Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(Baekse)
Siapakah orang yang paling menakutkan di dunia?
Seseorang yang terdesak seolah-olah sedang dikejar?
Atau...
Seseorang yang menyebabkan kemalangan
tapi masih enggan baiki hon keretanya?
Seseorang yang tak peduli langsung pandangan orang lain?
Bila saya telefon, cepat-cepat buka pintu.
Saya tak boleh parkir lebih daripada 5 minit.
Okey?
Tak.
Jawapannya ialah orang yang banyak masa dan suka menyibuk.
Tolonglah, cukuplah...
Kalau awak tak boleh elak orang macam tu,
jangan sesekali jadikan mereka musuh.
Kenapa? Awak macam nampak hantu.
Saya, Ahn Geo-ul.
Saya lebih rela nampak hantu.
Ayuhlah, semua.
Dah cukup masa. Pergi ambil gambar.
Encik, awak memang hebat hari ini.
Saman parkir ke-11,
dua kali langgar lampu isyarat.
Awak makin bagus.
Jumlahnya makin berkurang.
Tapi awak lupa pakai tali pinggang keledar.
Hoi!
Kenapa awak buat macam ni?
Kenapa!
Kenapa?
Awak sendiri tahu sebabnya.
Awak dah lupa apa yang awak buat pada kepala dia?
Saya tak minta duit,
saya cuma suruh baiki hon kereta.
Awak dah janji.
Saya tak sempat baiki.
Saya kena tidur awal.
Baiklah.
Saya takkan ikut awak lagi.
- Betul ke? - Serahkan telefon awak semua.
Kalau saya hantar gambar terkini, markah awak akan lebih 300.
Lesen awak akan dibatalkan.
Hah?
Sekarang awak boleh rehat selamanya.
Jumpa lagi bila awak dapat balik lesen.
Tak mungkin!
Saya tak nak jumpa awak lagi!
Saya akan baiki hon kereta esok!
Nanti terlondeh seluar saya!
Nyawa manusia lebih penting.
Betul?
Keselamatan adalah keutamaan.
Betul, pak cik.
Barli. Nasi!
Nasi!
Kapten, awak pun kena tangkap.
- Boleh ya? - Ayuhlah.
Jangan mengalah sampai akhir.
Barli, barli, nasi!
Barli, barli!
Ayah!
Bila awak sampai?
Nak keluar lagi?
Saya pun nak naik tangga juga.
Anak ayah.
Beritahu ayah.
Apa yang kamu buat hari ini?
Itu rahsia kami.
Ayah tak boleh tahu.
Aduhai.
Ayah tahu.
Kamu ambil gambar nombor plat sepanjang hari.
Ya, tapi esok saya nak buat benda lain!
Kami akan perhatikan seseorang di pusat servis kereta!
Saya rasa tak sedap hati.
Patutkah saya tunggu sampai dia tidur?
Macam mana kalau kita bergerak perlahan macam kura-kura?
Bijaknya awak.
Macam mana kalau awak dibuli?
Awak terlalu menyibuk.
Cukuplah. Saya dah tak tahan.
Saya risau
anak saya akan ikut perangai awak.
Saya tak boleh tahan lagi.
- Tolong keluar. - Apa?
Keluar dan teruskan perangai dungu awak.
Baiklah. Saya akan keluar.
Tapi sebelum tu, bayar upah kerja rumah dan jaga anak.
- Apa? - Saya buat semua kerja rumah
dan jaga anak saudara saya.
Itu bukan kerja bodoh.
Jangan risau, saya terima kadar gaji minimum.
Bekerja purata 17 jam sehari,
darab 5 hari seminggu,
dan 4 minggu sebulan...
Jumlahnya 340 jam
dalam sebulan, selama 5 tahun bersamaan 60 bulan...
Apa yang awak buat ni?
Nak saya kira sekali kerja lebih masa dan cuti umum?
Jumlahnya dah lebih 170 juta.
Macam mana awak sanggup cakap macam tu pada saya?
Hei, kakak.
Awak dah buat begini pada orang lain juga, ya?
Hah?
Hadnya ialah 200 juta.
Kata laluannya ialah tarikh lahir anak saya.
Saya akan selesaikan semuanya tak lama lagi.
200 juta won, betul?
Awak memang banyak duit, Peguam Ahn.
Cuba telefon saya. Saya takkan datang walaupun awak panggil.
Dia akan sampai tak lama lagi.
Jangan rosakkan dia.
Okey?
Baik.
Kenapa awak tak boleh hidup macam orang biasa?
(Balai Polis)
Encik Han, awak guna senjata macam ni untuk kandungan video?
Ya, nak saya tunjukkan?
Baiklah.
- Ini saluran saya. - ASMR?
Kalau awak tengok sini,
boleh hasilkan bunyi dengan mengikis, memotong,
dan mengasah pelbagai jenis pisau.
Kenapa orang nak dengar benda macam tu?
Bagus untuk bantu tidur.
Dengar betul-betul.
Saya nak tengok.
Betul-betul boleh buat rasa mengantuk?
Sudah tentu. Saya pakar dalam rawat insomnia.
Awak akan tertidur sekejap lagi.
Sila duduk di sana.
Baik.
Bagus.
Apa?
Bila awak habis kerja?
Macam dia tahu saja lokasi saya.
Dia sentiasa tahu saya di mana.
Mungkin dia tahu saya di sini juga.
Boleh awak telefon dia?
Baik. Saya akan hubungi dia.
Balik ke rumah Du-on. Tak sejuk ke?
Musim sejuk hampir tiba.
Kalau begitu, boleh saya ke rumah awak?
Benda tu rosak. Apa namanya?
- Oh, dandang. - Saya boleh baiki.
Saya juga boleh langsaikan
pinjaman sewa adik bongsu kita.
Saya ada duit.
Kenapa awak ada duit tu?
Saya kena pergi.
Kebelakangan ini banyak masalah berlaku.
Baiklah, selamat tinggal.
Jangan tunggu saya.
Tentang pinjaman sewa saya, saya akan usahakan.
Jadi, baliklah ke rumah Du-on.
- Okey? - Okey.
- Saya pergi dulu. - Jumpa lagi.
- Selamat jalan. - Selamat tinggal.
Ha, sini satu-satunya tempatnya.
Bukan situ. Terlalu jauh dari anak saudara saya.
Oh, saya suka tempat ni.
Tak boleh. Kawasan ni tengah bina semula. Serabut.
Tak apa, cari saja rumah dalam Sinyul-dong.
Tak boleh. Nanti awak salahkan saya.
Saya cuma nak duduk sekejap je.
Kalau abang saya nak saya balik, saya kena kosongkan bilik tu.
Berapa lama sekejap tu?
Paling lama sebulan.
Cepatlah! Bangunan tu!
Dia tengah tengok kawasan kejiranan.
Apartmen, ya?
Hei, tunggu.
Jangan tampal risalah lagi.
Nak tanggalkan nanti susah.
Maaf, awak silap orang. Bukan saya.
Selamat tinggal.
Perempuan ajaran sesat tu...
Encik.
Saya baru pindah hari ini.
Pindah?
