Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
PC...
"Yerleşim alanı hazır!" diye
duyurdukları ânı düşünsene!
Şuradan büyük bir pay alırdım kendime.
Şurada olmasını isterdim,
şu çalılığın kenarında...
Güzel olurdu, değil mi?
Orayı ne biçim ayağa kaldırırdım, düşünebiliyor musun?
Şimdiye çoktan benim ekinlerimle kaplanmıştı.
Benim ineklerle...
Domuz istemiyorum ama!
O araziyi o kadar çok mu istiyorsun?
-Toprak ağası olurdun o zaman! -Yok canım!
40 dönüm için bunca ıstırap...
40 dönümle ne yapabilirim ki?
Büyükanne, 40 dönüm yahu!
Baş edemezsek sonumuz açlık olur, değil mi ama?
Bu 40 dönümlük araziyi
çok çalışmamak için bölmek istiyorum.
Sonuçta yaşamak da lazım, değil mi? Geleceği düşünüyorum.
Buraya bir çit, buraya da bir çit.
Buraya da bir sürü...
meyve ağacı dikeceğim.
Tam bu girişe.
-P.C., fikrimi çalıyorsun! -Hiç de bile!
Ya, tabii!
Bahia'dan hindistan cevizi alıp dikeceğim,
portakallar, limonlar...
Hepsi girişte olsun, şuraya bir şey istemiyorum.
Bostanı buraya kuracağım.
Umarım ikimiz de payımızı alırız!
Komşu olalım, daha iyi.
Evet, Tanrı izin verirse!
Değil mi?
Çok güzel olur, değil mi?
Sana elimden geldiği her an yardım ederim.
Başım sıkıştı mı bağırırım:
"Ortak, sana ihtiyacım var!"
Sen, ben, Clara toplanırız.
İşte bitti gitti.
Çalışma günlerini bölüşürüz, P.C.
Ben de öyle istiyorum büyükanne.
Ortaklaşarak, imece usulü yapalım.
Eksiden olduğu gibi. Biz pirinç ekeriz, fasulye ekeriz.
Sen sonra komşuna dersin ki
"Domuz almak istiyorum, hiç param yok
ama iki çuval pirinç, bir çuval da fasulyem var."
Burada bir geçit var.
Şu durumda
o 40 dönümü alırsak araziyi şuradan bölmek isterim.
Burası 15 dönüm, şurası da 15 dönüm.
İşe böyle.
Hayalimin peşinden koşacağım.
Koş tabii büyükanne.
Çit kazıkları yerine de
beş dönüme gül ekeceğim,
gülden de yağ yapacağım...
Ne kadar pahalı olduğunu gördün mü?
Arkadaşım...
Çok mutlu olacağız, değil mi büyükanne?
Ulu Tanrım,
şu kulunun kollarına güç ver.
Çünkü eşekler gibi çalışacağım!
Düşünsene büyükanne, hayatta hiçbir şey
yapmak istemeyenler var bir de!
Suya erişimi olan bir yerim olursa
bir de ne kondurabilirim...
bir...
balık tankı!
O ne için peki?
Boruları kullanıp
domuz gübresini balıkları beslemek için tanka çekerim.
Bir boru sistemiyle yani.
Olmaz mı?
Burası da kümes.
Kümes.
Burası domuzluk.
Burası ağıl.
Bu sadece büyükbaşlar için.
Büyükbaş.
Yine büyükbaş.
Burası da.
Bu da aynı.
Bostanlar da burada olur, değil mi büyükanne?
Sadece büyükbaş mı olacak diyorsundur ama hayır, ekinler de olacak!
Mısır ekeceğim, gueroba ekeceğim,
manyok da olacak.
Manyok önemli bir besin maddesi çünkü.
Ununu yaparım, satarım...
Bu işi etraflıca düşünmek lazım.
Toprağa oluklar açmak istiyorum.
Bunun için traktör getirtirim.
Dikim makinesi gibi çalışan traktörler var.
Ben buraya gueroba ekmem, toprağımı çok kurutur çünkü.
Bütün suyu yutar.
Sen de biliyorsun.
Hadi yemek için dört beş tane olsun en fazla.
Ama gueroba yerine,
şey yaparım...
Şey...
Adı neydi onun? Palmiye tohumu.
Aynı şey, o da kurutur toprağı!
Hayır, onları buraya ekmeyeceğim.
Buraya, suyun yanına ekeceğim.
Sekiz ay sonra, satmak için keserim.
İyi para eder.
Ayrıca
pirinç,
fasulye,
manyok da tabii
ve mısır ekerim!
Mısırdan da, fasulyeden de
iki hasat almaya çalışırım.
Pirinç için mümkün olmaz, üst üste iki hasat olmuyor.
Tüm bunların ortasına
kahve ağaçlarımı dikerim.
Kahve de yetiştirmek istiyorum.
O yüzden buraya "muhtelif" yazdım.
Kahve yetiştireceğim.
Kahve en önemli şey!
Yetiştireceğim çünkü çuvalı 150 reale gidiyor!
Hem sonra kendime de almama gerek kalmaz.
Öğütücüm olacak, kavurucum olacak.
Evim burada olacak.
Buraya kocaman bir sundurma yaparım.
Bunun da etrafı çevrili olur.
İçine de güzel bir odun sobası!
Çocuklarım ziyaretime geldiğinde arabasını park etsin diye park yeri.
Şöyle şık bir şey!
Şık şıkırdım bir ihtiyar hanım olacağım!
Binmek için bir de güzel bir atım!
Komşu ziyaretinde iyi olur, toprak yol için de uygun!
Buradan payımızı alırsak Santa Helena'ya at sırtında giderim.
Sana kahvaltıya gelirim at sırtında!
Tabii!
Sonra arkadaşım...
Ufak ufak başka şeyler de eklerim.
Aklıma gelen her şeyi yaparım.
Ben de sana yardım ederim.
Araziye kavuşmak için sabırsızlanıyorum. Huzur içinde yaşayalım,
başkalarına da yardım edelim. Kendimizi de kölelikten kurtaralım.
Ben burada geceden sabaha kadar bekçilik edemem!
Ben burada ettim, bir şey olmaz.
Merak etme hiç.
Burada gayet rahat olur insan.
Biri merdiveni çıkacak olsa hemen fark ederiz!
Kule sallanır sonuçta, değil mi?
Ama burada yapayalnız kalman tehlikeli olabilir.
Lambamız var, fenerimiz var.
Niye, karanlıkta kalmak daha iyi.
Lamba neye yarayacak, insanların seni görmesine mi?
Davetsiz bir misafir kapana basarsa yakalanır.
Tabii.
Havai fişek atarız, insanlar gelir.
Ne arıyorsun diye sorarız.
Açıklamak zorunda kalır.
Belasını arıyorsa şayet...
Ne aradığını anlatmak zorunda kalır.
Orada durum ne âlemde?
Evet...
Orada mı?
-Şuradaki çitin orası bir de. -Bir şey yok...
Ortalık sakin.
Vardiyamız bitmek üzere.
-Çok şükür. -Bak.
Hiçbir şey yok...
Hiçbir şey yok ama ya biri gizli gizli gelse oradan çıkıp?
Sürüne sürüne biri gelse göremeyiz büyükanne!
Bambu da daha o kadar uzun değil!
Ama büyümeye başladı.
Şu kısım uzadı bile hatta.
Tarlayı temizlememiz gerekecek büyükanne.
Irgatlarla birlikte düzenlemek gerekecek.
Bambuyu da kesmemiz gerekecek.
TOPRAKSIZ
Buraya haklarınızı savunmaya geldiniz, bu yer boş kalamaz.
Böyle durumlarda insanların toprak mücadelesine katılmasını
sağlamaya çalışıyoruz, değil mi?
