Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Anne.
Anne, arkanı dön!
Gizli kameradasın!
Merhaba de. Çığlık at!
Ev misafir dolu. Sonra arasam olur mu? Tamam.
Selam. Adınız ne bayım?
Gizli kameradasınız!
Küçük kameramız dolabın arkasındaki köşede gizli.
-Fazla yaklaşmadın mı? -Evet, kamera bu.
-Öyle net görüntü alamazsın Rachel. -Çığlık at.
-Beş kavanoz su mu?! Vay be! -Beş kavanoz su.
Rachel, birinin sürahiye beş kavanoz su
doldurduğunu izlemek çok sıkıcı bir kaset olacak.
Anne, baba? Kendinizi tanıtır mısınız?
-Sen başla. -Tamam.
Ben Karen Mason.
Ben Barry Mason.
1982 yılından beri Circus of Books'un sahibiyiz.
Yani 33 yıldır.
Her şey için çok uzun bir süre.
Circus of Books'un ne olduğunu söyler misiniz?
RACHEL MASON KAREN VE BARRY'NİN KIZI
Pekâlâ Josh. Bana ailemizi tarif eder misin?
Annem ve babam nasıl insanlar?
Bence ailemiz...
Ailemizde geleneksel bir taraf var. Bence...
Biz normal, birbirine bağlı bir aileyiz.
Sadece bizi çekmek istiyorum.
Micah, kes şunu! Micah! Hadi ama.
Mükemmel aile gibi görünmeye çabalıyorduk.
Micah, hareket ettin.
Annem net bir şekilde evin lideridir
ama yine de yumuşak biridir.
Tekrar yap.
İradesi kuvvetlidir
ve istediğini koparıp alır.
Babamı nasıl tarif edersin?
Demirlere çarpma.
Babam, verili hali mutluluk olan nadir insanlardandır.
Her zaman neşesi yerindedir.
Şu kırmızı ışık ne anlama geliyor?
-Baba, girebilir miyim? -Evet.
Baba!
Ne zaman markette kaybolsa "Gülümseyen kel adamı bulun" derdik.
Bir "İyi polis/kötü polis" ikilisi oldukları kesin.
Ben o sıralar...
Orta sınıf anneler gibi olmasam bile
üç çocuklu, çalışan bir anneydim.
Ne iş yaptığımızı bilmelerini istemiyorduk
çünkü çocuklarla oynamak istemezler diye korkuyorduk.
Amma zorlu bir piñata bu!
Bu konuyu hiç açmazdık.
Ailenin geçimini böyle sağladığı bilinirdi.
Aile içinde aile şirketinden bahsedilmezdi.
Biri ailemizin ne iş yaptığını sorarsa
resmi cevap "Kitabevleri var"dı.
"Kitabevimiz var."
İnsanlara böyle derdik.
Bazen dükkâna gitmemiz gerekirdi
çünkü annem bizi aldıktan sonra oraya uğramak zorunda kalırdı.
Dükkânın belli yerlerinden geçerken gözlerimizi yerden
kaldırmamamız için katı direktifler verilirdi.
"Etrafa bakmayın. Yere bakın."
Ama tabii...
Bir göz atardık.
Bir seferinde annemin arabasının arka tarafında bir VHS kaset buldum.
Kasedi aldım, gizledim ve aylar boyunca bekledim.
Nihayet evde kimse yokken
gizlediğim yere gittim ve kasedi çıkardım.
Meğerse Betamax'mış. O yüzden izleyemedim.
Circus of Books bir kitabevi
ve yetişkinlere yönelik hardcore gey içerik satılıyor.
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
18 YAŞINDAN KÜÇÜKLER GİREMEZ
GEY - KURGU OLMAYAN ROMAN
Circus of Books'u her gördüğümde
sıradan bir kitabevi olduğunu düşünürdüm.
Sirk temalı bir kitabevi...
İçeri girince fark ettim ki
sıradan bir kitabevi olmadığını fark ettim.
Sadece porno satılan bir bölüm vardı.
P-O-R-N-O yani.
Harikaydı.
Amerika'daki her türlü sapığa yönelik, gurme cinsel içerikli malzeme...
Circus kitabevi bununla ünlüydü.
Birçok erkeğin kendi cinselliklerini rahatça keşfetmelerini sağlıyordu.
Circus of Books diğer geylerle karşılaşmak için güvenli bir alandı.
Kitap yığınları arasında çarka çıkarlardı.
Gey evreninin merkezi bu mahalleydi.
BATI HOLLYWOOD
2 on the Town programında
sık sık Güney Kaliforniya'nın ünlü sokaklarına göz atıyoruz.
Bu gece Lou Lauren bizleri Santa Monica Bulvarı'na götürüyor.
Burası, Santa Monica Bulvarı'nın herkesçe bilinen yüzü.
Ama bu sokağın gizli bir tarafı da var.
Sokağın bu tarafını ancak
etrafınızdaki herkesin erkek olduğunu fark ederseniz görebiliyorsunuz.
Los Angeles'a taşındığım ilk yıl
beni kabul eden bir yer buldum.
Batı Hollywood'da çok genç gey erkekler yaşıyordu
ve oraya Boystown diyorlardı.
O zamanlar açıksanız suçlu gibi görülürdünüz
ve olmadık şeyler yapardınız.
Tüm o ayakkabıya vurmalar, çarka çıkmalar,
renkli bandanalarla iletişim kurmalar filan...
Kimse "Köşeye gizleneyim de patronum beni burada görmesin" demiyor.
Hayır, bence geyler artık özgürleşiyor ve artık sorun yok.
Adım Alexei Romanoff.
Black Cat'te yapılan gösteriye katılanlar arasından
hayatta kalan son kişilerden biriyim.
1966 yılbaşı arifesinde
polis, iki bara baskın düzenledi.
Gece yarısını iki ya da üç saniye geçe,
Black Cat'te "Auld Lang Syne" çaldıktan hemen sonra
polis öpüşen kişileri tutuklamaya başladı.
Korkuyorlardı
çünkü kimlikleri ortaya çıkarsa işlerini ya da
evlerini kaybedebilirlerdi.
Bu olayın ardından Los Angeles'ın en eski gey barlarının önünde
polis zulmüne karşı gösteriler başladı.
Black Cat ve New Faces.
O sırada ülkedeki en büyük gösteriler bunlardı
ve Stonewall'dan iki buçuk yıl önceydi.
New Faces daha sonra Circus of Books adını aldı.
Bu kitabevi çok önemliydi
çünkü bizleri yakından ilgilendiren eserler satılıyordu.
Biz, adı anılmayan, gizli kalmış insanlardık.
O kadar iğrenç bulunurduk ki asla bizden bahsedilmezdi.
Ne kadar farklı bir zaman olduğunu anlatmakta zorlanıyorum.
Homo olmak, ağza alınmayacak bir şeydi.
Pornonun her zaman gey topluluğunda yeri vardı
çünkü böyle şeyler görmezdik.
Çıplak ve korkusuz erkekler görmek...
bizleri gururlandırırdı.
Circus of Books, bir eşcinsel olarak
yalnız olmadığımı görmemi sağlayan yerdi.
O zamanlar gey olmak kolay değildi
ve bu kitabevi
kendimi güvende hissetmemi ve emniyette olmamı sağlıyordu.
Bugün satışlar nasıldı?
Biraz yavaştı.
Sonra hızlandı.
Her günkü gibi yani.
Galiba biraz VHS satılmış.
-Evet. -Öyle mi?
-Evet. -Biraz, evet.
Bunu bu sabah gördüm.
Biri hetero VHS'leri getirmiş. Çok iyi durumdalar
ama kim hetero VHS'si alacak bilemiyorum.
Gerçi para vermedik.
Bir dolara sattığımız kitaplarla takas ettik.
Bunlar haplar. Bunlara da penis halkası deniyor.
Bunlar niye burada?
Bu niye burada anlamadım.
Pekâlâ.
Sıçan var dediler.
Çalışanlardan biri ta burada bir sıçan görmüş.
Yiyecek filan yok ama yine de yakalamak istiyoruz ki
ön tarafa gelip yiyeceklerimize dadanmasın.
Malların çoğu dükkânın ön tarafında.
Şu adam var ya? Handjobs dergisi kısa süre önce basımı durdurdu.
Artık organik tavuk çiftliği var.
Ne zaman ona sipariş versem tavuklarından bahsediyoruz.
Burası yetişkinlere yönelik kısmımız.
Ünlüdür.
En iyi bölümümüz burası.
Burası "Önceden İzlenmişler" köşesi.
Ve bunlar da...
müşterilerimizin yıllar boyunca bizden aldıkları
gey porno DVD'leri.
Bu en iyilerden biri mi emin değilim.
Bu bölümde uzun süre bir alana bir bedava promosyonumuz vardı.
Adı Cıbıl ve Hödük. Yönetmeni Carl Stanyon.
Ama 3,95 dolara bile
pek satılmıyor bunlar.
Bazen işe gidiyorum
ve Titanik'in güvertesindeki şezlongları düzenliyor gibi hissediyorum.
Yedi dolarlık bir filmi üç dolara indiriyorum,
duvarın o tarafından alıp bu tarafına koyuyorum.
Biz artık eskimiş, miadı dolmuş bir işyeriyiz.
Gazeteci olmak istiyordu.
