Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nagroda Księcia Edynburga.
Przygoda na świeżym powietrzu, program założony w 1956 roku,
by wyciągnąć na wieś miejskich łobuzów.
POŻYTECZNA ZABAWA!
Ustanowił ją mąż królowej, książę Edynburga.
Główną atrakcją jest czterodniowy obóz we wspaniałej scenerii.
Z dala od zagrożeń i nieuwagi miejskiego życia.
Dzięki umiejętnościom pracy zespołowej,
zbieractwa i orientacji
otrzymacie nie tylko laminowany certyfikat,
ale też poczucie dumy z bycia częścią obiecującej młodzieży jutra.
To spore wyzwanie.
Cztery dni bez żadnej opieki.
Zero telefonów. Tylko wasze umysły i natura.
Jestem pan Carlyle, prowadzę wychowanie do życia w naturze.
W tym roku prowadzę program.
Obiecuję wam, że zmieni on wasze życie.
ŚMIERĆ
Cieszę się, że wasz dyrektor zgłosił waszą trójkę.
Weźcie swoje bagaże.
DJ BEATROOTA EPICKI KUTARAP
SAMOLOT JUMBO JET WIELKI DINOZAUR?
BIURO DYREKTORA
HIGHLANDS MIASTO
O mój Boże.
Poczujcie to powietrze.
Śmierdzi krowim gównem.
„Witajcie. Zagubcie się w...” beatach DJ-a Beatroota.
Kampania promocyjna DJ-a Beatroota rusza z kopa.
Dosłownie marketing oddolny na dziewiczym terenie.
- Prawda? - DJ, przymknij się na chwilę.
Kim jesteś?
Ian. Cześć.
Skąd tu się wziąłeś?
Z minibusu. Wysiadłem tuż za wami.
Witałem się już?
- Parę razy. - Czemu musiałeś się zgłosić?
Chciałem wziąć udział w programie,
ale nie miałem grupy, więc...
A twoi koledzy?
Wystarczy pogaduszek. Do szeregu.
Początek wyprawy. Jeden, dwa, trzy, cztery osoby, wszyscy zdrowi.
Odhaczone. Okej.
Odprawa przed Wyprawą Kempingową Księcia Edynburga.
- Kogo tu mamy? - Dean Gibson.
- Chuligan. - Słaba obecność.
- Zakaz wstępu do parków. - Spalił szkolną toaletę.
- Dean Gibson, dalej...? - Duncan McDonald.
- Dziki. - Brak dyscypliny.
- Zero higieny. - Lekkomyślny.
Chciał podpalić własne gówno.
- Okej, a potem... - DJ Beatroot.
Kto?
DJ Beatroot.
- A prawdziwe imię? - Jest prawdziwe.
Wcześniejsze imię.
W zeszłym tygodniu byłem MC KutasOgień.
KutasOgień.
To jest to trzecie nazwisko.
- William DeBeauvoir. - William DeBeauvoir.
- Przedstaw się. - DJ Beatroot.
Rozczarowujący początek roku.
Nagrał teledysk przed płonącym wrakiem.
DJ Beatroot. Dzięki.
- Co mu powiedziałeś? - By się pierdolił.
- Nieźle. - Poznaliście już Iana.
Drogi panie Carlyle, Ian jest wrażliwy i nieśmiały.
Z dobrymi, chrześcijańskimi dziećmi...
By mógł nawiązać przyjaźnie.
Z poważaniem, Silvia Harris.
Jeśli usłyszę, że nie jesteście dla niego niezwykle mili,
odpadacie z programu.
Co?
Nie może pan.
Praca zespołowa to kluczowy element Nagrody Księcia Edynburga, więc może.
Proszę pana, serio.
Weźcie bagaże.
- Chodźmy. - Poczujcie powietrze.
ZAGINIONY
Cieszycie się na wyprawę?
Aha. Wymiotę wszystkich.
Będę biegł przez całą drogę.
Nie. Nie mieliśmy wyboru.
- Bo Duncan spalił kibel. - Chciałem podpalić gówno.
Właśnie, ty tłuku. Teraz musimy to robić.
To jest kara?
To?
Mieli go wyrzucić, więc wzięliśmy winę na siebie.
To wielka lojalność.
Mogli nas po prostu wywalić. Byłoby super.
- Tak, zaufaj mi. - Ale to...
To najlepsi kumple na świecie.
Ogień był mega. Szkoda, że nie widziałeś.
Zrobił eksplozję gówna.
Tak naprawdę kupa się niezbyt pali i zużyłem dużo płynu do zapalniczek,
przez to wszystko...
Wymyśl najgłupszy plan na świecie.
Nawet się nie zbliży do planu Duncana.
Mój plan zadziałał tak dobrze, że spalił cały kibel,
więc kto tu jest głupi?
- Ty. - Ty, zdecydowanie.
- Naprawdę ty. - Pospieszcie się.
Dalej, dalej.
Dobra, chłopcy. Spotykamy się na polu namiotowym Bàs Valley o 18.
- Gotowi? - Poprosimy o kod pocztowy.
Odłóż to, głupku. Na Highlands nie ma zasięgu.
Co?
- Ma rację. - Cholera.
Wracamy? Bez mapy nie damy rady.
Ian...
Moja grupa miała mieć zaplanowaną trasę.
Głęboki wdech.
Pójdziecie tą trasą. To naprawdę proste.
Idźcie za naturalną linią doliny do klifu.
To teren rolniczy, unikajcie elektrycznych płotów.
Jak dojdziecie do neku przy dębie, uważajcie na teren.
Jest niestabilny. Nie biegajcie.
Wejdźcie na wzgórze, będę czekał na polu z ogniskiem.
Pośpiewamy pokrzepiające piosenki.
Przy polu namiotowym jest droga. Nie chcemy wypadków.
Jutro idźcie ścieżką. Po obu stronach drogi są spadki.
Przejdziecie przez lasy. Unikajcie ruin wiosek.
Jest w nich niebezpiecznie i nikt was tam nie ocali.
Obiad zapewnicie sobie sami.
Spotkamy się na plaży i rozdam wam nagrody.
Cała droga jest pełna zagrożeń.
Dziwne, że pozwalają na to nastolatkom, ale cóż. Jasne?
Nagroda Księcia Edynburga, start!
Ale nie może pan!
Powodzenia. Przyda wam się.
Nie zgubcie się. Co roku giną tutaj ludzie.
To...
No dobra, okej.
To jest północ.
Uważaj, stary.
Okej, chłopaki, oddalmy się od nauczyciela,
pochodźmy w kółko, upaprajmy się błotem,
to pomyślą, że to zrobiliśmy. Chodźmy pod drzewo. Luzik.
UKSIĄŻĘĆ SIĘ!
Hej, chłopaki.
Nowy, zaczekaj.
- Cholera, wygląda dobrze. - Będzie dobre.
