Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[hela nafas]
[Zaffan] Sebentar, okey saya mula!
[Mariam] Satu, dua...
[Mariam] tiga!
[muzik]
Wah! [sorak]
[muzik rancak]
[murid berbual-bual]
Letak balik.
[bunyi dari tandas]
[Farah] Apa awak buat di sini?
[Farah] Ini tandas senior, bukan?
[Farah] Hei! Di mana awak dapat ini?
[Zaffan] Nak tengok? Lihat! [sorakan]
[Zaffan] Awak nak cuba?
[Mariam] Awak rasa saya muat tak?
[Farah] Tak. Saya yang muat.
[Zaffan] Awak nak cuba?
[Zaffan] Dia nak cuba! [ketawa]
[Zaffan] Sekejap.
[Mariam] Susah betul!
[Zaffan] Eh! Berhenti!
[Zaffan] Lepaskan tangan! Okey!
[Zaffan] Nah!
[Farah] Jangan rekod saya!
[bersorak]
[Farah] Muatlah.
[Mariam] Saya nak cuba pula.
[ketukan di pintu]
[wanita] Buka pintu ini!
[ketukan di pintu]
[wanita] Buka pintu ini, kalau tak saya panggil guru disiplin.
[Zaffan] Cikgu! Pintu ini tak boleh dibuka!
[Zaffan] Cikgu tolong tolak pintu ini kuat-kuat.
[Zaffan] Saya kira sampai tiga.
[Zaffan] Satu
[Zaffan] dua
[Zaffan] tiga!
[ketawa] Zaffan!
[ketawa] Ha, ha, ha.
[cikgu] Hei! Apa yang awak buat?c
[Guru besar] Orang jenis apa yang rasa perkara begini menyeronokkan?
[Guru besar] Tandas ialah tempat yang kita sama-sama gunakan.
Bukan untuk kegunaan peribadi.
Turunkan lengan baju awak!
Ha! Inilah dia!
Orang yang tiada langsung rasa tanggungjawab untuk sekolah dia.
Dia tak pedulikan rakan sebaya dia.
Ada sesiapa nak datang?
Di sini?
Silakan naik ke atas pentas dengan dia!
Kenapa kamu sebagai pelajar senior tak boleh bagi
contoh yang baik untuk adik-adik kamu.
Kalau kamu masih tak ubah perangai
memang kamu akan jadi orang yang tak guna.
Peperiksaan akhir tahun ini hanya tinggal
beberapa bulan sahaja.
Saya nak tanya.
Kenapa pelajar Cina selalu dapat markah tinggi
setiap tahun?
Pelajar Melayu mana?
Nak lihat datang ke sinilah. Di depan. Sebab bawa masalah.
[bunyi loceng]
- Hei! Nah! Tolong lekatkan pelekat. - Tak nak.
- Besarnya. Semuanya bintang. - Mana merah jambu saya?
- Tampal di muka awak, boleh? - Tak mahu biru.
- Ke tepi! - Jangan lekat di muka saya.
Sebentar. Satu,
dua, tiga! [ketawa]
[budak perempuan ketawa]
Lekatkan betul-betul.
Cantik baju awak.
[hon kenderaan]
- Hei, lekatlah di sini. - Saya lekat, ya?
[Mariam] Ah! Eh, beg saya!
[Zaffan] Janganlah!
[Zaffan] Melekat di belakang saya, ya?
Tak. Bukan.
- [Zaffan] Ya. - [Farah dan Mariam] Tak ada.
Cantiklah!
Sumpah cantik.
[bunyi katak]
Zaffan!
Eh, cantik betul!
Tak nak! [menjerit] Janganlah!
[bunyi katak]
Ah! Bunuh saja!
[Mariam] Janganlah!
[Mariam] Lepaskanlah. Kasihan.
Okey.
Kita main satu lagi permainan.
Siapa yang paling basah
dia kena makan katak itu
hidup-hidup, sampai bila-bila.
Ah! Tak nak! [menjerit]
Satu, dua, tiga!
Sejuklah.
Tam, tam, sejuklah.
[Farah] Padan muka.
