RAKUTEN TV PRESENTEERT
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Vragen ze waar ik vandaan kom, dan zeg ik: 'Net als Iniesta.'
Hij speelde altijd. -Hij ging achter de tafel met de bal.
En moet je zien.
Nu is hij ergens in Japan?
DE ONVERWACHTE HELD
ANDRÉS INIESTA, DE ONVERWACHTE HELD
We wisten dat we na de periode in Barcelona...
...ergens anders heen zouden gaan, maar Japan...
...had ik nooit gedacht.
Het is triest als je familie en vrienden moet achterlaten...
...maar het bracht ons dichter bij elkaar...
...als stel en als gezin.
Je komt hier aan...
ANDRÉS' VROUW
je bent zo goed als alleen, omdat je niemand kent.
Dat heeft ons dichter bij elkaar gebracht...
...als stel en als gezin.
Mijn jeugd was zoals het was. Ik was heel gelukkig.
Mijn jeugd was voetbal...
...mijn jeugd was naar school gaan...
's ochtends en 's middags trainen.
Het enige wat ik al die tijd gemist heb...
...was dat mijn familie bij me was.
De rest was niet belangrijk.
Hier is het alleen ons tweetjes...
...met onze stam van vier kleintjes...
...genietend van de stilte, en nou ja, nieuwe mensen leren kennen...
...deze nieuwe cultuur.
Ze is altijd belangrijk voor me geweest.
We hebben het goed.
Ik hou ervan mijn tijd met haar door te brengen, alles met haar te delen.
We hebben een prachtig gezin opgebouwd...
...met de kleintjes...
...en het is een geschenk dat we elkaar zijn tegengekomen.
Bedankt, een cadeautje.
Waarom heb je die gemaakt? -Bedankt, een cadeautje.
We zijn de hele dag bezig, zoals andere gezinnen met veel kinderen.
De complexiteit met vier kleine deugnieten thuis...
...soms moet je er even tussenuit.
Er komen veel woorden in me op.
Maar als ik denk aan...
...wat een goede beschrijving van hem is...
...als persoon en als voetballer...
...is, enorm.
Uniek. -Klasse.
Fantastisch. -Balans.
Voorbeeld. -Fenomeen.
Speciaal. -Een legende.
Eén woord om Andrés te beschrijven...
Andrés is Andrés.
Een prachtig mens.
Ik zeg: 'Tovenaar.' -Hij is een unieke speler, magisch.
Een echte speler. -Een illusionist.
Teamgeest.
God.
Eén woord, menselijkheid.
Ik mag je graag, als een voetbalspeler...
...maar ook als mens.
Eerlijkheid. -We zijn erg verschillend.
Hij is blank en ik ben zwart, maar we houden van elkaar.
Puur talent. -Magisch.
Speciaal. Ik vind Andrés een speciaal mens...
...als speler en ook als persoon.
Voor mij een danser, de beste danser met een voetbal die ik ooit heb gezien.
Dansend op het veld.
Het is zo'n genoegen hem te zien spelen.
Het is hetzelfde effect als je kijkt naar iemand die danst.
Met Andrés krijg je het gevoel dat hij met de bal danst.
Tapdans en moderne dans.
Hij danst verfijnd en hard.
Hij en de bal waren steeds één.
Alsof hij skiede, als speler.
De manier waarop hij bewoog en ermee speelde, was heel esthetisch.
Hij raakte de bal niet aan, hij ging gewoon mee.
Dat gevoel is uniek.
Hij vertraagde opeens, en deed dan die onverwachte uitbarsting.
Hij stopte abrupt, en dat maakte het...
...onmogelijk de bal van hem af te pakken.
Hij is het grootste talent in het Spaanse voetbal ooit.
Die tijdruimte-relatie, wanneer een speler verwacht dat hij komt...
...en juist dan dribbelt hij...
...daar waar de tegenspeler geen dekking heeft.
Dat is echt wonderbaarlijk, en hij wacht zelfs op je tot het einde.
Hij wacht op je en zegt: 'Ik pak je.' En dat doet hij dan ook.
Dat zijn de spelers die het verschil maken...
...let je niet op, doet hij zijn truc.
En hij doet het steeds weer.
Het is een beetje zoals stierenvechters...
...de manier waarop ze wachten totdat de stier heel dichtbij is...
...de tegenstander komt dichtbij, en dan beslist hij.
Het zijn slechts weinigen die dat kunnen.
Voor mij, zijn grote truc was dat hij vier ogen had...
...ook twee op zijn rug.
Hij had niet nodig...
Hij wist steeds wie er achter hem was, en waar ze vandaan kwamen.
Hij ontkwam uit de onmogelijkste hoeken en situaties.
Vanuit welke hoek je hem de bal ook toespeelde...
...hij heeft hem altijd onder controle.
Hij was ongelooflijk.
Zoals Ronaldinho... de grote Ronaldinho.
Soms speelde je hem de bal toe, en dan faalde hij.
Maar Andrés, welke bal je hem ook toespeelt...
...die kerel heeft controle.
Ik vroeg hem: 'Maat, hoe doe je het?'
Hij zat klem en je dacht: 'Nou gaat het fout,'
en dan speelde hij je voorbij.
Als hij het tegen twee spelers opneemt, is hij als rubber.
Hij heeft de controle, beweegt, twee tikken en Andrés is weg.
Het was makkelijk Andrés daar te hebben...
...want ik wist dat ik hem de bal kon toespelen...
...en dat hij richting doel zou gaan, omdat hij het gewoon kon, weet je.
Hij was de speler die mij het best begreep, op het veld...
...en daarbuiten als mens...
Ik bewonder hem enorm. Hij is heel rustig.
Het tegenovergestelde van mij, maar ik denk dat we elkaar aanvullen.
We delen een speciaal gevoel...
...enkel door oogcontact.
We wisten wat we van elkaar wilden en van de collega's...
...in dit geval, Andrés.
Je ziet de tegenstander zweten, moeite doen de bal te krijgen...
...en hij bleef heel rustig en dan zei je: 'Kijk dan, stop, dit is niet eerlijk.'
Het leek echt alsof je...
...twee spelers zag...
...die een andere wedstrijd aan het spelen waren.
Alsof hij een andere wedstrijd speelde dan de anderen.
Dat is zijn specialiteit.
Hij was doorslaggevend...
...en dan had hij het vermogen zijn dekking te verliezen...
...als er weinig ruimte was.
Net Harry Potter met zijn toverstok.
Je kan doen wat je maar wilt, wanneer je wilt.
Hij kon toveren, kon allerlei dingen doen.
Misschien zal er nooit meer een andere Iniesta zijn.
En been omhoog.
Een, twee, drie, vier...
...handen omlaag, vier.
Het brein is het middelpunt van alles, natuurlijk.
