Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
สวัสดีครับทุกคน
ตอนนี้เราอยู่ที่รายการ…
"ผีกลางวันแสกๆ"
ชาวบ้านที่ผ่านไปผ่านมา…
ตกดึกจะเห็นเงาเดินไปเดินมาในบ้านหลังนี้
เชี่ย!
อชิ เอาไงดีวะ
ยังไม่ผ่านว่ะน้อง
ที่น้องทำออกมา…
มันยังออกมาไม่สุด!
ถ้าจะทำผีหลอก…
ผีหลอกตาโบ๋
รู้จักมั้ย ผีหลอกตาโบ๋
- รู้จักครับ - เป็นยังไง
ดวงตามันจะกลวงๆ ครับ
เออ ก็เก่งนี่หว่า!
ผีหลอกตาโบ๋…
หลอกตอนไหน!
ตอนเย็น
ตอนเย็นแม่มึงสิ…
ตอนกลางคืน!
อย่าเถียงกูสิ
กูสำเร็จมึงเห็นมั้ย!
โล่! เกียรติยศกูเนี่ย!
- ทำเอาโล่เหรอครับ - ใช่
เดี๋ยวๆ
เอ๋!
อีเอ๋!
ว่าไงคะพี่
มึงมาดูนี่
มันหมายความว่าไง
อุ๊ย!
เอ๋นัดผิดทีมค่ะพี่
เอ๋ต้องนัดอีกทีมนึง
รายชื่อมันเหมือนกันค่ะพี่
อีเอ๋!
ไป ไปไหนก็ไปเอ๋
ค่ะ
เอาเป็นว่า
กลับไปทำมาใหม่
แล้วก็เอามาส่งพี่ที่นี่
พี่ไปก่อน
ครับผม
- ตั้งใจนะโว้ย - ครับพี่
พี่ไม่เคยให้โอกาสใครเยอะขนาดนี้นะโว้ย
- ครับๆ - พี่ไปประชุมก่อนน้อง
ครับ
ไปเถอะครับ
ไปประชุมเถอะ เขารีบ
ลืมเอาโน้ตบุ๊ก
ใส่แม่งสักทีมั้ย!
อ้าวๆ ใส่ใครๆ
โต๊ะมันเคลื่อนครับพี่ โต๊ะมันเคลื่อนครับ
เอ๋เรียกประชุมแล้วครับ
เชิญครับพี่
พวกมึงก็ไปได้ละ นี่ห้องกู
กูว่า…
ถ่ายรายการผีแม่งเหมือนเดิมเนี่ยแหละ
แต่ว่า…ไปถ่ายตอนกลางคืน
เอาแบบหลอน…
แล้วก็…
ไปในสถานที่ที่ไม่เคยมีใครไป
กูมีที่นึง…
บ้านยายทวดกูที่เชียงใหม่
แม่ง… ถ้าเกิดกูจำไม่ผิดจะมี…
ตู้เสื้อผ้าตู้นึงเก่าๆ
ไม่รู้มีเหี้ยไรอยู่ในนั้น…
ยายทวดกูอะ
ไม่ให้ใครเข้าไปเลยนะโว้ย
กูว่าต้องมีอะไรแน่ๆ
กูนึกว่าจะแก่กว่านี้เนี่ย กูลุ้นตั้งนาน
เงียบเถอะ
ตามยายมา
กูไม่กล้าไปแล้วอะ
กูกลับก่อนได้มั้ย
เดินตามยายทวดมา
ที่นี่น่ะ
อากาศเย็นสบาย…
ถ้าใครเบื่อๆ
ก็ออกไปเดินเล่นข้างนอกได้
แต่ห้ามไปยุ่งกับห้องเก็บของนะ
ถ้าใครหิว…
ก็เดินไปกินข้าวที่เรือนยายทวดได้
แต่ห้ามไปยุ่งกับห้องเก็บของนะ
ห้องเก็บของน่ะ…
อยู่บนเรือนหลังใหญ่โน้น…
อย่าไปนะ
ไม่มี…
- ไม่มีผี - มี…
ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ
ความลับ ความเลิบอะไรก็ไม่มี
อย่าไปนะ!
ยายทวดเตือนได้แค่นี้แหละ
ครับยายทวด
"ใส่ถ่ายรีวิวลงไอจีน้องพลอย"
โอ้โฮ
ยายทวดกูนี่ ไม่เบาจริงๆ
มีอะไรให้กูถ่ายมั่งวะเนี่ย
เฮ้ยๆ
ผีๆ
ผี!
ไปๆ
ผี!
เธอเป็นใคร
แล้วออกมาจากผ้านั่นได้ไง!
ข้าชื่ออัญญานางหอมนวล
เจ้าจะเรียกข้าว่าหอมนวลก็ได้
ข้าสิงอยู่ในผ้าผืนนี้
เป็นผ้าที่ข้าตั้งใจทอเองกับมือ
หากใครได้สัมผัส
ข้าจะปรากฏกายให้เห็น
โอ๊ย…
กลับเข้าไปเหมือนเดิมเหอะนะ…
เราแค่แวะมา เดี๋ยวก็จะไปแล้วครับ
ไม่รู้แหละ ข้าไม่สน
ข้าปรากฏกายให้เจ้าเห็นแล้ว
เจ้าต้องช่วยข้า
ช่วยอะไรล่ะ
ช่วยข้าหาคำตอบ…
ว่าใครเป็นคนฆ่าข้า…
ที่ข้าไม่ได้ไปผุดไปเกิดก็เพราะมัน
เพราะมันคนเดียว
ไอ้คนสารเลว
คนชั่ว!
คนระยำ
จะไปไหน
เปล่าครับ
กลับบ้านไปอาบน้ำนอนไง
อ๋อ…
นี่จะไม่ช่วยจริงๆ ใช่มั้ย
ได้!
ข้าขอสาปเจ้า
ให้มีอันเป็นไปภายในสามวัน
หากเจ้าช่วยข้าหาคำตอบไม่ได้
ทำอะไรอะ
สาปไง
ไม่อะ ไม่จริงหรอก
มั่วแล้ว
อ้าว!
ทีพวกนี้มันยังไม่จับผ้าเลย ทำไมมันยังเห็นเธอ
ก็ตอนที่ข้าลอยมาแกล้งเจ้า ข้าใช้พลังอยู่
มันเป็นพลังเดียวกันที่ทำให้คนอื่นมองเห็นข้าได้
แต่ใช้แค่ห้านาทีก็เหนื่อยละ
โห!
