Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
WYSTĘPUJĄ
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
NA PODSTAWIE PRAWDZIWEJ HISTORII. MOŻE
DEDYKOWANY TYM, KTÓRZY SĄDZĄ, ŻE TRACĄ CZAS.
Ale to jest poprawny wzór.
Rozumie pan, że pańska odpowiedź to pierd...
jest błędna. Prawda, profesorze?
Cóż...
Proszę opowiedzieć o swoim doświadczeniu.
Jeśli balon wypełniony helem przyczepimy do tego autka...
zmiany ciśnienia wywołane przyśpieszeniem sprawią,
że porusza się ono wbrew intuicji.
Balonik zostanie wypchnięty w tył.
Ale w fizyce, jak w życiu, są zmienne.
I ZNOWU DZISIAJ
Auto, zadzwoń "Lucia Pilates".
Wybieram "Lucio".
Nie Lucio.
Lucia Pilates.
Alessandra...
Co się stało?
Przepraszam, źle wybrałam.
- Wybacz mi. - Jak zwykle roztargniona.
Jak się masz? A twój syn Marco?
Rośnie. Jedziemy na rozmowy z nauczycielami.
Oby wdał się w ciebie, nie w ojca głąba..
Koniec rozmowy.
- Powiesz mi coś przed wejściem? - Mamo, wszystko pod kontrolą.
Matura zagrożona przez niedostateczny z matematyki.
Trudno będzie podciągnąć angielski.
Nie nadrobi.
"Inteligentny" do niego nie pasuje. To kretyn.
Jest poważnie zagrożony.
135 DNI DO MATURY
Skoro nie wszystko było pod kontrolą, to co mieli mi powiedzieć?!
Możesz na mnie spojrzeć? Nie, bo mnie wkurzasz!
Powiesz mi coś jeszcze?
Może potrzebny mi nowy telefon.
- Bo stary... - Wybieranie: Fabio Nowy.
Nie! Później do niego zadzwonię.
To wina twoich kolegów.
Tego, z którym się zadajesz. Daniele? Ten ćpun.
Ja ćpun?
Spoko, mama była wkurzona.
Mam tylko alergię na trawy.
Zawsze masz czerwone oczy, cały dzień łykasz tabletki...
Antyhistaminowe. Nawet nie palę.
Ale twój pokój to zawilgocony garaż!
Ale co miałem jej powiedzieć?
Że na zdalnym byliśmy dobrzy z fizyki, bo ściągaliśmy?
Nawet na nie nie patrzysz.
To matma: strzelasz na oślep.
Sześć godzin dziennie. Gdy się zmęczę, jest Sofia.
Leć dalej.
- Odrobię za oną lekcje. - Za "nią". Pilnuj gramatyki.
- Charakterek. - Nieznośna.
Masz może zbędny telefon?
Chyba mam.
Też powinieneś to ściągnąć.
- Dzięki. - Proszę.
Teraz bratniej duszy szukasz w apce.
Te apki nie są po to. Zasłoń uszy.
Czemu każesz onej zasłaniać,
- skoro migasz? - "Jej". Co za nieuk!
- Racja. - Charakter...
Cicho.
Pamiętasz Claudię?
Była jak darmowy okres w apce. 15 dni i wróciła do eksa.
Anna też.
- I Clara. - I Stefania.
I dzięki!
Chcę się zakochać.
Masz 19 lat.
Chcę kogoś, kogo przedstawię na Boże Narodzenie.
Babci, gdy spyta: "A narzeczona?"
Marco.
- Twoja babcia nie żyje. - Krewnemu, niekoniecznie babci.
Jakiemu krewnemu?
- Wujowi Mariowi? - Wuj Mario jest fajny.
Niech będzie on. Mogę mówić dalej? Wuj Mario.
Chcę takiej...
której dłonie splotą się z moimi.
Której powiem... "Kocham cię".
- Wuj Mario pasuje. - Wuj Mario pasuje idealnie.
Wuj Mario.
Niech będzie.
Twój brat kretyn. Masz.
Tak?
Już idę.
Pojadę z nim, to przejmę skuter. Wpuszczą nas na imprezę?
- Zawiodłem cię kiedyś? - Stale. - Wstrętny charakter!
"Wstrętny charakter".
- Prowadzę. - Czemu?
- Jedziemy do Quindie. - Do lokalu? Pracujesz w innej okolicy.
Później wyjaśnię. Wsiadaj.
- Ale zostawisz mi skuter. - Tak.
- Stań. - Ty prowadzisz.
Trzymaj. Nie odbieraj.
Dawaj.
Kochanie! Jadę do pracy. Pa!
Nie musisz po mnie odbierać! Nie.
Zadzwonię potem, bo jestem spóźniony.
Andrea, czemu powiedziałeś...
Wiesz, że w stresie rzygam.
- Co zrobiłeś? - Skłamałem, bo występuję w Quindie.
Nie rozumiesz.
To ona gada, że tracę czas na muzykę, ale tym razem...
Odwróć się!
- Co się mówi? - Nie wiem. - Nie wie.
- "Panna zmoczona..." - Lepiej nie!
Dziękuję.
Zuch dziewczyna.
Przyjechałem aż tutaj, ale czuję się nieswojo.
Dzięki, że zostałeś. Cześć.
Nie możesz być gorszy od niej.
Wiem, co zrobisz...
- Dokąd? - Wypłakać się w domu.
Co ty? Ona była do dupy.
Wcale nie taka zła.
Jak można startować z takim głosem? To obraza muzyki.
Ta obraza to moja koleżanka.
Dla mnie była super.
Jest w niej wielki duch.
Przepraszam.
Jakie talenty, jakie piosenki,
jakie... pierdy.
Jako następny wystąpi Andrea Martinelli.
- Spadamy. - Czemu? - Jest...
Marnelli ?
Nie znają mnie, chodźmy.
Oto i on. Na scenę!
Nie, ohyda!
Idź.
Nadawaj.
Gdzie jesteś?
Jest kupa ludzi. Nie przyjdziesz na imprezę?
Nie.
Dzięki.
Chyba nie wychwyciłaś mojej ironii.
Miło mi, Marco.
Giulia.
Mogę usiąść czy twój chłopak mnie zabije?
Obciachowe pytanie o to, czy mam faceta?
Tak.
Wolna z wyboru, przez eksa.
To ostatni występ tego wieczoru.
Jest z nami Andrea Martinelli, pseudonim...
"Tacchino".
Moja koleżanka jest do dupy.
"Taccuino". Tam zapisuję przemyślenia i piosenki.
W 2023 ludzie wciąż nie lubią metalu.
