Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
วันนั้นแม่เริ่มงานวันแรก
(เซอมารัง ปี 1981)
นิงรุม
คะ คุณผู้หญิง
ช่วยทำความสะอาดชั้นสองหน่อยสิ
- ได้ค่ะ - แล้วอย่าขึ้นไปชั้นสามล่ะ
ชั้นสามกำลังปรับปรุง
- ไม่ต้องทำความสะอาดหรอก - ได้ค่ะ
จำไว้นะ ห้ามขึ้นไปชั้นสามเด็ดขาด
ได้ค่ะ ขอตัวนะคะ
ห้องเบอร์ 19 อยู่ไหนเหรอ
- ห้องเบอร์ 19 ชั้นสองเหรอคะ - ใช่
- ห้องนั้นค่ะ - ห้องนั้นนะ
- ขอบคุณ - ยินดีค่ะ
คุณคะ
ขอโทษนะคะ
คุณเป็นอะไรในนั้นหรือเปล่า
สามวัน เที่ยงคืน
เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอ คนที่ขาวไปทั้งตัวแบบนั้น
แม่เห็นหน้าเขาไหม
ไม่เห็นหรอก
แต่เขาหยุดร้องไห้
แล้วก็พูดอะไรบางอย่าง
พูดว่าอะไรเหรอ
"สามวัน
เที่ยงคืน"
แม่ไม่รู้หรอกว่าพูดแบบนั้นทำไม
แม่ปิดประตูแล้วออกมาเลย
แต่วันต่อมาก็เกิดเรื่องแปลกๆ
แมวที่บ้านเราตาย
แถมคุณโยโนข้างบ้านเรา
ก็มาแทงเท้าตัวเองอีก
ส่วนป้าอายู…
แม่เห็นแก
กระโดดลงมาจากดาดฟ้าโรงพยาบาล
แม่เห็นกับตาเลย
แม่
นี่วันที่สามแล้วนะลูก
แม่กลัว
แม่
คุณโยโนเขาป่วยทางจิต
ป้าอายูเข้าโรงพยาบาลจิตเวชมาสองปีแล้ว
แมวบ้านเราก็แก่แล้วนะแม่
หนูว่ามันไม่เกี่ยวกับผู้หญิงที่แม่เห็นหรอก
แม่แค่สะเทือนใจ
เพราะเห็นป้าอายูฆ่าตัวตาย
จะเที่ยงคืนแล้วนะแม่
แม่ยังไม่ได้ละหมาดเลยนี่
แม่ไปละหมาดสิ จะได้ไม่ฟุ้งซ่าน
อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่
ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงยิ่งในความเมตตากรุณา
อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่
ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงยิ่งในความเมตตากรุณา
อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่
อัลลอฮ์ทรงได้ยินผู้สรรเสริญต่อพระองค์
อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่
ขอสันติและพรของอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน
ขออัลลอฮ์ทรงอภัย
สามวัน เที่ยงคืน
แม่
แม่!
(สามวันต่อมา)
พี่คะ
พี่
- ตื่นได้แล้ว - อือ
พี่
ให้ตายสิ
พี่ตื่นแล้ว
ฝันถึงพ่ออีกแล้วเหรอ
ตั้งสองเดือนแล้วนะพี่
พ่อเขาไปดีแล้วล่ะ
อีกไกลไหมคะ
เดี๋ยวก็เข้าเขตเมืองแล้วครับ
ถ้าอยากมาปีนเขาที่เซอมารัง ก็มีให้เลือกเยอะเลย
มีทั้งเตโลโมโย เมอร์บาบู และอุงอารัน
แต่หัดภาษาชวาไว้บ้างก็ดีนะครับ
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
โรงแรมดูใช้ได้เลยนี่
ทำไมพ่อถึงไม่เคยพาเรามานะ
- พ่อบอกว่าเป็นมรดกจากปู่ย่าใช่ไหม - ใช่
ที่นี่สร้างขึ้นในยุค 1950
แต่พอสร้างเสร็จก็ไม่ได้เปิดกิจการทันที
ทำไมล่ะ
ไม่รู้สิ
พ่อไม่เคยบอก
- มากันแล้ว - ว่าไง เฟย์
- ไรน่า เฟย์ - ไรน่า
เดินทางเป็นยังไงบ้าง โอ้โฮ
มากันจนได้
ไรน่า
ช่วงวันหยุดก็แบบนี้แหละ เต็มทุกห้อง
พอพ้นช่วงวันหยุดนี่สิ
เงียบอย่างกับป่าช้า
พรุ่งนี้วันจันทร์ เด็กๆ ต้องกลับไปเรียนแล้ว
พรุ่งนี้หลานก็ต้องไปเรียนใช่ไหม เฟย์
ใช่ค่ะ คุณยาย
ที่พักเราอยู่ทางโน้นนู่น
- ตรงนั้นเหรอคะ - ใช่จ้ะ ตรงนั้นแหละ
อยู่ตรงนี้มองเห็นโรงแรมได้ด้วยนะ
เห็นห้องหับ เห็นหน้าต่างหมดเลย
ใช้รถคันนี้ไปรับไปส่งเฟย์ที่โรงเรียนได้นะ
มาเลยจ้ะ
ยายไม่รู้เลยว่า
พ่อของหลานกู้เงินธนาคารมาทำธุรกิจ
แล้วไม่มีเงินใช้หนี้จนบ้านจะโดนยึด
แต่ว่าก็ว่าเถอะ
หลานเลยได้มาอยู่ที่นี่ มาบริหารโรงแรม
ไรน่า
ถ้าได้หลานมาบริหาร โรงแรมนี้ต้องรุ่งแน่
หลานเคยเป็นผู้จัดการ ต้องทำได้อยู่แล้ว
หนูตั้งใจว่าจะเก็บเงิน
ไว้ส่งเฟย์เรียนมหาวิทยาลัย
- เฟย์อยากเรียนหมอค่ะ - แบบนี้ก็ดีเลยสิ
นี่ห้องนอนหลานจ้ะ
เฟย์ มาดูห้องนอนพวกหนูกัน
นี่ไง เชิญเลย
อย่าลืมไปจัดการเรื่องเอกสารโรงแรม
กับทนายของพ่อด้วยล่ะ ไรน่า
โรงแรมนี้จะเป็นของหลานกับเฟย์
