Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Z mężem zapracowaliśmy na wszystko.
Nie zbliżaj się!
W porządku.
Nie warto tego robić.
Nie wiem, jak mogłam być tak głupia!
Chwileczkę.
Proszę podać dłoń.
Nie ma nic! Nic...
Ależ coś jest.
Proszę zrobić krok w moją stronę.
Wejdziemy i porozmawiamy.
Przysłać jednostkę kryzysową.
Zabierzcie stąd ten helikopter!
Nie!
NETFLIX I TYLER PERRY STUDIOS PRZEDSTAWIAJĄ
Cześć, słonko.
Cześć, skarbie.
Musisz wstawać.
Wiem.
Padało?
Tak, przestało godzinę temu.
Zostawiłem ci klucze na stole.
Kochanie, jest wtorek.
We wtorki jeździsz z mamą na zakupy.
Nie.
Powiedziałem, że podjadę później.
Muszę trochę odpocząć.
Wszystko dobrze?
Co się dzieje?
Nic, wszystko dobrze.
Weź samochód.
A teraz wstawaj.
Dobrze, powiesz mi później, jak zawsze.
Zaczekam.
- Dobrze? - Tak.
Przejdziemy teraz do sprawy Grace Waters.
To gorący temat.
Kobieta rzekomo zabiła swojego męża.
Chwileczkę, musimy mówić „rzekomo”.
Liczba mieszkańców to niecałe 100 000,
a nic takiego się nie zdarzało.
Widziałeś raport prokuratury?
Jest oczywiste, że to zrobiła.
Jasmine.
Idę.
Twoja nowa sprawa.
Grace Waters? Nie mogę wziąć.
Możesz i weźmiesz.
Chce się przyznać, to łatwizna.
Porozmawiaj z nią i z prokuratorem,
przygotuj ugodę.
To ważne, nie możemy nawalić ani iść do sądu.
Może Tilsa albo Donnie wezmą?
Są o wiele bardziej
- doświadczeni... - Zrobisz to.
Zawsze to samo.
Ugody to twoja specjalność.
Chce się przyznać.
Jest masa argumentów przeciwko niej.
To łatwe, po prostu to zrób.
Musimy zakończyć ten cyrk medialny.
- Dziękuję. - Ale Rory...
Idź.
Dasz wiarę?
Gratulacje.
Wszyscy tego chcieliśmy.
Nie wierzę, że dał ci tę sprawę.
Donnie, zamknij się.
- Nie rozumiem. - Kto cię pytał?
Nie ma się co cieszyć.
To duża sprawa,
ty masz dobre relacje z prokuratorem.
Może to wyjdzie jej na dobre.
Świetnie.
Tak, mam dobre relacje z prokuratorem.
Super.
To naprawdę smutne. Spójrzcie.
Nie widzę żadnego wyjścia, jest coraz gorzej.
Całe miasto o tym mówi.
Kiedy piłem kawę dziś rano,
słyszałem dwie lub trzy rozmowy o sprawie Grace.
Ciekawe. Dzwoni kolejny słuchacz.
Dla mnie jest winna.
Nie wiem, dlaczego tracimy pieniądze na proces.
Przywiązać ją do krzesła elektrycznego.
Bum! Po problemie.
Jesteśmy przed więzieniem Holloway,
gdzie przebywa Grace Waters.
Rozprawa za trzy dni.
Jak wielu z was wie, oskarża się ją o zamordowanie męża.
ZAKAZ WSTĘPU BEZ POZWOLENIA
Jestem Jasmine Bryant, obrończyni z urzędu
w sprawie Grace Waters.
Proszę przejść tędy.
Proszę położyć torbę na stole.
W porządku.
Proszę usiąść, zaraz ją przyprowadzę.
- Przepraszam. - Tak?
Powinnam coś wiedzieć?
Pierwsze morderstwo?
Proszę się nie martwić, będzie skuta.
Ręce na stół.
Jestem pani obrończynią, Jasmine Bryant.
Jestem obrończynią z urzędu, sąd mnie przydzielił.
Mówiłam, że nie chcę prawnika.
Jeśli nie ja, będzie to ktoś inny.
Sąd wyraził się jasno.
Więc chce się pani przyznać do winy?
Ile masz lat?
Dwadzieścia sześć.
Do której szkoły chodziłaś?
Rustin.
To szkoła państwowa.
A potem do Baniview Law.
Pani akta...
Zerknęłam na nie po drodze tutaj
i nie do końca rozumiem.
Praca w banku,
nie ma pani nawet wykroczeń drogowych, a teraz to.
Wniosę o 15 lat z możliwością zwolnienia warunkowego.
Może mi się uda.
Jesteś katoliczką.
Tak.
To nie było pytanie.
Widzę różaniec.
A pani?
W imię Ojca,
i Syna,
i Ducha Świętego...
Odmawiasz różaniec.
Tak.
Chcę być w pobliskim więzieniu.
Żeby mój syn i wnuk mogli mnie odwiedzać.
Kiedyś.
Chcę, by było to
częścią ugody.
Zobaczę, co da się zrobić.
Straż.
No i jaka była?
Inna niż się spodziewałam.
Była jak twoja mama, albo moja...
Łagodna.
Na pierwszy rzut oka
jest idealną osobą do obrony.
Piekła dzieciom ciasteczka,
śpiewała w chórze, uczyła w szkółce niedzielnej.
Można by zbudować solidną obronę.
Dowody są przygniatające.
Ponad uzasadnioną wątpliwość?
Przyznała się do winy.
Donnie, wyluzuj.
Nie.
Co jest?
Wiem, że jesteś świetną obrończynią,
ale dali ci tę sprawę, bo chcą ugody,
chcą to zamknąć bez wstydu dla obrony z urzędu.
Ale nie byłoby wstyd,
gdyby okazało się, że coś przeoczyłaś?
Co mogłam przeoczyć?
Właśnie. Co mogła przeoczyć?
Przyznała się.
Właśnie.
Nie zachęcaj jej.
Przyznała się tobie?
Nie, powiedziała policjantom...
O tym właśnie mówię.
Nie można jej skazać bez poznania faktów.
Znam fakty, OK?
To prosta sprawa, Donnie.
Nie mamy na to ani czasu, ani pieniędzy.
Dilerzy, których bronimy, zarabiają więcej,
i mają nas gdzieś.
Nie będę się z tobą sprzeczać.
Przepraszam, jaki to ma związek ze szkółką niedzielną
i pieczeniem ciastek?
Chyba powinniśmy się zbierać.
To najrozsądniejsze, co dziś powiedziałaś.
Dziękuję.
Nigdy nie przyzwyczaję się do zamykania ludzi.
Albo o to walczysz, albo nie.
Przemyśl to, Jas.
Do zobaczenia jutro.
Dobrej nocy.
Dzięki za zaproszenie.
Piękne mieszkanie.
Pogadam z nim.
- Nie martw się. - Pogadamy.
Donnie, chodź tu!
Więcej nas nie zaproszą.
Twoje zachowanie...
- Widzisz? - Tak.
Nie wygram.
Widziałem śmierć starszej kobiety.
Ale już dobrze.
Twoja kolej.
Kiedy skończyłam prawo,
myślałam, że to wygrana na loterii.
Ale teraz, kiedy pracuję...
Ci ludzie
to mordercy
i kłamcy.
I złodzieje.
Obrona ich to...
Nie wiem, czy chcę tego.
Poważnie.
Chcę po prostu wytrwać tyle,
by móc spłacić kredyt studencki.
Nie chcę już być prawniczką.
Nie mów tak.
Naprawdę.
Chodź.
Nie chcę.
Jesteś do tego stworzona.
Wiesz o tym.
Wczoraj wypiłem za dużo. Moja wina.
Czy to przeprosiny?
Skoro tak to nazywasz.
Ja uważam, że świetnie sobie radzisz.
Dzięki, Tilso.
Około 7.30.
Kiedy rozmawiasz z prokuratorem?
Dziś popołudniu.
- Zakończ to. - Jesteśmy umówieni.
Jasmine.
Malcolm Waters chce cię widzieć.
Kto to?
- Nie wiem. - Był umówiony?
Dobra.
Malcolm?
Pani to Jasmine?
Tak.
Grace Waters to moja mama.
Pomoże jej pani?
Proszę.
Kocham ją i wiem, że jest niewinna.
Nie zrobiłaby tego nikomu.
Nie zabijała nawet pająków.
Tata wynosił je na zewnątrz.
Musi jej pani pomóc.
Chce się przyznać.
Niech pani na to nie pozwoli.
Gdybym mógł z nią porozmawiać...
Proszę jej pomóc lub załatwić mi widzenie.
Nie może się przyznać.
Przykro mi, nie mogę nic zrobić.
Chce się przyznać.
Przepraszam.
W żadnym razie.
- Dożywocie bez warunkowego. - Poważnie?
Nie była karana. To przykładna obywatelka.
Nie ma kartoteki.