ทีแกล้ง…
ลงทุนจังนะ
ว่าแต่…
เธอมาจากไหนอะ
นครผางาม
นครผางามอยู่ติดอีสานเหรอ
แล้วทำไมคุณพูดไม่เหมือนกับผม
กูตายเป็นผีแล้ว
กูจะพูดอะไรก็ได้
ใครก็เข้าใจ
ไอ้ควาย!
ไอ้คำสาปอะไรที่บอกให้เราตายอะ
เราไม่เชื่อเธอหรอก
ข้าจะขอให้ฟ้าผ่า
หน้าเรือนนี่แหละ
เชื่อแล้วครับ…
ว่าแต่…
คำสาปไอ้อชิเนี่ย
เหลือเวลากี่วัน
- สาม… - หา!
สามวัน!
เวียงไชยเชษฐ์บุรี
หัวเมืองฝ่ายเหนือ เมื่อหนึ่งพันปีก่อน
โอ้โฮ ใครจะไปหาเจอ
หนึ่งพันปี
ประวัติศาสตร์ร้อยปี กูยังเรียนไม่จบเลยเพื่อน
ว่าแต่ เธอตายเพราะอะไร
ข้าถูกรัดคอ…
แล้ว…
พอจะจำรูปร่างหน้าตาคนร้ายได้มั้ย
ข้าไม่เห็นหน้ามันน่ะสิ
งั้นถูกรัดด้วยอะไร
ผ้าไหม…
แต่ข้าจำไม่ได้ว่าเป็นผ้าไหมชนิดใด
แต่ถ้าข้าได้สัมผัส…
ข้าคงบอกพวกเจ้าได้ทันที
เพราะข้าจำสัมผัสนั้นได้ดี
พูดให้มันเร็วๆ หน่อยก็ได้ ไม่ต้องเว้นวรรคเยอะ
หนังมันจะจบมั้ยเนี่ย
ไอ้สัตว์!
เขาคนโบราณนะ ไม่ใช่แร็ปเปอร์
ที่จะมาให้โจ้โจ้
ข้าจำได้แต่ว่า…
ตอนนั้นข้าอยู่ในช่วงแข่งขันทอผ้า
เพื่อแย่งชิงตำแหน่งเจ้านางหลวง
อภิเษกสมรสกับเจ้าหลวงรังสิมันต์
แห่งเวียงไชยเชษฐ์บุรี
ผู้เข้าแข่งขันก็จะเป็น…
เจ้าหญิงจากหัวเมืองต่างๆ
แต่ละนางก็จะทอผ้าประจำท้องถิ่นของตนเอง
สรุปง่ายๆ ก็คือ
พวกเธอแย่งผู้ชายกัน ว่างั้น
ทำไมไม่ตบๆ กันไปล่ะ มันจะได้จบไปเลย
กูจะตบมึงก่อนเนี่ย
เลิกขัดสักที กูฟังอยู่
ใจเย็นๆ
งั้นแสดงว่าคนร้ายเนี่ย
จะต้องอยู่ใน…
กลุ่มเจ้าหญิงที่แข่งทอผ้าแน่เลย
ณ เวียงไชยเชษฐ์บุรี หัวเมืองฝ่ายเหนือ
พระมหาเทวีศรีมอย
ต้องการหาพระชายา ให้เจ้าหลวงรังสิมันต์ลูกชายของตน
เพื่อเจริญสัมพันธไมตรี และแผ่ขยายอำนาจทางการเมือง
หัวเมืองต่างๆ จึงส่งเจ้าหญิงมาเข้าพิธีดูตัว
โดยองค์แรกคือข้าเอง อัญญานางหอมนวล
ข้าเป็นเจ้าหญิงจากนครผางาม หัวเมืองฝ่ายตะวันออกเฉียงเหนือ
ข้ามั่นใจว่าข้ามีคุณสมบัติอันเพียบพร้อม
วางตัวดีเป็นที่หนึ่ง
(หอมนวล)
องค์ที่สอง สาระปี
เจ้าหญิงเเห่งนครทวิน หัวเมืองฝ่ายเหนือ
นางเป็นคนฝีปากกล้า หยิ่งผยองไม่กลัวใคร
ไอ้พวกห่านี่
แบกเสลี่ยงดีๆ สิวะ
เดี๋ยวก็ล้มควํ่าหรอก
องค์ที่สาม สะบันงา
เจ้าหญิงแห่งกวินทลาบุรี หัวเมืองฝ่ายเหนือ
นางเป็นสาวมั่น ไม่แคร์ภาพลักษณ์
ชอบสร้างเรื่องโกหก
อีกอย่างนางขี้เมามาก
ชอบดื่มสุราเป็นที่หนึ่ง
และองค์ที่สี่ เก็ดถะหวา
นางเป็นเจ้าหญิงเจ้าถิ่น
เกิดและโตที่เวียงไชยเชษฐ์บุรีนั่นแหละ
นางเป็นญาติห่างๆ ของพระมหาเทวี
นางเป็นคนอ่อนหวาน จิตใจดี
ไม่ค่อยมีเรื่องกับใคร
แต่ก็ไม่ได้เป็นที่โปรดปรานของเจ้าหลวงนัก
เพราะร่างกายนางอ่อนแอ ขี้โรค
เเต่ว่าหลังพิธีดูตัว
เจ้าหลวงก็ตัดสินใจไม่ได้สักที
ว่าจะเลือกใครมาเป็นคู่ครอง
เพราะท่านชอบหลับนอนกับทุกคน
เมื่อเสียเวลาไปมากโขแล้ว
การใช้วิธีสกปรกอย่างการทำเสน่ห์จึงเริ่มต้นขึ้น
ทาเข้าไปตามตัวตามคอ
แล้วเจ้าจะรู้สึกถึงพลังมหาศาล
อีสะบันงา!
แล้วข้าก็ส่งข่าวนางสะบันงา ไปบอกข่าวเก็ดถะหวากับสาระปี
หวังให้นางเอาไปเปิดโปงแทน
จะได้หลุดพ้นจากการเป็นคู่เเข่งทอผ้าซะ
อีสะบันงา มึงนี่มันชั่วมาก!
กูจะจัดการมึง
รับรอง!
มึงไม่มีที่ยืนอยู่ในเวียงไชยเชษฐ์อย่างแน่นอน
(อีสะบันงา)
(ไปทำเสน่ห์)
(กับหมอผี)
อะไรวะเนี่ย!
อุ๊ย!
ของเจ้าหลวงเหรอ
ค่ะ!
อีควาย!
