Downloaded from YTS.MX
Powiększające się obszary zieleni niepokoją naukowców.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Natura ostrzega, że świat zmierza do kryzysu.
To kolejny rok globalnych rekordów temperatur.
Wymarły gatunki,
bakterie z topniejących lodowców zabiły miliony ryb,
trudno przewidzieć rozmiar tych szkód.
Cały świat stoi w obliczu największego kryzysu w historii.
Przypuszczalnie ten kryzys potrwa kilkadziesiąt lat,
a może nigdy się nie skończy.
W wielu krajach brakuje żywności. Ludzie wzniecają zamieszki.
Czy to może być koniec ludzkości?
Komunikat rządowy.
Gdy cały świat wciąż mierzy się z brakami żywności z powodu zmian klimatu,
nasz naród Syjamu pozostaje bogaty w zasoby
nawet po ponad dekadzie odizolowania od świata.
Dzięki jedności i współpracy Tajów
nasz naród jest silny
i trwa do dzisiaj.
Dostarcz szybko, bo się zepsuje.
Zamykaj.
My, rząd, dajemy słowo,
że przywrócimy narodowi Syjamu cywilizację minionej świetności.
Bądźmy dumni z naszego narodu.
Dziękujemy, obywatele, za wasze nieustanne zaufanie.
Wciąż będziemy was chronić.
Singh.
Naprawdę rzucasz tę pracę?
Tak.
Masz już kogoś na moje miejsce?
Do cholery, co zamierzasz? Wrócisz do tego podziemnego boksu?
Rin chce wrócić do Chiang Dao.
Wszędzie będziesz borykał się z tym samym.
PROJEKT HODOWLI OWADÓW DLA BEZPIECZEŃSTWA ŻYWNOŚCIOWEGO
POŻYWIENIE JUTRA, ODŻYWIAMY ŻYCIE Z GŁĘBI SERCA
Sukinsyn!
Dostanę niezłą sumkę za ten towar.
ZIAM
BANGKOK – ZAMIESZKI I CHAOS WŁADZE W STANIE GOTOWOŚCI
ZAMKNIĘTE NA STAŁE
STADION BOKSERSKI
Ile tej wody?
Czekaj! Biorę dla innych!
- Woda? - Tak, proszę.
Wcinasz się?
W nogi!
Wielu ludzi próbuje wywoływać niepokoje społeczne.
To nieodpowiedzialne zachowanie.
Każdy, kto pomaga tym ludziom,
jest przestępcą w oczach rządu
i poniesie poważne konsekwencje.
PONIEDZIAŁEK: WYCHODZĘ PIĄTEK: MAM NOCNĄ ZMIANĘ
Zniszczone.
Sorry, szefie.
Weź sobie tę skrzynię.
Singh.
Cholera! Obciął mi wypłatę.
Szlag. Rzucił mi forsą w twarz.
Tam. Jest twój.
Pieprzyć to.
Trzymaj. Zgodnie z obietnicą.
Kurde!
Singh, to ryba.
Ryzykowaliśmy dla tego życie?
Nie jedliśmy nic dobrego od 10 lat.
Idę po nóż. Podzielimy się.
Dziękuję wszystkim za przybycie.
Pan Vasu jest zajęty.
Poprosił, żebym się z wami spotkał.
Jak wszyscy wiemy,
pan Vasu stworzył cud,
który pomógł Tajom przetrwać poważny kryzys niedoboru żywności.
Ale to był dopiero początek.
Czas na prawdziwą zmianę.
Gdy cały świat pogrąża się w przeszłości,
a ludzkość wraca na dno,
pan Vasu znów udowadnia, że nie ma rzeczy niemożliwych.
Te ryby są bezpieczne.
Ten towar najwyższej jakości pan Vasu ściągnął dla swojej żony.
Na co jeszcze czekamy?
Bon appétit.
Oddawaj!
Pan Vasu zaprasza do nowego interesu spożywczego.
Będziemy światowym centrum żywności.
Taki jesteś mocny?
Co się dzieje?
Wynoście się!
Skończyliście?
