Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Tam jest! Nie pozwólcie mu uciec!
Święta Ziemia! Jak śmie!
Tu nie wolno wchodzić.
Tam!
Dłużej już nie dam rady.
- To… - Ani kroku dalej!
Poddaj się!
Vitolau Lahike Lisoyora Chidai!
Nie wolno ci tam wejść!
Witajcie.
Do urodzin mojego ojca Bartry, króla Liones, zostały trzy dni.
Żeby przygotować dla niego urodzinowy posiłek,
przybyliśmy na pogranicze, by szukać wykwintnych składników.
Gdyby tylko wszystkie podróże były tak spokojne…
Szybko wam poszło!
A gdzie kapitan?
Powietrze ma tu ładny zapach.
Meliodas!
Właściwa reakcja, Elizabeth!
Co ty wyprawiasz, zboczeńcu!
Kapitan mówił, że chce złapać latającą rybę, prawda?
Podniebną rybę.
Chcę to zobaczyć! Gdzie ta ryba?
Jak by to powiedzieć…
Nigdzie nie mogę jej znaleźć.
Tu jej na pewno nie ma!
Podniebna ryba.
Ryba ze skrzydłami, o której mowa tylko w legendach.
Przybyliśmy, bo kapitan mówił, że tu je można schwytać.
Pogłoski o rybie mają źródło w legendzie sprzed ponad tysiąca lat.
Kapitan pewnie chciał się poobijać.
Cały on!
Mniejsza o to, kapitanie. Pora zaczynać.
Czas na trening!
Trening?
Przygotuj się, Bartra! Dostaniesz moje najlepsze danie!
Umiesz tylko odgrzewać resztki! Teraz będziesz się uczyć gotować?
Ucz mnie, mistrzu Ban!
Wiesz, co i jak, kapitanie.
- Zacznijmy od szarlotki. - Dobrze!
Pomożesz mi, Elizabeth?
Gowther?!
Znów skradłeś strój!
Lepiej za niego zapłać.
Najpierw obieramy.
Nie niszczymy, tylko obieramy!
Nie podnoście tego!
- Do mąki dodajemy… - Odrobinę soli!
Ładna mi odrobinka!
- Mieszamy! - Najpierw dodajemy wodę!
- Rozciągamy ciasto. - Przecież to nie pizza!
- Wkładamy w nie jabłka. - Nie są pokrojone!
Pieczemy!
- No ładnie… - Koniec.
Co tu się wydarzyło?
- Wygląda przepysznie. - Niemożliwe.
Wygląda doskonale.
- Na tym się skupiłem. - A powinieneś na wszystkim.
Czas posmakować!
King?
Nie, dziękuję. Od rana źle się czuję.
- Diane? - Niedawno jadłam.
- Mistrz Ban? - Zabiję cię.
Ty nie czujesz smaku!
To może Merlin?
Chcesz, żebym zjadła to coś?
Ja zjem.
Ochrona Merlin to mój obowiązek.
Co jest?
Za krzakami jest źródło. Może tam?
W co ja się wpakowałem?
- To było okropne. - Daruj sobie.
Najgorzej miał Escanor.
To chyba to źródło!
Szybko to z siebie zmyjmy.
Czemu po prostu tego nie zjesz?
Z tyłka nie jestem w stanie zjeść!
Co to?
Ale super!
- W źródle coś świeci! - Co się dzieje?
- Widziałeś, Hawk? - To były latające ryby!
Czyżby?
Podniebna ryba!
- Świetnie! Łapmy ją! - Pokażę, jak się pływa świnką!
Co to za miejsce?
Niemożliwe!
Cała kraina!
Tu musi być Biały Pan.
Wracaj szybko!
Dokąd uciekasz?
Tu też mnie ścigają? Czemu nie mogą zrozumieć?
Już się poddajesz?
Sam mówiłeś, że będziesz trenował, kapitanie.
Kapitanie…?
Latasz bez skrzydeł!
No i co z tego, że nie mam skrzydeł?
To zbrodnia?
Nie goni mnie.
Czy to Klan Demonów?
Co się dzieje?
Skąd masz ten strój, kapitanie?
Jest uroczy!
Potwór!
Kapitanie!
Co z treningiem?
Jak on mógł? Kapitan nazwał mnie potworem!
Nie przejmuj się.
Wracasz na kolanach. Prawidłowo.
Co tu się wyprawia?
Nie mam pojęcia.
Co z nimi?
Kolor włosów, wzrost i budowa mniej więcej takie jak u kapitana.
Ale coś jest nie tak z barwą głosu, siłą i sposobem, w jaki biegnie.
Zdecydowanie.
Zwykle o wiele trudniej go złapać.
Prawda, kapitanie?
Co…?!
- Niemożliwe. - Kapitanowi…
wyrosły skrzydła?!
Czekaj!
Chyba trochę przesadziłam.
Zobaczmy…
Co to za miejsce?
Bez sensu. Zgubiliśmy się.
Weszliśmy do źródła w lesie, prawda?
Ale poza tym…
Zgłodniałem!
Tam.
Naprawdę wszedł do zakazanego źródła?
- Jest! - Wrócił?
Z jakimś dziwnym stworem.
- A to kto? - Nie mam pojęcia.
Mistrz Zoria.
Dlaczego, Solaad?
Solaad?
- Bierzcie go. - Tak jest!
- Chodź! - Dzięki.
Nie zbliżajcie się do mnie, świnie!
Świnie?!
Mistrzu Zoria, co zrobić z tym stworem?
- Zostawcie to coś w spokoju. - To coś? Wypraszam sobie!
Dziwne posągi.
A tak poza tym, gdzie my jesteśmy?
Co robisz?
Ale piękny widok!
Zobacz!
Co to jest?
Podniebna ryba!
To musi być…
Czyżby?!
Jesteśmy wysoko w niebie!
Obudziłeś się. Świetnie!
Ellatte? Skąd się tu wzięłaś, Elle?
Ellatte?
I co to za ubranie?
Co zrobiłeś z kapitanem?
A niech to!
Elle, uciekaj! Ja zatrzymam demony.
Coś ci się chyba pomyliło.
Mamy różne pochodzenie, ale żadne z nas nie należy do Klanu Demonów.
To człowiek.
