Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΤΟ NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
...απορρίπτουμε, όμως, το ενδεχόμενο καταρρακτώδους βροχής.
Με μετεωρολογικούς όρους,
πρόκειται για μια ηλεκτρική καταιγίδα
που θα επεκταθεί στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου.
Η τρομερή ατμοσφαιρική αστάθεια
έχει σχηματίσει υπερκυψελίδες σε διαρκή περιστροφή.
Το Εθνικό Μετεωρολογικό Ινστιτούτο
προβλέπει ότι αυτές οι υπερκυψελίδες θα είναι ιδιαίτερα ορατές από απόψε
και για τις επόμενες 72 ώρες
και θα οδηγήσουν σε ισχυρές βροχοπτώσεις
που ενδέχεται να προκαλέσουν δυσλειτουργία ηλεκτρικών συσκευών
και προβλήματα επικοινωνίας.
Η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας όρισε μέτρα ασφαλείας
για την προστασία των πολιτών.
Σας μεταφέρουμε την έκτακτη είδηση που ανακοινώσαμε νωρίτερα,
η οποία μόλις μας ήρθε απ' το Βερολίνο.
Μεταδίδει ο ανταποκριτής μας, Χοσέ Μαρία Σίλες.
Νύχτωσε κι όλα είναι φυσιολογικά στους δρόμους του Ανατολικού Βερολίνου.
Έχουν μαζευτεί μόνο λίγοι περαστικοί στην Πύλη του Βρανδεμβούργου.
Στο Σημείο Ελέγχου Τσάρλι, πέρασμα μεταξύ των δύο Βερολίνων,
καταφτάνουν οι πρώτοι περαστικοί κι οι πρώτες τηλεοπτικές κάμερες.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, εδώ στο Νοϊκέλν,
έχουν ανοίξει ανεπίσημα τα σύνορα
για τους Ανατολικογερμανούς που θέλουν να έρθουν στη Δύση.
Είναι η πρώτη φορά εδώ και 27 χρόνια
που δεν υπάρχει πια το Τείχος του Βερολίνου
για τους κατοίκους της άλλης Γερμανίας.
Η 9η Νοεμβρίου 1989...
Αναμνήσεις
Μερικές φορές με φαντάζεσαι
Βαδίζω πιο μπροστά
Μου φωνάζεις
Δεν ακούω τι λες
Μου λες: "Πιο σιγά"
Μένω πίσω
Ο χρόνος γυρνά προς τα πίσω
Αν χαθείς Ψάξε και θα με βρεις
Κάθε φορά
Αν πέσεις, θα...
Μαμά.
Μου χάλασες την κασέτα.
Πάω στη δουλειά.
Μην κοιμηθείς αργά, έχεις σχολείο αύριο. Εντάξει;
Εντάξει.
Νίκο, μου έγραψες την κασέτα;
Ναι.
ΜΑΜΑ, Σ' ΑΓΑΠΩ
Όχι!
Κυρία Γουέις;
Περίμενε!
Όχι!
Βοήθεια!
Χρειάζομαι βοήθεια!
Νίκο!
Ένα ασθενοφόρο! Έναν γιατρό!
Καλέστε ένα ασθενοφόρο!
Χρειάζομαι βοήθεια!
Καλημέρα, αγάπη μου.
Έλα...
Έλα!
Έλα τώρα!
Πώς κοιμήθηκες;
Δεν μ' αρέσει αυτό το σπίτι, κάνει κρύο.
Μόνο ένα βράδυ έμεινες εδώ.
Θέλω το δωμάτιό μου.
Θα φέρουν σήμερα τα πράγματά σου.
Εντάξει;
Έλα, πάμε!
Έλα, αγάπη μου. Ήρθες; Τρώγε, Γκλόρια.
Ναι, πήρα άλλη πτήση πιο νωρίς.
Έχω συναντήσεις όλη μέρα. Θέλουν να ελέγξουν τους στόχους.
Λένε ότι δεν πουλάμε αρκετές ασφάλειες.
Ήθελα να σου πω ότι θ' αργήσω λίγο.
-Όπως πάντα. -Μπαμπά, θέλω να σε δω.
Θα επανορθώσω. Και τώρα, ομολόγησε.
Ναι, κοιμήθηκα μαζί της.
Κοιμηθήκατε μαζί;
Ναι, κοιμηθήκαμε μαζί.
Το 'ξερα. Δώσ' τη μου.
Περίμενε.
Γκλόρια, έλα να μιλήσεις στον μπαμπά.
Γεια σου, μπαμπά.
Τι κάνει το τερατάκι μου;
Μυρίζει παντού μπογιά.
Θα δεις ότι σύντομα θα είμαστε καλύτερα απ' ό,τι στο κέντρο. Εντάξει;
-Άρχισε η συνάντηση; -Σας περιμένουν στο γραφείο σας.
Αύριο έχετε μια νέα πελάτισσα, την κα Βελάθκεθ.
-Σημειώστε το. -Εντάξει.
Αγάπη μου, μου δίνεις τη μαμά, σε παρακαλώ;
-Θέλει να σου μιλήσει. -Ναι;
Τρώγε. Ναι;
Γιατί δεν λες στον Αϊτόρ να 'ρθει για φαγητό;
Θα του το πω τώρα.
Να σου πω... Σ' αγαπώ.
Κι εγώ. Φιλιά.
Τι κάνεις, μαμά;
Η καταιγίδα.
Είναι ίδια.
Είναι ίδια μ' εκείνη πριν από χρόνια.
Καλά... Πάω στη δουλειά.
Δεν θ' αργήσω.
Μην καπνίσεις πολύ, εντάξει;
Πρόσεχε.
-Να ρωτήσω κάτι; -Πείτε μου.
Εμείς φεύγουμε τώρα.
Μπορείτε να κλειδώσετε όταν τελειώσετε και ν' αφήσετε τα κλειδιά απέναντι;
Καλημέρα, γειτόνισσα!
-Καλημέρα! -Τι κάνεις;
Αν οι επιβάτες σου σ' έβλεπαν μ' αυτό, θα κατέβαιναν απ' το αεροπλάνο!
Πού είναι ο άντρας σου;
Ήταν στη Σεβίλη χτες βράδυ.
-Α, ναι; -Ναι.
Θέλει να μας μαγειρέψει απόψε. Τι λες;
-Λέω ότι έχει πολύ θράσος, αλλά... -Σταμάτα!
Σήμερα έχω πτήση για Μασσαλία, αλλά πιστεύω ότι το βράδυ θα 'χω γυρίσει.
Εντάξει.
-Ναι. -Πες και στη μητέρα σου.
Ναι;
-Ναι, θα χαρώ πολύ να τη δω. -Εντάξει.
Δεν σε κρατάω άλλο.
-Γεια. -Γεια!
Κυβερνήτα!
Η ηλεκτρική καταιγίδα αναμένεται ν' αρχίσει απόψε με ένταση
και να κρατήσει περίπου 72 ώρες.
Είναι η πρώτη φορά που οι αστροφυσικοί
συμφωνούν ως προς τη σπάνια φύση αυτού του φαινομένου
που επαναλαμβάνεται μετά από χρόνια.
Το 1989, είχε ξεσπάσει μια παρόμοια καταιγίδα
με συμμετρική δομή...
Δεν ήξερα ότι είχες γυρίσει.
Σύντομες διακοπές, αλλά έντονες.
Τι έπαθες εδώ; Σε δάγκωσε κανένα τροπικό κουνούπι;
Ή έφερες κανέναν μαζί σου μες στη βαλίτσα σου;
Πώς πάει στο νέο σπίτι;
Πότε σου είπα ότι μετακομίσαμε;
Το είπες στο μισό νοσοκομείο.
Καλά, αλλά έγιναν όλα πολύ γρήγορα.
Είχε φύγει η ιδιοκτήτρια πριν χρόνια και τώρα βιαζόταν να το πουλήσει.
Χρειάζεται λίγη δουλειά, αλλά δεν διαμαρτυρόμαστε.
Εγώ μπορώ να διαμαρτυρηθώ. Θα μου ανοίξουν το κεφάλι!
-Μην ανησυχείτε. -Αλήθεια;
Ο δρ Φελ είναι ο καλύτερος στην κρανιεκτομή σε όλο το νοσοκομείο.
Γεια.
Λοιπόν. Έτοιμος, κύριε Μεντόθα;
Ξεκινάμε.
Καλημέρα.
Γεια σας, γιατρέ.
Συγχαρητήρια για το άρθρο σας.
Το διάβασες;
Τι έγινε με την κα Μπλάνκο;
Έπαθε αλλαισθησία.
-Τραυματίστηκε η νωτιαιοθαλαµική οδός; -Όχι, χρειάστηκε προσθιοπλάγια χορδοτομή.
Μάλιστα.
Όσο σε γνωρίζω, τόσο δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί άφησες την Ιατρική.
Γιατί...
Γιατί έκανα την Γκλόρια...
και δεν μ' αρέσει να κάνω μισές δουλειές, με ξέρετε.
Είστε τυχερός, λοιπόν,
που άφησα την Ιατρική.
Γιατί θα ήμουν η καλύτερη νευροχειρουργός του νοσοκομείου.
Γεια!
Τι κάνετε;
Να 'ρθει σπίτι η Γκρέτα;
Αν την αφήνει η μαμά της.
-Με αφήνει σίγουρα. -Θα της τηλεφωνήσω, εντάξει;
Κορίτσια, τι είπαμε;
Θα σε πάει η μαμά σου στον οδοντίατρο.
Α, μάλιστα! Εντάξει.
Εντάξει, κατάλαβα.
Πάμε, παραμυθού μου;
-Γεια σου, Μιράντα. -Γεια σου, Γκρέτα.
Βλέπεις τίποτα;
Σ' το υπόσχομαι, δεν βλέπω τίποτα.
-Σίγουρα δεν μου λες ψέματα; -Όχι.
Περίμενε.
Σχεδόν φτάσαμε.
-Έτοιμη; -Ναι.
Θες να δοκιμάσεις; Ναι; Έλα!
Να πάρει!
Γεια.
Θα πάθω ανακοπή! Πότε γυρίσατε;
-Πριν από μισή ώρα. -Μισή ώρα;
Τι κάνεις;
Τακτοποιώ τα βιβλία για τη βιβλιοθήκη.
Τι 'ναι αυτό;
Κοίτα.
