NETFLIX PRZEDSTAWIA
NA POCZĄTKU LAT 60 STOSUNKI MIĘDZY ZSRR I USA
SĄ NAJGORSZE W HISTORII ZIMNEJ WOJNY.
PO REWOLUCJI NA KUBIE ODDZIAŁY ARMII SOWIECKIEJ
ZNAJDUJĄ SIĘ ZALEDWIE 100 MIL OD FLORYDY.
W PAŹDZIERNIKU 1962 PREZYDENT KENNEDY DOSTAJE INFORMACJE
O POWSTAJĄCYCH NA KUBIE WYRZUTNIACH RAKIETOWYCH
I WZMOŻONEJ AKTYWNOŚCI ŻOŁNIEŻY SOWIECKICH.
WYGLĄDA TO NA POCZĄTEK PRZYGOTOWANIA DO WOJNY.
NUKLEARNEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.
SIEDEM DNI WCZEŚNIEJ
BROOKLYN, NOWY JORK
Co było pierwsze? Jajko czy kura?
Trzeba widzieć rzeczy takimi, jakie są.
Z jednej strony – niezdarne, pierzaste stworzenie.
Z drugiej – najdoskonalszy kształt, jaki stworzyła natura.
Odpowiedź jest...
oczywista.
Dla pana wszystko jest proste, profesorze.
Pan to by zrozumiał nawet moją żonę.
Czyli jajko, nie kura. Tak?
- To zależy. - Od czego?
Czy jem śniadanie, czy obiad.
Daj pan spokój, profesorze...
Wiemy już, że Związek Sowiecki
wycelował broń nuklearną w stronę narodu amerykańskiego.
Prawdopodobnie dysponują ponaddźwiękowymi bombowcami
zdolnymi przenosić ładunki nuklearne.
Ofensywne działania agresora mogą doprowadzić do wojny.
Prezydent Kennedy powiedział wczoraj,
że Republikanie odpowiadają za utratę Kuby.
Mieszkańcy Kuby, którzy pragną wolności,
otrzymają wsparcie i doczekają wyzwolenia.
UKRYTA GRA
Wiadomości ze świata.
Szachowy pojedynek stulecia pomiędzy arcymistrzem Johnem Konigsbergiem
i sowieckim pretendentem Gawryłowem jednak się odbędzie.
Prezes Amerykańskiego Stowarzyszenia Szachowego, Griswald Moran,
wydał dziś zaskakujące oświadczenie.
Chcę osobiście podziękować prezydentowi Kennedy’emu
za to, że przeprowadził rozmowę z sekretarzem Chruszczowem
i pomógł nam osiągnąć porozumienie z Sowietami.
Data meczu pozostaje bez zmian.
Strony ustaliły, że miejscem pojedynku będzie Warszawa w Polsce.
Nie mogę grać, jak słyszę to gówno.
Od dwóch dni gadają tylko o Konigsbergu i tym Rusku.
Jakby to miało rzucić komuchów na kolana.
Jedna dla rozdającego.
Słyszeliście o tej rosyjskiej bombie? Car?
Za wszystko.
Przy wybuchu grzyb był wysoki na 65 kilometrów.
To oznacza, że Manhattan zmiotłoby w dwie sekundy.
Sprawdzam.
Panowie.
To była przyjemność.
Trzysta trzydzieści dwa dolary.
Moje piętnaście procent to 49,80.
Masz pięćdziesiąt.
W sobotę gramy w Blackjacka.
Przegrasz dwie pierwsze rundy.
A potem stanie się cud i zaczniesz wygrywać.
Jasne.
Dobry wieczór. Co podać?
Podwójny bourbon. Bez lodu.
Profesor Mansky?
Myślałam dziś o panu,
gdy usłyszałam o pojedynku Konigsberga z tym Rosjaninem.
Pamiętam, jak pan z nim grał.
Wszyscy pana podziwiali.
Byłam pańską studentką.
To było bardzo dawno temu.
Profesorze, mam dla pana propozycję.
Pani wybaczy.
Przepraszam! Chyba zapomniał pan...
Wybudza się.
- Musi dostać kolejną dawkę. - Powinna go trzymać jeszcze 45 minut.
Ma mocną wątrobę.
PIĘĆ DNI WCZEŚNIEJ
Ocknął się pół godziny temu. Nie wie, gdzie jest.
Czekaliśmy z rozmową na pana.
Wykładał matematykę na Princeton za kadencji Einsteina.
Zwolniony za uderzenie noblisty. Przywieźliście bohatera.
Jest geniuszem szachowym.
- Dwukrotnie pokonał Konigsberga. - Tak, 20 lat temu.
To on ma dla nas wygrać zimną wojnę?
Proszę.
Profesorze Mansky, słyszy mnie pan?
Przez dziewięć lat pracy nie uczyłem żadnej kobiety.
To, co pan usłyszy, jest ściśle tajne.
Prezydent i Departament Stanu...
To jest wasz genialny plan?
Mamy dużo do przekazania...
Mam udawać Konigsberga?
Albo podpowiadać mu kolejne ruchy
wystukując łyżeczką alfabet Morse’a?
I to wszystko mówicie w imieniu Departamentu Stanu i Prezydenta
w tym dźwiękoszczelnym pudle?
Nie jestem zainteresowany.
Imponujące. To wszystko prawda. Ale jest jeszcze coś.
Kilka dni temu Konigsberg miał udar.
Nikt nie wie o jego śmierci.
Luka w przepisach pozwala zastąpić go innym graczem.
Rosjanie muszą się zgodzić, bo grozi im walkower.
Nie ma planu B. Musi się pan zachować jak patriota.
Boże... To słowo...
Czemu to pudło nie dotyka podłogi?
