Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NA PODSTAWIE POWIEŚCI DZIŚ POROZMAWIAMY O TYM DNIU MARCHELLI FP
DŻAKARTA, 19 PAŹDZIERNIKA 1987 ROKU
Wypadek kolejowy w Bintaro!
Weźcie ich na wolne oddziały!
Szybko!
Tędy! Oddział trzeci!
Szybko! Na oddziały z nimi!
Panie doktorze! Pomóż bratu!
Niech pan będzie spokojny. Zadbamy o niego. Chodźcie!
- Stracił dużo krwi! Pan to kto? - Jego młodszy brat.
Pospieszcie się!
Jaką ma grupę krwi?
- A, doktorze. - Na pewno?
Tak.
Siostro, krew: grupa A.
Szybko!
Proszę poczekać na zewnątrz.
Musimy zająć się pacjentem.
Proszę zaczekać na zewnątrz.
Bracie, trzymaj się.
Proszę poczekać na zewnątrz.
Bracie…
Proszę wyjść.
Jestem silny…
Niech się pan trzyma.
Proszę mi pomóc.
Wyjdę z tego.
Wildanie!
Spokojnie.
Jak ma pan na imię?
Narendra.
Pan Narendra? Chwileczkę.
Proszę tam sprawdzić.
POGOTOWIE
Narendro!
Bracie…
Już dobrze. Nie płacz.
Proszę. Już nie płacz…
Właśnie umyłem ciało Wildana.
Siostro, on nie żyje!
Ostrożnie, proszę.
Proszę uważać.
Mamo… Szybko, błagam!
Panie doktorze!
Już dobrze, zadbamy o nią.
BALI, 19 PAŹDZIERNIKA 2023 ROKU
Angu!
Spójrz na mnie!
Spójrz na mnie, Angu.
- Oddychaj. - Na oddział drugi.
Oddychaj…
Pani jest jego żoną?
Nie, koleżanką z pracy.
- Proszę tu czekać. - Dobra.
- Długo go pani zna? - Tak.
Spokojnie. Proszę wziąć głęboki oddech.
Angu, jestem tutaj.
Oddychaj powoli.
DZIŚ POROZMAWIAMY O TYM DNIU
Co się stało Angkasowi?
Spał w biurze i zasłabł. Poza tym nic nie wiem.
- Dzwoniłaś do Liki? - Zakazał mi.
Zadzwoń. Masz lepszy pomysł?
Nie, ale…
- Co z nim, panie doktorze? - To był atak paniki.
Mózg nakazuje układowi nerwowemu unikać czynników stresogennych.
Ciało produkuje adrenalinę,
która zwiększa tętno serca,
częstość oddechów i dopływ krwi do mięśni.
To reakcja obronna ciała na nadmierny stres.
Pacjent cierpiał takie ataki od kilku dni.
Rozumiem…
To ty, Ndre?
- Dziękuję. - Do usług.
Angu? Odpocznij, dobrze?
Co się stało?
Która jest godzina?
Prawie 9.00.
Siostro, już mi lepiej. Muszę stąd wyjść.
Powinien pan zostać na noc na obserwację.
Nie, muszę iść.
Słuchaj lekarza.
Siostro, to zbędne. Muszę wyjść.
A jeśli coś ci się stanie?
Zawsze mogę wrócić.
Ogarnę jutrzejszy event razem z Pinkan.
Daj spokój!
Nie chodzi o pracę.
Kan, zadbaj o leki dla mnie, dobrze?
A ty dokąd?
Na lotnisko. Niedługo przyleci moja mama.
Co?
Ale uparty.
Proszę szybko to załatwić.
To dla naszej rodziny.
To dowód osobisty.
- Wypełnimy formularz. - Szybciej.
Co się stało?
Ponoć przewóz zmarłych jest bezpłatny,
ale chcą nas obciążyć.
Jest bezpłatny, ale w obrębie aglomeracji Dżakarty.
Za Wschodnią Jawę trzeba płacić.
Niech nam pan pomoże.
Nie mamy pieniędzy. Błagamy.
Pomagam wam, ale jest opłata za transport spoza Dżakarty.
Mogę porozmawiać z kierownikiem?
Boże, co z panem nie tak?
Z całym szacunkiem, ale…
co z panem jest nie tak?
Wszyscy tu przechodzą trudne chwile.
Po co dolewać oliwy do ognia?
Hej, kto niby tak robi? Pilnuj się!
Chcesz się bić? No dalej!
- Dawaj! - Arai! Odpuść!
- Zgnoję cię! - Dość!
Niech nam pan pomoże.
Proszę ze mną.
Jak śmiesz? Też chcesz oberwać?
- Nie podskakuj mi! - Dość!
Patrz na mnie, gdy zwracam się do ciebie!
No i?
Jest sposób.
- Ale trzeba poczekać do rana. - Będą jakieś opłaty?
Powinno być za darmo. Nie warto wszczynać burdy w szpitalu.
Gdybym nie pozwolił mu jechać, Wildan wciąż byłby z nami!
Praca nie ucieknie.
Praca nie ucieknie!
To moja wina.
Nie ma sensu się obwiniać.
Dość tego, Rai.
Wszyscy straciliśmy Wildana.
To nie Narendra powinien cię pocieszać.
Już dobrze.
- Arai! Co z tobą? - Rai.
Pójdę teraz do domu. Spakuję jakieś ciuchy.
Zabierzemy Wildana do domu.
Mnie też przywieź ubrania.
- Dobra. - Z najwyższej półki.
Przyszykuję wam jedzenie. Agus je przywiezie.
Siostrzyczko.
Dałabyś mi jakieś monety? Chcę zadzwonić do domu.
Jasne.
Masz. Pójdę już.
- Dziękuję. - Dbaj o siebie.
Oczywiście.
Wildan…
Cześć, siostro. Tu Narendra.
Wildan będzie w domu najpóźniej jutro wieczoru.
Módlcie się za niego, dobrze?
