Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX PRZEDSTAWIA
Joey.
Cześć.
Jak spałaś?
Dobrze.
To super.
Doba hotelowa kończy się o 12.
Tu masz menu, gdybyś zgłodniała.
Zadzwonię do ciebie.
Nieprawda.
- Jak zawsze piękna, pani D. - Dziękuję, panie Van Aston.
Dzień dobry, sir.
Cześć, piękny. Jak spałeś?
Cudownie, jak zawsze.
Jak leci?
Dziękuję.
- Do zobaczenia w biurze. - Niech będzie!
Dzień dobry, drogie panie.
Jak leci?
Problem rozwiązany!
Joseph pojedzie.
Mamo, nie ma mowy.
Nie ty decydujesz.
Wyślij Leo.
Przywiezie podpisaną umowę.
To nie jest takie proste.
Jeszcze jej nie podpisali.
Właścicielka nieruchomości robi problemy.
Dlatego musisz tam pojechać.
To bardzo ważna umowa dla Van Aston Enterprises.
Próbowaliśmy wszystkiego, żeby zdobyć tę ziemię.
Pieniądze i presja nie przynoszą skutku.
Mamy trzy tygodnie, żeby wpłacić depozyt.
Inaczej do świąt będzie po umowie.
Dobrze.
Co mam zrobić?
Jesteś świetny w jednej rzeczy.
Młode kobiety robią to, o co je poprosisz.
Nic nie wiesz o moim życiu osobistym.
Masz ostatnią szansę, żeby pokazać,
że potrafisz zrobić cokolwiek.
- A jeśli tego nie zrobię? - To wszystko stracisz.
Stanowisko, honorarium, apartament.
- I Leo. - Nie możesz!
A jeśli ci się uda,
to na przyjęciu świątecznym ogłosimy,
że zostałeś dyrektorem ds. przejęć.
Chcesz pracować w tej firmie na poważnie?
Zacznij od tego.
DWA TYGODNIE DO ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
Poczta głosowa. Dzięki Bogu.
Gemma, to ja.
Dużo o nas myślałem.
To oczywiste, że do siebie nie pasujemy.
Powinniśmy zakończyć tę znajomość.
Ale jesteś niesamowitą kobietą,
która uszczęśliwi kiedyś jakiegoś faceta.
Pozostań piękna.
- Myślałem, że to ta jedyna. - Zamknij się!
Kto tu mieszka?
To jakieś zadupie.
To kraina wina.
Wiesz, że 80% amerykańskiego wina
powstaje w Kalifornii?
Chardonnay to najbardziej popularna odmiana winorośli.
Właściwie to…
Cholera!
Przepraszam, sir.
Dziurawa droga.
Daleko jeszcze?
Już dojeżdżamy.
Spotkanie jest za parę godzin.
Masz jakieś ubrania? Muszę się przebrać.
DAMSKIE – MĘSKIE
Są na świąteczną zbiórkę odzieży.
Miałem je zawieźć do fundacji.
Ale z ciebie świętoszek.
Zamknij się.
Skoro nie imponują im pieniądze ani władza…
spróbuję czegoś bardziej swobodnego.
JESTEŚ RATOWNIKIEM? TONĘ W TWOIM SPOJRZENIU!
Pomoże przełamać pierwsze lody.
Niech będzie.
I jak?
Co ty na to?
Wyglądasz bardzo swobodnie, sir.
Zabieraj stąd to auto. Zadzwonię, gdy podpiszą umowę.
Skoczę na myjnię.
Tak, zrób to.
Ale nie jedź za daleko,
bo to nie potrwa długo.
Co tu się dzieje?
Hannah, gdzie ta woda?
Szybko, potrzebuję jej.
Już idę, Callie.
- Cześć. - Cześć, nowy parobku.
- Pomogę ci. - Rety. Dziękuję.
Dobrze, że już jesteś. Cielak się rodzi.
Co?
Daj mi tę wodę!
Niesie ją nowy parobek.
Kto?
- Nie jestem… - Odstaw ją i mi pomóż.
Nie prze, sprawdzę jej oczy.
Złap go za nogi.
No dalej.
Dajesz, mała.
Poradzisz sobie.
Dasz radę.
No dalej.
Jeszcze tylko jeden raz.
No dalej, mała. Poradzisz sobie.
Ciągnij! Co ty robisz?
Ciągnę!
- Mocniej! - Dobrze.
No dalej. Nic ci nie jest.
Jeszcze raz. Dasz radę!
Zrobiłaś to!
Dobra dziewczynka.
Brawo.
Połóż go tutaj.
Wybierz imię, Han.
To chłopiec.
Będzie się nazywał Joey.
Idealne imię.
Myślałam, że jesteś tym krawaciarzem.
Kim?
Ma przyjechać tu jakiś snob z firmy, żeby pomachać mi kasą przed nosem.
- Naprawdę? - Tak, ale…
jestem na niego gotowa.
Widzę.
Hannah, powiedz mamie, że mamy nowego mieszkańca rancza.
No idź.
Chodź ze mną.
Przepraszam za bluzkę.
O co chodzi?
Parobcy zwykle przychodzą parę dni za późno, a nie za wcześnie.
Masz tutaj piękny kawałek ziemi.
To farma krowia, tak?
Chodzi ci o farmę mleczną?
Jasne.
Mamy krowy, ale wystarczą tylko na lokalną produkcję.
Dużo zarabiacie?
Ledwo wiążemy koniec z końcem.
To po co to robicie?
Pieniądze to nie wszystko.
Ale fajnie jest je mieć.
Przepraszam. Słuchaj.
- Nie jestem tym, za kogo mnie masz. - Wiem, kim jesteś.
Wstałeś kiedyś rano i pomyślałeś: „Nauczę się czyścić zagrodę,
zaganiać bydło.
