Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
‎นานมาแล้ว
‎ชาวเซนิทจากสวรรค์ได้รวมพลังกัน
‎เพื่อผนึกปีศาจมิลโดราส ‎ไว้หลังประตูสู่นาดิเรีย
‎แต่ชัยชนะของพวกเขา ‎ต้องแลกมาด้วยชีวิตมากมาย
‎หากมีผู้ร้ายถือกำเนิด ‎และเปิดประตูสู่โลกมืดได้สำเร็จ
‎ทางเดียวที่จะปิดประตูอีกครั้ง ‎คือใช้ดาบอาบพลังศักดิ์สิทธิ์
‎ผู้กวัดแกว่งดาบเล่มนั้น ‎ต้องเป็นวีรบุรุษแห่งสวรรค์
‎ผู้ที่สืบสายเลือดมาจากชาวเซนิท
‎(ซันโจ: ฝ่าบาท ราชาปาปัส ‎เด็กคลอดแล้วพ่ะย่ะค่ะ น่ารักเชียว)
‎(ปาปัส: ขอบคุณพระเจ้า)
‎(ปาปัส: เจ้าจงชื่อว่าริวกะ)
‎(มาธาร์: ปาปัส ท่านนี่นะ...)
‎(โอ๊ย)
‎(ปาปัส: ตายจริง เป็นอะไร ‎เป็นอะไรหรือเปล่าที่รัก)
‎(ไม่นานหลังจากให้กำเนิด)
‎(มาธาร์ แม่ของริวกะ ‎ก็ถูกปีศาจลักพาตัวไป)
‎(ได้ยินว่าเจ้ากับพ่อเจ้า ‎จะเดินทางไปด้วยกัน)
‎(ลุดแมน: ปาปัส ถ้าข้าหาดาบเจอ ‎ข้าจะแจ้งข่าวให้ท่านรู้)
‎(ฟลอร่า มาหาพ่อ มาเร็ว)
‎(ฟลอร่าหน้าแดงเมื่อได้เจอริวกะ)
‎(เบียนก้า: ฉันชื่อเบียนก้า ‎จำฉันได้ไหม)
‎(เอาสิ ไหนร้องอีกรอบ)
‎(เบียนก้า: ปล่อยมันนะ ส่งมันมานี่)
‎(เอาชนะภูต)
‎(ในหอคอยอัปเทเทินให้ได้ก่อน ‎แล้วถึงจะได้ตัวมัน)
‎(เบียนก้า โจมตี 18 หน่วย)
‎(ผีผู้ดูแล โจมตี)
‎(ริวกะ โจมตี 21 หน่วย)
‎(ผีผู้ดูแล พ่ายแพ้)
‎(เบียนก้า: นั่นมันอะไร ‎ลูกบอลสวยจัง)
‎(น่าจะเป็นรางวัลนะ ‎เอาไปด้วยดีกว่า)
‎(ริวกะได้รับลูกแก้วมังกร)
‎(ก็ได้ เอาแมวโง่นี่ไปเลย)
‎(เบียนก้า: ดีเลย ข่าวดีจริงๆ ‎ใช่ไหมเจ้าแมว)
‎(จะได้ไม่โดนรังแกอีก)
‎(เบียนก้า: ตั้งชื่อให้เจ้าแมวดีกว่า)
‎(ให้ชื่อว่าเกเระเกเระเป็นไง)
‎(ปาปัสและริวกะ ‎ยังคงดำเนินภารกิจออกตามหามาธาร์)
‎ทำได้แค่นี้เหรอ ริวกะ
‎ยังหรอก
‎เดี๋ยวเกเระเกเระ รอก่อน
‎รอด้วยสิ
‎เด็กคนนี้โตไวจริงๆ
‎มีอะไรหรือเปล่า ซันโจ
‎เปล่าหรอกฝ่าบาท แค่อยากให้ ‎ท่านหญิงมาธาร์ได้เจอลูกชาย
‎จริงด้วย
‎- กลับมาก่อน ‎- ข้าก็อยากให้เป็นเช่นนั้น ซันโจ
‎นี่ ได้ตัวแล้ว
‎โอ๊ย
‎เกเระเกเระ ไปไหนแล้ว
‎- นี่นาย ‎- เอ๊ะ
‎ขอโทษที ไม่ได้จะทำให้ตกใจ
‎เอ๊ะ
‎ลูกแก้วนั่นยอดไปเลย ขอดูหน่อยสิ
‎ริวกะ เราจะไปแล้วนะ
‎ครับ
‎พ่อเก่งที่สุดในโลกเลย
‎เก่งขึ้นแล้วนะริวกะ ‎พ่อภูมิใจในตัวเจ้าจริงๆ
‎ทำไมช่วงนี้ของปีมันเศร้าจริงๆ
‎มีธุระอะไรที่ไรน์ฮาร์ด
‎ไม่ต้องตกใจ ฉันชื่อปาปัส
‎มาด้วยบัญชาของฝ่าบาท
‎นี่...
‎พ่ะย่ะค่ะ
‎องค์ชายเฮนรี่ ‎กลับไปหาท่านปาปัสเถอะ
‎ไม่ไป เขาบ่นไม่ยอมหยุดเลย
‎ด้านนอกมันอันตรายพ่ะย่ะค่ะ
‎พอเลยทอม ระวังเถอะ ‎เดี๋ยวจับกบยัดใส่เสื้ออีกซะเลย
‎นี่ !
‎นายเป็นใครกัน
‎อ๋อ จำได้แล้ว ลูกของปาปัส
‎เขาบอกให้มาดูแลฉันสินะ
‎ประมาณนั้น นายคือเฮนรี่สินะ
‎เรียกฉันว่าองค์ชายเฮนรี่สิ ‎ฉันเป็นใหญ่รองจากราชานะ
‎จริงเหรอ
‎พ่อฉันต่างหากที่เก่งที่สุดในโลก
‎จะใช่เหรอ
‎ก็ได้ มาเป็นคนใช้ให้ฉันก็ได้
‎วิ่งแข่งไปที่ปราสาทกัน
‎- สาม สอง หนึ่ง... ไปเลย ‎- นี่
‎ไม่ยุติธรรมเลย
‎ระวัง
‎อะไรกัน
‎- ปล่อยฉันนะ ! ‎- หยุดนะ
‎กล้าดีนักนะ ปล่อยฉัน !
‎พ่อครับ !
‎- ไปกันเถอะ ‎- สุดยอด
‎เขาเก่งจริงๆ ด้วย
‎น่าประทับใจ
‎เล่นงานจนชามิกอนสุหมดท่า
‎ลาจา
‎แต่ควรจะดูแลเด็กๆ ให้ดีกว่านี้นะ
‎ทีนี้ก็มาเริ่มลุยกันจริงๆ ดีกว่า
‎ได้เวลาเอาคืนแล้ว
‎แกไม่รอดแน่
‎ริวกะ !
‎ตื่นเร็ว ริวกะ !
‎ไม่นะ
‎ริวกะ ฟังพ่อนะ
‎พ่อครับ !
‎ความรักของพ่อที่มีต่อลูก ‎ช่างทรงคุณค่าเหลือเกิน
‎แต่ไม่มีอะไรคงอยู่ตลอดกาล
‎พ่อครับ...
‎ริวกะ...
‎ลูกต้อง...
‎พ่อครับ...
‎พ่อครับ !
‎ยิ่งฟังเสียงร้องก็ยิ่งถูกใจ
‎ไหนขอฟังดังๆ หน่อยสิ
‎พ่อครับ !
‎ริวกะ...
‎แม่ของลูก...
‎ยังมีชีวิตอยู่
‎ได้โปรด...
‎แม่ของลูก...
‎พ่อครับ !
‎น่าประทับใจ
‎พ่อครับ !
‎ปล่อยฉันนะ
‎เดี๋ยวได้ปล่อยแน่ ‎ปล่อยเป็นทาสของฉันไงล่ะ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า ริวกะ
‎ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ
‎ไม่เป็นไรหรอก เฮนรี่
‎ฉันบอกนายแล้วไง
‎นายต้องเรียกฉันว่าองค์ชายเฮนรี่ ‎เป็นแค่คนใช้แท้ๆ
‎ยังจะพูดเรื่องนั้นอีกเหรอ ‎ที่นี่นายกับฉันก็ทาสเหมือนกัน
‎มันช่วยไม่ได้ ฉันมีเชื้อกษัตริย์
‎พูดถึงเรื่องนั้น...
‎เราอยู่ที่นี่มาตั้งสิบปีแล้ว ‎แต่กลับหนีไม่ได้
‎เพราะมันอันตรายเกินไป ‎เราคุยกันตั้งหลายครั้งแล้ว
‎นี่ ทำไมถึงได้ช้านัก
‎เจ้าพวกงี่เง่า
‎นี่นาย
‎พวกนายอยากจะหนีไปเหรอ
‎นายรู้ทางเหรอ
‎รู้สิ
‎ฉันรู้จักทาสหลายคนที่ใช้ถังหนีออกไป
‎ตายกันหมดทุกคน ไม่รอด
‎ถ้านายอยู่นี่ไม่ไหว
‎พวกนั้นก็จะยัดนายใส่ถัง ‎แล้วก็ทิ้งลงแม่น้ำ
‎นั่นแหละ
‎อะไรนะ
‎นายแน่ใจเหรอ
‎แน่ใจสิ
‎ถึงต้องไปคนเดียวก็เอา
‎ถ้าจะเอาแบบนั้น...
‎เฮ้ย
‎- ทำอะไรของนาย มันเหม็น ‎- เงียบสิ เดี๋ยวพวกนั้นได้ยิน
‎ไอ้นี่มันคืออะไร
‎มันลอยอยู่ในบ่อนั้น
‎นั่นมัน...
