Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX MEMPERSEMBAHKAN
Saya bukan lelaki biasa.
Saya mampu bekerja bawah tekanan.
Ibu bapa saya dah mati dan saya tiada kawan.
Tapi itu dugaan Tuhan untuk saya.
Saya bijak, berbakat, rajin dan bersemangat tinggi.
Saya bakal mengecapi kejayaan.
Tapi sekarang ada sesuatu yang menghalang.
Saya…
Dah setengah tahun saya tak boleh tidur.
Dia datang!
- Lari! - Lari, semua!
- Selamatkan diri! - Lari, semua!
Lari! Cepat!
PANGGILAN TAK DIJAWAB
Buka pintu!
Saya tahu awak ada di rumah!
Kalau tak buka, saya pecahkan pintu!
Tak malu langsung!
Saya cuba cakap dengan awak tapi awak tak nak dengar!
Penggiat seni macam awak
memang tak boleh diharap!
Keluar sekarang!
Saya bawa baki makanan. Makan dan keluar!
Jangan mati di rumah saya!
Buka pintu!
Buka pintu sekarang!
Buka pintu!
Hati-hati!
Apakah mimpi?
Ada orang percaya
mimpi ialah perjalanan roh
yang keluar dari badan.
Perjalanan itu sendiri
ialah mimpi juga.
Kalau anda sering bermimpi dikejar hutang,
bayaran akhirnya ialah nyawa anda sendiri.
Malah
Sigmund Freud dan Carl Jung
sepatutnya dikenali sebagai Pembesar Zhou.
Dunia ini ibarat sangkar.
Manusia hanya sisa tinggalan spesies lain yang lebih maju.
Manusia terlalu pintar.
Kita ada kekuatan dan kebijaksanaan yang tinggi.
Kalau potensi dipenuhi,
manusia boleh memahami masa silam
dan ubah masa depan.
Manusia akan berkuasa.
Sebab itulah kemampuan kita dihadkan
kepada 10 atau 15 peratus daripada kapasiti otak kita.
Tidak boleh tinggi lagi.
Dalam setiap otak manusia,
ada penjaga yang sangat menakutkan
yang menyamar sebagai mimpi ngeri
dan menghukum semua penceroboh tanpa belas kasihan.
Ini boleh menghalau mimpi ngeri.
MANTERA WUDOU
Ini peninggalan nenek moyang kita.
Percaya sajalah walaupun tak ikhlas.
Sama ada ia berkesan atau tidak, terpulang kepada nasib awak.
Menurut Jung,
mimpi ialah laluan ke pemikiran separa sedar.
Dalam mimpi, manusia boleh menyusup jauh dalam jiwa mereka
dan melihat diri sebenar mereka.
Malah mereka mungkin boleh takutkan diri sendiri.
Penghidap skizofrenia jadi begitu
sebab mereka lihat sesuatu yang tak sepatutnya mereka lihat.
Pak cik.
Beri sekeping lempeng.
LEMPENG PELBAGAI PERISA
Tak nak telur.
KOPI
Hujan rintik disulami angin Menyirami jalan sewaktu senja
Angin masih menyentuh wajahku Namun hujan tak mengaburi mataku
Kulihat sebatang lampu jalan Yang kesunyian
Sebuah kisah sedih menerjah mindaku
Aku suka kepadamu
Matamu yang memukau
Tawamu yang memikat
Seperti hari semalam
Kau dan aku
Tak nak telur.
Saya belanjalah.
Nah.
Terima kasih.
Kenapa tak jawab panggilan saya?
- Kenapa tolak saya? - Mana ada.
- Ada! - Nanti saya jelaskan.
- Tak boleh. - Nantilah!
Kenapa lari? Berhenti!
Jangan lari!
Saya kecewa terhadap awak.
Awak dah langgar kontrak.
Saya boleh saman awak.
Faham?
San, saya nak cakap tentang satu perkara serius.
Anggap ini
macam minda manusia.
Ikan yang kita boleh nampak ini
ialah kesedaran kita.
Tapi air dalam balang yang nampak kosong ini
ialah pemikiran separa sedar.
Apabila kesedaran keluar dari minda separa sedar,
ia macam ikan yang keluar air.
Saya macam ikan ini.
Saya dah nazak.
Ini mi awak.
Jangan usik!
Awak masih tak boleh tidur?
Setiap kali pejam mata, saya mimpi ngeri.
