Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ฉันไปไม่ได้ ท็อดด์ ฉันเลี้ยงเด็กอยู่
‪ใช่ ในที่สุดก็ทำให้เธอนอนได้สักที ‪ใช้เวลานานแทบตาย
‪ฉันไม่เคยเห็นเด็กคนไหน ‪กลัวของเล่นตัวเองขนาดนี้เลยนะ
‪เคลลี่ เฟอร์กูสัน
‪สูตร…
‪ไม่ใช่ฝันร้ายหรอก ยัยเด็กมอนสเตอร์ ‪ชีวิตเธอเองต่างหาก
‪คุณเฟอร์กูสัน ฉันรู้ว่าเธอสอบเทียบ ‪วิชาคณิตศาสตร์ได้
‪และเราทุกคนก็ประทับใจมาก
‪แต่ไม่ได้หมายความว่า ‪เธอจะนอนในคาบฉันได้
‪หนูไม่เป็นไรค่ะ สบายมาก จริงๆ
‪งั้นก็คำนวณปริมาตรของสิ่งนั้น ‪โดยใช้สูตรที่ถูกต้องที
‪ขอบใจนะ
‪เคลลี่
‪เรารออยู่
‪(จงหาปริมาตร)
‪ยี่สิบหกพายกําลังสองค่ะ
‪- ฉันไม่ได้บอกให้เดาสุ่ม ‪- นั่นไม่ใช่การเดาค่ะ
‪นั่นคือคำตอบ 26 พายกําลังสอง
‪จริงๆ แล้ว มันคือ 25,97789
‪แต่หนูปัดขึ้นค่ะ
‪ให้ตายสิ เธอฉลาดมากๆ เลย…
‪เคยมีใครพูดที่ไหน
‪นี่! ดูสิว่าใครมา
‪ยัยเด็กมอนสเตอร์
‪ตอบฉันมาตามตรง
‪คนจะเรียกฉันว่ายัยเด็กมอนสเตอร์ ‪ตลอดไปเลยไหม
‪ก็เธอเล่าให้คนอื่นฟังเองนี่นา ‪ว่าถูกปีศาจทำร้าย ดังนั้น…
‪ใช่ ตอนฉันอายุห้าขวบ
‪นายก็กินสีเทียนตอนเด็ก ‪ไม่เห็นมีใครเรียกว่าไอ้ปากสีเทียนเลย
‪เพราะว่าสีเทียนอร่อยจะตายไง
‪และพูดตรงๆ เถอะ ปีศาจไม่มีจริง
‪ให้ตายสิ ขนาดเพื่อนรักแท้ๆ ‪ยังคิดว่าฉันเป็นบ้าเลย
‪ใช่สิ เธอมันบ้า ถึงเป็นเพื่อนรักฉันได้ไง
‪นี่! เอาวิกผมคืนมานะ!
‪นายก็รู้กฎดีนี่ เจสเปอร์ ห้ามแต่งคอสตูม
‪งั้นเหรอ แต่วันนี้คือวันฮาโลวีนนะ ‪นี่มันขัดกับรัฐธรรมนูญชัดๆ
‪เอามา… ทุกคน ฟังนะ!
‪โอเคไหม คืนนี้ปาร์ตี้ใหญ่ฉลองฮาโลวีนที่บ้านฉัน
‪ไม่ใช่แค่แต่งคอสตูมได้ ‪แต่จำเป็นต้องแต่งมาด้วย ตกลงไหม
‪เราต้องไปปาร์ตี้นั่นกันนะ
‪ไม่รู้สิ เจสเปอร์อยู่ ม.หกแล้ว ‪เราเป็นแค่เด็ก ม.สามเอง
‪เคลลี่ นี่มันวันฮาโลวีนนะ ‪เป็นคืนเดียวที่เราสามารถเป็นอะไรก็ได้ตามใจ
‪อะไรก็ได้ในโลกเลย เธออยากเป็นอะไร
‪โอ้ เราจะไปปาร์ตี้นั่นแน่ๆ
‪แน่นอนเลย
‪เดี๋ยวนะ ฉันจะ…
‪ลูกรักจ๊ะ ทำอะไรอยู่เหรอ
‪ทำคอสตูมวันฮาโลวีนค่ะ
‪เพื่ออะไรล่ะ
‪ปาร์ตี้วันฮาโลวีนที่บ้านเพื่อนค่ะ
‪และลูกตั้งใจจะไปเหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪แม่…
‪แม่อาจจะเผลอเสนอให้ลูกช่วยเลี้ยงลูก
‪- ของคุณนายเซลล์แมนน่ะ ‪- เจ้านายแม่เหรอ
‪ราชินีน้ำแข็งน่ะนะ
‪ใช่ แต่อย่าเรียกเธอแบบนั้นนะ
‪ไม่ละค่ะ ขอบคุณ
‪คือบริษัทแม่มีงานปาร์ตี้ฮาโลวีนคืนนี้
‪และแม่บังเอิญได้ยินคุณนายเซลล์แมน ‪บ่นว่าหาพี่เลี้ยงเด็กไม่ได้
‪แม่เลยคิดว่า… แม่นึกว่าลูกก็ช่วย…
‪แม่ก็เลยเสนอชื่อหนูไปให้ไปช่วยดูเด็กเนี่ยนะคะ
‪ใช่จ้ะ
‪- แม่คะ! ‪- ก็…
‪พ่อคะ! แม่เอาหนูไปขายให้กับเจ้านายตัวเอง!
‪ทำตามที่แม่บอกซะ เคลลี่
‪- ขอบคุณที่อยู่ข้างหนูนะคะ พ่อ ‪- ด้วยความยินดี ลูกรัก
‪หนูเนี่ยแทบจะลืมชาร์จมือถือตัวเองด้วยซ้ำ
‪อย่าว่าแต่ดูแลเด็กเลย
‪โอเค เคลลี่ แม่ขอละ
‪ถ้าแม่ยกเลิกคุณนายเซลล์แมนตอนนี้ ‪เธอต้องโกรธมากแน่ๆ
‪นี่เราพูดถึงราชินีน้ำแข็งกันอยู่นะ
‪- แต่… ‪- และก็แค่การดูแลเด็กเอง
‪- และแม่คิดว่า… ‪- อะไร…
‪- มันต้องดีกับลูกมากๆ แถม… ‪- แต่…
‪ลูกจะได้ 15 ดอลลาร์ต่อชั่วโมงเลยนะ ‪ลูกทำได้อยู่แล้วจ้ะ คนดี
‪ก็ได้ค่ะ
‪ขอบใจมากจ้ะ ลูกต้องทำได้เยี่ยมแน่!
‪ราชินีน้ำแข็งเนี่ยนะ
‪คือคอสตูมของคุณมัน…
‪สวัสดีค่ะ คุณนายเซลล์แมน
‪เคลลี่ ทางนี้จ้ะ
‪ฉันปรินต์รายการสิ่งที่ห้ามทำไว้ให้
‪เคลลี่
‪"ห้ามกินไอศกรีม ห้ามกินกลูเตน ห้ามกินคาเฟอีน ‪ห้ามกินผลิตภัณฑ์นม ห้ามกินถั่วลิสง
‪ห้ามดูทีวีเกิน 30 นาที" เหรอคะ
‪มือถือเธอจับเวลาได้ใช่ไหม
‪- หนูว่า… ‪- เมื่อมันเป็นวันฮาโลวีน…
‪เจค็อบกินลูกกวาดได้สามชิ้น
‪- โอ้ หนูมี… ‪- ไม่จ้ะ
‪ลูกเกด แอปเปิลอบกรอบ หรือข้าวพองกรอบ
‪และก็ห้ามวิ่ง ห้ามตะโกน
‪ห้ามคุยเรื่องโศกนาฏกรรมของโลก ‪หรือสถานการณ์โลกปัจจุบัน
‪- รับทราบค่ะ ‪- เบอร์ติดต่อฉุกเฉินจ้ะ
‪ศูนย์พิษวิทยา หมอของเขา หมอฟันของเขา
‪และรายการก่อนนอนของเขา
‪อ่านซะ
‪ต้องใช้เวลาสามชั่วโมง ‪เพื่อทำให้เขาหลับเลยเหรอ
‪ในกรณีที่เขายอมหลับน่ะนะ
‪เจค็อบจ๊ะ
‪เจค็อบ…
‪นี่พี่เลี้ยงของลูกจ้ะ เคลลี่
‪สวัสดีจ้ะ เจค็อบ
‪แม่ครับ อย่าไปเลยนะ
‪- ฮาโลวีนมันน่ากลัว ‪- มันจะไม่เป็นหรอกจ้ะ ลูกรัก แม่สัญญา
‪แม่จ๋ารักลูกมากๆ เลยนะ
‪ทางนี้จ้ะ เคลลี่
‪เคลลี่จ๊ะ
‪ฉันจะกลับก่อนเที่ยงคืน ทำตามรายการไป
‪ล็อกประตูด้วย และห้ามเล่นหลอกหรือเลี้ยง
‪(ปลอดลูกอม)
‪ห้ามเลย
‪และดูแลเจค็อบให้ปลอดภัย
‪เที่ยงคืนนะ ตรงเป๊ะ
‪โอเคค่ะ บาย
‪เจค็อบจ๊ะ
‪ทำอะไรอยู่น่ะ
‪เฮ้ย! คายออกมานะ!
‪อย่าพาผมเข้านอนเลย ผมนอนไม่ได้นะ
‪- ทำไมล่ะ ‪- ผมฝันร้าย
‪บางครั้งในตอนกลางคืน
‪นั่นจะออกมาจากตู้ปลาผม
‪ผมรู้สึกเหมือนมันจะมาเอาตัวผมไป ‪แต่แม่บอกว่าผมแค่ฝันร้ายไปเอง
‪จริงๆ ฉันรู้เรื่องฝันร้ายดีเลยแหละ
‪- เหรอฮะ ‪- จ้ะ
‪และฉันเข้าใจนะ
‪บางครั้งมันก็เหมือนจริงมาก
‪แบบเหมือนมากๆ เลย
‪แต่สมองเธอแค่หลอกให้เธอคิดไปเอง
‪มันทำร้ายเธอจริงๆ ไม่ได้หรอก
‪ของผมทำได้นะฮะ ผมสร้างปีศาจได้
‪ปีศาจไม่มีจริงหรอกนะ
‪ที่มีจริงคือ…
‪เจ้าเป็ดก้าบก้าบ!
