Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎แม่
‎แม่ หันมาสิ
‎แม่ หันมาสิ แม่ออกรายการโททัลลี่ฮิดเดนวิดีโอ
‎ทักทายสิคะ ร้องเลย
‎เรามีแขกเต็มบ้านเลย ‎ไว้ค่อยโทรกลับได้ไหม โอเค
‎สวัสดี คุณชื่ออะไรคะ
‎"คุณออกกล้องเคนดิต"
‎มองกล้องอันเล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ในมุมหลังตู้สิ
‎- ยืนใกล้ไปหรือเปล่า ‎- ใช่ นั่นคือกล้อง
‎- พ่อไม่มีสมาธิ เรเชล ‎- ร้องสิ
‎- น้ำห้ากระป๋อง โอ้โฮ ‎- น้ำห้ากระป๋อง
‎เรเชล เทปนี้จะต้องน่าเบื่อน่าดู
‎ถ่ายแม่เทน้ำห้ากระป๋องใส่เหยือกเนี่ยนะ
‎โอเค แม่ พ่อ แนะนำตัวเองหน่อย
‎- คุณเริ่มก่อน ‎- โอเค
‎แม่ชื่อแคเรน เมสัน
‎พ่อชื่อแบร์รี่ เมสัน
‎เราเป็นเจ้าของร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ‎ตั้งแต่ปี 1982
‎นั่นก็เมื่อ 33 ปีที่แล้ว
‎ซึ่งถือเป็นร้านที่เปิดมานานมาก
‎บอกหน่อยได้ไหมว่า ‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์คืออะไร
‎(เรเชล เมสัน) ‎(ลูกสาวของแคเรนกับแบร์รี่)
‎เอาละ จอช ช่วยบรรยายครอบครัวของเราที
‎พ่อแม่เราเป็นยังไง
‎(จอช เมสัน) ‎(ลูกชายของแคเรนกับแบร์รี่)
‎ผมว่าครอบครัวของเราค่อนข้างประเพณีนิยม
‎เราเป็นครอบครัวธรรมดาๆ ที่กลมเกลียว
‎ฉันหมายถึงถ่ายรูปเรา
‎นี่ ไมก้าห์ หยุดนะ ไมก้าห์ ไม่เอาน่า
‎เราพยายามทำให้ครอบครัวเราดูสมบูรณ์แบบ
‎ไมก้าห์ ลูกขยับ
‎แน่นอนว่าแม่เป็นหัวหน้าครอบครัว
‎แต่แม่ก็เป็นคนอ่อนโยนด้วย
‎เอาอีกรอบ
‎แม่เป็นคนมุ่งมั่น
‎และคว้าสิ่งที่ต้องการสุดกำลัง...
‎(ไมก้าห์ เมสัน) ‎(ลูกชายของแคเรนกับแบร์รี่)
‎...แล้วพ่อเป็นคนยังไง
‎อย่าชนเสาล่ะ
‎พ่อเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่มีความสุขอยู่ตลอดเวลา
‎พ่อเป็นคนมีความสุข
‎แสงสีแดงตรงนี้แปลว่าอะไร
‎- พ่อ หนูลงไปในนี้ได้ไหม ‎- ได้
‎พ่อ
‎คำที่บรรยายถึงพ่อคือ
‎"มองหาผู้ชายหัวล้านที่ยิ้มร่าสิ"
‎ทุกครั้งที่พ่อหลงทางในห้าง
‎พ่อกับแม่เหมือนเป็นคู่ตำรวจดีตำรวจเลว
‎แม่เป็นคนที่...
‎แม่คงไม่มีวันพูดว่าแม่เป็นคุณแม่ผู้จัดการทีม
‎แต่ว่าแม่เป็นคุณแม่ลูกสามที่มีอาชีพการงาน
‎เราไม่อยากให้ลูกๆ รู้เลยว่าเราทำอะไร
‎เพราะเรานึกว่าคนอื่นอาจไม่เล่นกับลูก
‎ปินญาตาอันนี้หนังเหนียวจริงๆ
‎เราไม่เคยคุยเรื่องนั้น
‎เป็นที่รู้กันว่าครอบครัวเราเป็นแบบนั้น
‎ในครอบครัวเราจะไม่คุยเรื่องกิจการครอบครัว
‎ถ้ามีใครถามว่าพ่อแม่เราทำอะไร
‎คำตอบที่เป็นทางการคือ "เปิดร้านหนังสือ"
‎"เราเป็นเจ้าของร้านหนังสือ"
‎เราบอกทุกคนว่าอย่างนั้น
‎บางครั้งเราก็ต้องไปที่ร้าน
‎เพราะแม่ต้องแวะไปที่ร้าน ‎ระหว่างพาเราไปส่งที่บ้าน
‎เราถูกกำชับไว้ว่า
‎เวลาเราเดินผ่านบางโซนในร้าน ‎เราต้องก้มหน้าจ้องพื้นอย่างเดียว
‎"อย่ามองไปรอบๆ มองพื้น"
‎แต่แน่นอนว่า...
‎ต้องมีมองบ้างแหละ
‎ครั้งหนึ่งผมเจอวิดีโอเทปหลังรถของแม่
‎ผมก็เลยรีบคว้าเอาเทปไปซ่อน ‎แล้วเฝ้ารออยู่หลายเดือน
‎ในที่สุดก็มีวันที่ทุกคนไม่อยู่บ้าน
‎ผมรีบวิ่งไปหยิบเทปจากที่ซ่อน
‎ปรากฏว่าเป็นเทปเบต้า ผมเลยอดดู
‎(ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์)
‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์เป็น...
‎ร้านหนังสือ
‎และธุรกิจหนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
‎(ผลงานภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)
‎(ลูกค้าต้องอายุถึง 18)
‎(หนังสือสารคดีเกย์)
‎ฉันเห็นร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์บ่อย
‎และฉันนึกว่ามันเป็นแค่ร้านหนังสือ
‎ที่มีธีมละครสัตว์
‎แต่แล้วพอเข้าไปข้างใน ‎ฉันถึงรู้ว่ามันเป็นมากกว่าแค่ร้านหนังสือธรรมดา
‎มันมีโซนหนังโป๊โดยเฉพาะ
‎ปอ-โอ-ไม้ตรี
‎คือดี
‎ผู้จัดหาสื่อทางเพศชั้นดี
‎ให้กับคนกามวิตถารทั่วอเมริกา
‎นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ร้านหนังสือเซอร์คัสโด่งดัง
‎พวกเขาทำให้ผู้ชายเหล่านี้ ‎กล้าสำรวจเพศสภาพของตนเอง
‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ‎เป็นสถานที่ปลอดภัยในการหาเกย์คนอื่นๆ
‎มีคนเดินอ่อยหาคู่ในโซนหนังสือ
‎มันเป็นศูนย์กลางจักรวาลชาวเกย์ในละแวกนั้น
‎(เวสต์ฮอลลีวูด)
‎ลักษณะทั่วไปอย่างหนึ่ง ‎ของรายการทูออนเดอะทาวน์
‎คือการได้เห็นถนนที่โด่งดังทั้งในทางดีและร้าย ‎ในแคลิฟอร์เนียตอนใต้
‎และในคืนนี้ ลู ลอเรนจะพาพวกเรา ‎ไปซานตาโมนิกาบูเลอวาร์ดกับเขา
‎นี่คือโฉมหน้าของซานตาโมนิกาบูเลอวาร์ด ‎ที่คนนอกส่วนใหญ่คุ้นเคย
‎แต่ถนนเส้นนี้มีมุมที่เป็นส่วนตัวด้วย
‎ซึ่งคนนอกจะมองเห็นก็ต่อเมื่อพวกเขารู้ตัวว่า
‎คนส่วนใหญ่ในละแวกนี้เป็นผู้ชายเกือบหมด
‎ปีแรกที่ผมย้ายมาอยู่ลอสแอนเจลิส
‎ผมเจอสถานที่ที่ยอมรับผม
‎คนส่วนใหญ่ในเวสต์ฮอลลีวูดเป็นหนุ่มเกย์อายุน้อย
‎คนเรียกที่นั่นว่า บอยส์ทาวน์
‎สมัยนั้นถ้าคุณเปิดตัว คุณเป็นอาชญากร
‎และคุณทำสิ่งที่แปลกประหลาด
‎ทั้งเรื่องการสะกิดเท้าในห้องน้ำ เดินอ่อยหาคู่
‎และการใช้รหัสสีผ้าเช็ดหน้า
‎ไม่มีใครพูดเหรอว่า "ฉันไปหลบในมุมดีกว่า
‎หัวหน้าฉันอาจมาเห็นเข้า"
‎ไม่ ที่นี่ชาวเกย์มีเสรีภาพและไม่มีปัญหาอะไร
‎ผมชื่ออเล็กซี่ โรมานอฟ...
‎(อเล็กซี่ โรมานอฟ) ‎(นักสิทธิแอลจีบีที)
‎...และผมเป็นคนกลุ่มสุดท้ายที่ยังมีชีวิตอยู่
‎จากการประท้วงที่บาร์แบล็กแคต
‎วันส่งท้ายปีเก่าปี 1966
‎มีตำรวจเข้ามาบุกบาร์สองแห่ง
‎สักสองสามวินาทีหลังเที่ยงคืน
‎หลังพวกเขาเปิดเพลง "สามัคคีชุมนุม" ‎ที่บาร์แบล็กแคต
‎ตำรวจก็บุกเข้ามาจับกุมคนที่จูบกัน
‎พวกเขาหวาดกลัว
‎เพราะถ้าถูกเปิดโปงว่าเป็นเกย์ ‎พวกเขาอาจตกงาน
‎และเสียบ้าน
‎เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้มี ‎การประท้วงต่อต้านตำรวจใช้ความรุนแรง
‎นอกบาร์เกย์ที่เก่าแก่ที่สุดในลอสแอนเจลิส
‎แบล็กแคตและนิวเฟซ
‎ตอนนั้น นั่นเป็นการประท้วง ‎ครั้งใหญ่ที่สุดในประเทศ
‎เหตการณ์นั้นเกิดขึ้นสองปี ‎ก่อนการจลาจลสโตนวอลล์
‎บาร์นิวเฟซได้กลายมาเป็น ‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์
‎ร้านหนังสือนั้นสำคัญมาก
‎เพราะในร้านนั้น ‎มีวรรณกรรมเกี่ยวกับชีวิตของเรา
‎เราเป็นกลุ่มคนที่หลบซ่อน ไม่พูดอะไร
‎ที่คุณไม่พูดถึง เพราะพวกเราน่าขยะแขยง
‎ผมอธิบายไม่ถูกว่ามันแตกต่างแค่ไหน
‎การรักร่วมเพศเป็นเรื่องที่ต่ำทรามมาก...
‎(บิลลี่ มิลเลอร์) ‎(ผู้จัดพิมพ์นิตยสาร)
‎สื่อลามกมีพื้นที่ในชุมชนชาวเกย์เสมอ
‎เพราะเราไม่เคยเห็นอะไรแบบนั้นเลย
‎การได้เห็นผู้ชายเปลือยกายและไม่หวาดกลัว...
‎(ดอน นอร์แมน) ‎(ลูกค้า)
‎มันทำให้เราภาคภูมิใจมาก
‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ‎ทำให้ผมได้เห็นเป็นครั้งแรก
‎ว่าผมไม่ใช่คนเดียวที่เป็นเกย์
‎สมัยนั้นการเป็นเกย์ไม่ง่ายเลย
‎และร้านหนังสือนี้
‎มันทำให้ผมปลอดภัย ‎มันทำให้ผมไม่ตกอยู่ในอันตราย
‎วันนี้ยอดขายเป็นยังไง
‎ลูกค้าค่อนข้างน้อย
‎แล้วก็เยอะขึ้น
‎เหมือนทุกวันสินะ
‎ดูเหมือนวิดีโอเทปขายออกบ้างนี่
‎- ใช่ ‎- เหรอ
‎- ใช่ ‎- นิดนึง
‎ฉันเพิ่งเห็นกล่องนี้เมื่อเช้า
‎มีคนเอาวิดีโอเทปหนังโป๊รักต่างเพศมาให้ ‎และมันมีสภาพดีมาก
‎ฉันไม่รู้นะว่าใครจะมาซื้อหนังโป๊รักต่างเพศ
‎แต่เราไม่ได้จ่ายเงิน
‎เราเอาหนังสือที่ขายราคาหนึ่งดอลลาร์แลกมา
‎นี่คือยา นี่คือแหวนอวัยวะเพศชาย
‎ทำไมอันนี้ไปอยู่ตรงนั้นล่ะ
‎ฉันไม่รู้ว่าอันนี้ไปตรงนั้นทำไม
‎เอาละ
‎มีคนบอกว่าเรามีหนู
‎เมื่อเช้ามีพนักงานคนหนึ่งเห็นหนูข้างหลังนี่
‎ซึ่งไม่มีอาหาร แต่เราอยากจับหนูให้ได้
‎ก่อนมันตัดสินใจออกไปกินขนมหน้าร้าน
‎ด้านหน้าร้านมีสินค้าขายดีที่สุดของเรา
‎นิตยสารแฮนด์จอบที่อยู่ตรงนี้เพิ่งจะเลิกตีพิมพ์ไป
‎ตอนนี้เขาหันไปทำฟาร์มไก่ปลอดสาร
‎เวลาแม่สั่งของจากเขา ‎เราก็จะมาคุยกันเรื่องไก่ของเขา
‎เอาละ ตรงนี้เป็นโซนผู้ใหญ่
‎โด่งดัง
‎นี่เป็นโซนที่ดีที่สุดของเราโซนหนึ่ง
‎อันนี้มีชื่อว่า "เคยดูไปแล้ว"
‎และนี่เป็น...