To może się udać.
- Wciąż mam mapę. - Tak.
Możemy zaliczyć wszystkie cele.
- Będzie dobrze. - Chyba sobie żartujesz.
Ej, Duncan.
Przenieś mnie.
Ale gówno. Czemu chcesz to zrobić?
Wygląda dobrze w CV. I na rozmowie o pracę.
Ja będę gwiazdą hip-hopu, więc mi się nie przyda.
Dobre. Też mogę być gwiazdą hip-hopu.
Co? Nie.
Rodzice namawiają mnie na prawo. Dobrze wygląda na aplikacji na studia.
Mogę być prawnikiem.
Na jaki uniwersytet idziesz?
Będę pracował w przetwórni z bratem i tatą.
Aha. Sześć pięćdziesiąt za godzinę.
Serio, 6,50 za godzinę za samo pakowanie ryb.
- Pewnie tak będzie. - Moja rodzina ma powiedzenie.
„Pracuj ciężko nad tym, co kochasz, a wszystkiemu podołasz”.
- Miałem tu koncert. - Tak?
- Tak. - Oby był lepszy niż ostatni.
Świeże powietrze jest straszne.
- Co? - Boli mnie w nos.
- Patrzcie tam. - Tam jest, kurwa.
DJ, pospiesz się!
Wam nic nie jest, bo macie gówniane buty.
Znaleźliśmy coś dla ciebie.
- Co to, kurwa, jest? - Nałóż je zamiast swoich.
Nie będę nosił butów z płotu.
Nieważne. Wleczesz się. Nałóż je.
W tym tempie nie dojdziemy przed zmrokiem.
- A to daleko? - Przeszliśmy jedno pole.
- A ile jest pól? - Ej, chłopaki.
Wyobraźcie sobie, że ktoś zobaczy w nich DJ-a.
Wyobrażacie to sobie?
„Ej, DJ Beatroot?”
„Skąd je masz? Ile kosztowały?”
Jebać to.
Chłopaki, chodzi o modę, nie?
Do kurwy nędzy.
Zaczekajcie. Ej, czekajcie.
Nic.
Nie wybuchło, jest okej.
Nie jest uziemiony, to żaden dowód.
- A gdyby ktoś naszczał na drut? - Już prędzej.
Duncan...
- Albo ktoś może go dotknąć. - Duncan.
Czemu zawsze ja? Złapmy go razem.
- Praca zespołowa. - Właśnie.
Zróbmy głosowanie. Jestem za „może tak”.
- Tak. - Aha.
Tak.
Zagłosowaliśmy za razem.
Przegłosowaliśmy, że to przemyślimy.
Jesteś legendą.
To było super. Klasyczny plan Duncana.
- Nieźle, Duncan. - Dajcie spokój.
- Ktoś coś wziął? - Zupę z warzyw, zupę z porów.
Trzy smaki gorącej czekolady w proszku.
Zwykła gorąca czekolada, pomarańczowa gorąca czekolada
i chyba malinowa gorąca czekolada. I...
Nie, ty fiucie. Czy ktoś coś wziął?
Panowie.
- O to mi chodzi. - Dean-o, Dean-o, Dean-o.
Dałem bratu za to 50 funtów. Za taką cenę musi być dobre.
- Legenda. - Powąchaj.
Tak, to dobry towar.
Wisicie mi za to. Ty też.
- To na meszki? - Ziom, to jest hasz.
Marihuana.
Oszaleliście?
Chcę, by wszyscy potwierdzili, że zostałem odurzony wbrew swojej woli.
Wszyscy wiedzą, że tu chodzi o to, by się nawalić.
W Nagrodzie chodzi o wyprawę przez wieś
- i pokonywanie przeszkód jako drużyna. - Będąc supernawalonym.
Gdyby nie nacisk na pracę zespołową, już bym was olał.
Weź. My się cieszymy, że jesteś. Jesteśmy grupą.
- Ian, Ian. - Jesteśmy zespołem. Jebanym gangiem.
Ian, Ian.
- To na pewno nie smoła? - Tak. Smoła z haszu.
Raczej smoła z drogi.
Jedna dla ciebie, jedna tutaj i jedna dla ciebie.
Czy to w ogóle coś da?
Bierz naklejki i głoś me słowo.
- Departament PR DJ-a Beatroota. - Śliczna nazwa.
Śliczna?
DJ Beatroot.
Pewnie słychać po moim akcencie, że rok temu byłem w Stanach.
- Miałem tam trasę. - Jak pojechałeś do Disneylandu?
Zamknij się.
To ta sama podróż. Tylko...
- Wszystkie wzgórza są takie same. - Luzik.
Nie można się zgubić na wsi.
- Można. - Ale tu nie ma zaułków.
Jak można się zgubić gdzieś, gdzie nie ma zaułków?
- Ale z ciebie debil. - Cipeusz.
Brak ścian oznacza, że zawsze idzie się prosto. Wyluzuj.
Aha. Trzeba przyznać, że tu Duncan ma rację.
Musisz wyluzować.
- Z czego zrobiłeś skręta? - Z rogu mapy.
Z rogu... Oszalałeś?
Spokojnie. To tylko róg. Tam nie idziemy.
Pan Carlyle wskazywał tylko na środek.
- Tak, nie jestem głupi. - Właśnie.
Obczaj to.
Mój chuj jest tyranozaurem
Duncan!
Mam jaja jak byk Zgodnie z mym zodiakiem
Dojdziesz tak głośno Że grecki chór wycofa się rakiem
Stworzysz nowe dźwięki Zapisz je pisakiem
Mówią Loch Ness na mojego chuja Bo to wielka tajemnica
Największy w historii Jest wielki jak kaplica
Będziesz śpiewać, laska Aż zbledną ci lica
Bo mój fiut to nagi król Przez którego będziesz kicać
Co, co, co!
No dalej!
- DJ Beatroot. Ogień. - Nadaje DJ Beatroot.
Dalej. Kto chce trochę? Chodźcie tu.
Kto chce fiuta?
Pojebani! Ian szaleje!
Dean, beatbox solo.
- Duncan. - Dajesz, Dean. Beatbox.
- Nie teraz. - Beatbox.
- Duncan. - Beatbox.
Ian.
Obejrzyj filmik, jest zjebany.
Trzech.
DJ Beatbox.
Czterech.
Dobranoc, Highlands.
Bezpiecznej drogi, okej?
Szkodniki.
Przepraszam.
Powie pan, na jakim polu jesteśmy?
Na moim.
A powie mi pan, które to pole?
Masz mapę?
Nie, mieliśmy... Mieliśmy jedną, ale...
- Wiem, że musimy iść na północ. - Uważajcie.
Nie chcecie się zgubić w Highlands. Tu nie jest już bezpiecznie.
Kiedyś było lepiej.
Ludzie umierali tak młodo, że nie mieli czasu na tarapaty.
