Downloaded from YTS.MX
‪(ภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪เอาล่ะ มาเริ่มกันเถอะ
‪การมีอยู่…
‪และความรู้สึกของพวกเขา
‪ได้มอบพลังให้กับข้า
‪เพียงเท่านี้ ‪เจ้าก็จะเป็นของข้าตลอดไปแล้วล่ะ
‪เจ้าสัญญาไว้ไม่ใช่เหรอ
‪ว่ายังไงก็จะปกป้องเธอไว้ให้ได้
‪ข้าดีใจนะที่ได้อยู่กับเจ้าในตอนสุดท้าย
‪ขอบคุณนะ
‪ที่ชี้นำข้าให้ไปยังทางที่ถูกต้อง
‪ข้าจะไม่มีวันยอมสูญเสียคนสำคัญ…
‪ไปอีกแล้ว
‪สหายเอ๋ย ‪เท่านี้ข้าก็ได้ทำตามคำสาบานแล้ว
‪ข้าเชื่อในตัวท่าน…
‪ยิ่งกว่าใครในโลกเลยล่ะ
‪ทุกคน ไปกันเถอะ
‪(แดนปีศาจ)
‪- อ้าว ‪- อะไรเหรอ
‪- หืม ‪- มีอะไร
‪ข้าศึกบุก
‪โจมตี
‪ปล่อยอินดูร่าออกมาซะ
‪- แต่ว่า… ‪- ไม่มีทางอื่นแล้ว
‪อะไรเนี่ย
‪รับไปซะ
‪ไว้ชีวิตพวกมันเถอะ
‪ก็นั่นสินะ
‪แบบนี้เราจะได้ทำอะไรสะดวกกว่าด้วย
‪ได้เวลาที่พวกเจ้าต้องชดใช้ ‪ที่ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์ลงแล้วล่ะ
‪กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‪นี่แหละ
‪ที่นี่แหละ
‪เฮ้อ คิดถึงที่นี่จัง
‪ดูนั่นสิ เมลีโอดาส
‪จำน้ำตกสายใหญ่สายนั้นได้ไหม
‪จำได้สิ เจ้าตกลงไปพร้อมกระบะบรรทุกสินค้า
‪ตอนที่เจ้ายังเป็นลูกสาวพ่อค้าไง
‪ใช่
‪แล้วท่านก็กระโดดลงไปในแอ่งน้ำตก ‪เพื่อช่วยข้าไว้ไง
‪แล้วพอเราพยายามทำตัวให้แห้ง ‪เพราะตัวเปียกโชกมาทั้งคู่
‪เราก็เจอถ้ำที่อยู่หลังน้ำตกนั่นด้วย
‪เราเลยก่อกองไฟในนั้น ‪แล้วดื่มไวน์เพื่อทำให้ร่างกายอุ่นขึ้น
‪แล้วอลิซาเบธก็เมาแอ๋ไปเลย
‪เคยเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นด้วยเหรอ
‪หลังจากการต่อสู้ระหว่างกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‪กับราชาปีศาจผ่านมาครึ่งปี
‪เมลีโอดาสกับข้า
‪จึงออกเดินทางด้วยกันสักเล็กน้อย
‪นี่เจ้าพูดจริงหรือ เมลีโอดาส
‪เจ้าจะแต่งงานกับอลิซาเบธ ‪แล้วขึ้นมาเป็นราชาจริงๆ ใช่ไหม
‪ก็นะ บาร์ทร่าเองก็ช่วยเหลือข้าไว้ตั้งเยอะนี่
‪อย่างนั้นรึ เจ้าตัดสินใจได้แล้วสินะ
‪ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มจากกำหนดวันพิธีราชาภิเษก
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องหรอก
‪มันคือภารกิจแรกของเจ้าในฐานะพระราชานะ
‪เรื่องยุ่งยากแบบนั้นมันไม่เหมาะกับตัวข้าหรอก
‪แต่ถ้าเทียบกับงานเทศกาลเลี้ยงฉลองน่ะ ‪นี่มันเป็นแค่น้ำจิ้มเองนะ
‪แล้วก็การแต่งตั้งอัศวินศักดิ์สิทธิ์
‪การติดต่อกับราชวงศ์ของอาณาจักรอื่นด้วย
‪ยังมีภารกิจอื่นที่ต้องทำอีกมากเลย
‪เอาเป็นว่าในการฮันนีมูนของพวกเรา
‪ข้าวางแผนไว้ว่าจะออกเดินทางทั่วบริทาเนีย ‪กับอลิซาเบธแบบเรื่อยเปื่อยน่ะ
‪เดี๋ยวสิ คนเป็นราชา ‪เขาไม่มีเวลาว่างไปทำเรื่องแบบนั้นหรอกนะ
‪ถ้างั้นข้าไม่เป็นพระราชาก็แล้วกัน
‪เอ๊ะ
‪ว่าไงนะ
‪นี่เจ้าจะมากวนประสาทพระราชาหรือไง ‪เจ้าคนบาปนี่
‪ใจเย็นก่อนนะคะ ท่านพ่อ
‪เจ้าแค่ช่วยเป็นต่อจนกว่า ‪ข้าจะกลับมาจากการเดินทางก็พอนี่
‪อะไรนะ
‪ไว้กลับมาแล้ว ข้าทำให้เต็มที่เลย
‪เพื่อที่จะเป็นราชาน่ะ
‪ท่านพ่อคะ
‪ข้าก็อยากจะออกเดินทางก่อนขึ้นเป็น ‪ราชินีของลีโอเนสเหมือนกันค่ะ
‪ข้าอยากไปยังที่ที่มีความทรงจำ ‪ที่ได้เจอกับเมลีโอดาส
‪เมื่อ 3,000 ปีก่อนน่ะค่ะ
‪พอการเดินทางจบลง เราก็จะแต่งงานกัน
‪และจะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน ‪กับเมลีโอดาสสักที
‪นั่นสินะ
‪ทั้งที่อยู่ด้วยกันมาตลอด 3,000 ปี ‪แต่กลับรู้สึกแปลกเหลือเกิน
‪ครอบครัวงั้นเหรอ
‪ข้าไม่รู้เลยว่า…
‪การมีครอบครัวมันรู้สึกเป็นอย่างไร
‪เจ้าก็รู้ว่าพ่อข้าเป็นยังไง
‪แล้วข้าเองก็ไม่ได้เป็นพี่ที่ดีให้เซลดริสด้วย
‪อันที่จริง ‪ข้าทำแต่เรื่องที่ทำให้เจ้านั่นเจ็บปวดด้วยซ้ำ
‪ต่อจากนี้ไปไงคะ
‪ยังมีเวลาเหลืออีกตั้งเยอะ
‪ข้าเชื่อว่าต้องมีโอกาสได้เริ่มต้นใหม่ ‪กับเซลดริสแน่นอนค่ะ
‪อลิซาเบธ
‪มีอะไรเหรอ
‪ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทจากตรงแอ่งน้ำตก
‪เป็นพลังเวทที่ทรงพลังอย่างน่าเหลือเชื่อเลยล่ะ
‪เกลด้า ดูนี่สิ
‪ถึงปลาที่โลกนี้จะตัวเล็กกว่าปลาที่แดนปีศาจ
‪แต่ตัวอ้วนจ้ำม้ำแถมน่าอร่อยด้วยล่ะ
‪แหมๆ อารมณ์ดีจังเลยนะ
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪ถ้าข้าได้กินของอร่อยๆ จนเต็มท้องล่ะก็
‪เลือดของข้าก็จะอร่อยขึ้น ‪เกลด้าก็ได้ดูดเลือดอร่อยขึ้นด้วยไง
‪ไม่คิดแบบนั้นเหรอ
‪เจ้านี่น่ารักจังนะ
‪เกลด้า…
‪ข้าพูดจริงนะ
‪ขอโทษที่เข้ามาขัดนะ
‪ขอโทษที่รบกวนนะคะ
‪ทำไมโผล่หัวมาที่นี่กันเล่า
‪จะไปที่ไหนมันก็แล้วแต่พวกข้าสิ
‪เจ้านั่นแหละ ทำไมถึงยังอยู่ที่โลกมนุษย์อีก
‪ไม่ใช่ว่ากลับแดนปีศาจ ‪ไปเป็นราชาปีศาจแล้วหรือไง
‪ข้าไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผลให้รู้หรอกน่า
‪เซล
‪พูดจาห้วนๆ กับพี่ชายเจ้าอย่างนี้ได้ที่ไหนกัน
‪ที่ข้ากับเจ้าได้มาอยู่ด้วยกันแบบนี้
‪ต้องขอบคุณเมลีโอดาสนะ
‪เมลีโอดาส ทำไมเจ้าถึง…
‪มาที่แบบนี้ได้เหรอ
‪พวกเจ้าเลยออกเดินทางกันสองคน ‪ก่อนขึ้นครองบัลลังก์สินะ
‪มีอะไรเหรอคะ
‪- เจ้านี่อร่อยดีเนอะ ‪- พี่น้องคู่นี้นี่คล้ายกันจริงๆ
‪- ข้าคืนให้นะ ‪- คล้ายกันเหรอคะ
‪ใช่ ก็เซลน่ะ…
‪บอกว่าอยากจะใช้เวลาจู๋จี๋กับข้า ‪ตามลำพังแค่สองคน
‪ก่อนกลับไปที่แดนปีศาจแล้วขึ้นเป็นราชา
‪ข้าไม่ได้พูดยาวขนาดนั้นสักหน่อย
‪ข้าพูดแค่ว่า
‪อยากใช้เวลาอันแสนสุขกับเกลด้า ‪ก่อนเป็นราชาปีศาจเท่านั้นเอง
‪มันก็เหมือนกันนั่นแหละ
‪กะแล้วเชียวว่าพี่น้องกัน ‪ก็คงคิดอะไรเหมือนๆ กันนั่นแหละเนอะ
‪ข้าไม่คิดว่าเจ้าเป็นพี่ชายข้าหรอกนะ
‪ไม่สบอารมณ์เลยสักนิด