- Byłaś świetna. - Naprawdę.
Wielka...
duchem.
Ty to...?
Brat tamtego.
Tacchino !
Dzięki. Tak...
To piosenka...
klasyczna piosenka o miłości.
Jak cała włoska dyskografia.
Kiedy ją pisałem... Bardzo dziękuję.
Może pan zostać i dodać otuchy?
Nie. Śpiewamy?
- Tak. - Dzięki.
Wygląda jak idiota, ale teksty poruszające duszę.
Leci tak.
Albo żołądek.
Przepraszam.
- Często się to zdarza. - Nie idziesz z nim? - Z kim?
TRANSAKCJA ODRZUCONA
Czemu lubię polaroidy? Bo dają jedną szansę...
Żeby wyglądać kijowo. Ohyda!
Straszne!
Ale mówiłeś?
Mój ojciec się zakochał i uciekł z kolegą, zostawił żonę i dwóch synów.
Nikt z nas nie gotuje.
Gnój!
Gnój to przesada.
Miał odwagę. Przynajmniej jest szczęśliwy.
On.
A kiedy mama odkryła apkę randkową, rozszalała się.
- W sensie? - Nie chcę o tym gadać.
Uważam, że miłość jest trochę gówniana.
Wcale nie.
To jak granie na automatach.
Na automatach?
Tak.
Wyjaśnij.
Skrolujesz, mając nadzieję, że następna osoba będzie lepsza.
Jak w maszynie.
Ale tu wygraną jest poczucie zapóźnienia.
Osamotnienia.
Ciekawy typ z ciebie.
Ten wieczór był...
- Miły. - Dziwny.
Bardziej dziwny niż miły.
Późno już, zbieram się.
- Mogę to zatrzymać? - Tak.
Jeśli chcesz, odprowadzę cię.
Tam jest mój skuter.
Więc odprowadzę cię tam.
I jesteśmy.
Piękny skuter.
Wiem, że uznasz mnie za wariata, ale chciałbym cię znów zobaczyć.
- Nie wszyscy jesteśmy jak twoi byli. - Dzisiaj czy jutro?
Dzisiaj.
Zapisz mój numer.
Mogłem powiedzieć jutro, powiedziałem dzisiaj, więc...
Mów.
339...
25...
5423.
Dzięki.
- Do zobaczenia. - Do zobaczenia.
Cześć!
Rozładował się.
Jak ja wrócę?
I jeszcze to zimno.
- I co? - Dobrze.
Zbyt ogólnie.
W porządku. Nie wiem...
- Oczy? - Interesuje cię to? - Nie.
- Dupa? - A... tu bardzo dobrze.
Zjawiasz się, ona ci pasuje...
Jakiś nierealny wieczór.
Musisz się wysilić, bo inaczej wyjdziesz na...
Wiem, powinienem zaczekać.
Ale w pewnym sensie brakuje mi ciebie.
Wycieraczka. Wycie...
Nienawidzę cię! Przepraszam.
Giulia?
- Nie. - Jak to?
Pomyłka. Jestem Aria.
Co to za imię?
- Giulia? - Pomyłka. Miłego życia.
Zapisałem zły numer.
Szukamy od paru dni. Ona nie istnieje.
Naćpali cię i Giulia to 50-letni Mauro. Nie wziąłeś jej numeru?
Nie wziąłem.
- Nazwisko? - Nie znam.
Ale zrobiliśmy zdjęcie.
- Pokaż. - Ona je ma.
Nienawidzę cię!
Napisz do niej.
Gadasz, ale i tak mózg masz w gaciach.
No już.
Przepraszam.
Tamtego dnia nie chciałem ci truć.
Poza tym Aria to imię bardzo...
Świńskie.
...oryginalne.
Nie chciałem cię urazić.
Mój ojciec ma szczególny gust. Miłego wieczoru.
W tę pogodę można tylko oglądać seriale.
Zasiadałam do 130. sezonu "Ojca Matteo".
Wiem, że to nie był szczery śmiech.
Trafiłaś. Miło mi, Marco.
Wzajemnie. Ta z dziwnym imieniem, Aria.
128 DNI DO MATURY
Marco, uczysz się?
Cholera.
Angielski załatwiony. Teraz matma - jutro test.
Odłóż tę komórkę!
- I kto to mówi. - Wychodzę. Andrea ma forsę na pizzę.
Już marzec.
Masz inne przedmioty do ogarnięcia.
- W tym roku... - Matura! Omal zapomniałem.
Kocham cię. Pa! Rany...
Wyzwanie czy prawda?
Znowu ta gra? Zawsze wybieram prawdę, wyzwania mnie drażnią.
Jak bardzo było ci źle, kiedy to ja odebrałam, a nie "twoja" Giulia?
Już nawet nie pamiętam, jak Giulia wygląda.
Pieprzenie!
- Muszę się uczyć. Na razie. - Cześć.
Przepraszam.
Nie dziękuj mi.
Jeśli znów dasz komuś mój numer, zabiję cię.
Znalazłam ci ideał, a ty narzekasz?
Myślałam, że tamten wieczór spędziłam z tobą.
Gadacie te same pierdoły!
Nie gadał pierdół i mi się nie podoba.
Czemu nie powiedziałaś, że dałam mu twój numer?
Bo...
Tylko czatujemy. Nic na serio.
Nie chcę być okresem próbnym apki.
On powiedziałby tę samą durnotę. Na pewno!
Nie wszyscy są takimi gnojkami jak Diego.
Byłam zakochana w tym gnojku.
Chcę skupić się na sobie, na tym, co muszę zrobić.
A Marco jest taki dziwny...
Słodki.
Dziwny.
Słodki.
Słodko dziwny.
Kiedy się zobaczycie?
Pewnie nigdy. Ciągle jakieś wymówki.
Przedwczoraj nie mogła, bo zapowiadali mokrą pogodę.
Jak tyś się ubrał?
- Później wyjaśnię. Ma alergię? - Nie, fryzura jej się popsuje.
Co to za wymówka?
Czwarty raz w ciągu trzech dni. Nie wiem, jak go spławić.
Nie spławiaj.
Nie chcę tak tracić czasu...
Zrobiłaś sobie ten tatuaż.
Pomyśli, że masz innego.
Może jeszcze dwóch.
Trudno tu o parking.
- Czemu ten strój? - Wyjaśnię.
Na pewno ma niebieskie oczy.
- I kaloryfer. - Którego nie masz.
Przytyjesz. Popatrz na mnie.
Jeszcze jeden! Liczymy na ciebie.
Musimy zdobyć polentę!