‎ดีวีดีหนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
‎ที่ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ลูกค้ามาซื้อไปจากเรา
‎แม่ไม่รู้ว่าอันนี้ดีมากหรือเปล่า
‎มีอยู่ช่วงหนึ่งที่เราจัดโปร ‎ซื้อหนึ่งแถมหนึ่งสำหรับอันนี้
‎มันมีชื่อว่า "นู๊ดแอนด์รู้ด" ‎กำกับโดยคาร์ล สแตนยอน
‎แต่ขนาดตั้งราคา 3.95 ดอลลาร์
‎มันก็ขายไม่ค่อยออกซะที
‎บางวันเวลาแม่เข้ามาทำงาน
‎แม่รู้สึกเหมือนแม่มัวแต่ทำงานที่ไม่มีประโยชน์
‎แม่จะลดราคาหนังเจ็ดดอลลาร์เหลือสามดอลลาร์
‎และย้ายมันจากกำแพงฝั่งนี้ไปไว้ฝั่งนั้น
‎เราเป็นกิจการที่กำลังเข้าสู่สภาพออดๆ แอดๆ
‎แม่ตั้งใจจะเป็นนักข่าว
‎แม่ไม่เคยตั้งใจจะเปลี่ยนเส้นทางเลย
‎แต่สถานการณ์คงเปลี่ยนเส้นทางชีวิตแม่
‎แต่ถ้านายดูบทความแรกๆ ที่แม่เขียน
‎แม่สัมภาษณ์แลร์รี่ ฟลินท์ ‎เขียนข่าวเกี่ยวกับการสั่งปิดร้านสื่อลามก
‎- เหรอ ‎- ใช่
‎- นั่นข่าวแรกๆ ของแม่เหรอ ‎- ใช่
‎ผมไม่เคยรู้มาก่อน
‎ฉันก็ไม่รู้ จนไปเจอบทความของแม่
‎นี่เป็น...
‎กลุ่มพนักงานของเราที่เดย์ตัน
‎โห แม่แต่งตัวออกจะเซ็กซี่ด้วย
‎ใช่แล้ว แม่หุ่นดีนะเนี่ย ดูสิ
‎เฮ้ย
‎- ใช่ ‎- เฮ้ย
‎แต่เรเชล ลูกจะเอาของพวกนี้ไปทำอะไร
‎นี่มันก็แค่เรื่องที่แม่เคยมีส่วนร่วมเฉยๆ
‎ก็แม่ไม่ใช่คนทำสารคดีนี่นา
‎ลูกก็เหมือนกัน
‎แต่ถ้าลูกอยากเอามันไปทำเป็นภาพปะติด...
‎แม่ หนูไม่รู้ว่าจะเอามันไปทำอะไร
‎เลิกตำหนิความเปลี่ยนแปลงที่เป็นไปได้จะได้ไหม
‎หนูอยากหาบทความฟลินท์
‎ดูนี่สิ
‎"มีผู้ถูกจับกุมหกคนในการบุกปิดร้านสือลามก"
‎นี่อาจเป็น...
‎"เมื่อวันศุกร์ ระบบตุลาการ ‎ได้ทำงานด้วยความเร็วสายฟ้าแลบ
‎ในคดีของชายหกคนที่ถูกกล่าวหา ‎ข้อหาขายสื่ออนาจาร
‎ในร้านหนังสือผู้ใหญ่ กลางเมืองซินซิแนตี"
‎ฉันกับแคเรนเจอกันสมัยมัธยมปลาย
‎เธอเป็นคนเข้าสังคมง่าย อยากรู้อยากเห็น
‎เธอสนใจไปหมดทุกเรื่อง
‎แคเรนอยากเป็นนักข่าวมาโดยตลอด
‎งานหนังสือพิมพ์ของแท้ที่แรกของแม่ ‎คือที่วอลล์สตรีตเจอร์นัลในชิคาโก
‎จากนั้นหนังสือพิมพ์ซินซิแนติเอ็นไควเออร์ก็จ้างแม่
‎บรรณาธิการมาถึงแล้ว
‎นี่เป็นการเริ่มต้นวันทำงานที่สำนักพิมพ์
‎แม่เชี่ยวชาญด้านกระบวนการยุติธรรมทางอาญา
‎โปรเจกต์พิเศษของแม่คือการสัมภาษณ์
‎ผู้พิพากษาศาลสูงสุดชื่อพอตเตอร์ สจ๊วต
‎ผู้โด่งดังเรื่องการตัดสินเรื่องความอนาจาร ‎ซึ่งเขากล่าวว่า
‎"ผมอธิบายไม่ถูกว่าอะไรอนาจาร ‎แต่ผมจะดูออกเมื่อได้เห็น"
‎แม่ได้สัมภาษณ์แลร์รี่ ฟลินท์ ‎เกี่ยวกับซีรีส์เรื่องบาร์ฮัสต์เลอร์
‎ผมไม่น่ามาอยู่ในบทสัมภาษณ์นี้เลย
‎เพราะถ้าผมไม่ได้วิ่งหนีออกจากบ้าน ‎ตอนอายุ 12...
‎(แลร์รี่ ฟลินท์) ‎(ผู้ตีพิมพ์นิตยสารฮัสต์เลอร์)
‎...ผมคงยังทำไร่เลี้ยงสัตว์อยู่เลย
‎เห็นได้ชัดว่าเขามีแนวคิดที่ใหญ่พอสมควร
‎และมันดูเหมือนเขาจะประสบความสำเร็จมาก
‎เกิดอะไรขึ้นในรูปที่แม่ชะเง้อไปดูรถเหรอ
‎มีคนอยู่ในบ้านหลังหนึ่ง
‎และพวกเขาพยายามไล่เขาออกมา
‎แม่ว่ามีคนยิงปืนด้วย
‎เธอต้องการเรื่องราวที่น่าสนใจมากขึ้นเสมอ
‎เธอชอบทำเรื่องยากๆ
‎แม่ไม่เคยคิดเลยว่าจะอยากเลิกเขียนข่าว
‎แต่เนื้อข่าวที่ดีมักเป็นเรื่องราว ‎โศกนาฏกรรมของใครบางคน
‎(ผู้หญิงสี่คนถูกฆ่า)
‎แม่ทำข่าวเครื่องบินตก ข่าวฆาตกรรม
‎ข่าวรถชน
‎พอถึงจุดหนึ่ง ถ้าเราไม่จิตตก
‎เราก็จะพูดว่า "พอกันที"
‎แม่ออกมาเยี่ยมพ่อแม่ที่แอล.เอ.
‎ตอนนั้นแม่นึกว่าแม่จะไปเป็น ‎นักเขียนฟรีแลนซ์ที่รัฐอะแลสกา
‎แม่ไม่ได้ไปรัฐอะแลสกา
‎และแม่ไม่ได้ทำงานเป็นนักเขียนฟรีแลนซ์เลย
‎เจอกันตอนนั้นเหรอ
‎เราเจอกันในงานปาร์ตี้ชาวยิวโสด ‎ที่วูดแลนด์ฮิลส์
‎มันค่อนข้างมืด
‎พ่อไม่รู้ว่าทำไมงานถึงเริ่มดึก
‎พอแม่ไปถึงงานปาร์ตี้
‎ผู้หญิงบางคนกำลังจะกลับ ‎พวกเขาบอกว่า "งานปาร์ตี้ห่วยแตก
‎มากับเราไหมล่ะ"
‎แม่ตอบว่า "ฉันอุตส่าห์ขับรถมาตั้งไกล ‎ขออยู่สักหน่อยดีกว่า"
‎พ่อเห็นแสงประกายที่ปลายบุหรี่มวนหนึ่ง
‎พ่อพูดว่า "ดูท่าตรงนั้นจะมีสาวอยู่ด้วย"
‎เขาเข้ามาหาแม่แล้วเราก็เริ่มคุยกัน
‎มันเป็นบทสนทนาที่น่าสนใจมาก
‎พ่อมองไม่เห็นเธอเลย
‎มองไม่เห็นหน้าเลย มันมืดมาก
‎เขาชวนแม่ไปดื่มกาแฟ
‎พ่อได้เห็นหน้าเธอเป็นครั้งแรก ‎ตอนเธอเดินเข้ามา
‎พ่อว่าเธอสวย
‎หลังจากนั้นเราก็ไปเที่ยวกันตลอด
‎เขามีมอเตอร์โซค์
‎แม่ไม่ค่อยชอบเลย
‎และเราแต่งงานกันภายในเจ็ดเดือน
‎แม่แต่งชุดสีฟ้า
‎เขาสวมเสื้อแจ็กเก็ตที่เราซื้อมาห้าดอลลาร์
‎- ลดราคา ‎- ใช่
‎มีลายทางสีสันสดใสเยอะเลย
‎ฉันจำได้ว่าเธอบอกว่าเขาเป็นอัจฉริยะ
‎เป็นนักประดิษฐ์
‎พ่อเริ่มต้นจากยูซีแอลเอ
‎ภาควิชาภาพยนตร์
‎จิม มอร์ริสันกับเรย์ แมนแซเรค ‎เพื่อนของเขา...
‎(จิม มอร์ริสัน) ‎(เดอะดอร์ส - ปี 1996)
‎...พวกเขาชอบอยู่ด้วยกัน
‎และในเมื่อเราเรียนภาควิชาเดียวกัน
‎เราถ่ายหนังด้วยกัน
‎แต่เกิดอะไรขึ้น
‎ทำไมพ่อแม่ของผม รัฐ ‎หรือมหาวิทยาลัยคิดการณ์ไกลล่ะ
‎พ่อได้ทำงานแรกในวงการภาพยนตร์ ‎กับลินวูด ดันน์
‎ตอนพ่อไปทำงานกับเขาใหม่ๆ
‎เราเพิ่งจะทำสเปเชียลเอฟเฟกต์ ‎ของเรื่อง 2001 จอมจักรวาลเสร็จ
‎เปิดไฟ ผมบอกให้เปิดไฟ
‎จากนั้นก็มีเรื่องสตาร์ เทรค
‎เราทำเรื่องนั้นสามปี
‎พวกเขาใช้เครื่องวาดซีจีบนแผ่นฟิล์ม
‎เป็นเครื่องที่ใครๆ ก็ใช้ทำสเปเชียลเอฟเฟกต์
‎และในเมื่อพ่อมีความรู้เรื่องสีและแสง
‎พ่อเลยคิดค้นอุปกรณ์สำหรับเครื่องฟอกไต
‎เราต้องถอยกลับมาบอกก่อนว่า ‎พ่อเขาเป็นคนไข้โรคไต
‎โอเค พ่อคิดค้นอุปกรณ์ให้ปู่ จากนั้น...
‎คุณต้องบอกเหตุผลด้วย ในสมัยนั้น
‎แบร์รี่ไปฝึกฟอกเลือดของพ่อผ่านเครื่องฟอก
‎คืนแรกที่บ้าน มีหลอดแตกอันหนึ่ง เขาเกือบตาย
‎ใช่ เขาเกือบตาย
‎พ่อพูดว่า "ผมน่าจะทำเครื่องตรวจจับอันเล็กๆ
‎ที่ตรวจจับได้ว่าหลอดสีขาวกลายเป็นสีแดง
‎พ่อก็เลย...
‎หาทางทำจนได้
‎งั้นพ่อก็เอาทักษะความรู้ ‎ด้านเทคโนโลยีสเปเชียลเอฟเฟกต์ไปใช้
‎กับเครื่องมือทางการแพทย์
‎แต่ไม่มีประสบการณ์ด้านนั้นเลย
‎ใช่
‎เจ้าหน้าที่เทคนิคที่ฝึกพ่อโทรมาบอกว่า
‎"นี่ แบร์รี่ คุณต้องลาออก
‎อุปกรณ์คุณใช้งานดีมาก
‎ผมเลยเอามันไปเสนอให้บริษัท
‎ที่ผลิตเครื่องฟอกไตดู
‎และพวกเขาอยากสั่งอุปกรณ์นี้ 325 ชิ้น"
‎เราทำอาชีพเป็นนักคิดค้นอุปกรณ์ฟอกไต ‎ที่มีรายได้น้อยมาก
‎แต่แล้วค่าประกันภัยความรับผิดวิชาชีพแพทย์ ‎ก็ขึ้นมาอีก 35,000 ดอลลาร์
‎ในตอนนั้น นั่นเท่ารายได้พ่อเลย
‎หมอพวกนี้บอกว่า
‎"ถ้าคุณไม่มีปัญญาจ่ายค่าประกัน เราถอนตัว"
‎ตอนนั้นสภาพการเงินเราไม่ดีเลย
‎เรากำลังสร้างครอบครัว ‎และเราต้องหาทางเลี้ยงครอบครัว
‎หน่วยพื้นฐานของสังคม
‎คือครอบครัว
‎(ไซม่อน ลีส) ‎(อัยการเคาน์ตี - รัฐโอไฮโอ)
‎ซึ่งถ้าคุณทำลายมัน
‎คุณก็ทำลายสังคม
‎และผมมั่นใจเต็มเปี่ยมว่า
‎สื่อลามกและอนาจาร
‎ทำร้ายครอบครัว
‎ผมตัดสินใจมานานแล้ว ‎ถ้าคุณจะเป็นหมี จงเป็นหมีกริซลี
‎ผมจะไม่กลิ้งลงไปแกล้งตายให้เขา ‎หรือให้อัยการคนใดในอเมริกา
‎เพราะประเทศนี้เป็นของผม
‎เหมือนกับที่มันเป็นของพวกเขา
‎ผมได้ใช้เวลาส่วนใหญ่ในยุค 70 และ 80
‎ไปกับการจัดการปัญหาการเซ็นเซอร์ทั่วประเทศ
‎- สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้พบค่ะ ‎- สบายดีไหม
‎คุณลงโฆษณาหาผู้แทนจำหน่ายรายย่อย ‎ในแอล.เอ.ไทมส์...
‎(แลร์รี่ ฟลินท์) ‎(ผู้ตีพิมพ์นิตยสารฮัสต์เลอร์)
‎...ก็เพราะสถานประกอบการต่างๆ
‎ไม่ยอมจำหน่ายนิตยสารนี้
‎ผมเลยเข้าหาร้านหนังสือ ‎และผู้แทนจำหน่ายอันดับรองหลายแห่ง
‎หนึ่งวันหลังพ่อขายลิขสิทธิ์เครื่องจักรของเรา
‎แคเรนก็เข้ามา พ่อยังไม่ตื่น
‎เธอเอาโฆษณาเต็มหน้าหนังสือพิมพ์
‎จากแลร์รี่ ฟลินท์มาให้ดู
‎ในนั้นเขียนว่าเขากำลังหาผู้แทนจำหน่าย
‎ก็มันเป็นอาชีพที่เราทำได้ เพราะว่าเรา...
