Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Nie jestem zwykłą osobą.
Świetnie pracuję pod presją.
Nie mam nikogo bliskiego.
Ale to wszystko są boskie próby.
Jestem genialny, zdolny, pracowity i zmotywowany.
Sukces czeka na mnie za rogiem.
Ale coś jest nie w porządku.
Ja…
Od ponad pół roku nie mogę spać.
Już tu jest!
- Uciekać! - Uciekajcie, wszyscy!
- Ratujcie się! - Uciekać!
Uciekajcie! Szybko!
NIEODEBRANE
Otwórz drzwi!
Wiem, że tam jesteś!
Otwieraj, bo je wyważę!
Bezwstydny draniu!
Próbowałem porozmawiać, ale ty nie słuchasz.
Wy, artyści,
jesteście dziwakami!
Wychodź.
Mam resztki. Zjedz je i wynocha.
Nie umrzyj w moim domu!
Otwieraj.
Otwieraj te drzwi!
No już!
Uważaj!
Czym są sny?
Niektórzy uważają,
że rzeczywistością napotkaną przez duszę
po opuszczeniu ciała.
A rzeczywistość
jest często innym snem.
Gdy śnicie o uciekaniu przed długami,
ostatnią spłatą jest wasze życie.
Tak naprawdę
Sigmund Freud i Carl Jung
powinni być nazywani Diukami Zhou.
Ten świat jest klatką.
Ludzie to tylko wygnańcy z wyższego gatunku.
Ludzie są zbyt inteligentni.
Wszyscy posiadamy ogromną wiedzę i siłę.
Po uświadomieniu,
ludzie mogą zrozumieć przeszłość,
zmienić przyszłość.
Stają się wszechmocni.
Dlatego te istoty pozwalają nam rozwinąć
do 15 procent zdolności naszego mózgu.
Reszta jest niedostępna.
Tak więc w każdym ludzkim mózgu
rezyduje okropny strażnik
przebrany za koszmar,
który bezlitośnie karze intruzów.
To służy do odpędzania koszmarów.
SUTRA WALKI
Pozostawili to nam nasi przodkowie.
Uwierz w to, choć nie chcesz.
Jego działanie opiera się na twojej wierze.
Według Jung
sny są ścieżką do podświadomości.
Tylko w snach ludzie badają mroczne zakątki umysłu
i widzą swe prawdziwe ja.
Czasami nawet się przerażają.
Większość schizofreników
popada w ten stan, bo zobaczyli to, czego nie powinni.
Proszę pana.
Poproszę jednego.
NALEŚNIKI
Bez jajek.
KAWIARNIA
Mżący deszcz i delikatny wiatr O zmierzchu zjawiają się na ulicy
Przy wietrze kąsającym moją twarz W deszczu nierozmazującym już widoku
Spojrzałam na samotną uliczną latarnię
I do głowy przyszła mi Smutna historia miłosna
Lubię cię
Twe zapierające dech oczy
Twój rozkoszny śmiech
Tak jak wczoraj
Ty i ja
Bez jajek.
Będą gratis.
Proszę.
Dziękuję.
Czemu się nie odzywasz?
- Popchnąłeś mnie? - Nie.
- Tak. - Później wyjaśnię.
- O nie. - Później!
Nie uciekaj! Stój!
Nie uciekaj!
Rozczarowałeś mnie.
Złamałeś umowę.
Mogę cię pozwać,
rozumiesz?
San, musimy porozmawiać o czymś poważnym.
To jest
ludzki umysł.
Widzisz tylko rybę
reprezentującą świadomość.
Otaczająca ją woda
to podświadomość.
Gdy świadomość opuszcza podświadomość,
jest jak ryba bez wody.
Ja jestem teraz tą rybą.
Nie mogę już żyć.
Pański makaron.
Proszę to zostawić!
Nadal mówisz o swojej bezsenności?
Od razu zjawiają się koszmary.
Początkowo brałem to za schizofrenię.
Albo nawet klątwę.