ตอนนี้โรงแรมเป็นอย่างเดียว ที่พ่อของหลานเหลือทิ้งไว้ให้
จะหวังพึ่งแค่ค่าลิขสิทธิ์นิยายพ่อไม่ได้หรอก
ไรน่า
ของพวกนี้เป็นของพ่อหลาน
มันอยู่แบบนี้ตั้งแต่ตอนที่ยายมานี่ใหม่ๆ แล้ว
เฟย์
คะ คุณยาย
ไรน่า
ห้ามขึ้นไปชั้นสามของโรงแรมนะ
ทำไมล่ะคะ คุณยาย
ชั้นสามปิดปรับปรุงอยู่
คนงานก่อสร้างลาหยุด
แล้วก็อย่าให้พนักงานขึ้นไปชั้นนั้นด้วย
ไม่ว่าใครก็ห้าม
ถ้าเพดานถล่มลงมาจะเจ็บตัวเอาได้
เฟย์
- คะ คุณตา - มานี่มา หลานรัก
เอาล่ะ ไปพักผ่อนเถอะ
- ขอบคุณค่ะ คุณยาย - จ้ะ
- สวัสดีค่ะครู - สวัสดีค่ะ
ฉันไรน่า
- เป็นผู้ปกครองของเฟย์ - ค่ะ
- เธอเพิ่งย้ายมาจากจาการ์ตา - อ๋อ ค่ะ
- มาพบครูใหญ่เหรอคะ - ใช่ค่ะ
พอดีครูใหญ่คุยกับแขกอยู่น่ะค่ะ
รอตรงนี้ก่อนนะคะ
ค่ะ ขอบคุณค่ะ
- ครูใหญ่คุยเสร็จหรือยัง - ยังเลย
เมื่อวานตำรวจมาหา วันนี้ก็เป็นนักข่าว
น่าสงสารการิน
แม่ของแกตายอนาถเหลือเกิน
นักข่าวคนนั้นมาจากหนังสือพิมพ์หัวไหน
จาการ์ตารายวัน
ขอบคุณที่สละเวลาครับ
ยินดีครับ
ถ้าอยากให้ช่วยอะไรอีกก็บอกได้
- ได้ครับ - ช่วยๆ กันนะ
- ขอบคุณครับ - ขอตัวนะครับ
ไรน่า
- อาร์โด - ไง
ว่าไง
เป็นยังไงบ้าง
ก็ดี
ย้ายมาอยู่เซอมารังแล้วเหรอ
ใช่
พักอยู่ที่ไหนเหรอ
ถ้าไม่อยากบอกก็ไม่เป็นไรหรอก
ผมเห็นมีร้านกาแฟแถวนี้
อยู่คุยกันก่อนได้ไหม
ไม่ได้เจอกันตั้งนาน
นี่ก็หกเดือนแล้วที่เรา…
เลิกกัน
ขอโทษนะ ไม่ว่างคุย
พอดีมีงานน่ะ
ไม่เป็นไร
ฉันต้องไปแล้ว
ไรน่า
ระวังตัวด้วยล่ะ
เมืองนี้ไม่ปลอดภัย
ไม่ปลอดภัยยังไง
- นี่คุณไม่รู้เหรอ - ไม่
เมื่อสี่วันก่อน
แม่ของนักเรียนคนหนึ่งตาย ถูกฆ่าถลกหนัง
ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่เจอ
ตำรวจกำลังตามสืบ ผมเองก็มาสืบเรื่องนี้นี่แหละ
ผมไปที่บ้านผู้ตายมา
ลูกสาวผู้ตายเป็นพยานสำคัญ
จิตใจยังบอบช้ำมากอยู่
เธอช็อกหนัก ยังไม่ยอมพูดอะไรเลย
ผมกำลังจะไปที่ทำงานของผู้ตาย
เผื่อจะได้เรื่องได้ราวอะไรจากที่นั่นบ้าง
รู้ไหมว่าโรงแรมอัมบาร์ มางุนอยู่ไหน
ใช่จ้ะ นิงรุมเคยทำงานที่นี่
แต่ก็แค่ไม่กี่วัน
ตำรวจก็มาถามเรื่องนิงรุมเหมือนกัน
แต่เราไม่รู้อะไรเลย
ค่ะ คุณยาย หนูเข้าใจ
แต่เอาจริงๆ นะคะ
ทั้งคุณตาคุณยาย
ก็น่าจะบอกเราสักหน่อย
ยิ่งคนตายเป็นพนักงานโรงแรมเราด้วย
เราไม่อยากให้หลานกับเฟย์กลัวนี่นา
พวกหนูเพิ่งมาถึงเอง
ผมจดข้อมูลใหม่ๆ ที่ได้จากโรงแรมนี้ไว้แล้ว
แต่ผมยังต้องการข้อมูลเพิ่มเติม
จากคนในพื้นที่และตำรวจ
คุณครับ ผมอยากเข้าพักที่นี่
พอมีห้องว่างบ้างไหม
ขอสันติและพรของอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน
พี่
ทำไมไม่บอกความจริงอาร์โดไปล่ะ
พวกพี่อาจกลับมาคืนดีกันก็ได้
ตอนที่พี่เลิกกับเขา
พี่บอกเขาว่าคงไปกันไม่รอด
เพราะมุมมองเรื่องชีวิตคู่ต่างกัน
พี่บอกเขาว่าพี่ไม่อยากมีลูก
แต่ที่จริง…
อาร์โดเขากำพร้าตั้งแต่เด็ก เฟย์
ภรรยาก็มาตายหลังแต่งงานได้ไม่นาน
สิ่งที่เขาต้องการคือคู่ชีวิต
ได้สร้างครอบครัว เลี้ยงดูลูก
เขาไม่มีทางยอมรับได้หรอก
เรื่องที่พี่มีลูกไม่ได้
พี่คะ หนูรู้ว่าปีที่ผ่านมามันหนักหนา
มีแต่เรื่องร้ายไม่หยุดหย่อน
อะไรๆ มีแต่จะแย่ลง
แต่อย่าโทษอัลลอฮ์เลยนะ
อย่าออกห่างจากพระองค์อีกเลย
พี่ควรละหมาดนะ
(ชั้นสาม)
คุณคะ
สามวัน เที่ยงคืน
(หนึ่ง)
อ้าว ไรน่า
จะไปส่งเฟย์ที่โรงเรียนเหรอ
เห็นเฟย์ไหมคะ
น่าจะอยู่ที่ห้องอาหารนะ
ค่ะ
มีเรื่องอะไร
"เตอลัง ดีนา เตองาฮ์ เวองี"
แปลว่าอะไรเหรอคะ
แปลว่าสามวัน เที่ยงคืน
นี่หลานถามทำไมเหรอ
ไม่มีอะไรค่ะ
พอดีผู้หญิงที่อยู่ชั้นสามบอกมา
เมื่อคืนหนูเห็นแสงไฟจากในห้องนั้น
ก็เลยไปดู
เขาร้องไห้อยู่ค่ะ คุณยาย
ยายบอกว่าชั้นสามอยู่ระหว่างปรับปรุง
แต่ทำไมถึงมีแขกพักอยู่ล่ะ
แถมประตูห้องก็ลงกลอนไว้
หนูหากุญแจไม่เจอ
สุดท้ายก็เลยงัดเข้าไป
หนูเป็นห่วงเขาค่ะ คุณยาย