Awak suka menunjuk, bukan?
Sekarang siapa yang kena makan katak hidup-hidup?
Bila masa saya suka menunjuk?
Kenapa awak pakai lagi benda itu?
Tahu tak, saya hampir tertangkap tadi?
Maaflah! Bukankah saya dah minta maaf?
Cuma perempuan jalang pakai benda itu.
Kenapa awak beli?
Ah! Farah! [merayu]
Farah!
Miau. [kucing mengiau]
[bunyi kucing mengiau]
Okey. Baiklah.
Baik. Saya buka benda ini.
[bergurau senda]
[jeritan]
Assalamualaikum!
Waalaikumsalam.
Assalamualaikum.
- Waalaikumsalam. - Abang.
Eh!
Begitukah awak balik tadi?
Baju sekolah Zaffan basahlah.
- Mana? Tengok! - Ah, ah!
Macam mana boleh basah begini?
Kalau orang lain kena hujan, bogel macam awak? Hah?
Hei! Bogel macam awak? [tamparan] Yakah?
- Mungkin. Begini. - Eh! Budak ini.
Berhenti Ibu kata!
- Begini! - Berhenti!
Ah! Sakitlah Ibu!
Sakitlah!
Awak tak tahu malu, bukan?
Ibu! [bunyi kesakitan]
Biar semua orang tengok! Sebab awak beginilah keluarga kita malu.
[bunyi nafas]
[bunyi cengkerik]
Ibu!
Kenapa?
Awak datang kotor. [menghela nafas]
[bunyi pancuran]
[bunyi mengaum]
Selamat bang!
Dia keluar. [bunyi hon kereta]
[bunyi hon kereta]
Kenapa? Dia panggil lagi.
Bodoh!
Ini bahaya.
Saya nak tengoklah.
Nanti dia matilah.
[bunyi siraman]
[Farah] Hei!
[Farah] Zaffan! Awak buang air besar?
[Mariam] Zaffan, nak kita orang tunggu?
[Zaffan] Tak, saya nak keluar sekarang.
[Farah] Nampak seronok.
[Mariam] Sudah. [Farah] Okey, mari.
Cium!
[cikgu] Cepat. Masuk.
[Farah] Mari kita pergi kanam buka berita.
Masuklah.
Saya tak perlu masuk.
[Farah] Kenapa?
Masuk cepat, hampir bermula.
Assalamualaikum, kelas.
Assalamualaikum
warahmatullahiwabarokatuh.
[bunyi loceng tamat sekolah]
[murid berbual-bual]
Kita dah janji kita kena kongsi semuanya.
Mana boleh simpan rahsia.
Farah! [nada marah]
Farah! Bagilah balik!
- Tak boleh, awak kena cerita. - Bagilah dulu.
No!
Awak okey?
Farah, sorry. [nada kesal]
Macamlah kita tak tahu.
Semua orang dah tahu.
Satu sekolah kecoh awak datang period.
Tapi saya tak perlu sembahyang, awak perlu sembahyang.
Seronoknya.
Tapi, gelilah.
Kenapa awak tak makan lagi?
Tak lapar.
Makan itu boleh mati tercekik.
Tengok ini.
Dalam satu kisah, seorang pelajar terpaksa menghadapinya lebih teruk daripada biasa.
Ina cuai dan tidak mencuci tuala wanitanya dengan sempurna.
Pada satu malam,
dia bertukar menjadi ganas dan ketawa terbahak-bahak tanpa boleh dikawal.
Bukan itu sahaja,
Ina mugul untuk lari ke hutan pada tengah malam seorang diri.
Tipulah.
Orang ini yang cakap begini.
Bagi saya tengok.
Ina kemudian memberontak dan melawan kata-kata Ibu bapanya dan guru.
Tidak lama selepas itu, pada suatu malam, Ina hilang dan tidak pernah lagi
ditemui selepas itu.
Ramai saksi mula mengatakan yang mereka
pernah melihat kelibat Ina di hutan.
Awak kena berjaga-jaga.
Saya tak suka dapat benda ini dulu.
Sakit, tak?