ข้าจะส่งผีไปขี่คอมัน
ไปคอยเป่าหูเจ้าหลวง
ค่อยๆ เป่าไปทีละนิด
ทีละนิด
จนตกหลุมรักเจ้าในที่สุด
ถึงแม้จะต้องเสียสละชีวิตคนหนึ่งคนก็ต้องแลก
คำเคิบ
ข้าขอบคุณเจ้ามากนะ
ข้าจะไม่มีวันลืมเจ้า
และเจ้ามั่นใจได้เลยว่า…
การตายของเจ้าจะไม่สูญเปล่า
ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ
เพียงแค่ข้าได้รับใช้นายท่าน
ก็เป็นพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดไม่ได้
ข้าบอกนายท่านแล้วไงคะ
เพื่อนายท่าน
ต่อให้ตาย
ข้าก็ยอม
ช่วยด้วย
ช่วยฉันด้วย
ไอ้หมอผี
ช่วยด้วย ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
ช่วยข้าด้วย
ช่วยด้วย ช่วยข้าด้วย
ช่วยแม่มึงสิ
มาช่วยกูนี่
ลูกของพ่อ
แต่ว่าการทำพิธีของข้าก็ไม่สำเร็จโดยดี
เพราะอีหมอผีชั่ว
มันลวนลามข้าระหว่างพิธี
หลังจากนั้น ข้าก็เกลียดขี้หน้ามันมาโดยตลอด
บ้า…
เธอจงใจยั่วเขาเองหรือเปล่า
เขาเป็นหมอผีนะโว้ย
เขาคงไม่ทำอะไรอย่างงั้นหรอกมั้ง
- เนอะๆ - ใช่
ทำไมเจ้าถึงเข้าข้างมันจัง
หรือว่า…
อีหมอผีสิงห์คำ
มึงลวนลามกู
เกิดเหี้ยอะไรวะ
อัญญานางหอมนวล
อีเลว อีสัตว์นรก
ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมขอโทษ
ผมผิดไปแล้ว
เฮ้ย ปล่อยมัน!
แล้วสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เมื่อผลจากการทำเสน่ห์ติดๆ กันของพวกข้า
ทำให้เจ้าหลวงกลายเป็นบ้า
กูคือ…
เจ้าหญิงกาสะลอง
ซองปีบยังไงล่ะ
พอจะหาเจ้าชายข้าเจอมั้ยจ๊ะ
เดี๋ยวนะ
เดี๋ยวนะลูกจ๋า
สงสัยจะโดนของ
ยังนั่งนิ่งกันอยู่อีก
รีบไปตามหมอผีมาเร็วๆ สิ ไป
คราวนี้ก็เข้าทางอีหมอผีหน้าเงิน
เรียกเงินก่อนโตได้หนำใจกว่าที่เคยได้จากพวกข้า
ลูก… ลูกของแม่… ลูกแม่…
- ทางนี้เลยครับท่าน - ตรงไหน
มารึยัง… เร็วๆ หน่อย
เป็นยังไงบ้างลูก
ลูกท่านอาการหนักนะเนี่ย
ท่านต้องใช้เงินเยอะนะ
ต้องใช้เงินเยอะเหรอ
ไปเอาเงินมา
ทำไมมันน้อยจัง ไม่พอ
- น้อยเหรอ - อืม
มันน้อยไป… เอามาอีก…
ยังน้อยอีกเหรอ
ลูกท่านตายนะ
นั่นๆ เห็นมั้ย…
ช่วยข้าก่อน
สุดยอด ได้
พาเจ้าหลวงไปสำนักข้า
ไป แบกไป
จากความวุ่นวายทั้งหมดนี้
เพื่อความยุติธรรมของเจ้าหญิงทุกองค์
และเพื่อไม่ให้เจ้าหลวงเสี่ยงอันตรายอีก
พระมหาเทวีเลยจัดการแข่งขันทอผ้าขึ้น
ทุกอย่างมันเป็นเพราะมึงคนเดียว
เฮ้ย ไอ้แบม
มึงไปทำอะไรไว้เนี่ย
มึงบอกพวกกูได้นะโว้ย
พวกคุณเป็นใคร
มึงเป็นเหี้ยไรเนี่ย
มึงจำพวกกูไม่ได้เหรอ
นี่แหละเพื่อนพวกเธอ
แต่เขาระลึกชาติอยู่
ก็เลยจำเรื่องในชาติก่อนได้
แต่จำเรื่องในชาติปัจจุบันไม่ได้
เพราะมันทำกรรมไว้เยอะ
ไม่เหมือนคนมีบุญที่เขาจำได้ทุกชาติ
ต้องให้อีหมอผีไปแก้กรรมก่อน
เพื่อนพวกเธอถึงจะกลับมาเป็นปกติ
งั้นเราก็ต้องรีบหาตัวคนร้ายให้เจออะ
ถึงจะช่วยไอ้แบมได้
เพ่งสมาธิพร้อมกัน
ใช้จิตนึกคิด
จิตนึกคิด
นะโม นะหิ
นะมิ นะฮะ
โคนิสุรุ
ฟอร์จูนคุกกี้
โห!
โอ!
เห็นแล้ว
ผ้าซิ่นคำเคิบ
ของท่านสาระปี
ผืนที่เก่าแก่ที่สุด
อยู่ที่ที่มันเป็นตู้
เป็นห้องจัดแสดง
น่าจะเป็น…
พิพิธภัณฑ์อะไรสักอย่างไม่ไกลจากนี้หรอก
ผ้ายกดอกลำพูน
ของแม่นางสะบันงา
มันอยู่ใกล้น้ำ
เป็นที่พักอาศัย
มันน่าจะเป็นกระท่อมริมน้ำ
ตรงไหนสักที่
แต่ว่าอยู่ไกลออกไปจากพิพิธภัณฑ์
ผ้าซิ่นสีปิ่น
ของแม่นางเก็ดถะหวา
ผืนที่เก่าแก่ที่สุด
มันเยอะมาก
เยอะจนไม่รู้
ไม่รู้ว่าอันไหน
ไม่รู้ผืนไหนเก่าแก่ที่สุด
มันต้องค่อยๆ สัมผัสทีละผืน
สัมผัสทีละผืน
สัมผัสไปเรื่อยๆ
สัมผัส
กูจะค่อยๆ สัมผัส
ตามไปที่ที่มึงอยู่
สัมผัสไปเรื่อยๆ
ไปเรื่อยๆ
แต่ตอนนี้มันเสร็จพิธีแล้ว
เราจะไปไหนกันเหรอ
เฮ้ย…
เราจะไปไหนกันเหรอ
เฮ้ย
ไปแล้ว
โอเค… อืม
ได้… กูไม่ได้น้อยใจหรอกเป็นหมอผี
ผีก็หนีกู
ดูการแต่งตัวกูสิ
มึงไม่น่ามานับถือกูหรอก
ไม่ลอดสายสิญจน์ แม่งเอ๊ย…
โอ๊ย
กราบสักการะพระศรี
ข้า… อัญญานางหอมนวล
ได้โปรดบอกข้าเถิด
ว่าใครเป็นคนฆ่าข้า
ข้าไม่อยากให้อชิต้องมาตาย เพราะคำสาปของข้าเลย
เป็นความผิดของข้าเอง
ที่ข้าปากพล่อย
ใช้อารมณ์
ท่านคงลืมข้าแล้วสินะ
ไม่เห็นเทศน์ข้าเหมือนแต่ก่อนเลย
เขาเคยเทศน์เธอด้วยเหรอ
พระพุทธรูปเนี่ยนะ
โห… พันปีแล้วอะ
เขาไม่น่าจะอยู่แล้วมั้ง
ถ้างั้นมิเป็นไร
ขอแค่… ช่วยดลบันดาล ให้พบเบาะแส
และตามตัวคนร้ายเจอได้ทันเวลา
ขออวยชัยให้ทุกอย่างราบรื่นด้วย
บางทีมันอาจจะเป็นโชคชะตาก็ได้นะ
ที่ทำให้เราได้มาช่วยหอมนวล
สวัสดีจ้า
พิพิธภัณฑ์ผ้าโบราณ
คณะพัสตราภรณ์ ยินดี
เวลคัม!