แล้วทำไมห้องนั้นถึงไม่มีเลขห้องล่ะ
คุณยายคะ
คุณยาย
หลานเปิดประตูห้องนั้นเหรอ
เห็นตัวเขาหรือเปล่า
เห็นค่ะ
คุณยายคะ
คุณยาย
ยายบอกแล้วไง
ว่าห้ามขึ้นไปชั้นสาม
ทำไมถึงพูดไม่ฟัง
พี่คะ จะไปส่งหนูที่โรงเรียนใช่ไหม
ใช่
คุณยาย หนูไปโรงเรียนก่อนนะ
สันติจงมีแด่ท่าน
- แล้วเจอกันค่ะ คุณยาย - สันติจงมีแด่ท่าน
คุณ
ตำรวจมาขอคุยด้วยอีกแล้ว
ลูกสาวนิงรุมยอมพูดแล้ว
ดีนะที่เด็กไม่ได้พูดถึงห้องนั้นในโรงแรม
แต่ข่าวก็แพร่ออกไปแล้ว
คนพากันกลัวไปหมด
นี่คุณ
คุณคะ…
ไรน่าเปิดห้องนั้นแล้ว
คุณพระช่วย
เรื่องจริงเหรอ
ผมขอเช็กเอาต์เลย
อ้อ ได้ค่ะ
- ราติฮ์ - คะ คุณผู้หญิง
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่แน่ใจค่ะ แต่แขกเช็กเอาต์กันหมดเลย
ครับ ตกลงว่าคนร้ายมีหนึ่งหรือสองคนนะครับ
คนเดียวเหรอ
นั่นคือข้อมูลที่เราได้จากการสืบสวน
- เร็วๆ เข้าสิ - สักครู่นะคะ
- ฮัลโหล แผนกต้อนรับค่ะ - ห้อง 13 ขอผ้าเช็ดตัวใหม่
ได้ค่ะ จะรีบเอาขึ้นไปให้
แม่บ้านค่ะ
เข้ามาเลย วางผ้าไว้บนเตียง
ขออนุญาตนะคะ
ฉันวางผ้าเช็ดตัวไว้บนเตียงแล้ว
ต้องการอะไรอีกไหมคะ
ถ้าไม่มีแล้ว ฉันขอตัวนะคะ
ถ้าต้องการอะไร โทรหาแผนกต้อนรับได้เลยนะคะ
คุณคะ
เป็นอะไรหรือเปล่า
ฮัลโหล
ถ้าฉันไม่อยู่ในห้องน้ำ
งั้นฉันอยู่ที่ไหนเอ่ย
โดนขังมานาน ให้ฉันสนุกบ้างเถอะ
ราติฮ์ มีแขกเช็กอินเข้าห้อง 13 ไหม
ห้องนั้นว่างอยู่ค่ะ
จงลิ้มรสความทรมาน
จงลิ้มรสความเจ็บปวดของฉันก่อนแกจะตาย
ไรน่า
นี่
ไรน่า เกิดอะไรขึ้น
ไรน่า ใจเย็นก่อน
ไรน่า
ใจเย็นก่อน ไรน่า
นี่ผมเอง อาร์โดไง นี่
เกิดอะไรขึ้น
ประตูมันทำไมเหรอ
ไม่เห็นมีอะไรเลย
แต่เมื่อกี้มัน…
มันทำไม ไรน่า
โรงแรมนี้มีอะไรแปลกๆ ครับคุณ
ไม่มีอะไรหรอกน่า
เราได้ยินเรื่องที่คุณไรน่าไปเจอมาแล้ว
ผมเสียใจครับ แต่เราทำงานที่นี่ต่อไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยว รอก่อนสิ
คุณตา คุณยาย
หลานเป็นยังไงบ้าง
รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ตำรวจกลับไปแล้วครับ
แต่เพราะลูกสาวนิงรุมเอาแต่พูดถึง
ผู้หญิงลึกลับในโรงแรมนี้
ทุกคนเลยคิดว่านิงรุมตาย เพราะเกี่ยวข้องกับผู้หญิงคนนั้น
ยิ่งมีเรื่องที่เกิดขึ้นกับไรน่าเมื่อกี้อีก
คนเลยปักใจเชื่อไปแล้ว
ผู้หญิง
คุณตา
คุณยาย
พวกคุณอาจจะไม่อยากพูดต่อหน้าตำรวจ
แต่ช่วยเล่ามาตอนนี้เถอะครับ
พวกคุณรู้อะไรบ้างหรือเปล่า
ผู้หญิงคนนั้น…
ผู้หญิงในห้องที่ไม่มีเลขบนชั้นสาม
ไม่ใช่แขกโรงแรมเรา
เธออาศัยอยู่ในห้องนั้น
เธอ…
ไม่ใช่คน
หกปีก่อน
เรามีปัญหาเรื่องเงิน
พ่อของหลานบอกว่าเขามีโรงแรม
ให้เรามาเปิดกิจการได้
บอกว่าถ้าได้เงินมาก็ให้เราเก็บไว้ใช้
พวกเราเองก็ตกใจ
เราไม่รู้เลย
ว่าพ่อของหลานได้รับสืบทอดโรงแรม
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกเขยเราเป็นลูกคนรวย
ตอนที่เรามาถึง โรงแรมอยู่ในสภาพย่ำแย่
เราเลยปรับปรุงใหม่
แล้วระหว่างที่ติดตั้งไฟทางเดินบนชั้นสาม
คนงานคนหนึ่งดันไปเปิดประตูห้องนั้น
เขาบอกว่าเห็นผู้หญิงผิวขาวราวหิมะ
ทั้งใบหน้า เส้นผม ผิวพรรณ
นัยน์ตาเธอเป็นสีแดง
ผู้หญิงคนนั้นพูดว่า…
สามวัน เที่ยงคืน
สามวันต่อมา ตอนเที่ยงคืน
คนงานคนนั้นก็ตาย
แต่ก่อนที่เขาจะตาย
ก็เกิดเรื่องแปลกๆ
ตลอดช่วงเวลาสามวัน
ช่วงนั้นไฟดับบ่อย
จนกระทั่งคนงานคนนั้นทำตัวแปลกๆ
เดี๋ยวก่อน นั่นใครน่ะ
นี่ พ่อหนุ่ม
ทำอะไรน่ะ พ่อหนุ่ม นี่
จงลิ้มรสความเจ็บปวด
เราเชิญกี ดานังมาที่นี่
เขาเป็นหมอผีที่คนที่นี่นับถือ มีสัมผัสที่หก
แต่ขนาดเขาก็ยังไม่กล้าแตะห้องนั้น
เขาบอกว่า…
ที่นี่มีผีสิง
ห้องนี้มีเจ้าของ
ไล่เธอออกไปไม่ได้หรอก
ห้ามเปิดห้องนี้เด็ดขาด
- ล็อกแล้วนะ - ใช่ ไปกันเถอะ
เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครเข้าไปในห้องนั้น เราเลยปิดชั้นสาม
