Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Δεν υπάρχει υποκατάστατο του νερού.
Είναι ο πιο πολύτιμος πόρος μας.
Δεν το αντιμετωπίζουμε ως κρίση, ενώ θα έπρεπε.
Φανταστείτε να βρισκόταν θεραπεία,
και σε εκατό χρόνια
να πέθαιναν ακόμα ένα εκατ. παιδιά από καρκίνο.
Θα ήταν αδιανόητο.
Σ' αυτήν την κατάσταση είμαστε με το νερό.
Η κυβέρνηση δεν έχει πει
την αλήθεια στον λαό για την κατάσταση που αντιμετωπίζουμε.
Περίπου 7,7 δισ. άνθρωποι κληρονόμησαν τη Γη.
Δύο δισ. εξ αυτών πασχίζουν να επιβιώσουν χωρίς καθαρό πόσιμο νερό.
Η κρίση του νερού δεν είναι επικείμενη ή επερχόμενη.
Είναι εδώ. Τώρα.
Τα Ηνωμένα Έθνη υπολογίζουν ότι ως το 2025
1,8 δισ. άνθρωποι θα ζουν σε περιοχές με έλλειψη νερού.
Ο κόσμος δεν θα λιμοκτονεί, δεν θα πεθαίνει αμέσως.
Θα μετακινείται και δεν θα έχει τα μέσα να ζήσει.
Σε αντίθεση με την κοινή αντίληψη,
η κρίση δεν αφορά μόνο τον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Έχει αρχίσει ήδη να επηρεάζει τους πάντες, παντού.
Το μεταβαλλόμενο κλίμα κρατάει περισσότερο νερό για το ίδιο.
Η ρύπανση αχρηστεύει τα αποθέματα νερού.
Οι υποδομές καταστρέφονται πιο γρήγορα απ' ό,τι μπορούν να διορθωθούν.
Κι ο πληθυσμός της Γης που διψά για νερό αυξάνεται καθημερινά.
Συχνά, η κρίση του νερού δεν είναι λόγω ανωτέρας βίας.
Είναι ανθρώπινη πράξη.
Χωρίς σχεδιασμό, χωρίς τη σωστή τεχνολογία
και χωρίς άμεση δράση,
είμαστε καταδικασμένοι ν' αποτύχουμε.
Είναι τρομακτική κρίση.
Μα αν οι λύσεις υπήρχαν ήδη;
Τώρα, σε όλο τον κόσμο, μια στρατιά οραματιστών και καινοτόμων
πασχίζουν να επανασχεδιάσουν τα συστήματα νερού,
για να παρέχουν και να καθαρίζουν το νερό
στο οποίο βασίζονται οι ζωές όλων μας.
Οι δυσκολίες με το νερό χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες.
Πρώτον, την έλλειψη.
Δεύτερον, τις ανθεκτικές υποδομές ενάντια στην κλιματική αλλαγή.
Και τρίτον, την επίλυση όλων αυτών με προσιτό τρόπο για την κοινωνία.
Το πρόβλημα μ' αυτήν την κρίση
είναι ότι το πόσιμο νερό θα εξαφανιστεί
και το μη πόσιμο νερό θα αρχίσει να εμφανίζεται παντού.
Υπάρχουν λύσεις,
αρκεί να εφαρμοστούν για να λυθεί το πρόβλημα.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο για να λύσουμε τα θέματα.
Στενοχωριέμαι που έχουμε τις λύσεις, μα όχι πολύ χρόνο για να τις διαδώσουμε.
Η ζήτηση για νερό για να συντηρηθεί ο πληθυσμός
και ο τρόπος ζωής μας
έχει αυξηθεί δραματικά.
Ωστόσο, εξακολουθούμε να δρούμε όπως παλιά.
Στις αρχές του αιώνα,
όλοι ήταν υπεύθυνοι για τα λύματά τους
και για το νερό τους.
Έφτιαχναν πηγάδια ή έπαιρναν νερό από ρυάκια.
Χρησιμοποιούσαν αποχωρητήριο με βόθρο ή λυματολίμνη πίσω απ' το σπίτι.
Υπήρχαν προβλήματα δημόσιας υγείας. Ο κόσμος αρρώσταινε.
Οι κυβερνήσεις ανά τον κόσμο θεώρησαν ότι ήταν χρέος τους
να παράσχουν ασφάλεια και ευημερία στην κοινότητα
αδιαφορώντας για το κόστος.
Έτσι, κατέληξαν με πανάκριβα συστήματα αποχέτευσης,
με σωλήνες σε κάθε σπίτι.
Κάθε σπίτι έχει παροχή νερού και αποχέτευση.
Πολύ περίπλοκα δίκτυα συστημάτων
που παλιώνουν, θέλουν αντικατάσταση κι είναι δαπανηρά,
αλλά παρείχαν ασφαλές περιβάλλον.
Αντιμετώπισαν τα θέματα δημόσιας υγείας που σχετίζονταν με αυτό.
Η προσπάθεια αποφυγής των μπελάδων
δυσχέρανε το πρόβλημα.
Όσο επενδύουμε σε απαρχαιωμένες υποδομές,
η δυσκολία είναι να αφήσουμε το παλιό, ανεπαρκές σύστημα
και να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας ως προς τη διαχείριση του νερού.
Τίποτα δεν κάνει το μυαλό να εστιάσει όσο μια κρίση.
Όταν το Φλιντ του Μίσιγκαν αντιμετώπισε τη μόλυνση του πόσιμου νερού από μόλυβδο,
οι ακτιβιστές όχι μόνο απαίτησαν αλλαγή,
αλλά έψαξαν δημιουργικές λύσεις για το πρόβλημα.
Ένα τέτοιο δημιουργικό μυαλό
έχει ο ράπερ, ηθοποιός κι επιχειρηματίας Τζέιντεν Σμιθ.
Το κίνητρό μου για το νερό ξεκίνησε
όταν ήμουν 11 χρόνων,
όταν άρχισα να μαθαίνω για το περιβάλλον
απ' τους δασκάλους μου.
Έφτασε στο σημείο όπου ήθελα να κάνω δραστική αλλαγή,
να κάνω κάτι που θα άλλαζε τον κόσμο.
Πάντα ήθελα να κάνω την υπέρβαση,
να γυρίσω τον κόσμο και να κάνω τη διαφορά.
Να βάλω σύστημα διήθησης στην Αφρική και στην Ινδία.
Όταν άρχισα να έχω αυτές τις ιδέες,
συνειδητοποίησα ότι έχουμε κι εδώ προβλήματα.
Έχουμε κι εδώ προβλήματα ύδρευσης κι αποχέτευσης
που πρέπει να αντιμετωπιστούν.
Το να βλέπεις τον αντίκτυπο της κρίσης
σε όλους στο Φλιντ,
το να βλέπεις παιδιά και ηλικιωμένους
να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν το νερό
είναι σπαρακτικό.
Θέλαμε να προσφέρουμε,
να καθαρίσουμε το νερό όσων δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό.
Γι' αυτό φτιάξαμε το Water Box στο Φλιντ.
Φιλτράρει το νερό
και παρέχει 45 λίτρα νερού κάθε 60 δευτερόλεπτα.
Είναι φτιαγμένο για να αφαιρεί τον μόλυβδο,
κι έχουμε άτομα στο σημείο που ελέγχουν το νερό καθημερινά.