Başka bir yola girmek niyetinde değildi.
Ama işlerin gidişatı onu yolunu değiştirmek zorunda bıraktı.
Ama annemin ilk işlerine bakarsan görürsün.
Larry Flynt ile röportaj yapmış. Kitabevi baskınlarını haberleştirmiş.
-Cidden mi? -Evet.
-Gazeteciyken mi? -Evet.
Hiç haberim yoktu.
Benim de. Ama sonra yazılarını buldum.
Bu bizim
Dayton'daki ekibimizdi.
Bayağı seksi giyiniyormuşsun.
Evet, öyle giyinirdim. Vücudum güzeldi. Şuna bak.
Vay be!
-Evet. -Nasıl ya?!
Rachel, bunca şeyi ne yapacaksın?
Bunlar benim dahil olduğum işler işte.
Sen belgesel yönetmeni değilsin.
Sen de değilsin.
Bunları alıp kolaj filan yapacaksan...
Bunlarla ne yapacağımı bilmiyorum anne.
Olabilecek her şeyi eleştirmeyi kes.
Flynt makalesini bulmak istiyorum.
Şuna bak.
"Muzır Yayın Baskınlarında Altı Kişi Tutuklandı."
Yani bu aslında...
"Mahkemeler, Cincinnati şehir merkezindeki kitabevlerinde
muzır neşriyat satmakla suçlanan altı kişinin
cezalarını süratle verdi."
Karen ile lisede tanıştık.
Dışa dönük, her şeyi sorgulayan,
her şeyle ilgilenen biriydi.
Karen muhabir olmak istiyordu.
İlk gazetecilik işim Chicago'daki Wall Street Journal'daydı.
Daha sonra Cincinnati Enquirer'da işe girdim.
Editör geliyor.
Gazetede sıradan bir iş günü başlıyor.
Uzmanlık alanım ceza davalarıydı.
Özel projem, Yüksek Mahkeme Yargıcı Potter Stewart ile röportaj yapmaktı.
Tanınmış biriydi çünkü verdiği muzır neşriyat kararında
"Muzır neşriyatı tanımlayamam ama gördüğüm zaman tanırım" demişti.
Larry Flynt ile Hustler barları hakkında röportaj yaptım.
Benim bu işte olmam şaşırtıcı
çünkü 12 yaşımdayken evden kaçmış olmasaydım
LARRY FLYNT HUSTLER DERGİSİ YAYINCISI
hâlâ bir katırın götüne bakıyor olurdum.
Bayağı büyük bir konsept geliştirdiği belliydi
ve bayağı başarılı olacak gibi de görünüyordu.
Bir arabanın arkasında, köşeden baktığın resimde ne oluyordu?
Evde biri vardı
ve onu çıkarmaya çalışıyorlardı
ve sanırım ateş açılmıştı.
Daha heyecan verici haberlerde çalışmak istiyordu.
O zoru sever.
Gazetecilik yaparken pilimin bitmesini beklemezdim
ama iyi bir gazete haberi sıklıkla başka bir insanın trajedisidir.
DÖRT KADIN ÖLDÜRÜLDÜ
Uçak kazalarında, cinayet haberlerinde çalıştım.
Araba kazalarında çalıştım.
Bir noktada ya hisleriniz köreliyor
ya da "Bu kadar yeter" diyorsunuz.
Annemleri ziyaret etmeye Los Angeles'a geldim.
Alaska'ya gidip serbest yazar olmak niyetindeydim.
Alaska'ya asla gitmedim
ve asla serbest gazeteci olarak çalışmadım.
O zaman mı tanıştınız?
Woodland Hills'de, Yahudiler için bir bekârlar partisinde tanıştık.
Hava kararmıştı. Parti niye o kadar geç başlamıştı bilmiyorum.
Partiye vardığımda
bir grup kadın "Parti berbat.
Bizimle gelsene" dediler.
Ben de "Bunca yol geldim. Biraz kalayım" dedim.
Yanan bir sigaranın ışığını fark ettim.
"Şurada bir kız var galiba" dedim.
Yanıma geldi ve konuşmaya başladık.
Çok ilginç bir konuşmaydı.
Onu göremiyordum.
Yüzünü bile görmemiştim. Hava o kadar karanlıktı.
Kahve içmeyi teklif etti.
İçeri girdiği zaman onu ilk kez gördüm.
Güzel görünüyordu.
Onun ardından sık sık birlikte çıkmaya başladık.
Motosikleti vardı.
Annem bundan pek hoşlanmazdı.
Yedi ay sonra da evlendik.
Mavi bir elbise giymiştim.
O da beş dolara aldığımız cekedi giymişti.
-İndirimdeydi. -Evet.
Bir sürü renkli çizgisi vardı.
Karen, onun bir dahi olduğunu bir sürü şey icat ettiğini söylemişti.
UCLA'in Sinemacılık bölümünde başladım.
Jim Morrison ve arkadaşı Ray Manzarek
hep bir aradaydı.
Aynı bölümde olduğumuz için
birlikte film çekerdik.
Ame ne oldu?
Neden ailem, eyalet ya da üniversite olacakları görmedi?
Sinemada ilk işim Linwood Dunn'ın yanındaydı.
Onunla ilk çalışmaya başladığımda
2001: Uzay Macerası'nın özel efektlerini tamamlamak üzereydik.
Işıklar. Işıkları yakın dedim beyler!
Ardından Uzay Yolu geldi ve üç yıl onun üzerinde çalıştık.
Optik yazıcılar kullanıyorlardı.
Özel efekt işlerinde sık görülen bir şeydi bu.
Ben de renk ve ışıktan iyi anladığım için...
Diyaliz makineleri için bir aksesuar icat etmiştim.
Biraz başa dönüp babasının böbrek hastası olduğunu söylememiz lazım.
Tamam. İşte onun için bir şeyler icat etmiştim.
Sebebini de söylemen lazım. O zamanlar
Barry babasının kanını makineden geçiriyordu.
Eve geldiği ilk gece tüplerden biri kırıldı ve az daha ölüyordu.
Evet, az daha ölüyordu.
Ben de "Ufak bir dedektör yapayım;
tüp beyaz değil de kırmızı olduğu zaman görebilelim." dedim.
Bunu yapmanın bir yolunu buldum.
Yani özel efekt teknolojisindeki becerilerini
tıbbi cihazlara uyguladın
ve bu alanda hiç deneyimin yok muydu?
Evet.
Beni eğiten teknisyen arayıp şöyle dedi:
"Barry, işinden ayrılman lazım.
Yaptığın şey o kadar iyi çalışıyor ki
elimdeklier bitti. Böbrek makinesi üreten
bir firmaya gösterdim
ve 325 tane sipariş ettiler."
Diyaliz ekipmanı mucidi olarak çok az bir para kazanıyorduk.
Sonra 35 bin dolarlık bir görevi kötüye kullanma davası açıldı.
O sırada zaten o kadar kazanıyordum.
Doktorlar da
"Sigorta yaptırmaya paran yoksa biz de yokuz" dediler.
Durumumuz hiç iyi değildi.
Aile kuruyorduk ve bir şekilde geçimimizi sağlamamız gerekiyordu.
Toplumun temeli
ailedir.
SIMON LEIS OHIO BÖLGE SAVCISI
Bunu yok ederseniz
toplumu yok edersiniz.
Ve ben pornografinin ve muzır neşriyatın aile kurumuna bir saldırı olduğuna
kati şekilde inanıyorum.
Uzun süre önce karar verdim. Ayı olacaksan, bozayı olacaksın.
Yatıp ölü taklidi yapacak değilim.
Amerika'daki hiçbir savcı için yapmam.
Bu ülke onların olduğu kadar benim de.
70'ler ve 80'lerin büyük kısmını
ülkenin dört bir köşesindeki sansür sorunlarıyla uğraşarak geçirdim.
-Selam. Sizi görmek harika. -Nasılsınız?
L.A. Times'a ilan verip küçük dağıtımcılar aradığınızı söylediniz.
Çünkü kurulu düzendeki dağıtımcılar
dergimizin dağıtımcılığını yapmayı reddediyordu.
Birçok kitabeviyle ve ikincil dağıtımcıyla görüştüm.
Bu makinelerin haklarını sattığımın ertesi günü
Karen geldi. Henüz uyanmamıştım.
Larry Flynt'in verdiği tam sayfa ilanı gösterdi.
Dağıtımcı aradığını söylüyordu.
Bu da yapabileceği bir iş diye düşündüm çünkü bizim...
Yani yapacak bir şeyi yoktu.
Geç saatlere kadar uyuyordum
çünkü o sabah yapacak bir şeyim yoktu.
O da gelip beni o ilanla uyandırdı.
Bir kadınla konuştum.
"Sadece 2500 dergilik sipariş vermeniz gerek" dedi
ve kamyonumuz varsa bizi dağıtımcı olarak tutacaklarını söyledi.
Ben de "Evet, kamyonum var" dedim.
Tabii ki yoktu aslında ama kamyon kiralayabilirdim.
Hayatını kazanmama lüksün yok.
Ne yapacağına karar vermen lazım.
Barry ufak arabamızla civardaki içki dükkânlarına gitti.
"Her zamanki dağıtımcınızdan alamazsanız,
benden alır mısınız?" diyordum.
