Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ประเทศไทย)
มาเร็ว มองตรงนี้
- นั่นมันอะไรน่ะ - น่าเกลียดเป็นบ้า
รูปสวยนะ
เราถึงแล้วเหรอ
ใช่ ไปกันเถอะ
ไปกันเลย
- น่าตลกจัง - ทำไมเรามาหยุดตรงนี้เนี่ย
บาย
บ้าเอ๊ย
- บ้าเอ๊ย - บ้าจริง
บ้าเอ๊ย เจ้าโง่ นายกล้าถ่ายไปได้ยังไงน่ะ
- หยุดเลย - โอเค
นายก็ได้ยินแล้วนี่
ฉันขอบ้างสิ
เวลานี้เหมาะที่สุดที่จะเล่าเรื่องผี
เคยได้ยินเรื่องวันแห่งวิญญาณไหม
วันแห่งวิญญาณจะเปลี่ยนไปทุกปีใช่ไหม
ใช่เลย
เรื่องนี้น่ะเป็นเรื่องของ
ลุงของเพื่อนฉันที่เป็นเจ้าของแผงหนังสือพิมพ์
ตอนวันแห่งวิญญาณครั้งล่าสุด ที่แผงของเขา
เขาก็เจอกับวิญญาณ
ตอนนั้นหลังตีสี่นิดหน่อย มันยังมืดอยู่
เขาก็จัดหนังสือพิมพ์ตามปกติ
สวัสดีครับ คุณชาน
ช่วยผมหน่อยได้ไหม
เรียกรถฉุกเฉินให้ผมที
คุณยายคนนี้ แกบอกว่าไม่ค่อยสบาย
เป็นยังไง น่ากลัวไหม
ไม่สักนิด มาฟังเรื่องฉันดีกว่า
เรื่องนี้เกิดกับพี่สาวบุญธรรมของพี่ชายเพื่อนฉัน
พวกเขาอยู่ในอะพาร์ตเมนต์สำหรับนักดับเพลิง
ค่ำวันหนึ่งเมื่อสองปีก่อน
มันหนาวมากๆ
ประมาณแปดองศาเซลเซียส
พี่สาวบุญธรรมนอนจนถึงตีสอง
แล้วเธอก็ได้ยินคนซ้อมสวนสนามอยู่ข้างนอก
เธอก็คิดว่า "แปลกจัง"
"มันหนาวเกินไป แล้วก็เช้าเกินไป ที่นักดับเพลิงจะออกมาซ้อมสวนสนาม"
เธอก็เลยลุกขึ้นไปดู
โชคร้ายที่เธอทำแบบนั้นเพราะว่า…
หนึ่งในทหารญี่ปุ่นเห็นเธอ
เขาตะโกนใส่เธอ
ดึงดาบซามูไรออกมาแล้วก็พุ่งเข้าหาเธอ
เธอถูกฆ่าหรือเปล่า
เปล่า แต่หลังจากนั้นเธอก็เสียสติไปเลย
ฟังนี่ นี่เรื่องจริงเลยนะ มันน่าขยะแขยงสุดๆ
เพื่อนฉันคนหนึ่งกำลังฟังเรื่องผีอยู่
แล้วก็สำลักตาย
หยุดกินขนมได้แล้ว ไม่งั้นตายแน่
- มาเถอะ - ชน
- เยี่ยม
พวกนายไม่ได้เจอกับเรื่องผีที่เล่ากัน ด้วยตัวเองสักหน่อย
ถามจริงๆ มีใครเคยเห็นผีมาก่อนไหม
พวกนายน่าจะอ่านหนังสือให้มากขึ้นนะ
- นั่นอะไรน่ะ - อะไรกัน
หนังสือนี่เกี่ยวกับสิบวิธี
ในการมองเห็นผี มันมาจากตำนานไทยโบราณ
หนังสือแบบนี้หาไม่ได้ง่ายๆ นะ
บ่ายวันหนึ่ง ฉันนั่งรถเมล์ผิดคัน จากนั้นก็ลงผิดป้าย
มีร้านหนังสือยังเปิดอยู่ ฉันก็เข้าไปถามทาง
แต่ยังไง ฉันก็หนีเรื่องร้ายๆ ไม่พ้น
เจ้าโง่
กระทั่งคนแก่ยังหลอกนายได้เนี่ยนะ
พวก หนังสือนี่น่ะของจริงเลยนะ พิธีกรรมน่ะเป็นของดั้งเดิม
แล้วฉันก็เล่าเรื่องยืนยันได้สองเรื่องเลย
เรื่องแรกคือ "เปลี่ยนกระจกตากับคนตาย"
เรื่องที่สองสำหรับผู้หญิงโดยเฉพาะ นั่นคือพยายามฆ่าตัวตายตอนท้อง
ฉันคิดว่าฉันเคยได้ยินสองเรื่องนี้มาก่อนนะ