Mula-mula saya sangka saya ada skizofrenia.
Atau kena sumpah.
- Tapi bukan. - Kalau tak boleh tidur, tulislah skrip!
Saya tak boleh fokus.
Pulangkan duit pendahuluan.
Habis untuk bayar doktor.
Doktor apa pula?
Awak memang tak guna!
Awak tak siapkan skrip, tapi asyik beri alasan.
Saya beri sepuluh hari saja lagi.
Awak sangka awak begitu berbakat?
Awak tahu saya dah kena maki sebab saya upah awak?
Kerja awak senang saja!
Awak ada hati minta belas kasihan?
Penipu!
Awak memang melampau.
Dah siap makan.
- Dah kenyang? - Ya.
Sila datang lagi.
RESTORAN DREAM BURGER
San,
minta maaf.
Saya tak boleh tulis skrip itu.
Saya akan lunaskan hutang saya dalam hayat seterusnya.
Saya dah tak ada harapan lagi.
Saya tak boleh lawan mimpi ngeri itu
dan saya dah tak berdaya nak hadapi realiti.
Lebih teruk lagi,
saya dah tak boleh bezakan antara realiti
dan mimpi ngeri.
Perasaan ini
terlalu menyakitkan.
KAFE FLOWER
Segalanya yang saya impikan
semakin menjauh daripada saya.
Hidup ini
dah tak bermakna lagi.
Saya nak bersama ibu bapa saya.
Selamat tinggal, kawanku.
Hei! Nak lempeng?
Saya belanja telur dan sosej!
Sedapnya!
Saya berhutang dengan pak cik,
tapi tak boleh bayar balik.
Semua orang pernah hadapi kesulitan hidup.
Awak boleh hadapi segalanya.
Mungkin saya sangat jahat dalam hayat sebelum ini
sampai saya dihukum dalam hayat ini.
Setiap hari dan setiap malam.
Tak henti-henti.
Awak masih muda.
Apa masalah terbesar awak?
Putus cinta?
Hilang kerja?
Hilang teruna?
Semua itu tak penting berbanding nyawa awak.
Dah lama saya tak boleh tidur.
Saya akan mati setiap malam.
Siapa boleh hidup begitu?
Apa kata sebelum awak mati setiap malam,
awak bangun dulu?
Macam mana?
Saya tak sempat buat apa-apa pun.
Manusia
selalu bercakap tentang kematian.
"Saya tak nak hidup lagi."
"Lebih baik saya mati."
Tapi mereka tetap hidup macam biasa, bukan?
Jadi,
apabila cakap tentang mati,
kita akan sedar kita masih bernyawa.
Oleh itu,
kalau nak bangun,
awak cuma perlu cakap,
"Saya hanya bermimpi."
Mungkin awak akan terus bangun.
KAFE FLOWER
Dah rosak teruk.
Dua puluh yuan.
KEDAI SERBANEKA Z-STORE
Sang Yu?
Awak memang Sang Yu?
Apa terjadi kepada awak?
Awak perlukan bantuan?
Awak tak cam saya?
Marilah.
Saya bawa awak pergi makan.
Marilah.
Helo?
Tolong hantar ambulans ke sini.
Kalau nak bangun, awak cuma perlu cakap,
"Saya hanya bermimpi."
Saya hanya bermimpi.
Saya hanya bermimpi!
Hanya bermimpi!
Saya hanya bermimpi!
Dia sibuk berlatih.
Mari pergi ke sana.
Nak jual apa? Biar saya tengok.
Hei, jangan pergi.
Beratnya.
Awak buat sendiri?
Awak boleh tukar
dengan pedang ini saja.
Ini milik Raja Xiang Yu dari Chu Barat.
Pedang ini yang bunuh gundik dia.
Hei, kawan.
Dia betul. Semua ini ada nilai.
Pedang itu cantik.
Saya akan beri 1,000 yuan!
Pergi ganggu orang lain!
Mari sini.
Beginilah.
Saya akan beli pedang ini dengan 2,000 yuan tunai.
Hei, nak pergi ke mana?
Nanti. Saya bayar lebih!
PAJAK GADAI TAIXIANG
Tak lebih daripada 5,000 yuan.
Tiga puluh ribu atau saya akan keluar.
Atau…
Sekurang-kurangnya, 20,000 yuan.
Hei, kenapa berdiri begitu?