En hij heeft die brein-lichaam relatie...
...op een speciale manier georganiseerd...
...waardoor hij elke gewenste beweging kon maken.
Hij had ongelooflijke complexe bewegingen...
...op een simpele, sierlijke manier, dat geeft harmonie weer.
Ik denk dat hij nooit mag stoppen met spelen...
...omdat het zijn manier is om zichzelf te uiten.
Omdat hij zo...
...gereserveerd, of gesloten is...
...en hij zich klaarblijkelijk uit door middel van voetbal.
Ja, langzaam.
Iniesta, langzaam.
Ik heb dat altijd gerelateerd aan...
...de vele uren die hij speelde...
...toen hij als jongen oefende...
...op het bekende veld in zijn dorp.
Hij speelde daar de hele dag...
...en dat is fundamenteel geweest...
...om die speciale kwaliteit die hij had, te ontwikkelen.
Wel eraan denken om hem op te halen.
Laat hem hier als je hem niet gebruikt. Wil je hier zitten?
We laten ze hier en halen ze straks op. Pao laat hem hier.
Ik wil de bal. -Laten we hem hier?
Probeer niet in het water te vallen, oké?
Ik laat hem hier, alsof het een fiets is.
Kom op, we gaan.
We vergeten niet om hem op te halen.
Kom, Sienita, schatje.
Met de autoped.
Klaar?
Ik ben in een andere fase van mijn leven...
Barcelona verlaten en hier naartoe gaan, heeft me ook...
...op veel manieren, veel vrijheid gegeven.
Simpelweg op een bank zitten en mensen kijken...
...dat konden we nooit doen...
...en met je kinderen wandelen...
...geeft je veel rust, iets wat we jarenlang niet gehad hebben.
Truc! Daniel heeft een trucje bij Siena gedaan.
We hebben toch ogen?
Zeg tenminste dat het je spijt.
Mama. -Wil je je jas uitdoen?
Papa, jij speelt toch ook, oké?
Papa?
Ik heb hem niet. Niet huilen. -Hier.
Die is het niet. -Hier.
Slecht, ik heb er drie of vier gescoord. -Papa.
Papa, je speelt, oké? -Speel ik nu?
Daar.
De bal raakte je bijna weer in je gezicht, Siena.
Bijna. Wil je roomijs, Siena? -Siena ook.
Chocolade of tutti-frutti?
Chocolade, zoals papa.
Kijk, papa gaat een vis vangen.
Kijk, papa gaat...
Hij heeft niets gevangen. -Jawel, kijk.
Kijk.
Snel.
Zag je dat?
Kijk, Siena.
Best groot. -Wauw.
Dankjewel.
Kijk, wat een vis.
Heb je het gezien? -Papa.
Heeft mama een haai gevangen?
Neen, haaien zijn heel zwaar.
Wacht hier met mama.
Drie, twee, een.
Daar wachten, daar zijn auto's.
De zomer dat we elkaar ontmoetten...
...ging hij met Barcelona op tour naar Japan...
...en toen hij terugkwam, zei hij: 'Ik heb iets meegebracht voor jou.'
en 'Kan ik je zien zodat ik het je kan geven?'
Ik heb Anna ontmoet...
...op de avond van St. John's, in 2007.
Ik zou naar Mataró gaan, met Jordi Mesalles.
We dronken wat op het strand.
Toen gingen we naar de strandbar, waar de kroegen zijn.
Ze werkte daar als serveerster.
Zodra we binnen waren zei hij...
'Zie je de brunette bij de bar?'
Zodra ik haar zag was ik helemaal ondersteboven.
Ik zeg: 'Nou, Andrés, we zijn net binnen...
...ik heb eigenlijk nog niet rondgekeken.'
Hij bleef een tijdje...
...wachtte geduldig op zijn kans.
Je moest heel geduldig zijn.
De volgende dag zei hij: 'Ik moet haar nummer zien te krijgen.'
Hij deed niet zoveel.
Andrés is iemand, als hij iets in zijn hoofd krijgt...
...dan gebeurd dat ook.
Een tijdje later zegt hij: 'Ik heb het.'
Ik zeg: 'Ik wil niet weten hoe.'
Hij belde me steeds op en zeurde aan mijn kop.
hij ging maar door.
Hij belde anderhalf uur over...
...of hij een berichtje zou sturen...
...of ik dacht dat ze zou reageren.
Hij wist het niet.
Andrés deed vele kleine dingen voor Anna...
...en op een dag ontmoetten ze elkaar, onverwachts...
...toen Andrés terugkwam van een trip in Azië met Barcelona.
Hier in Japan, op al de luchthavens...
...zie je het bedrijf of het merk ANA het meest.
Dat deed me aan haar denken.
We ontmoetten elkaar bij een tankstation, dichtbij Mataró, waar ik woonde...
...en ik herinner me dat hij twee uur in de file stond.
Ik zat een uur vast in een omleiding...
...en stuurde berichtjes dat ik onderweg was.
We brachten een korte tijd samen door, en ik gaf haar het cadeautje...
Hij gaf me een vliegtuigje met de naam ANA.
Het was zo'n cadeautje dat je geeft als je verliefd bent.
Toen ik het cadeautje kreeg, en de brief las...
...kan ik zeggen dat ik op dat moment verliefd werd.
Ik zei tegen mijn zus: 'Marta, ik ben verliefd.'
Ik werd meteen verliefd, en zij werd het geleidelijk aan.
De avond dat hij zijn vrouw ontmoette...
...had ik hem een paar uur eerder ontmoet, en ik weet...
...dat het een speciaal moment voor hem was.
Voorzichtig.
O nee, wat een schot. -Kom hier, jij...
Je broer krijgt op zijn kop. -Trek je sportschoenen aan, jongeman.
Stout! -Wie is stout?
Pao. -Waarom? Wat heeft hij gedaan?
Omdat Pao me hard met de bal heeft geraakt.
Hard? Dat was niet de bedoeling.
Arme schat.
Zei hij sorry?
Nee? -Nee.
O jee, heb je sorry tegen je zus gezegd?
Voor die keiharde trap.
Het spijt me.
Heb je gehoord wat hij zei?
O, een rugmassage.
Wat heeft hij je gedaan? -Een rugmassage.
Heb je een rugmassage gekregen? -Ja.
DE AANKONDIGING 9 APRIL 2018
Ik herinner me dat we Ludo speelden, met wat vrienden...
...en hij stuurde me een bericht en zei me...
...dat ik moet naar zijn kamer komen, hij moest me spreken.
Hij schreef mij ook: 'Kan je even naar mijn kamer komen?'
Ga in zijn schoenen staan...
...wat moest hij denken en voelen op dat moment?
Hij ging tegenover Leo en mij zitten...