‎ใช่ที่ฉันคิดหรือเปล่า
‎ถ้าเราจะลงมือ ก็ต้องทำให้มันถูกวิธี
‎ใครเอาถังนี่มาวางไว้
‎น่าสงสัยชะมัด
‎แหวะ
‎คู่นี้เหม็นยิ่งกว่าคอกหมูอีก
‎เอาไปโยนทิ้งเดี๋ยวนี้
‎ฉันเหรอ
‎เราทำได้
‎เรารอดแล้ว
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎หนีออกมาสินะ
‎ขอบคุณครับ
‎- โอกาสหน้าเชิญนะครับ ‎- เมาเละเลย
‎นี่
‎ทางสะดวกแล้ว
‎- ครับ ‎- เอาละ
‎เอ้านี่ ดื่มสักหน่อย จะได้อุ่นขึ้น
‎ขอบคุณครับ
‎ตัวยังเหม็นอยู่เลยนะ
‎เรื่องนั้นขอโทษครับ คือว่า...
‎เรื่องมันออกจะยาวนิดหน่อย...
‎ฉันชื่อปูซัน ‎ที่นี่ต้อนรับคนที่หนีมา
‎ฉันเปิดผับที่ภูเขาอะซิมุทนี่ ‎ก็เพื่อสืบเรื่องวิหารนั่น
‎มันอันตรายมากนะครับ
‎มันก็มีความเสี่ยงอยู่
‎แต่ถ้าไม่ทำอะไร ‎ทุกอย่างคงจบสิ้นพอดี
‎บิชอปลาจากำลังวางแผน ‎เปิดประตูสู่นาดิเรีย
‎เขาคิดจะพาจอมมารมิลโดราสกลับมา
‎มิลโดราสเหรอครับ
‎มันคือปีศาจร้ายกาจ
‎สามารถทำให้โลกนี้ ‎ตกอยู่ในความมืดนิรันดร์ได้
‎ชาวเซนิทนับไม่ถ้วนต้องจบชีวิต ‎เพียงเพราะจะผนึกมันเมื่อหลายปีก่อน
‎ลาจา...
‎แผนมันเป็นแบบนี้สินะ
‎ใช่แล้ว
‎ฉันถึงกำลังตามหาวีรบุรุษสวรรค์
‎คนที่จะมาหยุดบิชอปลาจา
‎ทีนี้...
‎รู้อะไรบ้างก็บอกมาให้หมด
‎อย่าหยุดจนกว่าจะไปถึงลิตเทิลเฮเวน
‎นี่ ได้ยินหรือเปล่า
‎ฉันช่วยได้แค่นี้นะ
‎ที่เหลือต้องพึ่งตัวเอง
‎ขอให้โชคดี...
‎เจ้าพวกตัวเหม็น
‎หยุดนะ !
‎จากตรงนี้ไปคือเขตไรน์ฮาร์ด
‎คนนอกไม่ได้รับอนุญาตให้เข้า
‎ยังเข้มงวดไม่เปลี่ยนเลยนะทอม
‎ฉันรู้จักนายเหรอ
‎ยังกลัวกบอยู่หรือเปล่า
‎จำตอนฉันเอากบไปวางไว้ ‎บนเตียงนายได้ไหม ตลกสุดๆ เลย
‎เจ้าเด็กคนนี้...
‎หรือว่า...
‎องค์ชายเฮนรี่ ! ยังไม่ตาย
‎หลีกทางหน่อยทอม
‎ปีศาจที่ภูเขาอะซิมุทแข็งแกร่งขึ้น
‎ฉันต้องไปบอกกับท่านพ่อ
‎มาเถอะ ริวกะ
‎คือว่า...
‎เรื่องนั้น...
‎นายจะไม่มาด้วยเหรอ
‎คือเรื่องพ่อฉัน
‎คำพูดสุดท้ายของเขายังติดในใจฉัน
‎เหมือนเขาพยายามจะบอก ‎เรื่องสำคัญกับฉัน
‎เรื่องแม่นายเหรอ
‎ฉันคิดว่าอย่างนั้น
‎ฉันอยากกลับไปที่วีลบรุก
‎ที่นั่นมีกระท่อมที่ฉันเคยอยู่
‎แบบนี้เอง
‎เราก็คงต้องจากกันสินะ
‎โชคดีนะ เฮนรี่
‎ฉันบอกแล้วไงว่าองค์ชายเฮนรี่ ‎นายนี่หัวช้าชะมัด ไอ้คนใช้
‎รีบไปเลย
‎ก็ได้
‎สักวันฉันจะกลับมาไรน์ฮาร์ด ‎ไว้เจอกันนะ
‎ริวกะ
‎โอ๊ย
‎มีอะไรเหรอ
‎ฉัน...
‎ขอโทษที่ไม่ได้บอกก่อนหน้านี้ ‎แต่ว่า...
‎คือว่า...
‎พ่อนาย... ท่านปาปัส...
‎ฉันคิดว่า...
‎ไม่สิ ฉันมั่นใจ...
‎เขาช่วยชีวิตฉันไว้
‎ฉันแค่จะบอกว่า...
‎ถ้านายต้องการให้ช่วยอะไรก็บอกได้เลย
‎ฉันจะช่วยเหลือนายเต็มที่
‎วีลบรุกนี่ไม่เปลี่ยนไปเลยจริงๆ
‎ผมกลับมาบ้านแล้วครับพ่อ
‎ที่นี่หนาวจริงๆ เลย
‎จุดไฟสักหน่อยดีกว่า
‎ที่นี่มัน…
‎ห้องลับของพ่อเหรอ
‎แล้วนี่คือ...
‎สมุดบันทึก
‎ในที่สุด คำถามที่คาใจก็ได้รับคำตอบ
‎บิชอปลาจาต้องใช้เวทมนตร์ชาวเซนิท ‎ในการเปิดประตูสู่นาดิเรีย
‎เขาถึงพาตัวมาธาร์ไป ‎เพราะเธอเป็นชาวเซนิท
‎แปลว่ามาธาร์ยังมีชีวิตอยู่
‎ถ้าสามารถหาดาบเซนิท ‎และวีรบุรุษสวรรค์เจอ
‎และปิดผนึกประตูสู่โลกมืดได้
‎ก็อาจจะยังช่วยมาธาร์ได้
‎ยิ่งกว่านั้น
‎ริวกะน่าจะเป็นวีรบุรุษสวรรค์ ‎คนที่เราตามหามานาน
‎อะไรกัน...
‎เราเหรอวีรบุรุษ
‎ไปเลยนะ ไอ้โจรสารเลว
‎แต่นี่มัน...
‎บ้านผม
‎ว่าไงนะ
‎ซันโจ
‎ดวงตาคู่นั้น...
‎นายน้อยริวกะนี่เอง
‎ดีจริงๆ ยังมีชีวิตอยู่
‎รสชาติดีกว่าที่จำได้อีก
‎ยังมีให้เติมอีกนะครับ ‎วันนี้วันดีจริงๆ เลย
‎ผมไม่เคยสิ้นหวังเลย
‎ผมรู้อยู่แล้วว่าท่านต้องยังอยู่
‎ลาจาจับผมไปเป็นทาส ‎บังคับให้ผมสร้างวิหาร
‎นรกสุดๆ เลย
‎ได้ข่าวท่านหญิงมาธาร์บ้างไหม
‎บันทึกของพ่อบอกว่า ‎ถูกลาจาจับตัวไป
‎ไม่รู้เลยว่าอยู่ใกล้กันแค่นั้น
‎แปลว่าไม่เจอใช่ไหมครับ
‎จะเจอได้ไง ผมเป็นทาสนะ
‎พวกนั้นใช้งานผมแทบแย่ทุกวัน
‎อะไรเหรอ
‎คนที่จะช่วยท่านหญิงได้ ‎ก็คือนายน้อยริวกะนี่แหละ
‎ผมเหรอ
‎เลือดของเซนิทไหลอยู่ในกายท่าน ‎แค่เห็นดวงตาก็รู้แล้ว
‎ท่านต้องเป็น ‎วีรบุรุษสวรรค์แห่งเซนิเทีย
‎อย่าพูดเป็นเล่น
‎ท่านปาปัสเองก็คงเชื่อแบบนั้น
‎ในบันทึกก็เขียนไว้แบบนั้น
‎เห็นไหมล่ะ
‎พ่อของท่านก็ยังบอก
‎ว่าดาบเซนิทจะถูกดึงออกได้ ‎โดยวีรบุรุษที่แท้จริง
‎และถ้าขว้างดาบสวรรค์ ‎ไปยังประตูสู่นาดิเรีย
‎ประตูก็จะถูกผนึกอีกครั้ง
‎แล้วดาบวิเศษนั่นมันอยู่ที่ไหนล่ะ
‎ไม่ต้องห่วง
‎อยู่กับลุดแมน โด ซาราโบน่า ‎เขาเขียนไว้ในจดหมาย
‎แปลว่ามีจริงสินะ
‎นายน้อยริวกะ จงไปมอสโทรเฟอร์ราโต ‎ไปหาท่านลุดแมน
‎มอสโทรเฟอร์ราโต
‎ใช้เวลาตั้งหลายสัปดาห์เลยนะ
‎ไหนจะต้องผ่านป่า ผ่านถ้ำ ‎ผ่านทะเลทราย เจอปีศาจอีก
‎รับนี่ไปเถอะ เป็นดาบของพ่อท่าน
‎ดาบของพ่อ
‎ผมไม่เหมาะกับมันหรอก
‎ผมไม่ใช่พ่อ ผมทำไม่ได้หรอก
‎ผมกลัวด้วย...