Awak beli rumah ni?
Sewa. Unit 501.
Siapa yang sanggup sewa di sini? Gila.
Tempat ni tak sesuai untuk didiami.
Tak apa, saya dah tahu.
Saya dengar tentang lif rosak tu.
Salam kenal.
Dia tak tahu apa-apa.
Bukalah pintu!
Kenapa tak jawab?
Awak tak boleh bercakap?
Ada sesuatu berlaku di dalam? Awak cedera ke?
Kalau betul, ketuk sekali. Kalau saya silap, ketuk dua kali.
Telefon saya mati...
Saya dah kata, tahan sajalah.
Maaf?
Kalau kita balas dendam,
habis porak-peranda nanti.
Awak ingat saya tahan semua ni sebab saya lemah?
Jangan bergerak. Tempat tu memang sesuai.
Patutkah saya bunuh semua orang dan terus masuk neraka?
Encik...
Ini kecemasan!
Kecemasan!
Encik, cepat hubungi polis.
Ada yang tak kena di sini!
Pukul berapa sekarang?
Alih sikit. Saya tak nampak.
Dah sampai masa. Tunggu saja.
Apa?
Saya dah cakap tempat ni tak sesuai untuk didiami.
Awak takkan tahan dengan bunyi dari tingkat atas.
Siapa yang mula ketuk pintu tu?
Nak semua orang susah ke?
- Dah cakap, jangan balas dendam! - Jangan keluar!
- Jangan buat masalah! - Bunyi menyakitkan hati!
Bunyi dari tingkat atas?
Jangan risau. Saya cuma menyewa.
Kenapa awak tak duduk saja di rumah Du-on?
Itu tak penting sekarang.
Jadi, apa yang penting?
Awak siap pakai selipar waktu musim sejuk.
Pegawai Ahn, ini kopi untuk awak.
Awak tak perlu susah-susah.
- Tadi awak bawa pisau... - Saya?
Mungkin orang lain.
Eh, siapa awak? Awak bukan penduduk sini, kan?
Saya memang tinggal di sini.
Dia menyewa, tapi akan pindah tak lama lagi.
Dia wakil penduduk.
Awak memang gila kalau sanggup menyewa di sini.
Saya tak gila.
Awak tentu tahu siapa tinggal di sini.
- Unit 601? - Saya dengar bunyi ketukan kuat.
Ia bermula dari sini.
Awak pindah ke tingkat bawah, kan?
Ada dengar bunyi dari siling?
Tingkat atas lagi ke?
Berapa unit lagi nak periksa?
Tingkat atas pun kosong.
Kenapa selalu kecoh macam ni?
Tadi awak cakap kecoh?
Patutnya bangunan ni diruntuhkan segera.
Baik awak tangkap jiran bising tu.
Kenapa nak runtuhkan apartmen yang elok ni?
Polis pun tak dapat tangkap mereka.
Bukan tak boleh tangkap.
Cuma kes ni rumit.
Bunyi ketukan tu dah berlaku 6 bulan.
Setiap hari.
Tapi kami langsung tak tahu dari mana bunyinya datang.
Ia bergema ikut sambungan besi tetulang.
Macam setiap siling bergaung serentak.
Dah cuba hubungi syarikat pembinaan?
Ya, dah cuba.
Tapi ia tak dikira sebagai bunyi kediaman,
jadi tak dapat pampasan.
Kenapa awak fikir bunyi tu berlaku?
Orang gila tak perlukan sebab.
Ada orang sengaja nak ganggu.
Begitu saja?
Fikir lagi.
Mereka tu memang orang tak siuman.
Setiap kali kami datang, bunyi tu terus hilang.
Mereka sengaja buat begitu.
Kalau bangunan biasa,
mungkin saya fikir ada orang gila.
Tapi tempat ni lain.
Tolong jangan buat begitu.
- Saya boleh buat. - Tolonglah, jangan...
Saya boleh uruskan. Saya akan tangkap mereka.
Kami dah cuba segala cara nak tangkap mereka.
Semua orang pindah sebab tak jumpa penyelesaiannya.
Betul. Mereka sengaja buat semua orang keluar.
Dia dah bayar?
(Daerah Sinyul ke-7: Permulaan Baru)
(Jawatankuasa Pembinaan Semula Segera)
Ini demi kebaikan semua. Kenapa awak asyik bantah?
Kita boleh tubuhkan persatuan penduduk
walaupun kadar persetujuan tak cukup.
Kami tak tanya tentang tu pun.
Kenapa nak tubuhkan persatuan kalau tak nak bina semula?
Kami pun terseksa.
Sekurang-kurangnya untuk sehari,
biarlah kita hidup macam manusia.
Ya, saya hampir percaya.
Tapi kami kena bayar 200 juta
walaupun dah serah unit kami.
Itukah maksudnya hidup macam manusia?
Daripada pemilik rumah jadi gelandangan?
Maaf, boleh saya tanya sesuatu?
Tak boleh. Kami akan kekal di unit kami.
Hai.
Apa perempuan gila tu buat kat sini?
Kalau saya setuju bina semula, bila boleh pindah?
Pastikan pindah dibuat dalam setahun selepas bersetuju.
Apa nombor unit awak?
Unit 501. Boleh saya minta senarai ahli...
Dia cuma menyewa.
Hei, awak ikut saya.
Menyewa?
Mungkin ada ahli kesatuan
dalam kalangan penduduk yang masih tinggal?
Fikirkanlah.
Ini peluang terbaik untuk halau
mereka yang menentang.
Tapi awak pun menyewa. Kenapa ambil peduli?
Saya tak sebut nama saya tadi?
Saya Ahn Geo-ul. Ahn Se-on ialah adik saya.
Awak betul-betul kakak Pegawai Ahn?
(Hidup Seratus Tahun di Apartmen Baekse)
Sepanduk tu?
Bukan, itu bukan bunyinya.
Tak mungkin bergegar tepat setiap subuh.
Cepat, hubungi polis sekarang.
Cepat ke atas bumbung!
Ya Tuhan.
Siapa tu?
Telefon saya...
Di mana saya letak tadi?
Mari lakukan...
Jangan!
Jangan buat!
Siapa awak?
Jangan dekati saya!
Apa nama awak?
Saya Ahn Kyung-seok.
Kita ada nama keluarga yang sama!
Awak umur berapa?
Tiga puluh enam.
Saya pun tiga puluh enam!
Saya tinggal di unit 501. Awak?
Tak, mari kita bercakap di bawah.
Saya tiada apa nak cakap.
Betul ke?
Saya hampir tangkap si pelakunya.
Tak boleh.
Tiada siapa boleh tangkap pelaku,
kecuali mereka sendiri mengaku.
Apa?
Okey, cukup!
Tolong...
Saya nak tanya sesuatu.
Awak bukan pelakunya, kan?
Kalau awak bunuh diri, awak tetap suspek.
Awak penyewa ke?
Tak.
Nampak? Awak pemilik rumah.
Turun sekarang. Sebelum pergi, buktikan.
Awak kena turun.
Kalau tak, saya akan kejar awak sampai ke kubur.
Macam mana nak buktikan?