Zrobię, co mogę, aby Wildan wrócił bezpiecznie do domu.
Tak jest.
Przepraszam.
Pani rodzina też była w wypadku kolejowym?
Moja matka ma talasemię.
Musi być operowana…
ale zabrakło krwi.
Próbowałam skontaktować się z Czerwonym Krzyżem,
ale nie odbierają.
Mój ojciec wyjechał z miasta.
Straciłem dziś brata.
Dlatego, że zabrakło krwi.
Zmierzam do tego,
że może powinnaś pojechać do biura Czerwonego Krzyża.
Dobrze.
Panienko?
Jakby co, mogę pani towarzyszyć.
W tym stanie może zwrócę ich uwagę.
…liczba ofiar wypadku kolejowego
w Pondok Betung, Bintaro, w Południowej Dżakarcie
wzrosła do 76,
a liczba rannych wynosi około 450 osób.
Przepraszam za kłopot.
Ofiary są uwięzione w pociągu…
Właśnie straciłeś brata.
Sam jesteś ranny, ale jeździsz i mi pomagasz.
…zderzenie dwóch pociągów…
Mój brat mógłby przeżyć, gdyby nie próbował mnie ratować.
Więc mam powód, aby chcieć pomóc innym.
W kolizji wzięły udział dwa pasażerskie pociągi spalinowe.
Każdy z pociągów…
Liko, jesteś na lotnisku?
Tak, mamo. Ale nie widzę taty.
Angkasa?
Tak, jest obok mnie.
Gdzie on jest?
Przy mnie. Dać go do telefonu?
Poproszę.
To mama.
Tak?
Masz wyłączony telefon.
Nie przyjedziesz, mamo?
Nie, przyleci twój tata.
Nie wiem dokładnie, przez co przechodzisz,
ale na pewno bardziej potrzebny ci ojciec.
Jak się masz, tato?
Hej, Lik. Wszystko dobrze?
- Tak. - Serio?
- Tato! - Angu!
Wszystko dobrze?
- Zjedzmy coś. Umieram z głodu. - Zaczekaj.
Pójdę po samochód.
Dobra.
Lika już wychodzi? Musi być zajęta.
Cieszę się, że dała radę przyjechać po mnie na lotnisko.
Angu.
Jedz.
Zamieszkamy w Dżakarcie. No śmiało!
Arai!
Mój młodszy brat, Narendra!
- Arai. - Narendra.
Gdzie pozostali?
Siostro!
Siostrzyczko! Jak tam?
- Gusie! - Przyjechałeś!
Tak, to siostra Inah.
Boże, jaki jesteś przystojny.
No tak.
Pan Amper, mąż Inah.
- Zakryj, głuptasie. - Co to za harmider?
Mój młodszy braciszek.
- Agus. - Narendra.
Wyluzuj. Nie są groźni.
- No dobra. - Narendro.
Twój braciszek mówi, że zaczynasz studia.
Zgadza się.
Cudownie!
W końcu ktoś wykształcony!
- Mam rację? - Jasne.
Czego Wildan nie wyda ze swoich zarobków na jedzenie,
to odkłada na twoje studia.
Wystarczy już. Idź się odśwież.
Ma za sobą długą podróż.
- Jutro wyjdziemy. - Tak.
Chodź. Pokażę ci nasz pokój.
Tam jest.
Tu jest łazienka. Idź pod prysznic!
Proszę, przesuń krzesło.
To stół pana Ampera, ale możesz go używać do nauki.
Ubrania daj na górną półkę szafki.
Zrobiłem ci tam miejsce.
Na razie będziemy dzielić pokój, ale poszukamy taniego domu do wynajęcia,
aby ci było wygodniej.
Mną się nie przejmuj.
Tutejsi ludzie są mili.
To prawda.
Są niczym rodzina, prawda?
Musisz przyłożyć się do nauki i nie przejmować niczym innym.
Wyjrzyj za okno. To duże miasto.
Życie tu jest ciężkie.
Słyszysz?
Dopóki mam siły pracować,
pomogę ci ze studiami,
więc skup się na nauce.
Jasne? To pozwoli nam wieść lepsze życie.
- Dobrze? - Tak jest.
Narendro! Moja mama!
Przeżyła!
Dziękuję.
Przenoszą ją do innej sali, więc poszłam cię poszukać.
- Proszę zadbać o moją żonę… - Mój tata.
- Tak zrobimy. Przepraszam. - Dobrze.
Tato.
To Narendra. Opowiadałam ci o nim.
Pomógł mi załatwić dawcę krwi dla mamy.
Bardzo dziękuję.
- Tato, idę do mamy. - Dobra.
Chodź.
- Co? - Chodź.
Proszę wybaczyć.
Przynieś gotówkę, aby mu zapłacić.
Gdybyś się nie zjawił…
może nie zobaczyłabym już jej uśmiechu.
Jeszcze raz dziękuję.
Ajeng, powinniśmy już iść.
Wrócimy jutro.
Panie Wirjawanie.
Panie Mitro.
Ajeng? Wybacz, że tak późno.
Poznaj Narendrę.
Pomógł mi załatwić dawcę krwi dla mamy.
Serio?
Wirwajan, jej chłopak.
- Narendra. - Dzięki.
To od pana Soemitra.
- Nie trzeba… - Proszę wziąć.
Jej stan jest stabilny.
- Witam pana. - Cześć.
Angu, wyprowadziłeś się?
Angu.
Przepraszam.
Dzień dobry.
Czyj to dom?
Tutaj będziemy nocować.
Będziemy tu mieszkać jakiś czas.
Chwila, Liki tu nie ma?
Angu?
Pokłóciliście się?
Dobrze. Jeśli wolisz milczeć, mogę zapytać Likę.
Tato.
Nie wtrącaj się. To moja sprawa.
Już rozumiem, dlaczego chciałeś tu mamy.
Angu.
W małżeństwach bywa tak, że strasznie komplikujemy proste rzeczy.