Boicie się, co może być pod spodem.
Nie jesteśmy w Stanach, prawda?
Nie, profesorze.
Jesteśmy w schronie Ambasady USA w Warszawie.
AMBASADA USA WARSZAWA, POLSKA
Właśnie przyszedł szyfrogram. Kod pomarańczowy.
Nie chcemy niczego do picia.
Ruskie statki wcześniej dobiją do Kuby, mamy tylko cztery dni.
Sekcja zwłok Konigsberga wykryła śladowe ilości rycyny.
Takiej samej używają Sowieci.
Jeśli został otruty, to znaczy, że Sowieci wiedzą o misji
i mamy kreta w Waszyngtonie.
Chcę znać każdy szczegół tej operacji.
Zna pan procedury, agencie Novak.
Nawet ja nie wiem wszystkiego.
Agent White skontaktuje się ze źródłem.
- Ja zapewnię wsparcie, pan ochronę. - Gramy na czas.
Jeśli Mansky przegra pierwsze trzy mecze,
mamy pięć dni na kontakt z Johnem Giftem.
Narażacie nie tylko moich ludzi i tę placówkę.
Tutaj, za takie akcje wiesza się ludzi.
Płynący w stronę Kuby konwój może oznaczać zmianę strategii Sowietów
i niezapowiedziany, błyskawiczny atak,
za pomocą rozlokowanych na wyspie pocisków,
co łamie hegemonię USA na półkuli zachodniej
i skraca czas reakcji odwetowej do czterech minut.
Panie Mansky?
Możemy wejść, profesorze?
Wiedzieliście, że zgodzę się zagrać.
Kto wam powiedział, co wydarzyło się w 1945?
Co ma pan na myśli?
Nie wiecie...
Czy chce pan poznać plan dnia?
Jak chcecie żebym wygrał, dajcie mi odpocząć.
- Wyjeżdżamy o trzeciej. - Idźcie już!
Panie Novak.
Panie prezesie, szanowni państwo.
Poznaję wasze twarze ze zdjęć w paszportach.
Nazywam się Donald Novak.
Jestem attaché ambasady odpowiedzialnym za wasz pobyt w Warszawie.
W samolocie poinformowano was o naszej trudnej sytuacji.
Trzymamy Sowietów w nieświadomości do ostatniej chwili.
Przybędziemy na miejsce kilka minut przed ceremonią otwarcia.
Następnie pan Moran wygłosi oświadczenie.
- Zobaczymy, jak zareagują. - Dziękuję.
Jako Prezes Amerykańskiego Towarzystwa Szachowego...
Przepraszam.
Mamy problem. Chodzi o naszego gościa.
Doktor Stone i pan White z Life Magazine.
Proszę ze mną.
Mamy problem z ich wizami. Zaraz wracamy.
Panie profesorze!
Chryste, tylko nie kolejny...
Żyje.
Może i żyje, ale jest pijany w trupa.
Po tylu barbituranach to cud, że jego serce wciąż bije.
Jezu.
To pochodna amfetaminy. Dzięki niej wygraliśmy drugą wojnę światową.
Postawi pana na nogi.
Wtarta w dziąsła szybciej zadziała.
- Nie wiem, co się tu dzieje... - Poczekajmy chwilę.
Ile mnie to będzie trzymać?
Wszystko jest jakieś dziwne.
Co to jest?
To będzie nasz dom przez kilka najbliższych dni.
Pałac Kultury i Nauki.
Dar Stalina dla narodu polskiego.
Dziękuję!
Niech ten szachowy pojedynek rozegrany w bohaterskiej Warszawie
przyczyni się do światowego pokoju i przyjaźni między narodami.
Dziękuję!
Dziękujemy za te piękne słowa.
Wasze oświadczenie.
Radziecki Komitet Szachowy zgadza się na zastępcę.
Co na to arcymistrz Gawryłow?
On też się zgodzi.
Zaczyna się.
Pańska odpowiedź.
Co, do kurwy?
Dramatyczny zwrot wypadków
w meczu uważanym za ważniejszy niż mistrzostwa świata!
Halo, redakcja? Notujcie.
Joshua Mansky, który zadebiutował jako cudowne dziecko w wieku 13 lat...
...jednak towarzysz Gawryłow nie poddał się prowokacji amerykańskiej...
Zanim zdążyłem podłączyć mu kroplówkę,
profesor Mansky chwycił butelkę spirytusu medycznego i wypił go.
Reakcja jego organizmu była niezwykła.
Uspokoił się. Skoncentrował.
Sądzę, że substancje psychoaktywne blokują w jego mózgu komunikację
między dendrytami i neuronami.
Alkohol spowalnia aktywność jego mózgu
do tempa typowego dla normalnego człowieka.
Czyli normalnie on nie jest normalny?
A czy Einstein był normalny?
Panie profesorze?
Już prawie kończymy.
Świetnie panu idzie.
Muszę się napić.
Nasz Pałac góruje nad całą Warszawą.
Ma 46 pięter
i 3288 pokojów.
Są tu teatry, baseny i Muzeum Techniki.
Jako dyrektor Pałacu Kultury i Nauki
chciałbym powitać naszych gości tradycyjnym poczęstunkiem.
Witajcie i dobranoc.
Panie profesorze.
Zgodnie z tradycją witamy się chlebem...
solą...
oraz powitalnym kieliszkiem.
Panie profesorze...
Mamy oczywiście armię ludzi
do obsługi naszych gości.
Ale arcymistrzem takim jak pan
zaopiekuję się osobiście.
Ktoś z ambasady przyniesie panu walizkę z niezbędnymi rzeczami.
Naprawdę nie wiem, co się stało.