Το σχέδιο κι ο στόχος
είναι να δουλέψει πρώτα εδώ
και μετά να το πάμε σε μέρη του κόσμου που έχουν παρόμοια προβλήματα.
Ίσως τα προβλήματα αλλού να μη σχετίζονται με τον μόλυβδο,
αλλά μπορούμε να αλλάξουμε τις ρυθμίσεις.
Στόχος είναι να υπάρχει όπου είναι απαραίτητο
και να τροποποιείται σε κάθε σημείο
για να δουλεύει εξίσου αποδοτικά όσο στο Φλιντ.
Το νερό θεωρείται παγκόσμιο πρόβλημα γιατί τους επηρεάζει όλους,
μα είναι τοπικό θέμα,
γιατί αντιμετωπίζεται σε κάθε πόλη.
Βλέπουμε, λοιπόν, πως όσοι είναι στην πρώτη γραμμή,
όσοι παλεύουν με την ανομβρία ή την υποβαθμισμένη ποιότητα νερού,
είναι αυτοί που πραγματικά καινοτομούν.
Κι εκεί βρίσκεται το μέλλον.
ΘΙΚΑ, ΚΕΝΥΑ
Μια τέτοια καινοτόμος είναι η Μπεθ Κοΐτζι,
που έπρεπε να σκεφτεί δημιουργικά όταν στέρεψε το πηγάδι της.
Όταν ήμουν τελειόφοιτη,
είχα κουραστεί από τις συνεχείς υδατογενείς λοιμώξεις.
Άρχισα να φτιάχνω δικό μου φίλτρο στον κοιτώνα μου
που σκότωνε ή απομάκρυνε βακτήρια.
Άρχισα να δείχνω στα άτομα της κοινότητας
πώς να κάνουν ένα απλό φίλτρο στο σπίτι,
επειδή τα φίλτρα δεν είναι φτηνά στην Κένυα.
Και το 2016 η Κένυα είχε μεγάλη ξηρασία.
Ο κόσμος δεν έβλεπε πια τα φίλτρα ως λύση,
γιατί δεν είχαν αρκετό νερό για να το φιλτράρουν.
Η μόνη επιλογή εδώ είναι να φέρνεις νερό απ' το ποτάμι.
Στέλνουν τα παιδιά στο ποτάμι,
κι έτσι δεν πάνε σχολείο.
Το νερό έχει υψηλά ποσοστά χημικών ρυπογόνων παραγόντων.
Οπότε, το νερό δεν πίνεται.
Εξετάζαμε κάτι συγκεκριμένο,
που θα εκμεταλλευόταν την υγρασία στον αέρα.
Απογοητευμένη απ' τη λειψυδρία στη χώρα της,
η Μπεθ στρέφεται στη φύση για να λύσει το πρόβλημα.
Η λήψη νερού απ' τον αέρα δεν είναι κάτι νέο στη φύση.
Υπάρχουν σκαθάρια στη Ναμίμπια
που παίρνουν το πόσιμο νερό τους απ' την ατμόσφαιρα.
Το νερό στην ατμόσφαιρα είναι εξαπλάσιο απ' ό,τι σε όλα τα ποτάμια του κόσμου.
Είναι μια μεγάλη πηγή που δεν έχει αξιοποιηθεί ακόμα.
Έφτιαξε μηχάνημα που αφαιρεί καθαρό νερό απ' την ατμόσφαιρα
και το αποκαλεί Majik.
Η Μπεθ πήγε την εφεύρεση στο ορφανοτροφείο The Ark,
ώστε τα παιδιά να εστιάσουν στη μόρφωση αντί να περπατάνε χιλιόμετρα για νερό.
Αυτές οι τεχνολογίες είναι απλές.
Δουλεύει όπως το ψυγείο
και το κλιματιστικό.
Ένας ανεμιστήρας τραβάει αέρα και τον περνάει από ένα πηνίο συμπυκνωτή.
Εκεί συμβαίνει η συμπύκνωση,
και το νερό μπαίνει στη δεξαμενή συλλογής.
Είχαμε μια εποχή μεγάλης ξηρασίας,
κι αυτή ήταν η μόνη πηγή πόσιμου νερού γι' αυτά τα παιδιά.
Είναι μια ασφάλεια γι' αυτά.
Όσο θα υπάρχει αέρας, θα υπάρχει και πόσιμο νερό.
Δεν αρκεί η τεχνολογική καινοτομία
σε μέρη όπου το βασικό εμπόδιο
για την απόκτηση πόσιμου νερού είναι κάτι τόσο απλό μα κι άπιαστο.
Το χρήμα.
Σήμερα, το 2019, πεθαίνουν ετησίως ένα εκατ. παιδιά κάτω των πέντε
επειδή δεν έχουν πρόσβαση σε ασφαλές νερό κι αποχέτευση.
Στην πρώτη συλλογή νερού που πήγα
συνειδητοποίησα το μέγεθος του προβλήματος.
Ήμουν σ' ένα αγροτικό χωριό στη Ζάμπια
με ένα 14χρονο κορίτσι.
Πήραμε από ένα μπιτόνι
και φύγαμε μαζί μ' έναν διερμηνέα.
Περπατήσαμε ως τη γεώτρηση, για να γεμίσουμε τα μπιτόνια.
Τη ρώτησα "Τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις; Θα μείνεις στο χωριό;"
Με κοίταξε κι είπε "Όχι, δεν θα μείνω εδώ.
Θα πάω στη Λουσάκα, στη μεγάλη πόλη.
Θα γίνω νοσοκόμα".
Μου θύμισε τον εαυτό μου στα 14, που λέγαμε μαζί με τον Μπεν Άφλεκ
"Θα πάμε στη Νέα Υόρκη να γίνουμε ηθοποιοί".
Μού θύμισε το συναίσθημα.
Και μόνο όταν έφυγα συνειδητοποίησα
ότι αν δεν ήταν αυτός που προνόησε να σκάψει το πηγάδι
ένα χιλιόμετρα απ' το σπίτι της,
δεν θα είχε καμία ελπίδα για κανένα μέλλον.
Θα περνούσε όλη της τη μέρα
όχι στο σχολείο, αλλά συλλέγοντας νερό.
Υποδεχτείτε τους Ματ Ντέιμον και Γκάρι Γουάιτ.
Διάβασα μια ιστορία για μια γυναίκα που έδινε 60 δολ. μηνιαίως
για να της πηγαίνουν εμφιαλωμένο νερό.
Μέσω του προγράμματός σας, πήρε δάνειο για να έχει δική της πηγή,
κι αποπληρώνει με δόσεις των έξι δολαρίων μηνιαίως.
Ακριβώς.
Είναι μια απλή ιδέα που δεν είχε σκεφτεί κανείς άλλος.
Είναι όντως απλό; Να έχουν τα χρήματα για τη δική τους πηγή νερού;
Ναι, και συμμετέχουν στη λύση.
Επιλύουν οι ίδιοι το πρόβλημα.
Αυτό που κάνουμε με τη Water.org
είναι ότι γκρεμίζουμε τα φράγματα ανάμεσα στους ανθρώπους
και το ασφαλές νερό και την αποχέτευση.