- Ale to nie to. - No to pisz ten scenariusz!
Nie mogę się skupić.
Więc oddaj moją zaliczkę.
Wydałem na lekarzy.
Po co?
Jesteś beznadziejny!
Nie piszesz i ciągle szukasz wymówek.
Daję ci jeszcze dziesięć dni.
Twój talent jest wyjątkowy?
Wiesz, ile nerwów kosztuje mnie to, że cię zatrudniłem?
To łatwa forsa!
A ty udajesz biedaka?
Kłamca!
Tego już za wiele.
Skończyłam.
- Już? - Tak.
Dobranoc.
BURGER JAK ZE SNU
San,
przepraszam,
nie napiszę scenariusza.
Mój dług spłacę w kolejnym życiu.
Jestem beznadziejny.
Nie mogę walczyć z koszmarem
i nie mam siły mierzyć się z rzeczywistością.
Na domiar złego
nie rozróżniam rzeczywistości
od koszmaru.
To uczucie
jest zbyt bolesne.
KAWIARNIA KWIECISTA
Wszystko, czego chcę,
wciąż się ode mnie oddala.
To życie
nie ma już dłużej sensu.
Będę z moimi rodzicami.
Żegnaj, przyjacielu.
Ej! Chcesz naleśnika?
Jajko i kiełbasa gratis!
Ale pyszny!
Mam u pana dług,
ale nie mogę go spłacić.
Każdy ma w życiu trudne chwile.
Dasz sobie radę ze wszystkim.
Może nabroiłem w poprzednim życiu,
a w tym za to płacę.
W dzień i w nocy.
Nieustannie.
Jesteś jeszcze młody.
Co najgorszego może się stać?
Utrata miłości?
Pracy?
Cnoty?
Nic z tego nie jest ważniejsze od życia.
Nie śpię od bardzo dawna.
Każdej nocy umieram.
Kto by mógł to znieść?
A może zanim w nocy umrzesz,
spróbuj się obudzić?
Jak?
Nie mam takiej możliwości.
Ludzie
często mówią o śmierci.
„Nie chcę dłużej żyć”.
„Wolałbym już umrzeć”.
Ale ciągle żyją tak samo, prawda?
Tak więc
mówienie o śmierci
przypomina nam, że wciąż żyjemy.
W ten sam sposób,
jeśli chcesz się obudzić,
powiedz sobie:
„Ja śnię”.
I może się obudzisz.
KAWIARNIA KWIECISTA
Jest uszkodzony.
Dwadzieścia.
Sang Yu?
To naprawdę ty?
Co ci się stało?
Pomóc ci jakoś?
Nie pamiętasz mnie, prawda?
Chodź.
Pójdziemy coś zjeść.
No chodź.
Halo?
Potrzebna jest karetka.
Jeśli chcesz się obudzić, powiedz sobie:
„Ja śnię”.
Ja śnię.
Ja śnię!
Trenuje.
Chodźmy tam.
Masz tam coś? Pokaż.
Nie odchodź.
Ciężki jest.
Sam go zrobiłeś?
Za to
mogę dać tylko to.
Należał do Króla Zachodniego Chu.
Zabito nim jego konkubinę.
Stary.
Ma rację. Wszystkie są cenne.
To ładny miecz.
Dam ci za niego tysiąc!
Idź męczyć kogoś innego!
Chodź.
Posłuchaj.
Kupię ten miecz za dwa tysiące.
Ej, a ty dokąd?
Nie idź. Dam więcej!
LOMBARD TAIXIANG
Nie więcej jak pięć tysięcy.
Trzydzieści albo wychodzę.
Albo…
przynajmniej dwadzieścia.
Co tak stoisz?
Nie umiesz prosto?
Dzień dobry.
Cześć.
Poproszę pokój.
TABLETKI NASENNE
NIECZYNNE
Przepraszam!
Ja śnię.
Jestem we śnie!
Ja śnię!
Świetnie się bawię!
To tutaj.