To były człowiek.
Ja jestem podobna.
On jest lalką, a on z Klanu Wróżek.
Ona jest z Klanu Olbrzymów.
Niemożliwe!
Myślałem, że ziemscy ludzie, wróżki i olbrzymy…
zostali wybici w dawnej wojnie przez Klan Demonów.
Czyżby przekazywane nam legendy były nieprawdziwe?
- Czyli ty… - Nazywam się Elizabeth.
Jestem tutaj kelnerką.
A ja jestem…
Niebianinem o imieniu Solaad.
- Skąd znasz moje imię? - Zajrzałem do twoich wspomnień.
Czym jest „Czas Zniszczenia”?
Przygotowują się do jakiegoś święta?
Może cię podczas niego zjedzą.
Nie chcę skończyć jako pieczeń!
Może wystarczy im, jeśli poliżą mi racice.
Co on sobie myślał?
To miał być nasz dowódca.
Niezłe powitanie.
A to co? Wygląda jak gruba świnia.
- Zupełnie jak ty? - Jestem o wiele szczuplejszy!
O czym tak sobie gawędzicie?
Posłuchaj, Solaad. Popełniłeś straszną zbrodnię.
Ten posąg mówi!
Na dole!
Że też masz czelność stroić sobie żarty!
Malutka.
Dobrze wiem, że choć jesteś dziedzicem Niebiańskiego Miecza,
nienawidziłeś treningu.
Ale, Solaad…
przekazujemy Miecz z pokolenia na pokolenie, by walczyć z Klanem Demonów.
Tak stanowi prawo niebian.
Niebian?
Nie pomyliłaś mnie z kimś, staruszko?
Staru…?!
- Jak zwracasz się do pani Vaness? - Co ty sobie myślisz?
Co ja sobie myślałem?
Solaad wrócił?
Elizabeth?
Meliodas, to Elizabeth!
Puszczajcie!
- Jest zupełnie inna. - Naprawdę?
Rzeczywiście, ma zbyt ostry wyraz twarzy.
Ale jest bardzo podobna.
Ten sam kolor włosów.
Spójrz na jej plecy!
Skrzydła?!
Panienko Ellatte!
Solaad!
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie ma skrzydeł!
Skrzydła…
Skrzydła Solaada zniknęły!
Pani Vaness!
To… niemożliwe!
Stracił skrzydła?
Naszą dumę! Tak nisko upadłeś?
Chodzi o to, że…
Nie dość, że uciekł z Ceremonii Dziedziczenia,
to jeszcze wrócił bez skrzydeł niebian.
Dalsza dyskusja to strata czasu.
Zastanowisz się nad swoim postępowaniem w lochach.
Zaczekajcie!
- Dla mnie to bez różnicy. - Solaad!
Tylko przygotujcie jedzenie i alkohol.
Miarka się przebrała.
Nie jesteś już moim synem.
Synem?
I tak nim nie jestem.
Wybacz, Meliodas.
Mnie nie mogą schwytać.
Ty sobie jedz resztki w lochach i czekaj, aż cię uratuję.
Wyglądasz jak kapitan, ale charakter masz zupełnie inny.
Poza tym, że jesteś tak samo niegrzeczny.
Daj już spokój, King.
Przepraszam za tamto.
Nigdy nie widziałem olbrzymki.
Bardzo cię przepraszam.
Kapitan wszedł do źródła i znalazł się w Niebiańskim Pałacu?
Hawk musi być tam razem z nim.
Pewnie wskoczył, nawet się nie zastanawiając.
To byłoby w jego stylu.
Czyli…
przestraszyłeś się na myśl, że wróci Klan Demonów i uciekłeś?
Nie uciekłem!
Pieczęć, którą 3000 lat temu uwięziono Klan Demonów, niedługo zniknie.
Niebianie zostaną wybici.
Więc to jest ten „Czas Zniszczenia”.
Według legendy potrzebujemy Białego Pana.
Nikt mi nie wierzy, ale…
muszę coś zrobić.
Biały Pan? Kto to?
Czas Zniszczenia i Biały Pan…
Całkiem interesujące.
Powiedz nam więcej.
Dobrze.
Całkiem niezłe te resztki!
Mówi po ludzku! Cóż za niezwykłe stworzenie!
Skąd się tu wziąłeś?
Taki gładziutki i okrąglutki!
Przestań, staruszko! Nie mogę jeść!
A to co, staruszko?
To?
To jest…
legenda o Białym Panu.
Białym Panu?
Trzy tysiące lat temu, tu, w Niebiańskim Pałacu,
pięć ras stoczyło ze sobą wojnę.
Nikczemny Klan Demonów i dowodzone przez Klan Bogiń:
wróżki, olbrzymy oraz armia ludzi starły się w straszliwej walce.
Jeden z oddziałów Klanu Bogiń został otoczony przez ogromne demony
i znalazł się w niebezpieczeństwie.
Na ratunek przybył Biały Pan.
Był ogromny i dostojny.
Mówi się, że otaczał go jasny blask.
Biały Pan uwięził Klan Demonów na Skalistej Górze.
Boginie przekazują Niebiański Miecz z pokolenia na pokolenie,
żeby pokonać Klan Demonów.
My, niebianie, jesteśmy potomkami Klanu Bogiń.
Czyli przybyłeś tu szukać legendarnego Białego Pana?
Tak.
Zgodnie z legendą, Biały Pan powinien być gdzieś na ziemi.
Ale nikt mi nie wierzy.
A poza tym zejście na ziemię jest zabronione.
Biały Pan?
Słyszałeś o nim, Gowther?
Nie.
Pomóżmy mu szukać.
Chciałbym, ale nie mamy żadnych wskazówek. Nic nie zrobimy.
Ciekawe, co się teraz dzieje z kapitanem i Hawkiem. Martwię się.
- Może zrobili sobie urlop. - Ja też chcę!
Skoro Diane, to i ja!
Przywleczemy go tu i zmusimy do kontynuowania treningu.
- Dostaniemy się tam przez źródło? - Tak. Ciekawi mnie ten cały pałac.
Ale co z Białym Panem?
Dziękuję wam wszystkim. Poradzę sobie sam.
- Czas na mnie. - Solaad!
Odleciał.
Nie mogę polegać na kimś innym.