...om ons zijn beslissing mee te delen.
Andrés wachtte in zijn kamer en vroeg ons te gaan zitten...
...en vertelde ons dat hij besloten had om weg te gaan.
Deze persconferentie is om publiek mee te delen...
...over mijn beslissing...
...dat dit mijn laatste seizoen is.
Ik had nooit gedacht dat hij Barcelona zou verlaten...
...en het is iets dat ik steeds tegen hem zei...
...en hij gooide me in mijn gezicht: 'Je vertrouwde me niet,'
jij zei dat ik nooit weg zou gaan.'
Ingewikkeld.
Aan mijn teamgenoten en al diegenen, waarmee ik dagelijks samen was...
...gedurende al deze jaren, dit seizoen...
...die ervoor gezorgd hebben dat ik met de dag beter werd.
Barça zonder Andrés is onvoorstelbaar.
Het dagelijks leven zonder mijn vriend is onvoorstelbaar.
Vanaf dat moment gingen we Andrés al missen...
...maar we hadden nog enkele weken samen met hem...
...en die werden nog specialer.
Het feit dat Xavi ons het jaar daarvoor verliet...
...en dit jaar Andrés, en langzaamaan, iedereen...
...en er bleven er steeds minder van ons over...
...van deze mooie en belangrijke periode voor ons en voor de club...
...en dat het moment voor ons allemaal dichterbij kwam.
Ik kon niet ergens blijven waar ik niet alles kon geven dat ik in me had.
De mensen bij de club...
...hadden nooit gedacht dat ik de beslissing zou nemen weg te gaan.
En is als met alles...
...in relaties, als je niet over bepaalde dingen praat, wanneer nodig...
...komt er een moment dat er geen weg terug is.
Heel simpel.
Zijn wens, boven alles, is te vertrekken op een soepele manier, op een moment...
...dat hij een actief lid is van het eerste team...
...bijdraagt aan het spel en denkt...
'Ik vertrek met opgeheven hoofd, terwijl het team aan de winnende hand is.'
Omdat hij erg streng is ten opzichte van zichzelf...
...en steeds 100% van zichzelf wil geven...
...besefte hij langzaamaan dat hij geen 100% kon geven, en dat was het.
Het was het beste.
Het is de laatste grote dag, de laatste grote titel...
...voor Iniesta. -Een stuk van de ziel...
...van Barça vertrekt...
...een deel van het schild, van de geschiedenis.
Dit is een legende van Barcelona.
Andrés' laatste spel met Barcelona moest goed zijn.
Hij zette het spel naar zijn hand, zoals hij had bedacht.
Ik denk niet dat hij het beter had kunnen doen.
Suárez naar Iniesta, wil schieten, een-tweetje met Messi...
Messi in de zone, vind Iniesta...
...zonder dekking ziet hij zijn kans, schiet, en daar is ie!
Iniesta!
We kunnen meezingen met het lied van de Barcelona-fans...
...wat het lied van alle voetbalfans is...
...over de universele Manchegan.
Het geeft me nog steeds kippenvel als ik dit hoor.
Ik had het gevoel dat ik aan het vliegen was...
...zwevend op het veld...
...dat alles vanaf het fluitsignaal goed ging.
Een prachtige finale.
Zelfs nu, als ik dat moment van afscheid zie...
...als ik vervangen word...
...ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik geen tranen vergoten heb...
...over dat moment...
...met die hele menigte...
...die mijn naam zingt, met al de Sevillafans...
...de meesten stonden op en klapten.
Dit is niet het geluid van de Wanda, het is het geluid van de voetbalwereld.
Die titel te winnen, de Liga te winnen...
...dat is een geweldige manier...
...om de club te verlaten, waar je je leven hebt doorgebracht.
Hij ging op zijn manier weg bij Barça.
Eerst bij Barça weg, dan zien we wel verder.
Andrés' wens, bij vertrek, is niet tegen Barça te moeten spelen.
Dat veronderstelt dat hij ver weg gaat.
Dat betekent dat je Europa gaat verlaten, niet?
Dus, niet de grote competities of de meest bekende competities...
...en dat betekent...
...ofwel de VS of Azië.
In feite leek het of het China zou worden, tot Mikitani verscheen.
Mikitani San is de oprichter en voorzitter van Rakuten...
...die de hoofdsponsor van FC Barcelona is...
...en de eigenaar van Vissel Kobe is.
En ik denk dat hij, over het algemeen, een voorliefde heeft voor sport...
...en ook een fan van Andrés is...
...en ik denk dat hij in Andrés...
...een drijvende kracht ziet, voor toekomstige sportprojecten.
Mickey was iemand...
...die hem kon overhalen naar Japan te gaan.
Hij ging naar zijn huis, legde hem het project uit...
...dat was niet alleen voetbalspelen, maar ook hem als merk...
We moeten een bijeenkomst organiseren...
...met Andrés, zo snel mogelijk.
Dus zei ik: 'Morgen ga ik naar Barcelona.'
Dus, ik vloog ernaartoe...
...en de volgende dag...
...had ik een hele goede bijeenkomst met Andrés en zijn team.
Een collega op het werk...
...bereidde een video voor, om Andrés te beschrijven.
Ik denk dat het indruk op hem maakte, ook emotioneel.
Het was een van de beslissende factoren.
Wat hij wil, hoe hij de toekomst ziet...
...is de club te zien groeien en het niveau te verhogen...
...en al de mogelijke doelstellingen.
Voor mij zou het een droom zijn...
...het zou ideaal zijn deel uit te maken van...
...zo'n interessant project...
...samen met hem, en de club te helpen groeien.
Ze brachten mij...
...zoveel positieve dingen bij en zo'n verlangen...
...deel uit te maken van dat project dat ik er uiteindelijk van overtuigd was.
Zijn denken is heel anders...
...dan de Japanse cultuur...
...en hoe de Japanse spelers denken.
En dit is dus heel belangrijk...
...en Andrés gaat...
...weet je, zal impact hebben...
...niet enkel voor JD, maar voor de hele voetbalgemeenschap...
...of voor de samenleving in het algemeen, in Japan.
Deze stap die ik nu neem...
...is even groot als de stap die ik nam, van Albacete naar Barcelona.
Proost. -Proost.
Gefeliciteerd.
-Dankjewel.
We hebben weken in het ziekenhuis doorgebracht...
...we deden alles wat we konden...
...zodat het goed zou gaan...
...maar op het einde, na zeven maanden verloren we hem.
Niemand is voorbereid op zoiets.
Als hij het zwaar had, steunde ik hem...
...en andersom ook.
Ik zal me het beeld altijd herinneren...
...het moment waarin je als ouder...
...dat een van de ouders moet vertellen...
...dat het kind dat je verwacht...
...nou, overleden is.