Na jego otwarcie miałem 8900 potencjalnych odpowiedzi.
Dawno nie grałem.
Dobrze się pan spisał, profesorze. Proszę się wyspać.
Rozważałem gambit Rousseau lub obronę dwóch skoczków.
Wiecie, czym się różnią?
Niczym. I to mnie martwi.
Jutro mamy ważny dzień.
Zapewne wiecie, kim jestem.
- Tak, towarzyszu. - Wyśmienicie.
Jak to mówią, reputacja wyprzedza człowieka.
Co byście o mnie nie słyszeli, to wszystko prawda.
No, może jest ciut gorzej.
Amerykanom podobają się pokoje?
Nawet bardzo.
Obiecajcie, że będziecie najlepszym gospodarzem dla naszych gości.
W Polsce gościnność mamy we krwi.
Dopóki nie będzie to zagrażać przyjaźni między naszymi narodami.
Do widzenia.
Dziękuję, że udostępniliście mi swój gabinet
na czas mojego pobytu.
- Cieszę się, że mogłem pomóc. - To był dobry dzień.
A jutro będzie jeszcze lepszy.
Sprawdźcie, co ciekawego mówią na amerykańskim piętrze.
Tak jest, towarzyszu generale majorze.
CZTERY DNI WCZEŚNIEJ
- Panie profesorze... - Jest 11.30 w nocy, a nie rano.
- Co się stało? - Ale z czym?
Dyrektor przyszedł ze śniadaniem.
Poranek to jest dobre śniadanie!
Voilà!
I mieliśmy wymianę kulturową...
Na śniadanie najlepszy sok nie z pomarańczy, ale...
...z ziemniaka!
Co się stało z grą?
Profesorze, wygrał pan.
Wygrałem?
To było niesamowite. Mówili, że to klasyczny nokaut.
Gawryłow poddał się po 32 ruchach.
Na początku poświęcił pan skoczka za gońca Gawryłowa.
A potem oddałem mu gońca za skoczka.
Potem zbił mu pan hetmana, a on natychmiast zbił pańskiego.
Oddałem mu skoczka, a Gawryłow poświęcił drugiego gońca.
Zostały nam tylko wieże.
Czyli pan to pamięta?
Ani trochę.
Mogę wziąć piwo?
- Oczywiście. - Dziękuję.
Chyba zaczynam rozumieć.
- Co? - Pana.
Poświęcił pan wieżę i drugiego gońca.
Ignorował pan jego ruchy
i nie atakował jego figur.
Wszyscy myśleli, że pan oszalał.
Wtedy wykonał pan ten jeden ruch.
I wszystko zaczęło mieć sens.
To było niesamowite. Podniosła się wrzawa.
Moran powiedział: „Tak oto tworzy się historia".
Pan chyba się nie docenia.
Ale ja zawsze w pana wierzyłam.
Jest pan geniuszem.
Byłaby pani świetną studentką.
Ale myślę...
że wezmę sobie piwo na drogę, jeśli pani pozwoli.
Dziękuję.
Dobranoc, panie profesorze!
Dobranoc.
TRZY DNI WCZEŚNIEJ
Tak jest.
Przysięga, że był tak spity, że urwał mu się film.
Nie lekceważ człowieka, który może cię przepić.
Coś jeszcze?
Towarzysz Gawryłow prosi pana o spotkanie.
Ciekawe. I odważne z jego strony.
Proszę!
Drogi nasz Juriju Siergiejewiczu.
Skąd ta ponura mina?
Szachy to nie plan pięcioletni. Nie da się wszystkiego przewidzieć.
Można rzec – dobrze, żeście przegrali.
Wasze nieuniknione zwycięstwo nastąpi po zaciętej walce.
A cóż jest warte łatwe zwycięstwo?
Rozumiem. Nie o tym chciałem porozmawiać.
Po pierwszych ruchach wydawało mi się, że on zachowuje się jak...
...bufon.
Tak. Nie należy go tak odbierać.
Patrzcie na niego jak na część większej całości.
Wiem, że was zawiodłem. I dostałem bardzo cenną nauczkę.
Pamiętajcie, że Partia stoi za wami i Partia zawsze wam pomoże.
Nasz cel to wolność całej ludzkości.
Prawda zawsze będzie po naszej stronie.
Dziękuję, towarzyszu Krutow.
Sasza!
Połącz mnie z dyrektorem Pałacu.
Tak jest.
Nie szachista, a mazgaj.
Dzień dobry, towarzyszu dyrektorze.
Przypominam, że dla nas najważniejsze są szachy.
Proszę więc przestać dostarczać alkohol do pokojów amerykańskiej delegacji.
Nie chcę, żeby później powiedzieli, że wygraliśmy, bo ich upijaliśmy.
To jest rozkaz!
ŁAZIENKI KRÓLEWSKIE, WARSZAWA
Ja raczej tego nie robię...
Do twarzy pani z mężczyznami w dojrzałym wieku.
Proszę wybaczyć, profesorze.
Ambasadorowie się nie pojawią.
Jakiś reporter dostał przeciek z Białego Domu
i zapytał Chruszczowa wprost o pociski na Kubie.
Chryste, musiał się wkurzyć.
Grozi, że wycofa ambasadora z Waszyngtonu.
- Nawiązaliście kontakt z Giftem? - Nie.
Może chociaż z jakimś zbłąkanym sowieckim oficerem?
Trochę nam się spieszy.
- Ile mamy czasu? - Czterdzieści osiem godzin.
- A co z kretem w Waszyngtonie? - Znajdźmy Gifta.
A potem kreta.
Chwila.
Ten facet z Rosjanami...
To generał major Krutow.
Rosyjski kontrwywiad. Odpowiedzialny za naszą wpadkę w Moskwie.