Έβγαινες μ' αυτήν την κοπέλα όταν γνωριστήκαμε, σωστά;
-Σωστά; -Τι μούτρα είναι αυτά;
-Τι μούτρα; -Για να δω...
-Κοίτα, ζηλεύεις! -Όχι, δεν ζηλεύω.
Το είδα στα μάτια σου. Ζήλεψες λίγο.
-Όχι. Όχι! -Ζηλεύεις.
Όχι!
Ήταν πολύ όμορφη. Είναι πολύ όμορφη.
-Για να δω. -Ναι.
Η Ούρσουλα. Λέω να την πάρω τηλέφωνο μια απ' αυτές τις μέρες.
Πολύ όμορφη!
Τι έπαθες εδώ;
-Τίποτα. Πήγα να... -Τι πράγμα;
Πήγα να κρεμάσω εκείνη την πινακίδα και κόπηκα.
Το απολύμανες;
Αγάπη μου, ένα μικρό κόψιμο είναι. Το απολύμανα κι έβαλα χανζαπλάστ, δρ Ρόι.
Πάντα με διέγειρε η ιδέα ότι όταν αποφοιτούσες
θα σ' έλεγαν όλοι δρ Βέρα Ρόι.
Εντάξει, φτάνει. Εντάξει.
Ναι. Εντάξει, πάμε.
Τι 'ναι αυτό;
Απίστευτο.
Αυτή η κάμερα πρέπει να 'ναι τουλάχιστον 20 ή 30 χρόνων.
Κασέτες.
Πρέπει να 'χει μείνει εδώ απ' τη δεκαετία του '80.
Γιατί δεν φωνάζουμε την Γκλόρια και να δούμε αν δουλεύει;
Αν χαθείς Ψάξε και θα με βρεις
Κάθε φορά
Αυτή η κασέτα γράφτηκε ακριβώς σαν σήμερα, το 1989.
Μαμά.
-Αλήθεια; -Μου χάλασες την κασέτα.
-Βάλε άλλη. -Ήταν η τελευταία.
Σ' άρεσε;
Ποιος θα τη φυλάξει;
Θα κατέβω ν' αρχίσω να μαγειρεύω, γιατί σε λίγο θα 'ρθουν.
Ναι, εγώ θα πάω για μπάνιο.
Πεινάς;
Νύχτωσε κι όλα είναι φυσιολογικά στους δρόμους του Ανατολικού Βερολίνου.
Έχουν μαζευτεί μόνο λίγοι περαστικοί στην Πύλη του Βρανδεμβούργου.
Τι 'ναι αυτό;
Στο Σημείο Ελέγχου Τσάρλι, πέρασμα μεταξύ των δύο Βερολίνων...
-Δεν ξέρω. -Μα δεν έχει μέσα κασέτα.
-Όχι. -Λίγο πριν τα μεσάνυχτα...
Εξάλλου, η τηλεόραση δεν μεταδίδει πια αναλογικά.
...τα σύνορα έχουν ανοίξει ανεπίσημα για όλους τους Γερμανούς...
-Δεν έχει καμία λογική, Νταβίντ. Λυπάμαι. -Όχι;
Τηλεοπτικό σήμα από 25 χρόνια πριν;
Θα δώσεις ένα φιλί στην Κλάρα;
Δεν ήταν επανάληψη.
Σ' το ορκίζομαι, ήταν σαν να ζωντάνεψε η τηλεόραση.
Να ζωντάνεψε; Πιες ένα ποτό!
-Να ζωντάνεψε; -Ναι, να ζωντάνεψε!
Ακούς τι λέει ο τρελός ο άντρας σου;
Ακόμα για την τηλεόραση μιλάτε;
Φυσικά!
-Κλείσε τ' αυτιά σου, αγάπη μου. -Γιατί;
Θέλω να πω ένα μυστικό στη μαμά σου.
Η μαμά κι εγώ δεν έχουμε μυστικά.
Όλο και κάποιο θα 'χουμε.
Πες μου. Τι δεν καταλαβαίνεις;
-Εγώ ήμουν το κελεπούρι. -Ούτε εσύ δεν το πιστεύεις αυτό!
Είσαι κουτσομπόλης!
Ήμουν κελεπούρι και μ' άφησες να σου φύγω. Γιατί;
Τι να του πούμε;
Γιατί; Γιατί κάποια πράγματα είναι γραφτό να γίνουν όπως γίνονται.
Έτσι είναι.
-Εντάξει; -Τι 'ναι αυτό;
-Τι 'ναι αυτό το χεράκι; -Τι συμβαίνει, ζηλιάρη;
-Κρατιέστε ήδη χέρι χέρι. -Μην υπερβάλλεις.
-Ποιος θέλει κρέας; -Η Κλάρα.
Παρεμπιπτόντως, γιατί χρησιμοποιείτε ακόμα αυτήν την παλιά τηλεόραση;
-Δεν έχετε λεφτά για καινούργια; -Είσαι πολύ αστείος.
-Έτσι είναι ο Αϊτόρ. -Τι αστείος!
Βλέπαμε τις κασέτες που βρήκαμε. Έδειχναν ένα μικρό παιδί που τραγουδούσε.
-Ένα παιδί που τραγουδούσε. -Ναι.
-Θέλεις, αγάπη μου; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Το παιδί το έλεγαν... Νίκο Λασάρτε
κι ήταν ο καλύτερός μου φίλος.
Του άρεσε πολύ να παίζει κιθάρα
και μου έλεγε συνέχεια ότι ήθελε να γίνει ροκ σταρ.
Η μαμά μάς πήγαινε πάντα μαζί στο σχολείο.
-Έτσι δεν είναι; -Ναι.
Μέχρι που...
ο απέναντι γείτονας σκότωσε τη γυναίκα του.
Αϊτόρ...
Κι ο Νίκο το ανακάλυψε.
Αϊτόρ, φτάνει.
Τον χτύπησε αυτοκίνητο και πέθανε.
Ήταν μια νύχτα σαν την αποψινή, με καταιγίδα.
-Φτάνει. -Θυμάσαι;
-Σταμάτα. -Την επομένη...
έπεσε κεραυνός στον τοίχο του σχολείου, εκεί που ήταν το ρολόι,
και δεν είχε ρεύμα για μια εβδομάδα.
-Είχαν ακυρωθεί τα μαθήματα. -Σταμάτα!
Σταμάτα.
Φτάνει.
Τρομάζεις τη μικρή. Δεν το βλέπεις;
Δεν είναι τίποτα. Είναι απλώς μια καταιγίδα...
με αστραπές.
Θα σταματήσει γρήγορα.
Να σου πω ένα μυστικό;
Θέλεις; Έλα, ξάπλωσε.
Κοίτα.
Όταν ήμουν εφτά χρονών
φοβόμουν πολύ τις καταιγίδες, όπως κι εσύ.
Ξέρεις τι έκανα;
Κοίτα.
Έπαιρνα το μουσικό κουτί της γιαγιάς
και κοιτούσα την μπαλαρίνα.
Την έβλεπα να χορεύει και ξεχνούσα τα πάντα.
Την έβλεπα να γυρνάει ξανά και ξανά
μέχρι που με έπαιρνε ο ύπνος.
Θες να δοκιμάσεις κι εσύ;
Ο ΑΝΧΕΛ ΠΡΙΕΤΟ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΕΛΙ ΤΟΥ
Σε πονάει;
Γιατί δεν πας να το κοιτάξεις;
Αυτοκτόνησε τρεις μήνες αφού μπήκε φυλακή. Κοίτα.
Λέει ότι είχε ένα σφαγείο και σκόπευε να θάψει τη γυναίκα του εκεί.
Ποιος ομολογεί κάτι
που επρόκειτο να κάνει, αλλά δεν έκανε, γιατί τον συνέλαβαν;
Γιατί δεν αλλάζουμε θέμα;
Κάποιος που λέει τι σκόπευε να κάνει με το πτώμα της γυναίκας του,
αλλά δεν το έκανε, δεν είναι ένας κοινός δολοφόνος.
Είσαι ψυχολόγος τώρα;
Δεν είμαι ψυχολόγος, αγάπη μου, αλλά δεν είναι περίεργο;
Να σ' το πλύνω αυτό;
Μ' αρέσει όταν κάνεις αυτήν την γκριμάτσα, όταν κάτι δεν σ' αρέσει.
-Ζαρώνει η μύτη σου προς τα πάνω. -Όχι.
Ναι. Ζαρώνει η μύτη σου σαν κουνέλι.
-Α, ναι; -Ναι. Σαν μικρό κουνέλι και άσχημο.
-Πολύ άσχημο. -Τι 'ναι αυτό;
Πάλι κάπνισες;
Μου κάνεις έλεγχο;
Τι είπες;
Μου κάνεις έλεγχο;
Έλα, αγάπη μου, πλάκα κάνω.
Την πατάς πάντα.
Με ξέρεις, μ' αρέσουν τ' αστεία.
Ήμουν χτες στο ξενοδοχείο, στη Σεβίλη.
Αγόρασα ένα πακέτο.
-Δεν χρειάζεται να μου εξηγήσεις. -Κάπνισα ένα και πέταξα τα υπόλοιπα.
-Σ' το υπόσχομαι. Κοίτα τι θα κάνουμε. -Ναι.
Κοίτα.
Τελείωσε.
-Σαν να μην έγινε. -Εντάξει.
-Σαν να μην έγινε. Αλήθεια; -Ναι.
Ναι;
ΑΡΑΜΠΕΣΚΟ
Σας μεταφέρουμε την έκτακτη είδηση που ανακοινώσαμε νωρίτερα,
η οποία μόλις μας ήρθε απ' το Βερολίνο.
Νύχτωσε κι όλα είναι φυσιολογικά στους δρόμους του Ανατολικού Βερολίνου.
Έχουν μαζευτεί μόνο λίγοι περαστικοί στην Πύλη του Βρανδεμβούργου.
Στο Σημείο Ελέγχου Τσάρλι, πέρασμα μεταξύ των δύο Βερολίνων,
καταφτάνουν οι πρώτοι περαστικοί κι οι πρώτες τηλεοπτικές κάμερες.
Ως αναμενόμενο, οι πρώτοι αφιχθέντες θέλουν να περάσουν το Τείχος,
αλλά η αστυνομία της ανατολικής πλευράς δεν γνωρίζει ακόμα...
Μέχρι να καθιερωθεί νέα νομοθεσία,
οι άλλοι Γερμανοί θα χρειάζονται άδεια, για να ταξιδέψουν στο εξωτερικό,
αλλά καμία αρχή δεν μπορεί ν' απορρίψει αυτό το αίτημα.