ฉันด้วย
เห็นไหมล่ะ
นี่มันอะไร โยคะเหรอ
มันคือท่ามองลอดหว่างขา เป็นพิธีแบบไทยที่ยังทำกันถึงทุกวันนี้
ฉางกุ้ย วิธีอื่นๆ มีอะไรอีกเหรอ
ขอฉันดูก่อนนะ
หวีผมตอนเที่ยงคืน
และผีที่เราอยากเจอก็จะออกมาในกระจก
วิธีต่อไป
ให้ตายเถอะ ตาเขาเป็นอะไรไปน่ะ
หนังสือบอกว่าให้เอาดินจากสุสานมาทาทั่วตา
และนายก็จะได้เห็นโลกของวิญญาณ
มีวิธีที่ง่ายแล้วก็ปลอดภัยกว่านี้ไหม
มีสิ มีทางที่ง่ายกว่านั้น
กางร่มในที่ร่ม เธอจะได้เห็นผีแน่นอน
ถ้าเราทำตามวิธีการพวกนี้ เราจะได้เห็นผีจริงๆ เหรอ
มันก็แล้วแต่
คนทำต่างกันก็มีโอกาสสำเร็จต่างกัน
ทำไมเราไม่มาลองทำดูเลยล่ะ
ใช่
เราต้องหาเกมเล่นข้ามคืนกันอยู่แล้ว
นั่นสิ ยังไงก็มีโอกาสเห็นไม่เท่ากัน
เราอาจจะไม่เห็นเลยก็ได้ ใช่ไหมล่ะ
ใช่
ถ้าอย่างนั้นตั้งใจฟังนะ พอเราเริ่มเล่นแล้ว
เราจะหยุดเล่นไม่ได้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
ไม่อย่างนั้นเราจะเจอเรื่องเลวร้าย
ได้ยินแล้วนะ เอาละ มาเริ่มกันเลย
มาลองวิธีที่ง่ายที่สุดกันดีกว่า
"ผีถ้วยแก้ว" ของไทย
มันเหมือนถาดภูติของจีน และกระดานวีจีของฝรั่ง
(ผีถ้วยแก้ว)
ทั้งหมดคล้ายคลึงกัน
นั่นก็คือมันจะอัญเชิญ ดวงวิญญาณมาให้สะกดข้อความ
- ให้ตายเถอะ มันขยับ - เจ้าโง่ นั่นมันไม่ตลกนะ
- ให้ตาย มันมาแล้ว - หยุดขยับสักที
เรียกฉันมาทำไม
เฮ้ย!
ไอ้บ้าเอ๊ย!
ขอโทษทีนะพวก
เมื่อคืนแม่ฉันเข้าทรงหนักเลย
เธอเลยต้องพักผ่อน เราเงียบๆ กันไว้ดีกว่า
แม่นายเป็นร่างทรงเหรอ ไม่แปลกใจเลยที่เธอดูแปลกๆ
(เรียกกินอาหารมื้อดึก)
คนไทยเชื่อกันว่า
ตรงสี่แยก มีพลังงานร้ายอยู่มาก
มันเป็นที่สังสรรค์โปรดของวิญญาณเร่ร่อน
ถ้าอยากจะเห็นพวกมัน ให้ไปที่สี่แยกหลังเที่ยงคืน
พร้อมอาหารสำหรับสามคน แล้วก็ถ้วยกับตะเกียบ
เป้าหมายของเราคือวิญญาณที่หิวโหย
นี่
เคาะชามด้วยตะเกียบ
แล้ววิญญาณหิวโหยจะออกมาเอาอาหารนะ
มันจะได้ผลจริงๆ เหรอ
จริงสิ เชื่อฉันสิ ของมันแน่อยู่แล้ว
เห็นพวกมันแล้วอย่าร้องกรี๊ดแล้วกัน โอเคนะ
ใครกันแน่ นายนั่นแหละ อย่าวิ่งนำหน้าฉันไปแล้วกัน
พอพวกนายเริ่มเคาะแล้ว อย่าหยุดนะ
ถ้าหยุด วิญญาณจะเห็นพวกนาย
พวกนายไม่อยากเสี่ยง โดนสิงกันหรอก โอเคไหม
มาเริ่มกันเลย
มีอะไร
เกิดอะไรขึ้น
ใจเย็นไว้ เคาะต่อไป
นายเห็นอะไร
มีอะไร เกิดอะไรขึ้น
นายเห็นอะไร
ฉันไม่เห็นอะไรเลย
- มีอะไร - นายเห็นอะไรน่ะ
ใจเย็นไว้
เคาะต่อไป
อะไรน่ะ
- เกิดอะไรขึ้น - นายเห็นอะไร
- นายเห็นอะไรน่ะ - มันเกิดอะไรขึ้น
ฉันเห็นมัน!