Znam to uczucie.
- Nie zgrywaj ideała. - Hej!
Jeśli nie podoba ci się, jak cię chronię,
niech ci będzie!
Mieszkam tu od trzech tygodni. Dawno nie widziałem Liki.
Mamy problemy.
Nie układa się nam.
Proszę, nie mieszaj się do tego.
Chciałem mamy, bo liczyłem na jej rady, nie twoje.
Praca czeka. Chodź ze mną lub nie.
Dziękuję panu.
- Skończyłeś? - Tak.
- Jedziemy? - Tak jest.
Jutro aktualne?
Kolacja w Trio?
Chciałam spróbować tam jedzenia, ale nie miałam okazji.
Ja stawiam.
Dzięki za podwózkę.
Śmigaj do roboty. Uważaj na siebie.
Jedź bezpiecznie.
ELLYAS PICAL, INDONEZYJSKI SUPERHEROS BOKSU
Posłuchaj mnie. Sukardi wygra!
- Elly jest w kiepskiej formie. - Woda sodowa uderzyła ci do łba!
Jestem pewien,
że znokautuje Sukardiego w trzeciej rundzie.f
Chcesz się założyć?
- No jasne. - Z przyjemnością.
- Stawiasz na trzecią rundę? - Tak.
Ja na czwartą. Sto tysięcy rupii.
Nie ma to jak hazard. Zapomnijcie o zarabianiu na życie!
Hazard też pozwala zarobić.
- Jasne. - Założysz się, Narendro?
Jestem spłukany.
Nie masz pieniędzy, ale na randki cię stać?
Wolę wydawać swoją kasę na randki.
Nie to co ty. Na hazard albo grę w totka.
Znasz mnie.
Nie ściemnia.
Braciszku!
- Chodź tu. - Zaczęło się?
Tak.
Jestem tego pewien!
Sukardi wygra!
To skrajnie różni zawodnicy.
Idziesz na randkę z dziewczyną?
Tak, wychodzę.
Model jak się patrzy!
- Spóźnię się. - Ellyas Pical nauczył się nowych technik!
Tak?
Dobrze, jesteś gotowa.
Wirjawan już przybył. Chodź.
Nie każ mu czekać.
Przyjedzie pan tam jutro?
Ależ oczywiście.
Wspaniale. Ojciec kazał mi dopilnować, żeby pan tam był.
Chce pana przedstawić inwestorom z Hongkongu.
No tak.
Powinieneś wziąć ze sobą Ajeng.
Niech się z tym oswoi,
zanim weźmiecie ślub.
Bez obaw.
Wystrój się, wyglądaj ładnie
i stań przy mnie. Przedstawię cię innym.
Wtedy przestaną dopytywać się o moją narzeczoną.
To prawda.
To spotkanie biznesowe.
Co powiedzą ludzie, gdy zjawi się tam córka urzędnika?
Nie przejmuj się. To normalne.
Nie, Ajeng ma rację.
Jeśli to impreza biznesowa, lepiej, żeby się nie pojawiała.
Ajeng, musisz pójść.
Trzeba upublicznić wasz związek.
Chce pan zamówić?
Jeszcze nie.
Co za zacięta walka!
Cios Elly’ego nie trafia w cel, traci na tym sporo sił.
Znów popisowy lewy hak Elly’ego.
Elly z prawym sierpowym.
Wciąż napiera. Siódma runda. Samsul.
Dalej jest remis…
…nie ma chwili oddechu
Wciąż myślami jestem z tobą
Czy tak to wygląda
- Dobra! - Gdy miłość łączy dwie osoby?
Dlaczego?
- Dlaczego świat stał się taki piękny? - Tańcz, siostro!
- Jakże cudowny to widok - Ten uśmiech
Ten uśmiech zostanie już na zawsze
I nawet nie jest mi wstyd
Przyszedł!
Co z tobą?
Miałeś randkę, ale się nie spotkaliście. Dołącz do nas!
Czyj to odtwarzacz?
Ktoś prosił, abym go naprawił.
Właśnie skończyłem. Agus go testuje.
Przepraszam.
Wirjawan przyszedł, aby z ojcem omówić interesy.
Dlatego się spóźniłam.
Gdy dotarłam, już cię nie było.
Więc przyszłam tutaj.
Może przełożymy randkę?
W porządku?
Dobrze.
Przełóżmy na inny dzień.
Jeng, musisz to zaśpiewać!
- Dasz radę. Wystarczy śpiewać. - Dobrze.
Ty też.
Co…
JAKAŚ TY PIĘKNA
- Chodź ze mną! - Dokąd? Jestem w pracy!
Nie zadawaj tylu pytań. Szybko!
Rety. Dokąd idziemy? Gadaj!
Zaufaj mi.
- Wsiadaj i siedź cicho! - Ale…
Gotowy?
Na co?
Dokąd jedziemy?
Pytam serio.
Wyluzuj.
To tajemnica, tak?
- Czyj to dom? - Co?
Chcesz mnie zabić?
Gdybym wiedział, skoczyłbym się przebrać. Śmierdzę!
Jest dobrze. Niech moja mama pozna zapachy, z którymi obcuję.
- Jeng… - Chodź.
Mamo!
Chodź.
W końcu się poznajemy.
Proszę pani.
Spokojnie, to dom mojej mamy.
Tata o nim nie wie.
Dobrze.
- Spokojnie. - Jeng.
Przyjechałeś aż do Dżakarty, aby zamieszkać z bratem?
Wildan przybył tu pierwszy.
Prawda jest taka, że prawie wziął ślub,
ale po śmierci rodziców
odwołał go i wyjechał do Dżakarty.
Twoi rodzice nie żyją?
Zginęli pięć lat temu. Na wykopaliskach.
Byłem jeszcze w liceum.
Dlatego po ukończeniu szkoły
Wildan uparł się, abym studiował w Dżakarcie.
Po jego śmierci myślałem tylko o tym,
aby szybko skończyć studia i spełnić jego życzenie.