Postanowiłem, że sam odnajdę Białego Pana.
Ale…
to rozległa kraina i nie mam wskazówek.
Gdzie szukać?
Co to?
Już mi nie uciekniesz.
Kim jesteś?
Wszystkich niebian trzeba złożyć w ofierze!
Żeby nastał Czas Zniszczenia.
Niemożliwe! Klan Demonów?
Co ty wyprawiasz?!
Co się stało, Solaad?
Klan Demonów wyszedł ze źródła!
Zostaw to nam!
Was też złożę w ofierze!
Co za…
Gara z Sześciorga Czarnych Rycerzy.
Skąd wiesz?
Kim jesteście?
Jesteśmy…
Siedmioma Grzechami Głównymi.
Tak czy siak, wrzód na tyłku!
Mam dla was prezent!
Źródło!
Teraz nie dostaniecie się do Niebiańskiego Pałacu.
Wkrótce Sześcioro Czarnych Rycerzy zniszczy niebian.
Nie przeszkodzicie mi!
To była tylko marionetka. Jej prawdziwe ciało jest gdzie indziej.
Niemożliwe!
Klan Demonów powrócił tak szybko…
O co tu chodziło?
Sześcioro Czarnych Rycerzy.
To demony, które siały spustoszenie w Świętej Wojnie 3000 lat temu.
Byli tak brutalni,
że nawet Dziesięć Przykazań nie mogło sobie z nimi poradzić.
To koniec.
Nawet nie znalazłem Białego Pana.
Nie możemy tego tak zostawić.
Nie możemy użyć źródła, więc musimy udać się tam bezpośrednią drogą.
W drogę, King!
Czekaj, Diane!
Ruszajmy.
- Ty też. - Ale…
Klan Demonów już powrócił, prawda?
Przed nami niezwykła kraina, Niebiański Pałac!
Jest tam kto?
Nie ma.
No dobrze…
Najważniejsze to wymyślić, jak wrócić do karczmy.
Najpierw poszukam świniaka.
Staruszko!
Pochodzę z ziemi. Nie da się tam wrócić?
Jak mówiłam…
Dawno temu Klan Demonów podbił ziemię.
A ja mówię, że to nieprawda.
Ależ opowiadasz głupoty.
Tylko nie to!
- Co ty wyprawiasz? - Wybacz.
- Co? - Ta sylwetka…
Czy to możliwe?
Nie ma wątpliwości!
Nadszedł Rok Zguby.
Nie wiemy, ilu demonów się pojawi.
Obowiązkiem niebian jest ich powstrzymać.
Musimy być gotowi go spełnić!
Tak jest!
Ale piękny widok!
Chciałbym go pokazać Elizabeth.
Cześć!
Solaad!
Jak wydostałeś się z lochów?
- Nie mylisz mnie z kimś od wczoraj? - Martwiłam się!
Czemu zrobiłeś unik? Daj się uderzyć!
Czemu miałbym dać się uderzyć nieznajomej?
Przepraszam.
Nie jestem żadnym Solaadem.
Jak to?
Tam jest!
Mistrzu Zoria!
Nie dość, że złamałeś prawo,
to jeszcze nie możesz usiedzieć w celi!
To niewybaczalne.
Nie uratuje cię to, że jesteś moim synem!
Ciebie uratuje to, że nie jestem.
Solaad…
Co ci się stało?
- Co to było? - Tam!
Jeśli coś się stanie Jajowatej Skale, to po nas.
- W drogę! - Tak jest!
Potem wszystko mi wyjaśnisz.
Co się dzieje?
Kawałek skały się odłamał.
Sprawdźcie okolicę!
Niech ktoś mi pomoże…
Umrę tu…
Jesteś cały? Co się stało?
Jestem głodny…
- Umrę tu. - Głodny? Macie coś do jedzenia?
- Co się stało? - Nakarm mnie.
Prosisz mnie o to w takiej sytuacji?
Klan Demonów!
Co się dzieje?
- Zabije nas! - A dokąd to? Jedzeniu nie wolno uciekać!
- Jajowata Skała wygląda na całą. - To musi być zwiastun Roku Zguby.
Bicz galwaniczny!
W ogóle się nie najadłem.
Mistrzu Zoria!
Jesteśmy strażnikami Niebiańskiego Pałacu!
Jestem tu ja, Zoria, ich dowódca, i nie pozwolę ci zwyciężyć.
Lecę po Niebiański Miecz.
Ruszajmy!
Do tej pory pokonałem 65 demonów!
Niebiańska technika władania włócznią!
Niebiański atak włócznią!
I co?
Nic nie możesz zrobić.
Nieważne, ilu zabiłeś.
Nie myśl, że jestem jak te czerwone i szare płoteczki.
Niemożliwe!
- Czekaj! - Pani Vaness!
Ellatte?
To Klan Demonów!
Co ty mówisz?
Muszę lecieć!
Czekaj!
Niemożliwe!
Nie bądź taki hop do przodu!
Jestem Dahaka Bez Szyi, jeden z Sześciorga Czarnych Rycerzy.
Chcesz zginąć?
To giń.
Solaad…
Dosyć. Chyba że chcesz zginąć.
Chyba sobie żartujesz, gówniarzu.
W nagrodę za to, że mnie rozśmieszyłeś, zabiję cię na miejscu.
Solaad i mistrz Zoria!
Karnawał Błyskawic!
Pożyczę na chwilę.
Pełna Kontra!
Mistrzu Zoria!
Chyba nic mu nie jest.
- Powiedz… - Meliodas!
Tu jesteś!
Hawk!
Co się stało z demonem?
Co to jest?!
Tam!
Polegli…
Wiedziałam!
Staruszko!
Biały Pan!
Biały Pan pokonał demona!
Że co?!
To jest pieczona podniebna ryba?
Cieszę się, ze wreszcie nadszedł dzień, w którym mogę napić się z synem.
Całkiem niezłe!
Twoje ulubione danie.
Zjedz też moją porcję.
Skoro proponujesz.
Kto by pomyślał, że przewyższysz własnego ojca!
Pewnie trenowałeś w tajemnicy przed wszystkimi.
Posłuchajcie!
Zgodnie z Niebiańskim Prawem
mój syn może kontynuować Ceremonię Dziedziczenia.