Kiedy chciałeś mi o tym powiedzieć?
Może to dobra okazja do tego,
żeby złamać procedury i podzielić się wiedzą.
Dostałem wytyczne, żeby nawet wam nie zdradzać szczegółów zadania.
Rozpozna pana?
Gdyby mnie znał, zginąłbym w Moskwie, jak pozostali.
Do zobaczenia jutro na meczu.
Panowie, na nas już czas.
Czyli impreza dobiega końca?
Wiele rzeczy dobiega końca. Wracamy do Pałacu.
Przepraszam, wezmę tylko prowiant na drogę.
A mnie nikt nie zapyta?
Wracamy.
Stać!
Co się tu dzieje?
- Spokojnie. - Chcą pokazać, kto tu rządzi.
Wszystko w porządku.
DWA DNI WCZEŚNIEJ
Manewry wojskowe mają ukryć mobilizacje całej naszej armii na wschodnim wybrzeżu.
Nasz ambasador jest gotowy do ewakuacji z Warszawy.
Tajne papiery są gotowe do spalenia.
Układ Warszawski podniósł gotowość bojową wojsk.
Sowieci wysłali już ponad dwadzieścia statków w stronę Kuby,
wszystkie mają radioaktywny ładunek.
Amerykańska marynarka wyznaczyła strefę,
której rosyjski konwój nie może przekroczyć.
FLORYDA – ATLANTYK ZATOKA MEKSYKAŃSKA – KUBA
To wygląda jak wojna.
Jak tam nasz czarny koń?
Nieźle.
Podobno Bóg czuwa nad dziećmi, pijakami i Stanami Zjednoczonymi.
Mam nadzieję, że to prawda i nas nie zawiedzie.
Mansky sobie poradzi.
Mówiłem o Bogu.
Przepraszam.
Gienadiju Stiepanowiczu,
szczur wyjdzie z nory w ciągu najbliższych 48 godzin.
Wszyscy na pana liczymy.
Amerykanie was zidentyfikowali.
I dobrze. Będą wiedzieli kogo się bać.
Znowu prowadzi. Jak podczas pierwszego meczu.
Te ruchy były przedziwne, jakby nagle zmienił strategię.
Porozmawiam z nim podczas przerwy.
To samo było w Szwajcarii!
Wynajęli hipnotyzera, żeby rozpraszał naszego gracza.
Szybciej!
Twoja żona niedługo rodzi.
Masz rodzinę, tatuśku.
Jeśli dobrze rozumiem, to waszym zadaniem jest ochrona naszego gracza.
Za to wy chyba nie rozumiecie, że żeby wygrać Sowieci...
To co pan zrobił jest niedopuszczalne!
- Pogódźcie się z przegraną... - Zabieraj łapy!
Jak śmiesz!
Nie!
Szachy!
Szachy... kultura.
Wiedzą nawet, że jest w ciąży.
Nie martw się.
Znajdziemy Gifta i wyjeżdżamy.
- Wrócisz do domu do żony. - Widziałem go.
Widziałeś Gifta? Kiedy?
Zanim mnie zatrzymali.
Wspaniale.
To znaczy, że jest w Warszawie.
Jak go rozpoznamy?
Muszę się skontaktować z centralą.
Rozumiem.
Drążek!
Dobranoc!
- Toaleta! - Tajny system komunikacji.
Mój pomysł.
Raz, dwa, trzy, cztery. Numer trzy.
Lekarstwo na rano!
Po meczu.
Albo w trakcie.
Chodź.
Stop...
Idziemy!
Niemcy zniszczyli wszystko.
Osobisty rozkaz Hitlera. Zniszczyć.
Ale odbudowaliśmy.
Widzę światełko nadziei.
Pokażę ci, patrz!
Tutaj jest Pałac Kultury.
Duża rzeka. Wisła.
A tutaj – ambasada amerykańska.
No dobrze.
D4, F6, C4...
E5, E6, F3...
Ty ciągle grasz w szachy!
C5, D5...
B5.
Gambit Blumenfelda.
Bruderszaft!
Pokażę ci polską tradycję.
Wódka... Teraz pijemy.
A teraz się całujemy na trzy.
Alfred. Tak mam na imię.
- Joshua. - Joszek.
Alfredzie, dlaczego tak ryzykujesz?
Możesz mieć kłopoty.
Joszek...
Dobry z ciebie chłop. I mój gość.
Pokażę ci moją Warszawę!
Jesteśmy dwa piętra pod ziemią.
Nad nami jest scena, na której gracie z Gawryłowem.
Historia Polski jest bardzo skomplikowana.
Cały czas między Niemcami a Rosją walczymy o wolność.
Przed wojną byłem komunistą i jestem z tego dumny!
Ale... nigdy nie ufałem Stalinowi.
Nigdy.
I teraz te pachołki Sowietów
w moim własnym kraju zrobiły mnie
dyrektorem ich Pałacu Kultury!
Mnie!
Pułkownika armii podziemnej!
Witamy w Warszawie.
Jak mówimy – Paryżu Północy.
Dzieci i kobiety, cywile – tutaj.
A tam...
Piętnastu niemieckich żołnierzy.
Tylko ja i mój pistolet.
Tylko jeden pistolet!
No to strzelam!
Ośmiu niemieckich bydlaków leży martwych.
Reszta uciekła.
Kobiety i dzieci przeżyły.
Sowieci czekali na drugim brzegu Wisły.
Przez pół roku.
Pół roku...
Nie pomogli nam.
Patrzyli, jak Niemcy...
jak Niemcy...
Nie można sobie tego wyobrazić.
Wszędzie leżały trupy.
Straciłem wiarę...