Gdzie byłeś tyle dni?
W pracy.
To niebezpieczne. Czemu ciągle to robisz?
Nie jest tak źle.
Siadaj.
Musi się coś stać, żebyś docenił to, co masz?
To ostatni raz, Rin.
Zawsze tak mówisz, Singh.
Nie chcę rozpaczać,
jeśli coś ci się stanie.
Pomyśl, co czuję.
Przepraszam.
Nieważne. I tak znów to zrobisz.
Rin.
Tak.
Przepraszam.
Dobrze. Idę do pracy.
Czekaj, Rin.
Wracaj szybko.
Dobrze.
Jest godzina 20.00.
Wyłączamy prąd.
Rząd dziękuje wszystkim obywatelom za pomoc w oszczędzaniu elektryczności.
Dziękuję.
Rin.
Skończyłem tę książkę.
Świetnie.
To było łatwe. Masz trudniejsze?
Nie masz humoru. Znowu kłótnia z Singhiem?
O co poszło?
O to, co zawsze, Mink.
Na pewno ma swoje powody.
Nikt nie chce cierpieć bez powodu.
Boję się, że da się zabić.
Rozumiem.
Teraz
nie ma wielu opcji.
Spokojnie. Ja cię zawsze ochronię.
Najpierw ochroń siebie. Mówiłam, że masz to nosić na szyi.
Jestem już duży, mamo.
Oczywiście. Mój duży chłopiec.
Podczas tego kryzysu
nasz szpital jest gotowy zadbać o wszystkich obywateli.
Ponadto wspiera nas VS Corporation.
Prosimy…
- Co z przypadkiem z wczoraj? - Przejście!
- Dziękuję. - Zrobić przejście.
Mink.
Rin.
- Będę na górze. - Dobra.
Będę asystentem pani doktor.
Ale nie przeszkadzaj Rin.
Dobra, mamo.
Zrobić przejście.
- Uważaj, Buddy. - Przejście.
- Pani doktor. - Dobry wieczór.
Poprawiło się pani. Wypiszemy panią.
Dziękuję, pani doktor.
- Wypisujemy pacjentkę na szóstce. - Dobrze.
Jeśli pani lepiej, wypiszemy panią.
Dobra robota, doktorze.
Ale mój ojciec bardzo cierpi.
Proszę zaczekać.
Muszę dziś wziąć leki.
Sto lat.
Pani doktor, operacja.
Dobrze. Buddy?
- Tak? - Idę na salę operacyjną.
Dobrze.
- W środku wszystko gotowe. - Zaraz przyjdę.
Dr Rin? Proszę ze mną na 10 piętro.
Mam operację, panie dyrektorze.
Ktoś inny tym się zajmie.
Panie dyrektorze, to pacjent wysokiego ryzyka…
Szpital też będzie w stanie wysokiego ryzyka,
jeśli ze mną pani nie pójdzie.
Pani doktor sama wie, jak istotny dla szpitala jest pan Vasu.
WSTĘP TYLKO DLA UPOWAŻNIONEGO PERSONELU
Dobry wieczór, panie dyrektorze, doktor Rin.
Dobry wieczór panie dyrektorze, dr Rin.
Dobry wieczór, panie dyrektorze.
Przepraszam. Zrobić przejście.
Dobry wieczór, panie Vasu.
Siostro, ssanie.
Proszę pana!
Chcę się państwa poradzić.
Rybia wątroba mogłaby poprawić stan mojej żony.
Zaczynam resuscytację, 200 dżuli. Już.
Proszę pana. Trzymajcie go. Proszę pana!
Panie Vasu, wciąż nie jesteśmy pewni,
czy te ryby pomogą naszym pacjentom.
Moje pożywienie utrzymało ten naród przy życiu.
Wezwać lekarza.
Myśli pani, że zaszkodziłbym własnej żonie?
Panie Purich!
- Z drogi. - Panie Purich!
Więc
proszę pozwolić mi spróbować.
Tylko raz.
Mam tylko biernie patrzeć, jak żona dostaje transfuzje?