Kurwa.
Zamów taksówkę.
Idź na kolację.
Dobranoc.
Ty palancie!
Ja śnię!
Tak!
I jak?
Bardzo dobrze.
SANG YU, MILION JUANÓW
A właśnie.
Panie Sang, skąd pan to wszystko ma?
A co panu do tego?
Spokojnie.
W tym biznesie
każdy ma swoje sposoby.
Rabowanie grobowców, przemyt…
Kto wie, skąd to jest?
A jeśli coś się dzieje, wina spada na nas.
Skończył pan?
Bez urazy.
Przekona się pan, że jesteśmy dla pana najlepsi.
Panie Sang,
proszę często wpadać.
Sang Yu?
Sang Yu!
Ej!
Co?
Dopiero w kolejnym życiu, co?
Do diabła z tobą!
- Zaczekaj. - Co?
Postawię ci obiad.
Kogo chcesz oszukać?
San,
obgadajmy to przy kolacji.
Jak za to nie zapłacisz, zabiję cię.
Kogo chciałeś nastraszyć tą wiadomością?
Sang Yu.
Co się z tobą stało?
Wcześniej taki nie byłeś.
Nie obchodziło cię nic poza pisaniem.
Dawniej cię szanowałem.
Mówię do ciebie!
To dwadzieścia tysięcy.
Oddaję ci je.
Przykro mi, San.
Ja…
już nie pisze.
Stary,
jeśli odniosłeś sukces,
pokaż mi jak.
KAWIARNIA KWIECISTA
Dzień dobry.
Co podać?
Poproszę latte.
Chwileczkę.
NALEŚNIKI
Podać coś jeszcze?
Poznaje mnie pani?
Poznam pana następnym razem.
Sprzedaje pani kawiarnię?
Za mało klientów. Tracę pieniądze.
- Za ile? - A co?
Chce ją pan?
Ile pani za nią chce?
Czynsz, remont i sprzęt…
Przynajmniej półtora miliona.
Chcę wyznać jej moje uczucia.
Dla ciebie to pestka!
Powiem ci, jak to widzę.
Jesteś scenarzystą.
Radzisz sobie ze słowami i pięknie siebie wyrażasz.
Co ważniejsze, jesteś bogaty!
Na pewno cię zaakceptuje.
Pieniądze są od dawna katalizatorem miłości.
Na pewno ją zdobędziesz.
No dobra.
Wychodzę.
Jak by co, dzwoń.
Wychodzę!
PRZEGLĄD SKLEPÓW ZŁOTNICZYCH
Ja śnię!
Co?
Stary, masz supermoce?
To musi być wola Boga.
Otrzymujesz zapłatę za swoje cierpienie.
Wspiera cię światłość.
Dobra, San.
Przestań.
W razie czego,
zawsze ci pomogę.
Od tej chwili
jesteś moim bratem.
- Wstań. - Nie.
Co to ma znaczyć?
Chcę przejąć ten lokal.
Ale pani powinna go prowadzić.
Pokryję straty.
Będziemy dzielić…
zyski.
Hej.
Ma pan później czas?
To świetna restauracja.
Mają stolik tylko dla mnie.
Spójrz w menu.
Sang Yu…
Chyba gdzieś już słyszałam to imię.
Pewnie z przysłowia: „By zyskać, trzeba stracić”.
To pospolite imię.
I tandetne.
Dlaczego chcesz przejąć lokal?
Ja…
Bardzo lubię kawę.
Akurat przechodziłem obok.
Nie poprowadzę jej,
a tobie idzie to dobrze.
Naprawdę.
Co w tym dobrego?
Tracę pieniądze.
Taki lokal
trzeba dopieścić.
Daj temu czas, a wszystko będzie dobrze.
Sympatia sympatią,
a interes interesem.
Jutro wyślę ci umowę.
Zyski i straty poniesiemy po równo.
Jak uważasz.
Interes to interes.
Ufam ci.
Nie interesuje cię tylko kawiarnia, prawda?