‪และเพื่อนรักของเขา เท็ดสเตอร์
‪เกิดอะไรขึ้นกับเท็ดสเตอร์น่ะ
‪ผมฝันว่ามันถูกไฟไหม้
‪และตอนผมตื่นขึ้นมา มันก็ถูกไหม้จริงๆ
‪ฉันอยากกอดเธอ
‪- ผมไม่ชอบกอดมัน ‪- รู้ไหม
‪ถ้ามันจะช่วยให้เธอรู้สึกดีขึ้น
‪ตอนที่ฉันยังเป็นเด็ก
‪ฉันก็นึกว่าฝันร้ายตัวเองเป็นจริงได้นะ
‪แล้วพี่ทำยังไงฮะ
‪ฉันก็โตขึ้นไงจ๊ะ
‪ตอนนี้ฉันแค่กลัวสิ่งที่มีในชีวิตจริง
‪เช่นภาวะโลกร้อน ความไม่เสมอภาค ‪การคุยกับหนุ่มๆ
‪และทุกอย่างที่ฉันอ่านในทวิตเตอร์ ‪น่าสยองมากจริงๆ
‪ฉันไม่ได้ช่วยเลยสินะ
‪เอาละ ก็ได้
‪งั้นฉันดูใต้เตียงให้เอาไหม
‪มีอะไรฮะ
‪ถุงเท้าสกปรก!
‪ไม่ตลกเลยนะ
‪มุกคลาสสิกออก
‪ในนี้ก็ไม่มีอะไรเหมือนกัน
‪ก็ได้ แต่อย่าปิดไฟนะฮะ!
‪ผมกลัวความมืด
‪รู้ไหมว่าฉันจะทำยังไงเวลาที่กลัวความมืด
‪ฉันจะทำ…
‪นี่
‪นี่เป็นไฟส่วนตัวของฉันสำหรับตอนกลางคืน
‪อันนี้สนุกเป็นพิเศษเลย ดูนะ
‪เธอเอาไปได้เลย
‪ขอบคุณฮะ
‪หลอกหรือเลี้ยง!
‪ขอบคุณค่ะ
‪โอเค ทำให้ฉันอิจฉาเร็ว
‪ปาร์ตี้เป็นไงมั่ง
‪น่าทึ่งสุดๆ ไปเลย!
‪เดี๋ยวนะ นายใส่คอสตูมอะไร
‪ฉันคือเพชรยอดมงกุฎของของว่างเพื่อสุขภาพ
‪ฉันคือ "บร็อกโคลี"
‪พวก
‪ดูสิว่าใครมา
‪เธอควรมาที่นี่นะ เคลลี่
‪ดีแอนน่ากำลังจะคาบโจรสลัดไปกินแล้ว
‪นายแต่งเป็นบร็อกโคลีเหรอ
‪ใช่ ถูกแล้ว
‪ฉันชอบบร็อกโคลีมาก
‪นายอยากเต้นรำไหม
‪- ไปลุยเลย ทอมมี่ ‪- ได้สิ ยินดีเลย
‪พบศัตรู
‪ทำตามที่เจ้า…
‪และจงยอม…
‪เป็นไงกันบ้าง โรดไอแลนด์
‪ดูสิว่าเจ้าทำอะไรไปบ้าง
‪ผลงานแสนเยี่ยมยอด
‪พรสวรรค์แห่งความฝันของเจ้า ‪ทำให้ฝันร้ายกลายเป็นจริง
‪ทำดีมาก เจค็อบ ทำดีมาก
‪เคล…
‪ไม่ หยุดเลย
‪พูดอีกทีสิ
‪เปล่งเสียงออกมาสิ หนูน้อย ใช้คำพูดหน่อย
‪ล้อเล่นน่า
‪แค่หนวดเองเหรอ ไม่เห็นติดกับอะไรเลย
‪นี่เป็นฝันร้ายที่ล้ำดีนะ
‪แม้แต่สำหรับข้าก็ตาม
‪เจ้ากับข้ากำลังจะช่วยกันปลดปล่อย ‪ฝันร้ายของเจ้าออกมาสู่โลก
‪เจค็อบ
‪เธอทำอะไรอยู่
‪เจค็อบ!
‪ออกมาห่างๆ เขานะ!
‪นี่! หยุดเลยนะ!
‪ไม่นะ!
‪ไม่
‪911 เหรอคะ
‪สวัสดีค่ะ มีตัวอะไรบางอย่าง ‪เอาเด็กที่ฉันกำลังดูแลไป
‪ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าคือปีศาจแน่
‪ค่ะ ฉันรู้ว่านี่เป็นคืนวันฮาโลวีน
‪แต่นี่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นนะ
‪นี่คือเรื่องจริง ‪มันเป็นสัตว์ร้ายยามราตรีจริงๆ มัน…
‪ฮัลโหลๆ
‪เธอเป็นใครน่ะ
‪ลิซ เลอรู พี่เลี้ยงเด็ก
‪เราได้รับแจ้งเหตุฝันร้ายจากที่นี่
‪- แล้วเธอเป็นใคร ‪- พี่เลี้ยงเด็ก
‪ไว้ฉันจะตัดสินเรื่องนั้นเอง หน้าที่เธออยู่ที่ไหนล่ะ
‪หน้า…
‪เด็กน่ะ ที่เธอต้องดูไง
‪มนุษย์ที่เธอมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบน่ะ
‪ฉันไม่รู้!
‪มีตัวพวกนี้ออกมาจากใต้เตียง
‪พวกมันเอาตัวเขาไป
‪ฟังนะ ฉันพยายามโทรหาตำรวจแล้ว ‪แต่พวกนั้นคิดว่านี่เป็นเรื่องล้อเล่น
‪- นี่! เธอเข้าไปไม่ได้นะ! ‪- ไอ้ตัวพวกนั้นมันหน้าตาเป็นไง
‪ตัวเตี้ยๆ อ้วนๆ ฟันน่าเกลียดๆ ‪และผมทรงประหลาด
‪- กี่ตัว ‪- สาม
‪- ให้ตายสิ ‪- ส่วนสูงล่ะ น้ำหนัก พูดจาแบบไหน
‪พวกมันใส่อะไร มีตารึเปล่า
‪สูงประมาณ 30-60 ซม. มีกรงเล็บ
‪ปากรูปร่างแปลงๆ มีสองตา ไม่สมมาตรกัน
‪ทางนี้!
‪พวกมันหน้าตาแบบนี้!
‪พวกโท้ดดี้
‪อะไรคือ "โท้ดดี้" และนั่นลูกใครน่ะ
‪ลูกเธอเหรอ ถ้าใช่ ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอก
‪นี่คาร์เมลล่า คาร์เมลล่า สวัสดีสิจ๊ะ ไม่ต้องเขิน
‪ฉันดูแลเธอเพราะว่านั่นคือหน้าที่ของ ‪พี่เลี้ยงเด็กตัวจริง
‪เราเฝ้าดูและปกป้องเด็กๆ ของเรา
‪ทีนี้ก็ไปยืนตรงนั้นและเล่นเกมเงียบๆ ไป
‪"ช่วงเวลาแห่งฝันร้ายได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว"
‪พวกนั้นไปทางไหน
‪สิบสององศา ตะวันออกเฉียงเหนือ
‪เธอนี่เหมือนเครื่องคิดเลขเลย ‪เมื่อไหร่พวกพ่อแม่จะกลับ
‪เที่ยงคืน แม่เขาเคร่งมากเลย
‪- ไม่มีทางกลับมาช้าแน่ ‪- โอเค รออยู่ตรงนี้
‪ยืนเคี้ยวผมไป จินตนาการหน้าตัวเองที่มีหูหมา
‪ฉันไม่สนทั้งนั้น แต่ถ้าแม่เขาโทรหา
‪ทำตัวให้เหมือนทุกอย่างเรียบร้อยดี เข้าใจไหม
‪ดี
‪ขอโทษนะยะ ฉันจะไปด้วย
‪ไม่ เธอจะเกะกะฉันเปล่าๆ
‪ไม่งั้นเธอก็อาจถูกสิง ถูกสะกดจิต ถูกสาป ‪ถูกต้ม หรือถูกเปลี่ยนให้กลายเป็น
‪- ปีศาจหมาสามหัว ‪- ถามจริง
‪เดี๋ยวนะ เธอเห็นนี่รึเปล่า
‪รอยไหม้พวกนี้
‪พวกมันมาจากหน้าต่างของเจค็อบ ลงมาทางนี้ ‪และก็หายไปเฉยๆ
‪และรอยพวกนั้นอีก…
‪นั่นไม่ตรงกับรอยกรงเล็บ
‪- ของพวกโทรลนั่น… ‪- โท้ดดี้
‪ของพวกโท้ดดี้นั่น
‪และมันต่างกันทั้งรูปร่างและขนาด
‪ซึ่งหมายความว่ามีอย่างอื่นมาที่นี่ด้วย
‪โอเค แม่ซีเอสไอ โรดไอแลนด์
‪รนหาที่เองนะ
‪ขึ้นมาเร็ว เวลาไม่คอยท่า
‪เกาะแน่นๆ นะ คาร์เมลล่า
‪เราเจอกับโท้ดดี้อยู่
‪ต่อเข้าเครื่องติดตามที
‪พูดกับฉันอยู่เหรอ
‪เปิดแผนที่อุโมงค์หลักของพวกมันขึ้นมา
‪"อุโมงค์" เหรอ
‪หยุดสักทีได้ไหม
‪ไม่ ไม่ใช่เธอ เด็กผู้หญิงคนนึงน่ะ
‪เห็นอะไรในระบบติดตามปีศาจบ้างไหม
‪เจอสัญญาณจีพีอาร์ใกล้ชาร์กีพาร์กเหรอ รับทราบ
‪(ชาร์กีพาร์ก)
‪จีพีอาร์เหรอ
‪เรดาร์เจาะพื้นดินน่ะ
‪โท้ดดี้มีเครือข่ายอุโมงค์อยู่ใต้เมือง
‪บางครั้งจีพีอาร์จับปีศาจของเรา ‪ก็จับการเคลื่อนไหวของมันได้
‪เราไม่ลงไปในอุโมงค์กันนะ
‪ไม่
‪เราจะล่อพวกโท้ดดี้ขึ้นมากัน
‪บ่อบอล น่าอี๋ชะมัด
‪อี๋แบบยกกำลังสามเลย
‪มุกเลขงั้นเหรอ ตลกตาย
‪ช่างเถอะ มองหาอุโมงค์ลับที
‪น่าจะอยู่สักที่แถวๆ นี้แหละ
‪เธอรู้เรื่องพวกนี้ได้ไงกัน
‪ดูในกระเป๋าสิ
‪"คู่มือล่าปีศาจฉบับพี่เลี้ยง"
‪มันเป็นการรวบรวมความรู้ทั้งหมด
‪จากการล่าปีศาจนับพันปีที่ส่งต่อกันมารุ่นสู่รุ่น
‪จำคู่มือให้ได้ ไม่ตายแน่
‪งั้นฉันก็ไม่ได้เป็นบ้าสินะ
‪เจอแล้ว
‪นี่มันเหลือเชื่อเลยไหมล่ะ
‪พวกโท้ดดี้ขุดอุโมงค์ตรงปลายกระดานลื่นพอดี
‪ดังนั้นเมื่อเด็กไถลลงมา…
‪ตุ้บ! ตกเข้าไปในกับดักมันพอดี
‪นี่มันบ้ามากๆ
‪ฉันควรทำยังไงดี
‪- ถอดเสื้อคลุมเด็กออกมั้ง ‪- ก็ได้
‪ทำไมต้องใช้แป้งเด็กด้วย
‪อ่านคู่มือสิ
‪เอาละ เร็วสิ
‪"จงระวัง พวกโท้ดดี้ชอบกลิ่นของเด็กแรกเกิด
‪พวกมันห้ามใจจากรสชาติไม่ได้"
‪เมื่อตัวนึงโผล่ออกมาหาของว่าง
‪ตู้ม! จับได้แล้ว
‪เธอเอาเด็กมาเป็นเหยื่อล่อเนี่ยนะ ไม่ได้!
