Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ศึกตำนาน 7 อัศวิน: ‎แค้นเอดินเบอระ ภาค 1)
‎(ตอนเหนือของบริทาเนีย อาณาจักรลีโอเนส)
‎- นี่แน่ะ เจอนี่หน่อยเป็นไง ‎- ไม่ได้ผลหรอก
‎ทั้งสองท่านคะ…
‎นี่แน่ะ
‎ฝีมือเจ้านี่ใช่เล่นเลยนะ
‎เจ้าก็เหมือนกัน
‎มันแหงอยู่แล้วน่า
‎ก็ท่านพ่อของข้าคือเมลีโอดาส ‎แห่งกลุ่มอัศวินเจ็ดบาปนี่นา
‎ถ้าอย่างนั้นเจ้าคงรู้อยู่แล้วว่าพ่อของข้าเป็นใคร
‎สนุกจังเลย
‎สนุกสุดๆ …
‎จนหัวใจข้าเต้นตึกตึกไม่หยุดเลย
‎นี่ข้า เป็นอะไรไป หัวข้า…
‎เลือดในกายข้าเดือดพล่านไปหมดเลย
‎นี่
‎องค์ชายทริสตัน
‎องค์ชายไม่อยู่ที่ลานกลางปราสาทแฮะ
‎ทางนี้ก็เหมือนกันค่ะ ‎ทั้งที่ข้าหาทั่วห้องแล้วแท้ๆ
‎องค์ชายทริสตัน
‎พวกเราตามหาทั้งนอกและในปราสาทแล้ว ‎แต่ยังไม่พบองค์ชายเลยครับ
‎ทำอย่างไรกันดีครับ ฝ่าบาทเมลีโอดาส
‎เอาล่ะ
‎เอาอีกแล้ว เจ้าลูกคนนี้
‎เยี่ยมมากเลย
‎ฝีมือการขี่ม้าของเจ้าไม่เป็นสองรองใครแล้วนะ
‎เป็นเพราะคำชี้แนะ ‎ที่ได้รับจากคุณกอว์เธอร์นั่นแหละครับ
‎ข้าคงไม่มีอะไรจะสอนเจ้าอีกแล้วล่ะ
‎ไม่หรอกครับ ยังมีเรื่องที่ข้าอยากเรียนรู้ ‎จากคุณกอว์เธอร์อีกเยอะเลยครับ
‎แล้วคุณกอว์เธอร์ตั้งใจจะอยู่ที่ปราสาท ‎ไปถึงเมื่อไหร่เหรอครับ
‎ข้าตั้งใจว่าจะขอรบกวนไปอีกสักพักน่ะ
‎แต่จะว่าไปนะ ทริสตัน
‎เจ้ามาขี่ม้ากับข้าแบบนี้จะไม่เป็นไรแน่เหรอ
‎หัวหน้า ไม่สิ
‎ไม่ใช่ว่าเจ้าสัญญาอะไรไว้กับท่านพ่อหรอกเหรอ
‎แน่นอนว่าไม่เป็นไรอยู่แล้วล่ะครับ
‎จริงเหรอ
‎มีอะไรกวนใจเจ้าอยู่หรือเปล่า
‎ไม่มีอะไรกวนใจหรอกครับ
‎คือว่า…
‎ใครก็ได้ ช่วยด้วย
‎มีอะไรเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไปดูกันเถอะครับ
‎เร็วเข้า
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ทำใจดีๆ ไว้
‎ทุกคน เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ
‎องค์ชายทริสตัน
‎อยู่ดีๆ ล้อรถม้าก็หลุดออกมาครับ
‎ทั้งสองคนที่อยู่บนรถม้าก็เลย…
‎ทำใจดีๆ ไว้ เจ็บตรงไหนบ้างครับ
‎กล้ามเนื้อเอกซ์เทนเซอร์ คาร์ไพ เรเดียลิส ‎ลองกัสข้างขวาของผู้ชายข้างหน้าเจ้าฉีกขาด
‎ส่วนอีกคนกระดูกช่วงซี่โครงอ่อนด้านขวา
‎กับกระดูกอ่อนบริเวณปลายกระดูกอกหัก
‎ก่อนอื่นควรรีบพาไปที่โอสถสถานของเฮนดริกสัน…
‎เข้าใจแล้วครับ
‎นี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม
‎ข้าไม่เจ็บแล้ว
‎เหลือเชื่อเลย
‎อย่างนี้นี่เอง
‎เจ้ามีพลังเหมือนกับท่านแม่ของเจ้าสินะ
‎เชิญเลยค่ะ
‎ที่เหลือไม่มีอะไรแล้วล่ะ ขอบคุณมากนะ
‎ดีล่ะ
‎ถ้าจะกินข้าวยังไงก็ต้องนั่งใกล้กันนั่นแหละนะ
‎ไม่งั้นก็ไม่สนุกสินะคะ
‎แล้ว ทำไมวันนี้เจ้าถึงโดดซ้อมล่ะ
‎เกิดอุบัติเหตุในเมือง
‎ข้าก็เลยไปช่วยคนเจ็บมา
‎ขี้จุ๊เห็นๆ
‎เจ้ามัวแต่ไปขี่ม้ากับกอว์เธอร์มาไม่ใช่เหรอ
‎แต่ที่ข้าบอกว่าไปช่วยคนเป็นเรื่องจริงนะ
‎แล้วเมื่อวานล่ะ
‎ข้าไปเรียนวิธีปรุงยากับคุณเฮนดี้น่ะ
‎เพราะข้ารักษาบาดแผลให้คนอื่นได้