Entah.
Kakak saya selalu senggugut.
Kemudian dia jalan terkangkang-kangkang.
Tak.
Masalahnya ialah susah untuk cuci pad.
Kemudian, hari-hari kena tukar pad.
Pernah sekali
kakak saya bocor di sofa masa kami tengah tengok TV.
Kemudian darah dia menitik-nitik.
Baunya busuk.
Bau macam pasar.
Bapa saya sangat marah. Geli sangat!
Awak...
cuci darah pada pad kotor bersih-bersih tak?
Sebab, orang dalam ini kata, kalau awak tak cuci bersih-bersih
nanti syaitan jilat darah di pad awak kemudian dia ikut awak.
[bunyi berdesing] Eeee.
Saya tak nak dapat benda ini.
Ha, tengok ini.
[bunyi tandas dipam]
Macam mana nak buat jadi mereka?
Betul!
Miau.
Saya nak frame juga.
Dalam kelab ini, kita semua boleh guna telefon ini.
[bersorak]
[bunyi sesuatu di atas pokok]
Mari balik.
Kenapa?
Marilah balik.
Tiada apa-apa. Cuma bunyi angin saja.
Entah-entah...
Ina agaknya? [nada mengusik]
Tolong jangan sebut nama dia.
Kenapa?
Awak takut, ya? [nada mengejek]
Ya, awak takut!
Tidak! [menjerit]
Zaffan!
Bagi Ina makan awak.
- Pegang kaki dia, Mariam. - Janganlah!
Bagi Ina makan awak!
Jangan berani buat saya begitu lagi.
Jalang!
Apa awak kata?
[jeritan] Apa awak kata?
Mariam!
Zaffan [suara memanggil]
Zaffan! [bunyi ketukan]
"The father... to work"
"How does the father... to work?"
Mana satu?
Maaf, cikgu.
Boleh tak awak bagi perhatian betul-betul masa tengah belajar?
Ehem. "Goes."
"Goes"?
Correct.
"The father goes to work."
Kita kena ikut verb dia.
Faham?
Alright. Next.
"The mother..."
[mengaduh kesakitan]
Okay, I'll give you an example.
"The mother... at home." [menahan kesakitan]
"The mother cooks at home."
[kerusi ditolak] Okey?
Sebentar Zaffan.
"I go, you go"
"he or she goes."
Dapat?
Okay, next one.
Tolong cikgu. [menahan kesakitan]
- Saya nak pergi tandas. - Tinggal sepuluh minit saja, Zaffan.
"The students... at school" [bunyi menahan]
Siapa boleh jawab?
Kenapa tak cakap awal-awal?
Ish, awak buat malu saja.
Awak dah besar. Awak boleh kencing lagi dalam seluar?
Sudah, pergi balik.
[bunyi beg dikemas]
[bunyi kerusi ditarik]
Dia pelik sekarang. Buat malu terkencing begitu.
Entah kenapa dia semakin pelik sekarang.
Macam mana dia boleh terkencing!
Entah. Geli sangat. Baunya hancing.
Saya rasa, dia dah tak mandi sekarang.
Kelmarin, saya ingat bau bangkai. Rupanya bau dia. [ketawa]
Saya rasa kita patut beritahu dia.
Buat apa?
Bukan dia tak ada hidung. Takkan tak boleh bau diri sendiri.
[mengeluh] Saya dah tak kuasa untuk duduk sebelah dia lagi.
Saya perlu bernafas.
Memang. Tak ada sesiapa sanggup duduk sebelah dia.
Mati terus tiada oksigen. [ketawa beramai-ramai]
[bunyi tangisan dan menderam]
[muzik]
[tangisan dan esakan]
[menjerit kesakitan]
[loceng berdering]
Awak kenal TikTok famous yang Gwiyomi?
- Oh, nama dia Nurizamrin. - Ha! Dia.
Kawan!
[murid berbual-bual]
[murid ketawa]
Hei, Mariam! Miau.
Boleh tak kita balik rumah jalan sama-sama hari ini?
Tak boleh.
Ah, okey.