Teraz wszędzie jest niebezpiecznie,
cały teren jest pełen przegniłych pułapek i tuneli szmuglerów.
Bardzo łatwo w nie wpaść.
Albo kogoś w nie zaciągnąć.
CZEŚĆ, JESTEM
- Ej, ty gnojku! - Ja nic nie wiem.
- Szanuję wiejską etykietę. - Proszę.
Dla pana. Najlepsze bity po tej stronie Kilmarnocka.
Niech pan przekaże innym farmerom.
- Beatroot. - DJ Beatroot.
Jak buraki. Uprawiałem je kiedyś.
Nie. Jak B-E-A-T.
Beat i root. Źródło beatu. Sprytne, nie?
DJ Beatroot!
Zapomnij pan. Nie trzeba było go prosić.
Chodź, DJ. Wyrzygałem się i jestem jak nowy.
Dobra, to jak znajdziemy obóz?
- To przez ciebie się zgubiliśmy. - Nie znacie się na orientacji.
- Powiedziałeś „orientalizm”? - Orientacji.
- Znajdę drogę. - Słowo na „o” jest obraźliwe.
- Orientacja? - Nie mów go więcej.
Wyczujemy drogę. O to chodzi w Nagrodzie.
Nie, chodzi o orientację.
Może powinieneś więcej myśleć o uczuciach Orientu.
Dzięki. Chyba. Nie jestem z Chin.
- To podwójny rasizm. - Wiem, że nie jesteś Chińczykiem.
Mówię, że musimy iść na orientację.
Jebać księcia. Nie jest prawdziwy.
- Co? - Jest jak Święty Mikołaj, nie?
To mąż królowej.
Nagroda pomaga dostać się na studia.
Nikogo nie obchodzą studia. Nie potrzeba ich do pakowania ryb.
Róbmy, co chcemy.
Nie widzę, by jakiś książę nas tu szpiegował.
- Dopadnę was. - To nie jest śmieszne. Możemy się skupić?
Ej.
Co jest?
- Mam do ciebie pytanie. - Dobra.
- Ale musisz odpowiedzieć szczerze. - Spoko.
Czy mam głupią ksywkę?
Po prostu nie wiem, czy burak może być gangsta.
- Burak tu nie ma nic do rzeczy. - Wiem.
Ale nie widzę, by jakiś tłum skandował to słowo.
Serio?
Beatroot to burak.
Burak.
- Burak. - O kurwa.
Myślałem nad tą ksywką wieki. Myślałem, że to jest to.
- Padam z nóg. Szedłem cały dzień. - Wiem. My też.
Tak, rozbijmy się tutaj.
Musimy trzymać się zasad, bo nie dostaniemy nagrody.
- Co jest tą nagrodą? - Laminowany certyfikat.
Certyfikat? Jebany certyfikat?
- A myślałeś, że co? - Hajs.
Ja chciałem medal.
Jeśli osiągniemy wszystkie cele,
poznamy rodzinę królewską na ceremonii.
A kto by chciał ich poznawać?
Tu nie jest bezpiecznie.
Jak znajdziemy pole namiotowe?
Możemy zapytać jego.
Ej!
Ziom, jest tu gdzieś pole namiotowe?
- Kto to? - Hej, kolego.
Witajcie, chłopcy.
- Wygląda trochę jak... - Wszystko gra?
Ej, panie!
Na pewno... To szaleństwo. Wiecie...
W tym roku populacja jest nieco za duża.
- To książę Edynburga? - To książę Edynburga?
Jasny gwint. Ej!
Musimy odstrzelić najsłabsze jednostki.
Niech da nam medal, to wrócimy do domu.
Dla dobra stada.
Nie mam pojęcia, co on tam krzyczy.
- W nogi! - Ostrożnie.
- To nie jest naturalne. - Uciekać!
- Czy to część nagrody? - Nie!
Nie zatrzymujcie się.
- O kurwa, pospieszmy się! - Biegiem!
- Chyba zwymiotuję. - Prawie mnie zastrzelił.
Jebać go. Zabijemy drania.
Mamy jakąś broń?
- Już po nas. - W sumie to jest całkiem ostre.
O rany.
No dalej.
Tatuś czeka.
Panie, poprowadź nas przez ciemną dolinę.
- Mamy przesrane. Wiejemy. - Użycz nam swego światła.
- Zrobię bombę. - Co?
Dean-o!
Dean-o.
- Umiesz zrobić bombę? - Ściągnąłem podręcznik terrorysty.
Rząd monitoruje takie rzeczy. Jesteś na ich liście.
Nie ściągałem tego w domu. Nie jestem głupi.
A w czyim domu to ściągałeś?
Duncana.
- Doceniam stary. - Czekaj chwilę.
- Znaczy, że ja... - Jesteś Duncan McDonald.
Najbielszy białas, jakiego znam.
Prawie albinos. Nie masz się czym martwić.
„Doonkhan Mach D'Naald”.
Kolega z centrali mi to wysłał na boku.
Nie liczmy na zbyt wiele, ale możliwe, że w Highlands jest terrorysta.
SPRAWA NR 1: ZŁODZIEJ CHLEBA
A złodziej chleba?
SPRAWA NR 1: TERRORYSTA NR 2: ZŁODZIEJ
Teraz to nasz priorytet.
Dajmy z siebie wszystko, a wtedy na pewno nas nie zamkną.
Terrorysta.
Wygląda spoko.
Okej.
Teraz albo nigdy.
Witajcie! Oto początek sezonu polowań!
Ej!
- Chujoksiążę. - Chujoksiążę.
Biegiem!
Och, drogie dzieci.
Teraz mogę zaparzyć sobie herbatę po polowaniu.
- Co z eksplozją? - Dziękuję.
Po to się robi bomby.
Nie czytałem dokładnie instrukcji.
- Na... - Macie porcelanę? Ją też zrzućcie.
Okej. Bomba.
- Bomba. - Racja.
Masz mapę?
- Bomba. - Dałem bratu 50 funtów.
- To na pewno nie jest smoła? - Bomba.
Najlepsze bity po tej stronie Kilmarnocka.
Zajmę się tym.
KROK 1: „HASZ”
KROK 2: AERODYNAMICZNE CD
KROK 3: LONT
Jak to nam pomoże?
OPOWIEŚCI FIUTA
- Nie. - Ej, udało się.
Duncan!
- To naprawdę się udało. - Małe gnojki!
Zużyłeś cały hasz? Miał starczyć na parę miesięcy.
- Uciekamy. - Kosztował 50 funtów.
Uciekamy. Łapcie rzeczy.
- Gdzie jest Dean? - Zaczekajcie, zaraz będę.
Pospiesz się! Szybko!
Szybciej!
Wciąż są tu resztki. Naprawdę dobre.
- Wracaj! - Weź, stary!
To chyba było gówno królika.