Jangan risau. Senang je nak buktikan.
Cuma seminggu.
Sampai saya tangkap pelaku, awak tunggu dulu.
Saya tak perlukan apa-apa lagi.
Hiduplah.
Siapa cakap pelaku kena mengaku sendiri?
Awak cakap awak tiada kawan.
Dukun saya yang beritahu.
Dia ramal saya akan dilanda hutang.
Dan saya akan diberhentikan kerja.
Katanya takdir saya macam mayat hidup.
Jadi saya fikir lebih baik mati saja...
Kenapa bayar semata-mata nak dengar benda macam tu?
Unit 403!
Jangan sesekali fikir nak mati lagi!
Apa ni?
Jimat tolak bala tiga jenis. Harganya 200,000 won.
Tapi kenapa yang awak punya nampak lebih cantik?
Saya beli dengan harga 250,000 won.
Kyung-seok.
Jauhkan diri daripada tempat dukun tu, ya?
Apa awak cakap ni?
Dia bagus. Dia tahu segalanya.
Dukun tu banyak bantu kami.
Dukun tu tinggal dalam bangunan ni?
Ya.
Awak muka baru. Unit mana?
Unit 501.
Pemilik asal dah pekak dan balik ke kampungnya.
Nampaknya awak memang sasarkan penduduk.
Terus tanya nombor unit, ya?
Tenaga awak terlalu kuat.
Awak buat semua kerja,
tapi tetap dibenci.
Siapa awak sebenarnya?
- Siapa beritahu awak semua tu? - Roh nenek moyang awak.
Awak ada ahli keluarga yang dah meninggal, kan?
Ibu bapa saya dah meninggal.
Ibu bapa awak sedang menjerit,
tanya kenapa awak hidup macam ni.
Kenapa masih tak nak lepaskan?
Awak terlalu melekat. Itu bukan cinta.
Jangan sesuka hati pilih lelaki.
Tapi awak rasa pilihan awak tepat.
Salah.
Semuanya salah.
Semuanya salah!
Awak ni memang menyakitkan hati!
Baliklah.
Dah habis?
Giliran saya pula?
Secara purata 20 orang setiap hari,
bayar 50,000 won untuk tilikan nasib.
Sejuta won sebulan kali 6 bulan...
Itu dah bersamaan dengan gaji saya selama 5 tahun!
Apa sebenarnya awak buat ni?
Saya sedang kira pampasan
untuk bunyi bising antara tingkat.
Tak ada jaminan pelakunya ahli persatuan.
Mungkin ada motif lain.
Berapa banyak azimat yang awak jual?
Kenapa awak kira pendapatan saya?
Hanya awak saja
yang buat duit dalam keadaan ni.
Awak tuduh saya sengaja buat bising,
semata-mata nak buat duit?
Sayang sekali.
Awak silap.
Kalau semua orang pindah keluar,
saya pun tak boleh buat duit lagi.
Baiklah. Jadi buktikan.
Kejutkan saya pukul 4 pagi.
Gila! Hei, bangun!
Baiklah! Saya keluar!
Tak guna betul...
Du-on, kenapa?
Apa?
Pusat servis tu di mana?
Semua!
Kapten! Dia pergi semalam.
Awak tak patut pergi
ke pusat servis tanpa beritahu sesiapa.
Kenapa?
Awak tak patut pergi tanpa kami.
Aduhai...
Ayah awak datang.
- Awak mesti sangat risau. - Mari.
Mari sini.
Sekarang awak faham?
Ini semua untuk kebaikan awak juga.
Saya cuba tangkap jiran bising di Apartmen Baekse.
Tahu kenapa?
Sebab semua penduduk menderita.
Itu cuma baik untuk saya?
Malah ada yang cuba bunuh diri.
Cukup!
Itu semua cuma pendapat awak.
(Keluar)
Baik awak keluar sekarang.
5.
4.
3.
2.
1.
Saya penat sangat.
Apa yang berlaku?
Awak tercicir ini.
Apa ni? Pen OMR?
Pen akademi peperiksaan kerja kerajaan?
Mari sini. Duduk.
Bagi saya.
Bagi sini.
Saya nak pergi, tolong pulangkan.
Saya suruh awak duduk.
Maaf, saya biadab.
Awak takkan dapat kerja kerajaan
kalau ada rekod pecah masuk.
Pakej awak hilang?
Ia dah dihantar, tapi saya tak pernah nampak.
Saya dengar ada perempuan pelik pindah semalam.
Saya sangka awak yang curi.
Orang dah tahu saya pindah masuk?
Saya dengar awak nak cari pelaku tu.
Awak kenal Ji-won, kan?
Mulut dia tak reti diam.
Kalau awak dah habis,
padam contengan depan pintu tu.
Apa, itu pun?
Awak cakap nak betulkan semua yang awak buat.
Bukan saya yang buat.
Saya betul-betul tak buat. Memang dah macam tu.
Tak cukup orang
untuk bayar yuran penyelenggaraan nak baiki semua tu.
Saya pun mungkin kena buang kerja tak lama lagi.
Ada orang nak halau saya keluar.
Siapa agaknya?
Tempat ni memang penuh orang pelik.
Awak patut tukar kata laluan.
Semua ejen hartanah tahu.
Bodoh betul.
Asalkan bukan 1234, tak apa.
Kita guna tarikh lahir awak.
Senang nak ingat.
Kalau begitu, apa kata 1004?
Tarikh lahir anak saudara saya.
Cepat tekan.
1234 mungkin lebih baik.
Awak buat saya terkejut!
Awak lulus.
Apa?
Saya gembira awak ada di sini.
Ambil ini dan ikut saya.
Kenapa dewa tinggalkan dia?
Diam, saya tengah fokus.
Tengok ni.
Dia anak saudara sulung saya.
Bijak betul dia.
Baru lima tahun tapi dah pandai baca jam analog.
Awak tergila-gilakan dia.
Kenapa lelaki di belakang awak nampak marah?
Dia adik saya, Du-on.
Anak dia lebih suka saya daripada ayahnya sendiri.
Ambil ni, dan rahsiakan keadaan saya.
Jangan cerita pada sesiapa pun.
Apa ni? Azimat?
Senarai orang yang tak pernah lawat saya.
Saya dukun yang terkenal di kawasan ni.
Jiran bising tu takkan berani lawat saya.
Boleh kami tinggal di pusat komuniti secara percuma?
Ya, di Pusat Komuniti Sinyul-dong.
Saya kata percuma.
Penyejuk udaranya sangat menyenangkan.
Ramai orang dari bangunan ni datang.
Boleh saya makan...
Boleh saya tidur di sana sekarang?
Tempat tu ialah Pusat Sejuk Musim Panas!
Kenapa saya rasa haus sangat?
Awak makan keledek manis terlalu banyak.
Tenggorok saya perit sebab awak.
Duduklah. Makan sekali.
Nampak bulatan-bulatan tu?
Ada maklumat tak?
Cuba tengok.
Unit 801? Bukan dia.
Dia menyakitkan hati. Dia orang pertama pindah.
Unit 503? Pun bukan.
Dia lelaki bujang tua
yang kerja syif pagi.
