Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Jak to ogarnąłeś?
Znajomy eksportuje ubrania vintage.
Będzie naszym pośrednikiem.
Nic na tym nie zarobimy.
To zależy od malki, ale malkowe...
„Marki”, baranie!
Trzy markowe koszulki za dolara!
Za dolara?
- Żartujesz? - Czyli 300 za 100 dolców.
Mamy swoją dumę. Po co sprzedawać używane ciuchy?
Nie pora unosić się dumą.
Jesteśmy spłukani.
- Biedny nie wybiera! - Pieprz się.
- Jesteś zdany na siebie. - Wiedziałem.
To moja koszulka?
- Rozciągniesz ją! Zdejmuj ją! - To moja. Ty masz inny kolor.
Ta jest niebieska!
- To moja. - Ty masz granatową, dupku!
Milcz i płać.
- Dałem ci kasę! - Niby kiedy?
- Zawsze tego próbujesz. - Dałem ci kasę, baranie.
- Faktycznie. Przepraszam. - Cholera jasna.
Jeśli ją sprzedasz, powiadomię gliny.
Przecież to moja koszulka!
Dobra, przestań pieprzyć. Wiem, że to moja.
Masz granatową, a ja niebieską.
- Masz daltonizm? - Ściemniasz.
- Ty krętaczu. - Proszę wyrzucić paragon.
Dupek.
Pokaż, co ukradłeś.
- Niczego nie ukradłem! - Przecież widziałem.
- Już nie kradnę! - Nie kaszl tak!
Dziś rano zebrało się 8000 osób protestujących przeciwko MFW...
Ciągle ściemniasz.
Wsiadaj.
No wsiadaj!
Już czas. Dlaczego nie wychodzi?
Godzina się zgadza?
Co? Tak, na pewno.
A moje tofu?
- Nie ma. - A kto jeszcze tak robi?
- Dobra robota. - Napijmy się.
- Jak tam? - Chodźcie.
- Gratulacje! - Witamy z powrotem!
Co chcesz robić?
A co powinniśmy?
- O czym chciałeś pogadać? - Wspominałeś coś w aucie.
Poznałem w pace gościa. Przemytnika z Tajwanu.
Działa w Kenting.
Wiecie, gdzie jest Tajwan?
- Tak. - Ta, to ta wyspa.
Otoczona szmaragdowym oceanem, pełna palm i skąpana w wiecznym słońcu.
Trochę jak Hawaje.
Dokładnie jak one!
- Zawsze chciałeś się tam wybrać. - Tak.
Powiedział, że jeśli się tam przeniosę,
to pomoże mi się tam ustawić.
Ale jak?
Oprócz przemytu zajmuje się też turystami.
Rowery, wynajem samochodów, knajpy, sklepy.
Człowiek orkiestra!
I kosi ogromny hajs!
Ponad osiem tysięcy dolarów miesięcznie.
- Aż tyle? - Miesięcznie?
I co wy na to?
- Pieprzysz. - Mówię poważnie!
- To żadna ściema! - Ja pierdzielę.
Odsprzeda mi tanio jeden ze swoich sklepów.
Tanio, czyli za ile?
Za 200 koła. Będę miał sklep z dobrymi dochodami
i kupię sobie piękny domek nad słoneczną plażą.
Zaczniemy tam od nowa.
Z dala od tego piekła.
Będziemy sobie pływać i łowić ryby przy plaży.
Zaczniemy nowe życie!
No co wy?
Co to za miny?
Odpadacie?
To zbyt piękne, by było prawdziwe.
Właśnie.
W mordę.
- Brzmi świetnie. - Fakt.
Gdzie na Tajwanie?
W Kenting. To południowy kraniec wyspy.
Marzyłem o tym od trzech pieprzonych lat.
- O tym miejscu. - I jak?
Zajebiście!
- Podoba się? - Tak jest, kurwa!
Nadal srasz przy otwartych drzwiach?
- A to jebaniec! - Co?
Ty dupku.
Nadal chodzi w naszych gaciach.
Przestań w końcu!
- To prawda. - Skądże.
- No to sprawdźmy. - Pierdol się!
Oby nikt z nas nie oberwał.
Podobno wszyscy noszą teraz broń.
Wszędzie dragi i broń. Co tu się stało?
Pamiętasz ten ostatni bank w naszej dzielnicy?
Tak.
Wpadli tam goście z karabinami i obrabowali go.
- Karabinami? - Automatycznymi!
Ja pierdolę.
Nie jest jak kiedyś. To już zupełnie nowy poziom.
Sporo tu gości, co niczego się nie boją.
Jebać to.
Świat zszedł na psy.
Ludzie nie powinni żyć w tej norze.
Ki-hoon.
Dlaczego o tym nie mówisz?
O czym?
O naszej forsie. O gotówce.
Nie mogłeś o tym wspomnieć?
To nie byle grosze. Poszedłeś za to siedzieć.
Jak mogłem przyjść i powiedzieć, że nie mają już wartości?
Chcieliśmy ci powiedzieć, ale nie miałeś lekko.
To ile nam zostało?
Cóż...
Wartość pieniądza poleciała na maksa w dół.
Koszty utrzymania wzrosły. Nie stać nas na czynsz.
