1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,089 --> 00:00:09,175
‎ผมปลื้มที่ได้อัดรายการนี้ให้เน็ตฟลิกซ์ครับทุกคน
‎ปลื้มมากๆ

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:09,259 --> 00:00:12,470
‎รู้ไหมครับว่าผมคิดอะไรตอนเราเซ็นสัญญา

5
00:00:12,554 --> 00:00:15,640
‎ผมนึกอยากเป็นแมลงวันบินไปดูน้ำหน้าแฟนเก่า

6
00:00:15,724 --> 00:00:16,683
‎ให้ตายสิ...

7
00:00:17,517 --> 00:00:18,810
‎โคตรจะอยากเลย

8
00:00:19,394 --> 00:00:21,563
‎เธอจะบล็อกอินสตาแกรมผมก็ได้

9
00:00:23,314 --> 00:00:25,358
‎เธอจะบล็อกวอตส์แอปผมก็ได้

10
00:00:25,942 --> 00:00:28,028
‎เธอจะบล็อกเฟซบุ๊กผมก็ได้

11
00:00:28,862 --> 00:00:30,822
‎แต่กับเน็ตฟลิกซ์...

12
00:00:32,782 --> 00:00:35,744
‎ไม่ เธอบล็อกไม่ได้ ผมอยาก...

13
00:00:39,831 --> 00:00:41,416
‎ผมอยากเป็นแมลงวันซะจริงๆ

14
00:00:41,499 --> 00:00:45,712
‎อยากเห็นหน้าเธอตอนเธอเปิดเน็ตฟลิกซ์
‎แล้วผมโผล่หราเป็นรายการแนะนำ

15
00:00:47,088 --> 00:00:48,840
‎ประคองไอ้จ้อน ทำออกทีวีได้ไหมเนี่ย

16
00:00:51,176 --> 00:00:54,054
‎วันก่อนมีสาวหลังไมค์มาหาผมทางอินสตาแกรม

17
00:00:54,137 --> 00:00:56,347
‎"อะฟอนโซ ฉันเป็นแฟนพันธุ์แท้ผลงานคุณค่ะ"

18
00:00:56,431 --> 00:00:57,474
‎"ขอบคุณมากครับ"

19
00:00:57,557 --> 00:01:00,643
‎"ฉันเป็นแฟนตัวยงจริงๆ นะคะ"
‎ผมก็แบบ "ผมก็เชื่อคุณจริงๆ นะครับ"

20
00:01:00,727 --> 00:01:02,937
‎"ฉันชอบผลงานคุณมากค่ะ ฉันชอบคุณ

21
00:01:03,021 --> 00:01:06,149
‎แต่ฉันจะไม่โกหกนะคะ คือฉันไม่ได้จน"

22
00:01:06,232 --> 00:01:07,484
‎แปลกทีเดียวครับ

23
00:01:07,567 --> 00:01:10,153
‎ไม่ค่อยมีคนไม่จนมาสนใจงานผมหรอกครับ

24
00:01:10,236 --> 00:01:13,073
‎"ฉันไม่ได้ถังแตกแต่ฉันอยากไปดู
‎'อัลม่า เดอ โพเบอร์' ค่ะ"

25
00:01:13,156 --> 00:01:14,074
‎"มาดูเลยสิครับ"

26
00:01:14,157 --> 00:01:16,534
‎เธอว่า "ฉันมีคำถามค่ะ ถ้าฉันไปดู
‎ฉันจะสนุกไหมคะ"

27
00:01:16,618 --> 00:01:20,246
‎ผมก็แบบ "แหงสิครับ"
‎เธอว่า "ถึงฉันจะไม่จนน่ะเหรอคะ"

28
00:01:21,748 --> 00:01:24,334
‎ผมอยากได้เงินเธอ ผมเลยพูดว่า
‎"คุณสนุกแน่ๆ ครับ"

29
00:01:25,460 --> 00:01:28,421
‎เธอถามว่า "แต่ฉันจะสนุกเท่าคนจนรึเปล่าคะ"

30
00:01:29,631 --> 00:01:31,633
‎ผมก็แบบ "ไม่...

31
00:01:32,258 --> 00:01:34,594
‎ไม่มีใครดูสนุกเท่าคนจนแล้วล่ะครับ"

32
00:01:35,512 --> 00:01:37,388
‎เข้าใจที่ผมพูดปะ

33
00:01:38,223 --> 00:01:40,475
‎พวกคุณปรบมือทั้งที่ไม่มีเหตุผล

34
00:01:42,644 --> 00:01:43,520
‎ก็จริงนี่ครับ

35
00:01:43,603 --> 00:01:47,148
‎ตั๋วพุ่งไปที่ 80 ดอลลาร์เหรอ
‎พวกเขาจะฮากระจายคุ้มตังค์ 80 ดอลลาร์แน่

36
00:01:47,607 --> 00:01:51,236
‎ทุกบาททุกสตางค์จะคุ้มค่า
‎ราวกับเป็นเงินก้อนสุดท้ายที่หาได้

37
00:01:51,319 --> 00:01:55,573
‎ถ้าเขาขำไม่คุ้มตังค์ 80 ดอลลาร์
‎เขาจะหัวร้อน "ฉันขำไปแค่ 53 ดอลลาร์เอง"

38
00:01:56,533 --> 00:01:59,869
‎ฉันจ่ายไป 80 แต่ขำไปแค่ 53 ไอ้เวรเอ๊ย

39
00:01:59,953 --> 00:02:01,746
‎ไม่ต้องถือสามือผมนะครับ

40
00:02:01,830 --> 00:02:04,207
‎แฟนๆ ผมจะกลับบ้านสภาพนี้
‎"ฉันขำไปแค่ 53 ดอลลาร์

41
00:02:05,750 --> 00:02:06,960
‎ไม่สิ ฉันจ่ายไป...

42
00:02:07,043 --> 00:02:09,671
‎คุณเชื่อไหมล่ะครับ ผมจ่ายไป 80 ดอลลาร์...

43
00:02:12,173 --> 00:02:14,717
‎แต่ขำไปแค่ 53 ดอลลาร์ บัดซบจริงๆ เลย"

44
00:02:17,428 --> 00:02:20,723
‎ผมเล่นมุกนี้ในเมืองมาเนาส์
‎และพวกเขาแบบ "ฉันขำไปแค่..."

45
00:02:22,475 --> 00:02:24,435
‎พวกเขาชอบมัน พวกเขาบอกว่า...

46
00:02:26,396 --> 00:02:30,108
‎ปกติแล้วแฟนๆ ผมจนทั้งนั้น ผมรู้
‎หมายถึงคนที่ติดตามผลงานผมน่ะครับ

47
00:02:30,191 --> 00:02:32,694
‎ดีใจจังที่เห็นคนปลาบปลื้มเราขนาดนี้

48
00:02:32,777 --> 00:02:34,863
‎คุณไร้ชื่อ อยู่ในความมืดมิด

49
00:02:34,946 --> 00:02:36,197
‎จากนั้นก็เป็นที่รู้จัก

50
00:02:36,281 --> 00:02:39,742
‎แล้วคุณก็เห็นว่าผู้คนชื่นชอบคุณมากแค่ไหน

51
00:02:39,826 --> 00:02:43,830
‎แม้ว่าจะไม่เคยได้สัมผัสตัวกันหรือรู้จักกัน

52
00:02:43,913 --> 00:02:44,998
‎เจ๋งเป้งไปเลยล่ะครับ

53
00:02:45,081 --> 00:02:47,125
‎บางครั้งผมเดินไปตามถนน

54
00:02:47,208 --> 00:02:48,042
‎ไม่ว่าจะที่ไหนก็ตาม

55
00:02:48,126 --> 00:02:51,337
‎ผู้คนจะลดกระจกรถ
‎หมุนกระจกรถท่าทางดี๊ด๊าน่าดู

56
00:02:52,422 --> 00:02:55,550
‎และยังเป็นกระจกรถแบบหมุนน่ะครับ
‎เพราะแฟนๆ ผมไม่มีอันจะกิน

57
00:02:55,633 --> 00:02:57,468
‎ไม่ใช่รถเรนจ์โรเวอร์อีโวคคันซิ่ง

58
00:02:58,595 --> 00:03:00,305
‎ไม่ใช่รถบีเอ็มดับเบิลยู

59
00:03:01,431 --> 00:03:03,641
‎ไม่เคยเลย มักจะมีใครสักคน

60
00:03:03,725 --> 00:03:05,476
‎แต่ไม่เคยมีแบบ "หวัดดี อะฟอนโซ

61
00:03:05,560 --> 00:03:07,145
‎อะฟอนโซ พาดิลฮาใช่ไหม"

62
00:03:07,228 --> 00:03:09,647
‎ฉันชอบผลงานนายพ่อหนุ่ม
‎ไม่ใช่แค่ผลงานนายนะ

63
00:03:09,731 --> 00:03:12,567
‎ชอบเพื่อนๆ นายด้วย
‎ธีอาโก มาร์ซิโอ ดิห์...

64
00:03:12,650 --> 00:03:14,360
‎ฉันชอบพวกนายสี่คน

65
00:03:14,444 --> 00:03:16,946
‎และชื่นชมที่พวกนาย
‎ทำเพื่อวงการเดี่ยวไมโครโฟน

66
00:03:17,030 --> 00:03:21,743
‎ทำต่อไปนะพวก ฉันตามนายบนยูทูบ
‎อินสตาแกรม...

67
00:03:22,327 --> 00:03:23,661
‎แล้วก็เฟซบุ๊ก

68
00:03:23,745 --> 00:03:25,955
‎ฉันชอบและหวังว่าพวกนายจะทำต่อไปเรื่อยๆ

69
00:03:26,039 --> 00:03:29,417
‎ฉันจะติดตามเป็นแฟนต่อไป
‎โชคดีนะพวก ฝากหวัดดีแม่นายด้วย

70
00:03:32,086 --> 00:03:35,715
‎ไม่เคยเจออะไรแบบนั้นเลยครับ
‎เจอแต่ "โย่ ไอ้หัวขวด พ่อเอ็งไปไหนวะ"

71
00:03:37,008 --> 00:03:40,178
‎เจอตลอด ต้องเจอแต่คนหยาบคาย

72
00:03:42,388 --> 00:03:44,599
‎เจอแต่คนหยาบคายตลอด

73
00:03:45,558 --> 00:03:49,229
‎วันก่อนมีผู้ชายคนนึงขับรถซิวิคมา
‎หมุนกระจกลงแล้วแหกปาก

74
00:03:49,312 --> 00:03:51,814
‎"เฮ้ย ฉันรู้ว่านายเคยโดนเลียตูดมาแล้ว"

75
00:03:53,942 --> 00:03:56,527
‎ผมอยู่ในเมืองตอนนั้น
‎ประชาชีหันมาจ้องผมเป็นตาเดียว

76
00:03:59,489 --> 00:04:02,325
‎แล้วผมไม่รู้จะพูดยังไงด้วย
‎เพราะผมโดนเลียตูดจริงๆ

77
00:04:04,452 --> 00:04:06,329
‎ผมก็แบบ "แหม รู้ทัน"

78
00:04:07,747 --> 00:04:10,291
‎"ทำต่อไปนะพวก"
‎"ได้เลย ฉันจะให้พวกเขาเลียอีก"

79
00:04:10,375 --> 00:04:11,334
‎"โชคดีเว้ย"

80
00:04:11,668 --> 00:04:14,462
‎แล้วเขาก็ค่อยๆ หมุนกระจกรถฝืดๆ ขึ้น

81
00:04:15,463 --> 00:04:18,174
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหม หมุนจนตัวสั่น

82
00:04:18,258 --> 00:04:20,760
‎หมุนลงก็พอทนไหว แต่หมุนขึ้นทีตัวสั่นเลย

83
00:04:22,136 --> 00:04:23,721
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหม...

84
00:04:25,556 --> 00:04:27,100
‎คุณให้เพื่อนยืมรถคุณ

85
00:04:27,183 --> 00:04:29,602
‎พอเขาจะเปิดกระจกรถ คุณร้องว่า "อย่าๆๆ"

86
00:04:32,939 --> 00:04:35,400
‎ต้องใช้คนสองคนช่วยกันปิดกระจกรถ

87
00:04:35,483 --> 00:04:37,860
‎คนนึงหมุนลูกบิด อีกคนคอยดันขึ้น

88
00:04:38,987 --> 00:04:41,990
‎อนาถากว่านี้ไม่มีอีกแล้ว

89
00:04:43,658 --> 00:04:44,909
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหมล่ะครับ

90
00:04:46,953 --> 00:04:48,204
‎ที่ด่านเก็บเงินทางด่วน

91
00:04:48,288 --> 00:04:50,665
‎คุณเปิดประตูรถแล้วจ่ายค่าผ่านทาง

92
00:04:51,541 --> 00:04:53,960
‎พนักงานในบูธมองคุณด้วยสายตาเหยียดๆ

93
00:04:54,043 --> 00:04:56,170
‎อย่างกับคุณอยากขับรถเส็งเคร็งน่ะแหละ

94
00:04:59,716 --> 00:05:03,094
‎ขนาดที่ปัดน้ำฝนยังไม่ขยับเลย
‎เอาแต่ส่งเสียง...

95
00:05:08,433 --> 00:05:10,059
‎"เวรเอ๊ย ตูเช็ดเองก็ได้วะ"

96
00:05:10,143 --> 00:05:12,854
‎คุณคว้าลูกกลิ้งแล้วเช็ดกระจก

97
00:05:14,689 --> 00:05:17,942
‎คนที่นั่งมากับคุณพูดว่า
‎"ฉันว่านายเปลี่ยนยางหุ้มหน่อยดีกว่า"

98
00:05:21,571 --> 00:05:24,949
‎อ๋องั้นเหรอ เงียบไปเลย

99
00:05:25,533 --> 00:05:27,201
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหมล่ะครับ

100
00:05:27,285 --> 00:05:30,705
‎โบราณขนาดเข็มขัดนิรภัยหดกลับไม่ได้
‎คุณต้องใช้มือสาว

101
00:05:32,957 --> 00:05:34,876
‎บ้าจริง คุณบอกคนที่นั่งมาด้วย

102
00:05:34,959 --> 00:05:37,587
‎"เอาพันคอไว้ที ยังไงเราก็ตายแน่ๆ

103
00:05:38,796 --> 00:05:41,591
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหมล่ะครับ
‎ลูกบิดในรถพังหมดสภาพ

104
00:05:41,674 --> 00:05:44,260
‎ขนาดที่คุณต้องเปิดกระจก
‎เพื่อเอื้อมไปเปิดประตูรถอีกที

105
00:05:45,762 --> 00:05:48,639
‎รู้สึกเหมือนเป็นสุภาพบุรุษที่เปิดประตูให้ตัวเองลง

106
00:05:50,099 --> 00:05:51,934
‎"ให้ผมเปิดประตูให้คุณนะครับ"

107
00:06:00,443 --> 00:06:02,028
‎คุณเคยมีรถแบบนี้ไหมล่ะครับ

108
00:06:02,111 --> 00:06:06,032
‎ยังไงซะผมรู้สึกดีที่เป็นที่รู้จักจากผลงานผม

109
00:06:06,115 --> 00:06:08,910
‎ถึงผมจะรู้ว่าผมเป็นหนุ่มนิรนาม
‎มากกว่าเป็นหนุ่มที่มีชื่อเสียงก็เถอะ

110
00:06:08,993 --> 00:06:10,495
‎เพราะเราต่างอาศัยในฟองสบู่

111
00:06:10,578 --> 00:06:13,206
‎เราเป็นที่รู้จักก็เฉพาะกับคนไม่กี่คน

112
00:06:13,289 --> 00:06:15,083
‎สมัยก่อน คนมีชื่อเสียงโด่งดัง

113
00:06:15,166 --> 00:06:16,626
‎เขาดังสุดกู่จริงๆ

114
00:06:16,709 --> 00:06:20,088
‎ตอนนั้นเรามีแค่ทีวีที่เป็นสื่อเพียงอย่างเดียว

115
00:06:20,380 --> 00:06:23,257
‎ดังนั้นหากอยากจะดัง
‎คุณต้องได้ออกช่องโกลโบ

116
00:06:23,341 --> 00:06:26,803
‎คุณต้องได้ออกช่องเอสบีที
‎คุณต้องได้ออกช่องเรคคอร์ด

117
00:06:27,637 --> 00:06:29,597
‎แต่ช่างเหอะ ช่องเรคคอร์ดไม่มีใครดังสักคน

118
00:06:30,264 --> 00:06:33,559
‎เว้นแต่ว่าคุณจะเป็นบาทหลวงหรือปิศาจ

119
00:06:33,935 --> 00:06:37,230
‎บางทีทั้งสองอย่างมาในร่างคนๆ เดียว
‎อย่างสาธุคุณวัลโดมิโร่ เพราะงั้น...

120
00:06:45,738 --> 00:06:47,448
‎มันเหมือนสวนสนุกศาสนา

121
00:06:50,952 --> 00:06:52,703
‎คุณไม่คิดว่ามันน่าขันรึไง

122
00:06:53,496 --> 00:06:57,500
‎ที่สาธุคุณวัลโดมิโร่เสนอตัวรักษาโรคให้
‎ทั้งที่เขายังเดินกระเผลกๆ

123
00:06:58,543 --> 00:07:00,962
‎เขาแบบ "เพื่อนเอย ฉันจะรักษานายเอง"

124
00:07:09,220 --> 00:07:11,097
‎ผมจะบอกให้ว่ามันเยี่ยมมาก

125
00:07:11,180 --> 00:07:14,058
‎เราต่างกำลังอยู่ในช่วงเวลาแสนสุข

126
00:07:14,142 --> 00:07:16,227
‎ผมอาศัยอยู่กับธีอาโก เวนทูร่า
‎เรามีกลุ่มคอมเมดี้

127
00:07:16,310 --> 00:07:18,604
‎และเราเดินสายไปทั่วบราซิล

128
00:07:18,688 --> 00:07:20,773
‎ปีนี้เราขายตั๋วทัวร์การแสดงเราเกลี้ยงทุกใบ

129
00:07:20,857 --> 00:07:24,652
‎เราแสดงคอมเมดี้ด้วยกันมาสิบปี
‎แต่งานไม่มีไปซะเก้าแล้วล่ะครับ

130
00:07:24,735 --> 00:07:26,529
‎พอปีนี้มีคนมาดูเรา

131
00:07:26,612 --> 00:07:29,365
‎ผมจะบอกให้นะครับ
‎ยิ่งพวกคุณมาดู มันยิ่งสนุก

132
00:07:29,866 --> 00:07:30,783
‎สนุกขึ้นเป็นกอง

133
00:07:30,867 --> 00:07:34,829
‎และเราหารือกันเพื่อที่จะหาเหตุผล

134
00:07:34,912 --> 00:07:36,664
‎และเข้าใจว่ามันไม่ยั่งยืนถาวร

135
00:07:36,747 --> 00:07:40,251
‎เรารู้ว่าในอีกสองปี
‎นักแสดงตลกคนอื่นๆ ก็จะดัง

136
00:07:40,334 --> 00:07:41,794
‎และเราก็ยังจะแสดงอยู่ดี

137
00:07:41,878 --> 00:07:45,465
‎แต่ไม่มีอะไรดีไปกว่านักแสดงตลกหรือศิลปินสักคน

138
00:07:45,548 --> 00:07:48,009
‎จะก้าวขึ้นเวทีและเห็นสิ่งนี้นะครับทุกคน

139
00:07:48,092 --> 00:07:51,929
‎ไม่มีอะไรดีและทรงคุณค่ามากกว่านี้แล้วครับ

140
00:07:52,013 --> 00:07:53,723
‎จริงๆ นะครับ เปล่าพูดดีเรียกเรตติ้ง

141
00:07:54,724 --> 00:07:56,559
‎ผมพูดจริง ไม่มีอะไรน่าประทับใจ...