เคาะต่อไป
ใจเย็นไว้ เคาะต่อไป
เกิดอะไรขึ้น
เคาะไป
ฉันไม่เห็นอะไรเลย
นี่ ฉันไม่ได้เห็นอะไรเลยนะ
นายเห็นอะไรเหรอ โกเฟย
- ตรงนั้นไง - แต่ตรงนั้นมันไม่มีอะไรเลยนะ
ไม่ยุติธรรมเลย มีฉันคนเดียวที่ไม่ได้เห็น
บอกแล้วว่าเราทุกคนมองเห็นวิญญาณได้ต่างกัน
เธออาจจะเป็นพวกที่มองไม่เห็นมันก็ได้
ฉางกุ้ย มีวิธีอื่นอีกไหม พวกนายอย่าเพิ่งปอดแหกกันนะ
คืนนี้ฉันต้องได้เห็นผี
(เล่นซ่อนหา)
เล่นซ่อนหาตอนเที่ยงคืนขณะที่อุ้มแมวดำ
ผีจะมาเล่นด้วย แล้วก็บังตาไม่ให้เห็นหนึ่งในพวกเรา
จากนั้นเราก็จะปล่อยแมวดำ
แมวจะทำให้ผีปรากฏตัวต่อหน้าเรา
เราจะเห็นทั้งคนที่ถูกบังตาและผีด้วย
ฉันยอมแพ้แล้ว ออกมาได้แล้ว ฉันยอมแพ้
เขาอยู่ไหน
ทีนี้เอายังไงต่อ
ฉันว่าผีบังตาไม่ให้เราเห็นโกเฟย
ไม่เป็นไร ฉันจะปล่อยแมวดำแล้วนะ
เจ้าแมวดำ นำทางไปเลย
โกเฟย!
โกเฟย โกเฟย!
โกเฟย!
โกเฟย โกเฟย!
- โกเฟย! - ตรงนั้น
แมวดำนั่นเหมือนจะตายแล้ว
แม้แต่แมวก็ตายเหรอ
แล้วเราจะทำยังไงดี จะเกิดอะไรขึ้นกับโกเฟย
เราจะทำยังไงดี เขาไปอยู่ที่ไหนกันเนี่ย
- โกเฟย! - โกเฟย!
โกเฟย เราเลิกเล่นแล้ว ออกมาได้แล้ว!
โกเฟย หยุดเล่นสักที!
- โกเฟย! - โกเฟย!
โกเฟย!
- โกเฟย! - โกเฟย!
โกเฟย!
ฮัลโหล โกเฟย โกเฟย ฮัลโหล
เอพริล เธอเป็นอะไรหรือเปล่า โทรศัพท์ยังไม่ทันดังเลย
ไม่จริง มันดังนะ
ไม่ต้องกังวลไปหรอก ตำรวจจะช่วยดูต่อให้
เราจะเจอโกเฟยแน่นอน
ทั้งหมดมันเป็นความผิดเธอ
เธอน่าจะกลับไปฮ่องกงก่อนนะ
ครั้งนี้ตำรวจอาจจะช่วยไม่ได้
- แต่ป้าคะ… - ฟังฉันนะ
กลับไปตอนที่ยังกลับได้
อาจจะมีบางคนจัดฉากเรื่องนี้
ฉันคิดว่าเธอปกป้องตัวเองไม่ได้หรอก
(พอกตาสูตรพิเศษ)
เอพริล!