‎เขาไม่มีอะไรทำเลย
‎ใช่ พ่อนอนตื่นสาย
‎เพราะเช้าวันนั้นไม่มีอะไรทำ
‎กระทั่งเธอเอาโฆษณามาปลุกพ่อ
‎พ่อคุยกับผู้หญิงคนหนึ่ง เธอบอกว่า
‎"คุณแค่ต้องส่งใบสั่งซื้อ ‎นิตยสาร 2,500 เล่มมาให้เรา"
‎แล้วพวกเขาจะให้เราเป็นผู้แทนจำหน่าย ‎ตราบใดที่เรามีรถกระบะ
‎พ่อก็ตอบไปว่า "ผมมีรถกระบะ"
‎จริงๆ แล้วไม่มีหรอก แต่ไปเช่าเอาก็ได้
‎ถ้าไม่มีรายได้ก็อยู่ไม่ได้
‎เราต้องคิดหาธุรกิจอะไรสักอย่าง
‎แบร์รี่ขับรถสเตชันวากอนคันเล็กๆ ของเรา ‎ไปที่ร้านเหล้าในแถบบ้านเรา
‎พ่อจะถามว่า ‎"ถ้าคุณซื้อจากผู้แทนจำหน่ายเจ้าประจำไม่ได้
‎คุณจะซื้อจากผมไหม"
‎และเมื่อจบวัน พ่อก็สั่งมา 2,500 เล่ม
‎พ่อกับแม่ของคุณเป็น ‎ผู้แทนจำหน่ายเจ้าแรกๆ ของเรา
‎ในแถบนี้
‎และพวกเขาขยับขยายกิจการ ขายดีมาก
‎พ่อบอกแคเรนว่า "มันง่ายมาก
‎ผมพยายามเรียกลูกค้าเพิ่มดีกว่า"
‎รายได้ของเรามากพอจะลอยคอได้
‎ในขณะที่เราคิดหาแผนการ
‎ในระหว่างนั้น ฟลินท์ได้ซื้อบริษัทนิตยสารที่อื่นๆ
‎เราเลยมีนิตยสารเกย์หลายแบรนด์
‎แบรนด์เดียว เรามีบลูบอย
‎บลูบอยเป็นสื่อตีพิมพ์เกย์ ‎อันแรกๆ ที่ประสบความสำเร็จมาก
‎ที่ไม่ใช่สื่อใต้ดิน
‎พวกเขามีปัญหาเรื่องการหาผู้แทนจำหน่าย
‎เลยมาหาผม
‎แล้วเขาก็มีของอันอื่น ฮอนโชและแมนเดต
‎ซึ่งเป็นนิตยสารเกย์อันดับต้นๆ ในตอนนั้น
‎เรามีนิตยสารหลายพันแบรนด์
‎นิตยสารถักไหมพรม ช่างไม้ ปืน มีครบหมด
‎- รีวิวหนังสือนิวยอร์ก ‎- ใช่ นิตยสารดีๆ ทั้งนั้น
‎เราจะพยายามสั่งนิตยสารที่ดีกว่า
‎- และพวกเขายอมขายให้เรา ‎- ดีกว่ายังไง
‎- เช่น นิตยสารรีวิวหนังสือนิวยอร์กไง ‎- ไม่
‎นิตยสารรีวิวหนังสือนิวยอร์กไม่เคยขายดีเลย
‎ที่ขายดีคือฮัสต์เลอร์
‎ผมจำได้ว่าเคยได้ยินว่า ‎แบร์รี่ขายนิตยสารฮัสต์เลอร์...
‎(เฟร็ดดี้ เบอร์โควิทซ์) ‎(อดีตพนักงาน)
‎...เซอร์คัส ออฟ บุคส์ ‎หรือบุคเซอร์คัสอยู่ในเส้นทางเขา
‎ร้านนี้ซื้อนิตยสารเกย์ทั้งหมด 600 แบรนด์
‎พ่อจะขนของขึ้นรถให้พวกเขาโดยเฉพาะ
‎บุคเซอร์คัสจ่ายบิลไม่ค่อยครบ
‎แบร์รี่เลยมองเห็นโอกาสแล้วกระโจนใส่
‎พอเขาหยุดจ่ายเงิน ‎พ่อก็ไปเจอกับผู้จัดการของเขา
‎เขาบอกว่า "เขาติดโคเคนงอมแงม
‎และเขาไม่จ่ายเงินใครเลย"
‎พ่อคิดได้ว่าน่าจะโทรไปหาเจ้าของที่ ‎แล้วเสนอเช่าหน้าร้านในราคาครึ่งหนึ่ง
‎จากนั้นเราก็เริ่มทำธุรกิจแล้ว ไม่มีปัญหาอีก
‎ยกเว้นเรื่องที่เจ้าของเก่า ‎ขู่ไว้ว่าสักวันจะมาฆ่าพ่อ และมัน...
‎แต่โชคดีที่ไม่โดนฆ่า
‎มันมีป้ายไฟร้านอันใหญ่ที่เขียนว่า "บุคเซอร์คัส"
‎และเราต้องเปลี่ยนชื่อร้าน
‎พ่อพูดว่า "เราน่าจะตัดป้ายชื่อตรงกลาง
‎สลับที่สองคำนั้น แล้วจ้างทำคำว่า ออฟ..."
‎ไม่เห็นรู้เลยว่าคุณสลับคำเฉยๆ
‎นั่นคือปรัชญาการทำกิจการร้านขายของของเรา
‎ต้องหาวิธีที่ประหยัดที่สุด เพราะสักวันอาจเจ๊ง
‎ถ้าลูกไปดูร้าน
‎ตอนนี้ทุกอย่างกำลังพัง
‎อย่าทำสบู่หล่น
‎ไหนดูซิว่าเรื่องนี้เขียนว่ายังไง
‎หาอะไรอยู่เหรอ
‎แม่แค่อยากหา
‎เรื่องที่ไม่ค่อยจะโจ่งแจ้งนัก
‎เขาอยากได้แบบไหน
‎เขาอยากได้ชายผิวขาวและไม่มีการสอดใส่
‎ฮอร์เฮ คนพวกนี้ดูผิวขาวไหม
‎- ครับ ขาว ทุกคนเลย ‎- ขาวหมดเลยเหรอ
‎โอเค ดี
‎โอเค งั้นเราจะเอาอันนี้
‎แล้วพวกนี้ดูขาวไหม
‎กล่องพวกนี้ใส่ดีวีดีเต็มกล่อง
‎เราทำหนังโป๊ในรายการนี้ทั้งหมด
‎- พ่อกับแม่ทำทั้งหมดนี่เลยเหรอ ‎- ใช่ เงินนี้แหละที่ส่งลูกเรียนตรี
‎วิดีโอพวกนี้ส่งหนูเรียนตรีเหรอ
‎มันช่วยแบ่งเบา
‎ส่วนใหญ่พวกนี้ถ่ายทำปีไหนเหรอ
‎ห้ามถ่ายรูปหนังสือยินยอมนะ ‎เดี๋ยวก็มีคนไปหาตัวเขาหรอก
‎แม่ หนูถ่ายรูปชื่อหนังเฉยๆ
‎เรเชล ลูกต้องเลิกถ่ายทำ
‎แล้วตอนนี้ล่ะ แม่
‎โอเค ตอนนี้เราจะไปที่...
‎มันมีชื่อว่าแอนเม งานแสดงสินค้าผู้ใหญ่...
‎อะไรสักอย่าง เอเอ็นเอ็มอี
‎หลังจากนี้แม่จะไม่ไปที่นั่นอีก นี่ครั้งสุดท้าย
‎ทำไมล่ะ
‎เพราะแม่ไม่ชอบ
‎เธอบอกให้เจอกันที่ห้องโถง ‎แต่แม่ไม่รู้ว่าห้องโถงอยู่ตรงไหน
‎ยืนเฉยๆ สักแป๊บนึงให้หนูใส่ไมค์ให้ได้ไหม
‎ลูกจะคอยสั่งการแม่อยู่เรื่อยๆ ไม่ได้
‎แม่เป็นเจ้าของกิจการเล็กๆ
‎และแม่ไม่ชินที่มีคนมาบงการแม่
‎- เอลเล็นค่ะ ‎- สวัสดีค่ะ เอลเล็น
‎ฉันเอาใบสั่งของมาให้
‎ขออภัย
‎ใช่ กล้องตัวนี้ใหญ่กว่าครั้งที่แล้ว
‎ฉันไม่อยากโขกหัวตัวเอง
‎โอเค นี่คือใบสั่งซื้อ
‎- โอเคนะ ‎- โอเค
‎ครั้งนี้คุณมีสินค้าพิเศษอะไรเหรอ
‎- มีของพิเศษมาก ‎- โอเค
‎อันนี้รักษาโรคเริม กำจัดโรคเริม
‎เอาละ เราขายไม่ค่อย... มันขายไม่ดี
‎เอาแต่ของที่ขายออกประจำเถอะ
‎ของใหม่ๆ ขายไม่ค่อยดีเลย
‎ของอีกอย่างที่ทุกคนชอบคือสารหล่อลื่น
‎สำหรับทวารหนัก
‎- นั่นอันไหน ‎- อันนี้
‎ขายดีมาก มันเป็นซิลิโคนของเรา
‎หล่อลื่นทวารหนัก มีซิลิโคน
‎ผสมกานพลูด้วย ทาแล้วรู้สึกชาๆ
‎ดังนั้นมันจะไม่ฉีก...
‎- โอเค แต่มีขนาดเล็กกว่านี้ไหม ‎- มี
‎- โอเค งั้นส่งมา 12 ขวด ‎- มีกล่องให้ด้วย
‎โอเค
‎- เอากล่องไหม ‎- เอา
‎- โอเค ใส่ให้ด้วย ‎- ได้เลย
‎โอเค ใบสั่งซื้อรอบนี้สวย เอลเล็น
‎เราจะสั่งยาที่นำเข้าจากจีน
‎คุณคงเหลือแค่ 200 เม็ดสินะ
‎มีเยอะครับ ผมซื้อมาเยอะ ได้มาเยอะเลย
‎โอเค แล้วขายดีอยู่ไหม สวัสดีค่ะ
‎- สบายดีไหม ‎- ดีค่ะ
‎- ดีใจที่ได้เจอกัน เป็นไงบ้าง ‎- ก็ดี
‎เหรอ
‎แบร์รี่เป็นไงบ้าง
‎เขาสบายดี
‎แฟรงกี้ไปไหนแล้วล่ะ
‎- คุณเปิดเซอร์คัส ออฟ บุคส์ในแอล.เอ. เหรอ ‎- ใช่
‎เจ๋ง ผมเคยเข้าร้าน
‎- เจ้าของเหรอ ‎- ใช่
‎- ว้าว ดีจัง ‎- ค่ะ
‎สวัสดีค่ะ
‎แล้วคุณมีอะไรบ้าง ยกเว้นชื่อแบรนด์ที่ดี
‎ใช่ นี่สินค้าเกย์ใช่ไหม
‎- หรือไม่จำเป็นต้องเกย์ ‎- ไม่จำเป็นครับ
‎- คีมหนีบ... ‎- ค่ะ
‎ไม่ต้องอธิบายให้ฟังค่ะ แค่...
‎ถ้ามันไม่ใช่สินค้าเกย์ ‎นั่นแหละเหตุผลที่เราไม่ใช่ลูกค้าคุณ
‎แล้วของแบบไหนที่แม่ขายดี
‎ตรงนี้ ของบนกำแพงนี้เลย
‎แต่แม่ไม่ค่อยชอบดูหรอกนะ
‎ดังนั้นแม่สังเกตเห็นมันโดยไม่ต้องดู
‎ของบนกำแพงนี้ ร้านเราน่าจะขายดี
‎ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม
‎- นั่นแหละ ไปได้หรือยัง ‎- ค่ะ
‎เราจ้างพนักงานต่อจากเจ้าของเก่า
‎และพวกเขาสอนเรื่องสำคัญที่เราต้องรู้
‎เกี่ยวกับการสั่งซื้อสินค้า ‎ซึ่งเป็นกุญแจสำคัญของกิจการ
‎(เดวิด เกรกอรี่) ‎(อดีตพนักงาน)
‎...ผมเป็นหนึ่งในคนจัดซื้อถุงยาง สารหล่อลื่น
‎และวิดีโอที่วางขายบางอัน
‎พวกเขาให้ผมตัดสินใจเองเลย
‎และถ้าผมเลือกพลาด มันก็ไม่ได้ร้ายแรงนัก
‎แคเรนกับแบร์รี่น่ารักที่สุดเลย...
‎(เฟอร์นันโด้ อะกิลาร์) ‎(อดีตพนักงาน)
‎...พวกเขาดีกับฉันมาก
‎ฉันใฝ่ฝันอยากทำงานร้านหนังโป๊มาโดยตลอด...
‎(อะแลสกา) ‎(อดีตพนักงานและดาราแดร็กควีน)
‎...ฉันเป็นคนพิลึก และคงจะวิตถารด้วยมั้ง
‎สมัยรุ่งเรือง บรรยากาศที่นี่ครื้นเครงมาก
‎มีคนมาซื้อหนังสือ ซื้อนิตยสาร ‎อะไรก็ได้ที่อยากซื้อ...
‎(เบ็น ลีฟเค) ‎(พนักงาน)
‎...เดือนที่เราเปิดร้าน
‎แค่วันแรกร้านก็ทำเงินได้ 1,000 กว่าดอลลาร์
‎(เอิ่ม... ขายยาปลุกเซ็กซ์ไหม)
‎...ฝั่งนั้นของร้านมีนิตยสาร
‎นิตยสารที่โป๊มากๆ อยู่ฝั่งนี้
‎หลังร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์มีซอย
‎ชื่อว่าซอยวาสลีน
‎ทุกชุมชนที่มีชาวเกย์เยอะ...
‎(ฟิล ทาร์ลีย์) ‎(ผู้กำกับหนังโป๊)
‎จะต้องมีซอยวาสลีน
‎มันเป็นสถานที่ที่เกย์ไปมีเซ็กซ์กัน
‎ผมเสียบริสุทธิ์ในซอย ‎หลังร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์...