ปรบมือ ทุกคน
ยังไม่มืดนี่นา…
ฉันชื่อวีว่า
เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านผ้าโบราณ และเป็นคนนำทัวร์ด้วยจ้า
แจกก่อนจ้า
ขอบใจ
โอ๊ย… กะเทยนี่
เวลาทำการทำงานก็ไม่เว้นเนอะ
ว้าย มีใครเรียกหรือเปล่าเจ้าคะ
- ไม่มีนะครับ - ไม่มีเลย ไม่มี
ผีเผออะไรก็…
คือพอดีเรายังไม่เคยมาที่นี่เลยอะครับ
- ค่ะ - พวกเราจะมาหาผ้าซิ่นคำเคิบอะครับ
ใช่ๆ ผ้าซิ่นคำเคิบ
- มีจ้า - มี
อยู่ข้างใน
แล้ว…
ต้องการชมจุดอื่นด้วยไหมคะ
ไม่ครับ มาดูผ้าซิ่นคำเคิบ
จุดอื่นไม่สนใจใช่มั้ยคะ
มีหลายจุดค่ะ
ผ้านั่น…
ผ้าตุ้มลาวครั่ง
จากนครผางาม
เมื่อพันปีก่อน…
สวยจริงๆ
สวยมากๆ ค่ะ
ขอจับได้ไหม
ขอจับนะคะ
คำเคิบ
ท่านอัญญานางหอมหวล
โอเคค่ะ
เดี๋ยวเราไปชมจุดอื่นกันดีกว่าค่ะ
ไปค่ะ
ไปๆ
- เชิญค่ะ - ที่นี่เหรอ
นี่ค่ะ
ผ้าซิ่นคำเคิบที่เก่าแก่ที่สุด
ปกติจับไม่ได้
แต่ผืนนี้…
จับได้ค่ะ
จับเลยค่ะๆ
อีสาระปี
จัดการเลยค่ะ
อีคำเคิบ
กูว่าแล้ว
หลบไป
อยู่นี่นะ
อีหอมนวล
มึงทำอะไรกับกูไว้ จำได้หรือไม่
มึงฆ่ากูไง
พญานาคี!
ก็ใช่น่ะสิ
เหี้ย!
ไม่ใช่เหี้ยเจ้าค่ะ
นี่ฉันเองเจ้าค่ะ นี่ฉันเอง
ภารกิจของนายท่านยังไม่สำเร็จ
ดิฉันเลยสามารถเป็นผี
คอยช่วยเหลือนายท่านได้อยู่เจ้าค่ะ
เมื่อกี้ ดิฉันเห็นแสงสว่างออกมาจากป่า
ดิฉันเลยเดินตามไป
เห็นท่านอัญญานางหอมนวล
กำลัง…
กำลังอะไร เดี๋ยวกูก็ถีบมึงตกจากบ้านไม่บอกสักที
นายท่านต้องไปดูเองเจ้าค่ะ
หลังจากที่ข้าได้ร่ายรำ มาเป็นเวลาสามวันสามคืน
ถึงเวลาที่ข้าจะขอพิษลาวา
จากท่านพญานาคี
เอาไว้ปราบคนที่คิดร้ายกับข้า
พวกเจ้าจงมาดูโมเมนต์เเห่งความทรมานของข้า
ที่กูต้องตายก็เพราะมึงนั่นแหละ
กูจำได้ว่าพิษพญานาคีเป็นของมึง
กูเห็นเต็มสองตาว่ามึงเป็นคนไปรำขอมา
โอ๊ย!
ถ้าเธอไม่ปล่อยหอมนวลน่ะ
เราเผาผ้าเธอทิ้งแน่
ลองดูปะล่ะ
โอ๊ย
โอ๊ย!
กูไปเอาพิษพญานาคีมาก็จริง
แต่กูเอามาซ่อนไว้
กูไม่ได้ใช้มัน
วันนึง พิษพญานาคีมันก็หายไป
ไม่รู้ใครมาขโมย
มึงต่างหากที่ฆ่ากู
ตั้งแต่ที่กูได้เข้ามาในห้องนี้ ได้สัมผัสผ้าของมึง
กูก็รู้ได้ทันที
เพราะมันเป็นผ้าแบบเดียวกันที่รัดคอกูจนตาย
ไม่ใช่กูนะ กูไม่ได้ทำ
ยอมรับเถอะ
ทำไมกูต้องยอมรับ
- ในสิ่งที่กูไม่ได้ทำด้วย - ไม่ได้ทำ
- กูไม่เชื่อมึงหรอก - อ้าว
มึงน่ะร้ายจะตาย
หลอกลวง อีตอแหล
- อีชุดชมพู - อีชุดม่วง
- อีผมสั้น - มึงปล่อยผมมึงคิดว่ามึงสวยเหรอ
- อีผีขนุน - อีตอเเหล
- อีผีปอบ - อีชาติหมา
- อีโง่ - อีห่า
พุทโธ ธัมโม สังโฆ มึงด่ากูเหรอ
พอๆ
หยุดกันทั้งคู่นั่นแหละ
เราว่า
สาระปีไม่ได้ฆ่าเธอ
เพราะตอนสาระปีพาเราย้อนเวลาไป
ก่อนสาระปีจะตาย
เราได้ยินเสียงคนตีฆ้องสามครั้ง
แสดงว่าเวลานั้นมันตีสาม…
ใช่ไหม
แล้วที่เธอได้ยินน่ะ
มันกี่ครั้ง
สี่
ก็แสดงว่า
สาระปีถูกฆ่าตายก่อนเธออีก
แล้วถ้าสาระปีไม่ได้เป็นคนฆ่า
ผู้ต้องสงสัยคนต่อไปก็น่าจะเป็น
สะบันงา
ที่ข้าคิดว่าเป็นอีสะบันงา
เพราะพระมหาเทวีศรีจะชอบมันมาก
ชอบให้ท้าย
เข้าข้างมันตลอด
แต่ท่านก็ไม่รู้
ว่าอีนี่มันร้าย
แรด
ดัดจริต
ตีสองหน้าเก่ง
ตอนเเข่งทอผ้า พอรู้ว่ามันท้อง
ท่านก็ยิ่งรักมันมากเข้าไปอีก
ส่วนกูน่ะเหรอ
ท่านเกลียดยิ่งกว่าอะไร
โอ๊ย ปล่อยกู
ลากกูมาทำไม
กูจะถีบมึง
โอ๊ย
เดี๋ยวนี้เจ้าวิปริต
ถึงขั้นจ้างคนวาดภาพลามก
ส่งไปว่อนวีให้ชายอื่นเชยชมแล้วเหรอ
เปล่าเจ้าค่ะ เปล่า
ไม่ใช่ฝีมือข้าเจ้าค่ะ
ตอแหล!