Dostanę łóżko do spania,
a swoim urokiem będę wymigiwał się od ciężkiej pracy”.
Dostaniesz lokum i parę groszy.
Jeśli chcesz zarobić, to źle trafiłeś.
Jedziesz?
Mam na imię Callie.
Ty jesteś Manny?
Tak.
Twoje lokum.
Klucz jest w środku.
Jest tam też lista prac, które się nazbierały.
Padł agregat, więc zacznij od niego.
No to jak?
Wchodzisz w to?
Czy wolisz pracować gdzieś, gdzie lepiej płacą?
Wchodzę w to.
Dobrze.
Pracę zaczynamy o 6.
Jeden błąd i wylatujesz.
Hannah, co tu robisz?
Przepraszam!
Chcę zapytać, czy nowy parobek zje śniadanie.
Z serem czy z dżemem?
Wolę…
Nie jesteś głodny, prawda?
Jasne, że nie.
To dobrze.
Bo nie oferujemy tu wyżywienia.
Cześć, Manny, jestem Hannah.
Cześć. Jestem…
Jestem Manny.
Masz bardzo miękkie dłonie.
To przez krem.
Masz auto, prawda?
Nie.
To znaczy mam! Jasne, że mam.
Musiałem je oddać do mechanika.
Super.
No to jutro o 6.
Idziemy.
Bądź ostrożna.
O Boże.
Załatwione?
Niezupełnie.
Trochę mi tutaj zejdzie.
Nic nie szkodzi.
Chętnie posiedzę tu parę minut.
Ta dziewczyna jest inna, niż się spodziewałem.
A czego się spodziewałeś, sir?
Nie wiem. Myślałem, że będzie…
dziewczyną.
Przedstawiłeś jej ofertę?
Nie zrobiłem tego.
Ale mam pomysł. Tylko może mi z tym trochę zejść.
Mówimy o paru godzinach czy…
Raczej o kilku dniach.
Nie przekona jej żadna suma pieniędzy.
Muszę ją lepiej poznać.
Dowiem się, co ją kręci.
Czyli zostajemy?
Wynajmiesz sobie pokój w hotelu?
Chcę cię mieć pod ręką.
Ty gdzie będziesz?
Tutaj. Będę udawał, że jestem nowym…
parobkiem.
Jestem pewny, że wszystko pójdzie po twojej myśli.
Znajdź faceta,
który ma tu przyjść jutro do pracy.
Co o nim wiemy?
Ma na imię Manny.
Co więcej?
Tylko tyle wiem.
Mam znaleźć Manny’ego w mieście, w którym nigdy nie byłem?
Tak. Wiesz też, że ma jutro zacząć tu pracę.
Nawet jeśli go znajdę, to co mam z nim zrobić?
Daj mu kasę, żeby tu jutro nie przyszedł.
Powiedz, że ktoś już tu pracuje.
- Sir. - Muszę kończyć.
Sir!
Jak mam znaleźć tu…
Manny!
Umyłeś je za szybko, Jerry.
Nadal widzę tam brud.
Przepraszam.
Czy jest pan parobkiem?
Jest pan jasnowidzem?
Mogłaś zatrudnić kogoś, kto wygląda, jakby się na tym znał.
Widziałaś go?
Wygląda jak z telenoweli.
Naprawdę?
Widziałam jego zdjęcie w internecie.
Na jakiej stronie?
Wydawała się wiarygodna.
Rolnikdlaciebie.com.
Mamo!
Żartuję.
Odpowiedział na ogłoszenie. Jest w porządku.
Same dawałyśmy sobie radę.
Nie możesz sama robić wszystkiego na ranczu.
Ja też pomagam!
Pomyślałam, że wam obu
przyda się tu jakiś mięśniak.
Bez urazy.
Gotowe.
Myślałaś o propozycji Van Astonów?
Nie. I nie zamierzam.
Poprosiłam bank o odroczenie spłaty.
Wszystko w porządku.
To nie jest ziemia na magazyny Van Astonów.
To ranczo Bernetów, nasz dom.
To nic dla ciebie nie znaczy?
Martwię się tylko…
czy poradzicie sobie beze mnie.
Mamo, przestań.
Nie.
Jedno dla sklepu Luma,
a drugie dla nas!
Z umiarem, Hannah!
Święta dopiero za dwa tygodnie!
Wyglądają fantastycznie.
Mamo, chcesz kawałek?
Nie, skarbie.
Idę się położyć.
Mamo, jeszcze wcześnie…
Może Manny zje?
Manny jest bardzo zajęty.
Dobrze rozumiem?
Chcecie, żebym zniknął…
i zapłacicie mi za to 3000 dolarów?
Zgadza się.
Pod jednym warunkiem.
Skoro się dogadaliśmy, znasz może jakieś hotele?
Co?
Można się tu gdzieś zatrzymać?
Znam takie miejsce.
Mamo, tylko tak ją przekonam.
Wiem, że brzmi to głupio.
To ty powiedziałaś, że jestem w tym świetny.
Tak, wiem, przyjęcie świąteczne.
Rety, mamo. Daj mi tydzień, dobrze?
Dobra, pa.
Leo, odbierz.
Dodzwoniłeś się do Leo.
Gdzie jesteś?
SPRZEDAM
Idealnie.
ZAWIADOMIENIE O EKSMISJI
Odrastają ci włosy.
- Tak myślisz? - Wyglądają świetnie.
Kiedyś były grubsze.
Nie sądziłam, że doczekam dnia, aż będą takie długie.
Za rok czy dwa będą ci sięgać do ramion.
Widziałaś zamówienie ze sklepu?
Podoba im się motyw świąteczny.
Chcą zwiększyć dostawy do dwóch tygodniowo.
No to muszą zadowolić się tym, co upiecze ośmiolatka.
A gdybyś…
pomogła siostrze i mnie w pieczeniu?