Ceremonię Dziedziczenia?
Ellatte, idź do narzeczonego!
Niech żyje Biały Pan!
- Jakież to szczęście! - Co ty robisz, Hawk?
Jestem Białym Panem, ty bezczelny…
- Boli! - Powtórz, świniaku.
Wybacz.
Solaad! Dokonałeś czegoś wielkiego.
Stworzenie, które przyprowadziłeś, jest legendarnym Białym Panem,
który ocalił nas 3000 lat temu.
Spójrzcie, jaki jest uroczy.
Dokładnie taki, jak na malowidłach ściennych.
Gładziutki i okrąglutki.
Ale nie jest biały.
Rzeczywiście, nie jest.
Oszust?
Powiem prawdę. Jestem potomkiem Białego Pana.
Różowym Panem!
W to ci nikt nie uwierzy.
Różowy Pan!
Słuchajcie wszyscy, oto Różowy Pan!
No nie…
Ale cudowne uczucie!
Ziemia wygląda stąd na taką malutką.
Olbrzymia Diane jest w porządku, ale…
mała Diane jest równie urocza.
Ale się porobiło.
Jeśli wrócę z pustymi rękami…
Ale martwię się też o innych.
Co robić?
Różowy Pan?
Nie umiesz ugryźć się w język, co?
Nie mogłem się powstrzymać. To takie pyszne!
Strój dla niebiańskiego wojownika.
Dzięki. Było mi trochę zimno.
Nie jesteś Solaadem, prawda?
- Od początku tak mówiłem. - Kłopotliwa pomyłka.
To kim jesteś?
Zwykłym karczmarzem.
A ja kapitanem oddziału ds. resztek.
O co chodzi? Dlaczego tu przybyliście?
Nie dlatego, że chcieliśmy. Zgubiliśmy się.
Posłuchaj.
Chciałabym, żebyś udawał Solaada podczas Ceremonii Dziedziczenia!
To święty obrządek niebian.
By stawić czoła Klanowi Demonów,
syn dowódcy wojowników od pokoleń dziedziczył Niebiański Miecz.
Przez tysiące lat niebianie przestrzegali tego prawa.
Rozumiem, że to prawo, ale tamten starzec był nieźle wkurzony.
Mistrz Zoria nie bez powodu żywi urazę do Klanu Demonów.
Sto lat temu, podczas ostatniego Roku Zguby,
zginęła żona Zorii, matka Solaada.
Znalazła się w centrum bitwy z demonami.
Dlatego był zły, że jego syn uciekł.
Nie uciekł. Miał plan i dlatego odszedł.
Solaad to dobry człowiek.
Solaad…
na pewno wróci.
- Ktoś inny nie może przejść ceremonii? - To musi być Solaad! Obiecał mi!
Obiecał? A prawo?
Co cię tak bawi?
Jeśli nie wróci do jutra, będziecie zgubieni.
W takim razie…
- Prawda? - Zostaw to nam!
Niebiański miecz.
Razem go odziedziczymy, prawda, Solaad?
Od wielu pokoleń nasi przodkowie przekazywali miecz potomkom.
Mamie i tacie też.
Zgadza się.
Ten Rok Zguby będzie wyjątkowy.
Nikt w to nie wierzy, ale pieczęć Białego Pana zostanie złamana.
A ty znowu swoje?
Studiuję je od lat.
To malowidło.
- Ale nadal o wielu sprawach nie wiem. - Solaad!
Co tu robisz?
Posłuchaj, tato.
Jeśli tak dalej pójdzie, Klan Demonów nas wszystkich wybije.
- Dlatego musisz trenować. - Tym razem będzie inaczej.
Łamiący prawo tchórz nie jest moim synem!
Opuścił swój dom!
To ma być syn dowódcy?
Po co udał się na ziemię?
Nie było tam Białego Pana.
Zostawił nas.
Mylicie się! To nieprawda!
Nie wiedziałem, że tak to się skończy.
Elle?
Elizabeth…
Dobrze się czujesz?
Brzmiałeś, jakbyś miał koszmary.
Przepraszam.
Chciałem tylko dowiedzieć się, co niebianin ma w sercu.
- Ja i twoja Ellatte wyglądamy tak samo? - Tak.
Ale ty jesteś o wiele delikatniejsza.
Solaad…
Przybyłeś na ziemię, żeby znaleźć sposób na ocalenie swej krainy.
Ale ostatecznie wracam z pustymi rękami.
Twoje działania nie są bez znaczenia.
Gdyby Meliodas tu był,
na pewno by tak powiedział.
Chciałam ocalić Królestwo Liones.
Wyruszyłam w podróż, by odnaleźć Siedem Grzechów Głównych.
Ty też?
To była lekkomyślna wyprawa.
Byłam zupełnie bezsilna, ale Meliodas mnie ocalił.
Powiedział, że to dzięki wyprawie na ratunek królestwu
zdołałam odnaleźć Grzechy.
Dzięki temu, że wykonałam pierwszy krok.
To od niego usłyszałam.
- Musi być wspaniałą osobą. - Jest!
Ale…
nie mogę być taki jak on.
Oczywiście, że nie, ty tchórzu.
Ban!
Uciekłeś, bo myślałeś, że nikt cię nie rozumie.
Nie! To nie tak!
Porzuciłeś tych, którym prawo wiązało ręce.
Przybyłem tu, żeby chronić Elle i innych!
Myślisz, że dałbyś sobie radę?
Żeby obronić niebian…
jestem w stanie zrobić wszystko!
Łatwo powiedzieć.
Co jest?
Jednak…
się nie kłócicie?
Ludzkie serce to wielka tajemnica.
Ellatte, pięknie panienka wygląda!
Panicz Solaad też jest bardzo elegancki.
Już czas.
- No dobrze. Chodźmy. - Pewnie!
Przygotowałem dla was szarlotkę.
- Wygląda przepysznie! - Jedzmy, póki możemy.
Wygląda idealnie.
Niezła.
Naprawdę przepyszna!
To ty powinieneś być tu właścicielem.
Nasze dochody wzrosłyby o 300 procent.
Co się stało?
- Merlin… - Wiem.
Wyczuwam dziwną magię z prawej strony.
Cała naprzód!