Lelaki yang guna bunyi tu
sebagai jam loceng pagi?
Dia tahu manfaatkan apa saja keadaan.
Perempuan ni pula terpengaruh dengan ajaran sesat
lepas suami dia meninggal.
Dia dah hilang akal.
Siapa yang tinggal lagi?
Unit 704?
Abaikan saja.
Kenapa? Dia menyewa ke?
Dia pelik.
- Apa? - Macam tu...
Saya nampak beg dia jatuh masa lori pindah barang.
Penuh baju perempuan.
Oh!
Dia pindah masuk masa
kita bincang nak bina semula.
Bunyi tu pun bermula
lepas dia pindah masuk.
Mungkin dia tinggal dengan perempuan.
Saya tak pernah nampak bayang pun.
Tapi, kalau dia sembunyikan seseorang...
Kenapa lelaki guna barang ni?
Ada dua span mekap.
Dua berus rambut juga!
Tengok, kuku palsu!
Menjijikkan!
Dia buang benda ni setiap minggu.
Kenapa barang tu semuanya ada dua?
Mungkin ada dua orang perempuan.
Tolonglah, jangan cakap macam tu.
Seram.
Itu sampah saya.
Aaaarggh!
Jangan datang dekat!
Saya akan telefon polis, saya akan bunuh...
Tunggu.
Dia tak berbahaya.
Kita pernah jumpa di balai polis, kan?
Awak tinggal di unit 704?
Saya buat kandungan ni sekadar suka-suka.
Sejak saya pindah,
jadual harian saya huru-hara.
Demi kesejahteraan penduduk,
saya buat ASMR sepenuh masa sekarang.
Apa yang berlaku ni?
Apa maksud nombor-nombor ni?
Nampak?
Saya dah ukur bunyi anak tangga selama 3 bulan.
Pelakunya mesti antara tingkat 2 hingga 7
dan unit 1 hingga 4.
Hanya kawasan tu ada bacaan bunyi yang tinggi.
Wah...
Awak hebat.
Tapi orang yang buat bunyi tu ada
tenaga kuat, sederhana dan lemah.
Susah nak kenal pasti lokasi sebenar
sebab tahap bunyinya sentiasa berubah.
Mari kita lakukan bersama!
Apa?
Enam orang akan ukur bacaan desibel serentak.
Dengar sini, operasi ni mesti dirahsiakan antara kita saja.
Okey?
Pukul 4 pagi nanti,
kita tunggu di unit 1 setiap tingkat.
Bunyi pertama akan jadi isyarat mula.
Gunakan aplikasi pengukur bunyi yang sama.
Kemudian, kita mula rakam dari bunyi kedua.
Lepas dengar, tulis bacaan desibel.
Ulang lagi.
Dan lagi.
Ukur tiga kali di sini.
Lepas tu, bergerak.
Berjalan perlahan supaya tak berbunyi.
Ukur lagi tiga kali di sini.
Lepas tu, terus ke unit seterusnya.
Ikut saya.
Ayuh.
Buat perkara yang sama.
Ia mudah saja.
Teruskan sampai unit keempat. Bang, bang, bang!
Macam mana?
Rakam 12 kali untuk tangkap pelaku
dan tamatkan mimpi ngeri ni!
Kalau kita banding dan padankan bunyi secara mendatar
dan menegak,
rancangan ni pasti berjaya 100%.
Ada unit kosong juga...
Betul. Unit kosong pun mesti diukur.
Tengok, dia berpendidikan tinggi.
Boleh saya tanya kerja apa awak?
Saya dah diberhentikan.
Dia dulu akauntan. Hebat, kan?
Hei, ada enam tingkat, tapi kita cuma berlima.
Seorang lagi?
Ya Tuhan.
Awak ajak dukun kita?
Encik, tolonglah kali ini saja.
Tolong.
Saya tak sertai awak.
Saya cuma pengawal keselamatan.
Mudah saja.
Matikan lampu koridor.
Awak ni menyusahkan.
Untuk malam ni saja.
Saya akan tangkap pelakunya secepat mungkin.
Tunggu.
Kenapa?
Awak akan percaya siapa saja
kalau mereka bekerjasama dengan awak?
Kenapa pula?
Kalau salah seorang daripada mereka ialah pelaku,
apa gunanya rancangan ni?
Kalau begitu, malam ni akan sunyi.
Kalau sunyi, saya akan tukar sasaran terus.
Faham?
Masuk akal.
Saya akan tangkap pelaku tak kira apa pun.
Ahn Myeong-kyung!
Kapten, awak dah tangkap pelakunya?
Macam mana awak sampai sini?
Mana abang dan ayah awak?
Saya datang sendiri.
Apa?
Saya sedang bekerja.
Du-on.
Myeong-kyung ada dengan saya.
Apa?
- Lagi? - Ya.
Dia ingat apa yang saya cakap sebelum ni
dan tanya orang untuk datang ke sini.
Kenapa benda ni asyik jadi?
Awak kerja lewat malam ni.
Apa kata dia bermalam di sini?
Suka hati awaklah.
Awak memang selalu buat ikut suka.
Awak nak datang jemput dia esok?
Saya akan tangkap pelakunya...
Saya letak dulu.
Sayang.
Mari kita tengok sama-sama.
(Cahaya)
Okey.
Satu, dua, tiga, mari!
Bagus.
Mari kita mulakan.
Aduh, kaki saya!
Apa yang berlaku?
Awak pecahkan tempayan ke?
Saya terkejut
bila dia tiba-tiba muncul.
Kenapa?
Orang ‘jam loceng pagi’ tu mesti dah pergi kerja.
Macam mana dengan pes kacang soya ni?
Dia kata itu bukan dia punya.
Dia pun tak tahu berapa lama benda tu dah ada.
Nah, untuk awak.
Okey, tingkat empat.
Kenapa mula dari unit 402?
Saya terlepas tadi.
Maaf.
Tak apa.
Bunyi di tingkat 4 lebih kuat.
Bukan dari tingkat 7.
Macam mana dengan awak?
Macam mana ni? Saya tak dapat baca.
Lebih kurang 80 atau 90.
Biar kering dulu.
Awak ukur tingkat 6, kan? Bagi saya.
Ni tulisan Inggeris.
Bukan. Ini macam cakar ayam.
Begitu rupanya. Bacakan untuk saya.
Mari lihat...
Cuba lagi sekali, boleh? Kali ni saya pasti tepat.
- Menghadap ke dinding. - Baik, puan.
Hoi! Dia buat apa tu?
Tingkat 3, tolong.
Kemaskini?
Ada pop-up, saya tekan.
Saya pun dapat dua angka.
Terlalu banyak bacaan dua angka. Tak ingat ke?
Cik.
Ya, awak dah ukur?
Begini...
Ada seorang wanita di luar.
Ini tingkat 2, kan?
Perempuan ajaran sesat tu. Memang dia.
Bagi saya rekod awak. Bila dia keluar?
Macam ni... saya dengar jeritan, lepas tu tengok ke atas.
Dia dah berdiri di koridor...
Tiga angka. Tingkat ni paling kuat.