En zij moest de grootste last van heel het proces dragen...
...en al de stressvolle uren waar we doorheen gingen.
Gedurende deze moeilijke tijd, die we moesten doorstaan...
...besloot Andrés, ook al was hij bij me, en we veel praatten...
...me te schrijven...
...die mooie en emotionele brief...
...die ik me elke dag probeer te herinneren.
We wonen in hetzelfde gebouw...
...we zien elkaar dagelijks, vooral de kinderen.
De kinderen zien elkaar elke dag op school.
Zij ontmoeten elkaar in het huis van Andrés, soms in mijn huis...
...vooral Valeria en Olaya en Paolo Andrea en Luca...
...omdat ze veel gemeen hebben met elkaar...
...vanwege hun leeftijd...
...en ze zijn bijna elke dag samen.
Mijn kinderen hebben een heel andere jeugd dan vroeger.
Het is een heel andere jeugd dan ik heb gehad in mijn dorp.
Ik had mijn vader niet nodig om buiten te spelen.
Mijn zoon groeit niet op zoals ik ben opgegroeid.
Los van de afstand, probeer ik ervoor te zorgen dat de belangrijke dingen...
...die mij ingeprent werden, mij meegegeven werden...
...hen ook bijgebracht worden.
Doelpunt door Iniesta.
TWEEDE ETAPPE - CHAMPIONS LEAGUE SEMI-FINALES - 5 MEI 2009
Barcelona kwam bezorgd aan in Stamford Bridge.
Bezorgd na een 0-0 gelijkspel in Camp Nou.
Het was een zware wedstrijd.
Die wedstrijd was moeilijk.
Heel zwaar, fysiek.
Slecht, het begon slecht.
Niet eens in de buurt van een goal.
Verdorie.
We gingen door met mazzel.
Essien scoorde mooi met links...
...wat zo ongeveer het spel samenvatte.
Mijn gevoel in de laatste 20 minuten was...
...ze gaan er nog twee maken.
Het gevoel was echt...
...ze gaan een tweede halen, twee of drie...
...plus een of twee strafpunten, die de scheidsrechter had kunnen geven.
Vooral omdat we een man tekort hadden.
Ik was overstuur, maar mijn teamgenoten nog meer...
...die moesten deze wedstrijd met tien man spelen.
Het gevoel dat je hebt als het spel ten het einde loopt...
...er is weinig tijd over...
...en het daagt je uit, en je lichaam duwt je er doorheen.
Ik was eruit.
ik herinner me dat ik op de bank zat...
...met Manel Estiarte en me ellendig voelde...
...zoals de meeste Barcelona-fans.
Maar we vertrouwden op een kans...
...om te scoren, omdat ik steeds tegen Manel zei...
'We krijgen een kans en die pakken we.'
Ik weet niet of het de 92e minuut was...
...maar toen Iniesta iets fantastisch deed.
Het kruis van Dani Alves.
Ik denk dat we zeiden: 'Ga voor het doelpunt.'
Eto'o heeft de bal.
Dan denk ik: ik heb de bal, ik speel Andrés voorbij en schiet.
Ik wilde de bal hebben, maar toen ik die verloor...
Essien raakte hem kwijt, de bal rolt naar Messi.
De bal komt naar mij toe en ik verlies hem bijna...
Natuurlijk, hij wil schieten...
...maar hij wordt ingesloten, de plek afgesloten.
Valt om... -De bal komt naar mij toe van de zijkant.
Je beseft dit is het.
Het is heel moeilijk wanneer de bal naar je toekomt met tegengestelde draai.
Het maakt deel uit van het Iniesta-arsenaal.
Op het juiste moment...
...maakt hij een beweging, die niemand verwacht...
...maar dat waren absolute game-changers.
Eto'o heeft de bal, Essien gaat ervoor en mist.
Messi passt naar Iniesta.
Iniesta schiet... goal!
Hij maakt een prachtig doelpunt, dat bijna mislukte.
Andrés heeft ons allemaal gered.
Karma geeft altijd de goede dingen aan de goede jongens.
Het lukte Andrés dat schot te maken...
...en het was voor ons allemaal een keerpunt.
Andrés Iniesta schitterde, op het juiste moment.
Het ging heel vlug.
Ik was boos dat Pinto me voorbij ging.
We renden allemaal naar de hoek...
...en omhelsden elkaar...
...het hele team viel daar over elkaar...
...juichten met de fans, met Andrés.
Een hele week keek ik ernaar.
Naar Messi, Messi aan Iniesta, Iniesta schiet... goal.
Het is gewoon magisch.
Doelpunt voor Barça, Iniesta scoort.
Dat doelpunt maakte van Andrés de speler die hij was...
...iedereen kon zien wat voor talent hij had...
...en wat hij deed op het veld.
Ik ben er zeker van dat Petr Čech dit nooit zal vergeten.
Iniesta schiet, ik duik...
...maar mijn hand miste de bal met 18 millimeter.
Toen ik zag dat de bal naar hem toe ging...
...dacht ik dat hij hem had.
En toen ik het schot zag...
...wist ik onmiddellijk, dat het moeilijk zou zijn die te stoppen.
En toen ik zag waar de bal heen ging...
...wist ik dat het een goed schot was, heel hard...
...en toen dacht ik...
...dat hij de lat zou raken en erover zou gaan, maar hij ging erin.
Elke keer als er nu een wedstrijd tussen Barcelona en Chelsea is...
...tonen ze dit doelpunt steeds op TV, als herinnering.
Dus zag ik het twee of drie keer...
...en iedere keer als ik het zie, ben ik triest, net als in 2009.
Het onderzoek begon in een gang van een ziekenhuis.
Een collega kwam naar mij toe en zei...
'Mijn zoon vraagt of het klopt wat er op die sticker staat.'
Hij toonde het mij en op de sticker stond...
'Negen maanden na Barça's glorieuze mei...
...steeg het geboortecijfer in Barcelona met 50%.'
Volgens Guardiola...
...is dat vanwege Iniesta's goal tegen Chelsea.
Dus keken we naar de geboortes, 11.000 geboortes in vijf jaar.
We zagen dat het stabiel was...
...behalve in de maand februari in 2010...
...negen maanden na de mei van de wereldkampioenschappen...
...toen waren er 16% meer geboortes.
Ik ben blij dat ik aan zoiets belangrijks heb kunnen bijdragen.
Ik heb hem aangemoedigd, ik wilde dat hij een voetballer zou worden.
Niet om zover te komen waar hij nu is, maar om te spelen, dat hoopte ik.
Destijds had het dorp geen voetbalteam.
Hij kon enkel op het schoolplein spelen.
Het schoolplein was van beton, met doelpalen zonder netten.
Ik speelde daar zes uur aan een stuk...