Tak jest! Nie wiem, co robię.
- Czemu ty w tym turnieju? - Bo Natasha lubi miłośników folkloru.
- Jaka Natasha ? - To ona.
- Czego chcesz? - Czego ty chcesz?
- Oskarżę cię. - Oskarżę cię.
- Ocalę polentę i będzie moja. - Nie ocalisz, tylko zdobędziesz.
Nie bronię polenty?
Nie. Ci, którzy jej bronią to Glob...
- Czego ode mnie chcecie? - Niczego.
Sam przyjechałeś, bez zaproszenia.
Lubię zamki.
I jestem głodny.
Wszyscy powiedzieliby, że zielone, ale są niebieskie z brązową obwódką.
Co?
Kolor twoich oczu.
Chcę cię zobaczyć.
- Marco... - Pozwól mi mówić.
Nie jestem tak piękny jak twój eks albo ten, z którym teraz chodzisz.
Nie, naprawdę...
Nie mam tyle mięśni, ile powinien mieć facet,
ale gadamy już od miesiąca.
Spotkajmy się choć raz, a potem zniknę...
Co ty...?
Jestem.
Już!
Zrobiłem z siebie głupka.
Pokonałeś mnie.
Obiad w poniedziałek.
Poniedziałek? Mamy obiad studniówkowy.
Nauczyciele, matura, pamiętasz?
Zabrać wszystko z ławek!
Godzina na pięć zadań.
Dacie radę na dostateczny czy będziecie mi mędzić jeszcze przez rok?
Słownictwo, pani profesor.
Daniele, uwalę cię.
Martinelli...
Damy radę?
Spróbujemy.
Uwalę was obu.
100 DNI
- I co? - O wszystkim pomyślałem.
Knajpa 800 metrów stąd. Na skuterze będziesz w sekundę.
- Ale muszę... - Dzień dobry.
Dzień dobry!
Nie jest dobry, gdy widzę ciebie.
Moja mama też tak mówi.
Nienawidzę jej.
Zasrany platan.
Wyglądasz jak mój wujek.
- Co jest? - Zapomniałem leku. Umrę.
Plan!
Plan...
Żeby wszystko poszło gładko, musisz...
Posłuchaj. Zaczniemy, jak udam, że kicham.
I ty ruszasz pędem.
Jak poznam, że udajesz, skoro stale kichasz?
O tym nie pomyślałem.
Posłuchaj. Zaczniemy, jak...
Już to mówiłeś!
Zrobimy tak...
Kiedy Farini powie: "Powodzenia, bo się wam przyda..."
Toast!
Z telefonem w ręce powiesz, że musisz odebrać.
Matka. Muszę odebrać.
Dobra.
- I jak obrócę tam i z powrotem? - Mam myśleć o wszystkim? Improwizuj.
Potrzebny jest plan.
Ty go miałeś wymyślić!
Mówisz, że wyglądam jak wuj, a matce się podobałem!
Ostatnio jestem sfrustrowany...
- Tam! - Nie mów mi, co mam robić!
Pamiętaj, żeby Farini do mnie nie dzwoniła.
Nie zrób nic głupiego!
Jak ty się ubrałeś?
Nie kręcisz filmiku?
Kiedy znów spotkam się z kimś z XV wieku?
Jak leci?
Przypomnij swój nick.
"Marcomartinelli", jedno słowo...
- Profil seryjnego zabójcy. - Nienawidzę społecznościówek.
- Mam prawo? - Pewnie.
Moja koleżanka też tak mówiła.
Teraz jest influencerką. Sprzedaje zdjęcia stóp. To nią jest?
Jak twoi rodzice?
O matce nie chcę rozmawiać.
Więc nie.
- Ojciec ma wszystko gdzieś. - O nim też nie.
- Mieszkam z siostrą. - Super.
Pomyślałam...
Nienawidzę tych, co myślą o jutrze.
Życie i tak jest do dupy...
Trzymasz rękę na maszynie, ale przegrywasz.
Stale to powtarzam.
- Co robisz? - Nic.
Obejrzyj ten filmik.
Elisa: "Niech Franco cię nie wykończy". Przepraszam, niechcący...
- Pomyliłaś imię. - Franco to nie ty.
DZWONI DANIELE
Idę do toalety.
Milczał. Patrzyłam na niego...
i w końcu go uwaliłam!
- DZWONI ARIA - Muszę do toalety.
Brudny?
Trochę.
Pójdę się umyć... I gorąco mi.
Skuter nie odpalił.
- Kluczyki do auta. - Nie!
- Proszę. - Nie. - Proszę.
To wóz mojego ojca.
Chyba jedzenie mi zaszkodziło.
Pewnie daleko ta toaleta.
Masz mnie za głupią?
Nie...
nie jest tak, jak myślisz. Mogę to wyjaśnić.
Zrobiłeś kiedyś coś szalonego?
Raz.
Wmówiłem babci, że kawą można kontrolować ludzki umysł.
Wyzwanie czy prawda? Wyczerpałeś limit prawdy.
Więc wyzwanie.
Wychodzimy bez płacenia.
- Żartujesz? - Nie.
Nie sądzę, żebyśmy...
Korzystaj z życia.
Zaczekaj...
Wariatka.
Muszę wrócić do sportu, bo inaczej... umrę.
Czemu stale ganiałeś w tę i nazad?
Obiad studniówkowy tu niedaleko.
Mogliśmy przełożyć nasz.
Żartujesz? Po tym, jak się zgodziłaś?
Proszę o wybaczenie. Wyzwanie czy prawda?
To mi się podoba. Wyzwanie.
Zapłać rachunek, bo mnie skręca.
Ci ludzie pracują, żeby utrzymać dzieci...
Zapłaciłam, kiedy na ciebie czekałam.
W porządku.
Więc prowadzisz do tej knajpy.
Umiesz jeździć?
Sytuacja jest tragiczna. Nie wiem, jak to dalej ciągnąć.
Ten plan był zły.
- Miło mi, Daniele. - Aria.
Też mu mówiłem, że zły.
Czemu moje auto jedzie samo?
Nie zaciągnęłaś ręcznego na górce?
- Nie. - A biegi?
- Nie. - To pierwsze, czego uczą!
- Nie mam prawa jazdy. - Pytałem, czy umiesz jeździć.
Ale nie pytałeś o prawo.
Pozwoliłeś prowadzić...
Czyje to auto?
Martinelli!
- Nie... - Właśnie tak.
Moje auto!
JEST W MOIM POKOJU
To nie randka.
Powtarzamy materiał, bo mi głupio po tym, co się stało.
To nie randka.