‎แต่ข้ารักษาอาการป่วยเหมือนกับท่านแม่ไม่ได้
‎แล้วก็…
‎เจ้าผันตัวมาเป็นนักปรุงยาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทริสตัน
‎ความฝันของเจ้า
‎คือการเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ‎ผู้ที่คอยลงโทษคนชั่วไม่ใช่เหรอ
‎นั่นมันสมัยที่ข้ายังเด็กนี่นา
‎ตอนนี้เจ้าก็ยังเป็นเด็กอยู่นะ
‎ท่านพ่อไม่เคยเข้าใจความรู้สึกของข้าหรอก
‎อิ่มแล้วล่ะครับ
‎ทริสตัน
‎- ใครก็ได้มานี่ที ‎- ไม่เป็นไรนะคะ
‎อะไรเนี่ย นี่เจ้า…
‎ใช้พลังนั่น
‎ข้า เป็นคนทำเหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎คือว่า องค์ชายทริสตัน…
‎อย่ามายุ่งนะ ข้าไม่เป็นไร
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้นะ
‎ข้าขอโทษ ข้าขอโทษ
‎ทริสตัน
‎ท่านแม่
‎กลุ้มใจอะไรอยู่เหรอจ๊ะ
‎ข้าไม่ต้องเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ ‎แล้วคอยลงโทษคนชั่วก็ได้ใช่ไหม
‎เป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่คอยช่วย ‎ผู้คนที่เดือดร้อนไม่ได้เหรอ
‎เป็นความคิดที่วิเศษมากเลยจ้ะ
‎สมกับเป็นลูกจริงๆ
‎ใช่ไหมล่ะครับ
‎หน้าที่ของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ ‎มีแค่การต่อสู้อย่างเดียวนี่นา
‎แต่ว่านะ ทริสตัน
‎ถ้าสมมติว่าถึงเวลาที่ลูกต้องต่อสู้ ‎เพื่อช่วยใครสักคนขึ้นมา
‎ลูกจะทำยังไงเหรอจ๊ะ
‎ท่านพ่อของลูก ‎คือคนที่รู้เรื่องนี้ดีกว่าใครๆ เลยนะ
‎ถ้าลูกมีเรื่องกลุ้มใจ ก็น่าจะลองคุยกับพ่อเขาดู…
‎ราตรีสวัสดิ์ครับ
‎ทริส…
‎(ป่าอัลปา)
‎เจ้าพวกนี้
‎นี่มันอะไรกันเนี่ย
‎อะไรกัน พอทีเถอะ
‎แกนดอฟ
‎ทำยังไงดีล่ะเนี่ย
‎ให้ตายสิ ทำไมป่าเถื่อนขนาดนี้เนี่ย
‎พ่อจ๋าโดนเล่นงานซะแล้ว…
‎นี่เจ้า
‎ไม่ได้นะ ถ้าร้องไห้ตอนนี้ เดี๋ยวพวกมันก็เจอ…
‎เจอพวกเราเข้าให้น่ะสิ
‎ต้องเผ่นแล้วล่ะค่ะ
‎วิ่งให้สุดแรงเกิดเลย
‎ออกไม่ได้แฮะ
‎ใครน่ะ
‎ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเป็นใคร แต่ขอบคุณมากนะคะ
‎ว่าแล้วเชียว ข่าวลือที่ว่าเป็นเรื่องจริงสินะ
‎เจ้าเป็นใครเหรอ
‎ที่ว่าข่าวลือหมายความว่าไงเหรอคะ
‎ดูเหมือนหมู่นี้จะมีพวกตัวประหลาด
‎บุกโจมตีหมู่บ้านพวกยักษ์กับภูตไปทั่ว
‎แล้วก็จับพวกเขาไปที่ไหนสักแห่ง
‎พวกเขาพาพ่อจ๋ากับคนอื่นๆ ไปด้วยเหรอ
‎คงงั้นแหละ
‎เราต้องรีบไปช่วยพวกเขาแล้ว
‎อย่าเพิ่งวู่วามสิ
‎จำนวนศัตรูมันมีเยอะมากนะ
‎ต่อให้ไปหาตอนนี้ สุดท้ายก็โดนจับอยู่ดี
‎ถ้าเป็นอย่างนี้ รีเซล่าคง…
‎พ่อจ๋า…
‎มันตามมาเจอจนได้
‎ก่อนอื่น เราต้องออกจากที่นี่แล้วล่ะ
‎ไว้คิดหาวิธีทีช่วยคนอื่นทีหลังก็แล้วกัน
‎รอด้วยสิ
‎(ปราสาทเอดินเบอระ)
‎ปล่อยข้าสิ
‎ปล่อยข้า
‎ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ
‎ใครก็ได้ นี่มันอะไรกัน
‎ปล่อยเราออกจากที่นี่ซะ
‎ปล่อยเราซะ
‎ปล่อยนะ
‎เอาพวกเรามาขังแบบนี้ ตั้งใจจะทำอะไรกันแน่
‎เลิกโวยวายสักที
‎เดี๋ยวข้าจะปล่อยพวกเจ้าไปตามที่ขอแน่นอน