‪ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทเล็กๆ กลุ่มหนึ่ง
‪ไม่สิ นี่มัน…
‪มันกำลังจะหายไป
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ท่านคือท่านเซลดริสสินะ
‪ใครเป็นคนทำเจ้า
‪แดนปีศาจถูกโจมตี
‪อะไรนะ
‪อีกฝ่ายเป็นใคร มากันกี่คน
‪เผ่าภูตกับเผ่ายักษ์ มากันแค่สองคน
‪นี่เป็นเรื่องราวในอดีต
‪เมื่อมนุษย์และอมนุษย์
‪อยู่ร่วมบนโลกเดียวกัน
‪เวลาผ่านมา 3,000 ปี
‪สงครามศักดิ์สิทธิ์ปะทุขึ้นอีกครั้ง
‪ผู้ที่เข้ามาหยุดการต่อสู้อันดุเดือด ‪ระหว่างแสงสว่างและความมืด
‪คือกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‪บาปมังกร
‪เมลีโอดาส
‪บาปอสรพิษ
‪ไดแอน
‪บาปจิ้งจอก
‪บัน
‪บาปหมี
‪คิง
‪บาปแพะ
‪กอว์เธอร์
‪บาปหมูป่า
‪เมอร์ลิน
‪บาปราชสีห์
‪เอสคานอร์
‪ผู้คนต่างเรียกขานพวกเขาว่า
‪กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‪(ป่าราชาแห่งภูต)
‪เป็นยังไงบ้างคะ
‪ท่านไดแอนใกล้จะเตรียมตัวเสร็จแล้วนะคะ
‪รับทราบ
‪พวกเราทุกคนก็พร้อมหมดแล้วล่ะ
‪เสื้อผ้าหน้าผมทุกอย่างจัดว่าสมบูรณ์แบบ
‪คือว่า แล้วท่านฮาร์เลควินล่ะคะ
‪ผมทรงไหนถึงจะดูดีสุดล่ะเนี่ย
‪เน็กไทเบี้ยวหมดแล้ว
‪เป็นราชาแห่งภูตทั้งทีอย่าไปกลัวเรื่องแต่งงานสิ
‪ทำตัวเหมือนปกติก็ได้นี่
‪การแต่งงานเป็นเรื่องที่พิเศษมากๆ ‪ในชีวิตของคนคนหนึ่งเลยนะ
‪โดยเฉพาะกับผู้หญิงด้วย
‪ถ้าเกิดทำอะไรเฉิ่มๆ ขึ้นมา ‪ข้าต้องโดนเกลียดแน่ๆ เลย
‪จะไปทำตัวเหมือนปกติได้ยังไงกันเล่า
‪- ไดแอนไม่เกลียดพี่หรอกค่ะ ‪- เอ๊ะ
‪ไม่ว่าพี่จะเป็นยังไง ไดแอนก็รักพี่อยู่แล้วค่ะ
‪ขอบคุณนะ อีเลน
‪ให้ตายเถอะ ‪เป็นพี่ชายที่น่ารำคาญจริงๆ เลย
‪จริงด้วย
‪เอาล่ะ เสร็จแล้ว
‪โห สวยมากเลยล่ะ
‪ทุกคน มากันแล้วเหรอ
‪พวกเรารู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ‪ที่ได้รับเชิญมายังพิธีแต่งงานในครั้งนี้
‪ราชาบาร์ทร่าจึงฝากแสดงความยินดี ‪และของขวัญมาให้ด้วย
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องก็ได้นะ
‪แค่รู้สึกตามและอินไปด้วยก็พอแล้วล่ะ
‪"อิน" เหรอ
‪หวังว่าหัวหน้ากับอลิซาเบธ ‪จะมางานกับเขาด้วยนะ
‪แต่พวกเขาดันไปฮันนีมูนกันอยู่นี่สิ ‪จังหวะไม่ดีเลยแฮะ
‪(ตอนเหนือของบริทาเนีย อาณาจักรลีโอเนส)
‪ว้าว สุดยอดเลย
‪ข้าเพิ่งเคยเห็นบรรยากาศคึกคักขนาดนี้ ‪เป็นครั้งแรกเลยล่ะ
‪ใช่ๆ
‪ก็คงจะเป็นอย่างนั้นนั่นแหละ
‪ท้ายที่สุด ‪ราชาองค์ใหม่ก็จะขึ้นครองราชย์ในวันพรุ่งนี้
‪และต่อด้วยพิธีอภิเษกสมรสของอลิซาเบธ
‪จะดีเหรอคะ ท่านพ่อ
‪ท่านพ่อคงเหงาแย่เลย
‪เวโรนิก้า นึกถึงความรู้สึกของท่านพ่อหน่อยสิ
‪ข้าแค่แหย่เล่นเอง
‪เอาเถอะ ‪ถ้าหากบอกว่าไม่เหงาก็คงโกหกอีกนั่นแหละ
‪แบบนี้แคโรไลน์น่ะ…
‪ท่านแม่ของพวกเจ้าบนสวรรค์ ‪คงดีใจเหมือนกันนั่นแหละ
‪แต่ยังไงก็ตาม ข้าก็หวังว่าพวกเขา
‪จะกลับมาที่นี่ในวันพรุ่งนี้ได้จริงๆ นะ
‪- ต้องรีบกลับไปที่แดนปีศาจเหรอ ‪- ต้องรีบกลับไปที่แดนปีศาจเหรอ
‪ใช่ ดูเหมือนว่าที่นั่น ‪จะเกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นเสียแล้วล่ะ
‪เดี๋ยวสิ แล้วทำไมเจ้าจะไปด้วยล่ะ
‪ข้าเองก็เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้แล้ว ‪คงปล่อยไว้ไม่ได้หรอก
‪นี่เป็นปัญหาของแดนปีศาจนะ
‪ข้าจะแก้ปัญหาเอง
‪โธ่ ทั้งสองคน ใจเย็นๆ ก่อนนะ
‪เกลด้า ขอโทษนะ ‪ช่วยรออยู่ที่นี่จนกว่าข้าจะกลับ…
‪ไม่รอหรอก ข้าก็จะไปด้วย
‪แต่ว่า…
‪ข้าเบื่อรอแล้วล่ะ
‪เข้าใจแล้วล่ะ เราไปด้วยกันก็แล้วกัน
‪ดูเหมือนว่าที่เราเจอเมื่อกี้นี้ ‪จะหนีออกมาจากถ้ำนี้สินะ
‪หมายความว่าข้างในนั้นก็…
‪ใช่ ไม่ผิดแน่ ‪มันคงเชื่อมต่อกับแดนปีศาจแน่เลย
‪นี่เจ้าคิดจะจุ้นจ้านไปถึงเมื่อไหร่กัน
‪นี่มันปัญหาของพวกข้านะ
‪คนที่ทิ้งพลังของราชาปีศาจไปง่ายๆ แบบเจ้า
‪จะกลับไปสู้เพื่อแดนปีศาจเอาป่านนี้งั้นเหรอ
‪เจียมตัวหน่อยสิ
‪แล้วถ้าข้าสู้เพื่อเจ้าล่ะ ได้ไหม
‪อย่ามาล้อเล่นนะ ยังไงก็ตาม ‪นี่คือปัญหาที่ข้าต้องเป็นคนสะสางเอง
‪เอาล่ะ เข้าใจแล้ว
‪ถ้างั้นก็ตัดสินกันด้วยหมัดนี่แหละ
‪อะไรนะ
‪คนที่ชนะจะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง ‪เรียบง่ายดีใช่ไหม
‪ก็ได้
‪เมลีโอดาส ไม่ได้นะ
‪จะสู้กันในที่แบบนี้ไม่ได้นะ
‪ข้าตัดสินใจแล้ว ไปด้วยกันทั้งสี่คนนี่แหละ
‪ข้าคงต้องยอมรับผลการต่อสู้สินะ
‪ช่วยไม่ได้
‪จ้ะ ปากไม่ตรงกับใจเลยนะ
‪ในเมื่อตัดสินใจได้แล้ว ‪เราก็ออกเดินทางกันเลย
‪ในวันนี้ พวกเราได้มาเป็นสักขีพยาน ‪ให้กับการแต่งงาน
‪ของราชาแห่งภูต ฮาร์เลควิน
‪และราชินีเผ่ายักษ์คนใหม่ ไดแอน
‪ขอให้ความรักของทั้งสอง
‪ที่ดึงดูดและผูกพันไว้อย่างแนบแน่น ‪แม้ต่างเผ่าพันธุ์
‪คงอยู่ไปชั่วนิรันดร์
‪ทำให้การแต่งงานของทั้งสองคน
‪สร้างสายสัมพันธ์ของเผ่าภูต
‪และเผ่ายักษ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นด้วยเถิด
‪- ถ้าอย่างนั้น เชิญจูบสาบานได้ ‪- อะไรนะ
‪จูบเหรอ
‪ต่อหน้าคนเยอะขนาดนี้ด้วย
‪น่าอายเกินไปแล้ว
‪เอ่อ ปกติแล้วก็ต้องทำแบบนี้นะ
‪- จูบเลย ‪- จูบเลย
‪จูบๆ ไปเถอะน่า
‪- จูบเลย ‪- จูบเลย
‪ยินดีด้วยครับ ท่านราชินี
‪ยินดีด้วยค่ะ ท่านราชาแห่งภูต
‪พี่คะ ไดแอน…
‪ขอให้ทั้งสองคนมีความสุขนะคะ
‪อีเลนไม่สนใจจะทำแบบนั้นบ้างเหรอ
‪- อื้ม ข้าไม่สนหรอก ‪- ข้าก็เหมือนกัน
‪อันนี้อร่อยจัง
‪ข้ามีแผนฝึกใหม่อยู่ด้วย
‪ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงจนได้นะ
‪เจ้าไม่เคยคิดเอาไว้เลยเหรอ
‪คิดสิ ข้าคิดนะ
‪แต่ข้าแค่รู้สึกดีใจที่มันเป็นจริงน่ะ
‪แต่ถ้าจะให้ข้าพูดจริงๆ ล่ะก็ ‪ข้าก็อยากให้ทุกคนมาที่งานนี้นะ
‪ทั้งหัวหน้า อลิซาเบธ เมอร์ลิน
