Downloaded from YTS.MX
EEN NETFLIX ORIGINAL-DOCUMENTAIRE
Official YIFY movies site: YTS.MX
EIND JAREN 80
Het was de zomer toen ik in groep 8 zat.
Ik lag in het zwembad. Ik kon niet zwemmen, maar het was heet.
Ik probeerde maar wat.
En kinderen keken naar me en zeiden: 'Wij wonen in 90th street.'
Daar was ik niet mee bezig. Ik dacht nergens aan.
Ik was nog aan het pootjebaden.
Ze dachten: we kunnen haar wel pakken.
Die jongen bleef water op me gooien.
Een van hen stond achter mij en hield mijn hoofd onder water.
Ik krabde en trok aan hem, maar hij hield me onder water.
En toen hoorde ik opeens een kleine jongen schreeuwen.
Dat hoorde ik zelfs met m'n oren vol water.
Mijn nek werd losgelaten en ze trok me uit het water.
Ze had haar kleren nog aan. Ze had een rok aan.
Ze liet haar tassen vallen toen ze zag wat ze deden.
Ze sprong over het hek.
Ze sprong in het zwembad waar ik lag.
'Laat haar met rust.' Een jongen had z'n lip kapot.
Ze haalde me uit het water en zei:
'Man, je boft dat ik langsliep en dit toevallig zag.'
Haar broer moest een handdoek halen. Die deed ze over mij heen.
Ze zei dat ik de handdoek nodig had.
We gingen schommelen zodat ik op adem kon komen.
Ze zei: 'Kleintje. Je hebt iemand nodig die op je let.
We zijn ongeveer even oud. Ik heb je hier vaker gezien.
Wat doe je morgen?'
'Naar buiten, maar niet naar het zwembad.'
Ze zei: 'Rustig, ik zal bij je zijn.'
Latasha's moeder is in 1985 overleden.
Ze werd neergeschoten in een club.
Mijn oma liet ons niet uit huis plaatsen.
Dus toen richtte mijn oma zich op onze opvoeding.
En dat deed ze.
Ze nam haar verantwoordelijkheid voor de opvoeding en deed wat nodig was.
Vooral voor Christina, Vester en Latasha.
Ik was enig kind.
Mijn moeder zat in Orange County en zij hier.
Ik wilde bij ze zijn omdat ze meer lol hadden.
Christina, Vester en Latasha waren mijn leven...
...mijn broer en zussen, dus ik had alleen hen...
...en haar.
Latasha was verantwoordelijker.
Ze deed Christina's haar, liep met Trell naar het park of naar de winkel.
Ze nam haar verantwoordelijkheid en hielp mijn oma met haar broer en zus.
We moesten vroeg opstaan.
We moesten weg om de bus naar Manchester te halen...
...helemaal tot Westchester.
Waar, na school, de bussen vol zaten. Iedereen zat achterin te klieren...
...en daardoor ging onze rit iets sneller.
We stapten uit bij Figueroa Street en we gingen naar Tam's Burger.
Mijn oma gaf ons twee à drie dollar per dag.
En dat geld bewaarden we tot na school.
Vroeger stonden daar van die kleine jukeboxen...
...op elke tafel om nummers te draaien. Ons favoriete nummer was 'Stand By Me'.
Dat liedje, toch?
We bewaarden elke dag geld voor dat nummer.
Dat was ons nummer en we haalden friet.
We liepen de hele Figueroa Street door naar huis. Elke dag.
nee, ik zal niet bang zijn
zolang je maar bij me bij me blijft...
Ze wilde advocaat worden. Daarom wilde ze goede cijfers halen.
Ze wilde haar oma helpen als ze succesvol zou worden.
Ze haalde tienen.
Met gemak.
Omdat haar moeder zes jaar eerder was gestorven, zou je denken:
waar denkt zij aan?
Ze praatte wel over haar moeder, maar ze verdrong het op allerlei manieren.
Door druk te zijn en zich op school te richten.
Ze deed beter haar best. Ze wilde niet falen.
Ze praatte over haar moeder. Ze miste haar.
Ze miste haar moeder erg.
Ze zei: 'Ik weet nog dat toen mijn moeder me ophaalde...
...zij me de grootste knuffel gaf.
Dat weet ik nog van haar. Hoe ze me knuffelde en hoe ze rook.'
Latasha zei altijd:
'Als we ouder zijn, wordt dit het plan.
We kunnen wel advocaten zijn...
...we kunnen ondernemers zijn...
...maar ze blijven ons volgen in de winkel.
Ze kijken ons vies aan, respectloos.
Wil je niet iets voor jezelf?
We hebben projecten nodig. De kinderen buiten moeten wat kunnen doen.
We kunnen toernooien organiseren.'
Basketbal, want ze hield van basketbal.
Ik ging soms naar het park en keek als ze speelde.