Coś musiało zostać. Ile to będzie w dolarach amerykańskich?
Cóż...
W bankach nie można już wymieniać walut.
Co takiego?
To nie ma sensu.
Won południowokoreański poleciał w dół.
A ceny poszybowały w górę.
Sklepy nie przyjmują już gotówki.
Dlatego płaciliście w klubie amerykańskimi dolarami?
Wymieniliśmy trochę
dosłownie w ostatniej chwili, więc nie mamy za wiele.
- Mamy jakieś 2000 dolarów. - Nawet mniej.
Cholera.
Pieprzeni podpalacze.
Debile.
Top i spodnie to jedna sztuka?
- Dwie. - Nie słuchaj go.
- Wkręcił się. - To proste.
- Markowe się nie liczą? - Są lepsze.
A buty?
- Buty odpadają. - Cholera.
Chyba robicie sobie jaja. Cała dzielnica zeszła na psy.
Nikogo tu nie ma.
- Lipa! - Jang-ho.
Możesz otworzyć warsztat?
- Zatrudnisz mnie mimo wyroku za kradzież? - Zataisz to.
- Dokopią się do tego. - Niby kto?
- A ta twoja knajpa? - Splajtowała.
Przez niego.
- Jasne. - Waliłeś konia, a potem kroiłeś ogórki.
Posłuchaj, co on plecie!
To co, ostatni skok?
- Zwariował. - Na pewno.
Dopiero co wyszedłeś.
To pewniak.
- Nie gadaj. - Serio.
O co chodzi?
ROWERY
To nasz sklep?
- Kto to zrobił? - Chodźmy.
Ale brzydkie graffiti.
Kopę lat.
Nie przesadzaj!
Mam zajechane płuco.
Palisz więcej niż ja.
Tego nikt nie ruszył.
Mama mówiła, że dorobi się i zabierze mnie na Hawaje.
Dlatego zawsze o nich śpiewasz?
Tak, ale nie upieram się na nie.
Może to być dowolne, ciepłe miejsce
z krystalicznie czystą wodą.
Gdy mój kumpel z paki wspomniał o wyspie, bardzo się ucieszyłem.
Moglibyśmy wszyscy tam zamieszkać i łowić ryby.
Otworzylibyśmy sklep
i spędzali dnie na pływaniu w morzu.
Byłoby fajnie.
Myślałem o tym, jacy bylibyśmy szczęśliwi.
Przez te trzy straszne lata ta myśl trzymała mnie przy życiu.
Myślał, że mam samą dwójkę,
ale miałem dwie królowe w zanadrzu.
Dlatego go jedną zaskoczyłem.
Obłęd.
Trzy osoby.
Witajcie!
Blackjack.
Tędy.
- Witamy. - Czołem.
Pora wygrać trochę szmalu.
Cztery, pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć, dziesięć.
- Proszę. - Dobrze.
Sporo ludzi.
Wpłacono 100 dolarów.
Pańskie piwo.
Kopę lat.
Dlaczego to robisz?
Dlaczego?
Ale cwaniak.
Jak można okraść złodzieja?
Zamierzałem oddać ci tych dziesięć milionów wonów.
Dziesięć milionów wonów?
Jaja sobie robisz?
Co?
Masz mnie za upośledzonego?
Nie patrz tak na mnie. Co teraz?
Co zamierzasz zrobić, zasrańcu?
A czego chcesz?
- Oddaj kasę w dolarach. - Co?
To będzie dziesięć tysięcy już z odsetkami.
Rabacik ze względu na naszą przyjaźń.
Nie mam tyle kasy. Nikt nie ogarnie ci teraz dolarów.
Morda!
W kasynie jest ich pełno.
Nie płacą ci w dolarach?
To co innego.
Nie uzbieram dziesięciu tysięcy. To niemożliwe.
Powiedz jeszcze raz, że coś jest niemożliwe, a cię zajebię.
Masz dwa dni.
Pożycz tę kasę albo ukradnij. Mam to gdzieś.
Jun-seok, proszę...
Błagam. Daj mi trochę czasu.
Daj mi miesiąc, a wszystko spłacę.
Zrób to dla mnie.
Ty sukinsynu...
Jun-seok...
Nie mogę tyle czekać.
Wykorzystam ciebie.
W jaki sposób?
Planuję dość spory skok. Pomożesz mi w nim.
Jaki skok?
Taki.
Na kasyno?
-Porąbało cię? -O co ci chodzi?
Słyszysz, co mówisz?
Kasynem rządzą gangsterzy!
To drobni przestępcy.
Wolałbym umrzeć, niż brać w tym udział.
Stary, obrobiłbym z tobą dosłownie wszystko,
ale nie kasyno!
Potrzebujemy dolarów.
Tylko banki i kasyna mają ich sporo.
No to obrób bank!
I wszyscy trafimy do paki.
- Ciszej. - Kasyno łatwiej obrobić niż bank.
No i jest nielegalne!
Gliniarze nie będą nas cisnąć.
Pistolety tu nie wystarczą.
Kurwa, nie wierzę.
Mogę załatwić karabiny i strzelby.
Poznałem w pace handlarza bronią.
Rany, Jun-seok.
