Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
RUSSISCH NOORDPOOLGEBIED
De Night of the Living Dead.
BIOLOOG
Aanvallende zombies. We moeten ons huis zombie-proof maken.
Ja, kijk over de toppen, je ziet de zombie ogen.
Je kan ze zien.
Ze zijn er.
Ze zijn enorm. Hun hoofd is ongeveer zo groot.
4 JAAR IN DE MAAK
Laat de strijd beginnen.
3375 FILMDAGEN IN 60 LANDEN
400.000 UUR GEPLAATSTE CAMERAVALLEN
6600 DRONE VLUCHTEN
Oké, ik zie het aas.
911 DAGEN OP ZEE
2000 UUR DUIKEN
600 TEAMLEDEN MAAKTEN MEER DAN 200 FILMREIZEN
DIT IS HUN VERHAAL...
Het team is bij de afgelegen Frans-Polynesische eilanden...
...in de Stille Oceaan.
Hier zijn haaien beschermd.
Dit is een van de weinige plaatsen...
...waar ze nog floreren in aantallen zoals vroeger.
We kunnen.
Duikers, dit is boven. Horen jullie mij?
Ja, luid en duidelijk. Hoor jij mij?
Ik hoor je luid en duidelijk, over.
Geniet van de duik, we gaan haaien zoeken.
Duimen maar.
De haaien vinden is geen probleem.
Oké, daar zijn ze.
Wauw.
Genoeg haaien.
Ze verzamelen zich in het hoofdkanaal, in de stroming.
Maar tegen de sterke stroming in werken is lastig voor duikers.
Om de nachtelijke jacht te filmen, hebben ze krachtige onderwaterlampen nodig.
Ze hebben ze op een scooter gemonteerd, die kan helpen met de stroming.
Dit is een onderwaterscooter, een DPV...
BELICHTING
...diver propulsion vehicle.
Dit zijn de lampen. Ze zijn vastgezet aan de voorkant.
Aan de zijkant zit de propeller. Net een torpedo met licht.
De installatie is zo gemaakt dat genoeg rif wordt belicht...
...om het volledige spektakel te filmen.
Het is wat spookachtig om haaienogen te zien reflecteren.
De lichten doen het goed...
...dus duiken ze verder richting het kanaal.
De haaien trekken zich niets aan van het licht en beginnen te jagen.
Wauw. Ze zijn er allemaal, zie je?
De duikers naderen voorzichtig...
...en blijven op afstand.
Genoeg haaien, en een andere sfeer dan overdag.
Deze jongens staan aan. Ze zijn actief.
Doe voorzichtig.
Net als de actie begint, houdt het licht er mee op.
Terug naar de boot.
OOST-RUSLAND
Er zijn weinig soorten zo ongrijpbaar als de Siberische tijger...
...en het Our Planet team heeft een opmerkelijk plan bedacht om ze te filmen.
We gaan naar de schuilplaatsen...
...met het vooruitzicht om ongeveer...
...800 uur...
...door te brengen in een kleine houten hut, in totaal.
Om een kans te maken de tijger te filmen...
...moeten ze naar het hart van het territorium van de tijger.
Ze gebruiken speciaal gebouwde schuilplaatsen...
...net groot genoeg voor één persoon.
Net als een caravan...
...maar dan winterkamperen...
...op een plek met een goed uitzicht op de tijgers.
De schuilplaatsen moeten perfect worden geplaatst, voor het beste zicht.
Maar wellicht zijn sommigen te perfectionistisch.
Het is alsof je net verhuisd bent...
...en je weet niet waar alles is.
Maar het probleem hier is...
...dat het erg klein is.
En je hebt veel spullen.
Het camerateam zal hier wonen...
...gedurende twee winters.
Goed, tot later. Dag, Paul. -Oké, tot ziens.
Tot ziens.
Zes dagen lang doen ze nog geen deur open.
Nee, ik blijf hier niet.
Siberische tijgers hebben het grootste territorium van alle katten...
...en ze zijn bijzonder verlegen.
Dus door hier te leven...
...hopen ze een kans te krijgen op het perfecte moment...
...zonder de tijger te verstoren.
Terwijl de anderen geduldig in hun hut zitten...
...gebruikt Kieran de kennis van lokale wetenschappers...
...om een netwerk van cameravallen aan te leggen in het tijgerlandschap.
Het minst comfortabele wat ik ooit heb gedaan.
De geringste beweging zet ze aan...
...dus hij moet regelmatig terug om ze te controleren.
DAG 15
De eerste signalen zijn niet veelbelovend.