Τους βοηθάμε με χρηματοδότηση
για να έχουν φίλτρα στο σπίτι
και να απολαμβάνουν το γεγονός
ότι δεν χρειάζεται να πηγαίνουν να φέρουν νερό
κι ότι έχουν ασφαλές, πόσιμο νερό.
Έχοντας συγκεντρώσει κεφάλαιο 27 εκατ. δολαρίων
από φιλανθρωπικούς σκοπούς,
δώσαμε 1,1 δισ. δολάρια σε τέτοια μικροδάνεια,
ώστε ο κόσμος να έχει νερό κι αποχέτευση
που ικανοποιούν τις ανάγκες του.
Η πραγματική επιτυχία για εμάς
ήταν ότι αυτά τα δάνεια αποπληρώνονται κατά 99%.
Κι αυτό είναι εκπληκτικό.
Είναι οι φτωχότεροι άνθρωποι στη Γη
και το μόνο που θέλουν είναι…
Αν οι αγορές αποκτήσουν κίνητρο να τους πλησιάσουν,
κι οι άνθρωποι έχουν την αξιοπρέπεια να λύσουν το πρόβλημα, θα το κάνουν.
Αν δεν τους δει κανείς ως φιλανθρωπία,
αλλά ως πελάτες με οικονομική ιθαγένεια,
θα εκπλαγεί με όσα κάνουν.
Έχουμε δώσει δάνεια άνω των τριών εκατ., άρα αυτό το 99% είναι ισχυρό.
Η πρόσβαση σε καθαρό νερό είναι μέρος του προβλήματος.
Ένα υγιές και βιώσιμο μέλλον
βασίζεται και στην επίλυση μιας εξίσου επείγουσας πλευράς της κρίσης.
Της αποχέτευσης.
Σύμφωνα με το ίδρυμα Bill and Melinda Gates Foundation,
η κακή υγειονομική υποδομή ευθύνεται για 1.200 θανάτους παιδιών
κάτω των πέντε ετών κάθε μέρα.
Παραπάνω απ' ό,τι το AIDS, η ιλαρά κι η φυματίωση μαζί.
Αν κι η τουαλέτα κι η κεντρική αποχέτευση
θεωρούνται από πολλούς απαραίτητα για την υγιεινή,
οι λύσεις των ανεπτυγμένων χωρών
δεν μπορούν να εφαρμοστούν στα πιο φτωχά κράτη.
Έτσι, οι καινοτόμοι ανά τον κόσμο
αναπτύσσουν τοπικά κατάλληλες εναλλακτικές
που είναι πιο ασφαλείς, οικονομικές
και φιλικές προς το περιβάλλον.
Συχνά, ένας οραματιστής κινείται πιο γρήγορα κι αποτελεσματικά
από κάθε κυβέρνηση.
Όπως αυτός ο άντρας, που επινόησε μια αποχετευτική λύση
για τους πιο φτωχούς ανθρώπους.
Μεγάλωσα στις φτωχογειτονιές.
Κι εκεί η αποχέτευση ήταν για μένα καθημερινό πρόβλημα.
Πριν κοιμηθώ και με το που ξυπνάω σκέφτομαι
"Πώς θα φροντίσω ο αδερφός μου, η αδερφή μου, ο ξάδερφός μου,
που έχουν ακόμα αυτές τις δυσκολίες, θα έχουν μια διαφορετική ζωή;"
Η εταιρεία του, Sanivation,
είναι μια τοπική λύση σε ένα παγκόσμιο πρόβλημα.
Παρέχει τουαλέτες και διαχείριση αποβλήτων σε 20.000 άτομα στην Κένυα
με οικονομικά βιώσιμο τρόπο.
Εξυπηρετούμε 126 σπίτια εδώ και πάνω από τρία χρόνια.
Χαιρόμαστε πολύ που βλέπουμε
τα θετικά αποτελέσματα στις οικογένειες
βδομάδα τη βδομάδα, μήνα τον μήνα,
χρόνο τον χρόνο.
Αρχικά, είχαμε κοινή τουαλέτα
για όλο το οικόπεδο.
Αυτό δεν ήταν ασφαλές, γιατί τη χρησιμοποιούσαν πολλοί
κι ήταν βρόμικη.
Δεν ήταν ασφαλής για μένα και τα παιδιά μου.
Τώρα έχω ένα Blue Box που μπορώ να χρησιμοποιώ οποτεδήποτε,
κι είναι ασφαλές γιατί το χρησιμοποιώ μες στο σπίτι.
Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί η οικογένειά μου είναι ασφαλής.
Η Sanivation συλλέγει λύματα άπαξ εβδομαδιαίως,
απασχολώντας 98 ντόπιους εργάτες
για τη μεταφορά στην κεντρική μονάδα επεξεργασίας.
Αλλά στον Ντίξον δεν αρκεί
η αντιστάθμιση της εξάπλωσης ασθενειών.
Μετατρέπει τα λύματα σε κέρδος.
Μόλις φτάσουν εδώ,
το πρώτο βήμα είναι η επεξεργασία με την τεχνολογία μας.
Φροντίζουμε να σκοτώνονται τα παθογόνα με τον ήλιο.
Το επόμενο στάδιο είναι η ανάμειξη με γεωργικά υπολείμματα
και μετά έχουμε ένα προϊόν που προέρχεται από περιττώματα.
Χρησιμοποιείται ως υποκατάστατο του κάρβουνου.
Με αυτό, είναι χαμηλότερες οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα
συγκριτικά με το κάρβουνο.
Καίγεται τρεις φορές πιο αργά. Έτσι εξοικονομούνται χρήματα.
Επιπλέον, με έναν τόνο τέτοιου κάρβουνου,
σώζονται 88 δέντρα.
Η πώληση των προϊόντων καλύπτει το κόστος λειτουργίας.
Έτσι, το μοντέλο μας είναι ελκυστικό και μια καλή επιλογή για την κυβέρνηση.
Η Sanivation συνεργάζεται με την κυβέρνηση
για να εξαπλωθεί σε όλη την Κένυα, κι όχι μόνο.
Αυτή η συνεργασία είναι σημαντική
για να διαδοθούν καινοτομίες όπως το Water Box,
το Majic Water
και η Sanivation.
Μα η ανάκτηση πόρων απ' το νερό και την αποχέτευση
δεν είναι σημαντική μόνο στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
Οι δημιουργικές λύσεις είναι εξίσου σημαντικές σε πόλεις όπως το Σικάγο,
που φιλοξενεί τον μεγαλύτερο σταθμό επεξεργασίας νερού.
Μια πόλη τριών εκατομμυρίων κατοίκων,
όπου εκατομμύρια λίτρα λυμάτων
απορρίπτονται κάθε μέρα.
Παίρνουμε περίπου 3.350 εκατ. λίτρα νερό
κάθε μέρα.
Γεμίζουμε πισίνα ολυμπιακών διαστάσεων
σε περίπου 12 λεπτά.
Ένας ρύπος που θέλουμε να αφαιρέσουμε απ' το νερό είναι ο φώσφορος,
γιατί όταν υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες στον υδαταγωγό,
ευνοεί την ανάπτυξη άλγης κι άλλων υδρόφυτων.
Αν υπάρχουν πολλές άλγες κι υδρόφυτα,
φράζει ο υδαταγωγός.