Pobyt w więzieniu odkleił cię od rzeczywistości.
Wróć na ziemię, do kurwy nędzy!
Idź sobie postrzelaj na strzelnicy dla rezerwistów.
Ja pierdolę.
Ki-hoon.
Mówię poważnie.
Długo to planowałem.
Zaufajcie mi po raz ostatni i zróbcie to razem ze mną.
Masakra.
Stary.
Poprzednim razem mówiłeś to samo.
To miał być nasz pierwszy i ostatni skok.
I zobacz, jak skończyłeś.
Straciłeś trzy lata życia!
Ile chcesz jeszcze stracić?
Nie mamy już...
nic do stracenia.
Ki-hoon.
To moje marzenie.
I nie chcę go utracić.
Proszę, zaufaj mi...
ten ostatni raz.
Damy radę.
Przeniesiemy się razem na tę wyspę
i rozpoczniemy nowe życie.
Co to za wzdychanie o poranku?
Co zamierzasz?
A ty?
Wchodzę w to.
Jesteśmy mu to winni.
Wpadł, by dać nam czas na ucieczkę.
Przez nas gnił trzy lata w więzieniu.
Skoro tak bardzo tego chce...
to pomogę mu.
Musimy mu to wyperswadować, baranie!
Mieliśmy już nigdy tego nie robić!
To nie napad na jubilera.
To jakiś obłęd!
Tak, masz rację.
Żyliśmy uczciwie przez trzy lata.
A on siedział w więzieniu.
Ale powiedz mi jedno. Czy coś się zmieniło w naszym życiu?
Czuję, że jest jeszcze bardziej zjebane.
Nasze oszczędności są bezwartościowe.
Nikt nas nie zatrudni ze względu na naszą kartotekę.
Zaraz nas wywalą za niepłacenie czynszu.
A Jun-seok i ja...
nie mamy żadnej rodziny.
Nie mamy niczego.
Jeśli dalej będziemy tak żyć, nic się nie zmieni.
Dalej będziemy na dnie.
Ale jeśli ten skok się uda...
będziemy żyć jak ludzie.
Jak ludzie.
Kurwa.
Dobra, zróbmy to.
Serio?
Mówisz poważnie?
Tak!
Jedziemy z tym koksem!
Tutaj, tutaj i tutaj.
Sąsiedni budynek nie ma monitoringu?
Nie. Ani jednej kamery.
Nie musimy się o nie martwić, wchodząc przez niego.
Problemem są kamery w środku. Sang-soo, sprawdź je.
Zajmij się też dyskami z monitoringu.
Musimy się ich pozbyć.
Są też kamery przy schodach pożarowych.
Ale do trzeciego piętra, na którym kończy się kasyno.
Wyżej ich już nie ma.
Na pewno?
Nikt nie będzie spodziewał się intruzów od strony dachu.
Przejdziemy do magazynu schodami pożarowymi.
Stamtąd dostaniemy się do kasyna.
Przy wejściu jest punkt wymiany żetonów.
Pierwszy,
drugi, trzeci,
czwarty, piąty i szósty ochroniarz.
- Zajmę się nimi z Ki-hoonem. - Dobra.
Ty ustawisz się tutaj z Sang-soo.
Potem kolej na punkt wymiany.
Po włączeniu alarmu gangsterzy ruszą ze swojej bazy.
Sprawdźmy, ile im to zajmie.
Jakieś trzy minuty.
Czyli pięć minut od alarmu w bazie do wejścia do kasyna.
Tyle mamy czasu.
I musimy się w nim zmieścić.
Bong-sik!
Kopę lat!
Jun-seok!
Masz kamizelki kuloodporne?
Kamizelki?
I to jakie.
Mój bliźniak oberwał kiedyś osiem razy i ta kamizelka uratowała mu życie.
O w mordę!
Otwieraj.
Dzień dobry.
Wchodźcie.
Ja cię pieprzę!
Nie wierzę!
Co to...
To K2!
Same K2!
Nie zachowuj się jak amator.
Jako ekspert nie polecam ich.
To M4.
Krótka lufa i mała waga. Zdecydowanie najlepszy wybór.
Wszyscy służyliście w wojsku?
- Oprócz niego. - Tak.
I wszyscy oprócz niego znacie się na broni?
Tak.
K2 i M4 są podobne. Nie będzie problemów z obsługą.
Ten wygląda najlepiej.
Patrzcie na to.
Skoro kupujecie aż tyle broni,
to szykujecie coś poważnego.
Wiem, że to nie moja sprawa, ale macie to obcykane?
Bez obaw. Naginamy tylko lekko prawo.
Jun-seok.
Tak?
Świat poza prawem jest okrutniejszy.
Uważaj na siebie.
Pewnie.
Dzięki za zaufanie i broń.
Daj mi to.
Konkret.
Jang-ho, chodź tutaj.
Ustawienie jest kluczowe.
To znaczy?
Oprzyj kolbę tak, a zmniejszysz odrzut i poprawisz celność.
W taki sposób.
Jasne?
Nie ruszać się!
Tak?
Przestań!
Ty chujku.
Ognia!
Zawsze jest tak głośno?
Raz, dwa...
Mierzysz mu w twarz. Co ty wyprawiasz?