Gün sonunda 2500 adetlik siparişim hazırdı.
Annen ve baban bu civardaki
ilk dağıtımcılarımızdandı.
İşi büyüttüler ve çok başarılı oldular.
Karen'a "Bu iş amma kolaymış.
Başka müşteri de bulmaya çalışayım mı?" dedim.
Ne yapacağımıza karar vermeye çalışırken başımızın çaresine
bakmaya yetecek kadar para kazanıyorduk.
Bu sırada, Flint başka dergiler de aldı.
Böylece geylere yönelik birçok dergi dağıtmaya başladık.
Bir tane. Bir tek Blueboy vardı.
Blueboy, gizli kapalı olmayan ve başarı kazanan
ilk gey mecmualarındandı.
Dağıtımcı bulmakta zorlanıyorlardı
ve bana geldiler.
Sonra başka dergiler de aldı. Mesela,
zamanın en popüler gey dergileri olan Honcho ve Mandate.
Binlerce dergi dağıtıyorduk:
dikiş nakış, ahşap işçiliği, silahlar, aklınıza ne gelirse...
-New York Review of Books. -Evet, çok iyi dergiler...
Daha iyi dergilerin dağıtımcılığını almaya çalıştık,
-onlar da bize sattılar. -Ne demek "daha iyi"?
-New York Review of Books gibi. -Hayır.
New York Review of Books hiç de iyi satmazdı.
Asıl Hustler çok iyi satıyordu.
Barry'nin Hustler dergisinin dağıtımcısı olduğunu duydum.
Circus of Books ya da Book Circus da yolu üzerindeydi.
Bu dükkân tüm gey dergilerinin 600 tanesini alıyordu.
Tüm kamyonu doldurup onlara götürürdüm.
Book Circus faturalarını ödeyemez olmuştu.
Barry bunu bir fırsat olarak gördü ve üzerine atladı.
Ödemeleri kesince, yöneticisiyle karşılaştım.
"Çok feci bir kokain bağımlılığı var,
kimsenin parasını vermiyor." dedi.
Aklıma, mekân sahibini arayıp kiranın yarısını teklif etme fikri geldi.
Böylece işe girdik ve artık bir sorun kalmamıştı.
Gerçi eski dükkân sahibi beni öldürmekle tehdit etmişti ve bu bayağı...
Neyse ki öyle bir şey olmadı.
Kocaman bir floresan tabela vardı. "Book Circus" yazıyordu
ve yeni bir isim lazımdı.
"Tabelayı ortadan ikiye kesip sözcüklerin yerini değiştirelim.
Böylece sadece 'of' için para veririz." dedim.
Tabelayı değiştirdiğini bilmiyordum.
Bizim satış felsefemizin özü bu işte.
Bunu nasıl ucuza getiririz? Çünkü işe yaramayabilir.
Dükkâna bakarsanız,
artık bayağı kötü durumda.
Düşen Sabuna Domalma. Bakayım bunun durumu neymiş.
Ne arıyorsun?
Bu kadar açık saçık olmayan
bir şey bulmaya çalışıyorum.
Ne istiyor?
Beyaz erkek olsun ama penetrasyon olmasın istiyor.
Jorge, sence bu adamlar beyaz mı?
-Evet, beyazlar. Hepsi. -Beyaz mı? Hepsi mi?
Tamam, güzel.
Tamam, bunu alalım.
Peki bu adamlar beyaz mı?
Tüm bu kutular DVD dolu.
Tüm isimlerin listesini çıkardık.
-Bunları siz mi yaptınız? -Evet, bu sayede üniversite okudun.
Bunlar beni üniversiteye yollayan videolar mı?
Yardımcı oldukları kesin.
Bunlar ne zaman çekilmişti?
Model sözleşmelerini çekemezsin! İnsanların peşine düşerler.
Sadece başlıkları kaydediyorum anne.
Çekim yapmayı kes artık Rachel.
Pekâlâ anne.
Şu anda gittiğimiz yer...
Adı Yetişkinler... Kısaltması ANME. Yetişkin Ürünleri ve...
bilmem nesi fuarı. ANME, evet.
Buraya bir daha gitmeyeceğim. Bu son.
Niye?
Çünkü hoşlanmıyorum.
Lobide buluşalım dedi ama lobi nerede bilmiyorum.
Bir saniye durur musun, şu mikrofonu takayım.
Sürekli bana ne yapacağımı, ne yapamayacağımı söyleyemezsin.
Ben kendi işimi yönetiyorum
ve kimseye cevap vermek zorunda değilim.
-Ellen burada! -Selam Ellen!
Siparişini getirdim.
Pardon.
Evet, bu seferki kamera geçen seferkinden daha büyük.
Kafamı vurmak istemedim.
Tamam, bu siparişin.
-Tamam mı? -Tamam.
Bu sefer özel bir şeylerin var mı?
-Senin için müthiş bir mal var. -Tamam.
Bu herpesi temizler. Mahveder.
Tamam ama biz şeyi pek satamadık. Şu şey pek iyi değidi.
Her zaman sattığımız şeyden ver.
Yeni şeylerin bir hayrını görmedik.
Herkesin çok beğendiği bir şey daha var.
Kayganlaştırıcı. Anal kayganlaştırıcı.
-Hangisi o? -Şu.
Çok iyi satıyor. Silikon bazlı.
Silikon bazlı anal kayganlaştırıcı.
İçinde karanfil var. Uyuşturmaya yarıyor.
Bu sayede...
-Tamam ama ufak boyu var mı? -Var.
-Tamam, bundan 12 tane alırım. -Akvaryumda geliyor.
Tamam, olur.
-Akvaryumdakinden ister misin? -Evet.
-Tamam, onu ekle. -Tamamdır.
İyi bir sipariş oldu Ellen.
Şu Çin haplarından sipariş ediyoruz.
Sanırım sadece 200 tane filan kalmış.
Çok var. Bir sürü aldım. Hepsi de geldi.
Hâlâ iyi satıyor mu? Çünkü... Merhaba.
-Nasılsın? -İyiyim.
-Seni görmek güzel. İşler nasıl? -İyidir.
Öyle mi?
Barry nasıl?
İyi, evet.
Frankie'ye ne oldu?
-L.A.'dek Circus of Books'tan mısınız? -Evet.
Harika. Dükkânınıza gitmiştim.
-Sahibi misiniz? -Evet.
-Vay be! Aferin size. -Evet.
Selam.
Pekâlâ. Neler var? İyi bir isim dışında...
Evet. Bu geyler için, değil mi?
-Yoksa sadece öyle değil mi? -Sadece gey değil.
-Klipsler... -Tamam.
Detayları anlatmana gerek yok. Sadece...
Eğer geyler için değilse, o yüzden iş yapmamış demektir.
Senin için iyi satacak mal nedir?
Burada, şu duvardaki şeyler mesela.
Bunlara bakmaktan pek hoşlandığımı söyleyemem.
Yani bakmasam da dikkatimi çekiyor.
Bu duvardaki mallar bizim işimize yarayacaktır.
Neyse artık bunlar.
-Bu kadar. Artık gidebilir miyiz? -Evet.
Dükkânın eski sahipleri için çalışan kişileri tuttuk
ve bize bilmemiz gereken her şeyi, malları nasıl alacağımızı
öğrettiler. Her şeyin anahtarı da buydu zaten.
Prezervatif, kayganlaştırıcı ve indirimli videoların
alımından sorumluyum.
Kararları benim vermeme izin veriyorlar.
Hata yaparsam da sorun olmuyor.
Karen ve Barry müthişlerdi.
Bana çok iyi davranırlardı.
Benim hayalim hep bir porno dükkânında çalışmaktı.
Ben acayibimdir, bayağı da sapığım galiba.
Burası zirvedeyken bayağı ağzına kadar doluydu.
İnsanlar kitaplara, dergilere para harcıyordu.
İstediklerini alıyorlardı.
Bir ay içinde dükkânı açtık
ve daha ilk gün 1000 dolarlık satış yaptık.
Dükkânın şu tarafında dergiler var,
yetişkinlere yönelik, açık saçık dergiler de bu tarafta.
Circus of Books'un arka tarafında Vazelin Sokağı denen bir yer vardı.
Büyük bir gey topluluğunun yaşadığı her yerde
mutlaka bir Vazelin Sokağı vardır.
Geylerin seks yaptığı bir yer.
Ben bekâretimi Circus of Books'un arka sokağında kaybettim.
Çömez bir polise!
Her queer gencin ıslak rüyalarını süsler bu!
Buraya ilk geldiğim gece
şu köşede bir adam vardı.
Yetişkinlere yönelik kısımda bile değildi.
Pantolonu indirmiş çekiyordu.
"Vay be," demiştim, "buradaki ilk gecemde
olana bak."
SADECE ÇALIŞANLAR
Arka odaya geçtiğinizde,
çatı katına çıkan bir merdiven vardı
ve...
Çatı katında seks yapardım.
Yani tamamen seks değil ama...
Ben oraya hiç çıkmadım.
Öyle bir yer olduğunu bile bilmiyordum.
Kaçırmışım be!
Bu olan bitenden haberin oluyor muydu?
Yani, bazen duyardım ama bana acayip gelmezdi.
Her şey zaten bayağı saçmaydı.
O yüzden bana acayip gelmesi için
cidden zıvanadan çıkmış bir şey olması gerekirdi.
