Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
RUNA, PO KURDYJSKU: Kiedy weszliśmy do lasu,
byliśmy przemoczeni.
Rozpaliliśmy ognisko.
To był nasz osiemnasty dzień w lesie.
Nigdy wcześniej nie byłam w lesie. Przerażał mnie.
Bałam się, że stracę któregoś z moich braci.
Miałam złe przeczucia.
PO ANGIELSKU, Z GŁOŚNIKA: Ta granica jest zamknięta!
Tu wasza podróż się kończy.
Zostaliście oszukani. Wracajcie do Mińska!
Ta granica jest zamknięta!
Tu wasza podróż się kończy.
MĘŻCZYZNA: Pomocy!
Pomocy!
Ona jest w ciąży!
Syria, wojna! Syria, wojna!
KOBIETA, ROZPACZLIWIE: Moje dziecko!
- Moje dziecko! - Idźcie stąd!
Won mi stąd!
Won do siebie, kurwy jebane!
KOBIETA, PO FRANCUSKU: Pomóżcie mi!
Nie chcę umrzeć.
Byłam z moim bratem,
ale gdzieś go zgubiłam!
Zgubiłam brata, został mi po nim tylko łańcuszek.
MĘŻCZYZNA, PO ANGIELSKU: Proszę o azyl!
Nie Białoruś! Nie Białoruś, proszę!
Proszę o azyl!
Proszę, nie róbcie nam tego! Pomóżcie nam!
Zabierzcie nas stąd!
Nikt nie chce nam pomóc.
Ani Polska, ani Białoruś.
Proszę!
Dodzwoniłeś się na OIT publicznego zakładu opieki zdrowotnej w Hajnówce.
Prosimy oczekiwać na połączenie.
Witajcie!
Dzień dobry!
Spójrz, to wydarzyło się 12 godzin temu.
W Iraku zabili całą rodzinę i kilku żołnierzy kurdyjskich.
12 godzin temu.
Zabili tych wszystkich ludzi. Całą rodzinę.
To robota ISIS.
Działają w naszym regionie.
Dlatego ludzie uciekają, tak jak my.
Może ich znam?
Zamordowali wiele dzieci.
- Przerażające. - To prawda, przerażające.
Nie mówi się o tym, tylko że przyjeżdżamy tu dla pieniędzy.
- Co takiego złego uczynili? - Nic.
Byli zwykłymi rolnikami, a ISIS ich zamordowało.
Piotr zabierze cię dzisiaj do szpitala,
żebyś zobaczył żonę.
Jeśli Bóg da...
Jak ona się czuje? Lepiej?
Cały czas śpi.
Gdyby została dłużej na polsko-białoruskiej granicy,
zamarzłaby na śmierć.
I co byś wtedy zrobił?
38-latka z Iraku, matka pięciorga dzieci,
została znaleziona w stanie hipotermii.
Kobieta była 24 tygodniu ciąży.
W szpitalu poroniła. Jej stan pozostaje krytyczny.
Tak o sprawie opowiadał lekarz ze szpitala w Hajnówce:
Oni zostali oszukani. Ktoś miał ich odebrać. Nie odebrał.
Avin zasłabła, właściwie straciła przytomność.
Kim są panowie?
Ze Straży Granicznej odebrałem. Fundacja Dialog.
Jego żona jest w szpitalu.
- Żeby mógł się z żoną widzieć. - Okej.
KOBIETA, PRZEZ TELEFON: Co mówią lekarze?
Mówią, że nie wygląda to za dobrze.
Mamy się modlić.
Ona nie reaguje.
Nawet nie wiemy, czy nas słyszy.
Tak, mówiłem do niej,
ale w ogóle nie reagowała.
Nie wiem, czy cokolwiek słyszy.
Tylko Bóg to wie.
Na granicy widziałam ludzi, którzy nie jedli od wielu dni.
Pamiętam, że ukradli nam jedzenie, bo byli tak wygłodzeni.
Nawet nie poprosili,
tylko otworzyli nam torby i ukradli jedzenie.
To był nasz osiemnasty dzień w lesie.
Miałam złe przeczucia.