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα, εδώ στο Νοϊκέλν, έχουν ανοίξει ανεπίσημα τα σύνορα
για τους Ανατολικογερμανούς που θέλουν να έρθουν στη Δύση.
Είναι η πρώτη φορά εδώ και 27 χρόνια
που δεν υπάρχει πια το Τείχος του Βερολίνου
για τους κατοίκους της άλλης Γερμανίας.
Η 9η Νοεμβρίου 1989 είναι σημαντική μέρα στην ιστορία της Γερμανίας,
αλλά και ολόκληρης της Ευρώπης.
Αυτό το ζευγάρι μόλις έφτασε και δεν μπορεί να το πιστέψει.
Έδειξαν απλώς την ταυτότητά τους
και τους έβαλαν σφραγίδα.
Είναι η πρώτη τους φορά στη Δυτική Γερμανία,
αλλά δεν σκοπεύουν να μείνουν.
Στο σπίτι τους, στην Ανατολική Γερμανία,
τους περιμένει ο γιος τους και στις οχτώ το πρωί δουλεύουν.
ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ
Ξαπλωμένος στο κρεβάτι μου
Ακούω το ρολόι να χτυπά
Και σε σκέφτομαι
Έχω πιαστεί...
Η παραζάλη είναι...
Νίκο.
Πάω στη δουλειά.
Μαμά, χάλασε η κάμερα.
Μην κοιμηθείς αργά, έχεις σχολείο αύριο.
-Εντάξει; -Εντάξει.
Νίκο, μου έγραψες την κασέτα;
Ναι.
Γεια.
Μ' ακούς;
Γεια.
Με βλέπεις;
Ναι.
Σε βλέπω.
Πώς το κάνεις;
-Τι πράγμα; -Για μισό λεπτό!
Εκείνη η πινακίδα είναι ίδια μ' αυτή στον σταθμό Βαλπινέδα.
Τι;
Είναι ίδια.
Απλώς πιο φθαρμένη.
Είναι αυτή του σταθμού.
Πώς γίνεται να την έχεις εσύ;
Την κλέψαμε...
ο άντρας μου κι εγώ.
Δεν σε καταλαβαίνω.
Ο Αϊτόρ, ο γείτονάς σου, μου σύστησε τον Νταβίντ, τον άντρα μου.
-Γνώρισα τον Αϊτόρ στον σταθμό Βαλπινέδα. -Τον Αϊτόρ Μεντίνα!
Περίμενε!
Η μητέρα του σας πηγαίνει μαζί σχολείο.
Ξέρεις πώς το ξέρω;
Το ξέρω, γιατί έχει ήδη συμβεί.
Τι έχει συμβεί;
-Τι συμβαίνει; -Φωνές απ' έξω.
Όχι! Περίμενε!
Νίκο!
Νίκο, γύρνα πίσω!
Πώς ξέρεις τ' όνομά μου;
Γιατί έμενες πριν εδώ.
Πού εδώ;
-Κάτι συμβαίνει στους γείτονες. -Ναι, αλλά μην πας. Σε παρακαλώ.
-Μην πας! -Περίμενε.
Βλέπω όνειρο;
Όχι. Περίμενε. Κοίτα τι έχω.
Κοίτα.
Βλέπεις;
Αυτές είναι οι κασέτες μου. Πού τις βρήκες;
Ζω στο σπίτι σου, Νίκο.
Αυτό είναι το σπίτι σου.
-Αλλά έχουν περάσει 25 χρόνια. -Τι;
Κοίτα.
Θα σου δείξω κάτι.
Κοίτα, το βλέπεις;
ΠΕΘΑΝΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ
Βλέπεις;
Αυτός θα 'σαι εσύ, αν βγεις απ' το σπίτι.
-Όχι, είναι κάποιο μαγικό. Πώς το κάνεις; -Όχι.
Όχι, δεν είναι μαγικό, είναι αλήθεια.
-Είναι αλήθεια. -Λες ψέματα.
Νίκο, περίμενε! Άκου.
Ξέρω τι θα γίνει αύριο στο σχολείο σου.
Θα πέσει κεραυνός στο ρολόι, στην είσοδο του σχολείου σου.
Θα μείνει όλο το σχολείο χωρίς ρεύμα και θ' ακυρωθούν τα μαθήματα.
Αν μείνεις στο δωμάτιό σου, θα δεις ότι έχω δίκιο.
Αλλά αν βγεις έξω, αύριο θα 'χεις πεθάνει.
Νίκο, σε παρακαλώ!
Σε παρακαλώ, μη βγεις έξω!
Νίκο, σε παρακαλώ, περίμενε! Περίμενε!
Περίμενε! Μείνε μέσα! Νίκο, σε παρακαλώ, μη βγεις έξω!
Θα σε χτυπήσει αυτοκίνητο!
Όταν θα διασχίζεις τον δρόμο, θα σε χτυπήσει αυτοκίνητο!
Νίκο, σε παρακαλώ!
Ναι;
Μαρία, η Κλάρα είμαι. Σε ξύπνησα;
Όχι, μόλις γύρισα απ' τη δουλειά.
Δεν νιώθω καλά. Θα πάει ο αδερφός μου τα παιδιά στο σχολείο. Εντάξει;
Εντάξει, μην ανησυχείς.
Περαστικά.
Γιατί είσαι ξύπνιος;
Η μαμά του Αϊτόρ δεν είναι καλά. Θα σας πάει σχολείο ο Ρομάν. Εντάξει;
Νίκο.
Μαμά, είδα ένα όνειρο... χωρίς να κοιμηθώ.
Μια γυναίκα απ' το μέλλον μου μίλησε μέσα απ' την τηλεόραση.
Βέρα! Σε περιμένουν στο χειρουργείο.
Γιατί είναι εδώ;
Ο κος Μεντόθα έχει εγκεφαλοαγγειακή ανεπάρκεια.
Ναι, βέβαια. Τον χειρούργησε χτες ο δρ Φελ.
Ο κος Μεντόθα είναι ασθενής σας.
Τι;
Βέρα, πρέπει να τον ανοίξουμε αμέσως.
Δρ Ρόι, είστε έτοιμη να ντυθείτε;
Πώς με είπες;
Συγγνώμη;
Τι συμβαίνει εδώ;
Τι συμβαίνει εδώ; Τι κάνετε;
Δρ Ρόι... είστε καλά;
Ελάτε, θ' αργήσουμε.
Νίκο, πρόσεχε με το σκέιτ, γιατί τις προάλλες...
Θα γυρίσω στις πέντε, εντάξει;
Θείε Ρομάν, τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω. Πάμε να ρωτήσουμε.
Με συγχωρείτε, δεσποινίς. Συμβαίνει κάτι;
Η καταιγίδα προκάλεσε ηλεκτρική βλάβη. Δεν έχει ρεύμα, ακυρώνονται τα μαθήματα.
Μάλιστα.
Ελάτε, παιδιά. Πάμε σπίτι.
Γεια σου, Γκρέτα. Έχεις δει την Γκλόρια;
Ποια Γκλόρια;
Την Γκλόρια, την κόρη μου. Είμαι η μαμά της.
-Δεν με θυμάσαι; -Όχι.
Γεια σου, Μιράντα.
Πάμπλο, πήγαινε στην τάξη.
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ναι, ψάχνω την Γκλόρια. Μπορώ να τη δω ένα λεπτό;
Ποια Γκλόρια;
Την Γκλόρια Ορτίθ. Μιράντα, είμαι η Βέρα!
Λυπάμαι, δεν σας ξέρω.
Ψάχνω την κόρη μου.
Τα μαθήματα ακυρώθηκαν.
Ο Νίκο έχει ξεχάσει τα κλειδιά του κι η μαμά του κοιμάται.
Κλάρα,
πρέπει να πάω στο αεροδρόμιο.
Ελάτε, παιδιά.
-Γεια σου, Λίντια. Ήρθα να δω τον Νταβίντ. -Η κα Βελάθκεθ; Περάστε, παρακαλώ.
Νταβίντ!
Τι συμβαίνει;
Η Λίντια δεν με αναγνωρίζει.
Πήγα στο σχολείο της Γκλόρια και δεν ήταν εκεί.
Μου 'παν ότι δεν πάει σ' αυτό το σχολείο. Η δασκάλα της, η Μιράντα, δεν με ξέρει.
Ούτε η φίλη της, η Γκρέτα, ξέρει για ποια μιλάω.
-Πού άφησες την Γκλόρια; -Συγγνώμη. Δεν είστε η κα Βελάθκεθ, έτσι;
Νταβίντ, φτάνει. Αλήθεια, αρκετά. Είμαι...
Είμαι πολύ κουρασμένη, το εννοώ.
-Ο Χερμάν το 'κανε! -Ποιος στον διάολο είναι ο Χερμάν;
-Προς στιγμήν, το πίστεψα! Πολύ καλό. -Ποιος είναι ο Χερμάν;
-Φτάνει, Νταβίντ! Δεν είναι αστείο! -Μη με ακουμπάτε.
Νταβίντ, εγώ είμαι! Σταμάτα το γαμημένο το αστείο, Νταβίντ!
-Πες μου πού είναι η Γκλόρια! -Φτάνει!
Ποια είστε; Ποια είναι η Γκλόρια;
Η Γκλόρια είναι η κόρη μας!
Ο Νίκο μού είπε ότι χτες βράδυ άκουσε φωνές στο σπίτι του κου Πριέτο.
Φώναζε μια γυναίκα, ήταν κραυγή φόβου.
Μπορεί να ήταν η κυρία Γουέις. Εσύ τι λες, μαμά;
Είδες ή άκουσες τίποτα άλλο, Νίκο;
Όχι, γιατί στην τηλεόραση...
Κοίταξα απ' το παράθυρο, αλλά δεν είδα τίποτα.
Παρακολουθήσαμε απ' το δωμάτιό μου και ξέρεις τι;
Τα στόρια είναι κατεβασμένα κι ο Μπρούνο είναι δεμένος κι αλυχτά απ' την πείνα.
Ο κος Πριέτο τον ταΐζει πάντα το πρωί, αλλά σήμερα δεν το έκανε.
Αϊτόρ...
πιστεύεις ότι γίνεται να ταξιδέψεις στον χρόνο;
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Τι θέλετε να σας πω;
Δεν το προκάλεσα εγώ όλο αυτό.