JASNE, ŻE MNIE LUBI
Dobra.
- Daleko z programem? - Pierwsza strona.
- Którego rozdziału? - Podręcznika.
Podstawy fizyki były na zdalnym, więc gówno wiem.
Nie lubisz fizyki?
A czemu ty ją lubisz?
- Siostra jej uczy, miałam lekcje gratis. - To łatwe.
Nie.
Wcale nie.
A więc...
Skarpetka.
Już.
Wsadzę tutaj.
Już.
MARZEC 2023
KWIECIEŃ 2023
I co?
- Kiła? - Dobrze.
- Co? - Wszystko dobrze.
Kulejesz z trzecią zasadą dynamiki, ale...
wszystko dobrze.
Przepraszam, nie zdarzyło mi się zrobić wszystkiego dobrze.
Posłuchaj...
Jutro chcę cię zabrać w jedno miejsce...
powiedzmy romantyczne.
Ja i ty?
- Nie licz na nic szczególnego. - Szczególnego...
To nie randka. Idziemy do muzeum.
Powiem Daniele.
- Nie wspomnę, że mnie zaprosiła. - Nic szczególnego.
Muzeum jest czynne do północy w ostatni czwartek miesiąca.
Randka o północy.
Niezapomniane. To będzie...
Wyjście ze znajomymi.
Miejmy dwójkę dzieci.
Trójkę!
Słuchasz mnie?
Tak. Brzmi cudownie.
Miało być romantyczne.
Nie spodziewałem się...
- Mówiłam, że muzeum. - Nie. Powiedziałaś...
Muzeum jest czynne do północy w ostatni czwartek miesiąca.
Tak, powiedziałaś "muzeum".
Ze znajomymi.
Ale nie wspomniałaś o wycieczce z podstawówką.
Nie wiedziałam, że będę pracować.
Ale Simone jest uroczy.
Cześć, jestem Marco.
Simone, narzeczony Arii.
Szczęściarz z ciebie.
Aria, dzięki.
Cześć, Aria. Cześć, jakiś tam.
- Miły, co? - Miły.
Milutki.
Nigdy nie byłem w muzeum.
W nocy.
Nawet nie wiedziałem, że jest takie miejsce.
Ja...
przychodziłam tu stale jako dziecko.
Trzymaliśmy się blisko jako rodzina.
Miałam siedem lat. Wciąż pamiętam ten dzień, bo...
rodzice się pokłócili i siostra zabrała mnie tutaj.
Wracam tu, kiedy potrzebuję...
wytchnienia.
To miejsce daje mi szczęście.
Ty też.
Ja co?
Też dajesz mi szczęście.
Za chwilę zamykamy. Prosimy o opuszczenie muzeum...
Nauka jutro?
Tak.
Do jutra.
Trzy wzory, ale...
Chciałem... Boże, nadzy!
Nie.
Czemu nie nadzy?
Bo się kolegujemy?
Znów gram w Quindie.
Cudownie!
"Z powodu totalnej niekompetencji innych muzyków zapraszamy na występ w piątek".
Wszyscy do bani.
- Straszne. - Wiem.
Macie tam być wszyscy.
Ja też?
- Niezupełnie wszyscy. - Dlaczego?
Żaden artysta nie występuje z matką.
Tak się cieszę. Piękne miejsce.
- Dobrze, że Claudio to otworzył. - Jaki Claudio?
Właściciel.
- Czatowałam z nim... - Nie chcę wiedzieć.
Zaczekaj tu i niczego nie dotykaj.
I nie czatuj.
Cześć, kochanie. Przepraszam, to nawyk.
Cześć, Betty.
Wiem, że nie chcesz mnie słyszeć, ale dostałem drugą szansę w Quindie.
Może też damy sobie drugą szansę?
Zaklepałem ci miejsce.
Tęsknię za tobą.
Jesteś gotów?
Andrea, jesteś dobry!
- A wiesz czemu? - Nie.
Bo talent do muzyki masz po ojcu.
A inne talenty?
Nie masz innych.
Żartuję.
- Odpisała? - Odsłuchała, może odpowie później.
Mogę coś powiedzieć?
Niech nie przychodzi.
Czeka się na pociągi, nie na ludzi.
Nie moje. Wyczytałam w internecie.
- Brzmiało dziwnie. - Cześć, kochanie.
Co ci się stało?
Zwykłe skręcenie.
Bardzo skromne kule.
- Nie jestem tak nudna jak ty. - Za pięć minut zaczynamy!
- Jak leci? - Siedem sekund temu było świetnie.
Dziś występ będzie nagrywany
i trafi do wytwórni. Jeśli będzie dobry.
Nie... przejmuj się.
Tak...
Mokra skarpetka.
Ohyda.
Kiedy się zdenerwuje...
Rzyga?
Giulia... Co tu robisz?
To ta słynna Giulia?
Nie pamiętam.
- Czemu nie zadzwoniłeś? - Kto?
Ty.
Żartowałam.
- Dobry wieczór. - Co się dzieje?
Odkryłem, że Giulia to przyjaciółka Arii.
Co?
Zaliczyła masakryczną randkę i podała numer Arii, żeby cię spławić.
Zgadza się.
Genialne umysły poznają się na sobie.
Chodźmy.
Od razu zaczynamy nasz wieczór.
Pamiętajcie, by zawsze wierzyć w marzenia, bo inaczej skończycie jak ja.
Może jakieś oklaski... Dobra.
Czemu mi nie powiedziałaś o Giulii?
Sekrety kobiet.
...na scenie Mimmo Sui Tubi.
Jest Mimmo?
Jest Mimmo Sui Tubi?
Czy ktoś...
O, jest! Co za szczęście! Zapraszam na scenę.
Śliczna jesteś.
Co?
Nic.
Dzięki, Mimmo Sui Tubi.
Obyśmy cię już nie zobaczyli. I na scenę zmierza już...
Andrea Martinelli, zwany Tacchino.
Jestem Taccuino...
Nieważne, śpiewaj.
Dobry wieczór.
To będzie piosenka premierowa.
Nazywa się "Aria".
Czasem chcemy powiedzieć coś ważnego, a nie zawsze nam się udaje...
Nieważne, śpiewaj!
Śpiewam. Przepraszam.
Boję się, że ci się nie spodobam
Gdy jutro do ciebie napiszę
Boję się słów o smaku pożegnania
Siedzę przed telewizorem Odblokowuję telefon
Jakże stresują mnie te niebieskie znaczki
Brak mi powietrza, brak mi siebie
Zostało mi twe zdjęcie
Gdy biegnę, brak mi tchu
Niech czyjaś dłoń mnie pokocha
Całus i cisza stawiają mnie na nogi
Stawiają mnie na nogi
Całus i cisza...