‎แค่คิดก็กลัวแทบแย่แล้ว
‎ซันโจ เล่าเรื่องแม่ให้ฟังหน่อยสิ
‎ท่านหญิงงดงาม เป็นคนที่ฉลาดมาก
‎ผมจำแทบไม่ได้เลยด้วยซ้ำ
‎มานี่สิ ริวกะ มาหาแม่เร็ว
‎มือของแม่อุ่นจังครับ
‎พ่อของท่านสาบานว่า ‎จะทุ่มเททั้งชีวิตปกป้องราชินี
‎ริวกะ...
‎ลูกต้อง...
‎ฉันต้องทำได้ ต้องทำให้ได้
‎โชคดีจริงๆ
‎วูช !
‎แกจะเอาอะไร
‎ฉันไม่อยากให้สไลม์ตามมาหรอกนะ
‎เริ่มจะชินขึ้นมาหน่อยแล้ว
‎อะไรกัน
‎แกคงไม่ไปง่ายๆ สินะ
‎ให้ตามมาด้วยก็ได้
‎มาด้วยกันสิ
‎กูทรูด
‎พ่อครับ ผมเป็นวีรบุรุษจริงๆ เหรอ
‎ไม่ใช่แล้ว ‎เรื่องนี้มันต้องผิดพลาดแน่ๆ
‎คือว่า...
‎เย็นไว้ก่อนนะ
‎เห็นไหม ฉันไม่ได้จะทำร้าย
‎ถือว่าเราไม่ได้มา
‎พร้อมนะ...
‎ระวัง...
‎วิ่งป่าราบ !
‎มันจะอะไรกันนักหนา !
‎เดี๋ยวนะ
‎เกเระเกเระเหรอ
‎เกเระเกเระจริงๆ ด้วย
‎อีกไม่ไกลแล้ว
‎ที่นี่เกิดอะไรขึ้น
‎(ผู้ใดก็ตามที่สามารถเอาชนะ ‎อสุรกายบูออน จะให้เป็นรัชทายาท)
‎(ลุดแมน โด ซาราโบน่า)
‎แปลว่าบูออนเป็นต้นเหตุเรื่องนี้
‎ตั้งแต่มีข่าวว่าท่านลุดแมน ‎จะยกตำแหน่งรัชทายาทให้
‎ก็มีชายผู้กล้ามากมาย ‎มาเพื่อท้าทายบูออน
‎แต่ก็ไม่มีใครได้เจอพวกเขาอีกเลย
‎โอ้โฮ
‎มันตัวใหญ่สุดๆ เลย
‎มันใช้วิหารเก่าเป็นรังของมัน
‎แย่แล้ว
‎จะทำไงดีนะ
‎เอ๊ะ
‎ผู้ท้าทายคนใหม่ ‎มือปราบปีศาจหรือเปล่านะ
‎เขาต้องชนะบูออนได้แน่
‎ท่านพ่อ
‎ฟลอร่า ผู้กล้าคนใหม่มาแล้ว
‎ลูกยังไม่อยากให้ท่านพ่อ ‎ใช้วิธีนี้หาคู่ให้ลูกอยู่ดี
‎จะมาพูดอะไรตอนนี้ล่ะ
‎ลูกจะไปบอกให้เขาไปเองค่ะ
‎ไม่นะ อย่าสิ เดี๋ยวก่อน
‎เอ๊ะ นั่นมันเสียงอะไร
‎โอ๊ย
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎นี่นาย...
‎เธอคือ ฟลอร่าหรือเปล่า
‎ริวกะ...
‎นายยังไม่ตาย
‎ใช่
‎มีอะไรหรือเปล่า ฟลอร่า
‎เอ๊ะ
‎นี่เจ้า...
‎เป็นไปไม่ได้
‎ริวกะ นึกว่าตายไปแล้วเสียอีก
‎พอฟลอร่ารู้ข่าวเรื่องนั้น ‎ก็ร้องไห้อยู่หลายวัน
‎จริงเหรอครับ
‎แล้วจะไปสู้กับบูออนไหมล่ะ
‎เอ๊ะ
‎ผมยังไม่ได้พูดถึงเลยนะครับ
‎ถ้าเอาชนะบูออนได้ ‎ข้าจะให้เจ้าเป็นรัชทายาท
‎หรือก็คือ เจ้าจะได้ครองคู่กับฟลอร่า
‎คือ...
‎แต่งงานเหรอครับ
‎รางวัลใหญ่เลยไหมล่ะ
‎เดี๋ยวครับ
‎ลืมเรื่องสำคัญไปหรือเปล่า
‎ผมจะเอาอะไรไปสู้กับบูออน
‎สู้ไหวอยู่แล้วน่า
‎พูดอะไรกันครับ ดูสภาพผมก่อนสิ
‎สีดวงตามันฟ้องออกมาชัดเจน
‎ท่านก็คิดว่าผมเป็น ‎วีรบุรุษเซนิทด้วยเหรอ
‎ถ้าเจ้าดึงดาบเซนิทออกมาได้ ‎ถึงตอนนั้นก็คงใช่
‎มีดาบนั่นจริงๆ เหรอครับ
‎ดูเหมือนเจ้าคงอยาก ‎เป็นวีรบุรุษจริงๆ สินะ
‎ดาบมันถูกเก็บอยู่ในนี้
‎ดึงดาบแล้วออกไปเผชิญกับชะตา ‎วีรบุรุษแห่งเซนิเทีย
‎หายไปแล้ว
‎แปลว่าดาบ มันไปอยู่ที่ ‎รังของบูออนแล้วสินะครับ
‎ก็คงจะเป็นแบบนั้นแหละ
‎ขอโทษทีครับ
‎ผมขอเวลาคิดหน่อยได้ไหม
‎ริวกะ...
‎ฟลอร่า
‎นายคงจะไม่ไปสู้กับบูออนสินะ
‎การต่อสู้นี้มันคงเกินตัวฉัน
‎ดีใจจัง
‎ถ้านายไปสู้กับมันจริงๆ ‎ฉันคงไม่รู้จะทำไงดี
‎ไม่อยากให้ฉันไปสู้เหรอ
‎คือว่า ถ้าฉันชนะมันได้ ก็...
‎เราก็จะ...
‎คือว่า...
‎ไม่นะ ไม่ใช่แบบนั้น ‎ตรงกันข้ามต่างหาก
‎ฉันคงดีใจมาก ‎ถ้านายเอาชนะเจ้านั่นได้ แค่...
‎ดีใจเหรอ
‎ไม่นะ คือว่า มันก็ใช่ ‎แต่แค่ในแบบทั่วไป
‎ไม่เกี่ยวกับเรื่องการแต่งงาน
‎ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยาก...
‎ขอโทษที ฉันต้องไปแล้ว
‎นี่มัน...
‎แปลว่า เธอหมายความว่า ‎เราจะได้...
‎ใครก็ได้...
‎มีสมุนไพรรักษาบ้างไหม
‎- ใครมีเหลือบ้างไหม ‎- ทางนี้หมดแล้ว
‎ฉันก็ใช้ไปแล้ว
‎ฉันพอมีอยู่
‎- นั่นใครกัน ‎- ผู้หญิงที่เพิ่งมาเมื่อวาน
‎โตขึ้นเยอะเลยนะเกเระเกเระ
‎นี่...
‎กินเข้าไป
‎ขอบคุณมากเลย
‎ดูหน้าตาก็คุ้นจริงๆ นั่นแหละ
‎เอ๊ะ
‎หน้าตาเหมือนคนที่ ‎เคยกำจัดภูตที่หอคอยอัปเทเทิน
‎ไปรู้เรื่องนั้นมาจากไหน
‎นายลืมเพื่อนสมัยเด็กไปได้ไง
‎พูดเป็นเล่น เบียนก้าเหรอ
‎กว่าจะจำได้นะ ริวกะ เอล เคล กรัมบาเนีย
‎เบียนก้า เธอจริงๆ ด้วย
‎- เคยได้ยินชื่อเบียนก้านะ ‎- จอมเวทคนนั้นเหรอ
‎เห็นว่าใช้เบกิราก้อนได้ด้วย
‎มาเถอะ
‎นี่ เธอจะไปไหนล่ะ
‎อะไรล่ะ
‎เธอคงไม่คิดจะ ‎ไปสู้บูออนกับฉันหรอกนะ
‎นายเอาชนะมันคนเดียวไม่ได้หรอก
‎เธอปล่อยให้ฉันจัดการเองดีกว่า
‎ฉันทำอะไรให้นายไม่พอใจหรือไง
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎เธอไม่ต้องตามมาหรอก
‎ทำไมถึงไม่อยากให้ฉันไปด้วยนะ
‎นายมีเรื่องอะไรกันแน่
‎ไม่ได้มีอะไร
‎ดูสิ ที่นี่มันอันตรายมากนะ
‎เหรอ
‎ไม่เห็นรู้ว่านายก็เป็นสุภาพบุรุษ
‎พอได้แล้ว
‎นั่นไง
‎นั่นมัน...
‎ดาบเซนิท
‎- ถ้าได้มาต้องไร้เทียมทานแน่ ‎- เดี๋ยวสิ มันอันตรายนะ
‎มีอะไรอันตรายเกินไป ‎สำหรับวีรบุรุษสวรรค์ด้วยเหรอ
‎เธอก็เป็นไปด้วยอีกคน
‎รีบบุกก่อนได้เปรียบ
‎ใครกล้ามารบกวนการนอนของข้า
‎- มาแล้วนี่ไง ‎- ตัวใหญ่จัง
‎ไอ้หนูนี่กลับมาอีกแล้ว
‎ท่าทางจะอยากโดนลงโทษมาก
‎เบียนก้า ไปหาดาบ ‎ฉันจะล่อบูออนให้เอง
‎ได้เลย
‎เราต้องทำได้
‎บากี้ม่า!
