tym razem się uda!
- Kiedy ostatnio spałeś? - Dwa dni temu. A co?
- Jesteś nabuzowany. - Mam wszystko pod kontrolą.
Ale potrzebuję pomocy.
Jaki masz plan?
Mavi pogubiła się w świecie Bilginów i musimy nią potrząsnąć.
Tak sobie myślałem,
Aynur, ty, Musa, moi rodzice,
i ja zrobimy jej niespodziankę na urodzinach Yadigar.
Oświadczę się jej przed całą rodziną.
Jak należy. Z pierścionkiem,
na jednym kolanie, z wyznaniem miłości i całą resztą.
Czyli jak ostatnio.
Nie jak ostatnio. Tym razem to zrobię.
Powiedzieć ci coś?
Jesteś szalony, ale wierzę w ciebie.
Zarezerwuję loty.
Pogadam z Caroline. Może się udać.
Tak! Pokażemy Mavi, co naprawdę się liczy.
Tak!
- Oby to nie trwało długo. - Mavi?
Ale gorąco.
Musimy iść. To nie moje miejsce.
Ile jeszcze? Pocę się. Słońce niszczy mi cerę.
Nie mogę. Musimy się stąd wydostać.
Edo, jesteśmy we właściwym miejscu?
To właściwe miejsce?
Ja nie jestem. Dom jest właściwym miejscem.
Muszę jechać do hotelu i się napić!
Dziewczyny, patrzcie.
Marnujecie czas, wiecie?
Nie wiecie? Nasza wioska została sprzedana dawno temu.
Co powiedziała?
Że wieś została sprzedana.
Skarbie, powiedz im o hotelu, który tutaj powstanie.
Słuchajcie.
Mówicie o renowacji, ale tak naprawdę chcecie niszczyć.
Zapytasz, kto ją kupił?
Ciociu, kto ją kupił? Znasz nazwisko?
Nie wiem, dziewczyno.
Przyleciał helikopter.
Wyszli, rozejrzeli się, wrócili i odlecieli.
Są bez serca. Napełniają sobie kieszenie naszym kosztem.
Güney.
BRAK NOWYCH WIADOMOŚCI
Co zrobimy z tą ropuchą?
Jeszcze nie zdecydowałam. Ktoś miał zasięgnąć języka.
„Ktoś miał zasięgnąć języka”?
Brzmisz prawie jak babcia Yadigar!
Güney nie jest głupi.
Wie, ile ta wioska znaczy dla Yadigar.
Tak, ale czy naprawdę sądzisz, że te kobiety kantują… Kent!
Jaki kant?
Nie „kant”. Tylko Kent.
- Hej. - Kent.
Mam coś dla ciebie.
Skąd wiedziałeś, gdzie mnie… nas znaleźć?
- Powiedziałam mu. - To jest twoje źródło?
Źródło ciągłych kłopotów.
Mistrzyni riposty.
Mogę?
Dzięki.
Masz pięć minut? Albo kilka więcej?
Muszę ci coś pokazać.
Masz pięć minut? Albo więcej?
Może mieć znacznie więcej.
- Musimy ich powstrzymać. - Oczywiście. Teraz.
- Więc? - Proszę, śmiało.
- Ja nigdzie nie idę. - Spokojnie.
Kent chce tylko pomóc Mavi.
Mavi, widziałaś, co się dzieje.
Za sprzedażą wioski stoi Güney.
Pokażę ci ją w sposób, jakiego nigdy nie widziałaś.
Tam jest wioska. Widzisz?
A teraz wyobraź sobie, że zrównają ją z ziemią.
Jest naprawdę piękna.
To prawda.
Mavi?
- Przepraszam. - Wybacz.
Choć w sumie nie mam za co.
Kent, jestem z Canem.
Wiem.
Czy już czas na…
- Tak. - Tak.
Panie pilocie.
Ten cały Can zwozi całą swoją rodzinę?
Tylko rodziców i brata.
Po czyjej jesteś stronie?
Co do następcy,
Güney chce uzgodnić komunikat prasowy.
Ludzie oczekują decyzji.
Ogłoszenia. Na pani urodzinach.
Schodzimy do lądowania w Kapadocji.
Dobrze, że o tym pogadałyśmy.
Mavi?
- Can. - Kretyn ze mnie.
Powinienem był zostać z tobą w Stambule.
Chodźmy.
Can.
Chcę ci coś powiedzieć.
- Jasne. - To trochę zagmatwane.
Oczywiście. Porozmawiajmy. Ja też muszę ci coś powiedzieć.
Ja też nie nadążam.
- Mów. - Mów.
- Daj spokój. Mów. - Mavi!
Babaanne!
Wszystkiego najlepszego!
İyi ki doğdun!
Wszystkiego dobrego.
Dziękuję.
Mogę zostać z Mavi przez chwilę sama?
Rana Ergüler?
Co ona tu robi?