Tapi...
saya boleh tunggu sampai awak semua siap.
Farah kata tak boleh.
[bunyi burung berkicauan]
Banyak binatang keluar sekarang.
Ingat lagi?
Masa Zaffan tolong Ayah bersihkan senapang ini?
Ayah, Zaffan nak masuk Tunas Puteri.
Boleh kita beli seragamnya hari ini?
Ini program sekolah?
Ya. Kalau kita sertai aktiviti KOKO,
nanti senang dapat biasiswa, masuk sekolah asrama.
Biar Ayah cakap dengan Ibu dulu.
Ayah...
Ke mana Ayah nak pergi?
Nak ikut.
Takkan sampai nak ponteng sekolah sebab nak ikut Ayah?
[ketawa]
Satu, dua, tiga, empat, satu kumpulan.
Satu, dua, tiga, empat, lima. Lima dalam kumpulan ini.
Okey. Mula bina khemah masing-masing.
Ingat.
Organisasi, kerjasama itu penting.
Okey kita tengok kumpulan mana yang siap dulu.
Cepat.
Minum sampai habis.
Kalau tak habis, saya buang semua barang ke dalam sungai.
Kita tengok.
Siapa boleh tahan kencing
sampai pagi esok.
Jangan pandang atas.
Apa yang tengah tengok awak dari atas pokok itu.
Jadi jangan pandang atas. [ketawa]
Farah, tengok atas.
Saya kata jangan pandang atas, bukan?
[bunyi haiwan menderam]
[perempuan menjerit]
[bunyi zip khemah dibuka]
Saya tak boleh tidur di sini.
Waktu dia nak terkencing,
dia kata dia nampak orang tengok dia dari atas pokok itu.
Itulah. Kenapa bodoh sangat pergi seorang diri?
Bagaimana kalau saya nak kencing?
Awak tahanlah sampai pagi.
Kawan.
Ada bunyi peliklah.
- Ada sesiapa dengar tadi? - Dengar apa?
[bunyi dentuman dan perempuan menjerit]
[jeritan] Okey, cukup sudah!
Kita kena baca doa sama-sama.
Siapa yang dah terjaga, bangun sekarang.
[bunyi bising]
Ini semua sebab dia.
Orang period tak boleh pergi camping di dalam hutan.
Jijik betullah.
Kita patut check setiap orang jangan sampai dia join di sini.
Saya bukannya period lagi.
Benda itu datang malam tadi sebab dia bau budak itu.
Kadet!
Berkumpul semua!
Kita kena kemas barang cepat.
Bas akan bergerak lagi sejam.
Koperal Farah, kirakan cepat.
Semuanya 12 orang.
Dua belas?
Bukankah sepatutnya 13 orang?
Ada sesiapa nampak Liyana?
Siapa nampak Liyana pagi ini?
Juniors, awak semua satu khemah dengan dia, bukan?
Tolong semua! Ada sesiapa nampak Liyana?
Yana! [menjerit]
Saya tak sanggup duduk di sini lagi.
Hei!
Mana partner awak?
[berbisik] Janganlah.
[laungan memanggil Liyana]
Yana!
Kadet! Pastikan kamu duduk berdua-dua.
Yana!
[jeritan memanggil Liyana]
Yana!
Siapa itu?
[burung-burung berkicauan]
[bunyi burung dan hutan]
[muzik]
Cikgu! Saya dah jumpa dia.
Datang ke sini cepat!
Awak okey?
Kenapa awak keluar dari kem?
Awak tak patut jalan di sini seorang. Tempat ini bahaya.
Tapi, perempuan itu kata di sini
senior tak boleh buli saya.
Perempuan apa?
Di sini!
Di sini kawasannya.
Zaffan jumpa dia!
Yana! [terkejut]
Bagaimana awak boleh naik ke atas sana?
Jangan turun dulu.
Kita cuba dapatkan bantuan.
Saya cikgu!
Saya boleh pergi panggil pengurus kem.
Awak dan awak, pergi teman dia.
Kadet Tunas Puteri
telah berjaya menamatkan sesi perkhemahan hujung minggu baru-baru ini.