‎ลมน่ารำคาญ
‎เบียนก้า เจอหรือยังล่ะ
‎ยังไม่เจอ กำลังหาอยู่
‎รีบหาเข้าสิ
‎นายทำอะไร ริวกะ ‎แบบนี้ก็หาไม่เจอกันพอดี
‎อย่าเร่งนักได้ไหม ‎ฉันพยายามเต็มที่แล้ว
‎หลบให้ได้ละกัน
‎บากี้ม่า !
‎เจอแล้ว !
‎ริวกะ ออกไปจากที่นี่กัน
‎ไปกันเลย
‎กล้ามาทำร้ายหน้าหล่อๆ ของข้า
‎รับนี่ไป
‎ริวกะ
‎เอาละ
‎บูออน
‎ดาบเซนิทเป็นของฉันแล้ว ‎จงลิ้มรสเหล็กแห่งสวรรค์
‎เอ๊ะ แบบนี้หรือเปล่า
‎บ้าจริง
‎ดาบนี่...
‎มันดึงไม่ออก
‎อะไรนะ
‎นายไม่ใช่วีรบุรุษคนนั้นเหรอ
‎คงไม่ใช่แล้วแหละ
‎รายการอาหารวันนี้ ย่างรวม
‎แย่แล้ว
‎หนีเร็ว
‎บูออนโมโหแล้ว
‎นั่นริวกะหรือเปล่า
‎ข้าจะทำลายให้หมด
‎ซ่อนได้ไม่นานหรอก
‎อยู่นี่เอง
‎เบกิราก้อน !
‎- มันต้องมีจุดอ่อนบ้างสิ ‎- ตรงไหนล่ะ
‎ดวงตา...
‎ที่บนหน้าผาก
‎ฉันรู้วิธีเอาชนะบูออนแล้ว
‎จริงเหรอ
‎วิ่งหลบทางนั้นเลย เกเระเกเระ
‎ต้องให้แกช่วยแล้วนะ กูทรูด
‎คราวนี้แกไม่รอดแน่
‎หวังว่าจะชอบบาร์บีคิวอร่อยๆ กันนะ
‎ฉันชอบกินสลัดมากกว่า
‎บากี้ม่า!
‎จะฆ่าข้าหรือเปล่า
‎มันก็แล้วแต่แก บูออน
‎จะตายตอนนี้เลย
‎หรือจะมาภักดีต่อฉัน
‎ข้าไม่อยากตาย
‎เราทำได้แล้ว !
‎ริวกะ !
‎- ขอบคุณนะ ‎- ผู้กอบกู้ของเรา
‎วีรบุรุษเซนิทผู้ยิ่งใหญ่
‎เรื่องนั้นรู้กันแค่เราก็พอนะ
‎แค่นี้คนอื่นก็คิดกันไปใหญ่แล้ว
‎รู้สึกเหมือนไปหลอกคนอื่นเลย
‎ลองคิดแบบนี้สิ...
‎นายเอาชนะบูออน ‎ทั้งที่ไม่ใช่วีรบุรุษสวรรค์
‎ถือว่าประสบความสำเร็จนะ
‎ริวกะ
‎ถ้าไม่มีเธอฉันคงทำไม่สำเร็จ
‎เธอคอยช่วยฉันตั้งแต่สมัยเด็กๆ แล้ว
‎ทั้งที่หอคอยอัปเทเทิน แล้วก็ที่นี่
‎อุตส่าห์ชมกันนะ ‎ให้ส่วนแบ่งฉันเยอะๆ ละกัน
‎ลุดแมน โด ซาราโบน่า ‎จะให้เหรียญทองนายสักกี่พันล่ะ
‎ที่จริง รางวัลของการเอาชนะบูออน
‎คือได้แต่งงานกับฟลอร่า
‎ฟลอร่าเหรอ
‎ดีจังเลย
‎ฟลอร่า โด ซาราโบน่า
‎ผู้ชายทั้งแผ่นดินนี้คงอิจฉานาย
‎มันก็นะ...
‎เรื่องมันก็แค่นี้สินะ
‎เลิกยิ้มเจ้าเล่ห์แบบนั้นได้แล้ว
‎นายต้องไปขอแบบเป็นทางการนะ
‎ผู้หญิงส่วนใหญ่ ‎อยากให้ผู้ชายเป็นคนมาขอ
‎มันรู้สึกดีกว่า ‎ให้พ่อแม่จัดการทุกอย่าง
‎ฉันไม่โง่หรอกนะ
‎ว่าแต่เธอมาที่นี่ทำไม
‎นายจัดการเองได้เหรอ ไม่มั้ง
‎แต่เราผ่านอะไรมาเยอะ ‎ฉันจะช่วยนายเอง
‎เห็นแล้วก็อยากช่วย
‎ไม่ต้องมาช่วยหรอก
‎ตอนนี้เธอไปได้แล้ว
‎รีบไปสิ
‎- ไม่ต้องมาสอนหรอก ‎- ริวกะ
‎สวัสดี
‎ได้ยินว่านายทำภารกิจสำเร็จแล้ว ‎ท่านพ่อดีใจใหญ่เลย
‎ใช่ แต่ถือว่าโชคดีมากกว่า
‎คือว่า...
‎คือ...
‎จะว่าไงดีล่ะ เอาเป็นว่า...
‎ขอโทษที่มารบกวนนะ
‎โอ๊ย
‎เบียนก้า
‎อะไรของนาย จะตื่นเต้นไปถึงไหน
‎ก็คำพูดมันไม่ยอมออกมา
‎ไร้ประโยชน์จริงๆ
‎เจ็บนะ หยุดดึงได้แล้ว
‎เจ้าหน้ายิ้มคนนี้ ‎มีอะไรจะบอกแน่ะ ฟลอร่า
‎เงียบได้แล้ว
‎คือว่า...
‎เธอ...
‎เธอจะแต่งงานกับฉันไหม
‎ได้สิ
‎จริงเหรอ
‎ดีจังที่ถาม
‎ฉันกังวลแทบแย่ ว่านายจะไม่ขอ ‎ต่อให้ชนะปีศาจได้ก็เถอะ
‎เบียนก้าจะมาอวยพรเราด้วยใช่ไหม
‎แน่นอนอยู่แล้วสิ
‎เขาก็ช่วยจัดการบูออนด้วยเหมือนกัน
‎ยังถามอยู่เลยว่าจะได้รางวัลเท่าไหร่
‎ไม่เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่สมัยเด็กแล้ว
‎คิดอะไรก็พูดออกมาทันทีเลย
‎มากินกันเลย ‎เป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว
‎ครอบครัวเหรอ
‎เรานี่เหรอ...
‎จะแต่งงาน
‎แด่เบียนก้า
‎- ดื่ม ‎- นี่กี่แก้วแล้ว
‎เหมือนจะมีงานเลี้ยง
‎นี่ นายท่านริวกะ
‎ทุกคน ผู้กำจัดบูออนมาแล้ว ‎วีรบุรุษสวรรค์มาแล้ว
‎ไม่สิ คือว่า...
‎ริวกะ มือปราบปีศาจ
‎นี่ไง ดื่มสักหน่อยสิ
‎ไม่ดีกว่า ขอบใจ
‎เรากำลังฉลองงานหมั้นของนายนะ
‎นี่ คือวันนี้ฉันเหนื่อยแล้ว
‎เหรอ
‎ไว้เจอทุกคนวันพรุ่งนี้นะ
‎นี่ ริวกะ
‎จะไม่มาดื่มกับฉันเหรอ
‎ราตรีสวัสดิ์นะทุกคน
‎เบียนก้าก็อย่าดื่มเยอะเกินนะ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎เจ้าคนโง่
‎หมดแก้ว
‎ไปหัดดื่มเยอะแบบนั้นตอนไหนนะ
‎มีอะไรให้ช่วยไหมครับ
‎เดี๋ยวๆ ทำอะไรกันครับ
‎ตาคู่นั้น ไหนมาขอดูใกล้ๆ หน่อย
‎เอ๊ะ
‎ใช่แล้ว
‎คงจะกลัวเรื่องการแต่งงานสินะ
‎หา
‎อีกไม่นานผมจะแต่งงานแล้ว
‎แต่ผมไม่กังวลหรอกครับ
‎เธอเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมมาก
‎ผมมีความสุขที่สุดเลยตอนนี้
‎แบบนั้นก็แปลกมากนะ
‎ตาของเธอมันไม่ได้บอกแบบนั้น
‎มันบอกว่าเธอปิดบัง ‎ความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้
‎หรือว่าเธอร่ายมนตร์ใส่ตัวเอง
‎พูดอะไรกันครับ
‎ผมเหนื่อยแล้ว ถ้าไม่มีอะไร...
‎ไปก่อนนะครับ
‎ไม่อยากเผชิญหน้า ‎กับความรู้สึกที่แท้จริงเหรอ
‎ไม่เป็นไรครับ ผมแค่ทำตามหัวใจตัวเอง
‎อย่าเข้ามาเองแบบนั้นสิครับ
‎ถ้าหากเธอมั่นใจในตัวเอง
‎ก็ดื่มนี่ดูสิ
‎มันคือน้ำยาพิเศษ
‎มันจะเปิดเผยความรู้สึกที่แท้จริง
‎ถ้าเธออยากจะสัมผัส ‎สิ่งที่อยู่ส่วนลึกในจิตใจ
‎ก็ดื่มนี่เข้าไปเลย
‎ผมเชื่อครับ แต่คงไม่ดื่มหรอก ‎ออกไปเถอะครับ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎ถ้าไม่ดื่มก็แปลว่าปฏิเสธความจริง
‎ก็ได้ ผมจะเก็บไว้ แต่คงไม่ดื่มแน่ๆ
‎- เดี๋ยวก็ดื่ม ‎- ไม่ดื่มครับ
‎ไม่หรอก เดี๋ยวเธอดื่มแน่
‎คนบ้าหรือเปล่า
‎โว้ย
‎ดื่มไปก็คงไม่เกิดอะไรขึ้นมาหรอก
‎ฟลอร่า ฟลอร่า เลือกฟลอร่า
‎(ข้อเสนอจากตนเอง)
‎ฟลอร่า ฟลอร่า เลือกฟลอร่า
‎ฟลอร่า เลือกฟลอร่า
‎(จิตใต้สำนึกของริวกะ)
‎เอ๊ะ
‎ไม่ๆ ๆ ไม่มีทาง
‎ไม่มีอะไร
‎ยายเฒ่าคนนั้นคงแค่หลอกเล่น
‎ฉันทำอะไรลงไป
‎ใครเป็นคนบอกไว้นะ ‎ตั้งแต่เมื่อหลายปีก่อน
‎"คนที่เป็นรักแท้ ‎คือคนที่เราคุยได้ทุกเรื่อง"
‎ถูกหรือเปล่า
‎ฉันคิดถูกแล้ว ใช่ไหม
‎แย่แล้ว แย่สุดๆ เลย
‎เอ๊ะ
‎แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่
‎ฉันรู้แล้วว่าตัวเองรู้สึกยังไง
‎อะไรนะ
‎อยากจะยกเลิกงานหมั้นเหรอ
‎ครับ
‎มันไม่สายไปหน่อยเหรอ
‎ไม่มีใครประหลาดใจเท่าผมหรอก...
‎เบาๆ หน่อย เดี๋ยวฟลอร่าได้ยิน
‎ผมขอโทษที่แต่งงานกับฟลอร่าไม่ได้
‎ข้ารู้ว่าเจ้าอยากจะบอกอะไร
‎เจ้าไม่ได้สนใจฟลอร่า ‎หรือตระกูลซาราโบน่า
‎ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ
‎ผมมีความรู้สึกดีๆ ให้กับฟลอร่า
‎แล้วทำไมล่ะ
‎ผมแค่เข้าใจแล้วว่า ‎หัวใจของผมนั้นอยู่กับคนอื่น
‎ผมโกหกตัวเองไม่ได้ครับ
‎ช่างก้าวร้าวแล้วก็ไม่สำนึกเลย
‎ยิ่งเห็นหน้าก็ยิ่งโมโห ‎ออกไปจากเมืองนี้เลยไป
‎ท่านเก็บนี่ไว้เถอะครับ
‎ผมไม่ใช่วีรบุรุษหรอก
‎เดี๋ยวก่อน
‎มีอะไรครับ
‎เจ้าจะไปตามหาวีรบุรุษคนนั้นใช่ไหม
‎ครับ
‎ถ้าแบบนั้นก็เอาไปด้วย
‎จริงเหรอครับ
‎ตามหาเขาให้เจอแล้วก็ไปที่เมือง ‎ณ เชิงเขาอะซิมุท
‎ผมไม่เข้าใจครับ
‎ข้าได้ยินว่ามังกรเซนิทอยู่ที่นั่น ‎ปลอมตัวเป็นมนุษย์
‎จงไปขอให้มังกรนั่นช่วย
‎ทำไมต้องผมล่ะครับ
‎เห็นภูเขานั่นหรือเปล่า
‎พลังด้านมืดมันอยู่ที่นั่น
‎ข้าเป็นห่วงเรื่องนี้มากเหลือเกิน
‎ถ้ามีใครถามก็บอกว่า ‎ข้าโมโหเจ้ามากๆ ก็แล้วกัน
‎เข้าใจไหม
‎รับทราบครับ
‎ทีนี้ก็ไปได้แล้ว เจ้าบ้า
‎ไม่ต้องมาเจอฟลอร่าอีก
‎ฟลอร่า ลูกรักที่น่าสงสาร
‎ฟลอร่า...
‎ขอโทษนะ
‎อะไรนะ บ้าไปแล้วเหรอ ‎ทำไมนายถึงโง่ขนาดนั้น
‎มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละ ‎ที่จะทิ้งผู้หญิงอย่างฟลอร่า
‎ฉันทะเลาะกับท่านลุดแมนหนักมาก
‎ดูสิ คนนั้นไง
‎น่าสงสาร
‎หรือจะบอกว่าไม่ใช่
‎นายคงแต่งเรื่องขึ้นมา ‎เพราะว่าอายใช่ไหมล่ะ
‎แต่ถ้าที่นายพูดเป็นความจริง
‎แบบนั้นก็ยินดีด้วย ‎นายได้เป็นไอ้โง่ประจำหมู่บ้านแล้ว
‎ฉันรู้ว่ามีคนที่สำคัญกว่า
‎หมายความว่าไง
‎อย่าบอกนะว่านาย ‎ไปหลงเสน่ห์สาวในหมู่บ้าน
‎นายนี่ตลอดเลยนะ...
‎เราต่างก็คอยเคียงข้างกัน ‎ในยามที่อีกฝ่ายต้องการ
‎นี่ แล้วนายจะไปไหนล่ะ
‎เป็นคนเจ้ากี้เจ้าการ
‎แล้วก็พูดแบบไม่หยุดปาก...
‎แต่มีรอยยิ้มที่น่ารักที่สุด
‎เดี๋ยวก่อนนะ นายเสียสติไปแล้วแน่ๆ
‎รับรองนายเสียใจแน่ๆ
‎- อย่าพูดนะ… ‎- เบียนก้า ซันโต อัลคาป้า
‎ค่ะ
‎ริวกะ เอล เคล กรัมบาเนีย คนนี้
‎จะเป็นเกียรติยิ่ง ‎หากเราได้อยู่ด้วยกันตลอดไป
‎นายพูดมาแล้ว
‎นาย...
‎พูดออกมาจริงๆ
‎นายกลับคำไม่ได้แล้วนะ รู้ไหม
‎เพราะฉัน...
‎ก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน
‎เอ๊ะ นั่น...
‎เดี๋ยวครับ
‎เธอคงเข้าใจความรู้สึกแล้วสินะ
‎คุณมีเรื่องต้องตอบผมอีกเยอะ
‎ผมควรจะได้แต่งงาน ‎กับผู้หญิงใจดี งดงาม
‎ได้สมบัติทั้งหมดของซาราโบน่า
‎แต่ทุกอย่างหายไปหมดแล้ว
‎ถ้าต้องโกหกตัวเองเพื่อให้ได้มา ‎เรื่องพวกนั้นมันก็ไร้ความหมาย
‎แบบนั้นเธอไม่มีความสุขหรอก
‎แต่คุณแค่มองตาผม ‎ก็เข้าใจความคิดผมทันที
‎ผมเองยังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ
‎อย่าดูถูกสัญชาตญาณผู้หญิงเชียวนะ
‎ต้องขอโทษด้วยครับ
‎ขอบคุณสำหรับคำแนะนำ ‎และน้ำยาวิเศษ
‎ฉันไปนะ
‎ฉันไม่ควรจะทำถึงขนาดนี้นะ
‎แต่ช่วยไม่ได้ เพราะฉันรู้สึกได้...
‎ว่าจริงๆ แล้วนายรู้สึกอย่างไร
‎ขอบคุณท่านจอมมารมิลโดราส
‎ไหนลองดู...
‎ดูท่าข้าต้องได้พลังมากขึ้นอีก
‎ข้าจะต้องได้พลังนั้นมา
‎ไม่ว่าอะไรจะบังเกิด ‎กับร่างมนุษย์ของข้าก็ตาม
‎และเมื่อเวลานั้นมาถึง ‎เจ้าก็จะเป็นประโยชน์กับข้า มาธาร์
‎นี่พ่อเองนะ
‎สีดวงตาของอาลุส ‎เหมือนกับของท่านเลย
‎ใช่ ดูสว่างสดใสกว่าด้วย
‎ช่างมีเสน่ห์จริงๆ
‎มันเป็นแบบนี้มาสักพักแล้ว
‎เหมือนมันจะบอกว่า ‎ให้รีบตามหาวีรบุรุษเซนิทให้เจอ
‎จนถึงตอนนี้มันก็ล่วงเลยมานานแล้ว
‎จะไปเลยเหรอ
‎ใช่
‎เพื่ออาลุส...
‎จะให้โลกนี้ตกอยู่ในความมืดไม่ได้
‎นั่นสินะ
‎เอ๊ะ
‎ท่านริวกะตอนนี้
‎โตขึ้นมากแล้วจริงๆ
‎แหม...
‎ผู้บุกรุก
‎ทางนี้
‎พวกมันอยู่ข้างล่าง
‎ริวกะ
‎ตรงไปที่เมืองราวนด์เบก
‎ฝากดูแลอาลุสด้วยนะ
‎ได้ครับ ท่านหญิงเบียนก้า
‎ข้าจะตัดขาแกออกมาข้างหนึ่ง
‎อย่างที่ท่านบิชอปลาจาสั่ง
‎ริวกะ
‎เบียนก้า
‎อย่าไปยุ่งกับเขานะ
‎เจ้านั่นแหละที่อย่ามายุ่ง
‎ราลิโฮม่า !
‎เบียนก้า !
‎เสร็จข้า
‎- อุ๊ย ‎- เจ้าทำอะไร
‎พลาดไปแล้วสิ
‎เหนื่อยใจจริงๆ
‎นี่มันแย่กว่าที่ข้าหวังไว้
‎เอ๊ะ
‎ผู้หญิงคนนี้
‎แบบนี้นี่เอง
‎เบียนก้า !
‎นึกว่าเจ้าจะไม่มาเสียแล้ว
‎ลาจา...
‎ข้ามาเพื่อเสนอโอกาส ‎ให้เจ้าได้เจอมาธาร์อีกครั้ง
‎แต่กลับได้เจอเรื่องน่าประหลาดใจแทน
‎แกจะเอาเธอไปทำอะไร ลาจา
‎ก็ให้ไปเปิดประตูสู่นาดิเรียไงล่ะ
‎ในเมื่อมาธาร์ไม่มีทีท่าจะตื่นขึ้นมา
‎แต่มีแค่ชาวเซนิทที่จะเปิดประตูได้
‎ตายจริง ยังไม่รู้อะไรจริงๆ สินะ
‎เอาเถอะ จงรับคำขอบคุณจากข้า
‎สำหรับของขวัญชิ้นใหญ่ชิ้นนี้
‎ไม่ต้องขัดขืน
‎ข้ารู้
‎ข้ามีของขวัญที่เหมาะสมกับเจ้า
‎บากี้... ครอส
‎ช่างน่าตื่นตา
‎เป็นการแสดงอารมณ์ที่รุนแรง
‎จงดูจากตรงนั้นไปเถอะ
‎จงมองดูโลกจมลงไปสู่ความมืดมิด
‎โชคดีอย่างไม่น่าเชื่อจริงๆ
‎ยังมีเชื้อสายชาวเซนิทหลงเหลืออยู่
‎แถมยังมาแต่งงานกับลูกของมาธาร์อีก
‎ฉันเหรอ
‎จะบ้าหรือไง
‎ตาของฉันสีไม่เหมือนกับชาวเซนิท
‎แน่ใจเหรอ
‎ลองดูหน้าตัวเองดีๆ ก่อนสิ
‎ข้าขอเดาว่าเจ้าคงถูกรับไปเลี้ยง
‎เพื่อปกป้องความลับของเจ้า
‎พ่อแม่ผู้ให้กำเนิด ‎จึงร่ายมนตร์เปลี่ยนสีตาให้เจ้า
‎- ทีนี้ก็มากับข้า ‎- ปล่อยนะ
‎- นั่น... ‎- มาธาร์
‎นางไม่ยอมให้ความร่วมมือ ‎อย่างที่เห็น นางกางม่านพลัง
‎แบบนี้เอง
‎ตำนานบอกว่าชาวเซนิท
‎สามารถสื่อสารกันได้ด้วยความคิด
‎จงให้นางสอนมนตร์เปิดประตูให้เจ้า
‎แล้วเจ้าก็จงมาช่วยข้าแทนนาง
‎นั่นมัน...
‎ประตูสู่นาดิเรีย
‎ช่วยให้ข้าสมหวัง และข้าสัญญา
‎ว่าจะปล่อยเจ้าเป็นอิสระ
‎ท่านมาธาร์
‎ใครกันที่มาพูดกับฉัน
‎ฉันชื่อเบียนก้า เป็นภรรยาของริวกะ
‎ริวกะแต่งงานแล้วสินะ
‎เบียนก้า อย่าช่วยลาจาเด็ดขาด ‎ไม่ว่ามันจะพูดอะไรก็ตาม
‎พลังของมันเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
‎แต่ประตูจะไม่มีวันเปิดเด็ดขาด
‎เว้นแต่ว่าชาวเซนิทจะร่ายมนตร์
‎หนีเอาตัวรอดไปเถอะ
‎ยกโทษให้ด้วยที่ฉันช่วยอะไรไม่ได้เลย
‎ท่านมาธาร์
‎เอาละ ขอดูพลังของชาวเซนิทหน่อย
‎เมราโซม่า !
‎ทำตัวดีๆ หน่อย คุณนายโกทา
‎เชื่อฟังข้าไว้จะดีกว่านะ
‎ไม่มีทาง !
‎แบบนั้นก็น่าเสียดาย
‎เบกิราก้อน !
‎- ประมาทข้าเกินไป ‎- เมราโซม่า !
‎เมราโซม่า !
‎พอได้แล้ว
‎เจ้าก็เหมือนมดปลวกสำหรับข้า
‎ยอมแพ้ดีกว่า
‎ลาจา
‎เดี๋ยวข้า...
‎ช่วยขึ้นมาเอง
‎เป็นชิ้นงานที่น่าเกลียด ‎ที่สุดชิ้นหนึ่งของข้าเลย
‎ระวังนะ
‎ช้าๆ หน่อย
‎ในที่สุดก็เจอ...
‎เร็วเข้า ดึงขึ้นเลย
‎เร็วเข้า
‎ลูร่า !
‎เราทำได้
‎ในที่สุดก็ทำได้
‎ไม่รู้ว่าใคร แต่ขอบคุณมาก
‎พูดแบบนั้นได้ไง ผมเป็น...
‎วิชาดาบแบบนั้น
‎คงไม่ใช่...
‎นึกว่าจะจำลูกตัวเองได้เร็วกว่านี้นะ
‎ผมเอง อาลุส
‎แต่ทำไมถึงได้...
‎- ข้างหลัง ‎- เอ๊ะ
‎อาลุส ใช้ดาบนี่
‎ขอบคุณครับพ่อ
‎เดี๋ยว ดาบนั่นมัน...
‎อาลุส หยุดก่อน
‎นั่นมันดาบเซนิท...
‎สุดยอด
‎สุดยอดเลย
‎พ่อครับ ไปได้ดาบนี่มาจากไหน ‎สุดยอดไปเลย
‎ดาบเซนิท...
‎คนคนนั้น...
‎คนคนนั้นอยู่นี่เอง
‎วีรบุรุษสวรรค์
‎คนคนนั้นคือลูกนี่เอง
‎ท่านริวกะ
‎ซันโจ
‎นายน้อยอาลุส
‎ดีใจจริงๆ ที่ทั้งคู่ปลอดภัย
‎วันนี้เป็นวันที่มีความสุขที่สุดเลย
‎ไม่เห็นต้องร้องไห้เลย ซันโจ ‎เดี๋ยวนะ ทำไมดูแก่จัง
‎ท่านกลายเป็นหินไปตั้งแปดปีนะครับ
‎แปดปีเหรอ
‎นานขนาดนั้นเลยเหรอ
‎พวกมันเยอะขึ้นมากเลย
‎ขอดูหน่อยครับ
‎โอ้โฮ เยอะจนนับไม่หมดเลย
‎ท่านย่ากับท่านแม่ ‎คงอยู่ที่ไหนสักแห่งในนั้น
‎ใช่ แต่จะขึ้นไปบนนั้น ‎คงไม่ใช่เรื่องง่าย
‎หวังว่าเราคงจะเจอมังกรเซนิท
‎เดี๋ยวไปเปิดให้
‎จริงๆ เลยนะ...
‎- คือว่า... ‎- เอ๊ะ
‎นั่นมัน จริงด้วยนะ จำได้แล้ว
‎เจ้าคนตัวเหม็น
‎ช่วยคนไว้ไม่เสียหายจริงๆ
‎ไม่นึกไม่ฝัน ‎ว่าจะพาวีรบุรุษเซนิทมาเจอ
‎ปูซัน ลาจาจับตัวแม่กับภรรยาผมไป
‎คุณกับผมมีเป้าหมายเดียวกันแล้ว
‎ใช่ ฉันก็อยากจบ ‎ช่วงเวลาแห่งความมืดนี้อยู่หรอก
‎ผมได้ยินมาว่ามีมังกรเซนิท ‎ปลอมตัวเป็นมนุษย์อยู่ในเมืองนี้
‎พอจะรู้จักไหมครับ
‎นี่แกล้งถามหรือว่าไง
‎คือ...
‎เอ๊ะ
‎จริงเหรอ
‎ตายจริง
‎ไม่คิดว่า ปูซันจะเป็นมังกรเซนิท
‎เหลือเชื่อ
‎ฉันก็อยากช่วยจริงๆ นะ
‎รบกวนด้วยครับ
‎แต่คงไม่ได้
‎อะไรนะ
‎ฉันทำลูกแก้วมังกรหายไป
‎ถ้าไม่มีก็เปลี่ยนร่างไม่ได้
‎อะไรกัน พูดเล่นหรือเปล่าครับ
‎ของสำคัญแบบนั้นดันมาหายไปอีก
‎ทำหายที่ไหนเหรอครับ
‎เรื่องนั้นฉันจำได้แม่น ‎ที่หอคอยอัปเทเทินตรงนี้
‎นั่นเหรอ ก็อยู่แถวๆ ราวนด์เบก
‎เดี๋ยวนะ คุณหมายถึง...
‎นี่เหรอครับ
‎นี่มันชิ้นส่วนของลูกแก้วมังกร
‎ผมเจอที่หอคอยอัปเทเทินตอนเป็นเด็ก
‎แต่ลาจาทำลายมันไป
‎เดี๋ยวก่อนนะ
‎นี่มันของปลอม
‎เหรอครับ
‎หมายความว่าไงเหรอครับ
‎เราไม่มีทางไปต่อแล้ว
‎เอาละ
‎เราไปถามเทพธิดาดีกว่า
‎เทพธิดาเหรอ
‎พวกเขาอยู่ในถ้ำลึก ‎ในภูเขาใกล้กับแบตเทินเบิร์ก
‎ว่ากันว่าให้พรสิ่งใดก็ได้
‎แต่การจะไปเจอนั้นไม่ง่าย
‎พวกเขามีหุ่นยนต์คอยปกป้องอยู่
‎อยู่ๆ มีหุ่นยนต์แบบนี้ก็ได้เหรอครับ
‎อย่าถามมากสิ
‎ตอนนี้อะไรก็ไม่แปลกทั้งนั้น
‎ตอนนี้เหรอครับ
‎แล้วก็ที่แย่ยิ่งกว่านั้น
‎เทพธิดาจะตอบรับ ‎เฉพาะคนที่ผ่านการทดสอบ
‎ด้วยกำลังของตนเอง
‎กูทรูด
‎ตามมาด้วยเหรอ
‎มากันแล้ว
‎เราจะไปตรงนั้นได้ไงกัน
‎ต้องมีทางไปสิ
‎คิดเร็วเข้า
‎กูทรูด...
‎ฉันรักแกจริงๆ
‎ถ้าจะมีใครที่เข้าไปได้ ‎ก็ต้องเรานี่แหละ
‎โอ๊ย
‎อะไรกัน ทีนี้อะไรอีก
‎คุณเป็นเทพธิดาหรือเปล่า
‎ไม่ต้องยืนขึ้นหรอก
‎ขอโทษด้วยที่ต้องทดสอบถึงขนาดนั้น
‎ข้าจะไม่ลงโทษเจ้าที่พาสไลม์มาด้วย
‎เจ้ามาถึงที่นี่ได้ก็พิสูจน์แล้ว ‎ว่าเจ้ามีหัวใจที่ตั้งใจจริง
‎ข้าจะให้พรกับเจ้าเอง
‎ได้โปรดผนึกประตูสู่นาดิเรียตลอดกาล ‎และช่วยแม่กับภรรยาผมด้วย
‎คงจะไม่ได้
‎ข้าจะช่วยในความพยายามของเจ้า
‎แต่ไม่สามารถลงมือโดยตรงได้
‎แล้วผมควรจะ...
‎เจ้าหาลูกแก้วนี้อยู่ใช่หรือไม่
‎ลูกแก้วมังกร ทำไมถึงมาอยู่นี่ได้
‎นี่เป็นของปลอม
‎ข้าจะส่งเจ้าย้อนเวลากลับไป
‎จงไปตามหาตัวเจ้าในอดีต
‎จากนี้เจ้าคงรู้แล้วว่าต้องทำอย่างไร
‎ลูกแก้วนั่นยอดไปเลย ขอดูหน่อยสิ
‎เดี๋ยว นั่นมัน...
‎ถูกต้องแล้ว
‎เจ้าคงจัดการเรื่องจากนี้เองได้
‎เจ้าต้องย้อนเวลากลับไปในอดีต
‎เรื่องเป็นแบบนี้เองสินะ
‎เกเระเกเระ ไปไหนแล้ว
‎- นี่นาย ‎- เอ๊ะ
‎ขอโทษที ไม่ได้จะทำให้ตกใจ
‎คือว่าฉันหลงทาง
‎โอเค
‎เอ๊ะ
‎ลูกแก้วนั่นยอดไปเลย
‎ขอดูหน่อยสิ
‎เอ๊ะ รู้ได้ไงว่ามี
‎ฉันได้กลิ่นจากในกระเป๋าไง
‎จริงเหรอ
‎ขอโทษที แต่มันสำคัญเกินกว่าจะให้ดู
‎วีลบรุกไปทางนั้น ไปก่อนนะ
‎เดี๋ยวก่อนสิ
‎ฉันไม่ได้จะขโมยหรอกนะ จริงๆ
‎จะบอกอะไรให้
‎ถ้านายให้ฉันดูลูกแก้ว ‎ฉันจะแนะนำเพื่อนให้รู้จัก
‎รู้หรือเปล่าว่าพอพูดมาแบบนั้น
‎มันยิ่งน่าสงสัย
‎จริงเหรอ
‎เอาไว้เจอเพื่อนฉันก่อน ‎นายอาจจะเปลี่ยนใจ
‎กูทรูด สไลม์ตัวน้อย
‎แค่สไลม์เองเหรอ
‎ผมมีลูกเสือเขี้ยวดาบด้วยนะ
‎มันชื่อเกเระเกเระ
‎ลูกเสือเขี้ยวดาบเหรอ สุดยอดไปเลย
‎ไม่หรอก ผมแค่เคยช่วยมัน ‎แล้วเราก็มาเป็นเพื่อนกัน
‎อ๋อ แล้วก็
‎ถ้าจะแต่งงานก็คิดให้ดีก่อนนะ
‎คนที่เป็นรักแท้ ‎คือคนที่เราคุยได้ทุกเรื่อง
‎ได้สิ เข้าใจแล้ว
‎เป็นคนที่เข้าใจง่ายดีนะ
‎ก็คุณดูท่าทางไม่ใช่คนไม่ดี ‎ผมจะให้ดูลูกแก้วก็ได้
‎สุดยอดเลย
‎- อุ๊ย ‎- นี่
‎ระวังหน่อยสิ
‎ขอโทษด้วย
‎ขอบใจนะ
‎มีลูกแก้วแบบนี้ด้วย โชคดีจัง
‎ริวกะ เราจะไปแล้วนะ
‎ครับ
‎ผมต้องไปแล้ว
‎มีอะไรเหรอ
‎นั่นพ่อนายใช่ไหม
‎ใช่ เขาเก่งมากเลย
‎นายคงจะรักเขามาก
‎ผมต้องไปแล้ว
‎ไปเถอะ ขอบใจนะที่ให้ดูสมบัติ
‎ได้เลย
‎เกเระเกเระ
‎- นี่ ‎- อะไรเหรอ
‎ถ้าชีวิตเจอเรื่องลำบาก ‎นายจะทำไงล่ะ
‎ผมอาจจะตัวเล็ก ‎แต่ก็เป็นลูกของปาปัส
‎ผมไม่กลัวอะไรอยู่แล้ว
‎นั่นสินะ จริงอย่างที่นายว่า
‎ไปนะ
‎ฉลาดเกินอายุจริงๆ
‎จับไว้แน่นๆ นะ
‎สุดยอด
‎อยู่นั่นไง
‎เบียนก้า
‎ริวกะ
‎แม่ครับ
‎นี่คือ...
‎อาลุสใช่ไหม
‎ใช่ครับ
‎โตขึ้นขนาดนี้เชียว
‎ขอโทษนะที่แม่ไม่ได้อยู่ด้วย
‎แม่ครับ
‎เราพลาดเวลาที่แกน่ารักที่สุด
‎ยังเหลือเวลาอีกเยอะนะ
‎เบียนก้า ทำไมตาของเธอ...
‎ดูเหมือนฉันก็มีสายเลือดของเซนิท
‎จริงเหรอ แบบนี้นี่เอง
‎แม่ของนายอยู่บนนั้น
‎ริวกะ...
‎ริวกะ นี่แม่ของลูกนะ
‎เอ๊ะ
‎- แม่ ‎- โอ้
‎ริวกะ ลูกไม่ควรมาเลย
‎ผมตั้งใจมาช่วยแม่นะครับ
‎แค่คิดจะช่วยแม่ก็พอแล้ว
‎ลืมเรื่องลาจากับประตูนั่นไปเสีย
‎หันหลังแล้วหนีไปเถอะ
‎แต่ว่า...
‎ครั้งนี้ มิลโดราสรวบรวมพลัง ‎ได้มากยิ่งกว่าเมื่อก่อน
‎จนมันสามารถทำลายโลกได้ด้วยซ้ำ
‎อย่ามาสู้กับมันเลย
‎ครั้งนี้เหรอ
‎ใช่ มันไม่เหมือนกับเมื่อก่อน
‎เราไม่มีทางสู้มันได้แน่
‎ประตูจะเปิดก็ต่อเมื่อแม่ร่ายมนตร์
‎แม่เป็นคนเดียว ‎ที่จะทำให้โลกปลอดภัยได้
‎แม่ครับ
‎มังกรเซนิท
‎ข้าไม่ใช่ลาจาคนเดิม
‎แข็งแกร่งเหลือเกิน
‎ไม่ต้องสนใจฉัน ไปเลย
‎ขอบคุณครับ ปูซัน
‎ลาจา
‎แม่ครับ
‎แม่...
‎ริวกะ...
‎แม่แค่อยากเห็นหน้าลูกอีกสักครั้ง
‎เพราะแบบนี้แม่ถึงอดทนมาได้
‎อย่างน้อย...
‎ตอนนี้มนตร์เปิดประตู...
‎ก็จะสาบสูญไปตลอดกาล
‎แม่ครับ...
‎ลาจา
‎แกต้องชดใช้ !
‎บริวารข้า จัดการพวกมันซะ
‎ไบกิลโท !
‎บากี้ม่า !
‎กิก้าดีน !
‎ซารากี้ !
‎เมรามี่ !
‎เบกิราก้อน !
‎พวกมันมากเกินไป
‎ดูเหมือนจะนานพอแล้ว
‎อะไรกัน
‎ฉันมาชดใช้หนี้แล้ว
‎ข้าก็ด้วย
‎พอดีเลย
‎บุกเลย
‎ริวกะ แม่นาย
‎ฉันจัดการพวกลูกน้องเอง
‎ขอบใจนะ เฮนรี่
‎พวกแมลงนี่เราลุยเอง
‎คราวนี้แกเสร็จแน่ ริวกะ
‎หยุดนะ ลาจา
‎มาคนเดียวเองเหรอ
‎มาถึงนี่เพื่อที่จะตายนี่นะ
‎บากี้ม่า !
‎แกไม่ใช่วีรบุรุษเซนิท
‎คิดว่าจะทำอะไรได้หรือไง
‎บากี้ครอส !
‎น่าสมเพชจริงๆ
‎เมื่อกี้แกเกือบทำได้แล้ว
‎อาลุส
‎นี่มัน...
‎ยังไม่จบหรอก
‎แม่ฉันเสียสละตัวเอง ‎เพื่อผนึกประตูนี้ไปตลอดกาล
‎แผนของแกจบสิ้นแล้ว
‎แกก็เหมือนกัน
‎เกรงว่าแกจะประเมินข้าต่ำไป
‎มนตร์นั่นมันสาบสูญไปตลอดกาล ‎แกหมดทางแล้ว
‎เวลาใกล้เข้ามาเต็มที
‎ข้าได้รับพลังอำนาจนี้
‎จากแสงแห่งนาดิเรีย ‎ที่แทรกออกมาจากประตู
‎จอมมารมิลโดราส
‎เวลาที่จะปลดปล่อยท่านมาถึงแล้ว
‎พลังของนางไหลผ่านตัวข้า
‎ช่างเป็นพลังที่น่าเหลือเชื่อ
‎โอเปน่า อิล มิลโดราส
‎จากนี้...