Zij was het enige meisje op het veld.
Ze basketbalde met Hoovers, echte gangsters.
Soms speelden we spelletjes met jongere kinderen.
We hadden gewoon lol.
Veel jongere kinderen zagen haar als hun grote zus uit de buurt.
mijn lichaam is kwetsbaar, het is gemaakt van klei
als ik moet gaan, bid ik dat mijn ziel blijft
en mijn moeder me niet vergeet...
Het was op een zaterdag.
Mijn oma vroeg Trell om sinaasappelsap te halen.
Hij wilde niet omdat hij net wakker was.
Ik was klaar om met Tasha naar de film te gaan, maar ze was al weg.
Mijn oma vroeg me om sinaasappelsap te halen.
Ik zei: 'Dat wil ik niet. Vraag Trell of Nookie maar.'
Maar ik wou dat ik wel was gegaan.
Volgens mij is Latasha 's ochtends gestorven...
...want we gingen ontbijten.
Maar de rechercheurs kwamen pas 's middags bij oma's huis.
Ik weet het nog. Ik was aangekleed. Christina was thuis.
Trell was in het park, dus mijn oma zei dat ik hem moest halen.
Hij basketbalde in de gymzaal en ik liep naar hem toe en zei:
'Ze hebben haar vermoord.'
Ik weet nog dat ik aan hem trok en zei: 'We gaan. Er is iets gebeurd. Kom op.'
We renden naar huis. Toen brak de hel los.
Er werd verteld dat een zwart meisje...
...was neergeschoten voor 1,79 dollar aan sinaasappelsap.
Iedereen ging kapot.
Iedereen.
Ik ging naar de winkel. Het was heet die dag.
Ik moest iets drinken. Ik legde mijn tas weg.
Ik zei: 'Schiet me niet neer, ik kom alleen wat kopen.'
En de vrouw zei: 'Heb je gehoord wat er met dat meisje is gebeurd?'
En ik zei: 'Ja.'
Ik wist niet dat het mijn vriendin was, maar mijn ouders wisten het wel.
Ik wist niet dat zij het was, want ik had haar nog gezien.
De dag ervoor. Toen was ze blij dat ze naar de film gingen.
Ik ging naar het park.
Ik zag Trell en hij huilde.
Hij huilde en had Latasha's jas aan.
Hij had een kaars vast en ik dacht:
hij mag nooit haar gangsterjas dragen. Wat is dit?
Hij keek naar me, maar hij was zo kapot dat hij gewoon doorging.
Dus ik liet hem maar. Ik liet hem met rust en ging naar huis.
Ik was thuis in m'n eigen kleine wereld en mijn vader komt binnen.
Hij zei: 'Je hebt vast gehoord...
...over het meisje dat is neergeschoten vanwege sinaasappelsap?'
Hij zei: 'Nou, op dit moment is het in het nieuws.
Ik kan het niet verborgen houden...
...want dit gaat uit de hand lopen, voordat iemand het kan voorkomen.'
Toen hij het zei, kwam het op tv.
Sorry.
En ik zag het.
Ik kende nog geen angst...
...tot ik dit zag.
En ze bleven die video afspelen.
Steeds opnieuw...
...en opnieuw.
En ik kon alleen maar denken...
...aan een incident van een paar maanden eerder.
Ik ging naar de winkel met m'n moeder.
Mijn moeder had chocoladerepen gehaald en ze zei: 'Ik ga naar buiten.
Ik wil dat je naar binnen gaat en voor je broer een reep haalt.'
Ik liep de winkel weer binnen, ik had de tas met het bonnetje erin.
Ik pakte het snoep en keek naar beneden om m'n geld te tellen.
Er was een prostituee in de winkel...
...en ze schreeuwde: 'Wacht even. Haar moeder is buiten. Ik haal haar op.'
Ik kijk omhoog en de vrouw had een geladen pistool...
...en ik keek recht in de loop.
Mijn moeder rende de winkel binnen en zei: 'Ze heeft ervoor betaald. Hier is de bon.
Hier is het geld voor deze reep.
Tybie, we gaan.
Je vrienden moeten hier niet naartoe, want die vrouw gaat iemand vermoorden.'
Het was iets waaraan we gewend raakten.
Je went eraan, en wat mensen niet beseffen is...
...dat dit niet de eerste keer was dat die vrouw een kind wilde aanvallen.
En ik weet nog dat ik Tasha een paar dagen later zei:
'Volgens m'n moeder moeten we niet naar de winkel, want ze trekt haar wapen.'
En Tasha zei: 'Dat doet ze altijd, maar ze haalt nooit...
Ze haalt nooit de trekker over.
Ze wil ons alleen maar bang maken.'
Ik heb er niet aan gedacht.
Maar toen ik het op tv zag...
...voelde ik me rot, omdat ik het haar had gezegd.