Cholera jasna!
Biegnij, chłopcze, biegnij.
Jedna kreska.
Policja. Ściga nas psychopatyczny pedofil z bronią.
Nie nazywaj go tak.
- Co? - Nie wiemy, czy to pedofil.
Każdy sławny staruch to pedofil.
- Masz 16 lat, ciebie to nie obejmuje. - Nie obejmuje?
Nie możesz go nazywać pedofilem.
Halo. Sorki.
Tak, ściga nas psychol z bronią,
ale jeszcze nie wiemy, czy chce nas poderwać?
- Lepiej. - Gdzie?
Na szczycie góry.
Obok owcy.
Przy polu namiotowym.
- Co? - Złaź.
Dean, pospiesz się.
Dean, to minibus.
Znaleźliśmy pole namiotowe. Dobrze szliśmy.
Jesteśmy ocaleni.
Wyczuliśmy drogę.
Mówiłem, kurwa.
Hamish, bierz rzeczy. Sprawdzimy to.
Dougie, zostań i pilnuj telefonu.
- Ale komisarz mówiła... - Doszło do eskalacji.
Chcesz zaimponować pani komisarz? To nasza szansa.
A1. PEDOFIL TERRORYSTA
Hamish, bierz rzeczy. Prowadzisz.
Do zobaczenia.
Halo? Panie Carlyle?
Dziwne. Gdzie on jest?
- Panie Carlyle? - Chłopcy?
- Brawo. Osiągnęliście niezły czas. - Ścigał nas książę.
Przyjechał sprawdzić, co z jego nagrodą, tak?
- To była maska. - Strzelał do nas.
Lubię się pośmiać i cieszę się, że się integrujesz, Ian,
ale to nie jest odpowiedni żart.
- To wariat. O mało nas nie zabił. - Ani słowa więcej!
Trochę szacunku.
Ale...
Dobrze, przygotujmy obóz.
No, już.
Wy dwaj, ułóżcie podpałkę na podłożu tak, by pod największymi gałęziami
na górze była wentylacja.
Potem podgrzejemy trochę fasoli z puszki.
Uważajcie na oset, jak będziecie rozbijać namioty.
Potem chcę zobaczyć wasze jedzenie.
Według prognozy będzie zimno,
więc na śniadanie sugeruję coś cieplejszego niż płatki.
Płatki na śniadanie. Na śniadanie.
Będą niezłe przymrozki,
ale to część uroku Nagrody Księcia Edynburga.
A teraz...
uważajcie na śniadanie.
Jestem płatkiem śniegu.
Książę.
Jestem... Uwaga.
Książę...
Jestem Księciem.
Jestem seryjnym zabójcą.
Księciem.
Wszystko w porządku, Dean?
Co się stało panu w nogę, panie Carlyle?
Właśnie, co się panu stało w nogę? To oparzenie?
Tak. Trochę mi głupio.
Chciałem ugotować sobie obiad, wiatr zmienił kierunek,
a że mam owłosione nogi, to włoski się przypaliły. Szkolny błąd.
Choć nie każdy uczeń ma włosy na nogach,
więc to chyba błędna nazwa.
- Chłopcy? - Idziemy po drewno, proszę pana.
Teraz.
- Po prostu idźmy. - Już teraz.
Znakomite podejście.
Szybko, panowie, kupą. Padnij.
- Pan Carlyle jest księciem. - Powiedział nam to.
Ta historia z nogą jest nieco naciągana, ale...
Obczajcie to. Książę też poparzył sobie nogę.
Przypadek? Może nie.
Pomyślcie.
Mówię wam, może pan Carlyle jest księciem.
- Dokładnie to powiedziałem. - Nie kradnij mi zasług.
- Musimy go zabić, nie? - Co?
Inaczej zabije nas we śnie. To książę.
- Cholera. - Duncan ma racje.
Oczywiście. Dlatego mówią mi Mózg.
Nikt tak ci nie mówi.
To mój nick w Xbox Live, ciągle tak mi mówią.
- To się nie liczy. - Skupmy się. Nie mamy czasu.
Skoncentrujmy się.
Ma brodę. Jak może być księciem?
- To przebranie, nie? - Właśnie.
Groził nam, okej?
Kazał nam uważać. Powiedział, że jest zabójcą.
Serio?
A czemu gadał o nogach uczniów ze szkoły?
Dlaczego, Ian?
Pedofil.
- Zabicie go to przesada. - Trzeba go powstrzymać.
Musimy wymyślić jakiś plan, zanim się dowie, że my wiemy.
Dobrze, DJ. Zgadza się. Praca zespołowa. Zróbmy głosowanie.
- Racja. - Jestem za „może tak”.
Dobra. DJ?
- Tak. - A Dean?
- Zgadzam się. - Duncan?
Duncan?
Tak!
Co ty robisz, Duncan?
Duncan, ty wariacie!
- Coś ty zrobił, do cholery? - Duncan!
Co? Zgodziliśmy się go zabić.
Głosowaliśmy, czy może go zabijemy. Może.
Znowu to. Nie zgadzam się, kurwa.
Ja jebię.
Nigdy wcześniej nie widziałem morderstwa.
Mam indywidualne nauczanie.
Okej, jestem prawie na krawędzi.
Dobra.
Duncan, stój. Idiota.
Dobra, stań tutaj.
Dzięki, DJ.
Kurwa.
Ale horror.
Książę chciał nas zabić. Musieliśmy się bronić.
Właśnie. Tak to jest na mieście.
Tylko że jesteśmy na Highlands.
Prawie to samo.
Co robisz?
Robię mu smutną minę, by to uznali na samobójstwo.
Jeśli ktoś się dowie, już po naszej nagrodzie.
To praca zespołowa. Razem pokonujemy przeszkody.
Prawdziwy książę by nas pochwalił.
To psychol. Nikt go nie znajdzie.
Właśnie. Dobra, zrób to, Duncan.
Trzy...
dwa...
- jeden! - Wyskakuj!
LICEUM ŚW. SEBASTIANA
O cholera.
Nie martwmy się tym.
Brytania to wyspa.
W końcu spadnie z klifu.
Dobra, idziemy.
LISTA NKE PRACA ZESPOŁOWA - ORIENTACJA - ZBIERACTWO
Dobra, chłopaki. Mam dość. Wracam do domu.
Nie możesz. Zgubiliśmy się.
Mówiłeś, że jesteś w tym dobry.
- Wszystko gra? - No kurka, chyba nie.
- Zabiliśmy nauczyciela. - To był książę.
- Był księciem. - Był księciem.
Kto był?
Znalazłam was.
Kurwa.
A, tu jesteście.
Widzę, że poznaliście moją żonę.
- Zaginęli... - Czystość dla wspólnego dobra.
Martwi mnie trend dawania szans złemu rodzajowi młodzieży.
Kultura Brytanii jest zagrożona.