Saya ingin memuji semua peserta di atas pencapaian mereka
dalam kerja berpasukan.
Saya juga ingin memberi penghargaan khas
untuk ali kadet paling baharu kita.
Bukan sahaja dia berjaya menghabiskan semua modul wajib,
tetapi dia juga mencerminkan,
ciri-ciri kepimpinan dan keberanian yang wajar dicontohi.
Berikan tepukan kepada Nor Zaffan binti Azman.
[bunyi tepukan]
Tahniah Zaffan.
Pelajar
hanya tinggal sebulan sahaja sebelum kamu menduduki peperiksaan.
Kepada pelajar di kedudukan teratas,
pasti berjaya.
Kepada pelajar di kedudukan terbawah pula,
entah apa saya patut berikan.
Sekali lagi saya akan baca nama pelajar yang teratas.
Pertama, Chew Sin Yee.
[tepukan] Kedua, Priya Nadesan,
Oh, sekali lagi.
Tempat ketiga, Nor Zaffan binti Azman.
Keempat,
Farah binti Mohd Zaid.
Dan kelima, Lim Kai Sim.
[tepukan] Tahniah semua.
Selamat maju jaya untuk sekolah kita.
Dulu awak join Tunas Puteri,
lepas ini awak nak join apa? Pengawas?
Saya tak nak jadi pengawaslah.
Kenapa awak asyik tiru semua yang saya buat?
Awak duduk jauh-jauh boleh tak?
Bila saya tiru awak?
Saya nombor tiga, awak nombor empat.
[bunyi air dan pam]
Tak bolehlah.
Tolong keluarkan air ini.
Kenapa dengan awak?
- Kenapa awak pakai benda itu? - Kenapa Zaffan tak boleh pakai ini?
Sudah! Jangan mengada-ada. Kita di rumah.
Tak naklah Ibu!
- Janganlah Ibu! - Awak dirasuk?
Zaffan!
Zaff! [merengus] Sini awak!
Ha! Larilah jauh-jauh. Jangan balik.
[menjerit] Saya benci mereka!
[bunyi katak]
[hela nafas kemarahan]
[bunyi ketukan]
Mari sini!
[bunyi mengiau beramai-ramai]
[berbisik] Dia ada di sana.
Pergilah!
[bunyi mengiau dan ketukan]
Zaffan.
Kami saja nak tengok sama ada awak betul-betul period waktu sembahyang tadi.
Kalau betul tak sorok apa-apa, bagi sajalah kami tengok.
Betul! [bunyi ketukan]
[ketukan bertalu-talu di pintu] Keluar, cepat!
[Zaffan] Jangan pegang saya! [menjerit]
Diam!
Duduklah.
Duduk!
Biar betul!
Kawan, tengok ini!
Kamera!
Farah, tengok ini.
Jee, pegang kaki dia.
Awak memang dasar pelacur, tak lama lagi buntinglah.
Kita bagi dia makan benda itu.
[bunyi merengus dan tamparan]
Diam!
Tahu tak, bau awak, buat saya rasa tak senang langsung.
Setiap kali nampak awak, saya nak termuntah!
[menjerit]
[tamparan]
[perempuan menjerit] Jangan pegang saya!
Kenapa dengan awak Zaffan!
[perempuan menjerit]
Cikgu! Dia tak meluahkan diri dia. Zaffan!
Kenapa dengan semua orang?
Jangan biar dia dekat!
Dia ibu penyakit!
Bawa saya balik sekarang! Saya nak basuh seluruh badan saya!
Telefon pusat rawatan sekarang! [menjerit]
Cikgu! Cikgu pegang kepala dia!
Telefon pusat rawatan sekarang!
Siapa ada telefon? Siapa?
Takkan seorang pun tiada telefon!
[menjerit]
[menepuk tangan]
[muzik bingit]
[jeritan kemarahan]
[jeritan dan mengaum]
[bunyi cemas]
[bunyi menghembus nafas]
Hei!
Awak nampak Farah?
Pelajar! [pembesar suara]
Seperti yang saya beritahu sebelum ini,
hari ini kita bertemu dengan seorang yang...
amat penting.