‎อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วเจ้าจะรอดไปได้นะ ‎เจ้ามนุษย์
‎นี่ ทำไมในที่แบบนี้
‎ถึงมีพวกปีศาจด้วยล่ะ
‎ไม้เท้าแห่งความโกลาหลเอ๋ย
‎จงแสดงพลังให้ข้าเห็นเสียเถิด
‎บรรดาเผ่าพันธุ์แสนต่ำช้า ‎ผู้จงเกลียดจงชังมนุษย์ทั้งหลาย
‎นับแต่นี้ไป พวกเจ้า
‎- จะถือกำเนิดขึ้นใหม่ ‎- ไม่นะ
‎- และมาเป็นข้ารับใช้ผู้ซื่อสัตย์ของข้า ‎- อย่า
‎ยอดเยี่ยมมากครับท่าน
‎พรีสต์ ถึงเวลาอันสมควรแล้วล่ะ
‎ถ้าเจ้าเตรียมการเรียบร้อยแล้วก็ลงมือได้เลย
‎ครับท่าน
‎เอมพ์ตี้
‎พวกเจ้าจงไปจับตัว…
‎เผ่าพันธุ์อื่นนอกจากมนุษย์ ‎ที่อยู่ทั่วแผ่นดินนี้ต่อได้เลย
‎วันที่ข้าจะชำระแค้นได้มาถึงแล้ว
‎เริ่มจากเจ้าพวกนั้นก่อนเลยก็แล้วกัน
‎องค์ชายทริสตัน องค์ชายทริสตันครับ
‎เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ ตื่นได้แล้วครับ ‎องค์ชายทริสตัน
‎ขอนอนต่ออีกหน่อยนะ
‎เกิดเรื่องใหญ่ขึ้นกับองค์ราชินีเอลิซาเบธครับ
‎ท่านแม่เป็นอะไรไปเหรอ
‎องค์ราชินีเอลิซาเบธทรุดลงไปครับ
‎โอ๊ย
‎องค์ชายทริสตัน
‎- ท่านแม่ ‎- เอลิซาเบธ
‎ทำใจดีๆ ไว้นะ
‎องค์ชายทริสตัน…
‎ท่านแม่เป็นอะไรไปเหรอครับ
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎เมื่อเช้าอยู่ดีๆ นางก็ทรมานขึ้นมา
‎แล้วก็หมดสติไปอย่างนั้นเลย
‎ทั้งที่เมื่อคืนยังสบายดีอยู่แท้ๆ
‎คุณเฮนดี้ ท่านแม่ไม่สบายเหรอครับ
‎เปล่าหรอก ข้าลองให้ยาหลายแขนงแล้ว
‎แต่ไม่ได้ผลเลยสักตัว
‎นี่คงจะเป็นผลมาจากเวทมนตร์บางอย่าง
‎แถมมันยังแข็งแกร่งซะด้วย
‎ใครกันที่ทำแบบนี้ แล้วทำไปเพื่ออะไรกันแน่
‎เวทดรูอิดของคุณเฮนดี้ใช้ไม่ได้ผลเลยเหรอครับ
‎ข้าลองดูแล้ว แต่ไม่ได้ผลเลย
‎ถ้าใช้พลังเวทขององค์ราชินีเอลิซาเบธ ‎ก็คงจะจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ยาก
‎แต่ตัวท่านในตอนนี้คง…
‎ท่านพ่อ หลบข้าหน่อย
‎ทริสตัน
‎ข้าจะเป็นคนช่วยท่านแม่เอง
‎ที่นี่ที่ไหนเนี่ย
‎ว่าแล้วเชียว มีใครสักคนกำลังปองร้ายท่านแม่
‎ใครน่ะ
‎เขาเกลียดชังอะไรท่านแม่กันเนี่ย
‎ยกโทษให้ไม่ได้
‎ข้าไม่ยกโทษให้แน่
‎เป็นอะไรไปเหรอ พรีสต์
‎ดูเหมือนจะมีคนจับได้แล้วล่ะครับ
‎ว่าไงนะ
‎เจ้าหมายถึงเมลีโอดาสเหรอ
‎ไม่ใช่ครับ
‎ไม่ใช่เขาหรอก แต่เป็นคนที่มีพลังเวทน้อยกว่านั้น
‎ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็ไม่ต้องไปสนใจหรอก
‎คงจะเป็นพวกจอมเวทจากในวังนั่นแหละ
‎เจ้าร่ายเวทต่อได้เลย
‎ครับท่าน
‎ต้องให้พวกมันทุกข์ทรมานมากกว่านี้
‎ไหวหรือเปล่า
‎เราคงถอนคำสาปนี้ไม่ได้ ‎ถ้าใช้พลังเวทของคนอย่างข้าเพียงคนเดียว
‎ทริสตัน เจ้าไปพักสักหน่อยเถอะ
‎แต่ว่า…
‎เอะอะโวยวายอะไรกันแต่เช้าเหรอ
‎ทริสตัน
‎- ร่าเริงแต่เช้าเลย… ‎- กอว์เธอร์
‎ข้ารู้แล้ว ว่าคำสาปถูกร่ายมาจากที่ไหน
‎องค์ชายทริสตัน
‎ข้าจะต้องช่วยท่านแม่ให้ได้เลยคอยดู
‎ข้าไม่รู้แน่ชัดหรอกนะ
‎แต่ดูเหมือนว่าทริสตัน ‎กำลังมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออกน่ะ