Chcemy 15 lat.
Nie ma mowy.
Przyznaje się, dostaje maksimum.
A co z więzieniem Millstone,
żeby była bliżej syna?
Przemyślę to.
Prokurator chce dożywocia
bez możliwości wyjścia warunkowego.
To najlepsza oferta?
Jest stanowczy.
W sądzie mógłby wnieść o karę śmierci.
Myślę, że to dobra oferta.
Dobrze.
Tak?
Tak, zróbmy to.
Tak?
Pani Sarah?
Tak?
Tu Jasmine Bryant.
Reprezentuję Grace Waters.
Mogłabym wpaść dzisiaj rano?
Tak, jestem w domu.
Mój adres to West Lesson Lane 2342.
Dobrze, dziękuję.
Do zobaczenia.
Dzień dobry.
Proszę, mogłabyś...?
Strasznie to ciężkie.
- Żaden problem. - Boże.
Mam trzy lokatorki.
Jeszcze tylko krawężnik.
Bardzo dziękuję.
Nie ma za co.
Tak, to...
Jedna z lokatorek.
Nie mają rodziny.
Chodź, kochana,
nie moknijmy.
Napijesz się kawy?
- Tak, dziękuję. - Dobrze.
Miało być dzisiaj słońce.
Nic nie wiedzą.
Prawda?
Więc...
Co cię do mnie sprowadza?
Łzy.
Widziałam, jak Grace płakała,
a nigdy nie widziałam, żeby winna osoba płakała.
Jest mi naprawdę przykro.
Wiele w tym mojej winy.
Dlaczego?
Wiek, kochana. Nie wiesz, kiedy cię dopada.
Jednego dnia jesteś piękna, młoda, jak ty teraz.
A następnego wyglądasz jak ja i zastanawiasz się, kiedy to minęło.
Jestem od niej trochę starsza.
Ale nie chciałam, by skończyła jak ja.
Samotna,
mieszkająca sama
ze staruszkami i ich kotami.
Jest dobrą osobą.
Zachęcałam ją, by wychodziła,
cały czas,
ale nie chciała.
Dziękuję.
Nie ma za co. A potem jej syn wziął ślub
i wszystko się zmieniło.
Dosłownie widziałam, jak zmienia się na moich oczach.
To było po weselu. Siedziałyśmy z lampką wina.
Było jej smutno, myślała o tym, jak będzie wyglądać jej życie,
jakie było wcześniej.
A nie było złe.
Miała piękny dom.
I dobrą pracę.
Ale jej byłemu mężowi
wiodło się lepiej od niej.
Jego żona miała życie, o którym Grace marzyła.
Nie robisz notatek?
Tak, dziękuję.
Tak.
Było to po weselu.
Przyszłyśmy, nie zdjęłyśmy nawet sukienek,
a ona zupełnie się rozkleiła.
Wesele odbyło się w domu jej byłego męża,
wcześniej to był jej dom.
Po co robić wesele w domu?
I te tandetne zasłony.
To były moje zasłony.
Dziękuję.
- Nie zmienił nawet zasłon? - Nie.
Całe nasze życie zbudowaliśmy w tym domu.
A teraz siedzę tu...
Zła.
Nie, raczej zraniona.
I zła. Przyznaj to.
Dobra.
Jestem zła.
I słusznie.
Masz prawo być wkurzona.
Do diabła.
Ta jałówka mogłaby być jego córką.
Prawda?
Jest pięć lat starsza od mojego syna.
Naszego syna.
To niesprawiedliwe.
Ruszył dalej.
Tak jakbym ja była dla niego progiem spowalniającym.
Jak to się stało?
Chcę odzyskać moje życie.
Chcę moją młodość.
Chcę się śmiać.
Chcę kochać kogoś,
być kochana.
Nie pomogę ci z młodością.
Ale mogę pomóc z resztą.
Musisz wyjść z domu i spotkać kogoś.
Kogo?
Nie wiem.
Ale widziałam reklamę.
Wejdź na ChrześcijańskieRandkiOnline.com.
Co?
- Mogłabyś! - Nie!
Daj spokój.
Sarah.
Gdybym miała kogoś poznać,
chciałabym zwyczajnie.
Na to może być trochę za późno.
Jak się poznali?
W galerii sztuki.
Czekaj.
Niech pomyślę.
Cześć.
To ulotka, którą znalazłam po przejęciu domu.
Wystawili wszystko na ulicę,
wzięłam kilka rzeczy, które myślałam,
że mogą coś dla niej znaczyć.
To ulotka z jego wystawy w galerii. Wtedy się poznali.
To jedno z jego zdjęć.
Dał jej oryginał dzień po spotkaniu.
Był fotografem.
Zatrzymaj to.
Dziękuję.
Chętnie bym kontynuowała, ale moje panie nie jadły śniadania.
Możemy porozmawiać później?
Oczywiście.
Dziękuję, że znalazła pani czas.
Dziękuję za wizytę.
To nic takiego, chodź.
Dziękuję, że dbasz o Grace.
Bardzo dziękuję.
Miłego dnia.
Dziękuję, do widzenia.
Cześć, skarbie.
Spójrz na to.
Może najpierw przywitanie?
Cześć.
A teraz powiedz mi, co widzisz.
- To luminol. - Tak.
I dużo krwi.
W niektórych miejscach jest ciemniejsza.
I?
Skoro stracił tyle krwi, powiedzmy od uderzenia w głowę,
dlaczego wpływa do środka,
jak na zdjęciu?
Zadajesz pytania, jakie zadałby dobry prawnik.
Cześć, Rory.
Niech ktoś przyniesie kawę.
Chcę, żebyś na to zerknął.
Widzisz, jak krew wpływa do środka?
Chcę zatrudnić eksperta od krwi
i luminolu...
Gdzie byłaś przez ostatni rok?
Nie mamy pieniędzy na eksperta.
O czym ty w ogóle mówisz?
O obronie Grace Waters.
Kobieta się przyznała.
Nie wiem, o co ci chodzi.
Idź do więzienia
i każ podpisać ugodę. Wystarczy podpis.
Ten cyrk musi się skończyć.
Telefon się urywa, dzwoni burmistrz i reszta.
Rory, znalazłam coś istotnego i...
Jasmine.
Gdybyś mówiła tak w sądzie,
mogłabyś być prawniczką.
Idź.
Kawa!
Przepraszam.
Co to ma być?
To ugoda od prokuratora.
Powiedział, że będzie pani w więzieniu
blisko syna.
Proszę podpisać tutaj.
Masz długopis?
Tak, przepraszam.
Z kim rozmawiałaś?
Z pani przyjaciółką, Sarah.
Grace, powiedz, co się stało.
Co on ci zrobił?
Proszę.
Powiedz.
Obcasy.
Nie wiem, dlaczego pamiętam te szpilki.
To był dzień jak każdy inny.
Kiedy się budzisz,
nie wiesz, że...
ten dzień zmieni twoje życie.
Zakończy je.
Wszystko było jak zawsze.
Dziękuję.
IDŹ! – SARAH
Po pracy poszłam na wernisaż wystawy.
Byłam zmęczona,
ale chciałam zobaczyć wystawę, o której mówiła Sarah.
Martwiła się, że za dużo siedzę w domu.
Upierała się, bym poszła, więc...
Poszłam.
Cześć.
Przepraszam.
Rozumiem. Musi być odpowiednie światło.
A najlepsze jest...
tutaj.
Właścicielka to znajoma, wolałem nie mówić o kiepskim świetle.
Stąd nie jest tak źle.
Co wiesz o cieniach i świetle?
Cóż...
Mało w porównaniu z tą fotografką.
Jest niesamowita.
Skąd pewność, że to kobieta?
Imię.
Shane.
I te cienie,
sposób uchwycenia emocji tych plemion.
Tylko kobieta widzi coś takiego.
I myślę, że jest z Etiopii,
bo trzeba znać kogoś, by dotrzeć do tych ludzi.
Niektóre z tych miejsc są bardzo odległe.
Tylko tubylec może się tak zbliżyć.
Widzę, że dużo wiesz o Etiopii.
Tylko z książek.
Kocham Afrykę.
Jej historię.
Kiedyś polecę.
Powinnaś. To zmienia życie.
Byłeś?
- Tak. - Szczęściarz.
Szczęściarz, że cię poznałem.
- Czy to naszyjnik Uzo? - Dobre oko.
Z Afryki. Jedyny taki.
Piękny.
Jesteś potrzebny.
Muszę porwać tego przystojniaka.
Oczywiście.
Panie i panowie,
dziękujemy za przyjście.
Bardzo cieszymy się,
że mamy wśród nas tak wspaniałego artystę.
W Holloway kochamy jego prace.
Przed państwem Shannon Delong.
Dziękuję za przyjście.
Bardzo to doceniam.
Jeśli mnie nie znacie,
jestem introwertykiem,
a to oznacza, że nie lubię mówić przed...