142
00:07:57,226 --> 00:08:00,563
‎ไปกว่าก้าวขึ้นเวทีแล้วเห็นสิ่งนี้และคิดว่า

143
00:08:00,646 --> 00:08:03,107
‎"ให้ตายสิ มากันมืดฟ้ามัวดิน ตูรวยเละแน่"

144
00:08:07,528 --> 00:08:10,448
‎บ้างก็ว่า "โอ้ อะฟอนโซ
‎หน้าเงินอย่างเดียวสินะ"

145
00:08:16,120 --> 00:08:18,247
‎หยอกเล่นน่า ไม่ใช่ซะหน่อยครับ

146
00:08:18,331 --> 00:08:20,249
‎ผมยังเห็นแก่อาหารฟรีและสาวๆ อีกต่างหาก

147
00:08:21,125 --> 00:08:22,710
‎หยอกเล่นน่า

148
00:08:24,795 --> 00:08:27,507
‎พวกคุณรู้ไหมทำไมผมชอบเล่นมุกนี้

149
00:08:27,590 --> 00:08:29,884
‎เพราะมันมีคนถังแตกสองประเภท

150
00:08:29,967 --> 00:08:32,887
‎มีหนุ่มเจ๋งคนหนึ่งพูดว่า "ไอ้แม่ยิ้ม

151
00:08:33,721 --> 00:08:36,390
‎นายหาเงินได้เยอะนักเหรอวะ
‎ขอมอเตอร์ไซต์คันดิ"

152
00:08:37,433 --> 00:08:40,853
‎แล้วก็มีหนุ่มปากจัดอีกคนพูดว่า
‎"ฉันไม่ชอบมุกนั้นเลยว่ะ"

153
00:08:42,271 --> 00:08:44,398
‎บางครั้งเราก็ทำแบบนี้ เราเป็นหนุ่มปากจัด

154
00:08:44,482 --> 00:08:47,068
‎อย่าปากจัดนะครับ แค่ไม่มีจะกินก็แย่พอแล้ว

155
00:08:47,151 --> 00:08:50,238
‎เป็นคนจนปากจัดมันสุดจะน่าแขยงเลย

156
00:08:50,321 --> 00:08:52,698
‎บางทีเราก็...

157
00:08:52,990 --> 00:08:55,910
‎ไม่ทันสังเกตว่าเราทำตัวงี่เง่าสิ้นดี

158
00:08:55,993 --> 00:08:57,912
‎ตัวอย่างเช่นทุกคนน่าจะเคยเจอ

159
00:08:57,995 --> 00:09:01,290
‎ตอนผู้หญิง เพื่อนหรือลูกพี่ลูกน้อง
‎หรือสาวๆ คนไหนที่ใกล้ชิดกับคุณ

160
00:09:01,499 --> 00:09:04,085
‎เริ่มหาเงินได้อื้อซ่า เริ่มกลับบ้านดึกดื่นขึ้น

161
00:09:04,168 --> 00:09:06,796
‎ออกไปพบปะคนใหม่ๆ มีกลุ่มเพื่อนใหม่ๆ

162
00:09:06,879 --> 00:09:09,465
‎โพสต์รูปไปเที่ยวบนอินสตาแกรม
‎ใส่เสื้อผ้าแจ่มๆ

163
00:09:09,549 --> 00:09:13,177
‎คุณไม่เคยคิดว่า "เธอคงทำงานหนัก
‎เธอได้เลื่อนขั้น

164
00:09:13,261 --> 00:09:16,556
‎เธอมาแรงแซงโค้งและพิสูจน์ว่า
‎เก่งฉกาจพอกับผู้ชาย"

165
00:09:16,639 --> 00:09:18,140
‎และแน่นอนว่าพวกเธอเก่งจริงๆ

166
00:09:18,224 --> 00:09:21,018
‎แต่สิ่งแรกที่คุณจะพูดคือ
‎"ที่รวยเพราะหล่อนเอาตัวเข้าแลกใช่ไหม"

167
00:09:22,770 --> 00:09:24,230
‎และเป็นไปได้ว่าเธอเปล่าขายตัว

168
00:09:27,525 --> 00:09:29,068
‎แต่ใครจะไปตรัสรู้

169
00:09:30,194 --> 00:09:32,154
‎ผมไม่โทษเธอหรอกนะ

170
00:09:34,323 --> 00:09:37,201
‎เราต้องสนับสนุนคนจน อยู่ข้างพวกเขา

171
00:09:37,285 --> 00:09:40,329
‎ตอนคนจนหาเงินได้ มันก็เงินเหมือนกัน

172
00:09:40,413 --> 00:09:42,164
‎คนรวยจะเรียกว่า "เยอะขึ้น"

173
00:09:42,248 --> 00:09:44,000
‎คนจนจะเรียกมันว่า "เงิน"

174
00:09:44,667 --> 00:09:47,628
‎เคยเห็นข่าวที่คนรวยหมดตัว

175
00:09:47,712 --> 00:09:49,922
‎จนต้องฆ่าตัวตายเพราะเครียดสับสนไหมครับ

176
00:09:50,006 --> 00:09:52,300
‎ตอนคนจนที่ไมมีอันจะกิน

177
00:09:52,383 --> 00:09:55,678
‎หาเงินได้เยอะและหมดตัว
‎พวกเขาจะแบบ "เฮ้อ แย่จุงเบย..."

178
00:10:00,600 --> 00:10:03,311
‎"ซื้อรถใหม่ เอาอีหนู ดวงจู๋ถังแตก

179
00:10:04,353 --> 00:10:07,315
‎พวกเขาบอกว่าโยเกิร์ตแช่แข็งจะทำกำไร
‎ฉันเลยลงทุนไปอื้อ"

180
00:10:08,524 --> 00:10:10,151
‎สำหรับคนจน มันคือเงินจริงๆ

181
00:10:10,234 --> 00:10:12,069
‎ตอนคนถังแตกถูกหวยขึ้นมา

182
00:10:12,153 --> 00:10:14,322
‎พวกเขาคิดว่าชาตินี้คงไม่ต้องทำงานอีกแล้ว

183
00:10:14,405 --> 00:10:17,908
‎พอได้เงินมา พวกเขาก็คิดว่า
‎"ตายโหงละ ฉันไม่ต้องทำงานอีกแล้ว"

184
00:10:18,242 --> 00:10:20,953
‎เร่งภาพไปอีกสามปีข้างหน้า
‎หมอนั่นหันไปขับอูเบอร์

185
00:10:25,499 --> 00:10:28,753
‎เพราะคนจนเรียกมันว่า "เงิน"
‎ส่วนคนรวยเรียกว่า "เยอะขึ้น

186
00:10:28,836 --> 00:10:31,130
‎มันก็แค่เงินที่เยอะขึ้นเมื่อคนรวยโกยเงินสด

187
00:10:31,213 --> 00:10:34,133
‎พวกเขาควักเงินสดจากกระเป๋าแล้วพูดว่า
‎"โอ้ หวัดดี เบนจามิน"

188
00:10:34,759 --> 00:10:36,719
‎เคยเห็นคนถังแตกเจอเงินสดไหมล่ะครับ

189
00:10:38,763 --> 00:10:41,265
‎คนจนบางคนถึงขนาดคันเลยครับตอนนี้
‎"เวรเอ๊ย..."

190
00:10:42,224 --> 00:10:45,102
‎พวกเขาจะล้วงกระเป๋าแล้วพูดว่า
‎"ล้วงหาพระแสงไรวะ..."

191
00:10:45,186 --> 00:10:49,565
‎ตอนคนจนเจอเงินสดในกระเป๋า เขาจะแบบ
‎"รวยแล้วตู"

192
00:10:51,859 --> 00:10:54,028
‎โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้
‎พระเจ้าทรงประทานมาให้

193
00:10:55,071 --> 00:10:55,988
‎ของขวัญเล็กน้อยนี้

194
00:10:56,072 --> 00:10:59,659
‎ข้าน้อยไม่คู่ควรกับพรขนาดนี้หรอกขอรับ

195
00:10:59,742 --> 00:11:01,160
‎อัลเลลูยา!

196
00:11:02,578 --> 00:11:04,538
‎ข้าไม่คู่ควร... โอ้!

197
00:11:04,622 --> 00:11:05,581
‎ดูสิ...

198
00:11:11,128 --> 00:11:13,339
‎ขอบคุณพระองค์ ขอบคุณพระองค์ขอรับ"

199
00:11:13,631 --> 00:11:16,592
‎เขาดึงเงินออกมา สองดอลลาร์
‎เขาแบบ "รวยเละละตู"

200
00:11:18,552 --> 00:11:22,014
‎เขาไม่มีอะไรเลย
‎แต่ตอนนี้มีตั้งสองดอลลาร์ ไม่ถังแตกแล้ว

201
00:11:22,598 --> 00:11:25,309
‎ยิ่งคุณยากจนเท่าไหร่
‎คุณก็ยิ่งเห็นคุณค่าเงินมากแค่นั้น

202
00:11:25,393 --> 00:11:27,019
‎รู้ไหมมีคนๆ นึงเคยจนมาก่อน

203
00:11:27,103 --> 00:11:29,355
‎ไม่ใช่ตอนที่พวกเขาซื้อรถหรือบ้าน

204
00:11:29,730 --> 00:11:32,942
‎แต่ตอนที่พวกเขาพูดตอนเพิ่งเริ่มหาเงินได้ว่า

205
00:11:33,025 --> 00:11:35,403
‎"ฉันไม่ต้องกระเบียดกระเสียรเล็มเม็ดข้าวแล้ว"

206
00:11:40,616 --> 00:11:43,285
‎ก็เขาเคยไม่มีจะกินมาก่อนนี่นา

207
00:11:43,369 --> 00:11:45,538
‎แล้วเขาแบบ "จัดเครื่องเคียงมาด้วยอีกสี่อย่าง"

208
00:11:47,331 --> 00:11:50,668
‎ถ้าคุณรู้ว่าเครื่องเคียงคืออะไร
‎ยินดีด้วย คุณโคตรอนาถาเลยว่ะ

209
00:11:51,335 --> 00:11:52,628
‎ถ้าคุณเข้าใจมันนะ

210
00:11:52,962 --> 00:11:55,506
‎โชว์นี้สำหรับคุณ

211
00:12:00,177 --> 00:12:03,597
‎ผู้ชมที่มีฐานะที่อยู่กับเราที่นี่ครับ
‎"เครื่องเคียง"...

212
00:12:05,015 --> 00:12:06,517
‎มาดูกันว่าผมจะอธิบายมันถูกไหม

213
00:12:07,727 --> 00:12:10,479
‎- ทุกอย่างที่ไม่ใช่ข้าวหรือถั่ว...
‎- จะเรียกว่า "เครื่องเคียง"

214
00:12:10,563 --> 00:12:12,606
‎คนจนทุกคนทั้งหลาย...

215
00:12:14,525 --> 00:12:17,069
‎ยิ่งคุณจนมากแค่ไหน
‎คุณจะยิ่งเห็นค่าเงินที่หามาได้

216
00:12:17,153 --> 00:12:19,280
‎ผมรู้ดีเพราะผมถูกเลี้ยง...

217
00:12:19,363 --> 00:12:21,699
‎แม่ผมเลี้ยงเราตามลำพัง
‎ด้วยเงิน 400 ต่อเดือน

218
00:12:21,782 --> 00:12:23,492
‎ลูกสามกับเงิน 400 ดอลลาร์

219
00:12:23,576 --> 00:12:26,412
‎เราจนขนาดที่คนจนยังเวทนาเราเลย

220
00:12:27,705 --> 00:12:30,541
‎เราคือตัวอย่างครับ
‎"เราจะไม่ล้มแป๊กเหมือนพวกเขา"

221
00:12:33,127 --> 00:12:35,004
‎ผมจะถามแม่ผม...

222
00:12:35,087 --> 00:12:37,923
‎ผมโตมาและได้ยินสิ่งที่มีเพียงคนจนเท่านั้น
‎จะได้ยิน

223
00:12:38,007 --> 00:12:41,218
‎"ฉันไม่มีอันจะกินขนาดจะขี้ในส้วม
‎สถานีรถ บขส.ยังไม่มีปัญญาเลย"

224
00:12:42,428 --> 00:12:44,388
‎ผมเกลียดคำนี้

225
00:12:44,680 --> 00:12:46,474
‎"ส้วมสาธารณะที่ บขส."

226
00:12:46,557 --> 00:12:48,893
‎เราแทบไม่ได้ออกจากบ้านด้วยซ้ำ
‎ผมไม่เข้าใจสักนิด

227
00:12:50,853 --> 00:12:53,981
‎"แม่ครับ ผมขอไปขี้ได้ไหม"
‎"ฉันไม่มีเงินจะควักจากรูตูดหรอกนะยะ"

228
00:12:55,024 --> 00:12:58,527
‎จนกระทั่งผมอายุ 13 ปี
‎ผมเคยคิดว่าแม่ใช้ตูดจ่ายค่าของทุกอย่าง

229
00:12:59,028 --> 00:13:02,823
‎"เดบิตหรือเครดิตดีคะ"
‎"ตูดแม่ผมครับ รูดเลย

230
00:13:02,907 --> 00:13:05,951
‎นมจ่ายเต็ม ส่วนตูดขอผ่อนเป็นงวดๆ

231
00:13:06,285 --> 00:13:09,330
‎นี่บัตร "เครดาก" ของแม่ครับ
‎เอาไปรูดเลยครับ

232
00:13:09,413 --> 00:13:11,207
‎แม่ต้องรูดๆ โยกๆ บัตรเร็วหน่อย

233
00:13:11,290 --> 00:13:14,043
‎แต่รับรองว่าแม่จะกลับมาโยกๆ รูดๆ คุณแน่ครับ

234
00:13:18,839 --> 00:13:21,967
‎บรรดาผู้ชมที่เป็นแม่ๆ แบบว่า
‎"ฉันไม่มีวันเอาตูดรูดจ่ายเงินแน่ย่ะ

235
00:13:23,844 --> 00:13:25,387
‎ฝันไปเถอะย่ะ"

236
00:13:32,937 --> 00:13:35,815
‎"ขี้ในส้วมสถานีรถ บขส."
‎เกลียดมุกนี้

237
00:13:36,148 --> 00:13:40,152
‎เงินก้อนแรกที่ผมหาได้คือเช็คใบแรก
‎ตอนผมอายุ 16

238
00:13:40,236 --> 00:13:41,946
‎เป็นเงินก้อนแรกที่ผมหาได้

239
00:13:42,530 --> 00:13:44,990
‎พวกเขาถามผมว่า
‎"นายจะเอาเงินไปทำอะไร"

240
00:13:45,741 --> 00:13:48,828
‎พุ่งตัวไปสถานี บขส.ที่ใกล้ที่สุด
‎แล้วขี้ให้ส้วมแตก

241
00:13:49,829 --> 00:13:50,913
‎ฟินสุดๆ อย่างบอกไม่ถูก

242
00:13:50,996 --> 00:13:53,916
‎ทุกคนฟังไว้นะครับ
‎"นี่แหละรสชาติของความรวย"

243
00:13:55,876 --> 00:13:59,630
‎เราไม่มีอันจะกินขนาดที่คุณนึกไม่ออกเชียวล่ะ

244
00:13:59,713 --> 00:14:01,549
‎บางทีผมเคยคุยกับแม่

245
00:14:01,632 --> 00:14:04,426
‎แล้วแม่ก็แบบ "โอ้ แม่คิดถึงวันเก่าๆ จัง"

246
00:14:04,510 --> 00:14:06,262
‎อยากตบหน้าแม่ตัวเองสักฉาด

247
00:14:07,471 --> 00:14:08,973
‎คุณไม่รู้หรอกว่าเรายากจนแค่ไหน

248
00:14:09,056 --> 00:14:10,683
‎น้องชายผมอาศัยอยู่ที่โปรตุเกส

249
00:14:10,766 --> 00:14:14,520
‎พี่ชายคนโตอยู่ที่อาร์ไฮยัล โด กาโบ
‎เขาย้ายไปที่นั่นสักพักแล้ว

250
00:14:14,603 --> 00:14:16,564
‎เขาเป็นคนที่สุดยอดมาก ผมรักเขา

251
00:14:16,647 --> 00:14:19,483
‎เขาทำหม้อความดันสุดเจ๋งจากกระป๋องน้ำอัดลม

252
00:14:22,403 --> 00:14:26,866
‎เขาทำถาดเขี่ยบุหรี่จากกระป๋องเบียร์
‎ดูไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นงานทำมือ

253
00:14:26,949 --> 00:14:29,952
‎ผมเอาเขามาเล่นมุกเพราะเขาไม่มีอินเทอร์เน็ต
‎เขาเป็นพวกฮิปปี้

254
00:14:30,035 --> 00:14:31,120
‎เขาไม่มีวันได้ดูนี่หรอก

255
00:14:31,203 --> 00:14:33,414
‎ส่วนน้องชายผมอาศัยในลิสบอน

256
00:14:33,497 --> 00:14:35,082
‎ได้สี่เดือนแล้วครับ

257
00:14:35,165 --> 00:14:37,960
‎ผมซื้อตั๋วให้เขาและคอยสนับสนุนเขา

258
00:14:38,043 --> 00:14:41,839
‎ผมว่านั่นเป็นสิ่งที่เราควรทำ
‎ตอนคุณหาเงินได้สักหน่อย

259
00:14:41,922 --> 00:14:44,341
‎และตอนน้องชายของคุณได้รับคำขู่ฆ่า
‎เขา...

260
00:14:48,679 --> 00:14:50,014
‎แม่ผมเกลียดมุกนี้

261
00:14:50,097 --> 00:14:52,391
‎"พวกนั้นจะดูเน็ตฟลิกซ์และออกตามล่าเขา"

262
00:14:55,603 --> 00:14:56,812
‎ก็จริงครับ

263
00:15:01,066 --> 00:15:01,984
‎เขาอยู่ที่ลิสบอนจริงๆ

264
00:15:02,860 --> 00:15:06,322
‎วันที่ผมกับแม่ไปส่งเขาที่สนามบิน

265
00:15:06,405 --> 00:15:07,531
‎แม่เริ่มร้องไห้

266
00:15:07,615 --> 00:15:10,075
‎ลูกชายเธอต้องระเห็จไปไกล
‎ผมเลยกอดแม่ครับ

267
00:15:10,159 --> 00:15:12,244
‎ผมพูดว่า "แม่ครับ ใจเย็น เที่ยวบินไม่นานหรอก

268
00:15:12,328 --> 00:15:13,412
‎แม่มองผม

269
00:15:13,495 --> 00:15:16,248
‎"ฉันคิดถึงตอนฌอนยังแบเบาะ"

270
00:15:16,916 --> 00:15:18,834
‎ย้อนกลับไปตอนเขายังเป็นทารก

271
00:15:18,918 --> 00:15:21,420
‎เรายากจนข้นแค้นกันสุดๆ เลย

272
00:15:21,503 --> 00:15:25,299
‎ผมนึกว่าเราคงจนไปมากกว่านี้ไม่ได้แล้ว
‎แต่จะบอกให้...

273
00:15:25,382 --> 00:15:27,676
‎แม่ผมมุ่งมั่นจินตนาการล้ำเลิศ

274
00:15:28,886 --> 00:15:31,889
‎ความจนของคนถังแตก
‎ช่างไร้ขีดกำจัดสำหรับผู้หญิงคนนี้

275
00:15:32,514 --> 00:15:34,892
‎เราโคตรของโคตรถังแตก

276
00:15:34,975 --> 00:15:36,685
‎"ฉันคิดถึงตอนฌอนยังแบเบาะ"

277
00:15:36,769 --> 00:15:39,438
‎ผมฉุนมากเลยพูดว่า
‎"ผมจะเล่าเรื่องให้แม่ฟังเรื่องนึง

278
00:15:39,521 --> 00:15:40,898
‎แล้วทำให้แม่ไม่ต้องคิดถึงมันอีก"

279
00:15:40,981 --> 00:15:43,817
‎ผมจะเล่าให้คุณฟังด้วย
‎ตอนน้องชายผมอายุขวบนึง

280
00:15:45,402 --> 00:15:48,364
‎ตอนเขาขวบนึง
‎มีอยู่ครั้งนึง เราไม่มีนมจะกิน

281
00:15:48,739 --> 00:15:50,741
‎และที่พูดว่า "ครั้งนึง" ผมหมายถึง "บ่อยๆ"

282
00:15:51,033 --> 00:15:52,034
‎ตอนผมพูดว่า "ครั้งนึง"

283
00:15:52,117 --> 00:15:54,411
‎คนถังแตกในกลุ่มคนดูพูดแบบ "น่ารักอะ"

284
00:15:55,496 --> 00:15:58,540
‎คนจนแข่งขันว่าใครจะจนสุด
‎คนนึงพูดว่า "อ๋อ ครั้งนึงเหรอ"

285
00:15:58,624 --> 00:16:01,293
‎อีกคนพูด "นมคืออะไร" พวกเขาจะแบบ...