‎ทิศตะวันออกเหรอ
‎ที่นั่นมีอะไรอยู่กันแน่
‎เอลิซาเบธ
‎เมลีโอดาส…
‎ช่วยหยุดทริสตัน…
‎ทำใจดีๆ ไว้ก่อนนะ
‎ข้าเคยอ่านเจอในตำราโบราณ
‎ว่าการถอนคำสาปที่แข็งแกร่งนั้น มีอยู่สองวิธี
‎วิธีแรก คือใช้พลังในการรักษาของเผ่าเทพธิดา
‎อีกวิธีหนึ่ง คือการใช้ยาสูตรลับ
‎ที่สืบทอดกันมาในเผ่าภูต
‎เผ่าภูตเหรอ
‎คิวปิ๊ง
‎(ป่าราชาแห่งภูต)
‎นี่ๆ รู้หรือยังว่าป่าอัลปาโดนโจมตีไปแล้วนะ
‎รู้สิๆ น่ากลัวจังเลยเนอะ
‎ที่นี่จะถูกโจมตีไปด้วยไหมนะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอกน่า
‎ยังไงๆ ที่นี่ก็ยังมีราชาภูตกับราชินี…
‎- ยักษ์ ‎- ยักษ์
‎องค์ราชินีไดแอน
‎นี่ ทุกคน
‎มีใครพอจะเห็นลูกๆ ข้าอยู่แถวนี้บ้างไหม
‎เมื่อกี้พวกเราเห็นพวกเขาอยู่แถวลำธารค่ะ
‎จริงเหรอ
‎เราไปตามหาด้วยกันไหมคะ
‎ขอบคุณนะ
‎ให้ตายสิ
‎ชอบออกไปข้างนอก ‎แล้วไม่ยอมกินข้าวเช้าอยู่เรื่อยเลย
‎คราวนี้นี่แหละข้าจะ…
‎เอลิซาเบธเขา…
‎ว่าไงนะ
‎(อาณาจักรเบนวิค)
‎เป็นอะไรไปเหรอ บัน
‎เปล่าหรอก ข้าแค่สงสัยว่าป่านนี้ลูกชายของเรา
‎กำลังทำอะไรอยู่ที่ไหนน่ะ
‎ไม่ต้องห่วงหรอก
‎แลนสล็อตเป็นลูกของเจ้านี่นา
‎มันก็ใช่อยู่หรอก
‎เป็นอะไรไปเหรอ บัน
‎ว่าไงนะ
‎อย่างที่คิดไว้เลย
‎เจ้าพวกนั้นกำลังมุ่งหน้าไปทางทิศตะวันออก
‎นี่ ต้องทำยังไงถึงจะช่วยพวกเขาออกมาได้ล่ะ
‎ข้านึกแผนดีๆ ออกแล้วล่ะ
‎แล้วคิดแผนอะไรออกงั้นเหรอคะ
‎บอกคูลูมิลหน่อยสิ
‎ถ้าเสียงดังขนาดนี้ เดี๋ยวพวกมันก็ได้ยินหรอก
‎พวกเจ้าเงียบๆ หน่อยสิ
‎ไม่ผิดแน่ ทางนี้แหละ
‎แต่ว่า…
‎ที่ตรงนั้นจะมีอะไรอยู่กันนะ
‎ช่วยด้วย
‎อะไรเนี่ย
‎ภูตเด็กกับยักษ์เด็กงั้นเหรอ
‎ช้าก่อน พอแค่นี้แหละ
‎พวกเรายอมแพ้ ‎เรายอมจำนนแต่โดยดีแล้ว อย่าทำร้ายกันเลย
‎ท่านพูดบ้าอะไรออกมามิทราบคะ
‎พวกเราจะโดนเขาจับเหรอ
‎ข้าบอกแล้วไงว่าข้ามีแผนน่ะ
‎ข้าขอร้องล่ะ ยอมทำตาม…
‎หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ เจ้าคนป่าเถื่อน
‎หมอนั่น…
‎เกือบไปแล้วเชียว
‎หน้าเกือบกระแทกพื้นแล้วนะเนี่ย
‎อะแฮ่ม มาไล่ล่าเด็กๆ ที่ไร้ทางสู้แบบนี้
‎รู้ไหมว่ามันชั่วช้าแค่ไหน
‎เจ้าบ้า อย่ายั่วโมโหมันนะ
‎คู่ต่อสู้ของเจ้าคือข้าคนนี้…
‎อัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งลีโอเนส ทริสตันยังไงล่ะ
‎เจ้ากล้าโจมตีตอนที่คนอื่นกำลังพูดอยู่ได้ไงกัน
‎เสียมารยาทชะมัดเลย
‎เจ้านี่เพี้ยนไปแล้วหรือไง
‎เอาล่ะ มาสู้กันซึ่งๆ หน้าเลยแล้วกัน
‎พอได้แล้ว วางอาวุธลงซะ
‎มันจะโจมตีเราอีกรอบนะ
‎อัศวินศักดิ์สิทธิ์ผู้รักความยุติธรรม ‎ไม่มีคำว่ายอมแพ้หรอกนะ
‎ฟูลเคาน์…
‎สูงไปแล้ว
‎อันนี้ก็ต่ำไป
‎นี่เจ้า เล็งให้มันกลางๆ หน่อยไม่ได้หรือไง
‎เด็กคนนั้นเขากำลังทำอะไรอยู่น่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎มาแล้ว
‎ฟูลเคาน์เตอร์
‎สะท้อนการโจมตีกลับไปได้ด้วย
‎สุดยอด
‎นั่นคือฟูลเคาน์เตอร์สินะ
‎เรียบร้อย
‎พวกเจ้าปลอดภัยแล้วนะ