...tot ze me 's avonds kwamen halen.
Je moest hem roepen om te komen eten.
Hij at en ging terug naar school, naar het plein.
De hele dag deden we wat hij graag deed.
Ik bracht de hele dag door met de bal.
Toen hij vijf of zes jaar oud was...
...was hij reeds op het niveau van een 12- of 14-jarige.
Ik wilde hem naar Albacete meenemen, omdat Andrés...
...het niveau van zijn leeftijdsgroep had, tenminste in Albacete.
Hij mocht het proberen.
Hij scoorde twee doelpunten, maakte nog twee of drie doelpunten...
...pakte de bal af, drie of vier keer.
Ik was verbaasd wat hij kon en hoe klein hij was.
Ik pikte hem op rond 12 uur.
We konden de gymlessen op school naar het einde van de dag te verschuiven...
...dus dat hoefde niet en we waren op tijd...
...om mee te trainen in Albacete, met zijn vrienden.
Hij zette voor schut, omdat ik zei...
'Dribbelen, terugspelen...
...en richt bovenin de dichtstbijzijnde hoek.
Dus, als we vijf keer met rechts schoten...
...kreeg hij de bal erin, heel dicht bij de hoek...
...maar hij deed hetzelfde met links.
Dan zei ik: 'Andresito, dat is echt moeilijk.'
'Oké, ik zal het onthouden.'
En daarna eindigde de training om 14:30 uur.
Terug thuis...
...at ik een broodje met worst, of een tortilla...
...of zoiets, met een sapje.
Ik zei vaak: 'Je zou hier moeten komen...
...om dat in het dorp te doen.'
Maar nee, daar was het echt ideaal.
Ik weet niet hoe ze dit noemen.
Sommigen zeggen: 'Een museum, anderen een toevluchtsoord.'
Het was heel moeilijk voor mij...
...omdat ik een grote hoop kranten had en ik wist niet wat ik ermee moest doen.
Het leek zonde om ze weg te doen.
En op een dag ging ik naar buiten en zag ik een tas.
Ik pakte de tas en nam die mee naar binnen...
...en probeerde het met een van de kranten...
...de Deportivo of de Sport en het paste precies.
En dat gaf me een idee en zo begon het...
...met een tas die ik buiten had gevonden.
De bar was altijd open...
...en mijn moeder werkte daar.
Als ik niet in de problemen zat, deden we wedstrijden...
...met de tafels en de stoelen, en vonden spelletjes uit.
Het voetbalveld was ogenschijnlijk niet genoeg voor hem...
...en hij bleef spelen met de tafels.
Het Brunete toernooi veranderde mijn leven...
...en dat was de springplank voor wat volgde.
Hij won de onderscheiding voor beste jonge speler...
...en ik pakte hem in de kleedkamer vast...
...en zei: 'We nemen een foto, Andrés...
...onze wegen gaan zich scheiden...
...ik denk dat je grote dingen gaat doen.'
Al de grote clubs, Barça, Madrid, Atlético...
...vroegen zich af waar hij vandaan kwam.
Toen ik hem zag spelen, viel hij echt op.
Dus, omdat er zoveel clubs waren...
...stuurde ik Mr Zaragoza, een van onze vertegenwoordigers...
...om met de vader te praten...
...zodat die hem naar Barcelona zou brengen.
Ik zei dat ik met hem zou praten, maar we zouden doen wat hij besliste.
Andrés antwoordde dat hij er niet zeker van was...
...en dat hij dat jaar in Albacete wou blijven.
Hij luisterde ook naar zijn vader.
Ik weet niet. Het is zoals je ouders je vertellen...
...de trein komt maar één keer langs.
De trein, die fameuze trein.
Iedere dag gaf hij me een beetje meer moed.
En ja, van de ene dag op de andere, veranderde hij.
Hij zei: 'Ik wil gaan, omdat dat is wat je wilt...
...en ik wil je niet teleurstellen.
Ik wil hier blijven...
...maar ik weet hoeveel je voor me gedaan hebt...
...en ik kan niet zomaar laten gaan...
...waar jij zo hard voor gevochten hebt.'
Al die opoffering heb ik terugbetaald.
Vertrekken op de leeftijd van 12 jaar...
...door moeilijke tijden gaan.
Nooit stoppen. Steeds vooruit gaan.
Stand houden en steeds trachten hindernissen te overwinnen.
Vele omstandigheden, waar ik jaren later voor betaald heb.
Er is een kind dat 500 km reist om te komen trainen.
Heel veel kilometers.
En de opoffering van een vader, dat wij misschien ook zouden doen.
De offers van vaders.
Dat is nogal wat. Jij reisde ook vele kilometers.
En jij ging naar de Masía academie.
Nou, ik reisde geen 500 km om te trainen.
Het was iets van 40 km naar Albacete.
Nee, het kind doet het met veel enthousiasme.
Ik kan het me niet voorstellen, omdat ik steeds bij mijn ouders woonde.
Mijn vader nam me mee om te trainen...
...maar ik heb nooit ergens anders gewoond om te trainen.
Maar het moet zeker moeilijk zijn...
...en tegelijk een goede ervaring...
...om je op het leven voor te bereiden, niet enkel voor voetbal.
Het meest traumatische deel is wel...
...om van je familie gescheiden te zijn, als je jong bent...
...en uiteindelijk ben je alleen.
Je moet steeds vooruit gaan...
...en volwassen worden op een soort van gedwongen manier.
Dit zijn dingen die je met de tijd verwezenlijkt.
Papa, we gaan naar de kleedkamer. -Ja, maar snel, oké?
Je gaat zo dadelijk beginnen.
Nu behandelen ze je beter, maar toen Andrés en ik speelden...
Ja? -...en stout waren...
...weet je wat ze met ons deden?
Ze lieten ons rennen.
We moesten rond het veld rennen.
O nee. Waarom was je stout?
Zoals jullie soms. Maar we waren maar één keer stout.
Nadat ze ons lieten rennen, waren we niet meer stout.
Jullie zijn de laatsten zijn vandaag.
We juichen voor jullie. -Maakt niet uit.
Deze methodiek is een manier om te begrijpen...
...om voetbal te interpreteren, vanaf het moment dat je kind bent...
...totdat je door bepaalde fasen bent.
Natuurlijk willen we beiden graag, dat onze kinderen...
...later voetballer worden...
...om het tenminste te proberen, en te genieten van de poging.
We kijken met liefde naar onze kinderen...
...een soort van weerspiegeling, hoe wij vroeger waren...
...ook met onze ouders.
Ik was heel gelukkig als ik tijd met mijn vader alleen doorbracht.
Ik probeer hetzelfde voor Luca te doen.
Wie is dat kind van de 500 km?
Ik weet niet of hij bij deze sessie is.