To jest tragedia.
- Ale co można zrobić? - Absolutnie nic.
Twoja żona odeszła. Taka była wola boża.
Marzyła,
by znaleźć bezpieczne miejsce dla naszych dzieci.
Teraz to ty jesteś dla nich ojcem i matką.
Nie wolno ci za nią tęsknić.
Ona już nie wróci. Nie popełniaj tego błędu.
-Tu jesteś! - Tak sobie rozmawiamy.
- Tu jesteś, tato! - Rozmawiamy sobie.
Z mamą wszystko dobrze?
Chodź tu.
CHŁOPIEC: Nie dotykaj mnie! Nie dotykaj mnie!
MĘŻCZYZNA: Nie wytrzymam tego dłużej!
Zostawiłaś mnie samego.
Nie wytrzymam!
Tutaj odkładamy rzeczy, których nie potrzebujecie, okej?
Nie chcesz tego? Jeśli chcesz, to połóż tutaj.
Nie dotykaj tego!
Odsuńcie się!
Idźcie stąd!
Jeszcze to.
Nie ruszaj!
Niech nikt tego nie rusza!
Jak ruszycie, to was walnę!
Pewnie, że walnę.
- Schowam piłkę pod łóżko. - Dobrze.
Ayham!
Wstawaj!
Wstań i umyj buzię, poczujesz się lepiej.
Chodź, wstań.
Cześć.
Mydło.
- Proszek. - Proszek.
- Do prania. - Proszek do prania.
- Tu. Policzki. - Policzki.
- Broda. - Broda.
- Szyja. - Szyja. Mhm.
- Krtań. - Krtań.
Dalej.
- Piersi. - Piersi.
- Ramiona. - Ramion...
- Ramiona. - Ramiona.
Jedno ramię.
Dwa ramiona. Okej?
O, poleciał ptak.
Ptak.
Ghareeb.
Ogolę ci głowę!
Nie tak głośno.
Podobno deportują ludzi z Niemiec.
Zobacz, co się dzieje w Kurdystanie.
- Deportują Kurdów? - Tak.
Widzisz, co się dzieje?
Na razie tu zostaniemy i zobaczymy, co dalej.
Chcesz posłać dzieci tu do szkoły?
Zawsze możecie potem wyjechać, jeśli będzie trzeba.
A co z moją szkołą?
Tutaj jest dużo szkół.
W Kurdystanie nie chodziłaś do szkoły przez dwa lata.
Jeszcze jeden rok możesz opuścić.
- Co się dzieje z tym światem? - Świat stanął na głowie.
Musisz podjąć decyzję, czy zostajecie tutaj,
czy przenosicie się do Niemiec lub jeszcze gdzie indziej.
Wiem, że nie chcesz już nigdy wrócić do Kurdystanu,
więc nawet o tym nie wspominam.
Nie chcę już nigdy nielegalnie przekraczać granicy.
Wiem, co przydarzyło się wam do tej pory.
Nie chcę, żebyście znowu przez to przechodzili.
Właśnie.
- Chcę być tu legalnie. - Legalnie.
Czyli jaką podjąłeś decyzję?
Chciałem najpierw zapytać ciebie.
Lepiej się w tym orientujesz.
Wiesz, że robię dla was, co w mojej mocy.
- Bóg zapłać, dziękuję. - Pomagam wam.
Ale nie mogę być przy was cały czas.
- Rozumiesz? - Tak.
Jeśli Bóg da, wszystko ułoży się dobrze.
To ja upuszczę tę szklankę za przyzwoleniem bożym.
- Upuszczaj. - Jeśli Bóg da, nie potłucze się.
Jeśli się potłucze, taka widać była wola boża.
To ty podejmujesz decyzje.
Rób, co do ciebie należy, a potem mów: "Jeśli Bóg da."
Ludzie boją się takiej brody.
Przecież jestem takim samym człowiekiem jak ty.
Nie masz pojęcia.
Gdy Europejczycy widzą kogoś z taką długą brodą,
myślą, że zaraz się wysadzi w powietrze.
Runa! Pamiętasz tamtą noc w lesie?