286
00:16:06,006 --> 00:16:08,175
‎แต่ครั้งนึงที่ผมว่านี้เราไม่มีนมกินจริงๆ

287
00:16:08,258 --> 00:16:10,427
‎แม่ผมทำงานกลางวัน

288
00:16:10,511 --> 00:16:14,223
‎เธอมักทำสุดความสามารถ
‎เพื่อให้แน่ใจว่าเรามีทุกอย่างที่เราต้องการ

289
00:16:14,306 --> 00:16:17,768
‎ผมไม่พอ เรามักไม่ค่อยพอ แต่แม่พยายาม

290
00:16:17,851 --> 00:16:20,229
‎แม่จะไปทำงานตอนเจ็ดโมงเช้า
‎และกลับมาตอนเที่ยงคืน

291
00:16:20,312 --> 00:16:22,898
‎แม่ทำงานหนักสายตัวแทบขาด
‎แถมยังทิ้งงานบ้านให้เราทำอีก

292
00:16:22,982 --> 00:16:24,400
‎เราเลยมีอะไรเยอะแยะต้องทำ

293
00:16:24,483 --> 00:16:29,154
‎น้องชายคนเล็กของผมอายุขวบนึง ผมแปดขวบ
‎ส่วนพี่ชายคนโตตอนนั้นอายุ 15

294
00:16:29,238 --> 00:16:31,824
‎ผมจะดูแลน้องชายคนเล็ก
‎ทำกับข้าว ล้างจาน

295
00:16:31,907 --> 00:16:35,744
‎ส่วนพี่คนโตก็อายุถึงจุดที่เด็กจนๆ จะออกจากบ้าน

296
00:16:35,828 --> 00:16:37,371
‎ไปพี้กัญชา ก็เลย...

297
00:16:38,539 --> 00:16:40,207
‎พี่ก็ทำธุระของพี่ไปตอนที่ผมอยู่บ้าน

298
00:16:40,290 --> 00:16:44,712
‎และวันนั้นเอง เราไม่มีนมจะกิน
‎และน้องคนเล็กผมเริ่มร้องไห้งอแง

299
00:16:44,795 --> 00:16:48,215
‎ผมชักจะทนไม่ไหว
‎เพราะไม่รู้ว่าเขาร้องไห้เพราะอะไร

300
00:16:48,298 --> 00:16:50,843
‎ยิ่งผมจนปัญญาแค่ไหน เขาก็ยิ่งแหกปากร้อง

301
00:16:50,926 --> 00:16:53,554
‎ผมคิดได้ว่าเขาคงต้องหิวแน่ๆ
‎แต่มันไม่มีนมนี่นา

302
00:16:53,637 --> 00:16:56,265
‎ยิ่งเขาร้องแล้วร้องอีก
‎ผมก็ยิ่งจนปัญญาคิดอะไรไม่ออก

303
00:16:56,348 --> 00:17:00,019
‎ผมโทรหาแม่ไม่ได้
‎เพราะตอนนั้นยังไม่มีมือถือด้วยซ้ำ

304
00:17:01,020 --> 00:17:01,854
‎ที่จริงคนอื่นก็มีนะ

305
00:17:01,937 --> 00:17:04,440
‎แต่ถ้าอะไรที่มันแพงไป
‎แม่จะบอกว่ามันไม่มีอยู่จริง

306
00:17:05,274 --> 00:17:06,275
‎"ผมขอกินคุกกี้ได้ไหม"

307
00:17:06,358 --> 00:17:08,152
‎"คุกกี้ไม่มีจริงซะหน่อย

308
00:17:09,111 --> 00:17:11,030
‎เว้นเสียแต่ฉันจะงัดออกมาจากตูดฉันเนี่ย"

309
00:17:12,197 --> 00:17:15,325
‎ผมเลยโทรหาแม่ไม่ได้แต่ผมก็กำลังสิ้นหวัง

310
00:17:15,409 --> 00:17:19,663
‎จนต้องลุกไปชงชาสะระแหน่ให้น้องกิน

311
00:17:20,080 --> 00:17:20,956
‎ครับ

312
00:17:22,041 --> 00:17:26,754
‎สะระแหน่ ตะไคร้ วัชพืชที่โตในสวนหลังบ้าน
‎ของคนจนๆ น่ะครับ

313
00:17:27,129 --> 00:17:30,424
‎แล้วเอาไปให้น้องกินโดยไม่รู้ว่า
‎มันเหมือนยาดรามามีนตามธรรมชาติ

314
00:17:31,133 --> 00:17:35,012
‎มันไม่มีเขียนบอกไว้นี่นาว่า
‎"โปรดระวังอย่าใช้เกินปริมาณกับเด็ก"

315
00:17:35,095 --> 00:17:37,514
‎เวรละ เขาหลับเป็นตายเลยครับ

316
00:17:37,598 --> 00:17:39,600
‎ทารกน้อยสลบเหมือด

317
00:17:40,434 --> 00:17:43,437
‎ตื่นขึ้นมาอีกทีก็อายุแปดขวบเลยครับ
‎"บ้าจริง ฉันพลาดอะไรไปบ้างเนี่ย"

318
00:17:45,981 --> 00:17:49,526
‎เขาดื่มไปตอน 9:40 น.
‎แม่ผมกลับมาบ้านตอนเที่ยงคืน 40 นาที

319
00:17:49,610 --> 00:17:52,112
‎พอแม่มาถึงบ้าน
‎น้องผมก็นอนหลับไปเกิน 15 ชั่วโมง

320
00:17:52,196 --> 00:17:54,281
‎แม่อุ้มน้องขึ้นมาแล้วเขาก็ตัวเหลวเป็นขี้โคลนเลย

321
00:17:55,532 --> 00:17:58,160
‎นี่หัวเขานะครับ เขาละลายเป็นเมือกเลย

322
00:17:58,827 --> 00:18:00,954
‎แม่พูดว่า "แกฆ่าน้อง!"

323
00:18:01,038 --> 00:18:04,249
‎ผมก็แบบ "เปล่า!"
‎แม่เขย่าตัวน้องแต่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

324
00:18:04,333 --> 00:18:07,086
‎"แม่ครับ น้องยังไม่ตาย"
‎แม่เลยตีน้องแล้วพูด "ดูสิ อะฟอนโซ"

325
00:18:07,169 --> 00:18:08,003
‎น้องตัวหักหมดแล้ว"

326
00:18:08,087 --> 00:18:10,464
‎ผมบอก "แม่ครับ ผมเปล่าฆ่าน้อง น้องหิว"

327
00:18:10,547 --> 00:18:12,508
‎แม่บอก "น้องหิวจนตายเหรอลูก"

328
00:18:13,467 --> 00:18:17,596
‎"เปล่าครับ น้องหิว
‎ผมเลยเอาชาสะระแหน่ให้น้องกิน"

329
00:18:17,679 --> 00:18:19,848
‎แม่ถามว่า "แกทำอะไรนะ"
‎"สองขวดครับแม่"

330
00:18:19,932 --> 00:18:21,517
‎แม่บอก "แกบ้าไปแล้วรึไง"

331
00:18:22,101 --> 00:18:24,019
‎"ยังไม่ทันขวดที่สาม เขาก็หลับปุ๋ยครับ"

332
00:18:26,438 --> 00:18:28,107
‎ผมไม่รู้จะทำยังไงนี่นา

333
00:18:31,902 --> 00:18:34,154
‎และผมจำได้ว่าทำแม่ถึงกับช็อก

334
00:18:34,238 --> 00:18:36,615
‎ช็อกเสียจนตั้งแต่วันนั้นมา มีบางอย่างเปลี่ยนไป

335
00:18:36,698 --> 00:18:38,492
‎แม่เริ่มนึกบางอย่างออกขึ้นมา

336
00:18:38,575 --> 00:18:39,743
‎นับแต่นั้นมา

337
00:18:39,827 --> 00:18:43,330
‎สบโอกาสเมื่อไหร่ แม่จะให้น้องกินชาสะระแหน่

338
00:18:45,624 --> 00:18:47,459
‎เด็กจะหลับนิ่งไม่ไหวติงเลยล่ะครับ

339
00:18:49,336 --> 00:18:52,297
‎ทุกวันนี้เรามีฐานะขึ้นมาหน่อย
‎ผมจะไม่โกหกหรอกนะ

340
00:18:52,381 --> 00:18:55,801
‎ผมเคยยากจนกันมาก่อนแต่ไม่อีกแล้ว

341
00:18:55,884 --> 00:18:58,095
‎ไม่ครับ แม่ผมมีครัวสั่งทำพิเศษ

342
00:18:59,346 --> 00:19:03,308
‎ถูกแล้วครับ มันเป็นสิ่งเดียวที่วางแผนมาแล้ว
‎ทั้งชีวิตของแม่

343
00:19:04,768 --> 00:19:07,521
‎ถูกสามีสามคนทิ้ง แม่ลูกสามที่ถือว่าเป็นอุบัติเหตุ

344
00:19:07,604 --> 00:19:09,773
‎คุณว่าแม่ผมจะวางแผนอะไรรึไงล่ะครับ

345
00:19:09,857 --> 00:19:12,734
‎ลูกๆ จะโดดบันจีจัมป์ออกมาจากน้องหนูแม่

346
00:19:13,986 --> 00:19:17,114
‎แม่จะตัดสายรกแล้วกลับไปทำงานบ้านต่อ

347
00:19:17,197 --> 00:19:18,824
‎"อุ๊ยตาย ลูกอีกคนแล้ว"

348
00:19:21,034 --> 00:19:23,245
‎วันนี้เราพอลืมตาอ้าปากได้แล้วครับ

349
00:19:23,328 --> 00:19:26,165
‎วันก่อนเรามานั่งนึกว่าเรามากันไกลแค่ไหน

350
00:19:26,248 --> 00:19:29,084
‎เรากำลังกินข้าวเช้า
‎และผมเห็นว่าเราอู้ฟู่มีกินมีใช้

351
00:19:29,168 --> 00:19:31,879
‎ผมจิบกาแฟและสังเกตจานชามบนโต๊ะอาหาร

352
00:19:32,421 --> 00:19:34,506
‎มันไม่คละคู่กันเลย คุณเชื่อไหมล่ะครับ

353
00:19:35,299 --> 00:19:36,717
‎หูจับด้ามจับสีดำเหมือนกันเปี๊ยบ

354
00:19:36,800 --> 00:19:39,178
‎ไม่มีรอยคราบเหลืองไหม้และหักบิ่น

355
00:19:41,096 --> 00:19:44,683
‎พวกคุณบางคนทำหน้านึกไม่ออก
‎ส่วนคนไม่มีอันจะกินพูดว่า "นายทำได้แล้ว"

356
00:19:46,018 --> 00:19:47,311
‎ก็นั้นแหละครับ

357
00:19:54,443 --> 00:19:56,403
‎เคยเห็นชุดเครื่องครัวคนจนไหมครับ

358
00:19:56,486 --> 00:19:59,072
‎เหมือนพวกเขาไปปล้นมาจากบ้านหลายๆ หลัง

359
00:19:59,156 --> 00:20:02,409
‎ตอนเราไปหาเพื่อน แม่จะพูดว่า
‎"หยิบส้อมเขาติดไม้ติดมือไปสักสองคัน"

360
00:20:06,205 --> 00:20:09,291
‎ผมเพิ่งตระหนักเมื่อเร็วๆ นี้เองว่า
‎ชีวิตนี้ผมทำได้แล้ว

361
00:20:09,374 --> 00:20:12,961
‎ผมพูดว่า "เรารวยกันจริงๆ แล้วครับแม่"
‎เรากอดกัน ผมเริ่มดราม่าน้ำตาจะไหล

362
00:20:13,045 --> 00:20:15,380
‎วันก่อนผมอยู่ที่บ้านแม่

363
00:20:15,464 --> 00:20:17,758
‎แล้วตอนผมเปิดเตาอบ... จะบอกว่า...

364
00:20:18,258 --> 00:20:21,470
‎ไม่มีหม้อใส่น้ำมันใช้แล้วสักใบ
‎คุณเชื่อไหมล่ะครับ

365
00:20:22,971 --> 00:20:25,515
‎ชีวิตผมไปได้สวย
‎ทอดเฟรนช์ฟรายส์ในน้ำมันใหม่

366
00:20:25,599 --> 00:20:27,809
‎กินมันฝรั่งทอดไหมครับ ตูม! น้ำมันใหม่

367
00:20:27,893 --> 00:20:30,687
‎ไม่ต้องทนกินมันฝรั่งทอด
‎ที่รสชาติเหมือนปลาทอดรสเนื้อ

368
00:20:30,771 --> 00:20:32,105
‎มันฝรั่งทอดของคนจน

369
00:20:32,189 --> 00:20:35,359
‎ควรเรียกว่ามันฝรั่งทอดนาโปลี
‎เพราะมันมีสามรสชาติ

370
00:20:35,442 --> 00:20:38,737
‎เฟรนช์ฟรายส์ไขมันทรานส์
‎เกิดเป็นมันฝรั่งแต่ใจเป็นเนื้อ

371
00:20:45,786 --> 00:20:48,789
‎ผมจำได้ตอนยังเด็ก ผมพูดว่า "แม่ครับ

372
00:20:48,872 --> 00:20:51,083
‎วันหนึ่งผมจะหาเงินให้ได้เยอะๆ"

373
00:20:51,500 --> 00:20:54,169
‎"อะฟอนโซ หุบปากแล้วล้างจานไป"
‎"แต่แม่ครับ...

374
00:20:55,629 --> 00:20:58,840
‎วันหนึ่งผมจะหาเงินให้เยอะๆ
‎ขนาดที่ผมไม่ต้องล้างจานอีกเลย"

375
00:20:58,924 --> 00:21:01,176
‎"กว่าจะตอนนั้น หุบปากแล้วล้างจานไป"

376
00:21:01,260 --> 00:21:04,179
‎"แม่ครับ ผมจะหาเงินเยอะๆ
‎และเราจะไม่ต้องจนอีกเลย"

377
00:21:04,263 --> 00:21:06,515
‎"อะฟอนโซ ตั้งใจฟังแม่นะลูก

378
00:21:07,140 --> 00:21:10,018
‎ไม่ว่าแกจะหาเงินได้มากมายก่ายกองแค่ไหน
‎แกยังจะจนเสมอ"

379
00:21:10,102 --> 00:21:12,688
‎"ไหงงั้นครับ"
‎"อะฟอนโซฟังแม่นะ

380
00:21:13,105 --> 00:21:15,148
‎ถ้าแกลองได้จนแล้ว..."

381
00:21:15,232 --> 00:21:18,443
‎- "ใจแกก็จะจนไปตลอด"
‎- จนทั้งตัวและหัวใจช่วยไม่ได้จริงๆ

382
00:21:19,027 --> 00:21:22,114
‎ตลอดหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ของจำนวนครั้ง
‎ที่ผมแสดงโชว์นี้

383
00:21:22,614 --> 00:21:25,242
‎พวกเขาอดไม่ได้ที่จะพูดสิ่งนี้

384
00:21:25,325 --> 00:21:26,702
‎ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ

385
00:21:27,327 --> 00:21:30,080
‎บางทีคุณก็ไม่อยากหรอก แต่ใจมันสั่งมา

386
00:21:30,956 --> 00:21:33,292
‎"ถ้าแกลองได้จนแล้ว ใจแกก็จะจน..."

387
00:21:34,042 --> 00:21:36,044
‎มันเหมือนเราต้องขย้อนมันออกมา

388
00:21:36,128 --> 00:21:38,880
‎ครั้งนึงผมหยิบมุกนี้มาพูด
‎แล้วมีผู้ชายใบ้นั่งอยู่ที่หัวมุม

389
00:21:45,178 --> 00:21:46,888
‎ผมสร้างปาฏิหาริย์นะครับ

390
00:21:50,225 --> 00:21:51,518
‎"ถ้าแกลองได้จนแล้ว..."

391
00:21:51,601 --> 00:21:54,896
‎ผมไม่เคยเข้าใจคำพูดนี้เลยครับทุกคน

392
00:21:54,980 --> 00:21:58,275
‎จนกระทั่งเดือนมกราคมตอนผมอายุ 30 ปี

393
00:21:58,358 --> 00:22:01,028
‎"ถ้าแกลองได้จนแล้ว ใจแกก็จะจนไปตลอด"

394
00:22:01,111 --> 00:22:04,239
‎ในเดือนมกราคม ผมไปนิวยอร์ก
‎เพื่อเที่ยวย่านไทม์สแควร์

395
00:22:04,323 --> 00:22:06,408
‎มันเป็นหนึ่งในประสบการณ์สุดยอดในชีวิตผม

396
00:22:06,867 --> 00:22:10,203
‎ขอบคุณครับ ผมติดค้างเสียงปรบมือพวกคุณ
‎เพราะคุณสนับสนุนให้มันเกิดขึ้นได้

397
00:22:11,121 --> 00:22:13,915
‎หนังเรื่องแรกที่ผมได้ดูในโรงหนังนะครับทุกคน

398
00:22:13,999 --> 00:22:17,044
‎คือสไปเดอร์แมนที่เล่นโดยโทบีย์ แม็กไกวร์
‎สุดยอดหนังจากปี 2001

399
00:22:17,127 --> 00:22:21,173
‎ในปี 2001 ผมได้ไปดูหนังสไปเดอร์แมน
‎ที่ดีงามที่สุดเท่าที่เคยสร้างมา

400
00:22:21,256 --> 00:22:24,134
‎ตอนผมไปถึงที่นั่น ในฐานะเด็กน้อย

401
00:22:24,217 --> 00:22:26,553
‎ผมคลั่งไคล้สุดๆ จอขนาดยักษ์

402
00:22:26,636 --> 00:22:30,015
‎พวกเขาถ่ายทำฉากใหญ่ๆ ในไทม์สแควร์
‎และผมเอาแต่คิดว่า

403
00:22:30,098 --> 00:22:31,892
‎"วันหนึ่งผมต้องไปเที่ยวที่แห่งนี้ให้ได้"

404
00:22:31,975 --> 00:22:34,394
‎เดือนมกราคม ผมไปกับธีอาโก เวนทูร่าเพื่อนผม

405
00:22:34,478 --> 00:22:36,104
‎หนึ่งในสุดยอดช่วงเวลาชีวิตผมเลย

406
00:22:36,188 --> 00:22:39,524
‎พอไปถึง อุณหภูมิราวๆ ติดลบสามองศาเซลเซียส
‎ธีอาโกสั่นเป็นเจ้าเข้า

407
00:22:39,608 --> 00:22:41,610
‎ผมสบายมากเพราะมาจากเมืองกูรีชีบา

408
00:22:42,778 --> 00:22:45,072
‎ธีอาโกหนาวมาก "เพื่อน ไม่รู้ว่ะ

409
00:22:45,155 --> 00:22:47,866
‎ไอ้จ้อนฉันหดหายไปแล้วว่ะ
‎สงสัยติดด่าน ตม.อยู่ว่ะ"

410
00:22:48,784 --> 00:22:51,745
‎ผมพูดว่า "อะไรนะ ธีอาโก"
‎เขาว่า "เรียกฉันว่าธีอาโกฤทธิ์มีดสั้น"

411
00:22:53,121 --> 00:22:54,122
‎มันโคตรหนาวเลยครับ

412
00:22:54,206 --> 00:22:55,749
‎เขาว่า "ไปโรงแรมเรากันเหอะ"

413
00:22:55,832 --> 00:22:57,417
‎ผมว่า "ไปไทม์สแควร์กันเหอะ"

414
00:22:57,501 --> 00:22:59,419
‎"แต่ฉันหนาวจะตายแล้วนะ"

415
00:22:59,503 --> 00:23:00,921
‎ผมบอก "ไม่ ธีอาโก

416
00:23:01,004 --> 00:23:02,756
‎ไปไทม์สแควร์กัน"

417
00:23:02,839 --> 00:23:04,591
‎"จัดไปเพื่อน เอางั้นก็ได้"

418
00:23:04,674 --> 00:23:07,928
‎เขาไปที่นั่นและมันเป็นช่วงเวลาที่สุขสุดๆ
‎ในชีวิตผม

419
00:23:08,011 --> 00:23:12,808
‎เราไปถึงที่นั่นหลังตีสาม และหิมะเริ่มตก

420
00:23:12,891 --> 00:23:15,852
‎เป็นวันที่ฤกษ์งามยามดีมากครับ

421
00:23:15,936 --> 00:23:18,772
‎ผมเริ่มร้องไห้กับธีอาโกเพื่อนผม

422
00:23:18,855 --> 00:23:23,235
‎เพราะมันคือฝันที่เป็นจริงสำหรับเด็กอายุ 14

423
00:23:23,318 --> 00:23:26,154
‎ผมยืนดื่มด่ำภาพที่เห็นและกอดธีอาโกไปด้วย

424
00:23:26,238 --> 00:23:28,115
‎และสิ่งเดียวที่ผมนึกออกคือ

425
00:23:28,407 --> 00:23:30,784
‎"บิลค่าไฟคงแพงบรรลัยแน่ๆ"

426
00:23:33,453 --> 00:23:36,206
‎ตอนนั้นผมรู้เลยว่าแม่ผมหมายความว่าไง

427
00:23:37,040 --> 00:23:38,917
‎"ถ้าแกลองได้จนแล้ว..."