Barry dükkâna girdiği zaman tavrın değişmezdi.
Dergini okumaya devam ederdin.
"Ne haber Barry? Nasıl gidiyor?"
Ama Karen dükkâna girdiği zaman
dergiyi arkaya fırlatırdın.
Baban her zaman yumuşak yüzlüydü.
O ailenin erkeği o değil bence.
Bunu kamera karşısında söylemesem iyiydi.
Kimseye eyvallahları yoktu ve işlerine bakarlardı.
"Hırsızlık yaparsanız işten atılırısınız, o kadar."
80'li yıllarda yetişkinlere yönelik yayınlar pahalıydı.
Bazı yerlerde de yasa dışıydı.
Satabilirseniz, çok para kazanıyordunuz.
Bir yönetici bize şöyle dedi:
"Silver Lake'te bir Circus of Books açmanız lazım.
En büyük dükkânınız olacaktır." Öyle de oldu.
Rahatsız olmuyorlar. Dehşete düşmüyorlar.
İşleri bu.
Sanırsın at arabasıyla elma satıyorlar.
Bu işe girerken şüphelerimiz olmamıştı.
Geçici bir şey olduğunu düşünüyorduk.
Başka bir şey çıkana kadar yapacaktık. Daha...
Daha oturaklı bir şey.
Yani biz üniversite mezunuyduk ve kariyerlerimiz vardı.
Bu herkesin yapacağı bir iş değildi,
biz de zaten kesinlikle kimseye yaptığımız işi söylemiyorduk.
Peki yetişkinlere yönelik film çekmeye nasıl başladınız?
Bu biraz... Tamamdır, evet, böyle.
Biri, çok ünlü bir gey porno yapımcısını tanıyordu.
Matt Sterling.
Güvenebileceği bir
dağıtımcı arıyordu.
Yeni filmi çıkacaktı ve hit olacağı kesindi
çünkü o sıralar çok ünlü olan biri rol alıyordu.
-Jeff Stryker. -Jeff Stryker.
-Zaten ünlüydü. -Çok ünlüydü.
Jeff Stryker, gey pornosunun süper yıldızıydı.
En büyüklerden biriydi.
Her anlamda!
Bana her istediğimi vermeye hazır mısın?
Ne istersen!
Merhaba, benim adım Jeff Stryker ve...
JEFF STRYKER PORNO YILDIZI
...işte buradayım.
Bu, Jeff Stryker aksiyon figürü.
30 santim boyunda, anatomik olarak gerçekçi
ve penisin yönünü değiştirebiliyorsunuz.
Bunu Ken bebeklerinde bulamazsınız.
Bu insanların dünya çapında porno dağıtımcılığı yapacağını düşünmezsiniz
ama onlar da bu işe benim gibi bakıyorlar.
Bir ürün yaratıyorsun
ve bu arz-talep meselesi.
Sadece bir ticaret anlayışı.
Bu bir fırsattı.
Biz de bu işe girdik.
Gey porno filmleri çektiğimiz bir iş kurduk.
STRYKER GÜCÜ
Stryker Gücü filmini yaptılar
ve talebe yetişmekte zorlanıyorlardı.
İnsanlar arayıp
bir an önce kasedi yollamamızı istiyorlardı.
Ben de "Daha kasetler gelmedi, yollayamam." diyordum.
Panik içinde kasedi istiyorlardı.
Hatta dükkânımıza gelip imza günü düzenledi
ve kapıda sıra oluştu.
Barry yığın yığın kutu getiriyordu
ve ben de getirdikleri her şeyi imzalıyordum.
Dağıtımcılık yaptığımızı duyan başkaları da gelip
"Bizimkini de yapar mısınız?" diyordu.
O zaman artık kasetleri satması için başka birini tutmuştuk.
Barry ve Karen kamera arkasındaydı.
Benim gibi birinin de ön cephedeki kişi olmasını istiyorlardı.
İlk başladığımızda
altı haftada bir film yayınlıyorduk.
Tüm bunlar olup biterken
haftada iki film yayınlamaya başladık.
"Bir kaplanın sırtına binmeye benziyor" diyorduk.
POLİS COPU
Onlarla iş yapmak isteyen bir sürü şirket vardı
çünkü iyi, dürüst ve güvenilir insanlardı.
O zaman porno endüstrisinde
bu çok zor bulunan bir şeydi.
Bu benim Barry ve Karen için hazırladığım toplama kasetlerden biri.
Adı Altın Götnastik Bölüm 2.
"Video 10 Dağıtımcılık yeni ve ateşli göt deliği yalama sahneleri buldu
ve sizler için Altın Götnastik Bölüm 2'yi hazırladı.
Hem muhteşem, hem götteşem!"
Pardon. Aman Tanrım.
Hiç de porno işine girmişiz gibi gelmiyordu.
Sadece farklı bir işe girişmiştik.
Zaten yaptığımız işle de yakından ilgiliydi.
Filmlerin hiçbirini izlemedik.
SERT VE HIRSLI
Bir noktada sanırım ABD'nin en büyük
gey porno film dağıtımcısı haline geldik.
Çok kârlı bir pazardı
ama büyük riske girmek gerekiyordu.
Porno filmlerle ilgili her şeyde
hapse girme riski büyüktü.
BAŞKENTTE BASKIN: PORNOGRAFİ
Yetişkinlere yönelik ürünler, özellikle o zamanlarda çok kutuplaştırıcı bir şeydi.
Sağcılar arasında sürekli
öcüleştirecek bir şey arayan insanlar vardı.
Muzır yayınlar topluma zarar verir.
Adalet Bakanlığı pornografinin, toplumun her seviyesine
nüfuz etmiş sorun olduğunu ve bu nedenle
devletin her seviyesinde mücadele edilmesi gerektiğini söylüyor.
Porno karşıtı plana eyaletten ve yerel katılımın da olması bekleniyor.
Bu işin başında Ronald Reagan'ın Başsavcı'sı Meese vardı.
Bu hükûmet,
yasa dışı muzır neşriyat satıcılarını uyarıyor.
Ne iş yaptığımızı kimseye söyleyecek kadar kendimi rahat hissetmedim.
Sen herhalde umursamazdın ama ben istemiyordum.
Evet. O istemediği için ben de kimseye söylemiyordum.
Kimseye söylemememi istiyordu.
Bir yere gidip "Ben Circus of Books'un sahibiyim." desen
herkes "Bence bir sorun yok." derdi.
Yani, yargılanıyor gibi hissediyordum.
Yani biri kalkıp öğretmen olduğunu söylese
siz de "Bence bunda bir sorun yok." demezsiniz.
Ya da avukatsa "Bence sorun yok."
Ama bize böyle diyorlardı. "Bence bunda bir sorun yok."
Muhtemelen aslında bir sorun görüyorlardı. Ben de görüyordum.
Karen'ın cinsel içerikli malzemeyle ilgili sorunlarının çoğu
bence inancından kaynaklanıyor.
Muhafazakâr bir ailede yetişmişti.
Bütün gün sinagogda dua etmeyi sever.
Ben hep karmaşık bir evliliğimiz olduğunu söylerim
çünkü ben dindarımdır ama o değildir.
Sanırım ruhani şeylerden pek hoşlanmıyor.
-Doğru söyledin. -Evet.
Hep bir sinagogumuz olmuştur.
Gerçi hiçbir sinagogun yaptığımız işten haberi olmamıştır.
Yaptıkları iş ortaya çıkarsa, bu ilişkilerin zarar görmesinden
çok korkuyordu.
Sence biz dini eğitim almış mıydık?
Bence bayağı karmaşık bir durumdu.
Annem tutucu ve muhafazakâr bir sinagogla işi arasında kalmıştı.
Ama bu şekilde büyümüştü
Biz de Batı Hollywood'da büyüdük.
Yani son derece seküler ve liberal bir yerde...
O yüzden üzerimizde büyük bir baskı vardı.
Hem de hiç azımsanmayacak bir baskı...
Annemin bilindik kuvvetiyle
"Pazar günü din dersine gidiyorsunuz." şeklinde.
Hadi. Tevrat'ın da var. Saygılı olman lazım.
Hadi bakalım. Yerine geç. Buraya gel ve yerine geç.
Yerine geç dedim.
Bu baskılara benim tepkim sessiz kalmaktı.
Onun istediği gibi giyinmediğin için annemle sık kavga ettiğini biliyorum.
Kendi bildiğini okuyordun.
Josh'un tepkisi de herhalde
"İyi o zaman, ne yaparsam yaparım ve mükemmel yaparım." oldu.
Annemin mükemmel olma hırsını en çok ben almışım sanırım.
Onlara, herkese sürekli pozitif bir imaj yansıtmaya çalışıyordum.
Kuvvetlice vur!
Çekilsene Joshua! Tamam!
Topu al!
Mükemmel olmak istiyordum.
Çocukken bu kitabı yazdığını hatırlıyor musun?
Hatırlıyorum.
Adı Oğlan. Yazarı Joshua Mason.
"Gelecekle, ailemde güzel karım, ben ve
üç çocuğumuz olacak.
Cennete o kadar yakın bir dünyada yaşayacağım ki inanılmaz olacak."
Tanrım.
"Gey" sözcüğünün kötü bir söz olduğunu net bir şekilde hatırlıyorum.