Pięć sekund!
To jak jazda pociągiem?
Płynąłem łodzią i miałem chorobę morską.
Przejmiemy prosperujący sklep i będziemy tarzać się w kasie.
Pływanie w morzu, łowienie ryb i grzanie się w saunie.
Ty znowu o tych rybach?
A co ci nie pasuje?
Czasami twoje pomysły bywają nudne jak flaki z olejem.
Co w tym nudnego?
- Stary. - No co ci nie pasuje?
Skoro ryzykujemy życiem, to nie możemy się ograniczać!
Łowienie ryb i sauna?
Będziemy surfować i wyrywać dupeczki.
Popijać wino.
Tak trzeba żyć, stary! Jebać te całe ryby i saunę.
- Nie zmieniłeś się. - A ja lubię łowić ryby.
Widzisz? Lubi to robić.
A potem wcinać sashimi, sushi i dobry gulasz.
Przestańcie, bo umieram z głodu!
Uwielbiam to! Chcę zostać rybakiem!
A ja rolnikiem.
- Tae-gun. - Tak?
Kto to?
- Ci goście? - Tak.
Często tu wpadają. Nie kojarzysz?
Nie.
To kto to?
Skoro tak cię to ciekawi, to ich zapytaj.
Jedziemy!
Spokojnie.
Zróbcie wszystko tak, jak ćwiczyliśmy, a będzie dobrze.
Pilnujcie czasu i na pewno się uda.
Damy radę.
Jang-ho?
Co z dyskami z monitoringu?
Nasze twarze będą na nagraniach.
Wiem, daj mi spokój.
Masz je zabrać!
Wiesz, jak wyglądają?
Zaufaj mi.
Do dzieła.
Ruchy.
Co jest?
Nic.
- Na glebę! - Nie ruszać się!
Ręce za głowę!
Dalej!
Nie ruszać się!
Cholera!
Na glebę! Niżej!
Siadaj!
Odwróć się!
- Gleba! - Na kolana!
Na kolana!
- Kładź się! - Dalej!
Głowa w dół, zasrańcu!
Na kolana!
- Dalej, dupku! - Na podłogę!
Głowy w dół, łajzy!
Na glebę!
Głowy w dół!
Dalej!
Nie ruszać się!
Na co czekacie?
- Szybko! - Jedziemy!
Jak leci?
Rączki na widoku.
Dalej!
Ręce!
Otwórz sejf.
- Wskakujcie! - Szybko!
Szybko! Skurwysyny!
Siadaj!
Zabij go, jeśli drgnie.
Patrzeć w podłogę!
Głowy w dół!
Natychmiast!
Nie gap się na mnie!
Podnieś głowę, a ci ją odstrzelę.
Głowa niżej!
Trzy minuty! Szybciej!
Jaja sobie robisz?
Za trzy sekundy cię rozwalę!
Raz!
Dwa!
Pakuj forsę.
Szybciej!
Myślicie, że ujdzie wam to na sucho?
Macie w ogóle pojęcie, co robicie?
Pieprzeni amatorzy.
Jesteście już martwi.
Długo jeszcze?
Już kończę!
Co tak długo?
Jeszcze chwila!
Szybciej, do cholery!
Ani drgnij!
Spadamy!
Szybciej!
Spadamy stąd!
Szybko!
Leżeć.
Głowa w dół.
Głowa w dół! Nie ruszać się!
Leżeć, kurwa!
Co jest?
Ruszać się!
Mamy przejebane.
- Na dach! - Szybko!
Ruchy!
Pośpieszcie się!
Chodź!
Szybciej!
- Dalej! - Tędy!
- Skurwysyny! - Za nimi!
- Dranie! - Tam!
Stać!
Nie ruszać się!
Strzelać!
Stać!
Ani kroku dalej!
Jedź!
- Szybko! - Stać!
W lewo!
Szybciej!
Zgubiliśmy ich.
Udało się.
Udało nam się.
Nie wierzę!
Było grubo!
Ja pierdolę!
Masz nagrania z monitoringu?
O cholera.
Nie masz ich?
- Kurwa, wiedziałem. - Jak to?
Co teraz zrobimy?
Chodzi o to?
Ja pierdolę!
Ale nas wystraszyłeś, zasrańcu!
- Narobiłem w gacie! - Dlaczego miałbym ich nie zabrać?
Co za ulga!
Myślę, że sobie z tym poradzę.
Uzbrojeni napastnicy obrabowali kasyno.
Na szczęście nie otworzyli głównego sejfu, tylko drugi, walutowy.
Co z tego?
Ale skurwiele ogarniali na tyle,
by zabrać dyski z nagraniami z monitoringu.
- Mają je? - Tak.
Ciekawe.
Są tam nagrania z naszymi VIP-ami.
Ich dane osobowe i szczegóły dotyczące prania forsy.
Szefowie są wściekli.
Rozumiem.
Ki-hoon chce zajechać do domu.
Prześpimy się u jego rodziców i jutro ruszamy na Tajwan?
Tak, jutro stąd spadamy.
Zabierz się z nami.
Jeśli teraz zniknę, będą mnie podejrzewać.
Odczekam miesiąc i rzucę to w cholerę.
