Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
‎แต่ยังมีโอกาสที่จะมีฝนฟ้าคะนอง
‎ในทางอุตุนิยมวิทยา
‎เราต้องพูดถึงการมาของพายุไฟฟ้า
‎ที่จะขยายวงไปทั่ว ‎หนึ่งในสามของคาบสมุทรทางเหนือ
‎การที่สภาพอากาศแปรปรวนอย่างหนัก
‎ทำให้เกิดซูเปอร์เซลล์แบบต่างๆ ‎หมุนเวียนอยู่ตลอด
‎สถาบันอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติ
‎คาดว่าเราจะเห็นปรากฏการณ์นี้ ‎ด้วยตาเปล่าได้ตั้งแต่คืนนี้
‎และจะคงอยู่ไปอีกประมาณ 72 ชั่วโมง
‎ส่งผลให้มีฝนตกหนัก
‎ซึ่งอาจทำให้เครื่องใช้ไฟฟ้าขัดข้อง
‎และเกิดปัญหาในการสื่อสาร
‎ดังนั้น กรมป้องกันภัยพลเรือน ‎จึงออกมาตรการเฝ้าระวัง
‎เพื่อปกป้องประชาชนของเรา
‎ตอนนี้เราขอถ่ายทอดข่าวด่วน ‎ตามที่ได้ประกาศไปก่อนหน้านี้
‎ซึ่งเพิ่งเข้ามาจากกรุงเบอร์ลิน
‎ผู้ประกาศข่าวพิเศษของเรา ‎โฆเซ มาเรีย ซิเลสอยู่ในพื้นที่ครับ
‎บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ‎ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
‎มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน ‎มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
‎ส่วนฝั่งตะวันตก ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี ‎จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
‎ผู้มาดูเหตุการณ์กลุ่มแรก ‎และกล้องข่าวโทรทัศน์เริ่มทยอยมา
‎ก่อนเวลาเที่ยงคืนไม่นานนัก ‎ในเมืองนอยเคิล์นแห่งนี้
‎พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ
‎สำหรับชาวเยอรมันจากตะวันออกทุกคน ‎ที่อยากข้ามมาฝั่งตะวันตกนี้
‎ตลอด 27 ปี นี่เป็นครั้งแรก
‎ที่กำแพงเบอร์ลินไม่มีอยู่อีกต่อไป
‎สำหรับพลเมืองของเยอรมนีอีกฝั่งหนึ่ง
‎วันที่ 9 พฤศจิกายน 1989...
‎ความทรงจำ...
‎บางครั้งเธอนึกภาพฉัน
‎ฉันเดินนำหน้าไกลเกินไป
‎เธอเรียกหาฉัน
‎ฉันไม่ได้ยินว่าเธอพูดอะไร
‎แล้วเธอก็บอกให้ฉันช้าลงหน่อย
‎ฉันก้าวรั้งท้ายเธอ
‎เข็มวินาทีหมุนย้อนกลับ
‎หากเธอหลงทาง ‎ขอให้มองมา แล้วเธอจะเจอฉัน
‎ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎หากเธอล้มลง ฉันจะ...
‎แม่ฮะ
‎แม่ทำวิดีโอผมเสียเลย
‎แม่จะไปทำงานแล้ว
‎อย่านอนดึกนัก ‎พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน ตกลงนะ
‎ครับ
‎อ๋อใช่ นิโก ลูกอัดเทปให้แม่หรือยัง
‎ครับ
‎นี่
‎(ผมรักแม่)
‎(กรอกลับ)
‎ไม่นะ
‎ไม่นะ อย่า
‎คุณไวส์
‎คุณไวส์ครับ
‎นี่ เดี๋ยวก่อน
‎รอก่อน
‎ไม่นะ
‎ช่วยด้วย
‎ช่วยด้วยครับ
‎นิโก
‎เรียกรถพยาบาล เรียกหมอที
‎โทรเรียกรถพยาบาลมา
‎ช่วยด้วยครับ
‎อรุณสวัสดิ์ ลูกรัก
‎นี่...
‎นี่ลูก
‎ตื่นเถอะ
‎หลับสบายไหม
‎หนูไม่ชอบบ้านหลังนี้ มันหนาวค่ะ
‎ลูกเพิ่งอยู่ที่นี่คืนเดียวเอง
‎หนูอยากได้ห้องของตัวเอง
‎อีกไม่นานลูกก็จะได้ห้องแล้ว
‎ตกลงนะจ๊ะ
‎มาลูก ลุกได้แล้ว
‎ฮัลโหล ที่รัก คุณมาถึงหรือยัง ‎กินให้หมดนะ โกลเรีย
‎ถึงแล้ว ผมเลื่อนไฟลต์ให้เร็วขึ้นน่ะ
‎ผมต้องประชุมทั้งวัน ‎พวกเขาอยากทบทวนเป้าบริษัทอีกรอบ
‎เห็นบอกว่าเรายังขายประกันไม่พอ
‎ผมแค่จะบอกคุณว่าผมจะไปช้านะ
‎- ก็เหมือนเคย ‎- พ่อคะ หนูอยากเจอพ่อ
‎เดี๋ยวผมชดเชยให้นะ ‎ทีนี้ก็สารภาพมาได้แล้ว
‎ก็ได้ ฉันนอนกับลูก
‎คุณนอนกับลูกเหรอ
‎ค่ะ เรานอนด้วยกัน
‎ผมว่าแล้ว ให้ลูกมาคุยสิ
‎เดี๋ยวนะคะ
‎โกลเรีย คุยกับคุณพ่อสิ
‎สวัสดีค่ะ พ่อ
‎จ้ะ ตัวแสบของพ่อเป็นยังไงบ้าง
‎เหม็นกลิ่นสีไปหมดเลยค่ะ
‎อีกไม่นานหนูก็จะรู้ว่า ‎มันดีกว่าอยู่ในเมืองอีก นะลูกรัก
‎- เริ่มประชุมหรือยัง ‎- ทุกคนกำลังรอคุณอยู่ค่ะ
‎จะมีลูกค้าคนใหม่เข้ามาพรุ่งนี้ ‎คุณเบลัซเกซค่ะ
‎- ได้ จดไว้นะ ‎- ได้ค่ะ
‎ลูกรัก ให้พ่อคุยกับแม่ที
‎- พ่ออยากคุยกับแม่ค่ะ ‎- เหรอจ๊ะ
‎กินต่อเลย ว่าไงคะ
‎คุณชวนไอตอร์มาทานมื้อค่ำสิ
‎ได้ค่ะ เดี๋ยวไปชวนนะ
‎นี่ ผมรักคุณนะ
‎เหมือนกันค่ะ รักนะคะ
‎แม่ทำอะไรน่ะ
‎พายุนี่
‎เหมือนกันเลย
‎เหมือนเมื่อหลายปีก่อน
‎เอาล่ะ ผมจะไปทำงานแล้วนะ
‎อีกไม่นานก็กลับ
‎อย่าสูบเยอะนักล่ะครับ
‎ระวังด้วย
‎- ขอรบกวนหน่อยค่ะ ‎- ว่ามาเลย
‎คือเรากำลังจะออกไปแล้ว
‎พอเสร็จแล้ว คุณช่วยล็อกประตู ‎แล้วทิ้งกุญแจไว้บ้านตรงข้ามได้ไหม
‎อรุณสวัสดิ์ เพื่อนบ้าน
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- เป็นไงบ้าง
‎ถ้าฉันเป็นผู้โดยสารเห็นคุณขับคันนี้ ‎ฉันจะขอลงจากเครื่องแน่ๆ
‎สามีคุณอยู่ไหนล่ะ
‎เขาค้างที่เซบียา
‎- อ๋อ งั้นเหรอ ‎- งั้นสิ
‎คืนนี้เขาจะทำอาหารเย็น ‎คุณจะว่าไงล่ะ
‎- ผมคิดว่าเขาช่างกล้า... ‎- หยุดเลย
‎อีกอย่างคือผมต้องบินไปมาร์แซย์ ‎และคิดว่าคืนนี้จะกลับมานี่
‎ตกลงนะ
‎- ตกลง ‎- บอกให้แม่คุณมาด้วยนะ
‎แน่ใจนะ
‎- ต้องดีแน่ๆ ฉันอยากเจอท่าน ‎- ก็ได้
‎เท่านั้นแหละ
‎- ลาก่อน ‎- ลาก่อน
‎คุณกัปตัน
‎คาดว่าพายุไฟฟ้า ‎จะเริ่มพัดรุนแรงตอนหัวค่ำคืนนี้
‎โดยจะคงอยู่ไปอีกประมาณ 72 ชั่วโมง
‎นี่เป็นครั้งแรก ‎ที่นักฟิสิกส์ดาราศาสตร์
‎ต่างเห็นพ้องกันถึงลักษณะอันน่าทึ่ง ‎ของปรากฏการณ์นี้
‎ที่ดูเหมือนจะเกิดขึ้นอีกครั้ง
‎เพราะในปี 1989 ‎ก็เกิดพายุที่คล้ายกันมาก
‎ทั้งในด้านโครงสร้างสมมาตร...
‎ไม่เห็นรู้เลยว่าเธอกลับมาแล้ว
‎วันหยุดฉันสั้นแต่จัดหนัก
‎เธอไปโดนอะไรมาล่ะ ‎ถูกยุงเขตร้อนกัดมาหรือไง
‎หรือเธอพาใคร ‎ใส่กระเป๋าเดินทางกลับบ้านด้วย
‎บ้านหลังใหม่เป็นยังไงบ้าง
‎ฉันบอกเธอเมื่อไหร่ว่าเราย้ายบ้าน
‎เขารู้กันครึ่งโรงพยาบาลแล้ว
‎ก็ดี แต่บอกตามตรง ‎ว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก
‎เจ้าของทิ้งบ้านไว้นานแล้ว ‎เธอรีบขายเชียวล่ะ
‎ยังต้องปรับปรุงนิดหน่อย ‎แต่ก็นั่นแหละ บ่นมากไม่ได้
‎ผมสิบ่นได้ ผมกำลังจะโดนเปิดกะโหลกนะ
‎- ไม่ต้องห่วงค่ะ ‎- เหรอ
‎หมอเฟลล์เป็นแพทย์เฉพาะทางด้านผ่าตัด ‎เปิดกะโหลกที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล
‎สวัสดี
‎ว่าไงครับ พร้อมนะ คุณเมนโดซา
‎เดี๋ยวเริ่มกันเลยนะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎สวัสดีค่ะ คุณหมอ
‎ยินดีด้วยกับบทความนะคะ
‎- คุณอ่านแล้วเหรอ ‎- ค่ะ
‎เกิดอะไรขึ้นกับคุณบลังโกคะ
‎เธอมีภาวะรับรู้ผิดข้าง
‎สไปโนทาลามิกเสียหายเหรอคะ
‎เปล่า เธอต้องผ่าตัดตัดรากประสาท ‎ไขสันหลังส่วนหน้าด้านข้าง
‎ค่ะ
‎ยิ่งรู้จักคุณ ผมก็ยิ่งไม่เข้าใจ ‎ว่าทำไมคุณถึงทิ้งอาชีพหมอ
‎ก็...
‎ฉันมีโกลเรีย แล้วก็...