Zbliżamy się do celu.
Zaraz lądujemy.
Tu i teraz przekazuję skarb, którym od lat odpieramy Klan Demonów,
mojemu synowi!
To…
Co ty wyprawiasz?
Co się dzieje?
A to co?!
Wielkie jajo pękło! Tak miało być?
To…
- Klan Demonów! - Złamano pieczęć!
Jest ich tak wiele!
Dlaczego? Ich powrót miał nastąpić o wiele później!
Nie obawiajcie się!
Jest z nami Różowy Pan!
Poważnie? Pierwsze słyszę!
Ceremonia musi poczekać.
Przygotowywaliśmy się na tę chwilę.
Zgodnie z dawnym prawem, pozbędziemy się Klanu Demonów!
Niebiańska technika władania mieczem! Cięcie demona!
Panienka Ellatte!
- Wyprowadźcie wszystkich. - Ciebie też.
- Ja też jestem wojowniczką. - Są zbyt silni.
To nie ma znaczenia.
To mój dom…
i będę go chronić!
Ale z niej złośnica.
Miło się obudzić.
Który to kretyn wyrwał się do przodu?
Nie wyczuwam Dahaki. Pewnie został wyeliminowany.
Czuję słabą moc, ale wyspa jest nią przepełniona.
To nie wszystko.
Czuję kogoś o ogromnej mocy. Ja się nim zajmę.
To nie fair!
Mamy się zadowolić duszami jakichś płotek?
Jeśli zbierzemy wszystkie dusze, wreszcie się odrodzimy.
Natychmiast zacznę przygotowywać Ceremonię Odrodzenia.
Za nasze największe życzenie!
Czas rozpocząć świętowanie!
Co to?
- Cudownie. Ten ma potencjał. - Kim jesteś?!
Jestem Gara z Sześciorga Czarnych Rycerzy.
Podnieciłeś się, baranku? Chcesz się zabawić?
Ilu by was nie było, i tak wszystkich pokonamy!
Przykro mi, ale nie znoszę narwańców. Pobaw się z nimi.
Potomkowie Klanu Bogiń!
Jesteście tylko przystawką!
Pożrę wasze brudne duszyczki!
Ja, Derocchio we własnej osobie!
Wielka Bestio, którą uwięziono wraz z nami,
składam ci w ofierze dusze potomków Klanu Bogiń.
Zbudź się, Wielka Bestio!
- Uciekajcie na plac! - Dobrze.
Same płotki.
I jeszcze jedna.
Zabić ją w mgnieniu oka? A może niech najpierw pocierpi?
Co powiecie na to?
Już wiem! To z tobą Bellion chciał się zabawić!
Bellion?
Uciekaj!
Dobrze się bawisz, Pump?
Będę się dobrze bawił, jeśli pozwolisz mi z nim walczyć.
Silny jest.
Łajdak!
Większość osób by od tego zginęła.
Brawo… człowieku.
Zgadza się, Czarny Rycerzu Bellionie.
Znasz moje imię?
- Puszczaj, staruszko! - Czas, żebyś zrobił swoje, Różowy Panie!
Nie ma mowy. Nie chcę umierać!
I ty nazywasz się potomkiem Białego Pana?
Wybacz. Tak naprawdę jestem zwykłą…
Co to?
Zaraz się wścieknę!
Posąg tego potwora?
Głupcy oddający cześć temu czemuś zasługują na śmierć.
- Jest ogromny! Chodu, staruszko! - Bydlaku!
Coś ty zrobił Białemu Panu,
ty bezwstydny barbarzyńco!
Niechaj światło zniszczy mrok!
Arka!
Szlag!
Co to było?
- Ten gówniany ruch nazywasz „Arką”? - Nie zadziałała?
Zjeżdżajcie!
Burza Płomieni!
Staruszko!
W ciągu tych 3000 lat boginie nisko upadły.
Pora cię wykończyć!
Stój, ty staruchu o twarzy lwa!
Wkurzyłeś gościa, którego nie powinieneś był wkurzyć.
Gdzieś już kogoś takiego widziałem…
Nie, to niemożliwe.
Wiedziałem, że się kiedyś przyda. Potworna Bryła od Merlin!
Transświniacja!
Smok tyran!
- Smok? - Smok.
- Smok? - Smok! Przecież mówię!
Spłoniesz żywcem!
Smocze Zionięcie!
Gorąco!
Jak śmiesz sobie ze mnie żartować?
Transświniacja!
Zakopywacz!
Nie złapiesz mnie, lewku!
To oszustwo!
Transświniacja!
Diabelska płaszczka!
Skoro tak…
Staruszko!
Trzymaj się!
Koniec zabawy!
Lodowy Meteor!
Przestań!
Ciekawe!
Wygląda na to, że nie będę się nudził podczas gotowania dusz płotek.
Ty będziesz dostarczał mi rozrywki aż do ceremonii odrodzenia.
Przykro mi.
Wygląda na to, że jestem szybszy.
Co?
Wróciłem.
To Niebiański Pałac!
Klan Demonów!
- Ellatte… - Nie guzdraj się!
Zrobiłbyś wszystko, żeby ich uratować, tak? Do dzieła!
Dobrze!
My też ruszamy! Merlin!
Koniec Magii!
Przyzwanie!
Nie pozwolimy skrzywdzić przyjaciół Solaada!
Lecę na szczyt Skalistej Góry.
Jest tu jakiś wróg, który dostarczy mi rozrywki?
Zaraz, to latający kapitan ds. resztek!
Hawk! Jesteś cały!
Gorąco!
Dobrze, że udało ci się wrócić.
- Jesteśmy ocaleni! - Co to?
Od teraz to ze mną będziesz walczył.
Szlag!
Polowanie Na Lisa!
Ban!
Kim jesteście?
- Siedmioma Grzechami Głównymi. - Przyjaciółmi Solaada.
- Z ziemi? - Potem porozmawiamy.
Najpierw się nimi zajmijmy!
Daj mi się jeszcze zabawić!
Muszę poczekać na okazję i uderzyć.
Dobrze, zrobimy tak.
Tylko na tyle cię stać?
Co ja robię?
Jeśli teraz wyląduję…
Nie mogę. Ciało zupełnie mnie nie słucha.