Nie widziałem tego, co ty.
Może trochę...
...w tej całej grze.
Tylko poświęcenie uczyni cię silnym.
Fredek...
Straciłem duszę.
Joszek, świat oszalał.
Uważaj na siebie.
Uwierz mi.
Uciekli jak faszyści.
Już prawie jesteśmy.
Masz tu wielu przyjaciół.
To dobrzy ludzie.
Kibicują tobie, a nie temu Ruskowi.
Panie profesorze...
To jest Gienia.
Moja...
Jest ładna i...
Kocham Amerykę.
I Jamesa Deana.
Powiedz koledze,
żeby już nie dobierał.
Statystycznie rzecz biorąc, nie dostanie figury.
- Skąd wiesz? - Powiedz mu. Teraz!
Joszek, niesamowity jesteś!
Pijemy sobie... Ja jestem zalany...
A ciebie geniusz nie opuszcza. Jak ty to robisz?
Czysta matematyka i czysta wódka.
A, może chcesz zagrać.
DZIEŃ WCZEŚNIEJ
Halo?
Dzień dobry!
- Jak się pan miewa? - Dobrze.
Zostawiłem je panu wczoraj pod drzwiami. Pragnienie nie dokuczało?
Jakoś przegapiłem. Wszystko w porządku?
Tak, jasne.
Nikt nie wie, że tu jestem.
Rozumiem.
- Mogę usiąść? - Oczywiście.
- Gotowy na mecz? - Trenowałem...
Niech pan otworzy piwo.
Dobrze...
Podczas meczu ktoś może do pana podejść.
Może mieć na sobie sowiecki mundur, ale to przyjaciel.
Wie, że wolno mu ufać tylko nam dwóm.
A ty nie chcesz piwa?
- Co to za człowiek? - Ma bliznę na prawej dłoni. Da panu...
Panie profesorze...
To trudne, ale bardzo ważne.
Dlaczego przyszedł do pana agent White?
- Coś panu powiedział? - Nie, nie...
- Tu może być podsłuch. - Pokój jest czysty. Sprawdziliśmy.
Sowieci i tak wszystko wiedzą, skoro to zrobili.
Jak mogli to zrobić? To tylko szachy.
On się tego nie spodziewał.
Zadzwonię do agenta Novaka i ustalimy, co dalej.
W czasie meczu nie zostawię pana samego ani na sekundę.
- Musimy wyjść za pół godziny. - Nie! Nigdzie nie idę.
To psychopaci, mordercy. Wszystkich nas zabiją.
To był człowiek.
Zabili człowieka.
Idę zawiadomić prasę...
- Już, już... Spokojnie. - Powiem im o wszystkim...
Spróbujemy zagrać na zwłokę.
Zawieziemy pana do ambasady.
Powiemy, że źle się pan czuje.
Jest pan bezpieczny.
Profesor Mansky przebywa pod opieką lekarską w ambasadzie USA.
Odwołanie najbliższego meczu nie wpłynie na przebieg turnieju.
Andriej Sawczuk, Komsomolskie Wremia.
Czy niewydolność serca spowodowały problemy z alkoholem?
Poziom pytań zmusza mnie do zakończenia konferencji.
Wierzę, że kolejny mecz odbędzie się zgodnie z planem.
MECZ ROZSTRZYGNIĘTY
Chryste...
Kiedy mi pani powie, o co tu naprawdę chodzi?
Konigsberg zginął w ten sam sposób.
Został otruty.
Przy pomocy rycyny,
jakiej używają Sowieci.
To nie jest odpowiedź.
Trzy tygodnie temu nasz wywiad odkrył sowieckie silosy rakietowe na Kubie.
Nie wiemy, czy znajdują się tam głowice nuklearne.
Jeden z naszych analityków twierdzi,
że okręty sowieckie są za małe do ich transportu.
Na razie to tylko teoria, bo nie znamy rozmiaru tych głowic.
Nie wiemy, czy na Kubie jest broń nuklearna.
Wiemy, że na pewno tam zmierza.
Kolejny sowiecki konwój przypłynie na Kubę, to kwestia godzin.
Ze zdjęć wywiadowczych wynika,
że okręty są większe i przewożą materiały radioaktywne.
Nie, proszę, nie mówcie nic więcej.
Nie chcę tego słuchać.
Nie potrafimy przewidzieć, co się stanie, gdy zawrócimy konwój.
Ale jeśli na Kubie jest broń atomowa, Ruscy uderzą pierwsi.
Do wybrzeża jest kilka minut.
Zginie 90 milionów ludzi.
Konwój przybije do portu za mniej niż 36 godzin.
Przykro mi.
John Gift. Zna go pan? Nie.
Jesteśmy tu z jego powodu.
To pseudonim wysoko postawionego sowieckiego oficera.
Odpowiada za kontakty z krajami Układu Warszawskiego.
Od roku naraża życie, przekazując nam tysiące dokumentów.
Miał dostarczyć projekty głowic naszym ludziom w Moskwie.
Ale wszyscy poza Giftem wpadli w zasadzkę.
Przenieśliśmy turniej do Warszawy,
bo wiedzieliśmy, że Gift przyjeżdża na konferencję.
White był jedynym kontaktem Gifta.
Już rozumiem.
Macie u siebie kreta.
Gift o tym wie.
Po tej waszej wpadce.
Wie, że tylko ja na pewno nie jestem wtyką Rosjan.
Zgadza się.
Potrzebujemy trzech rzeczy.
Zidentyfikować Gifta, nawiązać z nim kontakt
i zdobyć mikrofilm.
Nie ma mowy.
Mamy plan. Damy panu wsparcie.