‎ฉันไม่ชอบทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ ‎คุณก็รู้จักฉันดี
‎ถือว่าคุณโชคดีนะคะ
‎ที่ฉันทิ้งอาชีพหมอไป
‎ไม่งั้นฉันคงเป็นแพทย์ ‎ศัลยกรรมประสาทที่เก่งสุดในรพ.นี้
‎ว่าไง
‎เป็นยังไงบ้าง
‎ให้เกรตาไปบ้านเราได้ไหมคะ
‎ถ้าแม่ของเธอไม่ว่าอะไรนะ
‎- แม่ไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ ‎- งั้นน้าจะโทรหาเขานะ
‎เด็กๆ เราตกลงกันไว้ว่ายังไง
‎แม่ของหนูจะพาไปหาหมอฟันไง
‎อ๋อ เข้าใจล่ะ ได้เลย
‎ได้ เข้าใจแล้ว
‎กลับบ้านกันไหม จอมกุเรื่อง
‎- ไปนะคะ มิรันดา ‎- บาย เกรตา
‎ลูกไม่ได้ลืมตานะ
‎หนูสัญญาค่ะ หนูไม่ได้ลืมตา
‎- ไม่ได้แอบดูแน่นะ ‎- ค่ะ
‎อีกแป๊บนะ
‎เกือบแล้ว
‎- พร้อมนะ ‎- ค่ะ
‎อยากลองเล่นไหม เอาไหม มาสิ
‎ให้ตายสิ
‎สวัสดีค่ะ
‎คุณจะทำผมหัวใจวายเอานะ ‎คุณมาถึงตอนไหนเนี่ย
‎- ครึ่งชั่วโมงก่อน ‎- ครึ่งชั่วโมงเหรอ
‎คุณทำอะไรเหรอ
‎จัดหนังสือเราใส่ชั้นน่ะ
‎นี่อะไรเนี่ย
‎ดูสิ
‎ตอนเราเจอกัน คุณคบกับเธออยู่นี่
‎- ใช่ไหมคะ ‎- ดูทำหน้าเข้า
‎- หน้าอะไรคะ ‎- แหม
‎- ดูสิ คุณหึงนี่ ‎- เปล่าสักหน่อย
‎มองตาคุณผมก็รู้แล้ว คุณหึงล่ะสิ
‎- เปล่านะ เปล่าสักหน่อย ‎- คุณหึง
‎ไม่ใช่
‎เธอสวยมากเลยนะ สวยจริงๆ
‎- ขอดูหน่อย ‎- ค่ะ
‎อูร์ซูลา ไว้ผมคงโทรหาเธอสักวัน
‎สวยจริงๆ
‎เอ๊ะ นิ้วไปโดนอะไรมาคะ
‎- ไม่มีอะไร เมื่อกี้ผม... ‎- โดนอะไรคะ
‎ป้ายนั่นน่ะ
‎ผมกำลังจะเอามาแขวน
‎คุณฆ่าเชื้อหรือยัง
‎ที่รัก แผลนิดเดียวเอง
‎ผมฆ่าเชื้อและปิดปลาสเตอร์แล้ว ‎คุณหมอรอย
‎ผมว่ามันชวนซู่ซ่าทุกครั้งเลยแฮะ ‎เวลาคิดว่าพอคุณเรียนจบแล้ว
‎ทุกคนจะเรียกคุณว่าหมอเบรา รอย
‎เอาล่ะ พอได้แล้ว ไปกัน
‎ก็ได้ ไปกันเถอะ
‎อะไรเนี่ย
‎สุดยอดเลย
‎กล้องนี่น่าจะอายุ 20 ไม่ก็ 30 ปีได้
‎อุ๊ย
‎เทปทั้งนั้นเลย
‎มันอยู่ที่นี่มาตั้งแต่ยุค 80 แล้ว
‎เรียกโกลเรียมาดูกันไหม ‎เผื่อมันยังใช้งานได้
‎หากเธอหลงทาง ‎ขอให้มองมา แล้วเธอจะเจอฉัน
‎ครั้งแล้วครั้งเล่า
‎รู้ไหมว่าเทปนี่ถูกอัดไว้ ‎ในวันนี้พอดีเลย เมื่อปี 1989
‎แม่ฮะ
‎- จริงเหรอคะ ‎- แม่ทำวิดีโอผมเสียเลย
‎- เปิดอีกอันสิ ‎- นี่ม้วนสุดท้ายแล้ว
‎ลูกชอบไหม
‎ใครจะเป็นคนเก็บไว้นะ
‎ผมขอไปเตรียมมื้อเย็นก่อน ‎เดี๋ยวพวกนั้นคงมากันแล้ว
‎ค่ะ ฉันไปอาบน้ำนะ
‎ลูกหิวไหม
‎บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ‎ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
‎มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน ‎มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
‎อะไรกันน่ะ
‎ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี ‎จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
‎- ผมก็ไม่รู้ ‎- ไม่มีเทปอยู่ข้างในนี่
‎- ไม่มี ‎- ก่อนเวลาเที่ยงคืนไม่นานนัก...
‎อีกอย่าง เขาเลิกถ่ายทอด ‎ด้วยระบบแอนะล็อกแล้ว
‎พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ ‎สำหรับชาวเยอรมัน...
‎- ไม่มีเหตุผลเลย ดาบิด โทษที ‎- งั้นเหรอ
‎สัญญาณโทรทัศน์ ‎จาก 25 ปีที่แล้วเนี่ยนะ
‎สวัสดีกลาราหรือยังจ๊ะ
‎มันไม่ใช่การฉายซ้ำ ‎เพื่อรำลึกเหตุการณ์
‎ฉันสาบาน เหมือนกับว่า ‎โทรทัศน์มีชีวิตขึ้นมาเลย
‎มีชีวิตเหรอ ดื่มหน่อยเถอะ
‎- มีชีวิตเหรอ ‎- มีชีวิตไง
‎ได้ยินที่สามีจอมเพี้ยนของคุณพูดไหม
‎ยังคุยเรื่องทีวีกันอยู่เหรอ
‎แน่นอนอยู่แล้ว
‎- ปิดหูสิ หลานรัก ‎- ทำไมคะ
‎ลุงจะบอกความลับกับแม่หนู
‎แม่กับหนูไม่มีความลับต่อกันค่ะ
‎ไม่มีแม้แต่อย่างเดียวเลยเหรอ
‎ว่ามาสิ คุณไม่เข้าใจอะไรล่ะ
‎- ผมดีกว่าตั้งเยอะ ‎- แม้แต่นายเองยังไม่เชื่อเลย
‎นี่ เลิกแอบฟังได้แล้ว
‎ผมดีกว่าตั้งเยอะ ‎แล้วคุณก็ปล่อยผมไป ทำไมล่ะ
‎เราจะตอบยังไงดี
‎ทำไมงั้นเหรอ เพราะบางอย่าง ‎ถูกลิขิตมาให้เป็นแบบนั้นไง
‎แค่นั้นแหละ
‎- เข้าใจนะ ‎- นี่มันอะไรกัน
‎- เดี๋ยวเถอะ มือน่ะ มือ ‎- อะไรเนี่ย พ่อหนุ่มขี้หึง
‎- ก็เห็นแทบจะจับมือกันแล้วนี่ ‎- พูดเกินไปน่า
‎- มีใครเอาเนื้อบ้าง ‎- กลาราคะ
‎ว่าแต่ทำไมยังใช้ ‎โทรทัศน์ดึกดำบรรพ์นั่นกันอยู่อีก
‎- ไม่มีเงินซื้อเครื่องใหม่เหรอ ‎- นายนี่ตลกจริง
‎- ไอตอร์ก็อย่างนี้แหละ ‎- ฮามากๆ
‎เราแค่ดูวิดีโอเทปที่เจอแค่นั้นเอง ‎มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งร้องเพลงน่ะ
‎- เด็กชายร้องเพลงเหรอ ‎- ใช่
‎- เอาหน่อยไหม ที่รัก ‎- ค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เด็กผู้ชายคนนั้นชื่อนิโก ลาซาร์เต
‎และเขาก็เป็นเพื่อนรักของฉัน
‎เขาชอบเล่นกีตาร์
‎เขาบอกฉันตลอดว่าอยากเป็นร็อกสตาร์
‎แม่พาเราไปโรงเรียนด้วยกันตลอด
‎- ใช่ไหมครับ ‎- จ้ะ
‎จนกระทั่ง...
‎มีคนข้างบ้านฆ่าเมียตัวเอง
‎ไอตอร์
‎แล้วนิโกก็เห็นเข้า
‎ไอตอร์ พอได้แล้ว
‎แล้วเขาก็ตายเพราะโดนรถชน
‎คืนนั้นก็เหมือนคืนนี้เลย มีพายุ...
‎- พอได้แล้ว ‎- จำได้ไหมครับ
‎- เงียบได้แล้ว ‎- วันต่อมา
‎ฟ้าผ่าโดนนาฬิกาบนกำแพงโรงเรียน
‎เราไม่มีไฟใช้ไปตลอดสัปดาห์
‎- และไม่ต้องไปเรียนทั้งสัปดาห์ ‎- หยุดพูด
‎หยุดพูด
‎พอ
‎แกทำให้เด็กกลัวนะ ไม่เห็นหรือไง
‎ไม่เป็นไรนะจ๊ะ แค่พายุฝนเอง
‎แล้วก็ฟ้าผ่าน่ะ
‎อีกเดี๋ยวก็หยุด
‎ลูกอยากรู้ความลับไหม
‎อยากรู้ไหมจ๊ะ นอนลงสิ
‎ดูนี่นะ
‎ตอนแม่อายุเจ็ดขวบ
‎แม่น่ะกลัวพายุมากๆ เหมือนลูกเลย
‎รู้ไหมว่าแม่ทำยังไง
‎นี่นะ
‎แม่เอากล่องดนตรีของยายมา
‎แล้วดูนักบัลเลต์
‎แม่ดูเธอเต้นแล้วก็ลืมทุกอย่าง
‎แม่ดูเธอเต้น แล้วก็เต้น...
‎จนแม่หลับไปเลย
‎ลูกอยากลองดูไหม
‎(อังเฆล ปริเอโตฆ่าตัวตายในห้องขัง)
‎เจ็บไหมคะ
‎ทำไมคุณไม่ไปตรวจหน่อยล่ะ
‎รู้ไหมว่าเขาฆ่าตัวตาย ‎สามเดือนหลังเข้าเรือนจำ ดูสิ
‎ข่าวบอกว่าเขาเป็นเจ้าของโรงฆ่าสัตว์
‎และวางแผนจะฝังเมียตัวเองไว้ข้างใต้
‎ใครกันจะยอมสารภาพ...
‎สิ่งที่ตัวเองคิดจะทำแต่ไม่ได้ทำ ‎เพราะดันโดนจับได้ก่อน
‎เปลี่ยนเรื่องคุยกันเถอะ
‎คนที่บอกว่าจะทำอะไรกับศพเมีย
‎แต่ไม่ได้ทำ ไม่ใช่ฆาตกรธรรมดานะ
‎นี่คุณเป็นนักจิตวิทยาแล้วเหรอ
‎ผมไม่ได้เป็นนักจิตวิทยา ที่รัก ‎แต่มันแปลกไม่ใช่เหรอ
‎ให้ซักกางเกงตัวนี้ไหม
‎ผมชอบนะที่คุณทำหน้าแบบนั้น ‎เวลาไม่ชอบใจอะไร
‎- จมูกจะย่นๆ เชิดขึ้นมา... ‎- มั่วแล้ว
‎ใช่สิ จมูกคุณเป็นแบบนี้ ‎ย่นๆ เหมือนหน้ากระต่ายเลย
‎- อ๋อเหรอ ‎- ใช่ กระต่ายตัวน้อยแสนขี้เหร่
‎- กระต่ายขี้เหร่ ‎- นี่อะไร
‎คุณสูบบุหรี่อีกแล้วเหรอ
‎คุณจะบงการผมเหรอ
‎ว่าไงนะ
‎คุณจะบงการผมเหรอ
‎โธ่ ที่รัก ผมล้อเล่น
‎คุณหลงเชื่อผมทุกทีเลย
‎คุณก็รู้จักผมนี่ ผมชอบล้อเล่น
‎เมื่อวานตอนอยู่โรงแรมที่เซบียา
‎- ผมซื้อมาซองหนึ่ง ‎- ไม่ต้องอธิบาย
‎ผมสูบมวนเดียว แล้วทิ้งที่เหลือไป
‎- ผมสัญญา เดี๋ยวทำอะไรให้ดู ‎- เอาสิ
‎ดูนะ
‎เรียบร้อย
‎- เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ‎- ค่ะ
‎- เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จริงๆ นะ ‎- ค่ะๆ
‎โอเคนะ
‎(อาราเบสโก)
‎ตอนนี้เราขอถ่ายทอดข่าวด่วน ‎ตามที่ได้ประกาศไปก่อนหน้านี้
‎ซึ่งเพิ่งเข้ามาจากกรุงเบอร์ลิน
‎บนท้องถนนของเบอร์ลินตะวันออก ‎ในยามค่ำคืนเป็นไปอย่างปกติ
‎มีแค่ผู้สังเกตการณ์ไม่กี่คน ‎มาที่ประตูบรันเดินบวร์ค
‎ส่วนฝั่งตะวันตก ณ เช็กพอยต์ชาร์ลี ‎จุดตัดระหว่างเบอร์ลินทั้งสองฝั่ง
‎ผู้มาดูเหตุการณ์กลุ่มแรก ‎และกล้องข่าวโทรทัศน์เริ่มทยอยมา
‎เป็นไปตามที่คาดไว้ ‎คนแรกที่มาถึงต้องการข้ามกำแพง
‎แต่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ‎จากฝั่งตะวันออกยังไม่ทราบ...