Cuba berdiri dengan lebih elok.
Helo.
Hai.
Saya nak tempah bilik.
UBAT TIDUR PROSLEEP
ROSAK
Ada sesiapa?
Saya hanya bermimpi.
Ini hanya mimpi!
Saya hanya bermimpi!
Seronoknya!
Ini bilik saya.
Tak guna.
Panggil teksi.
Pergi makan.
Selamat malam.
Tak guna!
Saya hanya bermimpi!
Bagus!
Macam mana?
Buatannya halus.
SANG YU, SATU JUTA YUAN
Baik.
En. Sang, dari mana awak dapat semua ini?
Adakah itu urusan awak?
Jangan salah sangka.
Dalam bidang ini,
semua orang ada cara tersendiri.
Mencuri dari makam, menyeludup…
Entah dari mana barang ini datang.
Tapi kalau apa-apa jadi, kami yang terkesan.
Dah habis cakap?
Janganlah terasa hati.
Sebenarnya hanya kami
klien terbaik awak setakat ini.
En. Sang,
sila datang lagi, ya?
Sang Yu?
Sang Yu!
Hei!
Apa?
Kita jumpa sebelum hayat seterusnya.
Sudah!
- Tunggu. - Apa?
Biar saya belanja makan.
Awak main-main lagi?
San,
jom berbual sambil makan.
Kalau awak tak bayar, nahas awak.
Awak nak takutkan siapa dengan mesej terakhir itu?
Sang Yu.
Apa dah terjadi kepada awak?
Awak tak begini sebelum ini.
Awak tak pedulikan perkara lain selain menulis skrip.
Saya lebih menghormati awak yang dulu.
Hei, saya sedang bercakap dengan awak!
Ini 20,000 yuan.
Saya bayar balik.
Maaf, San.
Saya…
dah tak tulis skrip lagi.
Hei, kawan.
Kalau ada jalan untuk berjaya,
beritahu saya.
KAFE FLOWER
Helo.
Nak pesan apa?
Satu latte.
Sebentar.
LEMPENG PELBAGAI PERISA
Nak apa-apa lagi?
Awak ingat saya?
Saya akan ingat apabila awak datang lagi.
Kenapa awak jual kafe awak?
Kurang pelanggan. Saya selalu rugi.
- Berapa awak nak jual? - Kenapa?
Awak nak beli?
Berapa awak nak jual?
Termasuk sewa, kos ubah suai, peralatan…
Paling kurang 1.5 juta yuan.
Sebenarnya saya nak luahkan perasaan.
Senanglah untuk awak!
Ini pendapat saya.
Awak penulis skrip.
Awak petah berkata-kata dan pandai cakap berbunga-bunga.
Lebih penting lagi, awak kaya!
Dia pasti akan terima awak.
Dari dulu lagi duit boleh beli cinta.
Dia mesti akan sukakan awak.
Baik.
Saya balik dulu.
Kalau ada apa-apa, telefon saya.
Saya balik dulu!
KEDAI EMAS DI SELURUH DUNIA
Saya hanya bermimpi!
Apa?
Awak ada kuasa ajaib?
Ini pasti kurniaan Tuhan.
Ini balasan awak atas semua penderitaan awak selama ini.
Awak diberkati Tuhan.
Aduhai, San.
Sudahlah.
Kalau awak perlukan apa-apa,
saya akan banu awak.
Mulai sekarang,
kita jadi adik-beradik.
- Bangun. - Tak nak.
Apa maksudnya?
Saya nak beli kedai awak.
Tapi saya nak awak terus kerja di sini.
Saya tampung kerugian awak.
Kita kongsi
keuntungannya.
Hei.
Awak ada masa?
Restoran ini sangat bagus.
Mereka ada meja khas untuk saya.
Pesanlah apa-apa saja.
Sang Yu…
Saya rasa macam pernah dengar nama itu.
Mungkin mirip peribahasa, "Patah tumbuh, hilang berganti."
Itu nama biasa saja.
Nama yang kolot.
Kenapa awak nak beli kedai saya?
Saya…
Saya menggemari kopi.
Kebetulan saya lalu kedai awak.
Tapi saya tak pandai urus kedai
dan awak pula dah sangat cekap.
Saya serius.
Apa gunanya?
Saya selalu rugi.
Kedai sebegitu
perlu dijaga.