Wyślemy Giftowi zaszyfrowaną wiadomość, żeby nawiązał kontakt
na bankiecie zorganizowanym przez Rosjan.
Przekaże panu mikrofilmy w korku od szampana.
Wiem, czego chcecie.
Gawryłow nie może przegrać.
Albo musi zremisować.
- Dlaczego? - By Rosjanie przyszli na bankiet.
Może pan zremisować?
Stiepanie Aleksiejewiczu, nic nie stanie nam na drodze.
Wyeliminowaliśmy amerykańską wtyczkę. Jesteśmy coraz bliżej zdrajcy.
Nasz plan jest realizowany bez najmniejszych przeszkód.
Na szachownicy i poza nią.
Tak...
Już niedługo Amerykanie będą jedli nam z ręki. Na kolanach...
Zaczekaj!
To nie było do was, Stiepanie Aleksiejewiczu.
I dziękuję za wspaniały prezent z Hawany.
Delektuję się nim.
Dobrze. Do widzenia.
Dałem rozkaz, żeby mi nie przeszkadzać...
Towarzyszu generale, nie złamałbym waszego rozkazu.
- Ale Amerykanie... - Baczność!
Trzy kroki naprzód!
Czyli jednak rozumiesz rozkazy.
Właśnie skończyłem czytać amerykańską książkę
o historii powojennej. Dużo tu o nas piszą.
Przedstawiają nas jako idiotów
bezmyślnie wypełniających rozkazy krwiożerczych psychopatów.
Daj mi rękę.
Ameryka zbudowana jest na kłamstwie.
To kłamstwo nazywa się „demokracją”.
Bogacz ma prawo do wszystkiego, a robotnik nie ma nic.
Traktują kobiety jak służące,
a z czarnymi nie chcą srać w jednej toalecie.
Szerzą „demokrację” na narody,
które oddają im swoje bogactwa za marne grosze.
Lecz gdy te państwa nacjonalizują swoje kopalnie i fabryki,
Amerykanie wysyłają przeciwko nim armię, by chronić „demokrację”.
My wierzymy w wartość człowieka.
Ich interesuje tylko jego cena.
Nigdy nie zrozumiemy siebie nawzajem.
Czyli co?
Co mam z tobą zrobić?
Bez pana nie dalibyśmy rady.
Wciąż jest nadzieja.
Już to kiedyś słyszałem.
Pod koniec wojny kolega ze studiów
odwiedził mnie w sali wykładowej. Był fizykiem. Potrzebował pomocy.
Znalazłem błąd w jego obliczeniach i napisałem nowe równanie.
Stwierdził, że pomogłem wcielić jego projekt w życie.
To był Robert Oppenheimer.
Zapytał, czy nie przyjechałbym do Los Alamos.
„Mógłbyś pomóc.
To nasza jedyna nadzieja. Bez ciebie nie damy rady”.
A potem zobaczyliśmy nasze dzieło.
Błysk, fala gorąca, płomienie.
Wszystko wessane w chmurę w kształcie grzyba.
Hiroszima.
Nagasaki.
Nic już nie miało sensu.
Szachy, Konigsberg...
Nic.
Nadzieja.
Sprowadziliście mnie tutaj,
żebym grał w szachy, bo się na tym znam.
I ja rozgrywam własną grę.
To wszystko.
22 PAŹDZIERNIKA 1962
Panie profesorze, czas na nas.
Panie profesorze, rozważał pan gambit hetmański?
Ja tylko...
- To pan... - Proszę to wziąć.
To on.
- Gdzie to jest? - Mam tutaj, proszę.
Muszę iść. Proszę.
- Niech pan to zatrzyma. Chodźmy. - Ale... Pani to chciała.
Hej!
Panie sędzio, mógłbym prosić?
Słucham?
Chciałbym zaproponować remis.
- Profesor Mansky... - Zrozumiałem.
Sytuacja na szachownicy jest oczywista.
Proszę nie żartować.
Nie.
Proszę kontynuować.
Panie sędzio?
Tak?
Chciałbym zaproponować remis.
Arcymistrzu Gawry...
Panie profesorze, Rosjanie chcieliby zacząć.
Muszę jechać do ambasady.
Pani Stone pana nie uprzedziła?
Coś się wydarzyło i poddano nas kwarantannie.
Nie możemy opuścić Pałacu do jutra, póki nie skończy się turniej.
Zamknęli nas.
To co... Idziemy?
Przepraszam panie.
Dziękuję.
Przepraszam pana.
Przepraszam!
Niestety, profesor Mansky nie pojawi się na bankiecie.
Przetłumaczy pan?
Mówi, że profesor Mansky nie pojawi się na bankiecie.
Pragnę pogratulować naszym wspaniałym graczom.
Cieszę się, że szachy stanęły ponad polityką.
Jutrzejszy mecz wyłoni mistrza.
Niech zwycięży najlepszy.
I niech zapanuje pokój między naszymi narodami.
W Polsce nie zapominamy o przyjaciołach.
Nie jest dobrze. Potrzebuję pomocy.
Co?
Muszę nawiązać kontakt z kimś z zewnątrz.
Jak mogę pomóc?
Możesz mnie wyprowadzić?
- Teraz? - Tak.
Nie mogę.
Muszę wracać na bankiet.
Tam jest Krutow, przyjedzie premier...
Proszę.
Jest naprawdę źle.
Ta czerwona legitymacja
otwiera w tym kraju każde drzwi.
Idź.
Ale jak cię złapią, to ja...
Wiem.
Nikt nie wie, ile zakazanej broni zmierza w stronę Kuby.
Wiemy natomiast, że w ciągu doby dojdzie do konfrontacji
pomiędzy siłami USA a sowieckimi okrętami płynącymi na Kubę.