428
00:23:40,043 --> 00:23:43,088
‎ผมกอดธีอาโก "แม่งเอ๊ยเพื่อน"

429
00:23:43,171 --> 00:23:44,005
‎"โคตรบ้าเลยว่ะ"

430
00:23:44,089 --> 00:23:46,174
‎"แม่งต้องแพงบรรลัยแน่ๆ"

431
00:23:46,675 --> 00:23:48,385
‎เขาก็แบบ "ไอ้เวร แกมันซื่อบื้อ"

432
00:23:48,468 --> 00:23:50,971
‎"ทำไม" "พวกเขาขโมยไฟเพื่อนบ้านเว้ย"

433
00:23:53,098 --> 00:23:55,767
‎เที่ยวกับใครสักคนที่จนกว่าคุณเสมอ

434
00:23:56,726 --> 00:24:00,230
‎แล้วผมก็เข้าใจว่าทำไมใจคุณถึงจนไปตลอด

435
00:24:00,313 --> 00:24:02,190
‎ไม่ว่าคุณจะหาเงินได้เป็นกอบเป็นกำแค่ไหน

436
00:24:02,274 --> 00:24:05,569
‎ถ้าคุณลองได้จนแล้ว ใจคุณก็จะจนอยู่เสมอ

437
00:24:05,652 --> 00:24:08,196
‎ความยากจนไม่ใช่โครงเรื่องใหญ่
‎แต่คือรายละเอียดเล็กน้อย

438
00:24:08,280 --> 00:24:10,449
‎ความยากจนไม่ใช่สิ่งใหญ่ แต่มันคือสิ่งเล็ก

439
00:24:10,532 --> 00:24:13,743
‎คนจนก็เหมือนคนรวยแหละครับ
‎แต่แค่พวกเขาจน

440
00:24:15,036 --> 00:24:18,957
‎จริงนะครับ คุณเห็นความยากจนในรายละเอียด

441
00:24:19,040 --> 00:24:20,542
‎นั่นแหละครับที่คุณเห็น

442
00:24:20,625 --> 00:24:22,878
‎ลองนึกถึงคน "ธรรมดา" สิครับ

443
00:24:22,961 --> 00:24:24,963
‎ลองส่งพวกเขาไปดวงจันทร์แล้วกลับมา

444
00:24:25,046 --> 00:24:28,925
‎พอไปสัมภาษณ์พวกเขาหลังกลับมาแล้ว
‎"แล้วมันเป็นยังไงบ้าง"

445
00:24:29,009 --> 00:24:32,220
‎พวกเขาจะตอบว่า
‎"เป็นความรู้สึกที่ดีที่สุดครั้งหนึ่งเท่าที่ผมเคยเจอ

446
00:24:32,304 --> 00:24:33,472
‎ถึงจะไม่ดีที่สุด

447
00:24:33,555 --> 00:24:36,224
‎และผมไม่แน่ใจว่าจะได้ลิ้มลองประสบการณ์แบบนี้
‎อีกหรือเปล่า

448
00:24:36,308 --> 00:24:39,978
‎จากบนนั้น ผมเห็นว่าที่จริงแล้วเราเล็กจิ๋วแค่ไหน

449
00:24:40,061 --> 00:24:43,106
‎ในห้วงจักรวาลที่แผ่ไพศาลไม่สิ้นสุด
‎เราแค่ลอยผ่านไป

450
00:24:43,190 --> 00:24:45,692
‎ทุกครั้งที่ผมรู้ตัวว่าเอาแต่บ่นโน่นนี่

451
00:24:45,775 --> 00:24:47,903
‎ผมควรซาบซึ้งและขอบคุณที่ได้มาอยู่ที่นี่

452
00:24:47,986 --> 00:24:51,114
‎ตอนผมจากโลกนี้ไป โลกนี้จะยังคงดำเนินต่อ

453
00:24:51,198 --> 00:24:54,951
‎ดังนั้นผมควรรู้สึกยินดีและทำมันให้ดีที่สุด

454
00:24:55,035 --> 00:24:57,370
‎เพื่อทิ้งไว้ซึ่งอนุสรณ์ความดีของผม"

455
00:24:57,746 --> 00:25:01,374
‎คนธรรมดาจะตอบแบบนั้นครับ
‎ทีนี้ลองส่งจนคนไปและกลับจากดวงจันทร์ดูบ้าง

456
00:25:01,458 --> 00:25:05,253
‎ตอนพวกเขากลับมา พวกเขาจะแบบ
‎"ไม่คุ้มกันหรอก"

457
00:25:16,598 --> 00:25:17,724
‎"หมายความว่าไง"

458
00:25:17,807 --> 00:25:20,143
‎"โคตรจะเปลืองเชื้อเพลิงเลย"

459
00:25:23,021 --> 00:25:25,148
‎ไม่ใช่โครงเรื่องใหญ่
‎แต่เป็นรายละเอียดต่างหาก

460
00:25:25,232 --> 00:25:26,942
‎ไม่ว่าคุณจะหาเงินได้มากแค่ไหน

461
00:25:27,025 --> 00:25:29,903
‎ในใจของคนจนก็ยังจนอยู่ดี

462
00:25:29,986 --> 00:25:32,697
‎คุณจะมีจิตวิญญาณความเป็นคนจนติดตัวเสมอ

463
00:25:32,781 --> 00:25:36,368
‎มันมักจะมีเด็กน้อยชื่อเวสลีย์ที่หลับปุ๋ยอยู่ตรงนี้

464
00:25:36,660 --> 00:25:39,496
‎มิเรียม... มิเรียมเป็นชื่อเด็กหญิงแสนยากจน

465
00:25:39,579 --> 00:25:42,374
‎ยากจนแถมเคร่งศาสนา
‎มิเรียมจะเกิดมาเป็นสาวเคร่งศาสนา

466
00:25:43,083 --> 00:25:47,546
‎พวกเขาโผล่ออกมาพร้อมที่จะเทศนา
‎ด้วยกระโปรงยาวกับผัวก่อสร้าง

467
00:25:49,256 --> 00:25:53,009
‎นั่นแหละครับมิเรียม จะให้ผมทำยังไงล่ะ
‎พวกเขาเกิดมาเป็นแบบนี้อยู่แล้ว

468
00:25:57,055 --> 00:25:58,557
‎บางคนจำได้ว่า...

469
00:25:59,849 --> 00:26:01,977
‎"บ้าเอ๊ย มิเรียมเป็นชาวคริสต์ที่ศรัทธาแรงกล้า"

470
00:26:04,563 --> 00:26:06,856
‎มันไม่ใช่โครงเรื่องใหญ่
‎แต่เป็นรายละเอียดต่างหาก

471
00:26:06,940 --> 00:26:08,775
‎เคยดูหนัง "หมอผีดิเอ็กซอร์ซิสต์" ไหมครับ

472
00:26:08,858 --> 00:26:11,027
‎เด็กสาวคนนั้นไม่ใช่ปิศาจ

473
00:26:11,152 --> 00:26:13,613
‎แต่บางทีเธอก็ใช่ คุณเคยดูไหมครับ

474
00:26:13,697 --> 00:26:15,865
‎เธออายุเจ็ดหรือแปดขวบนี่แหละ เธอไม่ใช่ปิศาจ

475
00:26:15,949 --> 00:26:18,493
‎แต่บางครั้งเธอก็แบบ "ฉันจะฆ่าแก!"

476
00:26:18,577 --> 00:26:21,788
‎บางทีเธอเป็นปิศาจ แค่บางทีนะ
‎ไม่ใช่ตลอดเวลา

477
00:26:22,247 --> 00:26:24,916
‎ก็เหมือนไอ้หนุ่มที่เคยจนมาก่อน

478
00:26:25,250 --> 00:26:26,835
‎บางครั้ง...

479
00:26:28,003 --> 00:26:30,213
‎เขาอาจพูดอะไรหลุดๆ เช่น
‎"โดยไม่ได้ไม่คำนึงถึง"

480
00:26:30,297 --> 00:26:32,007
‎"สมมตินะครับสมมติ"

481
00:26:32,090 --> 00:26:33,925
‎"พระเจ้าช่วยกล้วยทอด"

482
00:26:34,342 --> 00:26:37,137
‎บริกรหญิงเดินมาหา เขาก็จะพูดว่า
‎"น้ำที่เติมได้เรื่อยๆ นี่ฟรีไหม"

483
00:26:38,471 --> 00:26:41,016
‎"พวกคุณมีเมนูราคาดอลลาร์เดียวไหม"
‎นึกออกไหมครับ

484
00:26:42,058 --> 00:26:44,644
‎ความจนมันอยู่ในรายละเอียดครับ

485
00:26:45,186 --> 00:26:46,313
‎มันเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ

486
00:26:50,150 --> 00:26:51,443
‎อยากดูออกไหมครับว่าใครจน

487
00:26:51,526 --> 00:26:54,529
‎นึกภาพคนที่ต่างกันสองคนยืนชิดกัน

488
00:26:54,613 --> 00:26:56,990
‎ทั้งสองคนมีเงินเท่ากัน

489
00:26:57,073 --> 00:26:59,451
‎อายุเท่ากัน เพศเดียวกัน

490
00:26:59,534 --> 00:27:02,370
‎พูดง่ายๆ คือเหมือนกันราวฝาแฝด
‎แถมยังร่ำรวยพอกัน

491
00:27:02,454 --> 00:27:04,122
‎แต่มีแค่คนเดียวที่เคยจนมาก่อน

492
00:27:04,205 --> 00:27:07,125
‎คุณจะรู้ได้ไงว่าเป็นคนไหนครับ

493
00:27:07,208 --> 00:27:09,377
‎ก็แค่ยืนสังเกตพวกเขาตอนยืนอยู่น่ะแหละ

494
00:27:09,461 --> 00:27:10,670
‎ห้านาทีผ่านไป

495
00:27:10,754 --> 00:27:13,048
‎คนที่ไม่เคยจนมาก่อนจะยืนเป็นปกติ

496
00:27:13,131 --> 00:27:15,383
‎ส่วนคนที่เคยจนจะยืนแบบนี้

497
00:27:16,760 --> 00:27:19,346
‎ท่ายืนพักขามาตรฐานของคนจนล่ะครับ

498
00:27:19,804 --> 00:27:22,724
‎นาทีนึงเขายืนแบบนี้
‎พออีกนาทีก็ยืนแบบนี้

499
00:27:23,141 --> 00:27:24,517
‎สักพักเขาจะเริ่มเม้าท์คนอื่น

500
00:27:24,601 --> 00:27:26,936
‎"รู้ยังว่าแจ็กโดนผู้ชายทำท้อง"

501
00:27:28,980 --> 00:27:29,939
‎มันอยู่ในเรื่องเล็กน้อย

502
00:27:30,023 --> 00:27:33,568
‎ความจนคือรายละเอียดเล็กน้อย
‎ของบางอย่างจะดึงความจนภายในตัวคุณออกมา

503
00:27:33,652 --> 00:27:36,988
‎อาหารเช้าบุฟเฟต์โรงแรม พระเจ้าช่วย...

504
00:27:37,072 --> 00:27:38,865
‎เวสลีย์เริ่มร้องคำราม

505
00:27:40,158 --> 00:27:42,410
‎"มีมะละกอด้วยแฮะ" เขาพูด

506
00:27:43,036 --> 00:27:44,579
‎"อืม มีมะละกอเว้ย"

507
00:27:44,663 --> 00:27:47,540
‎มะละกอที่บ้านมันเน่าไม่น่ากิน
‎แต่มะละกอโรงแรมมันแบบว่า...

508
00:27:47,624 --> 00:27:50,377
‎"กินแล้วขี้คล่อง กินเลยๆ"

509
00:27:50,752 --> 00:27:53,838
‎หืม เมลอน กินองุ่นสักหน่อยสิ

510
00:27:53,922 --> 00:27:56,633
‎ไข่ ไส้กรอก น้ำผึ้ง

511
00:27:57,217 --> 00:27:59,761
‎เดี๋ยวนะ นั่นมันสำปะหลังใช่ไหม

512
00:28:00,679 --> 00:28:02,972
‎หยิบกล้วยมาเผื่อหิวไว้หน่อยดีกว่า"

513
00:28:07,686 --> 00:28:10,188
‎คนจนจะกินทุกอย่างแบบไม่คิดชีวิต

514
00:28:10,271 --> 00:28:13,191
‎เป็นไงเป็นกัน ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

515
00:28:13,650 --> 00:28:15,026
‎ไฟอาจไหม้โรงแรมอยู่

516
00:28:15,110 --> 00:28:18,530
‎"โรงแรมไฟไหม้ โปรดอพยพจากตึกโดยด่วน"

517
00:28:18,613 --> 00:28:22,075
‎"เวรละ เพิ่ง 9:50 น.
‎ขอไปกินคอร์นเฟล็กก่อนนะ"

518
00:28:23,034 --> 00:28:25,328
‎พอกลับมา ในมือถือคอร์นเฟล็ก ไฟลุกท่วมตัว

519
00:28:25,412 --> 00:28:27,831
‎"คอร์นเฟล็กต้องรอด!

520
00:28:34,129 --> 00:28:36,881
‎ฉันต้องตะลุยไฟกลับเข้าไป
‎ฉันทำไม่ได้... ฉันต้องเข้าไป!"

521
00:28:36,965 --> 00:28:38,800
‎"ลูกชายคุณติดอยู่ในนั้นเหรอ" "เปล่า"

522
00:28:39,217 --> 00:28:40,719
‎"ฉันเห็นโยเกิร์ต"

523
00:28:44,931 --> 00:28:48,810
‎คนจนจะกินทุกอย่างที่ขวางหน้า
‎ไม่ว่าจะรสชาติดีเลิศหรือห่วยแตก

524
00:28:48,893 --> 00:28:51,020
‎ผมเคยพักที่โรงแรมแย่ๆ มาเยอะในอดีต

525
00:28:51,104 --> 00:28:53,815
‎มีอยู่ครั้งนึง
‎ผมโทรไปที่แผนกต้อนรับเพื่อขอผ้าเช็ดตัว

526
00:28:53,898 --> 00:28:55,900
‎พวกเขาบอกว่า "มันอยู่บนราวตากผ้าไง"

527
00:28:58,570 --> 00:29:01,239
‎ผมตอบว่า "โอเค งั้นช่วยจับหมาไว้ก่อนได้ไหม"

528
00:29:03,366 --> 00:29:07,579
‎ผมเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเธอพูดว่า
‎"เก็บผ้าให้หมดเลย ฝนจะตกแล้ว"

529
00:29:09,622 --> 00:29:11,374
‎ไม้หนีบยังห้อยต่องแต่งอยู่เลย

530
00:29:14,210 --> 00:29:16,421
‎หอบผ้าสะอาดมาจากราวเหมือนหอบศพ

531
00:29:18,548 --> 00:29:22,802
‎ยังไงซะ ไม่มีอะไรทำคนจนปวดหัวได้ อย่างเช่น

532
00:29:22,886 --> 00:29:25,555
‎"ชีวิตหลังความตายมีจริงไหม"
‎"พระเจ้ามีจริงไหม"

533
00:29:25,638 --> 00:29:28,641
‎คำถามพวกนี้ไม่ระคายเคืองจิตใจคนจนเลย

534
00:29:28,725 --> 00:29:31,478
‎เหมือนวันที่อากาศหนาวเหน็บ
‎ตอน 6:30 น.

535
00:29:31,561 --> 00:29:34,773
‎ต้องเดินไปที่ราวตากผ้า
‎พลางหยิบเสื้อเชิ้ตแล้วคิดว่า

536
00:29:35,356 --> 00:29:37,233
‎"นี่มันเปียกหรือมันเย็นกันแน่"

537
00:29:47,410 --> 00:29:50,663
‎ไอ้หมอนั่นเอากางเกงใน
‎มาถูกหน้าตัวเองตอน 6:30 น.

538
00:29:52,707 --> 00:29:54,501
‎สัมผัสว่ามีไข้หรือเปล่า

539
00:29:55,877 --> 00:29:57,378
‎และเขาไม่เคยเชื่อใจตัวเองเลย

540
00:29:57,462 --> 00:30:00,590
‎"แม่ครับ นี่มันเปียกหรือมันเย็นกันแน่"
‎แม่เลยเอาไปยัดระหว่างนม

541
00:30:08,348 --> 00:30:09,557
‎"มันแค่เย็นน่ะ"

542
00:30:10,809 --> 00:30:13,812
‎คุณเอาไปใส่แล้วพูดว่า "มันแฉะแล้วอะแม่"

543
00:30:16,856 --> 00:30:19,442
‎จะบอกว่าผมไม่เคยพลาดมื้อเช้าโรงแรมเลย

544
00:30:19,526 --> 00:30:23,321
‎แม้แต่ครั้งเดียว
‎ผมพักโรงแรมสัปดาห์ละหกวัน

545
00:30:23,404 --> 00:30:25,949
‎ผมกินมื้อเช้าเสมอ

546
00:30:26,032 --> 00:30:28,034
‎แต่ไม่เคยอยากกินหรอกนะ

547
00:30:28,368 --> 00:30:30,537
‎พระเจ้าทรงเป็นพยาน ไม่เคยอยากกินเลย

548
00:30:31,120 --> 00:30:34,082
‎ผมปิดโทรศัพท์ โชว์มักจบดึกดื่นเสมอ

549
00:30:34,165 --> 00:30:36,543
‎มีคนโทรหาคุณ คุณต้องสะดุ้งตื่น

550
00:30:36,626 --> 00:30:38,628
‎แล้วคุณก็ติดนิสัยมา ตอนผมเข้านอน

551
00:30:39,254 --> 00:30:41,381
‎มันเลยหกโมงเช้าแล้ว มื้อเช้าเปิดจนถึงสิบโมง

552
00:30:41,464 --> 00:30:43,466
‎หากมองในแง่กายภาพ
‎ร่างกายผมควรพักผ่อน

553
00:30:43,550 --> 00:30:47,053
‎กินมื้อกลางวันและแสดงในคืนถัดไป

554
00:30:47,136 --> 00:30:48,263
‎ผมเลยปิดมือถือ

555
00:30:48,346 --> 00:30:50,849
‎ไม่ยุ่งวุ่นวายกับมือถือ
‎แวนป้าย "ห้ามรบกวน" ไว้หน้าห้อง

556
00:30:50,932 --> 00:30:54,060
‎และคิดว่า "พวก ฉันจะไม่ลุกเด็ดขาด
‎เอาจริงๆ

557
00:30:54,143 --> 00:30:57,981
‎ให้ตายเหอะ ฉันจะไม่กินมื้อเช้า"

558
00:30:58,439 --> 00:31:00,942
‎พอ 9:45 น. ผมได้ยินเสียง "ตื่นๆ!

559
00:31:18,251 --> 00:31:19,836
‎นายไม่กินมื้อเช้าเหรอ"

560
00:31:22,380 --> 00:31:23,631
‎"ไปให้พ้นโว้ย!