Zapytałem cię, czy mamy zostać, czy iść dalej.
Chciałaś zostać, prawda?
Rozbiliśmy namiot i zostaliśmy. Pamiętasz?
Teraz też ty zadecyduj. Tylko potem nie miej pretensji.
Poprę twoją decyzję. Tylko potem nie zrzucaj na mnie winy.
Chwała niech będzie Bogu.
SPIKER, PO ANGIELSKU: Konflikt wokół napływu uchodźców
na polsko-białoruskiej granicy narasta.
Obecnie na granicy przebywa 3000-4000 osób.
W przygranicznym lesie panują skrajnie niskie temperatury.
Uciekli przed kryzysem, by znaleźć się w centrum innego.
Pushbacki naruszają prawo UE.
Organizacje humanitarne
wyrażają zaniepokojenie wyborem rozwiązań siłowych.
Ubiegłej nocy odnaleziono kolejnych pięć ciał.
KOBIETA, PO KURDYJSKU: Kim chcesz zostać w przyszłości?
-Prawnikiem. - Prawnikiem?
Powinnaś wtedy
prowadzić sprawy osób takich jak ja.
Ze złych rzeczy nieraz powstają dobre.
Jak Bóg da!
Będzie ci ciężko, bo jesteś jedyną dziewczyną w rodzinie.
Masz czterech braci i ojca.
Ale nie masz tutaj żadnych innych krewnych ani znajomych.
Jesteś sama.
Czego się boisz?
Boję się, że nie ma dla mnie przyszłości.
Nawet teraz, gdy tylko widzę drzewa,
słyszę głos mamy.
Nie mogę go zapomnieć.
Nie mogę się poddać ze względu na braci i tatę.
To nie są uchodźcy.
Polityka otwartych granic nie rozwiąże tego problemu.
Tak, tato. Dzięki Bogu, u nas wszystko w porządku.
U dzieci też wszystko dobrze, dziękuję. Jestem wdzięczny.
Wszystko w porządku. Dziękuję, tato.
Rozwalę go Runie na głowie.
Jak?
- O, tak! - Daj mi nóż.
Daj mi nóż.
O, tak.
Mizgeen!
SPIKERKA, PO POLSKU: Właśnie ruszyła budowa muru...
MĘŻCZYZNA: Widzieliśmy tych mężczyzn, to są agresyw...
KOBIETA, PO POLSKU: Kto wam pozwolił?
Nie wolno tak!
Nie wolno!
Później ja dostaję po uszach. Nie ruszać tego!
O rany!
Nie jestem.
Jesteśmy...
żeby...
zmienić...
ich świat.
Gdziekolwiek
spadam z tobą, gdziekolwiek.
To takie proste
tak wpadać wieczorami, żaden pośpiech.
Marzymy pod kocami o miłości,
bo żadne z nas nie umie w nią grać.
To takie proste
tak wpadać wieczorami, żaden pośpiech.
Marzymy pod kocami o miłości,
bo żadne z nas nie umie w nią grać.
Jak masz na imię?
Mam jedenaście...
- Imię. - Mam...
Mam na imię...
- Mizgeen. - Powiedz.
- Mam na imię Mizgeen. - Mam.
Skąd jesteś?
Mam na imię...
- Jestem... - Z Kurdystanu.
Jestem z Kurdystanu.
Który dom byś chciała?
Wszystkie!
Chciałbym mieć wielki dom tylko dla siebie.
To byłoby trochę straszne!
Wiesz, co ja bym chciała? Mieć wielki dom w każdym mieście.
W każdym kraju!
I w każdym domu mnóstwo pieniędzy!
Zapomnij.
- Ten bym chciała. - To jest restauracja, a nie dom.
Oto ostateczne miejsce i dom każdego człowieka.
Takie jest życie.
Chwała niech będzie Bogu.
Po wielu ostrzeżeniach Stanów Zjednoczonych
przed możliwą inwazją Rosji na Ukrainę,
Władimir Putin w orędziu do narodu rosyjskiego ogłosił,
jak sam określił, "specjalną operację wojskową
mającą na celu demilitaryzację Ukrainy".
- Runa, spójrz. - Ciii...