Jadi, kita dengar betul-betul.
Perkara yang dia ingin sampaikan kepada kita hari ini.
[berbisik] Silakan.
[bunyi batuk dan berdehem]
Assalamualaikum.
Tak dengar pun kamu semua jawab salam saya.
Dalam kiraan tiga,
saya nak kamu semua ramai-ramai cakap,
"Selamat pagi, Doktor Rahim!"
[bertempik] Satu, dua, tiga!
[suara murid-murid] Selamat pagi, Doktor Rahim.
[ketawa]
Saya tahu pelajar tak suka duduk bawah panas begini.
Itu!
Cikgu-cikgu kamu itu pun.
Mereka pun dah bosan agaknya.
Jadi, saya janji pada kamu, percayalah!
Saya takkan buang masa kamu lama-lama.
Tapi kamu semua kena faham.
Tujuan saya datang ke sini.
Adalah untuk bercakap tentang sesuatu yang amat...
serius.
[bunyi berdehem]
[ketua kelas] Bangun!
[ketua kelas] Selamat pagi, cikgu.
[murid-murid menyahut] Selamat pagi, cikgu.
[cikgu] Selamat pagi. Boleh duduk.
[cikgu] Sebelum mulakan kelas, saya nak periksa kedatangan kamu semua.
[cikgu] Bila saya panggil nama, sila angkat tangan.
Aliya!
Hani.
Mereka kata, Cikgu Azizah pun kena.
Siapa lagi yang kena rasuk?
[guru memanggil nama] Sofiah?
[murid berbisik] Tandas dan kelas di atas dah dikunci.
[murid berbisik] Benda itu ada lagi di dalam?
Saya tak tahu.
Mereka kata tak ingat apa-apa sebab nampak hitam saja.
[cikgu] Eliza?
[cikgu] Eliza ada.
[cikgu] Kenapa lambat?
[cikgu] Duduk. Cepat sikit.
[guru menyoal] Apa nama kamu?
[guru bertanya] Eh. Saya tanya.
- [cikgu] Apa nama dia? - [murid] Farah.
Farah.
[bunyi berdehem]
Eliza dah? Ah, dah.
[cikgu memanggil] Zaffan!
Ada.
[cikgu] Zaffan ada.
[cikgu] Baiklah.
Seperti yang kamu tahu, saya ganti Cikgu Azizah kamu.
[cikgu memanggil] Farah.
Lepas habis kelas nanti, jumpa saya di bilik guru disiplin.
Faham!
Baiklah buka buku teks masing-masing. Buka bab enam.
[bunyi pintu dibuka]
[bunyi loya]
[bunyi memuntahkan sesuatu]
[bunyi ayam]
[murid di padang] Skuad, masuk baris.
Pasukan. Betulkan barisan.
Pandang depan!
Senang diri.
Rehatkan diri.
Selamat pagi, murid.
[murid-murid menjawab]
Saya akan serahkan tugas kepada ketua pasukan anda iaitu Iza
untuk menjalankan latihan kawad.
Sedia.
Silakan, Iza.
Pasukan ke kiri, pusing.
[tunas puteri] Check, satu dua!
Pasukan dari kiri, cepat jalan.
Kiri, kanan, kiri.
- Kiri, kanan, kiri. - Kuatkan suara!
[tunas puteri berkawad] Kiri, kanan, kiri!
[tunas puteri] Berhenti!
[tunas puteri] Check! Satu, dua!
Pasukan, dari kiri cepat jalan!
[kawad] Kiri, kanan, kiri!
Berhenti!
Check! Satu dua!
[murid menjerit]
Farah!
[Farah menjerit] Kenapa Farah? Beri laluan!
[murid-murid histeria] [Doktor Rahim] Aki! Tengok sana!
Beri laluan.
[menjerit] Tolonglah! Sakit!
[dirasuk] [Doktor Rahim] Aki!
Barang-barang!
[murid-murid menjerit dirasuk]
[Farah meracau]
Tak nak!
[bunyi jeritan murid-murid]
[Farah meracau] Pergi! Saya tak nak!