‎(ดอเรี่ยน วู้ด) ‎(ลูกค้าและศิลปิน)
‎...กับตำรวจฝึกหัด
‎มันคือฝันเปียกของหนุ่มเกย์ทุกคน
‎คืนแรกของผมที่นี่
‎ในมุมนั้นมีผู้ชายคนหนึ่ง...
‎มุมนั้นไม่ใช่ฝั่งผู้ใหญ่ซะด้วยซ้ำ
‎เขาถอดกางเกงรูดจรวดอยู่
‎ผมก็คิดว่า "สัสเอ๊ย คืนแรกเลยนะเนี่ย
‎เจอซะแล้ว"
‎(พนักงานเท่านั้น)
‎คุณสามารถเดินไปหลังร้าน
‎และมันจะมีบันไดทางขึ้นไปห้องใต้หลังคา
‎และ...
‎ฉันเคยมีเซ็กซ์ในห้องใต้หลังคา
‎ไม่ใช่เซ็กซ์แบบสอดใส่นะ แต่...
‎ฉันยังไม่เคยขึ้นไปบนนั้นเลย
‎ไม่เห็นรู้เลยว่ามีห้องนั้นด้วย
‎รู้สึกพลาดจังเลย
‎พ่อเคยได้ยินเรื่องพวกนั้นไหม
‎ก็เคยได้ยินอยู่ แต่ก็ไม่ได้คิดว่ามันบ้านัก
‎ทั้งกิจการนั้นมันออกจะบ๊องๆ
‎คงต้องเป็นอะไรที่สุดขีดจริงๆ
‎พ่อถึงจะคิดว่ามันบ้ามาก
‎ตอนแบร์รี่เดินเข้ามาในร้าน เราไม่เปลี่ยนท่า
‎เราอ่านนิตยสารต่อไปได้
‎"ไง แบร์รี่ สบายดีไหม"
‎แต่ถ้าแคเรนเดินเข้าร้าน
‎โยนนิตยสารไปข้างหลังแทบไม่ทัน
‎พ่อคุณเป็นคนสบายๆ มาโดยตลอด
‎เขาไม่ใช่หัวหน้าครอบครัว
‎ผมไม่น่าพูดออกกล้องเลย
‎พวกเขาไม่ทนคนไม่ซื่อแม้แต่น้อย
‎"ถ้าขโมยของจากเรา โดนไล่ออกลูกเดียว"
‎ในยุค 80
‎สินค้าลามกมีราคาแพง
‎และในบางพื้นที่ก็ผิดกฎหมาย
‎ถ้าเราขายได้ เราจะทำเงินได้เยอะ
‎มีผู้จัดการคนหนึ่งบอกเราว่า
‎"คุณควรเปิดร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ ‎ที่เมืองซิลเวอร์เลก
‎และร้านนี้จะกลายเป็นสาขาใหญ่" ซึ่งเป็นจริง
‎พวกเขาไม่รังเกียจหรือตกใจ
‎มันเป็นอาชีพ
‎ก็เหมือนพวกเขาเปิดแผงขายแอปเปิล
‎แม่ว่าเราไม่ได้ขุ่นข้องใจเรื่องกิจการนี้เลย
‎เราแค่คิดว่ามันจะเป็นอาชีพชั่วคราว
‎จนกว่าจะมีอย่างอื่นผ่านเข้ามา อะไรที่...
‎มีสาระกว่านี้
‎เพราะว่าเราทั้งคู่มีปริญญา เรามีสายอาชีพ
‎มันเป็นสิ่งที่ไม่มีใครเขาทำกัน
‎และแน่นอนว่า ‎เราไม่เอาไปบอกใครว่าเราทำกิจการนี้
‎แล้วอะไรทำให้แม่เริ่มผลิตหนังโป๊
‎ไปทางนี้นิดเดียว นั่นแหละ ตรงนั้นเลย
‎มีคนหนึ่งรู้จักโปรดิวเซอร์ที่ดังมาก ‎เขาทำหนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
‎แมทท์ สเตอร์ลิ่ง
‎เขากำลังมองหาผู้แทนจำหน่ายที่ชอบธรรม
‎คนที่เขาไว้ใจได้
‎และเขากำลังจะปล่อยหนังเรื่องใหม่ออกมา
‎ซึ่งดังระเบิดชัวร์
‎เพราะในหนังจะมีดาราที่ดังมากในยุคนั้น...
‎- เจฟฟ์ สไตรเคอร์ ‎- เจฟฟ์ สไตรเคอร์
‎- เขาดังมากอยู่แล้ว ‎- เขาดังมาก
‎เจฟฟ์ สไตรเคอร์เป็นดาวดัง ‎แห่งวงการหนังโป๊เกย์
‎เขาเป็นหนึ่งในคนที่ใหญ่ที่สุด
‎ไม่ได้ตั้งใจเล่นคำ
‎คุณพร้อมให้ทุกสิ่งที่ผมต้องการไหมล่ะ
‎อะไรก็ได้
‎สวัสดีครับ ผมชื่อเจฟฟ์ สไตรเคอร์ และ...
‎(เจฟฟ์ สไตรเคอร์) ‎(ดาราหนังโป๊)
‎ผมอยู่นี่แล้ว
‎นี่คือหุ่นของเล่นเจฟฟ์ สไตรเคอร์
‎สูง 12 นิ้ว สัดส่วนถูกต้อง
‎และองคชาตตั้งโชว์ได้
‎นี่เป็นส่วนที่ทำให้ผมเด็ดกว่าตุ๊กตาเคน
‎คุณจะไม่มีวันคาดได้เลยว่า ‎สองคนนี้จำหน่ายหนังโป๊ไปทั่วโลก
‎แต่พวกเขามองมุมเดียวกับผม
‎เราสร้างผลิตภัณฑ์
‎ซึ่งเป็นเรื่องของอุปสงค์และอุปทาน
‎เรามีหัวธุรกิจ
‎มันเป็นเพียงแค่โอกาส
‎เราเลยเริ่มทำกิจการ...
‎ที่ผลิต...
‎หนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์
‎(สไตรเคอร์ฟอร์ซ)
‎พวกเขาผลิตสไตรเคอร์ฟอร์ซ
‎ซึ่งขายดีเป็นเทน้ำเทท่า
‎ผู้คนโทรมาหาเรา
‎และรบเร้าให้เรารีบส่งเทปไปให้
‎พ่อตอบว่า "ของยังไม่มาเลย ผมส่งให้ไม่ได้"
‎ทุกคนกุลีกุจอจะเอาเทปนี้ให้ได้
‎ที่จริงเราเชิญเขามาเซ็นเทปที่ร้านด้วย
‎ลูกค้ามาต่อคิวกันยาวเหยียด
‎แบร์รี่จะเอากล่องเทปมาให้กองแล้วกองเล่า
‎และผมก็เซ็นไปเรื่อยๆ จนกว่าของจะหมด
‎ตอนคนอื่นๆ รู้ว่าเราจำหน่ายเทป
‎พวกเขาก็จะมาหาเราด้วย ‎"ทำให้เราด้วยได้ไหม"
‎แน่นอนว่าพอถึงตอนนั้น ‎เราจ้างคนขายเทปอีกคนหนึ่ง
‎แบร์รี่กับแคเรนเป็นคนเบื้องหลัง
‎พวกเขาอยากให้คนอย่างผมเป็นตัวแทนให้
‎ตอนเราเพิ่งเริ่ม
‎เราคงปล่อยหนังเรื่องใหม่ออกมาทุกหกสัปดาห์
‎และช่วงกลางๆ ของยุคนั้น
‎เราปล่อยหนังสัปดาห์ละสองเรื่อง
‎เราเคยพูดกันว่ามันเหมือนขี่หลังเสือ
‎(ค็อปชาฟต์)
‎มีตั้งหลายบริษัทที่อยากทำธุรกิจกับพวกเขา
‎เพราะพวกเขาเป็นคนดี มีความซื่อสัตย์ น่าไว้ใจ
‎และในวงการหนังโป๊
‎นั่นเป็นสิ่งที่หายากในยุคนั้น
‎นี่เป็นวิดีโอรวมซีนพิเศษที่ผมทำให้แบร์รี่กับแคเรน
‎มันมีชื่อว่า ริมนาสติก โกลด์ ภาค 2
‎"บริษัทวิดีโอ 10 ดิสทริบิวเทอร์ ‎ได้เปิดเผยซีนเลียก้นที่ฮอตๆ
‎และเราขอเสนอ ริมนาสติก โกลด์ ภาค 2
‎มันยิ่งกว่าวิเศษ มันพิศดาร"
‎ขอโทษค่ะ โอ้โฮ
‎เราไม่เคยรู้สึกว่าเราทำธุรกิจหนังโป๊
‎เราก็แค่เริ่มทำธุรกิจที่แตกต่าง
‎ซึ่งเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่เราทำอยู่แล้ว
‎เราไม่เคยดูหนังพวกนั้น
‎(ฮาร์ดบอล)
‎ณ จุดหนึ่ง เราน่าจะเป็นผู้แทนจำหน่าย ‎หนังโป๊เกย์แบบฮาร์ดคอร์รายใหญ่ที่สุดในอเมริกา
‎มันเป็นตลาดที่กำไรงามมาก
‎แต่มันเสี่ยงมากๆ
‎เสี่ยงติดคุกอย่างแรง
‎ไม่ว่าจะมีส่วนร่วมในวงการหนังโป๊ส่วนไหน
‎(ปราบปรามเมืองหลวงสื่อลามก)
‎สื่อผู้ใหญ่ โดยเฉพาะในช่วงนั้น
‎เป็นหัวข้อที่ทุกคนมีความคิดแตกแยกกันมาก
‎มักมีพวกอนุรักษ์นิยม
‎ที่คอยจ้องจะชี้โทษสิ่งต่างๆ อยู่เสมอ
‎สื่ออนาจารจะทำร้ายสังคม
‎กระทรวงยุติธรรมแจ้งว่าสื่อลามกเป็นปัญหา
‎ที่แพร่กระจายไปทั่วสังคมทุกระดับ
‎มันจึงเป็นปัญหาที่รัฐบาลทุกระดับ ‎ต้องช่วยกันแก้ไข
‎คาดว่าแผนต่อต้านหนังโป๊ของพวกเขา ‎จะใช้ทั้งเจ้าหน้าที่รัฐและเจ้าหน้าที่ท้องที่
‎ผู้นำกระบวนการนี้คือมีส ‎รัฐมนตรียุติธรรมของโรนัลด์ เรแกน...
‎(เอ็ดวิน มีส: รัฐมนตรียุติธรรม ‎ฝ่ายบริหารเรแกน 1985 - 1988)
‎ฝ่ายบริหารนี้จะจับตาดู
‎ผู้เผยแพร่สื่ออนาจารผิดกฎหมาย
‎แม่รู้สึกว่าแม่ไม่มีสิทธิ์บอกใคร ‎ว่าเราทำอาชีพอะไร
‎ฉันว่าคุณคงไม่สนใจ แต่ฉันไม่อยากบอก
‎ใช่ พ่อไม่บอกใครเพราะแม่ไม่อยากให้บอก
‎แม่ไม่อยากให้พ่อเอาไปบอกใคร
‎ถ้าเราเที่ยวไปบอกว่า ‎"ฉันเป็นเจ้าของร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์"
‎ผู้คนจะบอกว่า "ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่"
‎มันเหมือนคนอื่นแอบตัดสินเรา
‎เพราะเวลาใครมาบอกเราว่าเขาเป็นครู
‎เราไม่เห็นพูดเลยว่า "ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่"
‎หรือ "ฉันเป็นทนาย" "ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่"
‎แต่พวกเขาจะพูดแบบนั้นกับเรา ‎"ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่"
‎แต่จริงๆ พวกเขาคงคิดว่าต้องเป็นไรสิ ‎แม่เองก็ยังคิดเลย
‎ฉันว่าที่แคเรนมีปัญหากับสินค้าทางเพศ
‎ส่วนใหญ่เป็นเพราะความเชื่อของเธอ
‎เธอโตมาในบ้านที่มีหัวอนุรักษ์นิยม
‎เธอชอบเข้าไปสวดมนต์ในสุเหร่าตลอดทั้งวัน
‎แม่ชอบพูดว่าคู่เราคนละขั้ว
‎เพราะแม่เคร่งศาสนา แต่เขาไม่เคร่ง
‎แม่ว่าเขาไม่ค่อยชอบเรื่องทางจิตวิญญาณนัก
‎- ค่อนข้างแม่น ‎- ใช่
‎เราเป็นสมาชิกสุเหร่าแห่งหนึ่งเสมอมา
‎แต่ทางสุเหร่าไม่เคยรู้เลยว่าเราทำอะไร
‎แม่กลัวมากว่าถ้าความแตกเรื่องกิจการของเรา
‎มันจะกระทบกับความสัมพันธ์เรา
‎นายว่าเราได้รับการศึกษาด้านศาสนาเยอะไหม
‎ผมรู้สึกว่ามันซับซ้อนมาก
‎แม่ยึดติด
‎กับสุเหร่าหัวอนุรักษ์นิยมที่น่าอึดอัด
‎แต่แม่เกิดมาในศาสนานี้
‎ส่วนเราโตมาในเวสต์ฮอลลีวูด
‎ซึ่งไม่มีศาสนาและเสรี
‎มันก็เลยรู้สึกเหมือนเราถูกบังคับ
‎และไม่ใช่ในแบบที่นุ่มนวล
‎แม่เป็นคนแรงเกินต้านไหว
‎"ลูกต้องไปโรงเรียนศาสนาวันอาทิตย์" แบบนั้น
‎เอาเลย ลูกหยิบโทราห์มาแล้ว ลูกต้องเคารพ
‎มาสิ มายืนให้ตรงตำแหน่ง ‎ไปหาตำแหน่งยืนด้านหลังนี่สิ
‎หาที่ยืน
‎ปฏิกิริยาของผมตอนถูกกดดันคือนิ่งเงียบ
‎ผมรู้ว่าพี่ทะเลาะกับแม่บ่อย
‎เพราะพี่ไม่ยอมแต่งตัวแบบที่แม่ต้องการ
‎พี่เป็นตัวของตัวเอง
‎แต่ปฏิกิริยาของจอชคือ
‎"ก็ได้ ผมจะทำแบบนี้ และผมจะทำให้ดีเลิศ"
‎ผมว่าผมดูดซับเอานิสัยทะเยอทะยาน ‎ต้องการความสมบูรณ์แบบของแม่มาเยอะที่สุด
‎ผมคอยพยายามวางตัวให้ดีต่อหน้าพ่อแม่
‎และคนอื่นๆ เสมอ
‎ใช้พลังสิ เตะลูก
‎กระจายออกไปหน่อย โจชัว ใช่แล้ว
‎ไปเตะลูกสิ
‎ผมอยากสมบูรณ์แบบ
‎จำตอนนายเขียนหนังสือเล่มนี้ตอนเด็กๆ ได้ไหม
‎จำได้สิ
‎หนังสือชื่อว่า "บอย" โดยโจชัว เมสัน
‎(ลูกๆ)
‎"ในอนาคต
‎ครอบครัวผมจะมีภรรยาแสนสวย
‎มีผม และลูกสามคน
‎ผมจะอยู่ในโลกที่อยู่ใกล้สวรรค์จนน่าเหลือเชื่อ"
‎พระเจ้า
‎ผมจำได้ชัดเลยว่าคำว่า "เกย์" เป็นคำหยาบ
‎มันเป็นคำที่ใช้พูดถึงสิ่งที่ไม่ดี
‎ผมมองว่ามันเป็นสิ่งผิด
‎เอาละ
‎กุญแจเปิดร้าน
‎วันนี้ทอมจะขายอีก 100
‎และช่วงสุดสัปดาห์
‎ตรงนี้เคยมีเยอะกว่านี้สิบเท่า
‎นั่นสิ ตอนนี้แทบไม่มีอะไรเลย
‎แค่นี่ละ ก็ยังมีเยอะอยู่นะ
‎แต่ไม่ใกล้จำนวนที่เคยมีเมื่อก่อน
‎ค่ะ
‎พ่อรู้จักนักแสดงในหนังพวกนี้ไหมคะ
‎พ่อรู้จักคนที่ดังๆ
‎ของแมทท์ สเตอร์ลิ่ง เขาดังมาก
‎และเจฟฟ์ สไตรเคอร์ เขาดังมากๆ
‎- เกิดอะไรขึ้นกับแมทท์ สเตอร์ลิ่ง ‎- เขาตายแล้ว
‎พ่อรู้จักโปรดิวเซอร์หนังหลายคน
‎พ่อว่ามีกี่คนบ้างที่ตายไปแล้ว
‎ในหนังพวกนี้
‎หลายคน ยุคที่โรคเอดส์ระบาดตายกันเยอะเลย
‎พวกเขาอายุเท่าไร โดยเฉลี่ยอายุเท่าไร
‎น่าจะอายุ 20 หรือ 30 กว่าๆ
‎นั่นเป็นคนที่พ่อไปเยี่ยมที่บ้านพักผู้ป่วย
‎คนที่พ่อรู้จักหรือ...