Δεν ξέρω γιατί ο Νταβίντ...
Στο σχολείο της κόρης μου κάνουν σαν να είμαι κάποια που δεν είμαι.
Ξέρω ότι φαίνεται σαν να λέω ψέματα ή να είμαι τρελή...
αλλά το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι ότι όλο αυτό είναι ένα αστείο.
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Ναι, μπορώ να σε βοηθήσω...
αλλά πρέπει πρώτα να σου κάνω κάποιες ερωτήσεις.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες την κόρη σου;
Χτες το βράδυ.
Φοβόταν.
Φοβόταν την καταιγίδα.
Κι αυτόν που θεωρείς άντρα σου;
Ο Νταβίντ είναι άντρας μου.
Τι είναι το τελευταίο που θυμάσαι μαζί του;
Χτες το βράδυ.
Ζαρώνει η μύτη σου.
Πριν πάμε για ύπνο, μου είπε ψέματα για κάτι χαζό.
ΑΡΑΜΠΕΣΚΟ
Κάπνισε πάλι.
Τίποτα άλλο;
Δεν καταλαβαίνω τις ερωτήσεις.
Προσπαθώ να καταλάβω την κατάσταση.
Εγώ νομίζω ότι χάνουμε χρόνο.
Βέρα.
Για να μπορέσω να σε βοηθήσω,
πρέπει να με βοηθήσεις να καταλάβω.
-Ακόμα και τις πιο μικρές λεπτομέρειες. -Εντάξει.
Πριν αλλάξουν όλα...
τι είναι το τελευταίο που θυμάσαι;
Την ιστορία του παιδιού που έμενε στο σπίτι μας.
Ήταν γείτονας του Αϊτόρ Μεντίνα,
ενός φίλου μας.
Ο Αϊτόρ μάς είπε ότι πέθανε.
Βγήκε τρέχοντας απ' το σπίτι άλλου γείτονα και τον χτύπησε αυτοκίνητο.
Ένας άντρας...
Είναι φριχτό. Ένας άντρας σκότωσε τη γυναίκα του...
και το παιδί το ανακάλυψε.
Συνέχισε, σε παρακαλώ.
Μετά...
Νομίζω ότι μετά τον είδα στον ύπνο μου.
Εμφανίστηκε στην παλιά τηλεόραση και...
Γεια.
Πριν πεθάνει, προσπάθησα να τον σώσω.
-Μ' ακούς; -Προσπάθησα να τον προειδοποιήσω.
Θυμάσαι τ' όνομα του παιδιού;
Νίκο Λασάρτε.
Και μετά...
συνέβη κάτι πολύ περίεργο.
Νίκο, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο.
Το μόνο που μπορώ να σου πω τώρα είναι ότι είσαι μπερδεμένη.
Επιβεβαιώσαμε...
ότι ούτε μένεις εκεί που είπες,
ούτε είσαι παντρεμένη με τον Νταβίντ Ορτίθ.
Δεν υπάρχει πιστοποιητικό γέννησης της κόρης σου.
Επισήμως, δεν έχει γεννηθεί.
Δεν έχουμε βρει ούτε μία φωτογραφία της.
Ούτε εσύ έχεις καμία.
Δεν την έχει δει ποτέ κανείς.
Η ζωή στην οποία αναφέρεσαι
υπάρχει μόνο στο μυαλό σου.
Γεια...
Είσαι κει;
Απάντησέ μου!
Το διαβατήριό σου, το εισιτήριο και γερμανικά μάρκα.
Ευχαριστώ.
ΑΛΥΤΟΣ ΑΚΟΜΑ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΜΙΚΡΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΤΡΕΡΑ
Πώς πάει, γιατρέ;
Καλά, αυτή είναι η τελευταία εξέταση.
Τα αποτελέσματα δεν δείχουν καμία ανατομική εξαλλαγή.
Η δραστηριότητα του εγκεφάλου σου είναι πολύ καλή,
οπότε αποκλείουμε κάποιο είδος νευρολογικής βλάβης.
Ήταν η πρώτη σου επέμβαση ως επικεφαλής της χειρουργικής ομάδας.
Αφαίρεσες μηνιγγίωμα απ' τον εγκέφαλό του.
Ό,τι κι αν ξέρεις γι' αυτόν, αυτή είναι η απάντηση.
Αυτό είναι αλήθεια.
Του Νταβίντ του 'χαν αφαιρέσει μηνιγγίωμα, το θυμάμαι.
Αλλά δεν το είχα κάνει εγώ, γιατί εγώ δεν χειρουργώ.
Εσείς είστε ο νευροχειρουργός.
Δεν τον ανέλαβα καν μετεγχειρητικά, γιατί ήμουν στο σπίτι μου άρρωστη.
Τον ανέλαβε η Μόνικα.
Έλα μαζί μου.
ΔΡ ΒΕΡΑ ΡΟΪ
Αυτό είναι το γραφείο σου.
Παρατήρησε τριγύρω σου και θα θυμηθείς.
Είσαι η καλύτερη νευροχειρουργός του νοσοκομείου.
Ήρθες στην ομάδα μου πριν τελειώσεις την ειδικότητά σου.
Είναι αδύνατον να έχουν διαστρεβλωθεί όλες οι αναμνήσεις μου.
Πήγαινε σπίτι σου. Το οικείο περιβάλλον θα σε βοηθήσει να θυμηθείς.
Η Γκλόρια είναι η κόρη μου.
Η Λορένα Γκαρθία.
Πέθανε πριν από 12 μέρες στο χειρουργείο.
Δεν σου είχε ξανασυμβεί ποτέ.
Δεν ήθελε κανείς να τη χειρουργήσει, αλλά εσύ πήρες το ρίσκο.
Ήταν αδύνατη υπόθεση, ακόμα και για σένα.
Σου 'δωσαν ηρεμιστικά και σου συνέστησαν λίγες μέρες ξεκούραση.
Γύρισες σήμερα το πρωί για την επέμβαση του κου Μεντόθα,
αλλά μπορούμε να παρατείνουμε την άδειά σου.
Βέρα.
Διέγραψες απ' τη μνήμη σου τη Λορένα,
αλλά μιλάς για την Γκλόρια Ορτίθ, ένα κοριτσάκι που θεωρείς αληθινό.
Και θεωρείς άντρα σου τον Νταβίντ Ορτίθ,
γιατί έχεις ενώσει τον πρώτο σου ασθενή με τον τελευταίο.
Το μυαλό σου έχει σχηματίσει έναν κύκλο.
Πρέπει να υπάρχει άλλη εξήγηση.
Ποια;
Πού πας; Βέρα!
Τι κάνεις;
Τι συμβαίνει, Βέρα; Πού πας;
-Φοβάσαι. Το καταλαβαίνω, αλλά... -Όχι, όχι!
Δεν φοβάμαι. Αρχίζω να καταλαβαίνω πολλά πράγματα, αλήθεια.
Τι;
Όλα τα περίεργα πράγματα,
όλη αυτή η περίεργη κατάσταση άρχισε με την καταιγίδα.
Μπορεί αυτό να τα άλλαξε όλα.
Πώς τα άλλαξε;
Τι εννοείς ότι μπορεί αυτό να τα άλλαξε όλα;
Βέρα.
Μπορεί να έσωσα αυτό το παιδί.
-Πρέπει να μάθω αν πέθανε ή αν ζει. -Γιατί;
Για να ξαναβρώ την κόρη μου.
Βέρα!
Βέρα, άνοιξε την πόρτα, σε παρακαλώ.
ΣΦΑΓΕΙΟ ΠΡΙΕΤΟ
Είναι κανείς εδώ;
ΣΦΑΓΕΙΟ ΠΡΙΕΤΟ
ΒΑΛΠΙΝΕΔΑ
Άνχελ, μην ανησυχείς. Είναι όλα υπό έλεγχο.
ΧΙΛΝΤΑ
Κ. Μ.
Θες να δοκιμάσεις; Ναι; Έλα!
ΝΙΚΟ ΛΑΣΑΡΤΕ - ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ - 1989
ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ
Ο ΝΙΚΟ ΛΑΣΑΡΤΕ ΕΙΝΑΙ ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΤΗΣ ΚΑΡΕΝ ΣΑΡΝΤΟΝ
-Σ' έπιασα, μαλακισμένη. Ακίνητη! -Ηρέμησε.
Ακίνητη. Παραβίασες την πόρτα.
-Όχι. -Τι κάνεις στο σπίτι μου;
Το δικό μου σπίτι.
Τι;
-Το σπίτι μου. -Τι λες;
Ήταν το σπίτι ενός παιδιού που λεγόταν Νίκο Λασάρτε.
-Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς. -Θέλω να μάθω αν είναι καλά και πού είναι.
-Τι; -Υπήρχε μια παλιά τηλεόραση με μια κάμερα.
Έγινε η σύνδεση, λόγω της καταιγίδας.
Και μετά όλα άλλαξαν.
-Αγάπη μου; -Έλα πάνω!
-Είσαι καλά; -Είμαι στη σοφίτα!
-Τι έπαθε η πόρτα; -Μπήκε κάποιος σπίτι, έλα πάνω!
-Αγάπη μου! -Δεν το πιστεύω. Πάλι εσύ;
-Την ξέρεις; -Δεν είναι δυνατόν.
-Ήρθε το πρωί στο γραφείο μου. -Τι;
Πάρε την αστυνομία και πες ότι έχουμε εισβολέα.
-Νταβίντ, χρειάζομαι τη βοήθειά σου. -Σταμάτα. Μην κουνηθείς από κει.
Τηλεφώνησα προ ολίγου, γιατί μπήκε κάποιος στο σπίτι μου. Ούρσουλα Αμπάντ.
Μην κουνηθείς.
-Ναι. Ξαναμπήκε στο σπίτι... -Νταβίντ, άκουσέ με.
-Έρχονται; -Ναι.
Νταβίντ, σε παρακαλώ.
-Μη μου μιλάς σαν να με ξέρεις! -Ποια είναι;
Μα γνωριζόμαστε!
Η αστυνομία είπε ότι ήταν απ' την ομάδα που μου αφαίρεσε το μηνιγγίωμα.
Τι; Είσαι νευροχειρουργός;
Όχι. Άφησα τη νευροχειρουργική όταν γεννήθηκε η Γκλόρια.
Ήθελες να κάνεις μεταπτυχιακό,
για να γίνεις καλύτερος απ' τον πατέρα σου.
Δεν μου το ζήτησες, αλλά εγώ σε στήριξα.