[Zaffan mengaduh kesakitan]
[bunyi angin dan pokok]
[bunyi melompat dan tupai berdecit]
[bunyi memamah sesuatu]
[deringan loceng]
[bunyi wanita menangis]
Budak-budak ini kena sampuk dengan benda yang sangat kotor.
Sangat kotor.
Doktor Rahim akan cuba keluarkan benda ini,
akan cuba campak dia jauh-jauh.
[bunyi perempuan menangis]
Awak bernasib baik.
Semua anak-anak saja.
Kita dapat cari kepala dia,
dapat saja kepala dia pedas!
[bunyi haiwan liar di hutan]
[bunyi harimau mengaum]
[Mariam menyanyi]
[bunyi menghidu]
[Mariam menjerit] Keluarlah!
Saya tahu awak ada di sini.
[bunyi mengiau]
Keluarlah!
Awak balik sajalah!
Kenapa?
Jangan dekati saya!
Di mana awak?
Keluarlah!
Saya tahu awak di sini.
Saya dah nampak waktu awak di dalam air.
Keluarlah!
Saya dah tak nak pergi sekolah!
Saya pun dah tak nak!
Janganlah rekod!
Tidaklah, saya tengah tengok ini.
Ya, awak rekod, saya nampak.
Okey. [ketawa]
Duduk di sini sampai bila-bila?
Jom!
Kita buat rumah atas pokok?
Saya seriuslah.
Saya pun serius.
Di sini...
- sini. - Ya.
Tiada sesiapa boleh jumpa kita.
- Betulkah? - Betul!
Okey. [ketawa]
- Apa yang awak main? - Batu.
Batu? Lepas itu awak baling?
[Zaffan menjerit] Semua tak pergi sekolah!
Awak tak dengarkah? Ini mengarut!
[Zaffan menjerit] Lepas!
[Zaffan menjerit] Keluar!
[Zaffan menjerit] Jangan pukul saya!
[Zaffan menjerit] Keluar!
Jangan ikat saya!
[Zaffan menjerit] Lepaskan saya! Keluar!
[Zaffan menjerit] Keluar!
[Zaffan menjerit]
Keluar!
Tapi abang kena janji.
Tolong jangan apa-apakan dia.
- [Doktor Rahim] Assalamualaikum. - [orang ramai] Waalaikumsalam.
Jemput datang ke pusat rawatan saya.
Kalau perlukan bantuan.
Ada yang...
nakkan rawatan.
Datang saja. Bila-bila masa.
Jangan teragak-agak contact saya nanti.
Boleh WhatsApp!
DM di IG. Facebook!
Di Facebook saya memang banyak testimoni.
Boleh tengok. Dah tengok, share, like ya!
Assalamualaikum!
Oh! Ini kuat.
Rasa dia kuat.
Encik Azman.
Puan.
Boleh duduk dekat sikit.
Boleh!
Yang duduk jauh pun boleh duduk dekat-dekat.
Yang lemah semangat
boleh tengok sambil tutup mata.
[Doktor Rahim ketawa]
Tiada adik-beradik?
Tiada.
Ada kawan?
Tak nak!
Tak nak duduk dekat dengan dia.
Tengok kawan kamu ini.
Dia tengah terseksa.
Tak nak tolong kawan kamu?
Kamu tak nak tengok kawan kamu sembuh?
Ya.
Kamu tak nak tengok kawan kamu sembuh?
Nak.
Pegang kuat.
Dia akan cuba meronta melepaskan diri
dia akan meraung, dia akan cuba buat kesian apa semua,
tapi kena ingat, dia ini...
Perempuan di depan kamu ini bukan lagi anak kamu.
Kita mulakan sekarang.
Boleh keluar telefon?
Nak keluarkan telefon rekod boleh.
Tag Doktor Rahim.
Kita hampir mula.
Kalau awak tak nak sakit
awak keluar sekarang.
Keluar.
Keluar?
Dia tak nak kerjasama dengan kita!
Bawa barang-barang.
Tuan-tuan, puan-puan,
produk ini,
tak pernah mengecewakan.