Kötü şeylerle ilgili konuşurken söylenen bir laftı.
Yanlış olduğunu seziyordum.
Tamam.
Dükkânın anahtarları.
Tom bugün yine bir 100 yapar.
Ve hafta sonu.
Burası bunun on katı kadardı.
Evet. Hiçbir şey kalmamış sanki.
Bu kadar. Hâlâ bayağı var
ama eskiden olduğunun yanına yaklaşamaz bile.
Evet. Bu filmlerdeki insanlarla tanışıyor muydun?
Daha ünlü olanların bazılarını tanıyordum.
Matt Sterling mesela çok ünlüydü.
Ve Jeff Stryker da çok ünlü biriydi.
-Matt Sterling'e ne oldu? -Öldü.
Çoğunun yapımcılarını tanıyordum.
Bu filmlerdeki insanların
ne kadarı ölmüştür sence?
Çoğu. AIDS salgını başlayınca çoğu o zaman öldü.
Kaç yaşlarındaydılar? Ortalama yaşları kaç olurdu?
20'lerinde, 30'larında herhalde.
Bakımevinde gördüklerim onlardı.
Tanıdıklarım ve...
Ama çoğu onu bile yapmadı. Haberim bile olmuyordu.
Eve dönerlerdi.
Wisconsin'e ya da nereden geldilerse oraya...
Ve... O kadar.
Barry ve Karen, çok garip, olmadık bir noktadan, parçası olmadıkları
bu salgının şahitleri haline geldiler.
PHIL TARLEY PORNO YÖNETMENİ
Ya ne olacaktı? Seks işi yapıyorlardı.
Ölenlerin çoğu da bu iştendi.
En başta kimse neyin yol açtığını bilmiyordu
ve herkes birbirinden uzak duruyordu.
Anlayamıyorduk.
GEY KANSERİ
Birbirimizden korkuyorduk.
Ülke çapında 800'den çok vaka olmasına rağmen
birçok kişi hâlâ Edinilmiş Bağışıklık Eksikliği Sendromu'yla ilgili
bilgi sahibi değil.
Bunun sebebi,
sendromun kurbanlarının karakteri olabilir:
Sık sık partner değiştiren homoseksüel erkekler.
Bir sürü çalışanımızı kaybettik.
Çok iyi insanlardı. Gerçekten çok tatlılardı.
Yetenekli, başarılı, genç...
Gerçekten büyük bir trajediydi.
O zamanlar tanıdığım insanların yüzde doksanı
artık aramızda değil.
Barry'nin bir çalışanımızı hastanede ziyaret ettiğini hatırlıyorum.
Ailelerini arayıp "Oğlunuz hasta." derdik.
"Gelip görmek ister misiniz?"
Ve çoğu "Hayır, istemem." diyordu.
"Biz onu sokağa attık. Bir daha görmek istemiyoruz."
Ben de "Ama o sizin oğlunuz." diyordum.
Ebeveynlerin çocuklarına
bu kadar kötü davranabildiğini görmek beni çok şaşırtmıştı.
İşin eşcinsellikle ilgili kısmını düşünmüyordum bile.
Onlar çocuklarıydı.
Dükkânı açarken bizimle birlikte canla başla uğraşan çalışanımız
cuma günü eve gitti
ve pazartesi günü öldü.
O vefat edene kadar
onunla birlikte çalıştık.
Öldükten sonra annesinin aradığını hatırlıyorum.
O sırada birbirleriyle görüşmüyorlardı ve
sanırım kadın kendini kötü hissediyordu. Benden ne istiyordu bilmiyorum.
Onu ziyaret etmeliydi.
-Korkunç bir zamandı. -Evet, çok feciydi.
Hatırlıyorum da, dükkâna giderdim ve
"Bilmem kim nerede?" derdim. "Öldü." derlerdi.
Bunda beni...
dehşete düşüren bir şey vardı
ama çok sonrasına kadar anlayamadım.
Geyleri desteklediklerini biliyorum.
Başta niyetleri o değildi ama desteklediler.
Başkalarının onlara ne yapacaklarını söylemelerine izin vermeyeceklerdi.
Sanırım biz küçücük de olsa insani bir nezaket gösterdik.
HAYATIMIZ İÇİN MÜCADELE EDİYORUZ
Hükûmet görevlileri kendi beceriksizliklerinin
üzerini örtmek için sık sık pornografiyi kullanıyordu.
YARIM SAATTE BİR BİR KİŞİ AIDS'TEN ÖLÜYOR 42.476 - FDA: AIDS TEDAVİSİNİN ÖNÜNÜ AÇ
Başsavcı Meese bugün pornografi raporunu kabul etti.
Muzır neşriyat denen yasa dışı aktivite Birinci Anayasa Değişikliği altında
korunma altına alınmış bir ifade özgürlüğü değildir.
Meese komisyonu sırasında çıkan her şeyi okuyordum
ve işin içinde şike olduğu belliydi.
İfade veren herkes pornografi karşıtıydı.
Sonucun ne olacağı zaten belliydi. "Kötü bir şey bu." diyeceklerdi.
Komisyonun yarım milyon dolar harcayarak ahlak polisliğine soyunduğunu söylüyorlar.
Hükûmet, bu acımasız yaptırımlar vasıtasıyla
oto-sansürün yolunu yapmaya çalışıyor.
Multi milyon dolarlık bir ekip
ellerinin altında parayla
tek bir göreve odaklanmıştı.
Halkın ne izlediğini, ne okuduğunu ve ellerinden geldiğince de
cinsel alışkanlıklarını kontrol etmeye.
Hastalıklı ve müstehen aktivitelerdeki
kâr amacına son vermenin zamanı gelmedi mi?
O zamanlar yapılan şeylerden biri de
sadece tanıdık insanlara film satmaktı.
Tüm ülkede film satıyorduk
ama sadece iş yaptığımız şirketlere.
Günün birinde biri arayıp üç tane film sipariş etti.
Pennsylvania'nın Lebanon şehrinde, bilmem kimin video dükkânı için.
Adamımız da onu bilgisayara girip filmleri yolladı.
Savcı, haberimiz olmadan,
yetişkinlere yönelik malzemenin yasa dışı şekilde
eyalet-aşırı nakliyesi nedeniyle soruşturma başlatmış.
Gizli operasyon yapıyorlarmış.
FBI geldi. Aynen filmlerde gördüğünüz gibi.
FBI yazıları...
-Ceketlerinde, kocaman harflerle. -Ceketlerinde, silahlarını çekmişler...
Gizli operasyonla bu malzemeyi sipariş ettik
ve savcıyla görüştükten sonra
arama kararı çıkarttırdık.
Muzır neşriyat nakliyesiyle suçlandık.
BÜYÜK JÜRİ 22 NO.LU DELİL
Beş yıl, hatta daha fazla hapis cezası çıkabilirdi
ve para cezaları da çok ama çok büyük olurdu.
BARRY MASON ŞİRKETİ. t/d/b/a VIDEO 10 DAĞITIMCILIK
Birimizin hapse girmesi gerekecekti. Bence Barry'nin girmesi gerekiyordu.
Savcı, son derece dindar insanlardan oluşan bir jüri toparlamıştı
ve kendisi de porno karşıtıydı.
Barry'nin suçlamaları kabul etmesi gerektiini söylediler.
Hüküm giymesi ve ağır ceza suçunu kabul etmesi gerekiyordu.
Dünyanın en kötü yeri hapistir
ama hapisten korkmak
daha da beterdir.
Tepemizde Demokles'in kılıcı gibiydi.
Asla kimseye lafını etmiyorduk.
Anne babalarımız olan bitenden habersizdi.
Çocuklar ne olduğunu bilmiyordu.
Arkadaşlarımız ne olduğunu bilmiyordu.
Apartman boşluğundan düşüyor ve sanki
her şeyimi kaybediyor gibiydim.
FBI'ın suçlamalarından haberdar mıydın?
Haberim yoktu.
Sanırım şeyi duymuştum.
Pennsylvania'ya bir video yollanmıştı.
Küçükken bunu bizden tamamen gizlemişlerdi.
Bundan hiç haberim olmamıştı.
Bize hiç haber vermemişlerdi çünkü çocuktuk
ve böyle şeylerin civarında olmamalıydık.
Bu yüzden
aile şirketiyle pek bir ilgimiz yoktu.
Dükkânla aranda bir bağ var mıydı?
Dükkân ailenin dışında, kendi alanında var olan bir şeydi
ama bu bayağı...
Bunda çok geleneksel bir nokta da var.
Anne baba işe gider.
Sürekli yaptıkları işten bahsetmezler.
Gözlerini ovuşturmayı kes!
Bence ailemiz evdeyken sıradan bir şekil alıyordu.
-Bunu sana Josh mu söyledi? -Cidden mi?
Evet, o dedi.
Hepimiz çocuklardan, evlenmekten, heteroseksüel olmaktan bahsederdik.
Kimse bunu sorgulamazdı.
Sanırım benim...
eşcinsellik anlayışım bile garip bir biçimde...
aile şirketi vasıtasıyla şekillenmişti.
Ben de demek istiyorum ki, bayağı iyi çocuklarsınız.
Anneniz olmayı seviyorum.
Gey olduğumu fark etmem
uzun ve karmaşık bir süreçti.