Niech ten parobek tu trochę popracuje.
Jest w nim coś dziwnego.
À propos osób, których nie lubię.
Pan Van Aston się nie pojawił.
Zapomniałam ci powiedzieć.
Przysłał e-mail, że musi przełożyć spotkanie.
Gdy postanowi się tu pojawić…
- Będę gotowa. - No dobrze.
Cześć, Connor.
Cześć, Wendy.
Wybacz. Myślałam, że to ktoś inny.
Na kogo czekałaś?
Na mieszczucha, który chce kupić naszą ziemię.
Przykro mi.
Jasne.
Co tutaj robisz?
Pomyślałem, że skoczymy do tej nowej winiarni.
W Creston.
Może w sobotę?
Myślisz, że co ci odpowiem?
Może się zgodzisz?
Jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Do widzenia.
Nie zastrzel dzisiaj nikogo.
Cześć! Jak się masz?
Wielkie dzięki za wynajęcie tej chaty!
Jesteśmy do siebie podobni.
Niesamowite.
Manny, tak?
Do usług, szefie.
Skąd wiesz, kim jestem?
Pokazałem mu zdjęcie.
Przepraszam, jeśli nie odebrałem. Nie słyszałem.
Nie odebrałeś.
Co to za miejsce?
Musiałem go wynająć.
- Inaczej on pokrzyżowałby ci plany. - Właśnie.
Co ty w ogóle planujesz, sir?
Zamiast powiedzieć gadkę, którą przygotowałem,
wyciągałem małą krowę z tyłka dużej.
I co teraz?
Mam dość tego gościa.
To może nam pomóc.
Przekonam ją, żeby mi zaufała,
będzie mi się wyżalać,
a ja namówię ją na sprzedaż.
Powiem, że to najlepsze dla jej rodziny.
Resztę załatwimy przez telefon.
A przez cały ten czas będzie pomagał jej kolega Manny.
Van Astonowie wyślą jej czek,
a ja wrócę do luksusów.
To doskonały plan.
A ja co mam robić?
Odbieraj telefony od mojej matki.
I pilnuj go, żeby nas nie wydał.
Josephie, czy to twój…
Tak.
Przejedź się nim.
I kup mi ubrania robocze.
Przyda mi się przerwa.
- Manny. - Cześć, szefie.
Cześć.
„Manny” to zdrobnienie?
Tak, od Juan-Pablo Manuel Francisco Villanueva-Cortes.
Niech będzie „Manny”.
Proszę bardzo. Ubrania do pracy.
Dziękuję.
Mam mały problem.
Muszę wyglądać, jakbym znał się na pracy na ranczu.
Możesz mi w tym pomóc?
To farma mleczna, łatwizna.
Wyglądam, jakbym umiał coś na niej zrobić?
Jak coś, to do mnie dzwoń. Będzie dobrze.
No dobrze.
Podaj numer.
Tu zaczynają się schody.
Musisz za to dopłacić.
I chcę spać w największej sypialni.
Dobrze.
No nie.
Zobaczmy, czy uruchomię tego potwora.
Mamo.
- Halo? - Tak, sir?
Słyszysz mnie?
To muczenie krów?
Tak, Leo, tu są krowy. Jestem na krowiej farmie.
Daj mi parobka. Nie odbiera telefonu.
Chwileczkę.
Obudź się.
Nie mogę go dobudzić.
Dzień dobry, słoneczko.
Co ci odbiło?
Daj mi telefon.
Dzień dobry, szefie.
- W czym pomóc? - Słuchaj.
Dostałem listę zadań.
Nie wiem, co one znaczą.
„Oczyścić z gnoju zagrody”.
Jak mam to zrobić?
To proste. Musisz wyczyścić krowią…
Co?
Houston, idę do gułagu.
Jest za tobą.
Call of Duty czy Halo?
Syrah czy noir?
Zagraj ze mną w Call of Duty,
a posłucham o tym pinot norze.
Mówi się „noir”.
Niech to szlag.
Jeszcze raz.
Słucham?
Cześć.
Daj mi parobka. Siekiera utknęła mi w pniu.
- Manny. - Co?
Siekiera utknęła mu w pniu.
Mam pytanie.
Gdy robisz kupę na pieńku, to stawiasz klocki?
Boże.
Zabawne. Ale serio, co mam zrobić?
Kopnij w rączkę z boku.
Powinna się poluzować.
Spróbuję. Nie rozłączaj się.
Udało się.
Dzięki za pomoc.
- Jestem wdzięczny. - Udało się.
- Super! - To dobrze.
Josephie, ten plan się powiedzie?
Rozmawiałeś z matką?
Hadouken!
Muszę kończyć. Powodzenia!
Było warto. Szkoda, że nie widziałeś przeciwnika.
Wiem, że zalegamy ze spłatami,
ale obiecuję, że w tym miesiącu zapłacimy.
Tak, widziałam zawiadomienie.
Ale obiecuję, że zapłacimy.
Co jeszcze?
WYMIENIĆ OLEJ
NAPRAWIĆ KURNIK
NAKARMIĆ KURY
NAPRAWIĆ AGREGAT
WYDOIĆ KROWY
Jakie to uczucie?
Nie!
Tak!
Wygrywa gracz numer dwa.
Ale się starałeś.
Przestań tak mówić, Leo.
Nikt nie lubi przechwałek.
Wcześniej wygrałem ze trzy razy.
- Słucham? - Daj Manny’ego.
Do ciebie.
Tak, szefie?
Jak się doi krowę?
To bułka z masłem.
Musisz ciągnąć ją za wymiona.
Ciągnę, ale nic nie leci.
Co się dzieje?
Szefie?
Musisz opleść je palcami.
Wiem, tylko chciałem je rozgrzać.
Gdy ciągniesz, to zaciskasz.