ยังไม่เคยเกิดเรื่องอะไรจนนิงรุมไปเปิดเข้า
หลังจากนั้น เราก็หาแม่กุญแจมาคล้องเพิ่ม
นอกจากเราก็ไม่มีใครรู้เรื่องที่คนงานคนนั้นตาย
ถ้าคนทั่วไปรู้เข้า
โรงแรมนี้คงไม่ได้เปิดทำการแน่
เราไม่บอกพ่อของหลานด้วยซ้ำ
แล้วตอนนี้
เราก็ไม่อยากให้คนอื่นรู้ด้วย
ไม่งั้นโรงแรมนี้อาจต้องปิดตัว
แต่จากสภาพตอนนี้ เราจะหวังอะไรได้อีก
แขกเอย พนักงานเอย
ไปกันหมดแล้ว
ไว้เฟย์กลับมา
เราต้องเตือนเฟย์ว่าห้ามเปิดห้องนั้นเด็ดขาด
จากที่ครูอธิบายไป
ถ้าใช้อุปกรณ์เสริมก็จะเห็นภาพมากขึ้น
เฟย์ ช่วยไปเอาอุปกรณ์จากห้องเก็บของให้หน่อย
ลองหาดูในกล่องนะ
เราจะใช้อธิบายบทต่อไป
ได้ค่ะครู
ส่วนคนอื่นๆ เปิดไปหน้า 117
เรื่องอวัยวะในร่างกายมนุษย์
- ครับครู - ค่ะครู
เฟย์
เฟย์…
จงลิ้มรสมันก่อนตาย
เฟย์
- มีอะไร เฟย์ - ในนั้นค่ะ
ในนั้น
มีอะไร เฟย์
ไม่ อย่านะ
- อะไรเหรอ - เป็นอะไร เฟย์
- ไม่มีอะไรเลย เฟย์ - สาบานได้ มัน…
หุ่นมันขยับได้ค่ะ
หุ่นจะขยับได้ยังไง
เห็นไหม ไม่มีอะไรเลย
เฟย์ เฟย์
เฟย์ เป็นอะไรหรือเปล่า
ปลอดภัยดีใช่ไหม
ครูโทรมาหาพี่
เขาเล่าเรื่องที่โรงเรียนให้พี่ฟังแล้ว
เฟย์
น้องคงไม่ได้เปิดประตูห้องที่ไม่มีเลข บนชั้นสามหรอกใช่ไหม
หนูเปิด มันทำไมเหรอ
ไม่นะ
ไปเปิดมันทำไม เฟย์
เมื่อคืนหนูตื่นขึ้นมา
เห็นแสงลอดออกมาจากห้องนั้น ก็เลยไปดู
หนูได้ยินเสียงคนร้องไห้
แล้วในห้องนั้น
มีผู้หญิงอยู่คนหนึ่ง
ฉันนี่โง่จริงๆ
ฉันเองที่พังแม่กุญแจห้องนั้นบนชั้นสาม
เฟย์
มีอะไรเหรอ
เราน่าจะไปปรึกษาคนที่คุณตาคุณยายพูดถึง
กี ดานัง
สวัสดีค่ะ
ครับ
กี ดานังใช่ไหม
เราไล่เธอไปไม่ได้จริงๆ เหรอ
ไม่ได้
มีบางอย่างที่ฉุดรั้งเธอไว้ในโลกนี้
ถ้าไล่ไม่ได้
งั้นมีทางอื่นไหมครับ
จะได้ไม่ต้องมีใครตายอีก
จะลองหาทางดูก็ได้
แต่ปัญหาก็คือ
ผมสื่อสารกับเธอไม่ได้เลย
เธอปิดกั้นตัวเองไว้
ขนาดชื่อผมยังไม่รู้เลย
ชื่อเหรอ
ใช่
ชื่อเป็นสิ่งสำคัญ
เราต้องใช้ชื่อเพื่อสื่อสาร
กับสิ่งเร้นลับ
ถ้าไม่รู้ชื่อ ผมก็ช่วยพวกคุณไม่ได้
เพื่อให้ตัวคุณปลอดภัย
และเพื่อไม่ให้โรงแรมถูกผีสิง
พวกคุณต้องหาชื่อเธอให้เจอ
คุณมีเวลาสามวัน
จนถึงเที่ยงคืน
จนกว่าจะถึงตอนนั้น คุณควรสวดภาวนาให้พระเจ้าคุ้มครอง
จะได้ไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับคุณ
โรงแรมนี้มีอะไรแปลกๆ
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีโรงแรมนี้อยู่
จนกระทั่งพ่อให้ตากับยายมาเปิดกิจการ
พ่อไม่เคยพูดถึงโรงแรมนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว
พ่อไม่เคยพาเรามาที่นี่
พ่อไม่เคยอยากมาที่นี่
หนูรับเองค่ะ
- ฮัลโหล - สวัสดีค่ะ คุณไรน่าใช่ไหมคะ
- ใช่ค่ะ ฉันเอง - ฉันเป็นทนายของคุณพ่อคุณ
ค่ะ
ฉันอยากแจ้งให้ทราบว่า
เอกสารโรงแรมไม่ได้อยู่ในชื่อคุณจานูวาร์
แต่อยู่ในชื่อบัสการาค่ะ
ค่ะ เข้าใจแล้ว
ขอบคุณค่ะ
ใครโทรมา
ทนายของพ่อ
เอกสารโรงแรมระบุว่าที่นี่เป็นของบัสการา
ใครคือบัสการา
พ่อเคยบอกว่าเป็นชื่อพ่อ
ก่อนจะเปลี่ยนมาเป็นจานูวาร์
ผมว่ามีบางเรื่องเกี่ยวกับโรงแรมนี้
ที่พ่อปิดบังคุณ
เขาไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้
พ่อรู้ว่าการเก็บความลับไว้คนเดียวมันรู้สึกยังไง
พ่อลองระบายใส่ในงานเขียนแล้ว แต่ว่า…
มันก็ยังรู้สึกอึดอัดอยู่ดี
พ่อมีความลับเหรอคะ
เรื่องในอดีตน่ะ
มันเป็นอดีตไปแล้ว
เราต้องอ่านทั้งหมดนี่
นิยายของพ่อน่ะเหรอ
พ่อบอกไว้ก่อนตาย
ว่าพ่อมีความลับที่เขียนไว้ในนิยาย
หมายความว่ายังไง
ฉันก็ไม่รู้ แต่พ่อต้องเขียนอะไรไว้แน่
ไม่รู้หรอกว่าเล่มไหน
แต่อาจจะมีที่เกี่ยวกับโรงแรมนี้ก็ได้
หรืออาจเกี่ยวกับคนที่อยู่ในห้องนั้น
อาจมีชื่อ หรืออะไรก็ได้
ไรน่า
พี่
ไรน่า
ทำอะไรน่ะ
ฉันจะเข้าไปในห้องนั้น
ไม่ได้นะ
ที่ผ่านมาไม่มีใครเข้าไปในห้องนั้นเลย
ทุกคนหยุดอยู่ที่ประตู