Hmm.
Buka mulut dia.
Buka mulut.
Sikit-sikit lagi.
[Zaffan meludah]
[bunyi loya dan muntah]
Tepuk! Dia dah nak keluar.
Lepaskan saya!
Nak pergi mana?
Saya lepaskan awak, nak pergi ke mana?
Saya akan lepaskan awak
tapi janji jangan kacau budak ini lagi.
Boleh?
Awak lepas,
halas!
Boleh tak?
Faham perkataan saya?
Saya lepaskan awak tapi janji jangan kacau anak ini lagi!
Faham! [marah]
Oh! Degil betul.
Degil betul.
[Zaffan mengaduh kesakitan]
Lepaskan saya!
Nampak itu?
Okey!
Tunjukkan diri awak sekarang. Saya nak tengok muka awak.
Keluar sekarang.
Sakit, bukan?
Nampak?
Jangan pegang saya!
Rasa!
Keluar sekarang!
Awak nak apa sebenarnya?
Keluar!
Tunjukkan diri awak!
Keluar.
Dia tak nak. Dia tak nak apa-apa pun.
Lepaskan dia. Kasihan dia. [Mariam menjerit]
[orang ramai bersuara marah] Fake!
Diam!
Diam! [menjerit] [lelaki] Macam tak betul.
[orang ramai mengutuk tidak puas hati]
Ada sesiapa nak ambil kerja saya?
Kalau nak silakan! [nada sinis]
Silakan.
[Dr Rahim menghembus air]
Apa air mengarut ini?
Baliklah!
- Sudahlah. - Bang, suruh dia balik!
Awak keluar sekarang! Awak tunjukkan...
Awak tunjukkan diri awak. Keluar sekarang.
Saya bunuh.
Pergi! [menjerit dan meronta]
[Zaffan meronta untuk melepaskan diri]
[Zaffan menjerit nyaring]
[Zaffan menjerit] Tunjukkan diri awak yang sebenar!
Pukul!
Pegang dia!
Pukul!
Pukullah!
[Zaffan merengus]
Pegang!
Tepi!
[Zaffan mengaum] Oh!
Jangan bagi dia lari! Jangan bagi dia datang!
Tangkap!
[Zaffan merengus dan meronta]
[Zaffan merengus melawan]
Encik Azman, boleh pegang anak?
Pergi!
Pegang dia.
Wah!
Berhenti! [menjerit]
Wah!
[bunyi harimau mengaum]
[Zaffan harimau jadian menjerit]
[perempuan menjerit]
[Farah menjerit]
Saya ingin mengucapkan
selamat maju jaya kepada para senior kita.
Untuk menghadapi peperiksaan akhir tahun ini.
Saya harap semua bekerja keras untuk jawab peperiksaan.
Kalau ada yang masih belum lagi bersedia...
nampaknya dah terlambatlah.
Satu lagi,
tolonglah. Saya dah cakap beberapa kali
tolong beri perhatian terhadap pekeliling berkurung
Semua pelajar mesti diiringi Ibu bapa masing-masing
semasa balik dan pergi ke sekolah.
Saya tidak mahu
sesiapa jalan bersendirian balik ke rumah.
Faham?
Saya nak cari dia.
Dia dah tiada, Farah.
Apa yang awak pakai?
Mariam!
Munah.
Biarlah saya duduk di sini.
Manalah tahu dia balik nanti.
Saya nak tunggu dia.
[bunyi harimau menderam]
[televisyen]
Uh! Sigit!
[burung berkicau]
[Zaffan ketawa dan mengaum]
[bunyi perempuan bermain]
Di mana awak?
Saya nak jumpa awak!
Saya tahu saya nak jumpa awak!
Saya tahu awak ada di sini.
Mariam! Berhenti!
Tunggu saya!
[bunyi perempuan ketawa]
[bunyi Mariam dan Zaffan bermain]
Berhenti!
- Tak mengapa, saya okey. - Diam.
Tak mengapa, saya okey.
[menjerit]
Okey. Mula?
Satu, dua,
tiga!
[muzik tarian]