Zaczęło lecieć.
Na zdjęciu wyglądasz inaczej.
Na zdjęciu?
Czemu zgoliłeś wąsy?
Wąsy?
Trudno mi je sobie wyobrazić.
Znudziły mi się.
Pomóż mi ze struclami na święta.
- Chodź. - Do zobaczenia.
Możemy stąd wyjść?
Chodźmy stąd. Pójdźmy na imprezę.
Duszę się. Śmierdzi tu winem.
Szef zabronił.
No to zabawimy się tutaj.
Przestań. Co robisz?
Pierwsza zasada.
Nigdy nie pij wina z butelki jak jakiś barbarzyńca.
Orzech i kakao.
Co powiedziałeś?
Orzech i kakao.
Skąd wiesz?
To nic trudnego.
Można je wyczuć.
Jak wyczuwa się jabłko w soku jabłkowym.
Niech to szlag.
Hej, mała.
Nie zrobię ci krzywdy.
Pierwszy błąd.
Chodź ze mną, proszę.
Dobrze.
Zdejmij drabinę, muszę wejść po paszę.
Już się robi.
Przepraszam.
Przeterminowana.
Dobra, jutro pojadę do miasta i ją kupię.
Świetnie.
Widziałeś puste pojemniki na paszę?
Co takiego?
Pojemniki na paszę dla krów są puste.
Czyli krowy dziś nie jadły.
Nie miałem tego na liście.
Nie masz na niej prysznica,
ale oczekuję, że będziesz się kąpał.
Zapamiętam.
Dobra, muszę lecieć do pracy.
- Nie pracujesz tutaj? - Za dnia.
Jestem barmanką w pubie The Brew.
Sześć nocy w tygodniu.
Kiedy sypiasz?
To przereklamowane.
Naprawdę to lubisz?
Wstajesz bardzo wcześnie, kładziesz się bardzo późno.
Podoba ci się to?
Co robisz?
Nie wiem.
- Rozmawiam z tobą. - To przestań.
Dobrze.
Nie powinno jej tu być.
Witaj, mała.
Zwykle panienki biegną do mnie, a nie ode mnie uciekają.
Wychodzę z wprawy.
Gotowe.
Którędy stąd uciekłaś?
Leo, potrzebuję twojej pomocy.
W co ranczerzy ubierają się do baru?
SZUKAM POMOCNIKA
ZAWÓD: MIŁOŚĆ
- Co robisz? - Rozstawiam się.
Co się dzieje?
Chodzi o twoją mamę?
Nie, u niej bez zmian.
Dzisiaj miała mieć ostatnią chemię.
Ostatnia próba. Tego chciał lekarz.
Przykro mi, Cal.
Bez zmian jest w porządku.
Ale nie zmieni rezultatu.
Możesz czasami pozwolić sobie na emocje.
Nie zrobią ci krzywdy, obiecuję.
Chodź tu.
No chodź.
Zamknij się i coś mi zagraj.
- Poproszę piwo. - Dobrze.
Dobry wieczór.
Za kogo się przebrałeś?
Za imitację kowboja?
Stallone’owi i Dolly udało się to w filmie.
Więc tak.
Znasz ten film?
To mój ulubiony.
Podać ci coś?
Masz tu jakąś swoją specjalność?
Mam, ale nie jest dla osób, które wstają o 6.
Zaryzykuję.
No dobrze.
Już podaję Petalumę Slammę.
Co robisz? Miałeś czekać w aucie.
Chcę zobaczyć, o co tyle szumu.
No i się wystroiłem.
Przyzwalam.
Między nami jest wolne miejsce.
Spokojnie.
- Mówiłem ci… - Proszę.
Ostrzegałam.
Przepraszam panią.
Pobieracie korkowe?
Nie pobieramy.
Bardzo dziękuję.
Nie patrz na mnie!
Nie podziękowałeś mi za znalezienie…
Manny!
Jak tam leci?
Czarno to widzę.
Leo. Co ty tutaj robisz?
A ty?
Mówiłem ci, że muszę się wyrwać z domu.
Jestem smokiem, pozwól mi latać.
Callie Bernet, która pracuje za barem,
zatrudniła „Manny’ego”.
Jest tu także ten drugi „Manny”.
Musisz stąd wyjść.
Przepraszam.
- Nie wiedziałem. - Co robisz?
Hej, ja.
Zapłacę ci więcej kasy, ale spadaj.
Cześć, Manny!
- Connor! Miło cię widzieć. - Jak leci?
Kim są twoi koledzy?
Ten książę ma na imię Leo,
a to…
jest…
także Manny.
- Drugi Manny? - Tak.
Żartujesz.
Chłopaki…
fajne stroje.
Bardzo dziękujemy.
Manny pracuje na ranczu Bernetów…
Cholera.
Właśnie do mnie dotarło…
że jestem pijany.
- Czujesz? - Odwiozę cię.
- Dziękuję. - Jasne.
- Cześć. - Miło poznać.
Jak tam chcesz.
Na razie.
Czemu nie odebrałaś telefonu?
Jak widać, jestem trochę zajęta.
Może wrócę z tobą do domu i spróbuję cię przekonać?
Serio?
Moja odpowiedź nadal brzmi „nie”.
Jesteś pijany. Wracaj do domu.
Idź sobie.
Obiecałem Liamowi, że się tobą zaopiekuję.
Tak wygląda opieka?
Odpuść.
Kazała ci odpuścić.
Bo co mi zrobisz?
Zawsze chciałem to zrobić.
Inaczej to sobie wyobrażałem.
Dość!
Przestańcie, bo dostaniecie tym.
Obaj się stąd wynoście.
Wynocha.
Nie znam cię zbyt dobrze…
ale nie zasługujesz na to.
Puść coś.
Proszę o brawa dla testosteronu!
Raz, dwa, raz, dwa, trzy…
Gdzie jest Manny?