Jeśli jesteś żonaty
albo w innym związku,
nie trudź się.
Ja śnię.
Zasnąłem.
- Dziękuję. Ostrożnie. - Dobrze.
Przepraszam, wszystko zajęte.
- Nie szkodzi, wezmę na wynos. - Ja także.
Poproszę americano.
Proszę.
Chwileczkę.
Przepraszam.
Dziękuję.
NALEŚNIKI
Z drogi. Nie widzisz, że rozdaję pieniądze?
Czekam już bardzo długo!
Daj mi trochę.
Do środka. Mam was na oku.
NALEŚNIKI
Dziękuję.
W mojej kawiarni…
A raczej w naszej kawiarni
nigdy nie widziałam tylu klientów.
Musisz przynosić szczęście.
Nie.
Ja nigdy nie wypiłem tylu kaw.
Pięciu.
Wypiłeś sześć.
Sześć?
Nie byłeś dziś w pracy. Nic cię nie zajmuje?
Zwykle pracuję w nocy.
Jako ochroniarz?
Podaj mi trzy kluczowe słowa,
a ja zgadnę, czym się zajmujesz.
- Nie zgadniesz. - Daj mi spróbować!
Zgadywanie nie kosztuje.
Sen.
Poszukiwania.
Zysk.
Już wiem.
Jesteś scenarzystą.
Zgadłam?
W jaki sposób to zgadłaś?
Pisanie historii
jest jak tkanie snu.
Później są poszukiwania.
Główne postaci szukają miłości
albo siebie nawzajem.
A potem zysk.
Na końcu zawsze coś zyskujesz.
Albo sukces,
albo doświadczenie.
Ja śnię!
Kto tam? Co?
Co ty wyprawiasz?
Dziękuję.
Naprawdę planujesz
co wieczór mnie odprowadzać?
Może.
Choć to mogę zrobić dla partnerki.
Mylisz się.
Pijesz także sześć kaw dziennie.
To twoje auto?
Poprowadzisz?
Od lat nie jeździłam.
Nie szkodzi.
Możesz je rozbić.
Słucham? Nie stać mnie na naprawy!
- Jesteś tego pewien? - Oczywiście.
Tak naprawdę
to auto jest dla ciebie.
Jesteś bardzo bogaty, prawda?
Musisz być bardzo znanym scenarzystą.
Więc porozmawiajmy jak scenarzyści.
Co wolisz? Delikatnie czy bezpośrednio?
Delikatnie.
Jestem sama od tylu lat
nie dlatego, że chcę auta, rezydencji czy czegokolwiek.
Ile masz pieniędzy?
Powiedz.
Zwykle łączę pracę z odpoczynkiem.
Wychodzę, oglądam świat i się uczę.
Miałeś szkolny mundurek?
Słuchajcie.
Spojrzałam na samotną uliczną latarnię
I do głowy przyszła mi Smutna historia miłosna
Lubię cię
Twe zapierające dech oczy
Twój rozkoszny śmiech
Chciałabym
Znów delikatnie pieścić
Twoją cudowną twarz
Trzymać się za ręce i rozmawiać w snach
Tak jak wczoraj
Ty i ja
A ty to kto?
Sang Yu.
Każdej nocy chodzę z własnym cieniem
Spaceruję wokół
I jest mi tak zimno
Na co się gapisz, gnojku? Idź do domu!
Kiedyś żyłam we własnym świecie
W ogóle nie znając
Jego bólu
Lubię cię
Twe zapierające dech oczy
Twój rozkoszny śmiech
Chciałabym
Znów delikatnie pieścić
Twoją cudowną twarz
Trzymać się za ręce i rozmawiać w snach
Tak jak wczoraj
Ty i ja
Kiedy zobaczymy jakiś twój film?
Jestem ciekawa,
jakie piszesz historie.
Poproszę kawę mokka.
Stary, co to jest?
Nie musisz już tego dla mnie pisać.
O rany.