Proponuję coroczny odstrzał wichrzycieli
w celu kontroli populacji.
Musimy pilnować czystości gatunku.
Butelkami w nich!
Cholera. Wiejemy! Już!
Dalej!
Pokażcie, co umiecie.
- Jak pan Carlyle wrócił? - To nie był pan Carlyle!
To kim jest pan Carlyle?
Myślę, że pan Carlyle był tylko panem Carlyle.
Co?
- Szybko, Duncan. Wynosimy się stąd. - Biegnij!
Tańczcie, chłopcy, tańczcie.
To co, wrócisz do pracy na poczcie?
Nie. Bo nas nie zamkną.
Malcolm z komisariatu Pitlochry mówi,
że są o włos od złapania złodzieja chleba
i że komisarz już im pogratulowała.
Gdy przedstawimy tę sprawę,
komisarz zrobi u nas centralę Highlands.
Oby, bo nie mogę wrócić do tamtej rzeźni.
Nie za dobrze sobie radzę z krwią i brutalnością.
Byłeś tam księgowym.
- Ale wciąż ją wyczuwałem. - Hamish. Musisz się skupić.
To wielka sprawa. Prawdziwa szansa, by się wykazać, dla nas obojga.
- Skoncentruj się. - Jestem skoncentrowany.
Nie czuję, byś był. Czuję, że myśli ci krążą po głowie.
Masz się skupić na swojej pracy.
Miej oczy otwarte, Hamish. Miej oczy otwarte.
Książę Edynburga jest wredny.
To nie jest książę Edynburga.
- A kto to? - Jakiś inny książę.
O nie, książę zwariował Bo inaczej czemu by nas tak skasował?
Iana wręcz oskalpował
DJ!
To mój pierwszy rap o czymś innym niż mój fiut.
Zamknij się, DJ. Nikogo to nie obchodzi.
- Pomocy! - Ej!
Pomocy!
Mój chuj jest tyranozaurem.
Mam jaja jak byk, zgodnie z mym zodiakiem.
Musimy się schować. Znajdźmy jakiś las.
- Lasy są do dupy. - Porzućmy plecaki.
- Biegnijcie dalej. - Bagaże nas spowalniają.
Ale nie możemy stawać.
Stańmy i zrzućmy plecaki, potem będziemy szybsi.
- Wtedy nas złapią. - Złapią nas, jak będziemy tak wolni.
Dlatego nie możemy się zatrzymać.
Biegnij, Ian.
To najgorszy moment na postój.
Coś mi się stało z kostką. Nie możesz mnie zostawić.
Wybacz. Nie mogę umrzeć. Jestem przyszłością hip-hopu.
Dzięki za zrozumienie. Do zobaczenia.
DJ!
- Zajmę się tobą. - Dzięki, Duncan.
Kamuflaż.
Duncan, co ty odwalasz?
Co robisz, Duncan?
- Duncan. - Powodzenia.
Jak cię zobaczą, udawaj jelenia.
Nie zostawiaj mnie.
Duncan!
Chłopaki?
Chłopaki!
Duncan?
Masz bystre oko, Hamish.
To jakieś obozowisko terrorystów?
Zaczekaj chwilę.
Co to jest?
Robisz kryminalistykę?
- To narkotyki. - Nie.
Ale to był króliczy bobek.
Wiem.
Wiedziałem. Tylko cię sprawdzałem.
Znalazłem też to.
Beatroots. Jakiś audiobook dla rolników?
To nie jest audiobook, Hamish.
To hip-hop.
O nie, nie w Highlands.
Narkotyki i hip-hop.
- Mamy do czynienia z miejskim gangiem. - Z Londynu?
Przechodziłem szkolenie.
Dougie. Zgłoś się. Dougie.
Szukamy 15-20 czarnych młodzieńców w kapturach.
- Gdzie jest Ian? - Zająłem się nim.
Robi się ciemno.
- Chodźmy do stodoły, poprośmy o pomoc. - Pogięło cię? Spójrz na nią.
Ścigają nas psychopaci.
Ta stodoła wygląda, jakby należała do seryjnego mordercy.
Jeśli ktoś czegoś spróbuje, to... Wiecie?
Wskażesz na nich palcem?
A nie, wybacz, zapomniałem.
Jesteś liderem niewidzialnej ekipy gangsta.
Gdyby mogli wyjść z ukrycia i nam pomóc, byłoby super.
- A co ty zrobisz? - Znajdę jaskinię.
Świetny plan. Klasyczny plan Duncana, nie? Ćwok.
- Lepszy niż twój. - Ja się nie boję. To jest nic.
- Na ulicy przeżyłem gorsze rzeczy. - Na jakiej ulicy, DJ?
Twoja mama pokazała mi zdjęcie domu w Londynie.
- Co? - Cały porośnięty bluszczem.
A ty stałeś na zewnątrz w mundurku.
- Z nagrodą za szachy. - Co ty mówisz?
To musiał być ktoś inny, albo to był Photoshop.
Najbliżej getta byłeś, jak przyjechałeś do mnie
i za bardzo się bałeś, by wysiąść z autobusu.
Choć raz bądź, kurwa, poważny.
A twoja DJ-ska ksywka to gówno.
W porządku.
Powodzenia z jaskinią, cipy.
- Chodź, Duncan. - To było dość niemiłe.
Ogary łapią trop i radują się
Nóż jest ostry, krew szybko płynie
Mam ręce czerwone, mokre i śliskie
To polowanie, będzie mój ten lisek
Dean?
Duncan?
Gdzie jesteście? To ja?
Makaron.
Masa zupek w proszku.
Zwykła zupa, zupa z kolendry,
rosół, rosół wegetariański, rosół wołowy.
Gorąca czekolada w proszku.
Masz wodę? Wyrzuciłem swoje butelki na księcia.
Ja też. Uderzyłem panią książę w jaja.
Nie wierzę, że znalazłeś jaskinię.
Idealnie. Duncan, to świetny plan.
Każdy wie, że jak się zgubisz w Highlands,
znajdujesz jaskinię, ale dzięki.
Nie potrzebujemy wody.
Możemy zjeść proszek. Wciąż będzie smaczny.
Jak zmieszacie go ze swoją ślina, będzie nieco bardziej jak zupa.
Pycha.
Kolejny dobry plan Duncana, co?
Gdzie jesteś?
To on.
DJ Beatroot.
Tak?
To DJ Beatroot.
DJ Beatroot!
Beatroot!
Zgadza się, kurwa. To jestem ja!
Tak, tak!
DJ Beatroot!
Tak!
No, dalej!
Dalej.
- Tak! - Dobry chłopak.
Zaczynamy imprezę, nie?
Joe.
Co to?
Najlepszy sekret Highlands.
Gówna lokalnych królików. Można się nimi nieźle najebać.
Króliki kochają magiczne grzybki, nie?