Świat oczekuje na wynik tej konfrontacji.
JFK WYGŁOSI ORĘDZIE NAJWYŻSZEJ WAGI PAŃSTWOWEJ
Jak to przyjechał sam? Gdzie jest Stone?
Nie wiem. Mansky wślizgnął się z ciężarówką z pralni.
Idź do kotłowni.
Dopilnuj, aby spalono teczki z pomarańczowym oznaczeniem.
Co się stało?
Stone nie żyje.
Znalazł mnie gość w garniturze.
Dał mi ten korek.
Przyszła Stone, ale nie chciała go wziąć.
Nagle kilka ciosów i oboje leżą na ziemi.
Widzę faceta w sowieckim mundurze.
Wiem, że za chwilę mnie zabije.
Facet znajduje strzykawkę, którą miała przy sobie Stone.
Przygotowała ostatnią wódkę dla pana.
Była przeznaczona dla mnie.
Facet dał mi to.
Proszę pamiętać – fałszywy.
Prawdziwy.
Dobrze.
„Rakirowka”. Proszę im przekazać: „Rakirowka”.
Zabił dwoje ludzi.
Chyba ocalił mi życie.
Teraz muszę zdecydować, kim była Stone,
zdrajcą czy bohaterką która zginęła za ojczyznę.
I mam cztery godziny, żeby poinformować rząd, czy ma zarządzić blokadę Kuby.
White wam nie ufał.
Przed śmiercią powiedział mi, że Gift ma bliznę na ręce.
Zacząłem was podejrzewać.
W połowie miałem rację.
To ona zaproponowała Warszawę i mnie jako osobę kontaktową?
Jeśli Stone była szpiegiem, Sowieci wiedzą zbyt wiele.
Musimy ewakuować ambasadę.
Jeśli Stone była szpiegiem, po raz pierwszy macie przewagę nad Sowietami.
Gdzie?
Będę za pięć minut.
Niczego nie dotykajcie.
Gotowe.
Miał pan rację.
Z mikrofilmu z krwią Stonę wynika, że na Kubie są gotowe głowice nuklearne.
Drugi pokazuje, że Sowieci blefują.
Waszyngton chce z panem rozmawiać.
O cholera.
„Tu prezydent Kennedy. Stop.
Czy ufa pan człowiekowi, który zabił agentkę. Znak zapytania.
Może to podstęp. Znak zapytania.
Szpieg mógł wyeliminować Gifta i Stone i dać panu fałszywy mikrofilm”.
Koniec przekazu.
Czyta z ruchu ust, wysyła wiadomość do stolicy, widział pan, jak odpowiadają.
Proszę tylko...
mówić wyraźnie.
I powiedzieć „koniec przekazu”, kiedy pan skończy.
Jest zagadka o dwóch braciach.
Jeden zawsze kłamie, drugi zawsze mówi prawdę.
Na rozstaju dróg masz zapytać jednego z nich,
jak dojść do miasta.
Odpowiedź brzmi: pytasz dowolnego, którą drogę wskazałby jego brat,
i wybierasz przeciwną.
Algorytm jest bardzo podobny.
Gdyby to był podstęp,
wybraliby najprostsze rozwiązanie
i wyeliminowali mnie.
Załatwiliby wszystko za jednym zamachem:
zabiliby zdrajcę,
pozbyliby się amerykańskiego agenta,
doprowadzili okręty na Kubę i wygrali turniej szachowy.
Tamten człowiek to Gift.
Uratował mi życie.
Koniec przekazu.
„Z Bogiem, panowie”.
Koniec transmisji.
Musi to przemyśleć.
Podejrzewam, że wykona swój ruch w ostatniej chwili.
Oby podjął dobrą decyzję.
Gdzie są wszyscy?
Mamy rozkaz zatrzymać pracowników ambasady w schronie
przez dwie godziny od wystąpienia Kennedy’ego.
- Czyli jeśli oberwiemy bombą... - ...to będzie nasza.
Dobry wieczór, drodzy rodacy!
Nasz rząd, zgodnie z obietnicą,
skrupulatnie obserwował rozbudowę
sowieckich instalacji wojskowych na Kubie.
Dlatego też, działając w obronie bezpieczeństwa naszego kraju
oraz całego Zachodu
na mocy władzy nadanej mi przez Konstytucję
i popartej rezolucją Kongresu,
poleciłem natychmiastowe podjęcie następujących kroków.
Po pierwsze,
celem powstrzymania rozbudowy instalacji militarnych
wprowadza się ścisłą kwarantannę w odniesieniu do sprzętu wojskowego
przesyłanego drogą morską na Kubę.
Wszelkie okręty zmierzające na Kubę,
bez względu na kraj i port pochodzenia,
będą zawracane, jeśli zostanie na nich odkryta broń ofensywna.
- Gratuluję. - Nie wiem czego.
I dziękuję.
To jego zasługa.
Johna Gifta.
Jakkolwiek się nazywa.
O co mu chodziło z tą „rakirowką”? Co to znaczy?
To znaczy „roszada”. Dlaczego pan pyta?
Już mówiłem.
Gift chciał, żebym wam to przekazał.
Tak powiedział?
Tak.
To znaczy bezpośrednie zagrożenie.
Towarzyszu generale majorze, dzwonili z centrali.
Kennedy ogłosił blokadę Kuby.
Przegrana nie jest przegraną, jeśli dzielimy ją z wrogiem.
Chcę dostać listę oficerów Układu Warszawskiego,
którzy byli na meczu, ale nie przyszli na bankiet.
I bardzo chciałbym zobaczyć się z Dyrektorem.
Kobiety zwykle zdradzają z miłości lub przekonania.
Ale Stone nie potrafię rozgryźć.