(Polis)
Polis dah sampai. Buka lampu.
Dia di mana?
Sini ke?
Beri laluan.
Tuan, saya bukan satu-satunya penghuni tingkat 2.
Ya, awak saja.
Awak pun tinggal sini!
Hoi! Saya dah berada di luar sejak 4 pagi!
Unit 201 tidur di pasar.
Dan dari 202 ke atas,
semua rumah kosong, tak tahu ke?
Kalau tiada waran, sila beredar.
Apa awak fikirkan sebenarnya?
Nak ajak kami masuk ajaran awak?
Pegawai Ahn, kami dah ada bukti rumah dia paling bising!
Tolong bertenang.
Macam mana nak bertenang?
Jadi, apa rancangan awak sekarang?
Kalau ada bunyi,
semua orang akan serbu bilik 203.
Kalau awak keluar,
awak akan dipersalahkan walaupun bukan salah awak.
Awak patut buka pintu dan bersihkan nama awak.
Kita dah ada datanya sekarang.
Seram.
Pelaku sebenar takkan hidup macam ni.
Awak buat apa tu?
Saya tak boleh tengok sebab saya ada trypophobia.
Awak ni memang menyusahkan.
Maaf, saya tunggu di luar.
Apa ni?
Awak hentak lantai selama enam bulan?
Tak… Bukan begitu...
Puan...
Saya perlu sahkan identiti awak.
Saya nak naik semula ke bumbung...
Tak boleh, saya dah kunci pintu.
Jadi sekarang macam mana?
Tidur yang lena sikit.
Dan mungkin tolong sapu halaman dengan saya.
Tak menakjubkan ke awak masih berdiri di sini sekarang?
Hidup ni memang luar biasa.
Kalau tengok berita,
macam-macam benda gila berlaku.
Saya rasa macam benda tu berlaku dekat sangat.
Kalau boleh jadi pada orang lain...
Ia juga boleh jadi pada kita.
(Rosak)
Awak ada bermusuh dengan sesiapa?
Mereka rosakkan semuanya.
Nampak tak garisan tu? Dah nak putus.
Seluruh sistem kena dibaiki.
Baik, baiki semua sekali.
Saya ada duitnya.
Baiklah.
Awak sempat ambil gambar?
Dah! Tepuk tangan!
(Balai Polis)
Hah?
Abang, kenapa ni?
Saya singgah kejap. Nak minum kopi?
Saya baru je minum.
Cakaplah sesuatu.
Awak patut mula ambil berat tentang dia.
Dulu awak suruh saya jangan manjakan dia.
Sebab dia tak dengar kata.
Dia asyik menyiasat bangunan apartmen.
Awak pernah pergi sana?
Pelakunya baru saja ditangkap.
- Ditangkap? - Awak tak tahu?
Macam mana boleh tak tahu? Dia guna gambar dari awan awak.
Saya pun tak tahu saya ada ‘cloud’.
Awak tak semak ke?
Tak. Buat apa nak semak?
Dia syak awak tahu ke mana saja dia pergi.
Apa? Saya tak guna pun.
Sudahlah.
Tak, saya memang tak berminat.
Baiklah. Kita anggap macam tu.
Awak nampak pelik.
Semoga hari awak baik.
Awak juga, selamat tinggal.
Cik, awak dah boleh guna lif sekarang!
Lelaki ke?
Encik, tunggu!
Encik!
Kenapa dia ikut saya?
Tunggu dulu.
Apa awak nak? Pemeriksaan gas ke?
Saya nak tanya sesuatu, encik gelandangan.
Apa yang awak nak tahu?
Unit 202 kosong, kan?
Berapa lama awak duduk sana?
Sejak bulan lepas.
Saya takkan kembali ke bangunan tu.
Saya hampir mati, serius.
Apa?
Awak yang telefon polis tengah malam tu, kan?
Ya.
Bukan dia pelakunya, bodoh.
Semalam, saya habiskan rutin harian dan masuk tidur.
Tempat tu memang bising,
tapi saya tak tahan sejuk.
Tapi kali ni lain.
Bunyinya lebih kuat daripada biasa.
Telinga saya rasa nak pecah.
Saya fikir lebih baik tidur di jalanan.
Sebaik saja saya melangkah keluar...
Saya nampak seseorang di ruang tamu.
Saya nampak semuanya.
Apa yang pelaku buat.
Gila, meremang bulu roma saya.
Awak nampak muka dia?
Rambut panjang? Pendek?
Itu bukan perkara penting.
Yang penting...
Saya cuma selangkah dari pelaku
sampai polis beredar!
Kenapa ada kayu besbol tu?
Serahkan, masukkan dalam beg ni.
Awak ada bocorkan tentang ukuran desibel?
Awak suruh saya diam,
katanya nanti pelaku tahu.
Suruh semua orang berkumpul di bilik pengawal.
Sekarang!
Apa yang berlaku ni?
Kenapa awak kelam-kabut sangat?
Du-on, apa urusan awak ke sini?
Awak suruh saya datang tadi, tapi...
Maaf, tapi saya kena semak sesuatu sekarang.
Pergi ke rumah saya.
Hah?
Saya perlu tahu nombor unit.
- Ada yang tak kena. - Apa yang berlaku?
Saya jumpa benda ni di tingkat 2.
Bunyinya sama macam bunyi tu.
Tapi kita dah tangkap pelaku.
Bukan perempuan gereja tu.
- Lelaki gelandangan yang cakap. - Lelaki gelandangan?
Dia bersembunyi dalam unit kosong tu.
Pelaku masuk dan buat bunyi kuat.
Itulah bunyi yang kita rakam semalam.
Tunggu.
Lelaki gelandangan tu menyelinap ke unit 202?
Bukan tu intinya. Maksudnya rancangan kita dah bocor!
Pelaku buat sesuatu di luar kebiasaan.
Awak maksudkan ada orang jadi mata-mata?
Geo-ul!
Apa?
Awak marah pada saya?
Kalau begitu, macam mana dengan saya? Saya dah cakap, awak salah.
Salahkah saya sebab saya keluar?
Sebab bau rokok tu! Nak tahu kenapa?
Suami saya mati akibat kanser paru-paru.
Awak takkan faham!
Encik, awak merokok semasa ukur desibel?
Hah?
Tunggu lama sangat, bosan.
Lantai yang rosak tu kerja anjing saya yang dah mati.
Kenapa salahkan saya?
Apa salah saya?
Saya betul-betul minta maaf.
Tapi kalau awak tunggu sikit lagi...
Keluar!
Keluar sekarang dan bertaubatlah, saudari.
- Kalau tak, masuk neraka, cik. - Du-on...
Du-on, tunggu dulu.
Saya akan jelaskan semuanya.
Tak apa.
Saya tak pernah harapkan apa-apa pun daripada awak, betul.
Awak tak tahu apa yang sedang berlaku di sini.
Baliklah ke rumah.
Kemas barang awak.
Awak tak patut timbulkan masalah di sini.
Lebih baik tinggal di rumah saya, okey?
Awak patut bawa anak awak.
Mari kita naik atas. Dah waktu tidur siang.
Dia tengah tidur.