‪ฟังนะ นี่เป็นอย่างเดียว ‪ที่จะทำให้พวกมันโผล่มาบนผิวโลกได้
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ความสั่นของเสียง
‪- ฉันทนดูไม่ได้! ‪- เคลลี่ ไม่นะ!
‪ให้ตายสิ
‪ในนามของภาคีพี่เลี้ยงเด็ก ‪ฉันขอสั่งให้แกคืนตัวเด็กคนนั้นมา!
‪ไม่เอาน่า!
‪ไม่ต้องห่วงนะ คาร์เมลล่า ‪ฉันจะทำให้เธอปลอดภัย
‪นี่ๆ! ดูสิว่าฉันมีอะไร
‪ถ้าแกคืนเด็กผู้ชายมาให้ฉัน แกก็จะได้ของวิบวับ
‪ว่าไง
‪ไม่เอาน่า อย่ามาเล่นไม้แข็งกับฉันสิ
‪พวกแกชอบแลกเปลี่ยนจะตายไป
‪- เจค็อบหรือของวิบวับ ‪- โอเค ว่าไงจ๊ะ
‪สรุปว่าแลกกันนะ
‪โอเค บ้าเอ๊ย
‪ปิดโทรศัพท์นั่นซะ!
‪แม่เจค็อบโทรมา
‪คุณนายเซลล์แมนเหรอคะ
‪ไง ปีศาจตัวจิ๋วเป็นไงบ้างจ๊ะ
‪อะไรนะคะ
‪โอ้! คุณหมายถึง… อ้อค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‪เจค็อบกับหนูกำลังสนุกกันสุดๆ ไปเลย
‪- นั่นเสียงอะไรน่ะ ‪- หนังน่ะค่ะ
‪ฟังดูเหมือนหนังผีเลย ‪ทวนรายการดูสิ เคลลี่ ห้ามดูหนังผี
‪ไม่ค่ะ มันเป็นหนังสนุกๆ
‪เป็นเรื่องของยูนิคอร์น สายรุ้งและ…
‪เสียงอะไรน่ะ
‪เสียงยูนิคอร์นตกจากสายรุ้งน่ะค่ะ
‪แต่ถูกก้อนเมฆช่วยไว้ได้
‪พวกเราโอเคกันดีค่ะ
‪ขอฉันคุยกับเจค็อบหน่อย เดี๋ยวนี้เลย!
‪ไม่ได้ค่ะ เขาหลับอยู่
‪เธอเพิ่งบอกว่าดูหนังกันอยู่
‪ไม่จริงน่ะ! ไม่นะ!
‪อ๋อ เขาผล็อยหลับไปเฉยเลยค่ะ
‪จริงเหรอ
‪นี่ครั้งแรกเลยนะ
‪คืนนี้เป็นคืนแห่งครั้งแรกของหลายๆ อย่างค่ะ
‪การแข่งประกวดคอสตูมประจำปี ‪ครั้งที่สิบของบริษัทกำลังจะเริ่มขึ้นแล้วค่ะ
‪ฉันดีใจจริงๆ ที่เจค็อบนอนหลับได้เร็ว
‪ค่ะ หนูก็ด้วย
‪จำไว้นะจ๊ะ เที่ยงคืน
‪- ได้ค่ะ บาย ‪- ตรงเป๊ะ
‪ฉันต้องโดนกักบริเวณไปตลอดกาลแน่
‪พวกโท้ดดี้เอาเจค็อบไปแล้ว
‪แล้วเราจะเอาตัวเขากลับมาได้ไง
‪ไอ้ตัวสยองนี่ถึงต้องมากับเราด้วยไง
‪สามทุ่มแล้ว คาร์เมลล่า ‪เราต้องพาหนูกลับบ้านแล้ว เจ้าตัวน้อย
‪ปกติโท้ดดี้ยอมแลกมาตลอด ‪นี่มันแย่กว่าที่ฉันคิดไว้ซะอีก
‪โอ้ สวีดัด สวัสดี ว่าไง
‪แขกผู้มีเกียรติมาแล้ว ในที่สุด!
‪หวังว่าเจ้าคงเดินทางมาอย่างสะดวกสบายนะ
‪อ้อ ใช่สิ ลืมไปเลย
‪ผมอยากกลับบ้าน!
‪เจ้าจะไม่ได้ไปไหนทั้งนั้น
‪น่าประทับใจใช่ไหมล่ะ
‪ข้าว่าเจ้าคงอยากรู้ว่านี่มันทำงานยังไง
‪ข้าค่อยๆ รวบรวม ‪แก๊สหายาก 51 ชนิดอย่างแม่นยำ
‪และผสมมันเข้ากันด้วยสัดส่วนเป๊ะๆ
‪ทำไมกันนะ เจ้าคงสงสัย
‪เพื่อทำให้แทงก์แสนสวยพวกนี้ ‪เต็มไปด้วยพลานุภาพมากพอ
‪ที่จะทำให้กองทัพแห่งฝันร้ายของข้า
‪มีชีวิตขึ้นมาได้
‪ความหวาดกลัวที่มีตัวตน ‪อย่างที่ไม่เคยปรากฏที่ไหนมาก่อน
‪สิ่งที่ข้าต้องการ ‪ก็เหลือแค่ส่วนผสมเล็กๆ อีกอย่างเดียว
‪สิ่งมีชีวิตตัวจิ๋วที่น่ารังเกียจ ‪แต่เปี่ยมไปด้วยจินตนาการ
‪ซึ่งในกรณีนี้ก็คือ... เจ้า เข้าใจไหม
‪เจ้า เจ้าหนูน้อย
‪จะเป็นผู้ปลุกกองทัพแห่งฝันร้ายซึ่งไม่มีที่สิ้นสุด
‪เจ้ากับข้ากำลังจะทำลายล้างโลกกันแล้ว
‪ได้เวลาเข้านอน
‪ให้ตายสิ เราพาเด็ก ‪กลับไปส่งให้พ่อแม่ทันเวลาพอดี
‪หวังว่าหนูน้อยคงไม่กลัวจนเกินไปนะ
‪กลัวเหรอ
‪คาร์เมลล่ารักการล่าปีศาจจะตาย
‪พ่อแม่ของคาร์เมลล่า ‪จ่ายเธอเท่าไหร่ให้ดูแลลูกพวกเขา
‪สองร้อยเหรียญ จ่ายสด
‪นี่เป็นราคากลางสมัยนี้ ‪ของการใช้ทารกเป็นเหยื่อล่อเหรอ
‪มันเป็นแผนที่ดีน่า
‪ส่วนใหญ่ 99 เปอร์เซ็นต์แล้วมันควรได้ผลนะ
‪และนี่เป็นคืนฮาโลวีน
‪แล้วเธอได้เท่าไหร่ล่ะ ‪ชั่วโมงละ 15 เหรียญเหรอ
‪ใช่เลย
‪ยินดีต้อนรับสู่เนอร์เซอรีฝันร้ายของข้า
‪บ้านใหม่ของเจ้า
‪ข้ามั่นใจว่าเจ้าคงรู้สึกสบายมากๆ
‪เคยถูกสะกดจิตมาก่อนไหม สุดยอดมากเลยละ
‪ไม่นะ!