Potem grzybki im fermentują w brzuchach
i nabierają supermocy.
Weź tylko jeden.
Mówię serio.
Jak myślisz, czemu mówią na tę okolicę Highlands?
Bum!
Chłopczyku.
Pokaż się, gdziekolwiek jesteś.
O cholera.
- Uważaj, jak mówisz, młodzieńcze. - Kurwa.
Witaj, kochany.
Witaj, złotko.
Jak lisek ucieka, to szybko biegnie
Ogary łapią trop i radują się
Nóż jest ostry, krew szybko płynie
Mam ręce czerwone, mokre i śliskie
Mama już idzie.
- To on? - O cholera.
Ian. Musimy pomóc.
Możemy ich załatwić. To tylko starcy.
Z mieczami i pistoletami.
Od kiedy boisz się wymuskanych staruszków?
Zróbmy to, kurwa.
Ian, idziemy!
Dalej.
Zaczynamy.
Okej. Dobra. Słuchajcie.
- Dobrze się bawicie, tak? - Tak!
DJ Beatroot wjechał wam na chatę.
Tak! Mam dla was coś nowego, dobra?
Na Highlands dzieje się niezłe gówno, a ja wam zaraz o tym opowiem.
Panie Farmer, zapodaj pan bita.
Zaczynamy. Dalej.
- Jesteście gotowi? - Tak.
Okej.
Okej. DJ Beatroot nadaje świeży rap.
Słuchajcie. Słuchajcie.
Nagroda niezbyt się sprawdziła
Naszemu księciu szajba odbiła
Na znudzonych młodych obława się zaczyna
Boże, chroń królową i nas nie zabijaj
Dalej, patrzcie.
O tym właśnie mówię.
- Dobrze się bawicie? - Tak!
Czterej chłopcy, trzej brzydcy i biali
Jeden sexy Azjata na fali
Wszyscy na wsi czują się mali Królewskie wyzwanie tyłki im pali
Kogo dziś oglądacie?
To DJ Beatroot!
Za czysty strzał i ostre cięcie
Dzięki myśliwemu, co zna sprytne zaklęcie
To było więcej niż jedno spotkanie
Przeżyliśmy wszystkie, ale co dalej
To polowanie, będzie mój ten lisek To polowanie, będzie mój ten lisek
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Kurwa, ale gorąco.
W tym horrorze nie gra Freddy Przedstawiam wam księcia Eddy
Takiej maski jeszcze nie widział nikt Gumowa twarz księcia zatruwa nam sny
To hip-hop?
Jebać go
Na żółtej drodze loco książę
To nie Glasgow, nic nam nie zrobisz
Truposz zjeżdża z klifu vanem
Strachy na wróble napchają was sianem
Przyjdzie kryska na liska-matyska
Bóg kocha królewskie wrzosowiska
Koniec pieśni, śmierć jest już bliska Koniec pieśni, śmierć jest już bliska
Ty draniu.
Słuchaj, Dougie.
Jest ich masa.
To zamieszki.
MIEJSKI GANG - ZAMIESZKI
Hamish.
Powstrzymaj to.
Hamish.
Powstrzymaj to.
Ian, nadchodzimy!
Choć zagubieni, mamy moc
Ledwo co umiemy, lecz mamy głos
Razem wstajemy, nie czas na przyjęcia
Zaskoczmy myśliwych, dorwijmy księcia
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Księżna nas nie złapie Książę został dorwany
Dalej! Dougie!
Dougie! Dalej!
Do samochodu!
Jedź, do cholery!
Dougie, w życiu w to nie uwierzysz!
To jebane zombie, Dougie!
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Halo.
- Dorwij - Księcia
Głośniej, kurwa!
Ian, do ataku!
Dranie! Już po was.
Nie drażnij się ze mną, chłopcze.
Spieprzaj, dziadu.
Ten miecz był w naszej rodzinie od setek lat.
Kowal, który go wykuł, musiał potem sam sobie uciąć ręce...
żeby go nie dotykały dłonie plebsu.
Ten miecz to gówno.
Oddaj go, to odetnę ci te brudne łapy
i znów wszystko będzie jak należy.
Jasne. I czyja armia do tego?
Naiwne dziecko.
A ty?
Co z twoją armią, co?
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”
- Dorwij - Księcia
Jak się nazywam? DJ Beatroot!
A to co ma być, do diabła?
- Jak się nazywam? - DJ Beatroot?
Nie, nasze konie!
Do ataku!
Taktyczny odwrót.
To DJ, kurwa, Beatroot.
Idę po was, bracia! DJ Beatroot!
Trzymaj się, Ian. Już idziemy.
Znaleźliśmy to na polu. To ci usztywni nogę.
Okej, wyciągnij nogę. Dobrze.
Okej.
- Co się stało? - Uratowaliśmy cię.
- Porzuciliście mnie. - Ej.
Musieliśmy cię porzucić, by cię ocalić.
Inaczej jak byśmy cię ocalili?
Słuchaj, przepraszam za tamto.
Ale od teraz myślę o grupie, tak?
Farma!
Hej, Farma!
DJ Beatroot.
Myślałem, że jesteście inni, ale nie.
Jesteście kolejnymi fajnymi dzieciakami, które mają mnie za przegrywa.
Jak myślisz, czemu jesteśmy tacy zgrani?
W szkole jesteśmy przegrywami.
Nikt z nami nie gada.
Ale ty...
Jesteś spoko. Nie naskoczyłeś na nas, ani nic.
Weź, jesteś w paczce.
Dlatego wróciliśmy.
A co z książętami?
Wrócą i nas zabiją. Kto ich powstrzyma?
- Wezwiemy policję. - A co powiemy o panu Carlyle?
To była pomyłka.
Myślałem, że chciał nas zabić.
- Nie wiedziałem. - Hej.
Myślałem...
Wiem. Musimy ich złapać.
To nasz jedyny dowód.
Dean, pomóż mi wstać.
Dobra. Już.
Pytali, gdzie jest nasza armia.
- My jesteśmy swoją armią. - Kurde, Ian.
Zapodasz nam Bravehearta?
Nie bądźmy zwierzyną, tylko myśliwymi.
Jestem za jak chuj.
Żadnych zaułków. Nie ma się gdzie schować.
- Tak, kurwa. - Kocham tę nagrodę, chłopaki.
- Problem w tym, że nie mamy broni. - Nie?
A co powiesz na miecz?
- Miecz! - Tak. I zajebiście wielka strzelba.
- Strzelba! - A ja wciąż mam widelec.
Mówiłem, jest naprawdę ostry.
Dobra, to też.
W takim razie krzycz.
Co?
Każdą broń wykrzyczałeś. Moją też wykrzycz.
- Widelec! - Tak!
Do dzieła, kurwa!
No to...
zdobądźmy tę nagrodę.
Kurwa.
Jak możesz nie pamiętać, w którą stronę poszli?