‎ข้าจัดการเจ้าคนไม่ดีให้แล้ว
‎เจ้านั่นคงหลาบจำ ‎แล้วไม่ทำเรื่องชั่วร้ายอีกแล้วล่ะ
‎- ข้างหลังเจ้า ‎- ข้างหลังเจ้า
‎ถ้าจะสู้ ก็ปิดฉากมันให้เรียบร้อยด้วยสิ เจ้างั่ง
‎เจ้าทำอะไรลงไป
‎ไม่เห็นต้องฆ่ากันเลยไม่ใช่เหรอ
‎เจ้าโง่
‎เอ๊ะ
‎กลวงโบ๋เลยเหรอ
‎ข้างในนั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรทั้งนั้น
‎เป็นปีศาจชุดเกราะ ‎ที่ถูกควบคุมด้วยเวทมนตร์ไงล่ะ
‎ให้ตายสิ กล้าพูดว่าไร้มารยาท ‎กับสัตว์ประหลาดได้ไงกัน โง่ชะมัด
‎เจ้านี่ปากเสียมากตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
‎ข้าพยายามช่วยพวกเจ้าเอาไว้นะ
‎- เจ้ามันยุ่งไม่เข้าเรื่อง ‎- อะไรนะ
‎ข้าจงใจให้โดนจับตัวและให้มันพากลับฐานทัพ
‎จะได้จัดการคนที่อยู่เบื้องหลังพวกมันให้น่วมไงล่ะ
‎เจ้าคิดจะทำอะไรเสี่ยงๆ ขนาดนี้เลยเหรอ
‎ก็วิธีนี้มันง่ายที่สุดไม่ใช่เหรอ
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ…
‎ขอโทษนะ ที่จริงพวกเพื่อนๆ ของพวกเรา
‎โดนพวกสัตว์ประหลาดพวกนี้จับตัวไปน่ะ
‎โดนจับตัวไปเหรอ โดนจับไปที่ไหน ทำไมล่ะ
‎แล้วเจ้าพวกนี้เป็นตัวอะไรกันแน่
‎คือว่า…
‎ถ้ารู้ก็คงไม่มาทำอะไรลำบากแบบนี้หรอก เจ้างั่ง
‎จากที่เขาเล่าให้ฟัง ดูเหมือนว่า ‎หมู่นี้เผ่าภูตกับเผ่ายักษ์ที่อยู่ตามที่ต่างๆ
‎เจอชะตากรรมแบบนี้เหมือนกันหมดเลย
‎ยังไงก็เถอะ
‎ฉันพอจะจับทางได้ว่าพวกมันว่าจะมุ่งหน้าไปที่ไหน
‎จริงเหรอ
‎จริงสิ จากที่นี่ไปทางทิศตะวันออกน่ะ
‎ทิศตะวันออกเหรอ
‎ถ้าพวกเจ้าไม่ว่าอะไร
‎ข้าขอร่วมทางไปด้วยได้ไหม
‎นี่ อยู่ๆ องค์ชายแห่งอาณาจักรลีโอเนส ‎ก็นึกสนุกอยากมาร่วมวงด้วยงั้นเหรอ
‎อย่าดีกว่า
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจไปแบบเล่นๆ นะ
‎แน่นอนว่าข้าไม่ได้ไปแบบเล่นๆ อยู่แล้ว
‎ข้ามีเหตุผลที่ไม่ว่ายังไงก็ต้องไปที่นั่นให้ได้น่ะ
‎เหตุผลเหรอ
‎หุบปากไปเลยนะ เจ้าคนหัวรั้น
‎ยินดีที่ได้รู้จักค่า ข้าเป็นภูต มีนามว่าคูลูมิลค่า
‎ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ
‎เอ่อ ข้าชื่อทริสตัน…
‎ข้าเชื่อว่าโชคชะตากำหนดให้เราสองคน ‎ได้มารู้จักกันแน่ๆ
‎พระเจ้าคงประทานพรมาให้แน่เลยค่า
‎ฝากตัวด้วยนะ
‎ข้าชื่อมินิก้า
‎ข้าชื่อไทโรน
‎ดูเหมือนพวกเราจะเข้ากันได้ดีเลยเนอะ
‎เจ้าแข็งแกร่งมากเลย
‎- จะทำอะไรก็ทำ ‎- เท่มากเลยละ
‎ว่าแต่ เขาชื่ออะไรเหรอ
‎คือว่า ไม่มีใครรู้ชื่อของเขาน่ะ
‎พวกเจ้าไม่ได้เป็นเพื่อนกันหรอกเหรอ
‎เปล่าหรอก
‎พวกเราไม่เคยเห็นเขา ‎อยู่ในป่าที่เราอาศัยอยู่มาก่อนเลย
‎แต่เขาเป็นคนช่วยพวกเรา ‎ตอนที่สัตว์ประหลาดพวกนั้นบุกโจมตีน่ะ
‎จะว่าไป
‎คูลูมิลอยากรู้เรื่องของท่านทริสตัน ‎อีกเยอะๆ เลยล่ะค่ะ
‎เรื่องของข้าเหรอ
‎ท่านเป็นเจ้าชายจากลีโอเนสจริงๆ เหรอคะ
‎ครับ ประมาณนั้น
‎อุ๊ยตาย เจ้าชายขี่ม้าขาว
‎เยี่ยม ไป เลย
‎ถึงจะคนละเผ่าพันธุ์กัน
‎แต่ข้าก็พร้อมที่จะเป็น ‎เจ้าสาวของท่านทริสตันอยู่เสมอนะคะ