Cześć.
Piękny wieczór. Potem podwózka?
Mam skuter.
Podwózka dla mnie, bo nie wiem, jak wrócić.
Nie mam drugiego kasku.
Pobiegnę, zadbam o formę.
- Dasz mi swój numer? - Nie.
Nie.
- Społecznościówka? - Nie mam.
Wysłałaś story. Byłem tu.
Muszę już iść. Cześć.
Jest moja.
Cała piosenka dla mnie.
Wyzwanie czy prawda?
Zaskoczę cię.
Prawda.
Pocałowałabyś mnie teraz?
Nie chcę zniszczyć naszej przyjaźni.
- Nie jesteśmy przyjaciółmi. - Nie. Jesteśmy przyjaciółmi.
Tak patrzysz na przyjaciela?
Z przyjacielem nie odbywasz wideorozmów przed snem.
A może tak.
- Ja nie mogę. - Czego nie możesz?
Wykorzystać mnie, gdy ci wygodnie?
Kiedy nie wystarczają ci mięśniacy lajkujący twoje zdjęcia?
Sprawdzasz moje lajki?
Wszyscy to robią, ale nie o to chodzi.
Tak naprawdę nie chcesz się wyluzować.
To skomplikowane.
Dość wycierpiałam przez kogoś, kto mnie nie rozumiał.
Diego mnie rzucił, jak tylko się otworzyłam.
- Ja to nie on. - Dobrze mi z tobą.
Mnie z tobą też.
- Śmieję się przy tobie. - A ja przy tobie.
- Lubię cię słuchać. - A ja ciebie.
Jesteś przemiły.
Bardziej miły niż ładny.
Ale mam mało wolnego czasu.
Nie chcę brać odpowiedzialności za kogoś.
Za ciebie.
Wiem jedno.
Trzecia zasada dynamiki mówi, że jeśli ciało A działa siłą na ciało B,
to ciało B oddziałuje z tą samą siłą, ale skierowaną przeciwnie.
Mamy równowagę, gdy ja zrobię coś głupiego, a ty się śmiejesz.
I wzrokiem mówisz "zostań".
Ty jesteś akcją, ja reakcją. To fizyka.
A fizyka to gówno.
Kocham cię.
Naprawdę cię kocham.
41 DNI
GIULIA OD ARII
Długo milczy?
Sześć dni, dwanaście godzin,
24 minuty i pięć sekund.
Serio tak źle się całujesz?
Przynajmniej nie powiedziałeś, że ją kochasz.
- Nie powiedziałeś "Kocham cię"? - Nie. Nie jestem głupi.
- Jedźmy do niej razem. - Nie wiem, gdzie mieszka.
Nie spytałem.
Zawsze przychodziła do mnie.
Może ukradli jej telefon.
Złodziej był dwie minuty temu online.
Ona ignoruje moje wiadomości.
Zadzwonię.
- Aria? - Poczta? - Tak.
Chcę się tylko zakochać.
A ja chcę schudnąć, jedząc pizzę.
To jak komedia romantyczna. Ale słaba, bo włoska.
Brak mi twych pytań o to, co myślę
Kiedy obserwowałem cię w milczeniu
Zabawa "Prawda czy wyzwanie"...
Zaliczam maturę na 60
Twoje notatki rozrzucone wokół
Moje obietnice na poduszce
Papieros zduszony już godzinę temu
Gadam do siebie w tym domu
Stale wypatruję cię przez okno
Czasem wychodzę nawet gdy pada
By odnaleźć cię w twarzach na ulicy
By odetchnąć powietrzem
Wkurwiasz mnie tą piosenką! Możesz napisać coś nie o mnie?
Masz w sobie właściwy smutek. Potrzebuję piosenek dla wytwórni.
Pocierp jeszcze tydzień.
Nienawidzę cię.
Do mnie też się nie odzywa od paru dni.
Może chodzi o Franka.
- O Franka? - Tak.
Może wspominała mi o nim, ale nie zrozumiałam...
- Wciąż to masz. - Co?
Nasze zdjęcie.
Jasne...
Żeby pamiętać, że gorszej randki już być nie może.
Przepraszam.
Pomogę ci napisać fajną wiadomość.
Udawaj, że ja to Aria. Co byś mi powiedział?
Tęsknię za tobą.
Byłaś... czymś najpiękniejszym, co spotkało mnie w życiu.
I wszystko zepsułem.
Piękna wiadomość, ale...
nie nacisnąłeś "wyślij".
- To się nie wydarzyło. - Nigdy.
Aria odpowiedziała.
Musimy pogadać.
Czekam jutro, podaję adres.
Cholera.
37 DNI DO MATURY
Nie...
Cześć.
- Marco, prawda? - Tak.
Elisa, siostra Arii.
Można?
Ładny dom.
Pamiętam, że byłaś wyższa.
Zostawiam was.
Jestem u siebie. W razie czego zawołaj.
Przepraszam, połowa została ściśnięta w drzwiach autobusu.
Co się stało?
Pamiętasz tamto skręcenie?
Więc to nie było skręcenie.
- Muszę powiedzieć... - Pocałowałem Giulię.
Wypiliśmy trochę. Nie odzywałaś się od tygodnia...
Tylko pogarszasz sprawę... Czekaj!
Zabiłem ją.
Coś ty zrobił?
Tylko powiedziałem, że pocałowałem Giulię...
Milcz, wezwij karetkę!
Tato, jeśli się pogorszy, dam znać.
Pa.
Przysięgam...
Mam gdzieś twoje tłumaczenia, ale powiem jedno.
Czemu to powiedziałeś, gdy ona jest w takim stanie?
Nie myślałem, że skręt kostki to poważna sprawa.
Co ty gadasz? Nie masz pojęcia, co jest poważne...
Nie powiedziała ci.
Czego?
Serio? Choroba zwyrodnieniowa?
Choruje od dziecka, ale do niedawna wszystko było pod kontrolą.
Odwiedźmy ją.
Może jest tam Giulia.
Chodzi mi o to, że przyjaźń jest ważna.
Musisz zareagować!
Jak? Nie odpowiada.
Siostra kazała dać jej spokój.
Każdy stres może pogorszyć sprawę.
Zadzwonię do niej.
Długo będziesz go unikać?
Póki o mnie nie zapomni.
- Odrzuciła? - Tak. - Typowe.
Chociaż nie pisz...
I proszę.
Bez emotek.
Co napisał?
"Powiedz chociaż, jak się czujesz".