ในห้องต้องมีอะไรที่เป็นเบาะแส เรื่องผู้หญิงคนนั้นอยู่แน่
ไรน่า
อย่าทำอะไรบุ่มบ่าม
ถ้าไม่บุ่มบ่าม เฟย์กับฉันตายแน่
พี่คะ ให้หนูไปด้วย
ถ้าสองคนช่วยกันหา ก็น่าจะเจอเร็วขึ้น
โอเค งั้นไปกันสามคนเลย
- ผมไปด้วย - ไม่ได้ ไม่ต้องเลย
- ไรน่า ผมจะไปด้วย - ไม่ได้
คุณรออยู่นี่แหละ
เฟย์
ไปเอาเทียนมาจุดซิ
ได้
ไรน่า
เฟย์
(ยอดรัก)
เฟย์
เฟย์ๆ
หยุดนะ
พอเลย
ทรมานไปจนตาย
เฟย์
ทรมานไปจนตาย
เฟย์
ไรน่า
เฟย์
เฟย์ อย่า พอได้แล้ว
เฟย์
- เฟย์ - เฟย์
เป็นอะไรหรือเปล่า
เฟย์
พี่
สามวัน เที่ยงคืน
ออกไปกันเถอะ
- ลุกขึ้น - ไปเร็ว เฟย์
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
นั่นแหละ
เธอต้องพักผ่อนนะ
ไม่งั้นที่กระดูกขาร้าวจะยิ่งแย่ลง
พี่
(สอง)
- "ยอดรัก" เหรอ - ฉันได้มาแค่นั้น
แต่ในห้องมีแต่ข้าวของผู้หญิง
ทั้งรองเท้า เสื้อผ้า อะไรต่อมิอะไร
แปลว่าเธอเคยอยู่ในห้องนั้นจริง
อาจเป็นไปได้ด้วยว่าพ่อคุณรู้จักเธอ
และอนุญาตให้เธอพักอยู่ในนั้น
ไม่รู้สิ
เธอเกี่ยวข้องกับพ่อคุณยังไง
ไรน่า
- คุณตา - อาร์โด มาดูนี่สิ
นี่ด้วย
ตอนที่เราทำความสะอาดห้อง 01 ตาเจอมันตกอยู่ใต้เตียง
ใช่ ส่วนพวกนี้เจอในห้อง 02 กับ 03
อยู่ใต้กระเบื้องแตกที่ใต้เตียง
ชิ้นส่วน นี่เป็นชิ้นส่วนปริศนา
ลายมือเหมือนกันหมดเลย
- จดหมาย - ก็เป็นได้
ถ้าเราหาส่วนที่เหลือเจอ
จำได้ว่าตอนที่เราตกแต่งที่นี่
ตาเห็นกระเบื้องแตกๆ เต็มไปหมด
เราก็เลยปูพรมทับ
แต่ไม่ได้ดูว่าใต้กระเบื้องมีอะไร
"บัสการายอดรัก
เมื่อลาจากบ้านเกิด ดอกไม้ขาวแดนเหนือ
ขาที่อ่อนล้าลากสังขารฉันเลาะเลียบริมน้ำ
เห็นแมกไม้สูงตระหง่าน งดงาม ใบเรียวแหลมดุจเข็ม"
"ฉันจะไม่มีวันลืม วันที่เราพบกันที่นั่น
หวังว่าเราจะได้ครองรักมั่นขวัญยืน
ดุจดังแมกไม้ยืนหยัด มั่นคง
ครองคู่ชั่วนิรันดร์
ดีไหม
ด้วยรัก จากมะลิซ้อน"
เหมือนจดหมายรักเลย
ใช่ จดหมายรักถึงพ่อ
"ด้วยรัก จากมะลิซ้อน"
ผู้หญิงคนนั้นแน่เลยพี่
ใบเรียวแหลมดุจเข็ม ยืนหยัด มั่นคง ชั่วนิรันดร์
ต้นสนเหรอ
คุณตาคะ
แถวนี้มีไหมคะ
ที่ที่มีต้นสนขึ้นเยอะๆ
- ต้นสนเหรอ - ค่ะ ต้นสน
ต้นสนสูงตระหง่าน งดงาม
ใบเรียวแหลมดุจเข็ม
ยืนหยัด มั่นคง ชั่วนิรันดร์
ต้นสนอยู่ได้หลายร้อยปี
พ่อคงไปเจอผู้หญิงคนนั้นที่นั่น
ป่าน่ะมีอยู่หรอก แต่ก็ไกลอยู่
ต้องขับรถไปสี่กิโล
จากนั้นจะไม่มีถนน
ต้องเดินเท้าอีกสามกิโลก็จะถึงป่าสน
แต่จะไปตามหาอะไรล่ะ
ไรน่า ดอกไม้สีขาว
ดูแปลกตาอยู่นะ
ดอกไม้ขาวแดนเหนือคงอยู่ไม่ไกล ไปเร็ว
ไปกันเถอะ
ทางนั้น
ต้องไปทางไหนต่อ
ทางนั้น
คุณคะ
ทางนี้ค่ะ
จะไปไหนกันล่ะ
จะไปไหนกัน
เรามาตามหาถิ่นกำเนิดของดอกไม้สีขาว
พอจะรู้ไหมคะ
นั่นน่ะ มาจากหมู่บ้านผมเอง
หมู่บ้านดอกไม้ขาว
มีธุระอะไรล่ะ
คืองี้ครับ
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมในเซอมารัง
เราขอพบผู้ใหญ่บ้านได้ไหมครับ
ได้สิ
มาสิ ผมจะพาไป
ผมชื่อปาร์โจ
ผู้ใหญ่บ้านชื่อคุณซูมาร์ดี
เขาพูดได้แค่ภาษาถิ่น
เชิญทางนี้ครับ
มีอะไรให้ช่วยล่ะ
ว่ามาเลย
ที่เซอมารัง
มีคนถูกฆ่าถลกหนัง
- ฆาตกรไม่ใช่มนุษย์ - ขอบคุณค่ะ
แต่เป็นสิ่งเร้นลับ
เรามาที่นี่เพื่อหาเบาะแส และเรามั่นใจครับ
ว่าสมัยที่ผีตนนั้นยังมีชีวิตอยู่
เธอเคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้
ที่เซอมารัง
มีคนถูกฆ่าถลกหนัง
ฆาตกรไม่ใช่มนุษย์
พวกเขาคิดว่าเป็นฝีมือสิ่งเร้นลับ
สองคนนี้มาที่นี่เพื่อหาเบาะแส และพวกเขามั่นใจ
ว่าสมัยที่ผีตนนั้นยังมีชีวิตอยู่
เธอเคยอาศัยอยู่ในหมู่บ้านนี้
มีรายละเอียดอีกไหม
เป็นผีผู้หญิง
ผมเป็นสีขาว
ผิวขาว
แล้วก็ตาแดง
พอรู้จักบ้างไหมครับ
ผีเป็นผู้หญิง
ผิวขาว
ผมขาว
ตาสีแดง
พอจะรู้จักคนแบบนี้บ้างไหม
ไม่ ไม่รู้จัก
ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้น
ผู้ใหญ่
ขอโทษด้วยนะ