Ενώ ο υπερβολικός φώσφορος καταστρέφει τα υδάτινα οικοσυστήματα,
το ίδιο το στοιχείο είναι βασικό συστατικό του DNA,
κι έτσι είναι απαραίτητο σε όλα τα έμβια όντα.
Αλλά ο φώσφορος είναι πεπερασμένος πόρος που εξαφανίζεται γοργά.
Οι επιστήμονες φοβούνται ότι θα υπάρξει παγκόσμια έλλειψη
ως το 2035.
Αν αφαιρούσαμε τον ρύπο απ' τα λύματα
κι εξορύσσαμε τον πολύτιμο καθαρό φώσφορο;
Η γρήγορη απάντηση; Μπορούμε.
Ο φώσφορος είναι στην οργανική ύλη
που διαχωρίζουμε απ' το νερό.
Όταν βγαίνει, είναι παχύρρευστος,
οπότε πρέπει να του αφαιρέσουμε το νερό.
Το νερό που αφαιρούμε είναι πλούσιο
σε αμμωνία και φώσφορο.
Αν, τώρα, σε ό,τι μένει
κάνουμε λίγα χημικά μαγικά,
προσθέσουμε χλωριούχο μαγνήσιο,
μετατρέπεται σε ένα προϊόν,
που έχει γίνει με μεθόδους παρασκευής εμπορικών λιπασμάτων.
Έχουμε πλέον ένα προϊόν
που μπορεί να πουληθεί ως γεωργικό λίπασμα.
Αλλά δεν είναι σαν οποιοδήποτε λίπασμα.
Δεν αντικαθιστά οποιοδήποτε λίπασμα,
διότι είναι λίπασμα αργής αποδέσμευσης.
Τι καλύτερο απ' τη μετατροπή λυμάτων σε έναν πόρο,
απ' τον οποίο μπορεί να βγει και κέρδος;
Αυτό φέρνει έσοδα. Είναι λίπασμα του εμπορίου.
Πωλείται, κι εμείς βγάζουμε κέρδος.
Η ειρωνεία στην επεξεργασία λυμάτων είναι ότι υπάρχει διπλάσια ενέργεια στα λύματα
απ' όση χρειάζεται για την επεξεργασία τους.
Οπότε, γιατί ξοδεύουμε τόση ενέργεια σε κάτι
καταστρέφοντας υπάρχουσα ενέργεια;
Αυτό ακριβώς κάνουμε. Είναι τρελό.
Τόσοι πόροι κυλάνε στους σωλήνες,
που είναι δωρεάν, ενώ ξοδεύουμε χρήματα για να τους ξεφορτωθούμε.
ΑΝΔΑΛΟΥΣΙΑ, ΙΣΠΑΝΙΑ
Ίσως πρέπει να αναθεωρήσουμε την ιδέα των λυμάτων.
Όπως λένε "Τα σκουπίδια ενός είναι ο θησαυρός ενός άλλου".
Ενώ το Σικάγο εμποδίζει την υπερβολική ανάπτυξη άλγης
αφαιρώντας τον φώσφορο απ' τα λύματα,
ένας αντισυμβατικός διανοούμενος στη νότια Ισπανία
ενθαρρύνει εσκεμμένα τη δημιουργία άλγης,
καλλιεργώντας μια απλή, μα παραμελημένη πηγή.
Η άλγη είναι ο παλαιότερος οργανισμός στη Γη,
γιατί επιβιώνει με τρία απλά πράγματα.
Ήλιο, θρεπτικά συστατικά και νερό.
Εδώ φτιάχνουμε τη δική μας άλγη.
Όχι σε ένα εκατ. χρόνια, σε τρεις ώρες.
Έχουμε μεγάλες λεκάνες.
Εκεί αναπτύσσεται η άλγη. Μένει τρεις μέρες μέσα.
Την τροφοδοτούμε με λύματα.
Με επίπλευση,
χωρίζουμε την άλγη απ' το νερό, μπαίνει στο χωνευτήριο,
όπου μετατρέπεται σε βιοαέριο ή μεθάνιο
μόλις γίνει ο καθαρισμός αερίου.
Είναι απίστευτο πόσο οξυγόνο παράγει η άλγη.
Με αυτό το οξυγόνο καθαρίζουμε τα λύματα,
και μένει αρκετό νερό,
κι αρκετή άλγη που χρησιμοποιούμε ως βιοκαύσιμο.
"Απ' την τουαλέτα στο ντεπόζιτο". Ήταν το όνειρό μου.
Έχω πάθος με τα αυτοκίνητα.
Μετατρέπω τα λύματα σε καύσιμο και οδηγώ προς το ηλιοβασίλεμα.
Αν βάζαμε την άλγη σε όλη την Ανδαλουσία,
θα τροφοδοτούσαμε με βιομεθάνιο 30 εκατομμύρια αμάξια στην Ισπανία.
Μπορούμε να αλλάξουμε τον κόσμο λίγο λίγο, βήμα βήμα.
Αυτή η δημιουργική σκέψη εφαρμόζεται και στο πρόβλημα.
Παροχή πόσιμου νερού με πολλούς τρόπους.
Όπως η Majik Water μιμήθηκε το σκαθάρι της Ναμίμπια,
άλλοι καινοτόμοι στρέφονται στη φύση για την επίλυση του προβλήματος του νερού.
Αυτή η μίμηση της φύσης λέγεται "βιομίμηση".
Αυτό που κάνουμε τώρα
είναι ότι βρίσκουμε νερό ικανοποιητικής ποιότητας,
το επεξεργαζόμαστε όσο χρειάζεται,
το χρησιμοποιούμε και μετά το πετάμε.
Η φύση δεν το κάνει αυτό.
Η φύση ανακυκλώνει κάθε σταγόνα νερού στον πλανήτη.
Το νερό που έχουμε σήμερα είναι αυτό που είχαμε πάντα,
κι αυτό το νερό ανακυκλώνεται απ' τη φύση
επί δισεκατομμύρια χρόνια.
Προσπαθώντας να αντιγράψουν την ανακύκλωση της φύσης,
επιστήμονες στη Δανία αναζήτησαν απαντήσεις στα κύτταρα του σώματός μας.
Ανακάλυψαν μια πρωτεΐνη που μπορεί να προσαρμοστεί
σε τεχνολογία μεμβρανών για να καθαρίσει το νερό.
Ο Πίτερ ήρθε στο εργαστήριό μου
λίγο αφότου αποφοίτησε, με το φιαλίδιό του.
Κυκλοφορεί με ένα φιαλίδιο ακουαπορίνης.
Ο μέσος άνθρωπος έχει περίπου 40 με 50 παραλλαγές
της πρωτεΐνης ακουαπορίνης.
Έχει σημαντικές λειτουργίες,
ρυθμίζοντας τη ροή διάφορων ουσιών.
Σκεφτείτε πώς θα ήταν αν το φαγητό ή ο καφές
έφταναν αμέσως στον εγκέφαλο,
διεγείροντάς τον αμέσως.
Θα τρελαινόσασταν κάθε φορά που τρώγατε ή πίνατε.
Το σώμα ανέπτυξε τρόπους ρύθμισης ροής των διάφορων μορίων στο σώμα,
όπως οι πρωτεΐνες ακουαπορίνης.