Okey.
Baiklah.
Jadi...
Dia di mana sekarang?
Macam mana saya nak bawa dia balik?
Macam mana?
Perlu ke saya...
Perlu ke saya terangkan lagi sekali?
Awak tak boleh ubah dunia.
(Ada anak kecil di dalam)
Awak janji nak ke taska hari ni.
Tapi membosankan.
Kalau begitu, makan tengah hari saja. Saya akan datang jemput.
Betul ke? Pukul berapa?
Cuma lima jam saja.
Awak boleh main sampai pukul 2 petang.
Kalau begitu...
Lima jam setengah.
Baiklah. 1:30 petang.
Ya, bagus!
(Pokok Kehadiran Ahn Myeong-kyung)
Kalau awak ada di sini, tampalkan pelekat ni.
Itu bahaya. Bagi saya.
Dengar sini, semua.
(Tadika Bintang Angin Mimpi)
Bas dah sampai!
Naik satu per satu.
Jom kita pergi!
Myeong-kyung.
Ayah dah sampai.
Myeong-kyung.
Balik rumah dengan ayah, ya?
Myeong-kyung.
- Tolong bertenang. - Diam!
Myeong-kyung!
Myeong-kyung, ayah datang ni!
Myeong-kyung!
Lepaskan saya!
- Myeong-kyung... - Cukup.
Myeong-kyung!
Balik rumah, Myeong-kyung!
Myeong-kyung!
Lepaskan.
Myeong-kyung! Serahkan dia pada saya!
Myeong-kyung!
(Pasang Penggera Tidur Wajib Untuk Kanak-kanak Dalam Bas Sekolah!)
Kapten, awak lupa saya lagi?
Tak.
Berat awak lebih daripada saya,
jadi awak kena bergerak naik dan turun.
Myeong-kyung...
Ya?
Saya rasa
saya tak boleh main dengan awak lagi.
Kenapa?
Sebab...
Awak bukan...
Kenapa?
Dia tahu semua itu cuma dalam fikiran dia.
Tapi dia tetap tak nak lepaskan.
Dia masih tak boleh naik kereta atau lif.
Dia masih pakai selipar walaupun musim sejuk.
Memang dari dulu begitu.
Betul ke?
Dia masih tak boleh tidur waktu malam.
Macam mana dia teruskan hidup tanpa tidur langsung?
Saya memang tak faham.
Hari tu dia tertidur, jadi...
Maksud saya...
Dia janji
nak jemput Myeong-kyung selepas makan tengah hari.
Awak tak pernah bercakap tentang Myeong-kyung dengan dia?
Kadang-kadang saya tanya dulu.
Apa awak buat dengan dia hari ni?
Lepas tu dia jawab.
Saya kongsi snek keledek dengan dia.
Myeong-kyung...
memang suka snek tu...
Kapten, awak ada perasan sesuatu yang pelik?
Tak, saya tak perasan.
Awak nak saya beritahu macam mana nak cari pelaku?
Tak perlu, semuanya dah selesai.
Semalam tak ada bunyi langsung.
Tapi kalau bunyi tu datang balik macam mana?
Cukup.
Saya dah cakap saya tak boleh main dengan awak.
Kalau awak nak cari pelaku, cari sendiri.
Awak nak ke mana?
Awak perasan tak malam tadi? Sunyi saja.
Jiran bising tu takut
kalau-kalau awak tangkap dia.
Saya pergi dulu.
Ahn Geo-ul!
Siap awak!
Kenapa dengan awak ni?
Macam mana awak sanggup buat macam tu?
Maaf, saya tak dapat tangkap pelakunya...
Awak nak pergi tanpa sepatah kata pun?
Awak tak boleh buat saya begini.
Pengawal keselamatan tak datang.
Dia naik atas, cakap pasal lelaki gelandangan.
Jangan tukar topik!
Hidup je di sini sampai umur 100. Saya akan datang lawat.
Ini untuk yuran penyelenggaraan. Tolong beri pada dia.
(Pusat Komuniti Sinyul-dong)
Boleh ke kami tinggal di pusat komuniti secara percuma?
Ya, di Pusat Komuniti Sinyul-dong.
Ramai sangat orang dari bangunan ni datang.
Nak ganggu orang lain pula?
Mereka kata unit 203 pelakunya.
Apa?
Awak unit 501, saya unit 503.
Awak orang ‘jam loceng pagi’?
Ya, jadi saya kena tidur awal.
Tapi saya tak boleh tidur sebab awak.
Mari tengok...
Ini untuk tangkap jiran bising.
Bukan dia orangnya.
- Betul ke? - Ya.
Saya gagal.
Langsung tak berguna.
Tak berguna?
Saya tidur lena buat kali pertama dalam 6 bulan.
Berapa lama pengawal tu kerja sini?
Dia diambil kerja sebab aduan bunyi.
Masa tu, yuran penyelenggaraan naik tak?
Apa salah lelaki tu?
Ingat masa tempayan pes kacang soya tu pecah?
Pengawal tu yang buat bising.
Hah?
Saya pergi minta dia hidupkan lampu koridor semula,
tapi dia tak ada.
Polis dah sampai. Buka lampu.
Dan dia dah tahu pasal unit 202.
Sedangkan saya tak sebut pun.
Saya jumpa benda ni di tingkat 2.
Lelaki gelandangan masuk unit 202 secara senyap?
Dia tidur setiap kali
saya pergi kerja, dengan telinga disumbat.
Dia bukan pelakunya.
Dia cuma gantikan pelaku hari tu.
Pelaku sebenar buat bising setiap hari.
Tapi saya berjaya buat pelaku keluar pukul 4 pagi.
Mereka perlukan orang lain buat bising.
Jiran bising tu salah satu daripada lima orang tu.
Kalau bunyi tu berhenti, orang akan curiga.
Jadi, pelaku bayar
pengawal keselamatan.
Awak sanggup buat benda macam tu demi duit?
Sebab tu saya cuba faham.
Keselamatan 24 jam, penduduk mula pindah keluar,
tapi yuran tak naik langsung.
Awak fikir dia dibayar setimpal?
Jangan risau pasal dia.
Lelaki tu juruteknik. Dia pandu forklift.
Hah?
Dulu saya buat penghantaran ke Seonghwa-dong.
Saya nampak dia hari-hari di tapak perobohan.
Perobohan bangunan?
Pengawal keselamatan tu?
Saya nampak tanda besar di pipi dia.
Kenapa dia kerja sebagai pengawal pula?
Kenapa saya perlu peduli?
Saya bukan penyibuk macam awak.
Ini melibatkan kita semua.
Kita pun belum pasti bangunan ni akan dibina semula,
tapi ada pekerja syarikat perobohan tinggal dengan kita!
Awak nak ke mana?
Ke pusat khidmat masyarakat.
- Kenapa? - Saya nak tahu
apa yang berlaku sebelum bangunan ni dirobohkan.
Awak fikir awak akan dapat jawapan di sana?
Encik...
Ya?
Tunggu saja.
Saya akan pastikan awak tidur lena tiap malam.
(Kawasan Larangan)
Awak ni memang tak guna.