Bu sırrı tüm dünyadan gizliyordum
çünkü gey olmak kabul edilemezdi.
Peki hiç eşcinsel kimseyi görüp,
onlarla tanışıp,
bunu fark ettiğin, "Bu kişi gey. Çok hoş."
-dediğin oldu mu? -Hayır. Kesinlikle hayır.
Sanırım dünyadaki eşcinsellikle ilgili her şeyi
aktif bir şekilde görmezden geliyordum.
Aynen lisedeki hetero arkadaşlarım gibi.
Geylerden ya da bu tip şeylerden asla bahsedilmezdi.
Çok klişe bir şeydi.
Geyleri tartaklayan sporcular...
Gerzek!
Gey kategorisinin dışında kalmak için elimden geleni yaptım
ama heteroseksüel olarak kabul görmüyordum.
O yüzden onların gözünde aseksüeldim.
Kendime çok baskı yapıyor,
daha geleneksel ve kuralları takip eden bir çocuk olmaya çalışıyordum.
Hazır mısın baba?
Evet!
Günün her boş anını bir çeşit aktiviteyle dolduruyordum.
Dalış,
jimnastik takımı...
Heteroseksüelmişsin gibi yapmak için baskı hissediyor muydun?
Randevulara çıkmam için büyük bir baskı vardı.
Birçok çocuk bekâretini kaybediyordu.
Ben hariç.
Benim bunu önemsemeyeceğimi düşünmüş olman bana çok garip geliyor.
Yani, umursamazdım.
Zaten bütün dünyam geydi.
Neden benim dünyama girmek istemezdin ki?
Senin dünyan fazla geydi.
Fazla geydi, fazla sanat odaklıydı.
Bağlantı kuramıyordum. Bence çok...
Ben orada değildim.
Hâlâ orada değilim, sanmıyorum.
Fernando, bana nasıl tanıştığımızı anlatır mısın?
Dokuzuncu sınıfta tanıştık.
O zamanlar böyle insanları tanımak kolaydı.
Yani, kendi bildiğini okuyan insanları.
Öyle diyebiliriz.
Saçından, kıyafetinden, dinlediği müzikten...
Sen de öyle biriydin.
Bir dosttan beklediğim her şey sende vardı.
Kendi bildiğini okuyan, kimseye eyvallahı olmayan biriydin.
Hep dikkat çekmeye çalışıyor.
Bu lafı sen mi söylüyorsun Bayan Green?!
Sence arkadaş grubumuz kendini okuldaki queer grup olarak mı görüyordu?
Aslında kendimizden queer diye bahsetmiyorduk.
90'larda ucubeler, sanatçılar, punk rock'çular, asilerdik.
Kimliğimiz buydu ve hepimizi bir araya getiren de buydu.
Bu nedenle tüm arkadaşlarımızın cinsel hayatlarında
deneysel takılması kabul gören bir şeydi.
Gelip bilgisayarında takılabilir miyim?
Olur.
Dükkânı ilk duyduğum zamanı hatırlıyor musun?
Evet.
"Annemlerin kitabevi var." demiştin.
Ben de "Öyle mi? Hangi kitabevi?" dedim.
"Bir kitabevi işte." demiştin.
"Duymamışsındır. Adı Circus of Books."
Biz de "Circus of Books mu?! Ne?!
Rachel, orası porno dükkânı!" demiştik.
Kafamın çok karıştığını hatırlıyorum
çünkü annemlerin bildiğim haliyle hiç de uyuşmuyordu.
İlginç ve eğlenceli bir sırdı ama aynı zamanda tehlikeli bir sırdı
çünkü sorun haline gelebileceğini biliyordum.
Asi ve büyümüş de küçülmüş bir halimiz vardı
ama yine de çok saftık.
Bana garip gelen şey şuydu,
sanırım annemler sanatçılar ve queer çocuklarla yaşadığım dünyayı anlamıyordu.
Ben fark etmemiştim ama benim dünyamla onlarınki kesişiyordu.
Evet, Karen ve Barry'yi belli bir şekilde görüyorduk,
çok anaç ve bayağı katıydılar.
Başkaldıran bir tarafları yoktu.
Karşı-kültürün bir parçası değillerdi.
Ama Circus of Books'un sahibi olduklarını öğrendiğimiz zaman
annenle babanın bizim sandığımızdan
çok daha katmanlı hayatları olduğunu anlamaya başladık.
Herkesin takip etmemizi söylediği yolu
takip etmeden de
bir yetişkin olarak yaşayabileceğimizi
anlamamızı sağladı.
SATIŞ DÜKKÂNI İÇ MEKÂNI
Sanırım annenler bu işe giriştiklerinde
potansiyel olarak neyle karşılaşabileceklerini bilmiyorlardı.
ve işin kötü tarafı kimse bunları tahmin edemezdi.
Muzır neşriyat yasalarına bakarak
sattığın şey nedeniyle soruşturma açılıp açılmayacağını
tahmin etmek imkânsızdı.
Bu işi yaptığı için hapse giren insanlar tanıyorduk.
Ben en başta kepenk kaparız diye düşünmüştüm.
Nihayet John Weston ile oturup konuştuğumuzda
bunun çok kötü bir plan olduğunu söyledi.
Devlet, alacağını son kuruşuna kadar alır.
Yani daha en baştan kepenk kapatırsan
verecek az şeyin kalır.
Uyuşturucuya karşı savaş son bulursa
uyuşturucuyla savaşan insanlar işlerini kaybedecekler.
Muzır neşriyatla mücadele edenler için de aynı şey geçerliydi.
Anlaşmaya varacak birilerine ihtiyaçları vardı
ve bize kepenk kapatmak yerine
işin başında durup mücadele etmemiz söylendi.
Devletin peşine düşmesi çok ürkütücü.
Gerçekten çok sarsıcı bir şey.
Hem de dini sebeplerden ötürü.
Bu beni bayağı korkutuyor.
Devletten birileri bana ulaştı ve
"Barry Mason'ın 'Suçluyum.' demesi gerek.' dedi.
Hüküm giymesi ve suçunun tasdik edilmesi lazım.
İnsani bir seviyede dahi Barry Mason'ın ağır ceza alması
akıl almaz bir şeydi.
Ben böyle bir dünyada yaşamak istemem.
Bu yüzden tekrar düşünmeleri için ısrar ettim.
Nasıl bir insan olduğunu,
bunun onu ve ailesini nasıl etkileyeceğini görmelerini istedim.
Siz de bir düşünün, babanız mahkemede
ayağa kalkıp "Evet, suçluyum,
federal bir suç işledim." demek zorunda kalsa, ne hissederdiniz?
Konunun kapanmasını sağlayan, Bill Clinton'ın seçilmesi oldu.
ABD Başkanı Bill Clinton.
Pekâlâ.
Teşekkürler.
Ve savcılar değişti.
Muzır yayınlara bakış değişti
ve eminim, benim samimi yeniden gözden geçirme
talebimin dikkate alınmasını sağlayacak ortam da bu şekilde sağlanmış oldu.
Böylece babanın iyiliğini görebildiler.
Şirketin suç itirafını kabullendiler.
Şirket suçu kabullenince şartlı tahliyeyle salınırsın.
Sadece ayda bir federal daireye gidip
o ay hiç suç işlemediğime dair
bir kâğıt imzalıyordum
ve her şey bu şekilde halloldu. Yakayı sıyırdım.
Şunu gördüm ki, meğerse ifade özgürlüğünü koruyan şey
en uç noktalardaki sözler ve ürünlermiş.
Her ülkenin halklarına sunabileceği en önemli hak
rahat bırakılma hakkıdır.
Josh'a yusyuvarlak bir kafa lazım.
Merhaba de.
Ne dedin?
Haziran ayında, iki dükkân da, şimdiye kadarki en kötü ayını geçirdi.
Ve...
Hâlâ kâr ediyor ama aslında...
Sürdürülebilir değil.
Bir noktada...
Mesela dün.
Dükkândan çıkıyordum
ve çıkmaya çalışıyorum ama çıkamadım
çünkü bir adam bir şey almıştı.
Yürüteçle yürüyordu.
Gözü de aldığı şeydeydi,
o yüzden kapıyı açmıyordu.
Yürüteçi de olduğu için orada kalakalmıştı.
Bizim müşterilerimiz bunlar işte. Yaşlanıyorlar.
Çoğu erkek.
Zor bela yürüyorlar.
Kahvaltılık gevrek gibi karıştırıyor musun?
Evet, yoksa ufak parçaları yiyemiyorsun.
Böylelikle her parçayı yiyebiliyorum.
Sanırım benim işle ilgili bir karar vermek yerine
aslında psikolojik bir sorunum var çünkü...
Bunca yıldır bu işi yapıyorum,
üstelik ne yaptığımı bile bilmeden
ve...
Artık kapatmam lazım
ama hâlâ benim için çalışanlar var ve bu kadar iyi bir iş bulamayabilirler.
-Peynir bu. -Süzme peynir, evet.
-Eğer... -Peynir.
İşte... dükkânı kapatırsak.
Bilemiyorum.
İşte, ben... Bilemiyorum.
Bunu niye kaydetmeye değer bulduğunu da anlamıyorum.
Çünkü küçük iş yerlerinde böyle şeyler olur.
Bu farklı bir iş modeli.