To imponujące, że pan Vasu znalazł tę rybę.
Dyrektorze, wciąż nie wiemy, czy te ryby są bezpieczne dla pacjentów.
Pewnie jego firma je przebadała.
Wie pani, jak bardzo chce, by jego żona wyzdrowiała.
Co? Co się dzieje?
Co się dzieje?
Ochrona, zajmijcie się tym.
Sytuacja awaryjna w szpitalu Prachamit.
Nie zbliżać się, chyba że to konieczne.
Powtarzam, sytuacja awaryjna w szpitalu Prachamit.
NASZE MARZENIE SIĘ SPEŁNIŁO
Nie zbliżać się.
Obecnie działania operacyjne przeprowadza jednostka sił specjalnych.
Prosimy zachować spokój.
Nie zbliżać się do szpitala, chyba że to konieczne.
Tylu żołnierzy na jednego szaleńca?
…działania operacyjne przeprowadza jednostka sił specjalnych.
- Przepraszam. - Tędy proszę.
Tędy proszę.
Proszę tędy.
Nie możemy potwierdzić.
- Co się dzieje? - Jeszcze nie wiemy.
- Mogę wejść? - Nie wolno.
- Proszę tu zostać. - Proszę, błagam.
- Wpuśćcie mnie. Mój mąż jest w środku. - Nie możemy.
Też nie wiemy, co się dzieje.
Błagam. Wpuśćcie mnie.
- Nie możemy. - Mąż…
- To był człowiek? - Przerażające!
Nie żyje?
Pani doktor?
Wszyscy wracać do budynku.
Niepodporządkowanie się będzie karane.
Powtarzam. Niepodporządkowanie się będzie karane.
Kazałem się cofnąć!
Do środka!
Nie wychodzić, bo otworzymy ogień!
- Co się dzieje? - Proszę zachować spokój.
Spokojnie.
- Spokojnie. - Co robimy?
- Jest źle? - Proszę siadać.
Spokojnie.
Starsza pani.
Proszę ją odprowadzić. Zachować spokój.
Spokojnie!
Stać!
Co się dzieje?
Pomocy!
Spokojnie!
Odsunąć się.
Zaraz wracam.
- Dr Rin. - Tak?
Proszę mnie tu nie zostawiać.
Dobrze.
Rin!
Gdzie jesteś?
Rin!
Rin, gdzie jesteś?
Rin!
Singh.
Singh!
Singh, słyszysz mnie? Singh.
Rin, gdzie jesteś?
Rin.
Rin, gdzie jesteś? Rin!
Pomocy!
Pomocy! Ktokolwiek!
Nie zbliżaj się! Nie podchodź!
Puść mnie!
Zostaw mnie!
Odejdź! Odejdź ode mnie!
Wal w łeb!
Po prostu wal!
Wszystko kontroluje mózg!
Właśnie tak!
To było czadowe.
Chyba z tego nie wyjdę!
Lepiej uciekaj!
Powiedz mojej mamie, że bardzo ją kocham!
Czekaj!
Moja mama pracuje na trzecim piętrze. Proszę, zabierz mnie tam.
- Znasz doktor Rin? - Przyjaźnimy się!
Znajdźmy moją mamę, to znajdziemy dr Rin.
Pokaż mi drogę.
Kurka, dałeś czadu.
Mamo, gdzie jesteś?
Mamusiu?
Mamo.
- Ktoś widział moją mamę? - Mała.
Mamo.
Gdzie jesteś, mamo?
Mamo.
Mamusiu?
Wracać do budynku! Powtarzam, wracać do budynku!
Nie strzelać!
Co się dzieje?
- Co z tymi ludźmi? - Jeszcze nic nie wiemy.
Nie wiemy, co jest nie tak.
Sama służba zdrowia nie wie, więc kto ma wiedzieć?
Mamy wszystkich zastrzelić i zamknąć temat?
A jak tu ich rozróżniać?
Wysłać z drużyną uderzeniową medyków, oni ich rozróżnią.
Kogo wyślemy? Twój oddział?
Nie chcę wysyłać moich ludzi na śmierć.