Hoe laat eindigt het, om zeven uur?
Vijfhonderd km is vier uur in de auto.
Hij zal laat thuis komen.
De terugreis moet echt vreselijk zijn.
En het gezin is erbij.
En de volgende dag is er school.
Ik denk dat dat kind in de auto eet en slaapt.
Iniesta zegt dat voor Barça spelen zijn levensdroom was...
...maar zelden geeft hij toe...
...dat die droom heel slecht begon.
Het begon als een nachtmerrie.
DE LANGSTE NACHT 17 SEPTEMBER 1996
Iniesta komt uit Fuentealbilla, van dat dorp...
...van zijn huis, hij kwam van...
Hij woonde binnen de 100 meter.
Hij had niet meer nodig, dat was zijn wereld, zijn heelal.
En ze verplaatsen je naar Barcelona...
...waar je je tijd doorbrengt met voetballen.
Hij was echt alleen, in La Masía.
We kwamen aan in La Masía.
We dachten dat hij die nacht daar niet zou blijven.
We dachten pas de volgende dag.
Juan Faré vertelde ons dat hij in La Masía was...
...hij moest die nacht daar blijven.
En dus hij bleef.
Wij gingen naar een hotel.
En zo is het allemaal begonnen.
Dat was fantastisch.
Toen ik mezelf opsloot in die kamer...
Andrés was in La Masía...
...zei ik: 'Jeetje, dit is onmogelijk, hier kan ik niet wonen.'
Ik viel op de grond als een kind van tien.
Ik kon niet ademen, ik kon niets meer.
Alles was verloren.
Mijn vader had het hart niet, op het moment van de waarheid.
Zijn vader zei dat hij terugging om hem te halen...
...omdat hij dood ging, hij kon niet zonder hem.
Als ze me die dag hadden gezegd: 'Ga terug,'
dan had ik dat denk ik gedaan.
Het was dankzij mijn moeder...
...omdat mijn vader zwakker is...
...dan mijn broer en mijn moeder.
Dus zonder haar...
...had mijn broer...
...het niet gemaakt in Barcelona.
Ik wil niet zeggen wat zij zei, omdat, eerlijk gezegd...
...ze over alles gelijk had.
Ik zei: 'Geef hem een kans. Je brengt hem hier...
...en dan haal je hem weg. Wat hebben we gedaan?
We weten niet of hij het haalt of niet.
Geef hem een kans, en als het niet goed gaat...
...halen we hem terug.'
Zonder haar weet ik niet wat er van me geworden was.
De eerste weken waren heel moeilijk.
Hij miste zijn familie heel erg...
...de mensen in zijn dorp en hij haatte het.
De ervaring in La Masía begon heel moeilijk voor Iniesta, heel moeilijk.
maar langzaamaan...
...ging het beter, kreeg hij het te pakken...
...omdat hij voetbalde.
We weten dat hij stilletjes huilde.
Bijna niemand zag zijn pijn...
...om dat te worden...
...niet enkel voetballer te worden...
...maar ook om te voldoen aan de verwachtingen van de familie.
Ik denk dat hij met veel spanning opgegroeid is...
...en zijn manier van rebelleren, was met de bal.
Daarom is hij anders dan andere spelers...
...hij doet ongebruikelijke dingen met de bal.
We begonnen te trainen en eindigden, zoals altijd, met een wedstrijd.
En ik dacht, toen ik hem bezig zag...
...nou, ik heb geen instructieboek nodig...
...hij doet het uit zichzelf.
Hij illustreerde, meer dan wie ook, waar La Masía over ging...
...het feit dat mensen van buitenaf kwamen...
...van buiten Barcelona of Catalonië komen, en het probeerden.
En er komen niet alleen spelers uit voort, maar ook gewoon mensen...
...en ik denk dat Andrés alles heeft.
Als iemand op een dag beslist...
...om de naam van La Masía te veranderen, of er iets aan toe te voegen...
...dan moeten ze er 'Andrés Iniesta' aan toevoegen.
Vanaf de eerste dag, het eerste spel, gaat het rond bij de trainers.
hij is anders, Iniesta is iets nieuws.
Toen we bij Barcelona's eerste team waren...
...in en uit de reserves, op dat moment...
...ik weet niet, we waren close...
...met mensen die we goed kenden, en we vroegen...
'Wie valt er op, wie is goed...
...welke vleugelspeler of centrale speler is er op het veld?'
Op een dag zegt hij: 'Wie heeft mijn plaats?'
En ik zeg: 'Kijk, er is een zekere Xavi achter je...
...die echt goed is, maar achter hem is er nog een...
...die, denk ik, zelfs beter is dan Xavi, hij heet Iniesta.'
Ik belde Santiago Segurola...
...en zei: 'Ik heb net iemand gezien die goed is...
...echt goed en hij gaat het maken.'
Ik denk dat het enige wat hij zei was...
'Ik heb een speler gezien, die beter is dan wij.'
En ik zei: 'Beter dan wie?'
'Beter dan wie dan ook...
...in middenveld, bij Barça, beter dan Xavi, beter dan ik.'
Ik was verbijsterd en zei: 'Over wie heb je het?'
En hij zei: 'Hij heet Iniesta.'
Hij zegt: 'Kijk, jij neemt mijn plaats in,'
maar voegde er aan toe: 'Maar deze jongen neemt jouw plaats in.'
Gelukkig klopte het eerste, maar het tweede niet.
En ze speelden vele jaren samen.
De 'guv'nor' Guardiola, was als een idool.
Ik had veel respect voor hem.
Barça was in 1999 gastheer voor de Nike Cup.
Ze organiseerden de Nike Cup en namen deel aan het toernooi...
...als gasten, voor de beste jonge spelers in de wereld.
Het was in Camp Nou.
Dit is de eerste keer voor Andrés Iniesta in Camp Nou.
DE EERSTE KEER NIKE CUP, 22 JULI 1999
Het was een groot evenement, echt heel mooi...
...omdat er bekende clubs waren, van over de hele wereld...
...en het was boeiend.
Ik denk dat we echt een goed team hadden.
Een voorproefje van Andrés...
...het verschil maken, het was in extra tijd...
...in de laatste minuut, ze geven een voorzet...
...en hij schiet hem in de bovenhoek.
Dat was, denk ik, het gouden doelpunt.
Ze vieren het gouden doelpunt.
En Pep reikte de beker uit.
En net als Pep Guardiola de beker aan Andrés Iniesta uitreikt...
...zegt hij iets heel profetisch...
'Binnen enkele jaren...' -...ik ga stoppen.
Hij zou op de tribunes zitten...
...en ik zou hem voor Barcelona zien spelen.
Maar het meest interessante was...
Ik was zijn coach.
Sinds mijn twaalfde, was het enige dat ik wilde, was succesvol worden bij Barça.