Było ciemno i...
Chyba miałem zamknięte oczy.
Co z tobą?
Ty płaczesz?
Przepraszam. Nagle czuję się nieco przytłoczony.
Jak gdyby nic się nie liczyło.
Dzień dobry, pani komisarz.
Pani komisarz.
Co panią sprowadza z wielkiej wioski?
Dougie mnie wezwał.
Mówił, że sprawy wymknęły się spod kontroli.
Co to za bzdury?
To sama prawda.
Widziałem na własne oczy.
To jakieś, kurwa, szaleństwo.
Dosyć!
Dajecie szaleć wyobraźni.
A macie pod ręką...
zbrodnię dekady.
Zniknęła połowa chleba w Highlands.
Od tygodni nie jadłam ciabatty.
Chleb razowy, chleb z ziarnami,
pitta, bochenki z ekologicznymi rodzinkami i nerkowcami przepadły.
Niektóre dzieci nigdy nie widziały bagietki.
Mój sąsiad, który jest weteranem wojennym,
musiał jeść herbatniki dla psów z dżemem.
Kaczki również cierpią.
Stały się bardzo agresywne.
Pomyślcie. Nie ma masła bez tostów.
Farmerzy poszaleli. To istna klęska.
Więc przestańcie śnić na jawie.
Dosyć tej zabawy w gliniarzy z telewizji.
Nic się nigdy nie dzieje w Highlands.
To największa sprawa, z jaką kiedykolwiek się zmierzycie.
Zaakceptujcie to,
albo natychmiast oddajcie...
mi odznaki.
Pozwolili, by ślad chleba zwietrzał.
Teraz nie wiadomo, od czego zacząć.
To złodziej chleba.
Idźcie za okruszkami.
Iść za okruszkami.
Ma rację. Tak ich znajdziemy.
- A chleb? - Nie możemy zignorować naszych odkryć.
Komisarz się myli.
Tu chodzi o życie ludzi.
Czyli... działamy na własną rękę?
Tak, Hamish.
Na własną rękę.
Działamy na własną rękę!
Teraz jestem prawdziwym gliną.
Dalej!
Nie ufajcie nikomu. Pod maską może kryć się każdy.
Może ich być wielu. Może to nawet jest ktoś z nas.
- Nie. - A skąd to wiesz?
Książę mógłby nawet być mną.
Jesteś za młody, Duncan.
Musimy uważać na starych ludzi.
Ustalmy plan.
Dobra, jesteśmy w bezdrzewnej dolinie.
To naturalna ścieżka.
Oni pewnie pójdą wzdłuż strumienia, czyli jakieś 2-3 km w tamtą stronę.
Są starzy, nie będą chodzić po wielkich górach.
- Racja. - Widzicie te głazy?
Sądząc po trawie wokół, teren jest dość błotnisty,
więc będą szli powoli.
Ukryjmy się za kamieniami i idźmy wzdłuż doliny.
- Zgoda? - Tak, idziemy.
Dobra.
Chodź.
ORIENTACJA
Szybciej, Ian.
Dalej, chłopaki.
Zaczekajcie!
Patrz. Morag.
- Miałaś rację. - Znakomicie, Hamish.
Więcej narkotyków.
Może heroina.
Ale złej jakości.
Wymieszana z czymś.
Kurczak?
Chłopaki.
Ruchy.
Na ziemię.
To oni. Tam, gdzie mówiliśmy, że będą.
Mieliśmy rację.
- To jest to. - Aha.
Moment. Zjedźcie trochę tego.
Dobrze wam zrobią. Poczujecie się niezwyciężeni.
- Czy to jest to, co myślę? - Nazywają je Odwagą Farmera.
Dobra? Zaufajcie mi. Smacznego.
Ja tego nie zrobię. Jestem z tobą, Ian.
Tak, to wbrew zasadom programu, nie?
ZBIERACTWO
Legenda.
- Jebać to. - Dobra.
Tylko bierzcie po jednym na raz.
O cholera.
Daj mi resztę.
I jedziemy.
Nie rozumiem.
Młodzież zdziczała.
Drwi ze wszystkich wartości tego kraju.
To był strzał?
Mają naszą broń.
Uciekajmy.
Aj, lamusy, walka!
A...
Ajlamufalka?
„Allahu Akbar”.
Hamish, mamy ich.
Nie możecie już dłużej uciekać. Biegnijcie...
Nie mogę. Nie mogę.
Do kurwy nędzy.
O Boże.
Te gnojki powinny mieć dość godności, by pozwolić się porąbać.
Posłuchaj. Brzmimy jak...
Jak para starych pryków.
Jesteśmy starzy.
Dlatego już się nas nie boją.
Kiedy to się stało? Kiedyś byliśmy niezwyciężeni.
Co tam, księciuniu?
O Boże.
Nic z tego.
Dalej!
Ostry ten widelec.
Do środka!
- Dorwij. - Księcia!
- Zamknięte. - Niech to diabli!
Dziękuję.
Wspaniale. Wielkie dzięki.
- Typowe. - Szybko.
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”.
- Dorwij. - Księcia!
- Dorwij. - Uciekają, Duncan.
- Dorwij. - Księcia!
Chodźcie tutaj.
Weź to.
Gotowi?
Dalej.
Trzy, dwa, jeden!
Dalej!
- Gdzie są łodzie? - To miała być droga ucieczki.
- To gdzie są łodzie? - Nie mam pojęcia.
Wspaniale. Po prostu świetnie.
Dobra robota.
- Dorwij! - Księcia!
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”!
- Dorwij! - Księcia!
- Dorwij. - Księcia!
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”!
- Dorwij! - Księcia!
Ja mówię „dorwij”, a wy „księcia”!
- Dorwij! - Księcia!
Odłóż to, chłopczyku.
Nie wiesz, że to niebezpieczne?
Wiem, strzelaliście tym w nas.
Nie bądź śmieszny, to co innego.
- Oddaj miecz. - Cofnij się.
- Nieładnie, Mowgli. - Kto?
Strzelaliście do nas.
- Chcieliście nas zabić bez powodu. - Bez powodu?
Wasze pokolenie zawsze narzeka,
zawsze twierdzi, że jesteście ofiarami.
Nie zdajecie sobie sprawy, że to wy jesteście źródłem swoich problemów.
Zawsze obwiniacie innych.
- Ale to jest wasza wina. - Nie pyskujcie.
Szanujcie starszych.
Myślicie, że nie będziemy walczyć?
Właśnie tę arogancką postawę należy wyeliminować.
I to szybko.
Nie wiecie, jak macie dobrze.
Daliśmy wam idealny świat,
a wy obracacie kota ogonem i mówicie, że go zniszczyliśmy.
Ale go zniszczyliście.
Znaczy... Nas czeka samo gówno.