561
00:31:24,549 --> 00:31:27,302
‎ฉันเป็นเพื่อนกับชูเค่
‎เขาอัดนายเละแน่"

562
00:31:28,136 --> 00:31:29,554
‎"นายจะไม่..."
‎"นั่นใครน่ะ"

563
00:31:29,637 --> 00:31:30,847
‎"ฉันอยู่ข้างใน

564
00:31:31,598 --> 00:31:32,932
‎เวสลีย์ไงล่ะ"

565
00:31:34,183 --> 00:31:37,312
‎"แต่ฉันไม่หิว"
‎"มันไม่เกี่ยวว่าหิว

566
00:31:37,812 --> 00:31:39,105
‎มันฟรี"

567
00:31:40,940 --> 00:31:41,858
‎แล้ว...

568
00:31:45,361 --> 00:31:46,321
‎แล้วเราก็ไป

569
00:31:48,698 --> 00:31:50,491
‎ความจนไม่ใช่โครงเรื่องใหญ่

570
00:31:50,575 --> 00:31:51,784
‎มันคือรายละเอียดเล็กน้อย

571
00:31:51,868 --> 00:31:54,871
‎ของบางอย่างจะดึงเอาความจนในตัวคุณออกมา

572
00:31:54,954 --> 00:31:56,623
‎วันก่อน ผมไปออกเดตมา

573
00:31:56,706 --> 00:31:59,208
‎กับสาวสุดแซ่บคนหนึ่งเท่าที่ผมเคยเจอมา

574
00:31:59,584 --> 00:32:01,711
‎ใครจะไปตรัสรู้ว่าทำไมเธอยอมไปเดตกับผม

575
00:32:01,794 --> 00:32:04,255
‎ที่จริงมันนานมากแล้วนะครับ ผมพูดตรงๆ

576
00:32:04,339 --> 00:32:07,258
‎เราออกไปกินดินเนอร์กัน
‎และเที่ยวต่อกันอีกสักหน่อย

577
00:32:07,342 --> 00:32:09,719
‎พอถึงจุดนึง เธอพูดขึ้นว่า
‎"เราไปบ้านคุณกันดีไหมคะ"

578
00:32:09,802 --> 00:32:12,263
‎ผมแบบ "ได้สิ ไปกันเลย"
‎ตอนนั้นผมแปลกใจ

579
00:32:12,347 --> 00:32:14,974
‎แล้วเราก็กลับมาที่บ้านผม วันนั้นอากาศหนาว

580
00:32:15,058 --> 00:32:17,101
‎เธอไปห้องนอนผม ส่วนผมไปเข้าห้องน้ำ

581
00:32:17,185 --> 00:32:18,770
‎พอผมกลับมาที่ห้องนอน

582
00:32:18,853 --> 00:32:22,315
‎สาวสวยสุดแซ่บเท่าที่ผมเคยพบเจอมา

583
00:32:22,398 --> 00:32:24,067
‎กำลังนอนอยู่บนเตียงผม

584
00:32:24,150 --> 00:32:26,194
‎ผมนั่งบนเก้าอี้มีพนักวางแขน หันหน้าไปทางเธอ

585
00:32:26,486 --> 00:32:29,405
‎เธอจ้องผม ผมก็จ้องเธอ

586
00:32:30,073 --> 00:32:31,616
‎เธอจ้องผม

587
00:32:31,908 --> 00:32:34,786
‎ด้วยความที่ใบหน้าเธอสะสวย
‎ผมเลยจ้องเธอด้วยใบหน้าผม

588
00:32:36,204 --> 00:32:40,124
‎เธอจ้องผม ผมจ้องเธอ

589
00:32:40,416 --> 00:32:42,543
‎และสิ่งเดียวที่ผมคิดได้ก็คือ

590
00:32:42,627 --> 00:32:45,046
‎"นี่เธอจะนอนทั้งๆ ที่ยังใส่ชุดไปนอกบ้านเนี่ยนะ"

591
00:32:46,464 --> 00:32:49,884
‎ผมไม่เคยคิดว่า
‎"ฉันจะอึ๊บแม่สาวสุดแซ่บนี่"

592
00:32:49,968 --> 00:32:52,887
‎เวสลีย์ในตัวผมพูดว่า
‎"ช่างไม่รู้จักเคารพสถานที่เอาซะเลย"

593
00:32:53,805 --> 00:32:56,975
‎คนจนจะมีชิปตัวนี้ฝังอยู่ในสมอง
‎โดยแม่ๆ ของพวกเขา

594
00:32:57,058 --> 00:32:59,185
‎เกี่ยวกับเรื่องเสื้อผ้า ชุดใส่ไปนอกบ้าน...

595
00:32:59,268 --> 00:33:01,813
‎มันมีลำดับขั้นความสำคัญนะครับ ชุดใส่ไปนอกบ้าน

596
00:33:01,896 --> 00:33:04,023
‎ชุดไม่เหมาะใส่ไปนอกบ้าน

597
00:33:04,107 --> 00:33:06,609
‎ชุดใส่ไปโบสถ์ ชุดใส่ไปเยี่ยมป้า

598
00:33:06,693 --> 00:33:09,153
‎ชุดอยู่บ้าน ชุดอยู่บ้านของน้องชาย

599
00:33:09,237 --> 00:33:11,614
‎ชุดอยู่บ้านของแม่ และถ้าคุณจนจริงๆ

600
00:33:11,698 --> 00:33:15,702
‎สุดท้ายแม่คุณอาจเอาเสื้อผ้าคุณมาตัดเป็นผ้าขี้ริ้ว

601
00:33:16,160 --> 00:33:19,539
‎คุณเอาขยะออกไปทิ้งแล้วรู้ตัวว่า
‎กำลังเหยียบเสื้อยืดเก่าอยู่

602
00:33:20,373 --> 00:33:22,625
‎"ฉันใส่เสื้อตัวนี้ไปพิธีศีลมหาสนิท

603
00:33:23,334 --> 00:33:25,920
‎เฮ่ แม่ครับ เสื้อตัวนี้เคยใส่รับเจ้าภาพ!"

604
00:33:32,218 --> 00:33:34,887
‎ผมยังมีกองเสื้อผ้าแยกต่างหาก
‎สำหรับชุดใส่ไปนอกบ้านนะครับ

605
00:33:34,971 --> 00:33:37,640
‎ซึ่งกองเล็กกว่ากองเสื้อผ้าใส่ในบ้าน

606
00:33:37,724 --> 00:33:38,725
‎คุณแบบว่า

607
00:33:38,808 --> 00:33:41,436
‎"เสื้อผ้าที่ใส่ในบ้านร้ายกาจนักนะ!

608
00:33:42,770 --> 00:33:45,982
‎ถ้าฉันเห็นแกสองชิ้นอยู่ด้วยกัน
‎แกจะต้องชดใช้"

609
00:33:47,025 --> 00:33:48,401
‎เสื้อเชิ้ตบางตัวถูกใช้จนบ่อยเกิน

610
00:33:48,484 --> 00:33:51,154
‎แล้วพอคุณมองมัน คุณจะแบบ "ไม่เอาแล้ว!

611
00:33:52,321 --> 00:33:54,365
‎เลือกตัวอื่นบ้างสิ ไอ้เวรตะไล!"

612
00:33:55,533 --> 00:33:59,203
‎คุณควานหามันในตู้เสื้อผ้า
‎พวกมันซ่อนตัวอยู่แบบ "ชู่ว์!"

613
00:33:59,704 --> 00:34:02,415
‎"คุณเสื้อกล้าม อย่าบอกเขานะว่าผมอยู่ตรงนี้!

614
00:34:02,707 --> 00:34:07,336
‎อย่าบอกเขานะ ผมเหนื่อยแล้ว
‎ดูคอผมสิ เปื่อยหมดแล้ว!

615
00:34:08,629 --> 00:34:12,383
‎เขาไม่ยอมถอดผมออกเลย
‎ผมคิดว่าผมเป็นรอยสักรึไง!

616
00:34:13,009 --> 00:34:14,719
‎พอจะนึกออกไหมล่ะว่าชีวิตผมเป็นยังไง

617
00:34:15,595 --> 00:34:17,138
‎จากกระดานซักผ้ามาสู่ราวตากผ้า

618
00:34:17,221 --> 00:34:20,058
‎จากราวตากผ้ามาอยู่บนตัว
‎จากบนตัวต้องระเห็จไปกระดานซักผ้าอีก

619
00:34:20,141 --> 00:34:23,770
‎เขาไม่เคยแม้แต่จะเอาผมไปรีด
‎'เดี๋ยวใส่เสื้อแล้วมันจะเรียบ' ฉันไม่ยอม!

620
00:34:25,688 --> 00:34:28,733
‎ไม่ต้องหัวเราะเลย คุณกางเกงขาสั้น
‎นายไม่เคยถูกเอาไปใส่นี่นา"

621
00:34:32,653 --> 00:34:34,697
‎รู้ไหมครับว่าใครต้องรู้สึกสับสนแน่ๆ

622
00:34:34,781 --> 00:34:37,575
‎กางเกงวอร์มไงครับ คุณกางเกงวอร์ม...

623
00:34:38,034 --> 00:34:40,828
‎คงต้องสับสนแน่ๆ
‎ที่จริงเขาควรมีไว้สำหรับใส่ในที่ร่ม

624
00:34:40,912 --> 00:34:42,163
‎แต่อยู่ดีๆ...

625
00:34:42,622 --> 00:34:45,124
‎เขาก็ตกงานซะงั้น

626
00:34:45,708 --> 00:34:48,377
‎เขากลายเป็นผู้สร้างกระแสดิจิทัล
‎ตะลอนไปตามไนต์คลับ

627
00:34:48,795 --> 00:34:51,089
‎"พระเจ้า ฉันมาทำอะไรที่นี่เนี่ย"

628
00:34:55,218 --> 00:34:57,345
‎ผมว่าเสื้อผ้าเขาคงต้องคุยกันในตู้เสื้อผ้าแน่ๆ

629
00:34:57,428 --> 00:35:00,473
‎"ให้ตายสิแม่หนู
‎เธอเหลือเวลาแค่สามเดือนก่อนเกษียณ"

630
00:35:01,474 --> 00:35:03,726
‎"ฉันถูกส่งต่อไปให้คนแม่แล้วจ้ะ"

631
00:35:04,685 --> 00:35:06,562
‎"นายรู้เรื่องคุณกางเกงยีนส์ไหม"

632
00:35:06,646 --> 00:35:09,774
‎"เธอทำไมเหรอ"
‎"เธอกลายเป็นกางเกงขาสั้นไปแล้ว"

633
00:35:15,071 --> 00:35:18,741
‎แต่เอาเถอะ ผมเริ่มถอดเสื้อผ้า
‎ต่อหน้าแม่สาวสุดแซ่บ

634
00:35:18,825 --> 00:35:20,785
‎เพื่อกระตุ้นให้เธอถอดตามผมด้วย

635
00:35:20,868 --> 00:35:24,038
‎"ดูที่ผมกำลังทำกับชุดใส่นอกบ้านนี่สิครับ ฮ่าๆ"

636
00:35:25,164 --> 00:35:27,750
‎เธอไม่ถอยหนีด้วยซ้ำ
‎"ก็ได้ เสื้อผ้าเธอ กฎของเธอ"

637
00:35:28,334 --> 00:35:29,544
‎เอาไปใส่กองชุดนอกบ้าน

638
00:35:29,627 --> 00:35:32,755
‎ใส่ชุดในบ้านไว้สักหน่อยก่อนมีเซ็กส์

639
00:35:32,839 --> 00:35:34,215
‎ล้างไอ้จ้อนผมในอ่างล้างหน้า

640
00:35:36,425 --> 00:35:38,928
‎อะไรครับ ทำเหมือนพวกคุณไม่เคยทำยังงั้นแหละ

641
00:35:39,011 --> 00:35:40,388
‎พวกคุณอะไรกันวะ

642
00:35:41,055 --> 00:35:43,599
‎เราโผล่มาในชุดเสื้อเชิ้ตเปียก

643
00:35:45,768 --> 00:35:47,145
‎ไม่เอาน่าสาวๆ

644
00:35:47,228 --> 00:35:49,730
‎สาวๆ ฟังนะครับ ถ้าก่อนมีเซ็กส์กับคุณ

645
00:35:49,814 --> 00:35:51,899
‎หนุ่มๆ โผล่มาจาก
‎แต่ปลายเสื้อเชิ้ตไม่เปียก

646
00:35:51,983 --> 00:35:52,900
‎รู้เอาไว้เลยครับว่า

647
00:35:54,235 --> 00:35:56,028
‎เขาไม่ได้ล้างไอ้จ้อน

648
00:35:56,779 --> 00:35:58,948
‎ไม่ก็เจนจัดจนรู้ว่าต้องถกปลายเสื้อขึ้น

649
00:36:02,785 --> 00:36:05,538
‎ของแบบนี้ต้องใช้ประสบการณ์ชีวิตสอนครับ

650
00:36:07,540 --> 00:36:11,127
‎หนุ่มน้อยบางคนมองผมแล้วแบบ "ไม่มีทาง!"

651
00:36:12,336 --> 00:36:16,215
‎ขอทีเหอะน่าสาวๆ อย่าบอกผมนะ
‎ว่าพวกคุณไม่เคยล้างจิ๊มิในอ่างล้างหน้า

652
00:36:18,384 --> 00:36:19,343
‎ไม่เคยเหรอครับ

653
00:36:19,844 --> 00:36:20,761
‎จริงอะ

654
00:36:23,306 --> 00:36:25,057
‎มันคงเหมือน...

655
00:36:25,141 --> 00:36:27,518
‎ซักผ้าในทะเลสาบเหมือนสมัยโบราณ

656
00:36:30,062 --> 00:36:33,316
‎จิ๊มิคงสะดุ้งน้ำเย็น "โรซาน่า!"

657
00:36:34,901 --> 00:36:37,695
‎"โรซา... โรซาน่า ฉันกำลังจมน้ำ!

658
00:36:38,237 --> 00:36:41,824
‎ให้ตายสิ ฉันอาจกลิ่นเหมือนปลาเค็ม
‎แต่ฉันว่ายน้ำไม่เป็นนะยะ!"

659
00:36:47,622 --> 00:36:48,581
‎เอาเถอะครับ...

660
00:36:48,873 --> 00:36:50,958
‎พอผมกลับออกมาจากห้องน้ำปุ๊บ...

661
00:36:51,626 --> 00:36:54,378
‎สงสัยจังว่าคนทำซับไตเติล
‎จะแปล "ปุ๊บ" ว่ายังไง

662
00:37:05,932 --> 00:37:07,600
‎"ปุ๊บ" เหรอ

663
00:37:08,559 --> 00:37:09,727
‎มุกนี้ให้คุณ คนทำซับไตเติล

664
00:37:09,810 --> 00:37:12,688
‎"ปุ๊บ" คือ "ทันทีที่ผม"

665
00:37:15,816 --> 00:37:18,527
‎พอผมเปิดประตูแล้วเข้าไปในห้องนอนปุ๊บ

666
00:37:18,611 --> 00:37:22,323
‎แม่สาวสุดแซ่บที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ

667
00:37:22,406 --> 00:37:24,575
‎เธอใส่กางเกงชั้นใน นอนอยู่บนเตียงผม...

668
00:37:25,368 --> 00:37:27,745
‎แถมใส่เสื้อยืดใส่ออกนอกบ้านของผม

669
00:37:31,832 --> 00:37:34,585
‎ผมเดินเข้าไปในห้องนอนแบบว่า "ว้าว!"

670
00:37:35,670 --> 00:37:37,713
‎"ฮ่าๆ ชอบไหมล่ะคะ"

671
00:37:37,797 --> 00:37:40,132
‎ผมบอก "ฮ่าๆ แหงสิ ผมเป็นคนซื้อนี่นา"

672
00:37:41,717 --> 00:37:43,427
‎"ฉันใส่แล้วดูดีเนอะ ว่าไหมคะ"

673
00:37:43,511 --> 00:37:45,221
‎ผมบอก "ไม่ใส่เลยจะดูดีกว่า"

674
00:37:46,305 --> 00:37:47,390
‎เธอแบบ "อะไรนะ"

675
00:37:47,473 --> 00:37:48,766
‎ผมบอก "ฮ่าๆๆ"

676
00:37:49,976 --> 00:37:52,561
‎"ฉันจะนอนชุดนี้แหละ"
‎ผมบอก "ไม่มีวันซะหรอก"

677
00:37:54,063 --> 00:37:54,939
‎เธอว่า "อะไรนะ"

678
00:37:55,022 --> 00:37:57,233
‎ผมว่า "ไม่ได้หรอก คุณจะไม่สบายตัวเอานะ"

679
00:37:57,316 --> 00:38:00,820
‎ผมเปิดตู้เสื้อผ้าและเริ่มหยิบเสื้อ
‎จากกองชุดใส่อยู่บ้าน

680
00:38:00,903 --> 00:38:02,154
‎เหมือนเป็นร้านของมือสอง

681
00:38:02,238 --> 00:38:04,740
‎"ตัวนี้ล่ะเป็นไง รูเพียบแถมใส่สบาย"

682
00:38:05,366 --> 00:38:08,786
‎"ไม่" ผมบอก "คุณไม่ปฏิเสธตัวนี้แน่นอน

683
00:38:08,869 --> 00:38:10,621
‎ใส่สบายสุดๆ จากนาซ่าเลยนะ"

684
00:38:10,705 --> 00:38:14,333
‎"ไม่" ผมบอก "แล้วผ้าขี้ริ้วตัวนี้
‎ที่จิ๊กมาจากขอทานล่ะ"

685
00:38:15,251 --> 00:38:18,796
‎เธอบอก "ไม่ ทำไมเหรอ
‎คุณไม่ชอบชุดนี้เหรอคะ"

686
00:38:18,879 --> 00:38:20,756
‎ผมบอก "ผมชอบสิ มันดูดีมากเลย"

687
00:38:20,840 --> 00:38:23,509
‎"ถ้าคุณไม่ชอบ ก็เข้ามาฉีกมันทิ้งสิคะ"

688
00:38:29,640 --> 00:38:31,600
‎ผมหน้ามืดขึ้นมาเลย แล้วนั่งบนเตียง

689
00:38:35,021 --> 00:38:37,606
‎เธอพยายามจูบลำคอผม
‎ผมไม่สนใจที่เธอรุกเร้าผมเลย

690
00:38:39,025 --> 00:38:41,402
‎"ผมไม่มีอารมณ์ รู้สึกไม่ค่อยดี"

691
00:38:42,153 --> 00:38:45,156
‎เธอเอาจิ๊มิมาถูแขนผม ผมบอก "หยุดซะทีได้ไหม

692
00:38:46,866 --> 00:38:48,075
‎ผมขออยู่ลำพัง"

693
00:38:48,743 --> 00:38:51,245
‎เธอพยายามคว้าน้องหนูของผม ผมบอก "เฮ้ย!

694
00:38:52,121 --> 00:38:54,040
‎ไม่ก็คือไม่ไง หัดเคารพกันบ้างสิ"

695
00:38:56,375 --> 00:38:58,044
‎เธอบอก "นายนี่แปลกจัง"

696
00:38:59,086 --> 00:39:01,672
‎ผมบอก "ก็ไม่แปลกเท่านอน
‎ในชุดใส่นอกบ้านหรอก"

697
00:39:12,099 --> 00:39:13,059
‎เธอบอกว่า...

698
00:39:13,142 --> 00:39:16,729
‎เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวแล้วบอกว่า
‎"รู้อะไรไหม ไปตายซะ ฉันกลับละ"

699
00:39:16,812 --> 00:39:18,481
‎ผมบอก "กลับดีๆ ล่ะ"

700
00:39:22,818 --> 00:39:25,905
‎ผมว่าความยากจนมันเป็นกรรมพันธุ์
‎แม่ผมถ่ายทอดมันให้ผม

701
00:39:25,988 --> 00:39:28,532
‎ผมมีแนวคิดของคนจนที่ไม่น่าพึงประสงค์
‎ก็เพราะแม่ผม

702
00:39:28,616 --> 00:39:31,410
‎เพราะยีนของแม่ คิดเลขง่ายๆ ครับ

703
00:39:31,494 --> 00:39:34,121
‎ไอ้จ้อนจนๆ บวกกับจิ๊มิจนๆ
‎เท่ากับเด็กจนๆ คนหนึ่ง

704
00:39:35,331 --> 00:39:37,958
‎ไอ้จ้อนจนๆ บวกกับจิ๊มิรวยๆ
‎เด็กก็อาจจะออกมารวย

705
00:39:38,042 --> 00:39:40,419
‎เพราะแม่มีเงินทองมากมาย

706
00:39:40,711 --> 00:39:42,755
‎ไอ้จ้อนรวยๆ บวกกับจิ๊มิจนๆ

707
00:39:43,297 --> 00:39:44,715
‎ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับไอ้จ้อนแล้วล่ะครับ

708
00:39:44,799 --> 00:39:47,927
‎ถ้าเขาบอกว่า "ผมต้องไปซื้อบุหรี่"
‎ซวยละ งั้นก็คงจะ...