- ไม่นะ! - เอพริล เอพริล เป็นอะไรหรือเปล่า
เอพริล หลับตาไว้นะ อย่าเพิ่งลืมตา ลืมตอนนี้ไม่ได้นะ
ปิดตาให้แน่นๆ เลย ฟังฉันนะ
ถ้าลืมตาตอนนี้ เธอเดือดร้อนแน่
เราจะอยู่กับเธอ เธอจะไม่เป็นไร
อดทนอีกนิดนะ
โอเค ทีนี้ลืมตาได้แล้ว
- เอพริล - เอพริล ไม่เป็นไรนะ
มันเจ็บ
มันน่ากลัวมากเลย ตาฉันหลุดออกมา
ไม่ใช่นะ
ตาเธอก็ยังอยู่ที่เดิมเลย
ไม่ต้องห่วงนะ ทุกอย่างจะไม่เป็นไร
พวกเธอโชคดีนะที่ช่วยเธอทันเวลา
เธอเกือบหลุดไปโลกวิญญาณแล้ว
ถ้าเธอหลุดไป เธอจะติดอยู่ในนั้นตลอดกาล
ป้าบอกว่าอะไร เธอรู้ไหมว่าโกเฟยอยู่ที่ไหน
แม่ว่าฉันที่สอนให้เธอใช้ดินจากสุสาน
ฉันเกือบทำให้เธอติดอยู่ในโลกวิญญาณแล้ว
ฉันขอโทษจริงๆ
ฉันไม่คิดเลยว่ามันจะกลายเป็นแบบนี้
มีอีกหลายอย่างมากที่เธอไม่รู้
โลกนี้น่ะมีอีกมิติอยู่ด้วย
เข้าใจไหม
นอกจากโลกมนุษย์ของเราแล้ว
ยังมีอีกหลายมิติที่ไม่มีใครรู้
เอพริลโชคดีที่ไม่หลุดไปอีกโลก
ตอนฉันยังเด็ก ฉันเห็นหญิงสาวคนหนึ่ง
เธอหลุดเข้าไปในโลกนั้นโดยไม่ตั้งใจ
ตอนนี้พวกเธอก็รู้แล้ว
อย่าไปยุ่งกับเรื่องมนตร์ดำ
ถ้ามันเหนือการควบคุมเมื่อไหร่
พวกเธอน่ะหนีผลของมันไม่รอดหรอก
ตอนนี้โกเฟยอยู่ที่ไหนคะ
ใครจะไปรู้ล่ะ
อย่าอยู่ที่นี่ กลับไปฮ่องกงเดี๋ยวนี้เลย
ไม่ค่ะ ฉันจะไม่ไปถ้าไม่มีโกเฟย
ลูกพี่ลูกน้อง
ถ้าเรากลับไปเลย มันจะดูแย่หรือเปล่า
ถ้าเรากลับไป เราดูแย่แน่
ถ้าอย่างนั้นเราก็ไม่ควรกลับ
แต่ว่ารถแท็กซี่มาถึงแล้วนะ
จะแย่หรือไม่ ไว้เราคุยกันระหว่างทางก็ได้
ฉันไม่ได้คุยกับเท็ดเลย หลังจากเรากลับมาฮ่องกง
เขาก็ไม่ได้โทรหาฉันด้วย
บางทีเขาคงจะอยากลืมว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันก็ด้วย แต่ฉันรู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้
สองสัปดาห์แรก ฉางกุ้ยก็โทรมาหา
แต่ฉันไม่กล้าถามเขาเรื่องเอพริล
ฉันอยากรู้ว่าตอนนี้เธอเป็นยังไงบ้าง
ฉันแกล้งทำเหมือนทุกอย่างปกติ ฉันไปโรงเรียน
เล่น กินแล้วก็ไปเที่ยว
ใช่แล้ว ทุกอย่างเป็นปกติ
แล้วฉันจะแสดงไปทำไมกัน
เธอเป็นอะไร มันก็แค่ลูกบอลเอง
ขัดจังหวะ รับสายสิ! อาจจะเรื่องด่วนก็ได้นะ
โอเค
เท็ดดี้ ครั้งนี้ฉันเห็นจริงๆ นะ
เธอเห็นผีอีกแล้วเหรอ ครั้งนี้เห็นที่ไหนล่ะ
อยู่หน้าประตูบ้านฉัน
เธอไปดื่มสิ เดี๋ยวก็จำอะไรไม่ได้แล้ว
เลิกแกล้งโง่ได้แล้ว ไม่มีประโยชน์ มีผีเล่นลูกบอลอยู่ข้างนอกนะ
- มาที่นี่เดี๋ยวนี้เลย - เธอแน่ใจเหรอ
ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย
ฉันมองลอดหว่างขาแล้วก็เห็นเขา
ฉันมั่นใจมากๆ
ถ้าอย่างนั้นฉัน…
เลิกพูดอะไรแล้วมาเดี๋ยวนี้เลย
โอเค ฉันจะไปแล้ว
- ฉันต้องไปแล้วละ - นายจะไปไหน
สวัสดี
เมย์ นี่ฉางกุ้ย เอพริลหายตัวไปแล้ว
อะไรนะ
ตอนนี้มีพวกเราหายไปสองคนแล้ว
แม่ฉันอยากให้พวกเธอระวังตัวด้วย
(ลิฟต์สี่ ลิฟต์สาม)
ดึกขนาดนี้แล้ว ทำไมคนยังเยอะอยู่อีกนะ
(ห้องสิบสองซี)
พี่ครับ เห็นใบเกรดผมไหม
ไอ้บ้าเอ๊ย!