‎แต่หลายๆ คนไม่ได้ทำแบบนั้น พ่อไม่รู้เลย
‎พวกเขาแค่กลับบ้านไปเลย ‎อาจเป็นวิสคอนซินหรือที่ไหนก็ได้
‎แล้วก็จบแค่นั้น
‎แบร์รี่กับแคเรนอยู่ในจุดได้เปรียบที่พิลึกกึกกือ
‎พวกเขาได้เห็นโรคระบาดโดยไม่มีส่วนร่วมด้วย
‎(ฟิล ทาร์ลีย์) ‎(ผู้กำกับหนังโป๊)
‎ก็ให้ตายเถอะ พวกเขาทำธุรกิจเซ็กซ์
‎ประชาชนที่ล้มตายส่วนใหญ่อยู่ในวงการนั้น
‎ตอนแรกไม่มีใครรู้เลยว่าโรคนี้มาจากไหน
‎และทุกคนก็เลี่ยงเจอกัน
‎เราไม่เข้าใจมัน
‎(โรคมะเร็งชาวเกย์)
‎เรากลัวกันและกัน...
‎(อเล็กซี่ โรมานอฟ) ‎(นักสิทธิแอลจีบีที)
‎กว่า 800 กรณีทั่วประเทศ
‎แต่ก็น่าแปลกใจที่มีเพียงไม่กี่คนที่รู้จัก
‎กลุ่มอาการภูมิคุ้มกันบกพร่อง
‎สาเหตุส่วนหนึ่งอาจเป็นเพราะ
‎ลักษณะของคนที่มักตกเป็นเหยื่อโรคนี้
‎ชายรักร่วมเพศ
‎ที่เปลี่ยนคู่นอนบ่อยๆ
‎เราสูญเสียพนักงานไปตั้งหลายคน
‎และพวกเขาเป็นคนดีๆ กันทั้งนั้น
‎มีพรสวรรค์ ฉลาด อายุน้อย
‎ช่างเป็นโศกนาฏกรรมที่น่าเศร้า
‎คนที่ผมรู้จักในตอนนั้น 90 เปอร์เซ็นต์
‎ไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
‎แม่จำได้ว่าแบร์รี่เคยไปเยี่ยมพนักงานติดเตียง
‎เราจะโทรไปหาพ่อแม่เขาแล้วพูดว่า
‎"นี่ ลูกชายคุณป่วย
‎อยากจะมาเยี่ยมไหม"
‎ส่วนใหญ่จะตอบว่า "ไม่อยาก
‎ผมไล่มันออกจากบ้านไปแล้ว ‎ไม่อยากเห็นหน้ามันอีก"
‎ผมสวน "แต่เขาเป็นลูกนะ"
‎ผมแปลกใจมาก
‎ที่พ่อแม่กระทำเลวร้ายกับลูกได้แบบนี้
‎ผมไม่ได้นึกถึงเรื่องที่เป็นเกย์
‎พวกเขาเป็นลูก
‎พนักงานที่ทำงานเปิดร้านนั้นกับเราใกล้ชิด
‎กลับบ้านไปวันศุกร์
‎และเสียชีวิตวันจันทร์
‎เราทำงานกับเขา...
‎จนเขาเสียชีวิต เอาจริงๆ เลยนะ
‎และแม่จำได้ว่าแม่รับสายโทรศัพท์ ‎จากแม่ของพนักงานคนนั้นหลังเขาตายแล้ว
‎เธอไม่ติดต่อกับเขาในช่วงนั้นเลย
‎และแม่ว่าเธอรู้สึกผิด ‎แม่ไม่รู้ว่าเธอต้องการอะไรจากแม่
‎แต่เธอน่าจะมาเยี่ยมเขาบ้าง
‎- มันเป็นช่วงที่โหดร้ายมาก ‎- ใช่ เลวร้ายจริงๆ
‎ฉันยังจำได้อยู่เลย ครั้งที่ไปที่ร้าน
‎แล้วถามว่า "คนนั้นอยู่ไหนเหรอ" ‎"เขาตายแล้ว"
‎อะไรบางอย่าง...
‎มันรู้สึกน่าเขย่าขวัญสำหรับฉัน
‎แต่กว่าฉันจะเข้าใจก็อีกนานหลังจากนั้น
‎ผมรู้ว่าพวกเขาสนับสนุนชุมชนชาวเกย์
‎พวกเขาไม่ได้จงใจจะทำ แต่ก็สนับสนุน
‎พวกเขาจะไม่ยอมให้ใครมาสั่งการได้
‎แม่ว่าเราแค่มอบความเมตตาแบบคนกันเอง
‎ด้วยวิธีที่ไม่ใหญ่โตเลย
‎(ต่อสู้เพื่อชีวิตของเรา)
‎เจ้าหน้าที่รัฐมักจะใช้สื่อลามก
‎เป็นวิธีการปัดความสนใจ ‎เวลาพวกเขาทำบางอย่างล้มเหลว...
‎(มีคนเป็นเอดส์ตายทุกครึ่งชั่วโมง 42,476 ‎อย.: เลิกขวางยารักษาเอดส์)
‎...วันนี้มีส รัฐมนตรียุติธรรม ‎ได้รับรายงานสื่อลามก
‎เรื่องอนาจาร
‎การกระทำผิดกฎหมาย
‎มันไม่ใช่สิ่งที่ ‎สิทธิเสรีภาพด้านการแสดงออกปกป้อง
‎ตอนคณะกรรมการของมีสทำงาน ‎พ่อจะตามอ่านข่าวเสมอ
‎และมันเป็นการสอบสวนที่ตั้งธงไว้แล้ว
‎ทุกคนที่ขึ้นให้การต่างต่อต้านสื่อลามกกันหมด
‎ดังนั้นก็รู้กันอยู่แล้วว่าจะตัดสินว่าอะไร ‎พวกเขาจะบอกว่ามันไม่ดี
‎ฝ่ายตรงข้ามบอกว่าคณะกรรมการ ‎กำลังใช้รายงานครึ่งล้านดอลลาร์สั่งสอนศีลธรรม
‎ทางรัฐบาลกำลังพยายามสั่ง ‎ให้สื่อเซ็นเซอร์ตัวเอง
‎โดยใช้การลงโทษที่โหดมาข่มขู่
‎พวกเขามีกองกำลังมูลค่าหลายล้านดอลลาร์
‎และมีงบประมาณที่จำเป็นครบ
‎เพื่อทำภารกิจเดียว
‎การควบคุมนิสัยการอ่านและดูสื่อของประชาชน
‎และถ้าทำได้ พวกเขาอยากควบคุม ‎เรื่องทางเพศด้วย
‎ถึงเวลาแล้วหรือไม่ ‎ที่เราควรจะกำจัดแรงจูงใจทางกำไร
‎จากกิจกรรมที่โรคจิตและอนาจาร
‎สิ่งหนึ่งที่เราทำกันในสมัยนั้นคือ
‎เราขายหนังให้กับคนรู้จักเท่านั้น
‎ดังนั้นเราขายหนังไปทั่วประเทศ
‎แต่ขายให้บริษัทที่เราเคยขายให้มาก่อน
‎วันหนึ่ง มีคนโทรมาสั่งหนังสามเรื่อง
‎ให้ส่งไปที่ร้านวิดีโอแห่งหนึ่ง ‎ในเมืองเลบานอน รัฐเพนซิลเวเนีย
‎คนของเราก็ใส่ข้อมูลเข้าไปในคอมพิวเตอร์ ‎แล้วส่งของไปให้
‎แต่สิ่งที่เราไม่รู้คือ
‎ทางอัยการได้เริ่มกระบวนการ
‎จับการขนส่งสื่อลามกผิดกฎหมายข้ามเส้นแบ่งรัฐ
‎พวกเขาทำภารกิจดักจับ
‎เอฟบีไอจะเข้ามาเหมือนที่เห็นในทีวีเลย
‎มี "เอฟบีไอ" อยู่บน...
‎- แจ็กเก็ต ตัวเบ้อเร่อ ‎- แจ็กเก็ต และชักปืนด้วย
‎เราได้ล่อซื้อสินค้าเหล่านี้
‎และหลังได้หารือกับทางพนักงานอัยการ
‎ทางนั้นก็ออกหมายค้นให้เรา
‎เราโดนข้อหาส่งสิ่งของอนาจาร
‎(คณะลูกขุนใหญ่: หลักฐานที่ 22)
‎ข้อหานั้นอาจมีโทษอย่างน้อยห้าปี...
‎(จอห์น เวสตัน) ‎(ทนายของแคเรนกับแบร์รี่)
‎...และค่าปรับก็มีสิทธิ์แพงมาก
‎(บริษัทแบร์รี่ เมสัน เอนเทอร์ไพรเซส ‎ประกอบการในนามวิดีโอ 10 ดิสทริบิวเทอร์)
‎เราคนใดคนหนึ่งต้องติดคุก ‎และแม่คิดว่าควรจะเป็นแบร์รี่
‎อัยการคนนั้น
‎ได้รวบรวมคณะผู้ทำงานที่เคร่งศาสนามาก
‎และตัวเขาเองก็ต่อต้านหนังโป๊มาก
‎พวกเขาเลยบอกว่าแบร์รี่ต้องสารภาพผิด
‎เขาต้องถูกลงโทษฐานทำความผิดอาญาอุกฉกรรจ์
‎คุกเป็นสถานที่อยู่ที่แย่ที่สุดในโลก แต่...
‎ความรู้สึกกลัวติดคุก...
‎แย่กว่าอีก
‎เหมือนมีมีดจี้คอเราอยู่ตลอดเวลา
‎เราไม่เคยเอาเรื่องนี้ไปคุยกับใคร
‎พ่อแม่เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ลูกๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎เพื่อนๆ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
‎แม่รู้สึกเหมือนแม่กำลังลงลิฟต์
‎และทุกอย่างในตัวแม่กำลังหลุดหายไป
‎นายรู้เรื่องข้อหาเอฟบีไอหรือเปล่า
‎ผมไม่รู้เรื่องการดำเนินคดีนั้น
‎ผมว่าผมได้ยิน...
‎ว่ามีการส่งวิดีโอไปรัฐเพนซิลเวเนีย
‎พ่อแม่ปกปิดเรื่องนี้จากพวกเราตอนเราเด็ก
‎ผมจำเรื่องนั้นไม่ได้เลย
‎พ่อแม่ไม่บอกอะไรเราเลย เพราะเราเป็นเด็ก
‎และเราไม่ควรเข้าใกล้ของพวกนั้น
‎ผมก็เลยไม่ค่อยจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับกิจการ
‎นายรู้สึกมีส่วนเกี่ยวข้องกับร้านหรือเปล่า
‎ผมว่าร้านนั้นเปิดทำการ ‎ในโลกที่อยู่นอกครอบครัวเรา
‎แต่ผมว่ามันค่อนข้าง...
‎ตรงนั้นก็มีความประเพณีนิยมอยู่บ้าง
‎พ่อแม่ไปทำงาน
‎และไม่ค่อยพูดคุยเกี่ยวกับอาชีพการงาน
‎อย่าขยี้ตาสิ
‎ผมว่าครอบครัวที่บ้านเป็น ‎ครอบครัวตามแบบฉบับดั้งเดิม
‎- จอชบอกลูกเหรอ ‎- เหรอ
‎ใช่แล้วค่ะ
‎พวกเราคุยเรื่องลูก เรื่องการแต่งงาน ‎เรื่องการชอบเพศตรงข้าม
‎ไม่มีใครถามเรื่องนั้น
‎ผมว่าขนาดความเข้าใจของผม...