- Przesuń się trochę. - Oni wszyscy umarli?
Ta ulica w Kijowie niegdyś tętniła życiem.
Dziś opustoszała.
Ludzie w panice uciekają do schronów.
Wszystko zostało zbombardowane.
Nie da się tego opisać.
To barbarzyństwo. Coś strasznego.
Nasz świat się zawalił.
Nic z tego nie rozumiem.
Ta granica jest zamknięta!
Tu wasza podróż się kończy.
Ayham.
Wstań. Musimy jechać.
Chodź.
Wstań już.
Zostaw mnie!
Zobacz...
Popatrz tu, Ayham.
Innych ludzi przenoszą do zamkniętych obozów.
A my możemy wprowadzić się do mieszkania.
Musimy być za to wdzięczni.
- Idź sobie! - Spójrz na mnie.
Proszę cię, wstań.
Mówiłam ci, żebyś poszedł spać, a ty nie chciałeś.
Chodź. Całą noc oglądałeś filmy na telefonie.
Nie rób tak.
Runa, schowaj je do mojego bagażu.
- Może nie będą już potrzebne. - I tak je zabieram.
Położę je tutaj.
Wstawaj, już ósma.
Musimy jechać.
Gdzie są moje skarpetki?
Przestań kaszleć.
Co tu jest napisane?
Tu jest twoje nazwisko.
Data urodzenia.
Imię ojca.
Kraj pochodzenia.
Numer paszportu.
Miejsce zamieszkania: Białystok.
- Co? - Miejsce zamieszkania!
Runa, co zrobiłaś na śniadanie?
- Jajka. - Dobrze.
Wiesz, gdzie jest mój telefon?
CHŁOPIEC: Runa!
Przynieś mi skarpetki!
- Zamknij się! - Sama się zamknij!
Powiem ci szczerą prawdę.
U ciebie ta, co myślała,
to była twoja żona.
A ty to tylko samiec jesteś. I tyle powiem ci.
Nie ma żony i jesteś jak dziecko we mgle.
Nie wiesz, co z tym zrobić.
Tak. Widzisz?
Pospieszcie się!
- Jesteś silna. - Silna? No nie wiem.
Jak się czujesz? Boisz się?
Musisz o siebie zadbać. I pamiętać o swoich marzeniach.
Walcz o siebie.
Jeśli będziesz w złym nastroju,
jeśli coś się stanie, napisz do mnie.
- Kocham cię. - Ja też cię kocham.
Bye, bye!
Pa!
Wyjeżdżamy!
- Co to jest? - Wieś.
- Wygląda jak wieś naszego dziadka. -Tak.
Wioska dziadka tak wygląda, prawda?
Tak. Jest podobna.
Po co tu przyjeżdżać, skoro wioska dziadka też tak wygląda?
Prawda?
A nie mówiłeś, że wrócimy do Kurdystanu?
- Nigdy nie wrócę do Kurdystanu. - Wrócisz.
To mnie tam wyślij.
Ciebie też nie wyślę. Po co?
CHŁOPIEC: Wyślesz. Do dziadka.
Kurdystan jest lepszy niż każdy inny kraj.
- Nie. - Wrócę tam.
- Nie. - Wrócę tam. Wrócę.
Wrócę tam. Wrócę...
- Ostrożnie! - Pojedynczo, pojedynczo.
Przejdź na tę stronę.
Cicho! Nie jesteśmy w Kurdystanie!
Widzisz, ilu tu jest ludzi?
Punkt pomocy medycznej znajduje się przy kasach.
Obywatele Ukrainy potrzebujący pomocy prawnej
proszeni są do namiotu numer 1.
W imię Allaha.
CHŁOPIEC: Otwórz drzwi.
To jest twój pokój. Najlepszy synek na świecie!
Tu jest łazienka.
CHŁOPIEC: Obejrzyjcie łazienkę.
Szafa na ubrania.
Ayham, patrz, jakie ma oczy!
Witaj, tato. Jak się masz? Popatrz - twoje wnuki na plaży.
Pływają w morzu, podczas gdy inni chodzą w kurtkach.