ขอโทษที ฉันนึกว่าเธอเป็นผี
อย่าร้องไห้เลย ฉันขอโทษ
ถ้ามีผีแล้วยังไงล่ะ
ลองดีกับเราเหรอ
ตรงนี้อันตราย
เท็ดดี้
ขอบคุณพระเจ้าที่นายมา
อย่าร้องเลย มานั่งก่อน
เราตายแน่
ฉันเห็นผีตลอดเวลาเลย
ปัญหาเรามันไม่จบอยู่ที่ไทย
จำที่ฉางกุ้ยบอกได้ไหม พอเราเริ่มเล่นเกมแล้ว
เราจะหยุดเล่นไม่ได้จนกว่ามันจะจบ
ดูเหมือนเราจะต้องกลับไปที่ไทยก่อน ถึงจะจบเรื่องทั้งหมดนี่ได้
ผู้หญิงคนนั้นอยู่ไหน
นายมองหาอะไร
เพื่อนฉันไง ผู้หญิงที่เข้ามาในห้องกับฉัน คนที่มาจากไทยน่ะ
เรานั่งรถเมล์คันเดียวกัน จำได้ไหม
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว ออกมาเถอะ
ฉันว่าฉันเห็นแค่นาย
เข้ามาคนเดียวนะ
ทำไมถึงดูเทปพวกนี้ล่ะ
อย่าบอกนะว่า…
เธออยู่ที่นี่
แต่ตอนนี้ฉันมองไม่เห็นเธอแล้ว
อยากลองมองลอดหว่างขาไหม
ต้องทำยังไงล่ะ
ก้มตัวลงไป
เฮ้ย!
เราไม่ควรทำแบบนี้นะ มันเสี่ยงเกินไป
ยังไงชีวิตเราก็เสี่ยงอยู่แล้ว วิธีนี้อาจจะเป็นทางเลือกสุดท้ายของเรา
ลูกพี่ลูกน้อง มาคิดกันอีกทีเถอะ
นายจะไม่ทำกับฉันใช่ไหม แล้วแต่นายละกัน
เดี๋ยวก่อน
ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น ฉันจะทำด้วย
(ด่านสุดท้าย)
(ความตาย)
เพื่อเข้าสู่โลกแห่งความตาย
นายต้องแกล้งตายและใส่ชุดงานศพที่ใช้แล้ว
จากนั้นก็จะแทรกซึมเข้าสู่โลกวิญญาณได้
เวลาของพวกนายมีจำกัด และต้องออกมาให้ทันเวลา
พอได้ยินฉันสั่นกระดิ่ง ให้เดินเข้าไปในลำแสงสีขาว
นั่นเป็นทางออกเดียวของพวกนาย อย่าเกินเวลา ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้กลับมา
ให้ตายเถอะ
ฉันยังนอนไม่หลับเลย
แย่ชะมัด
เดี๋ยวฉันช่วยเอง
- เราอยู่ที่ไหนเนี่ย - ไม่รู้สิ
ให้ตายเถอะ
- ฉันกลัวนะเนี่ย - ฉัน…
ก็กลัวเหมือนกัน
เดี๋ยว! ผีนี่
แต่เขายิ้มอยู่
ใช่สิ ฉางกุ้ยบอกว่า
ถ้าเราไม่ไปยุ่งกับพวกมัน พวกมันก็จะไม่ยุ่งกับเรา
ผีตนนี้น่ารักดีนะ
พวกมันดูเป็นมิตรด้วย
ดูนั่นสิ
ตรงนั้น
บนนั้น