Więc porozmawiajmy jak scenarzyści.
Co wolisz? Delikatnie czy bezpośrednio?
A bezpośrednio?
Mogę rzucić
trzech takich jak ty w rok.
Ja śnię.
Co robisz?
Co tam trzymasz?
A ty co robisz?
To też masz ze snu?
Jest wspaniały!
Taki wzruszający!
Kto go napisał? Jest niesamowity!
Wezmę go za 200 000!
Tylko tyle? Chyba żartujesz!
Scenarzysta nie chce pieniędzy.
Ale ma warunek.
Chce do głównych ról największe gwiazdy kina.
- San. - Tym razem chce podwójną stawkę.
Co? Inwestuję tylko pięć milionów.
Nie stać mnie na nich.
Ja zainwestuję.
Dam ci 100 milionów.
Sang Yu,
kiedyś skromny, młody talent,
zaczął zdobywać sławę,
stając się najbardziej obiecującym scenarzystą Chin.
Dziesięć lat doświadczenia
uczyniło z niego ważnego gracza tej branży.
Jak nie chcesz, znajdę kogoś innego.
Wielu to interesuje.
Sprzedam to komuś, odkupię i sprzedam tobie
za dziesięć razy tyle.
Mając trzy lata, czytał, mając pięć, pisał wiersze,
mając siedem, był producentem.
Zwą go Azjatyckim Szekspirem Kina.
Został zauważony, będąc na studiach.
Nie afiszował się,
pracując dla słynnych reżyserów.
Dobra, zrobimy to.
Przygotujemy umowę
i jutro przelejemy pierwszą transzę.
Miał okazję stać się gwiazdą,
ale odrzucił sławę.
Chciał satysfakcjonującego życia.
Dlatego zrzekł się praw do swoich dzieł
i odmówił pojawiania się w mediach.
W tym czasie podróżował po świecie,
zbierając ogrom materiałów.
Nad jego 20 projektami
wciąż trwają prace.
To coś wielkiego dla chińskiej kinematografii.
Nie przesadziłeś trochę?
Wszyscy tak zaczynają.
Nie jestem w tym taki dobry.
Przez długi czas nie napisałem nic dobrego,
bo nie wiedziałem, dlaczego piszę.
Ale teraz
zmierzam w nowym kierunku.
I dzięki temu
będę lepszą osobą.
Dziękuję.
Niesamowity.
Nawet Tyson takiego nie ma.
O czym pan myśli?
Ostatnio coś zrozumiałem.
Historie sukcesu na świecie pochodzą
od dwóch rodzajów ludzi.
Pierwszy rodzaj
to oszuści.
Wyrzekają się tego, czego inni nie chcą się wyrzec.
Chodzi o miłość, rodzinę, przyjaźń i rozrywkę.
W zamian dostają więcej czasu,
na osiągnięcie tak zwanego sukcesu.
Drugi rodzaj to złodzieje.
Albo, jak mówią, geniusze.
Wynajdują rzeczy, które zmieniają świat.
Ale czy naprawdę je wynaleźli?
Wynalazki są tak naprawdę tylko odkryciami.
Wokół każdego istnieje inny świat.
Nie można go zobaczyć ani dotknąć,
ale gdy znajdziesz w tamtym świecie moc
i zaczerpniesz jej, by użyć w tym,
jest to swoistym wynalazkiem.
Przez takie drzwi przeszedłem.
Ale czegoś tu brakuje.
- Nie mogę wciąż myśleć o sobie. - Słuchaj.
To, co się dzieje,
to wola Boga.
Bóg wybrał ciebie, więc wybrał odpowiedniego człowieka.
Posłuchaj i pomyśl, czy to się uda.
Na przestrzeni wieków
tylko dwie rzeczy były przyczyną śmierci na masową skalę.
Pierwsza to klęski żywiołowe,
a druga to wojny.
A co jest główną przyczyną wojny?
Ubóstwo.
Dlatego, eliminując ubóstwo,
wyeliminujemy wojnę.