Πήραμε αυτήν τη βιολογική οντότητα,
τη βιολογική πρωτεΐνη στη μεμβράνη.
Μιμούμαστε το φιλτράρισμα νερού της φύσης.
Με βιοτεχνολογία, αφαιρούμε μικρή ποσότητα ακουαπορίνης
που φιλτράρει νερό σε ζωντανά κύτταρα, πράγμα πολύ αποδοτικό.
ΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΜΕΜΒΡΑΝΗ ΠΡΩΤΕΪΝΗ ΑΚΟΥΑΠΟΡΙΝΗ
ΜΟΡΙΑ ΝΕΡΟΥ
Δεν το φτιάξαμε εμείς,
το έφτιαξε η φύση μέσα στα 3,8 δισ. χρόνια εξέλιξης.
Εμείς συνεχίζουμε το έργο της εξέλιξης.
Ένα γραμμάριο ακουαπορίνης
φιλτράρει εκατοντάδες λίτρα νερού κάθε δευτερόλεπτο.
Καλύπτουμε την επιφάνεια μιας μεμβράνης με την ακουαπορίνη,
κι έχουμε πιο φυσικό νερό.
Κι αντί να φιλτράρουμε νερό,
το αφαιρούμε μέσω ώσμωσης.
Ανοίγουμε δρόμους
για ένα νέο εύρος προϊόντων φιλτραρίσματος
με αυτό που μας δίνει η φύση.
Οι τεχνολογίες μεμβρανών, όπως η ακουαπορίνη,
επιστρατεύονται και για μεγάλα άλματα
στην αφαίρεση πόσιμου νερού απ' τους ωκεανούς.
Το θαλασσινό νερό είναι πολύ αλμυρό,
και για να αφαιρεθεί η αλμυρότητα απαιτείται πολλή ενέργεια.
Το θαλασσινό νερό είναι απ' τα πιο δαπανηρά.
Σε ό,τι έχει να κάνει με την επεξεργασία θαλασσινού νερού,
είμαστε ακριβώς εκεί.
Μιλάμε για 40 κιλοβατώρες
ανά κυβικό μέτρο επεξεργασίας τις δεκαετίες του '60 και του '70.
Πλέον είναι στις τέσσερις κιλοβατώρες ανά κυβικό μέτρο,
δηλαδή 90% λιγότερη ενέργεια για την επεξεργασία ίδιας ποσότητας.
Εξετάζουμε τεχνολογίες που θα τη μειώσουν κι άλλο.
Έχουμε απίστευτο εύρος
συναρπαστικών τεχνολογιών,
που δεν διαθέταμε πριν από 20 ή 30 χρόνια.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε βιολογικά υλικά από λύματα.
Μετατρέπουμε τα λύματα σε ενέργεια.
Καθαρίζουμε το νερό σε μοριακό επίπεδο.
Κάνουμε πράγματα που ονειρευόμασταν προ δεκαετιών.
Σε κορυφαίο κέντρο έρευνας νερού στη Σιγκαπούρη,
τεχνολογίες μεμβράνης επιστρατεύονται και για μεγάλα άλματα
στην αφαίρεση πόσιμου νερού από τους ωκεανούς μας.
Ενώ συνεχίζει να σημειώνεται πρόοδος στην αφαλάτωση,
ίσως μια πιο απλή λύση να είναι πιο κοντά.
Η επαναχρησιμοποίηση του υπάρχοντος νερού.
Στην ακτή του Ειρηνικού της Καλιφόρνιας,
η υπερβολική χρήση νερού,
λόγω αύξησης πληθυσμού και βιομηχανικών αναγκών,
προκάλεσε έλλειψη-ρεκόρ,
σημαίνοντας συναγερμό στην πολιτεία
ότι ο παλιός τρόπος εκτροπής νερού στην περιοχή
δεν είναι πλέον βιώσιμη επιλογή.
Στη νότια Καλιφόρνια έχουμε ξηρό κλίμα.
Έχουμε συνηθίσει
σε συγκεκριμένη ποσότητα νερού,
βασιζόμενοι σε εξωτερικές πηγές, όπως της βόρειας Καλιφόρνιας
και του ποταμού Κολοράντο,
μέσω υδραγωγείων που μπήκαν προ δεκαετιών.
Κοιτώντας μπροστά, ξέραμε ότι θα αυξανόταν ο πληθυσμός,
κι οι εξωτερικές πήγες επηρεάζονται απ' την ίδια ξηρασία.
Το υδραγωγείο του Κολοράντο μεταφέρει νερό
απ' τον ποταμό του Κολοράντο στη νότια Καλιφόρνια.
Η μεταφορά του νερού απαιτεί πολλή ενέργεια, χρήμα,
και πλέον δεν καλύπτει τις ανάγκες της Καλιφόρνιας.
Ήταν μια αγροτική περιοχή. Δεν έχει τυχαία αυτό το όνομα.
Ήταν γεμάτη πορτοκαλεώνες και χωράφια σόγιας.
Επικρατεί η θεώρηση,
όχι μόνο στην Καλιφόρνια, σε όλες τις ΗΠΑ,
ότι τα υπόγεια ύδατα είναι φυσική πηγή,
δεν είναι μολυσμένα κι είναι νερό καλής ποιότητας.
Θα αναπληρωθούν μόνα τους.
Θα το κάνει η φύση. Με τη βροχή, τον υετό.
Θα ξαναγεμίσει ώστε να συνεχίσουμε να το χρησιμοποιούμε.
Αλλά ο φυσικός υετός δεν αρκεί.
Δεν μπορούμε να βασιστούμε μόνο στη φύση. Σκεφτήκαμε "Τι άλλο να κάνουμε;"
Υπάρχουν τρόποι να γεμίσουμε τον υδροφορέα
για να παραμείνει αειφόρος.
Τότε σκεφτήκαμε "Ας ασχοληθούμε με τα λύματα".
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΟΡΑΝΤΖ
Η ομάδα του Μεχούλ πάσχισε να πείσει την κυβέρνηση
ότι η χρήση ανακυκλωμένου νερού για να γεμίσει ο υδροφορέας
θα εξασφάλιζε τη μελλοντική παροχή στην κομητεία
και την αποφυγή ξηρασίας.
Αυτή η τεχνολογία μεμβράνης αφαιρεί επιμολυντές
και καθαρίζει το νερό που θεωρούνταν μη επεξεργάσιμο.
Έχοντάς το υπόγεια δεν χάνουμε τίποτα.
Χάνουμε περισσότερο…
Από έναν μεγάλο υδροταμιευτήρα ή λίμνη,
χάνεται 5% απ' την εξάτμιση.
Υπάρχει ένα φυσικό κάλυμμα,
που το προστατεύει από μολυντές,
οπότε είναι η ιδανική δεξαμενή αποθήκευσης της φύσης.
Πιάσαμε το τζακποτ της γεωλογίας,
έχοντας αυτόν τον τεράστιο, φυσικό, υπόγειο υδροφορέα,
που, όσο τον φροντίζουμε, θα συντηρεί όλο τον πληθυσμό μας.
Φυσικά, σε πολλά μέρη του κόσμου,
μεγάλες πόλεις καταστρέφουν τα επίπεδα υπόγειων υδάτων,
ενώ οι κυβερνήσεις πασχίζουν για λύσεις.
Εκεί μπορεί να εντείνει την προσπάθεια η βιομηχανία.