- Stopa mi zamarzła! - Sam chciałeś.
Nikt ci nie kazał pływać.
Sam chciałeś. Ktoś ci kazał?
Ktoś ci kazał?
Usiądź i przestań jęczeć.
SEKRETARKA, PO POLSKU: Tu na dole nazwisko.
DZIEWCZYNA, PO ANGIELSKU: Musisz napisać swoje nazwisko pod tym...
Mówiłam, że ma napisać nazwisko.
Wpisać, nie przekreślać.
Na legitymacji nie może być nic przekreślone.
Źle zrozumiała, jest przekreślone. I co teraz?
Trzeba by było nowe legitymacje wyrobić, duplikaty.
- Przejdźmy się. - Nie.
Stopy mnie bolą.
- O której kończymy lekcje? - Co?
- O której kończymy? - Nie wiem.
Chodź do klasy. Zaraz zacznie się lekcja.
Ja idę. A ty sobie rób, co chcesz.
Na poprzedniej lekcji
zaczęliśmy Bolesława Krzywoustego.
Najpierw walkę z najazdem niemieckim,
czyli odparcie tego cesarza Henryka V.
Pozostał jeszcze jeden problem.
Na tym terenie doszło do odrodzenia praktyk pogańskich.
Więc trzeba było na nowo te tereny schrystianizować.
Dopiero gdy ruszył misjonarz Otton z Bambergu
w 1124-1125 roku
proces chrystianizacji został zakończony.
Ghareeb.
Będziesz pamiętał. 17.00. Tak?
17.00, tak jak tutaj, korepetycje.
Dobrze.
- Pisz, sam. - Ja sam...
- Pisz, pisz, pisz. - Przepraszam.
Pisz, pisz.
Tak samo jak tu. 17.00 Mateen.
- Pisz, żebyś... - Tak samo?
Tak samo, przyszły tydzień.
17.00, tak jak tu.
17.
Jak będzie brzydko, to poprawię.
17. A to jest dziewięć.
- 17.00. - A, siedem.
Wy macie inne cyferki. Siedem.
W międzyczasie zobacz.
Tu masz...
Tu masz Mizgeena.
Tu masz Ghareeba, tu masz Ayhama.
A to jest Urząd Pracy.
To masz dopiero w listopadzie.
Miejmy nadzieję, że będziesz pracował do tego czasu.
Część musisz sam zarobić.
- Zarobić? Wiesz, co to znaczy? - Nie wiem.
"Zarobić pieniądze". Trzeba pracować, by zarabiać.
To jest "zarobić". Własne pieniądze musisz mieć.
Bo potrzebujesz na zakupy, potrzebujesz na rachunki.
-Na rachunki? - Prąd, gaz.
To gaz.
Za ogrzewanie, światło...
Żebyś nie miał pusto w kieszeni. Musisz coś mieć w kieszeni.
MĘŻCZYZNA, PO POLSKU: Gdzie się pan uczył strzyc?
-Co? - Gdzie zaczął pan podcinać?
- Obcinać? - Tak.
Jak pan zaczął strzyc?
-Nożyczki? - Nie, pierwszy raz.
Gdzie zacząłeś strzyc?
W Kurdystanie.
Brat, kumpel...
A! Ja też!
Koledzy, rodzina. Tak każdy zaczyna.
- Jak długo już? - Jak długo?
- Dziesięć. - RUNA, PO POLSKU: Dziesięć lat.
Nie jest mało.
Broda może być kwadratowa albo coś takiego.
Nie może być tak, jak teraz jest.
Trzeba było tak zostawić.
Tak. Trochę coś takiego trzeba było zostawić.
A teraz on ma tutaj i tutaj już nic.
Bardzo słabe jest.
To jest prawda. Bardzo słaba.
Przepraszam, ale tak jest.
Dziękuję.
- Dziękuję bardzo. - Dzięki bardzo.
- Do widzenia. - Do widzenia.
- Nie dostałem pracy, co? - Nie.
Jeśli nie możesz się porozumieć, jest bardzo ciężko.
Nie da się wykonywać takiej pracy.
Bycie barberem wymaga dokładności.