Poradzisz sobie?
Ucieknę za miesiąc z matką.
Przelicz swoją działkę.
Ufam ci.
Ale zimno.
Na razie.
Przestań palić, łajzo.
Gotowi?
Jedźmy.
Spadamy.
Jun-seok.
Dziękuję.
Za co?
Za to, że chciałeś mnie zabrać.
To chyba oczywiste.
Dołącz do nas później.
I dbaj o matkę.
Dzięki za pożyczkę na jej leczenie.
Nie zapomnę tego. A teraz już jedź.
Trzymaj się.
Dziękuję.
Spluwa z kasyna jest w schowku.
Śmiało korzystaj.
- Co? - Albo sprzedaj.
Karabiny są z tyłu, jeśli chcesz.
Zabierzcie je ze sobą.
- Dobrze z nim wyglądałeś. - Pieprz się.
- Na razie. - Pozdro.
-W razie czego dzwoń. -Nie daj się zgnoić.
Będę uważał.
- Po prostu martwię się. - Jedźcie.
- Lecimy. - Cześć!
MFW nie wyraził zgody na przedłużenie pożyczki o dwa lata.
Omawiano co prawda możliwość przekazania funduszy,
ale ostatecznie nie wyrażono na to zgody.
Korea otrzymała pożyczkę w wysokości 115 miliardów dolarów,
ale nie spłaciła jej rok temu,
nie wywiązując się z zobowiązań.
MFW i rząd rozpoczną piątą rundę negocjacji...
Skończcie zwalniać ludzi i niszczyć rodziny!
- Skończcie z tym! - Skończcie z tym!
Wycofać nierealistyczną restrukturyzację!
- Wycofać! - Wycofać!
Nie ma zgody na przymusową restrukturyzację!
- Nie ma zgody! - Nie ma zgody!
Zabezpieczyć prawo pracujących do życia!
- Zabezpieczyć! - Zabezpieczyć!
Dość opresji klasy robotniczej!
Tato!
Przepraszam.
Tato!
Synu!
- Wycofać! - Wycofać!
Nie protestuje się z uśmiechem na ustach.
Wiesz, że to nie ma sensu?
Mogą cię aresztować i skatować.
Skąd wiedziałeś, że tu jestem?
Mama powiedziała, że bez ciebie nie da mi obiadu.
A właśnie, umieram z głodu.
Przestań śmiać się jak potłuczony.
- Jun-seok! Ki-hoon ma studnię! - Zamknij się!
Dlaczego wrzuciłeś do niej kamień?
- Spadaj. - Nigdy nie widziałem studni.
- Mają tu studnię? - Sam zobacz.
- Niezły wiejski motyw. - Wieś pełną gębą.
- Zamknij się. - W twoim domu jest studnia.
Każdy tu taką ma.
Dziękujemy.
- Wody? - Pewnie.
Ze studni.
Tępak.
Ki-hoon.
- I jak? - Ładna. Przymierz.
Nie sądziłam, że mój syn będzie mi kiedyś kupował ubrania.
Zarobiliśmy sporo pieniędzy, więc mogę kupić ci, co tylko zechcesz.
Nie gadaj! To mi wystarczy.
Najlepszy syn!
Dzień dobry.
- Szefie? - Tak?
Uzbrojeni napastnicy obrabowali kasyno.
Na wszelki wypadek zaszedłem i tutaj. Sprzedał pan ostatnio komuś broń?
A czym dysponowali?
Dwie strzelby,
jedna sztuka M4
i jeden rewolwer.
Nie mieli tego od nas.
Nie sprzedawaliśmy ostatnio takiej broni.
Może wzięli od innego handlarza albo ogarnął im ją jakiś przemytnik.
Ktoś wam przychodzi do głowy, chłopaki?
Nie, raczej nie.
Szanowny panie.
Zapytam ponownie.
Naprawdę o niczym pan nie wie?
Nie mam powodu, by coś ukrywać.
Proszę nie ryzykować życiem.
Jeśli powie mi pan to, co chcę wiedzieć,
wszystko będzie po staremu.
Grozisz mi?
Mam ochronę.
Myślisz, że grożąc mi...
pozostaniesz bezpieczny?
Jun-seok, ocean musi mieć tam inne barwy, co?
Pewnie.
Czysta, szmaragdowa woda i słoneczna pogoda przez cały rok.
Nie mogę uwierzyć, że już jutro tam będziemy.
No to uwierz. Pojutrze wszystko się zmieni.
Obudzisz się w więzieniu.
Ty łajzo.
Nie zapeszaj.
Odkąd wyszedłem,
ciągle śni mi się więzienie.
A ten znowu śpi?
Nie, tylko udaje.
Zawsze to robi.
Jang-ho, wstawaj i nie wygłupiaj się.
To nie jest zabawne.
Jang-ho!
- Co jest z nim? - To debil.
Zostaw go. Zrobi wszystko dla atencji.
- Zostaw go. - Jak to?
Po prostu.
No to chodźmy.
Obudzi się.
- Chodźmy. - Ale się wyspałem!
Która godzina? A wy dokąd?
- Odpocząć od ciebie. - Zabierzcie mnie ze sobą!
Nie zostawiajcie mnie.