Ποια είναι η Γκλόρια;
Η Γκλόρια είναι η κόρη μας.
Τι;
Αγάπη μου, σ' το ορκίζομαι ότι δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάει.
Σ' το ορκίζομαι, λέει ψέματα.
-Ποια στον διάολο νομίζεις ότι είσαι; -Όχι!
Άσε με!
-Νταβίντ, πού πήγε; -Δεν ξέρω.
Νταβίντ!
Δεν ξέρω!
Τι συμβαίνει;
Έπεσε το ρεύμα σ' όλον τον δρόμο.
Τι κάνει εδώ η αστυνομία;
Δεν ξέρω.
Επιθεωρητής Λέιρα.
-Γεια σας. -Καλησπέρα.
Συμβαίνει κάτι;
Όχι, ψάχνουμε αυτήν τη γυναίκα.
Την έχετε δει;
-Όχι. -Όχι.
-Έπαθε κάτι; Έκανε τίποτα; -Όχι, είναι απλώς αποπροσανατολισμένη.
Λυπάμαι.
Καλό βράδυ.
Μαμά, τι συμβαίνει;
Μπήκε μια τρελή στο σπίτι του Νταβίντ και της Ούρσουλα
και πιστεύουμε ότι κρύβεται ακόμα εκεί.
Μην ανησυχείς. Είμαστε καλά.
Πάω να τους δω και θα πάω στο αεροδρόμιο.
Δεν έχουν ακυρώσει τις πτήσεις, λόγω της καταιγίδας;
Έχω πετάξει και σε χειρότερες συνθήκες.
Πες στον θείο Ρομάν να έρθει αύριο. Είναι τα γενέθλια του Άνχελ.
Εντάξει.
Επιβεβαιώνουμε ότι η κλειδαριά παραβιάστηκε.
Είσαι καλά;
Ναι;
Άνχελ, εγώ είμαι.
Άνχελ.
Από πού τηλεφωνείς;
Απ' τον θάλαμο δίπλα στο σπίτι σου.
Εντάξει, ησύχασε.
Ησύχασε.
Άκουσέ με.
Άκουσέ με... δεν καταλαβαίνεις...
Συνειδητοποίησα ότι άφησα στο σπίτι σου...
-Δεν σ' ακούω καλά. Τι είπες; -Το ρολόι μου.
-Τι; -Δεν έχω το ρολόι μου.
Άφησα το ρολόι μου στο σπίτι σου, δεν το βρίσκω.
Το ρολόι σου;
Δεν το έχω.
Πρέπει να είναι στο σπίτι σου, στο πάτωμα.
Δεν το πήρες;
Όχι, δεν το έχω. Δεν ξέρω. Ψάξ' το, εκεί πρέπει να είναι.
Εντάξει, ησύχασε.
Αν το άφησες εδώ, θα είναι εδώ.
-Εντάξει; Κάνε όπως σου είπα. -Ναι, φυσικά.
Έχω το διαβατήριο.
Θα μιλήσουμε πριν φύγεις.
Εντάξει. Θα τα πούμε στο μπαρ του αεροδρομίου.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ. Πολύ.
Μαμά;
Αϊτόρ.
Αγάπη μου.
Πρέπει να πάω για λίγο στο Ερεχόν, στο καινούργιο γραφείο.
Θα μείνει μαζί σου ο θείος Ρομάν.
Θα 'ρχομαι να σε βλέπω όποτε μπορώ.
Γαμώτο! Ποια στον διάολο είσαι εσύ;
Ξέρω τι σημασία έχει αυτό το αυτοκίνητο για σένα.
Τι στον διάολο θες; Τι κάνεις εδώ;
Το αγόρασες απ' τον θείο σου τον Ρομάν με τον μισθό σου ως σερβιτόρος.
Εσύ ποια στον διάολο είσαι;
Ο πατέρας σου ήταν στρατιωτικός πιλότος. Λεγόταν Αρμάντο. Τον θυμάσαι ελάχιστα.
Πέθανε κατά τη διάρκεια ελιγμού σε άσκηση.
Δεν ξέρω πότε διεκόπη η σύνδεση μεταξύ μας,
ώστε να μη γνωρίσω τον Νταβίντ και να μείνει με την Ούρσουλα.
Πώς υποτίθεται ότι γνωριστήκαμε;
Το 2001.
Μια μέρα μετά τις επιθέσεις στη Νέα Υόρκη.
Πέρναμε το ίδιο τρένο κάθε πρωί.
Καθόμουν σχεδόν πάντα στην ίδια θέση.
Μερικές φορές, όπως κι εκείνο το πρωί, καθόσουν απέναντί μου.
Όταν φτάσαμε στον σταθμό Βαλπινέδα...
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Χτύπησες; -Όχι, είμαι εντάξει.
Έμεινες μαζί μου, γίναμε φίλοι κι αρχίσαμε να κάνουμε παρέα.
Ένα βράδυ, πήγαμε σινεμά.
Συνάντησες τον Νταβίντ και μου τον σύστησες.
Είμαι η Ούρσουλα.
Από εκείνη τη στιγμή, ήξερα ότι θα 'μαστε μαζί.
Τι ταινία είδαμε;
Είδαμε το Ναυαγός.
Ξέρω ότι δεν αντέχεις να βλέπεις αεροπλάνα να πέφτουν.
Έκανες, όμως, μια εξαίρεση για μένα.
Όχι, είναι αδύνατον.
Σου άρεσα πολύ.
Αλήθεια;
-Μου άρεσες και σ' άφησα να φύγεις; -Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας με τον Νταβίντ.
Μάλιστα.
Λοιπόν... ήταν πολύ ωραία ιστορία.
-Κρίμα που δεν συνέβη στ' αλήθεια. -Συνέβη.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ
Ήσουν στο τρένο,
αλλά δεν έκατσες απέναντί μου.
Για κάποιον λόγο, δεν έκατσες απέναντί μου.
Χρειάζεσαι βοήθεια.
Πρέπει να φύγω.
Περίμενε.
Τι ξέρεις για τον Νίκο Λασάρτε;
Ήταν γείτονάς σου, πηγαίνατε μαζί σχολείο.
Τι σχέση έχει ο Νίκο με όλα αυτά;
Έχει σχέση με τη Χίλντα Γουέις.
Την πρώην του Άνχελ;
Ο Άνχελ τη σκότωσε
και το παιδί το ανακάλυψε.
Τον χτύπησε αυτοκίνητο και πέθανε.
Νομίζω, όμως, ότι τον έσωσα κι εκείνη τη στιγμή άλλαξαν όλα.
Κοίτα...
Δεν καταλαβαίνω τίποτα απ' αυτά που λες. Εντάξει;
Ξέρω, όμως, ότι ο Άνχελ είναι με τη μητέρα μου πάνω από 20 χρόνια.
Δεν θα 'κανε ποτέ κακό σε κανέναν. Πόσω μάλλον στη Χίλντα Γουέις. Τον άφησε.
-Αυτό δεν είναι αλήθεια. -Βρήκε άλλον, μετά την πτώση του Τείχους.
-Τελείωσε. -Δεν είναι αλήθεια.
Αυτό σας έκανε να πιστέψετε.
Σκότωσε, όμως, τη γυναίκα του.
Μιλάς για τον άντρα της μητέρας μου. Για όνομα του Θεού!
-Τι ξέρεις για τον Νίκο Λασάρτε; -Αρκετά!
Τελευταία αναγγελία...
Πρέπει να φύγω.
...για τους επιβάτες προς Μόσχα.
Παρακαλώ επιβιβαστείτε απ' την πύλη Ε24.
-Ορίστε. -Είσαι καλά, ανιψιέ;
Θα σου πω μετά.
Σήμερα, μας επισκέπτεται η καθηγήτρια Κάρεν Σαρντόν,
συγγραφέας του μυθιστορήματος Οφθαλμαπάτη που εκδόθηκε πάνω από 20 χρόνια πριν.
Στο μυθιστόρημα, περιγράφει πώς δύο συμμετρικές ηλεκτρικές καταιγίδες
λαμβάνουν χώρα στις 9 Νοεμβρίου του 1989 και στη σημερινή εποχή.
-Καλώς ήρθατε, κυρία Σαρντόν. -Σας ευχαριστώ πολύ.
Πώς ξέρατε ότι θα συνέβαινε αυτό;
Προβλέπετε το μέλλον ή μήπως η πραγματικότητα ξεπερνά τη μυθοπλασία;
Όπως οι μάγοι δεν αποκαλύπτουν τα μαγικά τους,
έτσι κι οι συγγραφείς δεν αποκαλύπτουν τα μυστικά της έμπνευσής τους.
Για ν' απαντήσω, όμως, στην ερώτησή σας, όχι.
Δεν προβλέπω το μέλλον.
Το βιβλίο μου βασίζεται σε μια ιστορία που μου είπαν,
για ένα παιδί με σχιζοφρένεια.
Οι παραισθήσεις του ήταν τόσο αληθινές
που με ενέπνευσαν να γράψω το βιβλίο.
Το παιδί σάς έδωσε την ιδέα για τη γυναίκα απ' το μέλλον...
-Βέρα. -...που μιλούσε μέσα απ' την τηλεόραση.
Όχι ακριβώς το παιδί. Η μητέρα του.
Πολλές συμπτώσεις σ' αυτήν την ιστορία, έτσι δεν είναι;
Άφησες αυτό στο νοσοκομείο.
Τι κάνετε εδώ;
Ξέρω ότι ήσουν στο σπίτι του Νταβίντ Ορτίθ.
Όταν του μίλησα μου είπε ότι ξέρει τον Αϊτόρ Μεντίνα.
Ο Αϊτόρ είναι πιλότος, οπότε σκέφτηκα ότι θα είσαι εδώ.
ΚΑΡΕΝ ΣΑΡΝΤΟΝ ΟΦΘΑΛΜΑΠΑΤΗ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΛΑΣΑΡΤΕ
Η Κάρεν Σαρντόν έμαθε την ιστορία απ' τον Νίκο Λασάρτε.
Της μίλησε γι' αυτόν η μητέρα του.
Η παραίσθηση, όμως, ήταν αληθινή.
Ήμουν εγώ.
Σε παρακαλώ.
Άσε με ν' αποδείξω ότι δεν είμαι τρελή.
Όμως, οι μαθηματικά ενδιαφέροντες χώροι Χίλμπερτ,
είναι διανυσματικοί χώροι άπειρης διάστασης.
Το ποιος τύπος χώρου Χίλμπερτ είναι απαραίτητος σε κάθε περίπτωση,
εξαρτάται απ' το σύστημα...
Από τίποτα, γιατί τελείωσε το μάθημα.
Αν έχετε απορίες, ξέρετε πού να με βρείτε.
Για την επόμενη εβδομάδα,
να διαβάσετε τη θεωρία του κοσμικού ιστού του Ρίτσαρντ Γκοτ.
Η Μαρία Λασάρτε ήρθε να με δει, γιατί ο γιος της ήταν πεπεισμένος
ότι του έσωσε τη ζωή μια γυναίκα απ' το μέλλον,
η οποία εμφανίστηκε στην τηλεόρασή του.
Εκείνο που ήθελε να μάθει η γυναίκα
ήταν αν η ηλεκτρική καταιγίδα μπορούσε να δημιουργήσει μια χρονοτοπική τρύπα,
κάτι σαν βιντεοκλήση, σε συμμετρικούς και παράλληλους χρόνους.
-Τι απέγινε το παιδί; -Δεν ξέρω.
Δεν μου είπε η μητέρα του.
Εξάλλου, με ενδιέφεραν μόνο οι ερωτήσεις που χρειαζόμουν, για να γράψω το βιβλίο.
Ναι, φυσικά.
Σας ενδιέφερε μόνο το βιβλίο σας.
Όχι.
Έστειλα το παιδί σ' έναν ειδικό.
Αφού δεν είχατε επαφή με το παιδί ούτε τότε, τώρα ξέρετε πού να τον βρείτε;
Φυσικά και όχι.
Επομένως, το βιβλίο σας είναι απλώς μυθοπλασία, σωστά;
Ακριβώς. Απλή φαντασία.
Συμβαίνει, όμως.
Η καταιγίδα.
Κι εγώ είμαι εδώ. Θυμάμαι τον Νίκο Λασάρτε.
Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η γυναίκα απ' το μέλλον δεν ήταν μόνο στο μυαλό
του γιου της Μαρία Λασάρτε.
Ούτε ότι υπήρξε ποτέ ο Νίκο Λασάρτε.
Μπορεί να υπήρχε μόνο στο μυαλό της μητέρας του.
Όπως κι αυτό το βιβλίο.
Μπορεί να βασίζεται μόνο στη φαντασία μου.
Εγώ, όμως, υπάρχω.
Υπάρχω.
Σας είπα την ιστορία μου.
Κι αυτές οι φωτογραφίες υπάρχουν.
Αποτελούν απόδειξη όλων αυτών.
Τίποτα δεν αποδεικνύει τίποτα.
Εμείς δίνουμε λογική στα πάντα.
Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι το μυαλό θεωρεί αληθινές
τις εμπειρίες των όσων νιώθουμε.
Η λειτουργία του είναι να ερμηνεύει, ν' αναπαράγει μια παραίσθηση ως αληθινή.
Τι θα γινόταν αν η πραγματικότητα ήταν απλώς μια παραίσθηση;
Δεδομένου ότι, υπό τις ίδιες μετεωρολογικές συνθήκες,
η σύνδεση είναι πιθανή, πώς θα μπορούσαμε να την ανακτήσουμε;
-Γιατί θέλετε να την ανακτήσετε; -Γιατί;
Για να ξαναβρώ τη ζωή μου
και την οικογένειά μου, γι' αυτό.
Δεν ξέρω, αλλά αν ήταν δυνατόν...
θα 'πρεπε ν' αναπαραγάγουμε τις ίδιες ακριβώς συνθήκες
που επικράτησαν όταν έγινε η πρώτη αλλαγή.
Στο ίδιο μέρος, με την ίδια ηλεκτρική σύνδεση.
Μου δίνετε λίγο το ρολόι σας;
Την ίδια τηλεόραση, την ίδια κάμερα, και κατά τη διάρκεια της καταιγίδας.
Τι θα γινόταν...
αν ακόμα και με όλα αυτά τα στοιχεία, η καταιγίδα σταματούσε;
Θα έκλεινε η γέφυρα για πάντα.
Η καταιγίδα άρχισε πριν από 53 ώρες.
Αν είναι συμμετρική μ' αυτήν του 1989, θα κρατήσει 72 ώρες.
Τόση ώρα έχω, για να βρω την κόρη μου.
Θέλετε να με βοηθήσετε;
Πώς;
Χρειάζομαι την παλιά τηλεόραση και την κάμερα.
Μπορεί να τα έχουν οι Λασάρτε.
Η αναζήτηση σε αστυνομικά έγγραφα παίρνει χρόνο.
Θέλω εξουσιοδότηση. Δεν θα μου τη δώσουν, με την ιστορία που μου είπες.
-Χρειάζομαι κάτι περισσότερο. -Σαν τι;
Κάτι πειστικό.
Λέει ότι είχε ένα σφαγείο και σκόπευε να θάψει τη γυναίκα του εκεί.
Ποιος ομολογεί κάτι που επρόκειτο να κάνει,
αλλά δεν έκανε, γιατί τον συνέλαβαν;
Ο "ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ ΒΑΛΠΙΝΕΔΑ" ΘΑ ΕΘΑΒΕ ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΟΥ
Νομίζω ότι έχω κάτι.
ΣΦΑΓΕΙΟ ΠΡΙΕΤΟ
ΑΦΑΙΜΑΞΗ
Καφέ;
Είναι κάτι που ακόμα δεν καταλαβαίνω.
Ακόμα δεν με πιστεύετε, έτσι;
Κοίτα.
Αυτή είναι η προηγούμενη ζωή σου.
Αυτό είναι το 1989 κι αυτό είναι το τώρα.
Αν όσα λες είναι αλήθεια...
Αν υπάρχει όντως μια γέφυρα με το παρελθόν που σου επέτρεψε να το αλλάξεις,
γιατί οι αναμνήσεις σου είναι από μια περίοδο που δεν συνέβη πραγματικά;
Δεν είσαι περίεργη να μάθεις πώς είναι τώρα η ζωή σου;
Αυτό, όμως, είναι αληθινό.
Το πτώμα είναι αληθινό.
Όπως και το ότι είμαστε εμείς οι δύο εδώ, επειδή η ζωή σου είναι άλλη.
Μια άλλη ζωή, πολύ αληθινή. Αυτή εδώ.
Με ανθρώπους που σίγουρα σε νοιάζονται.
Εγώ βρήκα το πτώμα.
Το δίκαιο είναι να με βοηθήσετε.
Επιθεωρητά, θέλει να σας μιλήσει η δικαστής.
Επιστρέφω αμέσως.
Το πτώμα τ' αλλάζει όλα.
Προτεραιότητα της δικαστού είναι να γίνει η αναγνώρισή του.
Εν τω μεταξύ, είσαι τόσο ύποπτη όσο κι ο ιδιοκτήτης του οικοπέδου.
Δεν έχεις παιδιά, έτσι;
Όποιος δεν έχει παιδιά, έχει χρόνο να κάνει ό,τι θέλει.
Να γίνει ο καλύτερος.
Αλλά χάνει και πράγματα.
Μου ζήτησες κάτι πειστικό.
Κάτι αληθινό!
Και σ' το έδωσα! Τι άλλο θέλεις;
Μείνε δω.
Προς όλες τις μονάδες, έχασα τη Βέρα Ρόι.
Επαναλαμβάνω, έχασα τη Βέρα Ρόι.
Ν' αναφερέτε απευθείας σ' εμένα, αν τη βρείτε.
Οι συνάδερφοί μου θα με στηρίξουν ενώπιον της δικαστού.
Όταν φύγεις, θα 'σαι πια μόνη σου.
Έκανα μερικά τηλέφωνα κι επαλήθευσα κάποιες πιστωτικές κάρτες.
Μόνο αυτό μπορώ να σου προσφέρω.
ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ ΜΠΕΛΜΟΝΤΕ ΔΩΜΑΤΙΟ 1016
Βρήκες τον Νίκο Λασάρτε;
Αυτό το μέρος θα σ' οδηγήσει σ' εκείνον.
Πήγαινε, πριν αλλάξω γνώμη.
Να ζήσεις, Άνχελ
Και χρόνια πολλά
Μεγάλος να γίνεις με άσπρα μαλλιά...
Χρόνια πολλά!
-Έλα. -Άντε!
Λοιπόν...
Τι θα...;
Νταβίντ, πού είσαι;
Κάτι συμβαίνει...
μ' αυτήν τη γυναίκα που μπήκε σπίτι μας.
Το ξέρω, το βλέπω.
...σ' ένα σφαγείο, ιδιοκτησία του Άνχελ Πριέτο...
Ο Αϊτόρ είχε πτήση για Ντουμπρόβνικ, θα μείνει εκεί το βράδυ.
Η αστυνομία ψάχνει τη νευροχειρουργό Βέρα Ρόι.
-Εκείνη ενημέρωσε την αστυνομία... -Είναι τρελό.
...και μετά το έσκασε.
Είμαι ακόμα στο γραφείο. Σε πέντε λεπτά φεύγω, εντάξει;
-...καμία άλλη πληροφορία... -Τα λέμε.
...για την ταυτότητα του θύματος,
αλλά ανεπίσημες πηγές λένε ότι μπορεί να είναι η πρώην σύζυγος...
Ποιος ήταν;
Η Ούρσουλα, πρέπει να φύγω.
Τι συμβαίνει;
Εκείνη καλά είναι. Έγινε κάτι μ' έναν γνωστό ενός φίλου.
Πρέπει να φύγω.
Το φαγητό.
Μην το σκάσεις.
Δρ Ρόι;
Μόνικα;
Τι κάνετε εδώ;
Μου 'δωσαν αυτήν τη διεύθυνση
κι αυτόν τον αριθμό δωματίου.
-Μπορώ να περάσω; -Δεν είμαι μόνη μου.
Κατάλαβα.
Κοίτα...
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Ψάχνω κάποιον που λέγεται Νίκο Λασάρτε.
Τον ξέρεις;
Όχι.
Δεν είναι εδώ;
Σας είπα ότι δεν τον ξέρω.
Τότε, με ποιον είσαι εδώ;
Αυτό είναι δικό μου θέμα.
Κοιτάξτε, δρ Ρόι.
Δεν ξέρω τι σας συμβαίνει, αλλά καλύτερα να πάρουμε τον δρα Φελ.
Πού πάτε;
Δρ Ρόι, σταματήστε!
Ακούστε.
Δεν ξέρω ποιον ψάχνετε, αλλά σας ορκίζομαι ότι δεν είναι εδώ.
ΑΡΑΜΠΕΣΚΟ
Όχι! Όχι!
Νταβίντ, λυπάμαι.
-Θα πάρω την αστυνομία. -Δεν θα πάρεις κανέναν.
Έτσι δεν είναι;
Πόσον καιρό είστε μαζί;
-Δεν είμαστε μαζί. -Δεν μιλάω σ' εσένα.
Απ' την επέμβασή μου.
Δεν είναι, όμως, αυτό που νομίζεις. Την αγαπώ.
-Είσαι, όμως, με την Ούρσουλα. -Άλλο αυτό.
Πες μου τι θέλεις, για να τελειώνουμε.
Δώσε μου το χέρι σου.
Δώσ' το μου.
Δεν καταλαβαίνω.
Αν γνωριζόμαστε μόνο απ' την επέμβαση...
-Γιατί δεν το θυμάμαι; -Τι σημασία έχει;
Θυμάμαι μια ολόκληρη ζωή μαζί σου.
Και θυμάμαι κάθε μέρα που ήμουν έγκυος στην Γκλόρια.
Ξέρω γιατί είμαι εδώ.
Θα με οδηγήσεις στον Νίκο Λασάρτε.
-Στην αστυνομία θα σε οδηγήσω. -Μην είσαι χαζός.
Δουλεύεις σε τράπεζα. Έχεις πρόσβαση στα στοιχεία πολλών πελατών.
Αυτά είναι απόρρητα δεδομένα.
Όπως και το ότι είσαι εδώ, υποθέτω.
Καλησπέρα.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα.
Με θυμάστε;
Εγώ σας θυμάμαι καλά.
Ναι;
Ήρθε η Επιθεωρήτρια Ντίμας.
Ευχαριστώ.
Ας το πάρουμε απ' την αρχή.
Σύμφωνα με αστυνομική αναφορά του 1989, στις 11 Νοεμβρίου, ένα παιδί,
ο γείτονάς σας, ο Νίκο Λασάρτε,
σας κατηγόρησε ότι σκοτώσατε τη γυναίκα σας.
Καλησπέρα.
Δεν τον πίστεψαν. Ήταν ο λόγος του ενάντια στον δικό σας.
Εσείς μπορέσατε ν' αποδείξετε την εκδοχή σας.
Αυτό που τότε ήταν φαντασία ενός παιδιού, σήμερα έγινε πραγματικότητα.
Τα γεγονότα είχαν λάβει χώρα δύο μέρες νωρίτερα, στις 9 Νοεμβρίου.
Τη μέρα που έπεσε το Τείχος κι άλλαξε ο κόσμος.
Σύμφωνα με την κατάθεσή σας,
εκείνη τη μέρα, η πρώην γυναίκα σας, η Χίλντα Γουέις,
σας είπε ότι θα επισκεπτόταν μια φίλη της στο Σαν Ναρθίσο.
...η δυνατότητα στους Ανατολικογερμανούς να ταξιδεύουν ελεύθερα...
Στην αστυνομική αναφορά,
καταθέσατε ότι η γυναίκα σας ετοιμαζόταν να γυρίσει στο Βερολίνο,
μετά την πτώση του Τείχους.
Πιστεύω, όμως, ότι είπατε ψέματα.
Δεν ήθελε ποτέ να γυρίσει στη Γερμανία.
Συμφωνήσατε αμέσως όταν σας είπε ότι θα έλειπε όλη μέρα.
Διαισθανόσασταν ότι αυτό θα δημιουργούσε την περίσταση που περιμένατε.
Ναι, κάτι τέτοιο. Κάπως έτσι.
Μαμά.
Έρχομαι.
Συγγνώμη, έχετε ένα τηλεφώνημα.
Ναι;
Έχουν κλείσει τον δρόμο προς το Σαν Ναρθίσο, λόγω της καταιγίδας.
Θα χρειαστεί να μείνω εδώ το βράδυ.
Εντάξει, μην ανησυχείς.
-Τα λέμε αύριο. -Γεια.
Ναι;
Θα γυρίσει αύριο.
Κλάρα.
Σου υπόσχομαι ότι θα της μιλήσω.
Θ' αλλάξουν τα πράγματα, εντάξει;
Άνχελ.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ.
Κύριε Πριέτο...
τι έγινε εκείνο το βράδυ;
Σκοτώσατε τη γυναίκα σας;
Τι 'ναι;
Αχ, αγάπη μου...
με γρατζούνισες.
Άνχελ.
Καθίκι!
Χίλντα! Χίλντα, σε παρακαλώ!
Χίλντα!
Χίλντα! Κλάρα, όχι!
Κλάρα!
Χίλντα, μην κάνεις καμιά χαζομάρα!
Χίλντα! Όχι!
Σκοτώσατε τη γυναίκα σας;
Ναι ή όχι;
Απαντήστε, σας παρακαλώ.
Θέλω τον δικηγόρο μου.
Έχω το δικαίωμα να μη μιλήσω.
Αυτό είναι το ρολόι που βρήκε ο Νίκο Λασάρτε στο σπίτι σας.
Η απόδειξη ότι είχατε συνεργό.
Ο Νίκο Λασάρτε επισήμανε μια λεπτομέρεια του ρολογιού.
Οι λεπτομέρειες είναι σημαντικές, κε Πριέτο.
Παρατήρησε μια μικρή εγχάραξη.
"Κ. Μ."
Μου δίνετε το ρολόι σας;
Τι;
Το ρολόι σας, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Είναι τα αρχικά της τωρινής συζύγου σας.
Κλάρα Μεντίνα.
Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους.
Μόνο αυτή μπορούσε να παραστεί τη Χίλντα, για να την κάνει να εξαφανιστεί.
Και υποθέτω ότι τη βοηθήσατε εσείς.
ΒΕΡΟΛΙΝΟ
Καλό ταξίδι.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Θα πιάσει;
Αυτός που φτιάχνει τα διαβατήρια είναι πολύ καλός.
Κάνε ό,τι σου είπα και μην προσπαθήσεις να επικοινωνήσεις.
Όλα αυτά είναι υποθέσεις. Δεν υπάρχουν αποδείξεις.
Ο Νίκο Λασάρτε είχε το ρολόι που ενοχοποιούσε την τότε γειτόνισσά σας,
την Κλάρα Μεντίνα, και το γνωρίζατε.
Κι έτσι, βρήκατε έναν τρόπο να το πάρετε πίσω, εις βάρος του παιδιού.
Μιλάμε πριν φύγεις, εντάξει;
Εντάξει.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ σ' αγαπώ.
Πολύ.
Τι συμβαίνει;
Έχω αποδείξεις.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό που είδες;
Επιβεβαιώσαμε όσα μας είπες.
Έχουμε, όμως, ένα πρόβλημα, μικρέ.
Ο γείτονάς σου, ο κύριος Πριέτο,
κατάγγειλε ότι του διέρρηξαν το σπίτι κι έκλεψαν ένα χρυσό ρολόι.
Είπε, επίσης, ότι η γυναίκα του έφυγε.
Τον άφησε για έναν πρώην που είχε στη Γερμανία, την πατρίδα της.
Ο Νίκο έκανε ένα λάθος.
Ξέρω, όμως, ότι ποτέ δεν θα επινοούσε
όσα λέει πως είδε, για να κρύψει το λάθος του.
Ο τραπεζικός λογαριασμός της γυναίκας του
δείχνει κίνηση απ' το Βερολίνο.
Ελέγξαμε και τη λίστα επιβατών και πέταξε όντως για Βερολίνο.
Πρέπει να υπάρχει κάποια εξήγηση. Αν ο γιος μου λέει...
Ο γιος σας, κα Λασάρτε, μας είπε μια απίστευτη ιστορία,
για μια γυναίκα απ' το μέλλον που του μιλάει μέσα από μια τηλεόραση.
Κι ότι αυτή του έδωσε τις πληροφορίες για τον Άνχελ Πριέτο.
Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να λύσουμε αυτήν την παρεξήγηση.
Αυτήν τη στιγμή, μόνο ένα πράγμα μπορώ να σκεφτώ.
Μην ανησυχείς.
-Νίκο, σταμάτα! -Το είδα.
-Γεια σας. -Χαίρετε.
Το ρολόι μου είναι αυτό;
Δώσε πίσω το ρολόι στον κύριο Πριέτο.
Αν μου υποσχεθείς να μην το ξανακάνεις,
αυτό θα μείνει μεταξύ μας.
Θα το ξεχάσουμε, εντάξει;
Μετά από λίγο, μετακόμισαν με τη μητέρα του
και δεν τον ξαναείδα.
Το παιδί δεν ήταν στα συγκαλά του.
Αυτό είναι το εύκολο συμπέρασμα.
Ο Νίκο Λασάρτε έκανε το λάθος να μπλέξει τα όσα ήξερε για εσάς
με μια απίστευτη ιστορία για μια γυναίκα απ' το μέλλον.
Γι' αυτό δεν τον πίστεψε κανείς.
Είναι θέμα χρόνου ν' αποδείξει ο ιατροδικαστής
ότι το πτώμα που βρήκαμε είναι της πρώην γυναίκας σας.
Νικολάς Λασάρτε.
Και τότε, ο Νίκο Λασάρτε, θα 'χει κερδίσει τη μάχη.
Πάνω από 20 χρόνια μετά,
αλλά θα την έχει κερδίσει.
Ήταν πελάτης μας, το ίδιο κι η μητέρα του. Και λες ότι έμενε στο σπίτι μου;
Για να δούμε τις κινήσεις του, να δούμε μήπως βρούμε τη διεύθυνσή του.
Αυτός πρέπει να είναι, Νικολάς Λασάρτε Λέιρα.
Ο κλοιός στενεύει, κύριε Πριέτο.
Και τώρα, θα σας πω τι απέγινε ο Νίκο Λασάρτε.
Του έγινε εμμονή το ν' αποδείξει ότι είχε δίκιο για εσάς.
Μπορούσε μόνο να περιμένει να γυρίσει αυτή η γυναίκα, για να τον καθοδηγήσει.
Υπολόγισε σε πόσες ώρες θα τελείωνε η καταιγίδα
κι υπέθεσε ότι όταν θα τελείωνε, η γέφυρα θα έκλεινε.
Κι αυτό έγινε.
Κάτι στο μέλλον, είχε εμποδίσει μια καινούργια επικοινωνία.
Είχε μόνο ερωτήσεις...
κι η μητέρα του ήθελε μόνο απαντήσεις.
Οι εξετάσεις έδειξαν ότι δεν έλεγε ψέματα συνειδητά.
Επομένως, ο λόγος για την εμμονή του πρέπει να ήταν...
κάποια νοητική διαταραχή.
Η μητέρα του αποφάσισε ν' απομακρυνθεί απ' όλα αυτά,
με την ελπίδα ότι μια μέρα ο γιος της θα γινόταν καλά.
Αυτό, όμως, ήταν μόνο η αρχή ενός μακροχρόνιου εφιάλτη.
Πρώτα ψυχολόγοι...
μετά ψυχίατροι.
Και μετά, εγκλεισμός σε κλινική, μέχρι που ενέδωσε στις πιέσεις των άλλων.
Ο ίδιος, όμως, ήξερε την αλήθεια.
Αρνήθηκε την ύπαρξη της Βέρα Ρόι, για να τον αφήσουν ήσυχο.
Ο Νίκο Λασάρτε, όμως, ήξερε ότι ήσασταν ένοχος.
Δεν καταλάβαινε, γιατί η γυναίκα που τον έσωσε μια φορά από εσάς,
δεν ξαναεμφανίστηκε, για να τον βοηθήσει.
Ο Νίκο Λασάρτε δεν ξέχασε ποτέ τη Βέρα Ρόι.
Στον τελευταίο όροφο.
Η αλληλογραφία του έρχεται εδώ τα τελευταία πέντε χρόνια.
Είμαστε εντάξει;
Τότε, δεν ήξερε τ' όνομά της, αλλά είχε ένα στοιχείο.
ΒΑΛΠΙΝΕΔΑ
Και το ακολούθησε.
Και περίμενε.
Το μέλλον του και το παρελθόν του...
ενώθηκαν εκείνη τη στιγμή...
και φοβήθηκε.
Αυτό που είχε κάνει τους άλλους να τον θεωρούν τρελό...
γινόταν πραγματικότητα μπροστά στα μάτια του.
Δεν ήξερε, όμως, πώς να την πλησιάσει.
Τι θα της έλεγε;
Πώς θα τον πίστευε, αφού ακόμα δεν είχε ζήσει όσα εκείνος ήδη ήξερε;
Σταμάτησε να ψάχνει απαντήσεις...
κι ευχήθηκε να μην τις ψάξει ποτέ ούτε κι εκείνη.
Ακόμα και το πέταγμα μιας πεταλούδας μπορεί να είναι σκληρό,
αν πραγματοποιηθεί σε μέρος και στιγμή που προσφέρονται για ν' αλλάξουν όλα.
Σε περίμενα.
Συγγνώμη.
-Είσαι καλά; -Ναι, καλά είμαι.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Με λένε Νικολάς Λασάρτε Λέιρα, κε Πριέτο.
Και ζούμε σ' ένα χαοτικό σύστημα...
που μεταβάλλεται δραστικά.
Μου ζήτησε ο Νίκο να έρθω, σε περίπτωση που συνέβαινε αυτό.
Για να σε βοηθήσω να θυμηθείς.
Να θυμηθώ τι;
Καλύτερα να το καταλάβεις μόνη σου.
Πού είναι;
Πήγαινε σπίτι σου, μαμά.
Λυπάμαι.
Εδώ και δύο μέρες, έχω μπλοκάρει.
Από τότε που ήρθες στο τμήμα και δεν με θυμόσουν...
κι έλεγες για τη ζωή για την οποία μου είχες μιλήσει όταν ήμουν παιδί.
Δεν ήταν η ζωή που είχες ζήσει μαζί μου.
Δεν ήταν δυνατόν να την είχες ζήσει, γιατί εγώ την άλλαξα,
με το να έρθω να σε βρω.
Είχες, όμως, τις αναμνήσεις σου.
Κι εμένα με είχες διαγράψει.
Άφησα τον δρα Φελ να ερμηνεύσει αυτό που σου συνέβαινε με τον τρόπο του
και περίμενα...
με την ελπίδα να θυμηθείς.
Να θυμηθείς εμάς, Βέρα.
Ήθελα απλώς να καταλάβω...
αυτό που είχα ζήσει ως παιδί...
και γιατί δεν είχες γυρίσει σ' εμένα.
Δεν μπορούσα να ξέρω ότι τη μέρα που ήταν να γνωρίσεις τον Αϊτόρ, θα γνώριζες εμένα
κι όλα θ' άλλαζαν.
Ήθελα ν' αποφύγω τη συνάντησή μας,
γιατί δεν ήθελα να ξαναλλάξουν τα πράγματα.
Γιατί σ' αγαπώ και δεν θέλω να σε χάσω.
Φοβόμουν χρόνια αυτήν τη στιγμή.
Φοβόμουν τη μέρα που θα ερχόταν για σένα η σύνδεσή μας, στο παρόν μας.
Τα φαντάστηκα όλα.
Όλες τις πιθανότητες.
Εκτός απ' το ότι θα με ξεχνούσες μέσα σε μια νύχτα
και θα γυρνούσες σε μια ζωή που τελικά δεν έζησες,
επειδή εγώ την άλλαξα.
Και τότε, άρχισε η καταιγίδα.
Χρειάζομαι την κάμερα...
και την τηλεόραση.
Δεν θυμάμαι τίποτα απ' όλα αυτά.
Τα πέταξα πριν από καιρό.
Όχι.
Κάποιος διέρρηξε το σπίτι του Νταβίντ.
Παραβίασες την πόρτα.
Εσύ το έκανες.
Για να ελέγξεις τη σύνδεση. Ήθελες να μάθεις.
Κι εγώ στη θέση σου θα 'θελα να μάθω.
Είναι κανείς εκεί;
Ναι, προσπάθησα.
Κατάλαβα, όμως, ότι ήταν λάθος κι αποσυνδέθηκα.
Δεν μπορούσα να ρισκάρω το ν' αλλάξει μια νέα σύνδεση το παρελθόν μου
κι όλα όσα έκανα για να σε γνωρίσω, Βέρα.
Σ' άφησα, όμως, να με βρεις.
Να δεις ποιος είναι πραγματικά ο Νταβίντ Ορτίθ...
και να βρεις εμένα.
Πρέπει να γυρίσεις...
στο 1989 και να μεγαλώσεις...
χωρίς να πάθεις εμμονή μαζί μου.
Πρέπει να με ξεχάσεις, για να μην προσπαθήσεις ποτέ να με βρεις.
Πρέπει να ξεχάσεις και τον Άνχελ Πριέτο.
Γιατί αν τον βρουν στο παρελθόν, αυτό θα επηρέασει την Κλάρα.
Κι αυτό θα επηρέασει τη ζωή του Αϊτόρ και πρέπει να τον γνωρίσω,
όπως θα συνέβαινε αν δεν το απέτρεπες εσύ,
γιατί είναι ο μόνος τρόπος να γνωρίσω τον Νταβίντ και να ξαναβρώ την κόρη μου.
Κι αν δεν πετύχει;
Δεν μπορούμε να ελέγξουμε όλα όσα θα συμβούν.
-Θα το ρισκάρω. -Όχι.
Άσε με να γίνω εγώ οι αναμνήσεις σου.
Σε παρακαλώ.
Μείνε μαζί μου.
Τώρα με θυμάσαι;
Αυτό είναι αληθινό.
Πρέπει να επιστρέψουμε...
στο 1989.
Όχι.
Δεν μπορώ.
Όχι, λυπάμαι.
Τι κάνεις;
Εγώ σ' έσωσα.
Τώρα είναι η σειρά σου.
Γεια.
Γεια σου, Νίκο.
Ποιος είσαι;
Άκουσέ με.
Εγώ είμαι εσύ...
κι εσύ είσαι εγώ.
Πού είναι η γυναίκα απ' το μέλλον;
Πρέπει να με βοηθήσεις.
Σε παρακαλώ.
Αυτό που θα σου πω είναι πολύ...
είναι πολύ σημαντικό.
Μαμά.
-Τι έχεις; -Τίποτα.
Είσαι στενοχωρημένη;
Όχι, είμαι πολύ χαρούμενη.
Πες μου κάτι...
Δεν είναι όνειρο, έτσι;
Ποιο πράγμα, μαμά;
Μην κουνηθείς από δω.
Βέρα, αγάπη μου, είσαι καλά;
Τι συμβαίνει; Είσαι καλά;
Είδα έναν εφιάλτη.
Κι άλλον, αγάπη μου;
Τι εννοείς "κι άλλον";
Εδώ και λίγες μέρες, φέρεσαι περίεργα.
Πού...
Πού είναι η βιντεοκάμερα
κι η τηλεόραση που ήταν εδώ;
Αγάπη μου, δεν υπήρξε ποτέ καμία κάμερα και καμία τηλεόραση. Είσαι σίγουρα καλά;
Βέρα.
Πού πας;
Μπορώ να μάθω τι σου συμβαίνει;
Βέρα, με τρομάζεις.
ΑΡΑΜΠΕΣΚΟ
Πού βρήκες τα σπίρτα;
Πάλι τα ίδια; Σου είπα ότι είναι απ' το ξενοδοχείο στη Σεβίλη. Δεν θυμάσαι;
Συνέβη στ' αλήθεια.
Ο Άνχελ είναι ελεύθερος.
Κράτησε την υπόσχεσή του.
Βέρα.
ΣΦΑΓΕΙΟ ΠΡΙΕΤΟ
Εντάξει, ελήφθη.
Θέλετε έναν καφέ;
Ευχαριστώ.
Ήρθε ο Επιθεωρητής.
Ελήφθη.
Κύριε.
Μια γυναίκα βρήκε ένα πτώμα. Δεν μας είπε πολλά.
Μόνο ότι πρόκειται για την πρώην γυναίκα του ιδιοκτήτη του σφαγείου.
Τα στοιχεία μας, όμως, δείχνουν ότι ζει στο Βερολίνο.
Ποια είναι;
Αυτή εκεί.
Θέλω να μου πείτε πώς βρήκατε το πτώμα
και γιατί πιστεύετε ότι είναι η Χίλντα Γουέις.
Το 'ξερα ότι θα 'ρχόσουν εσύ...
Νίκο.
Γνωριζόμαστε;
Ναι.
Απλώς δεν το θυμάσαι ακόμα.
Υποτιτλισμός: Δανάη Καρδάση