ทำไมเจ้าทำตัวสกปรกเยี่ยงนี้
เปล่าเจ้าค่ะ… เปล่า
ยังจะมาเถียง
เรือนร่างของเจ้า
ช่างอัปรีย์ยิ่งนัก
ไร้ยางอายสิ้นดี
โอ๊ย
บัดสีบัดเถลิง
โอ๊ย
ได้บทเรียนแล้วใช่ไหม
นี่ถ้าสะบันงาไม่มาบอก
ข้าก็คงยังไม่รู้หรอก
ท่านเจ้าคุณน่ะโง่
นี่มึงด่ากูเหรอ
เออน่ะสิ
ไปเชื่ออีสะบันงาอยู่ได้
ข้าพูดอะไรก็ไม่ฟัง
อย่าหวังว่าข้าจะเคารพอีกต่อไปเลย
ขอให้ชาติหน้ามึงเกิดเป็นกะเทย
ไม่มีทายาทสืบสกุลไปจนวันตาย
อ๊าย
ไป…มึงไป
มึงออกไป
มึงไปให้พ้นสายตากูบัดเดี๋ยวนี้
อ๊าย
อ้าว ระลึกชาติได้แล้วเหรอ อีกะเทย
มึงสิอีกะเทย
เรื่องรูปเปลือยชาติที่แล้ว กูยังแค้นมึงไม่หาย
กูบอกไม่ได้ทำก็เฆี่ยนกูอย่างกับวัวกับควาย
มึงมันกาลีบ้านกาลีเมือง
แล้วทีอีสะบันงาไปเอากับหมานี่
ไม่กาลีบ้านกาลีเมืองรึไง
นี่แกรู้ได้ยังไง
อีอวดดี
มันใช่เรื่องของมึงไหม
กูรู้ทุกอย่างแหละ
กูบอกแล้วมึงมันโง่
แน่จริงก็ตบให้โดน
ครั้งหน้ากูจะใช้สัมผัสหลับตาให้ดูเลย
ว่าคนอย่างมึง…
มึงตบกูเลยเหรอ
อย่าทำอะไรนายท่านเลยนะเจ้าคะ
ชาติที่แล้วกูไม่สู้
กูจะตบมึงให้หน้าหันเลย
สาระปี อย่า
บอกความจริงท่านเจ้าคุณไปเถอะ
เอาสิ
จริงๆ ข้าแค่จะนำเรื่องนี้ไปฟ้อง
แต่ยายสาระปีมันชิงแก้เผ็ดเสียก่อน
ด้วยการนำหมาไปวางสลับกับผ้าฝ้าย
ทำให้สะบันงาถูกเข้าใจผิดว่า ออกลูกเป็นหมาเจ้าค่ะ
อ๊าย
ลูกชายข้า
เจ้าหลวง
อีสะบันงามันต้องรู้แน่ๆ ว่าเรารู้ว่ามันแกล้งท้อง
แล้วก็เอาหมาไปเปลี่ยน
ทำให้มันถูกเข้าใจผิด
ถูกเนรเทศ
น่าจะแค้นเรามาก
แล้วก็ลงมือฆ่าเราทั้งคู่
ว่าแต่…
กระท่อมที่หมอผีบอกนี่อยู่ที่ไหนนะ อชิ
เราว่าเราคุ้นนะ
ว่าเราเคย…
ค้นหาข้อมูลตอนทำรายการน่ะ
จากข้อมูลที่เราหามา
กระท่อมร้างหลังนี้…
เหมือนมีแรงดึงดูดอะไรบางอย่าง
ใครที่ขับรถผ่านมา
ก็ต้องแวะเข้ามาดู
แล้วคนที่แวะเข้ามาดู
ก็จะตกอยู่ในภวังค์เศร้า
พากันกระโดดน้ำตายอยู่บ่อยๆ
ได้เลยเจ้าค่ะ
ท่านเจ้าหลวง
เจอกันเหมือนเดิมนะเจ้าคะ
ผ้าน่ะเหรอ
ข้าทอเสร็จนานแล้ว
ข้าอยากจะถวายผ้านี้
ให้เจ้าหลวงได้เชยชมเร็วๆ จังเลย
เอ่อ… สะบันงา
ข้ามีอะไรจะถาม
พวกเจ้ายังจะต้องถามอะไรข้าอีกเหรอ
สิ่งที่พวกเจ้าทำกับข้า
มันยังไม่พอใช่ไหม
ข้าคือลูกสนมน้อย
สิ่งดีๆ จากท่านพ่อ…
ข้าไม่เคยดีงามเท่าลูกสนมหลวงหรอก!
ทำไมต้องฆ่าข้าด้วย
ข้ายังสาวยังสวย…
ผัวก็ยังไม่มี
ทำไมต้องฆ่าข้าด้วย
เราไม่น่าทำอย่างนั้นเลย…
ความเห็นแก่ตัว
เราไม่น่าทำแบบนั้นเลย
ทุกคนอย่าหลงกลมัน…
เฮ้ย
หิวข้าว!
ลืมกูเหรอ!
นี่กูเป็นเจ้าหญิงนะ!
หิวข้าว!
กูจะตายแล้วเนี่ย!