Zrobisz mały błąd, przegapisz coś
i już się nie da tego naprawić.
- Trzeba ogolić na zero. - Tak.
Muszę znaleźć pracę, a ty mi pomożesz.
Mężczyzna czuje się lepiej, kiedy pracuje.
Będę robić wszystko.
Zajmę się domem, pójdę do pracy.
Po powrocie do domu będę sprzątać.
Tak.
Pomożesz mi i wszystko się ułoży.
- Jak się masz? - Dobrze.
Dobrze.
- Nie rób tak! - Zapytaj ją, ile zostanie.
- Jak w szkole? - Ej!
Nie! Idź stąd!
Zapytaj ją, ile zostanie.
Masz kolegów?
Tak!
- Masz kolegów? - Tak.
Dziewczynę?
- Nie! - Ooo...
Ma, ma!
Chodzi tak ze swoją dziewczyną...
I całują się... Buziak.
Zamknij się!
Ja mam wideo! Cicho!
Masz wideo?
Zobacz, zobacz!
Zobacz!
Trzy, dwa, jeden...
Moja ręka.
Mahommed dostał o deportacji pismo.
CHŁOPIEC: Deportują Mahommeda? Do Kurdystanu?
No tak, on miał z prawnikiem ciągłe pisma.
Że oddał swój palec w Polsce.
I że stara się o ochronę, o azyl, ochronę międzynarodową.
No i dostał deportację. Za dużo ludzi w Europie.
Deportowali wszystkich z ośrodków.
Nieprawda. Tylko tak mówią.
To dlaczego deportowali wszystkich z ośrodków?
Nie deportują. Tylko tak napisali.
Ludzie z Iraku
w ośrodkach - closed camps...
No to zostali wysłani do Iraku.
Mężczyźni i rodziny.
Jak nie uciekły, no to zostały.
Tak samo w innych krajach.
Ciężko.
A jak u was?
MĘŻCZYZNA: Kwestia nielegalnej migracji to jest kwestia naszego bezpieczeństwa.
Widzimy, co się dzieje we Francji, w Szwecji,
jak powstają getta nielegalnych migrantów,
które są poza kontrolą służb. Gwałty, mordy
to się dzieje w Unii Europejskiej. My się na to nie będziemy godzili.
- Nie denerwujesz się przesłuchaniem? - Nie.
Wiem. A powinieneś.
A powinieneś.
Wszystko od tego zależy. Czy będziesz mógł zostać, czy nie.
Dzieci do szkoły czy będą mogły chodzić.
- Tak, tak. - Tak, tak.
Ale od ciebie mógłbym się nauczyć takiego...
Luz, że masz luz.
Co to jest luz?
Jesteś wyluzowany.
Nic się nie stanie, będzie okej.
Powoli, powoli.
To jest dobre. To jest dobre.
Jarek!
- Podejdź, podejdź! - A ja z przodu będę.
Jarek!
Jarek, jestem! Nasza!
Dalej!
Nie chcesz się uczyć. Powtarzam ci, że powinieneś.
Ale ty nie chcesz słuchać.
Gdybym umiał czytać i pisać,
byłbym teraz w innej sytuacji.
Pracowałbym, zarabiałbym pieniądze.
Stanąłbym na nogi.
Mądry człowiek wie, jak przetrwać.
Człowiek piśmienny.
Jeśli nie będziesz się uczyć, skończysz tak jak ja.
A jeśli będziesz się uczyć, to ci się uda.
LEKARKA, PO POLSKU: Bardzo, bardzo wysokie ciśnienie.
50 w jednym, 50 w drugim.
Norma jest do 21.
O... Z...
Nie widzę.
Choroba powoli postępuje.
Nerw wzrokowy jest jasny, niemal całkowicie zagłębiony,
co jest charakterystyczne dla jaskry.
Potrzebna jest operacja.
Inaczej możesz stracić wzrok.
Musisz unikać stresu.
Myślisz, że to mnie boli?
Jak cię zaraz walnę!
Czego się boisz?
- Boli? - Nie.
To jeszcze raz.
Runa, chodź tutaj!
- Co? - Runa!