‎ใช่แล้ว เหมือนกับตำนานแห่งโลกภูต
‎ของราชาที่เป็นมนุษย์อย่างบันกับราชินีภูตอีเลน
‎ข้าเขินไปหมดแล้ว
‎นี่ เจ้าเป็นใครกันแน่
‎ฝีมือการใช้ธนูแบบนั้น คงไม่ใช่ภูตธรรมดาๆ สินะ
‎ข้าจะเป็นใครมันไม่สำคัญหรอก
‎รอยแผลนั่น…
‎อะไร
‎โทษที
‎ถึงอย่างนั้นก็เถอะ สัตว์ประหลาดพวกนั้น ‎กำลังมุ่งหน้าไปที่ไหนกันนะ
‎เรื่องแค่นี้เจ้ายังไม่รู้อีกเหรอ
‎เอ๊ะ
‎จากที่นี่ไปทางทิศตะวันออก
‎ไม่มีทั้งหมู่บ้านของมนุษย์
‎แถมไม่มียักษ์หรือภูตอาศัยอยู่เลย
‎มีอยู่แค่ที่เดียว…
‎เอดินเบอระไงละ
‎อาณาจักรที่ถูกตระกูลแวมไพร์ทำลายลง ‎เมื่อ 20 กว่าปีก่อน
‎แวมไพร์แห่งเอดินเบอระเหรอ
‎ข้าเคยได้ยินมาเหมือนกัน
‎จะว่าไป ท่านพ่อของข้า…
‎เล่าว่ากลุ่มอัศวินเจ็ดบาปเป็นคนจัดการไปแล้ว
‎อือ ใช่แล้ว
‎จากนั้นเมื่อ 12 หรือ 13 ปีก่อน
‎ดูเหมือนว่าผู้รอดชีวิตจากเอดินเบอระ ‎จะช่วยกันฟื้นฟูอาณาจักรร่วมกับพันธมิตร
‎และมนุษย์ที่มีอุดมการณ์เดียวกัน
‎ข้าเพิ่งเคยได้ยินเรื่องนี้เป็นครั้งแรกเลยละ
‎คงเพราะที่นั่นไม่ได้คบค้าสมาคมกับทางลีโอเนส
‎แหงอยู่แล้ว เพราะไม่นานหลังจากนั้น ‎เอดินเบอระก็ล่มสลายอีกครั้งยังไงล่ะ
‎เอ๊ะ
‎ผู้นำกลุ่มผู้รอดชีวิตที่เริ่มการฟื้นฟูอาณาจักร
‎ได้ขึ้นมาเป็นราชาองค์ใหม่ของเอดินเบอระ
‎แต่ราชาองค์นั้นปฏิเสธการคบค้าสมาคม ‎กับเผ่าพันธุ์อื่นนอกจากมนุษย์
‎และยังคอยรุกรานพวกภูตและยักษ์ ‎ที่อาศัยอยู่ในละแวกนั้นด้วย
‎ท้ายที่สุด ไม่ใช่แค่ประชาชน
‎แม้แต่พรรคพวกที่ร่วมสู้ด้วยกันมา ‎ก็ออกจากอาณาจักรนั้นไปด้วยความรังเกียจ
‎แม้จะไร้ผู้คนเคียงข้าง
‎องค์ราชาก็ยังคงนั่งอยู่บนบัลลังก์นั้นต่อไป
‎ฟังดูเป็นคนที่โดดเดี่ยวจังเลยเนอะ
‎อยากรู้จังว่าเขาจะเป็นราชาแบบไหน
‎เขาเคยเป็นอัศวินศักดิ์สิทธิ์ของลีโอเนสมาก่อนน่ะ
‎ข้าอยากจะพิสูจน์ให้เห็น
‎ว่าแม้แต่ปีศาจโบราณ ‎ก็สามารถตายด้วยน้ำมือมนุษย์ได้เหมือนกัน
‎ท่านเดนเซลครับ
‎ท่านตั้งใจจะลงมือจริงๆ หรือครับ
‎ไม่ต้องกังวลหรอก
‎ข้าเตรียมใจไว้แล้ว
‎เพื่ออนาคตของอาณาจักรแห่งนี้
‎ข้ายินดีพลีร่างกายอันแก่ชรานี้ให้
‎จงปรากฏกายซะ
‎ได้โปรด ช่วยเป็นพลังให้กับพวกเราด้วย
‎ให้เจ้าของร่างอันเป็นภาชนะของท่าน
‎สละชีพเพื่อเอาชนะเผ่าปีศาจด้วยเถิด
‎ขอปฏิเสธ
‎หนีไปแล้ว
‎สัตว์ประหลาดที่สังหารท่านเดนเซล…
‎สัตว์ประหลาดที่ล้างสมอง
‎และคอยบงการพวกเรา…
‎ไม่มีเหตุผลอะไรที่ข้าจะต้องรับใช้
‎อาณาจักรที่มีเผ่าปีศาจและเผ่าเทพธิดา ‎ขึ้นมาเป็นราชาและราชินี
‎ข้าจะสร้างอาณาจักรที่มีอยู่เพื่อมนุษย์เท่านั้น
‎องค์ราชาเดธเพียร์ซ
‎มีอะไรรึ
‎เมื่อครู่นี้ ข้าจับตำแหน่งของผู้ที่เอาชนะเอมพ์ตี้…
‎ได้น่ะครับ
‎ก็แค่พวกเด็กตัวเล็กๆ ไม่ใช่หรือไง
‎เรื่องนี้ช่างน่าตกใจเสียจริง
‎นี่มันถอดรูปมาจากเจ้าพวกนั้นเลยไม่ใช่หรือไง
‎ข้าพอได้ยินข่าวลือมาอยู่หรอกนะแต่จริงเหรอเนี่ย
‎อุตส่าห์ดั้นด้นมาด้วยตัวเอง ‎เพื่อช่วยแม่ที่กำลังทุกข์ทรมานงั้นเรอะ