‎เกี่ยวกับวิถีชีวิตชาวเกย์ยังมาจาก...
‎กิจการนั้น ในแบบที่แปลกๆ
‎และแม่อยากพูดว่า
‎ลูกเป็นเด็กที่ดีใช้ได้
‎แม่ชอบที่ได้เป็นแม่ของลูก
‎การทำความเข้าใจว่าผมเป็นเกย์
‎มันเป็นช่วงเวลาที่ยาวนานและไม่ชัดเจน
‎ผมเก็บความลับนั้นจากทั้งโลก
‎เพราะสังคมไม่ยอมรับคนเป็นเกย์
‎แต่นายเคยรู้จักหรือเห็นคน
‎ที่เป็นเกย์หรือเปล่า
‎และนายมองออกว่านั่นคือเกย์
‎- นั่นโอเค... ‎- ไม่ ไม่เคยเลย
‎ผมว่าผมจงใจไม่รับรู้...
‎ปัญหาเกย์ทั้งหลายในโลก
‎คล้ายๆ กับเพื่อนมัธยมปลายที่ชอบต่างเพศ
‎ไม่มีใครเขาคุยเรื่องเกย์หรือว่ามันเป็นยังไง
‎มันตามแบบฉบับมาก
‎พวกนักกีฬารังแกคนที่เป็นเกย์
‎ไอ้บ้า
‎ผมพยายามไม่ให้ใครพูดได้ว่าผมเป็นเกย์
‎แต่ผมก็ไม่ดีพอที่จะเป็นคนรักต่างเพศ
‎ดังนั้นในความคิดของทุกคน ‎ผมแค่ไม่ชอบเพศไหนเลย
‎ผมกดดันตัวเองอย่างแรง
‎เพื่อพยายามเป็นลูกที่ดีที่ทำตามกฎ
‎พร้อมไหม พ่อ
‎ใช่เลย
‎ผมว่าตอนนั้นผมหากิจกรรม ‎มาเติมเต็มเวลาทั้งหมดที่ผมมี
‎ผมแข่งดำน้ำ
‎แข่งทีมยิมนาสติก
‎แล้วนายรู้สึกถูกกดดัน ‎ให้วางตัวเป็นคนรักต่างเพศไหม
‎มันก็มีแรงกดดันให้หาแฟน
‎เด็กบางคนเสียบริสุทธิ์แล้ว อะไรแบบนั้น
‎แต่ไม่ใช่ผม
‎พี่ว่ามันแปลกมากเลย
‎ที่นายไม่เคยคิดเลยว่าพี่จะแคร์ เนอะ
‎คือพี่ไม่แคร์ พี่ไม่...
‎โลกของพี่เกย์อยู่แล้ว
‎ทำไมนายไม่อยากกระโจนเข้ามาในโลกของพี่
‎โลกของพี่เกย์เกินไป
‎โลกของพี่เกย์ไป ติสต์ไป
‎ผมรู้สึกว่ามันไม่ใช่ ผมว่ามัน...
‎ผมไม่ได้ชอบแบบนั้น
‎และตอนนี้ผมว่าผมก็ยังไม่ชอบ
‎เฟอร์นันโด้ เล่าหน่อยว่าเราเจอกันยังไง
‎เราเจอกันตอนเรียนมัธยมสี่
‎วัยนั้นเราจะดูออก ‎ว่าใครเป็นคนชอบสวนกระแส...
‎(เฟอร์นันโด้ อะกิลาร์) ‎(เพื่อนของเรเชลสมัยมัธยมปลาย)
‎...ดูจากทรงผม เสื้อผ้า
‎และดนตรี
‎และเธอเป็นหนึ่งในคนกลุ่มนั้น
‎ที่มีคุณสมบัติที่ฉันต้องการในตัวเพื่อนครบทุกข้อ
‎เธอเป็นคนที่ชอบสวนกระแส
‎เรียกร้องความสนใจตลอดเลย
‎อย่างกับเธอพูดได้งั้นแหละ นางสาวกรีน
‎นายรู้สึกว่ากลุ่มเพื่อนของเรา ‎มองว่าตัวเองเป็นกลุ่มเกย์ที่โรงเรียนไหม
‎เราก็ไม่เชิงมองว่าเราเป็นเกย์หรอกนะ
‎ในยุค 90 เรามองว่าเราเป็น
‎พวกประหลาด ศิลปิน เด็กพังก์ร็อก กบฏ
‎นั่นเป็นตัวตนของเรา และมันทำให้เราเข้าหากัน
‎เพราะอย่างนั้นเราถึงยอมรับให้เพื่อนๆ ทุกคน
‎ทดลองเพศสภาพของตน
‎ฉันไปนั่งเล่นคอมพิวเตอร์บ้านนายได้ไหม
‎โอเค
‎จำตอนที่ฉันไปรู้เรื่องร้านได้ไหม
‎จำได้
‎เธอบอกว่า "พ่อแม่ฉันมีร้านหนังสือ"
‎ฉันก็ถามว่า "ร้านหนังสือร้านไหนเหรอ"
‎เธอก็ตอบว่า "ก็แค่ร้านหนังสือ
‎นายคงไม่รู้จัก ชื่อร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์"
‎พวกเราก็ร้อง ‎"เซอร์คัส ออฟ บุคส์เหรอ ว่าไงนะ
‎เรเชล เซอร์คัส ออฟ บุคส์เป็นร้านหนังโป๊"
‎ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันสับสนมาก
‎เพราะมันไม่ตรงกับภาพพ่อแม่ในใจของฉัน
‎มันเป็นความลับที่ค่อนข้างน่าสนใจและน่าสนุก ‎แต่ก็เป็นความลับที่อันตรายด้วย
‎เพราะผมรู้เลยว่ามันอาจกลายเป็นปัญหาได้ง่าย
‎แม้ว่าพวกเราจะหัวรั้นและแก่แดด
‎เราก็ยังไร้เดียงสาอยู่ดี
‎ฉันว่ามันตลกดี
‎ที่ฉันนึกว่าพ่อแม่ไม่เข้าใจโลกของฉัน ‎ที่มีศิลปินกับเด็กเกย์
‎แต่พวกเขากลับมีส่วนร่วมในโลกของฉัน
‎โดยที่ฉันไม่รู้ตัวเลย
‎ใช่ ฉันรู้สึกว่าเรามองว่าแคเรนกับแบร์รี่
‎เจ้ากี้เจ้าการและเข้มงวดกว่าคนอื่น
‎ไม่เคยมองเลยว่าพวกเขาชอบแข็งข้อ
‎หรือว่าเป็นส่วนหนึ่งในวัฒนธรรมที่แปลกแยก
‎แต่พอเรารู้ว่าพวกเขาใส่ใจ ‎ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์มาก
‎เราก็เริ่มจะเข้าใจแจ่มแจ้ง
‎ว่าพ่อแม่ของเธอน้ำนิ่งไหลลึกมากกว่าที่เราคิดไว้
‎มันทำให้เราตระหนักว่า
‎เราสามารถเป็นผู้ใหญ่
‎ที่ไม่เดินตามเส้นทางที่ทุกคนบอกว่าต้องเดิน
‎(ภายในร้านขายปลีก)
‎ผมว่าตอนพ่อแม่ของคุณซื้อกิจการนั้นมา
‎พวกเขาไม่รู้เลยจริงๆ ว่าอาจต้องเจออะไร
‎และมันน่ากลัวตรงที่ไม่อาจมีใครรู้ได้เลย
‎ไม่มีใครไปอ่านกฎหมายเรื่องความอนาจาร
‎แล้วพยากรณ์ได้หรอก ‎ว่าของที่ขายอยู่อาจทำให้มีการดำเนินคดี...
‎(กรมคุมประพฤติแห่งสหรัฐอเมริกา)
‎เรารู้จักคนที่ติดคุกเพราะทำธุรกิจนี้
‎แต่ตอนแรกแม่แค่คิดว่าเราเลิกทำธุรกิจนี้ก็ได้
‎แล้วพอเราได้ไปนั่งคุยกับจอห์น เวสตัน
‎เขาบอกว่านั่นเป็นแผนที่แย่มากๆ
‎รัฐบาลต้องการให้ชดใช้ด้วยเลือดเสมอ
‎ดังนั้นถ้าคุณรีบปิดกิจการทันทีละก็
‎คุณจะมีเครื่องต่อรองน้อยลง
‎ถ้าสงครามยาเสพติดยุติลงละก็
‎เหล่าเจ้าหน้าที่ที่ต่อสู้ยาเสพติดจะตกงานหมด
‎สงครามสื่ออนาจารก็เหมือนกัน
‎พวกเขาต้องการคู่ต่อรอง
‎ทนายก็เลยแนะนำไม่ให้เราปิดกิจการ
‎แต่ให้เราทำกิจการและต่อสู้
‎เวลารัฐบาลเล่นงานเรา มันน่ากลัว
‎มันทรงพลังมากๆ
‎แถมทำเพราะเหตุผลทางศาสนาด้วย
‎ผมว่ามันค่อนข้างน่ากลัว
‎ทางรัฐบาลสื่อสารกับผมว่า
‎"เราต้องการให้แบร์รี่ เมสันยอมรับผิด"
‎เขาต้องถูกลงโทษความผิดอาญาอุกฉกรรจ์
‎แค่มองในมุมมองของคนกันเอง ‎ถ้าต้องให้แบร์รี่ เมสันเป็นอาชญากร
‎มันยอมไม่ได้
‎ผมไม่อยากมีชีวิตอยู่ในโลกที่ทำแบบนั้น
‎ผมเลยวิงวอนให้พวกเขาพิจารณาใหม่
‎ให้พวกเขาได้เห็นตัวตนของเขา
‎และมันจะกระทบตัวเขา ครอบครัวของเขา
‎และแม้กระทั่งตัวคุณยังไง
‎ถ้าพ่อของคุณถูกบังคับให้พูดในศาลว่า
‎"ใช่ ผมผิดจริง ผมทำความผิดอาญาอุกฉกรรจ์"
‎สาเหตุที่คดีนี้หายไป
‎ก็เพราะบิล คลินตันได้รับเลือกตั้ง
‎บิล คลินตัน ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
‎เอาละ
‎ขอบคุณ
‎อัยการก็เลยเปลี่ยนคน
‎ทัศนคติเกี่ยวกับเรื่องอนาจารเปลี่ยนไป
‎และผมมั่นใจว่ามันได้สร้างสภาพแวดล้อม
‎ที่เอื้อให้มีการพิจารณาคำขอของผมใหม่
‎พวกเขามองเห็นความดีเลิศของพ่อคุณ
‎พวกเขายอมให้นิติบุคคลเป็นฝ่ายยอมรับผิด
‎นิติบุคคลยอมรับผิด ‎และพวกเขาให้พ่อคุมประพฤติแทน
‎พ่อต้องไปที่อาคารรัฐบาลกลางเดือนละครั้ง
‎และเซ็นเอกสารใบเล็กๆ
‎ที่ระบุว่าเดือนนั้นพ่อไม่ได้กระทำความผิดใดๆ
‎สถานการณ์ทั้งหมดก็จบแค่นั้น พ่อรอดแล้ว
‎กลายเป็นว่าสิทธิเสรีภาพในการแสดงออก ‎ของเราได้รับการปกป้อง
‎จากคำพูดที่สุดโต่งที่สุดและสื่อที่สุดโต่งที่สุด
‎สิทธิที่ยิ่งใหญ่ที่สุด ‎ที่ประเทศใดอาจมอบให้ประชาชนได้
‎คือสิทธิไม่ให้ใครมายุ่งกับเรา
‎จอชอยากได้หัวที่กลมบ๊อก
‎ทักทายกล้องสิ
‎เมื่อกี้แม่พูดว่าอะไรนะ
‎เมื่อเดือนมิถุนายนเป็นเดือน ‎ที่ขายไม่ดีที่สุดของทั้งสองร้าน
‎และ...
‎มันยังทำกำไรได้ แต่มันไม่...
‎มันไม่ยั่งยืน
‎พอถึงจุดหนึ่ง มัน...
‎เช่น เมื่อวาน
‎ตอนแม่ออกจากร้าน
‎แม่พยายามออกมาแต่ออกไม่ได้
‎เพราะลูกค้าคนหนึ่งเพิ่งมาซื้อของ
‎แล้วเขาใช้อุปกรณ์ช่วยเดิน
‎และเขากำลังดูของที่เขาเพิ่งซื้อมา
‎ไม่ยอมเปิดประตูซะที
‎และเพราะเขามีอุปกรณ์ช่วยเดิน ‎เขาไปไหนไม่ได้
‎นี่คือฐานลูกค้าของเรา คนแก่ๆ
‎ส่วนใหญ่เป็นผู้ชาย
‎ที่แทบจะเดินไม่ได้แล้ว
‎พ่อผสมมันเข้าไปเหมือนซีเรียลเหรอ
‎ใช่แล้ว ไม่งั้นพ่อกินชิ้นเล็กๆ ไม่ได้
‎ผสมแบบนี้จะได้กินทุกชิ้นได้
‎แม่ว่าแทนที่จะต้องทำการตัดสินใจทางธุรกิจ
‎แม่กลับมีปัญหาด้านจิตวิทยา เพราะว่า...
‎แม่ทำกิจการนี้มาตั้งหลายต่อหลายปี
‎แบบลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ
‎และ...
‎แม่ต้องปิดกิจการ
‎แต่แม่ยังมีพนักงาน ‎ที่หางานดีกว่านี้ไม่แล้วถ้าพวกเขา...
‎- นั่นชีส ‎- ใช่ คอตเทจชีส
‎- ชีส ชีส ‎- ถ้าพวกเขา...