Sürekli kaydetmenden hoşlanmıyorum. Bunlar ne işine yarayacak anlamıyorum.
Karen ve Barry sürekli işlerinin çökeceğine dair bir
panikle yaşıyorlardı.
ALASKA ESKİ ÇALIŞAN VE DRAG QUEEN
O yüzden sürekli
"Buraya kadar. Bu hafta kepenk kapatıyoruz.
Bu kadar işte. Bitti." diyorlardı.
Bu her zaman böyleydi.
Bu yüzden kapanıyor olmasını hayretle karşılamıyorum.
Zaten hep kapanmak üzereydi.
Bunlar referans mektupları.
Sadece şey yazıyor. "25 yıl yanımızda çalışmıştır.
İyi, dürüst, güvenilir ve çalışkan bir çalışana ihtiyacınız varsa,
Ben aynen böyle biridir."
-Çok üzüldüm ama adına sevindim. -Sağ ol.
Bugün son günüm. Emekli oluyorum.
Bayağı can sıkıcı yani
ama zamanı geldi.
Dünyanın en kötü şeyi sırf para yetmediği için
iyi bir çalışana yol vermektir.
Çok feci bir şey bu.
Geçmiş asla geri gelmez.
Geleceğe yatırım yapmaya niyetin yoksa
artık var olmanın bile
bir anlamı kalmamıştır.
"Gördüğünüz üzere
dükkândaki işlerimiz, tüm satış artırma çabalarımıza rağmen yavaşlıyor.
Dükkânı kiraya vermek üzere
bir emlakçıya teslim ettiğimi sizlere bildirmek istiyorum.
Yeni ürün tekliflerine ve
mekânın kullanımı için yeni fikirlere açığım."
Saatin yanına asacağım.
Bakayım.
İşte bu...
Tamamdır. Görürler.
Annemle babama açıldığın günü anlatır mısın?
Bu konuda daha açık olabileceğini hissetmeni sağlayan şey neydi?
Daha açık olman gerektiğini düşünmeni sağlayan şey neydi?
Bunun bir seçenek olarak aklıma gelmeye başlaması bile
herhalde ancak lise bittikten sonra gerçekleşmişti.
Ve ancak üniversitedeyken dışarıya doğru göründüğüm kişiden
içimde hissettiğim kişiye geçiş yapmaya başlamıştım.
Birçok kez üniversiteden eve
açılma niyetiyle geldim ama bir türlü olmadı.
Açılmak için kendi üzerimde çok fazla baskı kurdum.
Uçak biletimi ayırtmış,
parasını ödemiştim
çünkü sokağa atılma fikri
bana hiç de imkânsız görünmüyordu.
Evet.
İyi misin?
Soruları kendi kendime mi okuyayım?
Hayır, pardon. Bunları duymak beni üzüyor.
Cuma akşamı aile yemeğinde, okula, Columbia'ya geri dönmeden hemen önce...
Yemek masasının öteki ucundaydı,
ben de öteki ucundaydım.
Birisi bir şey diyordu ve niyeyse Post It ve kalem lazım oldu.
Post It'in üzerine "Ben eşcinselim." yazdım.
Kalemi ve kâğıdı masaya fırlattım.
Ben de notu kimin yazdığını anlamaya çalışıyordum çünkü isim yoktu.
Nihayet annesiyle birlikte üst kata çıktı
ve "Vay be, Josh'muş." dedim.
"Emin misin?" dedim. "Bunu niye yapıyorsun?
Tanrı beni cezalandırıyor olmalı."
Bu işi yaptığı için Tanrı onu cezalandıracaktı
ve o da bunun çekmesi gereken bir ceza olduğunu düşünüyordu.
O ana kadar
temel değerlerimin dışında bir yerde var olan bir şeydi.
Pek de...
Pek de derinlemesine düşünmek zorunda olmadığım bir şeydi.
Bana sorarsanız, geylerle ilgili hiçbir sorunum yoktu
ama eşcinsel bir çocuğum olmasına hiç hazır değildim.
Ben aslında babamın üzülmesini bekliyordum
çünkü genelde babalar eşcinsel çocuklarını evden atardı.
Ve babam... Çok iyi bir reaksiyon gösterdi.
Bize söylediği zaman sadece şaşırmıştım.
Canımı az da olsa sıkan tek şey
bunu bizden gizlemesi olmuştu
çünkü bu benim için hiç fark yaratacak bir şey değildi.
Uçağı ertesi sabahtı.
O yüzden bu konuda pek konuşamadık.
Arabayla havaalanına giderken
dedi ki "Biliyor musun?
Erkekler, kadınlardan istifade ettikleri gibi
başka erkeklerden de istifade ederler."
Bu bana çok akıllıca gelmişti.
Sence annem, bu dünyayla bu kadar haşır neşir olmasına rağmen
niye bu kadar sorun etmişti?
İronik bir biçimde, iş hayatındaki her şey aileyi desteklemek amacındaydı.
Gey mevzuları, bu zihinsel ayracın
işle ilgili kısmında kalıyordu.
Çalışanlarımı hiç
oğlumu gördüğüm gibi görmüyordum.
Geylerle çalışmak benim için sorun değildi
ama iş kendi aileme ve inancımdan gördüğüm şeylere geldiği zaman
her şey büyük sorun haline geldi.
Konu kendi oğlum olduğu zaman
eşcinsellerle ilgili aslında değişmesi gereken bazı fikirlerim olduğunu gördüm.
Niye çöpü almaya gelmediler anlamıyorum.
Hangi günler geliyorlar?
-Sanırım perşembeleri ama bakarım. -Bugün perşembe işte.
Neden haziran ayında dükkânı kapamaktan bahsediyordun?
Çünkü satışlar iyi gitmiyor.
Personeli tutmaya çalışıyoruz.
İşler çok yavaş gittiği için
azıcık bir iş bile yapmıyorlar.
Yani...
Burada aslında herkesin işi bitti.
O yüzden güle güle.
Bu kutuyla vedalaşıyoruz.
Herhangi bir şekilde kâr getirecek bir iş olsa
satışa çıkarırdım
ama bence hiç kimse burayı adam edemez
ve bizden fazlasını yapamaz.
Belki bir yıl daha filan devam ederiz.
Ya da etmeyiz. Bilemiyorum.
Bu yüzen filmin bitsin istiyorum.
Ben de sonunu görmek istiyorum. Bu çok hoşuma gider.
Bu girişimle ilgili sembolik bir hamle.
Her şeyin sonu çöplük.
İşte.
Bence çok ilginç.
Bu işte satış şeyi...
Satışları takip ediyor.
Burası 2008.
Yani ekonomik kriz ve tabii internet.
Sonra nasıl düştüğünü görüyorsun.
İnsanlar internetten satış yapmaya başladılar ama biz yapmadık.
Sitemiz var ama oradan bir satış yok.
Sadece ne var ne yok görebiliyorsunuz ama sonra dükkâna geliyorsunuz.
İnternetten sonra nasıl hayatta kalırlar diye merak etmiştim
çünkü porno endüstrisi darmadağın oldu.
İnsanların bedavaya bulduğu şeyi satmaya kalkışamazsınız.
Pornografi internetin sınırlarını zorluyor.
Cinsel içerikli malzemeler internette kolaylıkla bulunabiliyor.
İnternet işlerimi yerle bir etti.
Gelirimi kuruttu.
Bu aynı zamanda gey barların da sonu
çünkü artık biriyle tanışmak için bara gitmenize gerek yok.
İnternette tanışıyorsunuz.
Grindr var, SCRUFF var.
İnternet aslında çok işe yaradı
çünkü artık gizli kapaklı yaşamak zorunda değiliz
ve artık baskı altında, korku içinde yaşamıyoruz.
Ama bence aynı zamanda...
Çok feci bir şey. Genç nesilde...
Yüz yüze konuşmak artık çok zor bir hale geldi.
Bunlar sadece ticari mekânlar değildi.
Aynı zamanda insanların bir araya geldikleri yerlerdi.
İnsanların en iyi şekillerde bir araya geldikleri yerlerdi.
Malzeme teslimatı yapılabilir
ama insan etkileşiminin yerini alması imkânsızdır.
Ve aslında olan şey bu.
Bence bu trajik ve yeri doldurulamaz bir kayıp.
USC KÜTÜPHANESİNDE ONE ARŞİVİ
Bence bu kâğıtları istemezler.
Onlara ne verdiğimi bile bilmiyorum.
Bunları buraya koyalı o kadar uzun süre oldu ki...
-Adını duymuştum ama. -Evet.
Bunlar kapaklarından bazıları.
Çok iyi biriydi.
Açıkçası, ONE Arşivi'nde yer almaması...
Bence buna dahil olmayı çok isterdi.
Sanırım şunu imzalamanız lazım.
-Neyi? -Bağış belgesi.
Bu malzemeleri bağışladığınıza dair.
-Burayı. -Tamam.
Eğer istemezseniz, atın gitsin çünkü...
Kimle konuştuğunuzu bilmiyorsunuz. Biz hiçbir şeyi atmayız.
Elinizdeki her şeye zevkle bakarız.
Bence isteyeceğiniz bir şey yoktur.
Madem buradayım, şunlara bir bakayım.
İşte her şey burada başladı.
Erotik ne varsa, ucuz ürün varsa,
önüne koca bir perde çekiyorlardı.