‎ข้าตั้งใจจะสาปเอลิซาเบธ ‎และคอยเฝ้าดูความทุกข์ทรมานของเมลีโอดาส
‎แต่แบบนี้ ‎ข้าก็ยิ่งทำให้พวกมันเจ็บปวดได้มากขึ้นอีกสินะ
‎ไนท์ เมจ
‎ถึงตาพวกเจ้าแล้ว
‎นั่นมัน…
‎ปราสาทเอดินเบอระ
‎ต้องเป็นปราสาทนั้นไม่ผิดแน่
‎ข้าสัมผัสได้ถึงพลังเวท ‎ของคนที่ร่ายคำสาปใส่ท่านแม่
‎นี่ มองตรงนั้นสิ
‎พ่อจ๋านี่นา
‎เอาล่ะ
‎มาถึงที่หมายแล้วก็จริง ‎แต่ต่อจากนี้ไปนี่แหละคือปัญหา
‎ถ้าองค์ชายหน้าโง่ไม่เข้ามาขวางทางล่ะก็
‎ป่านนี้ข้าคงอยู่ในกรงนั่น ‎จนเข้าไปในปราสาทได้แล้ว
‎จะบุกเข้าทางด้านหน้าก็คงยาก
‎แถมยังไม่รู้ด้วยว่า ‎จะมีพวกหุ่นกลวงๆ อยู่ในปราสาทกี่ตัว
‎เดี๋ยวเราจะแอบเข้าไปทางด้านหลัง…
‎เฮ้ย ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย
‎ทำอะไรของเจ้าน่ะ
‎แน่นอนว่าก็ต้องไปช่วยทุกคนน่ะสิ
‎ดวงดาวเอ๋ยจงทอประกาย ‎ความยุติธรรมเอ๋ยจงอยู่ยง
‎ฟอลลิ่งสตาร์
‎ดีล่ะ
‎ท่านทริสตัน สุดยอดไปเลยค่า
‎คูลูมิลอดไม่ได้ที่จะประทับใจในตัวท่านค่า
‎ดีเสียที่ไหนล่ะ เจ้างั่ง
‎หัดใช้หัวคิดก่อนสิว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น ‎แล้วค่อยลงมือทำ
‎- เฮ้ย ล้อข้าเล่นอยู่รึไง ‎- เจ้าทำอะไรกับใบหน้าอันงดงาม
‎- เลิกทำอะไรบ้าๆ เถอะ ‎- ขององค์ชายทริสตันยะ
‎เดี๋ยวสิ นี่ไม่ใช่เวลามามัวทะเลาะกันนะ
‎- เอ๊ะ ‎- หืม
‎รีบๆ ใช้ฟอลเคาน์เตอร์ของเจ้าโจมตีคืนสิ
‎ไม่ใช่ "ฟอล" นะ ฟูลเคาน์เตอร์ต่างหาก
‎ฟูลเคาน์เตอร์
‎เจ้าเห็นเมื่อกี้นี้ไหม ข้าโต้กลับสองตัวติดเลยนะ
‎ถ้าอย่างนั้นก็โต้กลับพวกมันให้หมดเลยสิ
‎ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่มันกะจังหวะยากนี่นา
‎ดูท่าพวกมันคงไม่ยอมให้เจ้า ‎ใช้เคาน์เตอร์ป่วยๆ โจมตีอีกแล้วล่ะ
‎ก็บอกว่าชื่อฟูลเคาน์เตอร์ไง
‎แบบนี้แหละที่ข้าต้องการ
‎ทวิงเคิลสตาร์
‎พลังเวทน่ารังเกียจที่ควบคุมพวกมันอยู่หายไปแล้ว
‎ไม่สิ โดนชำระล้างไปแล้วเหรอ
‎ฝีมือเจ้าก็ใช้ได้เหมือนกันนะเนี่ย
‎เอาล่ะ ทำได้แน่
‎ยังไม่รู้สึกแบบนั้นด้วย
‎ถ้าประมาณเจ้าพวกนั้น เราคงรับมือได้แน่
‎เจ้าโง่ อย่ามัวแต่ยืนบื้อสิ
‎เอ๊ะ
‎ท่านทริสตันขา
‎นี่มัน…
‎พ่อจ๋า
‎รีเซล่า
‎มินิก้า
‎ปลอดภัยดีหรือเปล่าลูก
‎พวกเจ้าช่วยเราไว้เหรอ
‎เปล่า ไม่ใช่พวกเราหรอก
‎คนที่ช่วยไว้คือสองคนนี้ต่างหาก
‎เอ่อ ก็สถานการณ์มันพาไป ‎อะไรทำนองนั้นแหละครับ
‎ข้าซาบซึ้งเหลือเกิน ท่านนักเดินทาง
‎ตายจริง ข้าไม่เคยเห็นหน้าเจ้า ‎ในป่าที่พวกเราอยู่เลยนะ
‎พวกเจ้ารีบพาเด็กๆ
‎ออกไปจากที่นี่จะดีกว่านะ
‎แต่ว่าในปราสาทยังมีนักโทษ ‎ที่ถูกจับมาเหมือนพวกเราอยู่นะ
‎ข้าจะหาทางช่วยพวกนั้นเอง
‎ข้าจะไปกับเจ้าด้วย
‎เจ้ามีเป้าหมายอื่นไม่ใช่เหรอไง
‎มันก็ใช่อยู่หรอก
‎แต่ว่าในฐานะอัศวินศักดิ์สิทธิ์แล้ว ‎ข้าคงทิ้งคนที่เดือดร้อนอยู่ไม่ได้
‎งั้นเหรอ
‎ถ้าอย่างนั้นพวกเรายิ่งต้องไปช่วยด้วยอีกแรงสิ
‎ใช่เลย
‎คราวนี้ไม่ได้สู้กับพวกเศษเหล็ก ‎เหมือนก่อนหน้านี้แล้วนะ
‎คิดจะลากพวกเด็กๆ ที่ออกตามหาพวกเจ้า ‎ให้มาพัวพันกับเรื่องแบบนี้หรือไง