Ben de kolektifin bir parçasıyım,
ailelerle ilk olarak yapılan şey bu,
her şeyi açıklıyoruz, sorularını yanıtlıyoruz.
Ve insanları bu hayat projesine davet ediyoruz ki
köye dönsünler.
Biz toprak için mücadele eden bir toplumsal hareketiz.
Ancak toplumsal dönüşüm ve haklarımızı da önemsiyoruz.
Yeni bir proje,
ancak o kadar da yeni değil.
Belki benim için yeni
çünkü ben hiç köyde yaşamadım
ancak büyükbabam ve ailem köylüdür.
Ben de köyden gelmeyim.
"Agregado"nun ne olduğunu biliyor musunuz?
Orada hayatımız boyunca çalışırız ama hiçbir şey bize ait değildir.
Yani geçinirsiniz ama hiçbir şey sizin değildir.
-Karın tokluğuna yani. -Aynen öyle.
Topraksız İşçi Hareketi insanlara toprak vermiyor,
bu hareket, insanları toprak mücadelesi için bir araya getiriyor.
Neden bu toprakları seçtik?
Bu toprağın sahipleri seçkinler, o yüzden siyaset arenasına giriyoruz.
O nasıl oluyor?
Toprak sahibi nüfuzlu olduğu için dikkat çekiyor.
Gizli saklı bir operasyon olmuyor.
13 büyük bölgemiz var.
Bunların toprak reformu adına kamulaştırılacağı belirtilmiş.
Cumhurbaşkanının harekete geçmesini bekliyoruz.
Bu toprakların bedelini ödemesi için ona baskı yapacağız yani.
Örneğin o çiftliklerden üçü kamulaştırılsaydı
topraksız bütün ailelerin yerleşimi için yeterli olurdu.
Sırf Goias eyaletinde.
-Harika. -Mücadele edelim.
Başka kim var?
Gerekli belgeler nedir acaba?
Belgeler derken?
Hareket, bir kayıt oluşturuyor.
Toprak Reformu Enstitüsü, insanları yerleştirildiklerinde kaydediyor.
İnsanlar, enstitünün bizimle mücadele ettiğini sanıyorr,
hâlbuki biz onlara kamulaştırma yönünde ve bize toprak
satın almaları için baskı yapıyoruz!
Bizim için...
Şimdilik kayıt yok o zaman?
Kayıt dediğiniz şey, hareketimize katılmak.
Hareketle ilişkim ne olur bilmiyorum.
Varlık göstermek açısından yani.
Çünkü çalışıyorum.
Kocamın parmaklarından sıkıntısı var.
İki çocuğum var.
Ancak onlara yuvada yer bulamadım.
Ben de okuyorum.
O yüzden varlık göstermek adına elimden geleni yapacağım.
Şimdiden bunu size açıkça söylüyorum.
Yani eğer gelemezsem bu istemediğimden değil.
Mücadeleci biriyimdir, taşralıyım.
Toprağı işlemeyi severiz.
Asıl hayalim kendi hayvanımıza sahip olup
ekin ekmek.
Kendi küçük toprağıma sahip olup huzurla çalışmak.
Çok seviyorum, tam benlik bir hayat.
Hayalini kurduğum bir şey.
Demek istediğim, eğer her zaman gelemezsem
çalışmak ve okumak zorunda olduğumdandır.
Ne kadar ileri gittiğimizi bilmek istiyorum.
Herkes bunu bilmek istiyor.
Herkes bir tahminde bulunuyor.
Anapolis'e yakın.
100-110 kilometreden bahsediyoruz, ondan fazlası değil.
Ama 30 da olabilir.
Anapolis'ten yarım saat uzakta o zaman.
Sadece 30 kilometre olabilir!
Ama şimdi detaya girmeyeceğiz.
Çünkü buradaki herkesi tanımıyoruz.
Bütün toplumsal hareketlerde gammazlar vardır.
Stratejilerimizin ne olduğunu öğrenmek için gelirler.
Planlarımızı da tabii.
Amaçları harekete balta vurmaktır.
Bu taraftan!
Bu taraftan kardeşim, bu taraftan!
İşte bu, hadi!
İki sıra!
İki sıra! Yolun bu tarafı boş!
Alan işgal edildi!
Hadi gelin!
DİKKAT - KÖPEK VAR İZİNSİZ GİRİLMEZ
Gelin!
Hadi!
Girin!
Kapatmak için biraz daha branda olacaktı orada.
Annem uyudu mu?
Gün ışığını beklememiz gerekecek.
Şurada nehir var. Su var orada. Çoktan gelip yerleşen gruplar da var...
Bazıları arabalarıyla aşağıya kadar gitti.
Ama biz cesaret edemedik.
Senatör selam söyledi.
Ağaç kesmeye iznimiz yok zaten!
İşaretleyemeyiz bile, anlıyor musun?
Çünkü kötü görünürüz.
Küçük ocağı koymak için o.
Bahsettiğin çadır nerede?
Anne, çadırım...
Oradan buraya, buradan oraya.
Evet, giriş ve çıkış!
Murfak aynı odada olacak, çıkış büyük olan eve bakacak!
Toprak aşkı başka bir şey!
Şu çadırlara baksana!
Saymadığım isim var mı?
Hangi grup?
Fortaleza.
62.
Fortaleza grubu 62 kişi.
Çok güçlü, değil mi?
Sonraki grup nedir?
Vilmar de Castro ve Vadi...
-Burada temsilci var mı? -Evet, buradayım.
Kaç kişi?
"Toprağımız" grubunun bütün üyeleri
oybirliği ile direnmek istiyor
ve çoğunluğun kararı bu yönde olursa
bunu genel merkezde yapmak istiyor.
Genel merkezde bir vandallığa sıcak bakmadıklarını söylediler.
Ancak gerektiğinde ağaç ve köprüleri indirmeye hazırlar.
Aşırı kaçan tedbirler almaya da.
Şehre dönüp eve gitmek istemiyorlar.
Ön-yerleşim hâlinde gidecekler ancak.
51 üyeye ek olarak bir çocuk bana şunu dedi:
"Lu teyze, ben de varım, direnmeye devam etmek istiyorum!"
"Özgür anavatan"!
Grupça düşündük taşındık,
tartıştık...
ve mücadele için kalmaya karar verdik, değil mi?
43 kişiyiz.
Hayır, 43 değil.
44, 45, 46.
Üç kişi daha geldi.
Dokuz yetişkin, iki çocuk.
"Olga Benario"!
23 kişi
ve...
bir sürü fikir atıldı ortaya.
Belki büyükbaş hayvanlarıyla ilgili bir şey yapılabilir,
anız yakılabilir, silolar ve mısır tarlaları da,
hayvanları serbest bırakılabilir,
tüm hareketleri kayıt altına alınabilir,
bizi engellerlerse biz de yolu kapatırız.
Tanrı aşkına, hayır!
Çok vahşi!
Grubumuzun terör eylemi!
Sahiden savaşıyoruz!
"Kazanmak İçin Birleştik"te 38 yetişkin, bir çocuk var,
çitleri açarak,
ağaçları keserek, ana yolları tutarak direnmeye hazır.
39 kişi mi? Kaç demiştin?
39.
Bir çocuk.
"Barış Bayrağı"!
Hükümetten bir cevap bekleyeceğiz, değil mi?
İnsanlar bunu istiyor.
Ya da belki hükümeti buraya getirmek gerekir.
Bir hükümet yetkilisini.
Bence aynı anda farklı yerlerde olmalıyız.
Şöyle bir teklif olmalı mesela.
Biri o tarafa gidecek, diğeri şu tarafa.
Böyle önermişler.
"Duvarları Yıkıyoruz".
Çoğunluk yine genel merkeze gitmeye karar verdi.
Orada direneceksek yani.
-Kaç çocuk var? -Toplam 31 kişi.
Çocuklar?
Birkaç tane.
"Özgürlük Güneşi" grubu.
Benim grupta 20 kişi var.
Hepsi de koşullar ne olursa olsun kalmaya karar verdi.
Çoğunluk yine genel merkeze gidelim dedi.
Oraya gitmek istiyorlar.
"Özgür Anavatan"!
Gelişigüzel yangın çıkartmayacağız, öyle bir şey değil.
Organize olup tartışacağız. Plan yapacağız, anlaşıldı mı?
Böylece ne yaptığımıza dair daha net olacağız.
Bunu şu an yapmak zorunda değiliz.
Kesinleştirmemize gerek yok.
Sonuçta konuşulanları hemen uygulamaya dökmeyeceğiz.
Daha bir sürü şey olacak.
O olacaklara göre
ne yapacağımızı düşünürüz.
Yine de...
Bu tartışma, olacaklara dair
ana hatları belirlememize yarayabilir.
Gücümüz, konuştuklarımızı yapmamıza izin verecek mi?
Grupların önerdiği bütün eylemleri yani.
Bir denge kurmamız lazım...
Kitlelere ihtiyacımız var,
ancak şu anda sayıca çok azlar...
Az insan var.
En iyisi insanlara çağrıda bulunmak.
İnsanları çağırıp onlarla gerçekçi biçimde konuşmak.
Onlara, tek bir gün değil, hep gelmelerini söylemek.
Gelmek istiyorlarsa kalmaları da gerek!
Hafta sonu kampı değil bu.
Kendi toprağımızı ele geçirmek için bir kamp.
TEMER DIŞARI
Biraz su alacağım.
Kocamı sömürürsen gününü görürsün.
Çok çiroz yahu!
Ona 5.000 litrelik su tankı veriyorum!
Artık tadını çıkarabiliriz.
Bitkilerimi bile sulayacağım!
Tarladan yabani otları temizleyen bir adam var.
Yabani ot olmayan kısımları çimle kaplıyor.
Bu nasıl bir iş böyle?
Hiçbir şey ayıklamadan kalanları serpiyor!
Otları en baştan temizlemek zorundayız!
Kendi toprağın olduğunda böyle ot yolacak mısın kardeşim?
Utanmıyor musun?
Çok tembelsen çapanı da al evine git!
-Hayır! -Çalışmam lazım!
İyi iş çıkarmak zorunda!
Her gün için planlanan faaliyetlere rağmen,
daha büyük adımlar atmak zorundayız.
Çünkü tartışmalarımızdan hareketle ancak o şekilde,
burayı gerçek bir yerleşim alanına çevirebiliriz!
Sadece olumlu sonuçları düşünme eğilimimiz olabilir
ama ayaklarımız yere basmalı ve tüm olasılıkları değerlendirmeliyiz!
Çünkü sonraki hamlelerimize dayanarak, belki de hafta sonu gibi,
yine bir tahliye uyarısı alabiliriz...
O senaryoyu da düşünmek zorundayız!
Eylemlerimiz hakkında düşünmeye başlamak için,
ihtarname gelene kadar bekleyemeyiz.
Evet, endişelenmemiz lazım gerçekten.
Bizi, faaliyetlerimizi sabote etmek isteyebilirler.
Ya da kışkırtmaya kalkabilirler.
Belki de fabrika çalışanları bir şey yapar
ya da bizimle tartışırlar.
Bizim serinkanlı olmamız ve her türlü beladan uzak durmamız lazım.
Bunlar zor zamanlar, değil mi?
Yoldaşlarımız arasında yaymamız gereken şeylerden biri de
toprağın verilip verilmediği.
Senaryo, direniştir!
Gücümüz, kalabalığımızda. Nasıl organize olduğumuzda.
Salt tescil, direnişi başarıya ulaştırmaz.
Olay sadece bu toprak parçasını bir yerleşim yerine döndürmek değil.
Hareketimizin son dönemde mustarip olduğu, tüm o şeytanlaştırma sürecini de içeren
bir politik oyun, değil mi?
Bunu aklımızdan çıkarmamalıyız.
Bu toprağı ele geçirmek için bir yıl önce gücümüz olsaydı,
1.000-1.300 kişiyle birlikte...
Demek ki bu işgale ciddi sayıda insan getirmemiz gerekiyor.
Beth'in dediği gibi,
ciddi sayıda insanımız olmazsa, bağlama bağlı olarak,
etrafımızda gördüğümüz toza dönüşebilir her an hâlimiz.
Biri ayakkabılarını çıkarmış.
Burada kimse ayakkabı giymez, herkes parmak arası terlik giyer.
Bu koku ne?
Bilmem.
O yanan küçük böceğin kokusu mu? Kötü koktu.
Işıklar o yüzden kapalı. Lambanın içine düştü.
Lambanın içinde ızgara oldu böcek!
Bana değdi sanırım o böcek, kokusunu hâlâ alıyorum!
Bento'dur, ayaklarını yıkamadı çünkü!
Oraya gidip organize olmanın bir yolunu bulmalıyız.
Çünkü hâlâ mısırın geri kalanını ekmemiz lazım.
Evet...
Bugünlerde bir tatil yok mu?
-Yok mu, Giovana?-Ne?
-Tatil yok mu artık?-Sanırım artık yok.
Tencerelerin üstünü örteyim mi, Ca?
-Böcekler yemeğimize düşebilir.-Çoğu düştü zaten...
Bu kalanları da yarın yeriz...
Brezilya'da herkesin çiftliği kendine ait, biliyor muydunuz?
Duydunuz! Çiftlik, evet!
Benimkisi burada, şehirde, mutfağımın ortasında.
Buzdolabımı açmam yetiyor.
Şu, meyve bahçem...
"Herkes" derken? Kimin kendi çiftliği varmış Allah aşkına?
Herkesin var dedi de.
Herkesin buzdolabındaymış, duydun mu?
Kıyafetlerim bile çiftliğimden geliyor.
Pamuk plantasyonlarından.
Herkesin bir buzdolabı var mı acaba?
Çiftliğimde şeker kamışı plantasyonum bile var!
Adı Brezilya olan bu çiftliği çok seviyorum!
Eğer o çiftlik buzdolabındaysa
demek ki ona herkes sahip değil.
Bir de utanmadan bunu televizyonda söylüyorlar...
Ben bir agro'yum.
Brezilyalı bir agro!
AGRO: Daha güçlü ve sağlıklı bir Brezilya
Bak, Bayer genetiği değiştirilmiş soya fasulyesi üretiyor.
Biz de onları ekiyoruz,
soya fasulyesi büyüyor, sonra sen de zehir sıkmak zorunda kalıyorsun.
Sonra hasta oluyoruz, peki kimin ilacını alıyoruz?
Bayer'in!
İşte o zaman göreceksin
Tanrımızın gücünü
Mihrapta her şeyini bıraktığında
Bugünle birlikte bir haftadır dua ediyoruz.
Bu fedakârlığı
toprağımız için yapıyoruz.
Gece boyunca süre dualarımız,
İsa'nın bize bu zaferi bahşetmesi için.
İncil'in tek gerçek kitap olduğuna inanıyoruz.
Tanrı'ya dua ediyoruz çünkü isteklerimize
ancak imanımız aracılığıyla cevap alırız.
Ulu İsa,
bize gücünü bahşet,
Hamdolsun, Sen de bizimle birlikte çalışıyorsun!
Yargı sistemine hamdolsun, Kutsal Babamız!
Tanrı avukatlardan razı olsun.
Hamdolsun İsa, Hâkimlerinden Tanrı razı olsun...
Onları bu gece ziyaret et, Ulu İsa!
Azametin Kralı, onların kalplerine üfle!
Gizemli Tanrım,
sen yapacağını bilirsin,
onların mütevazi kalpleri aşka dokunsun...
böylece Sevgili Rabbim,
büyük toprak sahiplerinin dışındakiler de ekecek toprağa kavuşsun!
Çabalarımızı görmelerini sağla Ulu İsa...
Karnımızı doyuracak bir avuç topraktır istediğimiz,
Santa Helena şehri aç kalmasın!
Bugün bir kısmını dağıtacağım.
Feminizm olmadan..?
Sosyalizm olmaz!
Köylerimiz üretmezse?
Şehirler aç kalır!
Köylerimiz üretmezse?
Şehirler aç kalır!
Hey, Santa Helena şehri!
Kır işçileri geldi millet!
Sağlıklı hasadımızla buradayız!
İleride işlerimizin bir kısmını görebilirsiniz.
Neye özlem duyduğunuzu bilmek istiyoruz: şeker kamışı mı...
yoksa pestisit olmayan sağlıklı gıda mı?
Gitarımı çalacağım
LEONIR ORBAK İŞGALİ
Ben bir siyah şarkıcıyım
Sofralarımıza sağlıklı gıda getirelim!
İşte size yapmanız gereken bir seçim:
Sofranıza kamış mı koymak istiyorsunuz yoksa yiyecek mi?
Bu bizim rolümüz, bu bizim işimiz.
Leonir Orbak işgal ailelerinin yaptıklarını görebilirsiniz.
Santa Helena fabrikasının hemen orada!
Santa Helena topluluğuna 10 milyar borcu olan fabrika.
Önünüzde iki seçenek var!
Evde çocuklarınıza ne götürüyorsunuz:
Şeker kamışı mı, pestisit kullanılmamış sağlıklı gıda mı?
Bu kararı siz vereceksiniz.
Korkmayın, bu bizim işimiz!
Bu işleri Leonir Orbak işgal aileleri yaptı!
Amacımız şunu göstermek:
Hayattayız...
ve tüm bu düzenbazlığın farkındayız!
Sizden sembolik bir katkı talep ediyoruz.
Burasını hiç pestisit kullanmadan biz ektik.
Leonir Orbak işgalinde.
Bakın! Her şey organik!
Yakında çocuklarımız içme suyuna erişemeyecek!
Karşı çıkıp talep ettiğimiz şey bu.
Fabrikayı kapatmak istemiyoruz, çalışmaya devam etsin,
ama sağlıklı ve herkesi mutlu edecek bir şekilde.
İşte bunu istiyoruz.
Lütfen o broşürü okuyun, süreci detaylı bir şekilde anlatıyor.
Bento, Bento!
Kişniş, biber ve soğan.
Benden sonra tekrar edin:
Burada haydut yok!
Orada çalışan aileler var!
Orada bir düşü olan aileler var,
bir şey başarma arzusu güden insanlar,
çocuklarını düzgün yetiştirmek isteyen
ve sağlıklı gıda isteyen aileler!
ŞEHRİMİZİN MİRASI FABRİKAYI KORUYALIM
Kararı siz vereceksiniz!
Çeltikler boy verdiğinde ve fasulye çiçeklendiğinde...
Mısırlar büyümüş, kalpler sevgi dolu.
Anapolis Federal Mahkemesi...
Ee...
fabrikanın sahip olduğu hacizli mallar konusundaki kararını
Brezilya Devleti lehine vermiştir.
Ancak,
Santa Helena fabrikası, karara itiraz etmiştir.
Karar üst mahkemelere intikal ettiğinde,
bilhassa Yüksek Adalet Divanı,
kararı iptal etmiştir.
Dayandığı argüman şudur:
yeniden yapılanmadan geçen bir şirketin mallarının temlikine yönelik eylemler
iflas mahkemesinin, münhasır yargı hakkına tâbidir.
Ambargolar soruşturulmalı ve yargılanmalıdır.
Ancak bu gerçeğe rağmen,
hükme bağlanan kararın geçerliliğini saptamalıyız.
Bugün,
belirlenen bir bölgede 600'den fazla aile kamp kurmuş durumda,
15 dönümlük bir alan.
Bu aileler
gıda, sebze üretmekte.
Bu kamp alanında aileler çalışmalar yürütüyorlar,
okula gidiyorlar,
Santa Helena toplumuna katılıyorlar.
Bu durum özelinde istediğimiz şey,
bu arazi yargı konusu olursa
sonrasında toprak reformu amacıyla,
bu bir emsal dava olabilir.
Peki neden?
Çünkü Santa Helena şu anda hiç gıda üretmiyor.
Sadece şeker kamışı üretiyor!
Üstelik tarım ilaçlarıyla.
Ancak hastalığa sebep oluyorlar!
Ve üçkâğıda!
Santa Helena fabrikası en büyük on borçlu arasında.
Bu bir grup. Naoum Grubu. Aileler.
Brezilya hükümetine en çok borçlananlardan!
Olayın toplumsal tarafını anlamamız gerekirken,
Federal Hükümet, mülkün toprak reformuna verileceğini söyledi.
Bu da Santa Helena bölgesindeki işçilerin beklentisini yükseltti.
O 20 arazi toprak reformuna gidecek olursa
bütün işçilerin bölgede toprak reformu
ve bu amaçla toprakların yeniden dağıtımını
beklemesi gayet meşrudur.
Topraksızlar'ın savunmasını yapmak için bilirkişi olarak atanan
Kırsal Topraklar Heyeti'ne saygı duyuyorum.
Çünkü bu mülklerin toprak reformu olarak
değerlendirilebileceği ihtimalini öngörüyorlar.
Ne var ki beklemek zorundayız.
Bu türde bir toplumsal meseleyi özenle ele alıyoruz,
bizler gibi tüm yargı sistemi de öyle.
Ancak Santa Helena fabrikasındaki
huzur ve düzeni devam ettirmenin önemini unutmamalıyız,
ki dava takibi düzgün işlesin.
Borçluyu savunmuyorum,
hem de hiç.
Ambargo uygulaması çıkarsa,
icra hukuku diyor ki ambargolardan önce
bir hüküm veremeyiz.
Ayrıca borcun sona ermesi iddiasına
ve hesaplandıktan sonra borcun taksitlendirilmesi ihtimaline istinaden,
duruşma hâkimiyle ihtilafa düşebileceğimi sanmıyorum,
Kendisi şirketin reorganizasyonu için dava açacak.
An itibariyle ve görebildiğim kadarıyla,
hepimiz toprağa erişim isteyen insanların tarafındaydık.
Bu insanlar üretmek
ve bölgeyi kalkındırmak istiyor.
Ancak bu toplumsal farkındalık,
bizi ihtiyacı olanlara yardım etmeye iten şey,
hukuka tâbi olmalı.
Sayın Hâkim de davayı ele alırken aynı mekanizmayı kullanıyor.
Sayın Hâkimin de belirttiği gibi,
şirketin iflasına dair bir hüküm olmamasına rağmen,
bu karar federal hukukta bile geçerli olamaz.
Ancak Sayon Hâkim'in işaret ettiği gibi,
ambargoların bitirilmesi yönünde bir karara ihtiyaç var.
Müsadere kararı olmasa bile,
borcun gerçekten olup olmadığını bilmenin bir yolu yok!
En azından teknik olarak.
O yüzden bu iki sebebi eklediğimizde,
gözden geçirdiklerimizi diyorum,
orada bir toprak reformu görmediğimizi
söylemenin benim için acı olduğunu itiraf ediyorum.
Hukuka ve mahkeme kararına tâbiyiz,
Topraksız Hareketi'ne, orada yerleşmiş insanlara
toprak verebilecek bir karara imza atabilseydik
her şey başka olurdu, yeniden taksimat yapıyor olurduk
yönünde bir düşünceye de kapılmamalıyız.
"Kamp kurmuş" demeliyiz hatta, "yerleşmiş" değil.
Ancak bu sebeplerden,
Sayın Hâkim'den farklı bir oy kullanamayacağım.
Dr. Mauricio da bu şekilde teyit etti.
Oyum bu yöndedir, Sayın Hâkim.
Dava sona ermiştir. Herkese teşekkürler.
Şimdi gündemimize devam edelim.
Başka var mı?
112 numara.
Bu yıllardır devam eden bir mesele...
Bir anlamda bekleniyordu. Sonucu daha sonra değerlendireceğiz.
Çok büyük şeyler başarmayı beklemiyoruz.
Hukuk sistemindeki toprak reformu düzenlemesiyle ilgili yani.
Hem yasama hem yürütme açısından çok zor.
O alanları fethedip oralarda da başarı kazanma mecburiyeti,
tümden başka bir mücadele.
Kullandıkları hukuki terimleri analiz etmek kolay değil.
Söylediklerini sindirmek çok zor.
Öncelikle günlük dil kullanmıyorlar.
Biz orada oturup dinlerken olaydan tamamen kopuğuz...
Hâkimin önünde olmaktan ötürü de kötü hissediyoruz kendimizi.
Havada büyük büyük laflar uçuşuyor falan.
Daha sonrasında halkımızın anlayabileceği bir dile tercüme etmek için
stratejilere ihtiyacımız oluyor.
Uzun zaman alsa bile bazı şeyleri açıklamak durumundayız.
Yaşlı insanların anlaması daha güç olabiliyor,
onlara uzun uzun anlatmak lazım.
Mesela o ufak tefek yaşlı kadın, bizim konuşmamız gerekenler onlar!
Çoktan anlamış olanlarla konuşmaya gerek yok zaten.
Havalı hukuki tabirler kullanabiliyorlar diye,
buna siyasetçiler ve dinî liderler de dâhil,
avantajlı duruma geçiyorlar,
oysa biz burada tam tersini, halkımızın kurtuluşunu önemsiyoruz.
Tüm zorluklara rağmen, karşı tarafa mesajı geçirebilecekler
koordinatörlerdir.
Örneğin, Eremilton tabandakilerle nasıl konuşacağını biliyor,
konuşmalı da zaten.
Ama ben burada yaşamıyorum! Elbette konuşabilirim
ama ben gittikten sonra şüpheler gitmeyecek.
Kim onların şüphelerine her gün açıklık getirecek?
Ben konuşurken hâkimi inceledim.
Vergi usulsüzlüğü yapan bir fabrikayı
savunmadığını söyledi,
altını çizerek hem de, açık açık.
Fabrikanın on yıldır iflas sürecinde olduğunu da söyledi,
bunun için ilk defa bir kurul toplanacakmış.
Bir adım sonrasını kimse bilmiyor yani.
Bu daha önce olmadıysa sonrasında ne olacağını da bilemeyiz.
Temyiz talebimiz olduğu için de davaya hâkimlik yapamayacağını söyledi.
Bu da açıklayamayacağımız bir şey.
Bu temyiz talebi nedir?
Tutuklanan arkadaşlarımızla bir ilgisi var mı?
Tam olarak ne anlama geliyor?
Bu ancak hukuk alanından insanların açıklayabileceği bir şey.
Ama bu zamana kadar ne bizim ne de onların davasını ele aldı,
bir açıdan dengelendi yani.
Şunu açıkça anlıyoruz ki süreç henüz bitmedi.
Arkadaşımızın dediği gibi, gitmeyeceğiz.
Maç hâlâ devam ediyor.
Dava hâlâ devam ediyor, el ele tutuşalım...
İnsanların düşlerinin yok olmasına izin veremeyiz.
Bence bir sorun yok, yarın savaşmaya devam edeceğiz.
Bu bizim mücadelemiz!
Ben kararlıyım! Buradan ancak kendi toprağıma geçerim geçersem.
Tanrı'nın izniyle, evet!
Savaşın! Halkın toprak reformunu yapmak için!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Toprak reformu için!
İsyan zaruri!
Toprak reformu için!
İsyan zaruri!
Toprak reformu için!
İsyan zaruri!
Şartlar zorlaşsa da!
Toprak bizimdir!
Şartlar zorlaşsa da!
Toprak bizimdir!
Şartlar zorlaşsa da!
Toprak bizimdir!
Günaydın arkadaşlar. Bugün sesim pek iyi durumda değil,
ancak size oradan getirdiğimiz haberleri geçmek istiyorum.
Bize katkı sağlamak için ziyaretimize gelen yoldaşları selamlayalım.
Buraya geldiğiniz için teşekkürler.
Ayrıca buraya gelen diğer akrabalar,
bir sürü aile üyesi görüyorum,
sizler de hoş geldiniz.
Sanırım koordinatörün
durum değerlendirmesiyle başlayacağız.
Hukuki mevzular... Bazı sorularımıza cevaplar alacağız.
Ne kadar var orada, 250 gram mı?
Aşağı yukarı.
Hepsini kesmen lazım.
Bu, uzun ve ince yapraklar için iyi.
Çimenler için iyi,
otlaklar için iyi...
Bu tariflerden her biri belli türde bir yaprak için o zaman?
Evet. Yuvarlar yapraklara iyi gelmez.
Sonra bir litre bu çözeltiye karşılık on litre su kullanıyorsunuz.
Sonra spreyle sıkacaksınız.
-Otlak için harika! -80 litre için yeterli olur bu yani!
Hayır... Ah, evet.
-8 litreye 80 litre su! -Evet.
Çimi ekmeden önce atarsınız tarlaya.
-Sadece lahana mı? -Sadece lahana.
Sadece lahana ve su.
Nem çekici.
Tamam o zaman.
Organik nem çekici...
-Roundup herbisite benziyor. -Lahanalı nem alıcı!
Şunu not alalım...
Bence kapatabiliriz bile.
Kapak buralarda mı?
Karıştırmak için sopa lazım mı?
Hepiniz buradasınız,
hepimiz yani...
-İki günde bir mi karıştırılacak? -Çok dikkatli olmamız lazım,
kimse kapağını açmasın ya da kaldırıp atmasın.
Bir parça kâğıdın üstüne yazsana, P.C.!
"Açmayın!" yaz.
Ya da "İki günde bir açın" yaz.
Bir bakayım...
İki günde bir, değil mi büyükanne?
Lahana nem alıcısı...
Organik.
"Lahana" yazmana gerek yok, "organik" desen yeter.
Bunu bilenler bizleriz.
21'inde hazır olacak.
Bugün günlerden ne, 1'i mi?
21'inde tamam olur.
Tütün tohumları da ektim.
Dantelci kadın...
Dantel öğretsene bana, Ben de sana iş öğreteyim
Kuzeydoğulu kadın, Yıkasana şu çamaşırları
Dantelci kadın...
Toprağımı aldığım gün, bir sürü su hortumum olacak!
Damla sulama sistemim olacak!
Burası avlunun girişi, burada büyük bir set var.
Burada ve burada da var.
Buralarda da set olacak, burada da büyük bir kapı var.
-Orada kaç kapı var? -Sadece bir tane.
Ağır kamyonlar buradan geçiyor, küçük arabalar bariyerden geçiyor.
El arabaları da buradan geçiyor.
-P.C.? -Evet?
Burada bir kapı var, değil mi?
Bir tek burada var.
Buradaki kamyonlar için mi?
Evet, burası kamyonlar için.
Bu eylemin etkili olması için fabrikayı durdurmalıyız.
Durdurmazsak basın gelmez.
Tam burası.
Engellemeye karşı da hazırlıklı olmalıyız.
Naoum Grubu dışarı!
SANTA HELENA FABRİKASI
Temer dışarı!
Yürü, yürü, yürü!
Naoum Grubu dışarı!
Temer dışarı!
Kamyonlar girip çıkmayacak, insanlar dışarı çıkmakta serbest ama.
Biz savaşmaktan korkmayan halkız!
Karıncalarla baş edemeyecekseniz
yuvalarına çomak sokmayacaksınız!
Karıncalarla baş edemeyecekseniz
yuvalarına çomak sokmayacaksınız!
Ayağınızı denk alın!
Karıncalarla baş edemeyecekseniz
yuvalarına çomak sokmayacaksınız!
Karıncalarla baş edemeyecekseniz
yuvalarına çomak sokmayacaksınız!
Fabrika bizimdir!
Toprak reformu istiyoruz!
Korkacak hiçbir şey yok.
Öldürme emrini verenlerin de sonu ölüm olabilir!
Sapın aldığı riskle baltanın aldığı risk aynıdır.
Korkacak hiçbir şey yok.
Öldürme emrini verenlerin de sonu ölüm olabilir!
Sapın aldığı riskle baltanın aldığı risk aynıdır.
Korkacak hiçbir şey yok.
Öldürme emrini verenlerin de sonu ölüm olabilir!
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
İlk hedefimiz işgaldir.
İşleyecek verimsiz topraklar tek istediğimiz!
İlk hedefimiz işgaldir.
İşleyecek verimsiz topraklar tek istediğimiz!
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
İkinci hedefimiz direnmektir.
Mücadele edip hayatta kalmak için örgütlenmektir.
İkinci hedefimiz direnmektir.
Mücadele edip hayatta kalmak için örgütlenmektir.
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
Toprak reformu ancak
köylülerle işçiler birleşirse olur!
Merhaba baba.
Selam.
Nasılsın?
İyiyim.
Annem nerede?
İçeride. Seslen hadi.
-Çok soğuk. -Ceket ister misin?
-Kahve ister misin? -Azıcık ver hadi.
Buraya ilk gelişin, değil mi?
Evet, ben geldiğimde baraka şuradaydı.
Bunu daha görmemiştim.
Bir süre önce kızlarla yemek yiyordum.
Neyse işte yiyorum, kızlar dedi ki,
"Bak, baban!"
"Ne, nerede?" dedim.
"Orada, televizyonda!" dediler. Yok artık oldum!
Fabrikada o işleri yapıyordu. Vay canına be, dedim!
-Gördün mü? -Gördüm tabii!
Ben hâlâ görmedim.
Kaydı görmedim.
-İyi miydi bari? -İyiydi, evet.
Kalabalık, değil mi?
Geçenlerde fabrikadan insanlar
temsilciye izin verdi, bizi davet ettiler.
Fabrikada mı?
Fabrikanın içinde!
Koordinatörler, "Hayır, ailelerimizi riske atamayız." dedi.
Sabotajdan tut, ne yapabileceklerini Tanrı bilir artık.
Sonra bize sataşmak için bir şeyler planladıklarını öğrendik.
Bugünlerde tahliyeden falan konuşulduğunu duyuyorum.
Ne düşünüyorsun peki?
Burada her şey yolunda.
Bu konuda çok kaygılı değiliz açıkçası.
Bir tahliye emri gelirse direneceğiz.
Ama davada bir sürü şey olacak, Goiania'da bir ambargo var...
Anapolis, Rio Verde, Jatai, Catalao'da da ambargolar olabilir.
Dava buraya geri gelirse
yerel hâkim bir başka emri daha kabul etmek zorunda kalacak.
Sonra avukatlarımız konuyu Yüksek Mahkeme'ye taşıyacak.
Tek bildiğim önümüzdeki yıllarda çokça savaşmak durumunda kalacağımız.
-Ne haber kız! -Selam!
-Nasılsın? -İyiyim.
Özledim seni. Demek bizi görmeye geldin!
Ne yapabilirim?
Toplantı vaktimiz geldi sanırım.
Çarşamba ve perşembeleri değil miydi?
Çarşamba ve cumartesileri.
Güzel.
Harika.
Toplantılarda nelerden konuşuyorsunuz?
Eskisi gibi diyebilirim. Ama çok da değişti artık, William.
Eskiden her şeyden bahsederdik. Mesela disiplinden...
Evet, disiplin, din, eğitim...
gıda, koordinasyon, sağlık...
Çok komik ya!
Her şeyi biliyorsun, sen de gelip burada yaşamalısın!
Ben uzun yıllar burada yaşadım.
Aktivistlere ihtiyacımız var!
Her şeyi biliyorsun.
Hatırlıyor, ben her şeyi unuttuğunu sanıyordum!
Elbette hatırlıyorum, neden hatırlamayayım?
Gençlerin koordinatörü olabilirsin!
Gençlik bölümüne eklenecek bölümün adı neydi?
LB... LG...
LGBT.
Evet, doğru.
Diğer çocuk ondan gençlik birimine ve LGBT grubuna girmesini istemişti.
Evet, Julio. Ama o istemedi.
Julio, eskiden burada kalan çocuk.
Ona çok uyardı hâlbuki!
Eğitim için bir yere gitmek... Hatta belki yurt dışına...
Benim için zor olur baba.
Para vermek zorunda değilsin ki.
Hükümet, hatta belki hareket bile karşılayabilir.
İşimden ötürü zor. Karışık mevzu.
"İşim"...
İstersen sana sözleşmeli falan bir iş bulabilirim!
Sözleşmeli çalışabileceğimi sanmıyorum.
Neden sen çalışmıyorsun?
Sözleşmeli çalışmak için biraz boş zaman ayır!
Ben zaten çalışıyorum, burada çok talep var.
Kendi işimin patronuyum arkadaşım! Kendim için çalışıyorum!
Onu arayıp sorayım,
Kampa gelmiyor musun? O zaman yapacak iyi bir iş bul!
Her pazartesi çalışıyorum.
Ama sonra çalışma günlerimi değiştirdiler,
cumartesi çalışmamı istediler.
Ben de, "Cumartesi gelemem." dedim kıza.
"Neden?" dedi, "Çalışıyor musun?"
"Hayır, Topraksızlar'a gidiyorum." dedim.
"Topraksızlar üyesi misin!"
"Orada birkaç arkadaşım var, orayı çok seviyorum!"
-O ne dedi?-"Sahiden mi?"
"Çok seviyorum," dedim. "Aynı fincandan kahve içiyoruz."
"Aynı tabaktan yiyip sigaramızı paylaşıyoruz."
"O yüzden cumartesileri işe gitmek istemiyorum, kampa gitmek istiyorum."
Elmayla armudu karıştırmanın âlemi yok. İşi karıştırmak...
Hem sonra çok büyük bir önyargı var.
Toplum bizi görmezden geliyor.
Evet, sahiden öyle.
Ben Sorlane'de gördüm bunu. Katıldığımı öğrendiğinde verdiği tepki...
Ben ona çok sevinçli bir şekilde şey demiştim:
"Sorlane, ben Topraksızlar'a katılıyorum."
O zamanlar manikürde çalışıyorum, buraya gelmek için bıraktığım iş.
"Bu ne demek şimdi, Aline?" oldu. Ben de, "Topraksızlar'ın parçasıyım artık,"
"Kayıt oldum, bende onlardan biriyim. Orada kalacağım."
Yüzüme dik dik bakıp şöyle dedi,
"Tanrı esirgesin, o insanları hiç sevmiyorum!
Arkadaşlığımız şu an bitmiştir!"
Ben, "Nasıl yani, Sorlane, ciddi misin?" dedim.
"Arkadaşlığımız bitmeyecek, çünkü seni tanıyorum
ama Topraksızlar'dan nefret ediyorum." dedi. "Peki" dedim.
Ama o günden sonra hiç konuşmadık, iletişime geçmedim bir daha.
"Toprağın var mı?" diye sorabilirdin.
Evet.
"Yok mu? O zaman sen de topraksızsın! Kimliğin bu."
Hiç de utanmamış bunu demeye.
Küp gibi!
Dikkatli ol.
İşte oldu.
TEHLİKELİ BÖLGE
Dilma, kendi çadırımı hep kendim kuruyorum! Kuruyorum, sonra baştan kuruyorum.
Maketini yaptığımız kuleden kalanlar değil mi bunlar?
-Maketini yapmıştınız, değil mi? -Evet.
Asıl!
Deliğe giriyor.
Dikkatli olun.
Düştü mü?
-Eyvah! -Dur!
Tam suratıma geldi!
Tutun!
Çevirin.
Çelik yığını gibi duruyordu, konserve kutusu gibi...
Micael'in hemen dibinden geçti, zıplayıp çığlık attı o da.
Ben de gülmeye başladım, "Boş ver Micael, bırak, içeri gir." dedim.
Ah, canım benim!
Şaka değil, dibinden geçti, bir tarafına bir şey olabilirdi.
Güzeldi ama, değil mi? Yağmur.
Hayır ya, çok korktum!
Önce sadece rüzgâr vardı ama sonra birden yağmur bastırdı!
Bir sürü sapı kökledi attı...
Benim bölgede yarısı yerdeydi.
A tree fell right on my area.
Çaıdırım da ikiye bölündü.
Kulenin ayakta olmadığını ancak ertesi gün fark ettim.
Girişte, "Kule nerede yahu?" oldum.
Yoldaşlardan biri, "Düştüğünü görmedin mi?" dedi.
"Hayır, ayakta olmadığını fark ettim." dedim ben de.
Fark etmemiştim çünkü.
Sonra bu tarafa bisikletimle geldim.
O gün temsilcinin kız kardeşine gitmiştim.
O zaman yerde görünce, "Çok garip," dedim.
Çadırım da yerle yeksan olmuştu.
Çadırımın önündeki ağaçlara baktım,
bazısı rüzgârda böyle bükülmüştü!
Çadırım devrilecek diye çok korktum.
Acayip bir rüzgârdı...
Bazı insanların brandası uçtu, bayraklar gitti,
bazı çadırlar uçtu böyle!
Benimki de.
Dedim herhâlde ben de çadırla birlikte uçacağım ama uçmadım!
-Ama bir sürü şeyi götürdü! -Öyle.
Çok hasar verdi.
Her şeyi kopardı attı.
Hepsi hayatın bir parçası.
Orada ne yapmayı planlıyorsun, Bento?
İşaretliyorum, sonra ineceğim, sen de keseceksin.
Bence iyi olacak...
Evet...
Neyse, burada yakında işimiz kalmayacak.
Bu sürekli yiyor!
Dişlerini bambuyla biliyor!
-Çok seviyor, değil mi? -Çok.
Ne diyordum büyükanne,
fabrikadan çıktım, cadde boyunca yürüyorum.
Bir grup insan gördüm.
"Ne oldu yahu, biri mi öldü?" dedim.
Sonra birkaç yoldaş görünce onlara sordum:
"Ne oldu? Birisi mi öldü"
Onlar da, "Topraksızlar hareketi, ne olacak!" dediler.
Ben de, "O ne ola ki?" dedim.
Tam seçimleri Lula'nın kazandığı zamanlar.
Neyse, bu arkadaşlar açıkladı, bir parça toprak için
savaşmak isteyen insanları kayıt ediyorlarmış.
Belli bir alanı işgal etmek için insanları kaydediyorlarmış.
"İlgilenmez misin?" diye sordular. "Olur, peki." dedim ben de.
Sonra gittim,
koordinatörler insanları örgütlemekle, kaydetmekle uğraşıyordu.
Ben de kayıt oldum. Toplantıların zamanlarını söylediler.
Üç toplantı oldu.
680 aileyle örgütlenme çalışması yürütüyorlardı.
Clara'ya dönüp dedim ki, "Ben Topraksız İşçiler'e katılıyorum!"
"Deli misin, Topraksızlar'a katılmak mı?"
Fabrikadaki işimi bırakmıştım,
"Önümüzdeki yıl ne olacak peki?" dedi.
Önümüzdeki yıl Topraksızlar'la olacağız.
Bir parça toprak alacağız. Onun da kafasına yattı.
Bunun çabuk olacağına dair bir yanılsama içindeyiz!
Sonra 23 Şubat 2003'te...
Evet, öyleydi.
Orayı işgal etmeye gittik.
Clara'ya veda edip ayrıldım. Neresi olduğunu bile bilmiyordum!
Yol, araba doluydu; asfalt yolun dibinde duruyorlardı.
Havai fişekler pat pat patlıyordu!
Herkes arabasında, peş peşe Rio Verde'ye gidiyor, biz de gittik...
Kendi kendime, "Nerede acaba bu yer?" diyorum.
İçki vardı biraz, içtik.
Sonra yolculuğu tamamladık. Yolda durduk,
otoyolda öylece durduk,
bazı insanlar çiftliğe girmişti bile.
Çimler bu boya gelmişti!
Sonra adamın biri kamyonla gelip eze eze geçti.
O otlardan oluşan duvarı görmeniz lazımdı!
Çok fazla kamyon vardı.
"Burası orman gibi olmuş! Altından kalkabilecek miyiz ki?" dedim.
"Tabii ki kalkacağız!" dedi.
Sonra organize olmaya başladık, çapalarımız falan yanımızdaydı.
Kimisi uyumaya gitti, bazıları çadır kurmaya girişti,
hepsini karanlıkta yapıyoruz, fener falan yok.
Sonra büyük bir ateş yaktık, gece de çalışmaya devam ettik.
Çekiç seslerinden başka bir şey işitilmiyordu.
Ben bu işgal işinde yeniyim ama çok şeyler yaşadım...
Çok.
Ema çiftliğinden ayrılınca, 48 saatten sonra,
geri dönmemiz söylendi: "Eşyalarınızı toplayın!"
Gelince de...
O gün P.C...
Herhâlde dayanamayacağım dedim...
-Bizi darma duman ediyor, değil mi? -Hayır! Bizi mi?
Yani benim içime ne girdi bilmiyorum, çılgın bir dürtü olsa gerek!
Oğlan sesi olabildiğince açtı.
Çok insan vardı, çünkü Ema'da
3.000 kişi falan vardı zaten,
700'ü orada yaşıyordu.
Evet, epey insan...
Sesi sonuna kadar açtı,
ben de içiyordum. O zamanlar kafayı güzel çekerdim.
"Josias," dedim. "Polis farı değil mi o?"
"Evet, öyle." dedi.
Islık çaldı.
O çalıların için hiç o kadar çok adamın çıktığını görmemiştim,
maymun sürüsü gibiydiler!
Sonra polis geldi.
Tek araba mı?
Tek mi?
Hiçbir zaman tek araba gelmezler!
Jose Reginaldo, Jose Wellington,
Lucas Leonardo, Manoel Santana,
Marcela Alves, Marcio Gomes,
Maria Aparecida, Maria Helena,
Thiago Caetano, Wanderlei Barbosa.
Atladığım oldu mu?
Maceramızın parolası artık şudur:
"Sahtekârlar, bize toprağımızı geri verin!"
Gittiğimiz yerde bizim gibi başka insanlar var.
Bölgenin farklı yerlerinden gelen.
Bunun yapıcı bir an olması önemli.
Deneyimlerimizi paylaşmalıyız ki
diğer gruplar nasıl faaliyet gösteriyor öğrenelim.
Nasıl organize oluyorlar,
kamplar ve toprak mücadelesi ne âlemde...
Birbirimizden ayrılmayacağız. Olabildiğince iletişimde kalacağız.
Ama hep birlikte olmalı,
bilgi güvenliği denen şeye de özen göstermeliyiz.
Telefonlarımız susmuyor, sürekli başkalarıyla konuşuyoruz
"Bakın, buradayız." tarzı selfie'ler atmayacağız mesela.
Çünkü yol haritamız çizildi,
bu gönderi ve imajları paylaşmakla sorumlu bir ekibimiz var.
Böylece onları olabildiğince yaymaya çalışacağız.
Şu andan itibaren telefonlarımızı bırakıyoruz.
Üzerinde telefon olanlarla iletişimde kalacağız.
Bizi toplanma yerleriyle, varışla ilgili bilgilendirecekler.
Yarın yine militanlarımızı koruyacağız.
Düşmanca bir ortam var çünkü.
Son darbeyle de biliyoruz ki karşımızdakiler kötü niyetli
ve aşırı muhafazakâr insanlar.
Hem birey hem de grup olarak güvenliğimizi
ve bizden yayılacak bilgiyi korumalıyız.
O yüzden bilmediğimiz, görmediğimiz şeyler hakkında konuşmayalım
ve birbirimizden ayrılmayalım.
Bu kadar.
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Bir daha!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Yavaş...
Altına girin!
Buradan geçebilirsiniz.
Yavaş, insanlar altından geçiyor.
Mato Grosso'daki tarım ticaretini durdurmayı başaracağız.
Çok küçük olsa da.
Bütün hububat buradan geçiyor, petrol de.
Öyle mi? O hâlde buradan...
Petrol ve hububat, değil mi?
Güzel bir mesaj olur.
İktidardaki sahtekârlara mesaj olsun bu!
Burada kampçılık oynamıyoruz! İnsanlar çalışmak için iş istiyor!
Ve o arsız adam bunca toprağa tek başına kurulmuş!
Üstelik vergi falan da ödemiyorlar!
Biz de burada, hakkımız için savaşıyoruz.
DEMİRYOLU GEÇİDİ DURUN, BAKIN VE DİNLEYİN
ENDÜSTRİYEL TARIM SOYKIRIMDIR
Topraksızlar!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Özgür anavatan!
Kazanacağız!
Direniş elzemdir!
Toprak reformunun tek yolu!
Direniş elzemdir!
Toprak reformunun tek yolu!
Che'yi öldürdüler ama mirasını öldüremediler!
Topraksızlar Hareketi her dakika büyüyor!
Topraksızlar!
Toprak reformu ne zaman?
Hemen şimdi!
Mücadele!
Toprak reformunu gerçekleştirin!
Mücadele!
Toprak reformunu gerçekleştirin!
Pardon, konuşabilir miyiz?
Ne zaman geldiniz? Bu mülkün istilası nasıl oldu?
Bu bir istila değil, toprak işgali.
Bugün buraya 15.30'da geldik.
Kaç aile geldi peki?
500 kadar.
-500 aile? -Evet.
Bu aileler ne talep ediyor?
İşgalin amacı
ülkemizde olan biten her şeyi kınamak.
-İçeri girebilir miyiz? -Hayır.
-Giremez miyiz? -Giremezsiniz.
Sadece bu noktaya kadar mı?
Kendi güvenliğimiz için.
Biraz daha iyi görüntü almak için de mi olmaz?
Belki öğleden sonra olabilir, yarın yani ama bugün olmaz.
Burada ne kadar kalmaya niyetlisiniz?
Onlarla ne kadar diyalog kurabileceğimize bağlı.
İşte bu insanların dile getirdikleri kaygılarını dinlediniz.
Harekete göre burada yaklaşık 500 kişi var.
Tarım Bakanı Blairo Maggi'ye ait
bu araziyi işgal etmiş durumdalar.
Ülkemizin mevcut durumuna dair eleştirel fikirleri var.
Bunu da eylemleriyle ifade ediyorlar.
Şimdi ailelere kulak verelim.
Bu mücadele gerçek!
Bu, ulusal hareketin bir parçası, değil mi?
Evet, ulusal Topraksız İşçiler Hareketi ve La Via Campesina'nın bir parçası.
Kırsal Üreticiler Günü olduğu için buradasınız bugün, değil mi?
Evet, Kırsal Üreticiler Günü, biz de burayı işgal etmeye karar verdik.
Amaç tarım konusuna genel bir perspektiften bakmak.
Çoğumuz içinde bulunduğumuz durumu kınıyoruz, değil mi?
Ülkemizde olup biten yasal reformlar,
taktıkları çelmeler ve bizim işçilerimizin çekmek durumunda kaldığı şeyler...
Biz Tarım Bakanı olarak Blairo Maggi'yi seçtik.
Aynı zamanda senatör.
Burada büyük arazileri var.
Kendisi ayrıca en büyük soya fasulyesi üreticilerinden.
Kırsal, gözümüzün önünde mahvediliyor.
Zehirleniyor, kimyasala boğuluyor.
Mato Grosso'daki eşitlik talebi aynı zamanda toprak reformu talebidir.
Çünkü toprak, bir güç kaynağıdır.
Biz tarım konusuna böyle bakıyoruz.
Zaten bu yüzden bu insanlar Topraksızlar Hareketi'ne inanıyor
ve toprak reformu için savaşıyor.
Burası, Topraksızlar Hareketi üyelerinin
kapattığı demiryoluna çıkan nokta.
Olay bu sabah Rodonopolis'te gerçekleşti.
Girişe yaklaşmaya çalıştığımda,
hareketin mensupları tarafından uyarıldım, hatta tehdit edildim.
Ellerinde tahta sopalar vardı.
Şuradaki kadının elinde baston benzeri bir şey var.
Çiftliğin girişine bir anlamda gözcülük ediyor.
Şirketim, yasalara göre, yeniden sahip olma durumunu soruyor.
Gelişigüzel hiçbir şey yapmayacağım.
Ama bu bir utançtır, sahiden.
Sabah, bu işgalcilerin geldiğine dair bir bilgi aldık.
Hemen gelip düzeni korumak
ve şiddetten kaçınmak adına liderlerle konuştuk.
Umarım, istediklerini aldıklarında,
ki medyanın dikkatini çekmek istediklerini söylüyorlar,
giderler ve fabrikada çalışan aileleri ve mülkü
rahat bırakırlar.
Brezilya, toprağa erişim sıralamasında en eşitsiz beşinci ülke.
Kırsal yerleşimin sadece %1'i ekilebilir arazinin %45'inde yoğunlaşmıştır.
Çoğu endüstriyel tarım tarafından işgal edilmiş
birçok bölge atıl durumda.
Brezilya'daki gıda üretiminin %70'inden fazlasından sorumlu olsa da,
aile çiftlikleri bölgenin çok küçük bir kısmını kaplıyor.
1984'teki kuruluşundan itibaren,
Latin Amerika'nın en popüler hareketlerinden olan Topraksızlar Hareketi
350 bini aşkın ailenin yerleşimine katkı sağladı.
Film tamamlandığında, Santa Helena dosyasında bir aşama kaydedilmemişti.
Aralık 2018'de, Leonir Orbak işgalinden iki üye,
komplo suçlamasıyla 7 ve 14 yıllık hapis cezalarına çarptırıldı.
İşgal, direniyor.
2018'de başkan seçilen eski asker Jair Bolsonaro
topraksızlarla savaşmaları için büyük toprak sahiplerinin
silaha erişimini kolaylaştıracağına dair söz verdi.
Kurultayda "et" ve "mermi" gruplarının desteğini alan Bolsonaro, aktivizmi bitirip
toprak ve barınma eylemlerini terörizm olarak tanımlayacağına söz verdi.
Başkan olarak aldığı ilk önlemlerde,
Toprak Reformu Enstitüsü'nü (INCRA), büyük toprak sahipleri lobisinin
yönettiği Tarım Bakanlığı'na devretti
ve silah alımını kolaylaştıracak bir kararname yayınladı.
Kırsal Topraklar Komisyonu 1985'ten beri, toprakla bağlantılı çatışmalarda
2.000'den fazla ölüm kayda geçirdi.
Bugün 120.000'i aşkın aile Topraksız yerleşimlerinde yaşıyor.
Bu film onlara adanmıştır.