Kalau beri masa, pasti akan maju.
Minat ialah minat.
Perniagaan tetap perniagaan.
Saya akan beri kontrak esok.
Kita tanggung untung dan rugi sama rata.
Terpulang kepada awak.
Perniagaan tetap perniagaan.
Saya percayakan awak.
Awak tak berminat dengan kafe itu saja, bukan?
Kalau awak dah kahwin
atau dah berpunya,
lebih baik jangan buang masa.
Saya bermimpi.
Saya tertidur.
- Terima kasih. Hati-hati. Panas. - Baik.
Maaf. Meja kami penuh.
- Tak apa. Saya nak bungkus. - Saya pun.
Beri satu Americano.
Awak dah sampai.
Sila tunggu sebentar.
Maaf. Kami sangat sibuk.
Terima kasih.
LEMPENG PELBAGAI PERISA
Ke tepilah. Tak nampak saya beri duit?
Saya dah lama berdiri!
Saya pun nak ambil.
Masuk. Saya akan perhatikan awak.
LEMPENG PELBAGAI PERISA
Terima kasih.
Kedai saya…
Maaf. Kedai kita.
Saya tak pernah tengok pelanggan seramai itu.
Awak pasti membawa tuah.
Taklah.
Saya tak pernah minum kopi sebanyak itu.
Lima cawan.
Enam cawan.
Enam cawan?
Awak tak pergi kerja hari ini. Awak tak sibuk?
Saya kerja pada waktu malam.
Pengawal keselamatan?
Cuba beri tiga kata kunci
dan saya akan teka kerja awak.
- Awak takkan boleh teka. - Biar saya teka!
Meneka tak perlukan duit pun.
Mimpi.
Cari.
Dapat.
Saya tahu.
Awak penulis skrip.
Tekaan saya betul?
Macam mana awak tahu saya penulis skrip?
Apabila awak menulis cerita,
awak macam menjalin mimpi.
Selepas itu, awak akan mencari.
Watak utama cerita selalunya mencari cinta
atau mencari diri sendiri.
Kemudian, awak akan dapat.
Pada penghujung cerita, kita selalu dapat sesuatu.
Sama ada kejayaan
atau pengalaman.
Saya hanya bermimpi!
Siapa? Apa?
Awak buat apa?
Terima kasih.
Awak merancang
untuk teman saya balik setiap hari?
Mungkin juga.
Ini saja saya boleh buat untuk rakan kongsi saya.
Bukan itu saja.
Awak juga minum enam cawan kopi setiap hari.
Ini kereta awak?
Nak cuba pandu?
Saya dah lama tak memandu.
Tiada masalah.
Jangan risau kalau terbabas.
Jangan risau? Saya tak mampu bayar ganti ruginya!
- Betulkah tak apa? - Ya, tak apa.
Sebenarnya,
kereta ini untuk awak.
Awak betul-betul kaya, ya?
Awak tentu penulis skrip terkenal.
Mari bercakap macam penulis skrip.
Awak pilih yang mana? Cara halus atau terus terang?
Cara halus.
Saya membujang selama ini
bukan sebab saya nak kereta, rumah besar atau benda lain.
Hei, sebenarnya awak ada berapa banyak duit?
Beritahulah.
Saya suka bekerja sambil bersantai.
Keluar, melihat dunia dan belajar perkara baru.
Awak datang dengan baju sekolah?
Dengar.
Kulihat sebatang lampu jalan Yang kesunyian
Sebuah kisah sedih menerjah mindaku
Aku suka kepadamu
Matamu yang memukau
Tawamu yang memikat
Aku ingin
Membelai mesra
Wajahmu sekali lagi
Berpegangan tangan, bercakap dalam mimpi
Seperti hari semalam
Kau dan aku
Awak siapa?
Sang Yu.
Setiap malam Aku berjalan dengan bayang-bayang
Mundar-mandir
Dalam kedinginan
Awak tengok apa, tak guna? Baliklah!
Aku hidup dalam dunia sendiri
Tanpa mengetahui
Penderitaannya
Aku suka kepadamu
Matamu yang memukau
Tawamu yang memikat
Aku ingin
Membelai mesra
Wajahmu sekali lagi
Berpegangan tangan, bercakap dalam mimpi
Seperti hari semalam
Kau dan aku
Bila saya boleh tengok filem yang awak tulis?
Saya nak tahu
cerita jenis apa awak tulis.
Beri satu mocha.
Hei, ini apa?
Awak tak perlu tulis skrip lagi.
Aduhai.
Mari bercakap macam penulis skrip.
Awak pilih yang mana? Cara halus atau terus terang?
Cuba berterus terang.
Saya boleh tinggalkan
tiga orang macam awak setahun.
Saya hanya bermimpi.
Awak sedang buat apa?
Apa yang awak pegang?
Awak sedang buat apa?
Awak dapat skrip ini daripada mimpi awak juga?
Cerita ini hebat!
Sangat mengharukan!
Siapa penulisnya? Skrip ini hebat!
Saya beri 200,000 yuan!
Dua ratus ribu yuan saja? Awak bergurau?
Penulisnya tak nak duit.
Cuma ada satu syarat.
Dia nak pelakon paling terkenal sebagai watak utamanya.
- San. - Saya nak dua kali ganda.
Apa awak cakap? Saya melabur lima juta yuan saja.
Tak mampu bayar pelakon.
Saya akan melabur.
Saya akan beri 100 juta yuan.
Sang Yu,
seorang bakat muda yang merendah diri
kini sedang mencipta nama
sebagai penulis skrip paling berpotensi di China.
Kerjayanya dibina sepuluh tahun
dan kini merupakan orang penting dalam industri.
Kalau awak tak berminat, saya cari orang lain.
Ramai lagi yang berminat.
Saya jual kepada orang lain, beli balik dan jual kepada awak
sepuluh kali ganda.
Beliau mula baca semasa tiga tahun, tulis puisi semasa lima tahun
dan menerbit semasa tujuh tahun.
Beliau digelar Shakespeare Asia untuk Layar Perak.
Beliau menarik minat industri sejak di universiti lagi.
Beliau tak menonjolkan diri
tapi bekerja dengan pengarah tersohor.
Baik. Kami setuju.
Kami akan sediakan kontrak
dan berikan bayaran pertama esok.
Beliau boleh jadi terkenal dalam sekelip mata,
tapi beliau menolaknya.
Sebaliknya, beliau ingin menikmati hidup dahulu.
Oleh itu, beliau menyerahkan semua hak ciptanya
dan enggan didedahkan oleh media.
Selama ini, beliau mengembara ke seluruh dunia
dan mengumpul banyak bahan untuk karya beliau.
Hari ini, beliau memegang 20 projek filem terbesar
yang sedang dibangunkan.
Ini sumbangan yang besar buat industri filem China.
Melebih-lebih pula, bukan?
Begitulah permulaan semua orang.
Sebenarnya saya tak sehandal itu.
Saya tak mampu tulis skrip baik
untuk sekian lama
sebab saya tak tahu hala tuju skrip saya.
Tapi sekarang
saya ada matlamat baru.
Matlamat inilah
yang jadikan saya lebih baik.
Terima kasih, semua.
Hebatnya.
Tyson pun tak ada tali pinggang ini.
Awak fikir apa, En. Sang?
Saya baru tersedar sesuatu.
Semua kisah kejayaan di dunia ini datang
daripada dua jenis orang.
Yang pertama,
golongan penipu.
Mereka korbankan masa untuk benda orang lain tak sanggup korbankan
seperti cinta, keluarga, persahabatan dan hiburan
demi mendapatkan lebih banyak masa
untuk capai kejayaan yang mereka impikan.
Golongan kedua ialah pencuri.
Atau digelar para genius.
Mereka mencipta benda yang mengubah dunia.
Tapi adakah mereka pencipta sebenar?
Semua ciptaan hanyalah penemuan.
Ada dunia lain yang wujud di sekeliling kita semua.
Kita tak boleh lihat atau rasakannya,
tapi apabila kita dapat kuasa daripada dunia itu
dan gunakan kuasa itu di dunia ini,
kita akan dilihat sebagai pencipta.
Itulah pintu yang saya lalui.
Tapi ada sesuatu yang kurang.
- Saya tak boleh pentingkan diri. - Saya tahu.
Sebenarnya semua ini
ialah ketentuan Tuhan.
Tuhan pilih awak, jadi Dia pilih orang yang tepat.
Beritahu saya kalau idea ini bernas.
Sepanjang sejarah,
hanya dua perkara saja yang mengakibatkan korban besar-besaran.
Pertama, bencana alam.
Kedua, peperangan.