‎พ่อจ๋า
‎เข้าใจแล้วครับ
‎ขอบคุณนะ
‎อยู่กับพ่อ เป็นเด็กดีล่ะ
‎พวกเจ้าไปได้แล้ว
‎ทุกคน ไปกันเถอะ
‎ท่านทริสตัน…
‎ถ้างั้นเราจัดการมันเลยไหมล่ะ
‎เจ้านี่พิลึกคนจริงๆ นะ
‎พิลึกตรงไหนเล่า
‎อธิบายยากอยู่นะ แต่เจ้าดูไม่ค่อยเหมือนภูตเลย
‎เจ้าดูมีความเป็นมนุษย์อยู่หน่อยๆ น่ะ
‎ขอบใจนะ
‎ข้าก็ไม่ใช่ภูตธรรมดาทั่วไปจริงๆ นั่นแหละ
‎พลังเวทของเจ้าพวกนั้นมันอะไรกัน
‎ไม่ได้มีแค่พลังเวทของยักษ์หรือภูต
‎แต่พลังเวทที่ชั่วร้ายมากกว่านั้นผสมผสานอยู่
‎นั่นมัน…
‎แกเองเรอะ
‎เฮ้ย
‎คงปล่อยให้พวกเจ้าไปไกลกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะ
‎อย่ามาขวางสิ
‎บ้าเอ๊ย
‎อย่าหนีนะ
‎จู่ๆ ก็เป็นอะไรไปเนี่ย
‎ข้างในนั้นมันมีอะไรกันแน่
‎มันทำร้ายท่านแม่…
‎มันเป็นคนสาปท่านแม่ของข้า
‎ตัวจริงเสียงจริงเลย
‎แม่ของเจ้าเหรอ
‎ถึงยังไงก็เถอะ ทริสตัน
‎เราต้องจัดการเจ้าพวกนั้นก่อนนะ
‎อย่าฝืนสิ
‎ดาบจิ๋วๆ แบบนั้นทำอะไรเจ้ายักษ์นั่นไม่ได้หรอก
‎มันใช่เวลา
‎มาเป็นห่วงคนอื่นที่ไหนเล่า
‎ทริสตัน
‎ทลายดวงดารา
‎หลีกไป หลีกไป หลีกไปซะ
‎ถ้าจะทำ ก็ทำได้นี่…
‎จริงด้วย
‎นี่ไม่ใช่เวลามามัวห่วงคนอื่นนะเนี่ย
‎น่าเสียดายจัง
‎ที่คู่ต่อสู้ของข้าเป็นภูตอ่อนหัดแบบเจ้าเสียได้
‎อย่างน้อยก็ช่วยให้ข้าพอใจ…
‎กับการตายอย่างน่าสังเวชของเจ้าหน่อยสิ
‎ตายจริง ว่องไวเอาการเหมือนกันนี่
‎ข้าชักจะหงุดหงิดแล้วสิ
‎จบแค่นี้แหละ
‎เจ้าจะไม่มีทางเห็นร่างของข้า
‎แน่นอนว่ารวมถึงการโจมตีจากข้าด้วย
‎งั้นเจ้าจะทำยังไงต่อล่ะ
‎ข้ารู้หมดแล้วนะว่าเจ้าอยู่ตรงไหน
‎แต่ข้าไม่บอกเจ้าหรอกว่าข้ารู้ได้ยังไง
‎เจ้าจะตายไปโดยที่ไม่อาจต่อกรกับข้าได้เลย
‎น่ากลัวใช่ไหมล่ะ
‎แน่นอนว่าข้าไม่ฆ่าเจ้าให้ตายในครั้งเดียวหรอก
‎แต่ข้าจะทำให้เจ้าทรมานไปทีละนิด
‎แล้วค่อยๆ ฆ่าเจ้าซะ
‎อะไรกัน หลบได้เหรอ
‎ทำไมกัน อวดดีนักนะ
‎ตายแล้วๆ
‎คิดจะลองยิงสุ่มๆ ให้โดนงั้นเหรอ
‎เปล่าประโยชน์น่า
‎ทำไมกัน
‎เจ้าไม่น่าจะมองเห็นตัวข้านี่…
‎มันง่ายมากเลยล่ะ
‎ข้าจะบอกให้ก็แล้วกัน
‎เพราะข้าแข็งแกร่ง…
‎ก็แค่นั้นแหละ
‎นี่มัน…
‎พวกคนที่ถูกจับไปก่อนหน้านี้นี่
‎ถ้าอย่างนั้นก็แปลว่า สัตว์ประหลาดอีกตัวหนึ่งก็…
‎นี่ ทริสตัน ถ้าเจ้าล้มมันได้…
‎หมอนั่นทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
‎เลือดในกายข้ามันเดือดพล่าน
‎ชีพจรเต้นเร็ว…
‎จนข้าสมองชาไปหมดแล้ว
‎ความรู้สึกแบบนี้ ถ้ายังฝืนสู้ต่ออีกล่ะก็…
‎ข้าก็จะเป็นเหมือนกับตอนนั้นอีก
‎ไม่ได้
‎เดี๋ยวข้าสูญเสียตัวตนของข้าไปอีก
‎ข้าคง…
‎- เผลอลากเขาเข้ามาเอี่ยวด้วยแน่ ‎- ทริสตัน
‎หลบเร็ว
‎นี่ นี่เจ้า
‎ศรธนูเองก็ทำอะไรร่างของมันไม่ได้สินะ
‎หนีไปซะ เจ้าไม่เหมาะจะเป็นคู่ต่อสู้ให้มันหรอก
‎ข้าไม่เหมาะจะเป็นคู่ต่อสู้ให้มันเหรอ
‎เจ้าน่ะ รู้อะไรเรื่องข้าบ้างเนี่ย
‎เอ๊ะ
‎เจ้าคือ…
‎อย่าบอกนะ…
‎แลนสล็อตเหรอ
‎คำบรรยายโดย: สุมยา มวยดี