Η Πόλη του Μεξικού, με πληθυσμό 20 εκατομμυρίων,
βυθίζεται κυριολεκτικά,
με δρόμους και κτήρια να γκρεμίζονται.
Δεν αρκεί να περιμένουμε να λύσουν οι κυβερνήσεις το πρόβλημα.
Για παγκόσμια, μεγάλη αλλαγή, απαιτείται προοδευτική δέσμευση
απ' τους μεγαλύτερους χρήστες νερού.
Οι βιομηχανίες πρέπει να ασχοληθούν με αυτό το θέμα.
Να επενδύσουν σε τεχνολογία ανακύκλωσης, αποταμίευσης νερού,
ώστε να μη δυσκολευτούν οι μελλοντικές γενιές.
Η βιομηχανική παραγωγή συχνά περιλαμβάνει υπερβολική χρήση νερού.
Αν κι η βιομηχανία καλλυντικών δεν είναι ο μεγαλύτερος θύτης,
εδώ ξεκίνησαν καινοτομίες
που ίσως επηρεάσουν τη χρήση νερού σε πολλούς τομείς παραγωγής.
Επειδή ο καθαρισμός του εξοπλισμού
είναι αυτός που απαιτεί το περισσότερο νερό,
εκεί έκανε η εταιρεία καλλυντικών L'Oréal
τη μεγαλύτερη αλλαγή.
Για την εταιρεία μας,
το νερό είναι απαραίτητο για να λειτουργούμε αποδοτικά.
Κι εκεί που το νερό είναι σημαντικό,
πρέπει να κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μειώσουμε τον αντίκτυπο
σε αυτές τις περιοχές, με τη χρήση νερού.
Πρέπει να μειώσουμε τη χρήση.
Ξεκινήσαμε με αποδοτικότητα
για να μειώσουμε τις ανάγκες για νερό,
έπειτα με την επαναχρησιμοποίηση
και την ανακύκλωση.
Είδαμε ότι η αποδοτικότητα δεν αρκεί.
Αναρωτηθήκαμε τι μπορούμε να κάνουμε.
Κι ήταν προφανές, διότι πετούσαμε τα λύματα.
Στη φύση, δεν πετιέται νερό.
Οπότε, από αυτήν την πηγή πόσιμου νερού θα αντικαταστήσουμε τα αστικά ύδατα.
Έπειτα, επινοήσαμε πρότζεκτ ανακύκλωσης.
Στο τέλος του 2018
είχαμε ήδη 12 μονάδες που λειτουργούσαν με ανακύκλωση.
Βάσει αυτών των θετικών εμπειριών
με τα συστήματα ανακύκλωσης,
θέλαμε να το πάμε λίγο πιο μακριά
κι αναπτύξαμε τη θεωρία του "στεγνού εργοστασίου".
100% ΑΣΤΙΚΑ ΥΔΑΤΑ
"Στεγνό εργοστάσιο"
σημαίνει ότι το 100% του νερού που χρειάζεται μια βιομηχανία
καλύπτεται από επεξεργασμένο ή ανακυκλωμένο νερό.
Δεν χρησιμοποιούνται αστικά ύδατα,
κι έτσι μειώνεται πολύ η κατανάλωση νερού.
Τώρα ξεκινάμε την ιδέα του στεγνού εργοστασίου,
με προτεραιότητα τα εργοστάσια με υψηλή κατανάλωση νερού
και τα εργοστάσια σε περιοχές
όπου το νερό αποτελεί πρόβλημα.
Όπως εδώ, στο Μεξικό.
Αν η βιομηχανία ακολουθήσει αυτήν τη διαχείριση,
η παγκόσμια κατανάλωση νερού στη βιομηχανία
μπορεί να μειωθεί ως και κατά 90%,
ανάλογα τη βιομηχανία.
Δεν έχουμε επιλογή.
Πρέπει να μειώσουμε τον αντίκτυπο. Δεν υπάρχει εφεδρικό σχέδιο.
Όλοι πρέπει να γνωρίζουν και να συνεισφέρουν.
ΤΙΡΟΥΠΟΥΡ, ΙΝΔΙΑ
Η βιομηχανία καλλυντικών
είναι μια απ' τις πολλές με υψηλή χρήση νερού.
Για παράδειγμα, οι εταιρείες υφασμάτων, όπως αυτές στην Ινδία,
είναι απ' τους μεγαλύτερους καταναλωτές νερού.
Και πολλές συνέβαλαν κατά πολύ στη μόλυνση της περιοχής,
δηλητηριάζοντας το νερό με βαφές, χλωρίνες κι άλλα χημικά,
αφήνοντας τους πολίτες χωρίς πόσιμο νερό.
Το 2010 η κυβέρνηση απαίτησε
όλες οι μονάδες βαφής ή ξασπρίσματος να καθαρίσουν ή να κλείσουν,
απειλώντας 55.000 θέσεις εργασίας.
Ένας ιδιοκτήτης κλωστοϋφαντουργίας στη νότια Ινδία
ανταποκρίθηκε στην πρόκληση με μια βιώσιμη λύση,
δίνοντας το παράδειγμα και σε άλλα τοπικά εργοστάσια.
Το 2010 υπήρχε μεγάλο πρόβλημα με τα υγρά λύματα.
Επρόκειτο για απόρριψη μη επεξεργασμένων λυμάτων.
Τα ποτάμια είχαν χρωματιστεί.
Εργοστάσια βαφής και χημικά εργοστάσια
πετούσαν χημικά στον ποταμό Νογιάλ.
Αν μπαίναμε στο ποτάμι, κολλούσαμε ασθένειες.
Πονούσαν τα πόδια μας
κι είχαμε μια αίσθηση καύσου.
Κάνουμε συνεχείς προσπάθειες κι οι τεχνολογίες αναβαθμίζονται.
Το ποτάμι, που είχε χρωματιστεί προ δύο δεκαετιών,
είναι πλέον καθαρό,
και το εργοστάσιο δεν έχει απορρίμματα.
Το νερό απ' τη διαδικασία βαφής, που περιέχει χλωρίνη, χημικά κι άλατα,
περνά από επεξεργασία αντί να απορρίπτεται στους υδαταγωγούς.
Κι αντί να παίρνει νερό απ' τα ποτάμια,
η εταιρεία του Ραχούλ επαναχρησιμοποιεί πάνω απ' το 90%
απ' το νερό που χρησιμοποιεί στις βαφές.
Η κατάσταση είναι πολύ καλύτερη απ' ό,τι ήταν προ πενταετίας.
Τα υγρά λύματα απ' το εργοστάσιο που έχουν αλατόνερο,
χρώματα, άλατα,
πηγαίνουν σε μονάδα
κι αποθηκεύονται σε φιαλίδιο για 24 ώρες.
Μετά πάνε σε μονάδα αποσκλήρυνσης,
και μετά στη μεμβράνη.
Από εκεί παίρνουμε το επαναχρησιμοποιούμενο νερό,
κι ό,τι απομένει πάει στον εξατμιστήρα,
όπου αφαιρούμε το αλάτι απ' την αποκρυστάλλωση.
Το νερό απ' τη μεμβράνη
και το αλάτι απ' τον εξατμιστήρα χρησιμοποιούνται εδώ.