Apakah penyebab peperangan?
Kemiskinan.
Jadi, kalau kita hapuskan kemiskinan,
kita boleh hapuskan perang.
Hanya awak yang boleh lakukannya.
Kita boleh bina Menara Sang Yu.
Dua kali ganda lebih tinggi daripada Menara Burj Khalifa.
Kita jemput golongan miskin dan gelandangan seluruh dunia
duduk di sana.
Macam pelarian atau lanun.
Makanan, tempat tinggal, hiburan dan pendidikan
diberi percuma!
Bina satu bangunan di setiap negara!
Mulai tahun depan,
semua Hadiah Nobel Keamanan
akan jadi milik awak!
Kalau rancangan ini bagus, saya mulakan sekarang!
Awak hebat, En. Sang!
KAFE FLOWER
Saya tak pernah tengok kedai saya dari ketinggian ini.
Tengok sana.
Dulu saya sangka keindahan bandar ini
tak ada gunanya untuk saya.
Tapi sekarang,
disebabkan awak,
saya rasa saya boleh jadikan bandar ini
lebih indah lagi.
Sekarang…
baru saya rasa benar-benar hidup.
Saya tak berharap dapat memiliki awak.
Dapat bersama awak setiap hari pun
dah cukup bagi saya.
Sampai bila awak nak buat begini?
Pada hari itu, awak tiba-tiba muncul.
Bila awak akan tiba-tiba tinggalkan saya?
Saya takkan tinggalkan awak.
Mungkin awak tak mengingati saya.
Saya selalu ponteng kelas
untuk tengok wayang dengan awak.
Kalau saya masih budak yang sama,
awak masih akan bersama saya?
Awak…
Sang Yu?
Awak okey?
Sang Yu?
Membuatmu mencintaiku
Begitu mudah
Namun bertemu denganmu
Begitu sukar
Kau berlayar dengan kapal Yang diangkat layar
Ke tanah seberang
Mudahnya dara dan teruna Untuk jatuh cinta
Apabila terjerat Dengan keasyikan mereka kepadamu
Kapal itu terbalik
Lalu lukamu mula membusuk
En. Sang?
Hei.
En. Sang!
Kenapa minum seorang diri?
Kami sedang berseronok di luar.
Marilah keluar berseronok sekali.
Saya penat.
Awak bergaduh dengan Hua'er?
Biasalah perempuan.
Mula-mula mereka terpikat dengan tubuh kita.
Kemudian mereka akan minta perhatian kita.
Apabila awak dah angau,
awak sangka itu cinta sejati.
Awak rasa dia jodoh awak.
Awak rasa dia wanita paling istimewa di dunia ini.
Awak rasa macam dia tak harapkan apa-apa balasan.
- Kemudian awak fikir… - San.
Setelah kita ambil begitu banyak,
adakah kita akan dihukum?
Awak yang ambil semua itu.
Awak hanya ambil hak awak saja.
Awak bukan ambil barang orang lain.
Kenapa awak akan dihukum?
Betulkah awak tak bergaduh dengan Hua'er?
Awak ingat pintu yang saya cerita dulu?
Suatu hari nanti,
saya mungkin takkan keluar lagi dari sana.
Apa maksud awak?
Awak tidur dan takkan bangun lagi?
Awak cuma terlalu penat saja.
Cuba rehat dulu.
Tidur awal malam ini.
Awak sedang buat apa?
Saya nak tidur sendirian malam ini.
Baik.
Awak penat. Cutilah dulu.
Cuba tidur dulu.
Awak akan lupakan kerisauan awak.
Kalau nak bangun,
awak cuma perlu cakap,
"Saya hanya bermimpi."
Saya hanya bermimpi!
Apa awak sedang buat?
Jangan main-main.
Saya ada banyak hal penting.
Awak dah hidup mewah sekarang.
Awak dah terkenal.
Awak tak pergi kedai pajak gadai lagi.
Kawan lama bertukar jadi musuh.
Berapa awak nak? Beritahulah.
Lima juta.
Saya akan buat panggilan.
Siapa kata awak ada hak berunding?
Qiang.
Apa awak sedang buat?
Awak fikir berapa nilai nyawa awak?
Cuba beritahu saya.
Saya akan beri sepuluh juta
kalau awak berhenti ganggu saya.
Dolar AS.
Okey. Pergi telefon.