Chciał, abym odniósł sukces i ciężko pracował.
Na jakim jesteś kierunku?
Inżynieria przemysłowa. Dużo liczenia i pomiarów.
Na pół etatu zajmuję się
inwentaryzacją na targu rybnym najemcy mojego domu.
Proszę więc wybaczyć
mój swojski zapach.
Ty…
przypominasz mi…
starszego brata Ajeng.
Tata wyrzucił go z domu rok przed wypadkiem,
bo uparł się na karierę fotografa.
Arya był uparty.
Zawsze szukał zwady z ojcem i był szalenie niezależny.
Mama kupiła ten dom na wypadek,
gdyby tata nie zostawił Aryi niczego w spadku.
Brat się nie przejmował.
Wciąż podróżował i rzadko bywał w domu.
Arya był odważny.
Zawsze…
chciał żyć za własne pieniądze.
Nie chciał być zależny od rodziców.
Martwiłam się, gdy opuścił dom.
Powiedział mi, że nikt nie wie, co go czeka.
„Jeśli ciężko pracujesz, kiedyś będziesz czerpać tego owoce”.
Szkoda, że długo nie pożył.
Nie dano mu szansy odnieść sukcesu…
i wykazać się przed ojcem.
Angu.
Skoro mnie tu nie chcesz, mogę polecieć wieczorem.
Nie musisz.
Wiesz, z czym się mierzę.
Po prostu unikajmy dalszej dramy.
Dobrze. Ale szybko.
Ndre! Gdzie jest Pinkan?
- Tam. - Dobrze.
Cześć, wujku!
- Cześć, Ndre. - Jesteś sam?
- Przyjechałem z Angkasą. - Pytałem o ciocię.
Nie przyleciała.
- Co ty tu robisz? - Mówiłem, że mam pracowity dzień.
Dlaczego nie odpoczniesz?
Dyrektor hotelu chce się spotkać.
Za miesiąc będzie konferencja. Chce, żebyśmy poznali klienta.
Spotkaj się z nim. Umów go w…
W barze. Dobrze?
Skoczę najpierw po torbę.
Wiedziałaś o tym?
Miałam przeczucie,
ale nie spodziewałam się, że się wyprowadził.
Myślałam, że to zwykła sprzeczka.
Dlatego uznałam, że lepiej będzie, jeśli ty polecisz.
Wiesz, o co poszło?
Nie, nic mi nie mówi.
Nawet nie chciał mnie wysłuchać, a co dopiero ze mną rozmawiać.
Może najpierw wysłuchaj jego, zanim zaczniesz dzielić się opinią.
Nie byłoby lepiej, gdybyś to ty tu przyleciała?
Myślę, że to odpowiedni moment, abyście spędzili ze sobą trochę czasu.
Jeśli czułeś, że się od ciebie oddala,
to może być dobra okazja, aby to naprawić.
Angkasa cię potrzebuje.
W porządku.
Lika zawsze mnie odtrąca. Nie chce mnie przy sobie.
Dlatego potrzebna mi mama i jej kobieca perspektywa.
To musi być ona?
Może po prostu zapytaj Likę?
Pytałem, ale nigdy nie odpowiada.
Powtarza tylko, że mamy problem.
Gdy dopytuję jaki, milczy.
Bo macie problemy komunikacyjne.
Że co znowu? Nigdy nie odpowiada na moje pytania.
Kiedy ostatnio ze sobą rozmawialiście?
Jak dwie osoby chcące tego samego?
Taka szczera i dogłębna rozmowa,
a nie o waszych problemach.
Chyba już dawno.
Codziennie rozmawiam z Liką.
Potrzebuje z kimś pogadać.
Dlatego spotyka się z Billym, nie? Aby mieć z kim pogadać?
Dlaczego o nim wspomniałeś?
Chyba nie wierzysz, że są tylko przyjaciółmi?
Bo są!
Może Lika potrzebowała się komuś zwierzyć?
Billy pełni w życiu Liki
tę samą rolę co ja.
- Przyjaźnią się. - Idź na spotkanie z kierownikiem.
Angkaso, dokąd idziesz?
- Muszę poznać tego faceta. - Co? Dlaczego?
Angkaso!
Angu!
Angkaso!
Byłeś rano w szpitalu?
Nie złość się na Pinkan.
Nadal jestem twoją żoną. Powinnam wiedzieć takie rzeczy.
Jakie rzeczy?
Że miałem atak paniki?
Że nie jestem gotowy na nasze wieczorne spotkanie?
Myślałem, że mogę ci zaufać.
Ale wtedy…
Angu…
Serio? Z Dżakarty? Też byłem w Dżakarcie.
Andre!
Zatrzymaj go!
Ndre, za nim!
Szybko! Łap go!
Idź po Angkasę!
O co chodzi tym razem?
Zostaw sprawę jego ojcu.
Chce dorwać Billy’ego!
To będzie ekscytujące.
Angkaso!
Co ci odbiło?
Możesz pojechać ze mną.
Porozmawiam z ojcem.
Nie chcę poślubić Wirjawana.
Jesteś pewna?
Tu mogę być sobą.
Być wolna.
Dopóki ty tu jesteś…
Dopóki mamy siebie…
Wierzę w nas.
Ty też, prawda?
Owszem.
Pa.
O co chodzi?
- Jest świetny, co? - Dlatego występuje w telewizji.
Jak mu na imię?
Skąd mam wiedzieć?
No dalej!
Panie Mitro.
Przepraszam za to, co zrobiła Ajeng.
W porządku.
Mój ojciec się nie dowie.
Wysłałem tamtemu wiadomość.
Raczej nie odważy się postawić.
Reszta w rękach pana i Ajeng.
Szkoda, żeby coś tak banalnego
zepsuło dobre stosunki między naszymi rodzinami.
Zgadza się.
Jeszcze raz przepraszam.
Lepiej już pójdę.
Miłego wieczoru.
Twoja córka jest głupia!
Ajeng nie rozumie konsekwencji swoich czynów! To idiotka!
Jeśli złamie Wirjawanowi serce, ten poprosi ojca, aby się zemścił,
i usuną mnie ze stanowiska.
Usuną!
Twoje dzieci myślą tylko o sobie!
A ja…
muszę przejmować się losem całej rodziny.
Przemyśl to!
Zawiodłem przy pierwszym dziecku! Twoim synu!
Mężczyźnie pozbawionym poczucia odpowiedzialności wobec rodziny.
Naucz Ajeng,
aby nie ośmieszała naszej rodziny.
Nie niwecz dziesięcioleci mojej ciężkiej pracy.
Już sprzeciwiasz się woli ojca.
Poczuł się upokorzony.
Ale nie musieli go pobić.
Wkrótce wszyscy dowiedzą się
o zaręczynach z Wirjawanem.
Mamo.
Wciąż zgadzasz się w moją decyzją?
Nie chcę podważać twoich wyborów.
Boję się tylko,
że czeka cię o wiele gorszy los.
Angu!
Zwolnij!
Angkaso, to wąski pas.
To sam prowadź.
- Dokąd jedziemy? - Do Kuty Południowej.
Dlaczego tam?
Śpieszysz się bez powodu.
Ożeż!
TATO, POMÓŻ. ANGKASA CHCE WSZCZĄĆ BÓJKĘ U BILLY’EGO
Kto to jest Billy?
Możesz milczeć na temat Liki,
ale jeśli zamierzasz się z kimś bić, muszę wiedzieć dlaczego.
Billy to jej chłopak.
Naprawdę?
Masz na to dowody?
To jej stary przyjaciel z Dżakarty.
Przeprowadził się tutaj i teraz Lika się z nim widuje.
To za mało, aby oskarżać ją o zdradę.
To oczywiste! Billy ugania się za Liką od lat!
Wykorzystał sytuację.
Twoim zdaniem. Nie znasz prawdy.
Muszę się dowiedzieć.
Jak?
Zmusisz go do wyznań?
Nie możesz tam wtargnąć wściekły. Musisz zachować spokój.
Angu.
Szykuj się na dwie możliwości.
Jeśli jesteś w błędzie, musisz ponieść konsekwencje.
A jeśli miałeś rację, przyjdzie ci zmierzyć się ze swoimi uczuciami.
Żadna z opcji nie będzie łatwa.
Do Kuty Południowej jeszcze daleko. Możemy zawrócić.
Jedziemy. Wskażę ci drogę.
Dobrze.
Halo. Czy mogę porozmawiać z Ajeng?
Przykro mi, ale panny Ajeng nie ma w domu.
Wiadomo, kiedy wróci?
Panienko, proszę wybaczyć. To z rozkazu pana Surnitry.
Nie ma powodu do obaw, Wirjawanie. Zajmę się tym.
Pozdrów ode mnie ojca.
Narendro.
Nie idź do domu Ajeng! Sam się prosisz o kłopoty.
Lepiej zostań z nami.
Dobry chłopak.
Mają nas za pospólstwo.
Gusie, brachu.
To nie koniec.
Przemów mu do rozsądku! Już po nim, jeśli go dorwą.
Dlaczego ja? Niech pan Amper to załatwi.
Porozmawiaj z nim. Oto i on.
Narendro.
Chodź, musimy pogadać.
Suń się.
O co chodzi?
Musimy postawić sprawę jasno.
Jesteśmy jak rodzina. Rozumiesz?
Narendro.
Też kiedyś byłem młody.
A młoda krew bywa ognista.
Różne opowieści,
akty dobroci, język,
estetyka,
a nawet liczne fantazje…
wiesz, skąd się biorą?
Z młodej krwi.
Nie pleć tyle! Młoda krew…
- Do rzeczy! - Widzicie?
Nie wychodzi mi poważna gadka. Mimo to mnie zmusiliście.
- Twoja kolej! - Dajcie mi mówić.
- Marnujesz czas. - Co jest grane?
Chodzi o Ajeng?
Tak jest!
Narendro.
Może znajdź sobie partnerkę, przez którą nie złoją ci skóry?
Gdybyśmy wiedzieli, że Ajeng ma narzeczonego,
bylibyśmy przeciwni!
Ktoś was prosił o przyzwolenie?
Nie o to nam chodzi.
Jesteś dla mnie niczym młodszy brat.
Tworzymy rodzinę.
Nie chcemy, żeby spotkało cię coś złego.
Sam zobacz. Zbito cię na kwaśne jabłko.
Ciesz się, że na tym poprzestali.
A co jeśli cię zabiją?
Co wieczór wracasz późno, bo sterczysz pod jej domem.
Jak długo zamierzasz to robić?
Pan Amper słusznie prawi.
Arai.
Inah też.
Jesteśmy jak rodzeństwo.
Naszym obowiązkiem jest ci przypominać,
abyś nie pakował się w kłopoty.
Nie rozumiecie, że to aranżowane małżeństwo!
Ona tego nie chce!
Rozumiemy to. Bogate dzieci biorą śluby z innymi bogaczami.
A ty kim jesteś?
Dostałem błogosławieństwo jej mamy. To mi wystarczy.
- Pamiętaj o ostatnim życzeniu Wildana. - Gusie.
Nigdy tego nie zapomnę.
Niedługo kończę studia.
- Hej… - Co?
Dość tego!
Co zamierzasz zrobić?
Zaczekaj chwilę.
Ja pierniczę!
Tato!
Nie wolno ci tu tego robić!
- Nastraszyłeś mnie! - Na Bali nie wolno publicznie sikać.
- No to gdzie? - To zła karma.
Rety, zaczekaj na mnie.
Rety.
Mówiłeś serio czy to żart?
Mówię poważnie, tato. Szanujemy tu matkę naturę.
- Inaczej dostaniesz złą karmę. - Co?
I nie ostrzegłeś mnie? Sam narażasz się na złą karmę.