Το 90% του νερού επιστρέφει.
Όλοι συμμετέχουν.
Ο χημικός, ο βαφέας
κι οι μεμβράνες.
Είμαστε όλοι μέρη της αλυσίδας.
Προσπαθούμε να κάνουμε τη βιομηχανία μας φιλική προς το περιβάλλον.
Ήρθε πλέον η ώρα
να το συνειδητοποιήσουν και να το κάνουν όλοι.
Κανείς δεν μπορεί να το αποφύγει πια.
ΤΣΕΝΑΪ, ΙΝΔΙΑ
Αλλού στην Ινδία
το πρόβλημα δεν ήταν η μόλυνση, μα η ποσότητα.
Το 2019
μια πόλη δέκα εκατομμυρίων βίωσε το άλλοτε αδιανόητο,
αλλά πλέον όλο και πιο συνηθισμένο.
Την Ημέρα Μηδέν,
όταν μια πόλη ξεμένει από πόσιμο νερό.
Όλοι στο Τσενάι θέλουν ένα πράγμα.
Κι αυτό είναι το νερό.
Το Τσενάι έχει πολλές κρίσεις με το νερό. Πέρυσι δεν έβρεξε καθόλου.
Δεν υπάρχουν υπόγεια ύδατα, και τα όμβρια δεν περνάνε από επεξεργασία
και δεν συνδέονται με όλες τις πηγές.
Πολλά διαμερίσματα
βασίζονται σε βυτιοφόρα για νερό.
Πρόσφατα, τα βυτιοφόρα νερού απέργησαν για πέντε μέρες.
Τα διαμερίσματα έμειναν χωρίς νερό.
Η κατάσταση χειροτερεύει μέρα με τη μέρα. Ο κόσμος πρέπει να δράσει.
Σε αντίθεση με τα δέκα εκατομμύρια του Τσενάι
που θέλουν απελπισμένα νερό,
οι σχεδόν 200 οικογένειες σ' αυτά τα διαμερίσματα δεν θέλουν.
Πώς κατάφεραν να αποφύγουν τη δαπανηρή αγορά νερού από βυτιοφόρα;
Με ευρηματικότητα.
Ως έφηβη, δεν το σκεφτόμουν πολύ,
αλλά ως μητέρα,
θέλω να δώσω σημαντικά πράγματα, όπως καθαρό νερό, στο παιδί.
Πάμε πόρτα-πόρτα κι εξηγούμε
πώς γίνεται η συλλογή όμβριων υδάτων.
Εκπαιδεύτηκαν πλέον όλοι και το κάνουν.
Δεσμευτήκαμε ως κοινότητα
ότι δεν θα αγοράσουμε ούτε μια σταγόνα νερό.
Αποφασίσαμε να αναβαθμίσουμε
τη μονάδα επεξεργασίας λυμάτων.
Θα αναβαθμίσουμε τη μονάδα επεξεργασίας νερού.
Θα αναβαθμίσουμε το σύστημα συλλογής ομβρίων υδάτων.
Περνάνε απ' τα αυλάκια συλλογής
και πάνε στο πηγάδι, οπότε χρησιμοποιούμε το νερό
μέσα στο συγκρότημά μας.
Όλες αυτές οι αναβαθμίσεις
μας προσέφεραν εκπληκτικό αποτέλεσμα.
Βλέπετε πίσω μου έναν πανέμορφο, μεγάλο, πράσινο κήπο.
Ίσως σκέφτεστε
"Πού βρίσκουν τόσο νερό για τόση πρασινάδα;"
Δεν είναι υπόγεια ύδατα.
Είναι νερό που επαναχρησιμοποιείται απ' τη μονάδα επεξεργασίας λυμάτων.
Οπότε, ο κήπος φαίνεται πλούσιος.
Κοιτώντας απ' το παράθυρο τις κοντινές κοινότητες,
αναρωτιέμαι αν έχουν το ίδιο σύστημα διαχείρισης νερού
που έχουμε στη δική μας κοινότητα.
Αυτό θα βοηθούσε όλα τα προβλήματα με την κρίση νερού.
Θεωρούμε πολύτιμη κάθε σταγόνα νερού και δεν τη σπαταλάμε.
Ωφελούμαστε όλοι.
Αντιμετωπίζοντας το πρόβλημα τοπικά,
με αλλαγή στα συστήματα, όχι στην τεχνολογία,
μειώνεις το κόστος κεφαλαίου, διευκολύνεις την επαναχρησιμοποίηση.
Επιστρέφω στο θέμα της έλλειψης.
Η επαναχρησιμοποίηση νερού
είναι απ' τους πιο αποδοτικούς τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος.
Στρεφόμαστε όλο και πιο πολύ
στην έμμεση επαναχρησιμοποίηση και στην ανακύκλωση νερού.
Στην Καλιφόρνια είδαμε την εξοικονόμηση νερού σε επίπεδο δήμου.
Στην Ινδία είδαμε τους κατοίκους ενός συγκροτήματος στο Τσενάι
να παίρνουν την παροχή νερού στα χέρια τους.
Γίνεται άραγε σε ακόμη μικρότερη κλίμακα;
Εννοείται.
ΛΕΟΥΑΡΝΤΕΝ, ΟΛΛΑΝΔΙΑ
Εδώ, στην Ολλανδία,
μια ομάδα που λέγεται The Dutch Water Alliance
παρουσίασε πρωτοποριακή τεχνολογία
ανακύκλωσης νερού μέσα στο ίδιο μας το σπίτι.
Στη βιομηχανία
λαμβάνονται μέτρα για τη μείωση χρήσης νερού.
Και στη γεωργία.
Τώρα εξαρτάται από εμάς και τους καταναλωτές.
Σπαταλάμε πολύ νερό, κι είναι πολύ εύκολο,
γιατί η πηγή είναι ήδη στο σπίτι μας.
Το Hydraloop είναι οικιακό σύστημα ανακύκλωσης γκρίζου νερού.
Ανακυκλώνει το νερό της μπανιέρας και του πλυντηρίου.
Το καθαρίζει ώστε να χρησιμοποιηθεί
σε καζανάκι, πλυντήριο, κήπο και πισίνα.
Δημιουργήσαμε έναν νέο και πρωτοποριακό τρόπο καθαρισμού του νερού.
Χρησιμοποιούμε έξι υπάρχουσες τεχνικές. Τις συνδυάσαμε σε μία.
Είναι όλες απλές τεχνικές.
Επεξεργάζονται το νερό ώστε να είναι καθαρό κι ασφαλές.
Είναι πιστοποιημένες σύμφωνα με υψηλά διεθνή πρότυπα
ώστε το νερό να ξαναχρησιμοποιείται.
Σ' έναν μήνα εξοικονομήσαμε 3.000 λίτρα νερό.
Κι αυτό είναι πολύ νερό.
Εξοικονομούμε ως και 30.000 λίτρα τον χρόνο.
Όραμά μας είναι σε 20 χρόνια
να μη χτίζεται σπίτι χωρίς δικό του σύστημα ανακύκλωσης νερού.
Αν δεν αρχίσεις…
να ζεις με βιώσιμο τρόπο, κομμάτι του οποίου είναι και το νερό,
θα είναι καταστροφικό για όλο τον κόσμο.