‎ถ้าเราปิดกิจการ
‎ไม่รู้สิ
‎คือ... ไม่รู้สิ
‎และแม่ไม่รู้ว่าทำไมลูกถึงคิด ‎ว่าลูกควรบันทึกเรื่องนี้
‎เพราะว่ากิจการขนาดเล็กมักเจอเรื่องแบบนี้
‎มันเป็นโมเดลธุรกิจที่แตกต่าง
‎แม่ไม่ชอบที่ลูกถ่ายทำเลย
‎แม่ไม่รู้ว่าลูกจะเอาวิดีโอพวกนี้ไปทำอะไร
‎แคเรนกับแบร์รี่มีอาการหวั่นวิตกอยู่ตลอดเวลา
‎ว่ากิจการจะล้ม
‎(อะแลสกา) ‎(อดีตพนักงานและดาราแดร็กควีน)
‎ดังนั้นมันจะเป็นแบบนี้ตลอดเวลา
‎"จบแล้ว เราจะปิดร้านสัปดาห์นี้แล้ว
‎ของจริงแล้ว จบจริงๆ"
‎เป็นแบบนั้นตลอด
‎ฉันถึงไม่เชื่อไงล่ะว่าร้านจะปิดแล้ว
‎ก็เพราะว่ามันใกล้ปิดมาโดยตลอด
‎นี่คือจดหมายรับรอง
‎มันเขียนว่า "เขาทำงานให้เรานานกว่า 25 ปี
‎และถ้าหากคุณต้องการพนักงานที่ดี ‎ซื่อสัตย์ ไว้ใจได้ และขยัน
‎คนคนนั้นคือเบ็น"
‎- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ แต่ดีแล้ว ‎- ขอบคุณ
‎วันนี้เป็นวันสุดท้ายของผม ผมจะเกษียณ
‎ผมว่ามันน่าหดหู่นิดๆ
‎แต่ก็ถึงเวลาแล้ว
‎สิ่งที่แย่ที่สุดในโลกนี้คือการเลิกจ้างพนักงานที่ดี
‎เพราะเราไม่มีกำลังจะจ้างเขาต่อแล้ว
‎มันเป็นอะไรที่แย่มาก
‎อดีตไม่มีวันหวนคืนมา
‎และถ้าคุณไม่พร้อมลงทุนกับอนาคต
‎ก็ไม่รู้ว่าคุณจะอยู่ต่อ...
‎ไปอีกทำไม
‎"อย่างที่พวกคุณคงเห็นแล้ว
‎กิจการร้านเราเริ่มแย่ลงเรื่อยๆ ‎แม้เราจะพยายามเพิ่มยอดขายเต็มที่แล้ว
‎ฉันอยากแจ้งให้ทราบว่า
‎ฉันได้ประกาศปล่อยเช่าร้านกับนายหน้าแล้ว
‎ฉันยินดีรับฟังคำแนะนำสินค้าใหม่ๆ
‎หรือไอเดียการใช้พื้นที่นี้ทำอย่างอื่น"
‎ติดไว้ข้างนาฬิกาบันทึกเวลาทำงานตรงนี้
‎ไหนดูซิ
‎โอเค นี่คือ...
‎ติดตรงนี้ละ พวกเขาเห็นแน่
‎ช่วยบรรยายถึงวันที่นายเปิดตัวให้พ่อกับแม่รู้
‎และอะไรทำให้นายรู้สึกว่า
‎นายเปิดเผยเรื่องนี้ได้มากขึ้น
‎อะไรทำให้นายคิดว่าควรเปิดเผย
‎น่าจะเป็นช่วงหลังเรียนจบชั้นมัธยมปลายแล้ว
‎ที่ผมเริ่มคิดว่าผมมีทางเลือกทำแบบนั้นได้
‎และน่าจะเป็นช่วงเรียนวิทยาลัย ‎ที่ผมเริ่มเปลี่ยนแปลง
‎จากตัวตนภายนอกของผม ‎ไปเป็นตัวตนภายในของผม
‎มีหลายครั้งที่ผมกลับมาเยี่ยมบ้านจากวิทยาลัย
‎และคิดว่าจะเปิดตัวตอนนั้น แต่กลับไม่ได้เปิดตัว
‎ผมกดดันตัวเองให้เปิดตัวซะที
‎ผมได้จัดการจองและซื้อ...
‎ตั๋วเครื่องบิน
‎เพราะผมคิดว่ามีความเป็นไปได้บ้าง
‎ว่าผมอาจถูกไล่ออกจากบ้าน
‎อืม
‎พี่โอเคไหม
‎ผมอ่านคำถามเองดีไหม
‎ไม่ต้อง โทษที พี่แค่เศร้าที่ได้ฟังแบบนั้น
‎มื้อค่ำวันศุกร์
‎ก่อนเขาจะกลับไปเรียนที่โคลัมเบีย
‎เขานั่งอยู่ริมโต๊ะฝั่งหนึ่ง
‎พ่อนั่งอีกฝั่ง
‎มีบางคนที่ต้องใช้กระดาษโพสต์อิตกับปากกาคุยกัน
‎แล้วผมก็เริ่มเขียนใส่กระดาษว่า
‎"ผมเป็นเกย์"
‎ผมปาปากกาและกระดาษลงบนโต๊ะ
‎พ่อก็พยายามดูว่าใครเป็นคนเขียน ‎เพราะเขาไม่ลงชื่อ
‎ในที่สุดเขากับแม่ก็ขึ้นไปข้างบน
‎แล้วพ่อก็รู้ว่า "ว้าว จอชนี่เอง"
‎แม่พูดว่า "แน่ใจเหรอ ลูกทำแบบนี้ทำไม
‎พระเจ้าต้องลงโทษแม่อยู่แน่ๆ"
‎พระเจ้าจะลงโทษแม่ที่ทำธุรกิจนี้
‎และผมว่าแม่คิดว่านี่คือบทลงโทษ
‎จนถึงตอนนั้น
‎มันเป็นแค่เรื่องที่อยู่นอกความเชื่อหลักของแม่
‎มันไม่ใช่...
‎มันไม่ใช่สิ่งที่แม่ต้องเอามาครุ่นคิดเลย
‎เท่าที่รู้ แม่ไม่รังเกียจคนที่เป็นเกย์เลย
‎แต่แม่ไม่เคยเตรียมตัวเตรียมใจ
‎มีลูกเป็นเกย์
‎จริงๆ แล้วผมนึกว่าพ่อจะไม่พอใจกว่าแม่
‎เพราะผู้เป็นพ่อมักจะเป็นฝ่ายไล่ ‎ลูกชายเกย์ออกจากบ้าน
‎แต่พ่อรับได้ดีเยี่ยม
‎ตอนเขาบอกเรา พ่อก็แค่ประหลาดใจ
‎เรื่องเดียวที่พ่อไม่พอใจนิดๆ
‎คือเขาเก็บมันเป็นความลับ
‎เพราะต่อให้รู้อยู่แล้ว พ่อก็รักเขาเท่าเดิม
‎เขาต้องบินกลับเช้าวันต่อมา
‎เราเลยไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเรื่องนั้น
‎ตอนเราขับรถไปสนามบิน
‎พ่อพูดว่า "รู้ไหม...
‎ผู้ชายก็อาจโดนผู้ชายกระทำชำเราได้
‎เหมือนกับที่ผู้หญิงอาจถูกผู้ชายกระทำชำเรา"
‎ซึ่งผมคิดว่าพูดได้หลักแหลมมาก
‎นายคิดว่าทำไมแม่ถึงมีปัญหา
‎ทั้งๆ ที่แม่ก็อยู่ในโลกแบบนี้เต็มตัว
‎ทุกอย่างเกี่ยวกับธุรกิจนั้น
‎ทำเพื่อสนับสนุนครอบครัว ซึ่งย้อนแย้งดี
‎ส่วนของความเป็นเกย์อยู่ทางฝั่งธุรกิจ
‎ของเส้นแบ่งที่คิดขึ้นมา
‎แม่ไม่เคยมองพนักงานของแม่
‎แบบเดียวกันกับที่แม่มองลูกชาย
‎แม่ไม่รังเกียจที่ทำงานกับคนเป็นเกย์
‎แต่พอมาถึงครอบครัวของแม่ ‎และความเชื่อทางศาสนาของแม่
‎แม่ไม่โอเคเลย
‎พอเป็นลูกตัวเอง
‎แม่ถึงตระหนักว่าแม่ต้องเปลี่ยนความคิด ‎ที่แม่มีเกี่ยวกับชาวเกย์
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมรถเก็บขยะไม่มา
‎รถมาวันไหนเหรอ
‎- ผมว่าวันพฤหัสบดี แต่ผมดูได้ ‎- นั่นวันนี้นี่
‎ทำไมแม่ถึงพูดว่าอยากปิดร้านเดือนมิถุนายนล่ะ
‎ก็ยอดขายตกต่ำ
‎เราพยายามไม่เลิกจ้างพนักงาน
‎และเหมือนเพราะธุรกิจไม่ค่อยดี
‎พวกเขาก็เลยไม่แม้แต่จะพยายามสักนิด
‎ดังนั้น...
‎ทุกคนหมดแรงกันแล้ว
‎ดังนั้นลาก่อน...
‎กล่องใบนี้
‎ถ้าแม่คิดว่าคนอื่นทำธุรกิจนี้ต่อได้ละก็
‎แม่คงเซ้งร้านไปแล้ว
‎แต่แม่ว่าคงไม่มีใครทำธุรกิจนี้
‎ให้รุ่งเรืองได้เท่าเราแล้ว
‎แต่มันก็อาจอยู่ได้อีกสักปี
‎หรืออาจไม่ มันเดายาก
‎แม่ถึงอยากให้ลูกทำหนังให้เสร็จไงล่ะ
‎แม่จะได้เห็นว่ามันจบยังไง จะดีมากเลย
‎ประโยคนี้ใช้พูดถึงกิจการนี้
‎มันลงถังขยะไปหมดแล้ว
‎นี่ไง
‎แม่ว่ามันค่อนข้างน่าสนใจ
‎นี่คือยอดขาย
‎มันบันทึกยอดขาย
‎โอเค นี่คือปี 2008
‎ซึ่งเป็นช่วงเศรษฐกิจตกต่ำ ‎แถมมีอินเทอร์เน็ตด้วย
‎และลูกจะเห็นได้ว่ามันร่วงลงไป
‎ตอนที่ทุกคนเริ่มขายของทางอินเทอร์เน็ต
‎เราไม่ได้ขาย
‎เรามีเว็บไซต์ แต่ไม่ได้ขายของทางนั้นเลย
‎เรามีเว็บไว้แจ้งว่าในร้านมีอะไรบ้าง
‎ผมก็เคยสงสัยว่าพอมีอินเทอร์เน็ตแล้ว ‎พวกเขาจะอยู่ต่อยังไง
‎เพราะวงการหนังโป๊เสียหายอย่างแรง
‎ถ้าหาดูฟรีๆ ได้ เรื่องอะไรคนจะซื้อ
‎สื่อลามกกำลังทดสอบขีดจำกัดออนไลน์
‎สื่อทางเพศเป็นที่แพร่หลายมากขึ้นเรื่อยๆ ‎ทางอินเทอร์เน็ต
‎อินเทอร์เน็ตบี้ธุรกิจผมจมดิน
‎มันขโมยรายได้ของผมไป
‎และอาจพูดได้ว่ามันเข้ามาฆ่ากิจการบาร์เกย์
‎เพราะคุณไม่ต้องไปหาคู่ที่บาร์เกย์แล้ว ‎หาคู่ออนไลน์ก็ได้
‎ทั้งเว็บไกรน์เดอร์ หรือสครัฟฟ์
‎(ไกรน์เดอร์และทินเดอร์: แอปทำลายบาร์เกย์)
‎ในหลายๆ แง่มุม อินเทอร์เน็ตก็ช่วยเรา
‎เพราะเราไม่ต้องไปหลบอยู่ในมุมมืด
‎อย่างหวาดกลัวเพราะถูกกดขี่อีกต่อไป
‎แต่ฉันก็คิดด้วยว่า
‎มันน่าเสียดายสำหรับคนรุ่นใหม่ๆ
‎พวกเขาคุยกันแบบเจอหน้าไม่ค่อยเป็นแล้ว
‎มันไม่ใช่แค่สถานที่ค้าขายเท่านั้น
‎แต่มันเป็นศูนย์รวมให้คนมาเจอกัน
‎มันเป็นสถานที่ที่ทุกคนได้มาเจอกันในแบบที่ดีที่สุด
‎อินเทอร์เน็ตอาจให้ของนอกกาย
‎แต่มันมาทดแทนการปฏิสัมพันธ์ของมนุษย์ได้
‎และผมว่ามันกำลังเป็นแบบนั้น
‎ผมว่ามันน่าสลดและเป็นการสูญเสียที่ทดแทนไม่ได้
‎(วันอาร์ไคฟ์ที่ห้องสมุด ‎มหาวิทยาลัยเซาเทิร์นแคลิฟอร์เนีย)
‎แม่ว่าพวกเขาคงไม่อยากได้กระดาษพวกนี้หรอก
‎แม่ไม่รู้แล้วว่าจะเอาอะไรมาให้
‎แม่ไม่ได้เอาของพวกนี้มาไว้ที่นี่นานแล้ว
‎- ผมเคยได้ยินชื่อเขา ‎- ค่ะ
‎นั่นเป็นภาพหน้าปกบางภาพของเขา
‎เขาเป็นคนที่น่ารักมากๆ
‎ถ้าเขาไม่ได้อยู่ในวันอาร์ไคฟ์อยู่แล้ว
‎ฉันว่าเขาคงอยากเป็นส่วนหนึ่งในนี้
‎ผมว่าคุณต้องเซ็นเอกสารนี้
‎- อะไร ‎- สัญญามอบ
‎มันระบุว่าคุณมอบสื่อนี้ให้เรา
‎- ตรงนั้น ‎- โอเค
‎และถ้าคุณไม่อยากเก็บเอาไว้ ‎คุณทิ้งเลยก็ได้ เพราะว่า...
‎คุณไม่รู้ซะแล้วว่าคุยกับใคร เราไม่ทิ้งของ
‎เราพร้อมดูอะไรก็ตามที่คุณเอามาให้เรา
‎ฉันว่าในนั้นคงไม่มีของที่คุณอยากได้หรอก
‎แต่ในเมื่อฉันมาแล้ว ฉันอยากจะดู...
