Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
...ama yağış kaynaklı çöküş ihtimali hâlâ sürüyor.
Meteorolojik terimlerle ifade edersek gök gürültülü fırtına yaklaşıyor.
Yarımadanın kuzeyinin üçte birini etkisi altına alacak.
Büyük atmosferik kararsızlık,
farklı farklı süper hücreler oluşturuyor ve hepsi kalıcı rotasyona sahip.
Ulusal Meteoroloji Enstitüsü,
fırtınanın özellikle bu akşamdan itibaren etkisini göstereceğini
ve önümüzdeki 72 saat boyunca süreceğini belirtti.
Yoğun sağanak yağış olacak.
Dolayısıyla elektronik aletlerde sorun yaşayabilirsiniz.
İletişim ağında kesinti yaşanabilir.
Bu nedenle Milli Savunma, halkımızı koruma amacıyla
bazı önlem amaçlı kurallar yayınladı.
Şimdiyse daha önce de belirttiğimiz, Berlin'den elimize ulaşan
son dakika haberine geçebiliriz.
Özel muhabirimiz José María Siles haberi bizler için hazırladı.
Akşam vakti, Doğu Berlin sokaklarında mutlak bir dinginlik hâkim.
Yalnızca birkaç kişi Brandenburg Kapısı'na geldi.
Batı'daysa iki Berlin arasındaki geçiş noktası Check Point Charlie'ye,
seyirciler ve televizyon kameraları gelmeye başladı bile.
Gece yarısından hemen önce burada, Neukölln'de,
Doğu'dan buraya, yani Batı'ya geçmek isteyen
tüm Alman'lar için sınırlar gayriresmî olarak açıldı.
27 yıldır ilk kez
iki Almanya vatandaşları için de
Berlin Duvarı diye bir şey yok.
9 Kasım 1989...
Anne...
Kaydımı mahvettin.
Ben işe gidiyorum.
Geç yatma, yarın okulun var. Tamam mı?
Tamam.
Nico, bana kaset hazırladın mı?
Evet.
Hey...
SENİ SEVİYORUM ANNE
GERİ SAR
Hayır!
Hayır, yapma!
Bayan Weiss.
Dur! Bekle!
Kaçma!
Olamaz!
Yardım edin!
Biri yardım etsin!
Nico!
Ambulans çağırın! Doktor lazım!
Ambulans çağırın.
Yardım edin!
Günaydın bir tanem.
Hey...
Hey!
Hadi!
İyi uyudun mu bakalım?
Bu evi sevmiyorum çünkü çok soğuk.
Daha bir gece kaldık burada.
Ben kendi odamı istiyorum.
Yakında odan olacak.
Tamam mı?
Hadi, kalkalım!
Alo, geldin mi canım? Kahvaltını et Gloria.
Evet. Uçuşumu öne aldırmıştım.
Tüm gün toplantım var. Hedeflerin üzerinden geçmek istiyorlar.
Yeterince sigorta satamıyormuşuz.
Geç kalacağımı söylemek için aramıştım.
-Yine. -Babamı görmek istiyorum.
Bunu telafi edeceğim. Hadi itiraf et bakalım.
Peki. Birlikte uyuduk.
Birlikte mi uyudunuz?
Evet, birlikte uyuduk.
Biliyordum. Onu versene.
Bir saniye.
Gloria, baban telefonda.
Merhaba baba.
Merhaba, küçük canavarım nasılmış bakalım?
Her yer boya kokuyor.
Bak görürsün, yakında her şey şehirdekinden güzel görünecek.
-Toplantı başladı mı? -Sizi bekliyorlar.
Yeni müşterimiz Bayan Velazquez yarın geliyor.
-Tamam, not al. -Pekâlâ.
Tatlım, telefonu annene verebilir misin?
-Seni istiyor. -Tamam.
Sen ye. Alo.
Aitor'u akşam yemeğine çağırsana.
Müsait mi diye sorarım.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum.
Ne yapıyorsun anne?
Fırtına.
Bu aynı fırtına.
Yıllar öncekiyle aynı fırtına.
Neyse. Ben işe gidiyorum.
Çabucak dönerim.
Çok sigara içme, tamam mı?
Dikkat edin.
-Bir şey isteyecektim. -Tabii.
Biz çıkıyoruz.
İşiniz bitince kapıyı kilitleyip anahtarı karşıdaki eve bırakır mısınız?
Günaydın komşu!
-Günaydın! -Ne haber?
Yolcun olsaydım ve arabanı görseydim kesinlikle uçaktan inerdim.
Kocan nerede?
Dün gece Sevilla'da kaldı.
-Öyle mi? -Öyle.
Yemeği akşam o yapacak. Ne dersin?
-Derim ki kocan aşırı arsız biri... -Kes şunu!
Ayrıca bu akşam Marsilya'ya uçuyorum. Yani sanırım burada olurum.
Tamam.
-Tamam. -Annen de gelsin.
Emin misin?
-İyi olur. Onu da görmek isterim. -Pekâlâ.
Tamamdır.
-Görüşürüz. -Görüşürüz!
Pilotum!
Fırtınanın akşam saatlerinde şiddetli bir şekilde başlaması bekleniyor.
Yaklaşık 72 saat süreceği düşünülüyor.
Astrofizikçiler, 1989 yılında da
çok benzer bir yapıya sahip
başka bir fırtına yaşanmış olduğundan
bu nadir doğa olayının kendini tekrarladığı fikrinde
ilk kez hemfikirler...
Döndüğünü bilmiyordum.
Tatillerim kısa sürer ama yoğun geçer.
Orana ne oldu? Egzotik bir sivrisinek falan mı ısırdı?
Yoksa valizinde birini mi getirdin?
Yeni evin nasıl?
Taşındığımızı söylemiş miydim?
Hastanenin yarısı biliyor.
Evet ama açıkçası her şey çok hızlı oldu.
Sahibi evden yıllar önce çıkmış. Çabucak satmak istiyordu.
Tabii biraz elden geçirmek lazım ama şikâyetçi değilim.
Ben şikâyetçiyim. Kafamı yarıp açacaklar.
-Merak etme. -Öyle mi?
Doktor Fell, hastanemizdeki en iyi kraniektomi uzmanıdır.
Merhaba.
Evet. Hazır mıyız Bay Mendoza?
Hadi başlayalım.
Günaydın.
Merhaba Doktor Bey.
Makaleniz çok iyiydi.
-Okudun mu? -Evet.
Bayan Blanco'ya ne oldu?
Allestezi teşhisi kondu.
Spinotalamik yaralanma mı?
Hayır, anterolateral kordotomi yapılması gerekiyordu.
Tabii.
Seni tanıdıkça tıp fakültesini neden bıraktığını merak ediyorum.
Şey...
Gloria doğdu ve...
Bir işi yapıyorsam hakkını vermek isterim.
Yani şanslısınız.
Tıbbı bıraktığım için.
Yoksa buradaki en iyi beyin cerrahı ben olurdum.
Merhaba!
Nasılsın?
Greta da bize gelebilir mi?
Annesi izin verirse.
-İzin verir. -O zaman anneni arayayım, olur mu?
Kızlar, ne demiştik?
Annen seni dişçiye götürecek.
Pekâlâ, tamam.
Şimdi anladım.
Gel bakalım üçkâğıtçı seni.
-Görüşürüz Miranda. -Güle güle Greta.
Bakıyor musun?
Bakmıyorum, yemin ederim.
-Yani hile yapmıyorsun? -Yapmıyorum.
Bir dakika.
Az kaldı...
-Hazır mısın? -Evet.
Sallanmak ister misin? Evet mi? Hadi!
Kahretsin!
Merhaba.
Yüreğime iniyordu. Sen ne zaman geldin?
-Yarım saat önce. -Yarım saat mi?
Sen ne yapıyorsun?