‪เลิกดิ้นไปมาสักที เจ้าหนอนน้อย
‪เพลงกล่อมเด็กอันชั่วร้ายของข้า ‪จะทำให้เจ้าหลับลึกอย่างมืดมิด…
‪จงทำตามที่บอก
‪ช่างเป็นพรสวรรค์ ช่างเป็นภาพที่ชวนมอง
‪เพื่อความฝันอันสุดมืดมิด
‪เจ้าจะยอมหลับใหล
‪เด็กน้อย เจ้าจะทำถามที่ข้าบอก
‪คุณร้องเพลงทำไมน่ะ
‪แปลกจริง
‪อะไรนะ
‪ปกติแล้วมันได้ผลนี่
‪อ้อ พรสวรรค์แห่งความฝันของเจ้า ‪คงไปขวางเพลงกล่อมของข้าไว้
‪เยี่ยมมาก เจค็อบ เยี่ยมมาก
‪ยังไงก็ตาม ไม่ต้องกังวลไป
‪ข้ายังมีอีกสองสามวิธี
‪เจ้าจะต้องหลับ เด็กน้อย
‪โอเค ก็…
‪เวลาที่แม่อยากให้ผมหลับ…
‪- ว่าไง ‪- แม่จะเอา…
‪เครื่องดื่มชูกำลังรสโคล่า
‪อาฮะ
‪และเมล็ดเอสเพรสโซ่เคลือบช็อกโกแลตมาให้
‪จากนั้นผมก็จะหลับปุ๋ยเลย
‪นี่คิดว่าข้าเพิ่งเกิดเมื่อวานเหรอ
‪ข้าไม่ได้โง่นะ เจ้าหนู
‪(คณะเคมี มหาวิทยาลัยบราวน์)
‪เธอทำงานให้มหาวิทยาลัยบราวน์เหรอ
‪- ก็ประมาณนั้น ‪- ในกระเป๋ามีอะไรน่ะ
‪อาจารย์ของฉัน
‪เราจะโยนโท้ดดี้ลงในถังขยะเนี่ยนะ
‪ใช่เลย นั่นแหละที่เรากำลังทำ
‪(สำนักงานภาคีพี่เลี้ยงนานาชาติ)
‪ยินดีต้อนรับสู่สำนักงานภาคีพี่เลี้ยงเด็ก ‪สาขาโรดไอแลนด์
‪เราเป็นส่วนหนึ่งขององค์กรลับสุดยอด
‪ที่มีสาขาอยู่ทั่วโลก
‪เทพีกรีก อาร์ทิมิส
‪คลีโอพัตรา เมอร์ลิน โรซา พาร์ค ‪ทุกคนคือพี่เลี้ยงเด็ก
‪อาร์คิมิดีส ฟริดา คาโล
‪ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
‪มาเรีย ทอลชีฟ นูร์ อินายาท ข่าน
‪ใช่แล้ว เราอยู่มานับพันปีแล้ว
‪ถ้าเธอบอกใครเรื่องที่ตั้งของเรา
‪ฉันจะโยนเธอให้ฮอบก็อบลินที่นี่กิน
‪ฟังนะ พลฝ. ‪ภารกิจของเราคือเจค็อบ เซลล์แมน
‪อายุห้าขวบ อาจจะมีพรสวรรค์แห่งความฝัน
‪เรามีเวลาสามชั่วโมงและห้านาที ‪ก่อนที่แม่เขาจะกลับมา
‪และพบว่าลูกสุดที่รักหายไป
‪(ระบบติดตามปีศาจ)
‪ไม่พบอะไรใหม่จากกล้องวงจรปิด
‪นี่ เบอร์น่า ‪ช่วยเปิดเครื่องแสกนเลเซอร์ทีได้ไหม
‪รับทราบ
‪โอเค ไหนขอดูในกระเป๋าหน้าของโทดดี้สิ
‪นั่นมันบ้าอะไรกันน่ะ เป็ดครึ่งตัวเหรอ
‪โคมไฟรูปห่านน่ะ
‪- กระเป๋าหน้ามันใหญ่แค่ไหน ‪- มนุษย์นี่คือใคร
‪นี่คือเคลลี่
‪และทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่ได้
‪เธออยู่กับเด็กตอนที่เขาถูกพาตัวไป
‪- เราต้องสอบสวนเธอ ‪- แต่…
‪แค่ค้นตัวนั่นต่อเพื่อหาเบาะแสเถอะ
‪หยาบคายจัง มันไม่ใช่ "ตัวนั่น" นะ
‪มันคือมอนสเทรีย โคโรเดตา แอมฟิเบีย ‪คาร์นิโวราแห่งซับสปีชีส์โท้ดดี้
‪- เอาเธอออกไปซะ ‪- แคสซี่ เธอไม่มีอำนาจตัดสินใจนะ
‪เธอเป็นแค่พี่เลี้ยงฝึกหัด
‪เห็นนี่ไหม
‪และนี่ด้วย
‪รองประธานสาขา โอเคนะ
‪ฉันต้องใช้เป็นชั่วโมง ‪ในการเอาของออกมาจากกระเป๋ามัน
‪งั้นก็เริ่มเลยสิ
‪- ฉันขอโทษจริงๆ นะ ‪- ตามฉันมา
‪นี่ สรุปว่าเด็กเจค็อบนี่ ‪มีพรสวรรค์แห่งความฝันจริงๆ เหรอ
‪ฉัน…
‪ฉันเพิ่งบอกเขาไปเหมือนที่เจค็อบบอกฉัน
‪ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ‪พรสวรรค์แห่งความฝันคืออะไร
‪มันคือตำนาน
‪เด็กที่น่าจะทำให้ฝันเป็นจริงขึ้นมาได้
‪หรือฝันร้ายก็ได้
‪ภาคีถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องเด็กแบบนั้น
‪ไว้ฉันเล่าให้ฟังตอนดื่มกาแฟไหม
‪เบาหน่อย พ่อคาสโนวา
‪ปรุงยาความทรงจำขึ้นมาที่นึงได้ไหม
‪ได้สิ ฉันรักการปรุงยาน่ะ
‪นั่นอะไรน่ะ
‪ผงความทรงจำมิโนทอร์น่ะ
‪สามส่วนจากรากไม้ของด้วง หนึ่งส่วนจากอึโนม
‪แต่ฉันก็ยังไม่ได้ทดสอบผลงานล็อตนี้หรอกนะ ‪หวังว่าฉันจะไม่ทำสมองเธอไหม้เข้า
‪ทำสมองฉันไหม้เหรอ
‪ทีนี้ก็บอกรายละเอียดทุกอย่างที่เธอจำได้มา ‪ตอนที่เจค็อบถูกลักพาตัวไป
‪จงทำตาม…
‪ทีนี้ก็เข้าไปใน…
‪ฉันอาจใส่รากไม้ของด้วงเข้าไปเยอะเกินมั้ง
‪ไม่ ฉัน…
‪ฉันเคยได้ยินเพลงนั้นตอนที่ยังเป็นเด็ก
‪โอ้ เคลลี่ เฟอร์กูสัน
‪ข้าเฝ้าตามหาเด็กผู้หญิง ‪ที่ทำให้ความฝันเป็นจริงได้
‪และเจ้าก็อยู่ตรงนี้แล้ว
‪และเจ้าเป็นของข้าคนเดียว
‪จงทำตามที่บอก
‪จงยอมพ่ายแพ้ต่อความมืดมิดภายใน
‪เปลือกตาหนักอึ้งปิดทับ
‪เข้าสู่นิทรา
‪ฟังสิ จงทำตามที่บอก
‪ทำไมมันถึงหยุดที่กรองกีญอลล่ะ
‪เขาคือโจรขโมยฝันน่ะสิ
‪ผู้นำพาฝันร้าย
‪ตำนานว่ากันว่าเขาเก็บสะสมฝันร้ายจากเด็กๆ
‪เพื่อเอาไปสร้างกองทัพฝันร้าย
‪- นั่นแหละเขา ‪- เธอหมายความว่าไง
‪นี่คือปีศาจที่พยายามจะจับฉันไปตอนฉันยังเด็ก
‪ไม่ ไม่มีทาง
‪ลิซ รอยที่ฉันเห็นน่ะ ‪มันคือรอยเลื้อยของหาง เหมือนนี่เลย
‪ฉันว่าเขาเป็นคนเอาเจค็อบไป
‪ไม่มีทาง ไม่ใช่อีกครั้งสิ
‪เธอโอเคไหม
‪- คือว่าเมื่อ… ‪- มันไม่ใช่เรื่องของเรา เคอร์ทิส
‪"กรองกีญอลเดินทางอยู่ในดินแดนฝันร้าย
‪พวกบูกี้แทบจะระบุที่ตั้งไม่ได้เมื่อพวกมันอยู่ในนั้น"
‪พวกบูกี้เหรอ
‪มีเจ็ดตัวน่ะ
‪พวกมันเหมือนกับมาเฟียของปีศาจ
‪ตลอดทั้งชีวิตฉันมีแต่คนพร่ำบอกว่าพวกมันไม่มีจริง
‪ว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นจริง แต่ตอนนี้…
‪เพราะแบบนี้ไง ‪เราถึงไม่ปล่อยให้พวกคนธรรมดาเข้ามา
‪พวกเราแต่ละคน ‪เคยโดนปีศาจโจมตีกันมาก่อนหมด
‪รอยนี่มาจากอูเซอร์ชั้นสอง
‪ใช่ ฉันก็มีรอยนั่นเหมือนกัน
‪กรังก์พ่นไฟ
‪- ฉันเคยโดนบรัชโทรลแทงครั้งนึง ‪- นี่มาจากกระต่ายกินเลือด
‪- แครมปัสจิ๋ว ‪- นกสายฟ้า
‪- บาบายากา ‪- บันนิคูลา
‪- กระดาษบาด ‪- ไฮดรา
‪- รอยนี้ฉันได้มาจากงูก้อนเมฆ ‪- ไม่มีใครอยากเห็นรอยนั้นหรอก เคอร์ทิส
‪เราถึงได้มาอยู่ที่นี่
‪เพื่อทำให้แน่ใจว่าสิ่งที่เกิดกับเรา ‪จะไม่เกิดกับเด็กคนอื่นอีก
‪แล้วเราจะโค่นกรองกีญอลได้ยังไง
‪เราไม่โค่น
‪คือมันก็มีทางอยู่น่ะนะ
‪มันเป็นการผสมกันระหว่าง
‪เพลิงเทวะกับหมัดมอนสเตอร์
‪แต่ส่วนผสมมันติดไฟได้ง่ายมากๆ
‪มีทั้ง "โคบอลต์จากหลุมศพอาธีน่า"
‪"พิษชูปาคาบร้า"
‪- ซึ่งเราไม่มีสักอย่าง ‪- ไม่ต้องห่วง
‪(หมัดมอนสเตอร์ในตำนาน)
‪- ฉันมีแหล่งอยู่ ‪- แล้วหมัดมอนสเตอร์ล่ะ
‪นั่นเป็นวิธีเดียวที่จะส่งเพลิงเทวะ
‪เข้าไปที่ใจของบูกี้แมนได้
‪มันทำได้จริงยากมากๆ ‪ต่อให้เราจะเข้าไปใกล้เขาได้
‪ยังไม่เคยมีใครทำได้เลย
‪ทุกปัญหามีทางออก
‪ก็ได้ งั้นมาลองทดสอบสิ่งนั้นกัน
‪เคอร์ทิส ไปรวบรวมสิ่งที่ต้องใช้มา
‪เย่! ได้เวลาลุยสิ่งที่รักแล้ว ตามฉันมา!
‪มาเร็ว
‪ดูนี่สิ
‪เชือกไว้ใช้กระโดดเนี่ยนะ
‪มันไม่ใช่เชือกที่เอาไว้กระโดดหรอก
‪มันคือตาข่ายที่ทำมากจาก ‪ไหมของสติลสกินอันทรงพลัง
‪ดึงที่จับและก็…
‪นี่คือหมอกของฮิปนอส
‪ฉีดครั้งเดียวก็ทำให้ปีศาจลูกกระจ๊อก ‪สลบได้เลย
‪เลิกพยายามคว้าใจเธอสักที เคอร์ทิส
‪เปล่าสักหน่อย!
‪และนี่คือหมีบูย่าห์
‪ดึงหูมันแล้วก็เขวี้ยงเลย เอาเลย
‪ลองดูสิ
‪ไม่เห็นทำงานเลย
‪- โยนไป เคลลี่! ‪- โอเค
‪บูย่าห์!