มันทอยังไงถึงได้แบบนี้
เก่งเหมือนกันนะ สะบันงา
หิวข้าว! เหล้าก็ไม่มี!
กูไม่ชอบกินจิ้งจก
ลูกหมานี่มันก็อร่อยเหมือนกันนะ
ใครมันมาตัดเชือกกู
ช่วยด้วย
ช่วยที
ใครก็ได้…
ช่วยด้วย…
ช่วยด้วย!
ใครก็ได้…
ช่วยที
ใครก็ได้…
เจ้าหลวง…
เจ้าหลวงเจ้าคะ…
เจ้าหลวง…
เจ้าหลวง
ทุกคน…
เฮ้ย หยุด!
เฮ้ย!
สะบันงาช่วยหยุดเถอะ…
ขอร้องละ
สะบันงา!
เราขอร้อง
สะบันงา…
สะบันงา!
เฮ้ย!
เจ้าหลวง
เจ้าหลวง…
ช่วยสะบันงาด้วย เจ้าหลวง!
โปรดช่วยสะบันงาด้วย
สะบันงาจมน้ำอยู่ตรงโน้นเจ้าหลวง!
โปรดช่วยสะบันงาด้วย
เฮ้ย! สะบันงา!
ทหารมึงไปช่วยด่วน! ไป!
ไปดิ! พวกมึงด้วย ไปดิ!
ในที่สุด
ดิฉันก็ได้นำผ้าที่ตั้งใจทอ
มาถวายให้ท่านเจ้าหลวง
ดิฉัน…
ซาบซึ้งใจมาก
เจ้าหลวงจริงๆ ด้วย
แม่ขอโทษนะลูก
ที่แม่เจ้ากี้เจ้าการกับเจ้าไปหน่อย
จึงทำให้เจ้าไม่กล้าตัดสินใจอะไรเอง
หลังจากนี้…
จงทำสิ่งที่เจ้าเลือกเถอะ
ชีวิตเป็นของเจ้า
ครับท่านแม่
ข้าเองก็อยากจะขอโทษท่านแม่
ที่ข้าไม่กล้าตัดสินใจ
แล้วข้าก็ผิดเอง…
ที่ข้ารักสนุก
แล้วเลือกใครไม่ได้สักที
และที่สำคัญ
ข้ากลัวว่า…
ท่านแม่จะคิดว่าข้าไม่รักท่าน
ไม่เลยลูก
หอมแม่สิ
พระนางเต็มเลยนะแม่
ไม่เป็นไร
เก็บไว้ก่อนนะ
ยองแจ!
หอมนวล…
ยองแจหายไปไหนอะ
นี่แหละยองแจ
แต่เขาระลึกชาติได้เช่นกัน
แต่ไม่ได้ระลึกชาติได้แค่จิต
กายก็ด้วย
แล้ว…
ยองแจจะกลับมาเป็นเหมือนเดิมใช่ไหม
ก็ต่อเมื่อ…
เจ้าหลวงไปแก้กรรมนั่นแหละ
ขอให้บุญที่ข้ามี
ถอดถอนคำสาปของข้าที่สาปอชิไว้ด้วยเถิด
ข้ามิได้ตั้งใจ
อชิเป็นคนดี
ไม่สมควรต้องชะตาแบบนี้
และขอให้ข้าเจอเก็ดถะหวาโดยเร็วด้วยเถิด
เหลือเพียงนางคนเดียวแล้ว
ที่จะให้คำตอบพวกข้าได้
หลานๆ
อชิ!
อชิลูก! อชิ!
อชิ เป็นอะไรลูก อชิ
อชิ!
ปิ่นปักผมลายมังกร!
เมื่อชาติปางก่อน ที่เวียง
มีปิ่นปักผมลายมังกร
แค่เพียงอันเดียวเท่านั้นเจ้าค่ะ
และเจ้าของแค่เพียงหนึ่งเดียวก็คือ
ท่านเก็ดถะหวา!
ยายทวดคะ
แสดงว่า…
เจ้าเป็น!
เก็ดถะหวา!
อย่ามาตบตาพวกกูซะให้ยาก
มึงใช่ไหมที่เป็นคนฆ่าพวกกู
ข้าอุตส่าห์ไว้ใจเจ้า
ทำกันได้ลง
นึกว่าเจ้าจะเป็นคนดีเสียอีก
ใช่!
มึงนั่นแหละ
ชัดขนาดนี้แล้ว
พวกกูก็ตายกันหมด
ยอมรับมาซะดีๆ
ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น
แล้วมันเป็นยังไง
บอกกูมานะ พวกกูเคยไปทำอะไรให้มึงเจ็บช้ำน้ำใจ
บอกความจริงเถอะนะ เก็ดถะหวา
ทุกคนจะได้ถูกปลดปล่อย
อีกอย่าง…
อชิ หลานของเจ้าในชาตินี้
จะได้ไม่ต้องมาตายเพราะคำสาปของข้าด้วย
คือ…
เรื่องมันเป็นแบบนี้
ใครต่างก็รู้ว่าข้าน่ะอาภัพ
แม้ข้าจะไม่เคยมีเรื่องมีราวกับใคร
ก้อยเนื้อเจ้าค่ะ…
ข้าตั้งใจทำมากเลยนะเจ้าคะ
เป็นไงเจ้าคะ
เผ็ดใช้ได้
เจ้ารู้ได้ไงว่าข้าชอบกินของเผ็ด
แต่ข้าเผ็ดกว่านะเจ้าคะ
อุ๊ย
น่าเผ็ดจริงๆ
แล้วข้าก็ไม่ได้สวยเหมือนคนอื่นเขา
แถมยังสุขภาพย่ำแย่
งานบ้านงานเรือนก็ไม่ได้เรื่อง
ข้าเลยเกิดความอิจฉาลึกๆ ในใจมาตลอด
ในวันที่ร่างกายข้าอ่อนแอถึงขีดสุด
ความอิจฉาที่มีอยู่เต็มอก
ก็กลายเป็นพลังด้านมืด
มันก่อร่างเป็นตัวข้าอีกคน
เข้าไปอยู่ในกระจกที่ข้าส่องทุกวัน
มึงจงไปฆ่ามันซะ!
ไม่!
ข้าทำไม่ได้
ข้าไม่กล้า
แค่นี้ก็ทำไม่ได้
อีกระจอก!
ถ้ามึงไม่กล้าทำลาย
มึงจะกลายเป็นผู้ยิ่งใหญ่ได้ยังไง!
