Downloaded from YTS.MX
Ik ben zo gelukkig dat ik voor Netflix mag opnemen.
Official YIFY movies site: YTS.MX
Weet je waar ik aan denk sinds we het contract tekenden?
Ik wou echt een vlieg zijn om het gezicht van m'n ex te zien.
Dat zou ik echt willen.
Ze kan me blokkeren op Instagram.
Ze kan me blokkeren op WhatsApp.
Ze kan me blokkeren op Facebook.
Maar Netflix...
Nee, dat kan ze niet. Ik wou...
Ik wou dat ik een vlieg was.
Haar gezicht zien als ze Netflix opent en ik ben 'Beste keuze voor jou'.
Met m'n lul in m'n hand. Mag dat?
Onlangs stuurde een meid een berichtje op Instagram.
'Alles goed? Ik ben fan van je.'
'Bedankt.'
'Echt waar.' 'Ik geloofde je al de eerste keer.'
'Ik hou van je werk, van jou...
...maar ik zal niet liegen, ik ben niet arm.'
Dat is vreemd. Mensen die me volgen die niet arm zijn.
'Ik ben niet arm, maar ik wil naar Alma de Pobre.
'Kom kijken.'
'Vraagje. Zal ik lol hebben als ik ga?'
Ik: 'Natuurlijk.' Zij: 'Zelfs als ik niet arm ben?'
Ik wilde haar geld, dus ik zei: 'Natuurlijk.'
'Maar zal ik evenveel lol hebben als de armen?'
Ik zei: 'Nee...
Niemand trapt zoveel lol als de armen.'
Jullie weten wat ik bedoel.
Jullie klappen zonder reden.
Het is waar.
Als een arme 80 real heeft betaald, lachen ze voor 80 real.
Elke cent telt alsof het zijn allerlaatste was.
Als hij niet voor 80 real lacht, is hij boos. 'Ik lachte maar voor 53.
Ik betaalde 80 en kreeg 53. Verdomme.'
Let niet op m'n handen.
Want m'n fans gaan zo naar huis.
'Nee, ik betaalde...
Kun je het geloven? Ik betaalde 80...
...en kreeg 53, verdomme.'
Ik maakte die grap in Manaus: 'Ik lachte maar...'
Ze vonden het grappig.
Mijn fans zijn meestal arm. Zij die mijn werk volgen, bedoel ik.
Het is zo fijn te zien hoe lief mensen zijn.
Je hebt geen idee.
Dan word je herkend...
...en krijg je een glimp van hoeveel die persoon je mag...
...zelfs als je elkaar niet aanraakt of kent.
Het is echt fijn.
Soms loop ik op straat, waar ik ook ben.
Mensen draaien het autoraam open. Ze menen het.
En het is altijd zo, want mijn fans zijn arm.
Nooit een Range Rover die zo...
Het is nooit een BMW.
Nooit. Het is altijd iemand...
Het is nooit: 'Hallo, Afonso.
Afonso Padilha, klopt dat?
Ik vind je erg leuk. Niet alleen jij...
...maar ook je vrienden, Thiago, Marcio, Dihh.
Ik vind jullie erg leuk en wat jullie voor Braziliaanse comedy deden.
Doe zo voort. Ik volg je op YouTube, Instagram...
...en Facebook.
Ik vind het leuk en hoop dat je doorgaat.
Ik blijf je volgen. Groeten aan je moeder.'
Zo is het nooit. Ze roepen: 'Hé slet. Waar zit je vader?'
Nee, Het is altijd iemand die erg grof is.
Het is altijd iemand die grof is.
Onlangs draaide een kerel in een Civic z'n raam omlaag en riep:
'Ik weet dat ze je reet hebben gelikt.'
Ik was in de stad, mensen staarden me aan.
Ik kon niets zeggen, want ze hebben hem gelikt.
Ik riep: 'Dat klopt.'
'Blijven doorgaan.' 'Ik laat ze likken.'
'Zo zijn we.'
Hij draait z'n stroef raam weer dicht.
Heb je al zo'n auto gehad? Het rammelt.
Raam gaat vlot omlaag, maar gaat zo omhoog.
Heb je al zo'n auto...
Als een vriend je auto leent en hij opent het raam en jij: ' Nee!'
Je moet met twee zijn om 't raam te sluiten.
De een draait en de ander duwt hem omhoog.
Armer kun je niet worden.
Ooit zo'n auto gehad?
Aan de tol open je de deur en betaal je vanaf hier.
Degene in de tol kijkt je afkeurend aan.
En jij: 'Alsof ik deze auto wil.'
De ruitenwissers maken niet meer schoon, alleen nog lawaai.
'Ik maak het zelf schoon.'
Je begint zelf je ramen te wassen.
De persoon bij je in de auto: 'Je moet het rubber vervangen.'
Echt? Je meent het.
Heb je zo'n auto gehad?
Zo oud dat de gordel niet intrekt. Het moet met de hand.
Je zegt tegen je passagier:
'Wikkel het om je nek, we sterven toch.'
Heb je zo'n auto gehad? De klink is kapot...
...dus moet je 't raam openen om de deur te openen.
Net alsof je een heer bent voor jezelf.
'Ik open de deur voor je.'
Heb je al zo'n auto gehad?
Hoe dan ook, het is zo fijn om herkend te worden dankzij mijn werk.
Ik weet wel dat ik meer onbekend dan bekend ben.
Omdat we in bubbels leven. We kennen maar een beperkt aantal mensen.
Vroeger waren bekende mensen echt beroemd.
De televisie was het enige medium.
Dus om bekend te worden moest je op Globo komen.
Je moest op SBT verschijnen, je moest op Record komen.
Nee, bij Record is niemand bekend.
Tenzij je een demon of predikant bent.
Soms is dat dezelfde persoon, Valdomiro.
Net een religieus pretpark.
Is het niet ironisch...
...dat Valdomiro zegt dat hij anderen geneest en hij loopt mankt?
Hij zegt: 'Broeder, ik genees je!'
Ik moet zeggen, 't is geweldig.
We hebben het echt goed. Ik woon samen met Thiago Ventura.
We reizen met een comedygroep door Brazilië.
We hebben elke show uitverkocht.
We doen al tien jaar comedy en de zaal was negen jaar leeg.
Dit jaar zijn er mensen.
En het is veel leuker als ze er zijn.
Veel leuker.
We weten dat we met de voeten op de grond moeten blijven...
...en dat dit tijdelijk is.
We weten dat over twee jaar andere stand-upcomedians opkomen.
We zullen blijven optreden.
Maar er is niets beters als komiek, als artiest om...
...op een podium te staan en dit te zien.
Er is niets beters en meer lonend.
Echt.
Er is niets mooiers...