‪รวมถึงเอสคานอร์ด้วย
‪แล้วยังมีฮอว์กอีกเนอะ
‪จริงสิ เจ้าหมูกลับไปที่นรกแล้วสินะ
‪ตอนนี้ เขาใช้ชีวิตสุขสบายดีไหมนะ
‪เปิดช่องแล้ว พายุแฮมสลาตัน
‪ดูเหมือนจะปรับตัวให้เข้ากับการใช้ชีวิต ‪ที่โหดร้ายของที่นี่ได้สมบูรณ์แบบเลยนะ ไมลด์
‪สมเป็นน้องชายของข้าจริงๆ
‪แน่นอนอยู่แล้ว
‪ก็หัวหน้าอัศวินจัดการของเหลือ…
‪ท่านฮอว์กผู้นี้โด่งดังสุดๆ เลยนี่นา
‪คราวนี้ไปล่าเจ้าแห่งหุบเขากันเถอะ
‪ไม่มีอะไรที่เราสองพี่น้องทำไม่ได้อยู่แล้ว
‪นี่ พี่จ๋า อาหารในนรกมันก็ไม่ได้แย่หรอกนะ
‪แต่ข้าคิดถึงพวกของเหลือมากๆ เลยล่ะ
‪ของเหลือเหรอ อันนี้ไม่ใช่ของเหลือหรอกเหรอ
‪พี่จ๋าไม่รู้อะไรซะแล้ว
‪อันนี้มันก็แค่ของกินทั่วไป
‪แต่ถ้าเป็นพวกของเหลือล่ะก็…
‪มันคือสุดยอดอาหารที่เกิดจากการหมักหมม
‪โดยเอาอาหารที่กินเสร็จแล้วมาผสมรวมกัน
‪ไม่สิ จะเรียกว่าเป็นศาสตร์แห่งอาหาร ‪ก็ไม่เกินจริงหรอก
‪โอ้โห
‪งั้นเราไปกินของเหลือกันเถอะนะ ไมลด์
‪ว่าไงนะ
‪เอ้า ไปโลกมนุษย์กันเลย
‪รอด้วยสิ พี่จ๋า
‪ทุกคนกลับไปยัง ‪ที่ที่ตัวเองควรจะอยู่กันหมดแล้วสินะ
‪ในฐานะที่ข้าเป็นราชารุ่นที่สาม
‪ข้าเลยตั้งใจว่า ‪จะเดินตามรอยราชาแห่งภูตรุ่นแรกให้ได้
‪แต่จะว่าไปแล้ว ข้าไม่เคยได้ยิน ‪เรื่องของราชารุ่นที่สองเลยนะ
‪เขาเป็นราชาแบบไหนเหรอ
‪หมายถึงท่านดาห์เลียเหรอ
‪เรื่องนั้น ข้าเองก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากนักหรอก
‪เพราะว่าตอนที่ข้าเกิดมา
‪ท่านดาห์เลียหายตัวไปจากป่าแห่งนี้แล้วน่ะ
‪ไม่เป็นไรนะ
‪เอ๊ะ
‪แผ่นดินไหวเหรอ
‪ทั้งๆ ที่เทศกาลมันเริ่มจัดจริงพรุ่งนี้
‪แต่ทุกคนดูคึกคักจังเลยนะ
‪เป็นแบบนี้ก็ดีแล้วนี่
‪มีเรื่องน่ายินดีแบบนี้นานๆ หน่อยมันก็ดีนะ
‪มันก็จริงอย่างที่เจ้าพูดนะ
‪- พวกเราเองก็ไม่ได้พักกันเลย… ‪- แน่จริงก็จับให้ได้สิ
‪ขอโทษครับ
‪นี่ เจ้าเด็กน้อย
‪อย่าไปทำให้คนแถวนี้เดือดร้อนล่ะ
‪ครับ
‪รอด้วยสิพี่
‪โอ๊ย อย่าหยุดวิ่งแบบปุบปับสิ
‪เสียงอะไรน่ะ
‪เสียงเหรอ
‪นี่มัน…
‪เผ่ายักษ์กับเผ่าภูตบุกโจมตีแล้ว
‪พี่
‪เด็กๆ พวกนั้นนี่
‪บ้าเอ๊ย ช่วยไม่ทันเหรอ
‪เจริโค่
‪เจอตัวแล้ว
‪เจ้าอัศวินศักดิ์สิทธิ์
‪พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‪และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪เป็นอะไรหรือเปล่า กีล่า
‪ข้าไม่เป็นไร ไปช่วยชาวเมืองเถอะ
‪ไม่สิ
‪เรื่องที่น่ากังวลคงไม่ใช่พวกเขาหรอก
‪อะไรนะ
‪เป้าหมายของพวกมัน ‪คือพวกเราอัศวินศักดิ์สิทธิ์ต่างหากล่ะ
‪นอกจากพวกเรา พวกมันก็ไม่สนใจอย่างอื่นเลย
‪แต่ทำไมจู่ๆ เผ่ายักษ์กับเผ่าภูต ‪ถึงบุกเข้ามาโจมตีล่ะ
‪จะไปรู้ได้ไงล่ะ
‪ผู้ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์…
‪แต่ว่า มันมีอะไรบางอย่างที่ทำให้พวกเขาผิดปกติ
‪ข้าเองก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
‪เหมือนกับว่ามีใครบางคนควบคุมพวกเขาอยู่
‪ถ้าเกิดว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ พวกเราก็คง…
‪สู้ด้วยไม่ไหวแน่ๆ
‪ต้องลงโทษผู้ที่มีส่วนร่วมด้วย
‪ไม่ไหวๆ พวกเราสู้ด้วยไม่ไหวแน่
‪(อาณาจักรคาเมล็อต)
‪อาเธอร์
‪อย่าทำอะไรเกินตัวสิ
‪ไม่เป็นไร นี่ก้อนสุดท้ายแล้วล่ะ
‪ยกโทษให้ข้าด้วย
‪ที่ข้าไม่อาจทำตามความคาดหวังของทุกคนได้
‪อาเธอร์
‪พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‪และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪เร็วเข้า
‪ระวังด้วยนะ อลิซาเบธ
‪ค่ะ
‪เราพักกันสักหน่อยเถอะ
‪เกลด้า ถ้าไม่รีบไปล่ะก็ ‪แดนปีศาจจะตกอยู่ในอันตรายนะ
‪ข้าขอพักแค่ครู่เดียว ข้าคอแห้งน่ะ
‪ขอโทษนะ ข้าไม่ทันสังเกตเลย
‪แต่เจ้าก็ต้องหาอะไรกินก่อนนะ
‪ยังไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่เหรอ
‪นั่นสินะ
‪เอาล่ะ ไว้เป็นหน้าที่ข้าเอง
‪เห็นแบบนี้แต่ข้าเป็นเจ้าของบาร์เหล้านะ
‪การทำอาหารเป็นงานถนัดของข้าเลย
‪ส่งมาซะ เดี๋ยวข้าทำเอง
‪ก็ข้าอยากขอโทษ ‪ที่กินปลาของเจ้าไปก่อนหน้านี้นี่นา
‪- ส่งมา ‪- ดื้อชะมัด
‪- ประลองกัน ‪- ประลองกัน
‪บ้าเอ๊ย
‪คนเรานี่มีนิสัยติดตัวกันอยู่สินะ
‪ก็เขาเป็นพวกหัวรั้นนี่นะ
‪แค่เอาปลาไปย่างแท้ๆ ‪ทำไมรสชาติถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
‪กินให้หมด อย่าเหลือล่ะ
‪เจ้าก็กินสิ
‪โธ่ เมลีโอดาส มัวทำอะไรอยู่เนี่ย
‪ขอโทษนะ เกลด้า
‪ถ้าเกิดเจ้าดูดเลือดของข้าตอนนี้จะแย่เอาได้
‪ไม่เป็นไรหรอก
‪ข้าก็แค่อยากให้เจ้าได้พักบ้างเท่านั้นเอง
‪ฟังให้ดีนะ เมลีโอดาส
‪ข้าจะไม่กินอาหารฝีมือเจ้าเป็นครั้งที่สองแน่
‪ก็ฝีมือเป่ายิ้งฉุบของเจ้ามันห่วยเองนี่นา
‪ว่าไงนะ
‪ข้าดีใจจนบอกไม่ถูกเลยล่ะ
‪ดีใจเหรอ
‪ใช่
‪ดีใจที่พวกเราได้พูดคุยและอยู่ด้วยกันแบบนี้ไง
‪จริงด้วย
‪เป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยชินเลย
‪ใกล้จะถึงทางเข้าแล้ว อลิซาเบธ
‪ออกห่างจากไอชั่วร้ายของแดนปีศาจด้วยล่ะ
‪ค่ะ
‪เซนต์โค้ต
‪อย่าปล่อยมือข้าตอนเจอแรงกระแทก ‪ตอนเข้าแดนปีศาจล่ะ
‪ไอชั่วร้ายกำลังสลายไปแล้ว
‪เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪ข้ารู้สึกไม่ดีกับแสงสว่างแบบนี้มากๆ เลย
‪เกลด้า ไม่เป็นไรใช่ไหม
‪นี่ไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เลยนะ
‪ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ของพวกเรา
‪เมลีโอดาสจอมทำลายล้าง
‪รวมถึงบรรดาแขกที่ไม่ได้รับเชิญด้วย
‪ไม่จริง พวกเจ้าคือ…
‪ราชาแห่งภูตรุ่นที่สอง
‪ดาห์เลีย
‪ยักษ์ช่างฝีมือ ดับส์
‪บุกโจมตีแดนปีศาจกันแค่สองคน
‪ต้องขอชมความกล้าของพวกเจ้าหน่อยแล้ว
‪พวกข้าไม่ได้มาแค่สองคนหรอกนะ