- Spróbujmy. - O nie.
To nie moja bluza?
Nie.
- Moja! Ściągaj! - Wcale nie!
Cholera...
Przestań udawać, że śpisz.
Po prostu przymknąłem oczy.
To zabronione?
To odpowiadaj, gdy się do ciebie mówi, atencjuszu.
- Zawsze was nabiorę. - Widziałem, jak mrużysz oczy.
I mnie nazywasz zbokiem?
- Sam nim jesteś! - Nie!
Co tam, brachu?
Jun-seok...
Jak poszła robota?
Dobrze, dzięki tobie.
To dobrze.
Gdzie jesteście?
Nad Morzem Japońskim.
Co jest?
Stamtąd odpływacie?
Nie.
To skąd w takim razie?
Coś się dzieje?
Nie, skądże.
Po prostu chciałem się z tobą jeszcze raz zobaczyć.
Wpadnę do ciebie.
- Brachu? - To jeszcze się zgadamy.
Poczekaj!
Pośpiesz się!
Co tak stoisz?
Dopiero co przyjechałeś, a już wyjeżdżasz?
Za mało tu miejsca dla nas wszystkich.
Zobaczyłam cię po dwóch latach.
Po prostu chcę, byś była bezpieczna.
Na pewno nie będzie ci smutno.
Ale mam troskliwego syna.
Co nie?
Jak długo cię nie będzie?
- Ze dwa lata. - Dwa lata?
Szybko miną.
Zarobię sporo kasy.
Cześć, Jun-seok.
Wszystko w porządku, Sang-soo?
Właśnie idę do pracy.
I cholernie się boję.
Zachowaj spokój.
W razie czego dzwoń.
Dobra, jestem na miejscu. Pogadamy później.
- Spoko. - Bądźcie ostrożni.
W kontakcie.
- Cześć, Sang-soo. - Czołem.
Słyszałeś o napadzie?
Tak.
O wszystkim wiem.
- Jak im to wyszło? - Co nie?
Też cię wczoraj nie było?
Tak.
No to mieliśmy farta. Inaczej mogliśmy mieć przejebane.
Czekaj.
Dokąd idziesz?
Do łazienki.
Zaraz wrócę.
Co tak długo mu schodzi?
Sprawdź.
Co jest?
Czekaj, zasrańcu!
Zazdroszczę mu.
Ja też.
Synku...
Ma rodzinę.
Jak to jest mieć rodziców?
Nie jest się samotnym, co?
Cóż...
Nigdy nie miałem rodziny.
Zawsze byłem samotny.
Wcale nie jesteś sam. My jesteśmy twoją rodziną.
Racja.
Jesteście moją rodziną.
Jun-seok! Co się stało?
Nic.
Idę się przejść.
SANG-SOO
Jeszcze jednego.
POŁĄCZENIA: SANG-SOO, BONG-SIK
SANG-SOO
Drań.
Sang-soo!
Nie rób sobie jaj.
O cholera.
SANG-SOO
Sang-soo!
Co się dzieje?
SANG-SOO
Halo?
SANG-SOO POŁĄCZENIE ZAKOŃCZONE
SANG-SOO
Co jest, kurwa?
- Gdzie broń? - Co?
Gdzie jest broń?
Spokojnie!
Po co ci ona?
Gdzie ona jest?
Wziąłem tylko kasę.
Czyli broń jest w aucie?
Tak. Stresujesz mnie.
O co chodzi?
Ubierajcie się.
- Idziemy po broń. - Co?
- Co się dzieje? - Nie jesteśmy tu bezpieczni.
Ktoś tu na nas czyha.
Idziemy.
I kamizelki.
Cholera.
- Jedźmy. - Dobrze.
- Co się stało? - Spróbuj jeszcze raz.
Nigdy tak nie było.
Ktoś chyba grzebał przy naszym samochodzie.
Co robimy?
Bierzemy tamto auto.
To?
Jang-ho, możesz je odpalić?
W trzy minuty.
Będziemy cię osłaniać.
Ki-hoon, nie martw się. Wyjdziemy z tej sytuacji.
Po prostu mi zimno.
Wszystko gra.
Do dzieła.
Cholera!
Pośpiesz się, Jang-ho!
Co się stało?
Odpal samochód.
Jedźmy!
Gdzie jest wyjazd?
Przegapiliśmy go?
Zakręć i jedź na drugi koniec!
O cholera!
Co to?
Gazu!
Jang-ho?
Ki-hoon, jesteś cały?
Jang-ho, zabieramy się stąd.
Wyłazić.
Ciekawe.
Dam wam szansę.
Macie pięć minut.
Uciekajcie, jak daleko zdołacie.
Nie rozczarujcie mnie.
Kurwa, co się stało?
Wyjechaliśmy z parkingu. Trzymasz się?
Kurwa...
Moja głowa...
Jang-ho, jesteś cały?
Trzymaj się.
Jedziemy do szpitala.
- Pomocy! - Słucham?
- Proszę nam pomóc. - Doktorze!
Co się dzieje?
- Jest pan ranny? - Nie ja, tylko on!
Co się stało?
Tędy!
Kurwa.
Wynośmy się stąd.
Nie mamy wyboru.
O czym ty mówisz? A co z Jang-ho?