...dan op een podium staan en dit zien en denken:
'Verdorie, kijk hoeveel geld ik verdien.'
Sommigen zeggen: 'Gaat het alleen om het geld?'
Grapje, natuurlijk niet.
Ook om gratis eten en kutjes.
Grapje.
Weet je waarom ik die grap graag maak?
Want er zijn twee soorten arme mensen.
Er is de coole gozer die zegt: 'Klootzak.
Verdien je echt geld? Geef me dan een motor.'
Dan heb je de zuurpruim die zegt: 'Dat vond ik geen goeie.'
Soms doen we dit, we zijn we zo.
Wees niet zuur. Arm zijn is al erg genoeg.
Armen die zuur zijn, zijn klootzakken.
Soms, we...
Zonder het te willen zijn we soms echt klootzakken.
Iedereen herkent dit.
Als een vriendin, een nicht, een meisje dat je goed kent meer begint te verdienen.
Ze komt later thuis, heeft een nieuwe vriendenkring.
Reisfoto's op Instagram, nieuwe kleren.
Dan denk je nooit: 'Ze werkt hard. Ze kreeg promotie.
Ze bewijst dat vrouwen net zo goed als mannen zijn.'
En dat is ook zo.
Maar je zegt: 'Gezien wie er hoer is geworden?'
En soms is dat niet zo.
Maar wie weet?
Ik zou het haar niet kwalijk nemen.
We moeten arme mensen steunen.
Als armen geld verdienen, is het geld.
Voor rijken is het meer geld.
Voor armen is het geld.
Op het nieuws zie je rijken die alles verloren...
...en daarom zelfmoord plegen.
Maar arme mensen, die niets hadden...
...veel geld verdienen en weer alles verliezen. 'Nou, ja.
Ik had auto's, hoeren. Zo is het leven.
Cupcakes zouden geld opbrengen dus investeerde ik.
Voor armen is het echt geld.
Als armen plots geld winnen, denken ze dat ze nooit meer hoeven werken.
Ze krijgen dat geld en denken: 'Ik ga nooit meer werken.'
Drie jaar later rijdt hij een Uber. 'Ik was ooit rijk.'
Voor armen is het geld. Voor rijken is het meer geld.
Gewoon meer geld. Als rijken geld vinden halen ze het uit hun zak: 'O, 100 real.'
Heb je al een arme geld zien vinden?
Sommigen voelen het nu: 'Hemel.
Ze steken hun hand in hun zak: 'Het zou kunnen.'
Heb je al een arme geld zien vinden? Hij steekt zo z'n hand in z'n zak.
'Uit het niets, Heer? U heeft me...
...dit geschenkje gegeven. Ik ben niet waardig, o Heer, zo'n zegen.
Halleluja.
Ik ben niet...
Kijk nou.
Bedankt. Dank u, Heer.'
Hij haalt het uit zijn zak, twee real. Hij: 'O, ja!'
Hij had niets, nu is hij twee real minder arm.
Als je arm bent waardeer je je geld meer.
Je weet dat iemand arm was niet als ze een auto of een huis kopen.
Maar als ze geld verdienen is het eerste wat ze zeggen:
'Ik kan eten wat ik wil.'
Hij had daarvoor geen eten.
Nu doet hij: 'Ik wil vier mistura.
Als je weet wat mistura is, gefeliciteerd, je bent arm.
Als je dat begrijpt...
...is deze show voor jou.
Voor de rijke mensen hier, mistura...
Hoe kan ik het uitleggen.
Alles wat geen rijst of bonen is... -Is mistura.
Al die armen vooraan...
Als je arm bent, waardeer je je geld meer.
Ik ben namelijk grootgebracht...
M'n moeder was alleen en had drie kinderen en 400 real per maand.
We waren zo arm dat de anderen medelijden met ons hadden.
Wij waren een referentie. 'Word niet zo arm.'
Als ik wat aan m'n moeder vroeg...
...kreeg ik te horen wat alleen armen horen:
'Ik heb niet eens geld om te poepen in het busstation.'
Ik haat die zin.
'Kan niet poepen in 't station.'
We gingen nooit weg, het slaat nergens op.
'Ma, mag ik dit?' 'Alleen als ik 't uit m'n reet haal.'
Tot m'n 13e dacht ik dat ze alles met haar reet betaalde.
'Debet of credit?' 'Mijn moeders reet. In acht keren.
De tieten als voorschot en haar reet in termijnen.
Het is haar cre-reet-kaart. Haal hem er maar door.
Ze moet eerst nog wat anders afwerken, maar ze komt zo terug.
Ma, in 't publiek: 'Ik heb nooit met m'n reet betaald.'
Het is niet letterlijk.
'Kan niet poepen in het busstation.' Wat een onzin.
Het eerste geld dat ik verdiende was mijn eerste salaris op mijn 16e.
M'n eerste echte geld.
Ze vroegen me 'Wat ga je ermee doen?'
Ik ging naar 't busstation, beste poep van m'n leven.
De beste ooit.
Alle dieselrook. 'Zo voelt rijk zijn.'
We waren zo arm, je hebt geen idee.
Soms praat ik met mama...
...en zegt ze 'O, ik mis de oude tijd.'
Dan wil ik haar een mep geven.
We waren zo arm.
M'n broertje woont in Portugal.
Grote broer woont in Arraial do Cabo, woont er al een tijd.
Fantastische kerel, ik hou van hem.
Hij maakt prachtige snelkookpannen uit blikjes.
Hij maakt asbakken van bierblikjes. Je ziet niet eens dat het blikjes zijn.
Ik mag lachen want hij heeft geen internet, de hippie. Dit ziet hij nooit.
En mijn broertje woont nu vier maanden in Lissabon.
Ik heb zijn kaartje gekocht en ik onderhoud hem.
Dat moet je doen als je wat geld verdient...
...en je broer met de dood wordt bedreigd.
Mama haat die mop. 'Als ze het op Netflix zien, pakken ze hem.'
Het is waar.
Hij woont daar.
Toen mama en ik hem in de luchthaven gingen afzetten, begon ze te huilen.
Ik knuffelde haar want haar zoon verhuisde.
Ik zei: 'Kalm, het is niet zo ver.'
Ze keek me aan:
'Ik mis de tijd dat Jean één jaar was.'
Toen hij één jaar was...
...dat was toen we het armste waren.
Ik dacht dat we niet armer konden zijn maar...
M'n moeder was zo gedreven.
Er was geen grens aan de armoede voor die vrouw.
We waren ontzettend arm. 'Ik mis de tijd dat hij één jaar was.'
'Missen?' Ik was boos. 'Ik zal wat vertellen dan mis je het niet meer.'
Ik zal het vertellen. Toen m'n broer een jaar was…
Hij was één jaar oud, en we hadden een keer geen melk.
Met 'een keer' bedoel ik 'vaak'.
Als ik 'een keer' zeg, zijn er armen in 't publiek: 'Een keer?'
Armen houden een wedstrijd om 't armst. 'Een keer?'
De ander zegt: 'Wat is melk?' Ze zijn altijd…
Maar deze keer hadden we geen melk.
Mijn moeder had een baan.
Ze deed haar best om te zorgen dat we al het nodige hadden.
Het was niet genoeg, vaak niet. Maar ze probeerde het.
Ze werkte van zeven uur tot middernacht.
Ze werkte heel veel en wij kregen klusjes zodat we wat te doen hadden.
Mijn broertje was één, ik was acht en mijn grote broer was toen 15.
Ik zorgde voor m'n broertje, kookte en maakte schoon.
M'n grote broer was 15 en dan gaan arme kinderen het huis uit...
...om wiet te roken. Dus...
Hij ging uit en ik was thuis.
Die dag hadden we geen melk meer en begon mijn broertje te huilen.
Ik was wanhopig omdat ik niet wist waarom hij huilde.
Hoe wanhopiger ik werd, hoe meer hij huilde.
Hij had honger, maar er was geen melk.
Hij bleef maar huilen en ik werd wanhopiger.
Ik kon mama niet bellen omdat mobieltjes niet bestonden.
Wel, maar als het duur was, zei mama dat het niet bestond.
'Mag ik een koekje?' 'Koekjes bestaan niet.
Alleen als ik ze uit m'n reet haal.'
Dus ik kon mam niet bellen, maar ik was zo wanhopig...
...dat ik een citroengrasthee voor hem maakte en in z'n fles deed.
Ja.
Citroengras, sereh, onkruid dat in de tuin van de armen groeit.
Ik wist niet dat het een natuurlijk slaapmiddel is.
Dat staat er niet op. 'Voorzichtig of je kind sterft.'
Hij sliep als een blok.
Het kindje was knock-out.
Hij was acht toen hij wakker werd. 'Wat heb ik gemist?'
Hij dronk het om 9.40 uur, moeder kwam om 0.40 uur thuis.
Toen ze thuiskwam, sliep hij al 15 uur.
Ze pakte hem en hij leek net slijm.
Dit was zijn hoofd. Hij is gesmolten.
Mama zei 'Je hebt hem vermoord.'
Ik zei: 'Nee.' Ze schudde hem en niets.
'Mama, hij is niet dood.' Ze gaf hem een mep. 'Hij is kapot.'
'Ik heb 'm niet vermoord. Hij had honger.' 'Hij stierf van de honger?'
'Nee, hij had honger, dus ik gaf hem citroengrasthee.'
Zij: 'Wat?' Ik: 'Twee flessen.'
Zij: 'Ben je gek?'
'Hij sliep net voor de derde.'
Ik wist niet wat ik moest doen.
En ik weet nog dat ze zo geschokt was dat er vanaf die dag iets veranderde.
Er klikte iets in haar hoofd.
Vanaf dat moment...
...gaf ze hem nog alleen citroengrasthee.
Het kind sliep als een blok.
Tegenwoordig zijn we welgesteld, ik ga niet liegen.
We zijn arm geweest, maar nu niet meer.
Nee. Mama heeft een keuken op maat.
Dat klopt. Het enige in haar hele leven dat was gepland.
Drie mannen weg, drie kinderen die ze niet wou.
Denk je dat ze iets heeft gepland?
Kinderen bungelden uit haar kut.
Ze sneed de navelstreng over en ging verder met de afwas.
Weer één deze week.
Vandaag gaat het heel goed.
Ik zei tegen mama. 'Kijk hoe rijk we zijn.'
We ontbeten en ik merkte hoe goed we het hebben.
We ontbeten en ik zag dat ons bestek...
...een set was. Kijk eens aan.
Dezelfde zwarte, plastic handgrepen. Geen gele, stuk en verbrand.
Sommigen snappen er niets van. Armen: 'Je hebt het gemaakt.'
Want zo is het.
Al het bestek bij armen gezien?
Alsof ze verschillende huizen hebben beroofd.
Op visite bij vrienden zei mama: 'Neem twee vorken.'
Ik besef pas net dat ik het heb gemaakt.
'We zijn echt rijk, mama.' We knuffelden. Emotioneel moment.
Ik was laatst bij m'n moeder.
Toen ik de oven opendeed...
...stond er geen pot gebruikte olie. Kijk eens aan.
Dan heb je het gemaakt. Frieten in verse olie.
Wil je friet? Bam. Verse olie.
Geen friet met vissmaak die naar vlees smaakt.
Friet van armen...
...zou beter friet Napolitana heten, drie smaken.
Transfriet. Een aardappel, maar identificeert als vlees.
Vandaag hebben we... Ik weet nog als kind zei ik:
'Ooit verdien ik veel geld.'
'Hou je kop en doe de afwas.' 'Maar, mama...'
Ooit verdien ik geld en hoef geen afwas meer te doen.'
'Tot dan doe je de afwas en zwijg je.'
'Mama, ik verdien geld en we zijn niet meer arm.'
'Afonso, luister naar je moeder.
Hoeveel je ook verdient, je blijft altijd arm.'
'Hoezo?' 'Afonso, luister naar me.
Al raak je uit de armoede...
Armen kunnen zich niet inhouden.
Iedere keer dat ik de show doe...
...vullen ze de zin aan.
Ongelooflijk.
Soms wil je dat niet, maar het is sterker dan jezelf.
'Al raak je uit de armoede...
Alsof we het moeten overgeven.
Ik begon het te zeggen en een doofstomme...
Het was een mirakel.
Al raak je uit de...
Ik heb die spreuk nooit begrepen...
...tot januari dit jaar, op m'n dertigste.
'Al raak je uit de armoede, arm zijn blijf je.'
In januari ging ik naar New York voor Times Square.
Beste moment van m'n leven.
Ik ben je applaus schuldig, jullie betaalden het.
De eerste film die ik in bioscoop zag...
...was Spider Man. De beste , die uit 2001.
In 2001 ging ik naar de beste Spider Man-film ooit.
Toen ik daar aankwam, als kind, ik werd weggeblazen. Een enorm scherm.
Alle belangrijke scenes zijn op Time Square en ik dacht:
'Daar wil ik ooit heen.'
In januari ging ik met Thiago Ventura.
Beste moment van m'n leven.
Toen we aankwamen, was het min 3 graden. Thiago bevroor.
Ik ben uit Curitiba, dus prima.
Thiago had het zo koud.
'Ik voel m'n lul niet, hij is in de bagage verloren gegaan.'
'Wat, Thiago?' Hij zei: 'Ik ben trans geworden.'
Het was ijskoud.
'We gaan naar ons hotel.'
'Laten we naar Times Square gaan.' 'Nee, ik zal doodvriezen.'
Ik: 'Nee, Thiago.
We gaan naar Time Square.'
'Goed dan, snel.'
We gingen erheen en ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.
Het was na drie uur 's morgens, het sneeuwde...
Het zou een prachtdag worden.
We huilden, ik krijg er nog kippenvel van.
Want dat was een droom die uitkwam voor mijn 14-jarige zelf.
Ik stond daar met m'n armen rond Thiago en het enige waar ik aan dacht:
'De energierekening kost vast een fortuin.'
Toen begreep ik wat m'n mama bedoelde.
'Al raak je uit de armoede...'
Ik hield Thiago in m'n armen: 'Verdomme, broer.'
'Aangrijpend.'
'De energierekening moet zo hoog zijn.'
Hij: 'Jij bent echt dom.'
'Waarom?' 'Dat stelen ze, hoor.'
Ga altijd om met iemand die armer is als jij.
Toen begreep ik waarom je arm blijft.
Hoeveel je ook verdient...
Als je ooit arm bent geweest, blijf je arm.
Armoede is niet het geheel, maar de details.
Armoede is niet macro, maar micro.
Arme mensen zijn net als rijke mensen, maar dan arm.
Echt waar. Je ziet armoede in de details.
In de details zie je het.
Neem een normale persoon.
Stuur ze naar de maan en terug.
Je interviewt ze na de landing: 'Hoe was het?'
Ze zouden zeggen: 'Het was het beste gevoel van m'n leven.
Ik denk niet dat ik ooit nog zoiets zal meemaken.
Van daarboven zag ik hoe klein we eigenlijk zijn...
...in dit uitdijend heelal. We zijn alleen bezoekers.
Elke keer dat ik klaag, moet ik dankbaar zijn dat ik hier ben.
Als ik deze wereld verlaat, gaat de wereld door.
Dus ik moet dankbaar zijn en mijn best doen...
...om mijn stempel te drukken.'
Dat is een normaal mens. Stuur een arme heen en weer.
Als ze terug zijn, zeggen ze: 'Het is het niet waard.'
'Wat bedoel je?'
'Het is gewoon te veel brandstof.'
Want armoede zit in de details.
Hoeveel je ook verdient...
...als je ooit arm was, blijf je arm.
Je blijft de ziel hebben van een arme persoon.
Er zal hier altijd een slapende Wesley zitten.
Miriam is echt een naam van een arme.
Arm en gelovig. Miriam wordt gelovig geboren.
Miriam komt als gelovige set: fiets, spijkerrok, metselaar als man.
Dat is de Miriam-set, niet mijn schuld. Zo worden ze gemaakt.
Sommigen herinneren zich…
'Miriam is echt vroom.'
Armoede zit in de details.
Heb je The Exorcist gezien? Dat kind is niet de duivel.
Maar soms wel. Heb je het gezien?
Ze is acht, ze is geen demon.
Maar soms zegt ze: 'Ik ga je vermoorden.'
Soms is ze de duivel. Niet altijd, maar soms.
Net als iemand die arm is geweest. Hij is niet arm.
Maar soms...
...zegt hij: 'me moeder'...
...'hun kennen'...
...'Bij God almachtig.'
Je zegt: 'Doei.' Hij: 'Sorry voor het storen.'
'Aanvaarden jullie een maaltijdbon?' Weet je?
Armoede is de details.
Het is micro.
Hoe herken je iemand arm? Er staan twee mensen naast elkaar.
Ze hebben evenveel geld, dezelfde leeftijd, hetzelfde geslacht.
Ze zijn in wezen identiek en even rijk, maar één van hen is arm geweest.
Hoe zie je het verschil?
Kijk hoe ze daar stilstaan.
Na vijf minuten zal wie nooit arm is geweest normaal staan.
De arme staat zo. Dat is...
Dat is de handrem van de arme.
Het ene moment is hij zo. De andere is zo.
Dan begint hij te roddelen. 'Jaqueline is zwanger, wist je dat?'
Armoede zit in de details. Er zijn zaken die dat laten zien.
Ontbijtbuffet op hotel. Jezus Christus…
Wesley begint te brullen.
'Er is papaja,' zegt hij.
'Er is Papaja.'
Thuis wordt die rot. Maar in het hotel: 'Wauw.
Het is goed voor je darmen, eet het op.
Meloen. Neem wat druiven.
Eieren, worst, honing.
Wacht even, is dat tapioca?
Pak wat bananen voor later.'
Armen eten het ontbijt in het hotel.
Wat er ook gebeurt.
Het hotel staat in brand.
'Het hotel staat in brand, evacueer het gebouw.'
'Verdomme, tien voor tien. Ik neem alleen wat cornflakes.'
Hij komt brandend terug, met cornflakes.
'Red de cornflakes.
Ik ga terug naar binnen. Ik moet terug.'
'Is je kind nog binnen?' 'Nee.
Ik heb yoghurt gezien.'
Armen zullen altijd ontbijten in het hotel, goed of niet.
Ik heb in vreselijke hotels gezeten.
Ik belde een keer de receptie om een handdoek en ze zei:
'Op de waslijn.'
Ik zei: 'Goed, kan je de hond vastleggen?'
Ik ging de handdoek halen en ze zei: 'Haal alles maar, het gaat regenen.'
Met nog alle wasknijpers.
Je schone was is net een lijk.
Trouwens, niets maakt een arme zo onzeker als...
Niet 'Is er leven na de dood?' 'Bestaat God?'
Geen van deze vragen maakt hem zo onzeker...
...als op een koude dag, om 6:30 uur...
...naar de waslijn lopen een shirt aanraken en denken:
'Is het nat of koud?'
Hij wrijft de onderbroek tegen z'n gezicht om 6.30 uur.
Hij meet de koorts.
Hij is nooit zeker.
'Ma, nat of koud?' Ze duwt het tussen haar tieten.
'Het is gewoon koud.'
Je doet het aan. 'Het was nat, mama.'
Ik sla het ontbijt van het hotel nooit over.
Nooit. Ik verblijf zes keer per week in een hotel.
Ik ontbijt altijd...
...maar ik wil nooit.
Bij God almachtig. Nooit.
Ik zet m'n telefoon uit. De shows zijn laat.
Mensen bellen je. Vol adrenaline. Snel even rukken.
Als je naar bed gaat...
...is 't zes uur. Ontbijt is tot tien.
Het is beter om uit te rusten, te lunchen en de volgende avond goed presteren.
Ik zet m'n telefoon uit, hang het 'niet storen'-bord...
...en denk: 'Man, ik word niet wakker. Echt.
Verdomme. Ik ga niet ontbijten.'
Om 9.45 uur: 'Wakker worden.
Wil je niet ontbijten?'
'Rot op.
Ik ben met Juca bevriend. Hij slaat je verrot.'
'Wil je geen...' 'Wie is daar?' 'Ik zit in je.
Wesley.'
'Maar ik heb geen honger.' 'Het gaat niet om honger.
Het is inbegrepen.'
Nou...
...dan gaan we.
Armoede zit niet het geheel, het zit in de details.
Bepaalde dingen brengen de arme in jou naar boven.
Ik ging uit met een van de lekkerste meiden die ik ooit heb ontmoet.
Wie weet waarom ze met mij uitging.
Het is lang geleden, ik zal eerlijk zijn.
We gingen uit eten en wat drinken.
Ze zei: 'Laten we naar jouw huis gaan?'
Ik dacht 'Ja, we gaan.' Het overviel me.
Dus gingen we naar m'n huis. Het was koud.
Ze ging naar de slaapkamer. Ik, de badkamer. Toen ik terugkwam...
...lag het lekkerste meisje dat ik ooit had ontmoet...
...op mijn bed.
Ik zat op haar stoel tegenover haar. Ze staarde naar mij, ik naar haar.
Ze staarde me aan met haar mooie gezicht, ik staarde haar aan met mijn gezicht.
Ze staarde naar mij, ik naar haar.
Het enige waar ik aan kon denken was:
'Gaat ze naar bed in haar nette kleren?'
Ik heb nooit gedacht: 'Ik ga dit lekker ding neuken.'
Wesley zei: 'Dat is zo respectloos.'
Bij armen is een chip geïmplanteerd door hun moeder...
...over kleren. Nette kleren.
Er is een hiërarchie. Nette kleren.
Nette kleren maar minder belangrijk.
Kerkkleren. Kleren voor tante bezoek.
Thuiskleren. Thuis-met- je-broer-kleren. Thuis-met-je-moeder-kleren.
Als je echt arm bent, snijdt je moeder je kleren uiteindelijk in vodden.
Je zit te poepen en beseft dat je op een oud T-shirt stapt.
'Hier heb ik m'n eerste communie in...
Mam, dit shirt heeft een hostie ontvangen.'
Tot op vandaag is de stapel voor nette kleren...
...veel kleiner is dan de thuisstapel.
Tegen de nette kleren: 'De thuiskleren zijn een slechte invloed.
Als ik jullie samen zie, volgt er wat.'
Sommige shirts gebruik je zo vaak dat als je naar ze kijkt: 'Niet weer!
Kies een andere, klootzak.'
Als je het in de kast zoekt, verstoppen ze zich.
'Tanktop, zeg niet dat ik hier ben.
Zeg het niet. Ik ben zo uitgeput. Kijk hoe versleten mijn nek is.
Hij trekt me nooit uit, hij denkt dat ik een tatoeage ben.
Enig idee hoe mijn leven is?
Van wasbak naar droogrek, van droogrek naar lichaam, van lichaam naar wasbak.
Hij strijkt niet eens. 'Het zal zo wel ontkreuken.' Nietes.
Lach niet, Short. Je wordt niet gebruikt.
Weet je wie in de war moet zijn?
De joggingbroek.
Die moet in de war zijn. Altijd thuiskleren geweest.
Uit het niets...
...begon haar carrière.
Ze werd influencer, ging naar nachtclubs.
'God, wat doe ik hier?'
Kleren praten in de kast, denk ik.
'Nog drie maanden en je bent op pensioen.'
'De moeder gebruikt mij al.'
'Heb je gehoord van Jeans?'
'Wat?' 'Ze dacht op pensioen te gaan, maar werd shorts.'
Maar goed, ik begon me uit te kleden voor het meisje...
...zodat zij zich zou uitkleden.
'Kijk eens wat ik met m'n nette kleren doe.'
Ze deed het niet. Jouw kleren, jouw regels.
Op de nette stapel.
Deed thuiskleren aan want we zouden seks hebben. Waste m'n pik aan de wastafel.
Wat? Niet doen alsof je dat niet wist.
Val dood, allemaal.
We komen terug met de rand van onze shirt nat.
Kom nou, dames.
Dames, als je vlak voor je seks hebt, de man niet terugkomt met een nat shirt.
Vergis je niet:
Of z'n pik is niet gewassen.
Of hij is erg ervaren en hield z'n shirt zo.
Dat kan alleen het leven je leren.
Sommige jongens kijken naar me. 'Dat meen je niet!'
Dames. Zeg me niet dat je je kutje niet in de gootsteen wast.
Niet?
Echt?
Zo. Alsof je zoals vroeger de was doet in het meer.
Het kutje schrikt vast van het koude water. 'Rosana.
Rosana, ik verdrink.
Ik ruik misschien naar vis, maar ik kan niet zwemmen.'
Hoe dan ook.
Zodrak terugkwam van de badkamer...
Hiervoor wil ik wel de ondertiteling zien.
'Zodrak'?
Voor jou van de ondertiteling. 'Zodrak' is 'zodra ik'.
Zodrak terug de kamer inkom, de deur opendoe...
...het lekkerste meisje dat ik ooit heb gezien...
...lag op mijn bed in een string...
...en met mijn nette shirt.
Ik kwam in de slaapkamer: 'Wauw'.
'Ha, vind je het leuk?'
'Ja, ik heb hem gekocht.'
'Staat me goed, nietwaar?'
'Beter als je uitgaat.'
Ze zei: 'Wat?'
Ik zei: 'Ha-ha-ha.'
'Ik ga erin slapen.' Ik zei: 'Echt niet.'
Ze zei 'Wat?'
'Dat ligt echt ongemakkelijk.'
Ik opende de kast en pakte shirts van de thuisstapel alsof ik een verkoper was.
'En die, vol gaten en supercomfortabel?'
Ze zei: 'Nee.' Ik zei: 'Hier kun je geen nee tegen zeggen.
Supergoed, van NASA.'
'Nee.' Ik zei: 'Eentje die ik gestolen heb van een dakloze?'
Ze zei: 'Nee. Waarom? Vind je deze niet leuk?'
'Ik vind hem heel leuk.'
'Als je 'm niet leuk vind, verscheur hem dan.'
Ik werd duizelig en ging zitten.
Ze probeerde m'n nek te kussen, ik weigerde.
'Ik heb geen zin. Ik voel me niet goed.'
Ze wreef met haar kutje tegen mijn arm. 'Stop ermee.
Laat me met rust.'
Ze probeerde mijn pik te pakken.
'Nee is nee. Toon wat respect.'
Ze zei: 'Je bent raar.'
'Niet zo raar als slapen in nette kleren.'
Ze zei...
Ze kleedde zich aan en zei: 'Weet je wat? Val dood. Doei.'
'Sorry voor het storen.'
Armoede is erfelijk. Mijn moeder gaf het aan mij.
Ik denk als een arme dankzij m'n mama.
Haar genen... Het is wiskunde:
Arme pik plus arme kut is gelijk aan arm kind.
Arme pik plus rijke kut, het kind kan rijk zijn, omdat de moeder belangrijker is.
Rijke pik plus arme kut.
Dan hangt het van de pik af. Als hij zegt: 'Ik ga sigaretten halen' dan...
Mama is altijd arm geweest.
Vandaag, godzijdank, doen we het goed.
Ik prijs mezelf gelukkig dat ik voor mijn moeder kan zorgen.
Daar ben ik zo blij om.
Ik werk hard en jullie geld heeft echt geholpen.
Ik ben zo blij dat ik mama een strandhuis kon gegeven.
Ze droomde altijd van een strandhuis.
'Ik wil zo graag een strandhuis.'
Vanaf ik klein was, zei ze:
'Ik hou van het strand, want ik ben een Waterman.'
'Je bent arm, man, daarom hou je ervan.'
'Ik was in een vorig leven een vis.' 'Daarom is je geheugen zo slecht.'
'Afonso, op een dag staat je oude moeder...
...in haar strandhuis in haar bikini.' 'Jakkes.'
'Ik kom niet. Niet als je een bikini aan hebt.'
'Het is m'n droom.'
Dat zei ze altijd.
Maar toen haar kinderen stopten met school.
Een graad zeven, graad acht en dan ik...
...heb een middelbaar diploma.
Door dat we dommer werden, gaf ze haar droom op.
Ze werkte hard om voor ons te zorgen.
Voor haar een strandhuis kopen was geweldig.
M'n producer hielp me.
We gingen naar een strand in Santa Catarina.
We bezochten het slechtste en goedkoopste huis dat we...
...met jullie geld konden kopen.
Ik wilde haar verrassen.
Ik nam foto's, de eigendomsakte, sleutels, alles.
Voor armen is het alleen van hen als het tastbaar is.
Als er geen naam op staat, kan het niet van hen zijn.
Dus met alles in de hand zei ik 'Het is tijd.'
Ik heb alles de foto's, de sleutels en de akte voorzichtig in een doos gestopt.
We zijn meestal niet sentimenteel omdat mama daar geen tijd voor had.
Ik had liever lasagne dan een 'ik hou van jou.'
Als iemand me een pizza geeft: 'Ik ook van jou.'
We zaten samen. Ik wil gevoelens tonen.
Ik nam de doos. Er zat een lint omheen. Ik gaf het haar.
Ze keek me heel gevoelig aan en zei:
'Als het een grap is, sla ik op je gezicht.'
Want een arme moeder is als een mishandelde hond...
...die niemand vertrouwt. 'Wat doe je? Wat wil je nou weer?'
'Mama, doe nou open.' 'Als het een grap is.'
'Doe open' 'Als het nou een dildo is?' 'Wat?'
'Een dildo.'
'Waarom zou ik je een dildo geven?'
Ze zei: 'De dildograp. Je opent de doos en krijgt een dildo in het gezicht.'
'Waar zie jij dildograppen?'
'Mensen delen dat op facebook. Als het 'n dildo is, sla ik je ermee.'
'Wat?' 'Ik ros je af met een dildo.' Ik zeg: 'Wat?'
'Stop over dildo's.'
''Afonso...' Ze heeft de doos nog niet geopend.
Ze deed hem voorzichtig open, bang voor een dildo.
Ze zag een sleutel, een eigendomsakte, een foto.
En ze zei 'Wat is dit?'
'Het strandhuis dat je wilde.'
Toen begon mama te huilen.
De sterkste persoon die ik ken...
...smolt voor me en huilde.
Ik kon het niet geloven. Mijn moeder, dat is citroengrasthee...
Ze ging met de fiets werken als het min 3 was. Weet je hoe dat voelt?
Je stapt van de fiets, maar je reet blijft op het zadel.
Plotseling smolt de sterkste vrouw die ik ken...
...voor me. Ik snapte het niet.
Terwijl ze huilde, besefte ik het.
Ik begon het te begrijpen.
Stel je voor dat je vecht voor drie kinderen.
Je had een droom die langzaam verdween...
...voor andere prioriteiten.
Op een dag maken je kinderen je droom waar.
'Kinderen' dat ben ik. Mijn broers deden niets.
Kinderen, ook bekend als Afonso Padilha.
Afonso...
...heeft haar droom gerealiseerd.
Ze huilde uit trots dat ze goed werk had geleverd.
Ze blijft huilen, ik blijf naar haar staren.
Dat was vier jaar geleden, maar ik krijg nog steeds kippenvel.
Ik zal het nooit vergeten, ze was aan het huilen en zei:
'Is het afbetaald?'
Wat een een smerig oud wijf.
Ik had haar een dildo moeten geven.
M'n moeder is een van de geweldigste mensen die ik ken.
Want ze was altijd arm, daar kan ze niets aan doen.
Ze wilde altijd anderen helpen.
Ze is altijd zo altruïstisch geweest.
Ze zei: 'We moeten helpen. God zal het dubbele teruggeven.'
'Mam, het dubbele van arm is tweemaal zo arm.'
'Nee, Afonso. Je moet delen en God zal je het dubbele geven.
We moeten delen.'
Ik heb iets van haar geleerd dat ik nog doe.
In de eerste week van december verzamelde mama haar kinderen...
...en zei: 'Kies je slechtste kleren voor donatie.'
'M'n slechtste kleren zijn m'n kleren.
Doe je ogen dicht, ga in de kast...
...en pak wat.
Wil je deze waardeloze troep meenemen? Ga je gang.
Jouw kleren zou ik niet geven, want die wil niemand.'
Ze gaf me een pak rammel en dan deed ik het al huilend.
'Mam, is dit T-shirt...
Is het goed of slecht? Ik weet het niet.'
Ik wil iets tussendoor vertellen.
Weet je nog dat je moeder je een pak slaag gaf en je al huilend dingen moest doen?
Je moest de stoep vegen: 'Ik weet niet waarom mama...'
Voor de moeders hier: 'Het boeit niet wat je kind deed...
...als je ze een pak slaag geeft, is nog nooit iemand zo'n onrecht aangedaan.
Ze doen van: 'Ik heb niets gedaan.'
Mompelend en snikkend: 'Maar ik...'
'Ik was gewoon.'
Weet je nog dat je mama je een pak slaag gaf?
Je snikte en mompelde alsof je met 'n ingebeelde vriend praten.
'Ik was aan het...
Ik was aan het gamen.
Toen zei mama:
"Ga de afwas doen."
Toen zei ik: "Wacht, mama.