Co? Wyskoczyłem z auta, aby cię powstrzymać.
Już za późno!
Po prostu wyskoczyłeś z auta.
Rozporek w dół i zacząłeś sikać.
Ożeż ty…
Skoro mowa o karmie,
ja i mama nigdy nie opowiedzieliśmy ci jednej historii.
Jakiej znowu?
No cóż…
odbiłem twoją matkę jej chłopakowi.
Co to znowu za wielki sekret?
Panie Soegiarto, witam.
Panie Sumitro, jak się pan miewa?
- Dobrze. - Cieszę się.
Przepraszam za te spóźnione odwiedziny.
Dziękuję za przybycie.
- Moja żona. - Pani Murni.
- Zapraszam. - Dziękuję.
- Wirjawanie, jaki z ciebie elegant. - Panie Mitro.
Dziękuję.
Co się stało?
- Co się dzieje? - O co chodzi?
Naprawdę nie wiecie?
Nie. Z ręką na sercu.
Mieszkacie razem, ale nie wiecie?
Cóż…
Mieszkamy razem, ale…
Hej!
Odpowiadacie tak samo! Wszyscy jesteście w to zamieszani.
Wasz przyjaciel porwał córkę dygnitarza!
Można was oskarżyć o współudział.
Co to za porwanie, jeśli się kochają?
Czyli jednak coś wiesz?
Mówisz, że się kochają. Czyli wiesz!
- Nie. - Ale mówiłeś…
Powiedział już, że nie wie!
Robicie taki raban w moim domu!
- Spokojnie. - Ale mnie wpienili!
- Dlaczego tu jest mokro? - Uwaga, woda.
Zmoczyłeś spodnie?
- Ale tu mokro. Co się stało, Arai? - Ojej…
Rety!
Proszę jechać ostrożnie. Nie zapraszamy z powrotem.
A nie mówiłem? Narendra przegiął.
Ani słówkiem nie wspomniał, że to córka ważnej osoby.
Mówiłem, żeby sobie poszukał dziewczyny ze wsi. Jest bezpieczniej.
Przed chwilą twierdziłeś, że nie wiedziałeś.
Co innego mogłem powiedzieć?
Chwilowo nic nam nie grozi,
ale jeśli nakryją nas na kłamstwie…
Jak niby kłamiemy?
Nie wiemy, gdzie są Narendra i Ajeng.
Właśnie. Szczerze nie mamy pojęcia!
Wiemy.
- Nieprawda. - Wiemy.
- Nie. - Chwila, siostro.
Gusie, mam pytanie.
Wiedziałeś, że Narendra pojechał, by uciec z Ajeng?
Sądziłem, że idą na kolację.
Skoro wyszli, ale nie wrócili,
mamy do czynienia z ucieczką!
Masz rację.
- Wiesz, co to znaczy? - Tak.
Przykro mi, siostro, panie Amper.
Kto wynajął auto, aby pomóc Narendrze porwać Ajeng?
On!
A owszem. Zrobiłem to!
Ale nie wiedziałem, że posunie się do tego!
Właśnie. Nie wiedział. Co z tobą?
To prawda. Nie mieliśmy pełnej wiedzy, ale jeśli policja się dowie…
Widzicie? Trafimy za kratki. Będzie po nas!
Jeśli będzie jak w filmie,
pewnie zaczną nas szpiegować!
Już od dawna nas szpiegują!
Hej, jesteś szpiegiem?
Kurde!
To Ali, syn Hajiego Najiba.
Hajiego Najiba?
To psuje wszystko.
Już i tak wiele jesteśmy im winni.
To twój dług!
I twoje pozycja.
Nie Ajeng.
To dla jej własnego dobra!
- Dla dobra jej i jej dzieci. - Nie!
Na początku to popierałam,
bo myślałam, że ta decyzja jej odpowiada.
Teraz dokonała innego wyboru.
Czyli nie wiesz, gdzie teraz są?
Tu nie chodzi o Wirjawana czy o twojego dziadka.
Ale o miłość.
Relacje nabierają wartości, jeśli trzeba o nie walczyć.
Jeśli chcesz zrozumieć sytuację,
mogę ci tylko doradzić, abyś zadbał o swój honor.
Nie zawstydzaj Liki.
- Chodźmy. - Zaczekaj tu.
Mówię poważnie. Nie wchodź.
Prawa ręka do uda.
Teraz podnieście rękę za uszy.
Pozycja góry.
Śniła mi się wczoraj mama.
Uśmiechała się.
Wydawała się zadumana.
Minął tydzień.
Ani słowa od niej.
Możemy pojechać i sprawdzić, co u niej.
Tata pewnie ją obwinia.
Boję się.
Boję się…
że coś złego się stanie mamie…
pod moją nieobecność.
Halo? Bracie Arai?
Tak będzie teraz najlepiej.
Nie chcę, żebyś dalej czuła żal i poczucie winy…
że coś złego może spotkać twoją mamę.
Ale wiedz, że tata uczyni wszystko, aby cię zniszczyć.
Wmiesza w to nawet policję.
Zatem
zrobię, co trzeba, aby przetrwać.
Zaufaj mi.
Twój mężczyzna doznał w życiu zbyt wielu strat.
Nie chce, aby inni musieli przeżywać coś podobnego.
Zwłaszcza ty.
No więc…
co teraz zrobisz?
Poszukam pomocy prawnej.
Żaden prawnik
nie odważy się przeciwstawić twojemu ojcu.
To potrzebujemy znów twojej pomocy.
Zrobiłam już, co mogłam.
Mamo…
Kiedy w coś się wierzy…
nie wolno się łatwo poddawać.
Taki człowiek bez żadnych perspektyw…
śmie niszczyć życie mojej córki?
Do tego ta niedorzeczna ucieczka!
Nigdy nikogo nie porwałem.
Zadarłeś ze złą osobą.
Uczynię piekło z twojego życie.