Wederom niets.
Verdomme.
NOORDOOST-CANADA
Een Our Planet team is in het Canadees Noordpoolgebied.
Er zijn berichten dat op een paar plaatsen langs de kust...
...een paar weken per jaar...
...ijsberen iets bijzonders hebben geleerd te doen.
In hun basiskamp aan de Barnoin Rivier in Quebec...
...laat beergids Alain ze verleidelijk materiaal zien...
...van vorig jaar.
Gedwongen door het zomerse smelten van het ijs...
...hebben de beren geleerd vis te vangen in de rivieren.
Dit korte feestmaal geeft ze belangrijke energie...
...in het steeds langer wordende ijsvrije seizoen.
Er is daar veel vis...
...en soms zien we zelfs wolven mee vissen.
Mooi, dat schept helemaal geen verwachtingen.
Ja, precies, ja.
Maar er zijn slechts een paar rivieren zo ondiep dat de beren vis kunnen vangen.
Deze zijn ruim honderd kilometer noordelijker...
...en voor het team alleen bereikbaar met een klein drijfvliegtuigje.
Als je zegt dat we goed weer krijgen...
BEERGIDS
...is de kans dat je ijsberen trekzalm ziet vangen de komende weken zo'n 90...
....95 procent.
Perfect. -Geen probleem.
DAG 2
Niet bang voor wat motregen...
...testen ze hun uitrusting.
Ze hopen de allereerste onderwaterbeelden te kunnen maken van vissende ijsberen.
Ze bouwden hiervoor een speciale cameraval.
Ja.
Is de horizon goed?
Nee, die lijkt wat scheef.
Als het eenmaal werkt...
...zetten ze de rest klaar.
Nu alleen nog...
...een ijsbeer om te filmen.
DAG 3
Ruim 400 meter tot 3000 meter mist, motregen...
...dus...
...geen weer om te vliegen.
Je vliegt misschien twee kilometer...
...dan vlieg je een mistbank in...
...en...
...je zit vast zonder zicht.
DAG 4
Nog een dag in het kamp. -Ja.
We willen onszelf wegen met alle apparatuur van gisteren.
Veertien kilo.
DRONE PILOOT
De drone is gewogen.
247, nu 206.
O hemeltje, dat is niet goed.
Ik zit boven de limiet, en ook boven de limiet van het vliegtuig...
...en aangezien ik de dikste ben...
...word ik achtergelaten, en daar ben ik niet blij mee.
Oké, eens zien. Waar zitten we nu?
Op 226.
Wat? -Nou.
Er zijn te veel pannenkoeken gegeten.
DAG 5
We hebben nog een week, ik maak me licht zorgen.
Absoluut.
Het weer bepaalt alles wat we doen, elke dag.
Goed nieuws in Frans-Polynesië.
De lichtinstallatie werkt weer.
Voor het ultieme beeld...
...moeten ze tussen de haaien zwemmen...
...en dat vraagt extra bescherming:
Pakken van metalen ringen, bestand tegen beten.
Gebruik je die niet, dan heb je een grote kans om gebeten te worden.
Alles is er uit veiligheidsoverwegingen...
...geen angst, alleen intensiteit, opwinding, vreugde.
Vanavond zijn er zelfs nog meer haaien.
Dat zijn veel haaien.
Met al zijn ervaring...
...kiest Doug zorgvuldig het moment om dichterbij te komen.
Ze zien er goed uit vanavond. Ik ga erheen.
Door kalm te blijven en langzaam te bewegen...
...komen de cameramannen midden tussen de jagende haaien...
Dat zijn veel haaien.
...en kunnen ze honderden toproofdieren filmen bij een eetfestijn...
...zonder zelf voedsel te worden.
Geweldige actiebeelden.
Ja, prachtig.
Je zit midden in een jacht...
...en je voelt je heel klein.
Tegenwoordig zie je dit alleen nog...
...op plekken als Frans-Polynesië waar haaien beschermd zijn.
Er kunnen zoveel haaien samen jagen...
...zo dicht bij elkaar, dat het een rivier lijkt.
Heel speciaal.
Ik geniet hier echt van.
Deze jagers spelen een belangrijke rol in de gezondheid van onze kustwateren.
Het is cruciaal dat we haaien in alle oceanen beschermen...
...zodat ze weer kunnen floreren.
OOST-RUSLAND
Een maand aan het filmen...
...en de saaie dagen duren lang.
Er is niet veel meer te zien dan de schuilplaats.
DAG 39
Dus laten we dat snel doen, en stil.
Daar gaan we.
Mijn grote mes...
...thermometer...
...doos met nootjes...
...satelliet-telefoon...
...thee, koffie...
...wc-papier...
...vuurpijl om een tijger weg te jagen...
...als hij me op wil eten. Weinig kans.
Dit zijn voetwarmers...
...ketel, kookplaat...
...mijn gas spullen...
...fles om in te plassen.
Dat is het toilet.
Daar zit ik een keer per dag om mezelf te verwennen.
Zelfs ik verveel me nu.
DAG 62
Na twee maanden lopen Kierans routinechecks lekker.
O, deze camera loopt nog.
Veel beeldmateriaal op deze...
...geheugenkaart.
De vraag is, waarvan?
Veel tijgervoedsel.
Maar nog geen tijger.
Cool.
Dat is een... lynx.
Voor het eerst dat we zoiets zien.
Het is geen tijger, maar wel een cool dier.
Maar niet wat ze willen zien.
Maar die avond krijgt Paul visite.
DAG 75
Het lijkt erop dat ik omsingeld was door wellicht twee tijgers.
Ik weet niet of je het nog kan horen...
...maar hij brult nog op het pad...
...en het lijkt er op...
...dat een andere tijger...
...antwoord geeft.
Dus...
Ik zit duidelijk op de juiste plek.
Ik hoop alleen dat ze er morgen nog steeds zijn.
Een ongelooflijk geluid.
Helaas, de twee tijgers zijn de volgende morgen weg.
Wauw, hij is prachtig.
Maar de wetenschappelijke cameravallen bevestigen de nachtelijke bezoekers.
Niet snurken vannacht, Paul. -Misschien lokt het ze.
Prachtig, hè? Ik wil ze wel zien. -Ja, geweldig.
Duimen maar.
Misschien zien we deze... deze tijger.
Frustrerend dichtbij, maar nog niet te filmen.
12 MAANDEN LATER
Het tweede jaar filmen...
...en het team van de cameravallen ziet veelbelovende tekenen...
...op weg naar de bergrug.
Dit is vers.
En ze gaan de goede kant op.
Het kwam van het pad af en ging toen die kant op waar geen sneeuw is.
Maar het lijkt erop dat de tijger op de bergrug is, waar de camera's staan.
Het team heeft ondertussen geleerd...
...wat de meest waarschijnlijke routes zijn van de tijger door het bos.
Maar Kieran weet nu uit ervaring...
...dat de katten nog steeds erg gevoelig zijn voor mensen in hun domein.
Om succes te hebben moet je veel geluk hebben.
Eindelijk succes met de cameravallen.
O, man, ongelooflijk.
Dit is twee jaar werk.
Twee jaar werk voor...
...een minuut materiaal...
...en dan zie je dit beeld en was het het allemaal waard.
De perfecte omgeving, deze heuvelrug...
...met de bergen op de achtergrond, mooi licht...
...en dit ongelooflijke dier...
Gewoon, ik weet niet, ik bedoel...
Ja, ongelooflijk.
Er is geen garantie op succes.
Een tijger moet zichzelf laten zien...
...dat maakt de twee winters die ze hebben doorstaan...
...een opmerkelijke prestatie van vastberadenheid.
Maar dankzij de collectieve inzet van alle betrokkenen...
...hebben we nu een paar kostbare beelden...
...van de overgebleven Siberische tijgers op onze planeet.
Laat de strijd beginnen.
Werken in een hete, dampige jungle vol muggen...
...is voor iedereen een beproeving.
Dat gaat diep.
Dat is behoorlijk diep.
Dat noemen we een gat.
Maar om te filmen...
...is dit deel van het regenwoud...
...echt de hel.
Dit is belachelijk.
Maar voor wie het op wil nemen tegen het moeras...
...is het Suaq-reservaat in Sumatra het thuis van uniek dierengedrag.
De orang-oetans die hier wonen hebben geleerd gereedschap te maken...
...de enige van hun soort die dit kunnen.
SUMATRA, INDONESIË
Echt ongerept orang-oetan leefgebied is moeilijk te vinden.
En na drie uitputtende dagen...
...ondervinden ze voor het eerst wat ze nog te wachten staat.
Het voelt alsof de hele bosgrond...
...in elkaar gebreid zit.
Soms denk je dat je iets op kan pakken...
REGISSEUR
...je trekt eraan en 50 meter verderop struikelt iemand.
Overal zie je dit soort wortels...
...deze luchtwortels.
Het lijken croquet-poortjes en ze staan echt overal.
Dus je loopt...
...je voet blijft haken, en je ligt al snel op de grond.
Het is nog geen half zeven en ik ben al compleet doorweekt.
Wat een lol.
De humor van het bos.
Gaat het?
De orang-oetans zitten boven in de bladeren...
...komen nooit beneden en zijn altijd in beweging.
Het grote probleem wordt dus hoe we ze bij gaan houden...
...en een goed beeld krijgen tussen al die bladeren.
Onbewust van de worstelingen op de grond...
...zijn de orang-oetans in hun element.
We ploeteren door de begroeiing...
...om een moeder met baby te filmen...
...en ze lijkt ons steeds tien seconden voor te zijn.
Het gaat altijd om seconden.
Je plaatst de camera, maakt hem klaar...
...focus, klaar...
...maar ondertussen is zij alweer weg...
...en heb je niets.
Niets.
Het is vrijwel onmogelijk.
Nou ja, niet onmogelijk.
Zullen we het moeilijk noemen?
Moeilijk.
Erg moeilijk.
Matt, ik heb een belangrijke vraag.
Ja, wat dan?
Wat is onze ratio beeld per camerapositie?
25:1
Dus 25 keer...
25 keer camera aan en uit...
Camera en statief door de jungle slepen.
Slepen, ja...
...schenen openhalen...
...tot mijn middel in het water.
En daarna hebben we slechts...
Niets. We hebben niets.
Als de dagen weken worden...
...eist het leven in de jungle zijn tol en moet Matt wat vrije dagen nemen.
Een gedwongen rustpauze.
Ik heb een...
...plantenallergie, voor planten zoals gifsumak.
En helaas zit de achterkant van mijn benen helemaal onder.
Ik probeer het te laten drogen in de zon.
Ik hou niet van zonnebaden, maar...
...soms moet het even, zoals nu.
NOORDOOST-CANADA
Eindelijk goed weer om de ijsberen te gaan filmen.
We zitten hier al tijden, zo'n tien dagen.
Maar, vandaag is de dag.
DAG 10
Eindelijk, het is voldoende opgeklaard om naar het noorden te gaan.
Voor het eerst in de lucht...
...en het effect van de regen wordt duidelijk.
Er is veel meer water dan normaal.
Misschien in dat gebied.
Beer aan de linkerkant.
Eindelijk zien ze een beer.
Ze naderen te voet...
...en hopen dat ze kunnen filmen.
Maar als ze dichterbij komen...
...zien ze dat er iets niet klopt.
Al zijn er hier beren, ze zien geen vissen.
De regen lijkt de rivieren te hebben gevuld...
...tot een hoger niveau dan normaal...
...waardoor de vis zo kan doorzwemmen naar de meren...
...zonder dat ze vast komen te zitten in plassen.
Wellicht zijn de beren daarom niet aan het vissen.
Onderwater wordt hun angst bevestigd.
Deze tijd van het jaar zou de rivier vol moeten zitten met vis.
Maar er is niets wat de beren kunnen eten.
Het team moet toegeven dat ze zijn verslagen door het weer...
...en ze gaan met lege handen naar huis.
Het hele idee van deze zoetwaterfilm is te laten zien hoe belangrijk het is...
...dat de juiste hoeveelheid water op het juiste moment komt.
Dit laat dus perfect zien...
...dat de verkeerde hoeveelheid water is gekomen...
...en het gedrag wat we wilden filmen, niet kan gebeuren.
Goed voor de vissen, maar slecht voor de beren en slecht voor ons.
We hebben geen materiaal om de simpele reden...
...dat het waterniveau te hoog is.
De vis zit niet gevangen, de beer kan niet eten.
Wij kunnen niet iets filmen wat niet gebeurt.
Erg frustrerend. Het voelt voor iedereen als falen.
Maar het is de natuur. Je kan niet alles winnen.
Dit gebeurt hier al 20 jaar, maar dit jaar... nee.
Het weer is de afgelopen jaren vreemd geworden...
...en deze zomer heeft het slechtste weer van de afgelopen 15 jaar.
Eigenlijk heeft het de hele zomer geregend...
...door het hoge waterniveau kon de vis niet naar....
...kon de vis te snel naar de meren, en konden de beren niet vissen.
Dus het zijn...
...vreemde klimaatveranderingen die...
...het Poolgebied hard raken en dit is er een klassiek voorbeeld van.
Met het veranderende klimaat wordt het weer...
...en de stroom van zoet water veel lastiger te voorspellen.
Frustrerend voor een filmploeg...
...maar voor de dieren is deze snel veranderende wereld...
...een bedreiging voor hun bestaan.
In Sumatra voelt Matt nog steeds de verwachting op zijn schouders drukken.
Hij moet zijn zoektocht naar de orang-oetans voortzetten.
Er is pijnlijk weinig vooruitgang geboekt...
...maar vaak levert een maand lang filmen...
...slechts een paar minuten actie op.
Huw en Matt houden vol...
...wetende dat hun geluk elk moment kan veranderen.
Oké, goed.
Ja, goed.
Als je dat smakkende geluid hoort...
...eten ze mieren.
Dat kan je van een afstandje horen.
Orang-oetans gebruiken vaak gereedschap om mieren te zoeken.
Dit kan het moment zijn waar de ploeg op heeft gewacht.
Door slechts een kleine opening in de bladeren...
...zien ze een eerste glimp van waar ze voor kwamen.
Een vrouwtje gebruikt een stok om mieren uit hun nest te graven.
Gereedschap gebruiken door dieren is zeldzaam...
...zelfs door onze meest naaste familie.
Een baanbrekend moment voor het team.
Iets ongelooflijks om te zien en getuige van te zijn.
Ongelooflijk dat we het nu echt hebben, snap je?
Het was buffelen, maar het was het waard.
De moerasachtige omstandigheden die zo lastig waren...
...is ook wat dit kleine stukje regenwoud heeft beschermd...
...tegen ontginning.
Momenteel woont hier de dichtstbevolkte groep...
...Sumatraanse orang-oetangs ter wereld...
...en men denkt dat het de enige populatie is met kans op overleven.
In slechts een paar decennia...
...is meer dan 50 procent van het Sumatraans regenwoud verloren gegaan.
Wat over is kan verdwijnen...
...nog tijdens het leven van deze dieren.
WEST-GROENLAND
De Store-gletsjer in Groenland...
...is de locatie van de meest zenuwslopende opname voor Our Planet.
Het ijs staat tot wel 100 meter boven het wateroppervlakte...
...en gaat tot 400 meter onder water.
In de zomer breken stukken af zo groot als wolkenkrabbers...
...en al dat ijs onder water komt dan razendsnel naar boven.
In de drie weken dat we filmen gebeurt dit misschien één keer.
Maar dit vallende ijs betekent dat de gletsjer verandert...
...en wellicht binnenkort instort.
Een transporthelikopter brengt het landteam.
Maar het luchtteam, in een andere helikopter, is vertraagd.
Ze kunnen alleen maar wachten.
Met 24 uur daglicht...
...kun je een afbrokkelende berg altijd filmen, dag of nacht.
20 FILMDAGEN TE GAAN
Meer stukjes...
Ja, en daar ook.
Hij moet bijna gaan. -Ja.
16 FILMDAGEN TE GAAN
Het is nu bijna middernacht. Er is nog steeds daglicht.
En als het licht je niet wakker houdt, dan wel alle geluiden...
...en het klinkt alleen maar harder in je tent.
Je rent naar buiten, stilte. En als je weer in de tent bent...
Zo dus.
Ze zien meer en meer ijs vallen.
Maar het luchtteam is er nog steeds niet.
Maar vandaag schijnt de zon, en de gletsjer is wakker.
13 FILMDAGEN TE GAAN
We wachten hier in spanning, mocht hij gaan voor ze er zijn.
Het bouwt op.
Er zijn niet altijd helikopters nodig om een camera in de lucht te krijgen.
Op volle zee lossen de teams dat anders op.
Bedankt.
Ja, dat is het, het aas. -Oké, ik zie het aas, het gaat goed.
Het ziet er goed uit. -Ik ga nu. Pas op het aas. Daar gaan ze.
Oké, ik laat hem zakken.
Spektakels op volle zee zijn onvoorspelbaar...
...en duren maar kort.
Deze vanuit de lucht filmen is altijd lastig geweest...
...omdat helikopters niet ver van land kunnen.
Naar beneden, volg het aas.
Blijf daar. Ik kom terug naar de boot.
Ja, hij hangt er boven, toch? -Ja.
Nu, met de nieuwste drones...
Een klein beetje zakken. -Mooi?
Geweldig.
...kunnen we eindelijk dit soort vluchtige gebeurtenissen vanuit de lucht filmen...
...op volle zee.
Voor het eerst hebben we een drone die snel genoeg is...
REGISSEUR
...en klein genoeg om vanaf een boot op te laten.
Dus ook zo ver uit de kust...
...geeft ons dit veel meer mogelijkheden, wat erg spannend is.
Het team is naar de Golf van Californië gekomen...
...een van de beste plekken ter wereld om blauwe vinvissen te spotten.
Een blauwe vinvis.
Onze eerst blauwe vinvis. We...
We zagen hem net, hij is enorm.
Logisch voor een blauwe vinvis, maar...
...hij is echt enorm.
O, mijn god.
Daar is hij, hij is boven.
Een goed begin, maar het team heeft een ambitieuzer doel:
Een blauwe vinvis-moeder en haar kalf filmen vanuit de lucht.
De drone is klaar.
Filmen doe je met z'n tweeën.
Hector vliegt de drone en Olly bedient de camera.
De drone moet in positie worden gebracht...
...daarna moet de juiste hoogte en hoek worden gevonden voor het beeld.
Hou hem daar.
Blauwe vinvissen komen maar twee tot drie minuten boven...
...om daarna weer 15 minuten te duiken.
Een korte tijd om alles in orde te krijgen.
Ik zie niets. -Daar.
Niet te veel naar de zon draaien. Het licht is zo fel.
Te veel. Oké, opnieuw.
Ach, ze duikt weer.
Zo snel.
Ze is weg.
RUSSISCH NOORDPOOLGEBIED
Dit is het kleine kamertje.
Koude opslag, provisorisch filmen en een emmer...
We poepen in een emmer.
Heel glamoureus.
Dit zijn Hector, Patrick, Anatoly, Evgeny, Max...
Dit is waar we eten, slapen, spullen drogen en warm worden.
Hier slaapt iedereen.
Eén, twee, drie mensen slapen hier. Erg luxueus.
Dat is het? Dat is de rondleiding?
Ja, meer is er niet.
En er is buiten. Er is veel meer buiten.
De Night of the Living Dead.
Ja.
Aanvallende zombies. We moeten ons huis zombie-proof maken.
Zombies.
Het is midden in de nacht, we zijn wakker gemaakt door...
De hut is omsingeld door walrussen.
Overal waar je kijkt, het gat van de generator...
...de kier in de deur...
...en daar nog een gat...
...we zijn compleet omsingeld door walrussen.
Je hoort ze slaan tegen de zijkant van de hut, hij beweegt.
Je hoort hun slagtanden op de muur.
Het is geweldig.
Heel spannend, we hoopten dat ze zouden komen.
Dus ja, geweldig.
Alsof er 50.000 Wookiees om je huis lopen.
Als we niet wisten wat het waren zou het eng zijn.
Toen het team naar Rusland kwam...
...om de grootste verzameling walrussen ter wereld te filmen...
...hadden ze niet verwacht dat ze letterlijk zouden aankloppen.
Het strand ligt helemaal vol.
Het probleem is dat de hut omsingeld is. Er zijn gewoon overal walrussen.
Met alle uitgangen geblokkeerd door walrussen...
...was er slechts één plek geschikt om te filmen.
De hut is omsingeld, dus moeten we op het dak filmen.
We hebben alle soorten weer gehad, van zon tot sneeuw en hagel.
Je krijgt hier alles op één dag.
Filmen op het dak met slecht weer kent zijn beperkingen.
Waar het team echt op wacht...
...was een kans om de drone te laten vliegen.
Het weer klaart op en overal zijn walrussen...
...en ook een opening in de walrussen.
We gaan proberen dit spektakel te laten zien met de drone.
Ja, langs de kustlijn.
De aantallen zijn ongelooflijk.
Tienduizenden, zo ver als je maar kan kijken.
Het strand ligt vol. De kliffen liggen vol.
Duizenden in het water.
Alleen vanuit de lucht kun je echt de omvang zien van dit spektakel.
Meer dan 100.000 dieren verzameld op één strand.
Er zijn geen walrussen meer. Ze zijn allemaal vertrokken vannacht.
Niet te geloven, van 80.000 walrussen, elke centimeter van het strand bedekt...
...naar leegte.
In één nacht. Verbluffend.
GOLF VAN CALIFORNIË, MEXICO
Daar is hij.
Hij komt boven, ja.
Stijg je op? -Dat zijn wij.
Oké, naar voren.
Daar is hij.
Oké, scherp naar links.
Scherp links.
Onder deze ideale omstandigheden...
...en met walvissen onverstoord door onze drone...
...kan het team intieme close-ups maken.
Ja, naar rechts.
Ja, vasthouden.
Ze zagen zelfs een blauwe vinvis aan het eten.
Zijn keel vol water en krill.
Hij is aan het eten.
Een beetje naar voren. -Langzaam.
Hij klinkt dichtbij.
Wauw.
Een mooi breed beeld van een etende walvis.
Kom, we gaan.
Blijf filmen. Prachtig.
Ja.
Moeder en kalf, kom.
Ja. -Klaar?
Ja.
Zo ja. Kom, naar links.
Links. -Mooi.
Niet draaien.
Naar voren.
Ja, links aanhouden.
Oké. O, prachtig.
Ik hou dit beeld vast. Hou dit vast.
Oké, vasthouden.
Ja, dat is mooi. Prachtig.
We gaan voorzichtig verder. Hou vast, dit is het beeld.
Terug. Kom een klein beetje terug.
Prachtig. Dat is hem.
Ze komt recht naar de drone. Laten we uitlijnen.
Je kan haar gezicht zien.
Dat is prachtig.
Het kalf zien, haar gezicht...
...en het onder moeder weg zien duiken, en terugkomen, dat soort gedrag is...
...ja, dat zijn de beste beelden.
Ja, dat was heel bijzonder.
Met het innovatieve gebruik van drones...
...kon het team deze zeldzame, intieme momenten filmen...
...en lieten ze een nieuwe tedere kant zien van het grootste dier ooit ter aarde.
WEST-GROENLAND
Bij de gletsjer, het geluid waar iedereen op zat te wachten.
10 FILMDAGEN TE GAAN
En geen seconde te vroeg.
Hallo, Jamie. Alles goed?
Welkom bij Store.
Ja, prachtig.
Met het luchtteam eindelijk op zijn plek...
...houdt de activiteit bij de gletsjer plotseling op.
7 FILMDAGEN TE GAAN
Ze kunnen alleen wachten...
...en hopen dat hij valt voor hun tijd op is.
4 FILMDAGEN TE GAAN
Alles gaat samenkomen.
De zon komt tevoorschijn...
...het ijs gaat instorten, en wij gaan het allemaal filmen.
2 FILMDAGEN TE GAAN
Op de laatste dag.
Zo gaat dat meestal.
Ja, daar komt weer een stuk van de onderkant.
Iets meer naar rechts.
Waar? -Rechts, rechts van dat stuk.
We hebben stukken op... -O, kijk. Dat stuk.
Ik zou breed filmen als ik jou was.
Wauw. Kijk daar.
Die komt omhoog, die pilaar.
Oké, we kunnen gaan.
Oké, Mateo. Laat weten wat je ziet.
Oké, we laten het weten als we activiteit zien. Over.
Ik ga inzoomen. Jij filmt breed?
Oké, gewoon recht vooruit.
Zou dat stuk boven de boog gaan?
Ze moeten dichtbij komen om te filmen.
Ik wil niet zo dicht bij de muur zijn.
Hoe dichtbij is te dichtbij?
Oké, we proberen er boven te komen.
Een beetje hoger nog.
Stukken ijs moeten ontwijken zo groot als een vrachtwagen...
...geeft wel aan dat er iets groots gaat gebeuren.
Jamie, camera links.
1 UUR FILMEN TE GAAN
Die hele kant valt.
Een kilometer ijs breekt af.
En een halve kilometer ijs van onder de wateroppervlakte komt omhoog.
Jean-Michel, breng ons zo dichtbij als maar kan.
Oké. Kan je dit vasthouden? Ja, zo stabiel mogelijk.
Dit is geweldig.
Kunnen we nog iets lager?
Ja, echt mooi.
Jean-Michel, trek op.
De piloot moet rond 75 miljoen ton ijs navigeren...
...die in de baai stort.
Breder.
Ja, dat is echt mooi.
Laten we hieromheen proberen te gaan.
Kunnen we naar links?
Ziet er geweldig uit.
Ongelooflijk. Ik heb nog nooit zoiets gezien.
We werken om de ijsbergen heen.
Laat ons weten als er meer afbrokkelt.
Ja, doen we, maar dat was ongelooflijk.
Hoe was het vanuit de helikopter?
Echt geweldig.
Als in een videospel.
We vlogen net daaromheen en er kwam een hele berg...
...uit de zee, en toen viel hij om en draaide.
Zag je ons hoog gaan? Hij is om.
Wij pakken het overzicht. -Ja.
En we keken... -En we zagen...
...er kwam iets, en het was gewoon de hele zijkant.
We vlogen net op die...
Dat zag ik, ja. -Dat tweede stuk was enorm.
Het kwam links van de helikopter.
Die was ik vergeten, ja. -En hij riep: 'Breder.'
Trok je je toen terug?
Op een gegeven moment moest ik wel, ik zag de ijsberg in mijn spiegel.
Toen zei hij: 'Trek op.'
Ik hoorde alleen Adam: 'Ga daarheen. Oké. Camera links, nee.'
Jamie op de achtergrond: 'O, mijn god. Dit is... O, mijn god.'
Het meest fantastische wat ik ooit heb gezien, laat staan gefilmd.
Ja, het was het waard. -Absoluut fantastisch.
O, hemeltje.
Goed, thee.
O, hemeltje.
Bij de Russische kust zijn de beroemdheden van de Noordpool tevoorschijn gekomen.
Dit is ijsberenland.
Gelukkig is de Russische walrus-bioloog, Anatoly Kochnev...
...bekend met het afweren van ijsberen...
...en heeft zijn eigen unieke manier om ze af te weren: een lange stok.
Ik steek, en hij blijft om de stok heen.
Ja.
Ja. Kijk, ik ben de ijsbeer.
Ja.
Licht bezorgd dat we alleen een stok hebben met 12 beren...
...die we vanaf hier kunnen zien.
Maar ik vertrouw Anatoly. Ik vertrouw op de wetenschap.
Kom, we gaan.
Ik weet niet of ik wil gaan.
Anatoly's stok-techniek...
...gecombineerd met jarenlange ervaring met beren...
...lijkt ze op afstand te houden.
Ze zijn allemaal dik en gelukkig, dus geen enkele beer was niet relaxed...
...ze liepen allemaal langs je, ze negeerden ons totaal.
Als ze ons al ruiken, gaan ze eerder verder weg...
...nemen wat afstand, dus ja, erg relaxed.
Dankzij de relaxte beren kan het team de aandacht vestigen op de walrussen...
...die weer aan land komen.
Maar wat volgde hadden ze nooit verwacht.
Walrussen die naar de toppen van de kliffen klimmen...
...om weg te komen van de drukte.
Ik snap het niet. Waarom gaan ze naar boven?
Letterlijk naar de top, op het stuk met de meeste stenen.
Eenmaal boven op de 80 meter hoge kliffen...
...rusten ze uit tot het weer tijd is om terug te keren naar de zee voor voedsel.
Dat laatste stukje, dat steile stuk en ze gaan allemaal...
Het is echt steil. Dat stuk.
O, god.
Voorzichtig.
Eentje gaat vallen.
Daar, op de rand.
Het ergste wat ik ooit heb gefilmd. Ze kunnen geen kliffen beklimmen.
Evolutionair gezien de slechtste strategie die ik ooit heb gezien.
Ik snap er niets van.
Het is gewoon vreselijk.
Het is on...
Je begrijp niet waarom, hoe...
Hij ziet de walrussen in zee en wil naar ze toe...
...het kent het concept vallen helemaal niet denk ik, geen idee.
Heel deprimerend, maar ik ben ook geïrriteerd...
...over hoe belachelijk het is dat ze...
Er is geen geduw, geen stormloop.
Het wandelde rustig van de klif af.
Er zijn zo'n 200-300 dode walrussen...
...op een stuk strand van nog geen kilometer lang.
Ze zijn uitgeput, omdat ze 160 kilometer moeten zwemmen...
...voor eten, en dan terug omdat dit de enige plek is om te slapen.
Ze sliepen altijd op het ijs, duiken, eten, slapen op het ijs. Simpel.
En nu moeten ze 160 kilometer zwemmen, klimmen...
...ze zijn uitgeput en vallen en...
...worden gedood door het vallen of geplet door anderen...
...omdat er duizenden samengepakt liggen op kleine stukjes strand...
...en dan hebben de ijsberen feest.
Ze worden niet eens aangevallen. Ze vallen gewoon zelf dood.
Ze vallen omdat ze niet naar beneden kunnen komen.
Ze zijn daar duidelijk niet voor gebouwd.
Dit is de trieste realiteit van klimaatverandering.
Ze zouden nu op het ijs zijn als dat zou kunnen.
Maar ze moesten wel aan land komen.
En ze zijn een gevaar voor zichzelf.
Vreselijk om hier getuige van te zijn.
Het is...
Het is ook geen...
...snelle dood, ze vallen...
...en ze hebben inwendige verwondingen, en liggen daar maar.
Het is hartverscheurend.
Echt heel triest.
Ga naar ourplanet.com...
...om te ontdekken hoe onze planeet weer kan floreren.
Ondertiteld door: Linda van der Logt-Choufoer