Σε δέκα χρόνια
στον πλανήτη θα υπάρχουν 8,5 δισ. άνθρωποι,
κι αν μόνο το 5% από αυτούς ανακυκλώνουν νερό στο σπίτι,
θα σταματήσει η υπερκατανάλωση νερού στον πλανήτη.
Τόση είναι η δύναμη της οικιακής ανακύκλωσης νερού.
Πολλές καινοτομίες διήθησης νερού
αναπτύχθηκαν πολύ μακριά
απ' τον γαλάζιο πλανήτη που θέλουμε να συντηρήσουμε.
Είναι δαπανηρή η μεταφορά νερού στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό,
δεκάδες χιλιάδες δολάρια ανά λίτρο.
Η NASA ασχολείται με την ανακύκλωση νερού.
Στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό τώρα
η μόνη πηγή νερού είναι ανακυκλωμένα ούρα
κι ανακυκλωμένο συμπύκνωμα υγρασίας,
δηλαδή το νερό απ' την ανάσα μετά την κατανάλωση φαγητού.
Αναπτύξαμε τεχνολογίες που μιμούνται τη λειτουργία του λεπτού εντέρου.
Εξετάσαμε πώς δουλεύει,
πώς το λεπτό έντερο έχει αναγεννητικές ικανότητες.
Μετά χρησιμοποιήσαμε γενετική μηχανική
κι άλλες τεχνολογίες για να φτιάξουμε μεμβράνες ανακύκλωσης νερού.
Το μόνο που χρειάζεται είναι μια κούπα νερό,
η οποία θα ανακυκλώνεται συνεχώς.
Είναι συναρπαστικό να βλέπει κανείς τους καινοτόμους,
συχνά με λιγοστούς πόρους,
να σώζουν τις κοινότητες και να αναχαιτίζουν την κρίση του νερού.
Αλλά δεν μπορούμε να αφήσουμε να βρουν τις λύσεις οι ειδικοί,
οι μηχανικοί, οι πρωτοπόροι οραματιστές.
Έχουμε όλοι την ευθύνη να δράσουμε,
και μάλιστα τώρα, για να φτιάξουμε έναν γενναίο μπλε κόσμο.
Αν δούμε αυτά τα παραδείγματα
όπου οι λύσεις εφαρμόζονται ήδη και λειτουργούν,
είναι ενθαρρυντικό.
Το θέμα είναι να προσαρμοστούμε, και μάλιστα πιο γρήγορα.
Πρέπει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης,
να αποδεχτούμε τις νέες ιδέες, κι αυτό εξαρτάται από εμάς.
Για κάποιους από εμάς,
η δράση ίσως είναι η πίεση στους φορείς για προοδευτικότητα
σε ό,τι έχει να κάνει με ύδρευση κι αποχέτευση.
Άλλοι ίσως χρησιμοποιήσουν τις ικανότητές τους για να βρουν λύσεις.
Αναρωτηθείτε, λοιπόν,
τι μπορείτε να κάνετε για να συμμετέχετε στη λύση.
Οι απαντήσεις είναι γύρω μας.
Μπορούμε να προσέχουμε πόσο νερό καταναλώνουμε εμείς,
η οικογένεια κι οι φίλοι μας.
Μπορούμε να ερευνήσουμε νέες τεχνολογίες σαν αυτές που είδαμε
και να τις εφαρμόσουμε στο σπίτι, στη δουλειά, στην κοινότητα.
Μπορούμε να στηρίξουμε εταιρείες πρωτοπόρες στη διαχείριση νερού.
Και να ενθαρρύνουμε εταιρείες
να αναθεωρήσουν την πολιτική τους σχετικά με το νερό.
Να πιέσουμε τις τοπικές κι εθνικές κυβερνήσεις
να αναλάβουν δράση.
Γράμματα, μέιλ, λίστες υπογραφών,
καμπάνιες στα μέσα δικτύωσης.
Όλα αυτά μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Είναι ένα πρόβλημα που λύνεται.
Ξέρουμε τις λύσεις.
Τις δοκιμάσαμε, τις είδαμε εκεί έξω.
Μπορούμε να το λύσουμε.
Το θέμα είναι να συνδυάσουμε όλα τα επιχειρηματικά μοντέλα
και να πείσουμε τις κυβερνήσεις να ρυθμίσουν την ανακύκλωση νερού.
Δεν μας εμποδίζει η τεχνολογία
να βρούμε λύσεις.
Το θέμα είναι η χρηματοδότηση, η πολιτική και οι πολιτικές.
Οι τράπεζες ελέγχουν το παγκόσμιο χρήμα.
Αν οι τράπεζες απαιτούσαν για κάθε δάνειο που δίνουν
να γίνεται σωστή διαχείριση του νερού,
θα ήταν σπουδαία ευκαιρία.
Μια απλή πρόταση
στο κοινό για το νερό είναι "Απαιτήστε περισσότερο, καλύτερο".
Υπάρχει.
Απαιτείται ισχυρή ηγεσία
για να παρθούν αποφάσεις για αχαρτογράφητες περιοχές.
Πρέπει να γίνει, γιατί είναι το σωστό.
Το σωστό για την κοινωνία και για το περιβάλλον.
Είναι το σωστό για το μέλλον της ανθρωπότητας.
Για κάποιους από εμάς, η δράση ίσως έχει τη μορφή
της αναγνώρισης της αξίας του νερού
και της προθυμίας να πληρωθεί το τίμημα του πολύτιμου πόρου,
ακόμα και σε περιοχές που φαντάζει άφθονος.
Όπως η κλιματική αλλαγή έδωσε έναυσμα για τον ακτιβισμό,
έτσι και η κρίση του νερού απαιτεί μαζική κινητοποίηση
απ' όσους νοιάζονται για το μέλλον μας.
Πιστεύω ότι δημιουργούμε ένα κίνημα
στη νέα γενιά, η οποία δεν θα ανεχτεί
τον κατεστημένο τρόπο.
Κάθε θετικό μας βήμα,
κάθε καινοτομία που εφαρμόζουμε,
κάθε προοδευτική πολιτική που θεσπίζουμε
μετακινεί τον δείκτη όλο και πιο μακριά απ' την καταστροφή.
Μπορεί να συμβεί όσο ζούμε. Πρέπει να συμβεί όσο ζούμε,
αλλιώς ο κόσμος θα αλλάξει για τα παιδιά μας.
Θέλουμε να δεσμευτεί η κυβέρνηση
να επενδύσει χρήματα, να στηρίξει τα συστήματα αποχέτευσης
ώστε να τα έχουν όλοι.
Οραματιζόμαστε τη μέρα όπου όλοι θα έχουν πόσιμο νερό κι αποχέτευση.
Θέλουμε να γίνει όσο ζούμε.
Είμαστε στα πρόθυρα της απελπισίας.
Δεν έχουμε απελπιστεί ακόμα.
Αν συνεργαστούμε, θα κάνουμε τη διαφορά.
Αν δούμε τους ανθρώπους που κάνουν υπέροχα πράγματα,
εμπνεόμαστε, γιατί σκεφτόμαστε ότι μπορούμε να κάνουμε τη διαφορά.
Πόσο τυχεροί είμαστε που θα το λύσουμε;
Σε 100 χρόνια, θα εύχονται να μπορούν να λύσουν τόσο μεγάλο πρόβλημα.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη