Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Burada olmaktan ve size...
...dünyanın en iyi komedyenlerinden birini sunmaktan onur duyuyorum.
Bu adam... Gerçekten arkadaşlar.
Meksiko, hazır mısınız?
Sizlere
benzersiz
Franco Escamilla'yı sunuyorum.
Mekan dolu!
Nasılsınız bu gece?
Cevap vermeniz harika.
Beni tanımıyorsanız adım Franco Escamilla. Memnun oldum.
Geldiğiniz ve bilet aldığınız için teşekkürler.
Meksiko'da The Arena'dayız.
Vay be! Çok fazlasınız!
Üzgünüm. Harika bir gösteri olacak dedik
ama o kadar da iyi değil.
Kandırdığım için üzgünüm kardeşlerim.
Beni sosyal medyada takip edenler
eşimin geçen seneki ameliyatını bilir.
Her şey iyi, Tanrıya şükür.
Zavallıcık üç senede
beş kere ameliyat oldu.
Ve ona diyorum:
''Senin şanssızlığın işte değil mi?''
Kötü enerjiyi çekiyorsun.
Senin kötü şansın yani.
Her ameliyatta onun yanındaydım,
dalga geçmek için tabii.
Ameliyat olunca hiçbir şey yapamıyorsun
va zavallıcık kıpırdayamıyordu bile.
Karın kaslarını oynatamadığının farkındaydım
ameliyattan henüz çıkmıştı.
Ona şaka yapıyordum.
Ve gülemiyordu!
Evde olan her şey ameliyattan oldu diyorum.
''Suyumuz var mı?'' diyorum, ''Almadım.''
''Bu yüzden ameliyat gerek sana.''
''Yemek hazır değil mi? Sana ameliyat gerek.''
''Çocuk sınıfta kaldı. Ameliyat.''
Her şeyde!
Geçenlerde de ben ameliyat oldum.
İntikam sırası ona geldi.
Ama o büyüklük etti.
Hiçbir şey söylemedi.
Uyandığımda yanımdaydı.
Oradaydı ve benimle ilgileniyordu.
Hiçbir şey demedi.
Fakat o lanet gülümseme adamı sinirlendiriyor.
''Acıyor mu?'' dedi.
Ben de dedim...
''Benimle dalga geçtiğin için ameliyat oldun.''
Geçen yıl ameliyat oldu
evde istirahat ediyordu.
Düz liseye gidenler; hasta yatıyordu demek o.
Ona bir oda ayarladık.
Serum falan koyduk.
İşleri ben üstlendim.
YouTube'a ''Bekar Baba'' adında bir video koydum. İzleyebilirsiniz.
Bir baba ve anne olarak ne yaptığımı gösteriyor.
Gerçek bir mücadeleci baba.
O konuda konuşmayacağım...
Size söylemediğim şey ise
çocukların veli toplantısına gittim.
Daha önce baba olarak gitmemiştim.
Çok farklı bir şey kardeşlerim.
İyi bir şey değil.
Aramızda öğretmen veya müdür var mı?
Gönülden siktir çekiyorum size.
Durun açıklayayım.
Öğretmenlere ve işlerine
saygı ve hayranlık duyarım.
Meksika'nın geleceği onların elinde.
Geleceğin Meksikalıları, öğretmenlere muhtaç.
Onlara daha fazla değer vermeliyiz.
Profesyonel futbolcuların
öğretmenlerden 100 kat fazla kazanması adil değil.
Fakat siz öğretmenler de, sizi sevmeyi kolaylaştırmıyorsunuz, zibidiler.
Toplantınızı Pazartesi 8.30'da yapmayın
kimse gelmek istemez.
Çarşamba günü
akşam 10'da yapın.
Babalar için bar olsun.
Toplantı dolup taşmazsa neyim.
Kutlarsınız;
''Çarşamba veli toplantısı var, yaşasın!''
Eşiniz der: ''Ben gideyim.''
''Hayır ben. Benim çocuklarım onlar. Siktir et!
Değerli evlatlarımdan bahsediyoruz.''
Ama Pazartesi sabah 8.30'daki toplatıya hayır.
O saate yatağa girerim kardeşlerim.
Toplantıda zaten uykuluyum
öğretmenin sesi de cabası.
Öğretmen, ellerinde kitaplarla:
''Bu öğrenim senesine...
...okulumuz tüm çalışanlarıyla hazır.''
Düşünürüm: ''Amma uzattın.''
Ben öğrenciyken
anneciğimin o toplantılara katıldığını hatırlıyorum.
Eğlenceliydi kardeşlerim.
Öncelikle, toplantı odaları yoktu sınıfta yapılırdı.
Tüm öğrencileri dışarı çıkarırlardı
veliler içeri girerdi
ve kendi çocuklarının sıralarına oturmaları istenirdi.
En yakın arkadaşının sırasına penis çizmişsin.
Ve ona: ''Annen penise oturdu!
Azgın kadın, bu kadar belli edilmez!'' dersin.
Güzeldi çünkü
arkadaşlarının velileriyle tanışırdın.
Onlarla dalga geçerdin.
Arkadaşının annesini görürdün,
''Birader, annen çok çirkin.'' derdin.
''Babanın neden kaçtığını anladım.''
''O karı bende olsa, ben de kaçardım.''
''Annesi onu doğurmamış, sıçmış zavallcık.''
Suratı eğri büğrü.
''Hep mi öyle yoksa hapşırmak mı üzere?'' falan derdin.
Disney'in Stitch karakterine benziyor.
Kızgınca bana baktı ve dedim:
''Ohana, altı iki altı.''
İkimiz de aynıyız.
Ama eğlenceliydi.
Çünkü, yanlış anlaşılma olmasın,
ergen yaşta çocukları olup
çok güzel olan
kadınlar var.
Ve arkadaşına dönüp:
''Dostum
annen çok güzel!''
''Bana baba desen?''
Arkadaşınız der: ''Siktir git!''
''Babayla öyle konuşulmaz!''
''Bu akşam sana yemek yok, kaba herif!''
Neyse şakalaştınız
toplantı bitti
sınıfa döndünüz
mutlusunuz
ve kanınızı donduran bir şey duydunuz.
Öğretmen annenize,
''Hanımefendi siz bekler misiniz?'' dedi.
''Ha siktir...''
Anneciğim bana döndü ve parmağıyla işaret etti.
Duaya başladım: ''Rab çobanımdır eksiğim olmaz.
Beni yemyeşil çayırlarda yatırır.''
Ne olacağını bilirdiniz.
Ama size söyleyeyim, annemi anlıyorum.
Zavallı annem.
Her toplantıdan sonra kalırdı, bu sinir bozucu.
Bana da yaptılar dostlarım.
Sinirlendiriyor adamı. Tüm toplantıyı dinlemişsin
ve sırf çocuğun işleri batırdı diye daha uzun kalacaksın.
Gidebilen velileri kıskanıyorum.
''Evet, sıçtın sen.'' diyerek giderler.
''Benim çocuk uslu. Sen sıçtın!''
Çocuğun veli toplantısı bitti
ve öğretmen dedi,
''Bay Escamilla, bir dakika konuşabilir miyiz?''
Çocuklarıma dönüp işaret ettim.
Çocuklar da dediler:
''Ne?''
Serseriler bana saygı duymuyorlar!
Öğretmene sordum: ''Ne kırdılar?
Çözelim bitsin, iki katını veririm.''
Böylece gelecek pazartesi kalmak zorunda kalmam!
Öğretmen çok ciddiydi.
''Çocuğunuzla ilgili bir sorun var.''
''Bebeğim ne yaptı?''
''Çocuğunuz
yakın arkadaşla
kavga etti.''
''Benim yakın arkadaşım mı?'' dedim.
Şaka olduğu belli değil mi?
Ben komedyenim
bu tatsız öğretmeni yumuşatmak istedim.
Öğretmen anlamadı,
artık aptal olduğumu sanıyor.
Öğrencisine anlatır gibi açıklıyor.
''Hayır, çocuğunuzun okulda yakın arkadaşı var.''
''Anladım!
Sağ ol!
Benim arkadaş burada okuyor sanıyordum.''
''Tamam
oğlum, kendi yakın arkadaşıyla
kavga etti.'' dedim.
Babamın soracağı soruyu sordum:
''Kim kazandı?''
Videoyu gösterdiler.
Artık video var!
Eskiden, sizin sözünüze karşı öğretmenin sözüydü değil mi?
Sizi azarlardı ve babanız sorardı: ''Ne oldu?''
''Hoca tam bir pislik.
Beni sevmiyor. Hiçbir şey yapmadım.''
Artık, senin pislik olduğunu ispatlayan video var.
Videoda benim çocuğun
güzelce oturup çalıştığı ve
birden bir arkadaşının
gelip ona şamar attığı görülüyor.
Burnu kanıyor.
Ağlayarak ayağa kalkıyor.
Ve diğer çocuğa bir tane geçiriyor.
Onu yere atıyor
ve tekrar tekrar vuruyor.
Ağlayıp üstüne kan damlatarak.
Videoyu gördüm ve dedim:
''Babasının koçuna bak be!''
''Viking misin mübarek!''
Annesine çekmiş!
Bana değil.
Sağ olun kardeşlerim.
Beni tanırsınız dostlar.
Ben olsaydım,
o kavga, burnuma aldığım bir yumrukla biterdi.
Burnumu silip o çocuğa:
''Bu kadar yeter
tamam.
Kavgamızı ettik.
İçimizi döktük.
Ortada olmayan babanın hıncını çıkardın.
Ben de burnumdan kan çıkardım.
Centilmence sonlandıralım.'' derdim.
Ama hayır kardeşlerim, benim çocuk
dayak makinesi resmen!
Çocuğa, ortaya karışık yumruk veren bir DJ gibi!
Ne düşündüğünüzü biliyorum!
Şiddet çözüm değil
ve öyle şeyler. Peki.
Kendinizi yerime koyun.
Yedi jenerasyonu da okulda eziyet görmüş
Escamilla soyundan geliyorum.
Ve tarihte ilk kez
soyumuzda saldırgan biri var.
Hepimiz onunla gurur duyuyoruz.
Öğretmen onu cezalandırmamı istedi.
''Deli misin sen?'' dedim
O orospu çocuğuna kamyon almak istiyorum!
Hak ediyor. Daha beş yaşında ama
babasından daha iyi dövüş geçmişi var.
Tabii ki ona kızmadım kardeşlerim.
Eşimin azarlaması için
onu eve götürdüm.
Kadınlar bu işe yarar.
İlişkide bir tane yetişkin olmalı.
Zavallı karım ameliyattan çıkmış
kolunda serum.
Çocuğu azarlıyor.
''Tatlım bu çok kötü bir şey.
Biz sana böyle öğretmedik.
Okula bunun için mi para döküyoruz?
Hayvan gibi dövüşmen için mi?
Bir ay cezalısın.
Bu ay
Nintendo oynamayacaksın.''
O bir anne ve Xbox'a Nintendo diyor.
Tam onu düzeltecektim.
Sonra düşündüm, yok.
Benim sorunum değil ya.
Eşim bana döndü: ''Değil mi?''
Dedim, ''Evet.
Lanet Nintendo 1'i kullanmayacaksın.''
''Bir ay cezalısın.'' dedi.
''Nintendo oynamayacaksın
Parka gitmeyeceksin.
Tüm ay boyunca cezalısın
ki hatanı anlayasın.''
Oğlum bana döndü,
yardım istedi.
Ellerimle işaret ettim: ''Hayır.''
''Git buradan. Bizi de olaya çekme.''
Belki kadınlar diyecek şimdi: ''Çok fenasın!''
Ama tüm erkeklerin anlayacağı bir şey söyleyeceğim.
Erkekler arasında, uymamız gereken
onur kuralları vardır.
Mesela beş arkadaş futbol oynuyorlar
biri camı kırarsa
herkes kaçıp biri yakalanırsa
suçu o üstlenir ve
diğerlerinin kaçmasına izin verir.
Diğerleri de onunla dalga geçerler.
Oğluma açıkladım:
''Elini taşın altına sokma sırası sende.
İspiyonculuk yapma, korkak olma!''
Çocuk ağlayarak gitti ve üzüldüm.
Eşime dedim:
''Videoyu görmedin mi?
Göstereyim, Instagram'a koydum.
Çocuğun biri ona dalaşmış, o da kendini savunmuş.
Doğru şeyi yaptı.''
Fakat eşim modern ve psikolog.
Dedi, ''Hayır.
Oğlun, konuşarak anlaşmanın
daha fazla kapı açtığını bilmeli.''
''Evet ama seni ezip geçerler!''
Konuşmanın bir boka yaramadığının örneği benim!
On beş sene korku içinde yaşadım.
Çocuğum öyle olsun istemem!
''O cezalı, istediğini yap!'' dedi eşim.
''Bu yüzden ameliyat gerek sana, kötüsün.''
Ve kaçtım.
Evet!
Problem istemiyoruz.
Çocuğumla konuşmaya
dışarı çıktım.
İkimiz de oturup ağlıyorduk.
Çocuğum sordu:
''Babacığım yanlış mı yaptım?''
Dedim:
''Yok aslında.
Siktir! Profesyonel gibiydin lan!''
''O yüzden mi cezalıyım?''
''Çünkü annen tuhaf biri.''
''Ondan ameliyat gerek ona.''
''Bir ay ceza mı aldım?''
''Öyle diyorlar.''
Oğlum dedi:
''Ama annem odadan çıkamaz.''
Dedim, ''Evet, steril odada kalmalı.''
''Steril mi?''
''Amcan Pepe gibi.''
Kuzenim, çocuğu olmuyor.
Bu şakadan nefret ediyor ama ben seviyorum.
Farklı fikirler. Burası özgür bir ülke.
Çocuğum dedi:
''Annem odasından çıkamazsa
bir ay cezalı olduğumu nasıl bilecek?''
Dedim: ''Dostum!
Hem akıllısın hem de iyi dövüşüyorsun'
Sen seçilmiş kişisin.
İnsanlığı özgür kılan kişi olacaksın.
Haklısın. Ben senin tarafındayım.
Annen sorarsa cezalı olduğunu ve
Nintendo'nu özlediğini söyle.
Sana inansın.''
Yanlış olduğumu biliyorum kardeşlerim.
Ama çocuğumla gurur duyuyorum.
Kurbanın ailesiyle konuşmak için
bir veli toplantısına daha gitmek zorunda kaldım.
Ev sevdiğim kurban.
Okula bir serseri gibi girdim.
Koltuklarım kabararak. Biz kazandık sonuçta!
Diğer çocuğun velilerine boktan ve aşağılayıcı davrandım.
''Merhabalar...
Çocuğunuz konusunda üzgünüm.
Şuna bakın, kum torbası mübarek!
Ne yapacaksın...
Kraken'i saldıktan sonra yapacak bir şey yok.
Çocuğunuzu aktiviteye yazdırın.
Bale falan olur, ürkek biri ne de olsa.''
Velileriyle tanıştım.
Annesinin adı Maria del Socorro.
Kendini tanıttı.
''Memnun oldum, ben Coco.'' dedi.
''Beni korkutuyorsun.'' dedim.
Bir komedyen ve pislik olduğumu açıklamak üzereydim.
Öğretmen dedi:
''Hayır, adı Maria del Socorro.''
''Ha, anladım.
Sağ ol.
Beni küçükken korkutan adamın akrabası sanmıştım.'' dedim.
Çocuğun babasının adı
Agropine.
Siktir lan.
Belki yanılıyorum kardeşlerim
ama bence
öyle berbat bir isme sahipseniz
insanları uyarmanız gerek.
Biriyle tanışırsın
''Selam, pardon ama ismim çok komik.
Gülmeyin.''
Böylece kendimizi hazırlarız.
''Tamam hazırım ahbap.''
Ama bu aptal öyle deyiverdi.
''Merhaba, nasılsınız? Ben Agropine.''
Dedim:
''Agropine mi? Şaka yapıyorsun!
Pokemon ismi gibi lan!''
Adam sinirlendi!
Ciddi şekilde dedi:
''Komik olan ne?''
Dedim, ''Ciddi mi?''
''Vay be!''
Toplantı başladı, dostlarım.
Çocuğun velileri oradaydı
iki çocuk, öğretmen, müdür ve psikolog
ve benim vücudum oradaydı
ama aklım değildi.
Aklımda şu vardı:
''Adının Agropine olması ne berbat lan!
Zavallı adam.
Çirkin bir ağaç ismi gibi değil mi?
Noel için hangisini almak istersiniz?
Çam ağacı mı?
Agropine ağacı mı?
Ucuz ve indirimde gibi bir isim.
Bir ırk gibi.
Birileriyle tanışırsın.
Derler: ''Arkadaşım Meksikalı
Meksika'dan geliyor.
Diğeri Fransız, Fransa'dan geliyor.
Bu da Agropine.
Kuzey Agropistan'dan geliyor
Balkanlarla savaşan bir ülke.''
Yeni bir din gibi geliyor kulağa.
Birileriyle tanışırsın:
''Kardeşim bu
Kutsal Bakire'ye ve azizlere inanmaz.
Agropine'dir.''
''Saygı duyarım dostum.
Başka Agropine dostlarım da var. Sıkıntı yok.''
Yedinci Gün Agropinesi falan o sanırım.
Toplantı boyunca bunları düşünüyorum.
İnanmazsınız ama
Agropistan'ın ulusal marşının sözlerini yazdım.
Belki yanılıyorum ama
savaşa davet eden bir
askeri marş olmalı, şöyle:
''Biz Agropine'leriz...''
Böyle aptalca şeyle düşünüyordum ki
öğretmen beni dünyaya döndürüp
şöyle sordu:
''Katılıyor musunuz?''
Dikkatimi vermeme konusunda yılların tecrübesi var bende.
Dedim: ''Hangi seçeneklere katılıyor muyum?''
Dedi, ''Konuştuğumuz tek seçenek.
Beyefendinin teklif ettiği şeye.''
Dedim, ''Peki.
Sorun değil.
Arkadaşın dediği gibi.''
Öğretmen hemen anladı ve bana saldırdı.
''Adını söyleyin.''
''Franco, seninki ne?''
Ve Agro işe karıştı:
''Adımı gülmeden söyle.''
Ve dedim...
''Hepimiz Agropine'yiz.'' diyorum içimden.
''İsmimi gülmeden söyle!''
''Yapamam adamım!''
''Agropine!''
Ve adam sinirlendi.
O gülünç pislik dövüşmek istedi.
Nazik bir şekilde ama istedi.
Dedi: ''Okulda olduğumuza
dua et sen
çünkü suç olur.
Yoksa tam burada
dişlerini eline verirdim.''
''Ay çok korktum.'' dedim.
Zaten yapmayacağım dedi.
O yüzden konuşabilirim.
''Dişlerini eline vereceğim dışarıda görüşelim.'' dedi. Çıt çıkarmadım
İçeride kalırım.
Kapıda beklerim.
''Ne yapıyorsun pislik?''
''Yasal, yasa dışı, yasal, yasa dışı.''
''Bunu tüm gün yapabilirim.
Komedyenim, başka işim yok kıçımı öp.
Senin şirkete dönmen gerek. Agropine Şirketler grubu falan.''
Aramızda Agropine varsa kusura bakmasın.
Berbat bir ismin olduğunu zaten biliyordun.
Rol yapıyorum zannedebilirsiniz ama
gülümsemeden Agropine diyemiyorum.
Dinleyin.
Kötü bir gün geçiriyorsanız
sevgilinizden ayrılmışsınız, işten atılmışsınız,
dişiniz falan ağrıyor,
mutsuzsunuz ve gülmek istiyorsunuz sizi davet ediyorum;
bir aynanın karşısında durun
ve özçekim modunda video çekin
gülmeden üç kere şunu tekrarlayın:
''Dost edindim kendime, adı Agropine.''
Hashtag Agropine iddiası.
Twitter'dan gönderirseniz
retweet yaparım.
Neyse eve gidiyordum
muzafferdim
ve öğretmen dedi:
''İşimiz bitmedi.''
Öf!'
''Çocuklarınızdan biriyle ilgili bir olay daha var.''
Oğluma döndüm.
''Ne oldu şampiyon?
Kimi nakavt ettin yine?
Bay Nakavt bugün kime ders verdi?
Şef Dayakçı, kime salata yedirdi?''
Daha çok var böyle.
Öğretmen dedi:
''Hayır, bu kez kızınız.''
''Minik kızım mı?
Hiç yanlış yapmaz ki o.''
Dedi ki, ''Kızınız,
kendi en yakın arkadaşıyla kavga etti.''
''Tamam.
Teşekkürler.
Minik kızım yumruk mu sallamış?''
''Hayır.'' dedi.
Sorun şuydu, kızım
en yakın arkadaşına hakaret etmiş.
Kızımın başka bir kıza
hakaret ettiğini duyar duymaz
''Benim suçum.'' diye düşündüm.
Eşimin kolunda serumla
evde yatarken
beni azarladığını ve
''Gördüm mü? Sen ve videoların.
Evde prova yapmamanı söylemiştim.
O küfürlerin ve ağzı bozukluğun...''
Sinirli bir şekilde dedim: ''Ailemiz böyle geçiniyor sikikler!
Faturaları öderken ağzı bozuk değilim di mi?''
Boşanmanın eşiğine gelmiştim kardeşlerim.
Ama önce sordum:
''Kızım ne demiş?''
Öğretmen defterini çıkardı
güya hatırlayamadı gıcık.
''Kızınız şöyle dedi...
Onun ağzından...
''Sen Kızılderili ve basitsin.''
Ferahladım ve düşündüm: ''Bu hakaretler benim değil.''
Beni tanırsınız dostlar.
Eğer kızım şöyle deseydi:
''Sen şıllık ve lanet bir pisliksin.'' benim hatam.
Fakat kabul etmelisiniz ki
Kızılderili ve basit
kadınların kullandığı hakaretler.
Eve döndüğümde iyi hissediyordum.
Dövüş eldivenlerimi takmıştım!
Okul çantasını yere attım...
''Ne halt ettiğini gördün mü?
Minik prensime ne öğretiyorsun sen?
Video falan yaptığın da yok!''
Fakat eşim, bir kadın olarak
işi kontrolüne alıp sakinleştirdi.
Kızımı azarladı.
Dedi, ''Tatlım böyle konuşma.
Annen ve büyük annelerin gibi bir hanımefendisin sen.
Seni iyi eğittik.
Baban o kelimeleri işi için kullanıyor
komedyen olduğu için
ve bir pislik olup
üniversiteye gitmediği için.''
Sinirlendim çünkü kızımız sorunluysa suç neden benim oluyor?
Dedim: ''Hanımefendi?''
''İlk olarak
üniversiteye gittiğim biliyorsun. Orada tanıştık.
Sadece bir değil, üç dalda eğitim gördüm biliyorsun.
Neyse ki hiçbiriyle çalışmıyorum!
Çünkü hiçbirini bitirmedim.
Gittim ama mezun olmadım.''
Kızıma dedi: ''Tatlım cezalısın.
Bir ay boyunca internet yok,
Netflix veya YouTube yok
bebek oynamak falan yok.
Bir ay cezalısın, kaba olmamayı öğreneceksin.''
Ve kızım eşime sordu:
''Gerçekten mi cezalıyım yoksa kardeşim gibi mi?''
Dedim: ''Sus!''
Dedim: ''Dostum!
Sırlarımızı verme, dışarıda konuşalım.''
Ama o bir kadın
dedi: ''Ben düşeceksem, birileri de benimle düşecek!
Yalnız olmayacağım!''
Kızım gitmek üzereydi
ve eşim ona sordu;
''Nereye gidiyorsun? Geri gel!
O hakaretleri nerede duydun?''
Gülümsedim bile dostlar.
Kızım bana döndü
gözlerini kocaman açtı
ve yardım istedi.
Kızım için her şeyi yaparım.
Yanına gittim
elimi sırtına koydum ve dedim:
''Tatlım zaten cezalısın, rahat ol.
Anne ve baban o kelimeleri nereden duyduğunu merak ediyor
ki problemi çözebilelim.
Babandan duyduysan merak etme
baban sinirlenmeyecek
çünkü seni seviyor.
Baban eğitimsiz bir pislik olsa da.
Ama annenden duyduysan
o da sinirlenmeyecek
çünkü o mezun oldu.
Lisans ve yüksek lisans derecesi var.
Fakat çalışmıyor, faturaları bir pislik ödüyor
ama annen mezun oldu.
Üniversiteye gitti.''
Dedim; ''Pekala tatlım
burada güvende hissedebilirsin. Anne ve babana söyle
o sözleri nereden duydun?''
Eşim kızımın gözlerine baktı.
Kızım bana döndü.
Ona destek oldum.
Kızım gülümsedi ve
annesine karşı iddialı bir tavır takındı.
Ve yüzünde bir gülümsemeyle dedi:
''Babamdan.''
Düşündüm: ''Seni lanet olası Yehuda!''
''İki ay ceza aldın!
Yalan söylememeyi öğretir bu sana.
Odasına gitti.
Eşim beni azarlamak üzereydi
o yüzden serumdaki ağrı kesici oranını arttırdım.
''Saat dört oldu, iyi geceler uyku vakti.''
Kızımı azarlamaya gittim.
Dedim, ''Tatlım
bu evde küfür edilir ama yalan söylenmez.''
Belki duymadınız kardeşlerim ama
biz evde, çaya da bekleriz,
yalana asla tahammül etmeyiz.
Kuralı ben koydum.
Asla yalan söylemem.
İyi biri olduğumdan değil yanlış anlamayın.
Yalan söylemiyorum
çünkü ne dediğimi hatırlayamayacak kadar tembelim.
Yalan söylemek için hafızanızın iyi olması gerek.
Eşinize yalan söylediğinizde
o der: ''Tamam, her şey yolunda.''
Fakat altı ay sonra size tekrar sorar.
''Geç geldiğin gün ne olmuştu?''
''Siktir, hatırlamıyorum!'' dersiniz.
Eşiniz hatırlar. Her şeyi bir kenara yazmıştır.
Bu yüzden evde yalan söylemiyoruz.
Kızımı azarladım.
Dedim; ''Bir daha Kızılderili kelimesini
pejoratif amaçla kullandığını duymayacağım.''
Düz liseye gidenler, 'peyote' değil, 'aşağılama amacıyla' demek.
Kızıma kızgın ve üzgün olduğumu söyledim.
Size söyleyeyim kardeşlerim
Kızılderili kelimesi hakaret olmamalı.
Meksikalılara Kızılderili demekten pek çekinmiyoruz.
Yapmamalıyız.
Kızılderililik yerel bir kültürdür.
Ve açıkçası hepimiz Kızılderiliyiz.
Hepimiz!
Şöyle düşünenler için tekrarlayacağım:
''Tanıdığım var.'' Hayır sen de öylesin orospu çocuğu.
Hepimiz!
Damarlarımızda
en azından bir damla
Aztek, Toltek, Chichimeca, Tlahuica, Maya vs kanı var.
Aile ağacınızı sallarsak
en az bir Kızılderili daldan düşer.
Cildinizin beyaz olması önemli değil
veya sarışın olmanız
hepimiz Kızılderiliyiz tamam mı?
Teşekkürler. Çok içten konuşuyorum.
Meksiko'da nasıldır bilmem ama
yaşadığım yer olan Monterrey'de
hepimiz Avrupalıyız!
Evet.
Birisi size sorsa: ''Nerelisiniz?''
''Burada doğdum.'' diyorlar.
''Meksikalısın yani.''
''Hayır, burada doğdum ama...
Baba tarafım İspanyol.
Babamın soy adı Katalan.
Annemin soy adı Fransız.
Bordo yöresinden.
Yani ben Fransız Katalanım.''
Ama suratın Tenochtitlan diyor orospu çocuğu.
Züppeleşme.
Kızıma açıkladım.
''Baban, Kızılderili olmaktan gurur duyuyor.
yüzde elli Tlahuica'yım
diğer yarısını bilmiyoruz.''
Teorim şu, İkinci Dünya Savaşı'nda
bir Japon, bir Kızılderili'yi sikmiş ve
bu karışım böyle çıkmış.
Dedim, ''Canım, baban Kızılderili.
Erkek kardeşin Kızılderili. Büyükannenler Kızılderili.
Teyzen Juanita epey Kızılderili.''
Baldızım var ve...
O dans ederse yağmur yağıyor.
Ama hakaret olmamalı.
Kızıma dedim: ''Kızılderili'yi hakaret olarak kullanma
ve insanlara basitsiniz deme.
Özellikle de basit insanlara.
Basit insanlar agresif olur. Dişlerini döküverirler.''
Kızıma sordum,
''En yakın arkadaşım diyorsan
onunla neden kavga ettin?''
Ciddi bir şekilde yanıtladı;
''Babacığım kusura bakma ama
o benim sorunum.''
Sorunu nasıl çözeceğimi bilemedim.
Baba olarak yaptığım her şey
ailemin bana yaptıklarından geliyor tamam mı?
Anneme öyle konuşmazdım.
O yüzden referansım yok.
Eve mor gözle gelirdim
milyonuncu kez
ve anneciğim sorardı:
''Okulda ne oldu?''
Ben de derdim: ''Anneciğim kusura bakma
ama benim sorunum.''
Annem gülümserdi ve derdi:
''Öyle mi dersin!
Şimdi iki sorunun oldu.
Sorunların çoğalıyor.''
Terliğini alırdı,
''Söyle ya da terliğe konuş...
Söyle hadi, babasının oğlu seni.''
Bana öyle hakaret eder.
Bugün bile!
En sevdiği hakaretler: ''Babasiken...
ve orospunun torunu.''
Kayın validesinden bahsediyor, çok uyanık.
İşte ben de oradan almışım kardeşlerim.
Ama ben modern bir babayım
çocuklarıyla arkadaş olmak isteyen o aptal jenerasyondanım.
Kızıma dedim; ''Tatlım,
söyleme tamam.
Bana güvenmiyorsan
güvenince söylersin.
Mahremiyet hakkın var.
Burnumu sokmayacağım.''
O gece eşime sordum,
çünkü uyuyamadı.
''Uykum yok.'' dedi.
''Tüm gün uyudun, ne bekliyordun?
Ameliyattan işte, ne deyim?'' dedim.
Eşime sordum: ''Kızımıza ne olduğunu
biliyor musun?''
Çok ciddiydi ve dedi: ''Evet
hoş değildi.''
Dedim: ''Ne oldu lan? Ne oldu?''
Dedi: ''Onun sorunu.''
''Sen nereden biliyorsun o zaman?''
''Ben annesiyim.''
''Memnun oldum, Franco, babasıyım.
Çocuklar olarak bilinen bu denklemde benim de payım var.''
''Sen karışma, senin sorunun değil.''
''Benim sorunum oldu bile.'' dedim.
''Kızlarla ilgili bir şey.'' dedi. ''Artık unisex'' dedim.
''Kızıma ne oldu?''
''Neden bilmek istiyorsun?''
''Çünkü yarın bu bokla ilgili veli toplantısı var
ve Ameliyatlı Hanım gitmiyor.
Neyle uğraştığımı bilmek istiyorum.''
Öyle olunca söyledi.
Bu geçen sene oldu tamam mı?
Size anlattığım her şey geçen sene oldu.
Monterrey'de idim. Geçen sene eylül ayıydı.
Cadılar Bayramı özel gösterisini yazıyordum.
Bana bir sorun olduğunu söylediler.
Kızımın stüdyoya girdiğini ve bana:
''Babacığım, şovunda bunu kullanma.''
dediğini hatırlıyorum.
Evet.
Çocukları bilirsiniz!
Ama hayır. Evde yalan söylemeyiz demiştim.
Ona dürüst davrandım.
Ve dedim: ''Şey...
Tabii ki kullanacağım.
Öncelikle, bu harika bir hikaye.
Ayrıca gelecek sene için materyalim yok.
Üçüncü olarak da, sana yarıyor bu. Oyuncak alıyorsun.''
Bana izin verdi.
Bu sorun okulda oldu tamam mı?
Kızım, ana okulundan beri
aynı okula gidiyor.
Bu olay olduğunda
ikinci sınıftaydı.
Anaokulundan beri
iki kişiyle arkadaş.
Eski yakın arkadaşı,
şu dövüştüğü kız
ve erkek arkadaş gibi de olan
bir oğlan arkadaşı.
Güldünüz ama bence komik değil.
Kızınız varsa anlarsınız.
Kızınız prensesiniz oluyor değil mi?
Doğduğu gün, ilk görüşte aşka inandım.
Onu kucağıma aldığımda dedim: ''Kim olduğunu bilmiyorum
ama hayat boyunca senin kölenim, köpeğinim.''
Bir erkek olarak, kızınıza teslim olmak kolay.
Ne yaparsa yapsın ölene kadar sevebileceğiniz
tek kadın o tamam mı?
Sizi başka bir babayla aldatamaz değil mi?
Her zaman kızınız olacak.
Kızınız motorunuzdur,
benzininiz, yaşama isteğiniz.
Prensesiniz.
Ve her zaman, kızınızla aynı yaşta
bir oğlu olan bir arkadaşınız vardır
o boku alıp evinize gelir
hatta onunla övünür:
''Ne?''
''Ne istiyorsun pislik?''
''Kızma ama düşünebiliyor musun?''
''Haddim olmayan çok şey düşünüyorum.''
''Sinirlenme Şeytan!
Sadece diyorum ki
kızın ve oğlum büyüdüklerinde
ya...
...evlenirlerse?''
Dedim: ''Ya evlenmezlerse?
Lanet oğlun çok çirkin!
Sen bir aptalsın ve oğlun şaşı.
Bu genleri istemiyorum.
Sen ve şaşı gözlün gidip kendinizi sikin!
Prensesime saygı gösterin!''
Ama
kızımın erkek arkadaşı var.
Hatta onu seviyorum.
Ondan nefret etmek istiyorum ama olmuyor.
Çok iyi biri.
Bir gün inşallah harika bir adam olacak.
Sınıfının birincisi.
Yaşıtları içinde en zekisi o.
Tam bir inek. Daha ne isterim ki?
O pislik bizi zengin edecek.
Rızamı, kızımla sevgili olması için değil
emekliliğime yatırım için veriyorum.
Size ne olduğunu söyleyecek olsam da
kızıma parmak sözü verdim,
sevgilisinin ve en yakın arkadaşının isimlerini söylemeyeceğim.
Onurlandıracağım bir söz bu.
İkisine de takma isim vereyim.
Oğlana Bokcan diyeceğim...
...eski en yakın arkadaşa da Sıçsu.
Neyse Bokcan
Sıçsu
ve prensesim
anaokulundan beri arkadaşlar.
Beş altı senedir arkadaşlar.
Yedi sekiz yaşlarındalar.
Tüm hayatları boyunca arkadaş oldular.
Hep beraberdiler.
Her şeyi beraber yaparlar.
Ödevler, teneffüs
okul sonrası aktiviteleri.
Cuma günleri, anneleri beraber sarhoş olur.
Kahve içiyoruz diyorlar ama.
Bu güne kadar evde
bir bardak kahve görmedim.
Ama bir sürü buzlu cam gördüm.
Bir şey demiyorum ama
kahveye benzemiyor.
Çocuklar her beraberler.
Çift ve en yakın arkadaşları.
Problem şuydu ki Sıçsu,
pazartesi günü prensesime şöyle dedi:
''Dostum
benden duymuş ol diye söylüyorum.''
Hanımlar, kavganın yaklaştığını görebiliyorsunuz değil mi?
Erkekler düşünüyor: ''Ne kadar iyi bir dost!''
Kızların arası farklı.
''Dostum, benden duymuş ol diye söylüyorum
bu cumartesi,
Bokcan ve ben
beraber sinemaya gittik.
Arkadaş olarak.
Sinemadan önce içecek aldık ve
senin hakkında konuştuk!
Senin hakkında konuştuk yani.
Şöyle böyle dedik.
Derken birden Bokcan
bana aşık olduğunu söyledi.
Tüm ikinci ve üçüncü sınıflar arasındaki
en güzel kız olduğumu söyledi.
Sevgilisi olmamı istedi.
Düşünmeye ihtiyacım olduğunu söyledim.
Filmden sonra evet dedim.
Sevgili olduk.
Çok mutluyuz.
Birbirimizi çok seviyoruz.
En yakın arkadaşım olarak söylüyorum
kenara çekil ve mutlu olmamıza izin ver.''
Kızım dedi:
''Sen bir Kızılderili ve basit birisin!''
Yanlıştı.
Ama tam uydu.
Orospu hak etmiş. Öyle yapılmaz.
Arkadaşa böyle yapılmaz.
Fakat dostlarım
kızımın kalbini kırdıklarını o zaman anladım tamam mı?
Yedi senelik hayatında
en kötü tecrübelerden birini yaşadı.
Ömrü boyunca sevgilisi olan oğlan
ömrü boyunca en yakın dostu olan kişi için onu bıraktı.
Kızımı ağlarken görmek güzel değildi.
Odasına gittiğini gördüm
bizimle parka gelmek istemedi
çünkü kalbini kırdılar.
Kardeşlerim, bana ne derseniz deyin
hiç umurumda değil.
Duymadığım bir küfür yoktur.
Umurumda olmaz yemin ederim.
Ama birisi çocuklarınızı üzdüyse
onun acısı farklı.
Hiç hissetmediğim bir öfke ve çaresizlik.
Evde çok sinirlendim.
''Lanet olası Bokcan!
Vaktin geldi serseri!''
Menajerimi aradım: ''Brian!
beş yüz kağıt kazanmak isteyen
iki tane beşinci sınıf öğrencisi bul.
İki tane beşinci sınıf öğrencisi ve terk edilmiş bir depo lazım.
Bir sürü koli bandı
bir palyaço kostümü, beyaz karton ve siyah kalem
ve beyaz kedi yavruları.''
Açıklayayım.
Planım şuydu:
Bokcan'ı, eski ve terk edilmiş bir depoda
sandalyeye bağlamak.
İçerisi karanlık.
Üç dört saat boyunca
korkuyla tavlansın.
Birden ışıkları açıyoruz
ve bendeniz içeri giriyorum
beyaz kedi yavrularını okşayarak.
Ve...
Bir James Bond kötüsü sesiyle
ona diyorum:
''Pekala Bokcan...
Küçük kızların duygularıyla oynamayı seviyorsun öyle mi?
Seni iki arkadaşla tanıştırayım.''
Beşinci sınıflar gelir.
Sana bana vız gelirler ama
ikinci sınıf çocuğu için canavar gibiler!
Ve onu daha da korkutmak için biri palyaço kostümü giymiş.
Diğerinin elinde beyaz bir karton siyah kalemle ''Bitti.'' yazıyor.
Dedim, ''Bak Bokcan...
Bunlar benim arkadaşlarım.
Palyaço ve Bitti.
Bugün bir tanesi senin işini bitirecek.''
Sağ olun kardeşlerim.
Planım buydu.
Fakat karım istemedi!
Tuhaf biri o.
O yüzden ameliyat gerek ona.
Dedi: ''Sen karışma.
Bırak da olaydan ders alsın.''
Dedim; ''Ne öğrenecek?
Kızının kalbini kırdılar, lanet olsun!
Yedi yaşındayken olabilecek en kötü şey.
Dedi: ''Bırak onu.
Kadınların dünyasına girişi oldu.''
Dedim: ''Ne?''
Dedi: ''Düşün. İç güdüsel davranma.''
''İçlerimin bununla ne alakası var?
Şişman olduğumu mu söylüyorsun?''
''Düşün tamam mı?'' dedi.
''Çok fevrisin. İki saniye düşün.
Kızın bir kadın
tamam mı?
Bir erkeğin bokları yüzünden
ağlayacağı tek zaman bu olmayacak.
Ve arkadaşı tarafından ihanete uğradığı tek zaman da bu olmayacak.
Savunma gücünü geliştirsin,
zırhını ve duygusal korunmasını.
Siz erkekler için bu
olabilecek en kötü şey.
Biz kadınlar için
salı sabahı kadar olağan.''
Bu korkutucu, dostlarım.
Bana bakıyorsunuz ama seçemiyorum,
yine de bu şakayı yaparken size bakıyorum
çünkü kadınların çoğu
bilerek veya bilmeyerek
kafalarını sallıyorlar...
Eski yaraları hatırlar gibi.
''Aynı Martita gibi altıncı sınıftaki o orospu.''
Kadınlar buna öğrenme tecrübesi olarak bakıyor.
''Karışma, bu onun
bir kadının yaşamına girişi.
Tekrar söylüyorum çünkü kalın kafalısın
işe karışma.'' dedi.
Beynimin anladığı: ''Bir plan bul ve işe koyul.''
Ertesi gün...
...kızımın okuluna gittim
işleri abartmak için tabii ki.
Daha korkunç görünmek için kızımla aynı giyindik.
Sıçsu ötedeki çeşmede durmuş
hayvan gibi su içiyordu, ona yakışan o.
Kızıma sordum: ''Sıçsu bu mu?
Basit duruyor.
Ama ona söyleme.''
Bokcan'ın babası geldi
arkadaşmışız gibi selamladı beni.
''Nasılsın Franco?'' Dedim ''Ne halt ediyorsun?
Bay Escamilla diyeceksin lan!''
''Bir dakikan var mı?'' dedi.
Dedim: ''Benim var ama
senin oğlanın kalmadı.''
Dedi, ''O ne?''
''Hayali kedi yavrusu.
Şu anda anlamlı gelmiyor ama şakayı izleyince anlarsın.
Ama kedi yavrusu gidiyor.''
Gördünüz pislikler! Gördünüz.
Bazen ben de görüyorum. Merak etmeyin.
Adı Bay Bıyık.
''Bir dakikan var mı?'' dedi. ''Evet, ne var?''
''Kızının oğlumla neden arkadaş olmak istemediğini
biliyor musun?''
Dedim ''Evet.''
''Ne oldu?''
''Bilmiyor musun?
Belki şeydendir
şeyden
çocuğun lanet olası bir pislik ve
kadınlara saygı duymuyor o yüzden onunla konuşmuyoruz.''
Kendimi de işe kattım, pezevenge bak!
Dedi: ''Ama bu haksızlık
çünkü Sıçsu pazar günü size gelmiş
ve kızın ona oğlumdan sıkıldığını söylemiş.
Artık arkadaşı olmak istemiyorum demiş.
Onu bir daha görmek istemediğini
gidip Bokcan'a söyle demiş.
Dedim: ''Hadi ama, bu saçmalık! Öyle olmadı.
Oğlun ve Sıçsu
cumartesi günü baş başa sinemaya gittiler.
''Yedi yaşındalar, nasıl olabilir?'' dedi.
Onu düşünmemiştim.
Belki size göre mantıklı
ama kendinizi yerime koyun.
Onu duyunca sinirlendim ve sağlıklı düşünemedim.
Sıçsu'nun her şeyi uydurduğunu düşünemedim.
Otuz altı yaşındaki iki adamı
tartışmaya sokan bu mükemmel Makyavellist plan
en yakın arkadaşının sevgilisini çalmak için
yedi yaşındaki bir kız tarafından uyduruldu.
Lanet olası karılar, gerçekten deliler!
Hemen eşimi arayıp olayı anlattım.
''Dostum!
Ne olduğunu görmeliydin.''
Her şeyi anlattım. Sakince dinledi.
''Sana işe karışma demiştim.
Bu işte bir iş olduğu belli.
Lütfen eve gel ve
kimseyle konuşma.''
Beynim şöyle anladı:
''Git ve işi bulandır.''
Kardeşlerim az sonra söyleyeceğim şeyle gurur duymuyorum.
Hatalıydım. Çok hatalıydım.
Sıçsu'nun ebeveynlerine gidip siktiri çektim.
Çok kötü ebeveynler olduklarını söyledim.
Boşanmak üzere olduklarını bilmiyordum.
Ve dedim: ''Bir gün bu piç yüzünden
boşanacaksınız!''
Kıza dedim: ''Senin hatan olacak kızım!
Bir gün ebeveynlerin boşanacak ve senin hatan olacak.''
Annesi ağlamaya başladı.
Okul güvenlik görevlileri gelip beni sakinleştirmeye çalıştı.
''Dokunma lan!'' dedim.
Gerçek polis bile değilsin, siktir git!
Ordudaki kuzenim seni döver.''
Bokcan beni sakinleştirmeye geldi.
Yedi yaşındaki velet.
Geldi ve utangaç bir şekilde dedi:
''Efendim, olayı yeni öğrendim.
Yemin ederim doğru değil.
Kızınızı seviyorum, o en yakın dostum.
Ona asla küsmeyeceğim.
O benim için her şey, güneşim, ayım...''
''Lanet olası çeneni kapat!
Kızımdan bahsediyorsun.
Ama sıkıntı yok, merak etme.''
Hemen menajerimi aradım:
''Brian, her şeyi iptal et.
Kaka kurtarıldı, tekrar ediyorum
kaka kurtarıldı.
Çocuklara paralarını ver
ve depo sahibine.
Palyaço kostümünü geri ver kediler bende dursun.''
Dışarı atılırken dedim bunları...
Hâlâ çocukların okulunda yasaklıyım.
Ki sorun değil. Toplantılara gitmemiş oluyorum.
Eşim diyor: ''Veli toplantısı var..'' Diyorum:
''Keşke gidebilsem ama yapamam.''
Bokcan'ın bir kahraman gibi
olaya atılmasını gördüm dostlar.
Sınıftaki herkesin önünde
Sıçsu'nun ebeveynlerinin
benim ve öğretmenlerin önünde
herkesin önünde
Bokcan diz çöktü ve
kızımdan af dileyip
ona bir oyuncak ayı verdi.
Evet bir çoğu öyle yapıyor.
Benim açımdan görmüyorsunuz.
Çünkü bence ben
yedi yaşındaki bir çocuğun
yapmadığı bir şey için
kendini küçük düşürüp
özür dilemesini izledim.
Gözlerim yaşlı, ona sarıldım.
Ve ona dedim: ''Dostum
Erkek adamın hayatına hoş geldin.''
Ben Franco Escamilla. Sağ olun. Kendinize iyi bakın.
Tanrı sizi korusun!
Kardeşlerim sizlere benim için çok önemli dostları sunuyorum.
Biraderlerim ve kız kardeşlerim. Karşınızda Diablo Takımı, alkış!
Kardeşlerim bu takımda olduğunuz için teşekkürler.
Ben Franco Escamilla ve siz beni mutlu bir adam yaptınız.
Benimle tarih yazdığınız için teşekkürler.
Kendinize iyi bakın! Tanrı sizi korusun! Hoşçakalın!
Alt yazı çevirmeni: Sinem Morgan