Wraca do naszego domu.
Co ci się stało?
Małomiasteczkowy frajer.
Ratowałeś damę z opałów?
Ta dama nie potrzebuje ratunku.
Rozumiem.
DWANAŚCIE DNI DO ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
Cześć, mamo.
Cześć.
Masz.
- Dziękuję, skarbie. - Proszę.
Może dziś zrobię sobie wolne?
Naprawdę?
- Proszę. - To dla mnie?
Tak.
Dobre.
Niezły tu bałagan, no nie?
Nie mogę się zabrać za porządki.
To warsztat mojego taty.
- Naprawdę? - Tak.
Śmiało.
O rany. Żartujesz?
To silnik panhead?
Tak.
Ale czad. Został odbudowany?
Od silnika.
Należał do taty.
Zmarł trzy lata temu.
Przykro mi.
Dziękuję.
Mój tata umarł, gdy byłem mały.
Chciałbym powiedzieć, że będzie łatwiej,
ale…
chyba się do tego przyzwyczajasz.
No tak.
Wczoraj w barze
nie powinnam się była tak złościć. Chciałeś pomóc.
Connor jest niegroźny.
Ale ma swoje problemy.
I jest silny.
Boli?
Nie. Tylko źle wygląda.
Żelki czy owocowe paski?
Dla mnie paski.
Dziękuję.
Żelki.
Co to za paski?
Słucham?
To smak mojego dzieciństwa.
Spróbuj.
Proszę.
- Mam to odkleić? - Tak.
- Całkiem smaczne. - No nie?
Hej, Hannah.
Co to jest?
Nabrałem cię. Masz łaskotki?
- Nie chciałem. - W porządku?
Nawet jej nie dotknąłem.
No weź! To było podłe.
Przestańcie.
Już wystarczy.
Może zjemy coś normalnego?
Dziękuję.
Drogi Jezu…
dziękujemy ci za jedzenie.
I za mamę.
Niech wyzdrowieje. Bardzo o to prosimy.
Dziękujemy za dom.
Pobłogosław te potrawy.
I dziękujemy ci za Manny’ego.
Amen.
Posprzątam ze stołu.
Dziękujemy.
Nie ma za co.
Spróbuję nie potłuc tych pięknych talerzy.
Przepraszam.
Zapomniałeś czapki.
Dziękuję.
Sprzątnij resztę.
Dobranoc!
Dziękuję.
Za co?
Ostatnie lata…
były dla nas bardzo ciężkie, zwłaszcza dla Callie.
Ta dziewczyna, która stąd właśnie wybiegła…
Wróciła moja córeczka.
Myślę, że to twoja zasługa.
Nie, raczej…
Masz pracę na wiosnę?
To dobrze. Nigdzie się nie wybieraj.
Jeszcze jedno.
Uważaj na nią.
Na jej serce.
Tylko wygląda na twardzielkę.
Dobrze.
Dziękuję.
SZEŚĆ DNI DO ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
Josephie, nie unikaj mnie.
Żądam informacji. Kończy ci się czas.
Jeśli nie podpiszą umowy,
będę musiała tam przyjechać.
Wiesz, co to znaczy.
Kolejne wypieki z rancza?
Potrzebują pieniędzy.
Chciałem im tak pomóc.
Wiesz, że możesz
dać im więcej pieniędzy, niż będą w stanie wydać.
Jak długo będziemy to ciągnąć?
Muszę poinformować twoją matkę.
- Minął już tydzień. - Wiem.
Podaj mi wino, kochasiu.
Kochasiu?
Nie oszukasz mnie. Masz to wypisane na twarzy.
- Spadaj. - To prawda.
Zakochał się w farmerce Chce zbierać plony miłości
Ty też się zamknij.
Zależy ci na niej, prawda?
Powiedz jej to.
Im dłużej zwlekasz, tym gorzej.
Zobacz.
- Nie chcę, Leo. - Przestań.
Piłeś kiedyś to wino?
Nie.
Obserwuj.
Wanilia.
Wiśnie.
Nektarynka.
Dębowa beczka.
Co?
To supermoc Manny’ego.
Za najlepszego mentora, jakiego miałem. Señor Leo.
Senior Leo.
Señor.
Spodziewasz się gości, sir?
Nie.
Sprawdzę to.
Ta umowa nic nie znaczy.
Możemy ją podrzeć.
Pewnie masz mnie za okropnego człowieka
i więcej się do mnie nie odezwiesz…
ale musisz znać prawdę.
Cholera.
Drugi raz w tym tygodniu zrobiłyśmy sobie z mamą piknik.
- Od lat tego nie robiłyśmy. - Dziękuję.
Naprawdę ciężko pracujesz.
Tak myślisz?
Nie wymiguję się urokiem od ciężkiej pracy?
Chcę ci coś pokazać.
To moja ulubiona część naszej ziemi.
Te winorośle są najstarszą rzeczą na ranczu.
Mój praprapradziadek
przywiózł je w walizce z Francji.
Serio?
Przeżyły podróż i voilà.
Tata chciał kiedyś przekształcić ranczo w winiarnię.
Wierzył w ten pomysł.
Wino też jest smaczne.
- Serio? - Tak.
Mam tu kilka butelek.
KU PAMIĘCI BENA BERNETA
Sprzedajecie je?
Nie.
Dajemy je znajomym w prezencie.
Ale same też dużo wypijamy.
Jest bardzo dobre.
Jasne.
O co chodzi?
Zastanawiam się, ile czasu nam zostało.
O czym ty mówisz?
Od miesięcy toniemy w długach.
Nie wiem, jak z nich wybrnąć.
Czuję się strasznie bezradna.
Jakaś firma chce kupić naszą ziemię i postawić tu centrum logistyczne.
No tak, ale możesz wziąć te pieniądze i kupić lepsze ranczo.