Mavi, wiesz, jak się cieszę, że istniejesz
i że cię znalazłam?
Dzięki.
Muszę z tobą porozmawiać o Güneyu.
Pozwolił, żeby wieś popadła w ruinę
i nie nadawała się do remontu.
Chciał zburzyć wioskę, żeby zbudować kompleks hotelowy.
To tyle, jeśli chodzi o „porowaty kamień i wysokie koszty”.
Okłamał cię.
Zawsze traktowałam Güneya jak własnego syna.
Potem stał się…
synem zastępczym.
Żądnym pieniędzy i władzy, ale…
Nigdy nie sądziłam, że mnie zdradzi.
Domy wymagają dużo pracy,
ale rozmawiałam już z kilkoma firmami.
Jeśli chcesz, mogę zająć się renowacją.
Mój najpiękniejszy prezent daje mi na urodziny najpiękniejszy prezent.
Witam. Proszę usiąść przy stoliku numer 7.
Tędy, proszę.
CZY MAVI ODSUNIE GÜNEYA?
CZY KSIĘŻNICZKA OBEJMIE TRON?
GÜNEY W TARAPATACH?
INTRYGI GÜNEYA BILGINA
Dzięki.
Jak się masz?
- Jak się cieszę. - Witam!
- Cześć, piękna. - Jak miło!
Miło, że jesteś!
Niepowtarzalny Edo.
Edo! Jesteśmy tutaj!
Mamo!
Jednak tu jesteś!
Drodzy goście, drodzy przyjaciele,
Witam was serdecznie.
- Hoş bulduk. - Hoş bulduk.
Dziękuję. Bardzo dziękuję.
Jesteśmy szczęśliwi,
że jesteście z nami w ten piękny wieczór. Dziękuję.
Jeśli chodzi o gwiazdę wieczoru, wszyscy dobrze ją znamy.
- Jest imponującą kobietą. - Patrz, bracie.
- Niesamowita bizneswoman. - To Kent.
Jest inspiracją
dla mnie i całej naszej rodziny.
Jest kochającą matką.
Dla Yadigar Bilgin, prezesa naszej firmy,
gwiazdy wieczoru i jubilatki,
proszę o gromkie…
- Proszę. - Dziękuję, Güney.
Z przyjemnością.
Ja także chciałabym wam wszystkim podziękować.
Przybyliście aż tutaj,
aby być ze mną w tym wyjątkowym dniu.
Wiem, że oczekujecie ode mnie ogłoszenia.
Ale dziś go nie będzie.
Ale mamy coś innego do uczczenia.
Mavi…
- Brawo! - Brawo!
- Brawo, Mavi! - Brawo.
…i Kent…
dali mi wspaniały prezent.
Uratowali wioskę moich przodków.
Rety. Brawo!
Mavi, twój ojciec byłby z ciebie dumny.
Wszystko pod kontrolą! Bez paniki. Wszystko gra.
Wznieśmy toast za tych dwoje wspaniałych ludzi!
- Brawo! - Za Mavi i Kenta!
Wasze zdrowie!
Na zdrowie!
Can, co ty wyprawiasz?
- Możemy pogadać? - Tak.
- Tak? - Jasne.
Cześć!
Nie mogę się doczekać, aż się jej oświadczy.
On najwyraźniej też nie.
- Przepraszam? - Piękna z nich para.
Tak, to prawda.
Mavi, jestem w Stambule od przedwczoraj.
Dobra.
Spotkałem się z twoją babcią…
To był sprytny ruch, droga kuzynko.
Co tu robisz? Spadaj!
Ogromnie przepraszam, mój drogi Canie.
Powiedz mi, Mavi, czy wiesz, że Can gardzi nami, Bilginami,
ale bierze nasze pieniądze, by ocalić swoją rodzinę?
- Aha. - Słucham?
O czym ty, do diabła, mówisz?
Nie?
Chciałem ci powiedzieć. Wszystko przekręca.
Ten chłopak nie pasuje do Mavi.
- Zgadzam się. - W życiu.
Nie zna się na modzie ani stylu.
Jaka matka, taki syn. To nie są mili ludzie.
Spójrzcie na nich!
- Czy to prawda? - Mavi, on zmyśla.
Zachowuje się honorowo,
żeby napełnić kieszenie za zamkniętymi drzwiami.
Spadaj, kretynie.
Pokazujesz swoją podłą stronę?
Mavi, to nie tak. Zupełnie nie.
Jeśli mi nie wierzysz, idź i zobacz, co się tam dzieje.
Nie jesteś warta brudu pod paznokciem mojego syna.
O rety!
Mówi po turecku.
Do tego nieźle!
Mavi.
Mavi, zaczekaj.
Znowu to zrobiłaś. Niczego się nie nauczyłaś?
- Mamo? - Twoja mama jest trochę zdezorientowana.
Zdezorientowana?
Twoja babcia zaoferowała mi pieniądze, bym odeszła od twego ojca.