I uśmieszek, uśmieszek i...
banan. Pewnie się pomylił.
Odpowiedź.
Tu Elisa.
Posłuchaj uważnie.
Nie dobijaj się do mojej siostry.
Zapomnij o niej. Dość już zrobiłeś.
- Chcesz kawałek? - Wal się.
Nie byłaś za ostra?
Zrobiłam to specjalnie.
Tęsknisz za nim.
Jest gotów być z tobą.
Po co? Nie wiemy, czy nie będzie gorzej.
Gdybym jutro miała się nie...
obudzić...
To obietnica.
DZISIAJ, ZNOWU
Nie myśl o jutrze.
Tata.
Cześć, tato.
Tak, lepiej.
Elisa jest w pracy.
Nie wiem, czemu nie odbiera.
- Cześć. - Nic tu po nim.
Zapyta o elektromagnetyzm?
- Co? - Przydatny jak zawsze.
- Czytałeś na grupie klasowej? - Nie czytam od roku.
Jest skład komisji.
Zamiast Farini fizykę załatwi ktoś z zewnątrz.
- Ładniutka. - Żartujesz?
Nie mój typ, ale daję 7+.
To Elisa. Siostra Arii.
Dzwoń do babci. Jest specem od odczyniania uroków.
Podłącz telewizor.
- Musisz mówić wyraźnie. - Tak.
Podłącz te-le-wi-zor.
Nie rozumiem. Możesz powtórzyć?
Nie.
- Gdzie byłeś? - U Daniele.
- A uczysz się do matury? - O niczym innym nie umiesz mówić?
Pytasz tylko o szkołę. Nie widzisz, że jestem w dupie?
Jasne, bo nie pytasz, jak się czuję.
Nie zauważyłaś, że Aria od dawna u nas nie bywa?
Czemu nie potrafisz być matką? Jesteś do niczego.
Nigdy więcej nie waż się tak do mnie mówić.
Nie wiem, co dla ciebie lepsze, ale teraz ważna jest matura.
Masz rację.
O niczym innym nie gadam.
Pamiętasz, jak miałeś sześć lat
i powiedzieliśmy ci, że twoja fretka nie żyje?
Tata uważał, że należy ci się prawda.
Że dzięki temu wydoroślejesz.
A wiesz, co ja bym zrobiła?
Kupiłabym nową fretkę i podmieniła w klatce.
Udając, że nie ma żadnego problemu.
Kiedy zaszłam w ciążę z Andreą,
miałam masę wątpliwości. Masę.
Co, jeśli nie będę dobrą matką?
Co, jeśli on mnie nie polubi?
A kiedy się urodził...
wzięłam go na ręce...
i zrozumiałam, że niczego nie rozumiałam.
Bo nie jestem dobra w kwestii uczuć
i słów.
Kiedy chodziło o uczucia, zawsze wypychałam twojego ojca.
Nie daruję sobie, że nic nie zrobiłam
i nie powiedziałam, kiedy on odszedł.
Ale czasem...
lepiej nic nie mówić i poczekać...
aż ból sam minie.
Ja nie płaczę.
Nie płaczę.
Tymczasem...
Nie płaczę.
...zostałam sama.
Zupełnie sama.
I stałam się okropną matką.
Próbowałam zastąpić ojca innymi facetami, których imion nawet nie pamiętam.
Ale...
kiedy widzę ciebie z Arią...
zakochanego...
Nie wiem, czemu ona już nas nie odwiedza, ale...
jeśli czujesz, że ci jej brakuje...
znajdź sposób.
Nie udawaj, że nic się nie stało. Nie bądź taki jak ja.
Ty i Andrea jesteście bardzo podobni do ojca...
Może to i lepiej.
Kochanie...
jeśli Aria nie pomoże ci z maturą, to co my zrobimy?
Co?
- Już za późno. - Dlaczego?
Ona leży w szpitalu i mnie nienawidzi.
Mam pomysł.
Zbiera mi się...
Nie! Nie teraz!
Przepraszam.
MAJ 2023. 27 DNI DO MATURY
Panna Aria!
Ma pani chwilę?
- Kto to? - Przepraszamy
- wszystkich pacjentów za tę serenadę. - Nie.
- Co? - Nie może być serenada.
- Czemu? - Jest rano. To "jutrznia".
Graj.
Marco z dziwnym gościem.
Boję się, że ci się nie spodobam
Gdy jutro do ciebie napiszę
Boję się słów o smaku pożegnania
- To było naprawdę? - Tak. - Skandal!
Dupa! Proszę pana!
Dupa!
Co się stało?
Carlo z drugiego piętra ukradł mu gitarę.
Co?
Naprawdę!
To ważne! Mój brat cierpi!
Brak mi powietrza, brak mi siebie...
Marco?
"Imzcabyw"?
WYBACZ MI
Nie miałeś lęku wysokości?
Pomocy! Koledzy z brygady sprzątającej! Pomocy!
Koledzy z brygady sprzątającej!
Pomocy!
Obiecaj, że tego nie wrzucisz.
- Jak byś nie był w społecznościówkach. - Ale udaję, że mam godność.
- Tęskniłem za tobą. - Ja za tobą nie.
Jak się czujesz?
Lepiej.
Przykro mi, że Elisa była dla ciebie ostra.
Bywa jędzowata.
Uczy fizyki, więc czego się spodziewasz?
Czemu mi nie powiedziałaś?
Nie lubię mówić o Franku.
Znowu on.
Kim on jest?
Czujesz coś do niego?
To moja choroba.
Tata zawsze ją tak nazywał.
Mniej się boisz, jeśli coś przykrego ma imię.
A więc to nie chłopak.
Tylko imię twojej choroby. Cudownie.
Znaczy nie cudownie, w sensie...
- Czemu mi nie powiedziałaś? - Miałam mówić,
że czeka mnie utrata władzy w nogach?
Że ciągle boję się pogorszenia?
Że zasypiam, nie wiedząc, czy się obudzę?
Tak.
Zająłbym się tobą.
Widziałam.
Wiem, że wykręciłem sporo numerów, ale pozwól mi zostać.
Usiądę tam, malutki, nie będę przeszkadzał ani brudził.
Proszę.
- Jak oceny? - Do dupy.
Nie można spokojnie umrzeć, bo ciebie nie dopuszczą do matury.
Więc mi pomóż.
Pod jednym warunkiem: jesteśmy przyjaciółmi.
I nic więcej.
Dobrze.
Muszę iść.
Zatem... do jutra.
- Znaczy... - Do jutra.
Mówili wam, że macie takie same oczy?
Czeka nas wspólna matura.