‎จนกว่าจะมีการบัญญัติกฎใหม่
‎ชาวเยอรมันอีกฝั่งจะต้อง ‎ขอใบอนุญาตเพื่อไปต่างประเทศ
‎แต่ไม่มีหน่วยงานใดปฏิเสธคำขอได้
‎ในเมืองนอยเคิล์นแห่งนี้ ‎พรมแดนถูกเปิดอย่างไม่เป็นทางการ
‎สำหรับชาวเยอรมันจากตะวันออกทุกคน ‎ที่อยากข้ามมาฝั่งตะวันตกนี้
‎ตลอด 27 ปี นี่เป็นครั้งแรก
‎ที่กำแพงเบอร์ลินไม่มีอยู่อีกต่อไป ‎สำหรับพลเมืองของเยอรมนีอีกฝั่งหนึ่ง
‎วันที่ 9 พฤศจิกายน 1989
‎คือวันแห่งประวัติศาสตร์ ‎ของเยอรมนีและทั้งทวีปยุโรป
‎คู่รักคู่นี้เพิ่งมาถึง ‎และแทบไม่อยากเชื่อสายตา
‎พวกเขาแค่ต้องแสดงบัตรประชาชน
‎และได้รับการประทับตรา
‎นี่เป็นครั้งแรก ‎ที่ทั้งสองเข้ามาในฝั่งตะวันตก
‎แต่ทั้งคู่ไม่ได้ตั้งใจจะอยู่ถาวร
‎ที่บ้านของพวกเขาในฝั่งตะวันออก
‎ลูกชายของทั้งสองกำลังรออยู่ ‎และพวกเขาต้องไปทำงานตอนแปดโมง...
‎(ไทม์อาฟเตอร์ไทม์)
‎ฉันนอนอยู่บนเตียง
‎ฉันได้ยินเสียงนาฬิกาเดิน
‎และคิดถึงเธอ
‎ติดอยู่...
‎ความสับสนช่าง...
‎นิโก แม่จะไปทำงานแล้ว
‎แม่ฮะ กล้องเสีย
‎อย่าอยู่ดึกนัก ‎พรุ่งนี้ลูกต้องไปโรงเรียน
‎- ตกลงนะ ‎- ครับ
‎นิโก ลูกอัดเทปให้แม่หรือยัง
‎ครับ
‎นี่
‎สวัสดี
‎ได้ยินผมไหม
‎สวัสดี
‎คุณเห็นผมไหม
‎เห็น
‎เห็น...
‎ฉันมองเห็นเธอ
‎คุณทำยังไงน่ะ
‎- ฉันทำอะไรเหรอ ‎- เดี๋ยวนะ
‎ป้ายนั่นเหมือนอันที่อยู่ ‎ที่สถานีบัลปิเนดาเลย
‎อะไรนะ
‎เหมือนกันเลย
‎แค่ดูเก่ากว่า
‎มันอันเดียวกัน
‎ทำไมคุณถึงมีอยู่กับตัวล่ะ
‎เราขโมยมา
‎ฉันกับสามีน่ะ
‎ผมไม่เข้าใจ
‎ไอตอร์ เพื่อนข้างบ้านเธอ ‎แนะนำฉันให้รู้จักดาบิด สามีฉัน
‎- และฉันเจอไอตอร์ที่สถานีบัลปิเนดา ‎- ไอตอร์ เมดินา
‎รอเดี๋ยว รอก่อน
‎แม่เขาไปส่งเธอสองคนที่โรงเรียน
‎เธอรู้ไหมว่าฉันรู้ได้ยังไง
‎ฉันรู้เพราะมันเกิดขึ้นไปแล้ว
‎อะไรเกิดไปแล้ว
‎- มีอะไรน่ะ ‎- มีเสียงตะโกนจากข้างนอก
‎ไม่นะ ไม่ กลับมาก่อนๆ
‎นิโก
‎นิโก กลับมาก่อน
‎คุณรู้ชื่อผมได้ยังไง
‎เธอเคยอยู่ที่นี่
‎ที่นี่ ที่ไหนล่ะ
‎- ข้างบ้านเขามีเรื่องกัน ‎- ใช่ แต่อย่าไปนะ ได้โปรด
‎- อย่าไปนะ ‎- เดี๋ยวนะ
‎นี่ผมฝันไปหรือเปล่า
‎ไม่ รอแป๊บนะ ดูนี่สิ
‎ดูนี่สิ ดูนี่
‎เธอเห็นไหม นี่ไง
‎เทปผมนี่ คุณเอาไปได้ยังไง
‎นิโก เพราะฉันอยู่ในบ้านของเธอไง
‎นี่คือบ้านของเธอ
‎- แต่ในอีก 25 ปีข้างหน้า ‎- อะไรนะ
‎รอเดี๋ยวนะ
‎ฉันจะให้เธอดูอะไร
‎ดูสิ เห็นไหม
‎(เด็กเสียชีวิต)
‎เห็นไหม
‎ถ้าเธอออกไปข้างนอก เธอจะตาย
‎- ไม่ หลอกกันแน่ๆ คุณทำได้ยังไง ‎- ไม่นะ
‎ไม่นะ ไม่ ฉันไม่ได้หลอก ‎นี่เป็นเรื่องจริง
‎- นี่เป็นเรื่องจริง ‎- คุณโกหก
‎นิโก เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว ฟังนะ
‎ฉันรู้ว่าพรุ่งนี้ ‎จะเกิดอะไรที่โรงเรียนเธอ
‎เชื่อฉันสิ จะมีฟ้าผ่า ‎ใส่นาฬิกาที่ทางเข้าโรงเรียนเธอ
‎ไฟจะดับทั้งโรงเรียน ‎และเขาจะยกเลิกการเรียนการสอน
‎ถ้าเธออยู่ในห้องต่อ ‎เธอก็จะเห็นว่าฉันพูดถูก
‎แต่ถ้าเธอออกไปข้างนอก ‎พรุ่งนี้เธอก็จะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว
‎นิโกๆ ได้โปรดเถอะ
‎ได้โปรดอย่าออกไป อย่าออกไปข้างนอก
‎นิโก ขอร้องล่ะ อย่าไป รอก่อน
‎อย่าเพิ่งไป อยู่ในบ้านนะ ‎นิโก อย่าออกไปข้างนอกเลยนะ
‎อย่าออกไป เธอจะโดนรถชน
‎เธอจะโดนชนตอนข้ามถนน
‎นิโก ขอร้องล่ะ ได้โปรด ไม่นะ
‎ฮัลโหล
‎มาเรีย นี่กลารานะ ‎ฉันโทรมาปลุกหรือเปล่า
‎ไม่เลย ฉันเพิ่งกลับจากทำงาน
‎ฉันไม่ค่อยสบาย พี่ชายฉัน ‎จะพาเด็กๆ ไปโรงเรียนนะ ตกลงไหม
‎ได้สิ ใจเย็นนะ ไม่ต้องห่วง
‎หายเร็วๆ นะ
‎ทำไมตื่นแล้วล่ะลูก
‎แม่ไอตอร์ไม่ค่อยสบาย ‎โรมัน พี่ชายเธอจะพาลูกไปโรงเรียนนะ
‎นี่...
‎นิโก
‎แม่ครับ ผมฝันทั้งที่ไม่ได้หลับ
‎มีผู้หญิงจากอนาคต ‎พูดกับผมผ่านทางโทรทัศน์
‎เบรา พวกเขารอคุณอยู่ในห้องผ่าตัดนะ
‎ทำไมเขามาอยู่นี่
‎คุณเมนโดซามีภาวะสมองขาดเลือด
‎ใช่ค่ะ เมื่อวาน ‎หมอเฟลล์ผ่าตัดเขาแล้วนี่
‎คุณเมนโดซาเป็นคนไข้ของคุณ
‎อะไรนะ
‎เบรา เราต้องรีบผ่าเขาแล้วนะ
‎หมอรอยคะ พร้อมเปลี่ยนชุดหรือยัง
‎เรียกฉันว่าอะไรนะ
‎อะไรนะคะ
‎เกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎นี่มันอะไร ทำอะไรกันอยู่น่ะ
‎หมอรอย เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
‎ไปเถอะ เราสายแล้ว
‎นิโก ระวังสเกตบอร์ดด้วย วันก่อน...
‎ลุงจะมารับตอนห้าโมง ตกลงนะ
‎ลุงโรมัน เกิดอะไรขึ้นครับ
‎ลุงก็ไม่รู้ ไปถามกันเถอะ
‎ขอโทษทีครับคุณ มีอะไรกันเหรอ
‎พายุทำให้ไฟฟ้าขัดข้อง ‎ไฟดับ เลยต้องงดเรียนไปก่อนค่ะ
‎แย่เลย
‎มาเถอะเด็กๆ กลับบ้านกัน
‎สวัสดี เกรตา หนูเห็นโกลเรียไหมจ๊ะ
‎โกลเรียไหนคะ
‎โกลเรีย ลูกสาวน้าไง ‎น้าเป็นแม่โกลเรีย
‎- จำน้าไม่ได้เหรอ ‎- ไม่ค่ะ
‎สวัสดี มิรันดา
‎ปาโบล ไปเข้าเรียนนะ
‎มีอะไรให้ช่วยคะ
‎ค่ะ ฉันมาหาโกลเรีย ‎ฉันขอเจอเธอสักแป๊บได้ไหม
‎โกลเรีย...
‎โกลเรียไง โกลเรีย ออร์ติซ ‎มิรันดา นี่ฉันเบราไงคะ
‎ขอโทษด้วยค่ะ ฉันไม่รู้จักคุณ
‎ฉันมาหาลูกสาวของฉัน
‎ที่โรงเรียนเขางดการสอน
‎นิโกลืมกุญแจ และแม่เขาก็หลับอยู่
‎กลารา
‎ฉันต้องไปสนามบินแล้ว
‎เข้าบ้านไป เด็กๆ
‎สวัสดี ลิเดีย ฉันมาพบดาบิดค่ะ
‎คุณเบลัซเกซใช่ไหมคะ ‎เขารออยู่ในออฟฟิศค่ะ เชิญเข้าไปเลย
‎ดาบิด
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ลิเดียจำฉันไม่ได้
‎ฉันไปโรงเรียนโกลเรียมา ‎เธอก็ไม่ได้อยู่นั่น
‎พวกเขาบอกว่า ‎เธอไม่ใช่นักเรียนที่นั่น
‎มิรันดา ครูของเธอก็ไม่รู้จักฉัน
‎แล้วเกรตาเพื่อนลูก ‎ก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
‎- เมื่อเช้าคุณทิ้งโกลเรียไว้ที่ไหน ‎- โทษที คุณไม่ใช่คุณเบลัซเกซใช่ไหม
‎ดาบิด พอสักที ‎จริงๆ นะ พอได้แล้ว ฉัน...
‎ฉันเหนื่อยมาก ฉันพูดจริงๆ
‎- ไอ้บ้าเอ๊ย เฆร์มันแน่ๆ ‎- เฆร์มันคือใคร
‎- ผมเชื่อคุณไปแล้วนะ เนียนมาก ‎- เฆร์มันเป็นใคร
‎- พอได้แล้ว ดาบิด ไม่ตลกเลยนะ ‎- นี่ อย่าแตะตัวผม อย่า
‎ดาบิด นี่ฉันเอง ‎เลิกล้อเล่นได้แล้ว ดาบิด
‎- บอกมาว่าโกลเรียอยู่ไหน ‎- พอได้แล้ว
‎คุณเป็นใคร แล้วโกลเรียเป็นใคร
‎โกลเรียคือลูกสาวของเรา
‎นิโกบอกว่าเมื่อคืน ‎ได้ยินเสียงตะโกนจากบ้านคุณปริเอโต
‎มีผู้หญิงกรีดร้อง น่ากลัวมากเลยครับ
‎อาจเป็นคุณไวส์ก็ได้ แม่คิดว่าไงครับ
‎เธอเห็นหรือได้ยินอะไรอีกไหม นิโก
‎เปล่าครับ เพราะโทรทัศน์...