‪บังตาด้วยควัน
‪อย่าใช้อาวุธโดยเปล่าประโยชน์ เคอร์ทิส
‪ไปกัน
‪- กลับไปทำงานต่อได้ พลฝ. ‪- เดี๋ยวก่อน เคลลี่
‪อีกอย่าง
‪สาขาไคโรเจอนี่ในหลุมศพที่อียิปต์
‪เรายังไม่รู้ถึงพลังของมันทั้งหมดหรอก
‪แต่เรารู้ว่ามันทำลายคำสาปหรือมนตร์สะกดได้
‪เอานี่ รับไปสิ มันอาจเป็นประโยชน์
‪- เคลลี่ ‪- ขอบใจนะ
‪ถ้าเธอยืนยันที่จะมาด้วย ‪เธอก็ให้อาหารโท้ดดี้ละกัน
‪- เดี๋ยวก่อน ฉันไม่รู้วิธี… ‪- เปิดเลย
‪มันหนีไปแล้ว
‪เปล่าสักหน่อย
‪(มหาวิทยาลัยบราวน์)
‪เธอใส่เครื่องติดตามไว้ในขยะเหรอ
‪แน่สิ
‪ทีนี้มันก็จะตะกายกลับไปหากรองกีญอล
‪ในที่สุด เราก็จะรู้ที่ตั้งของบูกี้แมนสักที
‪เธออยากให้มันกระโจนใส่ฉัน
‪เธอรู้ว่ามันจะหนีไปงั้นเหรอ
‪เรากำลังพยายามช่วยเจค็อบนะ เคลลี่
‪ไปล่าปีศาจกันเถอะ
‪เจ้าก็กินนมอุ่นไปแล้วนี่
‪สิบสองแก้วแล้วด้วย
‪ทีนี้ก็นอนสักที
‪ก็ได้ อีกแก้วเดียวนะ
‪บอกว่าห้ามมีเสียงดังไง!
‪นี่เจ้า…
‪ก็ได้
‪ฮัลโหล
‪ถนนโนมงั้นเหรอ เจ้าไปทำอะไรที่นั่น
‪อะไรนะ พี่เลี้ยงเด็ก ตามเจ้าเหรอ
‪ข้าละเกลียดพี่เลี้ยงเด็กชะมัด
‪เจ้าพึมพำอีกแล้วนะ
‪ทำไมสมัยนี้ไม่มีใครเปล่งเสียงกันเลยนะ
‪ไม่ อย่าพาพวกมันมาที่นี่
‪ไอ้ตัวเหม็นฉึ่ง
‪ข้ามีเพื่อนรักอยู่ใกล้ๆ เจ้านี่เอง
‪พาพวกมันไปที่นั่นและบอกเขาว่า…
‪บุฟเฟต์พี่เลี้ยงเด็กเริ่มขึ้นแล้ว
‪เครื่องติดตามบอกว่าโท้ดดี้อยู่ใกล้ๆ นี่แล้ว
‪เลี้ยวขวาตรงทางแยก
‪ตึกถัดไปด้านขวามือ
‪มาเลย ที่รัก! เย่!
‪โอ้ ไม่นะ
‪อะไร
‪ที่นี่คือปาร์ตี้ของเจสเปอร์ หวง
‪ฝูงวัยรุ่นเหงื่อท่วมน่ะเหรอ
‪ที่นั่นต้องกลิ่นเหมือนบุฟเฟต์ ‪สำหรับพวกปีศาจแน่
‪มาเร็ว โท้ดดี้ต้องอยู่สักที่ในนั้นแน่ ไปกัน
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- อะไรล่ะ
‪หนุ่มที่ฉันแอบปิ๊งอยู่ที่นี่ด้วย ‪และตัวฉันเต็มไปด้วยโคลน
‪กลิ่นตัวเหมือนขยะ ‪แถมวันนี้ก็ใส่แจ็กเกตตัวนี้ไปโรงเรียนมาด้วย
‪ก็แค่ผู้ชายคนเดียวเอง
‪วิคเตอร์ คอลเลติไม่ใช่ "แค่ผู้ชายคนเดียว"
‪และดีแอนน่าก็อยู่ที่นี่ด้วย เยี่ยม! ‪และแน่อยู่แล้วว่าหล่อนสวยปิ๊ง
‪(ขอโทษทีที่หายไป) ‪(ออกมาจากปาร์ตี้กับสาวฮอต)
‪เยี่ยม
‪ลิซ ฉันเข้าไปในนั้นไม่ได้ ฉันกำลังวิตกขั้นสุดเลย
‪เธอเป็นบ้าอะไรไปเนี่ย
‪จะบอกว่าเธอกลัวแม่สาวใจร้ายกับผู้ชายคนนึง ‪มากกว่าปีศาจเนี่ยนะ
‪ก็ได้ ใช่ เธอพูดถูก
‪แม่สาวที่เธอชี้เมื่อกี้ ‪ไม่ได้ดูใกล้เคียงกับสวยปิ๊งเลยนะ
‪คือหล่อนใส่คอสตูมแมวนะ
‪ตั้งแต่ยุคโบราณ
‪ผู้หญิงบ้านๆ ทุกคนที่คิดว่าตัวเองฮอต
‪ก็ใส่คอสตูมแมวกันทั้งนั้น
‪และผู้ชายนั่น ก็ใช่ เขาหน้าตาดี ฉันเข้าใจ
‪แต่นั่นไม่ใช่สิ่งสำคัญตอนนี้
‪สิ่งที่เราทำอยู่ต่างหากที่สำคัญ
‪และเธอก็เป็นคนฉลาดด้วย ‪ทำตัวให้สมกับมันหน่อย
‪ทีนี้ก็ไปได้แล้ว
‪โอ้ ไม่จริงน่า!
‪- ยัยเด็กมอนสเตอร์อยู่ที่นี่! ‪- เฮ้ย!
‪ทุกคน ยัยเด็กมอนสเตอร์อยู่ที่นี่! ‪ตอนนี้ก็เป็นปาร์ตี้ฮาโลวีนอย่างสมบูรณ์แล้ว!
‪นั่นชื่อเล่นเธอจริงๆ เหรอ
‪ใช่ เลวร้ายสุดๆ
‪มันก็เจ๋งดีออก
‪โทษที
‪ให้ตายสิ!
‪- ขอโทษที ‪- วิคเตอร์!
‪นั่นคอสตูมเธอเหรอ
‪ใช่ ฉันแต่งเป็นตัวเองน่ะ เมต้าสุดๆ
‪อยากลองอะไรใหม่ๆ บ้าง
‪ทางนี้ เฟอร์กูสัน
‪- ฉันต้อง… ‪- เดี๋ยวนี้!
‪ขอบใจสำหรับเครื่องดื่มนะ
‪นั่นแหละเขา
‪เขาคุยกับฉันด้วย!
‪อย่าเป็นผู้หญิงประเภทนั้นนะ ‪เร็วเข้า มีสมาธิหน่อย โท้ดดี้อยู่สักที่ข้างล่างนี่
‪ใจเย็นหน่อยสิ เคลลี่
‪ฉันใจเย็นอยู่
‪เย็นมากๆ เลย
‪- ลิซ ฉันไม่เย็นเลย ‪- แค่เอาตาข่ายไปเถอะน่า
‪พร้อมนะ
‪หนึ่ง สอง…
‪- เราจะไปตอนนับสาม หรือหลังสาม ‪- สาม!
‪เมื่อกี้อะไรน่ะ
‪นั่นคือกับดัก ปีศาจเงา มันอาศัยอยู่ในความมืด
‪เราจะไม่เป็นไรตราบใดที่ไฟยังติดอยู่
‪ไม่ต้องห่วง
‪เพราะเจสเปอร์ หวงพร้อมเสมอ!
‪เย่!
‪ฉันจะไปจับโท้ดดี้ เธอจัดการนั่นไป
‪อะไร ฉันเนี่ยนะ
‪ดูคู่มือไป จุดแข็ง จุดอ่อน
‪วิธีเอาชนะ อยู่ในนั้นหมด
‪หาตรงตัว "ง" ปีศาจเงา
‪ปีศาจเงา เกลียดแสงสว่าง
‪นี่ ข้างล่างเรียบร้อยดีไหม
‪โอ้ วิคเตอร์
‪ไง หวัดดี
‪ใช่ ทุกอย่างข้างล่างเรียบร้อยดี ใช่
‪ไม่นะ!
‪อย่าลงมาข้างล่างนี่ ข้างบนมีน้ำพันช์ไหม
‪ไปเอาน้ำพันช์กันเถอะ ฉันหิวน้ำ นายหิวน้ำไหม
‪ไปเถอะ ไปกัน
‪เธอเอาการบ้านมาปาร์ตี้ด้วยเนี่ยนะ
‪พยายามตามคาบชีวะให้ทันน่ะ
‪ตามให้ทัน และขอทำคะแนนเพิ่ม ‪ไม่ใช่ว่านั่นทำให้เราดูเนิร์ด…
‪ไม่ใช่ว่านายเป็นเด็กเนิร์ดหรอกนะ นาย…
‪ฉัน… อะไรนะ
‪ใช่แล้ว
‪เจอนายสักที!
‪เธอก็อยู่ด้วยนี่ ขัดตาชะมัด
‪- รู้ใช่ไหมว่านี่เป็นปาร์ตี้คอสตูม ‪- เธอแต่งเป็นตัวเองน่ะ เมต้าสุดๆ
‪ใช่
‪ตัวเองเนี่ยนะ
‪นายชอบเต้นไหม
‪เพราะนายต้องชอบแน่เมื่อได้เต้นกับฉัน
‪- เคลลี่ จะไปไหน ‪- สักที นึกว่าจะไม่มีวันไปซะละ
‪วิคเตอร์ ให้ตายสิ นายทำฉันตกใจหมด
‪- โทษที ฉัน… ‪- โอ้ ฉัน…
‪โทษที โอเค
‪ฉันจะถามเธอว่า
‪- ตอนเราอยู่ที่โต๊ะกัน… ‪- อาฮะ
‪ทำไมเธอถึงไม่แต่งคอสตูมล่ะ
‪- เธอทำอะไรน่ะ ‪- โทษที
‪ฉันให้นี่นายนะ
‪และเดี๋ยวอีกแป๊บจะไปหา
‪แป๊บเดียว ขอร้อง…
‪ติดแล้ว โอเค
‪อย่าออกมานะ!
‪โอเค
‪ทำไมล่ะ นานแค่ไหน
‪- โอ้ ไม่เอาน่า ‪- นี่ อยากให้ฉันออกไปไหม
‪ยัง!
‪นี่ ทุกคน! ถ่ายรูปนี่สิ!