Waarom luisterde ze niet?
Ik had het slechte voorgevoel dat deze vrouw iets zou gaan doen.
Ik wist alleen niet wat.
En elke keer als we die winkel inliepen, zij, ik of Shinese...
...of een van de andere buurtkinderen, moesten we altijd voorbereid zijn.
Je kunt door iets worden geraakt.
Maar door wat?
Soms noemden ze ons apen of volgden ze ons door de winkel.
Of ze zetten ons er gewoon zomaar uit.
Maar ik zag dat en ik sloot me af.
Ik heb me lang afgesloten.
Soms denk ik: hoe ben ik zo ver gekomen en waarom is zij er niet?
Ze was nu vast getrouwd geweest. Ze hield van mannen.
Ze zou vast al twee à drie kinderen hebben gehad en ze goed opvoeden.
Vooral met een dochter. Ze zou een geweldige moeder zijn.
Als ze hier was geweest...
...zou ik vast advocaat zijn geworden. Nee, dan was ik nu advocaat geweest.
We zouden wat bedrijven hebben.
We zouden activiteiten voor de buurtkinderen hebben gehad...
...om ergens iets te doen.
'Latasha's Schild.
Ik ben heel betrouwbaar en geloofwaardig, echt waar.
Ik vind het fijn dat ik zelfverzekerd ben.
Ik heb veel talent en ik weet dat als ik iets echt wil...
...ik het ga bereiken.
Ik laat zien dat ik om mensen geef door te geven wat ik heb...
...aan hen die het nodig hebben.
Ik laat zien dat ik om mensen geef door respect te tonen voor volwassenen...
...mensen van mijn leeftijd en jongeren. Ik weet dat ik om hen geef.
Mijn levensdoel is om advocaat te worden...
...en om mijn eindexamen te halen...
En om mijn eindexamen te halen...
...met bijna perfecte cijfers om naar de universiteit te gaan.
Het belangrijkste is dat mijn familie altijd beschermd is...
...door een schild, zodat...
...zodat ze niet...
...worden geschaad door gevaarlijke, onverschillige mensen.
Als ik één wens had, zou ik mijn moeder terug willen.
Drie beschrijvingen die mijn vrienden bij mij vinden passen zijn:
zorgzaam zijn, delen en heel beleefd zijn tegen anderen.
Latasha Harlins, 6 februari 1991.'
Hoe vind je dat gedicht, Shinese?
Wat ik ervan vind? Zo is zij.
Het is alles wat ik net heb gezegd.
Het is...
...een verduidelijking van wat ik net heb gezegd.
Weet je, hoe ze was.
Dat is dat gedicht. Verduidelijking.
En ik heb dat gedicht...
...al zolang niet meer gelezen dat ik vergeten was...
...dat het klopte. Dat het hier was.
Ik was helemaal vergeten dat ze het geschreven had.
Dat weten mensen niet.
Ze weten alleen dat ze een jong zwart meisje was...
...dat 1,79 dollar waard was.
Ze weten niet wie ze was als individu.
Dat weten ze niet.
Ik zal altijd een paar van onze gesprekken onthouden.
Sommige ga ik vergeten, maar ik probeer ze te onthouden.
Ik heb zoveel weggedrukt, omdat het pijnlijk was...
...om een goede vriendin zo vroeg te zien sterven.
Ze zat vol liefde.
Ik waardeer haar nog steeds om wie ze toen was.
Ze was zich bewust van haar kleur en accepteerde die.
'Wij koninginnen.' 'Dat ben ik niet, ik heb geen kroon.'
'Nee, sukkel. Wij koninginnen.
We worden alleen behandeld als koninginnen als we ons zo gedragen.
Alles is mogelijk als ik het echt wil.
Mijn moeder zei dat, dus ik geloof dat.'
En dat was haar drive.
Dat hield haar op de been.
Je was zo sterk. Waar kwam die kracht vandaan?
En we waren kinderen. We waren nog kinderen.
In 1991 werd de 15-jarige Latasha vermoord door Soon Ja Du bij Empire Liquor in LA.
Du, die haar vals beschuldigde van stelen, schoot haar in haar hoofd.
Ze stierf met 2 dollar voor het sap in haar hand.
Du was schuldig aan moord.
Ze kreeg een proeftijd, 400 uur taakstraf.
500 dollar boete en geen celstraf.
Haar dood zorgde mede voor de '92-rellen.
Haar tante Denise vocht voor gerechtigheid en dat niemand Latasha vergat.
Kort na Latasha's dood richtte Denise het Latasha Harlins Justice Committee op.
2 april 1963 - 25 december 2018
Haar nicht Shinese en jeugdvriendin Ty willen zelf iets oprichten...
...in LA voor de jeugd ter herinnering aan Latasha.
Voor Shinese, Ty, en Tasha.
Ondertiteld door: Miel Cuppen