709
00:39:48,844 --> 00:39:51,097
‎แม่ผมยากจนมานานครับ

710
00:39:51,180 --> 00:39:53,391
‎ขอบคุณพระเจ้าที่วันนี้เราลืมตาอ้าปากกันได้

711
00:39:53,474 --> 00:39:55,476
‎ชัยชนะที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอย่างหนึ่งในชีวิตผม

712
00:39:55,559 --> 00:39:57,520
‎คือสามารถเลี้ยงดูแม่ผมได้

713
00:39:57,603 --> 00:39:59,063
‎ผมมีความสุขมากครับ

714
00:39:59,146 --> 00:40:02,108
‎ผมทำงานหนัก และเงินของพวกคุณก็ช่วยได้เยอะ

715
00:40:02,566 --> 00:40:05,820
‎จริงนะครับ ผมมีความสุขมาก
‎ที่เก็บเงินซื้อบ้านริมชายหาดให้แม่ได้

716
00:40:05,903 --> 00:40:08,406
‎แม่ผมฝันมานานแล้วว่าอยากมีบ้านริมหาด

717
00:40:08,489 --> 00:40:10,408
‎"ฉันยอมสละทุกอย่างเพื่อมีบ้านริมหาด"

718
00:40:10,491 --> 00:40:13,160
‎ตั้งแต่ผมยังเด็ก แม่จะพูดว่า

719
00:40:13,244 --> 00:40:16,414
‎"แม่รักชายหาด อะฟอนโซ
‎เพราะแม่ราศีกุมภ์"

720
00:40:16,497 --> 00:40:18,791
‎"แม่ราศีจนต่างหาก แม่ก็เลยรักชายหาด"

721
00:40:19,417 --> 00:40:21,043
‎"เมื่อชาติก่อนแม่เกิดเป็นปลา"

722
00:40:21,127 --> 00:40:23,796
‎"อย่างนี้เองแม่ถึงความจำไม่ห่วยแตกมาก"

723
00:40:23,879 --> 00:40:26,507
‎"อะฟอนโซ วันหนึ่งแม่แก่ๆ ของลูก

724
00:40:26,590 --> 00:40:29,552
‎จะได้อยู่ในบ้านสวยริมหาด
‎สวมชุดบิกีนี" ผมแบบว่า...

725
00:40:32,513 --> 00:40:35,141
‎"ถ้าแม่ใส่ชุดบิกีนี ผมไม่ไปเยี่ยมแม่แน่ๆ"

726
00:40:35,224 --> 00:40:36,517
‎"มันเป็นความฝันของแม่..."

727
00:40:36,600 --> 00:40:37,935
‎แม่ผมมักพูดแบบนี้เสมอ

728
00:40:38,018 --> 00:40:40,521
‎แต่พอลูกๆ ของแม่เริ่มลาออกจากโรงเรียน

729
00:40:40,604 --> 00:40:43,065
‎ตอนป.หนึ่ง ป.สองและจากนั้นก็ถึงผม

730
00:40:43,149 --> 00:40:45,317
‎ที่เรียนจบมัธยม อืม...

731
00:40:46,444 --> 00:40:49,572
‎พอเราโง่ลงเรื่อยๆ แม่ก็ละทิ้งความฝันของแม่

732
00:40:49,655 --> 00:40:51,991
‎เพราะแม่ต้องทำงานหนักเพื่อหาเลี้ยงเรา

733
00:40:52,074 --> 00:40:54,785
‎เพราะยังงั้นมันถึงน่าปลื้มสุดๆ
‎ที่จะมอบบ้านริมหาดให้แม่

734
00:40:54,869 --> 00:40:56,537
‎โปรดิวเซอร์ผมช่วยผมเซอร์ไพรส์แม่

735
00:40:56,620 --> 00:40:58,789
‎เราไปที่ชายหาดในซานตา กาตารีนา

736
00:40:58,873 --> 00:41:02,293
‎เราไปดูบ้านหลังที่แย่และถูกสุดๆ

737
00:41:02,835 --> 00:41:04,545
‎ที่คุณพอจะมีเงินซื้อได้...

738
00:41:05,671 --> 00:41:07,506
‎ผมซื้อบ้านหลังนั้นและเตรียมเซอร์ไพรส์แม่

739
00:41:07,590 --> 00:41:10,468
‎ผมถ่ายภาพบ้าน โฉนดที่ดิน กุญแจและทุกอย่าง

740
00:41:10,551 --> 00:41:13,929
‎คนจนจะถือว่ามันเป็นสมบัติของพวกเขาจริงๆ
‎ก็ต่อเมื่อทุกอย่างจับต้องได้

741
00:41:14,013 --> 00:41:17,725
‎ถ้ามันไม่มีชื่อของพวกเขาติดอยู่
‎มันก็ถือว่าไม่ใช่ของพวกเขา

742
00:41:17,808 --> 00:41:20,561
‎ดังนั้นพอมีทุกอย่างในมือแล้ว
‎ผมก็บอกว่า "ได้เวลาแล้ว

743
00:41:20,644 --> 00:41:23,522
‎ผมหอบข้าวของทุกอย่าง
‎ทั้งภาพถ่าย กุญแจและโฉนด

744
00:41:23,606 --> 00:41:25,649
‎แล้วบรรจงวางในกล่องอย่างระมัดระวัง

745
00:41:25,733 --> 00:41:30,154
‎ปกติเราจะไม่ดราม่าน้ำตาร่วงกันหรอกนะครับ
‎เพราะแม่ผมไม่มีเวลาสำหรับอะไรพวกนั้น

746
00:41:30,237 --> 00:41:33,449
‎และผมชอบกินลาซานญ่ามากกว่าสวมกอดอยู่แล้ว

747
00:41:34,783 --> 00:41:37,536
‎มีคนซื้อพิซซ่ามาให้ผม
‎ผมพูดว่า "ฉันก็รักนาย"

748
00:41:37,620 --> 00:41:39,955
‎เรานั่งอยู่ด้วยกันและผมลองพยายามทำตัวน่ารัก

749
00:41:40,039 --> 00:41:43,501
‎ผมหยิบกล่องผูกโบแล้วยื่นให้แม่

750
00:41:43,584 --> 00:41:45,753
‎แม่มองผมด้วยไหวพริบรู้ทันทั้งหมดแล้วพูดว่า

751
00:41:46,170 --> 00:41:48,839
‎"ถ้าแกล้งฉัน ฉันจะตะบันหน้าแกให้ดู"

752
00:41:52,092 --> 00:41:55,304
‎เพราะการมีแม่ยากจนมันเหมือน
‎รับเลี้ยงสุนัขที่ถูกทารุณ

753
00:41:55,387 --> 00:41:56,847
‎มันไม่เคยเชื่อคุณสนิทใจหรอก

754
00:41:56,931 --> 00:41:59,308
‎"แกคิดจะทำอะไรของแก แกไม่มาดีแน่!"

755
00:42:01,602 --> 00:42:03,479
‎ผมบอกว่า "เปิดสิครับแม่"

756
00:42:03,562 --> 00:42:05,272
‎"ถ้าแกแกล้งฉันล่ะก็"
‎"แม่ครับ เปิดสิ"

757
00:42:05,356 --> 00:42:07,316
‎"ถ้าเผื่อมันเป็นไอ้จู๋ล่ะ"
‎ผมบอก "อะไรนะ"

758
00:42:09,068 --> 00:42:10,027
‎"มันอาจเป็นไอ้จู๋ก็ได้"

759
00:42:10,110 --> 00:42:12,488
‎"ทำไมผมจะเอาดิลโด้ให้แม่เป็นของขวัญล่ะครับ"

760
00:42:12,571 --> 00:42:14,698
‎เธอว่า "ฉันเคยเห็นเขาเอาดิลโด้มาแกล้งกัน

761
00:42:14,782 --> 00:42:17,159
‎พอคนเปิดกล่อง ดิลโด้ก็ดีดใส่หน้าเลย"

762
00:42:17,910 --> 00:42:21,789
‎ผมบอก "แม่ไปตามเพจใครมา
‎ที่แชร์คลิปแกล้งคนด้วยดิลโด้"

763
00:42:22,414 --> 00:42:24,083
‎เธอว่า "ก็คนเขาแชร์ๆ กัน

764
00:42:24,166 --> 00:42:26,460
‎ถ้าเป็นดิลโด้ล่ะก็ ฉันจะเอามาฟาดตูดแก

765
00:42:26,544 --> 00:42:28,504
‎"อะไรนะครับ
‎"แกได้ลิ้มรสดิลโด้นี้แน่!"

766
00:42:28,587 --> 00:42:29,964
‎ผมก็แบบ "แหวะ!

767
00:42:30,422 --> 00:42:32,383
‎"เลิกพูดเรื่องดิลโด้ซะทีครับ"
‎"อะฟอนโซ..."

768
00:42:32,466 --> 00:42:34,635
‎ผมก็แบบ "แม่ครับ เปิดสิครับ"

769
00:42:35,094 --> 00:42:38,472
‎แม่ถือกล่องอย่างระวังมาก
‎ด้วยความกลัวว่าจะเจอดิลโด้ข้างใน

770
00:42:38,973 --> 00:42:42,726
‎พอเปิดมาเจอกุญแจ โฉนดที่ดินและรูปถ่าย

771
00:42:42,810 --> 00:42:44,311
‎แม่พูดว่า "นี่อะไรกัน"

772
00:42:44,395 --> 00:42:46,188
‎"บ้านริมหาดที่แม่อยากได้ไงครับ"

773
00:42:46,272 --> 00:42:48,607
‎แล้วแม่ผมก็เริ่มร้องไห้

774
00:42:48,691 --> 00:42:51,026
‎หญิงที่แกร่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอมา

775
00:42:51,110 --> 00:42:53,404
‎เธอทรุดต่อหน้าผม ร้องไห้ตาบวม

776
00:42:53,487 --> 00:42:54,655
‎และผมไม่อยากจะเชื่อ

777
00:42:54,738 --> 00:42:58,033
‎แม่ผม ชาสะระแหน่ เรา...

778
00:42:58,826 --> 00:43:01,287
‎แม่ผมจะขี่จักรยานไปทำงาน
‎ในวันอุณหภูมิติดลบสามองศา

779
00:43:01,370 --> 00:43:03,080
‎คุณรู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง

780
00:43:03,163 --> 00:43:05,040
‎คุณลงจากรถจักรยานแต่...

781
00:43:05,124 --> 00:43:07,543
‎รูตูดติดอยู่ที่อานจักรยาน

782
00:43:08,794 --> 00:43:12,006
‎ทันใดนั้น ผู้หญิงสุดแกร่งที่สุดเท่าที่ผมเคยเจอ

783
00:43:12,089 --> 00:43:14,258
‎ก็ทรุดลงตรงหน้าผม ผมไม่เข้าใจเลย

784
00:43:14,341 --> 00:43:16,677
‎ตอนเธอเอาแต่ร้องห่มร้องไห้อยู่นั้น
‎ผมก็ตระหนักดี

785
00:43:16,760 --> 00:43:18,554
‎ผมเริ่มจะเข้าใจ

786
00:43:18,637 --> 00:43:21,682
‎ลองนึกภาพคุณต่อสู้กับอุปสรรค
‎เพื่อเลี้ยงลูกสามคนให้เติบใหญ่

787
00:43:21,765 --> 00:43:24,310
‎คุณเคยมีความฝันที่ค่อยๆ สลายหายไป

788
00:43:24,393 --> 00:43:26,061
‎เพื่อเปิดทางให้กับสิ่งที่สำคัญกว่าอื่นๆ

789
00:43:26,145 --> 00:43:28,939
‎และวันหนึ่งลูกๆ ของคุณก็ทำให้ฝันคุณเป็นจริง

790
00:43:29,023 --> 00:43:31,734
‎คำว่า "ลูกๆ" ผมหมายถึงตัวเอง
‎พี่ชายน้องชายผมไม่ได้ทำอะไร

791
00:43:32,234 --> 00:43:34,695
‎ลูกๆ หรือเรียกอีกอย่างคือ
‎อะฟอนโซ พาดิลฮา

792
00:43:34,778 --> 00:43:35,863
‎อะฟอนโซ

793
00:43:35,946 --> 00:43:37,990
‎ทำให้ความฝันของแม่เป็นจริง

794
00:43:38,073 --> 00:43:41,702
‎แม่ร้องไห้ฟูมฟายด้วยความภูมิใจที่ทำหน้าที่ได้ที

795
00:43:41,785 --> 00:43:45,372
‎เธอร้องต่อไม่หยุด ผมได้แต่จ้องเธอ

796
00:43:45,456 --> 00:43:50,711
‎มันผ่านมาสี่ปีแล้ว แต่ผมยังขนลุกไม่หาย

797
00:43:50,794 --> 00:43:54,048
‎มันช่างน่าประทับใจเสียจนผมไม่มีวันลืม
‎ตอนที่แม่พูดว่า

798
00:43:54,131 --> 00:43:55,549
‎"จ่ายค่าบ้านหมดแล้วใช่ไหม"

799
00:43:57,718 --> 00:44:00,512
‎ผมก็แบบ "ไอ้จู๋บ้าเอ๊ย

800
00:44:03,891 --> 00:44:06,477
‎รู้ยังงี้ฉันน่าจะเอาดิลโด้ให้เธอแทน"

801
00:44:08,228 --> 00:44:11,482
‎ไม่ครับ แม่ผมเป็นคนที่เหลือเชื่อที่สุดคนหนึ่ง
‎เท่าที่ผมเคยเจอมา

802
00:44:11,565 --> 00:44:15,069
‎เพราะเธอยากจนมาตลอด ไม่ใช่ความผิดผม

803
00:44:15,152 --> 00:44:17,154
‎และเธอก็มักชอบช่วยเหลือคนอื่นเสมอ

804
00:44:17,237 --> 00:44:20,074
‎เธอมักเห็นแก่ประโยชน์ของผู้อื่นเสมอ

805
00:44:20,157 --> 00:44:23,994
‎เธอพูดว่า "เราต้องช่วยคนอื่น
‎แล้วพระเจ้าจะตอบแทนให้เราสองเท่า"

806
00:44:24,078 --> 00:44:26,747
‎และผมพูดว่า "แม่ครับ จนคูณจนคือจนสองเท่า"

807
00:44:27,414 --> 00:44:31,126
‎"ไม่ อะฟอนโซ จงแบ่งปันเถิด
‎และวันหนึ่งพระเจ้าจะตอบแทนให้เราสองเท่า

808
00:44:31,210 --> 00:44:32,211
‎เราต้องแบ่งปัน"

809
00:44:32,294 --> 00:44:35,214
‎มีสิ่งหนึ่งที่ผมได้เรียนรู้ที่จะทำจากแม่ผม

810
00:44:35,297 --> 00:44:37,341
‎ในสัปดาห์แรกของเดือนธันวาคม

811
00:44:37,424 --> 00:44:39,968
‎แม่จะเรียกลูกๆ ทุกคนมารวมกัน
‎ลินคอล์น ฌอนและผม

812
00:44:40,052 --> 00:44:42,763
‎และบอกพวกเราว่า
‎"เลือกเสื้อผ้าที่แย่ที่สุดเอาไปบริจาค"

813
00:44:47,851 --> 00:44:50,187
‎ผมจะพูดว่า "เสื้อผ้าผมแย่สุดๆ ทุกตัว!

814
00:44:51,105 --> 00:44:53,399
‎หลับตาแล้วควานในตู้เสื้อผ้าดูสิครับแม่

815
00:44:53,482 --> 00:44:54,608
‎หยิบได้ตัวไหนก็ตามนั้นเลย

816
00:44:54,692 --> 00:44:58,070
‎อยากจะเอาขยะนี้ไปด้วยไหม เชิญเลย

817
00:44:58,153 --> 00:45:01,156
‎ขอแค่อย่าเอาชุดแม่ไปบริจาคก็พอ
‎เพราะไม่มีใครเอาไปใส่หรอก"

818
00:45:01,699 --> 00:45:04,952
‎แล้วแม่ก็เตะตูดผม
‎แล้วผมก็ทำตามที่แม่สั่งแต่ร้องไห้ไปด้วย

819
00:45:05,786 --> 00:45:08,580
‎"แม่ครับ เสื้อยืดตัวนี้ที่แม่เห็นอยู่

820
00:45:09,248 --> 00:45:13,335
‎มันยังสภาพดีหรือแย่แล้ว ผมจำไม่ได้"

821
00:45:17,005 --> 00:45:18,841
‎ขอให้ผมเปิดวงเล็บหน่อยนะครับ

822
00:45:18,924 --> 00:45:21,427
‎จำตอนที่แม่ๆ ของพวกคุณจะตีคุณ

823
00:45:21,510 --> 00:45:24,054
‎แล้วบังคับให้ทุกทำโน่นนี่ทั้งๆ ที่คุณร้องไห้อยู่ไหม

824
00:45:24,471 --> 00:45:27,891
‎คุณต้องไปกวาดลานหน้าบ้านแบบว่า
‎"ฉันไม่รู้ว่าทำไมแม่ฉัน..."

825
00:45:30,728 --> 00:45:33,814
‎แม่อยู่ในบ้านจะพูดว่ามันไม่สำคัญ
‎ว่าลูกของคุณทำผิดหรือเปล่า

826
00:45:33,897 --> 00:45:38,902
‎เมื่อไหร่ที่คุณตีพวกเขา
‎พวกเขาคือคนผิดมหันต์ที่สุดในโลกไปแล้ว

827
00:45:38,986 --> 00:45:42,030
‎พวกเขาจะแบบ "ฉันเปล่าทำอะไรสักหน่อย..."

828
00:45:42,531 --> 00:45:45,200
‎พึมพำงึมงำแบบภาพช้า "แต่ฉัน..."

829
00:45:47,703 --> 00:45:49,705
‎"ฉันแค่..."

830
00:45:51,123 --> 00:45:54,334
‎จำตอนที่แม่ๆ ตีเรา
‎และบังคับให้เราล้างจานได้ไหมครับ

831
00:45:54,418 --> 00:45:58,088
‎คุณจะสะอึกสะอื้นและพูดพึมพำ
‎เหมือนคุณกำลังคุยกับแม่ซื้ออยู่

832
00:45:58,172 --> 00:45:59,590
‎"ฉันก็แค่เล่นอยู่...

833
00:46:01,508 --> 00:46:03,385
‎ฉันก็แค่เล่นวิดีโอเกมอยู่

834
00:46:04,636 --> 00:46:06,138
‎แล้วแม่ก็พูดว่า

835
00:46:06,221 --> 00:46:08,348
‎'ไปล้างจานเดี๋ยวนี้'

836
00:46:09,433 --> 00:46:11,560
‎แล้วฉันก็พูดว่า "รอเดี๋ยวครับแม่!

837
00:46:12,603 --> 00:46:15,063
‎ขอผมฆ่าบอสใหญ่ตัวสุดท้ายก่อน'

838
00:46:15,689 --> 00:46:19,818
‎แล้วแม่ก็พูด 'ฉันนี่แหละบอสตัวใหญ่...

839
00:46:20,736 --> 00:46:22,362
‎และฉันกำลังบอก

840
00:46:23,071 --> 00:46:24,823
‎ให้แก...