Hipno-żądło!
Moje igły paraliżują umysły żywych istot.
A teraz chodź mnie przytulić.
Nie mogę tak zginąć.
Nie chcę!
Solaad, pomocy!
Solaad! To naprawdę ty?
Wybacz, że jestem tak późno.
Ty głupku!
Tak się o ciebie martwiłam!
Nigdzie się stąd nie ruszam.
Głupi! Oczywiście, że nie!
Długo jeszcze?
Dziewczyna miała mnie przytulić!
Co jest?
Długo się nie widzieli. Nie psuj im tego!
Co? To już koniec? Myślałem, że jesteś silniejszy.
Uważaj!
O rety…
Od razu poprawił ci się humor.
Pobawisz się ze mną?
Nie dziewczyna, to ty mnie przytulisz!
Jeden z głowy?
Jak to? Jak możesz żyć, skoro wbiłem ci tyle igieł?
Mam już dość twojego gadania, jeżowcu.
Chciałeś się przytulić?
Skoro taki gówniarz jak ty zna moje imię,
przez te 3000 lat musiałem zyskać niemałą sławę!
Czarni Rycerze.
Podobno dorównujecie siłą Przykazaniom.
Tak się rozbestwiliście, że Władca Demonów was porzucił.
Prawda?
Ty sukinsynu!
Nie wiem, kim jesteś,
ale chyba chcesz zginąć.
Jestem silniejszy od Dziesięciu Przykazań.
Mężczyzna, który odmówił wciągnięcia mnie w ich szeregi…
Meliodas…
Nigdy mu nie wybaczę!
Skończyłeś?
To on odbiera nam dusze?
Śmiesz krzywdzić naszych bliskich?!
- Nie mogę… - Się ruszyć…
Zniszczę wszystkich plugawców, którzy zbliżą się do miejsca ceremonii.
Knujesz coś niedobrego, prawda?
Oto przybywam ja, Gowther, Kozi Grzech Nieczystości.
Marionetkowe Uderzenie!
Ogień Na Ogień!
Marnujecie czas!
Gowther!
Szlag…
Nie panuję nad własnym ciałem.
Jak marionetka.
Was też złożę w ofierze podczas ceremonii!
- Szlag! Nie tak miało być. - Nic już nie poradzimy.
Co?
Pożerają mnie. Przestańcie!
Koszmarne Przerażenie!
To była iluzja? Dlaczego nie opanowałem twoich nerwów?
Masz pecha. Jestem lalką. Atak na moje nerwy nie zadziała.
Włócznia Dusz Chastiefol. Trzecia Forma!
Petryfikacja!
Ty jesteś prawdziwa!
Dzięki za zabawianie mojej marionetki.
Muszę ci to wynagrodzić.
Jedno uderzenie batem i będziesz cierpieć katusze!
Miazga!
Ciężki metal!
Ty gówniaro! Nie działa na ciebie!
Wybacz. Kiepsko się dopasowałyśmy.
Nie przepraszaj!
Durna olbrzymka jak malowana!
Co powiedziałaś?
Nie pozwolę obrażać Diane!
Obrona Przed Ogniem!
Zimno!
Co się dzieje?
Obrona Przed Lodem!
Gorąco!
Fałszywa Kula.
Połączenie magii ofensywnej i iluzji.
Bardzo chciałam je wypróbować.
Obrona Przed Ogniem! Obrona Przed Lodem!
I co teraz?
To nie tylko ogień i lód.
W takim razie zajmę się wszystkimi!
Ochrona Przed Czterema Żywiołami!
Koniec absolutny!
To nie fair!
Nie znoszę irytujących walk.
Wy się z nią zabawcie! Co jest?
Z własnej woli przyszłaś, żebym cię pokonał. Szanuję to.
Niemożliwe!
Gara!
W takim razie…
Co powiesz na to?
Nie musisz niepokoić Merlin.
Ja ci wystarczę.
Czcze ludzkie przechwałki!
Nie jesteś w stanie sprostać Derocchiowi, Lwiemu Królowi Czarnych Rycerzy!
Śmiesz nazywać się przy mnie królem zwierząt?!
Bezczelność!
Co to było? To potwór!
Szlag!
Podwójny Młot!
Bąk!
- Do dzieła, King! - Tak jest, Diane!
Połączenie!
Wspólny Strzał!
Udało się!
To Siedem Grzechów Głównych?
Dobrze, że są po naszej stronie.
Niewiarygodne, że tacy ludzie żyją na ziemi!
Czyli Solaad wcale się nie mylił.
Mistrzu Zoria!
- Solaad walczy z przywódcą wroga! - Co?
- Solaad! - Mistrzu Zoria!
- Wszyscy cali? - Gdzie mój tata?
- Panicz Solaad! - Słyszeliśmy, że walczy panicz z demonem!
Tak cię irytuje, że nie trafiłeś w szeregi Przykazań?
Co ty tam wiesz?
Nikt, kto wciąż ma na tym punkcie taką obsesję, nie zostanie wybrany.
Co powiedziałeś?!
To twój koniec!
Wciąż nie rozumiesz.
Jesteś…
demonem?
Solaad!
Stój, starcze!
Nie pozwolę, by Solaad zginął!
Uciekaj!
Starcze!
Co to za miecz?!
Pozostawiony nam 3000 lat temu Niebiański Miecz.
Nawet Klan Demonów nie jest w stanie…
Nie wygłupiaj się!
Solaad…
Odsuń się…
Nie!
Zabiłem syna własnymi rękami…
Miecz , który ma zabijać demony. Rozumiem.
Na ciebie też działa.
Co za ironia losu!
Zginiesz od broni tych, których chciałeś chronić!
Co robisz?!
Kapitanie!
- Szlag, zniknął! - Tutaj!
Tato!
Mistrzu Zoria!
Niemożliwe… Kapitan…
Kapitanie!
Wszyscy są cali?
Hawk, tutaj!
Meliodas!
Teraz, kiedy cię wreszcie znalazłam?
Nie możesz umrzeć!
Meliodas! Kto mi teraz będzie dawał resztki?
- Niemożliwe! Kapitan przegrał? - Szlag. Z kimś takim?
- Merlin, nic mu nie będzie, prawda? - Kapitan tak łatwo nie zginie.