ดูเหมือนผู้ใหญ่ซูมาร์ดีจะไม่รู้อะไรเลย
- อาร์โด กลับกันเถอะ - นั่นสิ
ขอโทษนะ
แต่นี่ดึกแล้ว อากาศก็ไม่ดี
คงปล่อยให้ข้ามแม่น้ำกลับไปไม่ได้
คืนนี้ทั้งสองคน
มาค้างที่บ้านผมเถอะ
อยู่ใกล้ๆ นี่เอง
ไว้พรุ่งนี้ผมค่อยไปส่ง
ว่ายังไง
ค่ะ เอางั้นก็ได้
ก็รู้นะ
ว่าคนเรามีวิธีตายเยอะแยะมากมาย
แต่ใครจะไปคิดว่าจะตายเพราะถูกถลกหนัง
ไรน่า
ยังพอมีเวลา
เรายังหาเบาะแสต่อได้
ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
พระเจ้าเล่นตลกอยู่หรือไง
ฉันพยายามใกล้ชิดพระเจ้า
ฉันละหมาดไม่เคยขาด
แล้วพอแม่ล้มป่วย
พ่อเป็นมะเร็ง
ฉันก็ยิ่งละหมาด
เพราะฉันมีความหวัง
หวังว่าพระองค์จะช่วยฉัน
แต่ฉันกลับยิ่งทุกข์ทรมาน
ฉันถึงกับย้ายมาเซอมารัง หวังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่
แต่กลับต้องมาเผชิญความตายกับตัว
ไหนจะชีวิตน้อง ชีวิตคุณ
ทุกอย่างที่เกิดขึ้นกับคุณในตอนนี้
มองในแง่ดีไม่ได้เลยเหรอ
นี่อาจเป็นวิธีที่พระเจ้าใช้ขัดเกลาเราก็ได้
เผื่อว่ามีเรื่องเลวร้ายกว่านี้เกิดขึ้นในอนาคต
เราก็จะพร้อมเผชิญหน้ากับมัน
นึกย้อนไป
ตอนที่ภรรยาผมเสีย
ผมก็โกรธเหมือนกัน
ผมเอาแต่ตั้งคำถาม ถึงขั้นกล่าวโทษพระเจ้า
แต่ผมเชื่อว่านี่เป็นบททดสอบจากพระองค์
บททดสอบที่มนุษย์ต้องเผชิญ แม้ในวาระสุดท้ายของชีวิต
เพื่ออะไรน่ะเหรอ
เพื่อปลดปล่อยตัวเองจากบาปไง
- ไม่ได้ - ขอร้องล่ะ
คุณคะ
เดี๋ยวก่อนสิ
อย่าบอกพวกเขาเชียวนะ
ไม่ว่ายังไงก็ห้ามบอกเด็ดขาด
คุณคะ…
คุณคะ
คุณ
จะไปไหนน่ะ
พวกเขาต้องรู้อะไรแน่
ผมจะตามไปดู
- ฉันไปด้วย - ไปกัน
อาร์โด
อะไรเหรอ
นั่นห้องลูกสาวฉันเอง
พวกคุณอยากรู้เรื่องเธอไหมล่ะ
ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะครับ
เขาไปแล้วล่ะ
- มาเถอะ - ครับ
เธอชื่อเมอนูร์
เป็นลูกสาวของผู้ใหญ่ซูมาร์ดี
"เมอนูร์"
ใช่
พวกเขาตั้งชื่อนั้นให้
เพราะเธอตัวขาวเหมือนดอกเมอนูร์
ที่ขึ้นตามหมู่บ้านเรามาช้านาน
เมอนูร์…
คือมะลิชนิดหนึ่งที่มีกลีบดอกซ้อนกัน
สามวันหลังจากคลอด
แม่ของเธอเจ็บปวดมาก
เมอนูร์เกิดตอนเที่ยงคืน
คุณพระคุณเจ้า
นี่มันตัวอะไรกัน
เกิดอะไรขึ้น
เมอนูร์เกิดมาพร้อมโรคหายาก
ดูมันสิ ดูสิ
คนเรียกเธอว่าเด็กปีศาจ
- ปีศาจส่งมาเกิด - ใจร้าย
ผู้คนล้อเลียนเธอไม่หยุด
- มานี่ - พ่อ
- มานี่ - พ่อ หนูขอล่ะ
แกมันน่าอายขายขี้หน้า
เมอนูร์ถูกพ่อขังไว้ที่บ้านบ่อยๆ
เขาทุบตีเธอ
อย่าค่ะ ลูกเจ็บนะ
เธอทำอะไรไม่ได้เลย
นอกจากจมอยู่ในจินตนาการ
มาเล่นกันเถอะ มาเต้นรำกัน
เธอชอบเล่นเกมที่คิดขึ้นเองในหัว
เต้นรำ…
แต่พอเธออายุครบ 20 ปี
เมอนูร์ก็จากไปและไม่กลับมาอีกเลย
ตั้งแต่นั้นมา เราก็ไม่ได้ข่าวคราวจากเธอ
คนที่นี่…
ไม่กล้าพูดถึงเธอด้วยซ้ำ
เพราะกลัวว่าผู้ใหญ่บ้านจะไม่พอใจ
(สาม)
- คุณตา คุณยาย - ไรน่า
- อาร์โด - เมอนูร์
เธอชื่อเมอนูร์
เมอนูร์ บินตี ซูมาร์ดี
ฉันคือดานัง
ฉันอยากรู้เรื่องราวยามเป็น และยามตายของเธอ
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ถึงสิ่งเร้นลับ
เว้นแต่พระผู้เป็นเจ้า
หากอัลลอฮ์ทรงอนุญาต
สิ่งซึ่งเร้นลับจากสายตามนุษย์
จักปรากฏให้ประจักษ์
เมอนูร์เข้าไปในป่าสน
บัสการาช่วยเธอไว้
พ่อแม่ฉันตายหลังจากสร้างโรงแรมนี้เสร็จ
แต่ฉันดันบริหารโรงแรมไม่เป็น
มีแค่ห้องนี้ที่มีเครื่องเรือน มีเตียงพร้อมอยู่
เธอพักที่นี่ได้
นี่เคยเป็นของแม่ฉัน
เธอเอาไปใส่สิ
แล้วบัสการาก็เดินทางไปทำธุรกิจที่จาการ์ตา
(บัสการายอดรัก…)
บัสการา
ไว้เธอกลับมาแล้ว
เธอต้องมาเล่นกับฉันนะ
แต่บัสการาไม่กลับมาอีกเลย
เมอนูร์ไปตามหาเขาถึงจาการ์ตา
ฉันมันอัปลักษณ์
ฉันต้องเปลี่ยน
มีอะไรเหรอ กี
กี
เมอนูร์ถลกหนังตัวเอง
เธอถลกหนังตัวเองอยู่สามวัน
จนตัวตาย
พ่อของคุณ…
ทำให้เมอนูร์รู้สึกว่า
ทุกคนล้วนใจร้ายกับเธอ
เธอเกลียดตัวเอง
กี
ต้องทำยังไงถึงจะหยุดเรื่องนี้ได้