Nie chodzi o pieniądze.
Tylko o tę ziemię.
Moje wszystkie wspomnienia o mamie i tacie związane są z tym miejscem.
Niedługo tylko ono mi po nich zostanie.
Istnieje jakieś wyjście.
Na pewno.
Tylko…
jeszcze go nie znalazłam.
Co to?
Liam.
Mój narzeczony.
Zginął z moim tatą w wypadku.
Jechaliśmy po lampki świąteczne.
My?
Boże, Callie, tak mi przykro.
Tak szybko odeszli.
W mgnieniu oka.
Moja mama zakończyła wcześniej chemioterapię.
Powiedziała, że to było gorsze niż śmierć.
Odchodzi tak powoli.
Nie wiem, co jest gorsze.
Ale założę się, że tak wygląda niebo.
Tylko że w święta wzgórza pokryte są śniegiem.
Nigdy go nie widziałam.
Śniegu?
- Tak. - Serio?
Tutaj nie pada śnieg.
A ja nigdy stąd nie wyjeżdżałam.
Callie, ja…
O co chodzi?
Muszę sprawdzić, kto to.
Jasne.
Pomóc ci w czymś?
Byłem w okolicy i postanowiłem zajrzeć.
Przestań to robić.
- Nie jestem… - Manny, tak?
Zapomniałam, że już się znacie.
Znasz mojego kolegę Manny’ego?
Pracujecie razem na innym ranczu?
To dziwne.
Dwóch gości o imieniu Manny w takim miasteczku.
Widziałeś mojego kolegę?
- Bo… - Nie chcę się kłócić.
Może zacznijmy od początku?
Zgoda?
Spójrz na mnie.
Liam nie chciałby, żebyś tak się zachowywał.
A teraz odejdź stąd, proszę.
Przepraszam.
Ostatnie lata były dla niego ciężkie.
Jak dla nas wszystkich.
Był przyjacielem Liama.
Jak całe miasto.
Liam chyba był świetnym facetem.
Tak, był.
Weź wino.
Może później je wypijemy.
Cześć, Leo.
Muszę powiedzieć Callie prawdę.
Umowa ma być podpisana do jutra.
Rozmawiałeś z matką?
Prawie.
A to znaczy…
Że nie rozmawiałem.
Sir.
Nie mogę tego zrobić.
Nie zrobię jej tego.
I co teraz?
Co tam?
Możemy porozmawiać?
Co?
- Wybacz. - Co?
Masz coś…
- Co? - Na nosie.
- Już? - Jeszcze.
Poczekaj, ja to zrobię.
Już.
O czym chcesz pogadać?
Pastrami czy…
masło orzechowe?
Pastrami.
Masło orzechowe.
Pomożecie mi je zrobić? Masło orzechowe jest za wysoko.
Gdzie jest mama?
Ciągle śpi.
Słuchaj…
Manny potrzebuje pomocy przy karmieniu cielaka.
Pomożesz mu przed jedzeniem?
Jasne.
Mamo?
Mamo.
Nie.
Boże, proszę. Obudź się.
Nic ci nie jest?
Wstań, mamo.
Mamo.
Pomocy!
- Pomóżcie mi! - Zrobisz to sama?
- Pójdę do twojej siostry. - Jasne.
No dalej.
Chodźmy do auta.
Spokojnie.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję.
To była próba generalna.
Mamo, przestań.
To drobne potknięcie.
Jasne?
Na pewno nie chcesz wrócić do chemioterapii?
Lekarz powiedział,
że może to wydłużyć życie twoich płuc o kilka lat.
- Nie. - A jeśli…
Jeśli to się powtórzy, gdy nie będę w pobliżu…
Skarbie.
Jesteś tak samo waleczna jak swój ojciec.
I cię za to kocham.
Ale tej walki nie wygrasz.
Nie dowiesz się, jeśli ostatni raz nie spróbujesz.
Przez to leczenie…
cały czas jest mi niedobrze i chce mi się spać w ciemnym pokoju.
Z dala od was.
Myślisz, że tak chcę spędzić swoje ostatnie dni.
- Jakbym nie żyła? - Nie.
Tylko…
nie wyobrażam sobie życia bez ciebie.
Skarbie.
Musisz zmierzyć się z tym, co jest.
Nie z tym, co chcesz, żeby było.
Boisz się?
Oczywiście, że tak.
Ale nie myśl…
że przez ten strach
nie będę się cieszyła życiem z wami.
Wracajmy do domu.
Chcę wrócić do domu.
Co byś zrobił, tato?
Co się dzieje?
O której zaczynasz zmianę?
Wychodzę za 30 minut.
A co?
Manny, co ty robisz?
- Obiecaj, że nie spojrzysz. - Obiecuję.
Dobrze.
Od dawna nie słyszałam tego dźwięku.
Pomyślałem,
że go naprawię, bo może zechcesz…
To niesamowite.
Poważnie?
Dziękuję ci za dzisiaj.
Że przypilnowałeś Hannah.
Bardzo cię polubiła.
Dziękuję też za to.
Bardzo tego potrzebowałam.
Przyjechać po ciebie?
Dokończymy tę butelkę winą.
To do zobaczenia.
Dobrze.
Nie żartuj.
Parobek?
Tak.
Promieniejesz!
- Ale cię wzięło! - Przestań.
MAMA
Ciągle czuję te cierpkie taniny z wczorajszego sauvignon blanc.
Było niesamowite.
Nie tak niesamowite jak nasze zwycięstwo nad tymi nowicjuszami.
Prawda.
Tu Leo.
Tak, proszę pani.
Nie.
Cieszę się, że panią zobaczę.
Dobrze. Dziękuję.
Przyjedzie pani Van Aston.
Cholera.
Poinformujmy Josepha.
Chodź.