- Może. - Miłego dnia.
...jest równe współczynnikowi minus F i B razy A.
Zasadniczo to wzór...
Okej! Przepraszam.
Przykro mi.
Źle się całuje?
Tak.
Kochanie.
- Nie musiałeś. - Zdrowiej szybko.
Nie możesz zostać na noc.
- Jesteśmy w szpitalu. - I kto się dowie?
Tylko jeden tatuaż. Zobacz, co zrobiłem.
W jednej chwili można zmyć wodą.
Więc ja też zrobię.
Świetnie.
ON TEGO NIE WIE, ALE GDY JESTEŚMY RAZEM, NAPRAWIA TO, CZEGO NIE ZEPSUŁ.
Co będzie na tę urodzinową kolację przy świecach?
Szpital w menu proponuje...
kurczaka z brokułami.
Może lepiej od razu przejść do deseru.
Zaczekaj.
Czekaj...
Dmuchnij i pomyśl życzenie.
Świetnie.
A prezent?
Zabieram cię na tańce.
Co zrobisz, jak stąd wyjdziesz?
Jeśli... stąd wyjdę.
Od dziecka słyszałam, że nie każde jutro jest dla mnie, więc...
zwykle improwizuję, nie planuję.
A jeśli cię pocałuję...
co się stanie?
Nie planuję.
No to całuję.
Będzie tu cisza?
To "La La Land"?
Wychodzić!
16 DNI DO MATURY
Ustalimy, czy z tymi parametrami krwi Aria kwalifikuje się do tej operacji.
Potem trochę odpocznie w domu.
Bez stresu.
Jakie mam szanse?
50% szans powodzenia.
Wtedy moglibyśmy poskromić...
Franka.
Ale nie jest powiedziane, że będziesz chodzić.
Wyzdrowieć i może nie chodzić...
A...
pozostałe 50%?
Chodzenie jest przereklamowane.
Przepraszam.
Wychodzi dzisiaj?
Odbierze ją ojciec i za tydzień operacja.
Dobrze.
Dziś ostatni dzień.
Wiesz, co to znaczy, Martinelli?
Że masz ostatnią okazję.
Dla niedouczonych: "Chodź do tablicy".
Cykor?
Choć raz się uczyłem.
- Jestem! - Co robisz?!
Wybaczcie tę euforię.
13 DNI DO MATURY
7 DNI DO OPERACJI
Jestem.
Tato, chcesz oczyścić sumienie?
Mama, oczywiście... uważa, że jej nowa rodzina jest lepsza od nas.
A ty teraz przypomniałeś sobie o córce?
Słusznie się złościsz, ale jestem tu i sytuacja opanowana.
Opanowana?!
Całe miesiące bez ciebie.
Przysyłasz wiadomości i przelewy, jakby to miało wystarczyć.
- Pracowałem na to wszystko. - Albo żeby być daleko stąd.
Źle zrobiłem, że zostawiłem cię samą z tym wszystkim.
Ale ja nie potrafię.
Czego nie potrafisz? Zbliżyć się do niej?
Czemu całe życie udajesz, że nie ma choroby Arii?
- Bo gdyby umarła, byłoby ci łatwiej? - Myślisz, że mi się to podoba?
A mnie się podoba? Mam prawie 40 lat i jestem matką i ojcem.
- To twoja córka! - I twoja siostra!
Zostawiliście mnie samą, ze strachem, że ją stracę,
nie pytając, czy chcę tego.
I teraz czego ty, kurwa, od nas chcesz?
Boję się.
Nigdy nie potrafiłem zapanować nad tym czymś...
nad tym Frankiem!
Choroba Steinerta.
To ma swoją jebaną nazwę!
Nie każdy może być rodzicem. Ty nim nie byłeś.
Chcesz to naprawić, bądź ojcem.
I to na serio.
- Potrzebuję czasu. - Jakiego czasu?
Zostajesz...
czy nie?
KONTAKTY. TATA.
USUŃ
Jedyny w rodzinie nie będę dopuszczony do matury.
Przecież umiałeś wszystko.
Ta baba mnie wnerwia.
Nawet nie wiesz, czym jest dopuszczenie do matury.
Zdawałam maturę w zeszłym roku.
Ale czasy się zmieniają.
Nie znam większego pechowca niż ja.
Dobra, ty znasz.
Zagramy?
- Ale nie pytaj... - Wyzwanie czy prawda?
I proszę...
Może lepiej będzie...
Tak, oczywiście.
Na pewno twoi przyjaciele...
Czemu wszystko trzeba nazwać?
Jesteśmy przyjaciółmi.
Okej.
Powierzam ci to, co mam najcenniejszego.
Głupi.
Powierzam ci swoje nogi.
Obiecuję, że zatroszczę się o nie.
Nikt nigdy nie dotrzymuje słowa.
Obiecasz, że nie będziesz obiecał?
Już?
Tak.
- Nie masz skarpetek? - Nie.
Nie miałeś dziś rozmowy w wytwórni?
Nie zaliczyłem.
Czemu?
Nie umiałem powiedzieć, co robię w życiu.
Jesteś muzykiem.
Nie powiedziałem tego.
I pierwszy raz w życiu poczułem ulgę.
Nie rozumiem.
Od liceum próbuję ustalić... kim chcę być.
Moi starzy...
znajomi skończyli studia, pracują, mają dzieci.
Widzisz mnie z dzieckiem?
Widzę, jak na mnie patrzą.
Wiem...
co o mnie myślicie.
Ale nie jestem z gumy.
Żyję...
w innej strefie czasowej. Jakbym...
spóźniał się na wszystko.
Nieustająco.
A gdybym nie chciał być muzykiem?
Gdybym bał się po prostu przyznać...
że nie wiem, jaką drogę wybrać?
Kto decyduje, że to właściwy moment?
Ja sam zdecyduję...
w swoim czasie.
To nie wyścig.
A ty?
Czuję się dobrze.
Na pewno?
Nie wiem.
Mnie możesz powiedzieć prawdę.
Martwię się o... drugie 50%.
Nie wiem, czy jestem wystarczająco silny.
Masz dwa wielkie jaja.
Znaczy... dobrze sobie radzisz.
Bardzo dobrze.
Przepraszam.
Jestem trochę spięta.
- To były ciężkie dni. - Wiem.
Kocham cię.
Też cię kocham.
Od dziś zaczynam wierzyć w cuda.
Dlaczego?
Dopuszczeni!
Co robisz?
Cieszę się.
Jestem głodny.
- Idziemy jeść? - Tak.
Nawet Galuzza dopuścili. Kto to?