เราต้องรักษาหัวใจที่แตกสลาย และหยุดความโกรธแค้นของเมอนูร์
จะทำแบบนั้นได้ยังไง
ต้องรวมสององค์ประกอบเข้าด้วยกัน
ชีวิต
และความตาย
หาสิ่งที่จะทำให้เมอนูร์ยกโทษให้พ่อของคุณ
แล้วนำไปมอบให้ร่างเนื้อของเมอนูร์
หมายความว่ายังไง
ในค่ำคืนอันศักดิ์สิทธิ์นี้
จงหลอมรวมเป็นความบริสุทธิ์
ในค่ำคืนอันศักดิ์สิทธิ์นี้ จงหลอมรวมเป็นความบริสุทธิ์
ฉันจะให้พวกแกได้สัมผัสความเจ็บปวด
ก่อนที่จะตาย
ต้องถอยแล้ว ออกไป
ออกไป ปิดประตู
พวกแกสมควรตาย
กี
คนเดียวที่ช่วยเราได้ก็ตายไปแล้ว
นึกแล้วเชียว ตารู้แต่แรกแล้วว่าโรงแรมนี้ถูกสาป
รู้งี้น่าจะล้มเลิกตั้งแต่ตอนคนงานตาย
ผมรู้ว่าเรามีเวลาไม่มาก
แต่เรายังพอหาทางหยุดเมอนูร์ได้นะครับ
มีทางไหนอีก
ก็กี ดานังบอกว่า…
ใช่
แต่ใครรู้บ้างว่ากี ดานังหมายถึงอะไร
พ่อปิดบังความจริงเรื่องที่เมอนูร์ตาย
เขาเก็บเงียบไว้คนเดียว
พวกเราเลยต้องมาชดใช้
ลำบากคนอื่นจริงๆ
ฉันเกลียดความลับที่สุดเลย
ไรน่า
เราเปลี่ยนอดีตไม่ได้หรอก
และทุกอย่างที่เกิดขึ้นในชีวิตก็ถูกกำหนดไว้แล้ว
ชะตาลิขิตเนี่ยนะ
จะบอกว่าทั้งหมดนี้คือชะตาลิขิตเหรอ
แต่เพื่ออะไรล่ะ
ทำไมกัน มีเรื่องหนึ่งที่ฉันไม่เข้าใจ
ทำไมชะตาถึงลิขิตให้ฉันมีลูกกับคุณไม่ได้
ทำให้เรามีอนาคตร่วมกันไม่ได้
หมายความว่าไง
ตอนที่คุณไปทำงานที่เมดัน…
สามสัปดาห์นั้น
ฉันต้องตัดมดลูก
ฉันเป็นมะเร็ง
มีแค่เฟย์ที่รู้
แบบนี้แล้วคุณจะยังต้องการอะไรจากฉันอีก
ไม่มีหรอก
อย่างน้อยการที่ฉันพูดออกมา
คุณจะได้ไม่ต้องคาใจไปทั้งชีวิต
ว่าเพราะอะไร หรือฉันมีความลับอะไร
พอฉันตายไป
อะไรๆ จะได้ไม่ซับซ้อนเหมือนเรื่องของพ่อ
ไรน่า
พี่คะ
"รักขาวราวมะลิซ้อน
โดย บัสการา"
พ่อ
ไรน่า
ดูนี่สิ
หนูเจอในกล่องที่เก็บสมบัติของพ่อ
เหรอ
พ่อไม่ได้ไปทำงานที่จาการ์ตา
ดูที่หน้า 31 สิ
แม่มะลิซ้อน
ที่รักยิ่งสุดหัวใจ
วันนั้นที่ฉันไปจาการ์ตา
ไม่ใช่เพื่อไปทำธุรกิจอย่างที่บอกเธอไว้
ฉันไปหาซื้อแหวนที่จะใช้ส่งผ่านความรู้สึก
เพื่อขอเธอแต่งงาน
ผมเอาวงนี้ครับ
แหวนวงงามรูปดอกไม้
สัญลักษณ์แทนความรักของฉัน
(ร้านเครื่องเพชรอีบู โกตา)
แต่ฉันไม่รู้เลย
ว่าวันอันเปี่ยมความหวังนั้น
จะทำให้แผนขอเธอแต่งงานต้องป่นปี้
จำได้ไหมว่าตัวเองเป็นใคร
ชื่ออะไร
นี่คือคนที่ช่วยชีวิตคุณไว้
เธอหน้าเหมือนลูกชายเราเลย
เขาชื่อจานูวาร์
แต่เขาเสียไปแล้ว
สามีภรรยาคู่นั้นดูแลฉัน
- ว่าไง - ราวกับฉันเป็นลูกในไส้
พวกเขาเรียกฉันว่าจานูวาร์
แล้วก็ยังจับคู่ฉันกับผู้หญิงคนหนึ่ง
- สันติจงมีแด่ท่าน - การินโต มานี่สิ
ระหว่างที่ฉันใช้ชีวิตในฐานะจานูวาร์
ความทรงจำของฉันก็กลับมา
เมอนูร์
ฉันรีบกลับมาหาเธอที่เซอมารังทันที
เมอนูร์
ฉันอยากสาปแช่งตัวเองนัก
ฉันไม่น่าเก็บแผนการเป็นความลับเลย
ถ้าเพียงแต่ฉันจะบอกเธอไปตรงๆ
ว่าฉันรักเธอ อยากแต่งงานกับเธอ
ฉันคงไม่ต้องฝังศพเธอไว้ใต้โรงแรม
โดยมีรูปดอกไม้สลักบนผนัง
เมอนูร์
ยกโทษให้ฉันด้วย
หลับให้สบายนะ ในที่แห่งความทรงจำของสองเรา
ฉันจะไปจากโรงแรมนี้ เพราะที่นี่มีความทรงจำมากเกินไป
ฉันจะกลบฝังบัสการาไปพร้อมกัน
ชื่อของฉันคือจานูวาร์
(รักขาวราวมะลิซ้อน โดย บัสการา)
พ่อสูญเสียความทรงจำ
เมอนูร์ไม่รู้เรื่องนี้
ต้องให้เมอนูร์รู้ว่าพ่อรักเธอ ไม่ได้ทอดทิ้งเธอไป
เรื่องนี้จะเยียวยาหัวใจที่แตกสลาย และหยุดความโกรธแค้นได้
เราใช้แหวนวงนี้ได้
แหวนดอกไม้วงนี้
คือแหวนที่พ่อคุณอยากมอบให้เมอนูร์
เป็นของแทนความรักที่เขามีให้เธอ
และแหวนวงนี้
จะเป็นสิ่งที่รวมความเป็นความตายให้เป็นหนึ่ง
เราต้องหาหลุมศพของเมอนูร์ให้เจอ
กระดูกน่าจะยังอยู่ครบ
เราจะสวมแหวนวงนี้บนนิ้วของเมอนูร์
หลุมศพของเธอ
หลุมศพเธออยู่ในอุโมงค์ใต้ดิน
ด้านหลังโรงแรม
- คุณคะ - รู้แล้ว
สามทุ่มแล้ว
ต้องรีบหาหลุมศพเมอนูร์ให้เจอ