- Di mana dia? - Di mana duitnya?
Jangan merepek! Di mana dia?
Di mana dia?
Sebenarnya,
saya tak terlibat pun.
Saya hanya tolong orang
hantar duit saja.
Dia desak saya untuk pastikan
saya tengok tebusan sebelum serahkan duit.
Kalau saya tak tengok tebusan dulu, saya tak boleh serahkan duit.
Itu bukan etika yang betul, bukan?
Siapa Hua'er?
Teman wanita baru?
Pulangkan.
BAKI AKAUN
Saya pandang rendah terhadap awak.
Patutlah awak tak nampak risau.
Sejuta, sepuluh juta, seratus juta…
Dalam akaun ini saja awak ada 300 juta.
Apa pekerjaan sebenar awak?
Saya minta amat sikit.
Saya memang minta amat sikit.
Qiang.
Ada sesuatu berlaku kepada saya.
Saya takkan hidup lama.
Ambil saja semua duit saya, tapi lepaskan kami.
Saya hanya nak urus satu perkara
untuk membalas budi.
Apa yang berlaku?
Sang Yu.
Awak tak apa-apa?
Apa mereka buat terhadap awak?
Tak guna. Awak tahu siapa dia?
Awak berani tanggung akibat?
Hei! Orang di sofa…
San?
- Ketepikan hal lain dulu. - San.
Kita uruskan hal kita dulu.
En. Sang,
awak dah kembali.
En. San?
Kenapa dengan dia?
- Dia mabuk. - Mabuk rupanya.
Ada penghantaran.
Cantik juga rumah awak.
Ada sesuatu yang tak kena.
Tidak, Qiang.
Sepatutnya ada lebih banyak barang di rumah dia.
Keluar terus apabila selesai nanti.
Baiklah.
Suruh pemiliknya turun ambil nanti.
Dari mana awak dapat semua barang ini?
Saya gadai dengan nyawa saya.
Semua orang gadaikan nyawa untuk cari duit.
Kenapa nyawa awak begitu mahal?
Letak semula.
Kita tak perlu alihkan.
Janganlah begini, Qiang.
Ambil apa-apa saja. Saya tak kisah.
Saya takkan panggil polis.
Tapi kalau awak bunuh saya,
itu dah jadi jenayah.
Pencuri yang baru mencuri sekali takkan mahu mencuri seumur hidup.
Tapi dia
tetap pencuri.
Orang yang mengkhianati diri sendiri
takkan dapat mengawal
takdirnya sendiri.
En. Sang.
Encik ada di dalam?
Encik tak apa-apa?
- Ada apa? - Encik ada tetamu.
Perempuan bernama Hua'er.
- Dia boleh naik? - En. Sang tak ada.
- Suruh dia balik. - Sang Yu?
Kenapa awak bersembunyi?
Saya sembunyi daripada awak! Pergi!
Pergi sekarang!
Ada sesuatu terjadi kepada awak?
En. Sang, biarlah dia naik.
- Bincang secara bersemuka. - Diam!
Awak ingat apa yang awak cakap?
Awak boleh tinggalkan tiga lelaki macam saya setahun.
Awak boleh tinggal saya hari ini.
Selama ini
awak cuma nak tebus kekesalan lama?
Cik, nanti dulu.
Dia buka pintu.
Jangan bergerak! Saya akan cekik awak nanti.
Sang Yu.
Sang Yu, awak ada di sini?
Awak okey?
Sang Yu…
Jangan buka!
Kalau awak buka, awak akan mati.
Kekasih lama.
Awak dah dapat duit dan mula berseronok.
Siapa awak?
Apa yang awak nak?
Awak nak duit, bukan?
Saya ada kafe. Kafe itu bernilai.
Awak boleh ambil.
- Hua'er… - Sang Yu…
Jangan sentuh dia! Jangan berani sentuh dia!
- Jangan sentuh dia! - Sang Yu…
Qiang.
Qiang, saya tersilap.
Tolonglah lepaskan dia.
Awak boleh ambil segalanya.
Saya ada lebih banyak.
Ada lagi. Semuanya milik awak.
Tolonglah.
Sang Yu.
Ini kali pertama awak datang ke rumah dia?
Awak tahu apa pekerjaan dia?
Penulis skrip terkenal?
Awak sangka semua ini boleh dibeli
dengan menulis skrip?
Qiang.