Przypomnij, czemu go dopuściliśmy.
Wiesz, co bardziej boli niż niedopuszczenie?
- Nie. - Oblanie matury.
Jeśli mamy coś zrobić...
zróbmy to dobrze.
DZIEŃ DO OPERACJI
- Marco Martinelli? - Tak?
Aria chce cię zobaczyć.
To pomyłka. Ja jestem najbliższą krewną.
Wiem, ale Aria jest pełnoletnia.
Przed znieczuleniem chce widzieć się z Markiem.
Nic nie mogę zrobić.
Cześć.
Gotowa?
Pytanie dodatkowe?
Ślicznie wyglądasz.
To nie pytanie.
Mam coś dla ciebie.
Zanim wszedłeś, wysłałam ci wiadomość głosową.
Chciałabym...
żebyś ją odsłuchał, jeśli ja nie...
"Jeśli ja nie..."?
Usunięta.
Powiesz mi to, jak się obudzisz.
Jesteśmy gotowi.
- Operacja... - ...się udała?
Tak.
Nie mamy pewności, czy będzie chodzić, ale opanowaliśmy sytuację.
Czyli jest dobrze.
Czemu nic nie mówicie?
- Czemu milczycie? - Obudź się. Marco, obudź się!
Przykro mi.
Na co się gapisz?
Czego chcesz?
Gdybyś jej nie stresował, byłaby tu!
Nie pozwoliłeś mi jej zobaczyć po raz ostatni!
Dlaczego?!
MATURA
Zatrzymajmy się przy tym kręgu.
Dlatego ta tercyna jest wiernym odbiciem społeczeństwa.
Daniele, co za niespodzianka. Świetnie.
Dzięki. Chcę powiedzieć coś,
o czym myślę od lat.
Mogę?
Gdyby w czasach Dantego istniała apka randkowa...
może "krąg randkowy"...
to Dante zapomniałby o Beatrycze.
Nie mielibyśmy "Boskiej komedii", ale kto jeszcze dziś czyta?
Nie.
Wystarczy już.
Do widzenia.
Następny...
Martinelli.
Marco, idź.
Cześć.
- Dzień dobry. - Powiedział "cześć"?
Proszę otworzyć kopertę z tematem, od którego zaczniemy.
Ma pan swobodę w doborze odpowiednich skojarzeń.
Powodzenia.
Mam spocone ręce.
Można to wyciąć? Źle wygląda poszarpana koperta.
To najważniejszy temat "Ziemi jałowej" Eliota.
Temat trochę... przygnębiający.
Sama jesteś przygnębiona.
Coś się zgadzało.
Przynajmniej.
Przejdźmy dalej.
Pisemna matematyka na pewno mogła pójść lepiej.
Dam panu takie zadanie.
Proszę je rozwiązać.
Lepiej nie. Nie chcę psuć atmosfery.
Marco, zgadza się?
Mogę pytać o wszystko?
Sprawię panu trudność zagadnieniem z pierwszej klasy.
Proszę opowiedzieć...
o trzeciej zasadzie dynamiki.
Trzecia zasada dynamiki mówi,
że jeśli ciało A działa na ciało B pewną siłą,
to ciało B działa na ciało A siłą...
Uważasz, że zawaliłem?
Nie na całej linii.
Zgadnij, z kim się umówiłem.
- Z moją matką? - Ażeby!
- Z Giulią. - Z Giulią Giulią?
- Tak. - W porządku.
Elisa?
- Chcę przeprosić. - Nie.
To ja przepraszam za to, jak cię potraktowałam.
Kiedy człowiek się wkurzy, gada... niewłaściwe rzeczy.
Nie mogłam dać ci więcej niż 60.
60?
To 90 do góry nogami!
Posłuchaj...
Przesłałam ci wiadomość głosową od Arii.
Znała cię dobrze, więc wysłała ją też do mnie.
Życzę ci dobrego życia.
Mogę ci popatrzeć w oczy?
Cześć, Marco.
Jeśli tego słuchasz, to znaczy, że 50%, których się obawialiśmy, wzięło górę.
To było możliwe.
Statystyka, jak fizyka, nigdy się nie myli.
Jeśli znam cię choć trochę...
to chyba wiem, gdzie jesteś w tej chwili.
Jeśli pobujasz się mocniej, może do mnie dołączysz.
Ale pomówmy o ważnych sprawach.
Gotów do matury? Czy już po?
Elisa obiecała, że zada ci proste pytania.
Myślisz czasem, że...
niektóre osoby całkowicie zmieniają ci życie?
Próbowałam udawać, że ty mi się nie podobasz.
Przyrzekłam sobie, że koniec z miłością.
Ale potem...
twój uśmiech, twoje wygłupy...
ten łagodny sposób, w jaki na mnie patrzysz...
Problem z życiem jest taki, że wiadomo, jak ono się skończy.
Ale trzeba się z nim zmierzyć.
Ale ja nie żałuję.
Uważasz, że ty zawsze się mylisz, spóźniasz się,
ale nie masz w sobie nic złego.
Po prostu rodzisz się, żeby kochać...
w świecie, który może...
za bardzo się śpieszy.
W świecie, w którym może wszyscy boją się powiedzieć to sobie.
A ja...
chciałabym mieć więcej czasu.
To niesprawiedliwe.
Więcej czasu, żeby...
kochać cię głęboko...
z całych sił...
Tak samo...
jak ty przedłużyłeś mi życie.
Cześć, Martinelli.
Kochałam cię z każdym dniem coraz bardziej.
I dzisiaj znowu.
UDOSTĘPNIJ
ROK PÓŹNIEJ...
To skutki wywołane gradientem ciśnienia,
kiedy na przedmiot... lub osobę wywrzemy nacisk.
Bardzo dobrze. Wyjaśnienie trochę skomplikowane, ale słuszne.
Aby uprościć, możemy powiedzieć o nagłym...
odcięciu powietrza.
Tego zawsze brakuje.
I ZNOWU DZISIAJ
To szalona, niewiarygodna historia. W życiu takiej nie słyszałem.
Prawda, profesorze?
Historia niesamowita, a ja studiowałem w Massach...
na MIT w Massa...
w Stanach Zjednoczonych.
Ale...
odpowiedział pan tylko na jedno pytanie. Więc widzimy się w drugim terminie.
- To tyle? - Tyle.
To nie fair.
Przez 90 minut przy wszystkich gadam o swoich sprawach,
a pan mnie tak traktuje?
To nie w porządku.
Poza tym mówi się Massach...
MOJEMU BRATU. CZUJĘ, ŻE ŻYJESZ
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Grzegorz Janiak