Niech się pan nie sili z mówieniem mi o mojej biedzie.
Wiem, mam tego pełną świadomość.
Całe szczęście, mimo mojej biedy,
pana córka, Ajeng,
wciąż we mnie wierzy.
Nawet nie myśl, że znajdziesz prawnika!
Będę ci wciąż rzucać kłody pod nogi.
Zniszczę każdego, z kim coś cię łączy!
Śmiało, niech pan tak zrobi.
Jeśli naprawdę kochamy tę samą osobę…
żaden z nas nie powinien bać się przegranej.
Hej!
Nie zawsze można być górą.
Każdy kiedyś przegrywa.
„Ich śmiech rozbrzmiewał radośnie.
Aż nagle ten ostatni śmiech został połknięty przez olbrzyma.
I ulotnił się”.
Proszę pani.
Jeng, możemy chwilę pogadać?
Zawsze chciałem uczynić cię moją żoną.
Wiedziałeś, że się do nas dobiorą.
Dorastaliśmy razem jako nastolatkowie. Dlatego cenię sobie twoją przyjaźń.
Nigdy nie pragnęłam niczego więcej.
Nie chciałam aranżowanego ślubu.
Wcześniej nie budził mojego oporu,
ale kiedy pojawił się Narendra…
pojęłam, czego chcę.
Pragnę swobody wyboru bez ingerencji innych.
Masz prawo do szczęścia…
z kobietą, która cię naprawdę kocha.
Czyli nie ze mną.
Żałuj, że nie widziałaś, jak Narendra zalazł za skórę twojemu ojcu.
Co za nieroztropność.
Ale potem zrozumiałem…
dlaczego jest taki odważny.
Ridwanie.
Jeng.
Weź te pieniądze.
Wystarczy na kaucję dla Narendy.
- Dziękuję. - Żaden problem.
Nie zaprzeczę.
Zawsze ciągnęło mnie do Liki. Nawet zanim się poznaliście.
Cokolwiek się między wami dzieje, zbliżyło to nas znów do siebie.
Nie chcę być gościem, który wykorzystuje czyjeś problemy.
Chciałem tu zrobić raban.
Też bym tak zrobił na twoim miejscu.
Chcę tylko zrozumieć, co się dzieje.
Lika potrzebuje z kimś pogadać.
Mógłby to być każdy.
Ja.
Albo ktoś inny. O złych lub dobrych zamiarach.
Jedno jest pewne.
Nie różnimy się.
Dlatego często tu przychodziła, także po zajęciach.
Co masz na myśli?
Nie powiedziała ci, że byłem żonaty?
Rozstaliśmy się z powodu jednostronnej obsesji.
Nie wykorzystuj małżeństwa, aby móc się wykazać.
Tak samo dzieci.
Angu.
Nie nadaję się na doradcę.
Bo jakim prawem?
Ale przeszedłem przez to.
Lika mówiła, że przyjechaliście na Bali, abyś mógł wyjść z cienia ojca.
Chciałeś się rzekomo wykazać,
że możesz być od niego lepszy.
Na początku widziałeś w tym cel, ale z czasem stało się to obsesją.
Szuka się wciąż wymówek, aby za nią gonić.
Jakby to była prawda.
Jakiś lek.
Koniec końców ranisz tylko osoby, które cię kochają.
Czekałem na ten moment.
Lika wspomniała, że jadę?
Nie. Lika nie odzywała się do mnie już prawie od miesiąca.
Przybyłem do pani
i pana,
aby powiedzieć,
że Ajeng i ja będziemy otwarcie kontynuować nasz związek.
To nasza wspólna decyzja.
Ajeng.
Wybierz teraz!
Albo zostajesz w tym domu,
z wygodami, które miałaś od dziecka…
albo cierp w życiu z tym mężczyzną bez perspektyw!
Wybieraj!
Przecież wiesz…
co wybiorę.
Macie moje błogosławieństwo.
Ale zostanę tu z twoim ojcem.
Wciąż jest moim mężem.
Mamo.
Dziękuję, mamo.
Narendro.
Proszę dbać o moją córkę.
Miłość nabiera wartości, jeśli się o nią walczy.
Tak uczynię.
Ile kilogramów?
- Osiemdziesiąt. - Dobrze.
Czas na przerwę!
Macie drinki!
Ale orzeźwiające.
- Dobra. - Dokąd idziesz, Gusie?
Jesteś rybakiem czy zaklinaczem węży? Do dna, Gusie!
To od pana Ampera.
Rany!
- Sporo tego. - Chodź.
Pachnie doskonale.
- Chcesz więcej? - Odrobinę.
Nasz szef chce, żebyście natychmiast opuścili ten dom!
Kim pan jest? Proszę się uspokoić.
Jest wcześnie…
Otwieraj, tato.
Otwórz okno!
Tato!
Czego?
Jestem mężatką.
Mam już własne życie.
Nie możesz się już więcej wtrącać.
Zresztą to dom mamy, a nie twój!
Sama postanowiłaś odejść, prawda?
Nic już nas nie łączy.
A ten dom to własność rodzinna.
Nie wolno ci już z niego korzystać.
Wybrałaś tego mężczyznę.
Ponieś konsekwencje.
Znajdź sobie inny dom. Nic już nas nie łączy.
- Nie masz prawa mnie wyrzucać! - Jedź.
Hej!
Tamten dom jest mój!
Odebrałeś im go bez konsultacji ze mną!
Biorę przykład z ciebie!
Kupiłaś ten dom bez mojej zgody!
Powinnaś wspierać mnie, a nie ją, gdy postanowiła porzucić rodzinę.
Ajeng jest moją córką!
Jeśli chcę jej pomóc, mam do tego prawo.
Nie pozwolę im już nigdy zamieszkać w tym domu.
W takim razie pójdę z tym do sądu.
Ty…?
Naprawdę chcesz pozwać własnego męża?
Naprawdę?
Tak.
Jeśli to konieczne, aby zadbać o szczęście córki.