Kitapları düzenliyorum.
Bu ne?
Baksana.
Tanıştığımızda bu kadınla çıkmıyor muydun?
-Ha? -Bak bak.
-Neye bakayım? -Evet...
-Bak sen, kıskandın demek. -Hayır, kıskanmadım.
Gözlerinden belli. Biraz kıskandın.
-Hayır, kıskanmadım! -Kıskandın.
Hayır!
Güzel kadındı, güzel kadın yani...
-Dur bir bakayım. -Evet.
Úrsula. Belki bir ara onu ararım.
Ne güzel kadın.
Eline ne oldu?
-Yok bir şey. Şu... -Ne?
Tabelayı diyorum.
Onu çıkartırken oldu.
Dezenfekte ettin mi?
Ufak bir kesik alt tarafı.
Dezenfekte edip bandaj sardım Doktor Roy.
Mezun olsaydın herkes sana Doktor Vera Roy diyecekti.
Bunu düşünmek beni hep tahrik etmiştir.
Pekâlâ, yeter. Tamam.
Peki, tamam. Hadi bakalım.
Bu ne?
Müthiş.
Bu kamera en az 20 30 yıllık vardır.
Ay!
Kasetler var.
1980'lerden beri buradaydılar herhâlde.
Gloria'yı çağırıp çalışıyorlar mı diye bakalım mı?
Bu kaset 1989 yılında tam olarak bugün çekilmiş.
Anne...
-Gerçekten mi? -Kaydımı mahvettin.
-Başka bir tane taksana. -Bu sonuncuydu.
Beğendin mi?
Bu kimde kalsın?
Ben yemeği hazırlamaya başlayayım, gelmelerine az kaldı.
Tamam, ben bir duş alacağım.
Acıktın mı?
Akşam vakti, Doğu Berlin sokaklarında mutlak bir dinginlik hâkim.
Yalnızca birkaç kişi Brandenburg Kapısı'na geldi.
Bu ne?
Batı'daysa iki Berlin arasındaki geçiş noktası...
-Bilmiyorum. -Cihazın içinde kaset yok ki.
-Yok. -Gece yarısından hemen önce...
Ayrıca artık analog yayın yapılmıyor.
...Doğu'dan buraya, yani Batı'ya geçmek isteyen...
-Hiç mantıklı değil David. Kusura bakma. -Değil mi?
25 yıl öncesinden yayın sinyali mi geldi yani?
Clara'ya selam verdin mi?
Anma için tekrar yayınlanmış da olamaz.
Yemin ederim, televizyon canlanmış gibiydi.
Canlanmış gibi miydi?
-Canlanmış gibi miydi? -Canlanmış gibiydi!
Kaçık kocanın dediklerini duydun mu?
Hâlâ televizyon meselesi mi?
Tabii ki öyle!
-Kulaklarını kapa tatlım. -Neden?
Annene bir sır vereceğim.
Annemle benim aramızda sır olmaz.
Hiç mi olmaz?
Pekâlâ. Söyle bakalım.
-Ben daha iyi bir kısmettim. -Ciddi olamazsın!
Laf dinlemesene!
Daha iyi bir kısmettim. Neden beni seçmedin?
Ne diyelim?
Neden mi? Çünkü bazı şeyler kaderimizde yazılıdır.
Böyle işte.
-Oldu mu? -Hayırdır?
-Çek elini. -Sana ne? Kıskanç seni.
-Ne ara el ele tutuştunuz? -Abartma.
-Et isteyen? -Clara.
Bu arada, hâlâ o tost makinesinden bozma televizyonu mu kullanıyorsunuz?
-Yenisini almaya paran yetmiyor mu? -Ne kadar komiksin.
-Aitor işte. -Ne kadar da komik.
Bulduğumuz kasetleri izliyorduk, o kadar. Şarkı söyleyen bir çocuk vardı.
-Çocuk mu? -Evet.
-İster misin aşkım? -Olur.
Teşekkür ederim.
O çocuğun adı Nico Lasarte'ydi.
En yakın arkadaşımdı.
Gitar çalmayı severdi.
Bana hep bir rock yıldızı olacağını söylerdi.
Annem bizi okula birlikte götürürdü.
-Değil mi? -Evet.
Ta ki...
...yan komşumuz karısını öldürene kadar.
Aitor...
Nico da bunu görmüş.
Aitor, yeter.
Sonra ona araba çarptı ve öldü.
Bu gece gibi bir geceydi, fırtına vardı...
-Yeter. -Hatırladın mı?
-Sus artık. -Ertesi gün,
okulun duvarına yıldırım çarpmıştı, saatin tam yanına.
Bir hafta boyunca elektrik yoktu.
-Bir hafta tatil yapmıştık. -Kes artık!
Kes artık.
Yeter.
Çocuğu korkutuyorsun. Görmüyor musun?
Pekâlâ, alt tarafı bir fırtına.
Bir de şimşek çakıyor.
Fırtına yakında diner.
Sana bir sır vereyim mi?
İster misin? Yat bakalım.
Bak.
Ben yedi yaşımdayken
fırtınalardan çok ama çok korkardım, tıpkı senin gibi.
Ne yapardım biliyor musun?
Bak...
Büyükannenin müzik kutusunu alırdım.
Balerini seyrederdim.
Onu dans ederken seyredince her şeyi unuturdum.
Dans edişini seyredip dururdum.
Ta ki uyuyana kadar.
Denemek ister misin?
ANGEL PRIETO HÜCRESİNDE İNTİHAR ETTİ
Canın yanıyor mu?
Neden doktora gitmedin ki?
Hapishaneye girdikten üç ay sonra intihar ettiğini biliyor muydun? Baksana.
Bir mezbahası olduğu
ve karısını oraya gömeceği yazıyor.
Yani kim tutuklandığı için
yapamadığı bir şeyi itiraf eder ki?
Konuyu değiştirsek mi acaba?
Cesetten kurtulmak için planladığı ama yapamadığı şeyi
itiraf etmiş, bu adam sıradan bir katil olamaz.
Şimdi de psikolog mu oldun?
Psikolog falan değilim ama bu garip değil mi?
Pantolonunu yıkayayım mı?
Bir şey hoşuna gitmediğinde takındığın şu ifadeyi seviyorum.
-Burnunu kırıştırıyorsun ve... -Hayır.
Evet, tabii. Burnun şöyle oluyor, tavşan suratı gibi kırışıyor.
-Ya? -Evet. Küçük bir tavşan gibi.
-Çirkin bir tavşan gibi. -Bu ne?
Tekrar sigaraya mı başladın?
Beni mi denetliyorsun?
Ne dedin?
Beni mi denetliyorsun sen?
Tatlım, şaka yapıyorum ya.
Sen de hep inanıyorsun.
Biliyorsun işte, şakacı biriyim.
Dün Sevilla'da oteldeyken
-bir paket aldım. -Açıklama.
Bir tane sigara içip kalanını çöpe attım.
-Yemin ederim. Bak, şöyle yapalım. -Tamam.
Bak.
İşte.
-Hiç sigara almamışım gibi. -Peki.
-Hiç sigara içmedim diyelim, ha? -Tabii.
Olur mu?
...daha önce de belirttiğimiz, Berlin'den elimize ulaşan
son dakika haberine geçebiliriz.
...akşam vakti, Doğu Berlin sokaklarında mutlak bir dinginlik hâkim.
Yalnızca birkaç kişi Brandenburg Kapısı'na geldi.
Batı'daysa iki Berlin arasındaki geçiş noktası Check Point Charlie'ye,
seyirciler ve televizyon kameraları gelmeye başladı bile.
Beklenildiği gibi, ilk gelenler duvarı aşıp geçmek istiyor.
Fakat Doğu'daki polislerin hâlâ yeni yasadan...
Yeni yasa oluşturulana kadar
vatandaşların, sınırı aşmak için izin almaları gerek.
Ancak hiçbir yetkili izin vermeyi reddedemez.
Neukölln'de, Doğu'dan buraya, yani Batı'ya geçmek isteyen
tüm Alman'lar için sınırlar gayriresmî olarak açıldı.
27 yıldır ilk kez
iki Almanya vatandaşları için de Berlin Duvarı diye bir şey yok.
9 Kasım 1989 tarihi,
hem Almanya hem de bütün Avrupa için önemli bir tarih.
Bu çift az önce buraya geldi ve hâlâ şaşkınlar.
Kimliklerini göstermeleri yetiyor.
Sonra da bir damga basılıyor.
İlk kez Batı Berlin'e geçmişler.
Fakat burada kalmayacaklarmış.
Diğer taraftaki, yani Doğu'daki evlerinde,
oğulları onları bekliyor ve sekizde işbaşı yapacaklarmış...
Nico, ben işe gidiyorum.
Anne, kamera bozuldu.
Geç yatma, yarın okulun var.
-Tamam mı? -Tamam.
Nico, bana kaset hazırladın mı?
Evet.
Hey...
Merhaba?
Beni duyuyor musun?
Merhaba?
Beni görüyor musun?
Evet.
Evet...
Seni görüyorum.
Bunu nasıl yaptın?
-Neyi nasıl yaptım? -Bir dakika.
Şuradaki tabela Valpineda istasyonundakiyle aynı.
Ne?
Onun aynısı.
Gerçi biraz eskimiş.
Evet, aynı tabela.
O tabela neden sende?
Çaldık.
Kocamla ben.
Anlayamadım.
Komşun Aitor, beni kocam David ile tanıştırmıştı.
-Aitor'la o istasyonda tanışmıştık. -Aitor Medina mı?
Dur, gitme!
Sizi okula onun annesi bırakıyor.
Nereden bildiğimi biliyor musun?
Bunlar geçmişte yaşandığından biliyorum.
Geçmişte yaşanan ne?
-Ne oluyor? -Dışarıdan bağırma sesleri geliyor.
Hayır, dur! Bekle, gitme!
Nico!
Nico, gel buraya!
Adımı nereden biliyorsun?
Eskiden burada yaşıyordun.
Orası neresi?
-Komşuda bir şeyler oluyor. -Evet ama gitme. Lütfen!
-Gitme! -Bir saniye.
Rüya mı görüyorum?
Hayır. Bekle bir saniye. Bak, bende ne var.
Bak işte.
Gördün mü? Bak!
Onlar benim kasetlerim. Senin eline nasıl geçtiler?
Senin evinde yaşadığım için bendeler.
Burası senin evin.
-Ama ben 25 ilerideyim. -Ne?
Bekle...
Sana bir şey göstereceğim.
Bak. Gördün mü?
ÇOCUK ÖLDÜ
Gördün mü?
Sensin. Oraya gidersen bu olacak.
-Hayır. Numara bu. Nasıl yaptın bunu? -Hayır...
Hayır! Numara falan çevirmiyorum, bu gerçek.
-Gerçek bu. -Yalan söylüyorsun.
Nico, dur! Bekle! Bak...
Yarın okulda olacakları biliyorum.
Tamam mı? Okulun girişindeki saate yıldırım çarpacak.
Okulun tamamında elektrikler kesilecek ve tatil olacak.
Odandan çıkmazsan haklı olduğumu göreceksin.
Fakat dışarı çıkarsan yarın ölmüş olacaksın.
Nico!
Lütfen!
Lütfen gitme, sakın dışarı çıkma!
Nico, lütfen. Lütfen dur! bekle!
Bekle! Evde kal! Nico, lütfen, sakın dışarı çıkma!
Gitme, sana araba çarpacak!
Tam sen geçerken araba sana çarpacak!
Nico, lütfen! Lütfen, hayır! Lütfen!
Alo?
Maria, ben Clara, uyandırdım mı seni?
Yok, şimdi işten geldim.
Biraz rahatsızım, çocukları okula kardeşim bıraksa olur mu?
Tamam, dert etme. Önemli değil.
Geçmiş olsun.
Sen neden ayaktasın?
Aitor'un annesi rahatsızmış, kardeşi Román sizi okula bırakacak.
Hey.
Nico.
Anne, uyanıkken rüya gördüm.
Gelecekten bir kadın, televizyondan benimle konuştu.
Vera! Ameliyathanede seni bekliyorlar.
Onun burada ne işi var?
Bay Mendoza'nın serabrovasküler yetersizliği var.
Biliyorum. Doktor Fell onu dün ameliyat etti.
Bay Mendoza sizin hastanız.
Ne?
Vera. Ameliyata başlamamız lazım.
Doktor Roy, üzerinizi değiştirmeye hazır mısınız?
Ne dedin?
Anlayamadım?
Ne oluyor burada?
Ne bu böyle? Ne yapıyorsunuz?
Doktor Roy. İyi misiniz?
Hadi, geç kaldık.
Nico, kaykayına dikkat et, geçen gün ne oldu biliyorsun.
Saat beşte gelirim, tamam mı?
Román amca, ne olmuş?
Bilmem. Soralım.
Affedersiniz hanımefendi. Bir şey mi oldu?
Fırtına yüzünden elektrikler kesilmiş. Dersler iptal oldu.
Hadi canım.
Hadi çocuklar, eve dönelim.
Merhaba Greta, Gloria'yı gördün mü?
Gloria kim?
Gloria benim kızım. Ben annesiyim.
-Beni hatırlamıyor musun? -Hayır.
Merhaba Miranda.
Pablo, sınıfına geç.
Nasıl yardımcı olabilirim?
Gloria'yı arıyorum. Onu görebilir miyim?
Gloria...
Gloria, Gloria Ortiz. Gloria'yı diyorum. Miranda, benim, Vera!
Kusura bakmayın, sizi tanımıyorum.
Kızımı arıyorum.
Dersler iptal edilmiş.
Nico anahtarlarını evinde unutmuş ve annesi uyuyormuş.
Clara...
Havaalanına gitmem gerek.
Geçin çocuklar.
Merhaba Lidia. David'i arıyorum.
Bayan Velazquez, değil mi? Ofisinde bekliyor. Buyurun lütfen.
David!
Ne oluyor?
Lidia beni tanımadı.
Gloria'nın okuluna gittim, orada değildi.
O isimde öğrencileri yokmuş.
Öğretmeni Miranda beni tanımadı.
Arkadaşı Greta da onu tanımadığını söyledi.
-Gloria'yı nereye götürdün? -Bayan Velazquez değilsiniz, değil mi?
David, yeter ama gerçekten. Gerçekten yeter, ben...
Gerçekten sıkıldım ama. Ciddiyim.
-Piç ya! Germán'ın işi bu. -Germán kim amına koyayım?
-Bir an gerçekten inandım! Çok iyiydi. -Germán kim?
-Yeter ama David! Ben gülüyor muyum! -Hop. Dokunma.
David, benim işte! Şakanı siksinler David!
-Gloria nerede, söyle! -Yeter!
Sen kimsin, Gloria kim?
Gloria bizim kızımız!
Nico, dün gece Bay Prieto'nun evinden bağrışma sesleri geldiğini söyledi.
Bir kadın çığlık attı, korkunçtu.
Belki de Bayan Weiss'dir. Anne, sence?
Başka bir şey duydun mu ya da gördün mü Nico?
Hayır çünkü televizyon...
Pencereden dışarı baktım ama bir şey yoktu.
Benim odamdan gözetledik, tahmin et ne oldu?
Güneşlikler çekiliydi ve Bruno kulübesinde bağlıydı, açlıktan havlıyordu.
Bay Prieto ona her sabah yemek verir. Bu sabah vermemiş.
Aitor...
Zamanda yolculuk yapmaya inanır mısın?
KARAKOL
Ne söyleyeyim ki?
Ben başlatmadım.
David'in ya da kızımın okulundakilerin
neden bana olmadığım biri gibi davrandıklarını bilmiyorum.
Yalan söylediğimi ya da delirdiğimi düşünüyor olmalısınız.
Fakat aklıma gelen tek şey, bütün bunların bir şaka olduğu.
Bana yardım eder misiniz?
Evet, sana yardım ederim.
Ancak önce sana birkaç soru sormalıyım.
Kızını en son ne zaman görmüştün?
Dün gece.
Korkmuştu.
Fırtına onu çok korkutmuştu.
Kocan olduğunu söylediğin adamı?
David Ortiz benim kocam.
Onu en son ne zaman gördün?
Onu da dün gece gördüm. Yatmadan önce...
Burnun şöyle oluyor, kırışıyor...
Saçma bir konuda yalan söyledi.
Tekrar sigaraya başlamış.
Başka bir şey oldu mu?
Sorularınızı anlamıyorum.
Anlamaya çalışıyorum.
Bence vakit kaybediyoruz.
Vera...
Sana yardım etmemi istiyorsan
önce olanları anlamalıyım.
En küçük ayrıntıları bile.
Pekâlâ.
Her şey değişmeden önce,
hatırladığın en son şey ne?
Eskiden evimizde yaşayan çocuğun hikâyesi.
Arkadaşımız Aitor Medina'nın
komşusuymuş.
Aitor onun öldüğünü söylemişti.
Başka bir komşusunun evinden kaçarken ona bir araba çarpmış.
Bir adam...
Bu korkunç bir hikâye, bir adam karısını öldürmüş.
O da bunu öğrenmiş.
Anlat lütfen.
Sonra...
Sanırım sonra onu rüyamda gördüm.
Eski bir televizyonun ekranında belirdi ve...
Merhaba?
Ölmeden önce onu kurtarmaya çalıştım.
-Beni duyuyor musun? -Onu uyarmaya çalıştım.
Çocuğun ismini hatırlıyor musun?
Nico Lasarte.
Sonra da
çok garip bir şey oldu.
Nico, lütfen! Lütfen, hayır! Lütfen!
Başka bir şey hatırlamıyorum.
Şu an söyleyebileceğim tek şey aklının karışmış olduğu.
Kayıtları kontrol ettik.
Söylediğin yerde yaşamıyormuşsun.
David Ortiz'le de evli değilsin.
Kızının doğum belgesi yok.
Resmî olarak doğmamış.
Onun hiçbir fotoğrafını bulamadık.
Sende de onun fotoğrafı yok.
Onu hiç kimse görmemiş Vera.
Anlattığın bu hayat,
yalnızca senin kafanda.
Merhaba?
Hop!
Orada mısın?
Cevap ver!
Hey!
İşte pasaportun, biletin, biraz da Alman markı.
Teşekkürler.
UTRERA'DAKİ KÜÇÜK KIZIN ÖLÜMÜ HÂLÂ ÇÖZÜLEMEDİ
O nasıl Doktor?
İyi, bu son test.
Sonuçlarda yapısal bir değişiklik yaşanmadığı görülüyor.
Beyninde bir anormallik yok,
yani sinirsel bozukluk ihtimallerini eleyebiliriz.
Cerrahi bir ekibin başında yaptığın ilk operasyon buydu.
Onun beynindeki tümörü almıştın.
Onun hakkında bildiğin şeylerin cevabı burada.
Bu doğru.
David'in tümörü alınmıştı, hatırlıyorum.
Ama ben almadım çünkü ben ameliyat yapamam.
Beyin cerrahı olan sizsiniz.
Ameliyat sonrası dönemde bile yoktum çünkü grip olmuştum.
Mónica yerime bakmıştı.
Benimle gel.
DOKTOR VERA ROY
Burası senin ofisin.
Etrafa bak, hatırlarsın.
Bu hastanenin en iyi beyin cerrahı sensin.
Uzmanlık eğitimini bitirmeden ekibime katıldın.
Bütün anılarımın bu şekilde değişmiş olması imkânsız.
En iyisi evine dön. Orayı görünce her şeyi hatırlarsın.
Gloria benim kızım.
Lorena García.
12 gün önce ameliyathanede öldü.
Daha önce böyle bir şey yaşamamıştın.
Kimse ameliyat etmek istemedi ama sen bu riski aldın.
Senin için bile imkânsız bir vakaydı.
Sana sakinleştirici yazıp birkaç gün izin verdiler.
Bu sabah Bay Mendoza'nın ameliyatı için gelmiştin.
Fakat iznini uzatabiliriz.
Vera...
Lorena'yı zihninden atmışsın.
Fakat hayalinde canlandırdığın Gloria Ortiz'den bahsediyorsun.
David Ortiz'i de kafanda kocan yapmışsın,
yani ilk ve son hastanı kafanda birleştirmişsin.
Zihnin, bir döngü yaratmış.
Başka bir açıklaması olmalı.
Ne peki?
Nereye gidiyorsun? Vera!
Ne yapıyorsun?
Ne oldu Vera? Nereye gidiyorsun?
-Korkuyorsun. Anlıyorum ama... -Hayır!
Korkmuyorum. Çoğu şeyi gerçekten anlamaya başladım.
Ne anladın?
Bu garip şeyler,
bütün bunlar fırtınayla birlikte başladı.
Her şeyi değiştirmiş olabilirim.
Değiştirdim derken?
Her şeyi değiştirdim ne demek?
Vera.
Belki de o çocuğu kurtarmışımdır.
-Hayatta olup olmadığını öğrenmeliyim. -Neden?
Kızımı geri alabilmek için.
Vera!
Vera, kapıyı aç lütfen.
Kimse var mı?
PRIETO MEZBAHASI
Ángel, merak etme. Her şey kontrol altında.
Sallanmak ister misin? Evet mi? Hadi!
NICO LASARTE - ÖLÜMÜ - 1989
SERAP
NICO LASARTE, KAREN SARDÓN'IN YARATTIĞI KURGUSAL BİR KAHRAMANDIR
-Yakaladım seni orospu. Kımıldama! -Sakin ol.
Kımıldama. Kapıyı zorla açmışsın.
-Hayır. -Evimde ne işin var?
Burası benim evim.
Ne?
-Benim evim. -Ne dedin sen?
Nico Lasarte adlı bir çocuğun da eviydi.
-Ne dediğini bilmiyorum. -O iyi mi, öğrenmek istiyorum.
-Ne? -Eski bir televizyon ve kamera vardı.
Fırtınayla bir bağlantısı vardı.
Sonra da her şey değişti.
-Tatlım? -Canım! Yukarı gel!
-İyi misin? -Tavan arasındayım!
-Kapıya ne oldu? -Zorla girmişler, buraya gel!
-Canım! -İnanamıyorum. Yine mi sen?
-Onu tanıyor musun? -Bu mümkün değil.
-Bugün ofisime geldi. -Ne?
Polisi ara, evimize zorla girdiğini söyle.
-David. David, yardımın gerek. -Kımıldama. Yaklaşma.
Alo, evet, biri evime zorla girdiği için daha önce de aramıştım. Úrsula Abad.
Kımıldama.
-Evet. Tekrar geldi... -David, beni dinle.
-Geliyorlar mı? -Evet.
David, lütfen.
-Biz tanışmıyoruz, kes şunu. -Kim bu?
Birbirimizi tanıyoruz!
Polisler, bu kadının beynimdeki tümörü alan doktor olduğunu söyledi.
Ne? Beyin cerrahı mısın?
Hayır. Gloria doğunca tıp fakültesini bıraktım.
Sen master yapmak istemiştin.
Babana, ondan daha iyi olabileceğini kanıtlamak için.
Bana sormadın bile ama ben seni destekledim.
Gloria kim?
Gloria bizim kızımız.
Ne?
Tatlım, yemin ederim onun ne anlattığını bilmiyorum.
Yemin ederim, yalan söylüyor.
-Kendini ne sanıyorsun sen! -Hayır!
Bırak beni!
-Nereye gitti David? -Bilmiyorum.
David!
Bilmiyorum!
Ne olmuş?
Bütün sokakta elektrikler gitmiş.
Polisler niye gelmiş ki?
Bilmiyorum.
Ben, Komiser Leira.
-Merhaba. -İyi akşamlar.
Bir şey mi oldu?
Hayır. Şu kadını arıyoruz.
Kendisini gördünüz mü?
-Hayır. -Hayır.
-Bir şey mi yapmış? -Hayır. Kafası karışmış biri sadece.
Kusura bakmayın.
İyi akşamlar.
Ne olmuş anne?
Deli bir kadın David'le Úrsula'nın evine girmiş.
Evde saklandığını düşünüyoruz.
Merak etme, biz iyiyiz.
Bir bakayım. Sonra işe giderim.
Fırtına yüzünden uçuşları iptal etmediler mi?
Daha kötü şartlarda uçmuştum.
Román amcana yarın gelmesini söyle. Ángel'in doğum günü var.
Tabii.
Kilidin kırılmış olduğunu teyit ediyoruz.
İyi misin?
Alo?
Ángel, benim.
Ángel...
Nereden arıyorsun?
Evinin yanındaki telefon kulübesinden. Hemen evinin yanındaki.
Tamam, sakin ol.
Sakin ol.
Beni dinle...
Bak, anlamıyorsun...
Şeyi fark ettim, senin evinde unutmuşum...
-Sesin net gelmiyor. Ne dedin? -Saatimi diyorum...
-Ne? -Saatim yok.
Saatimi evinde unutmuşum, bulamıyorum.
Saatini mi?
Saatim yok.
Senin evinde olmalı, yerde.
Saatini almamış mıydın?
Hayır, yok diyorum ya. Bilmiyorum. Bir bakar mısın? Orada olmalı.
Tamam, merak etme.
Burada bıraktıysan buradadır.
-Tamam mı? Bak, dediklerimi yap. -Evet, tamam.
Pasaport bende.
Sen gitmeden önce konuşuruz.
Tamam. Havaalanının yanındaki barda olacağım.
-Seni seviyorum. -Ben de seni, hem de çok.
Anne?
Aitor...
Bir tanem...
Bir süreliğine Errejón'daki yeni ofise gitmem gerek.
Román amcan sana bakacak.
Sık sık ziyaretine geleceğim.
Siktir! Sen kimsin yahu?
Bu arabanın senin için anlamını biliyorum.
Ne halt istiyorsun?
Román amcandan, garsonluktan kazandığın parayla aldın.
Tamam da sen kimsin yahu? Hop?
Baban Armando, askerî pilottu.
Onu hayal meyal hatırlıyorsun.
Manevra talimi sırasında ölmüştü.
Hangi noktada aramızdaki bağlantı koptu, bilmiyorum.
Ama böylece David'le tanışmadık, o da Úrsula'dan ayrılmadı.
Peki biz nasıl tanışmıştık?
2001 yılıydı.
İkiz Kuleler saldırısından bir gün sonraydı.
Her sabah aynı trene binerdik.
Neredeyse her gün aynı yerde otururdum.
Bazı sabahlar, tıpkı o sabah gibi, karşıma otururdun.
Valpineda istasyonuna vardığımızda...
-İyi misiniz? -Evet.
-Canınız yandı mı? -Hayır, bir şeyim yok.
Yanımda kaldın, sonra arkadaş olduk ve takılmaya başladık.
Bir gece sinemaya gitmiştik.
David'le karşılaştın ve bizi tanıştırdın.
Ben, Úrsula.
İlk görüşte aşktı.
Hangi filme gitmiştik?
Yeni Hayat.
Uçak kazalarını görmeye dayanamazsın.
Fakat benim için katlanmıştın.
Hayır, bu mümkün değil.
Benden çok hoşlanıyordun.
Demek öyle.
Buna rağmen senden vazgeçtim, öyle mi?
Bizimkisi ilk görüşte aşktı.
Tabii...
Neyse. Güzel bir hikâyeydi.
-Gerçek olmaması ne yazık. -Bunlar gerçek.
Tanıştığımıza memnun oldum.
TERÖR SALDIRISI
Trendeydin.
Ama benim karşıma oturmadın.
Bir sebepten ötürü benim karşıma oturmadın.
Senin yardım alman lazım.
Gitmeliyim.
Dur, bekle...
Nico Lasarte hakkında ne biliyorsun?
O senin komşundu, beraber ders çalışırdınız.
Nico'nun bu olanlarla ne ilgisi var?
Hilda Weiss'la bir ilgisi var.
Ángel'in eski karısı mı?
Ángel onu öldürdü.
O çocuk da bunu gördü.
Sonra ona araba çarptı ve öldü.
Ama galiba onu kurtardım, o yüzden de her şey değişti.
Bak. Söylediğin hiçbir şeyi anlamıyorum, tamam mı?
Fakat Ángel, 20 yıldan uzun bir süredir annemle birlikte.
Bırak Hilda Weiss'ı, bir karıncayı bile incitmez. Hilda onu terk etti.
-Bu doğru değil. -Duvar yıkıldığında bir adamla kaçmış.
-Olan buydu. -Bu doğru değil.
O, sizi buna inandırdı.
O adam karısını öldürdü.
Tanrı aşkına, annemin kocasından bahsediyorsun!
-Nico Lasarte hakkında ne biliyorsun? -Yeter!
Son çağrı.
Gitmeliyim.
Moskova yolsunu kalmasın.
Lütfen, E24 numaralı kapıya ilerleyin.
-Buyur. -İyi misin yeğenim?
Sonra anlatırım.
Bugünkü konuğumuz,
20 yıl kadar önce basılan
Serap adlı romanın yazarı Karen Sardón.
Romanında, 9 Kasım 1989'da ve günümüzde yaşanan
ve birbirine çok benzeyen iki fırtınayı anlatıyor.
-Hoş geldiniz Profesör Sardón. -Çok teşekkürler.
Bunun yaşanacağını nereden biliyordunuz?
Geleceği görebiliyor musunuz? Yoksa kurgu, gerçek mi oldu?
Tıpkı bir sihirbazın sırrını açıklamayacağı gibi
bir yazar da ilham kaynağının sırlarını açıklamamalı.
Fakat sorunuzu yanıtlamak gerekirse, hayır.
Elbette geleceği göremiyorum.
Kitabım, bana anlatılan bir hikâyeye dayanıyor.
Şizofreni hastası bir çocuğun hikâyesi.
Halüsinasyonları o kadar gerçekçiydi ki
bu romanı yazmam için bana ilham verdi.
Bu çocuk, gelecekten bir kadının televizyondan
-Vera. -...konuşması fikrini size verdi.
Aslında o değil, annesi verdi.
Bu hikâyede çok fazla tesadüf var, değil mi?
Bunu hastanede unutmuşsun.
Burada ne işin var?
David Ortiz'in evine gittiğini biliyorum.
Onunla konuştuğumda Aitor'u tanıdığını söyledi.
O bir pilot, buraya geleceğini tahmin ettim.
KAREN SARDÓN - SERAP
NICO LASARTE'YE
Karen Sardón, olanları Nico aracılığıyla öğrenmiş.
Çünkü annesi ondan bahsetmiş.
Fakat halüsinasyon değildi, gerçekti.
O kadın bendim.
Lütfen...
Bırak da deli olmadığımı kanıtlayayım.
Aslında, matematiksel olarak ilginç olan Hilbert uzayı
sonsuz boyutu olan vektör uzayıdır.
Her vakada ihtiyaç duyulan Hilbert uzayının türü
bir sisteme dayanmaktır...
Bu kadar, ders bitti.
Sorunuz varsa ofisimi biliyorsunuz.
Gelecek haftaki ders için
Richard Gott'un kozmik ağ teorisini okuyun.
Maria Lasarte beni görmeye geldi
çünkü oğlu, gelecekten bir kadının televizyonda belirip
kendisinin hayatını kurtardığını söylüyordu.
Bir bakıma şunu bilmek istiyordu:
Fırtınanın, bir solucan deliği yaratıp paralel bir zaman diliminden
iletişim kurulmasını sağlaması mümkün müydü?
-Çocuğa ne oldu? -Bilmiyorum.
Annesi bunu anlatmadı.
Ben de bir roman yazmakta kullanabileceğim sorularla ilgileniyordum.
Evet, tabii.
Kitap yazmakla ilgilendiniz.
Hayır.
Çocuğu bir uzmana yönlendirdim.
Fakat o zamanlarda bile çocukla iletişim kurmamışsınız.
-O şu an nerede, biliyor musunuz ki? -Hayır.
Yani kitabınız tamamen kurmaca, öyle mi?
Evet, öyle. Tamamen hayal ürünü.
Fakat gerçek oluyor.
Fırtına yani.
Ben de buradayım. Nico Lasarte'yi hatırlıyorum.
Gelecekten konuşan kadının yalnızca María Lasarte'nin oğlunun
kafasında olmadığını kanıtlamaz bu.
Nico Lasarte'nin gerçekten var olduğunu da.
Nico, yalnızca o kadının zihninin bir ürünü de olabilir.
Tıpkı bu kitap gibi.
Her şey benim hayal gücümün bir ürünü bile olabilir.
Fakat ben yaşıyorum.
Varım.
Size hikâyemi anlattım.
Bu fotoğraflar da gerçek.
Bunlar her şeyin kanıtı.
Hiçbir şey, bir şeyin kanıtı değildir.
Her şeye anlam yükleyenler bizleriz.
Beynimiz, deneyimlerimizin gerçek olduğuna inanıyor.
Bir tek bunu biliyoruz.
Beynin işlevi, yorumlamak ve gerçekmiş gibi halüsinasyonlar yaratmaktır.
Gerçek dediğimiz şey bir halüsinasyon olsaydı sizce ne olurdu?
Yani, aynı meteorolojik koşullar altında olduğumuzu hesaba katarsak
bağlantı sağlanması mümkün, peki her şeyi nasıl geri alabiliriz?
Neden geri almak istiyorsun ki?
Neden mi?
Hayatıma yeniden kavuşmak için.
Aileme kavuşmak için.
Bilmiyorum ama mümkün olsa bile
her şey ilk başta değiştiğinde oluşan koşulların
aynısının sağlanması gerekir.
Aynı yerde, aynı elektrik bağlantısıyla.
Saatini görebilir miyim?
Aynı televizyonla, aynı kamerayla ve tabii ki fırtına sırasında.
Peki...
bu şartlar sağlansa bile fırtına biterse ne olur peki?
Köprü sonsuza dek kapanır.
Fırtına, 53 saat önce başladı.
1989'dakiyle aynıysa 72 saat sürecektir.
Bu saatte kızımı bulmak için çıkmıştım.
Bana yardım edecek misin?
Nasıl?
O eski televizyon ve kamera bana lazım.
Lasarte'lerde olabilir.
Polis dosyalarını araştırmak uzun sürebilir.
İzin belgesi gerekiyor ve anlattığın hikâyeyle bu mümkün değil.
-Başka bir şey gerek. -Ne mesela?
İkna edici bir şey.
Bir mezbahası olduğu ve karısını oraya gömeceği yazıyor.
Yani, kim tutuklandığı için
yapamadığı bir şeyi itiraf eder ki?
VALPINEDALI KATİL KARISINI GÖMECEKTİ
Sanırım bir şey var.
PRIETO MEZBAHASI
KAN ODASI
Kahve ister misin?
Hâlâ anlamadığım bir şey var.
Bana hâlâ inanmıyorsun, değil mi?
Bak...
Bu, senin eski yaşamın.
Bu, 1989 yılı ve bu da şu an.
Söylediklerin gerçekse,
eğer geçmişten bir kapı açıldıysa ve sen yaşananları değiştirdiysen
neden hâlâ artık var olmayan bir zaman dilimine ait anıların var?
Şu anki hayatının nasıl olduğunu merak etmiyor musun?
Ama bunlar gerçek.
Bu ceset de gerçek.
Başka bir hayatın daha var. İkimizin burada olması da gerçek.
Sana değer veren başka insanların olduğu
oldukça gerçek başka bir hayat, bu hayat.
Cesedi buldum.
Şimdi bana yardım etmen gerek.
Komiserim.
Yargıç sizinle görüşmek istiyor.
Hemen dönerim.
Ceset, durumu değiştirdi.
Yargıcın önceliği, cesedin söylediğin kişi olup olmadığını öğrenmek.
Bu sırada, sen de arazinin sahibi kadar şüpheli konumdasın.
Çocuğun yok mu?
Çocuğu olmayan insanların istedikleri şeyi yapmak için vakti vardır.
Bir şeyleri başarmak için...
Ama kaçırdıkları şeyler de vardır.
İkna edici bir şey istemiştin.
Gerçek bir şey!
Dediğini yaptım işte! Hâlâ ne istiyorsun?
Burada bekle.
Bütün birimlerin dikkatine, Vera Roy kaçtı.
Tekrar ediyorum, Vera Roy kaçtı.
Bulunduğu takdirde derhâl bana bildirin.
Arkadaşlarım yargıç karşısında bana arka çıkar.
Bu kapıdan çıkınca tek başınasın.
Biraz soruşturdum, kredi kartı hareketlerini inceledim.
Yapabileceklerim bu kadar.
BELMONTE OTELİ - 1016 NUMARALI ODA
Nico Lasarte'yi mi buldun?
Sanırım bu seni ona götürebilir.
Ben fikrimi değiştirmeden git.
Mutlu yıllar sana!
İyi ki doğdun sevgili Ángel!
Mutlu yıllar sana!
-Hadi tatlım. -Hadi!
Evet...
Hadi.
David, neredesin?
Bir şeyler oluyor.
Evimize giren kadınla ilgili.
Evet, şu an izliyorum.
...Ángel Prieto'nun mezbahasında...
Hayır. Aitor, Dubrovnik'e uçtu, bu gece orada kalacak.
Polisler beyin cerrahı Vera Roy'u arıyor.
-Polislere söyledi... -Hayır, bu çok saçma.
...sonra da kaçtı.
Ben hâlâ ofisteyim. Beş dakikaya gelirim, tamam mı?
-...başka bilgi yok... -Görüşürüz.
...kimliği bilinmiyor.
Fakat gayriresmî kaynaklar eski karısı olabileceğini iddia ediyor...
Arayan kimdi?
Úrsula'ydı, gitmem gerek.
Ne olmuş?
Arkadaşımın ailesiyle ilgili bir mevzu var.
Gitmem gerek...
Akşam yemeği geldi.
Bir yere kaybolma.
Doktor Roy?
Mónica?
Burada ne işiniz var?
Bana bu adresi verdiler.
Bir de bu oda numarasını.
-Girebilir miyim? -Yalnız değilim.
Anlıyorum.
Bak...
Nasıl yardımcı olabilirim?
Nico Lasarte adında birini arıyorum.
Onu tanıyor musun?
Hayır.
Burada değil mi?
Dediğiniz kişiyi tanımıyorum.
Yanındaki kim o zaman?
Bu sizi ilgilendirmez.
Bakın Doktor Roy...
Ne olduğunu bilmiyorum ama Doktor Fell'i aramalıyız.
Nereye gidiyorsunuz?
Doktor Roy, durun!
Bakın.
Kimi arıyorsunuz bilmiyorum ama burada değil.
Hayır!
David, kusura bakma.
-Polisi arayacağım. -Kimseyi aramayacaksın.
Değil mi?
Ne kadar süredir birliktesiniz?
-Birlikte değiliz. -Sana sormadım.
Ameliyatımdan beri.
Ama sandığın gibi değil, onu seviyorum.
Ama Úrsula'yla birliktesin.
O farklı bir durum.
Ne istediğini söyle, bitsin bu mesele.
Elini uzat.
Elini ver.
Anlamıyorum.
Seni yalnızca ameliyattan dolayı tanıyorsam
-neden hatırlamıyorum? -Bunun ne önemi var?
Seninle birlikte bir hayat hatırlıyorum.
Gloria'ya hamile olduğum her günü hatırlıyorum.
Neden burada olduğumu biliyorum.
Beni Nico Lasarte'ye götüreceksin.
-Seni polise götüreceğim. -Aptal olma.
Bankada çalışıyorsun. Birçok müşteri bilgisine erişimin var.
Bunlar, gizli bilgiler.
Sanırım burada olman da gizli bir bilgi.
İyi akşamlar.
-İyi akşamlar. -İyi akşamlar.
Beni hatırlıyor musunuz?
Çünkü ben sizi çok iyi hatırlıyorum.
Alo?
Komiser Dimas geldi.
Teşekkürler.
En başından alalım.
1989 yılından bir polis raporuna göre
11 Kasım gününde bir çocuk,
komşunuz Nico Lasarte,
sizi karınızı öldürmekle suçladı.
İyi akşamlar.
Ona kimse inanmadı, ortada yalnızca sözler vardı.
Siz, sözlerinizi kanıtlayabildiniz.
Bir çocuğun hayal gücü denilenler şimdi gerçek kabul ediliyor.
Olaylar iki gün önce olmuş, ayın dokuzunda.
Duvarın yıkıldığı, dünyanın değiştiği gün.
Sizin ifadenize göre
o gün eski karınız Hilda Weiss,
San Narciso'daki bir arkadaşını ziyaret edeceğini söylemiş.
...Doğu'dakiler özgürce seyahat edebilecek...
Polis raporunda,
Duvar'ın yıkılmasının ardından karınızın Berlin'e dönmeye
hazırlandığını söylemişsiniz.
Fakat bence yalan söylediniz.
Almanya'ya dönmek falan istememişti.
O gün dışarı çıkmak istediğinde bunu seve seve kabul ettiniz.
Bu şekilde beklediğiniz fırsatın elinize geçtiğini düşündünüz.
Evet, öyle bir şey gibi yani.
Anne...
Geliyorum.
Affedersiniz. Size telefon var.
Alo.
Tatlım, fırtına yüzünden San Narciso yolu kapanmış.
Geceyi burada geçirmem gerek.
Peki, dert etme.
-Yarın görüşürüz. -Hoşça kal.
Alo?
Yarına kadar dönmeyecekmiş.
Clara...
Söz veriyorum, onunla konuşacağım.
Artık her şey değişecek, tamam mı?
Ángel...
Seni seviyorum.
Ben de.
Bay Prieto.
O gece ne oldu?
Karınızı öldürdünüz mü?
-Ah! -Ne oldu?
Aşkım!
Tırnakların çizdi.
Ángel...
Orospu çocuğu.
Hilda! Hilda, lütfen!
Hilda!
Hilda! Clara, hayır!
Clara!
Saçma sapan bir şey yapma Hilda!
Hilda! Hayır!
Karınızı öldürdünüz.
Evet mi hayır mı?
Lütfen cevap verin.
Avukatımı istiyorum.
Sessiz kalma hakkım var.
Bu, Nico Lasarte'nin evinizde bulduğu saat.
Bir suç ortağınız olduğunu kanıtlıyor.
Nico Lasarte, saatle ilgili bir detay vermişti.
Detaylar önemlidir Bay Prieto.
Saatin üzerinde bir işleme görmüş.
"C.M."
Saatinize bakabilir miyim?
Ne?
Saatiniz lütfen.
Teşekkürler.
Şu anki karınızın isminin baş harfleri.
Clara Medina.
Kanıtlar yeterince açıklayıcı.
Hilda taklidi yapacaktı, kaybolmuş gibi gösterecektiniz.
Sizin de yardım ettiğinizden şüpheleniyorum.
VARIŞ NOKTASI: BERLİN
İyi uçuşlar.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
İşe yarayacak mı?
Pasaportu yapan adam çok iyidir.
Dediklerimi yap.
İletişim kurmaya çalışma.
Bunlar yalnızca varsayım. Hiç kanıtınız yok.
Nico Lasarte, o zamanki komşunuz Clara Medina'nın saatini kastediyordu.
Biliyordunuz.
Siz de çocuğun hayatı pahasına saati geri almanın bir yolunu buldunuz.
Sen gitmeden önce konuşuruz.
Tamam.
-Seni seviyorum. -Ben de seni.
Hem de çok.
Ne var?
Ne oldu?
Elimde kanıt var.
Gördüklerinden emin misin?
Söylediğin her şeyi kontrol ettik.
Ancak bir sorunumuz var evlat.
Komşun Bay Prieto,
birinin evine girip altın bir saati çaldığını bildirmişti.
Karısının da gittiğini söylüyor.
Memleketi Almanya'daki eski bir sevgilisi için onu terk etmiş.
Nico yanılmış.
Ancak Bay Prieto'nun evinde
gördüğünü söylediği şeyi uydurmuş olamaz.
Durum şu ki karısının hesap hareketlerine göre
Berlin'de harcama yapıyor.
Ayrıca yolcu listesini kontrol ettik, oraya uçmuş.
Bir açıklaması vardır. Oğlum gördüğünü söylüyorsa...
Oğlunuz, Bayan Lasarte, bize inanılmaz bir hikâye anlattı.
Konusu gelecekten bir kadının televizyondan kendisiyle konuşmasıydı.
O kadın, ona Ángel Prieto ile ilgili bilgi vermiş.
Bu yanlış anlaşılmayı çözmenin yolunu bulmalıyız.
Şu an aklıma tek bir seçenek geliyor.
Rahat ol.
-Yapma Nico! -Gördüm işte.
-Merhaba. -Merhaba.
O benim saatim mi?
Bay Prieto'ya saatini geri ver.
Bir daha yapmayacağına söz verirsen
bu, aramızda sır olarak kalır.
Barışmış oluruz, olur mu?
Çocukla annesi kısa süre sonra taşındı.
Onu bir daha görmedim.
Çocuğun aklı karışmıştı.
Ne kadar basite indirgediniz.
Nico Lasarte, hakkınızda bildiği şeyleri gelecekti kadının
hikâyesiyle karıştırma hatasını yaptı.
Bu yüzden ona kimse inanmadı.
Adli tıbbın, bulduğumuz kadının
sizin karınız olduğunu kanıtlaması artık an meselesi.
Nicolás Lasarte.
Sonra da Nico Lasarte bu savaşı kazanmış olacak.
20 yılı aşkın bir sürenin ardından
kazanmış olacak.
O ve annesi müşterimizmiş ve eskiden evimde yaşıyormuş, öyle mi?
Hesap hareketlerine bakalım.
Bakalım adresini bulabilecek miyiz.
İşte, bu olmalı, Nicolás Lasarte Leira.
Çember daralıyor Bay Prieto.
Size Nico Lasarte'nin yaşadıklarını anlatayım.
Hakkınızda yanılmadığını ispatlamak, onun takıntısı oldu.
Gelecekteki bu kadının,
gelip ona yol göstermesini beklemekten başka çaresi yoktu.
Fırtınanın biteceği zamanı hesapladı,
dindiğinde kapının kapanacağını düşünüyordu.
Aynen böyle oldu.
Gelecekteki bir şey, iletişim kurulmasını engellemişti.
Aklında sorular kalmıştı.
Annesi de cevapları bulmak istiyordu.
Testler, kasten yalan söylemediğini gösterdi.
Yani bu takıntısının sebebi,
bir akıl hastalığı olmalıydı.
Annesi kaçmaya karar verdi.
Oğlunun bir gün iyileşeceğini umuyordu.
Fakat her şey uzun bir kâbusun başlangıcıydı sadece.
Önce psikologlar.
Sonra psikiyatrlar.
Ardından da başkalarına boyun eğene kadar bir kliniğe kapatıldı.
Ama kendini kandırmadı.
Onu rahat bıraksınlar diye Vera Roy'un varlığını inkâr etti.
Fakat Nico Lasarte sizin suçlu olduğunuzu biliyordu.
Onu sizden kurtaran kadının kendisine yardım etmek için
neden tekrar geri dönmediğini asla anlamadı.
Nico Lasarte, Vera Roy'u asla unutmadı.
En üst kat.
Beş yıldır postaları bu adrese gönderiliyor.
Hey...
Ödeştik mi?
O zamanlar adını bilmiyordu ama bir ipucu vardı.
O da peşine düştü.
Bekledi.
Geleceği ve geçmişi,
tam o anda o noktada buluşmuştu.
Ancak o korkmuştu.
Başkalarının gözünde onu deli yapan şey,
gözlerinin önünde gerçek oluyordu.
Fakat ona nasıl ulaşacağını bilmiyordu.
Ne diyecekti ki?
Onun o noktada bildiği şeyleri kadın henüz yaşamamıştı, ona inanmazdı.
Nico cevapların peşini bıraktı.
Onun da asla cevapların peşine düşmemesini istedi.
Ancak bir kelebeğin kanat çırpışı bile zalim olabilir
eğer değişime neden olabilecek bir yerde ve zamanda meydana gelirse.
Seni bekliyordum.
Kusura bakmayın.
-İyi misiniz? -Evet. Bir şeyim yok.
Yardım edeyim.
Bay Prieto, benim adım Nicolás Lasarte Leira.
Karmakarışık ve kolayca değişebilen
bir evrende yaşıyoruz.
Nico, her ihtimale karşı gelmemi istemişti.
Hatırlamana yardım etmek için.
Neyi hatırlamama?
Bunu, kendin keşfetmen en iyisi.
O nerede?
Sen evine dön anne.
Özür dilerim.
İki gündür çok meşguldüm.
Karakola geldin ama beni tanımadın.
Ben daha çocukken sahip olduğun o hayatı anlatıyordun.
Benimle yaşadığın hayat değildi o.
Seni bulduğum için her şeyi değiştirmiştim ve sen o hayatı
yaşayamamıştın.
Ama o hayatın anıları duruyordu.
Ve beni silmiştin.
Doktor Fell'in seni muayene etmesine müsaade ettim.
Bekledim.
Hatırlamanı umuyordum.
Bizi hatırlamanı umuyordum Vera.
Ben yalnızca anlamak istemiştim.
Çocukken yaşadıklarımı
ve senin neden dönmediğini.
Aitor'la tanışacağın gün benimle tanıştığın için her şeyin değişeceğini
bilemezdim ki.
Beni bulmanı engellemeye çalıştım
çünkü her şeyin tekrar değişmesini istemedim.
Çünkü seni seviyorum ve seni kaybetmek istemiyorum.
Yıllarca bu anın gelmesinden korktum.
Yaşadığımız zaman dilimindeki bağlantımızı öğrenmenden korktum.
Bütün ihtimalleri,
kafamda kurdum.
Ama beni bir gecede unutacağını düşünmemiştim.
Yaşamamış olduğun bir hayata döneceğini de.
Çünkü ben hayatını değiştirdim.
Derken yine fırtına çıktı.
Kameraya ihtiyacım var.
Televizyona da.
Bu hayatı hatırlamıyorum.
Onları atalı çok oldu.
Hayır.
Biri David'in evine zorla girmiş.
Kapıyı zorla açmışsın.
Sendin.
Bağlantıyı test etmek istedin, öğrenmek istiyordun.
Ben olsam ben de öğrenmek isterdim.
Merhaba?
Evet, denedim.
Ama bunun bir hata olduğunu anlayıp vazgeçtim.
Yeni bir bağlantının, geçmişimi ve tanışmamızı
değiştirmesi riskini göze alamazdım Vera.
Ama beni bulmana müsaade ettim.
David Ortiz'in aslında nasıl biri olduğunu gör
ve beni bul diye.
1989 yılına geri dönmen...
...ve beni takıntı hâline getirmeden...
...büyümen gerek.
Beni asla bulmaya çalışmamak için beni unutmak zorundasın.
Ángel Prieto'yu da unutmak zorundasın.
Geçmişte onu bulurlarsa Clara da bu işe dâhil olur.
Bu da Aitor'un hayatını değiştirir, benim onunla tanışmam gerek.
Beni engellemeseydin bu olacaktı.
Ancak bu şekilde David'le tanışıp kızıma kavuşabilirim.
Ya bir işe yaramazsa?
Yaşanacak her şeyi kontrol edemeyiz.
-Bunu göze alıyorum. -Hayır.
Kendimi hatırlatayım.
Lütfen.
Benimle kal.
Hey.
Şimdi beni hatırladın mı?
Bu gerçek.
Geri dönmemiz gerek.
1989 yılına.
Olmaz.
Yapamam.
Hayır, özür dilerim.
Ne yapıyorsun?
Ben seni kurtardım.
Şimdi sıra sende.
Merhaba?
Merhaba, Nico.
Sen kimsin?
Beni dinle.
Ben senim.
Sen de bensin.
Gelecekteki kadın nerede?
Bana yardım etmen gerek.
Lütfen.
Birazdan sana anlatacaklarım...
...çok önemli.
Anne.
-Ne oldu? -Yok bir şey.
Bir şeye mi üzüldün?
Hayır, çok mutluyum.
Hey...
Bu bir rüya değil, değil mi?
Rüya olmayan ne anne?
Sakın bir yere kımıldama.
Vera, aşkım, iyi misin?
Ne oldu? İyi misin?
Kâbus gördüm.
Yine mi aşkım?
Yine mi derken?
Vera, birkaç gündür bir tuhaf davranıyorsun.
Nerede...
Buradaki...
...kamera ve televizyon nerede?
Tatlım, televizyon ya da kamera yoktu ki. Sen iyi misin?
Vera...
Nereye gidiyorsun?
Ne halt dönüyor burada?
Vera, beni korkutuyorsun.
Bu kibritleri nereden buldun?
Yine başladık aşkım. Sevilla'daki otelden dedim ya.
Gerçekten olmuş.
Ángel özgür kalmış.
Sözünü tutmuş.
Vera...
PRIETO MEZBAHASI
Peki, aldık.
Kahve ister misiniz?
Teşekkürler.
Komiser geldi.
Anlaşıldı.
Efendim...
Bir kadın bir ceset bulmuş, bir şey söylemedi.
Mezbahanın sahibinin eski karısı olduğunu söyledi sadece.
Fakat elimizdeki belgelere göre kadın Berlin'de yaşıyor.
Kadın bu mu?
O.
Cesedi nasıl buldunuz ve neden Hilda Weiss olduğunu düşünüyorsunuz?
Senin olacağını biliyordum.
Nico.
Tanışıyor muyuz?
Evet.
Şu an hatırlamıyorsun, o kadar.
Alt yazı çevirmeni: Burak Patan