Er was een kind van de junioren, buiten het Camp Nou.
We trainden toen op het terrein...
...naast Camp Nou en ik reed voorbij...
...en iemand zei: 'Hé, daar is één van de junioren...
...geef hem een lift.' -Oké.
Ik had het geluk een lift te geven...
...aan een van de grootste spelers, in mijn auto.
Voor mij, als een coach...
...zag ik dat hij in het eerste team zou kunnen spelen.
Daarom gaf ik hem een kans.
Ik liet hem zijn debuut maken in de Champions League...
...omdat ik veel vertrouwen in hem had.
HET BESTE BARÇA IN DE GESCHIEDENIS 2008-2012
We verloren het eerste spel tegen Numancia, 1-0...
...en het volgende speelden we gelijk, tegen Racing.
Als we het volgende spel niet wonnen...
...dan zou dat echt bedroevend zijn geweest.
We begonnen met 86% of 87%...
...ze wilden ons niet als coaches...
...en dat was een moeilijke start.
Ik herinner me dat ik op zijn deur klopte en...
...hij kwam binnen en zei dat alles goed zou gaan.
We zouden een goede start maken...
...goed spelen en dat het goed zou komen.
Het team kon en wilde...
En ik vertrok.
Ik weet niet of hij iets zei, of me bedankte of niet...
...maar in ieder geval wilde ik hem laten weten...
...dat we allemaal geloofden dat het goed zou gaan.
Normaal zegt de coach dit soort dingen tegen de spelers.
Dat is de routine, degene hoger in de hiërarchie...
...vertelt de spelers hoe het is...
...niet de speler, en in dit geval, Andrés.
Het was een verrassing en het moment voor...
'Oké, als dit hun houding is, kan het niet slecht gaan, we laten je niet zitten.
Er ontwikkelde zich zo'n goede, positieve atmosfeer...
...dat het niet fout kon gaan.
We wonnen de volgende met 1-6, ik denk dat het tegen Gijón was.
En we waren niet te stoppen.
Het was alsof we op de PlayStation speelden.
Het was spectaculair, het hoogtepunt van onze carrières, ons leven.
We waren geen team, maar een familie.
Allen voor één, één voor allen.
Dat hield ons op de been, al die jaren.
Vreugde, een vreugde in mijn hart...
Ik ben in een andere fase van mijn leven.
Barcelona verlaten en hier komen...
...op vele manieren heeft het me veel vrijheid gegeven.
Voor Barça spelen is niet een potje voetballen...
...het is een enorme druk, een constante spanning.
Het is elke dag perfect trainen...
...in iedere wedstrijd de beste zijn...
...en dat is erg stressvol en geestelijk heel uitputtend.
Vreugde, een vreugde in mijn hart...
Ik genoot van Barcelona, maar er was iets...
...waardoor je niet 100% kon genieten.
Dus dat wat vertegenwoordigde bij Barça te zijn...
...en de institutie waar het voor staat...
...en wat het betekent...
...dat bestaat hier niet.
Dus, dat gedeelte, dat hier niet is, bevrijdt je van veel andere dingen.
Dat is iets wat ik hier heb opgemerkt.
Dat is waarschijnlijk het grootste verschil.
Het stadion is dichtbij...
...zo ook de Fan Club...
...dus dit is een grote stimulering voor deze omgeving.
En omdat ik van voetbal hou...
...gaan we altijd naar de wedstrijden kijken.
Ik ben nu in Japan, het voelt of ik hier hoor...
...omdat de mensen heel aardig voor me zijn...
...omdat ik het leuk vindt, en zo voel ik me.
Echt, heel gelukkig...
Kon hij het hier maar zien.
Ik zou van opwinding dood neervallen.
Uiteindelijk is het niet belangrijk waar je geboren bent...
...het is daar waar je je goed voelt, en hoe ze je behandelen...
...waar je je thuis voelt.
2009 is het goal van Stamford Bridge...
...het is de finale in Rome...
...en voor Iniesta begon er een reis naar de duisternis.
INIESTA'S VERWONDING, EEN GROTE KLAP
Dat jaar was een ingewikkeld jaar, een zwaar jaar...
...na Stamford Bridge.
INIESTA HERLEEFT ZIJN NACHTMERRIE
BARÇA HUILT VOOR INIESTA
De dagen gaan voorbij, en je realiseert je...
...je wordt niet beter, je voelt je niet goed...
...je bent niet in vorm.
Alles ziet er grijs of donker uit.
Toen begon ik te trainen, maar ik voelde me niet goed.
De blessure genas niet.
Met de therapie van zijn teamleden...
...en fysiotherapeuten en andere soorten hulp...
...omdat hij speciaal is, in lichaam en geest.
Er zijn vele wolken en vele boze geesten...
...om te overwinnen.
We waren verbijsterd door zijn dood, voor tien uur gisteravond.
Jarque was alleen in zijn kamer aan het praten met zijn vriendin...
...toen hij het bewustzijn verloor.
Zijn vriendin informeerde zijn teamleden.
Dat was als een lichamelijke wond.
Iets krachtigs, dat me weer neerhaalde...
...en ik was erg gedeprimeerd...
...omdat ik me niet goed voelde.
Het was het begin van de zomer...
...en we gingen een paar dagen met Ceci naar de kust.
We gingen uit eten...
...en toen we aan tafel zaten keek ik naar hem...
...en hij leek zo ver weg...
...het was hem niet.
We bestelden en ik keek, en zag dat hij er niet bij was.
Ik zag dat Anna ook naar hem keek.
En ze zegt: 'Alles goed, schatje?'
Hij voelde zich helemaal niet goed.
'Misschien is het mijn maag, of ik ben gewoon moe.'
Ik herinner me toen we op vakantie gingen, met mijn partner en Anna...
...en zag dat dat mijn broer niet was.
Het was iemand anders, hij wilde niet uit, voelde zich niet goed.
Hij was bezorgd...
...omdat wij ons amuseerden, maar hij had het helemaal niet naar zijn zin.
En dan stop je en realiseer je je dat er iets niet in de haak is.
Zijn moeder besefte dat hij zich niet goed voelde.
Ze zei: 'Ik weet niet, hij gedraagt zich vreemd, eet niet, slaapt veel.
Ik besefte dat hij zich niet goed voelde, en die avond...
...we sliepen beneden...
...en hij kwam naar beneden en zei: 'Mama, kan ik hier bij jou slapen?'
Toen stortte alles in.
Je zoon van 25 jaar, die middenin de nacht naar beneden komt...
...om bij zijn ouders te slapen, dan is hij niet in orde.
En hij zei: 'Ik voel me niet goed, pa.'
Ik zei: 'Wat is er?'
'Ik weet het niet, ik voel me niet goed.'