Laat me de laatste baas verslaan."
Toen zei ze: "Ik ben de grote baas...
...en ik zeg...
...dat je de afwas...
...moet doen."
Toen zei ik "Maar mama...
...laat me het bewaren."
En zij zei: "Wat kun jij nou bewaren?"
Toen zei ik: "Het spel bewaren, mama."
En zij zei: "Doe de afwas."
Ik zei: "Laat me eerst doodgaan."
Zij zei: "Als je doodgaat, vermoord ik je."
Ik zei "Mama". En ze zei "Ik ga het...
...niet nog eens...
...zeggen."
Toen kwam ze en sloeg me met de gamepad.'
Ik huil echt. Trieste herinneringen.
Een herinnering die je haat.
Weet je nog dat je zei: 'Ik ga ervandoor?
Ik heb niet gevraagd om geboren te worden.'
Een klassieker. 'Ik heb niet gevraagd geboren te worden.'
Mama had altijd een antwoord. Ze was vast een moeder in haar vorige leven.
Heel indrukwekkend. 'Ik loop weg.' 'Neem je broers mee.'
'Ik heb niet gevraagd geboren te worden.'
'Ik wilde je ook niet.'
Ooit zei ik..
'Ik...
...wil doodgaan.'
Ze zei meteen: 'Eerst de afwas, dan sterven.
Stop met huilen of ik sla je harder.'
De huilband terugspoelen.
M'n broertje Jean, als mama zei:
'Stop met huilen of ik sla je.' deed hij zo...
M'n grote broer deed dan een moto na.
Dat vond ik zo grappig.
Hij zei: 'Hou op.
Hou op.'
'Ik geef jullie alle drie een pak slaag.'
Ik deed...
Dat was even tussendoor.
Mam verzamelde ons drieën.
'Kies je slechtste kleren uit.'
We pakten ze en gaven ze aan haar.
Zijn gaf ze aan de kerk, ze was altijd een toegewijde katholiek.
Ze gaf ook tienden aan de protestanten, deed aan voodoo...
...en stak kaarsen aan, want je weet nooit.
Op alle paarden wedden.
Jezelf indekken.
Elk jaar de eerste week van december gaf ze kleren aan de katholieke kerk.
In de derde week, voor Kerstmis...
...gaf de katholieke kerk die kleren aan arme gezinnen.
Wat leven we toch in een kleine wereld.
De eerste week doneerde we...
...twee weken later kregen we ze terug. Wij in de war.
'Het lijkt op de shirt die wij doneerden.'
God gaf dubbel, deze en nog een erger.
Er is een keer dat mama, ik dacht dat...
We hebben allemaal gênante verhalen over onze ouders...
...van toen we klein waren.
Maar ik dacht dat dat zou stoppen als ik ouder werd.
In december vorig jaar...
...nam ik m'n mama mee naar een resort in Caldas Novas, Rio Quente.
Ik nam haar mee naar een chique hotel.
Voor de eerste keer.
Ze poepte in 't donker tot ze ontdekte waar de keycard voor diende.
Ik zweeg toen de werkster zei:
'Rose, ze hebben weer op de grond gepoept in kamer 108.'
Ik deed: 'Shh!'
Ze zei: 'Afonso, hoe poep je in het donker?'
'Ik heb ervaring met hotels.'
'Ik poepte vanochtend in de wasbak.'
Ik ging met mama en tante Cida. Tante kent hotels.
Mama niet en ik vergat haar rond te leiden.
Armen hebben een basiscursus hotel nodig.
'De keycard is ook voor het licht.
Om te douchen...
...moet je eerst de temperatuur regelen.'
'Regelen? Moet je betalen?'
'Nee, je moet de hoeveelheid warm en koud water regelen voor een lekkere douche.'
En tot slot, zie je dat ding?'
'De dwergkoelkast?' 'Een minibar.'
Kom er niet in de buurt.
Zelfs niet als ze je zoon hebben ontvoerd...
...en cola's uit de minibar eisen.
Niet doen. Laat ze me doden. Kom niet in de buurt.
Eén chocolademelk kost evenveel als onze auto.'
Ik was dit vergeten. Ik ging met haar en tante Cida.
Ik was op kamer 101.
Mama was op kamer 108, denk ik.
En tante Cida was op kamer...
Nou, zij doet er niet toe.
Ze was er, maar speelde geen rol, net als papa.
Ze bestaat, maar deed niet mee.
Dus iedereen had een kamer.
Ik was een half uur in m'n kamer. Het hotel was geweldig.
Opeens hoor ik een 'Auw!'
Ik werd bang. 'Auw!'
Ik vroeg de receptie kamer 108 te bellen.
Ze belden, mama nam op. 'Gaat het?'
'Heb je gezien hoeveel een fles water kost?'
'Is het duur?' 'Het is de helft van onze waterrekening.'
'Zo duur?'
'Je kunt drie weken de oprit wassen met deze fles.'
'Niet overdrijven.' 'Echt niet.'
'Drink maar.'
'Dat geld kan ik niet uit m'n reet halen.'
'Doe niet zo gek. Je weet dat ik werk.
Je hebt zoveel voor ons gedaan, je verdient het.
Het minste wat ik kan doen is voor je zorgen.'
'Heb je gezien hoeveel een fles water kost?'
'Het boeit me niet, ik betaal wel.'
'Ben je aan het dealen?' 'Wat?'
'Drink het'
'Nee. M'n organisme zal het afstoten en ik zal verdrinken.'
'Drink dan van de kraan.' 'Ik ben geen varken.'
'Heb je dorst?' 'We gaan naar de supermarkt.'
Dus we gaan naar de supermarkt.
We waren in een resort met warmwaterbron dat God voor ons verwarmde.
'Ja, we gaan. Als we terug komen, heeft God het water uit woede gekoeld.'
'Nou, ik heb dorst.'
Weet je waar de dichtstbijzijnde supermarkt was?
Goiânia op 160 km.
Daar raak alleen binnen als je zingt. Dus ik...
We gingen binnen.
Mama pakt water, koekjes, Tupperware.
Ik weet nog steeds niet waarom.
'Koop je Tupperware?'
'Marcia geeft de mijne niet terug.'
Elke arme heeft een vriendin Marcia. Zoniet ben jij Marcia.
Toen zei mama:.
'Zwijg, ik neem het.' We gaan naar de kassa.
Ik ben blij. 'We gaan terug.'
Staat ze naar de koffie te staren.
'Wat doe je?'
'Ik zoek instantkoffie.
Ik krijg hoofdpijn als ik geen koffie drink.'
Ik zei: 'Wat een armoede.
We zitten in een resort. Je hoeft maar koffie te vragen.'
'Ik wil niet moeilijk doen.' 'Het is een hotel, verdomme.