Jeśli zostaniemy...
ten gość nas wyśledzi.
Przestań. Jesteśmy w innym mieście.
Jak miałby nas znaleźć?
Mamy tu zostać i dać się zabić?
Stary.
Dlaczego ktoś miałby zginąć?
Jeśli tu zostaniemy, zginiemy!
Stary, przestań w kółko o tym pieprzyć.
Zaszliśmy tak daleko dzięki tobie.
Też się boję.
I też chcę się stąd wydostać.
Ale dopiero co go operowali. Musi odpoczywać.
A my musimy go chronić.
Odjechaliśmy naprawdę daleko.
Na pewno go zgubiliśmy.
Możemy tu zostać?
Poczekamy do rana i jedziemy dalej.
O nic się nie bój i spróbuj zasnąć.
Co z Sang-soo?
Rozmawiałeś z nim?
Powiedz.
Tak, gadałem z nim wcześniej.
Powiedziałem mu, że grozi mu niebezpieczeństwo.
I żeby stamtąd uciekał.
To dobrze.
On jest jak lis. Pewnie zaszył się w jakiejś norze.
Sang-soo.
Sang-soo!
Nie możesz tu tkwić!
Musisz uciekać!
Jun-seok, wstawaj.
Wstawaj.
Ki-hoon! Wstawaj!
Co jest?
Jang-ho.
JUN-SEOK
DZWONI JANG-HO
JUN-SEOK
Wstawaj.
Winda podjeżdża.
Drzwi się zamykają.
Trzymasz się?
Jang-ho, jesteś w jednym kawałku?
Wstawajcie. Spadamy.
KLINIKA MEDYCZNA
Tutaj!
Jest na zapłonie.
To koszmar, co nie?
To nie może być prawda.
Co to?
POLICJA
Co to ma być?
O co tu chodzi?
Co jest, kurwa?
To policyjny wóz?
O chuj tu chodzi?
JUN-SEOK
To on.
Odbierz.
Daliście radę. Dobrze się bawię.
Dobrze, że was puściłem. Przednia zabawa.
Przecież jesteś policjantem.
Dlaczego nam to robisz?
Jeśli chodzi o forsę, to wszystko ci oddam.
Oddamy wszystko, co ukradliśmy!
Nic nie rozumiesz.
Myślisz, że robię to dla paru zrabowanych dolarów?
No to dlaczego?
Czego chcesz?
Niczego nie chcę, bo już to mam.
Masz?
To po co nas ścigasz?
Mówisz, że masz, czego chciałeś, więc dlaczego to robisz?!
By dokończyć, co zacząłem.
O co ci chodzi?
Oddamy się w ręce policji.
Proszę, przestań.
Po prostu przestań!
Posłuchaj uważnie.
To nic wam nie da.
Nikt wam nie pomoże.
To nie jest świat, do którego przywykliście.
Pamiętaj.
Cokolwiek zrobicie...
nie zdołacie uciec.
- Stój! - Rzuć broń!
- Dalej, dupku!
- Rzuć broń! - Ale już!
Ręce za głowę!
Natychmiast!
Co jest? Dlaczego się zatrzymuje?
Dlaczego stoimy?
Wypuśćcie go.
Co? Jak to?
Komendant kazał go wypuścić.
To rozkaz z samej góry.
Jedziesz już?
Jesteśmy przy nabrzeżu.
Tak szybko?
Możesz do nas przyjść?
Jeśli zostaniemy tu dłużej...
to zginiemy.
Mogę być dopiero o świcie.
Wypłyniemy od razu.
Błagam, bądź tu jak najszybciej.
Spoko.
Tak.
Gdzie dokładnie jesteście?
Jesteśmy przy opuszczonym bloku obok przystani.
Bloku?
- Tak. - Mam tam skrytkę.
Przechowuję tam towar.
I co?
Nawet jeśli wyjedzie teraz, to będzie rano.
Kurwa.
Ma skrytkę w tym opuszczonym budynku.
Mówił, że będziemy tam bezpieczni.
Ukryjemy się tam i zaczekamy na niego.
Rany.
To jakiś magazyn?
Ale burdel.
To tutaj.
Mamy tu się zatrzymać na noc. Rano nas odbierze.
Wypłyniemy nocą.
Chcę się już stąd wydostać.
Jun-seok.
Tak?
Chyba nie płynę.
Chodzi o rodziców?
No to jedźmy po nich i...
Nie.
To byłoby zbyt niebezpieczne.
On znowu nas zaatakuje.
Gdy już odpłyniecie...
wrócę tam sam.
A gdy kupicie domek przy plaży,
zaklepcie mi miejsce.
Chcę w końcu mieć własny pokój.
Wiem, kto zabił mojego brata. Namierzamy go.
Musi za to zapłacić.
Wyślę moich ludzi i pomogę, na ile mogę.
Dziękuję. Bardzo to doceniam.
- Skurwiel jest przy sklepie. - Kto?
Han. Ten zabójca.
Han?
Wpadł sprawdzić broń.
- Przyszedł sam? - Tak.
Chyba nie wie, że go śledzimy.
Bardzo dobrze.
Sam wszedł do jaskini lwa.
Zajmę się nim.