หยุด พวกเจ้าหยุดก่อน
ข้ามันเหี้ย
เลิกร้องได้แล้ว
สิ่งนั้นไม่ใช่ด้านมืดของเจ้าหรอก เก็ดถะหวา
เจ้าไม่ได้พ่ายแพ้ให้กับด้านมืดของเจ้าเอง
แล้วมันจะเป็นอะไรไปได้
นั่นมันคือ…
ผีโพง
ผีโพงคือมนตร์ดำ
ตอนที่เจ้าหลวงรังสิมันต์…
เป็นบ้า
มันเกิดจากการทำเสน่ห์ของพวกเจ้าน่ะ
พระมหาเทวีศรีมอยก็เลยให้ข้าไปถอนพิษ
พอถอนพิษออกมาแล้ว
มันก็กลายเป็นเป็นผีโพงไง
อ้าว! แล้วผีโพงมันไปอยู่ในตัวเก็ดถะหวาได้ไง
ข้าเองแหละ!
ข้าเป็นคนบอกให้ไอ้หมอผีสิงห์คำ
เอาไปใส่ในตัวเก็ดถะหวา
ข้ามองว่ามันเป็นคนอ่อนแอ
ไม่น่าจะทำประโยชน์อะไรได้มากนัก
ข้าขอโทษ
ผีโพงน่ะ…
มันจะเล่นงานคนที่อ่อนแอกว่า
ดูอย่างอชิสิ
โดนคำสาปจากหอมนวล
เพราะฉะนั้นเราต้องรีบตามหาให้พบ
แล้วก็รีบช่วย
เราทุกคนจะได้ปลดปล่อยด้วยกัน
เพื่อที่จะช่วยอชิ
ต้องเป็นหน้าที่ของคนที่มีความผูกพันกับอชิ
ทั้งในชาตินี้และชาติก่อน
ซึ่งต้องเป็นเจ้าแล้วละ หอมนวล
หา!
ข้าหรือเจ้าคะ
ข้าผูกพันกับอชิ…
ตั้งแต่ชาติปางก่อนหรือเจ้าคะ
ทุกคนพนมมือขึ้น
ตั้งสติให้ดี…
จิตใจจดจ่อ
แล้วสวดมนต์ตามข้า
มิ
เท่านี้เองเหรอ
ข้าเป็นหมอผี
พวกเจ้าจะรู้อะไร
ข้าจะช่วยอชิได้จริงๆ หรือ
เจ้าไม่เชื่อข้า!
มันจะจบแล้ว…
ตั้งใจ!
แม่นางหอมหวน
หอมนวล!
ขอบใจ
อามือปาเตะ
อา-มือ-ปา-แตะ
เอามือไปแตะ!
อ้อ
ส่งจิตไป
เมื่อเจ้าได้รับพลังไป
มันมาแล้ว
พวกเจ้าสัมผัสได้ถึงพลังรึยัง
พลังมันกำลังเข้ามาใกล้ๆ
ส่งต่อไป
อัญญานางใกล้ถึงหรือยัง
เพราะพ่อจะเป็นตะคริวแล้ว
ส่งต่อไป
บักคูณ
เรียกผมเหรอ
ใช่แล้ว
เจ้าน่ะคือบักคูณ
เป็นบุญของเจ้าที่พยายามหยุดยั้ง
กรรมของหอมนวลเมื่อชาติปางก่อนไว้
และคอยช่วยเหลือหอมนวลในชาตินี้…
ข้าเลยมาช่วยเจ้า
ผมทำอะไรเหรอครับ
แล้ว… ผมต้องทำยังไง
ผมถึงจะออกไปจากที่นี่ได้ครับ
เดี๋ยวเจ้าก็รู้
ตอนนี้เจ้าหลบอยู่ในนี้ไปก่อน
ปลอดภัยที่สุดแล้ว
ไม่มีใครทำอะไรเจ้าได้
ปล่อยให้พวกเขาต่อสู้กับกรรมเก่า ที่พวกเขาได้ทำไว้เถิด
เจ้าทำทุกอย่างได้ดีที่สุดแล้ว บักคูณ
กบ มันร้องอ๊บๆ
มันร้องอ๊บๆ
อ๊บอ๊บ
เขียดมันร้อง แอ๊บแอ๊บ
แอ๊บแอ๊บ แอ๊บแอ๊บ
แอ๊บแอ๊บ
หมกกบอร่อยด้วยผักอีตู่
สักพักใส่หอมใหญ่และเมล็ดบัว
หรือใส่กะหล่ำด้านล่าง
อย่าลืมผักอีตู่
ถึงหมกเขียดหมกกบ
ชื่ออะไรรึ
ข้าชื่อ…
บักคูณขอรับ
อืม… บักคูณ
ขอบคุณนะ
บักคูณ
ก้มลงเดี๋ยวนี้
ขออภัยเจ้าหญิงเดี๋ยวนี้
ขออภัยขอรับเจ้าหญิง
- ไป - ไป
- ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง - ขออภัยเพคะ
บักคูณ
อัญญานางหอมนวล
เป็นอะไร
บักคูณ
หอมนวล
บักคูณ
หอมนวล
- หอมนวล - บักคูณ
หยุดก่อน อย่าออกไป
อัญญานางหอมนวล
บักคูณ
อัญญานางหอมนวล
บักคูณ
อัญญานางหอมนวล
หอมนวล…
หอมนวล
บักคูณ
บักคูณ…
บักคูณ
บักคูณ…
บักคูณ ฟื้นได้แล้ว บักคูณ
ข้ากังวลใจจังเลยเจ้าค่ะท่านพระศรี…
ที่พิษพญานาคีหายไป
ข้าควรทำเยี่ยงไรดีเจ้าคะ
ดีแล้วละ
เจ้าจะได้ไม่ต้องเอาไปใช้ฆ่าใคร
มันอันตรายต่อผู้อื่น
หยุดสร้างเวรสร้างกรรมเถอะ
ขอบคุณเจ้าค่ะ ท่านพระศรี
ข้าสบายใจขึ้นเยอะเลย
แล้วอย่าไปทำอีกล่ะ
เจ้าค่ะ
ข้าขอเป็นตัวแทน
ท่านอัญญานางหอมนวล
เพื่อถวายผ้าตุ้ม ลาวครั่ง…
ให้แก่ท่านเจ้าหลวง
ก่อนที่ข้าจะกลับนครผางามพร้อมคณะขอรับ
ขอบใจเจ้ามากนะ…
บักคูณ
หากโชคชะตามีจริง
ขอให้ข้ากับท่านอัญญานางหอมนวล
ได้พบเจอกันอีก
อัญญานางหอมนวล
ข้าดีใจจัง
ที่ได้เจอท่านอีกครั้ง
ทุกคน
ผีโพงมันสูบพลังด้านมืด
เพราะฉะนั้น เราต้องเอาพลังด้านสว่างกลับไปให้มัน!