ต้องขุดขึ้นมาก่อนเที่ยงคืน ก่อนทุกอย่างจะสายเกินแก้
ที่นี่มันอะไรเนี่ย
เหมือนจะเป็นทางน้ำ
อาจเป็นที่กบดานของทหารในช่วงสงคราม
โอเค
แยกกันหาเถอะ หาผนังที่สลักรูปดอกไม้
โอเค
ไรน่า
ทางนี้
อาร์โด อาร์โด
อาร์โด
ตรงนี้เหรอ
ใช่
ไม่มีพลังอำนาจใดนอกจากอัลลอฮ์
อาร์โด ฉันไม่เห็นเจออะไรเลย
ขุดต่อไป
อาร์โด
ดอกไม้คนละดอกกัน
อาร์โด
ไรน่า
แกอยู่ไหน
ไรน่า
แกอยู่ไหน
จงลิ้มรสความเจ็บปวดของฉันก่อนแกจะตาย
ไรน่า
แกอยู่ไหน
ไรน่า
(ถึงขั้นนี้แล้ว จะขอให้ใครช่วยได้อีก)
(นี่อาจเป็นการละหมาดครั้งสุดท้าย จาก ตากับยาย)
อัลลอฮ์ทรงยิ่งใหญ่
ขอสันติและพรของอัลลอฮ์จงมีแด่ท่าน
ขออัลลอฮ์ทรงอภัย
ขอโปรดทรงปกป้องฉัน
และคนที่ฉันรัก
ได้โปรดทรงชี้แนะนำทางด้วยเถิด
ไม่มีพลังอำนาจใดนอกจากอัลลอฮ์
ผู้สูงส่งและสูงศักดิ์
ไม่มีพลังอำนาจใดนอกจากอัลลอฮ์
ผู้สูงส่งและสูงศักดิ์
อาร์โด ได้สติสักที
อาร์โด
นี่…
ลุกขึ้น ไป
(ชวากลาง)
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
เราบอกไปหมดทุกเรื่องแล้ว
ตำรวจจะเข้าตรวจสอบห้องนั้นสินะ
- เมอนูร์ไม่อยู่แล้ว - ใช่
แต่คงไม่มีใครมาพักที่นี่แล้วล่ะ
ก็จริง
- พรุ่งนี้จะกลับจาการ์ตาแล้วเหรอ - ใช่
ผมต้องไปส่งรายงานน่ะ
- อาร์โด - ไรน่า
- คุณพูดก่อน - คุณก่อนเลย
คุณจะพูดอะไรล่ะ
แค่อยากถามดูน่ะ
ทำไมคุณถึงไม่พูดอะไรเลย
นี่เป็นเรื่องของเราทั้งคู่
ผมก็ไม่แน่ใจว่าตอนนี้เหมาะหรือเปล่า
แต่พูดตอนนี้ก็ดีกว่าปล่อยให้ค้างคา
ไรน่า
ผมยังรักคุณอยู่
เรากลับมาคบกันได้ไหม
อาร์โด คุณรู้เรื่องฉันแล้วนี่
ผมรักคุณที่ตัวตนของคุณ
ผมไม่เคยพูดอะไร
เรื่องมีลูกหลังแต่งงานสักหน่อย
เรื่องลูกน่ะ…
โลกนี้มีเด็กอีกมากมายที่ไม่มีพ่อแม่
เรารับเลี้ยงพวกเขาได้
เรายังสร้างครอบครัวได้
ในฐานะสามีภรรยา
ในฐานะพ่อแม่
หรือจะเป็นปู่ย่าคอยอุ้มหลานก็ยังได้
ถ้าคุณต้องการน่ะนะ
ไรน่า
แต่งงานกับผมนะ
ผมรักคุณ
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
ฮัลโหล
อาร์โด พอเสร็จธุระที่จาการ์ตาแล้ว
คุณจะกลับมาที่นี่ไหม
กลับสิ จะได้จัดการเรื่องทะเบียนสมรสเราด้วย
เออนี่ ผมเล่าให้เพื่อนฟังว่าคุณกำลังหางาน
สัปดาห์หน้าคุณมีนัดสัมภาษณ์งานนะ
ขอบคุณนะ อาร์โด
พรุ่งนี้ตอนมื้อเช้า
เราบอกเฟย์กับคุณตาคุณยาย เรื่องที่เราจะแต่งงานกันนะ
ได้สิ ฝันดีนะ
อะไรอีกล่ะ รา
ฮัลโหล รา
สามวัน เที่ยงคืน
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
อาร์โด
ฉันโทรมาแล้ว แต่คุณไม่รับสาย ไปกินมื้อเช้ากันเถอะ
ทุกคนรออยู่นะ
อาร์โด
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
ทำไมมีแค่เราที่รอดมาได้
แต่อาร์โดไม่รอด
หัวใจที่แตกสลายได้รับการเยียวยา
เพราะเมอนูร์รู้แล้วว่าพ่อยังรักเธออยู่
เธอเลยไม่ทำร้ายเรา
เพราะเราเป็นลูกสาวพ่อ
แต่เธอก็ยังเจ็บปวด
ยังเจ็บปวดเพราะสิ่งที่คนอื่นทำกับเธอ
ทั้งพ่อของเธอเองและชาวบ้านคนอื่นๆ ด้วย
ใครก็ตามที่เข้าไปในห้องนั้น
ยกเว้นเราสองคน
จะต้องมีชะตากรรมเดียวกัน
ทุกคนจะตายในอีกสามวัน ตอนเที่ยงคืน
ถูกถลกหนัง
เมอนูร์จะหยุดก็ต่อเมื่อ คนที่ทำไม่ดีต่อเธอตายจนหมด
แต่หลังจากนั้น
เมอนูร์จะยังอยู่ในห้องนั้น
เธอจะอยู่ในห้องนั้น
เพราะเธอไปจากโลกนี้ไม่ได้
คนที่ฆ่าตัวตายจะไม่มีวันได้ไปสู่สุคติ
เฟย์
เธอรู้เรื่องพวกนี้ได้ยังไง
เฟย์
ไม่ต้องกลัว
ฉันไม่ทำร้ายเธอหรอก
ขอบใจนะ ลูกๆ ของบัสการา
เฟย์
- เฟย์ - พี่
ไม่เป็นไรใช่ไหม
(ปิดกิจการ ประกาศขายโรงแรม)
(ไม่กี่วันต่อมา)
แน่ใจนะว่าเราเข้าไปได้
แน่สิ
เราได้รับอนุญาตแล้ว
(โรงแรมอัมบาร์ มางุน)
ขึ้นไปดูชั้นสามกันดีกว่า
เห็นว่าเป็นห้องที่ไม่มีเลขห้อง
ไม่เห็นเข้าใจเลย
ห้องมันจะไปฆ่าคนได้ยังไง
- ไปกันเถอะ - อย่าใจร้อน
ก็เหมือนชื่อฉันนี่ไง
(ขันติ)
สามวัน
เที่ยงคืน
คำบรรยายโดย: ฐิติคมน์ ญาณสมบัติ