‪พวกเราส่งพวกสมุนกลุ่มใหญ่ ‪ล่วงหน้าไปยังโลกมนุษย์แล้วล่ะ
‪- เอ๊ะ ‪- ว่าไงนะ
‪เป้าหมายของพวกเจ้าคืออะไรกันแน่
‪เอาง่ายๆ เลยนะ
‪ก็เพราะพวกเจ้ามาทำลายเกมของพวกข้าไง
‪(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต รูปแบบที่หนึ่ง ‪หอกวิญญาณ)
‪นี่แหละสิ่งที่เจ้าจะต้องชดใช้
‪ระวัง
‪พรรคพวกที่คอยช่วยเหลือเจ้า ‪ถูกกวาดล้างไปหมดแล้ว
‪คนที่จะต้องชดใช้
‪คือพวกเจ้าต่างหาก
‪เซล
‪โชคชะตาของพวกเจ้าจบลงแล้ว
‪หยุดเลยนะ
‪ดับส์ ข้ารู้นะว่าเจ้าไม่ใช่นักสู้
‪ข้าขอปฏิเสธ
‪ศาสตราเทพลอสต์เวย์น
‪ปลดพันธนาการ
‪(แยกร่าง)
‪รูปแบบที่ห้า อินครีส
‪รูปแบบที่สี่ ซันฟลาวเวอร์
‪เอาจริงเหรอเนี่ย
‪ราชาแห่งภูตรุ่นที่สอง
‪ข้ารู้ว่าเจ้าคงจะมีพลังเวทอยู่พอสมควร
‪แต่เมื่อเทียบกับพลังเวทของราชาแห่งภูต ‪รุ่นปัจจุบัน เจ้าน่ะอ่อนแอสิ้นดี
‪ตาข้า ฝุ่นทรายพวกนี้มันอะไร
‪(กลบฝังเถ้าธุลี)
‪ดูท่าว่าเจ้าจะเลือกคู่ต่อสู้ผิดคนซะแล้ว
‪แหลกไปซะ
‪- ท่าประสาน หอกทะลวงทลายโลก ‪- ท่าประสาน หอกทะลวงทลายโลก
‪โห
‪ราชาแห่งภูตรุ่นปัจจุบันน่าทึ่งขนาดนั้นเลยเหรอ
‪ข้าไม่ถนัดการใช้พลังเวทจริงๆ นั่นแหละ
‪เซล
‪ก็ข้าเป็นพวกที่สู้ด้วยกำลังนี่นะ
‪(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต ‪รูปแบบที่เจ็ด อิกดราเพลท)
‪ระวังตัวด้วยนะ เมลีโอดาส ‪ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวทบางอย่าง
‪จะจัดการให้จบในคราวเดียวนี่แหละ
‪ทำไมร่างแยกของเมลีโอดาสถึงได้…
‪นี่มันอะไรกัน
‪ข้าคือคนที่สร้างลอสต์เวย์นขึ้นมา
‪ผลงานที่ข้าสร้างก็เหมือนเป็นลูกของข้า
‪เอาล่ะ มาทำให้มันจบๆ กันไป…
‪ดีกว่าน่า
‪คิลเลอร์แฟร์รี่
‪เกลด้า
‪ขักขระแห่งการจองจำ
‪- เมลีโอดาส ‪- อลิซาเบธ
‪ทางเจ้าคงเก็บกวาดหมดแล้วสินะ
‪ใช่
‪ลูกชายของราชาปีศาจ ‪ก็ไม่เห็นจะแน่สักเท่าไรเลยนี่
‪ที่เหลือก็แค่ที่โลกมนุษย์สินะ
‪พวกเราไม่จำเป็นต้องออกไปที่นั่นหรอก
‪พวกสมุนของเรา ‪จะฟาดค้อนลงทัณฑ์พวกมันเอง
‪หยุดทีเถอะ
‪หยุดนะ พวกเราเป็นพวกเดียวกันนะ
‪พวกเราไปทำอะไรให้หรือไง
‪ทั้งสองคนวิ่งให้สุดแรงเกิดเลยนะ
‪ท่านอัศวินศักดิ์สิทธิ์ เจ็บตรงไหนไหม
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เจ้าพวกนั้นไม่ฟังที่เราพูดเลย
‪ข้าเองก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกัน
‪ข้ารู้เพียงแค่ว่า
‪พวกเขาไม่ได้เข้าร่วมสงครามศักดิ์สิทธิ์ครั้งล่าสุด
‪เกาะข้าไว้แน่นๆ ล่ะ แสงจักรพรรดิสายฟ้า
‪กิล ข้างหน้า ข้างหน้าเจ้า
‪ไรซิ่ง ทอร์นาโด
‪- รอดแล้ว ‪- อืม
‪ให้ตายเถอะ หวาดเสียวชะมัดเลย
‪นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‪ทำไมเจ้าพวกนั้นถึงโจมตีทั้งพวกเรา ‪และคนในเผ่าตัวเองด้วยล่ะ
‪ทำไมกันนะ
‪- มีอะไรเหรอ กิล ‪- ตรงนั้นมัน…
‪- ลีโอเนสนี่ ‪- ลีโอเนสนี่
‪พวกเราจะต้องลงโทษ
‪กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‪และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪ยักษ์กับภูตควรจะเป็นเพื่อนที่ร่วมต่อสู้ ‪ในสงครามศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เหรอ
‪แต่ว่าข้าไม่เจอใครที่คุ้นหน้า ‪จากสงครามศักดิ์สิทธิ์ในหมู่พวกนั้นเลย
‪เจ้าพวกนั้นไม่ได้เข้าร่วม ‪สงครามศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ
‪แต่เรื่องที่น่าคิดกว่านั้น ‪คือคำพูดที่พวกเขาพูดออกมาซ้ำๆ
‪เหมือนคนละเมอพูดน่ะ
‪ที่ว่าจะลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‪ผู้ทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪และผู้ที่มีส่วนร่วม ‪ในการทำลายสงครามด้วยใช่ไหม
‪พวกเขาไม่ได้พูดว่าร่วมต่อสู้ด้วยกัน
‪แต่พูดว่าทำลายสงครามน่ะ
‪หมายความว่ายังไงกัน
‪พวกเราสกัดไว้ไม่ไหวแล้วครับ ‪แพ้พวกมันแน่ครับ
‪ขืนเป็นอย่างนี้ต่อไป ‪ฝ่าบาทต้องตกอยู่ในอันตรายแน่
‪- มาร์กาเร็ต ‪- ท่านเวโรนิก้า
‪เราต้องกลับไปที่ลีโอเนสก่อน
‪เฮ้ยๆ ถ้าเกิดลงไปข้างล่างแล้วโดนล้อม ‪ก็จบเห่กันหมดนะ
‪แล้วมันยังมีวิธีอื่นอยู่อีกหรือไง
‪- ทั้งสองคน ใจเย็นๆ ก่อนนะ ‪- จะไปรู้ได้ยังไง
‪ในเมืองมีอัศวินศักดิ์สิทธิ์อยู่นะ
‪แต่ไม่ได้แกร่งพอจะต้านไว้ได้นะ
‪- นี่ มองไปที่ข้างล่างสิ ‪- ก็แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ
‪มองลงไปข้างล่างสิ
‪- ไม่ใช่เวลา… ‪- ไม่ใช่เวลา…
‪- เอ๊ะ ‪- หืม
‪วอลล์
‪- โกหกน่า ‪- โกหกน่า
‪- หลีกไปสิ ‪- หลีกไปสิ
‪สำเร็จ ถึงลีโอเนสแล้ว
‪เป็นไปได้ยังไง
‪แต่โดนเข้าเต็มๆ เลย เขาจะไหวไหม
‪แย่แล้ว มันลุกขึ้นมาแล้ว
‪หยิบอาวุธของพวกมันขึ้นมา
‪อาวุธพวกนี้
‪ความรู้สึกนี้มันอะไรกัน
‪เหมือนกับว่าพลังเวทกำลังถูกดูดเข้าไปเลย
‪เฮ้ย อย่าเอาจริงเกินไปล่ะ
‪ข้ารู้น่า ค้อนจักรพรรดิสายฟ้า
‪ไรซิ่ง ทอร์นาโด
‪อุตส่าห์บอกแล้วนะว่าอย่าเอาจริงเกินไป
‪เอ่อ ข้าไม่ได้ตั้งใจนะ
‪อาวุธพวกนี้สุดยอดไปเลยแฮะ
‪ท่านฮาร์เลควินคะ หนีไปเร็วค่ะ
‪ไดแอน ถอยไป
‪เห็นได้ชัดเลยว่าพวกเขากำลังตกอยู่…
‪ภายใต้การสะกดจิตที่รุนแรงมาก
‪แล้วก็เป็นพลังเวทที่ข้ารู้จักด้วย
‪ฉะนั้น มีแค่ทางเดียวที่จะหยุดเอาไว้ได้
‪คิง อย่าเอาจริงกับพวกเขามากเกินไปนะ
‪โอเค
‪(โพเลนการ์เด้น)
‪ที่นี่คือป่าของพวกเรา
‪นอกจากนี้ วันนี้ยังเป็นวันพิธีแต่งงาน ‪อันแสนสำคัญของข้ากับไดแอนด้วย
‪ข้าไม่ทนกับพวกไร้มารยาทหรอกนะ
‪ศรคู่ฮาร์ลิต
‪ความสามารถ ขยายขอบเขต
‪แจ็ค
‪(แจ็ค)
‪(เมล็ดพันธุ์แห่งการตื่นรู้)
‪จู่ๆ ทุกคนก็…
‪พวกเราเป็นอะไรไป
‪เท่านี้ก็กลับมาเป็นปกติแล้ว
‪ไม่ ยังหรอก
‪พวกเราจะต้องลงโทษกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป…