มีบางอย่างผิดปกติ ตรงนี้เริ่มมีผีมาเยอะเลย
และพวกมันก็ไม่ยิ้ม ไม่เป็นมิตรแล้วด้วย
เร็วเข้า คิดอะไรสักอย่างสิ
ฉันคิดไม่ออก
ฉางกุ้ยบอกว่าผีกลัวกลิ่นลมหายใจเราไม่ใช่เหรอ
- เขาบอกเหรอ - ใช่
มันได้ผล
ให้ตาย เหม็นเป็นบ้า
ลุกขึ้น ไปกันเถอะ
พวกเขาเลิกตามล่าเราแล้ว
- นายทำได้ยังไงน่ะเท็ด - ฉันต้องพักก่อน
ฉันก็ด้วย
ระวังนะลูกพี่ลูกน้อง
- โกเฟย! - โกเฟย!
ขอบคุณพระเจ้าที่นายไม่เป็นไร ในที่สุดเราก็หานายเจอ
ใจเย็นๆ หน่อยน่าสาวน้อย ไม่ได้เจอกันแค่ชั่วโมงเดียวเอง
พวกนายไปไหนมา
- ฟังนะ นายหายไปเป็นเดือนแล้ว - เดือนเหรอ
เราทำพลาดไป
ผีบังตาไม่ให้เราเห็นนายตลอดเวลาที่ผ่านมา
เราแกล้งตายเพื่อมาหานายที่โลกวิญญาณ
นี่คือ…โลกวิญญาณเหรอ
- ใช่ - ใช่
มันจบแล้ว ฉันหมดแรงแล้ว
ฉันก็เหมือนกัน
โกเฟย นายเพิ่งมาที่นี่
- ใช้ลมหายใจต้อนรับพวกเขาสิ - ลมหายใจฉันเหรอ
ใช่
หมายความว่ายังไงเนี่ย
- พวกมันกลัวมัน - แต่ทำยังไงล่ะ
ฉันทำต่อไปไม่ไหวแล้ว ฉันจะหมดลมแล้ว
โชว์ทักษะพิเศษให้พวกเขาดูเลย นายยังตดได้ใช่ไหมล่ะ
โกเฟย!
- นายอยู่ไหน! - เอพริลเหรอ
- ฉันมาอยู่กับนายแล้ว! - เอพริล
- โกเฟย! - นั่นเอพริลนี่ เอพริล ฉันอยู่นี่!
โกเฟย นั่นนายเหรอ!
ใช่ เอพริลจริงๆ ด้วย
ใช่ นั่นเอพริล
- โกเฟย! - เอพริล
มากับฉันเดี๋ยวนี้เลย เร็วเข้า
- นายได้ยินไหม - ได้ยินสิ
พวกนายได้ยินไหม เราปลอดภัยแล้ว
- นั่นฉางกุ้ย - ใช่แล้ว
แล้วเขาทำอะไรล่ะ
เขาบอกว่าพอได้ยินเสียงกระดิ่ง ให้วิ่งไปที่แสงสีขาว แล้วเราจะได้ออกไป
- จริงเหรอ - ใช่
นั่นไง ไปที่แสงกันเถอะ
แสงสีขาวกับเสียงกระดิ่งอะไร
ทำไมฉันถึงไม่ได้ยินแล้วก็ไม่เห็นอะไรเลยล่ะ
เธอมาที่นี่ได้ยังไง
โกเฟย ฉันคิดว่านายตายแล้ว
ฉันก็เลย…
ลูกพี่ลูกน้อง ทีนี้เราจะทำยังไงดี เราจะออกไปไหม
นี่!
พวกนายไปเลย ฉันจะอยู่ที่นี่
ไปเลย!
- เร็วเข้า! - เมย์!
เมย์!
- คุณป้า - ฉางกุ้ย
- คุณป้าคะ
เท็ดดี้
คำบรรยายโดย กชนันท์ อยู่ใจ