ฟ้อนรำ!
หา!
ทุกคนต้องฟ้อนรำ… เร็ว!
บักคูณ เจ้ารอข้าอยู่ตรงนี้นะ
บักคูณ
ในที่สุดพวกเจ้าก็เอาชนะผีโพงลงได้
ข้ายินดีด้วย
เห็นไหม… ว่าการจองเวรซึ่งกันและกัน
ทำให้พวกเจ้าติดบ่วง
วนเวียนมาแก้ปัญหาอยู่อย่างนี้ไม่ไปไหนสักที
การปลดปล่อยจะเกิดขึ้น ก็ต่อเมื่อพวกเจ้าทุกคนอโหสิกรรมให้กัน
ข้าอยากให้เจ้าหญิงทั้งสี่
อโหสิกรรมให้ข้าด้วย
ที่ข้ารักสนุกแล้วเลือกใครไม่ได้สักที
ขอโทษ
ข้าก็ขอให้เจ้าหลวงอโหสิให้ด้วยนะเจ้าคะ
ที่ทำเสน่ห์ติดกัน
จนทำให้เจ้าหลวงต้องกลายเป็นบ้า
หากทุกคนอโหสิกรรมให้กันแล้ว
ก็หมดหน้าที่ของข้า
ข้าขอให้ทุกคนพบเจอแต่ความสุขและความสงบ
นับจากนี้ตลอดไป
เอ๊ะ!
นี่ข้าต้องเรียกเจ้าว่าอชิหรือบักคูณ
บักคูณก็ได้ครับ
ข้าหยอกเล่น
เจ้าเป็นอิสระแล้วนะ
หลังจากนี้ไม่มีคำว่าเจ้า…
แล้วก็ไม่มีคำว่าข้าไทอีกต่อไปแล้ว
ขอบคุณเจ้ามากๆ นะ
ที่ช่วยข้ามาตั้งแต่ชาติปางก่อน
แล้วก็ชาตินี้ด้วย
เราก็…
ดีใจนะที่ได้เจอหอมนวลอีกครั้ง
เหมือนกันนะ
ข้าต้องไปแล้วแหละ
ลาก่อนนะ
ลาก่อน…
ขอบคุณนะ
โอ๊ย! ไอ้เด็กพวกนี้
นอนอะไรกันตรงนี้!
หายหัวกันไปทั้งวัน
ไป! ไปกินข้าวได้แล้ว ไป!
เฮ้ย!
นี่ที่ไหนวะ
- กูมาอยู่นี่ได้ยังไงเนี่ย - อะไรวะ
มึงพาพวกกูมาเหรอ
กูเปล่า!
ไอ้ยองแจมึงเปล่า
- เออ ก็ใช่อะดิ - อ้อ โอเค
ก็เหี้ยละ ใครจะพามาได้ไงสามคน
เฮ้ย!
- เพื่อน! - หา
ฝั่งโน้น
- เชี่ย! - เชี่ย!
กำแพงสวยดีนะ
สวยเลยละ
- สุดๆ ไปเลย - กำแพงเหรอ
สีเหลือง
เงียบไปเลย
โหย
มาอยู่นี่ได้ไงวะ
เวียนหัว
อชิ มึงใช่ไหม
- หลอกกูไหมเนี่ย - กูจะพามึงมาทำไม
สามารถหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปได้นะครับ เพราะว่าทางวัดนี้อนุญาตให้
เดี๋ยวเราจะเข้าไปในอุโบสถนี้กันนะครับ จากนั้นเราจะกลับมาไปดูโซนตรงนั้นกัน
จะเห็นว่ามีการใช้อิฐมอญ สวยมากนะครับ
เป็นเอกลักษณ์ของวัดนี้เลยนะครับ
และนี่นะครับก็คือตำนานของพระมหาเทวีศรีมอย
และนางแก้วทั้งสี่
แล้วก็ที่สำคัญเลย สำหรับใครนะครับ
ที่ได้มีโอกาสมาเยี่ยมชม บูชาแล้วเนี่ย
ก็มักจะได้เลขเด็ดกลับไปทุกครั้ง
พูดเป็นเล่นกันไป นี่ก็ถูกกันมาหลายรอบแล้วนะครับ
หยิบมือถือขึ้นมา เอาเลยสแกนคิวอาร์โค้ดแล้วก็โหลดแอป
หวยชนะ นะครับ
เราไปดูที่กลองโบราณกันต่อ
ก็เอาละครับ ตามมาเลยครับ ตามมาครับ
สำหรับกลองโบราณนี้…
ทำไมรูปคุ้นจังวะ
กูเคยอ่านเจอที่ไหนนะ
ใครแชร์ในเฟซบุ๊กนี่แหละกูจำไม่ได้
มันเป็นแบบ
อ๋อ… จักรๆ วงศ์ๆ ปะ
- เออ! - ใช่เหรอวะ
อาจจะใช่
พี่ครับ
รบกวนถ่ายรูปให้ผมหน่อยได้ไหมครับ
ได้ครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณมากๆ เลยนะครับ
อ๋อ!
นี่ๆ
เชี่ย ไม่รู้ว่ะ
ไอ้นั่นน่ะ
ไอ้… ไอ้…
อะไรของมึงเนี่ย
ไม่รู้มันคุ้นๆ เฉยๆ
เฮ้ย!
- เฮ้ย! - เฮ้ย!
โถๆ
พากันดังใหญ่เลยนี่หว่า
ก็ธรรมดาแหละครับ
ดังระเบิดระเบ้อแล้วเนี่ย
ไม่ต้องพึ่งพาพี่หรอกมั้ง
ซีจีก็เจ๋ง
พวกน้องทำกันได้ยังไงเนี่ย
กลุ่มพวกผู้หญิงเนี่ย…
น้องไปหากันมาจากไหน
เหมือน!
วงอะไรนะ
วงไอดอลอะไรสักอย่างนี่แหละ
พอดีเลย
พี่มีรายการนึงอยู่พอดี
อยากจะชวนมาทำ
แต่พวกน้อง ช่วยติดต่อน้องๆ กลุ่มนี้ให้พี่ได้ไหม
พี่…
ผมจำไม่ได้แล้วสิครับ…
ไม่รู้เขาไปไหนแล้ว
อ้าว!
พวกน้องไม่ได้เป็นคนติดต่อน้องเขาเหรอ
เอายังไงดีวะ
อืม…
เอาอย่างงี้
ถ้าพวกน้องหาทางติดต่อน้องๆ มาได้
พี่มีรางวัลให้
ห้าแสน!
ไม่ดี…
เอาไปเลย สองล้าน!
หา!
สองล้าน!