Het is een hotel, mama, het is gemaakt om je te bedienen.'
'Zo heb ik je niet opgevoed.'
Ze gaat zo ver dat...
...toen het kamermeisje opruimde ze zei: 'Dat doe ik wel.
Laat dat laken maar liggen.'
Ze pakte de natte handdoeken. 'Nee, hang ze gewoon te drogen.'
'Ma.' 'Ik pak het mee.'
'Warm water is meer werk voor hen.
Ze hebben vast warme koffie voor de gasten klaarstaan.'
'Ik hoef niets te vragen.'
'Maak je het met koud water?' 'Ik verwarm water in de magnetron.'
'Heb je een magnetron van thuis meegebracht?'
'Natuurlijk niet. Er staat een op de kamer.'
'Waarom heb jij er een en ik niet?'
'Omdat ik je moeder ben.' En ze vertrok.
Alsof dat een argument was. Drop the mic en weg.
'Vraag het nou gewoon.'
'Ik neem instantkoffie.' Ik: 'Nee.'
'Ik neem het mee.' 'Maar dat hoeft helemaal niet.
Je neemt het niet mee.'
Tien minuten later gaan we terug met de koffie.
Ik was boos dat ik had toegegeven.
'Waarom?' 'Ik wil het.'
'Het hoeft niet.'
We bleven kibbelen.
We gingen terug naar onze kamers. Tante Cida, laat maar, boeit niet.
Ken je dat, je bent boos op je mama maar je kunt haar niet uitschelden.
Ik dacht 'Dat oud, lelij...'
Die ader staat op springen. 'Ik krijg een beroerte van dat oud...
Oud, lelijk, verdo...
Een half uur later ben ik nog bezig.
Veertig minuten: 'Laat ik een koffie met haar drinken.'
Het is mijn moeder. Wat dan?
Ik klopte op de deur.
Ze zei: 'Wil je koffie, klaploper?'
'Hoe weet je dat?' 'Je komt uit m'n kut.'
Te veel informatie.
'Zwijg en maak koffie.' Ik pak de instantkoffie.
'Oud wijf...
Stomme, idioot.'
Ik zocht de magnetron terwijl mama, zo deed.
'Stom, oud....
Hoerenjo...'
Ze zei: 'Ben je high, Afonso?' Ik zei:'Wat?'
'Trek je te vaak op met Thiago Ventura?
Wat doe je?' 'Ik zoek de magnetron voor de koffie.'
Doe deur open, idioot. Ik deed hem open. 'Daar.' zei ze.
Ik keek ernaar.
Ik keek naar haar of ze me niet belazerde.
'Als het een slang was, zou het je gebeten hebben.'
'Als het een magnetron was...
...ook, maar het is een kluis.'
Kun je het je voorstellen? M'n moeder...
...had een kluis voor een magnetron gehouden.
Ze had bijna een doos instantkoffie opgesloten.
Ze zou het sluiten...
...en ze zou 130 typen want 1.30 kan niet, het is een kluis.
Dan zou ze wachten.
Even later zou ze denken: 'Hij is stuk.'
Maar ze zou niets doen, want als het water duur is, wat is dan een magnetron?
Ze zou het me onderweg vertellen.
'Ik heb de magnetron van het hotel kapotgemaakt.
Ik heb niets gezegd.
Daarvoor verkoop ik m'n strandhuis niet.'
Begrijpen jullie het?
Stel je voor dat ik bij de receptie kwam:
'Waarom heeft zij een magnetron en ik niet?'
Snap je? Maar zo ging het niet.
Ik kreeg een lachaanval, dames en heren.
Omdat het m'n mama was. En ik begon te lachen.
Hoe meer m'n mama zei: 'Stop.' hoe meer ik lachte. 'Mijn god.
'Stop met lachen, ik geef je een pak slaag.'
'Ga je me slaan met de magnetron?' 'Hou op.
Hou op. Hou op met lachen.'
'God, je haalde ze door elkaar.
'Hou op met lachen.' En ik lachte nog meer...
...elke keer dat ze vroeg te stoppen.
'Maar waarom is een kluis in de kamer?'
'Om dure spullen te bewaren.'
'O, ik pak het water.'
Wie neemt haar dat kwalijk?
Drie dagen later vertrokken we en checkten we uit.
Ik had al uitgecheckt, mama niet. 'Wil je hulp?' 'Ik kan het zelf wel.'
Aan de receptie gaf ze haar keycard.
'Hebt u iets gedronken?'
'Echt niet,' antwoordde ze.
'Zelfs geen fles water?' 'Alleen als ik geld uit m'n reet haal.'
'Zelfs geen chocolade?'
'Nee, daar krijg ik dorst van.' Zo slim is ze wel.
'Daar krijg ik dorst van.'
'Niets? Goed dan.' Mam zei: 'Helemaal niets.'
Op de radio: 'Verbruikscontrole, kamer 108.'
Mijn moeder woedend: 'Noemt u me een leugenaar?
Twijfel je aan me?
Ik ben arm, maar eerlijk. Ik heb nooit gestolen, ter informatie.
Arme mensen zeggen 'ter informatie'.
'Ik heb nooit iets gestolen. Twijfel je aan me?'
Ik zag haar en ging weg.
'Hiervoor ben ik te oud.'
'Ik heb nooit iets gestolen.
Ik heb voor rijken gewerkt. Ik heb veel meegemaakt.
Ik heb bij een rijke politicus schoongemaakt.
Ik heb nooit gestolen.
M'n kinderen hadden geen melk dronken citroengrasthee.
Ik heb nooit gestolen.
M'n jongens zijn volwassen, gebruiken geen drugs.
Twee van hen roken wiet, maar dat is hun zaak.
Eerlijke jongens, ik heb nooit gesto...'
Hij werd ongemakkelijk, mama bleef maar schreeuwen.
Tante Cida dat boeit niemand. Mama riep steeds luider.
Hij zei 'Het is een standaardprocedure.' 'Standaard in mijn reet.'
Hij zei, 'Mevrouw, rustig. Ik vraag het alleen...
'Je twijfelt aan me.' 'Nee, ik vraag het want de minibar...
...was inbegrepen voor de familie Padilha.'
Ze reageerde precies zoals jullie, armen.
Precies. Zodra hij het zei, deed ze: 'Ooo...'
En hij deed: 'Ja.'
Mama zei:
'Geef me de keycard, ik ben wat vergeten.'
Dames en heren, bedankt. Ik ben Afonso Padilha.
Het was zo fijn om hier vandaag bij jullie te zijn.
Bedankt voor jullie komst.
Ik ben zo gelukkig.
Heel erg bedankt.
Bedankt voor jullie komst.
Bedankt.
Ondertiteld door: Sofie Vandenberghe