‎ฉันคิดว่าจริงๆ แล้วมันเริ่มต้นจากตรงจุดนี้
‎ตรงที่มีงานด้านกามารมณ์หรือนิยายราคาถูก
‎พวกเขาจะเอามันไปไว้หลังผ้าม่าน
‎มันก็มีปัญหาเรื่องการถูกตำรวจจับ
‎หรือไม่ก็มีอีกปัญหาหนึ่ง
‎ที่น่าจะเป็นปัญหาที่ดี
‎คือคุณอาจบังเอิญเจอคนรู้จัก ‎ที่มาเดินดูสื่อเดียวกันนี้
‎ดังนั้นมันก็ดีมากที่ผู้คนสามารถมาหาดูได้
‎ผมจำตอนไปร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ได้
‎มันเป็นสถานที่ที่เราไปหาคนที่เหมือนกับเราได้
‎ร้านนั้นทำประโยชน์ไปแล้ว
‎และมันไม่...
‎ฉันจะมีความสุขเมื่อได้ปิดร้านซะที
‎ขอบคุณที่บริจาคให้เราครับ
‎มันก็แค่ของธรรมดาๆ
‎แม่ว่านี่สำคัญกว่าร้านเรา นี่คือ...
‎มันต้องใช้ความกล้าอย่างมาก ‎ที่เอาสื่อพวกนี้ออกมาเดือนแล้วเดือนเล่า
‎พวกเขาต้องหลบๆ ซ่อนๆ
‎ลองนึกดูสิว่าถ้ามีเด็กสักคน ‎จากรัฐไอโอวาหรือที่ไหนสักแห่ง
‎มาซื้อของพวกนี้แล้วคิดว่า ‎"พระเจ้า ฉันไม่ได้เป็นคนเดียว"
‎มันอัศจรรย์จริงๆ
‎ลูกควรทำสารคดีเรื่องนี้
‎ตอนจอชเปิดตัว
‎เราพาเขาไปส่งที่สนามบินเช้าวันต่อมา
‎และเรามีกฎว่าพอเขาไปถึงหอพักแล้ว
‎เขาต้องโทรมาบอกว่าถึงหอพักแล้ว
‎เราก็รอแล้วรออีก แต่ลูกไม่โทรมา
‎แม่ก็เลยโทรไปบอกเขาเองเลยว่า
‎"ไม่ว่าลูกจะเป็นเพศสภาพไหน
‎ยังไงก็ต้องโทรมาบอกแม่ว่าถึงหอพักแล้ว"
‎หลังจากนั้นแม่ก็เริ่มคุยเรื่องนี้ได้ยากขึ้น
‎แคเรนไม่สามารถ...
‎บอกเพื่อนๆ ได้ถึงหนึ่งปี
‎แม่จะนั่งในสุเหร่า
‎แล้วพยายามคิด
‎หาทางทำใจเกี่ยวกับตัวตนของเขา
‎ลูกชายสุดรักของแม่
‎ศาสนาเรามองว่าคนรักร่วมเพศน่าเกลียดชัง
‎ในคู่สมรสอย่างพ่อกับแม่
‎คนที่ไม่เคร่งศาสนาทำใจได้ง่ายกว่า
‎เรื่องการยอมรับลูกที่รักร่วมเพศ
‎ง่ายกว่าคนที่เคร่งศาสนา
‎ทำไมแม่ไม่เลิกนับถือศาสนาล่ะ
‎สำหรับแม่ นั่นไม่ใช่ตัวเลือก
‎ถ้าเราอยู่บนโลกนี้ได้เพราะเราเคร่งศาสนา
‎เราก็ยอมรับพระเจ้าได้ง่ายกว่า
‎แต่ใช่ว่าใครจะเคร่งศาสนาได้นะ ‎มันเป็นสิ่งที่เราต้องตั้งใจทำ
‎แม่ต้องคิดวิเคราะห์ความเชื่อของแม่ใหม่
‎แม่ถึงจะทำใจเรื่องนั้นได้
‎แม่เข้าเรียนวิชาไบเบิล
‎คำว่า "น่าเกลียดชัง" แปลว่าอะไร
‎และทำไมต้องใช้คำนี้กับคนรักร่วมเพศ
‎และมันแปลว่าอะไรกันแน่ในบริบทของยุคสมัยนั้น
‎แม่หมดเวลาไปตั้งนาน ‎กับการค้นหา การยอมรับ และการเรียนรู้
‎ว่าโลกนี้มีกลุ่มคนที่เป็นนักคิด ผู้นำ
‎และคนที่เป็นเกย์เยอะมาก
‎และพวกเขาสร้างชุมชนที่มีสีสันสดใส
‎(บอกพ่อกับแม่ ‎เปลี่ยนจากพ่อแม่ไม่รู้เรื่องมาเป็นนักสิทธิ)
‎เราเข้าร่วมกิจกรรมกับพีแฟลก
‎และเธอเจอผู้หญิงคนอื่นๆ ‎ที่มีประสบการณ์คล้ายๆ กัน
‎มันมีชื่อว่า "ผู้ปกครอง ครอบครัว และผองเพื่อน ‎ของชาวเลสเบี้ยนและชาวเกย์"
‎และมันเป็นกลุ่มสนับสนุนผู้คน
‎ที่ต้องการให้ช่วยทำความเข้าใจ
‎ว่าปัญหาเพศสภาพคืออะไร
‎หลังจากนั้น เธอก็เปลี่ยนแปลงไป
‎แม่จะต้องเป็นแม่ที่ดีที่สุดเท่าที่แม่ทำได้
‎ลูกๆ ของเรามีเส้นทางชีวิตของตน
‎และเราจะเลือกแทนพวกเขาไม่ได้
‎เราทำได้แค่พยุงลูกเดินสองสามก้าวแรก
‎แต่กว่าแม่จะเปลี่ยนใจตัวเองได้ ‎แม่ก็ต้องพยายามมาก
‎เราจะเริ่มด้วยการให้ครอบครัวเมสันเล่า ‎เรื่องราวของพวกเขาให้ฟัง
‎และคุณ...
‎อยากพูดก่อนไหม แคเรน ‎เพราะคราวที่แล้วแบร์รี่พูดก่อน
‎ฉันให้แบร์รี่พูดก่อนดีกว่า ‎เรื่องเล่าของเขาสนุกกว่า
‎- มันจะได้ชดเชยเรื่องของคุณไง ‎- อืม
‎เอาละ
‎เมื่อประมาณ 15 ปีที่แล้ว
‎ลูกชายเรากลับมาเยี่ยมบ้าน ‎จากวิทยาลัยที่นิวยอร์ก
‎ตอนนี้เราเลยเป็นคนสำคัญในพีแฟลก
‎และเราก็แค่เล่าเรื่องให้พวกเขาฟัง
‎พยายามทำให้พวกเขารู้สึกสบายใจเรื่องนี้
‎ผมไม่แต่จะเอะใจว่าเขาเป็นเกย์
‎แม่เข้ารับการฝึกเป็นผู้ช่วยบริการแล้ว ‎ดังนั้นแม่เป็นผู้นำกลุ่มสนับสนุนได้
‎ฉันว่าฉันน่าจะเป็นบุคคลตัวอย่าง
‎สำหรับคนที่มีปฏิกิริยารับเรื่องนี้ไม่ได้เลย
‎และฉันอยากย้อนกลับไปลบคำพูด ‎ที่ฉันพูดกับเขาในคืนที่เขาเปิดตัว
‎แต่มันลบไม่ได้
‎และโชคร้ายที่ฉันพูดมาก ฉันเลยต้องจำมันไว้
‎มันเยี่ยมมากที่พ่อกับแม่มีส่วนร่วมในพีแฟลก
‎ผมว่าพอถึงจุดหนึ่ง
‎แม่บอกว่าผู้ปกครองมีหน้าที่ต่อสู้เพื่อเปลี่ยนโลก
‎ส่วนลูกมีหน้าที่
‎ได้ใช้ชีวิตที่ปกติที่สุดเท่าที่จะเป็นได้
‎เราจะคิดเสมอว่าเรารู้ว่าอะไรดีที่สุด
‎แต่เราคิดผิด
‎ผู้ปกครอง...
‎จะฉลาดในช่วงเวลาที่สั้นมากเท่านั้น
‎ผมพอใจในสิ่งที่ผมเป็นเพราะพ่อกับแม่
‎ดังนั้น...
‎อืม
‎ผมพูดจบประโยคไม่ค่อยเก่ง
‎ตลอดช่วง 20 ปีที่ผ่านมา ‎แม่ได้ช่วยให้ผู้คนเข้าใจและยอมรับ
‎เพศสภาพต่างๆ ของลูก ‎ซึ่งเพศสภาพมีหลายแบบมาก
‎ซึ่งโอเคทุกแบบ
‎หวังว่าลูกจะเอาประโยคนั้นไปใส่ในหนัง
‎(ฉลองทุกครอบครัว)
‎(ยายภูมิใจในตัวหลานชายที่เป็นเกย์)
‎แม่
‎แม่อยากหาสามีของแม่ให้เจอ
‎เราจะได้ถ่ายรูปหมู่กัน
‎- โอเค ครับ ‎- พวกคุณจะอยู่ตรงนั้น
‎(ฉลองครบรอบ 40 ปี ‎ขององค์กรพีแฟลก ลอสแอนเจลิส)
‎(ความรัก!)
‎เราจะถ่ายรูปกันเหรอ มาถ่ายรูปเหรอ ดี
‎เอากล้องมาให้หนูสิ พ่อควรไปยืนด้วย
‎โอเค หนูจะถ่ายให้
‎โอเค
‎แม่จัดระเบียบภาพที่มีคนเยอะมาก ยากนะคะ
‎แม่รู้ และเลิกเรียกแม่ซะที
‎- เพราะแม่มีหน้าที่มาทำงานนี้ให้พีแฟลก ‎- หนูเปล่า ไม่เรียกแล้ว
‎สวัสดีอีกค่ะ
‎ผู้ปกครองและผองเพื่อน ‎ของชาวเลสเบี้ยนและชาวเกย์ พีแฟลก
‎มาแล้วครับ ทุกท่าน ผู้ปกครองและผองเพื่อน ‎ของชาวเลสเบี้ยนและชาวเกย์
‎ทั้งพ่อแม่พี่น้อง
‎ผู้ปกครองที่ภาคภูมิใจ
‎ถ้าลูกดูขบวนพาเหรด
‎ลูกจะเห็นว่าคนอื่นไม่มีใครเชียร์ให้แบบนี้
‎เฉพาะพีแฟลกเท่านั้น
‎และทำเพื่อเหล่าผู้ปกครองรุ่นก่อนพวกเรา
‎คนที่คอยสนับสนุนในยุคที่ไม่มีใครลุกขึ้นสู้
‎ปกป้องคนที่เปิดเผยว่าตัวเองเป็นเกย์
‎ถ้าพ่อแม่ของแม่มาเห็นด้วยก็ดี
‎- พ่อ ดูสิ นั่นร้านของพ่อ ‎- พ่อรู้
‎แบร์รี่
‎(ผู้ปกครองของชาวเกย์)
‎ไม่เคยมีใครให้อะไรเราฟรีๆ เลย ‎เราต้องต่อสู้เรียกร้องเองหมด
‎(การทำให้ความรักถูกกฎหมายคือความสุข)
‎ผมได้เห็นความเปลี่ยนแปลงในโลกใบนี้มามาก
‎ทั้งในทางที่ดีและร้าย
‎(หยุดความเกลียดชัง)
‎แต่ผมมีความหวัง และเรามีความหวัง
‎ผมจะไม่จบงานนี้ด้วยเรื่องร้ายๆ
‎นี่เป็นเรื่องที่ดี
‎เพราะทุกวันนี้ ผู้คนต่างสามัคคี
‎มากกว่าที่เคยเป็นมาในอดีต
‎(เรารักและภูมิใจในลูกหลานชาวแอลจีบีทีคิว)
‎(พระเจ้าทรงประทานลูกที่เป็นเกย์ให้เรา)
‎(เราจะปิดกิจการถาวรวันอังคารที่ 9 สิงหาคม ‎ของคุณสำหรับ 30 ปีที่ผ่านมา)
‎ชั่วโมงสุดท้ายแล้ว ดังนั้นรีบๆ ซื้อเลย
‎- สุดท้ายเหรอ ‎- ใช่
‎เดี๋ยวเราจะติดป้ายปิดร้านแล้ว
‎คุณอาจได้เป็นลูกค้าคนสุดท้าย
‎โอเค
‎เจ้าของสินค้าชิ้นสุดท้าย ‎ที่ร้านเซอร์คัส ออฟ บุคส์ได้ขาย
‎ใช่
‎ฉันไม่ชอบเปิดเผยตัวตนมากกว่า แต่...
‎งั้นคุณเซ็นชื่อว่า "นิรนาม" ก็ได้ ‎ถ้าอยากเจ้าระเบียบ
‎ไม่หรอก ตอนนี้ฉันค่อนข้างเปิดเผยเรื่องนี้แล้ว
‎เยี่ยมเลย
‎แบร์รี่กับแคเรนเป็นคล้ายกับพ่อกับแม่ของเรา
‎เนอะ พวกเรา...
‎- พ่อแม่บุญธรรมของเรา เหมือนครอบครัวที่นี่ ‎- ใช่
‎- ลาก่อน แคเรน ‎- บั๊ด เธอน่ารักมาก
‎ขอบคุณครับ ผมจะคิดถึงคุณ
‎เธอจะได้ไปทำสิ่งดีๆ ในชีวิต ฉันมั่นใจ
‎ยินดีที่ได้ทำงานร่วมกัน
‎ขอบคุณ แบร์รี่
‎- และขอให้เจริญๆ ‎- ขอบคุณ
‎- ฉันอยากกอดเธอ ‎- แหม แคเรน
‎- ขอบคุณสำหรับทุกสิ่ง ‎- เธอน่ารักมาก
‎(ปิด)
‎มันไม่ง่ายเลยที่เราแต่งงานกัน
‎และทำธุรกิจร่วมกันนานขนาดนี้
‎- จริงๆ แล้วยากมากเลย ‎- ใช่ เขาต้องยอมฟังแม่บ่อยๆ
‎คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล