Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(ชายฝั่งอาร์กติกในรัสเซีย)
‪- เหมือนเรื่องซากดิบไม่ต้องคุมกำเนิด ‪- ใช่
‪ซอมบี้บุก ‪เรากำลังป้องกันซอมบี้เข้าบ้านอยู่
‪ใช่ พอมองไปด้านบน
‪เห็นแววตาซอมบี้เลย
‪มองเห็นเลย
‪พวกมันอยู่นั่น
‪ตัวเบ้อเริ่ม
‪หัวใหญ่ขนาดนี้
‪(ใช้เวลาถ่ายทำสี่ปี)
‪เปิดศึกได้
‪(ถ่ายทำถึง 3,375 วันใน 60 ประเทศ)
‪(ตั้งกล้องจับภาพถึง 400,000 ชั่วโมง)
‪(บินโดรนถึง 6,600 ครั้ง)
‪โอเค เห็นเหยื่อแล้ว
‪(อยู่ในท้องทะเล 911 วัน)
‪(ดำน้ำ 2,000 ชั่วโมง)
‪(ทีมงาน 600 คน ‪เดินทางถ่ายทำกว่า 200 เที่ยว)
‪(นี่คือเรื่องราวของพวกเขา)
‪ทีมงานเดินทางมาถึง ‪หมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชียอันไกลโพ้น
‪ในแปซิฟิกใต้
‪ที่นี่ ปลาฉลามได้รับการอนุรักษ์เต็มที่
‪ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่ ‪เพียงไม่กี่แห่ง
‪ที่ฉลามยังมีจำนวน ‪อุดมสมบูรณ์เหมือนเดิม
‪พร้อมไปแล้ว
‪นักดำน้ำ นี่ดาดฟ้าเรือนะ
‪ได้ยินไหม
‪ได้ยินชัดแจ๋ว ได้ยินผมไหม
‪ได้ยินชัดเจน เปลี่ยน
‪ดำน้ำให้สนุกนะ ไปหาฉลามให้เจอ
‪สมพรปาก
‪การตามหาฉลามไม่ใช่ปัญหา
‪โอเค อยู่นั่นไง
‪ว้าว
‪ฉลามเพียบเลย
‪พวกมันมาชุมนุนกันที่ร่องน้ำหลัก
‪แหวกว่ายไปตามกระแสน้ำขึ้นลง
‪แต่การทำงานในกระแสน้ำ ‪ที่ไหลเชี่ยวขนาดนี้
‪เป็นอุปสรรคต่อทีมดำน้ำ
‪ต้องใช้แสงไฟใต้น้ำที่มีประสิทธิภาพ ‪เพื่อจับภาพฉลามล่าเหยื่อตอนกลางคืน
‪พวกเขาติดตั้งไฟบนสกูตเตอร์ดำน้ำ ‪เพื่อช่วยต้านกระแสน้ำ
‪นี่เป็นสกูตเตอร์ดำน้ำแบบมีมอเตอร์
‪ยานพาหนะขับเคลื่อนนักดำน้ำ
‪ตรงนี้คือไฟ
‪ติดไฟไว้ด้านหน้า
‪ด้านหลังนี้คือใบพัด
‪เหมือนตอร์ปิโดติดไฟ
‪อุปกรณ์นี้ออกแบบมาเพื่อส่องไฟ ‪แนวปะการังบริเวณกว้าง
‪เพื่อจับภาพอันตระการตาให้ครบถ้วน
‪ออกจะน่ากลัวนะ
‪ที่เห็นแววตาของฉลามสะท้อนมา
‪แสงไฟทำงานได้ดี
‪ทีมงานจึงว่ายลงไปยังร่องน้ำ
‪ปลาฉลามไม่ใส่ใจแสงไฟ
‪และเริ่มออกล่าเหยื่อ
‪ว้าว มากันหมดเลย
‪นักดำน้ำว่ายเข้าไปอย่างระมัดระวัง
‪รักษาระยะห่างจากฝูงฉลาม
‪ฉลามเพียบ ‪คนละอารมณ์กันตอนกลางวันเลย
‪ฉลามพวกนี้ตื่นตัวกันเต็มที่แล้ว
‪ระวังด้วยนะ
‪แต่เมื่อการล่าเหยื่อกำลังคึกคักขึ้น
‪อุปกรณ์ส่องไฟก็พัง
‪กลับขึ้นเรือได้
‪(รัสเซียตะวันออก)
‪มีสัตว์ไม่กี่สายพันธุ์ ‪ที่หาตัวจับยากกว่าเสือไซบีเรีย
‪และทีมงานรายการโลกของเราได้คิดค้น
‪แผนอันแยบยลที่จะบันทึกภาพพวกมัน
‪เราจะเข้าไปอยู่ในที่กำบัง
‪และคาดว่าจะใช้เวลาประมาณ...
‪(มาร์ค สมิธ ช่างภาพ)
‪...แปดร้อยชั่วโมง
‪ในตู้ไม้เล็กๆ
‪กว่าจะสิ้นสุดการถ่ายทำ
‪หากต้องการโอกาสบันทึกภาพเสือให้ได้
‪พวกเขาต้องใช้ชีวิตอยู่ที่ใจกลาง ‪อาณาเขตเสือเสียเอง
‪พวกเขาใช้ที่กำบังที่สร้างมาเป็นพิเศษ
‪ใหญ่พอสำหรับให้อยู่ได้คนเดียว
‪เหมือนออกกองคาราวาน
‪(พอล สจ๊วต ช่างภาพ)
‪แต่เป็นคาราวานพิสดารในฤดูหนาว
‪ที่เอาไว้หาทำเลส่องเสือชัดๆ
‪ที่กำบังนั้นต้องวางไว้ ‪ในทำเลที่เหมาะสมพอดี
‪เพื่อให้ได้ภาพที่ดีที่สุด
‪แต่อาจจะพอดีเกินไปหน่อย
‪ไม่รู้สิ ‪เหมือนเวลาเพิ่งย้ายบ้านใหม่
‪แล้วไม่รู้ว่าอะไรอยู่ตรงไหน
‪แต่ปัญหาคือบ้านหลังนี้
‪มันเล็กมากๆ
‪แต่ดันมีของเพียบเลย
‪ทีมงานช่างภาพจะใช้ชีวิต ‪อยู่ในที่กำบังเหล่านี้
‪ตลอดช่วงฤดูหนาวสองปีนี้
‪- เอาละ ไว้เจอกัน บาย พอล ‪- โชคดี โอเค บาย
‪บาย
‪พวกเขาจะไม่เปิดประตูเลยนานถึงหกวัน
‪ไม่เอา ผมไม่อยู่ในนี้หรอก
‪เสือไซบีเรียมีอาณาเขตที่ใหญ่ที่สุด ‪ในบรรดาสายพันธุ์เสือ
‪และพวกมันยังได้ชื่อว่าขี้ตื่นมาก
‪ดังนั้น จากการซ่อนตัวในที่กำบัง
‪ทีมงานหวังว่า ‪จะมีโอกาสอยู่ถูกที่ถูกเวลา
‪โดยไม่รบกวนเสือ
‪ขณะที่คนอื่นๆ นั่งรอใน ‪ที่กำบังของตัวเองอย่างใจเย็น
‪คีแรนกำลังใช้ความรู้ ‪ของนักวิทยาศาสตร์ท้องถิ่น
‪สร้างกับดักกล้องมากมาย
‪ทั่วทั้งอาณาเขตของเสือ
‪นี่เป็นสิ่งที่ลำบากที่สุด ‪ที่ผมเคยทำเลย
‪การเคลื่อนไหวแม้เพียงเล็กน้อย ‪จะทำให้กล้องพวกนี้ทำงาน
‪ดังนั้น เขาต้องมาตรวจดูกล้องเป็นประจำ
‪(วันที่ 15)
‪ช่วงแรกนั้น ลางไม่ค่อยดีนัก
‪ดูเหมือนจะมีแต่ภาพที่ใช้ไม่ได้เลย
‪บ้าจริง
‪(ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของแคนาดา)
‪ทีมงานรายการโลกของเรา ‪กำลังอยู่ที่บริเวณอาร์กติกในแคนาดา
‪พวกเขาได้ยินรายงานว่า ‪มีบางจุดตามชายฝั่ง
‪และเพียงแค่ไม่กี่สัปดาห์ต่อปีเท่านั้น
‪หมีขาวได้เรียนรู้ ‪การทำสิ่งที่น่าอัศจรรย์
‪ที่ค่ายพักริมแม่น้ำบาร์นัว ‪ในรัฐควิเบก
‪อเลน ไกด์พาชมหมี ‪เปิดให้ทีมงานดูวิดีโอที่น่าตื่นเต้น
‪จากเมื่อปีก่อนหน้า
‪เนื่องจากต้องย้ายมาบนฝั่ง ‪เพราะน้ำแข็งละลายช่วงหน้าร้อน
‪หมีที่นี่จึงได้เรียนรู้ ‪การจับปลาจากแม่น้ำ
‪งานกินเลี้ยงอันสั้นนี้ ‪ทำให้พวกมันได้รับพลังงานอันมีค่า
‪ในฤดูกาลอันปราศจากน้ำแข็ง ‪ที่ยาวนานขึ้นเรื่อยๆ
‪แถวนั้นมีปลาชุกชุม
‪บางครั้งเรายังเห็น ‪หมาป่ามาจับปลาด้วย
‪ดีค่ะ ‪เราก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมายหรอก
‪ใช่ๆ นั่นแหละ
‪(ประเทศแคนาดา)
‪แต่มีแม่น้ำเพียงไม่กี่สายที่ตื้นพอ
‪ให้หมีขาวลงมาจับปลา ‪ที่กำลังย้ายถิ่นฐานได้
‪แม่น้ำนี้อยู่ไกลขึ้นไปทางตอนเหนือ ‪กว่าหนึ่งร้อยกิโลเมตร
‪และสำหรับทีมงาน สามารถเดินทาง ‪ไปถึงได้ด้วยเครื่องบินเล็กเท่านั้น
‪ถ้าคุณถามผมว่า ‪เราจะเจออากาศดีบ้างไหม
‪โอกาสที่คุณจะได้เห็นหมีขาวจับปลา ‪ในช่วงสองสัปดาห์หน้า
‪แค่ประมาณ 90...
‪หรือ 95 เปอร์เซ็นต์
‪- เยี่ยมค่ะ ‪- ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪(วันที่สอง)
‪ทีมงานไม่ย่อท้อกับฝนตกปรอยปราย
‪และทดสอบอุปกรณ์กัน
‪พวกเขาหวังว่าจะได้บันทึกภาพ ‪หมีขาวจับปลาใต้น้ำเป็นครั้งแรก
‪และได้สร้างกับดักกล้อง ‪เป็นพิเศษเพื่องานนี้
‪ใช่
‪แนวระดับได้ไหม
‪ยังนะ ฉันว่ายังเบี้ยวนิดหน่อย
‪เมื่อกล้องทำงาน
‪พวกเขาก็เตรียมกล้องที่เหลือให้พร้อม
‪สิ่งที่พวกเขาต้องทำในตอนนี้
‪คือพากล้องเข้าไปใกล้ๆ หมีขาว
‪(วันที่ 3)
‪จะมีฝนตกปรอยๆ กับหมอกลง ‪ไกลหนึ่งในสี่ไมล์ถึงสองไมล์
‪ดังนั้น
‪อากาศไม่เหมาะกับการบินเลย
‪คุณอาจจะบินไปได้ถึงหนึ่งไมล์
‪แล้วก็เจอม่านหมอก
‪และ
‪ถ้ามองอะไรไม่เห็น ก็จบ
‪(วันที่ 4)
‪- อยู่ในค่ายพักอีกวัน ‪- ใช่
‪เราว่าจะชั่งน้ำหนักพร้อมอุปกรณ์ ‪เมื่อวานก็เริ่มชั่งไปบ้างแล้ว
‪สามสิบสองปอนด์
‪ชั่งน้ำหนักโดรนเสร็จแล้ว
‪สองร้อยสี่สิบเจ็ด ตอนนี้สองร้อยหกแล้ว
‪แย่ละ ลางไม่ดีเลย
‪ผมน้ำหนักเกินจำกัด ‪และเครื่องบินก็เต็มแล้ว
‪และดูเหมือน ‪ด้วยความที่ผมตัวหนักที่สุด
‪ผมก็เลยจะอดไป ไม่ชอบใจเลยจริงๆ
‪โอเค มาดูกัน น้ำหนักเท่าไหร่แล้ว
‪อยู่ที่ 226 ปอนด์
‪- อะไรนะ ‪- ฉันรู้
‪กินแพนเค้กมากไปหน่อย
‪(วันที่ 5)
‪ฉันเป็นกังวลนิดหน่อย ‪ว่าเราเหลืออีกหนึ่งสัปดาห์
‪ใช่เลย
‪ทุกอย่างที่เราทำทุกวัน ‪ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศ
‪ที่หมู่เกาะเฟรนช์พอลินีเชียมีข่าวดี
‪อุปกรณ์ไฟใช้งานได้แล้ว
‪ในการบันทึกภาพให้ดีที่สุด
‪ทีมงานต้องลงไปคลุกคลีกับฝูงฉลาม
‪พวกเขาจึงต้องการเครื่องป้องกันเป็นพิเศษ
‪ชุดโซ่ถักป้องกันการกัด
‪ถ้าไม่ใช้
‪ก็มีโอกาสสูงมากที่จะถูกกัด
‪ทุกอย่างที่ทำคือเพื่อความปลอดภัย
‪(ดั๊ก แอนเดอร์สัน ช่างภาพ)
‪มันไม่ใช่ความกลัว แต่เป็น
‪ความรู้สึกที่แรงกล้า ‪ความตื่นเต้น ความฮึกเหิม
‪คืนนี้ ฉลามมารวมตัวกันมากกว่าเดิม
‪ฉลามมากันเป็นฝูงเลย
‪ดั๊กใช้ประสบการณ์ที่สั่งสมมา
‪คอยดูทีท่าว่าจะเข้าไปใกล้ในช่วงไหน
‪คืนนี้พวกมันดูปกติดี ‪ผมจะเข้าไปแล้วนะ
‪ช่างภาพควบคุมสติและว่ายเข้าไปช้าๆ
‪จนสามารถเข้าไปอยู่ใจกลาง ‪ฝูงฉลามที่กำลังล่าเหยื่ออยู่
‪ฉลามเพียบเลย
‪และจัดการบันทึกภาพ ‪สุดยอดนักล่าหลายร้อยตัว
‪ที่กำลังรุมกินอาหารอยู่ได้
‪โดยไม่กลายเป็นเหยื่อเสียเอง
‪มันมากเลย
‪ใช่ เยี่ยมมาก
‪คุณได้เข้าไปอยู่ท่ามกลาง ‪ฝูงฉลามที่กำลังรุมทึ้งเหยื่อ
‪และรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียง ‪จุดเล็กๆ บนโลก
‪ปัจจุบันนี้ ‪ภาพที่น่าอัศจรรย์นี้เกิดขึ้นได้
‪แค่ในสถานที่เช่น ‪หมู่เกาะเฟรนช์พอลีนีเชีย
‪ที่ซึ่งฉลามได้รับการอนุรักษ์
‪เราได้เห็นฉลามมากมาย ‪ล่าเหยื่อด้วยกัน
‪และอยู่ใกล้ชิดกัน
‪มันเหมือนแม่น้ำที่กำลังไหลไป
‪มันพิเศษมากจริงๆ
‪ผมชอบและสนุกกับที่นี่มาก
‪สุดยอดนักล่าเหล่านี้ ‪มีบทบาทสำคัญยิ่ง
‪ต่อความสมบูรณ์ของทะเลชายฝั่งของเรา
‪จึงเป็นสิ่งสำคัญมากที่เราต้อง ‪คุ้มครองฉลามในทุกน่านน้ำ
‪เพื่อให้พวกมัน ‪กลับมาชุกชุมได้อีกครั้ง
‪(รัสเซียตะวันออก)
‪การบันทึกภาพเสือ ‪ผ่านไปหนึ่งเดือนแล้ว
‪และวันที่แสนธรรมดา ‪กำลังผ่านไปอย่างช้าๆ
‪ไม่มีอะไรให้ทำนอกจาก ‪พาพวกคุณเยี่ยมชมที่กำบัง
‪(วันที่ 39)
‪งั้นมารีบดูกันเงียบๆ
‪เริ่มละนะ
‪นี่มีดเล่มใหญ่ของผม
‪เครื่องวัดอุณหภูมิ
‪ถั่วหนึ่งกล่อง
‪อุปกรณ์สื่อสารสัญญาณดาวเทียม
‪ชา กาแฟ
‪กระดาษชำระ
‪พลุสำหรับไล่เสือ
‪เผื่อมันเกิดอยากกินผมขึ้นมา
‪ฝันไปเถอะ
‪นี่รองเท้าบุขนเป็ด ‪ไว้ทำให้เท้าอบอุ่น
‪กาต้มน้ำ หม้อหุงข้าว
‪ที่จุดแก๊สทั้งหลาย
‪ขวดไว้รองฉี่
‪ห้องน้ำอยู่ตรงนั้น
‪ผมนั่งบนนั้นวันละครั้ง ‪เพื่อเป็นการผ่อนคลาย
‪ขนาดผมเองยังเบื่อเลย
‪(วันที่ 62)
‪ผ่านไปสองเดือน ‪คีแรนกำลังจะไปตรวจกล้องตามหน้าที่
‪ดูเหมือนว่ากล้องยังใช้ได้อยู่นะ
‪ได้ภาพเพียบเลย
‪ในการ์ดนี้
‪คำถามคือ ภาพอะไรล่ะ
‪มีอาหารเสือมากมาย
‪แต่ไร้วี่แววเสือ
‪เจ๋ง
‪เราได้ภาพตัวลิงซ์
‪ครั้งแรกที่เราได้ภาพแบบนี้จากที่นี่
‪มันไม่ใช่เสือ แต่ก็เป็นสัตว์ที่เท่มาก
‪แต่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาต้องการ
‪แต่ในเย็นวันนั้น มีแขกมาเยือนพอล
‪(วันที่ 75)
‪ดูเหมือนผมจะถูกเสือสองตัวล้อมอยู่
‪ไม่รู้ว่าคุณได้ยินเสียงไหม ‪แต่มันยัง...
‪มันยังร้องคำรามอยู่ข้างนอก
‪และดูเหมือนว่า
‪จะมีเสืออีกตัวหนึ่ง
‪กำลังคำรามกลับมา
‪แปลว่า
‪ผมอยู่ในที่ที่เหมาะแล้วล่ะ
‪ผมหวังว่าพวกมัน ‪จะยังอยู่ที่เดิมในตอนเช้า
‪เป็นเสียงที่เหลือเชื่อมาก
‪น่าเสียดายที่ในเช้าวันรุ่งขึ้น ‪เสือทั้งสองตัวนั้นไม่อยู่เสียแล้ว
‪สวยมากเลย
‪แต่กับดักกล้องของนักวิทยาศาสตร์ ‪ยืนยันว่าพอลมีผู้มาเยือนยามวิกาล
‪คืนนี้ห้ามนอนกรนนะ พอล
‪เผื่อเรียกพวกมันมาไง
‪- เหลือเชื่อนะ ผมชอบดู ‪- ใช่ มันเยี่ยมมาก
‪ขอให้สมหวังเถอะ
‪เราน่าจะได้เห็นเสือตัวนี้
‪เกือบสำเร็จจนท้อแท้ ‪แต่ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
‪(สิบสองเดือนต่อมา)
‪พวกเขาถ่ายทำเป็นปีที่สองแล้ว
‪และทีมงานติดตั้งกับดักกล้อง ‪ค้นพบสัญญาณที่ให้ความหวัง
‪ระหว่างทางไปยังภูเขา
‪ยังใหม่มาก
‪และรอยเท้านั้นกำลังมุ่งหน้า ‪ไปทิศทางที่พวกเขาต้องการ
‪มันเดินลงมาตามทางแล้วมาโผล่บริเวณนี้
‪ที่ไม่มีหิมะ
‪แต่ดูเหมือนว่า เสือมุ่งหน้า ‪ไปตามภูเขาที่มีกล้องของเราอยู่
‪ถึงตอนนี้ ทีมงานได้เรียนรู้ ‪ผ่านการลองผิดลองถูก
‪จนสามารถเดาเส้นทางที่ ‪น่าจะเป็นทางเดินของเสือในป่าได้
‪แต่คีแรนรู้จากประสบการณ์ว่า
‪เสือนั้นความรู้สึกไวต่อ ‪ร่องรอยของมนุษย์ในอาณาเขต
‪เราต้องพึ่งโชคลาภอย่างมาก ‪จึงจะสำเร็จได้
‪ในที่สุด ‪กล้องที่ติดตั้งไว้ก็เริ่มเห็นผล
‪พระเจ้า ไม่อยากเชื่อเลย
‪นี่คือผลงานที่ทำมาสองปี
‪งานที่ทุ่มเทมาสองปี
‪เพียงเพื่อภาพไม่กี่นาที
‪และ
‪พอได้เห็นอะไรแบบนี้ ‪ก็ยิ่งทำให้ทุกอย่างคุ้มค่า
‪มันเป็นฉากที่สมบูรณ์แบบมาก ‪ทั้งสันเขา...
‪มีภูเขาเป็นฉากหลัง มีแสงกำลังสวย
‪มีแสงสะท้อนในเลนส์ ‪แล้วก็มีสัตว์ที่น่าทึ่งนี้
‪ไม่รู้สิ มัน...
‪ใช่ มันมหัศจรรย์มาก
‪ไม่มีสิ่งใดรับประกันว่างานซ่อนตัว ‪ในที่กำบังเพื่อภาพสวยๆ จะสำเร็จ
‪เสือต้องมาให้คุณเห็นเอง
‪จึงทำให้การอดทนฝ่าฤดูหนาวทั้งสองปี ‪ของทีมงานในที่กำบัง
‪ถือเป็นความมุ่งมั่นอันน่าทึ่ง
‪กระนั้น เพราะความพยายามร่วมกัน ‪ของทุกคนที่เกี่ยวข้อง
‪ตอนนี้เราจึงได้ภาพอันหายาก
‪ของเสือไซบีเรีย ‪ที่ยังคงเหลืออยู่บนโลกของเรา
‪เปิดศึกได้
‪การทำงานในป่าดงดิบ ‪ที่ร้อนอบอ้าวและยุงชุม
‪เป็นเรื่องลำบากสำหรับทุกคน
‪ตรงนี้ลึกนะ
‪ค่อนข้างลึกนะ ผมว่าลึกพอตัว
‪นี่แหละที่เราเรียกว่าหลุม
‪แต่จากมุมมองของการถ่ายทำ
‪ป่าฝนในบริเวณนี้
‪ถือว่าเป็นนรกทีเดียว
‪นี่มันบ้าบอที่สุด
‪แต่สำหรับผู้ที่พร้อมจะลุยหนองน้ำ
‪เขตสงวนสุวัคบนเกาะสุมาตรา
‪เป็นแหล่งที่สามารถพบเห็น ‪พฤติกรรมประหลาดของสัตว์บางอย่าง
‪ลิงอุรังอุตังที่นี่ได้เรียนรู้ ‪การทำและการใช้เครื่องมือ
‪เป็นพวกเดียวในสายพันธ์ุนี้ ‪ที่ทำเช่นนั้นได้
‪(เกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย)
‪ที่อยู่อุรังอุตังที่เป็นธรรมชาติแท้ๆ ‪หาได้ไม่ง่ายนัก
‪และหลังจาก ‪การเดินทางอันเหน็ดเหนื่อยถึงสามวัน
‪พวกเขาก็ได้ลิ้มรสความท้าทายที่รออยู่
‪มันรู้สึกเหมือนว่าทั้งผืนป่านี้
‪ทอเป็นเนื้อเดียวกัน
‪บางทีผมคิดว่า ‪ถ้าผมหยิบเถาวัลย์ตรงนี้
‪แล้วกระชาก คนที่อยู่ไกลออกไป ‪อีก 50 เมตรทางนั้นจะสะดุดคว่ำได้
‪สิ่งหนึ่งที่เห็นอยู่ทุกที่เลย ‪คือรากไม้พวกนี้
‪นี่คือรากอากาศ
‪มันเหมือนห่วงประตูโครเกต์ ‪มันอยู่ทุกที่ทั่วทั้งป่าเลย
‪ถ้าคุณกำลังเดินไป
‪แล้วขาดันไปติดกับห่วงพวกนี้เข้า ‪ก็จะล้มหน้าคว่ำได้เลย
‪ยังไม่ถึงหกโมงครึ่งด้วยซ้ำ ‪แต่ผมเหงื่อท่วมแล้ว
‪สนุกมาก
‪เป็นอารมณ์ขันของป่า
‪เป็นอะไรไหม
‪อุรังอุตังอยู่บนร่มไม้ตลอดเวลา
‪ไม่เคยลงมาที่พื้นดิน ‪และปีนป่ายอยู่เสมอ
‪ดังนั้น ปัญหาหลักคือ ‪การตามพวกมันให้ทัน
‪และถ่ายภาพชัดๆ ผ่านแมกไม้ให้ได้
‪อุรังอุตังไม่รับรู้ถึงความทุลักทุเล ‪ที่เกิดขึ้นด้านล่าง
‪และกำลังปีนป่ายด้วยความสบายใจ
‪เราบากบั่นบุกป่าฝ่าดงมา
‪เพื่อพยายามถ่ายภาพ ‪อุรังอุตังกับลูกให้ได้
‪แต่มันดูเหมือนจะนำหน้าเรา ‪อยู่สิบวินาทีเสมอ
‪เราต้องลุ้นกันเป็นวินาที
‪เราต้องตั้งกล้อง มีเวลาไม่กี่วินาที ‪เพื่อเตรียมกล้องให้พร้อม
‪ปรับจุดโฟกัสแล้วถ่าย
‪แต่ในช่วงเวลานั้น แม่ลิงก็มักจะหนีไปแล้ว
‪กลายเป็นไม่ได้ภาพอะไรเลย
‪(แมท เอเบอร์ฮาร์ด ช่างภาพ)
‪ไม่ได้อะไรเลย
‪แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย
‪แหม ก็ไม่ถึงกับเป็นไปไม่ได้หรอก
‪เรียกว่างานหินละกัน
‪งานหิน
‪หินมาก
‪แมท ผมมีคำถามสำคัญสำหรับคุณ
‪ได้ คำถามสำคัญอะไร ฮิว
‪คุณคิดว่าอัตราภาพที่ถ่ายได้ ‪ต่อการตั้งกล้องของเราเป็นเท่าไหร่
‪ยี่สิบห้าต่อหนึ่ง
‪งั้นยี่สิบห้าครั้ง
‪ยี่สิบห้าครั้งที่ต้องเปิดปิดกล้อง
‪แบกทั้งกล้องและขาตั้งฝ่าป่าดงดิบ
‪แบก ใช่เลย
‪ขาโดนบาด
‪แช่น้ำสูงถึงเอว
‪หลังจากทำทั้งหมดนั่น ‪เรากลับได้แต่...
‪ไม่ได้อะไรเลย เรากลับไม่ได้อะไรเลย
‪เมื่อหลายวันผ่านไปเป็นหลายสัปดาห์
‪การใช้ชีวิตในป่าเริ่มส่งผลเสียต่อแมท
‪และเขาจำเป็นต้องหยุดงาน ‪โดยไม่ได้ขอลาล่วงหน้า
‪ผมต้องพักด้วยความจำใจ
‪ผมมี
‪อาการแพ้พืช แพ้ต้นพืช ‪พวกพอยซั่นไอวีหรือพอยซั่นโอ๊ค
‪โชคร้ายที่มันโดนทั้งน่องขาของผม
‪ผมพยายามให้โดนแดดเพื่อให้มันแห้ง
‪ผมไม่ค่อยชอบอาบแดดนักหรอก แต่ก็นะ
‪บางสถานการณ์ก็จำเป็น ‪อย่างเช่นตอนนี้
‪(ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของแคนาดา)
‪ในที่สุดสภาพอากาศก็เป็นใจ ‪ให้เราไปถ่ายภาพหมีขาวได้
‪รู้สึกเหมือนเรานั่งติดอยู่ตรงนี้ ‪เป็นชาติแล้ว น่าจะสักสิบวันได้
‪แต่ว่า
‪วันนี้คือวันจริงแล้ว
‪(วันที่ 10)
‪ในที่สุด ฝนก็หยุดตกพอ ‪ที่ทีมงานจะเดินทางขึ้นเหนือได้
‪เมื่อได้ขึ้นบินเป็นครั้งแรก
‪จึงเห็นได้ชัดว่าฝนที่ตกลงมา ‪ได้ส่งผลกระทบบางอย่าง
‪ทุกที่มีน้ำนองมากกว่าปกติ
‪แถวนั้นอาจจะมีบ้างนะ
‪หมีอยู่ทางซ้าย
‪ในที่สุดทีมงานก็หาหมีเจอ
‪พวกเขาเดินเท้าเข้าไปหา
‪หวังว่าจะได้บันทึกภาพ ‪ที่ต้องการเสียที
‪แต่เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้ๆ
‪ก็เห็นว่าสภาพไม่เป็นไปอย่างที่คิด
‪แม้ว่าจะมีหมีขาวอยู่ที่นี่ ‪แต่ไม่มีวี่แววว่าจะจับปลาเลย
‪ดูเหมือนว่าน้ำฝน ‪จะทำให้แม่น้ำเอ่อล้นขึ้นมา
‪จนระดับน้ำสูงกว่าปกติ
‪ช่วยให้ปลาว่ายทวนน้ำ ‪ขึ้นไปยังทะเลสาบได้
‪โดยไม่ติดอยู่ในแอ่งน้ำระหว่างทาง
‪อาจจะเพราะเหตุนี้ ‪หมีขาวถึงไม่ออกหาปลา
‪สภาพใต้น้ำยืนยันสิ่งที่ทีมงานหวาดกลัว
‪ในช่วงนี้ของปี ‪แม่น้ำควรจะมีปลาชุกชุม
‪แต่ที่นี่กลับไม่มีอะไรให้หมีกินได้เลย
‪ในที่สุด ทีมงานต้องยอมรับว่า ‪พวกเขาพ่ายแพ้ต่อสภาพอากาศ
‪และกลับบ้านมือเปล่า
‪ประเด็นของสารคดีน้ำจืดของเราคือ ‪แสดงให้เห็นถึงความสำคัญ
‪ของการมีปริมาณน้ำที่เหมาะสม ‪ในระบบนิเวศ ในเวลาที่เหมาะสม
‪นี่จึงเป็นการแสดงให้เห็นชัดเจนเลย
‪ว่าปริมาณน้ำในระบบนิเวศ ‪มันไม่สอดคล้องกัน
‪พฤติกรรมที่เราต้องการถ่ายไว้ ‪จึงเกิดขึ้นไม่ได้
‪มันดีสำหรับปลา แต่แน่นอนว่า ‪ไม่ดีสำหรับหมีและสำหรับเราด้วย
‪เราไม่มีภาพที่ต้องการ ‪ด้วยเหตุผลเพียงเพราะว่า
‪ระดับน้ำขึ้นสูงเกินไป
‪เมื่อไม่มีปลาติด หมีก็หากินไม่ได้
‪เราถ่ายสิ่งที่ไม่เกิดขึ้นไม่ได้
‪มันน่าหงุดหงิดมาก ผมว่าทุกคนรู้สึก ‪เหมือนว่าเราล้มเหลวทางใดทางหนึ่ง
‪แต่ธรรมชาติก็แบบนี้แหละ ‪เราเอาชนะธรรมชาติไม่ได้
‪อเลนเห็นมาตลอด 20 ปี ‪แต่ปีนี้ดันไม่มี
‪สภาพอากาศในอาร์กติกช่วงหลายปีนี้ ‪ยิ่งประหลาดมากขึ้นเรื่อยๆ
‪และอากาศในฤดูร้อนปีนี้ ‪ก็เลวร้ายที่สุดในรอบ 15 ปี
‪มีฝนตกตลอดทั้งฤดู และมีเมฆครึ้ม
‪ระดับน้ำขึ้นสูงจนปลาว่ายไปไม่ได้
‪ไม่สิ ปลาเลยว่ายขึ้นไปยังทะเลสาบ ‪ได้รวดเร็ว และหมีก็จับปลาไม่ได้
‪มันเป็น
‪ปัจจัยภูมิอากาศ ‪และสภาพแวดล้อมที่ประหลาด
‪ที่ส่งผลกระทบอย่างรุนแรง ‪ต่อพื้นที่อาร์กติก
‪นี่แหละเป็นตัวอย่างที่ดีเลย
‪เมื่อภูมิอากาศเปลี่ยนแปลงไป
‪สภาพอากาศและกระแสน้ำจืดของโลกใบนี้
‪ก็ยิ่งคาดการณ์ได้ยากมากขึ้น
‪สำหรับทีมงานถ่ายทำ ‪นี่เป็นเรื่องที่น่าท้อแท้
‪แต่สำหรับสัตว์ป่า ‪โลกที่กำลังเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
‪เป็นภัยคุกคาม ‪ต่อความอยู่รอดของพวกมัน
‪ในเกาะสุมาตรา แมทยังคงต้อง ‪แบกรับภาระความคาดหวังเอาไว้
‪เขาต้องดั้นด้นค้นหา ‪อุรังอุตังที่กำลังใช้เครื่องมือต่อไป
‪เท่าที่ผ่านมายังไม่มีอะไรคืบหน้า ‪จนน่าท้อแท้ใจ
‪แต่บ่อยครั้ง ‪ที่การถ่ายทำนานหนึ่งเดือน
‪อาจจะได้ภาพสำคัญเพียงไม่กี่วินาที
‪ฮิวและแมทกำลังอดทนรอต่อไป
‪เพราะรู้ว่าโชคของพวกเขา ‪อาจเปลี่ยนแปลงได้ในพริบตา
‪เอาแล้ว ดีๆ
‪นั่นแหละ ดีมาก
‪เมื่อไหร่ที่ได้ยินเสียงเคี้ยวจับๆ
‪แปลว่าพวกมันกำลังกินมดอยู่
‪ได้ยินเสียงจากระยะไกลเลย
‪อุรังอุตังมักจะใช้เครื่องมือ ‪เมื่อคุ้ยหามด
‪นี่อาจจะเป็นช่วงเวลาที่ทีมงานรอคอย
‪ทีมงานตั้งกล้องถ่าย ‪ผ่านช่องเล็กๆ ระหว่างแมกไม้
‪และพวกเขาก็ได้ภาพแรกที่ดั้นด้นตามหา
‪อุรังอุตังตัวเมีย ‪กำลังใช้กิ่งไม้เป็นเครื่องมือ
‪เพื่อขุดเอามดออกมาจากรัง
‪สัตว์ที่ใช้เครื่องมือนั้น ‪หาได้ยากมาก
‪แม้แต่ในสายพันธุ์ที่ใกล้เคียงกับเรา
‪นี่เป็นช่วงเวลาแห่งการค้นพบ ‪สำหรับทีมงาน
‪เป็นสิ่งที่เหลือเชื่อ ‪ที่เราได้เห็นและเป็นพยาน
‪ผมอึ้งมากที่เราได้ภาพแล้วจริงๆ
‪เป็นงานที่โหดมากแต่คุ้มค่า
‪สภาพหนองน้ำชื้นแฉะ ‪ที่ทำให้ชีวิตทีมงานยากลำบาก
‪ยังเป็นสิ่งที่ปกป้อง ‪พื้นที่ป่าบริเวณนี้
‪จากการคุกคามแสวงหาประโยชน์
‪ในปัจจุบัน ป่าแห่งนี้เป็น ‪แหล่งพักพิงของอุรังอุตังสุมาตรา
‪ที่อาศัยอยู่หนาแน่นที่สุดในโลก
‪และคาดว่าเป็นกลุ่มเดียวที่เหลืออยู่ ‪ที่สามารถดำรงเผ่าพันธุ์ต่อไป
‪ในช่วงเวลาเพียงไม่กี่ทศวรรษ
‪ป่าฝนกว่าร้อยละห้าสิบ ‪บนเกาะสุมาตราได้สูญเสียไป
‪ป่าที่เหลืออยู่อาจจะหายไป
‪ในช่วงชีวิตของสัตว์เหล่านี้ก็ได้
‪(ทางตะวันตกของกรีนแลนด์)
‪ธารน้ำแข็งสตอร์ในกรีนแลนด์
‪สถานที่ถ่ายทำอันลุ้นระทึกที่สุด ‪ของรายการโลกของเรา
‪ฉากภูเขาน้ำแข็งตั้งตระหง่าน ‪เหนือผิวน้ำมหาสมุทรถึง 100 เมตร
‪และลึกลงไปถึง 400 เมตร
‪ในฤดูร้อน ก้อนน้ำแข็ง ‪ขนาดเท่าตึกระฟ้าแตกตัวออก
‪และน้ำแข็งที่จมอยู่จะลอยผุดขึ้นมา
‪ในช่วงเวลาการถ่ายทำสามสัปดาห์ ‪โอกาสนี้อาจเกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว
‪แต่น้ำแข็งที่ทลายลงไปแปลว่า ‪ธารน้ำแข็งกำลังเคลื่อนที่
‪และอาจจะแตกตัวออกอีกไม่นาน
‪เฮลิคอปเตอร์ได้พา ‪ทีมงานภาคพื้นดินมาส่ง
‪แต่ทีมงานภาคอากาศ ‪ในเฮลิคอปเตอร์อีกลำมาถึงช้า
‪สิ่งเดียวที่พวกเขาทำได้คือ ‪ตั้งแคมป์และรอคอย
‪เมื่อมีแดดออกตลอด 24 ชั่วโมง
‪จึงสามารถบันทึกเหตุการณ์ ‪ภูเขาน้ำแข็งแตกตัวได้ตลอดเวลา
‪(เหลือวันถ่ายทำอีก 20 วัน)
‪แตกอีกแล้ว
‪ใช่ ตรงนั้นด้วย
‪มันต้องร่วงลงมาหมด
‪ใช่
‪(เหลือวันถ่ายทำอีก 16 วัน)
‪ตอนนี้เกือบเที่ยงคืนแล้ว
‪ยังแดดออกจ้าอยู่เลย
‪ถ้าแสงแดดไม่ทำให้คุณตาค้าง
‪ก็ยังมีเสียงอึกทึกอีก
‪ฉันคิดว่าพอฟังจากในเต็นท์ ‪ยิ่งได้ยินเสียงดังขึ้นไปอีก
‪พอรีบออกไปข้างนอก ทุกอย่างก็เงียบ ‪แต่พอกลับเข้ามาในเต็นท์ปุ๊บ
‪แบบนั้นเลย
‪พวกเขาเห็นน้ำแข็งร่วงหล่นมากขึ้นเรื่อยๆ
‪แต่ทีมภาคอากาศก็ยังมาไม่ถึง
‪แต่วันนี้แดดออกแล้ว และธารน้ำแข็งก็ตื่นตัว
‪(เหลือวันถ่ายทำอีก 13 วัน)
‪เราเลยรอลุ้นว่ามันจะแตกตัว ‪ก่อนพวกเขาจะมาถึงไหม
‪มันกำลังเริ่มแล้ว
‪(อ่าวแคลิฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก)
‪เฮลิคอปเตอร์ไม่จำเป็นต่อการ ‪นำกล้องขึ้นไปถ่ายกลางอากาศเสมอไป
‪ทีมงานหันไปใช้วิธีอื่นในทะเลหลวง
‪ขอบคุณครับ
‪ใช่ นั่นแหละ เห็นเหยื่อแล้ว
‪โอเค เห็นเหยื่อแล้ว ดีมาก
‪ได้ภาพดีเลย
‪เคลื่อนที่แล้วนะ ‪ตามฝูงเหยื่อไว้ ไปนั่นแล้ว
‪โอเค จะลงต่ำแล้วนะ
‪ปรากฏการณ์สัตว์ป่าในทะเลเปิด ‪เป็นสิ่งที่คาดการณ์ไม่ได้
‪และเกิดขึ้นเป็นเวลาสั้น
‪การถ่ายทำภาพเหล่านี้จากอากาศ ‪เป็นสิ่งที่ท้าทายเสมอ
‪เพราะเฮลิคอปเตอร์ ‪ไม่สามารถบินไปได้ไกลจากฝั่ง
‪บินลงไป ตามฝูงเหยื่อไว้
‪ค้างไว้นะ ผมจะย้อนกลับมาที่เรือ
‪- ใช่ มันกำลังจะขึ้นมาใช่ไหม ‪- ใช่
‪ตอนนี้ เมื่อมีโดรนรุ่นล่าสุด
‪- ลงไปอีกหน่อย ‪- สวยไหม
‪ดูสุดยอดมาก
‪ในที่สุด เราจึงได้ภาพมุมมองจากอากาศ
‪ของเหตุการณ์เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่นี้
‪ไกลออกไปในท้องทะเลหลวง
‪เป็นครั้งแรกที่เรามีโดรนที่บินเร็วพอ
‪เล็กพอและสามารถที่จะ ‪ปล่อยได้จากบนเรือ
‪ดังนั้นเมื่อเราอยู่ ‪ไกลจากชายฝั่งหลายไมล์
‪มันเปิดโอกาสให้เราอีกมากมาย ‪เป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นมาก
‪ทีมงานเดินทางมายัง ‪อ่าวแคลิฟอร์เนีย ในประเทศเม็กซิโก
‪สถานที่ที่ดีที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง ‪สำหรับการดูวาฬสีน้ำเงิน
‪วาฬสีน้ำเงิน
‪วาฬสีน้ำเงินตัวแรกของเรา ‪เราเพิ่งจะ...
‪เราเพิ่งเห็นมันไม่กี่วินาทีที่แล้ว มันตัวใหญ่มหึมา
‪เป็นเรื่องที่รู้กันอยู่ ‪เกี่ยวกับวาฬสีน้ำเงิน แต่ว่า...
‪วาฬตัวนี้ตัวใหญ่มหึมาเลย
‪ว้าว
‪พระเจ้า
‪อยู่นั่นไง กำลังขึ้นมาแล้ว
‪เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี ‪แต่ทีมงานมีเป้าหมายที่สูงกว่านั้น
‪คือการบันทึกภาพแม่วาฬสีน้ำเงิน ‪และลูกของมันจากทางอากาศ
‪โดรนพร้อมแล้ว ไปกัน
‪การบันทึกภาพต้องใช้คนบังคับสองคน
‪เฮ็คเตอร์ควบคุมโดรน ‪ส่วนออลลี่บังคับกล้อง
‪พวกเขาต้องบังคับโดรนให้เข้าประจำที่
‪และคำนวนความสูง ‪และทิศทางที่ดีที่สุดสำหรับภาพ
‪ค้างไว้นะ
‪วาฬสีน้ำเงินขึ้นสู่ผิวน้ำ ‪เพียงครั้งละสองหรือสามนาทีเท่านั้น
‪ก่อนจะดำลงไปนานถึงสิบห้านาที
‪เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ที่ทุกอย่าง ‪จะเกิดขึ้นพร้อมเพรียงกัน
‪- มองไม่เห็น ‪- นั่นไง
‪อย่าหันเข้าหาแสงอาทิตย์มากเกินไป
‪แสงแดดจ้าเหลือเกิน
‪มากเกินไป เริ่มใหม่นะ
‪อ้าว มันกำลังดำน้ำแล้ว
‪เร็วชะมัด
‪ดำหายไปแล้ว
‪(ชายฝั่งอาร์กติกในรัสเซีย)
‪นี่คือห้องเล็กๆ
‪เก็บของเย็น ไว้ถ่ายทำชั่วคราว
‪และถัง
‪เราอึในถังนั้น
‪หรูไม่เบา
‪นั่นเฮ็คเตอร์ นั่นแพทริค
‪อนาทอลี เอฟเกนี แม็กซ์
‪นี่คือที่กิน ที่นอน
‪ตากข้าวของ หาความอบอุ่น
‪นี่คือที่นอนของทุกคน
‪หนึ่ง สอง สามคนนอนในนั้น
‪แบบนี้สิหรู
‪แค่นี้เหรอ ทัวร์จบแล้วเหรอ
‪ทัวร์แค่นี้แหละ ไม่มีอะไรแล้ว
‪แล้วก็มีข้างนอกอีก ‪ข้างนอกมีอีกเยอะเลย
‪- เหมือนเรื่องซากดิบไม่ต้องคุมกำเนิด ‪- ใช่
‪(ดร.อนาทอลี คอชเนฟ ‪นักชีววิทยา)
‪ซอมบี้บุก เราเพิ่งเริ่ม ‪ป้องกันบ้านเราจากซอมบี้
‪ซอมบี้เพียบ
‪ตอนนี้เป็นเวลากลางดึก ‪เราถูกปลุกให้ตื่นโดย...
‪กระท่อมนี้ถูกตัววอลรัส ‪ปิดล้อมไว้ทุกทาง
‪ไม่ว่าจะมองจากช่องไหน ‪ช่องเครื่องปั่นไฟ
‪หรือร่องตามประตู
‪ทางนั้นมีอีกช่องหนึ่ง
‪เราโดนวอลรัสปิดล้อมไว้แล้วทุกทาง ‪มันเหลือเชื่อมาก
‪เราได้ยินเสียงทุบฝาผนังกระท่อม ‪จนสั่นไปทั้งหลัง
‪ได้ยินเสียงเขี้ยวของพวกมัน ‪กระทบผนัง
‪มันประหลาดมากทีเดียว
‪มันน่าตื่นเต้นมาก ‪เพราะเราอยากให้พวกมันมา
‪ก็ใช่ มันเยี่ยมมาก
‪เหมือนถูกตัววูกีห้าหมื่นตัวล้อมไว้
‪ถ้าเราไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไร ‪คงจะน่ากลัวมาก
‪เมื่อทีมงานมาถึงรัสเซีย
‪เพื่อถ่ายทำการชุมนุมวอลรัส ‪ครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
‪พวกเขาไม่คิดว่า ‪วอลรัสจะมาเคาะประตูเอง
‪เนืองแน่นไปทั้งชายหาดเลย
‪ปัญหาคือ ‪ตอนนี้กระท่อมถูกล้อมไว้หมดแล้ว
‪มีแต่ตัววอลรัสเต็มไปหมด
‪เมื่อวอลรัสปิดล้อมทุกทางเข้าออก
‪มีเพียงที่เดียวที่จะใช้ถ่ายทำได้
‪ทั้งกระท่อมถูกปิดล้อม ‪เราเลยต้องขึ้นมาถ่ายทำบนหลังคา
‪เราเจอมาแล้วทุกสภาพอากาศ ‪ทั้งแดดออก หิมะตก และลูกเห็บ
‪เจอทุกสภาพอากาศในวันเดียวที่นี่
‪การถ่ายทำจากบนหลังคา ‪ในสภาพอากาศอันเลวร้ายย่อมมีข้อจำกัด
‪สิ่งที่ทีมงานกำลังรอคอยอยู่
‪คือโอกาสให้ได้นำโดรนขึ้นบิน
‪เรามีช่วงที่อากาศดี ‪และมีวอลรัสเต็มไปหมด
‪และมีที่ว่างระหว่างวอลรัสด้วยเช่นกัน
‪เราเลยจะพยายามเอาโดรนขึ้นบิน ‪ให้เห็นภาพทั้งหมดนี้
‪ใช่ บินตรงไปตามแนวชายฝั่งเลย
‪มันมีจำนวนมหาศาลจนไม่น่าเชื่อ
‪วอลรัสเป็นหมื่นตัวสุดลูกหูลูกตา
‪แออัดทั้งชายหาด และหน้าผา
‪ในน้ำมีเป็นพันตัว
‪เมื่อมองจากอากาศเท่านั้น จึงจะเห็น ‪ความยิ่งใหญ่ของปรากฎการณ์นี้
‪วอลรัสกว่าแสนตัวนอนเกยฝั่ง ‪ที่ชายหาดเดียวกัน
‪ไม่มีวอลรัสเหลืออยู่เลย
‪พวกมันหายไปในช่วงข้ามคืน
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪จากวอลรัสราวแปดแสนตัว
‪เนืองแน่นบนทุกพื้นที่ของชายหาด
‪กลายเป็นว่างเปล่า
‪แค่ภายในคืนเดียว เหลือเชื่อ
‪(อ่าวแคลิฟอร์เนีย ประเทศเม็กซิโก)
‪อยู่นั่นไง
‪ขึ้นมาแล้ว ใช่
‪- จะบินแล้วเหรอ ‪- ตาเราแล้ว
‪โอเค บินไปข้างหน้าๆ
‪อยู่นั่นไง
‪- โอเค หักซ้ายเลย ‪- ซ้ายนะ
‪เบี่ยงซ้ายเลย
‪ในสภาพที่สมบูรณ์แบบนี้
‪และวาฬก็ไม่ได้สนใจ ‪โดรนของเราที่บินอยู่
‪ทีมงานจึงสามารถเก็บภาพอันใกล้ชิด ‪และเป็นส่วนตัวนี้ได้
‪- ใช่ หมุนรอบเลย ไปทางขวา ‪- ไปทางขวา
‪ใช่ ค้างไว้
‪พวกเขายังสามารถบันทึกภาพ ‪วาฬสีน้ำเงินกำลังกินอาหารไว้ด้วย
‪ช่องคอที่เหยียดยาวของมัน ‪เต็มไปด้วยน้ำและตัวเคย
‪มันกำลังกินอาหารอยู่
‪- ไปข้างหน้าหน่อย ‪- ช้าๆ
‪ฟังดูเหมือนมันอยู่ใกล้เลย
‪ว้าว
‪เพิ่งได้ภาพวาฬกำลังกินอาหาร ‪จากมุมกว้าง
‪ว้าว ไปกันได้
‪ถ่ายต่อไปนะ ดีแล้วๆ
‪ได้เลย
‪แม่ลูกมาแล้ว ไปกัน
‪- พร้อม ‪- พร้อมนะ
‪พร้อม
‪นั่นแหละ มันขึ้นมาแล้ว ‪ไปทางซ้าย
‪- ซ้าย ‪- สวย
‪อย่าบิดๆ
‪ไปข้างหน้าต่อ
‪ใช่ ไปทางซ้ายไว้
‪โอเค งดงามมาก
‪ผมจะแช่ภาพไว้นะ ค้างไว้
‪โอเค ค้างอยู่
‪ใช่ สวยมาก งดงาม
‪ค่อยๆ ตามลูกไป ค้างไว้ ‪ช็อตนี้แหละ ไม่ต้องห่วง
‪กลับมาๆ ค่อยๆ กลับมาถ่ายลูกไว้
‪สวยมาก ภาพนี้แหละ
‪ตัวแม่กำลังว่ายมาทางโดรน เข้าไปประกบเลย
‪เห็นหน้าพวกมันชัดเลย
‪ว้าว อย่างนี้แหละ สวยมากเลย
‪การได้เห็นลูกวาฬ และเห็นหน้าของมัน
‪ได้เห็นมันมุดลงไปใต้ตัวแม่ ‪และว่ายกลับขึ้นมา
‪พฤติกรรมแบบนี้มัน
‪ผมว่านี่แหละช็อตเด็ดเลย
‪มันพิเศษมาก
‪เมื่อมีโดรนใช้เป็นนวัตกรรมใหม่
‪ทีมงานจึงสามารถบันทึกภาพ ‪ใกล้ชิดที่หายากเช่นนี้ไว้ได้
‪ซึ่งเปิดเผยถึงด้านที่อ่อนโยน
‪ของสัตว์ที่มหึมาที่สุด ‪ที่เคยมีชีวิตอยู่
‪(ทางตะวันตกของกรีนแลนด์)
‪ที่ธารน้ำแข็ง ‪แว่วเสียงที่ทุกคนกำลังรอคอย
‪(เหลือวันถ่ายทำอีกสิบวัน)
‪และทันเวลาพอดีด้วย
‪สวัสดีเจมี่ เป็นไงบ้าง
‪ยินดีต้อนรับสู่สตอร์
‪ใช่ สวยมาก
‪แต่เมื่อทีมงานภาคอากาศมาประจำที่
‪การเคลื่อนไหวของธารน้ำแข็งก็หยุดชะงัก ‪โดยไม่มีการเตือน
‪(เหลือวันถ่ายทำอีกเจ็ดวัน)
‪พวกเขาได้เพียงแค่รอคอย
‪และหวังว่าน้ำแข็งจะแตกตัว ‪ก่อนเวลาจะหมดลง
‪(เหลือวันถ่ายทำอีกสี่วัน)
‪ทุกอย่างจะเรียบร้อยดี
‪แดดจะออก
‪ธารน้ำแข็งจะแตกตัว ‪และเราจะเก็บภาพทุกอย่างไว้ได้
‪(เหลือวันถ่ายทำอีกสองวัน)
‪ในวันสุดท้าย
‪มักจะเป็นแบบนี้แหละ
‪ใช่ มีอีกก้อนกำลังกำลังขึ้นมา
‪ไปทางขวาอีกหน่อย
‪- ทางไหน ‪- ขวา ไปทางขวานั้นอีกหน่อย
‪- มีก้อนเล็กทางนั้น ‪- ดูนั่น ตรงนั้นไง
‪ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะถ่ายมุมกว้างนะ
‪ว้าว ดูตรงนั้นสิ
‪ก้อนใหญ่นั่นกำลังลอยขึ้นมาแล้ว
‪โอเค เราพร้อมไปแล้ว
‪โอเค มาเทโอ ‪บอกเราหน่อยว่าคุณเห็นอะไร
‪โอเค เราจะบอก ‪ถ้าเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้น เปลี่ยน
‪โอเค ผมจะเข้าไปถ่ายรายละเอียดนะ ‪คุณถ่ายมุมกว้างใช่ไหม
‪โอเค ตรงไปเลย
‪ตรงเหนือช่องโค้งนั่น ‪กำลังจะแตกตัวหรือเปล่า
‪พวกเขาต้องเข้าไปใกล้ๆ เพื่อเก็บภาพ
‪ผมไม่อยากอยู่ใกล้ ‪กำแพงข้างหน้าขนาดนี้
‪แต่ใกล้แค่ไหนคือใกล้เกินไปล่ะ
‪โอเค ลองขึ้นไปด้านบนหน่อย
‪ขึ้นไปสูงอีกหน่อย
‪เมื่อนักบินหลบก้อนน้ำแข็ง ‪ขนาดเท่ารถบรรทุกมาได้
‪ก็เป็นที่แน่ชัดว่ากำลังจะเกิด ‪เหตุการณ์ครั้งใหญ่ขึ้น
‪เจมี่ กล้องซ้าย
‪(เหลือเวลาถ่ายทำ 1 ชม.)
‪ทั้งหน้าผากำลังจะร่วง
‪น้ำแข็งยาวหนึ่งกิโลเมตร ‪ทลายลงมาจากด้านหน้า
‪และน้ำแข็งใต้น้ำยาวครึ่งกิโลเมตร
‪เริ่มผุดขึ้นสู่ผิวน้ำ
‪ฌอง มิเชล พาเราเข้าไป ‪ใกล้ที่สุดเท่าที่ทำได้
‪โอเค ค้างไว้นะ ‪ให้นิ่งที่สุดเท่าที่ทำได้
‪เยี่ยมมาก
‪เราลงต่ำกว่านี้ได้ไหม
‪ใช่ สวยมาก
‪ฌอง มิเชล ดึงเครื่องขึ้นๆ
‪นักบินต้องนำเครื่องบินไปรอบๆ ‪น้ำแข็งราว 75 ล้านตัน
‪ที่โถมซัดกระหน่ำอ่าวอยู่
‪กว้างอีกๆ
‪เยี่ยม ดีมาก
‪โอเค ลองบินไปรอบๆ หน่อยถ้าทำได้
‪เราบินโฉบไปทางซ้ายได้ไหม
‪น่าทึ่งมาก
‪ไม่น่าเชื่อ ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้เลย
‪เราจะบินไปรอบๆ ภูเขาน้ำแข็งนะ
‪เราต้องการให้คุณบอก ‪ถ้ามีตรงไหนแตกตัวอีก
‪ได้ เราบอกให้ แต่ให้ตายเถอะ
‪มันเหลือเชื่อมาก
‪จากเฮลิคอปเตอร์เป็นไงบ้าง
‪สุดยอดเลย
‪เหมือนเล่นวิดีโอเกมเลย จริงๆ นะ
‪เราบินไปรอบๆ แล้วก็มีภูเขาทั้งลูก
‪โผล่ขึ้นมาจากทะเล แล้วก็พลิกไปมา
‪คุณเห็นไหมตอนที่เราขึ้นไปข้างบน ‪มันก็แตกออก
‪- เราได้มุมกว้าง ‪- ใช่
‪- พอเรามองลงไป ‪- ก็ได้เห็น
‪หน้าผาทั้งลูกกำลังร่วงลงไป
‪เราบินมาเก็บภาพได้พอดี
‪- ฉันเห็น ใช่ๆ ‪- ตอนแตกตัวครั้งที่สองยิ่งใหญ่มาก
‪แล้วมันก็ลอยขึ้นมา ‪ทางซ้ายของเฮลิคอปเตอร์
‪- ผมลืมตอนนั้นไปเลย ‪- เขาร้องว่า "กว้างอีก"
‪ตอนนั้นคุณกำลัง ‪บินถอยหลังหรือว่าอะไร
‪ถึงจุดนั้น ผมต้องบินถอยหลัง ‪เพราะผมเห็นภูเขาน้ำแข็งในกระจก
‪แล้วเขาก็ร้องว่า "บินขึ้นๆ"
‪ผมได้ยินเสียงอดัมพูดว่า ‪"มานี่ โอเค กล้องซ้าย ไม่นะ"
‪เจมี่ที่อยู่ข้างหลังก็ร้องว่า ‪"พระเจ้าๆ นี่มัน พระเจ้า"
‪มันเป็นสิ่งที่มหัศจรรย์ที่สุด ‪ที่ผมเคยเห็นเลย ไม่ใช่แค่ถ่าย
‪ใช่ มันคุ้มค่า
‪- วิเศษสุดๆ เลย ‪- ใช่
‪ให้ตายเถอะ
‪เอาละ ไปดื่มชากัน
‪ให้ตายเถอะ
‪ที่ชายฝั่งประเทศรัสเซีย
‪ดาราแห่งขั้วโลกปรากฏตัวแล้ว
‪ที่นี่เป็นอาณาเขตของหมี
‪โชคดีที่นักชีววิทยาผู้เชี่ยวชาญ ‪เกี่ยวกับวอลรัส อนาทอลี คอชเนฟ
‪ไม่ใช่มือใหม่เรื่องการไล่หมีขาวไป
‪และได้คิดค้นวิธีพิเศษ ‪ในการจัดการกับพวกมัน
‪ท่อนไม้ยาว
‪ผมทิ่มไม้ไป แล้วหมีก็หยุด
‪อยู่ที่ปลายไม้
‪ใช่
‪ใช่ เห็นไหม
‪ผมเป็นหมีขาวนะ
‪แบบนั้นแหละ
‪น่าเป็นห่วงนิดหน่อยที่เรามีท่อนไม้ ‪แค่อันเดียว แต่มีหมีตั้ง 12 ตัว
‪เท่าที่เห็นจากตรงนี้
‪แต่ฉันเชื่อใจอนาทอลี
‪ฉันเชื่อในวิทยาศาสตร์
‪ไปกันเลย
‪ชักไม่แน่ใจแล้วว่าอยากไปตอนนี้
‪เทคนิคท่อนไม้ของอนาทอลี
‪ผสมกับประสบการณ์ ‪การศึกษาหมีมาหลายปี
‪ดูเหมือนจะกันท่าพวกมันไว้ได้
‪พวกมันอ้วนท้วนและมีความสุขกันดี
‪เรายังไม่เจอหมีตัวไหน ‪มีท่าทางไม่สำราญใจเลย
‪พวกมันเดินผ่านเราไปเลย ‪ไม่สนใจเลยสักนิด
‪ตรงกันข้าม เมื่อพวกมันได้กลิ่นเรา ‪มันมักจะเดินหนีไปด้วยซ้ำ
‪เว้นระยะห่างให้เรา ‪แต่พวกมันดูใจเย็นมากนะ
‪เมื่อสบายใจเรื่องหมี ‪ทีมงานจึงหันไปสนใจตัววอลรัส
‪ที่เริ่มว่ายมาขึ้นฝั่ง
‪แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่า ‪จะเกิดเหตุการณ์ต่อไปนี้
‪วอลรัสกำลังปีนขึ้นไปสู่ยอดหน้าผา
‪เพื่อหนีจากความเบียดเสียดข้างล่าง
‪ฉันไม่เข้าใจ พวกมันขึ้นไปทำไมกัน
‪แบบว่า
‪มันอยู่บนยอดโขดหินบนหน้าผาเลย
‪เมื่อขึ้นสู่ยอดหน้าผาสูง 80 เมตร ‪วอลรัสก็พักผ่อน
‪จนกว่าจะได้เวลา ‪กลับลงทะเลเพื่อหาอาหาร
‪ตรงยอดผานั่นมันสูงชันมาก ‪พวกมันก็...
‪ตรงนั้นมันชันมากเลยนะ
‪พระเจ้า
‪ค่อยๆ นะ
‪ตัวนั้นจะลงมาแล้ว
‪ตัวที่อยู่ตรงริมผานั่น
‪นี่เป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด ‪ที่ผมเคยถ่ายเลย
‪พวกมันไม่ได้เกิดมาเพื่อปีนหน้าผา
‪มันเป็นวิธีการที่ตรงกันข้าม ‪กับวิวัฒนาการที่สุดที่ผมเคยเห็นมา
‪ผมไม่เข้าใจเลย
‪มันเลวร้ายมาก
‪มันช่าง...
‪มันไม่สามารถเข้าใจได้ว่าทำไม
‪มันมองเห็นวอลรัสที่อยู่ในทะเล ‪และอยากตรงไปหาพวกมัน
‪แต่มันไม่เข้าใจ
‪ว่าตกลงมาได้มั้ง ผมว่านะ ‪ผมไม่รู้เลยว่าคืออะไร
‪มันน่าหดหู่มากก็จริง ‪แต่ตอนนี้ ผมแค่โมโห
‪ว่ามันงี่เง่ามากขนาดไหน ‪ที่พวกมัน...
‪มันไม่ได้ถูกผลัก ไม่ได้โดนเหยียบ ‪มันแค่เดินลงมาจากหน้าผาอย่างสงบ
‪น่าจะมีซากวอลรัส ‪สักสองหรือสามร้อยตัว
‪บนชายหาดยาวประมาณครึ่งไมล์
‪พวกมันเหนื่อยล้า ‪เพราะต้องว่ายน้ำเป็นร้อยไมล์
‪เพื่อหาอาหาร แล้วก็กลับมาที่นี่ ‪เพราะเป็นที่เดียวที่นอนพักได้
‪พวกมันเคยนอนบนแผ่นน้ำแข็ง ‪ว่ายลงไปกินอาหาร แล้วขึ้นมานอนต่อ
‪แต่ตอนนี้ต้องว่ายน้ำเป็นร้อยไมล์ ‪เพื่อมาที่นี่ ปีนหน้าผาขึ้นไป
‪แล้วก็เหนื่อยจนร่วงลงมา
‪ถ้าไม่ตกลงมาตาย ‪ก็เบียดทับกันเองจนตาย
‪เพราะมีหลายพันตัว ‪เบียดเสียดกันอยู่บนชายหาดเล็กๆ นี้
‪แล้วหมีขาวก็หากินกันเพลินเลย
‪มันไม่ได้ถูกหมีขาวล่าด้วยซ้ำ ‪มันแค่ตกลงมาตายเอง
‪ทำตัวเองแท้ๆ ‪เพราะมันลงจากหน้าผาไม่ได้
‪มันไม่ได้เกิดมาเพื่อปีนหน้าผาเลย
‪นี่คือความจริงที่น่าเศร้าของ ‪ภาวะภูมิอากาศเปลี่ยนแปลง
‪ถ้าเป็นไปได้ พวกมันคงได้นอน ‪อยู่บนแผ่นน้ำแข็งแล้ว
‪แต่มันไม่มีทางเลือกเลยต้องขึ้นบก
‪พวกมันเป็นอันตรายต่อตัวเอง
‪เป็นเรื่องที่ทนดูไม่ได้เลย
‪มันช่าง
‪ประเด็นคือ มันไม่ใช่ว่า
‪มันจะได้ตายเร็ว ‪เพราะพวกมันร่วงลงมา
‪พวกมันบาดเจ็บข้างใน ‪และต้องนอนอยู่อย่างนั้น
‪มันน่าสะเทือนใจมาก
‪น่าเศร้ามากจริงๆ
‪โปรดไปที่ ourplanet.com
‪เพื่อค้นพบว่า ‪โลกของเราจะฟื้นฟูได้อย่างไร