Śmiało. Jedzcie.
Nie myślcie o tym teraz.
Najpierw zjedzmy.
Jest dobre.
Jedz, Ajeng. To jest dobre.
Dziękuję.
WAKAT ZAJĘTY
Proszę pana, a co się stało?
Jest pełno, jedź!
Przepraszam za niezapowiedzianą wizytę.
Mama tylko chce ci pomóc… nam pomóc.
Dlaczego ją odrzucasz?
Nie chcę już pomocy twoich rodziców.
Nie pozwolę, aby nas poniżano.
Mama może pomóc ci znaleźć pracę.
Ma dobre kontakty.
Im więcej masz dorywczych prac,
tym trudniej jest ci ukończyć studia.
Nie wierzysz we mnie? W nas?
Też mogę znaleźć pracę.
Nie musisz wszystkiego sam dźwigać.
Ajeng!
Nie ma nic złego w byciu biednym.
Złe jest to, kiedy nie próbujesz odmienić swojego życia.
Dlatego masz pójść na studia.
Dobre wykształcenie otwiera możliwości.
Zabierałem cię do swojej pracy, kiedy miałem na to czas…
abyś nabrał doświadczenia i zobaczył, jak trudne jest zarabianie.
Pewnego dnia
odniesiesz sukces…
i to będzie nasza wspólna wygrana.
Gdy w życiu jest pod górkę…
wytrwali uczą się wspinać.
Nie poddawaj się łatwo.
Wybacz, że wciągnąłem cię w moje nędzne życie.
Teraz ja odpowiadam za ciebie.
Dołożę starań, abyś tego nie pożałowała.
Przystałam na to ryzyko.
Bo wiem…
że razem damy sobie radę.
Nie zostawię cię samego z tym ciężarem.
Musisz mi zaufać.
Jeśli dotąd walczyliśmy o przetrwanie…
nadszedł czas, abyśmy rozkwitli.
Razem.
Klucze, tato.
- I jak było? - Musimy pogadać.
- Wiesz, dlaczego się tu przeprowadziłem? - Tak.
Chciałeś założyć firmę, prawda?
Mówiłeś, że Bali to dochodowe miejsce na eventy.
Aby być z dala od ciebie,
mamy
i tamtego domu.
Czy się sprzeciwiłem?
Aurora zamieszkała w Londynie, ty na Bali.
Zakazałem wam tego? Nie.
Czy ja teraz też jestem odpowiedzialny za twoje problemy z Liką?
W tym rzecz, tato.
Rodzina sprawia dobre wrażenie.
Wszyscy są szczęśliwi, wciąż jesteście razem.
Byliście w stanie nas utrzymać i mogliśmy realizować swoje pasje.
Jest idealnie.
Czego więc chcesz?
Jedną z przyczyn kłótni z Liką było to,
że chciałem mieć dzieci…
aby udowodnić, że spisałbym się lepiej od ciebie.
Bardzo się tym przejęła.
Ale dziś mnie olśniło.
To ja jestem problemem.
Jesteś jak rana w moim życiu.
Jesteś moim bohaterem, wiesz?
Jesteś najlepszym świadectwem tego, co stworzyliśmy z mamą.
Jeśli cały ten czas tylko niszczyłem ci życie – wybacz.
Rozporządzenie rządu upraszczające zasady kapitalizacji
przyczyniło się do lawinowego powstawania nowych banków.
Przyciągają do siebie wielu profesjonalistów.
Jeśli poczujesz mdłości, jedź do domu.
Wszystko dobrze.
Na spokojnie.
O rety!
Zajechało perfumami!
Ej, przystojniaczku!
Tworzycie niesamowitą parę.
Mąż w banku.
Żona w telekomunikacji.
Co za duet.
Nie przesadzaj. Pamiętaj o ciąży.
Kiedy my trafimy do biura?
Gusie, aby sukces na ciebie spłynął, musisz dotknąć krawatu człowieka sukcesu.
No dotknij.
Jadłaś już?
- Nie. - Chodź, zrobię ci kolację.
Masz coś w lodówce?
- Nie robiłam jeszcze zakupów. - Spokojnie. Coś upichcę.
Mój smażony ryż jest niezrównany.
- Wezmę to, tato. - Dobra.
Lik.
Jeśli przez cały ten czas moje podejście do dzieci
było ciężarem dla ciebie i Angkasy…
proszę, wybacz mi.
Rozumiem,
że to ja jestem otwartą raną w życiu Angkasy.
Ty musiałaś to wszystko znosić.
Jutro pójdę z tobą do lekarza.
Dobrze.
Myślisz,
że możemy to naprawić?
Jesteśmy dwojgiem zagubionych ludzi.
Musimy po prostu siebie odnaleźć.
POŁĄCZENIE PRZYCHODZĄCE
- Halo? - Panie Angkaso.
Jestem na rozdrożu.
- Co? - Jechać prosto czy zawrócić?
Chwileczkę…
Odwołałam spotkanie z prawnikiem.
Halo?
To jak?
Wraz z Liką postanowiliśmy odwołać spotkanie.
Słucham?
Ajeng.
Tak, skarbie?
Nagle zatęskniłem za mamą.
Dokąd jedziesz?
Ajeng rodzi.
To chłopiec.
Dzięki Bogu!
Gratulacje.
Gratulacje!
Siostro, Ajeng i dziecko są zdrowi.
Rany, ale się cieszę!
- Dziękuję. - Gratuluję!
Chodź tu.
Upewniłeś się, że malec ma dziesięć palców?
Oczywiście.
Gusie, jestem pewien, że dano ci olejki eteryczne
zamiast oleju rybnego, więc ci ich zabrakło.
Dziecko we mgle.
Boże!
Dzień dobry panu.
Moje gratulacje.
Jak się miewa mój wnuk?
To chłopiec.
Zdrowy chłopiec.
Serce tego chłopca będzie bezkresne jak niebo.
Napisy: Przemysław Stępień