A tylko ty to potrafisz.
Wybudujmy wieżowiec Sang Yu.
Dwa razy wyższą od wieżowca Burj Khalifa.
Zaprosimy tam głodujących i bezdomnych
z całego świata.
Uchodźców i piratów.
Jedzenie, azyl, rozrywka i edukacja
będą za darmo!
Jedną w każdym kraju!
Od przyszłego roku
każda Pokojowa Nagroda Nobla
będzie pańska!
Jeśli to się uda, biorę się do pracy!
Jest pan niesamowity!
KAWIARNIA KWIECISTA
Nigdy nie widziałam jej z tej perspektywy.
Spójrz tam.
Kiedyś myślałem, że piękno miasta
mnie nie dotyczy.
Ale teraz,
dzięki tobie,
sądzę, że mogę mu dodać
więcej blasku.
Teraz…
czuję, że żyję naprawdę.
Nie liczyłem, że cię zdobędę.
Każdy taki dzień z tobą
mi wystarczy.
Jak długo tak będzie?
Od dnia, w którym nagle się zjawiłeś,
ile czasu minie, nim nagle znikniesz?
Nigdy cię nie opuszczę.
Pewnie mnie nie pamiętasz.
Uciekałem z lekcji,
by oglądać z tobą filmy.
Gdybym był tamtym chłopcem,
byłabyś ze mną?
Ty…
Sang Yu?
Wszystko dobrze?
Sang Yu?
Sprawianie, że mnie kochasz
Jest proste
Ale spotkanie ciebie
Jest tak trudne
Płyniesz łódką z postawionymi żaglami
Na przeciwległy brzeg
Mężczyznom i kobietom Miłość przychodzi tak łatwo
Gdy więzi ich obsesja na twoim punkcie
Łódka przewraca się
A rany twe zaczynają gnić
Panie Sang?
Hej.
Panie Sang!
Czemu pijesz sam?
Świetnie się tam bawimy.
Chodź i pobaw się ze mną.
Jestem zmęczony.
Pokłóciłeś się z Hua’er?
Ach, te kobiety…
Najpierw chcą zdobyć twoje ciało.
Potem proszą o całą twoją uwagę.
Gdy popadasz w obsesję,
myślisz, że to miłość.
Że to ta jedyna.
I myślisz, że jest inna od reszty kobiet na świecie.
Uważasz, że niczego od ciebie nie chce.
- I myślisz… - San.
Po tym wszystkim, co wzięliśmy,
będzie jakaś kara?
To ty wziąłeś to wszystko.
A wziąłeś to, co twoje.
Nie ukradłeś tego innym.
Więc jaka kara?
Nie pokłóciłeś się z Hua’er?
Pamiętasz drzwi, o których ci mówiłem?
Któregoś dnia…
mogę przez nie przejść i nie wrócić.
Co ty mówisz?
Zaśniesz i się nie obudzisz?
Ostatnio jesteś przemęczony.
Odpocznij.
Połóż się dziś wcześniej.
Co robisz?
Dziś chcę spać sam.
Dobrze.
Zrób sobie dziś wolne.
Odeśpij to,
a wszystko minie.
Jeśli chcesz się obudzić,
powiedz sobie:
„Ja śnię”.
Ja śnię!
Co się dzieje?
Co wy robicie?
Przestań się wygłupiać.
Muszę coś załatwić.
Nieźle sobie poczynasz.
Jesteś sławny.
Skończyłeś z lombardem.
Herosi lękają się przyjaciół.
Powiedz, ile chcesz.
Pięć milionów.
Załatwię to.
Kto ci pozwolił się układać?
Qiang.
Co ty robisz?
Myślisz, że ile jesteś warty?
Podaj cenę.
Dam dziesięć milionów
i zostaw mnie w spokoju.
Dolarów.
Dobrze. Zorganizuj to.
- Gdzie on jest? - A forsa?
Nie pieprz! Gdzie on jest?
Gdzie on jest?