Polise yakalanma sorunu vardı,
ya da benzer şekilde,
ki belki de iyi bir sorun denebilir,
aynı içeriğin peşindeki biriyle karşılaşma sorunu vardı.
Yani bunları alabilmek aslında gerçekten müthiş bir şeydi.
Circus of Books'a gittiğimi hatırlıyorum.
Kendin gibi insanlarla karşılaşabileceğin bir yerdi.
Dükkân işini gördü
ve artık...
Kapandığı zaman mutlu olacağım.
Bağışınız için teşekkürler. Çok memnun oldum.
Birkaç bir şey işte.
Bence bu önemli. Dükkânımızdan çok daha önemli.
Her ay bunları yayınlama cesartine sahip olmak...
Gizlice yapmak zorundaydılar.
Ama düşünebiliyor musunuz? Iowa'da filan bir çocuk
bunu eline alıyor ve "Tanrım! Yalnız değilim." diyordu.
Müthiş bir şey.
Asıl bunun hakkında belgesel yapmalısın.
Josh açıldığı zaman,
ertesi sabah onu havaalanına götürdük.
Kuralımız da şuydu: Yurda gittiği zaman
arayıp yurda vardığını bize söylemesi gerekiyordu.
Bekledik de bekledik ve aramadı
ve nihayet telefonu açtım ve ona dedim ki
"Ne olursan ol,
anneni arayıp yurda verdığını söylemek zorundasın." dedim.
Sonrasında bu konuyla ilgili konuşmaya başlamak benim için çok daha zordu.
Karen bir yıl boyunca
hiçbir arkadaşına bunu söylemedi, söyleyemedi.
Cemaatin ortasında oturmuş
güzeller güzeli oğlumun
aslında nasıl biri olduğuyla ilgili mücadelemi atlatmanın bir yolunu
bulmaya çalışıyordum.
Homoseksüel olması dinimizde menfur şey olarak görülüyordu.
Bizimki gibi bir evlilikte
dindar olmayan eşin homoseksüel evladını kabullenmesi
dindar eşe göre
çok daha kolay oluyor.
Niye dinden hiç vazgeçmedin?
Benim böyle bir seçeneğim yok.
Eğer dünyadaki var oluşun dindar bir var oluşsa
Tanrı'yı kabullenmek çok daha kolay.
Ama dindar olmak kolay değil. Bu da uğraşılması gereken bir şey.
Teolojik inançlarımı kabullenebilmek için onları gözden geçirmek zorunda kaldım.
İncil çalışmaları dersi aldım.
"Menfur" ne demektir?
Bu sözcük neden homoseksüellikle ilintili kullanılmıştır?
O zaman bağlamında aslında ne demek istiyorlardı?
Çok uzun süren araştırmalar, kabullenmeler ve eğitimler sonucunda
fark ettim ki birçok eşcinsel düşünür, lider ve kişiden oluşan
derinlikli bir grup insan
muhteşem ve hayat dolu topluluklar oluşturmuşlardı.
ANNE BABAYA AÇILMAK - BİLGİSİZ EBEVEYNLERDEN AKTİVİSTLERE
PFLAG'e dahil olmaya başladık
ve eşim, benzer deneyimler yaşayan başka kadınlarla tanıştı.
PFLAG'in açılımı Lezbiyen ve Geylerin Ebeveynleri, Aileleri ve Dostları.
Cinsiyetle ilgili konuları anlamakta
yardıma ihtiyacı olan kişiler için bir destek grubu.
Bunun ardından büyük bir değişim geçirdi.
Onun için olabileceğim en iyi anne olma fırsatını kaçıramazdım.
Çocuklarınız kendi yollarını çizerler ve buna yön veremezsiniz.
Sadece ilk birkaç adımı atmalarına yardımcı olabilirsiniz.
Ama doğru yolu bulmak için çok uğraşmam gerekti.
Mason ailesiyle başlayacağız. Başlarından geçenleri anlatacaklar.
Ve siz...
Sen başlamak ister misin Karen? Geçen sefer Barry başlamıştı.
Bence Barry başlasın. Onun hikâyesi daha iyi.
-Seninkini telafi eder işte. -Yani...
Pekâlâ.
15 yıl kadar önce
oğlumuz New York'taki üniversitesinden eve geliyordu.
Artık PFLAG'de iyi biliniyoruz
ve onlarla konuşuyoruz,
kendilerini daha rahat hissetmelerini sağlamaya çalışıyoruz.
Gey olduğunu hiç ama hiç anlamamıştım.
Ben kolaylaştırıcılık eğitimi aldım ve destek gruplarına liderlik yapıyorum.
Bence ben buna çok ters tepki veren biri olarak
bu işte ibretlik bir haldeyim.
Açıldığı gece ona söylediğim her şeyi geri almak isterim
ama o iş öyle olmuyor ve maalesef
sık sık bu konudan bahsediyorum ve unutmam da mümkün değil.
PFLAG'e müthiş katkıları oldu.
Bence bir noktada
annem dedi ki, değişiklik yapmaya çalışmak ebeveynin işidir
ve çocuğun işi de
mümkün olduğunca normal bir hayat yaşayıp devam etmektir.
Her şeyin en doğrusunu bildiğini sanırsın
ama yanılırsın.
Evet, anne babalar...
Akılları sadece çok kısa bir zaman aralığında çalışır.
Onların sayesinde, olduğum kişiden memnunum.
Yani...
Evet.
Cümlelerimi tamamlamak konusunda pek başarılı değilim.
Son 20 yılımı, başka insanların çocuklarındaki cinsiyet farklılıklarını
anlamalarını ve kabullenmelerini sağlayarak geçirdim.
Dünya kadar cinsiyet farklılığı var tabii.
Ve hiçbirinde sorun yok
ve umarım bunu da filme koyarsın.
TÜM AİLELER ŞEREFİNE
GEY TORUNLARIMLA GURUR DUYUYORUM
Anne!
Kocamı bulayım da
grup resmi çekelim.
-Tamam, evet. -Siz şurada olacaksınız.
PFLAG LOS ANGELES'IN 40. YILINI KUTLUYORUZ
SEVGİ!
Resim mi çekiyoruz? Resim mi çekeceksin? Güzel.
Baba, kamerayı ver. Sen de fotoğrafa gir.
Tamam, ben de çekerim.
Tamam.
Çok büyük bir fotoğraf karesi oldu. Çok zordu.
Biliyorum. Ve beni çağırıp durma
çünkü benim PFLAG'deki işim bu ve iş için buradayım.
Çağırmıyorum. Bu kadardı.
Tekrar merhaba!
Lezbiyen ve Geylerin Ebeveynleri ve Dostları, PFLAG!
İşte, hanımlar beyler. Lezbiyen ve Geylerin Ebeveynleri ve Dostları.
Anneler, babalar, kardeşler,
gururlu ebeveynler...
Yürüyüşü izlersen
kimsenin böyle alkış almadığını görürsün.
Sadece PFLAG alır.
Bizden önceki ebeveynler için,
gey olarak açılan insanlar için kimse sesini çıkarmazkenki
ebeveynler için.
Keşke benim annemle babam da burada olsaydı.
-Baba, bak, senin dükkân! -Evet!
Barry!
GEYLERİN EBEVEYNLERİ
Kimse bize uğrunda mücadele etmediğimiz bir şey vermedi.
MUTLULUK AŞKIN YASALLAŞMASINDADIR
Dünyada çok şeyin değiştiğini gördüm.
İyisiyle, kötüsüyle.
NEFRETE SON
Ama umudum var, umut var.
Buna kötü bir şekilde son vermeyeceğim.
Bu iyi bir şey
çünkü insanlar artık daha önce hiç olmadıkları kadar bir aradalar.
LGBTQ ÇOCUKLARIMIZI SEVİYOR, ONLARLA GURUR DUYUYORUZ
TANRI BİZE GEY BİR EVLAT BAHŞETTİ
9 AĞUSTOS SALI GÜNÜ KAPILARIMIZI SONSUZA DEK KAPAYACAĞIZ. 30 YIL İÇİN TEŞEKKÜRLER.
Son saatimiz bu. Elini çabuk tut.
-Son saat mi? -Evet.
Yakında kapalı levhasını asacağız.
Belki de son müşteri sen olursun.
Pekâlâ.
Circus of Books tarafından satılan son ürünün sahibi.
Evet.
Ben aslında anonim olmayı severim ama...
İstersen "anonim" diye imza atabilirsin.
Yok, bu konuda artık bayağı açığım.
Pekâlâ!
Barry ve Karen neredeyse anne babamız gibi.
Bizim için her zaman...
-İkinci ailemiz. Buradaki ailemiz gibi. -Evet.
-Görüşürüz Karen. -Bud, harikasın.
Sağ ol. Seni özleyeceğim.
Harika şeyler yapacaksın. Biliyorum ki yapacaksın.
-Seninle çalışmak harikaydı. -Sağ ol Barry.
-Umarım her şey yolunda gider. -Sağ ol.
-Sana sarılmalıyım. -Karen!
-Her şey için teşekkürler. -Harikaydın.
KAPALI
Evli olup bu kadar uzun süre
birlikte çalışmak hiç de kolay değil.
-Çok zor aslında. -Evet, sözümden çıkmaması gerekti.
Alt yazı çevirmeni: Emrecan Özen