‪และพวกที่ร่วมมือกันทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪ไม่ได้ผลเลย
‪ไม่ใช่ไม่ได้ผลหรอก
‪เป็นเพราะสิ่งที่พวกเขาพกติดตัวไว้น่ะ
‪ขัดขวางการทำงานของเวทมนตร์อยู่
‪ถ้างั้นก็ปิดงานได้ไวหน่อย
‪สแนตช์
‪พวกเราเป็นอะไรไป
‪ที่นี่ไม่ใช่ป่าของพวกเรานี่นา
‪ข้าปวดหัวจัง
‪ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ
‪พวกเจ้าถูกใครบางคนควบคุม
‪ให้มาโจมตีป่าแห่งนี้
‪- เอ๊ะ ‪- อ้าว
‪เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้ากันแน่
‪มีภูตกับยักษ์สองคนปรากฏตัวต่อหน้าพวกเราครับ
‪ราชาแห่งภูต ดาห์เลียสินะ
‪การสะกดจิตที่ควบคุมพวกเจ้า
‪เป็นความสามารถของราชาแห่งภูต
‪แล้วอีกคนหนึ่งก็คือยักษ์ช่างฝีมือ ดับส์สินะ
‪ทำไมเจ้าถึงรู้ล่ะ
‪ดูจากชิ้นงานที่เจ้านั่นทำ ข้าก็รู้แล้ว
‪มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นโดยที่เราไม่ทันตั้งตัว
‪พอราชาแห่งภูตดาห์เลียพรากจิตใต้สำนึกไป
‪พวกเราก็เข้าไปหยิบอาวุธของช่างฝีมือดับส์
‪พวกเราถูกกระตุ้นด้วยความโกรธแค้น ‪ต่อกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‪ขอโทษที่ทำเรื่องเลวร้ายลงไปด้วยนะคะ
‪ไม่หรอก นี่ไม่ใช่ความผิดของพวกเจ้านะ
‪ถ้าหากเรื่องที่เล่าให้ฟังเป็นความจริงล่ะก็
‪คนอื่นๆ ก็กำลังตกอยู่ในอันตรายเหมือนกัน
‪ช่วยไม่ได้
‪คงต้องเลื่อนงานเลี้ยงงานแต่งออกไปก่อนแล้วล่ะ
‪เกรียมอร์
‪ถ้าเกิดพลาดขึ้นมาจะทำยังไงล่ะ
‪อัศวินเจ็ดบาป
‪ถึงคนจะลดลงไปหนึ่ง ‪แต่พวกเขาก็เป็นผู้สังหารเทพเจ้า
‪ที่โค่นล้มราชาปีศาจลงได้นะ
‪อย่างนี้เองสินะ ข้าไม่ได้คิดเรื่องนั้นไว้เลย
‪เพราะว่าข้าไม่ค่อยรู้อะไร ‪เกี่ยวกับอัศวินเจ็ดบาปซะด้วยสิ
‪ช่างเถอะ อาจจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ได้
‪- เชิญค่ะ ‪- แต๊งกิ้ว
‪เจ้าดื่มจนหมดเลยสินะ มันจบแล้วล่ะ
‪เป็นไงล่ะ รสชาติของไวน์ที่ใส่ของเหลว ‪ในตัวอินดูร่าที่โกรธแค้นลงไป
‪มันคือยาพิษร้ายแรง
‪ที่ใช้เพียงไม่กี่หยด แม้แต่ปีศาจ ‪ก็ยังตายอย่างทุกข์ทรมาน
‪อร่อย
‪- ไม่จริง ‪- จะบ้าหรือไง
‪คิดว่าของแบบนี้จะทำอะไรพวกข้าได้เหรอ
‪เจ้าโดนไล่ออก
‪ไว้ถ้าพลาดขึ้นมา ก็ค่อยว่ากันอีกที
‪พวกเรายังมีกำลังเสริมที่แข็งแกร่งอยู่นะ
‪(แดนสวรรค์)
‪เท่านี้ก็เรียบร้อย
‪ท่านพี่ ทาร์มีเอล ซารีเอล
‪จนกว่าจะถึงเวลาที่ทุกคนคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
‪ข้าจะคอยปกป้องแดนสวรรค์ให้เอง
‪ท่านมาเอล
‪ทุกคนเป็นยังไงบ้าง ‪ไม่ได้เจอกันตั้ง 3,000 ปีแน่ะ
‪ท่านยังมี…
‪ท่านยังมีชีวิตอยู่จริงๆ สินะคะ
‪สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลงแล้วล่ะ
‪ไม่ต้องไปเกลียดเผ่าปีศาจอีกต่อไปแล้วนะ
‪ไม่ต้องหรอก ลุกขึ้นมาเถอะ
‪ท่านมาเอลคะ
‪ได้โปรดชี้นำพวกเราด้วยค่ะ
‪เพื่อให้เราทำภารกิจใหม่ได้สำเร็จลุล่วง
‪ภารกิจใหม่เหรอ
‪ค่อยยังชั่ว เจ้าตื่นแล้วสินะ
‪เกลด้า
‪ขอโทษนะ เซลดริส
‪เพื่อช่วยเจ้าออกมาจากซากปรักหักพัง
‪ข้าเลยดูดเลือดของเจ้าไปเยอะมาก
‪ข้ามันน่าสมเพชจริงๆ
‪ตัวข้ายังห่างไกล ‪จากการเป็นราชาปีศาจอีกมาก
‪เจ้าจะแสดงท่าทางอ่อนแอ
‪ต่อหน้าพวกเขาไม่ได้นะ
‪ยินดีต้อนรับการกลับมานะครับ องค์ชายเซลดริส
‪พวกเขาเป็นคนพาเราสองคนมาซ่อนตัวที่นี่
‪อย่างนี้นี่เอง
‪แต่ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจเลย
‪ต่อให้ดาห์เลียกับดับส์จะมีพลังมหาศาลแค่ไหน
‪พวกเขาก็ไม่มีทาง ‪ขจัดไอชั่วร้ายของแดนปีศาจได้
‪แต่สิ่งที่เกิดขึ้นคือความจริงครับ
‪ข้าสัมผัสได้ถึงพลังที่แปลกประหลาด ‪จากสองคนนั้นครับ
‪ท่านเซลดริส
‪ราชาปีศาจถูกเมลีโอดาสจัดการไปแล้ว ‪จริงๆ เหรอครับ
‪ใช่แล้วล่ะ
‪ข้าเองก็ร่วมมือกับเขาด้วย
‪ว่าไงนะครับ
‪ทำไมถึงทำแบบนั้นล่ะครับ ท่านเซลดริส
‪ข้ารู้ว่าพวกเจ้าคงมีหลายอย่างที่อยากจะพูด
‪แต่เราต้องแก้ปัญหาที่อยู่ตรงหน้าให้ได้ก่อน ‪แล้วค่อยว่ากันอีกที
‪เราต้องไปช่วยเมลีโอดาสกับอลิซาเบธ
‪ข้าขอยืมแรงพวกเจ้าได้หรือเปล่า
‪เมลีโอดาสคนทรยศนั่นเหรอครับ
‪เอลลี่เลือดสาดผู้นั้นก็อยู่ที่แดนปีศาจด้วยเหรอ
‪เราจำเป็นต้องใช้พลังของสองคนนั้น ‪ในการจัดการดาห์เลียกับดับส์
‪บ้าไปแล้ว
‪ข้าจะไม่เชื่อท่านอีกต่อไปแล้ว
‪ท่านมีเป้าหมายอะไร ถึงได้กลับมาที่นี่เหรอครับ
‪ข้ากลับมาเพื่อเป็นราชาปีศาจ ‪ที่จะมาขจัดความขัดแย้งไร้สาระให้หมดไป
‪และสร้างแดนปีศาจที่ทุกคน ‪สามารถอยู่กันอย่างสงบสุขขึ้นมา
‪ท่านพ่อมองว่าสงครามศักดิ์สิทธิ์ ‪เป็นเพียงแค่เกม
‪สำหรับเขาผู้นั้น ทั้งพวกเจ้าและบัญญัติสิบประการ
‪มีค่าเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง
‪และสุดท้าย เขาก็วางแผนที่จะใช้ข้า ‪เป็นภาชนะสถิตภาชนะใหม่
‪คนที่ช่วยข้าเอาไว้ คือเมลีโอดาสกับอลิซาเบธ
‪เรื่องที่ข้าจะพูดมีเพียงเท่านี้ ‪พวกเจ้าตัดสินใจเอาเองก็แล้วกัน
‪ไหวหรือเปล่า
‪ข้าว่าตอนนี้บาร์ทร่าต้องบ่นถึงข้าอยู่แหงเลย
‪น่าจะอย่างนั้นนะคะ
‪ว่าแต่ที่นี่นี่มันยังไงกันเนี่ย
‪ต่อให้คิดจะพังกำแพง ก็ไม่มีกำแพงให้พังออกไป
‪หวังว่าเกลด้ากับเซลดริสจะปลอดภัยดีนะ
‪พวกเราถูกดาห์เลียกับดับส์ ‪จัดการเสียอยู่หมัดเลยแฮะ
‪เรื่องนั้นน่ะ…
‪ข้าจำได้ว่า เดิมที ‪ดาห์เลียเป็นคนที่เกลียดสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪เขาควรจะหายตัวไป ‪โดยที่ไม่ได้เข้าร่วมกับสติ๊กม่านี่
‪ส่วนดับส์ก็เป็นคนสร้างโลงแห่งความมืดนิรันดร์
‪เพื่อทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลง
‪แต่จู่ๆ พวกเขาก็มาบอกว่า ‪พวกเราเป็นคนทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์
‪มันก็แปลกจริงๆ นั่นแหละ
‪ตามปกติแล้ว
‪เจ้าพวกนั้นไม่น่าจะมีพลังมากขนาดนี้นะ
‪เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขากันนะ
‪เพื่อที่จะยืนยันเรื่องพวกนั้นให้แน่ใจ
‪เราก็ต้องหนีออกไปจากที่นี่กันก่อนล่ะนะ
‪ฟาดฟันพันเทวะ
‪เอาล่ะๆ จะทำยังไงกันต่อดีนะ
‪ไม่เป็นไรนะคะ เดี๋ยวก็มีคนมาช่วยแล้วล่ะ
‪ไม่หรอกมั้ง
‪บันกับคนอื่นๆ ยังไม่รู้เลยว่า ‪พวกเรามาที่แดนปีศาจกัน
‪ข้าหมายถึงเซลดริสต่างหากล่ะ
‪ก็ไม่รู้สินะ ก็ข้าเป็นพี่ชายแสนเย็นชา ‪ที่ทรยศหักหลังเขานี่นา
‪แถมข้ายังไปบังคับเขาขอตามมาที่แดนปีศาจ ‪ทั้งที่เจ้าตัวไม่ชอบใจด้วย
‪เดี๋ยวเถอะ ‪เมลีโอดาสอยากให้เซลดริสเชื่อใจใช่ไหม
‪ถ้าอย่างนั้น ท่านก็ต้องเชื่อในตัวเขาด้วย
‪ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นเราต้องเชื่อใจกันและกัน ‪นั่นแหละคือครอบครัว
‪ท่านพ่อกับพวกพี่สาวข้าสอนข้าเรื่องนี้น่ะ
‪ไว้ออกไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่ ‪เราไปช่วยทุกคนบนโลกมนุษย์กันนะคะ
‪พอช่วยเสร็จแล้วก็ค่อยกลับไปที่ลีโอเนส
‪ไปด้วยกันสองคน เนอะ
‪นั่นสิ เราไม่ได้ว่างมานั่งอุดอู้กันนี่นะ
‪เมลีโอดาส เป็นอะไรหรือเปล่า
‪ว่าไง เซลดริส
‪อุ๊ยตาย
‪มาช่วยข้าสินะ
‪ให้ตายเถอะ ‪พวกเจ้านี่ก็ทำตัวสบายๆ กันเหลือเกินนะ
‪อย่ามาทำเรื่องน่าอายต่อหน้าคนอื่นสิ
‪ขอบใจนะ เซลดริส
‪ข้าดีใจนะที่เจ้ามาที่นี่
‪จริงๆ เลยนะ ข้าไม่คิดเลยว่าจะมีพี่ชายแบบนี้
‪เห็นไหม ข้าบอกแล้ว
‪สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของข้าทำลายมันยังไม่ได้เลย
‪เจ้าทำได้ยังไงเหรอ
‪เจ้านี่ความรู้สึกช้าจริงๆ
‪ดาบของเจ้าเป็นอาวุธที่ดับส์สร้างขึ้นมา
‪เลยใช้ไม่ได้ผลกับพลังเวทของเขาไงล่ะ
‪อย่างนี้นี่เอง
‪แต่เจ้าก็เก่งนะที่มาถึงที่นี่ ‪โดยรอดจากสายตาเจ้าพวกนั้นมาได้
‪นี่ไม่ใช่พลังของข้าคนเดียวหรอก
‪ข้าไม่ปล่อยให้พวกเจ้า ‪ทำอะไรในแดนปีศาจได้ตามใจชอบหรอกน่า
‪คิดว่าเจ้าจะหยุดข้าได้งั้นเหรอ
‪เจ้าพวกหนอนโสโครกที่เอาแต่ซ่อนตัวทั้งหลาย
‪เมลีโอดาสกับเซลดริสมันสั่งให้พวกเจ้าทำหรือไง
‪(หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต ‪รูปแบบที่ห้า อินครีส)
‪ตอนนี้คนที่เป็นราชาของแดนปีศาจ ‪คือพวกข้าสองคน
‪คุกเข่าเคารพซะสิ
‪ไม่เข้าใจอะไรเสียเลยนะ
‪ไม่รู้ตัวหรือว่าที่ทำอยู่มันเปล่าประโยชน์
‪นี่เจ้าไปเอาโล่มาจากไหนกัน
‪ฟลายอิ้งซอเซอร์
‪ผลงานที่ข้าภูมิใจที่จะคอยปกป้องผู้เป็นเจ้าของ
‪อาวุธกระจอกๆ ของเจ้า ‪ไม่มีทางสร้างความเสียหายได้หรอก
‪คราวนี้อะไรอีกล่ะ
‪เคียวยมทูต
‪หลังจากที่เฉือนเนื้อหยอกเล่นกับศัตรูเสร็จแล้ว
‪เจ้านี่ก็จะสะบั้นคอของศัตรูให้ขาด
‪พวกเจ้าเป็นราชางั้นเหรอ
‪อย่ามาล้อเล่นน่า
‪ราชาของพวกเรามีแค่คนเดียวเท่านั้น
‪ราชาปีศาจถูกกำจัดไปแล้ว
‪แล้วข้าก็จะ…
‪ส่งพวกเจ้าตามไปอยู่กับมันด้วย
‪จบลงเท่านี้แหละ
‪เจ้าคือเมลีโอดาสนี่
‪ท่านเซลดริส
‪เพราะพวกเจ้าแท้ๆ ‪ข้าถึงได้ช่วยเมลีโอดาสออกมาได้
‪ขอบใจมากนะ
‪พวกเราก็แค่เชื่อในตัวราชาองค์ใหม่
‪เพียงเท่านั้นเองแหละครับ
‪ทำไมกัน
‪ทำไมคนทรยศอย่างเจ้า
‪ถึงได้สู้เพื่อแดนปีศาจล่ะ
‪สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลงแล้วนะ
‪ไม่จำเป็นต้องไปสละเลือดเนื้อ ‪โดยเปล่าประโยชน์อีกต่อไปแล้วล่ะ
‪ท่านเมลีโอดาส…
‪ถ้าอย่างนั้น…
‪พวกเจ้ายังไม่เข็ดกันอีกสินะ
‪สมบัติศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก
‪ตอบโต้ได้ไวดีนี่
‪ไปเอาโล่นั่นมาจากไหนล่ะ
‪คิดว่ามีแค่โล่งั้นเหรอ
‪เฉือนมันเป็นชิ้นๆ ซะ
‪เคียวยมทูต
‪อะไรเนี่ย
‪ใช้ได้เลยนะเนี่ย
‪จะว่าไป เจ้าเองก็เป็นนักสู้เหมือนกับข้าสินะ
‪แบบนี้ก็เหมาะเลย มาดูกันว่าระหว่างเราสองคน ‪ใครจะเหนือกว่ากัน
‪ทำให้เห็นกันชัดๆ ไปเลย
‪เห็นได้ชัดอยู่แล้ว ว่าข้าเป็นฝ่ายที่เหนือกว่า
‪ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป สองคนนั้นคงจะ…
‪แผลของข้า
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪พวกเจ้าไม่ต้องห่วงสองคนนั้นหรอกนะ
‪เจ้าคือ เอลลี่เลือดสาดนี่นา
‪เลิกเรียกข้าด้วยชื่อนั้นเถอะ
‪ไม่ได้ฟังที่เซลดริสบอกพวกเจ้าเหรอ
‪เธออยู่ฝั่งเดียวกับพวกเรานะ
‪เกลด้า
‪พวกเจ้ามัวกังวลเรื่องอะไรกันอยู่อีก
‪คิดว่าราชาองค์ใหม่ของพวกเจ้า
‪กับพี่ชายที่เขาให้ความเคารพจะเป็นฝ่ายแพ้เหรอ
‪ทำไมกันล่ะ ผลงานที่น่าภูมิใจของข้า
‪ใครเป็นคนตีดาบเล่มนั้นของเจ้าขึ้นมา
‪ของน่าเบื่อแบบนี้ไม่มีใครตีมันขึ้นมาทั้งนั้นแหละ
‪โกหก
‪ดาบทื่อๆ แบบนั้นจะทำลายอาวุธของข้าได้ยังไง
‪จริงอยู่ที่ว่าเจ้าเป็นช่างฝีมืออันดับต้นๆ
‪แต่ในฐานะนักรบ เจ้ายังห่างชั้นกับข้ามาก
‪หากเป็นปรมาจารย์ ‪ถึงใช้กิ่งไม้ ก็ยังเป็นดาบชั้นยอดได้
‪หากเป็นพวกมือสมัครเล่น ‪ถึงใช้ดาบชั้นเลิศก็กลายเป็นดาบทื่อๆ ได้
‪จำไว้ให้ดีล่ะ
‪โอมินัสเนบิวลา
‪ฟลายอิ้งซอเซอร์
‪คนที่ปกป้องไม่ได้แม้กระทั่งตัวของตัวเอง
‪ไม่มีทางอยู่ใน…
‪สนามรบได้หรอก
‪เอานี่ไป
‪จบลงตรงนี้แหละ
‪คิลเลอร์แฟร์รี่
‪การโจมตีของข้า…
‪อย่างนี้เองเหรอ
‪ต่อไปก็เป็นตาข้าบ้างล่ะ
‪โทษทีนะ ดาห์เลีย
‪ข้าว่าเจ้าคงมั่นใจในฝีมือของตัวเอง
‪แต่ข้าเคยสู้กับสัตว์ประหลาด ‪ที่ฝีมือเหนือชั้นกว่ามาแล้ว
‪นี่ เมลีโอดาส
‪เจ้านั่นไม่ได้ฟังที่เจ้าพูดแล้วล่ะ
‪แย่จัง เผลอทำเกินเหตุจนได้
‪- เมลีโอดาส ‪- รู้แล้วล่ะ
‪นั่นมัน
‪แสงจำแลง
‪ข้าต้องขอบคุณพวกเจ้าจริงๆ
‪ถ้าพวกเจ้าไม่รีบมาช่วย
‪ข้าก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับอาณาจักรนี้
‪ขอโทษด้วยนะที่ทำลายงานแต่งงานเจ้าน่ะ
‪ไม่เป็นไร ไม่ต้องคิดมากหรอก
‪ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลาที่ควรจะจัดงานแต่งด้วย
‪แต่ปัญหาก็ยังไม่คลี่คลายอยู่ดี
‪หมายความว่าไงกันแน่ คิง
‪พูดอะไรดูมีลับลมคมในอยู่ได้
‪ข้าคิดว่าดาห์เลียกับดับส์
‪เป็นคนที่คอยบงการทุกคนเอาไว้
‪แต่ถ้าเกิดว่า…
‪มีคนอื่นที่คอยบงการสองคนนั้นอีกทีล่ะ
‪จะบอกว่ามีคนที่คอยบงการ
‪ราชาแห่งภูตรุ่นที่สองกับยักษ์ช่างฝีมือ ‪อยู่อีกอย่างนั้นหรือ
‪แล้วคนที่ทำเรื่องแบบนั้นจะเป็นใครล่ะ
‪ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน
‪แต่ถ้าให้ข้าพูดตรงๆ
‪ข้าไม่คิดเลยว่าสองคนนั้น ‪จะก่อเรื่องได้มากมายถึงขนาดนี้
‪เจ้าคิดมากเกินไปแล้วนะ
‪- ใช่ไหมล่ะ กิล ‪- อืม
‪ดูท่าว่าลางสังหรณ์ของพี่เขาจะไม่คลาดเคลื่อนนะ
‪ต้องรีบไปบอกเรื่องนี้กับทุกคน
‪ไม่อย่างนั้นที่โลกมนุษย์ต้องเกิดเรื่องใหญ่แน่
‪ไม่ได้เจอกันนานนะ มาเอล
‪โดนเล่นงานมาอย่างสะบักสะบอมเลยนะ
‪เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม
‪ขอบคุณที่ช่วยไว้นะครับ
‪แต่ว่านี่เป็นปัญหาของเราเผ่าเทพธิดา…
‪ผิดแล้ว ‪นี่เป็นปัญหาที่เกี่ยวข้องกับทุกเผ่าพันธุ์เลยล่ะ
‪นี่ นี่คือคนที่คอยบงการ ‪ดาห์เลียกับดับส์อยู่จริงๆ เหรอ
‪หลับไปนานถึง 3,000 ปี เลยเบลอๆ น่ะ
‪คงจะเลอะเลือนจนแยกแยะว่า ‪ใครเป็นมิตรหรือศัตรูไม่ออกแล้วล่ะ
‪ขอร้องล่ะครับ…
‪ท่านช่วยคิดทบทวนใหม่ด้วยเถอะครับ
‪มหาเทพสูงสุด
‪นี่เป็นครั้งแรกที่เราได้พบหน้ากันสินะ
‪กลุ่มอัศวินเจ็ดบาป
‪ในช่วงที่ข้าถูกผนึกและหลับใหลอยู่นั้น
‪ข้าได้เห็นภาพเรื่องราวทั้งหมดผ่านสายตา ‪ของอลิซาเบธ ลูกสาวของข้า
‪สมกับเป็นผู้ที่โค่นล้มราชาปีศาจลงได้
‪ฝีมือของพลทหารทั่วไปคงไม่คู่ควรกับพวกเจ้าสินะ
‪คนที่คอยบงการดาห์เลียกับดับส์อยู่เบื้องหลัง
‪คือท่านเองสินะ
‪ทำไมถึงได้จ้องจะเล่นงานพวกข้าล่ะ
‪พวกเขาได้มอบการเสียสละที่ล้ำค่า ‪เพื่อโค่นล้มราชาปีศาจ
‪และทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์จบลง
‪นั่นถือเป็นบาปด้วยหรือ
‪ช่างโง่เขลานัก สงครามมันไม่ควรจบด้วยซ้ำ
‪สงครามศักดิ์สิทธิ์ไม่ควรมีวันสิ้นสุด
‪หมายความว่ายังไงกัน
‪พอได้แล้วมั้ง
‪เอาแต่พูดพล่ามอยู่ได้ น่ารำคาญชะมัด
‪ถ้าอยากสู้มากขนาดนั้นล่ะก็ ‪เดี๋ยวพวกเราจะสนองให้
‪แบบนั้นสิดี
‪ท้ายที่สุด พวกเจ้าก็ยังไม่เข้าใจ ‪ในเหตุและผลของโลกใบนี้อยู่ดี
‪สรรพสิ่งที่ข้ารังสรรค์ขึ้นมาเอ๋ย
‪จงทำลายกลุ่มอัศวินเจ็ดบาป ‪และพันธมิตรทั้งหมด…
‪ให้พินาศไปเสียเถอะ
‪ท่านหัวหน้าอัศวินเฮาเซอร์
‪เราควรเลือกเข้าข้างใครดีครับ
‪เจ้าพวกโง่ ถามใจตัวเองดูก็รู้แล้ว
‪จะเข้าข้างคนที่เรียกตัวเองว่าเทพเจ้า
‪แต่ดูถูกดูแคลนทุกสิ่ง
‪หรือเข้าข้าง ‪กลุ่มคนที่เสียเลือดเสียน้ำตามาหลายครั้ง
‪และคอยปกป้องพวกเราไว้
‪คำตอบมีเพียงหนึ่งเดียว
‪ขอร้องล่ะ พวกเขาถูกมหาเทพสูงสุดควบคุมอยู่
‪อย่าฆ่าพวกเขาเลยนะครับ
‪ไอซ์แองเคอร์
‪บอมบ์ช็อค
‪ทุกคน เลี่ยงการโจมตีจุดสำคัญไว้นะครับ
‪อันตราย
‪ข้าขอโทษ
‪ข้าขออะไรเห็นแก่ตัวแท้ๆ
‪ไม่เลย ไม่เห็นแก่ตัวหรอกค่ะ
‪พวกเขาคือพรรคพวกคนสำคัญใช่ไหมล่ะคะ
‪ขอบคุณนะ
‪ลุยกันเลย กิล
‪เข้าใจแล้ว เฮาเซอร์
‪เครซี่วินด์
‪ค้อนจักรพรรดิสายฟ้า
‪- ท่าประสาน สไปเดอร์เน็ตแครช ‪- ท่าประสาน สไปเดอร์เน็ตแครช
‪ทุกคน ตาสว่างเสียทีเถอะ
‪ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…
‪ข้าไม่ให้ผ่านเข้าไปได้หรอก
‪อย่ามาดูถูกกันนะ
‪พวกเราคือนักรบที่รอดกลับมา ‪จากสงครามศักดิ์สิทธิ์เชียวนะ
‪ช่างโง่เขลานัก
‪- หา ‪- หา
‪สายฟ้าเทพเจ้า
‪อย่างนี้นี่เอง
‪ทนการโจมตีของข้าได้สินะ
‪นี่มันพลังเวทแบบไหนกัน
‪แม้แต่สายล่อฟ้าของกิเดี้ยน ‪ก็ยังดูดซับมาได้ไม่หมดเลย
‪แม้แต่พรรคพวกของตัวเองก็ถูกโจมตีไปด้วย
‪ถ้าโจมตีมาอีกรอบ ‪ไม่ใช่แค่พวกเราที่จะรับความเสียหายไม่ไหว
‪คนอื่นๆ เองก็จะพลอยไม่ไหวไปด้วย
‪ถ้าเช่นนั้น ข้าคงต้องใช้อีกหน
‪บอกแล้วไงว่า อย่ามาดูถูกกันน่ะ
‪(แอสซอลต์ฮันต์)
‪ใช่แล้ว พวกเรานี่แหละ ‪ที่จัดการราชาปีศาจนั่นได้
‪โอหังนัก
‪ไม่ปล่อยให้ลงมือหรอก
‪เบรกเกอร์ออฟ
‪รู้ไหมว่าข้าคือใคร
‪ข้าถ่วงเวลาได้แค่วินาทีเดียวนะ
‪แค่นั้นก็พอแล้ว รัชร็อค
‪เผด็จศึกในครั้งเดียวเลย
‪- ได้เลย ‪- แน่อยู่แล้ว
‪- ไม่จริง ‪- การโจมตีไม่ได้ผลเหรอ
‪อย่างนี้นี่เอง
‪การโจมตีทางกายภาพ ‪ใช้กับมหาเทพสูงสุดไม่ได้ผล
‪แบบเดียวกับที่ใช้พลังเวท ‪โจมตีราชาปีศาจไม่ได้ผลสินะ
‪หยุดนะ พวกเจ้าสู้อะไรมหาเทพสูงสุดไม่ได้หรอก
‪ถ้าอย่างนั้นก็ต้องจัดการด้วยพลังเวทแล้ว
‪หอกวิญญาณแดร์เรนฮาร์ต รูปแบบที่สี่
‪ซันฟลาวเวอร์
‪(พลังศักดิ์สิทธิ์แห่งปีกทั้งสิบ)
‪เป็นการโจมตีที่ไม่เลวเลย
‪น่าเสียดาย ที่พลังเวทบริสุทธิ์ของต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์
‪เข้ากันได้ดีกับพลังเวทของข้า
‪สายฟ้าเทพเจ้า
‪ให้ตายสิ ทีแรกก็พ่อของหัวหน้า
‪มาคราวนี้ก็แม่ขององค์หญิงอีก
‪เจ้าคิดว่าตัวเองเป็นใครมิทราบ
‪คนที่ทนรับสายฟ้าเทพเจ้าของข้าได้
‪มีเพียงคนที่รอดกลับมาจากนรกเท่านั้นสินะ
‪เป็นไง
‪โดนสายฟ้าเทพเจ้าของตัวเองแล้ว ‪รู้สึกยังไงบ้างล่ะ
‪ท้ายที่สุด ข้าก็คือพลังแห่งแสงสว่าง
‪อย่างมาก เจ้าก็ได้แค่สร้างรอยขีดข่วนให้ข้า
‪งั้นก็ลองดูสิว่าใครจะทนได้นานกว่ากัน
‪ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์
‪ในทางกลับกัน เจ้าก็รำคาญใช่ไหมล่ะ
‪น่าขันนัก
‪พวกเจ้ายังคิดว่าจะชนะข้าได้อีกเหรอ
‪จริงอยู่ที่โอกาสชนะของพวกเราแทบเป็นศูนย์
‪แต่ถึงอย่างนั้น พวกเราก็ไม่มีทางยอมแพ้หรอก
‪เราจะสู้เผื่อในส่วนของเอสคานอร์
‪ที่เคยสู้เคียงบ่าเคียงไหล่มาด้วยกัน
‪และยอมตายเพื่อปกป้องพวกเราด้วย
‪ทั้งในตอนนี้และวันข้างหน้า
‪พวกเราทุกคนก็จะเอาชนะไปด้วยกัน
‪ไม่ยอมให้เจ้าช่วงชิงไปโดยไร้เหตุผลหรอกน่า
‪รีบไสหัวไปได้แล้ว
‪ที่นี่ไม่ใช่ที่ของเจ้า
‪ถ้าโดนการโจมตีครั้งนี้ล่ะก็ ‪คงทนกันต่อไม่ไหวแล้วล่ะ
‪เพราะบันแท้ๆ เลย ดันไปพูดยั่วโมโหเข้าให้น่ะ
‪แล้วทำไมถึงเป็นข้าล่ะ คนผิดคือคิงต่างหาก
‪อย่าดึงข้าเข้าไปเกี่ยวด้วยสิ
‪จงหายไปเสียเถอะ
‪ฟูลเคาน์เตอร์
‪(ฟูลเคาน์เตอร์)
‪นี่เจ้า…
‪ดูท่าว่าจะทำให้เจ้าหัวเสียจริงๆ ด้วยนะ
‪ในที่สุดก็มาสักที
‪มาช้าเป็นบ้าเลย
‪นี่ กิล
‪ข้านึกแล้วเชียว ว่ายังไงเขาก็ต้องมา
‪- เมลีโอดาส ‪- เมลีโอดาส
‪ไม่เป็นไรแล้วนะ
‪ท่านอลิซาเบธ
‪คู่หู ไปฮันนีมูนกันมาหนำใจเลยสินะ
‪ก็นะ ที่จริงข้าตั้งใจจะเที่ยวเรื่อยเปื่อย ‪ให้นานกว่านี้น่ะ
‪หัวหน้า
‪ทำไมถึงไปฮันนีมูนกัน
‪ตอนที่พวกข้าจัดพิธีแต่งงานล่ะ
‪ก็เจ้าบอกข้าว่าจะแต่งเดือนหน้านี่นา
‪อ้าว พูดแบบนั้นไปเหรอ
‪พวกข้าน่ะหลงๆ ลืมๆ เรื่องเวลาเสียด้วยสิ
‪เด็กต้องสาป เมลีโอดาส
‪เจ้าคือต้นเหตุของเรื่องทั้งหมด
‪เจ้าลวงหลอกอลิซาเบธ ลูกสาวข้า
‪และทำลายสงครามศักดิ์สิทธิ์ลงในที่สุด
‪เจ้ามีเรื่องที่อยากพูดแค่นี้ใช่ไหม
‪ไม่สิ มีเรื่องที่จะพูดแค่เรื่องนั้นสินะ
‪จงหายไปเสียเถอะ
‪(โอมินัสไบนด์)
‪มาจากไหนเนี่ย
‪นั่นน่ะเหรอ ไม่ใช่ฝีมือข้าหรอก
‪รีบจัดการสิ เมลีโอดาส
‪เซลดริส
‪ฟาดฟันพันเทวะ
‪ท่าประสาน
‪- ดาร์กเอ็กซีคิวชั่น ‪- ดาร์กเอ็กซีคิวชั่น
‪เมลีโอดาส
‪นอกจากเจ้าจะลงมือจัดการพ่อของเจ้าเอง
‪เจ้ายังจะลงมือกับแม่ ‪ของคนรักของเจ้าด้วยหรือ
‪เจ้าคงเจ็บปวดมากเลยสินะ
‪ผู้ให้กำเนิดที่แท้จริงของเจ้า ‪คือมหาเทพสูงสุดใช่ไหมล่ะ
‪ไม่เลยค่ะ
‪ผู้ให้กำเนิดแท้จริงของข้ามีแค่ท่านพ่อคนเดียวค่ะ
‪ข้ารักท่านพ่อที่รักลูกสาวอย่างข้า…
‪ไม่ว่าข้าจะเป็นยังไงก็ตาม
‪อลิซาเบธ
‪ได้โปรดหายตัวไปจากโลกที่พวกเราอยู่เถอะค่ะ
‪อลิซาเบธ
‪เจ้าพูดแบบนี้กับแม่ของเจ้าได้ยังไงกัน
‪จริงอยู่ ที่ว่าท่านอาจจะเป็น…
‪ผู้ที่ให้กำเนิดข้า
‪แต่ท่านกลับไม่มีความรู้สึกใดๆ อยู่เลย
‪หากท่านรักข้า ท่านก็คง…
‪ไม่สาปให้ลูกตัวเอง ‪ต้องทุกข์ทรมานในอนาคตแน่นอน
‪ข้าต้องขอบคุณเมลีโอดาส ‪และเพื่อนพ้องอีกมากมาย
‪ที่ทำให้ข้าเอาชนะโชคชะตาของตัวเองมาได้
‪และในเมื่อข้าถอนคำสาปได้แล้ว
‪ก็ถือว่าข้าเป็นอิสระ ‪จากการเป็นลูกสาวของท่านด้วย
‪อย่าสร้างความขัดแย้งไปมากกว่านี้เลยค่ะ
‪ถ้าหากท่านยังคิดที่จะทำร้ายคนสำคัญของข้า
‪และครอบครัวของข้าต่อไปอีกล่ะก็…
‪ข้าจะสู้กับท่านเองค่ะ
‪พวกเจ้าไม่เข้าใจอะไรเลย
‪เผ่าเทพธิดาและเผ่าปีศาจ
‪ต่างมีชะตากรรมให้ต้องสู้รบกันชั่วนิรันดร์
‪การยืดเยื้อสงครามศักดิ์สิทธิ์ไว้นั้น
‪มีไว้เพื่อรักษาสมดุลของโลกใบนี้ หาอื่นใดไม่
‪ทำให้สงครามศักดิ์สิทธิ์ยืดเยื้อ ‪เพื่อรักษาสมดุลของโลกงั้นเหรอ
‪ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ
‪ไม่มีเหตุผลอะไรหรอก
‪ตอนที่ร่างกายของข้า ‪กำลังจะถูกราชาปีศาจครอบครอง
‪ข้าเห็นความคิดทั้งหมดของเขา
‪ราชาปีศาจและมหาเทพสูงสุดถือกำเนิดขึ้น
‪และถูกกำหนดให้ต้องต่อสู้กันเรื่อยมา
‪สำหรับพวกเจ้า สงครามศักดิ์สิทธิ์…
‪เป็นเพียงแค่เกมเท่านั้นนั่นแหละ
‪อภัยให้ไม่ได้
‪ผลงานชั้นต่ำไม่มีสิทธิ์มากำหนด ‪ให้เทพเจ้าทำอะไรทั้งนั้น
‪อลิซาเบธ
‪ขอบคุณนะ เกลด้า
‪ถือว่าเรื่องที่ติดค้าง ‪ตอนสู้กับราชาปีศาจหายกันแล้วนะ
‪ข้าจะทำลายพวกเจ้า ‪แล้วเริ่มสงครามศักดิ์สิทธิ์ขึ้นใหม่อีกครั้ง
‪ช่างโง่เขลานัก หากเจ้ายังรักษา ‪พลังที่เหนือกว่าราชาปีศาจเอาไว้
‪เจ้าก็คงเอาชนะข้าได้แล้ว
‪ข้าเห็นด้วยกับความคิดของเจ้านะ
‪ถ้าเจ้านั่นเก็บพลังนั้นเอาไว้
‪พวกเราก็คงไม่ต้องมาลำบากจนถึงตอนนี้
‪แต่ เพราะแบบนั้นนั่นแหละ
‪พวกข้าถึงร่วมกันต่อสู้กับเจ้า
‪แบบเคียงบ่าเคียงไหล่อย่างนี้ไงล่ะ
‪(ดาร์กโพรมิเนนซ์)
‪ให้ตายสิ เป็นพี่ชายที่น่ารำคาญจริงๆ
‪ถ้าเรื่องนี้จบลงแล้ว…
‪คงต้องไปดื่มกันแล้วแหละ
‪ได้เลย
‪ทางที่พวกเจ้าเลือก ‪จะทำลายสมดุลของโลกใบนี้
‪และจะทำให้ยุคสมัยแห่งความโกลาหล ‪ถือกำเนิดขึ้น
‪จะยุคสมัยแห่งความโกลาหลหรืออะไรก็ช่าง
‪คนที่กำหนดโชคชะตาของพวกเรา ‪ก็คือตัวพวกเราเอง
‪พวกเราเล่นตามเกมของเจ้ามามากพอแล้ว
‪- ท่าประสาน ไทแรนท์คิลลิ่ง ‪- ท่าประสาน ไทแรนท์คิลลิ่ง
‪ขอบใจนะ
‪หัวหน้า
‪สมเป็นหัวหน้าจริงๆ
‪- เจ้าคือวีรบุรุษของพวกข้าเลยนะครับ ‪- ยอดเลย
‪เมลีโอดาส
‪ยุคสมัยของเหล่าเทพเจ้าจบลงแล้ว
‪เอาล่ะๆ
‪เอาล่ะๆ เรามาฉลองครั้งใหญ่
‪ให้กับพิธีอภิเษกสมรสของทั้งสองกันเถอะ
‪ท่านพ่อ
‪ว่าไง ฮอว์ก ไวลด์ พวกเจ้ามาด้วยเหรอ
‪พวกข้าต้องมาสิ ฝ่าบาท ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
‪ตัวข้านุ่มฟูจะตาย ไม่เป็นไรหรอก
‪เมลีโอดาส ท่านพ่อเรียกหาท่านอยู่นะ
‪เมลีโอดาส อยู่ที่ไหนกัน…
‪เจ้านี่พิลึกคนจริงๆ
‪ที่ไปเป็นราชาของอาณาจักรมนุษย์เนี่ย
‪เจ้าเองก็คงจะเหนื่อยน่าดูเลยนะ
‪พยายามเข้าล่ะ ราชาปีศาจป้ายแดง
‪อย่ามาเรียกฉายาอะไรที่ดูอ่อนปวกเปียกแบบนั้นสิ
‪งั้นเหรอ
‪จะว่าไป เจ้ากับเกลด้าจะแต่งงานกันไหมเนี่ย
‪ข้าไม่สนใจขนบธรรมเนียมของพวกมนุษย์หรอกนะ
‪ต่อให้ข้าไม่ทำแบบนั้น ‪ในใจของข้าก็มีแค่เกลด้าคนเดียวอยู่แล้ว
‪เกลด้าเป็นผู้หญิงที่ดีเลยนะ
‪แน่นอนสิ
‪ไว้เจ้ามาที่แดนปีศาจสักวันนะ
‪ข้าไปได้เหรอ
‪ก็แค่เรียกมาช่วยฟื้นฟูปราสาทกับเมืองนั่นแหละ
‪งั้นเหรอ
‪ไว้เจอกันใหม่นะ ท่านพี่
‪ได้เลย
‪ยุคสมัยของเหล่าเทพเจ้าจบลงแล้ว
‪จากนี้ไป ยุคสมัยที่จะเริ่มขึ้น ‪คือยุคแห่งความโกลาหลของมนุษย์
‪คำบรรยายโดย: สุมยา มวยดี