średnio dużym tłumem.
Wystawa nazywa się Guzo.
To zdjęcia z podróży do Etiopii.
I pamiętajcie,
że część zysków idzie na cele charytatywne,
więc wydawajcie pieniądze.
Dobrze mówi!
Dziękuję.
Miłego wieczoru.
Następnego dnia poszłam do pracy, nie wiedziałam, jak mnie znalazł,
ale czekało to na mnie.
Flirtował ze mną.
Nikt ze mną nie flirtował od 25 lat.
Czułam motyle w brzuchu.
Dorosła kobieta z motylami.
To była piękna tragedia.
Uśmiechałam się i byłam roztrzepana.
Czułam się jak nastolatka.
Zastanawiałam się, kim jest ten człowiek.
Dlaczego ze mną flirtuje?
Głos w mojej głowie krzyczał: „Czego on chce?”.
Ale byłam zaintrygowana.
Zapytałam Sarah, czy umówić się z nim.
Nie uwierzysz, co zrobił twój fotograf.
Mam cię zawieźć?
Bo idziesz.
- Zadzwoń do niego. - Co?
Zadzwoń.
Dobrze.
Zadzwonię.
Jesteś szalona. I natrętna.
Zaczekałam jeden dzień,
żeby nie wyjść na desperatkę.
Zadzwonić?
Raczej nie, kolego.
Ale wygrała ciekawość.
Następnego dnia w pracy pomyślałam:
„A co tam”.
Cześć.
Jak się masz?
Nie udawaj, że wiesz, kto to.
Grace, prawda?
Tak.
Dostałaś zdjęcie.
Tak, dziękuję.
Nie.
Nie przyjmuję podziękowań przez telefon.
Dobrze.
Przy kolacji.
Znam uroczą, małą knajpkę.
Mnie to odpowiada.
Dziękuję.
Powiedz mi coś.
Jak mnie znalazłeś?
Przez księgę gości.
Teraz ty. Dlaczego tak późno zadzwoniłaś?
Spotykam piękną kobietę,
którą chcę poznać,
a ona mnie zostawia...
Wiem, że miałeś wiele pięknych, młodych kobiet.
Zastanawiałam się,
dlaczego ja?
Po pierwsze, tak.
Więcej niż powinienem.
Ale z wiekiem przestaje to mieć znaczenie,
a ty powiedziałaś coś ciekawego.
Zapytałaś: „Dlaczego ja?”.
Mamy taką tendencję.
Wiesz, co mam na myśli?
Powinnaś pytać: „Dlaczego nie ja?”.
To przez rozwód.
Kwestionuje się,
swoją tożsamość.
Po co się rozwodzić?
Ścieżki się rozchodzą.
Czemu się nie ożeniłeś?
To pytanie.
Dorastałem w różnych miejscach,
byłem trochę cyganem. Dzieckiem wojskowego.
Nowy Jork, Boston,
Atlanta, DC, Seattle,
Korea, Madryt, Japonia, Afryka, w tej kolejności.
Doświadczyłem różnych kultur.
Ale przez to ciężko mi było
zapuścić korzenie.
Nie chciałem się żenić.
Szczerze, nie chciałem odpowiedzialności.
Zdziwiłabyś się, jak wielu kobietom to odpowiada.
Wiem.
To musiało być ciężkie dla dziecka, ciągłe zmiany miejsca.
Dla mężczyzny było to ciekawe.
Nie, ja nie...
Nie tylko to się liczy. Masz brudne myśli.
Patrzenie na świat
oczami aparatu małoobrazkowego to...
To coś pięknego.
Brzmi ciekawie.
Poznałem wiele osób.
Ale nikogo obcego.
Spójrz na nas.
Co?
Czujesz się komfortowo?
Szczerze?
Dopiero cię poznałam.
Bądźmy szczerzy dalej.
Znów to robisz. Myślisz schematycznie.
Osądzasz.
Nie mów, że nie, bo widzę.
Osądzasz.
To jest...
Jest ciężko.
Wchodzisz do pokoju,
a twój mąż uprawia seks z sekretarką,
która jest teraz jego żoną.
Przykro mi.
Dziękuję.
Wina?
Tak.
Szybko zaczęłam mu ufać.
Nie wiem dlaczego.
Był miły,
wiedział, co powiedzieć.
Był delikatny.
Nie wiedziałam, że mężczyzna może być tak idealny.
Nie chciałam, by to się kończyło.
On też nie.
Dziękuję, Kaitlyn.
Więc twój były mąż ma towarzystwo hipoteczne?
Jeszcze o tym mówisz?
OK.
Jeśli mężczyzna pyta o twojego byłego,
to chce sprawdzić, czy mu dorówna.
I z tego, co widzę,
jest bogaty i ty też, a ja nie.
On ma towarzystwo hipoteczne.
Nie ja.
Nie jestem bogata.
Z małżeństwem zostawiłam wszystko.
- Nie walczyłaś o pieniądze? - Nie.
Nic nie chciałam.
Chciałam to skończyć.
Miałam dosyć kłamstw.
Rozumiem.
Nie wiem, dlaczego mężczyźni mają problem z prawdą.
Ty zawsze mówisz prawdę?
W 100%. Czasem mam przez to problemy,
bo zawsze mówię, co myślę.
Mój Boże, już 2.00 w nocy.
Muszę być w pracy o 7.00.
Rzuć ją.
Zobaczymy się jeszcze?
A chcesz?
Nie chcę się rozstawać.
Dobranoc.
Nie pamiętałam, kiedy ktoś mnie ostatnio dotykał,
kiedy mężczyzna sięgał po moją rękę.
Czułam coś, czego nie czułam od lat.
Starałam się zrozumieć moje emocje,
ale nie potrafiłam,
bo bardzo się bałam.
Byłam przerażona.
W mojej głowie włączyły się alarmy,
mówiące mi, że jestem na to za stara.
Mówiłam sobie, że mnie zwodzi,
że chce czegoś.
Więc powtarzałam to, co powiedział.
„Dlaczego nie ty?” Dlaczego nie ja?
Może Bóg odpowiedział na modlitwę
wznoszoną przez siedem lat od rozwodu.
Może to był on.
Znał mnie lepiej niż ja sama.
Był w mojej głowie i na drodze do mojego serca,
mimo że znałam go od dwóch dni.
Byłam głupia.
Nieprawda.
Jak inaczej to nazwać?
Czymś ludzkim.
Nie chcę już o tym rozmawiać.
Nie, Grace,
proszę.
Mów dalej.
Powiedz mi.
Był dżentelmenem.
O czym marzysz?
Marzenia łączą się z bólem serca, więc nie.
Nie, masz wielkie serce, na pewno wciąż marzysz.
Mów.
Moim marzeniem było być dobrą matką.
I udało mi się.
Mam wspaniałe dziecko.
Zostało mu dwa lata do zrobienia doktoratu.
Nigdy nie byłam tak dumna.
Uśmiechasz się, kiedy o nim mówisz.
Jest dla mnie wszystkim.
Nie lubię jego żony latawicy.
Powiedz, co czujesz naprawdę.
Boże, przepraszam. Nie mówię tak o kobietach.
Zrobiłaś to.
Tak.
Chodzi o to...
Zasługuje na więcej.
Ale jest dorosły.
Właśnie.
Musisz pozwolić mu na robienie błędów.
Mówisz, jakbyś trochę ich popełnił.
Bardzo dużo.
Ale tak jak twój syn
kocham moją matkę.
Skąd wiesz, że mnie kocha?
Jak mógłby nie kochać?
Nie rozmawiamy już tyle,
odkąd jest z nią.
Szkoda.
Ja kiedyś rozmawiałem z mamą
nawet do trzech razy dziennie.
To urocze.
Odprowadzam cię kilka nocy z rzędu.
Jest to miłe.
Ale nigdy nie byłem w środku.
Zastanawiam się czemu.
Masz tam kogoś? Twój były mąż kupił dom?
Czai się w krzakach z nożem?
Jak OJ Simpson. Ma białego bronco?
- Przestań. - O co chodzi?
Przestań.
Wiesz, że nikogo nie mam,
a dom kupiłam sama, dziękuję.
Przepraszam.
Zbudowano go w dziewiętnastym wieku.
Własnoręcznie go wyremontowałam.
Dużo krwi, potu i łez,
ale uwielbiam go.
Pierwszy dom, jaki kupiłam.
Jest piękny.
Dziękuję.
Chętnie zobaczyłbym wnętrze.
Jesteś dżentelmenem, Shannonie,
ale...
Wciąż nie?
Na razie.
Dobrze.
Więc jutro.
Godzina ta sama?
Inna knajpka?
Francuska?
- OK. - Lubisz francuską kuchnię?
Oui, oui.
Enchanté.
Dobranoc.
Au revoir.
Kiedy miałam 20 lat, mogłam wychodzić co noc.
Ale nie w tym wieku.