Qiang, tak perlu buat begini.
Kita setuju untuk ambil duit saja.
Huabi…
Qiang!
Qiang.
Ambil duit, bukan nyawa!
Qiang,
ambil duit…
Qiang…
Kenapa awak tak boleh diam?
Ada orang yang tiba-tiba muncul dalam hidup kita
yang nampak macam orang jahat.
Kita pula
hanya merengek dan naik marah
tapi kita tak terfikir
mungkin kita yang undang kejahatan dalam hidup kita.
Orang jahat begini sebenarnya baik.
Mereka muncul dalam hidup kita
untuk mengingatkan kita.
Cuma dah terlambat untuk dia.
Tapi saya tahu awak pandai.
Bunuh mereka. Bunuh mereka semua.
Tak guna!
Sang Yu!
Awak dah gila?
Jangan bergerak!
Apa awak sedang buat?
Pergi!
Sang Yu!
Bertahan sampai kita keluar, okey?
Cepat!
Lari!
Id, ego, dan superego
membentuk jiwa manusia.
Dalam dunia sebenar,
ego dibataskan oleh etika sosial.
Tapi dalam mimpi,
struktur id yang membebaskan keinginan primitif manusia.
Superego pula akan melawan id
sambil memanipulasi ego kita.
Jangan biar hidup awak dikuasai duit.
Saya…
hanya bermimpi.
Saya hanya bermimpi.
Keluar sekarang!
Saya bawa baki makanan. Makan dan keluar!
Jangan mati di rumah saya!
Awak sangka awak begitu berbakat?
Kerja awak senang saja!
Awak memang melampau.
Saya…
hanya bermimpi.
Sang Yu.
Sang Yu?
Awak memang Sang Yu?
Apa terjadi kepada awak?
Jangan makan yang ini.
Marilah.
Saya bawa awak pergi makan.
Makanlah.
Awak mesti lapar.
Si dungu.
Dalam senaskhah majalah,
saya nampak cerita yang ditulis oleh orang bernama Sang Yu.
Saya terus teringatkan awak.
Awak patut terus menulis begitu.
Awak sangat handal.
Awak cuma perlukan tuah.
Saya tak dapat bantu sangat.
Tapi kalau awak nak,
awak boleh kerja di kafe saya.
Sang Yu.
Ini untuk awak.
Saya tak boleh terima.
Ini terlalu banyak.
Anggap saya melabur untuk skrip awak.
Kalau berjaya, awak untung.
Kalau rugi, saya tanggung.
Saya tak nak tulis skrip.
Saya tak nak tulis apa yang orang lain nak.
Jadi tulislah apa yang awak nak.
Awak nampak lebih baik.
Macam-macam alasan saya terima untuk lanjutkan tarikh akhir.
Ada yang kehilangan fail.
Ada yang komputernya masuk air.
Ada yang kepala mereka masuk air.
Tapi awak berbeza.
Awak cakap tentang hayat seterusnya.
Terima kasih, San.
Tapi saya betul-betul…
tak boleh tulis skrip lagi.
Saya pinjam duit 10,000 yuan.
Saya nak bayar duit awak.
Maaf sebab menyusahkan awak.
Skrip yang awak tulis dulu…
Saya dah jual.
Mereka kata cerita awak bagus.
Mulai sekarang,
awak tulis cerita aksi seram saja.
Ambillah.
Awak tengok apa lagi?
Tak nak belanja saya makan mi?
Di dunia ini,
manusia selalu anggap masa sebagai dimensi yang tak boleh diubah.
Tapi dalam mimpi,
kita semua ada satu kebolehan istimewa.
Kita boleh ubah aturan masa sesuka hati kita.
Jadi, hidup kita ada kemungkinan yang tak terbatas.
Kalau masa kita di sini berakhir,
pada garis masa lain,
mungkin kita sedang jalani kehidupan yang berbeza.
BUKA
Pak cik.
Letak telur dan sosej. Terima kasih.
Ini awak punya.
Saya hargai niat awak.
Tapi awak gadaikan nyawa awak demi duit ini.
Saya tak boleh terima duit ini.
Tengoklah.
Saya pun pernah buat macam awak.
Tapi saya lebih bahagia begini.
Sang Yu.
Sang Yu?
Jangan makan yang ini.
Marilah.
Saya bawa awak pergi makan.
Terjemahan sari kata oleh Nursyazela