Tak czy inaczej, świetnie grała swoją rolę.
Rozpacz po śmierci White’a, pomysł z fałszywym Giftem...
A jeśli wyszłoby jej ze strzykawką z wódką,
znaleźlibyście mnie martwego po bankiecie z mikrofilmem w kieszeni.
Mamy ogon.
Jest pan tego pewien?
To nie jest robota jaką powierza się cywilom.
Będzie pan miał 10 sekund, by się schować.
Będę się za pana modlić.
Tylko niech pan nie zapomni po mnie jutro wpaść. To wystarczy.
Prosto z Hawany.
Bardzo je lubię.
Nawet jeśli podoba wam się smak, nie należy się zaciągać.
Ja tam się zaciągam...
Osobiście nie lubię przemocy,
ale ta dzisiejsza młodzież jest taka... porywcza.
Wejść!
Radio nadało to dwie godziny temu.
Złamaliśmy szyfr na podstawie poprzednich transmisji.
Co wy, Polacy...
Ciągle patrzycie na Zachód i chcecie wetknąć nam nóż w plecy.
A Zachód was zdradza i sprzedaje nam.
Bo wie, że jesteśmy duzi i silni, a wy mali i słabi.
Do tego jesteście podobni do nas.
Wiem o tobie wszystko.
Wiem, że twoja siostra zbiegła do Ameryki,
że ukrywasz w domu dolary,
że marzysz o tym, żeby uciec z naszego socjalistycznego raju.
Wiem , że ulokowałeś Mansky’ego w pokoju z ukrytym wejściem.
Powiedz mi coś,
czego nie wiem.
Gościnność mamy we krwi.
Tak. Wódka zaczyna działać.
A twój koleżka Mansky
to dziwak i samotnik.
Amerykanie są pozbawieni moralności.
Może butelka to nie jedyna rzecz, którą lubi obciągać?
Nie.
Kiedy byliśmy w barze...
Byliście w barze?
Panie profesorze, mogę na słówko?
Obserwowałem pana w czasie turnieju.
Żywię bezgraniczny podziw dla pańskiego geniuszu i stylu gry.
Proszę posłuchać...
Nigdy o tym panu nie mówiłem,
ale byłem tam, siedemnaście lat temu.
Chodzi o pański mecz przeciwko Konigsbergowi.
A mówię o tym,
bo dzisiaj stoi przed nami kompletnie inny człowiek.
Wyłaź, szmato.
Dawaj pistolet!
Wracaj tam, skąd przylazłeś, szczurze.
To bezprawne zatrzymanie obywatela Stanów Zjednoczonych,
który ma immunitet gwarantowany
przez samego pierwszego sekretarza Chruszczowa.
Zamknij się!
Od tej chwili
możesz się bać
o resztę swojego krótkiego życia.
Znajdę cię.
Chyba przegrał pan kolejne mistrzostwa.
WASZYNGTON, STANY ZJEDNOCZONE
Lądujemy za kilka minut.
Jego żona już wie?
Nie wiedziała nawet, że był w Polsce.
Nikt nie wiedział.
Czeka mnie sporo pracy.
Idzie!
Znowu miał pan załamanie nerwowe jak 17 lat temu?
Jakie to uczucie upokorzyć Stany Zjednoczone,
kiedy pilot patrolujący obszar Kuby oddał życie za ojczyznę?
Panie profesorze!
Czy to przez pijaństwo?
Co teraz?
Dla nas jest pan bohaterem.
Zaopiekujemy się panem.
Jesteśmy w tym całkiem nieźli.
Zrobimy przedstawienie dla ONZ, powiemy, że był kryzys.
Prasie nagadamy, jak to pociski były już prawie w powietrzu.
Nikt się nie zorientuje.
Nikt nie pozna prawdy.
Proszę poczekać.
Byłbym zapomniał...
Witamy w domu.
Udało się panu.
Tak.
Żyję dzięki panu.
Pański przyjaciel nie miał tyle szczęścia.
Fredek...
Dużo ryzykował.
Był...
Nigdy go nie zapomnę.
Nie było innego wyjścia.
Proszę pamiętać, widziałem rozkaz ataku. Był podpisany.
Prezent od Novaka.
Powiedział, że się nami zaopiekuje.
Proszę, należy do pana.
Ja nie chcę takiej opieki.
KRYZYS KUBAŃSKI UWAŻANY JEST ZA NAJGROŹNIEJSZY EPIZOD
W HISTORII ZIMNEJ WOJNY.
W 1987 RONALD REGAN I MICHAIŁ GORBACZOW PODPISALI TRAKTAT INF
O CAŁKOWITEJ LIKWIDACJI BRONI JĄDROWEJ ŚREDNIEGO ZASIĘGU.
ŚWIAT STAŁ SIĘ BEZPIECZNY. DO TERAZ...
W LUTYM 2019 STANY ZJEDNOCZONE
ZAWIESIŁY SWOJE ZOBOWĄZANIA WOBEC TRAKTATU INF.
TEGO SAMEGO DNIA WŁADIMIR PUTIN OGŁOSIŁ, ŻE ROSJA ROWNIEŻ ZAWIESZA TRAKTAT,
NAKAZUJĄC ZINTENSYFIKOWANIE PRAC NAD NOWĄ BRONIĄ ŚREDNIEGO ZASIĘGU.
NASZYM MORALNYM IMPERATYWEM JEST ZROBIĆ ABSOLUTNIE WSZYSTKO,
ABY NASTAŁ DZIEŃ, W KTÓRYM DZIECI TEGO ŚWIATA
BĘDĄ DORASTAĆ BEZ LĘKU PRZED WOJNĄ NUKLEARNĄ.