W pracy byłam zmęczona,
ale to nie miało znaczenia. Czułam, że żyję, byłam wolna.
Chodziłam spać późno, ale też ciężko pracowałam.
Przysypiałam za biurkiem,
czasem na zebraniach z szefem.
Byłam jak na haju,
ale to nic.
Wszystkie lata w banku nie miały znaczenia.
Uwielbiałam każdy moment, kiedy do mnie dzwonił czy pisał.
Byłam w niebie.
Trzy miesiące minęły jak trzy dni,
a ja wciąż go zwodziłam.
Wiedziałam, że to nadejdzie, on wciąż próbował.
Chodził ze mną do kościoła,
choć normalnie tego nie robił.
Nie było to jego środowisko.
Ale i tak było magicznie.
Mieliśmy wiele wspólnego.
Zaczynałam zdanie, a on je kończył.
To było niewiarygodne.
Był moją bratnią duszą.
Znalazłam to, czego szukałam, było mi wspaniale.
Coraz trudniej było trzymać go na dystans.
Zakochiwałam się coraz bardziej.
Rozmawialiśmy całe noce,
czasem zasypialiśmy przy telefonie.
Nie rozpoznawałam osoby, którą się stałam.
Mówiłam sobie, by zwolnić.
Sarah była przy mnie.
- To twoja wina. - Nie.
Nigdy nie byłaś tak szczęśliwa.
Jestem, to prawda.
I byłam.
Byłam szczęśliwa.
- Boję się. - Ufasz mi?
Zrobiłabym dla niego wszystko.
- Ufasz mi? - Tak.
- O co chodzi? - Odwróć się.
Czekaj, nie.
Czuję jakąś trawę.
Nie chcę, by ugryzł mnie wąż.
Posłuchaj.
Rozmawialiśmy o tym.
Za szybko osądzasz.
Po prostu to poczuj, dobrze?
Dobrze.
Gdzie jesteśmy?
- Nic nie widzę. - Obróć się.
- Jesteś tu? - Tak.
Oczy zamknięte, obracaj się.
Otwórz.
Shannonie, jakie to piękne.
Kochanie, są cudowne.
Mój Boże.
Patrz na nie!
Potrzebuję słoika, złapałabym je i...
Co ty robisz?
- Grace Waters... - Co ty wyprawiasz?
Wyjdziesz za mnie?
- Tak. - Tak?
Zgodziłam się bardzo szybko.
Nie mogłam mu się oprzeć.
Był elektryzujący,
czułam się przy nim tak dobrze.
To było niesamowite.
Po co zdjęcia?
- Przesuń się tutaj. - Większość życia była już za mną,
kiedy to się stało.
Victoria's Secret.
Nie myślałam, że jeszcze spotkam miłość.
To były najlepsze dni mojego życia.
Dopóki...
Proszę, powiedz, co się stało.
Znasz Danielle Mitchell.
Zmarła tutaj.
Była twoją klientką.
Wiem coś o tobie, Jasmine.
Nigdy nie byłaś w sądzie.
Kiedy tu przyszłaś, usłyszałam,
że przysłali mi najgorszego
obrońcę z urzędu.
Nie wygrywasz.
Idziesz na ugodę.
Tylko tyle.
Mnie to odpowiadało.
Daj ten cholerny mi długopis.
Tak powiedziała?
Tak, ale miała rację.
Co ja wyprawiam?
Mam podpisaną ugodę.
Muszę ją tylko zanieść prokuratorowi.
Chcę to już skończyć,
przenieść się do Brookhaven,
mieć gromadkę dzieci,
którą będziesz utrzymywał.
Daj spokój.
Wytrzymałabyś dwa tygodnie.
- Jeden. - Tak, pewnie jeden.
Wiem, że za tą historią kryje się coś więcej.
Czuję to.
- Na pewno. - W takim razie,
skoro tyle ci powiedziała, niech opowie ci resztę.
Nie.
Skończyłam z tym.
Nieprawda.
Jak z ugodą obrończą?
Na tym etapie...
Jeśli chcesz spędzić tu całe życie,
proszę bardzo.
Podpisałaś ugodę,
muszę ją tylko dać prokuratorowi.
Masz rację, że nie wygrywam,
nawet nie próbuję, ale...
większość moich spraw to występki,
kilka poważnych przestępstw.
Nigdy nie spotkałam kogoś jak ty.
Nigdy nie czułam,
całym sercem,
że ktoś jest niewinny,
mimo że przyznajesz się do winy.
Nie wiem, jak mogę ci pomóc.
Ale jeśli powiesz, co się stało,
obiecuję, że spróbuję.
Powiedz mi, proszę, co się wydarzyło.
Skończyłaś na tym, że się oświadczył.
Pobraliśmy się.
To była burza uczuć.
Najlepsze momenty mojego życia.
Byłam zakochana.
Był wszystkim, czego pragnęłam.
To jak mówił, jak mnie dotykał,
sposób w jaki się kochaliśmy...
Czułam się przy nim bezpieczna.
Myślałam: „Jak to możliwe?
Każdy powinien być tak szczęśliwy”.
Kochanie.
Był wspaniały.
Mężczyzna z moich snów.
Co przeskrobałeś?
Już ty wiesz co.
Czekaj, daj mi usiąść.
Był taki miły.
Taki słodki.
- Proszę. - Dziękuję.
Taki dobry.
Moje czarno-białe życie pełne rutyny
zmieniło się w bajkę.
Cześć.
Czekaj.
Lubisz czerwień.
- I kocham róże. - To dla ciebie.
A to...
dla mnie.
Nie.
Tak.
Ale tak jak w magicznych sztuczkach,
byłam tak zakochana i zaślepiona tym,
co mi dawał,
że nie widziałam, co skrywał za plecami.
No już.
Są piękne.
Tak jak ty.
Dziękuję.
Ale za te wszystkie piękne dni
musiałam zapłacić piekłem.
Wszystko zaczęło rozpadać się tak szybko, jak się zaczęło.
Nie.
Jeszcze nie.
Podobały ci się świetliki?
- Z kim rozmawiasz? - Też chcę się spotkać.
Zadzwonię jutro.
Na razie.
Z kim rozmawiałeś?
Grace.
Tak?
Dwóch rzeczy nie lubię.
OK.
Jedna to sprawdzanie,
a druga to przepytywanie.
OK.
Po prostu tęskniłam.
Ja też.
Dlaczego zszedł na dół, żeby porozmawiać?
A potem stał się agresywny.
Mężczyźni tak mają. To pewnie nic takiego.
Może spotyka się z inną.
Wiesz co, Sarah?
Wszystko stało się tak szybko.
Grace, robisz z igły widły.
To pewnie nic takiego.
Pani Waters?
Zaczekaj. Tak?
Pan Clyde prosi do sali konferencyjnej.
Dobrze.
Dziękuję.
Muszę kończyć.
Dlaczego?
Szef chce mnie widzieć.
Pogadamy później.
Wydało mi się dziwne, że mój szef i cały zarząd
chcą mnie widzieć w środku dnia.
Nie spodziewałam się tego, co się stało.
Chciał mnie pan widzieć?
Skończyliśmy właśnie audyt twojego działu.
Z kont zniknęło 379 000 dolarów.
To jakaś pomyłka.
Wszystko podpisane twoimi hasłami,
na twoim laptopie, z twoim IP,
twoim nazwiskiem i kodami.
Co z tobą, Grace?
Myślałaś, że nie zauważymy takiej kwoty?
Panie Clyde, ja nigdy...
Jesteś zwolniona.
Zabrakło mi słów, by się bronić.
Oddaj pieniądze albo idziesz do więzienia.
Idź albo wezwę ochronę.
Byłam w szoku, że tak mnie potraktował.
Znali mnie!
Nie mogłam uwierzyć.
Pracowałam tam od lat.
Dzięki tej pracy miałam dobre życie,
a wyrzucili mnie za coś, czego nie zrobiłam,
i nigdy bym nie zrobiła.
To było straszne.
Było mi słabo.
Jeszcze nie wiedziałam, że najgorsze przede mną.
- Nie odbiera? - Nie.
Pewnie jest z tą, z którą rozmawiał przez telefon.
Nie wierzę.
Dopiero się pobraliśmy, a już ma inną.
A ja się myślę, co zrobić z tym bałaganem.
Grace, spokojnie.
Powiedz mi, jak to się mogło stać.
Nie wiem, Sarah.
Nie wiem.
Może ktoś próbuje...
Ukradziono mi tożsamość?
Nie wiem.
Cześć.
Gdzie byłeś?
- Dzwoniłam godzinami. - Tak?
- Byłem... - Z inną kobietą?
Zabrałeś ją, by zobaczyła świetliki?
Sarah, zostawisz nas samych, proszę?
Nigdzie nie idę.
Chcę porozmawiać z żoną.
Nigdzie nie idę.
Tego chcesz?
Tak się do mnie odnosisz przy przyjaciółce?
Jej przyjaciółce.
Pamiętaj o tym.
W porządku, Sarah.
Na pewno?
Tak.
Idź.
Dobrze.
OK.
- Zadzwoń. - Dobrze.
Kim ona jest?
Kto?
Ta kobieta.
Zabrałeś ją tam?
Słyszałam, jak rozmawiałeś.
Rozmawiałem z pielęgniarką.
Ma 60 lat.
Zrobiłem sesję zdjęciową dla dzieci.
Z myślą o tobie.
Mają raka, Grace.
Pomyślałem, że ci się spodoba, bo...
tam ci się oświadczyłem.
Ale nic z tego.
Już to przerabialiśmy.
Nie będę tu siedział i... Nie, chuj z tym.
Kochanie, czekaj.
Przepraszam.
Miałam koszmarny dzień.
Zwolniono mnie.
- Tak? - Tak.
Nie wiem, co się stało,
ale ktoś wykradł moje hasła...
Nie wiem.
Nie wiem, co robić.
Przykro mi.
Cały dzień dzwonię po bankach.
Myślę, że ktoś...
Może skradziono mi tożsamość.
- Nie wiem, co robić. - Już dobrze.
Rozwiążemy to.
Jestem przy tobie.
Przepraszam.
To ja przepraszam.
Przykro mi.
Naprawimy to. Powiedz, gdzie zadzwonić.
Nie wiem.
Może do mojego banku w sprawie kont kredytowych?
Nie wiem, do kogo dzwonić.
Może do urzędu skarbowego?
- Coś wymyślimy. - OK.
Oddychaj.
- Chodź tu, oddychaj. - Dziękuję.
Był taki
zaniepokojony.
- Zadzwońmy tam. - OK.
Rozwiążemy to.
Spędziliśmy całą noc, próbując to zrozumieć.
Kto teraz?
Znowu urząd skarbowy.
Następnego ranka zadzwoniłam na policję,
nie byli pomocni, więc...
Poszłam do banku.
Czy to pani podpis?
Pasuje do podpisu na karcie.
Wygląda jak mój, ale co to?
Ja tego nie podpisałam.
Musimy wiedzieć, kiedy spłaci pani hipotekę.
Zalega pani od 30 dni.
Jaką hipotekę?
Spłaciłam ją cztery lata temu.
Tak,
wzięła pani kredyt pod zastaw domu na 375 000 dolarów
dokładnie 42 dni temu.
O czym pani mówi?
Była to bezpośrednia wypłata,
teraz ma pani debet
na 4600 dolarów.
Chwileczkę.
To niemożliwe.
Moment.
To nie byłam ja.
Jak już mówiłam kasjerce,
myślę, że ktoś skradł moją tożsamość.
Bo jak to w ogóle możliwe?
Nie podpisałam tego, nie było mnie tu.
To nie ja.
Notariusz poświadczył.
Jak się nazywa?
Notariusz Flynch.
Przepraszam, mogę?
- Notariusz Flynch. - Notariusz Flynch.
- Adres to ulica Sycamore 2989. - Sycamore 2989.
Boże, litości.
Co tu się dzieje?
Przykro mi. Przyjrzymy się temu,
ale prosimy o wpłatę, inaczej dom zostanie przejęty.
Dobrze.
Co tu się dzieje?
Pojechałam tam,
był to stary, opuszczony dom.
Poczta się wysypywała.
Była zaadresowana na kogoś o nazwisku A. McKathy.
Byłam zła, że ktoś obcy robi mi coś takiego.
To było straszne.
Wróciłam do banku, żeby zobaczyć nagrania
i wtedy mój świat się zawalił.
Ty to zrobiłeś.
Słucham?
Wszystko dobrze?
Zrobiłeś to.
Co zrobiłem?
Poszedłeś do banku
i wziąłeś kredyt pod zastaw domu.
Grace.
Nie wiem, o czym mówisz.
Sprawdź telefon.
Grace.
Potrzebowałem pieniędzy.
Jaki mężczyzna prosi kobietę o pieniądze?
Daj spokój.
Musiałem spłacić dług u ludzi,
z którymi się nie zadziera.
A skoro jesteśmy małżeństwem,
pomyślałem, że się zgodzisz.
- Dlaczego... - Mój Boże.
- To w pracy to też ty. - Nie.
- Tak! - Oddam ci to.
Moje konta.
Moje hasła.
Zrobiłeś to, Shannonie?
Zrobiłeś to.
Nie.
Masz mi oddać
całą sumę.
Mogę iść do więzienia.
Gdzie one są?
Masz mi oddać pieniądze.
- Nie mogę. - Co, do cholery?
Teraz są moje.
O czym ty mówisz, do cholery?
Znasz prawo stanowe?
Bo ja tak.
I jako twój małżonek, mam, kurwa, prawo do tych pieniędzy!
Masz szczęście, że mam dwa telefony.
Mówił, a ja nic nie słyszałam.
Nie mogłam uwierzyć.
Zostałam oszukana.
Wszystko było kłamstwem.
Mój umysł nie mógł tego pojąć.
Zostałam z niczym!
Zabrał mi wszystko,
byłam pogubiona.
Jak taki uroczy, kochający mężczyzna
stał się zimnym, wyrachowanym demonem w tak krótkim czasie?
Byłam dogłębnie zraniona tą zdradą.
Masz się wynieść z mojego domu.
Chcę, żebyś to zrobił teraz.
A ja chcę popielniczkę.
Ty sukinsynie.
Śmiał się ze mnie.
Możesz mówić, że to twój dom.
Ale po ślubie jest nasz.
Nie tylko zabrał mi pieniądze, ale i śmiał się ze mnie!
- Uważaj. - Będę.
Popielniczka.
Popielniczka, suko!
I nie wyprowadził się.
Powiadomiłam policję.
To nie jest jego dom, jest mój od czterech lat.
Mówili, że nie mogą nic zrobić
i że potrzebuję prawnika, bo to sprawa cywilna.
Poszłyśmy z Sarah do prawnika.
Dziesięć tysięcy?
Prawnik chciał 10 000 $ zaliczki
i powiedział, że może to potrwać dwa lata.
Zabrał już tak dużo.
Miałam związane ręce.
Nie wiedziałam, co robić, przerosło mnie to.
Mój Boże.
Jeszcze nie.
Shannonie, zabieraj swoją czarną dupę z mojego domu!
Mówię poważnie!
- Szanuj moją prywatność! - Ty sukinsynie!
- Zamontuj zamki w drzwiach. - Ty draniu!
Jesteś skurwielem!
Co jest?
To dom twojej mamy?
Moja mama żyje o wiele lepiej.
Na czym skończyliśmy?
Nie myśl o tym.
Spłynęło to po mnie.
Odrętwiałam.
Czułaś to kiedyś?
Że to, co się dzieje, nie może być prawdą?
To niemożliwe.
Nie wierzyłam, że w tym wieku
pozwoliłam na coś takiego.
Było wspaniale.
Zobaczymy się jeszcze?
Jeśli twoja mama nam nie przeszkodzi.
Nie zrobi tego.
Byłam tak głupia, żeby na to pozwolić?
Nie ja.
Jestem wykształcona,
inteligentna.
Byłam tak samotna,
że pozwoliłam temu głupcowi
mnie wykorzystać?
Nic nie rozumiałam.
Trzeba było dołączyć.
Zabiłaś mnie tym spojrzeniem.
Teraz masz takie samo.
Proszę, oddaj mi pieniądze.
Co?
Jestem oskarżona
przez zakład pracy.
Znów to samo?
- Oddaj mi pieniądze, proszę. - Grace.
Moim zdaniem
jesteś mi je winna.
Pomyśl o tym.
O seksie i radości
które wniosłem do twojego jebanego, nudnego życia!
Jesteś mi dłużna.
Przepraszam,
nie chciałem krzyczeć.
Jesteś fajną kobietą.
Bardzo fajną.
Jedną z fajniejszych jakie znam.
Dlatego tak ciężko było mi to zrobić.
Myślę, że zasługujesz na prawdę.
Ja cię kocham.
Naprawdę.
Ale nie tak jak ty mnie.
Kobieta w twoim wieku...
Jak to się mówi?
To łatwa zdobycz?
Sama.
Bezbronna.
Samotna.
Słaba w chuj.
Jeśli o tym pomyśleć,
to twoja wina, kurwa. Ułatwiłaś mi to.
Ale ty nie myślisz.
Grace, jestem...
Nie wierzyłam, że go zabiłam.
Wsiadłam do samochodu i jechałam...
I jechałam.
Nim się zorientowałam, byłam na bezludziu.
Sarah.
On jest w mojej piwnicy.
Zabiłam go.
Powiedziałaś jej, że go zabiłaś?
Tak.
- I nie zabrałaś ciała? - Nie.
Zostawiłam go tam.
Sarah poszła do domu.
Potem zadzwoniła i powiedziała,
że nie było tam ciała.
Zniknął.
Więc mówisz, że on żyje?
Nie, wiem, że nie.
Ale nie było go tam.
Koniec czasu.
Gdzie było ciało?
Gdzie ono było?
Nie wiem.
Nie mówiłaś, że zadzwoniła do ciebie.
Nie możesz zatajać takich rzeczy.
Chcę jej pomóc,
muszę wiedzieć takie rzeczy.
Więc byłaś w jej domu?
Tak.
Co się wtedy stało?
Nic, co powiesz, nie zostanie użyte przeciwko niej.
Dobrze?
Nie o nią się martwię.
A o kogo?
Kiedy coś wiesz, a nie powiesz policji,
to przestępstwo, prawda?
Gdyby dowiedział się prokurator, tak.
Byłabyś oskarżona.
Nie ja.
Jej syn, Malcolm.
Był tam.
Malcolm?
Mówił coś?
Widziałaś coś niezwykłego?
Był trochę zdenerwowany,
szybko odjechał.
Co się stało, kiedy weszłaś?
Zeszłam do piwnicy, ale nie było tam ciała.
Całe schody do piwnicy były we krwi.
Co mogło się stać?
Myślę, że Malcolm
zabrał ciało, zanim dotarłam.
Albo...
że Grace była w szoku
i zaciągnęła ciało do auta,
odjechała daleko i porzuciła je gdzieś.
Nie, nie zrobiła tego.
Wierzę jej.
Tak bardzo ją kocham.
Przykro mi.
Ja tylko...
Zrobiłaś, co mogłaś.
- W porządku. - Przykro mi.
- Naprawię to. - OK.
Wiemy, dlaczego chce się przyznać.
Dlaczego?
By chronić syna.
Idziesz do łóżka?
Za chwilę.
Mógłbyś jutro w pracy sprawdzić Shannona Delonga,
tak, by nikt nie zauważył?
Nie powinienem.
Proszę?
Zobaczę, co da się zrobić.
Dziękuję.
Chce chronić syna i Sarah.
Potrzebuję pomocy.
Jasmine, do mnie.
U mnie w domu o 19.00. Oboje.
Dobra.
Będzie ją bronić.
Nie, jeśli pan Rory Ugoda ma coś do powiedzenia.
Masz rację.
Rozumiem, dziękuję.
To prokurator.
Powiesz mi, dlaczego nie mają ugody?
Nastąpiła zmiana.
Nie chce się przyznać.
Chce walczyć.
Nie stać jej na sąd.
Tego biura nie stać na sąd.
Chcesz bronić? To za trzy tygodnie.
To zamierzasz?
Tak.
Świetnie.
Nagle chcesz zostać bohaterką?
Nie jesteś gotowa.
Dałem ci to nie bez powodu.
Oto, co zrobisz.
Pójdziesz tam, każesz jej to podpisać
i zakończysz to.
Nie, ja to zrobię.
Dzięki.
Mamy mało czasu.
Myślę, że mamy uzasadnioną wątpliwość,
zostaniesz uniewinniona.
Nie przyjęli ugody?
To nie tak, posłuchaj mnie.
Wiem, że Sarah i twój syn byli w domu tamtej nocy.
Kto tak powiedział?
To mój bałagan.
Ja ich w niego wciągnęłam, nie pozwolę, by syn trafił za kratki.
Pomógł ci pozbyć się ciała?
Nie. I nie pytaj mnie o to więcej.
Mój szef będzie tu za chwilę.
Musisz mu powiedzieć, że zmieniłaś zdanie
i nie chcesz ugody.
Prosiłam tylko o więzienie blisko syna,
mam to teraz narazić? Nie!
Mogłabyś wyjść.
Nie dasz rady.
Nie, jeśli nie pozwolisz mi walczyć!
Pozwól mi zawalczyć o ciebie!
Dam radę.
Spodziewałem się ciebie tutaj.
Witam.
Rory Garraux, szef Jasmine.
Myślę, że przekazała mylne informacje.
Musi coś pani zrozumieć.
Przyjrzeliśmy się sprawie dokładnie
i ugoda to dobre rozwiązanie.
Będzie pani blisko syna.
To dla pani ważne, prawda?
Jestem tu, by dowiedzieć się,
czy wciąż chce się pani przyznać.
Pani Waters, chce pani tego?
Chcę iść do sądu.
SALA PRZESŁUCHAŃ
Wiem, że ją przekonałaś.
Ale jeśli przegrasz,
obiecuję ci,
że to koniec twojej kariery.
Może mnie nie wyleją. Gość jest czysty.
Cholera. To zawodowy oszust. Pewnie używał wielu nazwisk.
Znasz jakieś albo masz odciski palców?
Mój Boże.
Spróbuj tego. Nikłe szanse, ale może się uda.
Żartowałem, ale dobra. Kolejny powód, by mnie zwolnić.
Dziękuję, kochanie.
Wezwę Sarah na świadka.
To może być ryzykowne.
Prokurator nie wie o telefonie.
Jak jest dobry, to się dowie.
Nie. Jest silna.
No nie wiem.
To duże ryzyko.
Muszę pokazać, że to dobra osoba,
kto to zrobi jak nie przyjaciółka?
Prawda?
- Fakt. - No nie wiem.
Co mamy poza krwią i brakiem ciała?
OK.
Uzasadniona wątpliwość.
Zacznijmy od nowa.
To już trzeci raz. Nic tu nie ma.
Nie ma dowodu winy.
Musimy więc znaleźć dowód pośredni.
Co?
Nic. Ogień.
Podoba nam się.
Zacznę od nowa.
Ja wezmę to. Ty zajmij się bilingami.
Oświadczenia wstępne.
Ławo przysięgłych.
Udowodnimy dzisiaj ponad wszelką wątpliwość,
że ta kobieta,
Grace Anne Waters,
z zimną krwią zamordowała Shannona DeShawna Delonga.
Jak to zrobiła?
Wzięła kij baseballowy,
jak ten,
i pobiła go na śmierć.
To nie wszystko. Dowody pokażą, jak to zrobiła.
Motyw pokaże, dlaczego to zrobiła.
A wy zdecydujecie,
co stanie się z osobą, która złamała prawo.
Z Grace Anne Waters, bezlitosną morderczynią.
Osobą bez szacunku
do ludzkiego życia.
Macie teraz szansę
pozbyć się na zawsze morderczyni
z ulic naszego miasta.
Pani Bryant?
Pani Bryant.
Oświadczenie wstępne?
Oskarżenie twierdzi,
że istnieją dowody na wykazanie winy.
Chcę, byście wiedzieli,
że te same dowody wykażą,
że jest niewinna.
Grace Waters nie jest bezlitosną morderczynią.
Jest babcią.
Karmi bezdomnych.
Uczy w szkółce niedzielnej.
Piecze ciasteczka.
Spójrzcie na nią.
Proszę.
To dla niej koszmar.
I byłby dla każdego niewinnie oskarżonego o morderstwo.
Grace kochała swojego męża
i nie spowodowała jego zniknięcia.
Mówię „zniknięcia”,
bo dowody wykażą, że ani nie ma teraz,
ani nie było nigdy dowodu na to, że morderstwo miało miejsce.
Nie znaleziono ciała.
A to dlatego, że go nie zamordowała.
Ponad wszelką wątpliwość.
To konkluzja, do której chcę, byście dotarli przy werdykcie.
Mamy tu wiele wątpliwości.
Wszystkie uzasadnione.
Zobaczycie.
To było dobre.
Nie wątp w nią.
Mogłaby sama w siebie nie wątpić.
Wezwijmy świadka.
Oskarżenie wzywa detektywa Thomasa.
Czy przysięga pan mówić prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę pod groźbą kary za krzywoprzysięstwo?
- Tak. - Detektywie,
został pan wezwany na Bruben Lane 1828?
Tak.
Znaleziono ciało?
Nie.
Więc przypuszcza się, że to krew.
Mamy badanie DNA.
Czy badanie określa, z jakiego okresu jest ta krew?
Nie, plamy wyczyszczono.
Więc możliwe jest, że krew była tam wcześniej?
Pewnie tak, ale nie...
Plama mogła być z wielu wypadków?
Mało prawdopodobne.
Nie o to pytam.
Pytałam, czy to możliwe.
Tak.
Wszystko jest możliwe.
Nie mam więcej pytań.
Rozpryskanie krwi.
Czy to normalna pozycja dla takiego urazu?
Tak.
Kiedy na to spojrzałam...
Sprzeciw. To nie pytanie.
Podtrzymuję.
Więc trajektoria krwi
wskazuje, że mogło to być uderzenie w istniejącą plamę?
Tak.
Nie mam więcej pytań.
Pamięta pan, gdzie był w nocy 17 sierpnia?
Używa pan nielegalnych narkotyków?
Pracował pan z panem Delongiem?
Był odpowiedzialnym człowiekiem?
Spała pani z nim?
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
Czy flirtował, kiedy robił zdjęcia?
- Pozwalała pani? - Sprzeciw.
Na jakiej podstawie?
Nie chcę znów pani ostrzegać.
Spotkała go pani w sklepie?
Wiedziała pani, że był żonaty?
Z iloma mężczyznami bywała w kościele?
Spoufalała się z nimi?
Sprzeciw.
Odrzucony.
Jak nam idzie?
Oskarżyciel strąca nas w dół.
Nie wezwałam twojego syna.
Dziękuję.
Ale mogłabym wezwać Sarah,
wniosłabym uzasadnioną wątpliwość, pytając, czy zabiła Shannona.
Nie.
Nie słuchasz, prawda? To przyjaciółka.
Grace, naprawdę czuję, że możemy wygrać,
- jeśli... - Jasmine.
Zrób to, a przyrzekam, że wstanę i krzyknę, że jestem winna.
OK.
W porządku.
Oskarżyciel ma bardzo mocnych świadków.
- Wiem. - Co zrobisz?
Muszę powołać Sarah.
Jeśli nie rzucisz na nią podejrzenia...
Wiem.
Nie może być tylko świadkiem środowiskowym.
Wiem. Nie mogę jej naciskać, bo Grace się wścieknie.
I nie mogę spytać jej o relację Shannona i Grace,
bo dałoby to kolejny motyw oskarżycielowi. Wiem to.
Dobra?
Tak.
Chcę tylko pomóc.
- Dzięki. - OK.
Śpij, kochanie.
Nie mogę.
Będzie dobrze.
Na pewno.
Oby Sarah nie nawaliła.
Przygotowaliście ją z Donnie'em i Tilsą?
Tak, ale...
Mam tylko ją.
Nie stresuj się.
Wyjdę wcześniej z pracy.
Przyjdę zobaczyć, jak ich niszczysz.
A teraz śpij.
Pani Miller,
opowie nam pani o relacji z Grace?
Przyjaźnimy się.
Jak blisko jesteście?
Jest dla mnie jak siostra.
Jak długo się znacie?
Sześć lat.
Czy przez ten czas
widziała pani Grace agresywną?
Nie.
Nie jest agresywna, nawet kiedy powinna być.
Co to oznacza?
Widziałam, jak ludzie byli dla niej podli,
a ona się za nich modliła.
Oskarżyciel chce, byśmy uwierzyli,
że Grace to bezlitosna morderczyni.
- Sprzeciw. - Podtrzymuję.
Nie będę znów pani ostrzegał.
Proszę zadać pytanie.
Pani Miller,
czy Grace byłaby zdolna,
żeby kogoś zabić?
Grace? Nie.
Nikogo by nie skrzywdziła.
Czy mogłaby pobić kogoś kijem?
Oczywiście, że nie.
Nie mam więcej pytań.
Dziękuję, pani Miller.
Pani Miller,
mówi pani, że jesteście przyjaciółkami?
Tak.
Czy zadzwoniłaby do pani z problemem?
Nie.
Nie?
To znaczy tak.
Zadzwoniłaby.
Czy dzwoniła w nocy 17 sierpnia?
- Chce ją pani chronić. - Sprzeciw.
Podtrzymuję.
Pani Miller, jest pani pod przysięgą.
Czy dzwoniła do pani tamtej nocy?
Tak.
O czym rozmawiałyście?
O daniu pożywienia bezdomnym.
Co dokładnie mówiła?
Była podekscytowana i...
rozmawiałyśmy też o jej synu, Malcolmie.
Jak długo rozmawiałyście?
Około 15 minut.
Dobrze...
Bilingi pokazują,
że rozmawiałyście przez mniej niż dwie minuty.
Czy to prawda?
Sprzeciw!
Na jakiej podstawie?
Tego bilingu nie ma w materiale dowodowym.
Proszę podejść.
Nie dano nam tego dokumentu.
Wysoki Sądzie, proszę spojrzeć,
jest na liście.
Wysoki Sądzie, my tego nie dostaliśmy,
nie mieliśmy nawet czasu.
Dokumenty zostały dostarczone kilka miesięcy temu.
Mnie przydzielono tę sprawę trzy tygodnie...
Nie możemy odpowiadać za niekompetencję pani Bryant.
Miała je.
Proszę kontynuować.
Dziękuję.
Wysoki Sądzie...
Tak wygląda proces, pani Bryant.
Proszę odejść.
Na czym skończyłem?
Bilingi.
Według nich
rozmawiałyście niecałe dwie minuty, tak?
Nie pamiętam.
To było tak dawno.
Może pamięta pani, co zrobiła potem?
Co pani zrobiła?
Było późno, poszłam spać.
To czemu sygnał z pani telefonu
został później odebrany
z wieży w pobliżu domu Grace?
Nie przypominam sobie.
Biling pokazuje połączenie od pani.
Dzwoniła pani do niej?
Wyraziła się pani jasno,
że się przyjaźnicie.
Jest dla pani ważna.
- Czy kryje ją pani teraz? - Nie.
Więc proszę wyjaśnić te bilingi.
Mieszka w Rotwell, to wiejska okolica.
Dzwoniła raz, pani dwa. Dlaczego?
- Nie pamiętam. - Mamy biling.
Dzwoniła, rozmawiałyście dwie minuty.
Pojechała tam pani, zadzwoniła,
a potem wróciła
i zadzwoniła znów za 45 minut. Czemu?
Nie pamiętam.
Wie pani, że może trafić do więzienia
za krzywoprzysięstwo?
Wie pani, co to jest, prawda?
Wysoki Sądzie.
Niech świadek odpowie.
Powiedziała, że go zabiła.
Przepraszam, Grace.
Nie mam więcej pytań.
Pani Bryant, pani świadek.
Nie mam więcej pytań.
Dobrze.
Może pani odejść.
Czy obrona ma pytania?
Nie.
Oświadczenia końcowe jutro o 9.00.
Zarządzam przerwę.
Proszę wstać.
Próbowałaś.
Jak mogłaś przeoczyć bilingi?
Ja...
Nie widziałam ich.
Myślałam, że tak, ale nie.
Byłam przytłoczona.
Przytłoczona.
Nie widziałaś ich? Ja tak.
Bo cały czas cię obserwowałem.
Nie rozumiem. Siedzę w tym biurze 25 lat,
patrzę, jak ludzie przychodzą,
odchodzą, zarabiają lepiej kancelariach,
szanuję to. Ale twoje okropne zachowanie to obraza.
Wiesz, co zrobiłaś?
To podstawa. Pozwoliłaś świadkowi powiedzieć
że klient zabił.
To właśnie zrobiłaś.
Tylko o tym będą myśleć w nocy.
Nie rozumiem.
Ci millenialsi. Nigdy tego nie pojmę.
Kochanie, zjedz coś.
Proszę.
Nie chcę!
Jesteś moim ojcem, czy co?
Przepraszam.
OK?
Jestem bardzo zestresowana,
wiem, że jesteś zły,
ale słyszałeś, jak do mnie mówił.
- Dlaczego się nie odezwałeś? - Miał rację.
Źle to powiedział,
ale miał rację. Prawda czasem boli.
- Nie wierzę, że jesteś po jego stronie. - Nie.
Jestem po naszej stronie.
Chcę twojego dobra.
Prawda czyni cię silną, jeśli na to pozwolisz.
- Jesteś dupkiem. - Nieprawda.
Jesteś dupkiem!
Nie odchodzę, kiedy robi się ciężko.
- Serio? - Tak.
Nie możesz całe życie
chować się za ugodami.
Próbowałam! Dlatego wzięłam tę sprawę.
Ale kiedy słyszysz coś trudnego,
odchodzisz.
Przegrałam! Widziałeś ławę przysięgłych!
- Co mam zrobić? - To, co do ciebie należy!
Do końca!
Poważnie, jesteś do tego stworzona.
Kochanie.
Widziałem ogień w twoich oczach, kiedy zaczęłaś,
widziałem też, jak znikał.
Znajdź go ponownie.
To koniec.
Sprawa jest zamknięta.
Zostały tylko mowy końcowe.
Nie mogę nic zrobić.
Napisz niesamowitą mowę końcową.
Mam dosyć.
Kochanie.
Usłyszeliśmy zeznania ponad 45 świadków,
którzy potwierdzili jej winę.
Jej najlepsza przyjaciółka mówi, że się przyznała.
Zna ją lepiej niż ktokolwiek.
Pani Waters zabiła Shannona Delonga
i porzuciła jego ciało w bagnie poza miastem.
By go nie odnaleziono.
To bezlitosne,
wyrachowane
morderstwo z premedytacją.
Czas na sprawiedliwość.
Państwa zadaniem
jest skazanie jej.
Wierzymy, że wy
i system prawny to zrobicie.
Dziękuję.
Pani Bryant?
Wszystko dobrze?
Obrona wzywa Sarah Miller.
Wysoki Sądzie, obie strony skończyły wczoraj.
Proszę podejść.
Wysoki Sądzie, zakończyliśmy.
Obrończyni jest nowicjuszką. To niedorzeczne.
Chwileczkę.
Pani Bryant,
rozumie pani, że przesłuchiwanie zostało zakończone?
Tak, Wysoki Sądzie,
ale chciałabym powołać panią Miller na świadka.
Na jakiej podstawie?
Powinnam była zadać jej wczoraj pytania,
nie powinnam była kończyć, chciałabym ją przesłuchać, bo...
To tak nie działa.
Po zakończeniu nie można wezwać świadka.
Może pani się odwołać.
A teraz mowa końcowa.
Ale Wysoki Sądzie, gdybym...
Proszę odejść.
Natychmiast.
Obrona wzywa Sarah Miller.
Pani Bryant, już to omówiliśmy,
nie będę tolerował więcej...
Pani Miller, proszę podejść.
Pani Bryant!
Proszę usiąść.
Nie będzie pani zeznawać.
Obrończyni i prokurator, do mnie.
Nie pójdę, Wysoki Sądzie,
póki nie przesłucham pani Miller.
Sąd podjął decyzję, proszę do mnie.
Nie pójdę, póki nie przesłucham pani Miller.
Pani Miller, proszę podejść.
Jeśli nie podejdzie pani zaraz,
uznam to za obrazę sądu.
Obrona wzywa Sarah Miller na świadka.
Strażnik.
Nie wierzę.
Co to miało być, cholera?
Co cię to obchodzi?
I tak jestem zwolniona.
To prawda.
Więc zaprzepaścisz wszystko?
Tego chciałeś, prawda?
Ja chciałem?
- Nie. - Skoro tego trzeba.
Nie powinna iść do więzienia.
To niesprawiedliwe.
To właściwe słowo.
Teraz rozumiesz.
Wszystko jest niesprawiedliwe. Twoim zadaniem
jest zarządzić sprawiedliwość.
A ty co zrobiłaś?
Poszłaś nieprzygotowana po tym,
jak namówiłaś ją do odrzucenia ugody?
Wszystko jest niesprawiedliwe.
Podoba mi się twoje silne przekonanie,
ale to nieodpowiedni moment.
Nie wyjdziesz, póki nie przeprosisz sędziego.
To i tak dużo,
że pozwolił nam na mowę końcową.
Donnie jest zachwycony.
Nie myślałaś, że powtórnie rozpatrzą sprawę?
Miłej odsiadki.
Rory, czekaj.
Tak?
Chuj z tobą.
Ogień za kratkami.
Nieźle.
My, ława przysięgłych,
uznajemy Grace Waters, oskarżoną,
winną przedstawianych jej przez stan Wirginii zarzutów.
W porządku, kochanie.
W porządku.
- Zajmę się nim. - Sarah.
- Zajmę się. - Dziękuję.
Czy to Uzo?
Z Afryki. Jedyny taki.
Zajmę się nim.
Nie uwierzysz, co zrobił twój fotograf.
Zawieźć cię?
Bo idziesz.
Straż!
Tak się do mnie odnosisz przy przyjaciółce?
Jej przyjaciółce.
Straż!
Chcę rozmawiać z adwokatem.
Grace Waters została uznana za winną.
Orzeczenie kary za kilka miesięcy.
Obrót wydarzeń nie dziwi nikogo,
kto był na sali.
Tego się spodziewano.
Dziś nic się nie zmieniło.
Skarbie, przeproś i wrócimy do domu.
Według prognozy czekają nas dziś ulewy.
W tym roku nie padało dużo...
Trzymasz się?
Tak.
Nic mi nie jest.
Na pewno chcesz iść do Sarah?
Myślę...
Tak, powinnam.
Wiesz?
Pewnie czuje się tak samo źle jak ja.
- Zatrzymaj się tutaj. - Tu?
Tak, przejdę się.
- Na pewno? - Tak.
A ty wracaj do pracy.
Jesteś pewna?
Będzie padać.
Nic mi nie będzie.
Kocham cię.
Ja ciebie też.
- Uważaj na siebie. - Dobrze.
- Pa. - Na razie.
- Widzimy się w domu. - OK.
Witam.
Ja panią znam.
Dokąd pani idzie?
Muszę iść.
Nie, proszę.
- Dokąd? - Muszę uciec.
Wróćmy do domu Sarah.
Czy ona wie, że pani tu jest?
Dzisiaj jest w banku. Jest pierwszy. Pa.
Wróćmy do domu Sarah.
Pewnie nawet nie wie, że pani tu jest.
- Nie moknijmy. - Nie.
Nie każ mi wracać, proszę.
- Już w porządku. - Nie.
- Jest pani ze mną. - Chcę do mojego domu.
Mojego.
- Pani domu? - Tak.
Już dobrze, chodźmy.
Nie każ mi tam wracać.
Nie chcę tam być.
Proszę, nie każ mi.
Chodźmy.
Już dobrze.
Zostawiła pani drzwi otwarte.
Nie mam wszystkich kluczy.
Wszystkich? Dobrze.
Proszę wejść.
To dom Sarah. Tu pani mieszka.
- To pani dom. - Nie.
Chcę do mojego domu.
Mój dom jest...
Już dobrze.
Dam pani wody, dobrze?
Mój dom jest przy ulicy Sycamore 2989.
- Sycamore? - Tak.
Tam mieszkam.
Adres to ulica Sycamore 2989.
Sycamore 2989.
Nie chcę umrzeć tu
jak Gloria
i Brenda, i Shane.
Shane skoczyła z dachu.
Skoczyła z dachu.
Nie mam nic!
Nie!
Była fotografką.
Bardzo utalentowaną.
Mój Boże.
Czy to praca Shane?
Tak.
Patrzenie na świat
oczami aparatu małoobrazkowego to coś pięknego.
Ktoś wykradł
moje hasła.
Chciałam iść do mojego domu
i zadzwonić na policję, żeby nam pomogli.
Najpierw musiałam pomóc sobie.
Czy to nie tak?
Nie mogę pomóc wszystkim.
Są głodne.
OK.
Proszę tu zostać.
Zaraz wrócę, dobrze?
Proszę zostać.
- Masz prawo milczeć. - Oficer Bryant?
Mów, Walcie.
Nie uwierzysz. Sprawdź komputer.
Nie ruszaj się.
Cholera!
Pomocy.
Cześć, Alice.
Ja jej nie wpuściłam.
Nie krzywdź mnie.
Masz ją?
Mój Boże.
Niektórzy nigdy się nie uczą.
Prawda?
Mama do ciebie mówi.
Ale muszą przestać się wtrącać.
Policja, otwierać!
Policja!
Tu oficer Bryant, jestem na West Lesson Lane 2342,
potrzebne wsparcie.
- Otwierać! - Będziemy za siedem minut.
- Otwierać, policja. - Halo?
- Otwierać. - Dobrze. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Szukam żony.
A kim jest?
Dobrze wiesz.
Jasmine Bryant. Obrończyni Grace Waters.
- Mówiła, że tu przyjdzie. - Nie widziałyśmy się.
Mogę wejść?
A ma pan nakaz?
Jeśli nie, nie może pan.
Nie ma jej tutaj.
Jasmine!
Gdzie moja żona?
Jasmine!
OK, nie ruszać się.
Nie ruszać się.
Proszę zostać.
Jasmine!
Jasmine?
Jasmine!
Skarbie.
Jasmine, daj mi to.
Myślę, że został ogłuszony.
Shannon Delong, prawdziwe nazwisko to Maurice Mills,
i jego matka, Betty Mills, znana jako Sarah Miller,
porywali starsze kobiety,
odbierając im majątek i przetrzymując dla emerytury.
Jest poszukiwany za bigamię
i inne przestępstwa w dziewięciu stanach.
Wiemy też,
że nie tylko przetrzymywali kobiety,
ale oszukali również co najmniej 16 kobiet w średnim wieku.
Duet matki z synem działał od 25 lat.
W tym czasie wykradli ofiarom miliony.
Grace Waters była jedną z ofiar.
W świetle nowych wydarzeń
stan Wirginii przeprasza panią Waters.
Jest pani wolna.
Próbujemy dowiedzieć się,
co stało się z majątkiem kobiet.
Obrończyni Grace Waters,
Jasmine Bryant, odkryła całą intrygę.
Oto one.
Pani Waters.
Jak to jest być na wolności?
Cudownie.
Cieszy się pani, że to koniec?
To nie koniec.
Przepraszam.
Sarah Miller, a raczej Betty Mills, wciąż jest ścigana.
Jakie ma pani doświadczenie z seniorami?
Opiekuję się nimi.
Kocham ich
jak własną rodzinę.
Przedstawię pani mamę.
Chętnie ją poznam.
Jak się nazywa?
- LuAnn. - LuAnn.
Chyba o niej czytałam.
Nie pracowała w instytucji finansowej?
Tak.
Na jakim stanowisku?
Przez 10 lat była kierowniczką.
Imponujące.