‪อย่าลองทำแบบนี้ที่บ้านนะ เด็กๆ
‪บันเทิงจริงๆ
‪ขอบใจสำหรับโชว์ประหลาดนะ
‪นี่ ลองกัดเคลลี่อีกครั้งสิ
‪เอาเลยสิ ฉันขอท้า
‪(ผงสงบใจ)
‪(ชาหลับสบาย)
‪นี่! ผมยังไม่หลับนะ
‪นี่มันเริ่มบ้าไปแล้ว
‪ข้าต้องการสิ่งที่แรงกว่านี้ ‪เพื่อทำให้เจ้าเด็กชั้นต่ำนี่หลับ
‪อะไรนะ ไม่เอา และเก็บเขาไว้เป็นๆ ด้วย
‪ไอ้สมองนิ่ม
‪เจ้ามองอะไรของเจ้า
‪เดี๋ยวนะ ใช่แล้ว แน่นอนสิ! เป็นความคิดที่ดีมาก
‪เจ้า เฝ้าเด็กไว้
‪หวัดดี
‪เธอเกือบจับโท้ดดี้ได้งั้นเหรอ
‪ไอ้สยองนั่นน้ำลายท่วมมือฉันไปหมด
‪- นั่นอะไรน่ะ ‪- ไม่รู้สิ
‪ฉันเจอในกระเป๋ามัน
‪สงสัยจังว่ามาจากไหน
‪แม่ฉันโทรมา
‪ไงคะ แม่
‪โทษทีค่ะ แม่เห็นหนูไม่ได้ หนูอยู่ที่…
‪กล้องมันแปลกๆ ไปหมด
‪ลูกอยู่ไหนน่ะ
‪บ้านคุณนายเซลล์แมน
‪งั้นทำไมแม่ถึงกำลังดูภาพถ่ายลูก
‪กระโดดจากระเบียงในอินสตาแกรม
‪- แม่รู้แล้ว! ‪- ลูกอยู่ที่ปาร์ตี้ใช่ไหม
‪เคลลี่ แมรี่ แอนน์ เฟอร์กูสัน…
‪เคลลี่ บอกพ่อที
‪- ว่าลูกไม่ได้ทิ้งลูก… ‪- เฟสไทม์ค่ะ
‪บอกพ่อทีว่าลูกไม่ได้ทิ้ง ‪ลูกคุณนายเซลล์แมนเพื่อไปปาร์ตี้!
‪เปล่าอยู่แล้วสิคะ!
‪ลูกเสียงสูง เธอโกหก! เธอ…
‪ใช้เช็กพิกัดลูกสิ
‪เบอร์น่า เราต้องการความช่วยเหลือแล้ว
‪กำลังดำเนินการ บอกอีเมลของแม่เขามา
‪- ต้องใช้อีเมลแม่เธอ ‪- alexaferguson39@gmail.com
‪สีเขียวค่ะ หน้าถัดไป
‪- ปีเตอร์คะ สีเขียวหน้าถัดไปต่างหาก ‪- คุณนายเซลล์แมนจะได้ยินคุณเอานะ
‪สวัสดี
‪อันนั้นต่างหาก
‪- กดเดี๋ยวนี้เลย ‪- โอเค
‪(เช็กพิกัดลูก)
‪(กำลังระบุที่ตั้งเคลลี่)
‪(ระบุที่ตั้งแล้ว)
‪เอ้อ ลูกอยู่ที่บ้านคุณนายเซลล์แมนนี่
‪ใช่ค่ะแม่ หนูบอกแล้วไง
‪โอเค ต้องไปแล้วนะคะ บาย!
‪มันเอาเครื่องติดตามออกเหรอ
‪หมดกัน โท้ดดี้ไปแล้ว
‪เกมโอเวอร์
‪มันต้องมีบางอย่างที่เราคิดไม่ถึงสิ
‪เบอร์นา มีฝันร้ายแจ้งบ้างไหม
‪- ไม่มีเลย ลิซ ‪- โอเค นั่นหมายความว่า…
‪นั่นหมายความว่าเจค็อบยังไม่หลับ ซึ่งแปลว่า…
‪กรองกีญอลยังทำให้เขาหลับไม่ได้
‪งั้นบูกี้แมนทำให้เด็กอย่างเจค็อบหลับได้ยังไง
‪- เคอร์ทิส ‪- ได้ ขอดูก่อนว่ามีอะไรแถวนี้
‪เรามีทรายของแซนด์แมน
‪กลีบดอกบัวที่ช่วยทำให้หลับ หรือ…
‪เครื่องรางตาแมว
‪เครื่องรางตาแมวเหรอ
‪เราจะหานั่นได้จากไหน
‪ลิซ เธอจะต้องไม่ชอบคำตอบแน่
‪อยู่ที่บ้านเพ็กกี้ ดรู๊ดส์
‪ยัยแคทเลดี้
‪ลุยกันเลย
‪เคอร์ทิส มีอะไรคืบหน้าเรื่องไฟเทวะไหม
‪กำลังรวบรวมส่วนผสม หัวหน้า
‪(บัวโนสไอเรส)
‪เกล็ดหินของปลาคาลูก้าเหรอ
‪ช่วงนี้ของปีอาจหายากหน่อยนะ
‪ฉันอาจหาฟันของมาสโตดอนบดผงได้
‪อาจจะได้ แต่ฉันไม่เป็นคนบดหรอกนะ
‪พิษชูปาคาบร้าเหรอ
‪ช่วงตุลาฯ เนี่ยนะ
‪นายบ้าไปแล้ว!
‪(ออสเตรเลีย)
‪(เอเชีย)
‪ไง หวัดดี ใช่
‪ฉันหวังว่าเธอจะพอมีปีกอิคารัสอยู่บ้าง
‪ปีกอิคารัสเหรอ
‪ถามจริง
‪ช่วยบอกทีเถอะว่ามี
‪จะลองดูให้ว่าช่วยอะไรได้
‪ขอบใจนะ
‪เยส!
‪มาลงมือกันเลย
‪(โรงแรม)
‪ฉันควรรู้อะไรเรื่องแคทเลดี้นี่บ้าง
‪เคยเป็นดาราไม่ดังและกลายมาเป็นแม่มดชั้นห้า
‪ปีที่แล้วหล่อนกับกรองกีญอลร่วมมือกัน
‪และเกือบจะทำลาย ‪ภาคีพี่เลี้ยงในเนปาลจนสิ้นซาก
‪และหล่อนเคยเอากลุ่มลูกเสือหญิงทั้งกลุ่ม ‪ให้แมวตัวเองกิน
‪เรื่องของเรื่องคือฉันค่อนข้างแพ้แมวน่ะ
‪เธออะไรนะ
‪ไม่เป็นไรหรอก มันเป็นทางเดียว ‪ที่เราจะพาเควินกลับมาได้
‪หมายถึงเจค็อบใช่ไหม ใครคือเควิน
‪- ไม่มีอะไรหรอก ‪- ลิซ
‪บอกฉันมา
‪เขาเป็นน้องชายของฉัน
‪กรองกีญอลจับตัวน้องชายเธอไปงั้นเหรอ
‪ตอนนั้นฉันหกขวบ เควินห้าขวบ
‪ตอนนั้นเป็นช่วงเที่ยงคืน
‪มีรอยข่วนตรงหน้าต่าง
‪ฉันนึกว่าคือกิ่งไม้หรือลม
‪ฉันเลยโดดลงจากเตียง ปิดผ้าม่าน
‪และนั่นคือตอนที่ฉันเห็นมัน
‪มันร้องเพลงและฉันก็ตกอยู่ใต้มนตร์ของมัน
‪ตอนที่ฉันได้สติ เควินก็หายไปแล้ว ‪ฉันไม่เคยได้เจอน้องชายอีกเลย
‪ฉันตามหาเขามาตลอดชีวิต
‪นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันมาเป็นพี่เลี้ยงเด็ก
‪ลิซ ฉัน…
‪- ฉันเสียใจด้วยจริงๆ ‪- ไม่ต้องหรอก
‪- มันไม่ใช่ความผิดเธอเลย ‪- ไม่มีใครเชื่อเรื่องนั้น
‪แม้แต่ตัวฉันเอง
‪เธอไม่รู้หรอกว่ามันเป็นยังไง
‪ที่รู้สึกว่าทำอะไรไม่ได้เลย ‪รู้สึกว่าควบคุมอะไรไม่ได้งั้นเหรอ
‪เหมือนว่าไม่มีใครเชื่อเธอ ‪แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ใช่ไหม
‪มันมาหาฉันตอนที่ฉันยังเล็ก
‪แต่ไม่มีใครเคยฟังฉันเลย
‪แต่รู้ไหมว่าอะไรที่เปลี่ยนสิ่งต่างๆ ไป
‪อะไร
‪คืนนี้ไง
‪เธอ
‪เธอเปลี่ยนมัน
‪โอเค มาลุยกันเลย
‪เราจะเข้าไป เธอดึงความสนใจเพ็กกี้
‪ฉันจะฉีดสเปรย์เธอ ‪เราหยิบเครื่องรางมาแล้วแยกกันไป
‪ง่ายเหมือนปอกกล้วย
‪มาทำให้มันเสร็จๆ ไปกันเถอะ
‪เดี๋ยว
‪หล่อนมีแมวกี่ตัวกัน
‪ไม่กี่ตัวหรอก
‪นิดๆ หน่อยๆ
‪มีอะไรให้ฉันช่วยจ๊ะ สาวๆ
‪หาห้องว่างอยู่เหรอ
‪ดูเข้าสิ
‪นั่นลิซ เลอรูเหรอ
‪รู้ได้ไงว่าฉันเป็นใคร
‪โถ ขอทีเถอะ
‪ปีศาจก็ต้องรู้จักนักล่าปีศาจสิ
‪เราต้องรู้จักศัตรูสิ จริงไหม
‪ลิซ! เธอโอเคไหม
‪อยู่ใต้ความกดดันแล้วรู้สึกไม่ค่อยดีสินะ ลิซ
‪- แมวอยู่ไหน ‪- ฉันก็ไม่รู้
‪- สุดท้ายแล้ว.. ‪- นั่งลง
‪เธอก็ช่วยน้องชายจากบูกี้แมนไม่ได้
‪เควินที่น่าสงสาร
‪เธอจะไม่เป็นอะไร
‪ไปเร็ว เอาสเปรย์ไปพ่นหล่อนซะ ‪พยายามอย่ามองเครื่องรางนะ
‪ฉันดีใจที่พวกเธอแวะมานะ
‪ฉันชอบแขกน่ะ
‪แหม เกิดอะไรขึ้นที่นี่เนี่ย
‪ให้ตายสิ
‪กรองกีญอล
‪อะไรพาท่านมายังบ้านข้าล่ะ
‪เครื่องรางเจ้าไง
‪แกมันคือไอ้ปีศาจ!
‪และท้องฟ้าก็เป็นสีฟ้าไง
‪บอกข้าหน่อยสิ ว่าเจ้าสังเกตเห็น ‪อะไรฉลาดๆ อย่างอื่นอีกไหม
‪- แม่พี่สาวดีเด่นประจำปี ‪- เขาอยู่ที่ไหน
‪อย่ายุ่งกับเธอนะ!