841
00:46:25,491 --> 00:46:27,034
‎ไปล้างจาน'

842
00:46:28,118 --> 00:46:30,704
‎แล้วผมก็พูด 'แต่แม่ครับ

843
00:46:31,079 --> 00:46:33,081
‎ขอผมเซฟก่อนนะ'

844
00:46:33,165 --> 00:46:35,709
‎แล้วแม่ก็บอก "แกไม่ใช่ฮีโร่ที่จะเซฟอะไรได้'

845
00:46:36,251 --> 00:46:40,339
‎แล้วผมก็พูด 'ผมหมายถึงเซฟเกมครับแม่'

846
00:46:40,422 --> 00:46:42,758
‎แล้วเธอพูด 'ไปล้างจานเดี๋ยวนี้'

847
00:46:43,342 --> 00:46:45,385
‎ผมก็พูด 'ขอผมตายก่อนนะ'

848
00:46:45,469 --> 00:46:48,180
‎เธอว่า 'ถ้าแกตาย ฉันจะฆ่าแก'

849
00:46:49,306 --> 00:46:52,851
‎ผมบอกว่า 'แม่ครับ...'
‎แล้วเธอก็สวนว่า 'ฉันจะ...

850
00:46:54,478 --> 00:46:56,146
‎ไม่พูด...

851
00:47:00,651 --> 00:47:03,445
‎ซ้ำสอง'

852
00:47:03,529 --> 00:47:06,406
‎แล้วเธอก็เดินมาแล้วเอาจอยสติ๊กตีผม"

853
00:47:17,709 --> 00:47:19,962
‎นี่ผมร้องไห้จริงๆ นะ ความทรงจำแสนเศร้า

854
00:47:21,171 --> 00:47:23,382
‎ตื้นตันไปด้วยความว่างเปล่า
‎ของรักแม่อันแสนท่วมท้น

855
00:47:24,216 --> 00:47:26,885
‎จำตอนที่พวกคุณจะพูดว่า
‎"ฉันจะหนีออกจากบ้าน!"

856
00:47:27,219 --> 00:47:30,013
‎นึกออกไหมครับ
‎"ฉันไม่ได้อยากเกิดมาสักหน่อย!"

857
00:47:32,724 --> 00:47:33,892
‎คลาสสิกเป็นบ้า

858
00:47:33,976 --> 00:47:36,061
‎"ผมไม่ได้อยากเกิดมาสักหน่อย!"

859
00:47:36,144 --> 00:47:37,771
‎แม่ก็จะมีคำตอบให้ผมเสมอ

860
00:47:37,855 --> 00:47:40,315
‎บางทีชาติที่แล้วเธอก็อาจเป็นแม่คนเหมือนกัน

861
00:47:40,399 --> 00:47:43,527
‎มันน่าประทับจิตประทับใจ
‎"ผมจะหนีไปซะ!" "เอาน้องๆ แกไปด้วยเลย!"

862
00:47:46,238 --> 00:47:48,699
‎"ผมไม่ได้อยากเกิดมาสักหน่อย!"

863
00:47:48,782 --> 00:47:50,742
‎"ฉันก็ไม่ได้อยากเกิดมาเหมือนกัน"

864
00:47:52,786 --> 00:47:54,204
‎พอผมพูด

865
00:47:54,288 --> 00:47:56,206
‎"ผม...

866
00:47:56,582 --> 00:47:59,751
‎อยากจะตาย"

867
00:48:01,837 --> 00:48:03,255
‎แม่รีบสวนทันควัน

868
00:48:03,338 --> 00:48:04,923
‎"ล้างจานก่อนแล้วค่อยตาย

869
00:48:08,218 --> 00:48:10,429
‎แล้วเลิกแหกปากร้องสักที
‎ไม่งั้นฉันจะฟาดแกแรงขึ้น"

870
00:48:32,117 --> 00:48:33,785
‎คุณจะย้อนเทปแม่ร้องไห้กลับไปฟัง

871
00:48:36,246 --> 00:48:38,290
‎ฌอนน้องคนเล็กของผม ตอนแม่พูดว่า

872
00:48:38,373 --> 00:48:42,878
‎"หยุดร้องไห้สักทีไม่งั้นฉันจะตีแก"
‎เขาจะแหกปากโวยวาย "ไม่..."

873
00:48:42,961 --> 00:48:45,339
‎พี่ชายผมจะทำเป็นเร่งมอเตอร์ไซต์

874
00:48:46,673 --> 00:48:48,550
‎ผมหัวเราะเลย

875
00:48:50,552 --> 00:48:52,554
‎เขาก็จะแบบ "หยุดนะ!

876
00:48:52,638 --> 00:48:54,264
‎หยุดสักที!

877
00:48:54,848 --> 00:48:57,517
‎หยุด..." แม่จะพูดว่า
‎"ฉันจะตีพวกแกหมดเลยสามคน!"

878
00:48:57,601 --> 00:48:58,560
‎ผมแบบว่า...

879
00:49:09,821 --> 00:49:12,199
‎เอาเถอะ ที่พูดมาคืออยู่ในวงเล็บนะครับ

880
00:49:12,282 --> 00:49:14,451
‎แม่จะเรียกลูกๆ สามคนมารวมกัน...

881
00:49:15,327 --> 00:49:17,329
‎แล้วบอกให้เราเลือกเสื้อผ้าที่แย่ที่สุดไปบริจาค

882
00:49:17,412 --> 00:49:20,248
‎เราจะกอยเสื้อผ้าทั้งหมดยื่นให้แม่

883
00:49:20,332 --> 00:49:24,378
‎แม่จะรับไปบริจาคให้โบสถ์
‎เธอเป็นชาวคริสต์คาทอลิกที่อุทิศตนเสมอ

884
00:49:24,461 --> 00:49:26,463
‎เธอจะจ่ายภาษีให้คริสตจักรอีแวนเจลิก

885
00:49:26,546 --> 00:49:30,175
‎ประกอบพิธีกรรมวูดู
‎และบางทีก็จุดเทียนเผื่อไว้ด้วย

886
00:49:31,009 --> 00:49:32,844
‎เธอจะไม่ยอมเสี่ยง

887
00:49:34,763 --> 00:49:36,890
‎ทำทุกอย่างเลย

888
00:49:37,265 --> 00:49:39,434
‎แต่เธอเอาเสื้อผ้าไปให้คริสจักรคาทอลิก

889
00:49:39,518 --> 00:49:42,145
‎ทุกปีในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนธันวาคม

890
00:49:42,229 --> 00:49:45,315
‎พอสัปดาห์ที่สาม ด้วยความที่เป็นช่วงคริสต์มาส

891
00:49:45,399 --> 00:49:49,027
‎ทางโบสถ์จะเอาเสื้อผ้าพวกนั้นไป
‎แล้วเอาไปบริจาคให้ครอบครัวยากจน

892
00:49:55,701 --> 00:49:58,078
‎โลกที่เราอาศัยอยู่ช่างเล็กเหลือเกินครับทุกคน

893
00:49:59,413 --> 00:50:01,456
‎ในสัปดาห์แรกเราบริจาคเสื้อผ้าไป

894
00:50:01,540 --> 00:50:04,459
‎สองสัปดาห์ต่อมาเราได้มันคืนมา
‎งงไปหมดแล้วครับ

895
00:50:12,718 --> 00:50:15,303
‎"ว้าว แม่ครับ ตัวนี้เหมือนเสื้อที่เราบริจาคเลย"

896
00:50:16,430 --> 00:50:19,307
‎พระเจ้าทรงตอบแทนสองเท่าจริงด้วย
‎ผมได้ตัวนี้ ดูมอซอกว่าเดิมอีก

897
00:50:21,309 --> 00:50:24,604
‎มีครั้งนี้นี่แหละครับที่แม่...
‎ผมคิดว่า...

898
00:50:24,688 --> 00:50:28,025
‎เราต่างมีเรื่องน่าอับอายเกี่ยวกับพ่อแม่ตัวเอง

899
00:50:28,108 --> 00:50:30,110
‎จากตอนเรายังเด็ก

900
00:50:30,402 --> 00:50:33,488
‎แต่ผมว่าสิ่งเหล่านี้จะหยุดตอนผมโต

901
00:50:33,572 --> 00:50:35,824
‎เดือนธันวาคมปีก่อนครับ...

902
00:50:37,993 --> 00:50:40,871
‎ผมพาแม่ไปที่รีสอร์ตในริโอเกนจิครับทุกคน

903
00:50:40,954 --> 00:50:42,330
‎กัลดัส โนวัส เมืองริโอเกนจิ

904
00:50:42,414 --> 00:50:45,042
‎ผมพาแม่ไปที่ฮอตพาร์ก เป็นโรงแรมหรูหรามาก

905
00:50:45,125 --> 00:50:46,585
‎มันเป็นโรงแรมหรูแห่งแรกของแม่

906
00:50:46,668 --> 00:50:47,961
‎แม่ขี้ในความมืดสนิท

907
00:50:48,045 --> 00:50:50,630
‎เพราะแม่ไม่รู้ว่าคีย์การ์ดห้องมีไว้เพื่ออะไร

908
00:50:51,923 --> 00:50:54,259
‎ผมหุบปากสนิทเลยครับ
‎ตอนแม่บ้านทำความสะอาดพูดว่า

909
00:50:54,342 --> 00:50:57,804
‎"โรซี มีคนขี้บนพื้นในห้อง 108 อีกแล้ว"

910
00:51:01,224 --> 00:51:03,101
‎ผมงี้แบบ "ชู่ว์!"

911
00:51:05,228 --> 00:51:07,814
‎เธอถามว่า "อะฟอนโซ แกขี้ในที่มืดยังไง"

912
00:51:07,898 --> 00:51:09,816
‎"ผมช่ำชองเรื่องพักโรงแรมครับแม่"

913
00:51:09,900 --> 00:51:11,902
‎"ให้ตายสิ ฉันเพิ่งขี้ในอ่างล้างหน้าเมื่อเช้า"

914
00:51:16,615 --> 00:51:19,117
‎ผมไปกับแม่และป้าซีดา
‎ป้าซีดารู้ว่ามันใช้งานยังไง

915
00:51:19,201 --> 00:51:22,120
‎แต่แม่น่ะไม่รู้ และผมก็ลืมบอกเธอใช้โน่นนี่ในห้อง

916
00:51:22,204 --> 00:51:25,082
‎คนจนต้องการคู่มือโรงแรมแบบง่ายๆ นะครับ

917
00:51:25,165 --> 00:51:27,250
‎จะเปิดไฟอย่างไร ใช้คีย์การ์ดอย่างไร

918
00:51:27,334 --> 00:51:28,543
‎จะอาบน้ำอย่างไร

919
00:51:28,627 --> 00:51:32,214
‎คุณไม่บิดลูกบิดก๊อกจนสุด
‎มันขึ้นอยู่กับตอนนั้นฤดูอะไรด้วย

920
00:51:32,297 --> 00:51:34,299
‎"ฤดูเหรอ เหมือนระดูไหม" "ไม่ใช่ครับแม่!"

921
00:51:35,717 --> 00:51:39,179
‎"ไม่ใช่ครับ เราต้องเปิดน้ำให้สมดุลกัน
‎ระหว่างน้ำร้อนน้ำเย็น เพื่อที่...

922
00:51:39,262 --> 00:51:40,555
‎จะได้อาบสบายตัวไงครับ

923
00:51:40,639 --> 00:51:42,682
‎และอย่างสุดท้าย แม่เห็นนั่นไหมครับ"

924
00:51:42,766 --> 00:51:44,893
‎"ตู้เย็นแคระเหรอ"
‎"มันเรียกว่ามินิบาร์ครับ

925
00:51:45,435 --> 00:51:47,938
‎อย่าริอาจเข้าใกล้มันเด็ดขาด

926
00:51:48,814 --> 00:51:51,733
‎ถึงแม้พวกเขาจะพูดว่า
‎"เราลักพาตัวลูกชายเธอไป

927
00:51:51,817 --> 00:51:54,486
‎จงส่งโค้กมาเพื่อแลกเปลี่ยน..."

928
00:51:54,569 --> 00:51:56,029
‎อย่านะแม่ ให้พวกมันฆ่าผมเลย

929
00:51:56,113 --> 00:51:57,781
‎อย่าเข้าใกล้มินิบาร์เด็ดขาด

930
00:51:57,864 --> 00:52:01,660
‎นมช็อกโกแลตหนึ่งกล่องต้องจ่ายเป็นรถเราเลย"

931
00:52:03,245 --> 00:52:06,289
‎ผมลืมอบรมการใช้งานพวกนี้ให้แม่
‎ผมไปหาแม่กับป้าซีดา

932
00:52:06,373 --> 00:52:07,749
‎ผมอยู่ห้อง 101

933
00:52:07,833 --> 00:52:10,836
‎แม่อยู่ห้อง 108 ผมว่านะ

934
00:52:10,919 --> 00:52:13,171
‎ส่วนป้าซีดาอยู่ห้อง...

935
00:52:13,255 --> 00:52:15,340
‎ช่างป้าเหอะ ป้าไม่สำคัญ

936
00:52:15,423 --> 00:52:18,718
‎ป้าก็อยู่ที่นั่นแหละครับแต่ไม่มีบทบาทอะไร
‎เหมือนพ่อน่ะ เพราะงั้น...

937
00:52:19,803 --> 00:52:21,930
‎เธอมีตัวตนแต่ไม่ได้มาร่วมอะไรด้วย

938
00:52:22,013 --> 00:52:23,932
‎เพราะงันเรามีห้องเป็นของตัวเอง

939
00:52:24,015 --> 00:52:27,602
‎ผมอยู่ในห้องผมครึ่งชั่วโมง
‎โรงแรมนี้เยี่ยมไปเลย

940
00:52:28,186 --> 00:52:30,063
‎จู่ๆ ทันใดนั้นผมก็ได้ยินเสียง "โอ๊ย!"

941
00:52:32,399 --> 00:52:34,818
‎ผมตกใจเลยครับ "โอ๊ยๆๆๆ!"

942
00:52:35,944 --> 00:52:38,363
‎ผมขอให้แผนกต้อนรับโทรไปที่ห้อง 108

943
00:52:38,446 --> 00:52:40,574
‎พวกเขาโทรไป แม่รับสาย
‎"แม่ แม่ยังโอเคใช่ไหม"

944
00:52:40,657 --> 00:52:43,201
‎แม่บอกว่า "แกรู้ไหมว่าน้ำขวดนึงราคาเท่าไหร่"

945
00:52:46,163 --> 00:52:49,499
‎ผมบอก "แพงเหรอครับ"
‎"ตั้งครึ่งนึงของบิลค่าน้ำเรา"

946
00:52:51,084 --> 00:52:51,918
‎"แพงยังงั้นเลยเหรอ"

947
00:52:52,002 --> 00:52:55,172
‎"แกมีหวังได้ล้างถนนสามสัปดาห์
‎เพื่อหาเงินมาจ่ายค่าน้ำขวดนี้แน่"

948
00:52:55,505 --> 00:52:57,716
‎"อย่าเวอร์ไปหน่อยครับแม่"
‎"ฉันเปล่าย่ะ"

949
00:52:57,799 --> 00:52:59,092
‎"แม่ดื่มน้ำขวดนั้นได้นะ"

950
00:52:59,176 --> 00:53:01,344
‎"แต่ฉันดึงเงินออกมาจากรูตูดไม่ได้นะยะ"

951
00:53:02,053 --> 00:53:04,306
‎ผมบอก "แม่ อย่าโง่ไปหน่อยเลย
‎แม่ก็รู้ว่าผมทำงาน

952
00:53:04,389 --> 00:53:07,434
‎แม่ทำเพื่อพวกเรามามาก แม่สมควรได้รับมันครับ

953
00:53:07,517 --> 00:53:10,979
‎อย่างน้อยที่ผมทำได้คือให้แม่ได้อยู่สบาย"

954
00:53:11,396 --> 00:53:14,232
‎แม่บอก "แกรู้ไหมว่าน้ำขวดนึงราคาเท่าไหร่"

955
00:53:15,442 --> 00:53:17,527
‎"ผมไม่สน เดี๋ยวผมจ่ายเอง"

956
00:53:17,611 --> 00:53:20,071
‎"แกขายยารึไง"
‎ผมแบบว่า "อะไรนะแม่"

957
00:53:20,947 --> 00:53:22,240
‎"ฉันไม่ดื่ม

958
00:53:22,324 --> 00:53:25,118
‎ร่างกายฉันจะอาจปฏิเสธมัน
‎และฉันก็จะตาย"

959
00:53:25,410 --> 00:53:27,495
‎"งั้นดื่มน้ำก๊อกไปครับ"

960
00:53:27,579 --> 00:53:28,580
‎"ฉันไม่อุบาทว์ยังงั้น"

961
00:53:28,663 --> 00:53:31,499
‎"งั้นแม่จะทนหิวน้ำใช่ไหม"
‎"ไปร้านสะดวกซื้อกันดีกว่า"

962
00:53:31,583 --> 00:53:33,418
‎แม่ทำให้เราต้องไปร้านสะดวกซื้อ

963
00:53:35,170 --> 00:53:39,633
‎เราอยู่รีสอร์ตน้ำพุร้อน
‎ที่ซึ่งพระเจ้าทรงมอบความอุ่นสบายให้เรา

964
00:53:40,217 --> 00:53:42,594
‎"ได้ครับ ไปกัน ตอนเรากลับมา

965
00:53:42,677 --> 00:53:44,971
‎พระเจ้าคงจะทรงทำให้น้ำเย็นเจี๊ยบ
‎ด้วยความพิโรธ"

966
00:53:45,055 --> 00:53:46,431
‎"ไปกันเร็ว ฉันหิวน้ำ"

967
00:53:46,514 --> 00:53:49,601
‎รู้ไหมครับว่าร้านสะดวกซื้อที่ใกล้ที่สุดที่เราเจอ
‎มันอยู่ที่ไหน

968
00:53:49,684 --> 00:53:50,602
‎ข้ามรัฐไปอีกนะครับ

969
00:53:52,854 --> 00:53:55,357
‎เราต้องย้อนกลับไป
‎แถมต้องเช็กเอาต์ก่อนด้วยนะ

970
00:53:58,526 --> 00:53:59,986
‎พอเราเจอร้านสะดวกซื้อ...

971
00:54:03,907 --> 00:54:06,660
‎เราเข้าไป แม่คว้าน้ำขวด คุกกี้ กล่องใส่อาหาร

972
00:54:06,743 --> 00:54:08,620
‎ผมก็ยังไม่รู้ว่าทำไม

973
00:54:08,703 --> 00:54:10,789
‎"แม่ซื้อกล่องใส่อาหารด้วยเหรอ"

974
00:54:10,872 --> 00:54:13,083
‎เธอว่า "มาร์เซียยืมของฉันไปไม่ยอมเอามาคืน"

975
00:54:14,251 --> 00:54:16,169
‎คนจนทุกคนมีเพื่อนที่ชื่อมาร์เซีย

976
00:54:16,253 --> 00:54:18,296
‎ถ้าคุณไม่มี แสดงว่าคุณน่ะแหละมาร์เซีย

977
00:54:19,381 --> 00:54:21,132
‎แล้วแม่ก็พูดว่า

978
00:54:21,216 --> 00:54:24,010
‎"หุบปากน่า ฉันจะเอา" เราตรงไปจ่ายเงิน

979
00:54:24,094 --> 00:54:26,179
‎ผมสุขสุดๆ
‎"ในที่สุดเราจะได้กลับโรงแรมสักที"

980
00:54:26,263 --> 00:54:28,265
‎แม่ก็เริ่มจ้องกาแฟคั่วบด

981
00:54:28,348 --> 00:54:29,391
‎"แม่ทำอะไรอยู่ครับ"

982
00:54:29,474 --> 00:54:31,393
‎"กำลังมองหากาแฟสำเร็จรูป

983
00:54:31,476 --> 00:54:34,312
‎แกก็รู้ว่าแม่มักจะปวดหัวถ้าไม่ได้กินกาแฟ"

984
00:54:34,938 --> 00:54:37,065
‎ผมบอก "นี่ คุณนายขี้ตืด...