- Tak. - Proszę.
Dziękuję.
Proszę.
Ładnie wyglądasz.
Dziękuję.
Poważnie?
Umiesz tańczyć two-stepa?
Uczyłem się od Stallone’a.
Szybko.
Czemu nie odpisuje?
Wysłałem mu 18 wiadomości.
Nie ma go tu.
Wszędzie go szukaliśmy.
Gdzie może być?
Pani Van Aston.
Tak.
Joseph jest na ranczu. Wszystko pod kontrolą.
Tak.
Dziękuję.
Jedziemy.
Mam świetny pomysł. Zadzwonię do niego.
Co ja zrobiłem ze swoim życiem?
WYSZUKAJ NAZWISKO
DYREKTORKA GENERALNA I PREZESKA
Rety.
Ostatni raz byłam tu z tatą.
Serio?
Mówił, że na skraju działki gwiazdy są jaśniejsze.
A ta obora…
to jego niedokończony projekt.
Mówił, że kiedyś zrobi z niej coś magicznego.
Skąd ta blizna?
Wyrzynarka.
Założyli mi 13 szwów.
Co się stało?
Gdy byłem mały,
rzadko widywałem tatę.
Zwykle co drugi weekend, ale i tak pracował nad jakimś silnikiem.
Pamiętam, jak pewnego lata wyremontowaliśmy jego garaż.
Wstawiliśmy stół z narzędziami, wysokie regały i takie tam.
Było super.
Uwielbiałem spędzać z nim czas.
Patrzeć, jak pracuje.
Najdziwniejsze jest to…
że nie pamiętam jego twarzy ani oczu.
Tylko jego dłonie.
Nigdy ich nie zapomnę.
Były takie silne…
ciepłe…
niezawodne.
Ostatnio dużo o nim myślę.
Słuchaj, Callie…
TRZY DNI DO ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA
JOSEPH JEST OSZUSTEM NIE UFAJ MU
TO KRAWACIARZ PISZĄ O NIM W INTERNECIE
Wiem.
Coś mi w nim nie pasowało.
Callie, ja…
Sir, przyjechała.
Poczekaj.
Na Boga, Josephie. Jak ty wyglądasz?
Nie możesz odebrać im domu.
Widzę, że tobie się to nie udało, ale ja to zrobię.
Nie możesz tego zrobić.
Ani pieniądze, ani prawnicy.
Nie zmusisz ich, żeby ci uległy.
Sam się o tym przekonałem.
To nie jest tylko działka.
Łączy je z nią coś, czego nigdy nie zrozumiesz.
Cały czas mnie okłamywałeś?
Wiedziałam.
O to chodzi?
Mieszkałeś tu i bawiłeś się w dom z córką ranczera?
Odbiło ci, Josephie.
Mam gdzieś, co o mnie myślisz.
Nie pozwolę ci tego zrobić.
Nie powstrzymasz mnie.
To suma kosztów za opiekę medyczną pani mamy.
Jest dość wysoka i trafiła do komornika.
Mamo?
Środki z polisy na życie pokryją koszty.
Nie masz się o co martwić, skarbie.
Byłoby tak,
gdyby pani mąż nie wziął na nią pożyczki.
Kojarzy pani Winiarnię Bernetów?
Ben.
Podniesiemy naszą ofertę
do sumy zapisanej w umowie.
Zniknie wasz dług oraz wszystkie problemy.
Mamo, poradzimy sobie.
Przez te wszystkie lata ledwo wiązaliśmy koniec z końcem.
Mam dość.
Wy też nie możecie tak żyć.
Jeśli nie przyjmiemy ich oferty, to bank zabierze nasz dom.
Depozyt będzie wynosił 14 dni.
Wyprowadzicie się 6 stycznia.
Sprowadzę wam najlepszą firmę przeprowadzkową.
Miło z pani strony.
Ale w zeszłym roku przepisałam tę nieruchomość na córkę.
Ona musi to podpisać.
Przejrzymy umowę i się do pani odezwiemy.
Masz 24 godziny, kochana.
To dla was najlepsze wyjście.
Nie zaprzepaść tego przez swoją dumę.
Odprowadzę panią.
Chodź tu, skarbie.
Przytul się.
Poczekaj.
- Przepraszam. - Jak masz na imię?
Chcę wiedzieć, jak na ciebie mówić.
- Joe? JJ? - Joseph.
Dobrze się tutaj bawiłeś?
- Pooglądałeś biedotę? - To nie o to…
To, co między nami było, co do ciebie czułem, było prawdziwe.
Chciałabym w to wierzyć.
Ale wiem tylko, że jesteś świetnym kłamcą.
- Kłamałem, jak się nazywam. - I kim jesteś.
Nie miałem pojęcia, kim jestem…
póki cię nie poznałem.
Mogę to naprawić.
Nie potrzebuję rycerza, który mnie uratuje.
Wynoś się stąd.
Nie rób tego, proszę.
Przykro mi, stary.
Ale może zmieni zdanie.
Nie jest taka.
Mieszkasz w aucie?
Jest tutaj wolna przyczepa.
Przykro mi to mówić, ale chyba sprzedadzą ziemię.
To tymczasowe rozwiązanie, aż znajdę pracę z zakwaterowaniem.
Na czym będziesz grał w gry?
Nie wiem.
Masz.
Weź go. Na gry.
Co?
Chcę ci podziękować.
Za wszystko.
Spoko.
Też będę za tobą tęsknił.
I żaden problem.
Przytulam się.
Przytul mnie.
- Czujesz? - To dziwne.
Dziwne jest dobre.
Nie mogę się zdecydować. Są tu świetne wina.
Dodaj to do swojej kolekcji.
Co to?
Na ranczu Bernetów jest mała winnica.
Wygląda ciekawie.
Sami je uwarzyli.
Wina się nie warzy, Josephie. Ono fermentuje.