‎ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของข้า...
‎จะได้ผลิดอกออกผล
‎ผมจะปิดผนึกมันเอง
‎ถ้าผมโยนดาบนี่เข้าไป ประตูก็จะ...
‎แต่ว่า...
‎จะขึ้นไปตรงนั้นได้ไงล่ะ
‎ขึ้นมาเลย
‎เรือกำลังจะออกแล้ว
‎พ่อครับ !
‎อาลุส ลูกทำได้
‎ตอนนี้โลกก็จะ...
‎เกิดอะไรขึ้น
‎นี่มันอะไรกัน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เบียนก้า
‎นี่ เบียนก้า
‎ประณีตเหลือเกิน
‎สมัยนี้พวกนั้นจะทำอะไรก็ได้จริงๆ
‎แกพูดเรื่องอะไรกัน
‎แต่สุดท้ายมันก็แค่โปรแกรม
‎จะให้ดูว่าโลกนี้จริงๆ เป็นอย่างไร
‎ปิดสภาพพื้นผิว
‎แกทำอะไร
‎ปิดแรงดึงดูด
‎เบียนก้า
‎ปิดการตรวจจับการชนกันของวัตถุ
‎เบียนก้า
‎เบียนก้า !
‎ต้องลดภาระให้หน่วยประมวลผล
‎หยุดนะ
‎ไม่นะ
‎อย่ามายุ่งกับเรา !
‎แกคือมิลโดราสเหรอ
‎ทางเทคนิคแล้วไม่ใช่
‎ฉันคือไวรัสที่ซ่อนตัว ‎อยู่ในโค้ดของตัวละครมิลโดราส
‎ดูเหมือนว่ามาธาร์จะสังเกต ‎ถึงความผิดปกติได้
‎นานมาแล้ว เกมชื่อดราก้อน เควสท์ ‎เป็นที่นิยมไปทั่วโลก
‎อีกไม่กี่สิบปีต่อมา
‎เทคโนโลยีวีอาร์ถูกพัฒนาจนสมบูรณ์
‎เมื่อมันออกวางจำหน่าย
‎เกมดราก้อน เควสท์ ‎ก็ถูกสร้างใหม่เพื่อระบบนี้
‎นั่นคือที่ที่นายอยู่ในตอนนี้
‎ด้วยความอยากรำลึกอดีต ‎นายจึงตัดสินใจลองเล่นดู
‎รู้หรือเปล่าว่า ‎นี่เพิ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง
‎หลังจากที่นายเริ่มเล่นเกม
‎ทำไมแกถึงทำแบบนี้
‎ทำไมไม่ปล่อยพวกเราไป
‎คนที่สร้างฉันขึ้นมา
‎สาปส่งพวกที่ ‎เรียกโลกเสมือนนี้ว่าบ้าน
‎พวกเขาเลยเขียนฉัน ‎แล้วแทรกฉันเข้ามา
‎แค่นั้นเหรอ
‎แรงจูงใจแบบไหนกัน
‎มันก็เป็นแบบนั้นแหละ
‎ฉันเป็นเพียงผลิตผลจากความเบื่อหน่าย ‎ของโปรแกรมเมอร์อัจฉริยะ
‎จริงสิ เขาฝากข้อความมาให้นายด้วยนะ
‎เขาบอกว่า ‎"โตได้แล้ว ไอ้ขี้แพ้"
‎โตเหรอ
‎ได้เวลากลับไปยังโลกจริงแล้ว
‎ความทรงจำของคุณ ‎จะถูกลบชั่วคราวขณะที่อยู่ในนี้
‎คุณจะได้รับประสบการณ์ ‎การเป็นตัวเอกได้เต็มที่
‎ไม่อยากเชื่อว่า ‎จะได้ผจญภัยในโลกแบบนี้จริงๆ
‎ระหว่างเบียนก้ากับฟลอร่านี่ ‎เลือกไม่ถูกเลย
‎ครั้งนี้ต้องเลือกฟลอร่า ‎เพราะเลือกเบียนก้ามาตลอด
‎ระบบนี้จะไม่ได้ทำให้ ‎ทางเลือกนั้นง่ายขึ้น
‎คุณจะยังคงรู้สึก ‎เหมือนที่ตัวเอกรู้สึก
‎คงต้องย้ำกับตัวเองเยอะๆ ‎เลือกฟลอร่า เลือกฟลอร่าซะ
‎อ๊ะ คุณเปิดระบบ ‎ข้อเสนอจากตนเองได้แล้ว
‎พูดเป็นเล่น เร็วขนาดนี้เชียว
‎(ดราก้อน เควสท์ เอกซ์พีเรียนซ์)
‎ระบบนี้สามารถสร้างโปรแกรมใหม่ ‎ขึ้นมาในพริบตาเดียว
‎จะให้ผมปิดไหมครับ
‎เปิดเอาไว้ก็ได้
‎แล้วก็ ขอสู้กับหุ่นยนต์ได้ไหม
‎ได้ครับ ผมจะเพิ่มเข้าไปให้เดี๋ยวนี้
‎เชิญครับ ตั้งชื่อตัวเองได้เลย
‎ริวกะ
‎ปกติตั้งชื่อตัวละครตัวเองแบบนี้ตลอด
‎ครับ ผมจะลดหน้ากากลงแล้ว ‎อ่านข้อความได้นะครับ
‎อ่านได้
‎พอใจกับการปรับแต่งนี้หรือยังครับ
‎พอใจแล้ว
‎ได้เวลาผจญภัยแล้วครับ ขอให้สนุก
‎เลิกฝืนได้แล้ว
‎ทำไมยึดติดกับโลกนี้นักหนา
‎ไม่ว่าแก...
‎หรือคนสร้างก็ไม่มีทางเข้าใจ
‎สุขสันต์วันเกิดจ้ะ
‎ดราก้อน เควสท์ ห้า สุดยอดเลย !
‎ฉันไม่เคยคิดแม้แต่นิด...
‎ว่าโลกในเกมนี้เป็นของปลอม
‎ต่อให้ทั้งหมดเป็นแค่โปรแกรม
‎เวลาที่ฉันใช้ไปก็มีอยู่จริง
‎การเดินทาง
‎การต่อสู้
‎ทุกคนที่ฉันเจอ
‎ทุกคนจะอยู่ที่นี่เสมอ
‎ทั้งหมดเป็นแค่ภาพลวง
‎ไม่ใช่ !
‎พวกเขาคือความจริงอีกโลกหนึ่ง !
‎หุบปากแล้วตายไปได้แล้ว !
‎กูทรูด
‎ไม่ต้องไปฟังเขา
‎อดทนเข้าไว้
‎แกเป็นใคร
‎ฉันเป็นโปรแกรมต้านไวรัส ‎ที่คอยดูแลโลกนี้
‎ฉันสร้างวัคซีนขึ้นมาแล้ว...
‎ฝากไว้กับนายด้วยนะ
‎นายต้องทำให้การผจญภัยสมบูรณ์
‎จบกันที !
‎ทุกอย่าง...
‎กลับมาแล้ว
‎พ่อครับ !
‎ว่าไง
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ทุกคนหลับไปหมดเลย
‎แต่มิลโดราสไม่อยู่แล้ว
‎ไม่เคยเจอใครแข็งแกร่งเท่านี้เลย
‎ริวกะ นายทำได้แล้วนะ
‎เรารู้แล้วว่าวีรบุรุษตัวจริงคือใคร
‎ฟังนะ ทหารทุกคน
‎การต่อสู้กับบิชอปลาจาจบลงแล้ว
‎เราเป็นฝ่ายชนะ !
‎มีอะไรให้ช่วยก็บอกเลยนะ
‎จนกว่าจะเจอกันใหม่
‎อย่าลืมไปเที่ยวไรน์ฮาร์ดนะ ‎พวกเราจะรอ
‎ฉันไปแน่ สัญญา
‎เป็นการผจญภัยที่ยอดเยี่ยม
‎ปูซัน
‎เยี่ยมมาก เจ้าตัวเหม็น
‎ดูสิ วีลบรุกอยู่ข้างหน้าแล้ว
‎เป็นภาพที่สวยงามจริงๆ
‎เมื่อเรากลับไปถึงบ้านเกิด
‎การผจญภัยก็จะมาถึงจุดสิ้นสุด
‎ฉันก็จะกลับไปสู่โลกจริง
‎แต่ทุกคนคือความจริงสำหรับฉัน ‎ทุกคนเลย
‎กูทรูด...
‎ริวกะ มีอะไรหรือเปล่า
‎มาเร็วๆ สิ
‎พ่อครับ
‎พ่อเขาชอบเหม่อแบบนั้นตลอดเลย ‎ตลกดีนะ ว่าไหม
‎การผจญภัยจะอยู่กับฉันไปตลอดกาล
‎มัวแต่ยิ้มอะไรอยู่
‎อ๋อ แค่ดีใจที่ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว
‎ก็ไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวสิ
‎ก็มีพวกเราอยู่ด้วย
‎เราจะได้เห็นอาลุสโตไปด้วยกัน
‎มีพลุด้วย
‎พวกเขาคงต้อนรับเรากลับบ้าน
‎นี่ริวกะ นายช่วยโลกไว้นะ
‎- ยืดอกหน่อยสิ ‎- โอ๊ย
‎เจ็บนะ
‎- อ่อนหัด ‎- ไม่นะ เจ็บจริงๆ
‎- แล้วยิ้มทำไม ‎- ไม่ได้พูดเล่น เจ็บจริงๆ
‎มันคือความจริง
‎ฉัน...
‎คือวีรบุรุษคนนั้น
‎(เริ่มการผจญภัยต่อไป...)
‎คำบรรยายโดย วริยา ธาวนพงษ์