Właściwie
nie mam z tym nic wspólnego.
Wyświadczam komuś przysługę
i tylko dostarczam kasę.
Wielokrotnie nalegał,
bym zobaczył zakładnika przed oddaniem kasy.
Nie mogę jej oddać, póki go nie zobaczę.
To niewłaściwe, nie sądzisz?
Hua’er? Kto to?
Nowa dziewczyna?
Oddaj to.
SALDO BANKOWE
Nie doceniłem cię.
Nic dziwnego, że jesteś taki pewny siebie.
Milion, dziesięć, sto…
W samym banku masz 300 milionów.
Czym ty się zajmujesz?
Poprosiłem cię
o zbyt mało.
Qiang.
Dzieje się ze mną coś złego.
Niedługo umrę.
Dostaniesz wszystko, ale wypuść nas.
Muszę jeszcze zdążyć
komuś podziękować.
Co się dzieje?
Sang Yu.
W porządku?
Co oni ci zrobili?
Macie pojęcie, sukinsyny, kim on jest?
Poniesiecie konsekwencje!
Ej! Ty, na kanapie…
San?
- Nie zajmuj się tym teraz. - San.
Najpierw interesy.
Panie Sang,
wrócił pan.
Panie San?
Co mu się stało?
- Jest pijany. - Ach, pijany.
Przesyłka.
Masz ładne mieszkanie.
Coś tu jest nie tak.
Nie, Qiang.
W domu powinno być tego więcej.
Wyjdź, jak skończysz.
Jasne.
Niech adresat po to przyjdzie.
Skąd masz to wszystko?
Zapłaciłem za to życiem.
Każdy płaci za swoje pieniądze życiem.
Czemu twoje jest tyle warte?
Odłóż to.
Nie musimy tego zabierać.
Daj spokój.
Możesz wziąć wszystko. Zgodziłem się.
Nie wezwę glin.
Ale jeśli mnie zabijesz,
popełnisz zbrodnię.
Jednorazowy złodziej nie chce kraść przez całe życie.
Ale i tak
jest złodziejem.
Ktoś, kto zdradza samego siebie
nie może kontrolować
własnego przeznaczenia.
Panie Sang.
Jest pan tam?
Panie Sang, wszystko w porządku?
- O co chodzi? - Ma pan gościa.
Kobieta o imieniu Hua’er.
- Wpuścić ją? - Pana Sanga nie ma.
- Niech przyjdzie kiedy indziej. - Sang Yu?
Przed czym się ukrywasz?
Przed tobą! Odejdź!
Natychmiast!
Coś ci się stało?
Panie Sang, niech wejdzie.
- Porozmawiacie osobiście. - Zamknij się!
Pamiętasz, co powiedziałaś?
Że możesz rzucić trzech takich jak ja w rok.
Dziś czas na mnie.
Więc chodziło o to,
by wymazać dawne żale?
Proszę pani,
drzwi są otwarte.
Nie ruszaj się, bo cię uduszę!
Sang Yu.
Jesteś tutaj?
Nic ci nie jest?
Sang Yu…
Nie ściągaj!
Jak to ściągniesz, umrzesz.
Dawny kochanek.
Masz pieniądze i zaczynasz się nimi cieszyć.
Kim jesteś?
Czego chcesz?
Pieniędzy?
Mam trochę wartą kawiarnię.
Dostaniesz ją.
- Hua’er… - Sang Yu…
Nie dotykaj jej! Nie waż się!
- Zostaw ją! - Sang Yu…
Qiang.
Myliłem się.
Błagam cię, puść ją.
Możesz mieć wszystko.
Mam więcej.
Mam tego więcej. Jest twoje.
Błagam cię.
Sang Yu.
Też jesteś tu po raz pierwszy?
Wiesz, czym on się zajmuje?
Sławny scenarzysta?
Myślisz, że to wszystko
sam napisał?
Qiang.
Nie musisz tego robić.
Mieliśmy przyjść po forsę.