Jaka jest populacja Bangkoku?
Cóż…
Może pięć milionów.
Ilu ludzi jest w szpitalu?
Około 500.
Wysadzić szpital.
Co?
Jeśli pozwolimy im wyjść,
zarażą się nie tylko ludzie w Bangkoku.
To rozprzestrzeni się na cały kraj. Musimy być realistami.
Wysadzenie szpitala to jedyny sposób na rozwiązanie tego kryzysu.
Musimy to zrobić dla dobra ogółu.
Już lepiej?
- Nie jest źle. - Przestanie boleć.
Już dobrze. W porządku, prawda?
Nic ci nie jest, prawda?
To biuro mojej mamy.
Mama i Rin są na piątym piętrze.
DR RINLADA, CHIRURGIA PEDIATRYCZNA, PIĄTE PIĘTRO, 22.00
Tędy!
Biegiem!
Co robisz?
I tak wszyscy zginą.
Nie ma już ucieczki.
Kocham cię, tato.
Zaczekaj na mnie!
Odejdź!
Zostaw mnie!
Pomóż mi!
Dłużej nie wytrzymam! Pomóż mi!
PRAWDZIWĄ SUWERENNOŚĆ PRZYNOSI ODDECHU LUDU
ZAUFAJ NAM, SPECJALNA RADA PREZESÓW
Mama!
Buddy!
Dobrze, że nic ci nie jest.
Nic, spoko, mamo. Nie mogą mnie skrzywdzić.
Mówiłam, że masz tego pilnować?
Dr Rin jest na 10 piętrze.
- Zna mnie pani? - Dr Rin codziennie o tobie mówi.
Razem poszukajmy Rin, mamo.
Idź z nim.
Muszę tu doglądać dzieci.
Więc zostanę z tobą.
Proszę, zajmij się nim.
Chodź. Idziemy.
- Ale gdzie? - Chodźmy.
Puść mnie! Zostanę z mamą!
Buddy, posłuchaj.
Musisz być silny.
Idź z nim.
Idź z nim!
- Chodź. - Puszczaj!
- Chodź. - Zostaję z mamą!
Puszczaj!
Puszczaj! Zostanę z mamą!
Puść mnie! Zostanę z mamą!
Puść mnie! Puszczaj!
Mamo!
- Buddy, musimy iść. - Nie, zostaję.
Puszczaj!
Buddy! Ona nie jest już twoją mamą.
Nie! Zostanę tutaj! Nie! Puść mnie!
Puszczaj! Zostaw mnie!
Mamo!
Mamo.
Mamo!
Panie Vasu!
Otworzy pan?
Panie Vasu, proszę otworzyć.
Panie Vasu, proszę mi otworzyć.
Błagam. Proszę otworzyć!
Pani doktor.
Nie jest pani ranna?
Nie, nic mi nie jest.
Proszę siadać.
Uspokoić się.
Spokojnie, pani doktor.
Tutaj jest pani bezpieczna.
Dobrze.
Co teraz? My…
Spokojnie.
Nie musimy nic robić. Ktoś przyjdzie nam pomóc.
Bez obaw.
ZAUFAJ NAM, SPECJALNA RADA PREZESÓW
Mamy rozkazy ewakuacji pana Vasu z budynku.
Pułkowniku.
Zebrać swoich najlepszych ludzi
i wyciągnąć pana Vasu i jego żonę.
To byłaby samobójcza misja.
To rozkaz.
Chodźmy. Musimy iść dalej.
Ty idź.
Ja tylko cię spowalniam.
Mama kazała ci być silna.
Więc dla mamy będę silny.
Idziemy.
Niedługo stąd wyjdziemy, kochanie.
Co za ironia, prawda?
Uratowałem cały kraj, gdy doszło do katastrofy.
Ale teraz…
Nic nie mogę zrobić, by pomóc mojej żonie.
Zrobił pan dla niej, co mógł.
Przez ostatnie pięć lat
zawsze był pan przy jej boku.
Myślę, że ona o tym wie.
Pani doktor.
Tak?