‪แล้วนี่อะไรกันเอ่ย
‪เคลลี่ เฟอร์กูสันตัวน้อยขี้กลัว
‪ไม่ได้เจอกันนานนะ
‪เจ้าคงไม่คิดสินะว่าจะได้เจอข้าอีก
‪เข้าสู่นิทรา
‪ฟังสิ จงทำตามที่บอก
‪ทีนี้…
‪มาเร็ว เด็กน้อย
‪คิดว่าฆ่าข้าไปแล้วงั้นเหรอ
‪ต้องใช้เพลิงเทวะยิงเข้าหัวใจต่างหาก
‪และข้าว่าเจ้าก็คงไม่ได้เอาติดตัวมาด้วย
‪- เป็นอะไรไปเล่า ‪- กลัวดอกพิกุลร่วงไง
‪- ทีนี้ เพ็กกี้ ถ้าเจ้าช่วย… ‪- ถ้าฉันให้สิ่งนี้…
‪นั่นจะช่วยทดแทนเรื่องที่แคทมันดุ
‪และความเสียหายที่ฉันก่อที่นั่นใช่ไหม
‪แน่นอนเลย ใช่แล้ว และแถมเป็นโบนัสนะ
‪ข้าจะให้เจ้าเก็บเด็กนี่ไว้ด้วย
‪ก็ได้
‪แต่คนนี้เป็นของข้า
‪ไม่นะ!
‪และตอนนี้
‪ก็เป็นเวลาอาหารเย็นแล้วจ้ะ สาวๆ
‪ไปกินเลย!
‪ไป!
‪เบอร์น่า เคอร์ทิส แคสซี่
‪เคลลี่ เธอยังไม่ตายใช่ไหม
‪กรองกีญอลเอาตัวลิซไป
‪ฉันเอาตัวเธอคืนมาไม่ได้
‪ฉันเสียพวกเขาไป ฉัน…
‪- ฉันแพ้ ‪- ฟังนะ เคลลี่
‪- แค่กลับมาที่ศูนย์บัญชาการซะ ฉันมีแผน ‪- แล้วถ้าคุณนายเซลล์แมนกลับบ้านเร็วล่ะ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันแฮกมือถือคุณนายเซลล์แมน ‪และสะกดรอยตามเธอแล้ว
‪ลิซเจอนี่ที่โท้ดดี้ในงานปาร์ตี้
‪ดูสิ
‪โท้ดดี้ชอบของวิบวับใช่ไหม
‪เศษแก้วชิ้นนี้อาจมาจากที่ที่มันจับเจค็อบไปขังก็ได้
‪ฉันจะค้นดูในฐานข้อมูล
‪ได้ข้อมูลของแก้วแล้ว
‪มันมาจากประภาคารควีคอง
‪ใช่ แต่ประภาคารควีคองใช้การไม่ได้แล้ว
‪เป็นที่ที่เหมาะที่สุดให้บูกี้แมนซ่อนตัวเลย
‪ไม่ได้จะไปใช่ไหม
‪- ไปสิ ‪- แต่เคลลี่…
‪นั่นอะไรน่ะ
‪นี่คือไม้ตายของข้า เจ้าเพื่อนรักเพื่อนแค้น
‪คืนนี้ก็สนุกกันดี แต่ฝันหวานนะ
‪ไม่นะ!
‪ฝันดี
‪ใช่!
‪ใช่เลย!
‪ใช่เลย
‪ใช่แล้ว สุดสวยของข้า
‪(เขตหวงห้าม ‪ห้ามบุกรุก)
‪เบอร์น่า ได้ยินฉันไหม
‪ฉันอยู่นี่ เคลลี่
‪ฉันมาถึงประภาคารแล้ว
‪เผื่อฉันหลง ฉันเอาเสื้อหนาวผูกไว้ที่รั้ว
‪เคลลี่ เธอไม่ควรไปที่นั่นเลยนะ
‪- มันอันตราย ‪- แต่ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง
‪ลิซ!
‪- นี่ ลิซ! ‪- เควินเหรอ
‪ลิซ!
‪ผมคิดถึงพี่
‪เคฟ! นายอยู่ไหน
‪- เคฟ! ‪- ลิซ!
‪ฉันอยู่นี่
‪โอ้ เจ้าน่าจะได้เห็นหน้าตัวเองนะ
‪จงทำตามที่บอก
‪ไม่
‪เด็กน้อย ปล่อยให้ปีศาจที่อยู่ข้างใน
‪ไม่
‪- เข้าควบคุม นั่นแหละใช่ ‪- ไม่ หยุดนะ
‪ทุกอย่างจะไม่เป็นไร
‪ตราบใดที่เจ้าทำตาม…
‪ที่บอก
‪อยากรู้ความลับไหม
‪ข้าส่งน้องชายของเจ้าไปที่มืดมิด ‪ซึ่งเต็มไปด้วยแมงมุม ไกลๆ ออกไป
‪โอเค เพลิงเทวะ มาปรุงกันเลย!
‪ได้เวลาของผิวมังกรหน่อยแล้ว ใช่
‪ทีนี้ก็ไข่เคสเทรล เรียบร้อย
‪อาจต้องใช้ทิชชูหน่อยแล้ว
‪แม่ฮะ!
‪และตอนนี้ รางวัลคอสตูมดีเด่นได้แก่…
‪เจค็อบ
‪คุณนายเซลล์แมน!
‪บางอย่างผิดปกติ เจค็อบ
‪เตือนภัยฉุกเฉิน พลฝ. ‪คุณนายเซลล์แมนกำลังเดินทาง!
‪ไม่นะ
‪เจค็อบ
‪โท้ดดี้ จัดการหล่อนซะ
‪เคลลี่ เธออยู่ตรงนั้นไหม
‪เคลลี่
‪ไม่มีการตอบรับเลย
‪เราต้องไปที่ประภาคารเดี๋ยวนี้
‪แต่เรายังไม่มีเพลิงเทวะเลยนะ
‪หรือมี
‪เพลิงเทวะ! ฉันปรุง…
‪- นี่! อย่าทำหล่นนะ! ‪- ได้แล้ว
‪อะไรกัน…
‪ฉันตามคุณนายเซลล์แมนไม่ได้แล้ว
‪ทำไมไฟดับล่ะ
‪เพราะไอ้นั่นไง
‪อย่างน้อยมันก็กลัวแสงสว่าง
‪แต่ประตูทุกบานใช้ระบบล็อกไฟฟ้า
‪เราโดนขังเหรอ
‪ไม่นะ เดี๋ยวๆ
‪ดูสิว่าฉันมีอะไร
‪ดูนี่สิ
‪ของวิบวับไง!
‪ของวิบวับ!
‪แกชอบของวิบวับ
‪โธ่เอ๊ย
‪เดี๋ยวก่อน! ฉันมีอะไรเด็ดกว่านั้นอีก
‪และมันอยู่ตรง…
‪นี้!
‪บูย่าห์!
‪พวกเธออยู่ที่นี่และจับปีศาจนั่นไว้นะ
‪ฉันจะเอาเพลิงเทวะไปให้เคลลี่
‪- ไม่เคยมีใครจับปีศาจเงาได้นะ! ‪- ถ้าจะมีใครทำได้ก็คือเธอนี่แหละ แคส
‪- นั่นเป็นทางออกทางเดียว ‪- ฉันไหว
‪แสงจากปลาเรืองแสงนี่จะทำให้มันล่าถอยไป
‪ไปสิ!
‪ลิซ เธอยังไม่ตาย!
‪เจค็อบอยู่ทางนี้ มากับฉัน
‪เดี๋ยวนะ ฉันนึกว่าเขาอยู่ในนี้
‪- ทางนี้ เคลลี่ ‪- เราจะไปไหนกัน
‪- เร็วเข้า เคลลี่ ‪- เราไปไหนกันเนี่ย
‪โอ้ ไม่นะ เขาสะกดจิตเธอ
‪ฉันไม่อยากทำร้ายเธอนะ แต่ฉันทำแน่
‪ได้โปรดอย่าทำแบบนี้เลย!
‪จำน้องชายให้ได้สิ นึกถึงหน้าเควินไว้!
‪ฉันรู้ว่าเธอคิดถึงเขา โอเคไหม ฉันรู้
‪แต่เธอไม่ได้ตัวคนเดียว
‪เธอกับฉัน เราเอาชนะมันด้วยกันได้! แค่…
‪ลิซ!
‪เธอโอเคไหม
‪เกิดอะไรขึ้น
‪- ฉันจะแน่ใจได้ไงว่านี่เป็นเธอตัวจริง ‪- เพราะฉันจะเตะเธอให้คว่ำ
‪- ถ้าเธอไม่ช่วยดึงฉันไง ‪- เออ ใช่เธอแหละ
‪เมื่อกี้เธอพยายามฆ่าฉันนะ รู้ไหม
‪เราต้องเงียบเอาไว้ ไม่งั้นเขาจะได้ยินเรา
‪- เราต้องตายแน่ๆ ‪- ไม่หรอกถ้าฉันต่อสายตรงวงจรได้
‪เรามีเวลาแค่ไหน
‪ฉันไม่รู้เลยว่ามันหายไปไหน
‪โอเค แผนสอง จงใช้สิ่งที่มี
‪ฉันแค่ต้องต่อนี่เข้ากับแบตเตอรี่…
‪แล้วไงต่อ เราจะขังเงาได้ยังไง
‪กล่องมิติของไอน์สไตน์ไง!
‪- ต้องขังมันไว้ได้แน่ ‪- แต่จะเอามันเข้าไปได้ยังไงล่ะ
‪ถ้าเราขยับพร้อมกัน เราจะต้อนมันเข้าไปได้
‪- ตกลง ‪- ช่วยทำให้ไฟติดด้วยเถอะ
‪ได้โปรดๆๆ
‪ใช่แล้ว! เธอทำสำเร็จ!
‪โอเค กล้าๆ เข้าไว้
‪- มันตรงมาทางเราแล้ว ‪- ฉันจะไปเอากล่อง
‪- โอเค เธอต้องมากับฉัน ‪- ตกลง
‪เร็วเข้า!
‪นี่ก็เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้แล้ว
‪มันมาแล้ว! เตรียมตัวไว้นะ!
‪เราทำได้น่า
‪นายจะต้องปิดฝากล่อง แต่ไม่ว่าจะทำอะไร
‪อย่าปล่อยให้มันแตะมือนายได้
‪ทำไม จะเกิดอะไรขึ้นถ้ามันแตะมือฉัน แคสซี่
‪ทำไปเถอะน่า!
‪เย่!
‪นี่คือสิ่งที่จะเกิดขึ้นเมื่อแกบุกเข้ามา ‪ในศูนย์บัญชาการและมายุ่งกับเพื่อนฉัน
‪เราจับมันได้แล้ว! ‪ไม่เคยมีใครจับปีศาจเงาได้มาก่อนเลย!