A to całe walenie mentalnego konia, całe:
„Kupiłem dom, jak dostałem pracę po studiach,
czemu ty tak nie możesz?”. To bzdura.
Okej?
Wiecie, co mnie czeka?
Będę pakował ryby i mieszkał z ojcem pijakiem, aż będę stary. I tyle.
Nic więcej mnie nie czeka.
A bogate pizdy wyniosą się na Marsa,
bo planeta będzie wtedy tak zjebana.
Ale nawet wtedy tego nie zrozumiecie.
Będziecie siedzieć w komorach tlenowych ze złota
i przekonywać się, że nie zrobiliście nic złego...
a świat jest w porządku.
A my zmienimy się w mutantów,
zostaniemy na Ziemi w bunkrach
i będziemy tłumaczyć swoim trójokim gówniarzom,
co zrobili nam jebani, chciwi prezesi w garniturach!
- Tak jak mówi! - Tak!
Nie mam pewności co do mutantów, ale ogólnie to tak.
- Tak. - Czemu wy możecie żyć na Marsie?
- Słodkie, nie? - Owszem, przyznaję.
To nasz czas. To koniec.
Uwielbiam, jak gadają.
Co was tak bawi?
Dalej, babciu!
Ale z was głuptaski.
Chyba nie sądziliście, że możecie coś zmienić, prawda?
Gdzie oni są?
Tu jesteście.
Proszę, proszę.
Mackenzie, ty stary draniu.
Nie spieszyłeś się. Witaj, staruszku.
Agresywna grupa się trafiła tym razem, co nie?
Tak, zabiliśmy czterech lub pięciu.
- Walczyli. - Co macie?
Paskudna zwierzyna.
Ale to miło, że znów mamy sezon polowań.
Nagroda to moja ulubiona część roku.
- Ożywia mnie. - I potwierdza porządek rzeczy.
Zróbmy sobie zdjęcie.
Kiedy ostatnio spotkaliśmy się razem?
Stańcie tutaj. Kochanie, stań tutaj.
Zrobimy to tutaj.
- Proszę. - Już idziemy.
Chodź, skarbie.
- Mamy aparat. - Bardzo dobrze.
Tutaj. Już się ustawiamy. Do środka, Tom.
Idealnie. Wspaniale.
Wszystkim wam odjebało.
- Pilnuj języka, chłopcze. - Nie masz pojęcia, co oni gadali.
Odrażające.
- Nie ujdzie wam to na sucho. - Mylisz się.
Zawsze nam uchodzi.
I zawsze będzie.
Widzicie, trzeba wytrzebić szkodniki,
by mogły rozkwitnąć plony.
Na pewno to rozumiecie.
Gotowi.
Cel.
Pal.
To cud.
To minibus.
- Mówiłem, prawda? - Panie Carlyle.
- Panie Carlyle.
Naprawdę przepraszam.
Naprawdę myśleliśmy, że jest pan psycholem i pedofilem.
Mamy nadzieję, że pan to rozumie.
Teraz czeka pana spokój.
Wyciągnijcie go!
Pomóżcie mu! Szybko!
Łapcie za nogi! Za nogi!
Ostrożnie z nim.
- Słaby puls. - Nie zabiłem go.
- Nie spiesz się z tym. - Zaraz go stracę.
Duncan, zrób mu usta-usta.
- Nie. - Stary? No weź.
Niech ktoś mu da wody.
To nie woda, ale mam coś lepszego.
Musimy nim wstrząsnąć.
Wy...
- Tak? - Co?
Nie dostaniecie nagrody.
- No wie pan co. - Ocaliliśmy panu życie.
Zabiliście mnie!
Musieliśmy, by pana ocalić.
- Bo jak byśmy pana ocalili? - Dobra uwaga.
Wszyscy...
macie...
poważne kłopoty.
Nie ruszać się.
Przepraszamy, ale czy widzieliście 50 młodych mężczyzn
w kapturach, z satanistycznymi czaszkami zwierząt,
posypanymi heroiną, którzy wyglądali trochę jak zombie?
Uważajcie. To sami pedofile.
Tego nie widzieliśmy.
Trop znowu się urwał.
Co tu się dzieje?
Nagroda Księcia Edynburga.
Pani oficer.
Ci chłopcy...
Znaleźli rozwalony minibus.
To może być wskazówka.
Idź.
Nic panu nie jest?
Ci chłopcy...
- Chcieli mnie zabić. - O Boże!
- Nie spuszczaj ich z oka. - Co jest, Hamish?
Znaleźli cholernego złodzieja chleba.
O mój...
Boże.
- Patrz. Ciabatta, bagietki. - O mój Boże.
Pain au chocolat, chałka.
Chleb z nerkowcem.
Czyj jest ten minibus?
- Ich. - Właśnie, ich.
Proszę zajrzeć pod spód.
Drogi Boże.
To cały gang.
Krew, broń palna, maski.
Myślisz, że znaleźli terrorystów?
Dostaniemy za to medal?
Tak sądzę. Jesteście bohaterami.
Dostaniemy medal. Udało nam się. Wygraliśmy nagrodę.
Ale dostaniemy prawdziwą nagrodę, tak?
Tak.
Jak się nazywacie?
DJ Beatroot.
Chyba o tobie słyszałam.
Jestem dość znany w okolicy.
Duncan.
Mózg całej operacji, jak widzę.
W zasadzie tak.
Czy ja cię skądś znam?
Nie.
Dean, cześć.
- Brawo. - Dziękuję.
Myślałeś o karierze w policji? Nadawałbyś się.
Może tak zrobię.
Ale rozważę różne opcje.
Może wejdę w świat polityki.
- Ian Harris. - Gratulacje.
Masz wspaniałych kolegów.
Tak. Są najlepsi.
Chyba musimy zabrać pana do szpitala.
- Hamish. - Dostaniemy medal.
Udało nam się. Wygraliśmy nagrodę.
PRACA ZESPOŁOWA
Hamish!
Hamish.
NAGRODA KSIĘCIA EDYNBURGA
Do busa, chłopcy. Macie za sobą długi dzień.
Ile musiałbym ci zapłacić, by kłaść ci na głowie
jaja pana Carlyle'a na godzinę dziennie przez cały rok?
- Co najmniej 50 funtów. - Co najmniej?
W przetwórni ryb zarabiasz 6,50 za godzinę.
- Musisz... - Pięć stów.
Pięć stów. Dobra. Coś wymyślimy.
Jedną chwilę.
Zobaczcie.
Hej!
- Hej! - Czekajcie.
Stójcie.
Wy z Nagrody Księcia Edynburga?
Tak.
Proszę.
To wam się przyda.
I to.
Pokażcie ten znak, a zawsze otrzymacie wsparcie.
Farma, dobra?
Zaufajcie mi.
Jest naprawdę ostry.
Dajcie im popalić.
UKSIĄŻĘĆ SIĘ!
Wszystkim wam odjebało.