Ale ten miecz jest dość niebezpieczny.
Bez paniki.
To ukryta moc Niebiańskiego Miecza.
Zrób coś, staruszko!
Tylko dowódca może dzierżyć miecz.
Kiedy zagoją się rany Zorii, przyprowadzimy go tu.
Solaad…
- Mistrzu Zoria! - Tato!
Solaad!
Jesteś cały?
- Wybacz, że tak późno wróciłem. - A twoja rana?
Solaaad? I Ellatte?
Co to ma znaczyć?
Dziewczyna podobna do Ellatte to Elizabeth.
A chłopak podobny do Solaada to Meliodas.
Wokół nich stoją przyjaciele Meliodasa, których poznałem na ziemi.
Siedem Grzechów Głównych.
Trudno to zrozumieć, ale nie mam wyjścia.
Wstyd mi o tym mówić jako dowódcy, ale bardzo pomogli w walce z demonami.
Ellatte, moje rany się zagoiły.
- Ocal Meliodasa. - Dobrze.
Solaad, ty wyciągnij miecz.
Od dziś jesteś dziedzicem!
Tak jest!
Pomogę ci!
- Kim jesteś? - Ellatte!
Ja wyciągnę miecz.
- Skupcie moc na ranach. - Dobrze!
W chwili zagrożenia pojawia się dwóch Solaadów i dwie Ellatte.
A do tego kolejne wcielenie Białego Pana.
Biały Pan na pewno nas prowadzi!
To…
Miecz świeci się na biało.
Czyżby?
Pozostali Czarni Rycerze zostali pokonani.
Przeklęte Siedem Grzechów Głównych!
Chciałem złożyć w ofierze dusze wszystkich niebian, ale nie mam wyboru.
Dahaka, Gara, Derocchio, Pump, Atra.
By spełniło się nasze życzenie,
użyję waszych dusz.
Uwolnię Wielką Bestię!
Gwiazdo zła uwięziona przez Matkę Chaosu,
przyjmij dusze Sześciorga Czarnych Rycerzy!
Indura! Twoje ciężkie łańcuchy wreszcie zostaną zerwane!
Cóż za złowroga moc!
Działa nawet na mnie!
Indura, zniszczymy tych irytujących niebian,
którzy tak długo nas tutaj więzili!
Co to?
Cóż za ogromna moc!
- Merlin, co to? - Indura Boskiej Zemsty.
Żyją w Krainie Demonów, gdzie kierują się tylko dzikim instynktem.
Podobno pożerają nawet demony.
Jeśli zaś mowa o ich mocy, to mogą być silniejsze od Przykazań.
Czas Zniszczenia.
O tym mówił Solaad?
Lepiej szybko ocućmy kapitana i zatrzymajmy tego potwora.
Co wy…?
Nie wyciągaj miecza.
To demon.
Złowroga moc i znak na jego czole…
To demon! I to wysoko postawiony.
To naprawdę demon?!
Demon udawał Solaada?
Niebiański Miecz to podarowane przez Białego Pana,
który uwięził potężny Klan Demonów, święte ostrze.
Jego ciało odrzuca miecz i ukazuje swoją prawdziwą formę.
Posłuchajcie! Może to i demon!
Ale nie jest zły!
Mistrzu Zoria, to Meliodas uratował cię wczoraj przed pierwszym demonem.
A dzisiaj ocalił nas wszystkich.
To prawda.
Jako dowódca jestem mu bardzo wdzięczny.
Mistrzu Zoria…
Ale demony to inna sprawa.
Od 3000 lat przekazywaliśmy potomkom Niebiański Miecz,
żeby chronić Niebiański Pałac przed demonami.
Tak stanowi nasze prawo.
W walkach straciło życie mnóstwo osób.
Musimy postępować zgodnie z prawem. Nie wolno nam wyciągnąć miecza.
Zrób coś, staruszko!
Czemu niczego nie zrobisz?!
Mistrzu Zoria, potwór zmierza w naszą stronę!
Stawcie mu czoła!
Zaraz do was dołączę!
Oni nie powstrzymają potwora.
Chęć niesienia pomocy nie ma nic wspólnego z prawem.
Ja też idę! Nie chcę, żeby więcej osób ucierpiało!
Popołudnie prawie minęło, ale wciąż mam mnóstwo energii.
Idziemy, Gowther.
Chciałem jeszcze poobserwować tę kłótnię, ale…
Nie wiem nic o Czasie Zniszczenia ani Indurze,
ale zginiemy, jeśli nie będziemy walczyć.
Mistrzu, księżniczko, zostawiam kapitana z wami.
- Jasne! - Dobrze.
Ban!
Pokaż, że jesteś mężczyzną!
Dzięki tej mocy zostanę nowym królem demonów!
To Indura?
Nie zwyciężymy.
Zostawcie to nam!
Siedem Grzechów Głównych!
Wy chrońcie kobiety i dzieci na placu!
Ależ wy jesteście irytujący!
Gińcie razem z niebianami!
Uciekajcie!
Nie, plac!
Nawet Idealna Kostka wystarczy tylko na jeden atak.
Nie możemy mu pozwolić zbliżyć się do placu!
Musimy go zatrzymać.
Nowa Włócznia Dusz Chastiefol! Druga Forma!
Strażnik!
Filet i Pieczeń!
Niezwykła siła. Szanuję to.
Z drogi!
W ramach podziękowania za to, co zrobiłeś kapitanowi…
wykrwawisz się na śmierć!
Mistrzu Zoria, Siedem Grzechów Głównych walczy z Indurą.
Dlaczego wróciliście?!
Według prawa niebianie nie mogą uciekać przed demonami!
Nieprawda, tato!
Ty też?
Nie miałeś ani krzty dumy niebianina i uciekłeś!
Byłem tchórzem, to prawda.
Ale nie walczymy tylko po to, by przestrzegać prawa!
Oślepiłem go.
To go zatrzyma na trzy minuty.
Meliodas poległ, chroniąc naszą krainę.
Ale Meliodas jest demonem!
Mimo że jestem słaby i tchórzliwy,
Siedem Grzechów Głównych przybyło dla mnie do pałacu.
Ryzykują życie, by chronić moją ukochaną krainę.
Wierzę w nich.