Apa pun tak boleh buat dengan betul.
Berambus.
(Rekod Pengunjung Pusat Sejuk)
Patutkah saya mula singkirkan mereka satu per satu?
Orang yang tidur sini bukan pelaku.
Saya tahu awak akan datang balik!
(Apartmen Baekse, Unit 204 Lee Ji-won)
Dia memang suka merayau.
Ji-won bukan pelakunya.
(Unit 702 Unit 301)
Dia pun bukan. Dia memang lulus.
Pen OMR?
Kalau dia bukan pelakunya...
Kapten, kita perlu singkirkan seorang lagi.
Tak, saya dah tahu siapa sekarang.
Saya pakar dalam rawat insomnia.
Awak akan tertidur sekejap lagi.
Dong-ho tak ada malam tu.
Orang yang buat bising setiap malam ialah...
Kyung-seok.
- Siapa? - Kyung-seok.
Saya, Geo-ul.
Buka pintu. Kita perlu bercakap.
Saya sangat penat hari ini, jadi tolong pergi.
Saya dah pindah hari ini. Saya nak ucap selamat tinggal.
Saya nak beri nombor telefon saya juga.
Telefon saya dah kena potong.
Jadi tolong pergi.
Awak dipaksa, kan?
Awak cuma...
Kenapa awak buat begitu?
Awak tak dapat apa-apa pun.
Yuran persatuan pun awak tak mampu bayar.
Maaf, saya tak faham.
Awaklah pelakunya.
Mengakulah, saya akan bantu awak.
Biar saya bantu.
Ya.
Awak betul.
Hidup ini menakjubkan?
Sebab awak, hidup saya jadi susah.
Kyung-seok.
Macam mana awak nak bantu saya?
Awak nak bayarkan hutang saya?
Awak nak hidupkan hidup saya?
Awak tak boleh bantu saya!
Bangunan ni akan dirobohkan juga akhirnya!
Kalau awak betul-betul nak tolong...
Pergilah.
Sehingga sebabnya dikenal pasti, sila jangan guna.
Tolong sampaikan pada yang lain.
Jangan guna lif.
Tak sangka lif tu betul-betul jatuh.
(Kakitangan Sahaja)
Dia naik atas, sebut pasal lelaki gelandangan.
Ikut saya.
Saya sangka awak dah pergi.
Ada sesuatu yang saya nak tahu.
Tunggu!
Kenapa ke situ?
Ya, yang ini.
Awak bawa ini tadi.
Awak guna untuk apa?
Lucu ya.
Mereka janji nak bayar awak?
Awak ni pengawal, pekerja perobohan
atau samseng?
Saya tak faham apa yang awak cakap.
Dah tubuhkan persatuan,
dah pilih syarikat perobohan.
Paksa penduduk pindah kononnya sebab masalah bunyi.
Nak saya teruskan?
Awak dah hilang akal ke?
Awak!
Rosakkan lif, awak dah melampau.
Macam mana awak sanggup main-main dengan nyawa orang?
(Lesen Pengawal Keselamatan)
Nampak ni?
Penjenayah tak boleh dapat lesen pengawal keselamatan.
Lesen ni dikeluarkan oleh ketua polis.
Awak sabotaj lif tu.
Saya dibayar?
Ada bukti, cik?
Awak masih tak faham, ya?
Saya ancaman sebenar kepada awak.
Jumpa awak di balai polis.
Saya akan robohkan awak sebelum bangunan ni.
Dia tak ada kerja pun, tapi lebih sibuk daripada saya.
Sekarang?
Dah tubuhkan persatuan,
dah pilih syarikat perobohan.
Paksa penduduk...
Rakaman?
Kenapa dia marah sangat?
Kenapa bunyinya bergaung?
Awak!
Rosakkan lif, awak dah melampau.
Macam mana awak sanggup main-main dengan nyawa orang?
(Kawasan Larangan - Dilarang Masuk)
Bangunan ni akan dirobohkan tak lama lagi.
Awak dah gali kubur sendiri!
Tengok.
Nampak pintu tu?
Awak mati masa bersihkan tangki air sendirian.
Mayat awak akan cemarkan air, jadi semua orang akan pindah.
Ayuh.
Mari kita pergi.
Awak patut bantu saya.
Saya pun tengah tersepit.
Kalau saya tak robohkan bangunan ni ikut masa,
saya yang kena bayar denda.
Saya rasa makin gugup.
Kalau begitu, jangan tinggalkan bilik pengawal.
Apa?
Macam mana kalau dokumen rasuah awak dicuri orang?
Apa?
(1 jam lalu)
Ya Tuhan.
Kenapa awak di atas bumbung lagi?
Jangan pergi ke bilik pengawal. Bahaya.
Apa?
Dia dulu gengster.
Sebab tu sekarang dia menyembunyikan diri.
Orang atasan suruh dia
halau penduduk keluar.
Orang atasan?
Dia akan kongsi duit lebih
dengan ketua persatuan.
Syarikat pembinaan pun terlibat.
Kita tak boleh buat apa-apa sangat.
Awak siap cuci duit untuk mereka ke?
Awak tak patut ikut saja apa mereka suruh.
Tahu tak kenapa bunyi tu bermula?
Sebab faedah tertunggak,
saya kena pukul setiap hari di rumah.
Saya harap ada orang laporkan,
tapi tak ada siapa dapat kesan dari mana bunyi tu datang.
Mereka suruh saya buat bising sebagai ganti bayar faedah.
Kalau saya tak ikut,
mereka akan pukul saya.
Saya cuma nak terus hidup.
Kyung-seok.
Mari kita hidup macam manusia.
Sayalah orangnya.
Sayalah pelakunya. Saya minta maaf.
Saya palsukan kos perobohan untuk banyak bangunan.
Saya akan mengaku semuanya di balai polis
dengan rekod cukai dan kontrak asal.
Semuanya ada dalam fail kuning dalam peti besi bilik pengawal.
Itu harta orang lain.
Tak boleh dijadikan bukti!
Geo-ul kata dia akan umpan si keparat tu keluar.
Sekarang bilik pengawal kosong.
Geo-ul?
Saya dan Geo-ul sebaya.
Saya kena pergi sekarang.
Saya akan berjaya.
Saya akan buat dia terima balasannya.
Percayalah dan tunggu.
Saya dah agak.
Menyedihkan betul.
Encik.
Ke tepi sikit.
Ini dia. Ada dalam peti besi ni.
- Kata laluan? - Ini buatan China.
Boleh buka dengan kunci.
Kuncinya warna emas.
Datang sini cepat.
Kalau satu helai kertas hilang,
tangki air pun tak cukup untuk awak.
Siapa awak? Awak bukan penduduk sini.
Mana Cik Geo-ul? Dia tinggal sini.
Dia nak tinggal sini semula?
- Apa? - Di mana dia sekarang?
- Sekarang? - Dia suruh saya
keluar dalam 30 minit.
Kenapa awak cari Kapten kami?
Kenapa panggil dia Kapten?
Dia kakak saya. Saya tak dapat hubungi dia.
Berat sangat. Tak boleh kita pecahkan je?