‎ผมมองออกไปนอกหน้าต่าง ‎แต่ไม่เห็นอะไรเลย
‎เราแอบมองจากห้องผม ‎แล้วแม่รู้อะไรไหม
‎ม่านปิดหมด บรูโน่ก็ถูกล่าม ‎ไว้กับโรงเก็บของ มันหิวจนหอนใหญ่
‎คุณปริเอโตให้อาหารมันตอนเช้าตลอด ‎แต่วันนี้ไม่ได้ให้
‎ไอตอร์
‎นายเชื่อเรื่องเดินทางข้ามเวลาไหม
‎(สถานีตำรวจ)
‎จะให้ฉันอธิบายยังไง
‎ฉันไม่ใช่คนเริ่มนะ
‎ฉันไม่รู้ว่าทำไมดาบิด...
‎หรือคนที่โรงเรียนลูกสาวฉัน ‎ทำเหมือนฉันเป็นอีกคน
‎นี่อาจฟังดูเหมือนฉันโกหก ‎หรือเป็นบ้านะคะ...
‎แต่สิ่งเดียวที่ฉันนึกได้ ‎คือทั้งหมดนี้เป็นเรื่องล้อเล่นกัน
‎คุณช่วยฉันได้ไหมคะ
‎ครับ ผมช่วยคุณได้
‎แต่ก่อนอื่น ผมต้องถามอะไรคุณหน่อย
‎คุณเจอลูกสาวตัวเอง ‎ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ
‎เมื่อคืนค่ะ
‎เธอกำลังกลัว
‎เธอกลัวพายุมาก
‎แล้วชายที่คุณบอกว่าเป็นสามีล่ะครับ
‎ดาบิด ออร์ติซคือสามีของฉันค่ะ
‎ความทรงจำสุดท้าย ‎เกี่ยวกับเขาคืออะไรครับ
‎เมื่อคืนก็เหมือนกัน
‎จมูกคุณเป็นแบบนี้ ย่นๆ
‎ก่อนเข้านอน เขาโกหกเรื่องไร้สาระ
‎(อาราเบสโก)
‎เขากลับมาสูบบุหรี่อีก
‎แค่นี้เหรอครับ
‎ฉันไม่เข้าใจที่คุณถามค่ะ
‎ผมต้องเข้าใจสถานการณ์น่ะ
‎ฉันว่าเรากำลังเสียเวลาไปเปล่าๆ ค่ะ
‎เบรา
‎ถ้าคุณอยากให้ผมช่วย
‎ก็ช่วยบอกให้ผมเข้าใจที
‎ผมขอรายละเอียดมากกว่านี้
‎ก็ได้ค่ะ
‎ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
‎คุณจำอะไรได้เป็นอย่างสุดท้าย
‎เรื่องของเด็กผู้ชาย ‎ที่เคยอยู่ในบ้านของเรา
‎เพื่อนบ้านของไอตอร์ เมดินา
‎ที่เป็นเพื่อนของเรา
‎ไอตอร์บอกว่าเขาตายไปแล้ว
‎เขาโดนรถชนตอนวิ่งออกมา ‎จากบ้านของเพื่อนบ้านอีกหลัง
‎ผู้ชายคนหนึ่ง...
‎มันฟังดูเลวร้ายมาก ‎ผู้ชายคนหนึ่งฆ่าเมียเขา แล้ว...
‎เด็กคนนั้นดันรู้เข้า
‎พูดต่อสิครับ
‎จากนั้น...
‎ฉันคิดว่าฉันฝันถึงเขา
‎เขาปรากฏตัวขึ้นมา ‎ในโทรทัศน์เครื่องเก่า แล้วก็...
‎สวัสดี
‎ก่อนเขาตาย ฉันพยายามช่วยเขา
‎- ได้ยินผมไหม ‎- ฉันพยายามเตือนเขา จะได้ช่วยเขา
‎คุณจำชื่อเด็กผู้ชายคนนั้นได้ไหม
‎นิโก ลาซาร์เตค่ะ
‎จากนั้น...
‎ก็เกิดเรื่องประหลาดขึ้น
‎นิโก ขอร้องล่ะ ได้โปรด ไม่นะ
‎ฉันจำอย่างอื่นไม่ได้เลย
‎สิ่งเดียวที่ผมพูดได้ตอนนี้ ‎คือคุณกำลังสับสน
‎เราตรวจสอบมาแล้ว
‎ว่าคุณไม่ได้อาศัยในที่ที่คุณบอก
‎และคุณก็ไม่ได้แต่งงาน ‎กับดาบิด ออร์ติซ
‎ไม่มีสูติบัตรของลูกสาวคุณ
‎เธอไม่เคยเกิดมา
‎เราไม่พบภาพของเธอเลย
‎คุณเองก็ไม่มี
‎ไม่เคยมีใครเห็นเธอมาก่อน เบรา
‎ชีวิตที่คุณพูดถึง
‎มีอยู่แค่ในความคิดของคุณ
‎สวัสดี
‎นี่
‎คุณอยู่ไหม
‎ตอบผมสิ
‎นี่
‎นี่หนังสือเดินทาง ตั๋ว ‎และเงินมาร์คเยอรมัน
‎ขอบคุณ
‎(ยังไขคดีการเสียชีวิต ‎ของเด็กหญิงในอูเตรราไม่ได้)
‎เธอเป็นไงบ้างครับหมอ
‎ดีครับ นี่เป็นการตรวจอย่างสุดท้าย
‎ผลออกมาว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลง ‎ทางกายภาพอะไร
‎การทำงานของสมองคุณดีมาก
‎เราจึงตัดเรื่อง ‎ความบกพร่องทางประสาทได้
‎เขาเป็นคนไข้คนแรก ‎ที่คุณเป็นผู้นำทีมผ่าตัด
‎คุณผ่าเนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง ‎ออกจากสมองเขา
‎ที่คุณรู้อะไรก็ตามเกี่ยวกับเขา ‎ก็เพราะแบบนี้แหละ
‎จริงค่ะ
‎ดาบิดเคยผ่าตัด ‎เนื้องอกเยื่อหุ้มสมอง ฉันจำได้
‎แต่ไม่ใช่ฉัน เพราะฉันไม่ใช่คนผ่า
‎คุณต่างหากเป็นหมอที่ผ่า
‎ฉันไม่ได้อยู่ช่วงหลังผ่าด้วยซ้ำ ‎เพราะฉันเป็นไข้และต้องอยู่บ้าน
‎โมนิกามาทำแทน
‎มากับผมสิ
‎(แพทย์หญิงเบรา รอย)
‎นี่ห้องทำงานของคุณ
‎ลองดูให้ทั่ว แล้วคุณจะจำได้
‎คุณเป็นแพทย์ศัลยกรรมประสาท ‎ที่เก่งที่สุดในโรงพยาบาล
‎คุณเข้าร่วมทีมของผม ‎ก่อนฝึกเฉพาะทางจนจบ
‎เป็นไปไม่ได้ที่ความทรงจำ ‎ทั้งหมดของฉันเป็นแค่เรื่องบิดเบือน
‎คุณควรกลับบ้านนะ ‎สภาพแวดล้อมน่าจะช่วยให้คุณจำได้
‎โกลเรียเป็นลูกสาวของฉัน
‎โลเรนา การ์เซีย
‎เธอตายไปเมื่อ 12 วันก่อน ‎ในห้องผ่าตัด
‎เรื่องแบบนี้ไม่เคยเกิดกับคุณมาก่อน
‎ไม่มีใครอยากผ่า แต่คุณกลับเสี่ยง
‎มันเป็นเคสที่เป็นไปไม่ได้ ‎แม้แต่กับคุณ
‎โรงพยาบาลจ่ายยาระงับประสาทให้คุณ ‎และให้คุณพักสองสามวัน
‎คุณกลับมาเช้านี้ ‎เพื่อผ่าตัดคุณเมนโดซา
‎แต่เรายืดเวลาพักให้คุณได้นะ
‎เบรา
‎คุณปิดกั้นเรื่องโลเรนา การ์เซียไว้
‎แต่คุณพูดถึงโกลเรีย ออร์ติซ ‎เด็กในจินตนาการที่คุณให้กำเนิด
‎และคุณก็คิดไปว่า ‎ดาบิด ออร์ติซเป็นสามีคุณ
‎เพราะคุณเชื่อมโยงคนไข้คนแรก ‎และคนสุดท้ายของคุณเข้าด้วยกัน
‎ความคิดของคุณวนเป็นวงกลมแล้ว
‎ต้องมีคำอธิบายอื่นสิ
‎อะไรล่ะ
‎คุณจะไปไหน เบรา
‎คุณจะทำอะไร
‎มีอะไร เบรา คุณจะไปไหน
‎- คุณกลัวมาก ผมเข้าใจ แต่... ‎- ไม่นะ ไม่ๆ
‎ฉันไม่ได้กลัว ฉันเริ่มจะเข้าใจ ‎อะไรหลายอย่างแจ่มแจ้งแล้ว
‎อะไรล่ะ
‎เรื่องประหลาดพวกนี้
‎สถานการณ์ทั้งหมดนี่เริ่มต้นจากพายุ
‎พายุนั่นอาจเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎เปลี่ยนแปลงยังไงล่ะ
‎คุณหมายความว่าไง ‎ที่บอกว่าคุณเปลี่ยนทุกอย่าง
‎เบรา
‎ฉันอาจช่วยเด็กชายคนนั้นไว้ได้
‎- ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าเขาอยู่หรือตาย ‎- เพื่ออะไร
‎เพื่อเอาลูกสาวฉันคืนมาไง
‎เบรา
‎เบรา เปิดประตูทีเถอะ
‎สวัสดีครับ
‎(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
‎(ชุมชนบัลปิเนดา)
‎อังเฆล ไม่ต้องห่วง ‎เราจัดการทุกอย่างได้น่า
‎(ฮิลดา)
‎(ก. ม.)
‎ลูกอยากลองไหม เอาไหม มาสิ
‎(นิโก ลาซาร์เต ฆาตกรรม 1989)
‎(ภาพลวงตา)
‎(นิโก ลาซาร์เตคือตัวละคร ‎จากผลงานของกาเรน ซาร์ดอน)
‎- จับได้แล้ว อีบ้า หยุดนะ ‎- ใจเย็นก่อน
‎หยุดนะ แกพังประตูเข้ามา
‎- เปล่านะ ไม่ใช่ ‎- เข้ามาทำอะไรในบ้านฉัน
‎ของฉันต่างหาก
‎อะไรนะ
‎- บ้านของฉัน ‎- ว่าไงนะ
‎และบ้านของเด็กผู้ชายอีกคนด้วย ‎นิโก ลาซาร์เต
‎- ฉันไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไร ‎- ฉันแค่อยากรู้ว่าเขาเป็นอะไรไหม
‎- อะไรนะ ‎- มีโทรทัศน์เก่ากับกล้องตัวหนึ่ง
‎มันเชื่อมต่อกับพายุ
‎แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‎- ที่รัก ‎- ที่รัก ขึ้นมาบนนี้
‎- อูร์ซูลา เป็นอะไรไหม ‎- ใต้หลังคา
‎- ทำไมประตูเป็นอย่างนั้น ‎- มีคนงัดเข้ามา ขึ้นมาเร็ว
‎- ที่รักคะ ‎- ไม่อยากเชื่อเลย คุณอีกแล้วเหรอ
‎- รู้จักเธอเหรอ ‎- เป็นไปไม่ได้
‎- วันนี้เธอมาออฟฟิศผม ‎- อะไรนะ
‎เรียกตำรวจเลย ‎แจ้งว่าเธอเป็นผู้บุกรุก
‎- ดาบิดๆ ช่วยฉันที ‎- หยุดนะ อย่าเข้ามาใกล้
‎สวัสดี ค่ะ ฉันโทรมาแจ้งทีหนึ่งแล้ว ‎ว่ามีคนงัดบ้านฉัน อูร์ซูลา อาบัดค่ะ
‎หยุดนะ
‎- ค่ะ เธอกลับมา... ‎- ดาบิด ฟังฉันนะ
‎- ตำรวจกำลังมาใช่ไหม ‎- ใช่ค่ะ
‎ดาบิด ขอร้องล่ะ
‎- เลิกทำเป็นว่ารู้จักผมได้แล้ว ‎- เธอเป็นใคร
‎เรารู้จักกันนะ
‎ตำรวจบอกว่าเธอเป็นหนึ่งในหมอ ‎ที่ผ่าเนื้องอกในสมองให้ผม
‎อะไรนะ เธอเป็นหมอผ่าตัดสมองเหรอ
‎ไม่ใช่ ฉันเลิกเรียนศัลยกรรมประสาท ‎ตอนที่โกลเรียเกิด
‎คุณอยากเรียนปริญญาโท
‎เพื่อแสดงให้พ่อคุณเห็น ‎ว่าคุณเก่งกว่าเขา
‎คุณไม่ได้ขอฉัน แต่ฉันสนับสนุนคุณ
‎โกลเรียคือใครกัน
‎โกลเรียคือลูกสาวของเรา
‎อะไรนะ
‎ที่รัก ผมสาบานเลย ‎ผมไม่รู้ว่าเธอพูดเรื่องอะไร
‎ผมสาบานได้ เธอโกหก
‎- คิดว่าตัวเองเป็นใครกัน ‎- ไม่นะ ไม่
‎ปล่อยฉันนะ
‎- เธออยู่ไหน ดาบิด ‎- ผมไม่รู้
‎ดาบิด
‎ผมไม่รู้
‎มีอะไรเหรอคะ
‎ไฟดับทั้งถนนเลย
‎พวกตำรวจมาทำอะไรที่นี่
‎ผมก็ไม่รู้
‎สารวัตรเลย์ราครับ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดีตอนค่ำ
‎มีอะไรหรือเปล่าคะ
‎เปล่าครับ เรากำลังตามหาผู้หญิงคนนี้
‎เห็นเธอไหมครับ
‎- ไม่ค่ะ ‎- ไม่ครับ
‎- เธอเป็นอะไรไหมคะ ทำอะไรไว้เหรอ ‎- เปล่าครับ เธอเลอะเลือนน่ะ
‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‎มีอะไรครับแม่
‎มีผู้หญิงเสียสติ ‎งัดเข้าบ้านดาบิดกับอูร์ซูลา
‎เราคิดว่าเธอซ่อนอยู่ในบ้าน
‎แต่ไม่ต้องห่วง เราไม่เป็นไร
‎ผมจะไปถามพวกเขาดู แล้วไปสนามบิน
‎มีพายุแบบนี้ ‎ยังไม่ยกเลิกเที่ยวบินอีกเหรอ
‎แย่กว่านี้ผมก็บินมาแล้ว
‎นี่ลูก บอกลุงโรมันให้มาพรุ่งนี้สิ ‎วันเกิดอังเฆลน่ะ
‎ได้ครับ
‎เรายืนยันได้ว่ากลอนถูกพังครับ
‎เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ฮัลโหล
‎อังเฆล นี่ฉันเอง
‎อังเฆล
‎คุณโทรมาจากที่ไหน
‎ตู้โทรศัพท์แถวบ้านคุณ ข้างบ้านคุณ
‎เอาล่ะ ใจเย็นนะ
‎ใจเย็นก่อน
‎ฟังฉันนะ
‎ฟังนะ คุณไม่เข้าใจ...
‎ฉันเพิ่งรู้ ฉันทิ้งไว้ในบ้านคุณ...
‎- ได้ยินไม่ชัดเลย คุณว่าไงนะ ‎- นาฬิกาฉัน...
‎- อะไรนะ ‎- ฉันไม่มีนาฬิกาอยู่กับตัว
‎ฉันลืมนาฬิกาไว้ที่บ้านคุณ ‎ฉันหาไม่เจอ
‎นาฬิกาคุณเหรอ
‎มันไม่ได้อยู่กับฉัน
‎ต้องอยู่บ้านคุณแน่ บนพื้นน่ะ
‎คุณไม่ได้เอาไปด้วยเหรอ
‎ไม่ ไม่มีนะ ฉันก็ไม่รู้ ‎หาให้ที ต้องอยู่ที่นั่นแน่
‎ได้ ไม่ต้องห่วงนะ
‎ถ้าคุณทิ้งไว้นี่ มันก็ต้องอยู่นี่
‎- โอเคไหม ฟังนะ ทำตามที่ผมบอก ‎- ค่ะ ได้
‎ผมได้พาสปอร์ตแล้ว
‎ไว้คุยกันก่อนคุณไป ตกลงนะ
‎ได้ค่ะ ฉันจะรอที่บาร์ใกล้ๆ สนามบิน
‎- ผมรักคุณ ‎- ฉันก็รักคุณ รักมากนะ
‎แม่เหรอฮะ
‎ไอตอร์
‎ลูกรัก
‎แม่ต้องไปเอร์เรฆอนสักพัก ‎ไปที่ออฟฟิศใหม่น่ะ
‎ลุงโรมันจะคอยดูแลลูกเอง
‎แม่จะมาเยี่ยมลูกให้บ่อยที่สุด
‎แม่งเอ๊ย ใครวะ
‎ฟังฉันนะ ฉันรู้ว่ารถคันนี้ ‎มีความหมายยังไงกับคุณ
‎เธอต้องการอะไรวะ
‎คุณซื้อมันมาจากลุงโรมัน ‎ด้วยค่าจ้างตอนเป็นเด็กเสิร์ฟ
‎แต่เธอเป็นใครไม่ทราบ หา
‎พ่อคุณเป็นนักบินทหาร อาร์มันโด
‎คุณจำท่านแทบไม่ได้
‎ท่านเสียระหว่างบินซ้อมรบ
‎ฉันไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ ‎ระหว่างคุณกับฉันขาดช่วงไปตอนไหน
‎จนฉันไม่ได้เจอดาบิด ‎และทำให้เขาอยู่กับอูร์ซูลา
‎บอกมาสิว่าเราควรจะเจอกันยังไง
‎ในปี 2001
‎หนึ่งวันหลังการโจมตีที่นิวยอร์ก
‎เราขึ้นรถไฟขบวนเดียวกันทุกเช้า
‎ฉันนั่งที่เดิมเกือบทุกวัน
‎บางครั้ง เหมือนเช้าวันนั้น ‎คุณจะนั่งอยู่ตรงหน้าฉัน
‎พอเราไปถึงสถานีบัลปิเนดา...
‎- ไม่เป็นอะไรนะ ‎- ค่ะ
‎- เจ็บตรงไหนไหม ‎- ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร
‎คุณอยู่กับฉัน เรากลายเป็นเพื่อน ‎และเริ่มใช้เวลาอยู่ด้วยกัน
‎คืนหนึ่ง เราไปดูหนังกัน
‎คุณเจอดาบิด แล้วก็แนะนำให้ฉันรู้จัก
‎ฉันอูร์ซูลาค่ะ
‎ฉันรู้ว่าต้องเป็นเขา ‎ตั้งแต่แรกที่เจอ
‎เราดูหนังเรื่องอะไร
‎เรื่อง "คนหลุดโลก"
‎ฉันรู้ว่าคุณทน ‎เห็นเครื่องบินตกไม่ได้
‎แต่คุณยอมยกเว้นให้เพื่อฉัน
‎ไม่ เป็นไปไม่ได้
‎ตอนนั้นคุณชอบฉันมาก
‎งั้นเหรอ
‎หมายความว่าผมชอบคุณ ‎แต่กลับปล่อยคุณไปเนี่ยนะ
‎กับดาบิด มันเป็นรักแรกพบ
‎งั้นสินะ
‎ก็นะ เป็นเรื่องที่สนุกเลยล่ะ
‎- น่าเสียดายที่มันไม่เคยเกิด... ‎- มันเกิดขึ้นจริงนะ
‎ยินดีที่ได้รู้จักคุณนะ
‎(ผู้ก่อการร้ายโจมตี)
‎คุณอยู่บนรถไฟ
‎แต่คุณไม่ได้นั่งตรงข้ามฉัน
‎ทำไมไม่รู้ ‎แต่คุณไม่ได้นั่งตรงหน้าฉัน
‎คุณควรไปหาหมอนะ
‎ผมต้องไปแล้ว
‎เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
‎คุณรู้อะไรเรื่องนิโก ลาซาร์เตบ้าง
‎เขาเป็นเพื่อนบ้านคุณ ‎คุณเรียนด้วยกัน
‎นิโกเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย
‎เขาเกี่ยวข้องกับฮิลดา ไวส์
‎ภรรยาเก่าอังเฆลเหรอ
‎อังเฆลฆ่าเธอ
‎แล้วเด็กคนนั้นเห็นเข้า
‎เขาถูกรถชนตาย
‎แต่ฉันคิดว่าฉันช่วยเขาไว้ ‎และช่วงเวลานั้นก็เปลี่ยนทุกอย่าง
‎ฟังนะ ผมไม่เข้าใจ ‎ที่คุณพูดสักอย่างเลย
‎แต่ผมรู้ว่าอังเฆลอยู่กับแม่ผม ‎มาเกิน 20 ปีแล้ว นานกว่านั้นอีก
‎และเขาไม่มีวันทำร้ายใคร ‎โดยเฉพาะฮิลดา ไวส์ เธอทิ้งเขาไป...
‎- ไม่จริงนะ ‎- เธอไปกับใครสักคนหลังกำแพงถูกทำลาย
‎- เรื่องมีแค่นั้น ‎- ไม่จริงสักนิด
‎นั่นเป็นเรื่องที่เขาหลอกให้คุณเชื่อ
‎ผู้ชายคนนั้นฆ่าเมียตัวเอง
‎คุณพูดถึงสามีแม่ผมอยู่นะ ให้ตายเถอะ
‎- คุณรู้อะไรเรื่องนิโก ลาซาร์เตบ้าง ‎- พอได้แล้ว
‎ประกาศครั้งสุดท้าย...
‎ผมต้องไปแล้ว
‎สำหรับผู้โดยสารที่จะเดินทางไปมอสโก
‎กรุณาไปขึ้นเครื่องที่ประตูอี 24
‎- นี่ครับ ‎- เป็นอะไรไหม หลานชาย
‎ไว้ผมจะเล่าให้ลุงฟัง
‎แขกวันนี้ของเรา ‎คือศาสตราจารย์กาเรน ซาร์ดอน
‎ผู้เขียนนิยายเรื่อง "ภาพลวงตา"
‎ที่ได้รับการตีพิมพ์ ‎กว่าสองทศวรรษก่อน
‎ในนิยายเล่มนี้ เธอบรรยายว่า ‎มีพายุไฟฟ้าที่มีสมมาตรทั้งสอง
‎เกิดขึ้นในวันที่ 9 พฤศจิกายน 1989 ‎และในวันนี้ได้อย่างไร
‎- ขอต้อนรับค่ะ ศาสตราจารย์ซาร์ดอน ‎- ขอบคุณมากค่ะ
‎คุณทราบได้ยังไงคะ ‎ว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น
‎คุณมองเห็นอนาคตได้ ‎หรือว่าความจริงนั้นยิ่งกว่านิยายคะ
‎ก็เหมือนนักมายากล ‎ที่ไม่ยอมเปิดเผยกลนะคะ
‎นักเขียนก็ไม่ควรเผยความลับ ‎ที่มาของแรงบันดาลใจ
‎แต่ฉันขอตอบคำถามของคุณ ‎ว่าไม่ค่ะ ไม่ใช่แน่นอน
‎ฉันทำนายอนาคตไม่ได้
‎หนังสือของฉัน ‎เขียนขึ้นจากเรื่องที่ฉันฟังมา
‎เรื่องของเด็กชายที่เป็นโรคจิตเภท
‎และอาการประสาทหลอนของเขา ‎ก็เหมือนจริงมาก
‎จนเป็นแรงบันดาลใจ ‎ให้ฉันเขียนนิยายเรื่องนี้
‎เด็กชายคนนี้ทำให้คุณได้แนวคิด ‎เรื่องผู้หญิงจากอนาคต...
‎- เบรา ‎- ที่พูดผ่านทางโทรทัศน์
‎ไม่ใช่ตัวเขาเองหรอกค่ะ แม่ของเขาน่ะ
‎มีเหตุบังเอิญมากมายในเรื่องใช่ไหมคะ
‎คุณทิ้งนี่ไว้ที่โรงพยาบาล
‎คุณมาทำอะไรที่นี่
‎ผมรู้ว่าคุณไปบ้านของดาบิด ออร์ติซมา
‎ตอนผมคุยกับเขา ‎เขาบอกว่ารู้จักไอตอร์ เมดินา
‎เขาเป็นนักบิน ‎ผมเลยเดาว่าคุณคงอยู่ที่นี่
‎(กาเรน ซาร์ดอน "ภาพลวงตา")
‎(แด่นิโก ลาซาร์เต)
‎กาเรน ซาร์ดอน ‎รู้เรื่องนี้จากนิโก ลาซาร์เต
‎เพราะแม่เขาเล่าให้เธอฟัง
‎แต่ภาพหลอนนั่นเป็นเรื่องจริง
‎มันคือฉันเอง
‎ขอร้องล่ะ
‎ให้ฉันพิสูจน์เถอะว่าฉันไม่ได้บ้า
‎อันที่จริง ทฤษฎีปริภูมิฮิลเบิร์ต ‎ซึ่งน่าสนใจในทางคณิตศาสตร์
‎เป็นปริภูมิเวกเตอร์ของมิติอนันต์
‎ประเภทของปริภูมิฮิลเบิร์ต ‎ที่จำเป็นในแต่ละกรณี
‎ขึ้นอยู่กับระบบของ...
‎ไม่มีอะไร เพราะหมดคาบแล้ว
‎ถ้ามีคำถามอะไร ‎พวกคุณรู้นะว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
‎สำหรับสัปดาห์หน้า
‎ไปอ่านทฤษฎีเส้นใยจักรวาล ‎ของริชาร์ด ก็อตต์มานะ
‎มาเรีย ลาซาร์เตมาพบฉัน ‎เพราะลูกชายของเธอเชื่อ
‎ว่าเขาได้รับการช่วยชีวิต ‎โดยผู้หญิงคนหนึ่งจากอนาคต
‎ที่มาปรากฏตัวในโทรทัศน์ของเขา
‎ในทางหนึ่ง สิ่งที่มาเรียอยากรู้
‎ก็คือว่าพายุไฟฟ้าจะสามารถ ‎สร้างรูหนอนทางกาลและอวกาศได้หรือไม่
‎เหมือนเป็นวิดีโอคอล ‎ในห้วงเวลาคู่ขนานที่สมมาตรกัน
‎- เกิดอะไรขึ้นกับเด็กคนนั้นคะ ‎- ฉันก็ไม่รู้
‎แม่เขาไม่ได้บอกฉัน
‎ฉันสนใจแค่พวกคำถามต่างๆ ‎ที่จะเอามาเขียนนิยายได้
‎อ๋อ แน่ล่ะค่ะ
‎คุณสนใจแต่หนังสือของตัวเอง
‎เปล่าเลย
‎เพราะฉันส่งเขาไปหาผู้เชี่ยวชาญแล้ว
‎แต่ถ้าตอนนั้นคุณ ‎ไม่ได้ติดต่อกับเขาเองด้วยซ้ำ
‎- ตอนนี้คุณจะรู้เหรอว่าเขาอยู่ไหน ‎- ไม่ค่ะ ไม่แน่นอน
‎ถ้างั้นหนังสือของคุณ ‎ก็เป็นเรื่องแต่งขึ้นมาล้วนๆ ใช่ไหม
‎ใช่ค่ะ จินตนาการล้วนๆ
‎แต่มันกำลังเกิดขึ้น
‎พายุนี่
‎และฉันก็อยู่นี่ ‎ฉันจำนิโก ลาซาร์เตได้
‎แต่นี่ก็ไม่ได้พิสูจน์ว่าผู้หญิง ‎จากอนาคตไม่ได้อยู่แค่ในความคิด
‎ของลูกชายมาเรีย ลาซาร์เต
‎หรือว่านิโก ลาซาร์เต ‎มีตัวตนอยู่จริงนี่คะ
‎เขาอาจมีตัวตนอยู่ ‎แค่ในความคิดของแม่เขาก็ได้
‎เหมือนกับในหนังสือ
‎แถมมันก็อาจจะมา ‎จากจินตนาการของฉันก็ได้
‎แต่ฉันมีตัวตน
‎ฉันมีตัวตน
‎ฉันเล่าเรื่องตัวเองให้คุณฟังแล้ว
‎และรูปภาพพวกนี้ก็มีอยู่จริง
‎นี่เป็นหลักฐานพิสูจน์
‎ไม่มีอะไรพิสูจน์อะไรได้
‎เราเป็นคนที่ทำให้มัน ‎ดูเป็นเหตุเป็นผลขึ้นมาเอง
‎เรารู้แค่ว่าสมองเชื่อว่า ‎ประสบการณ์ที่เรารู้สึก
‎มันเป็นจริง
‎หน้าที่ของมันคือตีความและสร้าง ‎ภาพหลอนราวกับว่าเป็นเรื่องจริง
‎คุณคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎ถ้าความจริงเป็นเพียงภาพลวงตา
‎ถ้าอย่างนั้น ด้วยสภาวะ ‎ทางอุตุนิยมวิทยาที่เหมือนกัน
‎การเชื่อมต่อก็เป็นไปได้ ‎แล้วเราจะกู้มันคืนมาได้ยังไง
‎ทำไมคุณอยากกู้มันคืนล่ะ
‎ทำไมงั้นเหรอ
‎เพื่อเอาชีวิตฉันกลับมา
‎และครอบครัวฉันด้วย นั่นล่ะเหตุผล
‎ฉันไม่รู้ แต่ถ้านั่นเป็นไปได้
‎เราก็ต้องสร้างสภาวะ ‎ที่เหมือนกันทั้งหมดอีกครั้ง
‎สภาวะเดียวกับครั้งก่อน ‎ตอนที่เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งแรก
‎ในสถานที่เดิม ‎ด้วยการเชื่อมต่อทางไฟฟ้าแบบเดิม
‎ฉันขอดูนาฬิกาคุณหน่อยได้ไหม
‎โทรทัศน์เครื่องเดิม กล้องตัวเดิม ‎และแน่นอนว่าต้องระหว่างเกิดพายุ
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้า...
‎ถึงจะมีองค์ประกอบพวกนั้นครบ ‎แต่พายุสิ้นสุดลงแล้ว
‎สะพานเชื่อมจะปิดตลอดกาล
‎พายุเริ่มต้นเมื่อ 53 ชั่วโมงก่อน
‎ถ้ามันสมมาตรกับในปี 1989 ‎มันจะอยู่นาน 72 ชั่วโมง
‎นี่คือเวลาที่ฉันเหลือในการหาลูกสาว
‎คุณช่วยฉันได้ไหม
‎ยังไงล่ะ
‎ฉันต้องการโทรทัศน์เก่า ‎กับกล้องถ่ายวิดีโอนั่น
‎ครอบครัวลาซาร์เตอาจจะมีก็ได้
‎ถ้าค้นจากแฟ้มตำรวจคงใช้เวลานานมาก
‎ผมต้องได้รับอนุญาตก่อน ‎แต่จะใช้เรื่องที่คุณเล่าคงไม่ได้
‎- ผมต้องการมากกว่านั้น ‎- อย่างอะไรล่ะ
‎อะไรที่ดูน่าเชื่อถือ
‎ข่าวบอกว่าเขาเป็นเจ้าของโรงฆ่าสัตว์ ‎และวางแผนจะฝังเมียตัวเองไว้ข้างใต้
‎ใครกันจะยอมสารภาพ ‎สิ่งที่ตัวเองคิดจะทำ
‎แต่ไม่ได้ทำเพราะดันโดนจับได้ก่อน
‎(ฆาตกรบัลปิเนดาอยากฝังภรรยา)
‎ฉันพอคิดออกอย่างหนึ่ง
‎(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
‎(ห้องระบายเลือด)
‎กาแฟไหมครับ
‎ผมก็ยังไม่เข้าใจเรื่องหนึ่งอยู่ดี
‎คุณยังไม่เชื่อฉันใช่ไหม
‎ดูนี่นะ
‎นี่คือชีวิตในอดีตของคุณ
‎นี่คือปี 1989 และนี่คือตอนนี้
‎ถ้าที่คุณพูดเป็นความจริง
‎ถ้ามีประตูในอดีตที่ทำให้คุณ ‎เปลี่ยนแปลงอะไรได้จริง
‎ทำไมความทรงจำของคุณ ‎ถึงอยู่ในช่วงเวลาที่ไม่เกิดขึ้นจริง
‎คุณไม่อยากรู้เหรอ ‎ว่าชีวิตคุณตอนนี้เป็นยังไง
‎แต่นี่มันจริงนะ
‎ศพมีอยู่จริง
‎ที่ผมและคุณอยู่นี่ก็จริงเหมือนกัน ‎เพราะคุณมีอีกชีวิตหนึ่ง
‎อีกชีวิตที่จริงมาก ชีวิตนี้ไง
‎กับคนที่ผมแน่ใจว่าห่วงใยคุณ
‎ฉันเจอศพแล้ว
‎คุณควรช่วยฉันเป็นการตอบแทนสิ
‎สารวัตรครับ
‎ผู้พิพากษาอยากคุยกับคุณ
‎เดี๋ยวผมมา
‎ศพนี่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎สิ่งที่ผู้พิพากษาสนใจอย่างแรกคือ ‎ระบุตัวตน ให้แน่ใจว่าใช่คนที่คุณบอก
‎แต่ระหว่างนี้ ‎คุณเองก็น่าสงสัยพอๆ กับเจ้าของที่
‎คุณไม่มีลูกใช่ไหม
‎คนไม่มีลูกมีเวลาทำอะไรตามใจ
‎มีเวลาพัฒนาตัวเองให้เก่งที่สุด
‎แต่พวกนั้นก็พลาดบางอย่างไปด้วย
‎คุณขออะไรที่ดูน่าเชื่อถือ
‎อะไรที่มันจริง
‎และฉันก็ให้คุณแล้ว ‎คุณยังจะเอาอะไรอีก
‎อยู่นี่นะ
‎ทุกหน่วย เบรา รอยหายไปแล้ว
‎ขอย้ำ ผมคลาดกับเบรา รอยแล้ว
‎ถ้าพบตัวเธอ ให้มารายงานกับผมโดยตรง
‎เพื่อนร่วมงานผมจะให้การ ‎สนับสนุนผมต่อหน้าศาล
‎พอคุณไป คุณจะเหลือตัวคนเดียว
‎ผมโทรไปจัดการ ‎และแก้ไขบัตรเครดิตแล้ว
‎ผมทำให้คุณได้แค่นี้
‎(โรงแรมเบลมอนเต ห้อง 1016)
‎คุณเจอนิโก ลาซาร์เตแล้วเหรอ
‎ผมคิดว่านี่จะพาคุณไปเจอเขา
‎รีบไปก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ
‎สุขสันต์วันเกิด
‎สุขสันต์วันเกิด อังเฆล
‎สุขสันต์วันเกิด
‎- เกือบหมดแล้ว ‎- เอาเลย
‎เอาล่ะ
‎ยังไงต่อ
‎ดาบิด คุณอยู่ไหน
‎เกิดเรื่องแล้ว
‎เรื่องผู้หญิงคนนั้น ‎ที่บุกเข้ามาในบ้านเรา
‎ผมรู้แล้ว กำลังดูอยู่เลย
‎ในโรงฆ่าสัตว์ของอังเฆล ปริเอโต
‎ไม่ ไอตอร์บินไปดูบรอฟนิก ‎เขาจะค้างที่นั่น
‎ทางตำรวจกำลังตามหา ‎แพทย์ศัลยกรรมประสาท เบรา รอย
‎- เธอบอกตำรวจ... ‎- ไม่ นี่มันบ้ามาก
‎จากนั้นก็หลบหนีไป
‎ผมยังอยู่ที่ทำงาน ‎เดี๋ยวจะไปถึงภายในห้านาที โอเคนะ
‎- ยังไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม... ‎- เจอกันนะ
‎เกี่ยวกับตัวตนของเหยื่อ
‎แต่แหล่งข่าวอย่างไม่เป็นทางการ ‎อ้างว่าอาจเป็นอดีตภรรยา...
‎ใครโทรมาคะ
‎อูร์ซูลาน่ะ ผมต้องไปแล้ว
‎มีอะไรเหรอ
‎ไม่ใช่เธอหรอก ‎ครอบครัวเพื่อนน่ะ มีเรื่องนิดหน่อย
‎ผมต้องไปแล้ว...
‎มื้อเย็น
‎อย่าอดนะคะ
‎หมอรอยเหรอคะ
‎โมนิกา
‎มาทำอะไรที่นี่คะ
‎ฉันได้ที่อยู่นี้มา
‎กับหมายเลขห้องนี้
‎- ฉันขอเขาไปได้ไหม ‎- ฉันไม่ได้อยู่คนเดียว
‎ฉันเข้าใจ
‎ฟังนะ...
‎จะให้ฉันช่วยยังไงดีคะ
‎ฉันกำลังตามหาคนชื่อนิโก ลาซาร์เต
‎เธอรู้จักเขาไหม
‎ไม่ค่ะ
‎เขาไม่อยู่นี่เหรอ
‎ฉันไม่รู้จักเขา
‎แล้วเธออยู่กับใคร
‎นั่นมันเรื่องของฉัน
‎ฟังนะ หมอรอย
‎ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‎แต่คุณควรโทรหาหมอเฟลล์
‎จะไปไหนน่ะ
‎หมอรอย หยุดนะ
‎ฟังนะ
‎ฉันไม่รู้ว่าคุณมาตามหาใคร ‎แต่เขาไม่ได้อยู่ที่นี่
‎ไม่นะ ไม่ๆ
‎ดาบิด ฉันขอโทษ
‎- ฉันจะโทรเรียกตำรวจ ‎- ไม่ต้องโทรหาใครทั้งนั้น
‎จริงไหมล่ะ
‎คุณคบกันมานานแค่ไหนแล้ว
‎- เราไม่ได้คบกัน ‎- ฉันไม่ได้พูดกับเธอ
‎ตั้งแต่ที่ผมผ่าตัด
‎แต่ไม่ใช่อย่างที่คุณคิดนะ ผมรักเธอ
‎แต่อูร์ซูลาเป็นเมียคุณ
‎มันคนละเรื่องกันเลย
‎บอกมาว่าคุณต้องการอะไรให้มันจบๆ
‎ส่งมือมาให้ฉัน
‎ส่งมือมา
‎ฉันไม่เข้าใจ
‎ถ้าฉันรู้จักคุณแค่จากการผ่าตัดจริง
‎- ทำไมฉันถึงจำไม่ได้ ‎- แล้วมันทำไม
‎ฉันจดจำทั้งชีวิตที่อยู่กับคุณได้
‎และฉันก็จดจำทุกวัน ‎ตอนตั้งท้องโกลเรียได้
‎ฉันรู้ว่าทำไมฉันถึงมาที่นี่
‎คุณจะพาฉันไปหานิโก ลาซาร์เต
‎- ผมจะพาคุณไปหาตำรวจน่ะสิ ‎- อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‎คุณทำงานธนาคาร ‎คุณเข้าถึงข้อมูลลูกค้ามากมาย
‎นั่นเป็นข้อมูลลับนะ
‎ฉันคิดว่าการอยู่ที่นี่ ‎ก็เป็นความลับเหมือนกัน
‎สวัสดีค่ะ
‎- สวัสดี ‎- สวัสดีค่ะ
‎คุณจำฉันได้ไหม
‎เพราะฉันจำคุณได้แม่นเลย
‎ฮัลโหล
‎สารวัตรดิมัสมาถึงแล้วครับ
‎ขอบคุณ
‎มาเริ่มกันตั้งแต่ต้น
‎จากรายงานของตำรวจในปี 1989
‎วันที่ 11 พฤศจิกายน ‎เด็กชายคนหนึ่ง...
‎เพื่อนบ้านของคุณ นิโก ลาซาร์เต
‎กล่าวหาว่าคุณฆ่าภรรยา
‎สวัสดีครับ
‎ไม่มีใครเชื่อเขา ‎เพราะคุณกับเขาให้การแย้งกัน
‎และคุณพิสูจน์เรื่องที่ตัวเองเล่าได้
‎แต่สิ่งที่เคยเป็นจินตนาการ ‎ของเด็กชายกลายเป็นความจริงในวันนี้
‎เหตุการณ์เมื่อสองวันก่อนหน้านั้น ‎วันที่ 9 พฤศจิกายน
‎วันที่กำแพงเบอร์ลินล่มสลาย ‎และโลกทั้งใบเปลี่ยน
‎จากคำให้การของคุณ
‎วันนั้น อดีตภรรยาของคุณ ฮิลดา ไวส์
‎บอกว่าจะไปเยี่ยมเพื่อน ‎ที่ซานนาร์ซิโซ
‎โอกาสที่คนเยอรมันจากตะวันออก ‎จะเดินทางอย่างอิสระ...
‎ในรายงานของตำรวจ คุณพูดไว้ชัด
‎ว่าภรรยาของคุณ ‎กำลังเตรียมตัวกลับเบอร์ลิน
‎หลังกำแพงล่มสลาย
‎แต่ผมเชื่อว่าคุณโกหก
‎เธอไม่เคยอยากกลับไปเยอรมนี
‎คุณยินดีให้เธอออกจากบ้านไปวันนั้น
‎คุณรู้สึกว่าการตัดสินใจนั้น ‎จะสร้างโอกาสที่คุณกำลังรอคอย
‎ใช่ อะไรประมาณนั้นแหละ
‎แม่ฮะ
‎จ้ะ
‎ขอโทษครับ มีคนโทรมาหาคุณ
‎ฮัลโหล
‎ที่รักคะ ถนนไปซานนาร์ซิโซ ‎ถูกปิดเพราะพายุ
‎ฉันคงต้องค้างคืนที่นี่
‎โอเค ไม่ต้องห่วง
‎- เจอกันพรุ่งนี้นะ ‎- ลาก่อน
‎ฮัลโหล
‎คืนนี้เธอจะไม่กลับบ้าน
‎กลารา
‎ผมสัญญาว่าจะคุยกับเธอ
‎ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป โอเคนะ
‎อังเฆล
‎ผมรักคุณ
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎คุณปริเอโต
‎คืนนั้นเกิดอะไรขึ้น
‎คุณฆ่าภรรยาตัวเองหรือเปล่า
‎- โอ๊ย ‎- อะไร
‎โอ๊ย ที่รัก
‎นาฬิกาคุณขูดผมแล้ว
‎อังเฆล
‎ไอ้สารเลว
‎ฮิลดาๆ ได้โปรด
‎ฮิลดา
‎ฮิลดา กลารา ไม่นะ
‎กลารา
‎อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ ฮิลดา
‎ฮิลดา ไม่นะ
‎คุณฆ่าภรรยาตัวเอง
‎ใช่หรือไม่
‎ช่วยตอบด้วยค่ะ
‎ผมต้องการทนาย
‎ผมมีสิทธิ์ที่จะไม่ให้การอะไร
‎นี่คือนาฬิกาที่นิโก ลาซาร์เต ‎พบในบ้านของคุณ
‎เป็นหลักฐานว่าคุณมีผู้สมรู้ร่วมคิด
‎นิโก ลาซาร์เตเน้นรายละเอียด ‎เรื่องนาฬิกาเรือนนี้
‎รายละเอียด ‎เป็นสิ่งสำคัญนะ คุณปริเอโต
‎เขาสังเกตเห็นรอยสลัก
‎"ก. ม."
‎ขอดูนาฬิกาคุณหน่อยได้ไหม
‎อะไรนะ
‎ขอดูนาฬิกาหน่อยค่ะ
‎ขอบคุณค่ะ
‎นี่คือตัวย่อของชื่อภรรยา ‎คนปัจจุบันของคุณ
‎กลารา เมดินา
‎ข้อเท็จจริงมันก็เห็นๆ อยู่
‎มีแค่เธอที่จะปลอมเป็นฮิลดา ‎แล้วทำให้หล่อนหายตัวไป
‎และผมก็สงสัยว่าคุณมีส่วนช่วยด้วย
‎(เบอร์ลิน)
‎เดินทางปลอดภัยครับ
‎- ขอบคุณค่ะ ‎- ยินดีครับ
‎จะได้ผลไหม
‎คนที่ทำพาสปอร์ตฝีมือดีมาก
‎ทำทุกอย่างตามที่ฉันบอก
‎และพยายามอย่าติดต่อใคร
‎นี่เป็นแค่การสันนิษฐาน ‎ไม่มีหลักฐานเลย
‎นิโก ลาซาร์เตมีนาฬิกาที่จะพาดพิง ‎ถึงเพื่อนบ้านของคุณในตอนนั้น
‎กลารา เมดินา และคุณก็รู้ดี
‎คุณถึงได้หาทางเอามันกลับคืนมา ‎โดยโทษเด็กคนนั้น
‎เราจะคุยกันก่อนคุณไป ตกลงนะ
‎ได้ค่ะ
‎- ผมรักคุณ ‎- ฉันก็รักคุณ
‎รักมากนะ
‎มีอะไรเหรอ
‎มีอะไร
‎ผมมีหลักฐาน
‎แน่ใจนะว่าเธอเห็น
‎เราตรวจสอบทุกอย่างตามที่เธอพูดแล้ว
‎แต่เรามีปัญหา เจ้าหนู
‎เพื่อนบ้านของเธอ คุณปริเอโต
‎แจ้งว่ามีคนงัดบ้าน ‎แล้วขโมยนาฬิกาทองไปเรือนหนึ่ง
‎เขายังบอกด้วยว่าภรรยาทิ้งเขาไป
‎หล่อนทิ้งเขาไปหาแฟนเก่า ‎ในเยอรมนี บ้านเกิดตัวเอง
‎นิโกอาจเข้าใจผิด
‎แต่เขาไม่มีทางกุเรื่องขึ้นมา
‎โดยบอกว่าเห็นอะไรในบ้านคุณปริเอโต ‎เพื่อปกปิดเรื่องตัวเอง
‎ปัญหาก็คือบัญชีของภรรยาเขา
‎มีการเคลื่อนไหวในเบอร์ลิน
‎และเราตรวจสอบรายชื่อผู้โดยสารแล้ว ‎หล่อนบินไปที่นั่นจริงค่ะ
‎จะต้องมีคำอธิบายสักอย่างสิ ‎ถ้าลูกชายฉันบอกว่าเขาเห็น...
‎คุณลาซาร์เต ลูกชายคุณเล่าเรื่อง ‎ที่ไม่น่าเป็นไปได้ให้เราฟัง
‎เรื่องผู้หญิงจากอนาคต ‎ที่พูดผ่านกับเขาผ่านทางโทรทัศน์
‎เขาบอกว่าผู้หญิงคนนั้น ‎ให้ข้อมูลเรื่องอังเฆล ปริเอโตกับเขา
‎เราต้องหาทางแก้ไขความเข้าใจผิดนี้
‎ตอนนี้ฉันนึกออกแค่ทางเลือกเดียวค่ะ
‎ไม่ต้องเครียด
‎- หยุดนะ นิโก ‎- ผมเห็นนี่
‎- สวัสดี ‎- สวัสดีค่ะ
‎นั่นนาฬิกาฉันใช่ไหม
‎คืนนาฬิกาให้คุณปริเอโตสิ
‎ถ้าเธอสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก
‎นี่จะเป็นความลับระหว่างเรา
‎เราจะได้สงบศึกกัน ตกลงไหม
‎เด็กนั่นกับแม่เขา ‎ย้ายออกไปไม่นานหลังจากนั้น
‎ผมไม่ได้เจอเขาอีก
‎สติเขาไม่ค่อยสมประกอบ
‎ถ้าดูเผินๆ ก็คงเป็นอย่างนั้น
‎นิโก ลาซาร์เตพลาดตรงที่ ‎เอาเรื่องที่เขารู้เกี่ยวกับคุณ
‎ไปรวมกับเรื่องเหลือเชื่อ ‎ของผู้หญิงจากอนาคต
‎ถึงได้ไม่มีใครเชื่อเขา
‎ไม่ช้าก็เร็ว ‎นิติวิทยาศาสตร์ก็จะพิสูจน์ได้
‎ว่าร่างที่เราเจอเป็นของอดีตภรรยาคุณ
‎นิโกลัส ลาซาร์เต
‎แล้วพอถึงตอนนั้น ‎นิโก ลาซาร์เตก็จะชนะศึกนี้
‎ถึงจะผ่านไปตั้ง 20 กว่าปีแล้ว
‎แต่เขาจะชนะแน่
‎เขาเป็นลูกค้าเรา แม่เขาด้วย ‎แล้วคุณบอกว่าเขาเคยอยู่บ้านผมเหรอ
‎มาตามรอยการเคลื่อนไหวของเขากัน
‎ดูซิว่าจะเจอที่อยู่เขาไหม
‎นี่ไง ต้องเป็นเขาแน่ ‎นิโกลัส ลาซาร์เต เลย์รา
‎เราใกล้ถึงบทสรุปแล้ว คุณปริเอโต
‎ผมจะบอกให้ ‎ว่าเกิดอะไรขึ้นกับนิโก ลาซาร์เต
‎เขาหมกมุ่นกับการพิสูจน์ ‎ว่าตัวเองพูดถูกเรื่องคุณ
‎สิ่งเดียวที่เขาทำได้
‎คือรอให้ผู้หญิงจากอนาคตคนนั้น ‎กลับมานำทางเขา
‎เขาคำนวณชั่วโมงที่พายุจะยังอยู่
‎เขาเดาว่าพอมันจบลง ประตูก็จะปิด
‎และมันก็เกิดขึ้นจริง
‎อะไรสักอย่างในอนาคต ‎ทำให้สื่อสารกันไม่ได้อีก
‎เขามีเพียงคำถามมากมาย
‎และแม่ของเขาก็ต้องการแค่คำตอบ
‎ผลการตรวจ ‎พิสูจน์ว่าเขาไม่ได้เจตนาโกหก
‎แสดงว่าสาเหตุ ‎ที่เขาหมกมุ่นจะต้องเป็น...
‎ความผิดปกติทางจิตแน่ๆ
‎แม่เขาตัดสินใจไปจากที่นี่
‎ด้วยหวังว่าวันหนึ่งลูกชายเธอจะหายดี
‎แต่นั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น ‎ของฝันร้ายอันยาวนาน
‎เริ่มจากพวกนักจิตวิทยา
‎จากนั้นก็จิตแพทย์
‎แล้วก็ถูกส่งตัวไปอยู่สถานพยาบาล ‎จนเขายอมจำนนต่อคนอื่น
‎แต่ไม่ใช่ต่อตัวเขาเอง
‎เขาบอกว่าเบรา รอยไม่มีตัวตน ‎พวกนั้นจะได้เลิกยุ่งกับเขา
‎แต่นิโก ลาซาร์เตรู้ว่าคุณทำความผิด
‎เขาไม่เคยเข้าใจว่าทำไมผู้หญิง ‎ที่ช่วยเขาไว้จากคุณครั้งหนึ่ง
‎ถึงไม่กลับมาช่วยเขา
‎นิโก ลาซาร์เตจึงไม่เคยลืมเบรา รอย
‎ชั้นบนสุด
‎จดหมายเขาถูกส่งมาที่นี่ห้าปีแล้ว
‎นี่
‎เราหายกันแล้วใช่ไหม
‎ตอนนั้นเขาไม่รู้ชื่อเธอ ‎แต่เขามีเบาะแสอย่างหนึ่ง
‎(บัลปิเนดา)
‎เขาเลยตามมันไป
‎แล้วเขาก็รอ
‎อนาคต และอดีตของเขา
‎มาบรรจบกันในวินาทีนั้น
‎และเขาก็กลัวมาก
‎ทุกอย่างที่ทำให้คนอื่นมองว่าเขาบ้า
‎กลายเป็นความจริงอยู่ต่อหน้าเขา
‎แต่เขาไม่รู้ว่าจะเข้าหาเธอยังไง
‎เขาจะพูดยังไงดี
‎เธอจะเชื่อเขาได้ยังไง ในเมื่อ ‎เธอไม่เคยผ่านสิ่งที่เขารู้มาก่อน
‎เขาเลิกตามหาคำตอบ
‎และหวังว่าเธอจะไม่ตามหามันเหมือนกัน
‎ทว่าแม้แต่การขยับปีกของผีเสื้อ ‎ก็อาจเป็นเรื่องโหดร้ายทารุณ
‎หากเกิดขึ้นในสถานที่และเวลา ‎ที่เปิดโอกาสให้มีการเปลี่ยนแปลง
‎ฉันรอเธออยู่
‎ขอโทษด้วยค่ะ
‎- เป็นอะไรไหม ‎- ไม่ค่ะ ฉันไม่เป็นไร
‎ผมช่วยนะ
‎ผมชื่อนิโกลัส ลาซาร์เต เลย์รา ‎คุณปริเอโต
‎และเราก็อยู่ในระบบอันแสนวุ่นวาย
‎และเปลี่ยนแปลงได้หน้ามือเป็นหลังมือ
‎นิโกขอให้ฉันมา ‎เผื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น
‎เพื่อช่วยให้เธอจำได้
‎จำอะไรคะ
‎ถ้าเธอรู้ด้วยตัวเองคงจะดีที่สุด
‎เธออยู่ไหนครับ
‎กลับบ้านเถอะครับ แม่
‎ผมขอโทษ
‎ผมอยู่กับที่มาสองวันแล้ว
‎ตั้งแต่คุณมาที่สถานีแล้วจำผมไม่ได้
‎พูดถึงชีวิตที่คุณมี ‎สมัยที่ผมยังเป็นเด็ก
‎ชีวิตคุณกับผมไม่ได้เป็นแบบนั้น
‎เป็นไปไม่ได้ที่คุณเคยใช้ชีวิตนั่น ‎เพราะผมเปลี่ยนแปลงมันแล้ว
‎ด้วยการหาคุณเจอ
‎แต่คุณกลับมีความทรงจำพวกนั้น
‎แล้วคุณก็ลบผมออกจนหมด
‎ผมปล่อยให้หมอเฟลล์ตีความ ‎สิ่งที่เกิดขึ้นในแบบของเขา และ...
‎ผมก็รอ
‎ด้วยความหวังว่าคุณจะจำได้
‎ว่าคุณจะจำเรื่องเราได้ เบรา
‎ผมแค่อยากเข้าใจ
‎ประสบการณ์ของผมตอนเด็ก และ...
‎และทำไมคุณถึงไม่กลับมา
‎ผมไม่รู้เลยว่าวันที่คุณควร ‎จะได้พบไอตอร์ คุณกลับมาเจอผม
‎แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป
‎ผมเลี่ยงไม่ให้คุณเจอผม
‎เพราะผมไม่อยากทำให้อะไรเปลี่ยนไปอีก
‎เพราะผมรักคุณ และผมไม่อยากเสียคุณไป
‎ผมกลัวช่วงเวลานี้มาตลอดหลายปี
‎ผมกลัววันที่คุณจะเจอ ‎จุดเชื่อมต่อในปัจจุบันของเรา
‎ผมจินตนาการเอาไว้หมด
‎ทุกความเป็นไปได้
‎แต่ไม่คิดว่าคุณ ‎จะลืมผมแบบชั่วข้ามคืน
‎ไม่คิดว่าคุณจะกลับไป ‎สู่ชีวิตที่คุณไม่เคยมี
‎เพราะผมเปลี่ยนมันแล้ว
‎แล้วพายุก็มาถึง
‎ฉันต้องการกล้องถ่ายวิดีโอ
‎กับโทรทัศน์
‎ฉันจำเรื่องนี้ไม่ได้สักนิด
‎ผมทิ้งมันไปนานแล้ว
‎ไม่จริง
‎มีคนแอบเข้าบ้านดาบิด
‎แกพังประตูเข้ามา
‎คนคนนั้นคือคุณ
‎เพื่อทดสอบการเชื่อมต่อ ‎คุณเลยอยากรู้
‎ถ้าเป็นฉันก็คงอยากรู้เหมือนกัน
‎สวัสดี
‎ใช่ ผมลองแล้ว
‎แต่ผมรู้ว่ามันเป็นเรื่องผิดพลาด ‎แล้วตัดการติดต่อไป
‎ผมไม่กล้าเสี่ยงให้การเชื่อมต่อใหม่ ‎มาเปลี่ยนอดีตของผม
‎และทุกสิ่งที่ผมทำ ‎เพื่อให้ได้เจอคุณ เบรา
‎แต่ผมก็ยอมให้คุณได้เจอผม
‎ให้คุณเห็นว่าจริงๆ แล้ว ‎ดาบิด ออร์ติซเป็นคนยังไง
‎และให้คุณมาเจอผม
‎คุณต้องกลับไป...
‎กลับไปปี 1989 แล้วโตขึ้น...
‎โดยที่ไม่หมกมุ่นเรื่องฉัน
‎คุณต้องลืมฉัน ‎คุณจะได้ไม่พยายามตามหาฉัน
‎แล้วคุณก็ต้องลืม ‎เรื่องอังเฆล ปริเอโตด้วย
‎เพราะถ้าพวกนั้นได้ตัวเขาในอดีต ‎กลาราก็จะติดร่างแหไปด้วย
‎แล้วนั่นจะส่งผลกับชีวิตไอตอร์ ‎ซึ่งฉันต้องเจอเขาให้ได้
‎อย่างที่ฉันน่าจะเจอ ‎ถ้าคุณไม่หยุดมันไว้
‎เพราะนั่นเป็นหนทางเดียวที่ฉัน ‎จะได้เจอดาบิดและได้ลูกสาวฉันคืนมา
‎ถ้ามันไม่ได้ผลล่ะ
‎เราควบคุมทุกอย่าง ‎ที่อาจเกิดขึ้นไม่ได้
‎- ฉันจะยอมเสี่ยง ‎- ไม่นะ
‎ให้ผมเป็นความทรงจำคุณ
‎ได้โปรด
‎ขอร้องล่ะ
‎อยู่กับผมเถอะ
‎ว่าไง
‎ตอนนี้คุณจำผมได้แล้วใช่ไหม
‎นี่คือความจริง
‎มันเป็นเรื่องจริง
‎เราต้องกลับไป...
‎ปี 1989
‎ไม่นะ
‎ไม่
‎ผมทำไม่ได้
‎ไม่ ผมเสียใจด้วย
‎คุณจะทำอะไร
‎ฉันช่วยชีวิตคุณไว้
‎ตอนนี้เป็นตาของคุณแล้ว
‎สวัสดี
‎สวัสดี นิโก
‎คุณเป็นใคร
‎ฟังฉันนะ
‎ฉันคือนาย
‎และนายก็คือฉัน
‎ผู้หญิงจากอนาคตคนนั้นอยู่ไหน
‎นายต้องช่วยฉัน
‎ได้โปรด
‎เรื่องที่ฉันกำลังจะบอกนาย...
‎มันสำคัญมาก
‎แม่คะ
‎- มีอะไรเหรอคะ ‎- ไม่มีอะไรจ้ะ
‎แม่เศร้าเหรอคะ
‎ไม่จ้ะ แม่มีความสุขมาก
‎นี่...
‎นี่ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม
‎ไม่ใช่เหรอคะแม่
‎ลูกอย่าลุกไปไหนนะ
‎เบรา ที่รัก คุณเป็นอะไรหรือเปล่า
‎มีอะไร คุณโอเคไหม
‎ฉันฝันร้ายน่ะ
‎ฝันร้ายอีกแล้วเหรอ
‎อีกแล้วคือยังไงคะ
‎เบรา คุณทำตัวแปลกๆ มาสองสามวันแล้ว
‎อยู่ไหน...
‎กล้องถ่ายวิดีโออยู่ที่ไหน
‎แล้วก็โทรทัศน์ที่เคยอยู่ในนั้นด้วย
‎ที่รัก ไม่เคยมีกล้องถ่ายวิดีโอ ‎หรือโทรทัศน์นะ คุณโอเคจริงเหรอ
‎เบรา
‎คุณจะไปไหน
‎เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
‎เบรา คุณทำผมกลัวนะ
‎คุณเอาไม้ขีดมาจากไหน
‎เอาอีกแล้ว ที่รัก ‎ผมบอกแล้วไงว่าจากโรงแรมในเซบียา
‎มันเกิดขึ้นจริงๆ ด้วย
‎อังเฆลเป็นอิสระ
‎เขาทำตามสัญญา
‎เบรา
‎(โรงฆ่าสัตว์ปริเอโต)
‎โอเค รับทราบ
‎ดื่มกาแฟไหมครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎สารวัตรมาแล้ว
‎รับทราบ
‎สารวัตรครับ
‎ผู้หญิงคนหนึ่งเจอโครงกระดูก ‎แต่เธอไม่พูดอะไร
‎แค่บอกว่าเป็นร่างของอดีตภรรยา ‎เจ้าของโรงฆ่าสัตว์
‎ปัญหาก็คือ จากรายงานของเรา ‎ตอนนี้เธออาศัยอยู่ที่เบอร์ลิน
‎คนไหน
‎คนนั้นครับ
‎ผมอยากรู้ว่าคุณเจอศพได้ยังไง ‎แล้วทำไมถึงคิดว่าเป็นฮิลดา ไวส์
‎ฉันนึกแล้วว่าต้องเป็นคุณ
‎นิโก
‎ผมรู้จักคุณเหรอ
‎ค่ะ
‎คุณแค่ยังจำไม่ได้
‎คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์