Zamknij się!
- Co tu się dzieje? - Powiedz coś Ghareebowi!
Cicho bądź!
Mizgeen!
CHŁOPIEC: Dobra, Ghareeb, zaraz zobaczysz! Tylko tu podejdź.
Nie dam ci nawet jednego chipsa! Stłukę cię jak nie wiem!
Dupek!
Spieprzaj! Kretyn!
Co to jest?
Co to znaczy?
Imię, nazwisko.
- I? - Chyba źle napisałeś.
- Nie. - To jest H.
- Dobrze. - A tu?
Klasa i szkoła.
Klasa siódma.
Okej.
Dzień dobry.
Proszę bardzo.
My mamy operację.
Mamy operację. Gdzie my idziemy teraz?
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Mamy operację. Gdzie my idziemy teraz?
- Uczy się pani, tak? - Tak.
Jakieś uczulenia na leki?
- Dobrze. - Nic nie ma?
- Oko nie boli? - Nie.
Leczy się pani na coś? Ciśnienie, cukrzyca? Jakieś choroby?
Nie.
Runa. Córeczko...
Runa. Córeczko, słyszysz mnie?
Runa.
Runa, Runa.
Runa.
Obudź się.
To czekanie wykończy twojego tatę.
Obudź się.
Hej!
Bardzo ładnie wyglądasz, nawet jak jesteś w szpitalu.
Dziękuję.
Nie starasz się, wstajesz i ładnie.
To teraz masz odpoczynek od nauki.
Od szkoły.
- A dużo masz kartkówek i sprawdzianów? - Bardzo dużo.
Współczuję.
Z matematyki...
Z historii, polski...
Polskim... Mamy Biblii...
Biblię?
- Nieciekawe? - No.
Jezus Maria, kto to jest?
Wtedy nie znałaś angielskiego jeszcze.
Nauczyłaś się na początku po angielsku mówić,
a teraz nawet po polsku i po angielsku bardzo dobrze mówisz.
A jak Ayham?
Często mówi o mamie?
Tak.
On rozumie, co się stało? Czy pyta?
Pyta.
- Gdzie jest? - Tak.
Biedny.
W sumie najbardziej nie rozumie, co nie?
- Szybko ci minął ten rok? - No.
- Tak dziwnie, co nie? - Tak.
- Mi też bardzo. - No.
Ale macie już decyzję z dokumentami?
Nie, jeszcze nie.
- Jeszcze nie. - A już dawno mieli dać, co nie?
- Tak. - Czekacie ciągle?
Stresujesz się decyzją czy nie?
Tak.
W imię Allaha.
- Którędy teraz? - Tędy.
Jeśli zapytają o twoje życie w Iraku,
nie mów, że nie miałeś pracy i że twoje życie było okropne.
Nie mów o tym, co cię martwiło.
Powiedz, że miałeś wrogów od czasu pobytu w więzieniu.
Opowiedz, jak grozili ci bronią
i tak się bałeś, że nie mogłeś wrócić przez jakiś czas.
Czy mogę coś powiedzieć?
Wiem, że jestem tylko dziewczyną. Ale przeżyłam już wiele złego.
Jeśli wrócimy do Kurdystanu, będziemy zgubieni.
Kto nie żyje zgodnie z Islamem, nie dostanie nawet chleba.
Nie mamy do czego wracać.
Znalazłam się w sytuacji,
w której nigdy nie chciałabym być.
Resztkami sił i nadziei...
Spróbuję być mamą dla braci, otoczyć ich opieką i miłością.
Straciłam mamę.
Straciliśmy ją tutaj, w tym kraju.
Mama była dla mnie wszystkim. I nic jej nie zastąpi.
Ale jeśli dacie nam szansę, możemy skończyć tutaj szkołę
i zbudować dla siebie lepszą przyszłość.
Wszystkiego najlepszego!
- Strasznie tęskniłam! - Ja też!
Tadam!
Nie, nie! Tadam!
- Nie! - Siedemdziesiąt!
Wow!
Napisy na zlecenie HBO HIVENTY POLAND i Fundacja Siódmy Zmysł
Karolina Woicka