Ponadto wszyscy z nich wierzą w Meliodasa, kapitana Grzechów.
Ja też!
Mimo że jest demonem.
Mimo że to wbrew naszemu prawu!
Chcę chronić Niebiański Pałac!
Boli…
- Meliodas! - Meliodas!
Miło mi cię poznać, Meliodas.
Więc to ty jesteś Solaad.
Jesteś inny, niż mówiono.
Dobrze wyglądasz!
Dziękuję, że broniłeś krainy pod moją nieobecność.
Oczekuję wielu nagród!
Po tym, jak pokonamy tego potwora.
Meliodas…
Ty też będziesz walczyć? Tym strasznym mieczem?
- Tak! - Meliodas.
Dzięki, Elizabeth.
Uważaj na siebie.
Załatwię to.
Posłuchajcie mnie wszyscy!
To już koniec.
- Boli… - Ban!
Co ty wyrabiasz?!
- Kapitan! - A ty co robisz?
- Wykrwawisz się na śmierć! - Zamknij się!
Spóźniłeś się.
Ciebie pokonał, dlatego ja z nim walczę.
Kiepsko by było, gdyby znów to zrobił.
Postanowione.
Prawie zginąłeś, a wciąż jesteś butny.
Mamy do pokonania potwora, więc szybko to zakończę!
Festiwal Polowań!
Weźcie się w garść!
Uważaj!
Jego siła…
My też mamy granice.
Co robić?
Co to?!
Poznałem prawdziwe przeznaczenie Niebiańskiego Miecza.
Prowadźcie rannych i dzieci na plac!
Ci, którzy mogą się ruszyć, niech pomogą Solaadowi!
- Boję się! - Wszystko będzie dobrze.
Solaad i jego przyjaciele są bardzo silni!
Odkryłem je, kiedy przeszyto nim Meliodasa.
Miecz ma uwięzić potężne demony.
Uwiężę nim Indurę!
Niebiańskim Mieczem od Białego Pana…
i mocą Arki!
Sobowtóry?
Ty podstępny…!
Ilu by was słabeuszy nie było…
jesteście śmieciami!
To twój koniec!
Koniec zabawy.
Ta moc… Niemożliwe!
Ty jesteś…
zdrajcą Meliodasem!
Jest za silny!
A niech was szlag! Gińcie!
Płomienie Śmierci!
Pełna Kontra!
Nie zginę na marne! Ofiaruję duszę Indurze!
Szlag! Pora to zakończyć!
Nie… Moc Arki nie wystarczyła?
Szlag! Idzie w kierunku placu!
Nie zdążymy!
Nadszedł nasz koniec?
Już po nas!
Pomóż, mamo!
Mamo!
Przyzwanie!
Dzięki, Mama Hawk.
Musimy go dobić teraz!
- Solaad, gotów? - Oczywiście!
Pora to zakończyć!
Użyczcie mi mocy!
Połączmy siły!
Połączmy…
siły!
Arka!
Połączenie sił, co?
- Ja też pomogę. - Elizabeth!
Arka!
A teraz…
To…
zupełnie jak w legendzie o Niebiańskim Mieczu!
Jak na malowidle!
Legenda była prawdziwa!
Niebiański Miecz od Białego Pana…
da nam moc uwięzienia demona!
Atak!
Udało się!
Zanim zostanie uwięziony, zaatakujemy go mocą Grzechów!
Do dzieła!
Festiwal Polowań!
Mord Zesłania!
Włócznia Dusz Chastiefol.
Czwarta Forma!
Słonecznik!
Pędzące Skały!
Strzała Zaćmienia!
Promień Zagłady!
Okrutne Słońce!
Lostvayne, Oswobodzenie Świętych Skarbów!
Pełna Kontra!
Połączenie Sił Grzechów!
Siedem Grzechów Głównych!
Atak!
Solaad.
Udało się, tato.
Niebianie powstrzymali Czas Zniszczenia!
Udało ci się, Solaad!
Tak, dzięki tobie.
Meliodas!
Solaad!
Dziękuję wam wszystkim za ocalenie naszej krainy.
Nie, to nic takiego.
Powinieneś podziękować Solaadowi.
Skąd. Ja tylko udałem się na poszukiwania Białego Pana.
Ale to dzięki twojej odwadze się poznaliśmy.
Kiedy my byliśmy wpatrzeni w prawo i przeznaczenie
i zapomnieliśmy o tym, co najważniejsze,
ty szukałeś sposobu na to, by uratować krainę.
Dzięki temu poznałeś Siedem Grzechów Głównych
i obroniłeś Niebiański Pałac.
Myślałem, że wciąż jesteś dzieckiem,
ale wyrosłeś na kogoś silniejszego, niż mógłbym się spodziewać.
Mama byłaby z ciebie dumna.
Co za niespodzianka.
Poza Białym Panem, było jeszcze jedno stworzenie
zdolne przeciwstawić się takiemu potworowi.
Przygotowujemy dziś ucztę. Tymczasem odpocznijcie.
Będziemy dziś świętować!
Znów zjem resztki!
Nie mamy na to czasu, kapitanie.
Jutro są urodziny króla Liones.
A ty przygotujesz dla niego ucztę.
Właśnie! Dlatego szukaliśmy podniebnej ryby!
Jeśli chcecie ryby, to szybują tu nieprzytomne po bitwie.
Jest jedna!
Mam! Ze mnie to jednak gość!
- Na razie, Solaad! - Bądźcie zdrowi!
Żegnaj, staruszko!
Bezpiecznej podróży!
Dziękujemy!
Merlin?
Kim był Biały Pan?
Prawdopodobnie niebianie wymyślili to imię.
Ale możemy się domyślać.
Istniało kiedyś stworzenie, które lśniło jasnobiałym blaskiem.
Miało w sobie ciemność, której obawiały się demony,
i światłość, którą czciły boginie.
Nazywano to stworzenie…
Matką Chaosu.
Wybacz, że kazaliśmy ci czekać.
Oto danie główne. Moja specjalność: podniebna ryba w cieście.
Wygląda smakowicie.
Tato? Wszystko w porządku? Tato!
No trudno.
Kapitan oddziału ds. resztek się tym zajmie.
Co to ma być?!
Napisy: Krzysztof Bożejewicz