Idiota.
O to mi chodziło.
Może być popsute.
Rety, jak mogłem to tak schrzanić?
Wyszło nieźle.
Nieźle? Znalazłem kobietę, na której mi zależy, i to zepsułem.
Pokaż.
Bardzo dobre.
Słuchacie mnie?
To wino z tamtego rancza?
Tak.
Lepszego nie piłem.
Co to?
Lawenda?
Sprzedają je?
Nie, rozdają rodzinie i przyjaciołom.
Powinni je sprzedawać. Zbiją na nim fortunę.
Co?
Mamy to.
O tak.
- Cześć. - Pa.
Tato.
WINNICA BERNETÓW
Zawróć.
Kazałem ci zawrócić!
Słuchaj.
Jeśli cię uderzę, to nie przestanę, a nie mogę,
bo obiecałem Callie, że nie zrobię ci krzywdy.
Więc zrób to dla nas.
Wsiadaj do auta, wynoś się stąd
i nigdy nie wracaj.
Nie mogę.
Czemu? Co takiego chcesz jej powiedzieć?
Dość złego zrobiłeś. Ona na to nie zasługuje.
To prawda.
Dlatego tu jestem.
Pozwól mi to naprawić.
Jeśli będziesz chciał mnie zabić, to mnie zabijesz.
Obaj wiemy, że zasłużyłem.
Chcemy tego samego.
Tak? Czego?
Żeby Callie była szczęśliwa.
Wiem, co może w tym pomóc.
Tak myślałam, że ktoś tu jest.
Kazałam ci się wynosić.
Powiedz, że nie podpisałaś umowy.
A jak myślisz?
Posłuchaj…
Możesz odłożyć broń i mnie wysłuchać?
Wiem, jak możesz ocalić ranczo.
Dobra.
Pod koniec XIX wieku pasożyt o nazwie filoksera
zniszczył najlepsze winnice w Bordeaux we Francji.
O czym ty mówisz?
Ale kilka lat przed tym
imigranci z Francji przewieźli winorośle w walizkach,
żeby zasadzić je na żyznych glebach Kalifornii,
zachowując ich dziedzictwo w każdym winogronie.
Nie rozumiesz? Twój tata miał rację.
Te winogrona i to wino mogą uratować ranczo.
Mój znajomy może tu przyjechać,
spróbuje wina i powie, ile jest warte.
Znowu.
Rycerz wrócił i uratował sytuację.
Niezupełnie.
Powiedziałem mu, że winogrona są zadbane.
WINNICA BERNETÓW
To tutaj.
Tutaj są beczki.
Dąb francuski.
- Mogę? - Oczywiście.
Klub winiarski Barrel Room
chciałby na wyłączność dzierżawić państwa wino.
Zgoda.
Chcielibyśmy odebrać wino jutro.
Jeśli zgodzi się pani na cenę,
podczas odbioru podpiszemy umowę.
Mamy tutaj…
czterdzieści skrzynek i kilka pełnych beczek.
Cena jest na dole.
Jeśli pani pasuje, proszę zadzwonić.
Rata dzierżawy i prowizja od sprzedaży
będą wynosiły połowę tego miesięcznie.
Co pani na to?
Mamo.
Co?
Udało się.
Co to?
O Boże!
Skarbie!
O Boże!
Ale jestem z ciebie dumna. Kocham cię.
WESOŁYCH ŚWIĄT ŻYCZY DRUGI MANNY
Nie wierzę.
To najnowszy model.
Edycja limitowana.
Spokojnie.
Panuj nad emocjami.
Przepraszam, mamo, ale to była właściwa decyzja.
Wiem, że to złe dla firmy, ale musiałem to zrobić.
Nigdy na niczym tak ci nie zależało.
Nie przekonasz mnie do zmiany decyzji.
- Zrozumiałem, że… - Josephie!
Jestem z ciebie dumna.
Mamo?
Jeśli to coś znaczy…
stanowisko jest twoje, jeśli chcesz.
Dziękuję.
Ale…
nie chcę go.
BOŻE NARODZENIE
Ilu gości mamy na liście?
Rok temu zabrakło nam ciastek brownie, a to było…
Co tu się dzieje?
Nic.
Pomyślałyśmy…
Pomyślałyśmy, żeby w tym roku
urządzić przyjęcie w starej oborze.
Żartujecie? To rudera.
Powiedzcie mi!
To może…
Może ci pokażemy?
Śmiało.
Mamo!
Jest tu magicznie, prawda?
Nie wiem, co powiedzieć.
Jak to zrobiłaś?
To nie ja.
Trochę pomogłem.
Daj mu szansę, dobrze?
Ojejku.
Sprytna koszulka.
DROGI MIKOŁAJU,
ZA PÓŹNO NA PRZEPROSINY?
- Pomaga przełamać lody. - No tak.
Mam parę minut, zanim pójdziesz po spluwę.
Dobrze je wykorzystaj.
No dobrze…
Cały ten czas, gdy dla ciebie pracowałem…
było do kitu.
To był koszmar. Byłem zmarznięty i zmęczony,
śmierdziałem jak krowi tyłek.
To pamiętam.
Ale to najlepsze chwile mojego życia.
Oddałbym wszystko, żeby wróciły.
Ktoś już zajął twoje stanowisko.
Mamy nowego parobka. Jest dobry.
Ma doświadczenie.
Jasne.
Ale…
mogę znaleźć ci jakieś zajęcie.
Tym razem z wyżywieniem.
Wykluczone.
Zwykle ich nie oferujemy.
Chcę miejsce do spania.
To mogę załatwić.
I ciebie.
To było urocze.
Bardzo urocze.
Myślałem, że już za późno.
Kocham cię.
KU PAMIĘCI BENA BERNETA I WENDY BERNET
Napisy: Kamila Krupiński