Nie.
Dajcie mu, co chce i podłóżcie nadajnik.
Szefie, mamy dobrą okazję.
Możemy go zlikwidować.
Nie!
Zamordował mojego bliźniaka.
Zabiję go sam.
Nic nie róbcie, póki się nie zjawię.
Nie puściłabym go samego.
A zresztą i tak by mnie nie posłuchał.
Halo? Mamo?
Mamo?
Ki-hoon.
Dlaczego nie odbierałaś? Myślałem, że coś się stało.
Co miało się stać? Uspokój się.
Jeszcze nie wypłynęliście?
Mamo, na pewno wszystko jest w porządku?
Oczywiście.
O nic się nie bój i bezpiecznej podróży.
Rozumiesz?
Mamo, nie ruszaj się stamtąd! Już do ciebie jadę!
Ki-hoon!
Dokąd to?
Gdzie byłeś, do cholery? Wszędzie cię szukałem.
Nie mogłem zasnąć.
- Rozglądałem się po okolicy. - Cholera.
Coś się stało?
Chciałem poczekać, aż odpłyniecie,
ale nie chcę wracać po nocy, więc spadam już teraz.
Na pewno nic się nie stało?
Gdzie tam.
Nie rozchoruj się.
I dbaj o Jang-ho.
Lecę. Do zobaczenia.
Jang-ho, śpisz?
Wiem, że mnie słyszysz.
Zajrzę do rodziców i dołączę do was.
Tylko się nie rozklejaj.
Będę się streszczał,
żebyś nie czuł się samotny.
Jun-seok!
Jang-ho!
Kurwa.
Jang-ho!
Jun-seok!
Kurwa.
- Jun-seok! - Jang-ho!
- Poczekaj na mnie! - Zostań tam!
Jang-ho!
Jun-seok!
Jang-ho!
Jang-ho.
Chodźmy!
Pośpiesz się.
Pośpiesz się, Jang-ho!
Pośpiesz się, do cholery!
Padnij!
Jang-ho!
Wyłaź! Szybko!
Jang-ho.
Nie uciekniemy. Naszą jedyną szansą jest podjęcie walki.
Dasz radę strzelać?
Chyba tak.
Ubierzmy kamizelki.
Zostań tutaj. Pójdę na drugą stronę.
I co zrobisz?
Lepiej się rozdzielić.
Jun-seok!
Ty skurwielu!
Nie!
Jang-ho!
Przeszło przez kamizelkę?
Kurwa.
Zaraz wracam.
Nie mogę oddychać.
Trzymasz się?
- Jun-seok... - Tak?
Nie czuję się samotny.
W końcu nie czuję się samotny.
Ale teraz mnie zostaw...
Jang-ho. Wstawaj.
Jang-ho!
To kawał, prawda?
Nie żartuj tak.
Mówię poważnie. Nie rób mi tego.
Przygotujcie się.
Nie mogę uwierzyć, że już jutro tam będziemy.
Ocean musi mieć tam inne barwy, co?
Jun-seok...
Nie czuję się samotny.
W końcu nie czuję się samotny.
Nawet jeśli zginę, to masz tam płynąć.
Obiecaj mi to.
Masz stąd odpłynąć.
Obiecaj...
Wszystko gra?
Po pobycie tutaj nadal masz jasną skórę.
Lista osób zarządzających kasynem, o którą prosiłeś.
Jun-seok, poradzisz sobie?
On żyje?
Tak.
Jakimś cudem przeżył zasadzkę.
A handel bronią, nad którym czuwał bliźniak Bong-sika?
Już go nie ma.
Nasłał na niego policję, a ta go wykończyła.
Jak się nazywa?
Znany jest jako „Han”, ale to tylko ksywka.
Podobno nazywa się Lee Jae-sin.
Ale również nie mamy pewności.
Gdy upatrzy sobie cel,
prześladuje taką osobę, a na koniec zabija.
Nie powie pan mu o jego kumplu?
O tym, na którego czeka?
Nie prosił nas, byśmy to sprawdzili.
Nie ma sensu mówić mu o czymś, o co nie prosił.
Czasami trzeba się okłamywać.
Inaczej nie można żyć dalej.
To właśnie było tym marzeniem?
Skoro chciałeś sprzedawać rowery,
mogłeś robić to w domu.
Widać tak trzeba było zrobić.
Tęskniłem za tobą.
Ki-hoon.
Mam nadzieję, że kiedyś to odczytasz.
Jeśli nadal żyjesz, to myślę, że tak się stanie.
Pamiętasz, jak powiedział, że nigdy przed nim nie uciekniemy?
Miał rację.
Nawet gdy jestem tutaj...
i gdzie bym nie był...
nie potrafię uciec...
przed tym piekłem.
Dlatego wracam.
Wiem, że mogę zginąć...
ale zmierzę się z nim ponownie.
Nie będę dłużej uciekał.
Będę walczył.
I wiem, że zmierzam we właściwe miejsce.
POKAZANE W FILMIE POSTACIE, MIEJSCA I ORGANIZACJE SĄ FIKCYJNE
PODOBIEŃSTWO DO PRAWDZIWYCH OSÓB LUB ORGANIZACJI JEST PRZYPADKOWE