985
00:54:38,483 --> 00:54:41,987
‎เราพักกันที่โรงแรมรีสอร์ต
‎แม่จะกินกาแฟทั้งวันก็ได้"

986
00:54:42,070 --> 00:54:43,405
‎"ฉันไม่อยากลำบากคนอื่นเขา"

987
00:54:43,488 --> 00:54:45,991
‎ผมบอก "มันคือโรงแรมนะครับแม่ ให้ตายสิ"

988
00:54:49,119 --> 00:54:50,078
‎มันคือโรงแรมครับแม่

989
00:54:50,161 --> 00:54:52,831
‎มันตั้งมาเพื่อที่แม่จะได้ไม่ต้องลำบากตัวเอง

990
00:54:52,914 --> 00:54:55,125
‎"ฉันไม่ได้เลี้ยงแกมาให้ปฏิบัติกับคนอื่นแบบนั้นนะ"

991
00:54:57,544 --> 00:54:59,713
‎แม่ผมไม่ชอบรบกวนคนอื่น

992
00:54:59,796 --> 00:55:03,300
‎เสียจนขนาดที่ตอนแม่บ้านมาทำความสะอาด
‎แม่ก็พูดว่า "แม่หนู ไม่ต้องทำหรอกจ้ะ!

993
00:55:05,343 --> 00:55:07,679
‎เธอช่วย... ทิ้งผ้าปูไว้ตรงนั้นแหละแม่หนู!"

994
00:55:09,139 --> 00:55:12,642
‎แม่บ้านกำลังขนผ้าขนหนูเปียกไป...
‎"ไม่ต้อง ฉันแค่เอาผึ่งให้มันแห้งจ้ะ!"

995
00:55:13,310 --> 00:55:15,145
‎"แม่ครับ..."
‎เธอว่า "ฉันจะเอา!"

996
00:55:15,228 --> 00:55:17,522
‎"แกจะยิ่งทำรบกวนเขาที่ขอน้ำร้อน

997
00:55:17,605 --> 00:55:21,234
‎พวกเขาอาจมีกาแฟร้อนพร้อมเสิร์ฟก็ได้"

998
00:55:21,318 --> 00:55:23,236
‎เธอว่า "ฉันไม่ให้ใครทำอะไรให้หรอกนะ"

999
00:55:23,320 --> 00:55:27,198
‎"ตกลงแม่จะชงกาแฟร้อนด้วยน้ำเย็นใช่ไหม"
‎"เปล่า ฉันจะต้มน้ำในไมโครเวฟ"

1000
00:55:28,033 --> 00:55:30,618
‎ผมบอกว่า "แม่เอาไมโครเวฟมาจากบ้านเหรอ"

1001
00:55:31,494 --> 00:55:34,164
‎แม่ว่า "ก็เปล่า ในห้องมีเครื่องนึง"

1002
00:55:34,247 --> 00:55:35,957
‎"ทำไมแม่มีแต่ผมไม่มี"

1003
00:55:36,958 --> 00:55:39,753
‎"เพราะฉันเป็นแม่แกไงล่ะ!" แล้วเธอก็ออกไป

1004
00:55:40,628 --> 00:55:43,965
‎เหมือนเป็นการหวนคืนวงการอีกครั้ง
‎ปล่อยหมัดเด็ด ทิ้งไมค์แล้วเดินเชิดไปเลย

1005
00:55:44,549 --> 00:55:46,551
‎ผมเดินตามแม่ไป
‎"แม่ขอกาแฟเอาเถอะครับ"

1006
00:55:46,634 --> 00:55:48,845
‎"ไม่ ฉันจะเอากาแฟสำเร็จรูป"
‎ผมบอก "ไม่!"

1007
00:55:48,928 --> 00:55:51,848
‎"ฉันจะเอา!" "แต่ไม่เห็นจำเป็นเลยนี่ครับ!

1008
00:55:51,931 --> 00:55:53,558
‎"แม่ครับ อย่าเอาเลยนะ"

1009
00:55:53,641 --> 00:55:56,353
‎สิ่งถัดมาที่ผมรู้คือเรากำลังกลับโรงแรม
‎พร้อมกาแฟสำเร็จรูป

1010
00:55:57,228 --> 00:55:59,022
‎ผมหัวร้อนจนต้องยอมแพ้

1011
00:55:59,105 --> 00:56:00,482
‎"ทำไมครับแม่"
‎"ก็ฉันอยากนี่นา"

1012
00:56:00,565 --> 00:56:01,733
‎"แม่ครับ ไม่เห็นจำเป็น..."

1013
00:56:02,525 --> 00:56:03,860
‎เราเถียงกันไปตลอดทาง

1014
00:56:03,943 --> 00:56:08,239
‎เรากลับมาถึงโรงแรมแล้วแยกย้ายกลับห้องเรา
‎ป้าซีดา ช่างเธอแล้วกัน ใครจะไปสนล่ะ

1015
00:56:11,451 --> 00:56:13,036
‎ผมฉุนแม่ผมมาก

1016
00:56:13,119 --> 00:56:15,663
‎แต่จะให้ผมลากสังขารไปด่าแม่ตัวเองก็ใช่เรื่อง
‎นึกออกไหม

1017
00:56:15,747 --> 00:56:18,208
‎ผมเลยแบบ "ยัยแก่เพี้ยน...เอ๊ย!"

1018
00:56:19,709 --> 00:56:21,169
‎เส้นเลือดปูดเลยครับ

1019
00:56:21,252 --> 00:56:23,671
‎"ผมคงต้องเส้นเลือดในสมองแตกตาย
‎เพราะยัยเฒ่า..."

1020
00:56:24,005 --> 00:56:27,592
‎ยัยแก่...จอมขี้..."

1021
00:56:27,675 --> 00:56:30,678
‎ครึ่งชั่วโมงต่อมา ผมยังแบบ "ยัยแก่บ้า...เอ๊ย"

1022
00:56:31,721 --> 00:56:34,682
‎สี่สิบนาทีต่อมา
‎ผมแบบ "ไปกินกาแฟกับแม่ดีกว่าแฮะ"

1023
00:56:36,017 --> 00:56:37,811
‎ก็แม่ผมทั้งคนนี่ครับ ให้ตายสิ แล้วไงล่ะ

1024
00:56:38,395 --> 00:56:40,563
‎ผมเคาะประตู "แม่ครับ"

1025
00:56:40,647 --> 00:56:42,857
‎เธอว่า "หิวกาแฟเหรอไง ไอ้ลูกเวร"

1026
00:56:52,325 --> 00:56:54,285
‎"แม่รู้ได้ไง"
‎"แกออกมาจากจิ๊มิฉันนะ"

1027
00:56:57,997 --> 00:56:59,499
‎ละเอียดเกินไป

1028
00:56:59,582 --> 00:57:02,710
‎เธอบอก "หุบปากแล้วมาชงกาแฟเร็ว"
‎ผมหยิบกาแฟสำเร็จรูป

1029
00:57:02,794 --> 00:57:04,671
‎"ยัยเฒ่า... บ้า...

1030
00:57:05,380 --> 00:57:07,549
‎ยัยแก่... เวร...

1031
00:57:08,049 --> 00:57:11,010
‎กำลังมองหาไมโครเวฟตอนที่แม่กำลัง...

1032
00:57:20,270 --> 00:57:22,355
‎แล้วผมก็แบบ "ยัยแก่หนังเหี่ยว...

1033
00:57:23,731 --> 00:57:25,483
‎นังบ้า... เอ๊ย..."

1034
00:57:37,954 --> 00:57:40,999
‎เธอพูดว่า "แกเมายามาเหรอไง อะฟอนโซ"
‎ผมก็แบบ "อะไรนะครับ"

1035
00:57:41,708 --> 00:57:44,544
‎"ออกไปเที่ยวกับธีอาโก เวนทูร่ามากไปสินะ"

1036
00:57:46,004 --> 00:57:49,132
‎"ผมแค่กำลังหาไมโครเวฟทำกาแฟน่ะครับ"

1037
00:57:49,215 --> 00:57:50,800
‎"เปิดประตูสิเจ้าบ้า"

1038
00:57:50,884 --> 00:57:52,469
‎ผมเปิดประตู "นั่นไงล่ะ" แม่บอก

1039
00:57:53,303 --> 00:57:54,762
‎ผมก็มองมันทีนึง...

1040
00:57:55,930 --> 00:57:58,558
‎หันไปมองแม่ทีนึงเพื่อดูว่าแม่ล้อเล่นกับผมรึเปล่า

1041
00:58:00,351 --> 00:58:03,480
‎"นี่เหรอครับ"
‎แม่บอกว่า "ถ้ามันเป็นงู แกคงโดนกัดไปแล้ว"

1042
00:58:05,523 --> 00:58:07,567
‎ผมพูดว่า "ถ้ามันเป็นไมโครเวฟ...

1043
00:58:08,193 --> 00:58:10,278
‎มันก็คงกัดผมเหมือนกัน แต่นี่มันตู้เซฟ"

1044
00:58:12,947 --> 00:58:15,617
‎นึกออกไหมครับ แม่ผม...

1045
00:58:18,286 --> 00:58:20,914
‎คิดว่าตู้เซฟเป็นไมโครเวฟ

1046
00:58:20,997 --> 00:58:23,958
‎เธอเกือบเอากาแฟสำเร็จรูปใส่ตู้เซฟ
‎ไปแบบเฉียดฉิว

1047
00:58:25,752 --> 00:58:27,337
‎แม่เกือบล็อกกาแฟในเซฟแล้วเชียว

1048
00:58:27,420 --> 00:58:31,257
‎และแม่ก็จะกดปุ่ม "130"
‎ไม่ใช่ "1:30" เพราะมันเป็นตู้เซฟ

1049
00:58:31,341 --> 00:58:32,509
‎แล้วแม่ก็จะรอ

1050
00:58:32,592 --> 00:58:35,053
‎ห้านาทีต่อมา
‎แม่คงคิดว่าทำไมโครเวฟพังไปแล้วแน่ๆ

1051
00:58:35,803 --> 00:58:37,013
‎แต่แม่คงไม่ทำอะไร

1052
00:58:37,096 --> 00:58:40,266
‎เพราะถ้าน้ำยังแพงหูฉี่ขนาดนั้น
‎ลองคิดสิว่าไมโครเวฟจะขนาดไหน

1053
00:58:41,226 --> 00:58:43,436
‎แม่คงบอกให้ผมระหว่างทางกลับบ้าน

1054
00:58:43,520 --> 00:58:46,356
‎"ฉันทำไมโครเวฟเล็กๆ ที่โรงแรมพัง

1055
00:58:50,068 --> 00:58:51,319
‎ฉันไม่ได้บอกพวกเขาหรอกนะ

1056
00:58:51,402 --> 00:58:54,030
‎ฉันจะไม่ขายบ้านริมหาด
‎เพื่อใช้ค่าไมโครเวฟ อะฟอนโซ"

1057
00:58:55,240 --> 00:58:56,658
‎คุณรู้ไหมครับว่าเกิดอะไรขึ้น

1058
00:58:56,741 --> 00:58:59,285
‎ลองนึกภาพถ้าผมไปร้องทุกข์กับแผนกต้อนรับ

1059
00:58:59,369 --> 00:59:01,663
‎"ทำไมแม่ผมมีไมโครเวฟแต่ผมไม่มี!"

1060
00:59:03,665 --> 00:59:05,792
‎นึกออกไหม โชคดีนะครับที่ผมไม่ได้ไปบ่น

1061
00:59:05,875 --> 00:59:08,294
‎แต่ผมก็ยังพอหัวเราะออกได้บ้างครับทุกคน

1062
00:59:08,378 --> 00:59:12,048
‎เพราะแม่ผม... และตอนผมหัวเราะ
‎ผมไ่ม่รู้ว่าแม่ผมยังไงหรอกนะ

1063
00:59:12,131 --> 00:59:14,467
‎แต่ยิ่งแม่บอกให้ผมหยุดแค่ไหน
‎ผมก็ยิ่งหัวเราะลั่น

1064
00:59:14,551 --> 00:59:15,885
‎"โอ้พระเจ้า!"

1065
00:59:15,969 --> 00:59:18,555
‎"เลิกหัวเราะสักที ฉันจะตีแกจริงๆ"

1066
00:59:18,638 --> 00:59:21,474
‎"แม่จะเอาไมโครเวฟตีผมเหรอครับ"
‎"พอสักที!

1067
00:59:22,392 --> 00:59:24,561
‎หยุดสักทีอะฟอนโซ เลิกหัวเราะได้แล้ว"

1068
00:59:24,644 --> 00:59:28,481
‎ผมก็แบบ "พระเจ้า แม่เข้าใจผิดว่ามันเป็น...
‎คือว่าแม่..."

1069
00:59:28,856 --> 00:59:32,193
‎"หยุดหัวเราะนะ!" ส่วนผมก็ยิ่งหัวร่องอหาย

1070
00:59:32,277 --> 00:59:34,529
‎ทุกครั้งที่แม่บอกให้ผมหยุด

1071
00:59:34,612 --> 00:59:37,365
‎"แต่จะมีตู้เซฟในห้องไปทำไมกัน"

1072
00:59:37,448 --> 00:59:39,367
‎"ไว้เก็บข้าวของแพงๆ ไงครับ"

1073
00:59:39,826 --> 00:59:41,911
‎"อ่อ งั้นฉันหยิบขวดน้ำก่อนเลย"

1074
00:59:44,080 --> 00:59:46,249
‎จะโทษแม่ได้ยังไงล่ะครับ

1075
00:59:51,087 --> 00:59:54,007
‎สามวันต่อมา เรากำลังจะกลับ

1076
00:59:54,090 --> 00:59:58,636
‎ผมเช็กเอาต์เรียบร้อย แต่แม่ยัง
‎"ให้ช่วยไหมครับ" "ฉันจัดการเองได้"

1077
00:59:58,720 --> 01:00:00,847
‎แม่ไปที่แผนกต้อนรับ เอากุญแจยื่นให้พวกเขา

1078
01:00:00,930 --> 01:00:02,724
‎"คุณได้กินอะไรไปบ้างไหมครับ คุณผู้หญิง"

1079
01:00:02,807 --> 01:00:04,601
‎"กินก็บ้าแล้วย่ะ" เธอตอบ

1080
01:00:05,977 --> 01:00:07,186
‎"น้ำสักขวดก็ไม่เหรอครับ"

1081
01:00:07,270 --> 01:00:09,731
‎"ถ้าเพียงแต่ฉันดึงเงินออกจากตูดฉันได้น่ะนะ"

1082
01:00:10,189 --> 01:00:11,733
‎"ช็อกโกแลตก็ไม่เหรอครับ"

1083
01:00:11,816 --> 01:00:14,986
‎"ไม่ล่ะ กินยิ่งก็ยิ่งหิวน้ำสิ"
‎แม่ผมโชว์ฉลาดเอาเรื่องนะครับ

1084
01:00:16,112 --> 01:00:17,614
‎"มันจะทำให้ฉันหิวน้ำ"

1085
01:00:18,990 --> 01:00:21,618
‎"ตกลงคือไม่ได้กินสักอย่างนะครับ"
‎แม่ตอบ "ไม่"

1086
01:00:21,701 --> 01:00:24,454
‎พนักงานต้อนรับหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมา
‎"ตรวจของกินในห้อง 108"

1087
01:00:25,121 --> 01:00:28,041
‎แม่ผมเหมือนผีเข้า
‎"นี่นายหาว่าฉันโกหกงั้นเหรอ

1088
01:00:29,542 --> 01:00:31,294
‎สงสัยตัวฉันอยู่ใช่ไหมเนี่ย

1089
01:00:31,377 --> 01:00:35,131
‎ฉันจนและโกงใครนะยะ
‎ฉันไม่จำเป็นต้องขโมย จะบอกให้รู้ย่ะ

1090
01:00:35,214 --> 01:00:38,051
‎คนจนพูดว่า "จะบอกให้รู้ย่ะ"
‎"จะบอกให้รู้ย่ะ..."

1091
01:00:38,426 --> 01:00:42,138
‎ฉันไม่เคยขโมยของ
‎แกสงสัยฉันเหรอไง

1092
01:00:42,221 --> 01:00:44,098
‎ผมเห็นแม่แล้วรีบชิ่งออกไปก่อนเลย

1093
01:00:44,182 --> 01:00:46,392
‎"ฉันแก่เกินจะต้องอับอายขายขี้หน้าเอาตอนนี้"

1094
01:00:47,226 --> 01:00:49,145
‎แม่ยังคงแผดเสียง
‎"ฉันไม่เคยขโมยของ

1095
01:00:49,228 --> 01:00:52,315
‎ฉันทำงานให้คนร่ำคนรวย
‎ฉันผ่านอะไรมาเยอะ

1096
01:00:52,398 --> 01:00:55,526
‎ฉันทำความสะอาดบ้านนักการเมือง
‎ที่ทำเงินมหาศาล

1097
01:00:55,610 --> 01:00:56,861
‎ฉันไม่เคยขโมยอะไรสักอย่าง

1098
01:00:56,944 --> 01:01:00,198
‎ลูกๆ ฉันไม่มีเครื่องเคียงจะกิน ไม่มีนมจะกิน
‎ต้องกินชาสะระแหน่

1099
01:01:00,281 --> 01:01:01,491
‎ฉันไม่เคยขโมยของย่ะ...

1100
01:01:01,574 --> 01:01:04,911
‎ลูกชายฉันโตกันหมดแล้ว
‎ไม่เคยยุ่งเกี่ยวยาเสพติด

1101
01:01:04,994 --> 01:01:07,747
‎ลูกชายสองคนพี้กัญชาก็จริง
‎แต่ฉันไม่เกี่ยวด้วย

1102
01:01:09,123 --> 01:01:11,459
‎พวกเขาเป็นเด็กซื่อตรง
‎ฉันไม่เคยขโมยใคร..."

1103
01:01:11,542 --> 01:01:15,129
‎พนักงานต้อนรับเริ่มทำตัวไม่ถูก
‎แม่ผมไม่หยุดร้องโวยวาย

1104
01:01:15,213 --> 01:01:18,508
‎ป้าซีดาอยู่ที่ไหนสักที่ไม่มีใครสนเธอหรอก
‎แม่ยังสติแตกไม่หยุด...

1105
01:01:18,591 --> 01:01:22,637
‎พนักงานพูดว่า "มันเป็นขั้นตอนมาตรฐานครับ"
‎"มาตรถุยกะผีน่ะสิ"

1106
01:01:22,720 --> 01:01:25,682
‎เขาพูด "คุณผู้หญิงใจเย็นก่อนนะครับ
‎ผมแค่ถามว่า..."

1107
01:01:25,765 --> 01:01:29,394
‎"แกสงสัยฉันน่ะสิ!"
‎"เปล่าครับ ผมถามเพราะตู้เย็นเล็ก

1108
01:01:29,477 --> 01:01:31,979
‎จัดไว้บริการครอบครัวคุณพาดิลฮา
‎โดยไม่คิดค่าใช้จ่ายครับ"

1109
01:01:34,148 --> 01:01:36,859
‎ทันใดนั้นแม่ก็มีปฏิกิริยา
‎เหมือนพวกคุณที่ไม่มีอันจะกิน

1110
01:01:37,318 --> 01:01:40,446
‎ทันทีที่พนักงานพูดจบ เธอแบบว่า

1111
01:01:41,489 --> 01:01:44,450
‎พนักงานต้อนรับพูดว่า "ก็นั่นแหละครับ"

1112
01:01:44,867 --> 01:01:45,868
‎แม่พูดว่า

1113
01:01:45,952 --> 01:01:48,621
‎"เอากุญแจให้ฉันหน่อย ฉันว่าฉันลืมของ"

1114
01:01:49,789 --> 01:01:52,834
‎ขอบคุณมากครับทุกคน
‎ผมชื่ออะฟอนโซ พาดิลฮา

1115
01:01:53,835 --> 01:01:58,214
‎ปลื้มปริ่มสุดๆ ที่ได้มาอยู่กับพวกคุณที่นี่วันนี้ครับ

1116
01:01:58,297 --> 01:02:01,008
‎ขอบคุณมากครับที่มา

1117
01:02:01,092 --> 01:02:02,969
‎ผมไม่รู้จะบอกยังไงว่ามีความสุขแค่ไหน

1118
01:02:03,052 --> 01:02:04,345
‎ขอบคุณมากครับ

1119
01:02:04,429 --> 01:02:06,347
‎ขอบคุณที่มานะครับ

1120
01:02:06,431 --> 01:02:07,515
‎ขอบคุณมากครับ

1121
01:02:22,697 --> 01:02:24,699
‎คำบรรยายโดย Yungie