Huabi…
Qiang!
Qiang.
Weź forsę, nie zabijaj!
Qiang,
weź forsę…
Qiang…
Nie mogłeś się zamknąć?
W życiu nagle pojawiają się ludzie,
których mamy za złych.
A my
narzekamy na pecha,
zamiast pomyśleć,
jak mogliśmy ich do naszego życia zaprosić.
Tak naprawdę źli są dobrzy.
Pojawiają się,
aby nam o tym przypomnieć.
Dla niego jest za późno.
Ale ty jesteś mądra.
Zabijcie ich wszystkich.
Wy sukinsyny!
Sang Yu!
Oszalałeś?
Stać!
Nie ruszać się!
Co ty wyprawiasz?
Idź!
Sang Yu!
Wytrzymaj, aż wyjdziemy, dobra?
Szybko!
Szybciej!
Idźcie!
Id, ego i superego
tworzą ludzką psychikę.
W prawdziwym świecie
ego jest ograniczone przez normy społeczne.
W snach
to id uwalnia prymitywne ludzkie rządze.
A superego nieustannie atakuje id
podczas manipulacji ego.
Nie pozwól, by definiowały cię pieniądze.
Ja…
śnię.
Ja śnię.
Wychodź!
Mam resztki. Zjedz je i wynocha!
Nie umrzyj w moim domu!
Twój talent jest wyjątkowy?
To łatwa forsa!
Tego już za wiele.
Ja…
Ja śnię.
Sang Yu.
Sang Yu?
To naprawdę ty?
Co ci się stało?
Nie jedz tego.
Chodź.
Pójdziemy coś zjeść.
Jedz.
Musisz być głodny.
Ty mały gnojku.
W czasopiśmie
znalazłam opowieść napisaną przez jakiegoś Sang Yu.
Pomyślałam, że to ty.
Dobrze, że nadal pisałeś.
Masz do tego talent.
Potrzebujesz zaledwie odrobiny szczęścia.
Zbytnio nie mogę ci pomóc.
Ale jeśli chcesz,
możesz pracować w kawiarni.
Sang Yu.
To dla ciebie.
Nie mogę.
To zbyt wiele.
Uznaj to za inwestycję w scenariusz.
Zarobisz kasę, jest twój.
Stracisz, ja stawiam.
Nie chcę pisać scenariuszy.
Nie mogę pisać pod dyktando innych.
Więc pisz, o czym chcesz pisać.
Dobrze wyglądasz.
Słyszałem wiele wymówek na przedłużenie terminu.
Jedni gubią pliki.
Albo komputer zostaje zalany.
Inni mają pustkę w głowie.
Ale twoja gadka
o kolejnym życiu to sztos.
Dziękuję, San.
Ale ja naprawdę…
nie mogę go napisać.
Pożyczyłem dziesięć tysięcy.
Żeby zwrócić dług.
Przepraszam.
Twój poprzedni scenariusz…
Sprzedałem go.
Mówili, że nieźle piszesz.
Od teraz
powinieneś pisać dreszczowce.
Trzymaj.
Na co się patrzysz?
Nie postawisz mi nawet obiadu?
Na tym świecie
ludzie uznają czas za niezmienny wymiar.
Ale w snach
wszyscy posiadamy tę zdolność.
Możemy przestawiać czas wedle uznania.
Mamy wtedy nieograniczone możliwości.
Gdy wasz czas tutaj się kończy,
na innej osi czasu
możecie wieść zupełnie inne życie.
OTWARTE
Proszę pana.
Z jajkiem i kiełbasą. Dziękuję.
To należy do ciebie.
Doceniam ten gest,
ale zapłaciłeś za nie własnym życiem.
Nie mogę ich przyjąć.
Zobacz.
Też to kiedyś zrobiłem.
Teraz jestem szczęśliwszy.
Sang Yu.
Sang Yu?
Nie jedz tego.
Chodź.
Pójdziemy coś zjeść.
Napisy: Grzegorz Marczyk