‪เย่ เรานี่ตำนานของแท้!
‪จริงๆ แล้วมันก็น่ารักดีนะ เราเลี้ยงไว้ได้ไหม
‪ฉันไม่อยากเก็บมันไว้ ฉันไม่…
‪โอ้ ลิซ
‪เจ้าอยู่ไหนกัน เด็กน้อย
‪ข้าต้องการให้เจ้าไปส่งสารให้พี่สาวข้า
‪เขาคิดว่าเธอยังอยู่ใต้มนตร์สะกดอยู่
‪ถ้าเจ้าเจอพี่สาวข้า เซเรน่า ราชินีแมงมุม
‪นางคิดว่านางเจ๋งและร้ายกาจเต็มประดา
‪แค่เพราะว่านางคือราชินีของพวกบูกี้
‪และข้าคือน้องชายของนาง
‪ข้าเป็นแค่ไอ้คนชอบฝันโง่ๆ นี่ ใช่ไหมพี่
‪รอดูก่อนเถอะ
‪น้องชายคนนี้จะเป็นแม่ทัพ ‪ของกองทัพแห่งฝันร้ายที่เฝ้ารอ
‪จะทำลายมนุษย์โลกให้ย่อยยับ
‪เจ้ายืนตรงนั้นมานานแค่ไหนแล้ว
‪ช่างเถอะ ขังเพื่อนตัวน้อยไปรึยัง
‪- ค่ะ ท่านกรองกีญอล ‪- ยอดเยี่ยม
‪เราจะมาสร้างเจ้า ‪ให้กลายเป็นพี่เลี้ยงปีศาจชั้นดีกัน
‪หลังจากคืนนี้
‪เราจะยุ่งอย่างร้ายกาจเลย เข้าใจไหม
‪ท่านกรองกีญอล เกิดเรื่องกับแทงก์ข้างหลังค่ะ
‪ถ้ามีพวกโท้ดดี้ตกลงไปอีก ‪ข้าจะทิ้งมันไว้ในนั้นแหละ มาเร็ว!
‪ใช่เลยๆ
‪ทำได้ดีมาก เจค็อบ ทำได้ดีมาก!
‪ทีนี้แหละ
‪เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน มันทำงานได้สมบูรณ์แบบ
‪ข้าพลาดเอง ท่านกรองกีญอล
‪ใช่น่ะสิ เจ้าเด็กโง่
‪ลงมาได้แล้ว เคลลี่
‪กลิ่นสาปความกลัวของเจ้าทำให้ข้ารู้
‪คิดว่าจะแอบย่องมาหาข้าได้เหรอ
‪แอบย่องมาหาบูกี้แมนเนี่ยนะ
‪ข้าเป็นคนคิดค้นการแอบย่องขึ้นมา
‪ในนามของสำนักงานภาคีพี่เลี้ยงเด็ก ‪ฉันขอให้แกส่งตัวเจค็อบมา
‪ในนามของบูกี้แมน เจ้ามันโง่สิ้นดี
‪เจ้าไม่ใช่ฮีโร่หรอก
‪เป็นแค่เด็กผู้หญิงที่ทั้งอ่อนแอ ตัวเล็ก
‪น่าสมเพชและไม่มีความสำคัญอะไรเลย
‪- เอาเขาคืนมานะ! ‪- ลิซ อย่า!
‪พยายามได้ดีนี่
‪เบอร์น่า 70 องศา 11 เมตรต่อวินาที
‪โยนไปเถอะน่า!
‪ใช่แล้ว
‪โยนได้สวยนี่ เจ้าขี้แพ้
‪คิดว่าเล่นกับใครอยู่
‪ข้าไม่ใช่นางฟ้าฟันน้ำนมนะ
‪ข้าคือกรองกีญอล
‪นายแห่งภัยอันตราย ‪สุลต่านแห่งความเจ็บปวด
‪ราชาแห่งบรรดาปีศาจ
‪และเจ้าคือพี่เลี้ยงเด็ก ‪ข้าแทบจะสงสารเจ้าเลยนะ
‪โท้ดดี้ เปิดประตูแทงก์เลย
‪ปล่อยเพื่อนใหม่ของเราออกมาสู่โลก
‪เดี๋ยวนี้!
‪จิมมี่!
‪รอสโก
‪เจ้าพวกโท้ดดี้ โอ้ ให้ตาย…
‪เราซ้อมกันมาตั้งหกเดือน!
‪สแนกเกิ้ล!
‪(ดึงเพื่อเปิด)
‪ลองนี่ดู
‪ไม่นะ อย่า…
‪ขอเถอะ ไม่ใช่สแนกเกิ้ล
‪ช่างเถอะ
‪จงง้างเขี้ยวรอไว้ ฝันร้ายที่งดงามของข้า
‪ในที่สุด ช่วงเวลาของเราก็มาถึงแล้ว
‪คืนนี้จะเป็นคืนของเรา
‪สาวๆ นี่ทำ…
‪หมดเวลาเล่นแล้ว
‪เหล่าพี่เลี้ยงเด็ก
‪พวกเจ้าคงไม่คิดว่า ‪จะมีโอกาสเอาชนะข้าได้ใช่ไหม
‪มาลุยกันเลย
‪นั่นคือหมัดมอนสเตอร์
‪ทำดีที่สุดได้แค่นั้นเหรอ
‪แทบข่วนข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
‪นั่นคือจุดอ่อนของแกใช่ไหมล่ะ
‪หัวใจแสนเศร้า ดวงเล็ก โหดร้าย
‪และไม่สำคัญอะไรของแก
‪หัวใจ
‪เดี๋ยว!
‪เจ้าคือเคลลี่ขี้แพ้!
‪เรียกฉันว่ายัยเด็กมอนสเตอร์
‪เขาไปไหนแล้ว
‪ไม่เป็นไรนะ เจค็อบ เขาไปแล้ว ‪เธอปลอดภัยแล้ว โอเคไหม
‪- ไม่นะ! ‪- นี่ เป็นอะไรไป
‪เดี๋ยวนะ ทำไมฝันร้ายถึงยังอยู่ที่นี่อีก
‪ไม่เป็นไรนะ
‪เธอไม่ต้องกลัวอีกแล้ว
‪นี่ ฟังนะ
‪บอกให้พวกมันไปซะ เจ้าหนู
‪ฉันไม่กลัวแกหรอก
‪ไปให้พ้น
‪เธอแข็งแกร่งกว่าพวกมันนะ
‪เธอทำได้
‪ฉันบอกว่า "ไปให้พ้น"
‪ฉันไม่กลัวแกแล้ว
‪ไปให้พ้น!
‪เรากลับบ้านกันได้รึยังฮะ
‪แม่เธอ!
‪เคลลี่ ฉันฝากข้อความเสียงเป็นครั้งที่หกแล้วนะ
‪โทรกลับหาฉันเดี๋ยวนี้
‪ไม่เป็นไรฮะ พี่เคลลี่ ‪พี่ไม่ต้องตรวจดูใต้เตียงหรอก
‪ผมว่าจากนี้ไปผมคงนอนฝันดีแล้ว
‪ฉันก็คิดว่างั้น เพื่อนยาก
‪นี่ เธอจะไม่บอกแม่ถึงเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนี้ใช่ไหม
‪ก็ต้องคิดดูก่อน
‪พี่จะมาดูแลผมอีกไหมล่ะ
‪แน่นอนที่สุด
‪เจค็อบ! ลูกโอเคไหม
‪ลูกอยู่ที่ไหน
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีไหม
‪เขาไม่เป็นไรค่ะ เห็นไหม
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าเธอทำให้เขาหลับได้ ‪เธอนี่ช่วยฉันได้มากจริงๆ
‪ฟังนะ
‪ถ้าคืนพรุ่งนี้เธอยังว่าง…
‪หนูจะมาค่ะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪- นี่… ‪- ด้วยความยินดี
‪ฉันไม่ได้จะพูดแบบนั้น แต่ก็…
‪การได้เห็นเธอใช้ความกล้าและสมอง ‪ในช่วงเวลาคับขัน…
‪ฉันจะไปคุยกับมาม่าวีและจะบอกเขา
‪ว่าอย่างน้อยเธอก็ควรได้รับอนุญาต ‪ให้สมัครเข้าภาคี
‪- จริงเหรอ ‪- อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป
‪เธอยังต้องผ่านการทดสอบอีก
‪และคืนนี้เธออาจไปทำให้ ‪พวกมาเฟียปีศาจไม่พอใจเข้า
‪เซเรน่า ราชินีแมงมุม ‪เป็นหนึ่งในบรรดาพี่สาวของกรองกีญอล
‪เธอต้องไม่พอใจแน่ๆ
‪- ไม่งั้นจะมีพี่เลี้ยง… ‪- ฝึกหัด
‪"ฝึกหัด" ไว้ทำไมกันล่ะ
‪อีกอย่างนะ ลิซ เราจะพาเควินกลับมาด้วย
‪นี่
‪เอาไปศึกษาซะนะ
‪"เซเรน่า วอน เคสเซล
‪หรือเซเรน่า ซาลาซาร์ หรือราชินีแมงมุม
‪ครึ่งแมงมุม ครึ่งมนุษย์
‪ชอบเลือดของทุกอย่าง
‪ยิ่งเยาว์วัยยิ่งดี"
‪โอ้ ไม่นะ
‪ไง เคลลี่
‪วิคเตอร์ หวัดดี
‪หวัดดี
‪ขอโทษทีนะที่โทรมาซะดึกเลย
‪แต่ฉันอยากรู้ว่าเธอจะอยากไปดูหนังคืนพรุ่งนี้ไหม
‪โอเค
‪ฉันก็อยากไปนะ ‪แต่คืนพรุ่งนี้ฉันต้องไปเลี้ยงเด็กน่ะ
‪โอเค งั้นไว้คุยกันที่โรงเรียนวันจันทร์ละกัน
‪- บาย ‪- ไว้คุยกัน
‪"ปีศาจที่งดงามและมีเสน่ห์ที่สุด ‪ในบรรดาบูกี้ทั้งเจ็ดตน
‪รสนิยมด้านแฟชั่นเป็นเลิศ
‪(ราชินีแมงมุม)
‪เขี้ยวของนางสามารถพ่นพิษร้ายที่อาจทำให้เหยื่อ
‪หลงใหล เป็นอัมพาตหรือตายได้ ‪ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของนาง
‪จุดอ่อน
‪อัตตาสูง คำเยินยอ อัญมณี
‪นางไวมากพอๆ กับที่อันตรายมาก"
‪คำบรรยายโดย ณัฏฐ์อัปสร เลิศธีระกุล