Przyniesie pani krew dla mojej żony?
Błagam, pani doktor.
Pomoże pani mojej żonie?
Wyciągnę nas stąd.
Zrobię to.
Dziękuję.
Co zrobisz, jeśli z tego wyjdziesz?
Rin chce wrócić na prowincję. Zabiorę ją tam.
Rin ma szczęście, że ma kogoś, kto tak bardzo ją kocha.
Jedź z nami.
10 PIĘTRO
Odsuń się.
Ktoś po nas, pomogą nam!
Mamy 30 minut.
Niezwłocznie ewakuować pana Vasu i jego żonę.
Powtarzam,
mamy 30 minut.
Dowództwo, drużyna Alfa idzie na 10 piętro.
Idziemy.
Biegnij do drzwi!
Medyk, krew na stojak żony pana Vasu
i eskortować ich.
- Jasne? - Tak jest!
Singh!
Rin!
Singh.
Rin!
Nie chcą się otworzyć!
Odsuń się!
Do środka!
BANK KRWI
Singh!
Singh.
Wystarczy.
Dowództwo.
Straciliśmy medyka.
Potrzebujemy pani doktor.
Singh, przyszli nam pomóc.
Chodźmy, Buddy.
- Chodźmy. - Czekaj.
Singh!
Znaleźliśmy lekarza.
Singh.
- Pani doktor, chodźmy. - Tu Alfa.
Wszystkie cele zabezpieczone.
Nie!
- Puszczaj! - Idziemy na dach.
Singh, nie zasypiaj. Singh. Puszczaj!
Singh!
Szefie, jakieś dziecko!
- Puszczaj! - Idziemy.
Singh!
Obudź się! Singh! Obudź się, Singh!
- Singh! - Słyszysz mnie?
Singh!
Singh, uważaj!
Rin, schowaj się!
Singh.
Trzymaj się, Singh.
Singh!
Singh.
Rin.
- Musimy uciekać. - Singh.
Musisz odpoczywać.
Nic mi nie jest.
Przestaniesz wreszcie to powtarzać?
Rin.
Rin, przepraszam,
że przeze mnie ciągle się martwisz.
Ja też przepraszam.
Po prostu martwię się o ciebie.
Gdyby coś ci się stało…
Nie wiedziałabym, co robić.
Odpoczywaj.
Rin.
Co robisz?
Rin.
Po wydostaniu się stąd…
wrócimy do Chiang Dao.
Singh, mamy kłopoty!
Chodźmy.
Buddy.
Rin!
Ann!
Panie Vasu, musimy iść.
Moja żona się obudziła.
- Panie Vasu! - Rin.
- Ann. - Musimy iść.
Kocham cię.
Bardzo cię kocham.
Tędy.
- Szybko. - Chodźmy.
Biegiem!
- Buddy! - Rin!
Rin, leć.
Singh! Nie!
Leć! Dogonię cię!
Pospiesz się!
Stać!
Ranna?
Nie jestem ranna.
Odwrócić się!
Obróćcie się powoli.
Alfa, odbiór.
Alfa, zgłoście się. Odbiór.
Gdzie ekipa ratunkowa pana Vasu?
Musimy się ewakuować.
Jeszcze ktoś idzie. Zaczekajcie.
On da radę.
Nie ma czasu.
Zdąży.
- Czekajmy. - Jest tuż za nami. Czekajmy.
Tylko chwilę!
Uratował nas. Błagam. Zaczekajmy na niego.
Błagam.
Pięć minut.
Czekajcie w śmigłowcu.
Do śmigłowca.
Szybko! Ruszać się!
Chodź, mały.
Uważaj na głowę.
Oddychaj głęboko.
Musimy lecieć!
- Jeszcze nie. - Czas minął!
Czekajcie jeszcze.
Zaczekajcie! Nie odlatujcie!
Nie odlatujcie!
- Puścić! - Jeszcze nie!
Błagam, nie odlatujmy jeszcze!
Singh!
- Singh! - Singh!
Nie! Proszę zaczekać!
Singh!
Napisy: Paweł Zatryb