Yang ni mungkin berkesan.
Geramnya.
Bawa je ke balai polis.
Tak boleh, berat sangat.
- Peti besi ni biadab. - Awak yang biadab.
Macam mana nak buka ni?
Kalau awak abang dia, mesti awak bijak.
Tak nampak pun kunci emas tu.
Ada bukti dalam ni.
Siapa cakap? Kakak saya?
- Tak. - Lupakanlah.
Saya cuba je dari 0000.
Saya selalu bernasib baik.
Macam mana kalau kita kutip cap jari dengan pensel...
Maaf, tolong berhenti.
Saya nampak kunci emas tadi, tapi sekarang dah tak ada.
Jadi berhentilah buat kerja tak berguna.
Dia tengah regangkan badan.
Kunci tu di pinggang kiri dia.
Tapi saya ada klaustrofobia.
Aduh...
Macam mana awak boleh nampak?
Dengar sini, awak semua patut fikir betul-betul.
Bukti yang diperoleh secara haram tak boleh diguna.
Bukan tak berguna.
Saya sanggup buat apa saja untuk jatuhkan dia.
Ya, asalkan siasatan boleh mula,
bukti akan mula masuk.
Muka dia pun bukti juga.
Ambil masa berminggu nak sembuh sepenuhnya.
Awak dipukul oleh dia?
Ya, di ruang bawah tanah bangunan ni.
Saya akan saman dia untuk yang itu juga.
Apa awak cakap? Ruang bawah tanah?
Ya...
Kapten, kita main apa sekarang?
Myeong-kyung.
Boleh awak buka ikatan saya?
Itu tak seronok. Terlalu senang.
Barli.
Nasi!
Lepaskan tangan saya.
Awak buat apa ni?
Jangan gerakkan jari awak. Menyakitkan hati.
Macam mana awak sampai sini?
Macam mana?
Tak penat ke ulang soalan sama?
Awak mungkin...
Lupakanlah.
Awak masih hidup. Itu yang penting.
Mari sini. Tengok saya.
Aduhai...
Hei.
Awak tahu...
Saya selalu fikir kenapa awak asyik tanggung semua seorang diri.
Saya tak pernah cakap ni sebelum ni...
Ini bukan salah awak.
Awak tak bersalah.
Awak tahu tu, kan?
Sebab tu Myeong-kyung sentiasa ada dengan awak.
Keparat tu!
Jadi, mereka berpakat.
Dengar semua.
Kita cuma perlukan kunci.
Cuma kunci saja.
Baik, tuan!
Ayuh!
Rusuk saya...
Kurang ajar.
Rambut dia pun saya tak dapat pegang.
Sialan!
Kenapa lambat sangat datang?
Halang mereka!
Jangan dekat!
Undur!
Saya kata undur!
Undur!
Kurang ajar.
Apa awak buat ni? Miang!
Sialan kau! Mati kau!
Keluar dari kawasan aku! Keparat!
Apa yang kau buat ni?
Seluar saya!
Bagi sini!
Jangan sentuh!
Lepaskan!
Bagi saya seluar tu.
Seluar tu! Seluar!
Ia di bawah kita!
Alih!
Awak kawan dengan keparat tu!
Cepat ambil!
Saya berjaya! Saya dapat kuncinya!
- Tak guna! - Awak ingat
boleh lepas macam tu?
Saya akan buat juga.
- Apa? - Saya akan buat.
Buat apa?
Saya akan dedahkan semuanya, sialan!
Awak dah gila?
Semua orang ni sakit ke apa?
Lari!
Kita dah dapat kunci!
Lempar sini!
Semua ni sebab kunci peti besi je?
Bodoh betul.
Ahn Kyung-seok!
Bawa seluar saya.
Itu dia...
Fail kuning ni...
Ada sesiapa tahu apa benda ni?
Bangun, kita kena pergi hospital.
(10 minit lalu)
Tunggu.
Saya nak semak sesuatu.
Maksud awak kerja peti besi tu?
Jiran-jiran tengah ambil kunci tu.
Mereka masih tak dapat buka?
Kyung-seok kata dia boleh buka.
Mereka tak tahu di mana kuncinya,
atau apa kata laluannya.
- Dah cuba tarikh lahir dia? - Tarikh lahir?
Cuba guna tarikh lahir.
Nampak ni?
Ya, dia tunjuk saya.
Yang mana satu?
Apa?
Yang kuning tu...
Tak payah pilih, ambil semua!
Cuba tengok.
Encik Choi dari syarikat perobohan One Cue.
Dah sedia nak kena maki besar-besaran?
Turunkan dia cepat!
Penduduk sekalian.
Encik Choi lah dalang gangguan bunyi
di Apartmen Baekse!
Jerit!
Berapa ganti rugi patut dia bayar?
Apa kata ini?
Jumlah mangsa ada 60 orang.
Darabkan dengan 180,
jumlah hari gangguan.
Darab lagi dengan 180, purata minit setiap hari.
Darab!
Darabkan pula dengan 87, purata desibel!
Dan jangan lupa yuran pengurusan saya, 50,000 won.
Tarik dia turun!
Pulangkan fail tu, keparat!
Kapten, hati-hati!
- Undur! - Apa ni!
- Lepaskan! - Tak, awak yang lepaskan!
Awak okey?
Nasib baik. Bagi saya pemetik api awak.
Nah.
Apa ni?
Mana pergi?
Perempuan tu mana?
Cari dia sekarang!
Pergi cari dia!
Gerak!
Cukup.
Semuanya dah berakhir.
Siapa kau yang muncul dari situ?
Ingat kau hebat sangat?
Aku tunjuk apa itu ketakutan sebenar!
Kau salah pilih orang nak cari pasal.
Tak. Kau yang salah pilih.
Peguam?
Kotor betul...
Encik.
Tahu tak siapa orang paling menakutkan di dunia?
Pembunuh upahan?
Atau peguam?
Mungkin polis, ahli politik, atau ahli korporat?
Tak. Bukan mereka.
Orang paling menakutkan ialah...
Orang yang cuba perbaiki hidup semua orang
walaupun tak dapat satu sen pun.
Orang yang suka menyibuk.
Orang yang terlalu banyak masa tu lah paling menakutkan!
Malangnya bagi awak...
Dia baru saja bermula.
(Ditulis dan diarahkan oleh Lee Lu-da)
(Kyung Soo-jin)
(Ko Kyu-pil / Lee Ji-hoon)
(Kim Joo-ryeong / Jung Hee-tae)
(Park Jeong-hak / Cha Woo-jin)
(Choi Yoo-jung / Bae Jae-young)
(The Noisy Mansion)
(Hidup 100 Tahun di Apartmen Baekse)
Terdapat penyelewengan antara persatuan pembinaan semula
dengan syarikat pembinaan dan perobohan.
Penduduk bekerjasama untuk bongkarkan kebenaran.
Geo-ul!
Wartawan nak temu ramah awak!
Awak nak jadi pengawal baru kami?
Cepatlah jawab!
Awak nak masuk saluran saya?
Awak cuma tunjuk jari saja.
Saya bersihkan telinga dia.
Dia datang dengan budak kecil.