Bo nie byłam dość dobra. Nasza miłość nie pasowała do jej statusu.
To bzdura, Aynur.
Wracajmy do domu. Zaufaj mi.
Mavi, chodź.
- Nie wierz w ich historie. - Cicho!
Mavi!
Zaczekaj, proszę.
Brawo, Aynur.
Mavi, zaczekaj.
- Posłuchaj… - Puść mnie!
Słyszałeś. Puść ją. Co robisz?
- Sama mogę się bronić. - Nie wątpię.
Wiem, jaka jesteś silna.
- Mavi, musisz zdecydować. - Dość. Wystarczy.
Nasze pierwsze spotkanie zaaranżowała Yadigar.
Co?
Ale to, co ostatnio między nami zaszło…
- To było prawdziwe. Wiesz o tym. - Co?
Mavi.
Kiedy mu powiesz o waszej wspólnej podróży balonem?
Jakim cholernym balonem?
ROMANS WYŻSZYCH SFER!
Zdjęcia są piękne.
Prawie romantyczne.
Nie pocałowałam go. To nie tak, jak myślisz. Proszę.
Nie to, co myślę? Ale to, co widzę.
Nie krzycz na nią.
- Nie krzyczeć? - Can!
Zachowujecie się jak mali chłopcy. Can!
Hej! Przestańcie.
Can!
Ojej, jaki piękny tort.
Güney, tyle się nagadałeś.
Napijesz się czegoś? Może szampana?
- Odejdź. - Jesteście jak nastolatki.
Mavi.
Ten… Już go nie potrzebuję.
Chodźmy.
Mavi.
Tak mi przykro.
Mnie też jest przykro.
Musimy porozmawiać.
Domyśliłam się. Też tego chcę.
Caroline upewni się, żeby nikt nie mówił o wczoraj.
Prasa też nic nie doniesie.
Nie musisz się tym martwić.
Nadal nie rozumiesz.
Myślałam, że to ja jestem dla ciebie ważna.
Moje uczucia. Nasza rodzina.
Ufałam ci.
Ale tobie zależy tylko na kontroli.
Na tym, co myślą inni. Jak funkcjonuje firma.
Myliłam się co do ciebie.
Przypominasz mi sułtana z Wieży Leandra,
który zrobił wszystko, co mógł, by kontrolować los swej córki.
Miło było poznać ciebie i moją turecką stronę.
Byłam szczęśliwa, że mam dużą rodzinę.
Ale przez twoje kłamstwa obie straciłyśmy to, co dla nas najważniejsze.
Ty straciłaś syna i wnuczkę.
A ja Cana, który już mnie nie kocha.
Yadigar się odezwała.
Na następczynię wybrała Leylę.
Nie uwierzysz.
Can robi sobie przerwę od pracy.
Jutro wyrusza w podróż.
Na pewno nie muszę podlewać twoich roślin?
- Zajmę się nimi. - Musa.
- Możesz wziąć mieszkanie. - Tak?
Cześć, mam dla ciebie list.
- Dzięki. - Nie ma za co.
Co to jest?
Od Yadigar.
„Popełniłam wiele błędów. To jeden z nich”.
Macie rację, że jesteście na mnie źli.
Ale nie chcę, żebyś go straciła.
On cię kocha.
„Za żadne pieniądze świata”.
Mavi, on dziś odlatuje.
Na co czekasz?
Dalej!
- Can! - Zwariowała?
Mavi?
Chwileczkę.
Zna ją pan?
- Co się stało? - Can…
- Nie, ja… - Co?
Nawaliłam.
Przepraszam.
Zaryzykowałam nas,
bo tak chciałam być częścią tej rodziny.
Zawsze czułam, że czegoś mi brakuje,
ale jedyne, czego mi ostatnio brakowało, to ty.
Dałam się wciągnąć w ten świat.
Odepchnęłam cię, kiedy ty chciałeś mi tylko pomóc.
I zrobiłam coś, o czym myślałam, że nigdy tego nie zrobię.
Puściłam twoją dłoń.
Przepraszam.
Wiem…
Wiem, że tego nie cofnę.
Ale kiedy…
Kiedy patrzę w twoje oczy,
czuję się, jakbym wracała do domu.
Jesteś najżyczliwszą osobą, jaką znam.
Od teraz chcę doświadczać każdej przygody tylko z tobą.
Dobrze?
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Ożenisz się ze mną? - Nie.
- Co? - Tak!
- Tak? - Oczywiście!
- Tak? - Tak!
- Tak!
Gratulacje z okazji zaręczyn!
DJ, gdzie muzyka? Chcemy tańczyć.
Powiedział „tak”!
- Kochanie. - Mavi, chodź tu!
Chodźcie tu, gołąbeczki.
Musa!
Chodźcie tu!
Chodź!
Mavi!
Chodź, mamo.
Nora, chodź tu! Nora!
O nie.
Dalej, Mavi!
Napisy: Grzegorz Marczyk