Ik krijg een telefoontje van José Antonio.
Ik dacht dat het voor Andrés was en José Antonio zei...
'Is Andrés er?' Ik zeg: 'Nee, hij traint.'
Vertel hem niet dat ik gebeld heb, ik wil jou spreken...
...omdat ik weet dat Andrés jou vertrouwt.
Met alles wat er gaande was...
...kan het niet zo zijn dat Andrés...
...vrienden en familie gelukkig maakt, en hij als de enige ongelukkig is.
Stel je mijn gezicht voor, toen hij me dit vertelde.
een man die alles heeft, of bijna alles...
...die ongelukkig is op dat moment.
Het is mogelijk dat je na een periode van genialiteit of intensiteit...
...een moment van leegte ervaart...
...een neergang, in lekentermen.
We kunnen het vergelijken met een postnatale depressie.
Er zijn periodes die je heel intens leeft...
...je bereidt je er lang voor, en als je het bereikt hebt...
...voel je een soort leegte.
Toen begon ik met therapie.
Het was heel moeilijk in het begin.
En tegelijkertijd nam ik contact met Inma...
...en we begonnen een relatie...
...die vele dagen, weken en maanden duurde.
Iedereen begrijpt...
...dat als je gezondheidsproblemen hebt, werkproblemen, geldproblemen...
...of als een geliefde ernstig ziek is...
...dan begrijpt men dat je gedeprimeerd bent.
Het is alsof depressie een rechtvaardiging nodig heeft.
Anna liet hem in die tijd nooit alleen.
Zij kwam toen iedere avond bij hem slapen.
Hem steunen was toen het belangrijkste...
...omdat hij dat toentertijd nodig had, om dicht bij zijn initimi te zijn.
Andrés' herstel was volledig teamwerk, omdat, zoals ik zei...
...van de dokter, Andrés, Anna, toen zijn vriendin, nu zijn vrouw...
...zijn moeder Mari en vader José Antonio...
...zijn zus Maribel, zijn schoonbroer Juanmi...
...die zeiden allemaal op hetzelfde moment...
'Inma, vertel ons wat we kunnen doen voor Andrés' herstel.'
We leefden toen voor hem, zodat hij zich goed zou voelen.
Als we een etentje hadden, en hij voelde zich niet goed...
...en hij wilde weg, dan ging hij en niemand vroeg waarom.
Ik ging op bezoek bij hem thuis...
...en hij ging trainen, kwam terug, en viel languit op het bed.
Hij bracht daar dan uren en uren door.
Er was een moment waarop ik dacht dit moet stoppen...
...want hij was het belangrijkste.
Hij leek triest, triester toen hij aankwam.
Eind van het jaar en we kwamen terug van het voorseizoen...
...en hij leek triest, maar spelers hebben het moeilijk soms...
...misschien thuis, wie weet. We praatten met hem.
'Hoe gaat met je, Andrés? Triest?' 'Nee, prima.'
Maar ik wist het niet, natuurlijk.
Ik vertelde het aan Guardiola's broer.
Ik zei: 'Andrés is niet oké.'
Zijn vader sprak ook met hen.
Toen probeerde Guardiola hem...
...uit die bodemloze put te krijgen.
Hij zei dan tegen de 'guv'nor', 'Ik ga.'
en hij zei dan: 'Wanneer je maar wilt.'
Pep speelde een belangrijke rol voor hem...
...hij gaf hem veel aandacht.
Hij was een heel ondersteunende coach...
...gedurende die tijd met Andrés, precies wat hij nodig had.
Het zijn mensen, en dit menselijke aspect...
...wat miljoenen mensen overkomt...
...zij moeten weten dat we er voor hen zijn.
Ik ben geen arts, geen idee hoe je het moet behandelen.
Maar natuurlijk was de club er om te helpen.
Ik denk dat het bij alle clubs zo is, hem te steunen...
...en hem te laten behandelen bij een specialist, om hem te helpen.
Hij zei: 'Inma, dit is de eerste keer...
...dat ik me in zo'n situatie bevind, als coach...
...ik weet niet wat ik moet doen.
Jij, als professioneel, vertel ons...
...wat we kunnen doen om Andrés te helpen.'
En ik herinner me goed dat hij me zei...
'Het belangrijkste nu is Andrés, niet de speler.
Voor mij, komt de persoon eerst, dan voetbal.'
Het feit dat je in La Masía woont, maakt dat je je afsluit...
...misschien om een beetje meer...
...met deze meer persoonlijke situaties, dingen minder te bespreken.
je af te sluiten en het binnen te houden.
Maar dan besluit je, om welke reden dan ook, om het te zeggen.
Toen we praatten zei hij dat hij zich voelde alsof...
...hij vergeten was hoe hij moest voetballen, dat hij het niet meer kon.
Misschien om hoe Andrés is...
...begrepen we niet hoe ernstig de situatie was.
Pas later, zoals ik al zei...
...hadden we misschien in dat proces meer kunnen helpen...
...indien we meer informatie zouden hebben gehad.
Maar zo is hij.
En hij wilde het stil houden.
Andrés is heel gereserveerd en stil.
Iedereen communiceert er anders over...
...en dat was zijn manier. Dat moet je respecteren.
En de waarheid is dat het spel verder ging.
Toen we erachter kwamen, gaf hij ons veel meer details.
Ik herinner me een verhaal dat hij vertelde...
...over een uitstapje naar de film, op een dag, met Anna...
...en hoe erg het was en je krijgt er kippenvel van.
Langzaamaan begon hij te accepteren...
...dat hij een probleem had...
...en dat hij het op moest lossen...
...met de hulp van een psycholoog...
...en langzaamaan werd hij beter.
'Maar kan ik echt weer worden zoals voorheen?'
En ik herinner me dat men tegen Andrés zei...
'Nou, misschien niet, waarschijnlijk veel beter.'
Ze hebben me massaal geholpen, opdat ik opnieuw mezelf zou zijn...
...om beter dan mezelf te zijn.
Hij besefte dat er meer in het leven is...
...dan voetballen en mee te doen...
...en er voor iedereen te zijn.
Het hielp hem om meer op zichzelf te zijn...
...zichzelf beter te leren kennen...
...en die kleine dingen te waarderen...
...omdat als je zo hoog zit, kun je dit soms niet zien.
Hij miste nooit een sessie...
...hij annuleerde nooit een sessie, hij kwam nooit te laat op een sessie.
Het is belangrijk te vertellen dat hij...
...10 tot 15 minuten vóór zijn afspraken aankwam en wachtte.
Hij wachtte bij de ingang tot het tijd was...
...omdat hij geen minuut wilde missen, en zich beter kon voorbereiden.
Toen ik hem terugzag in de kleedkamer...
...en hem een tijdje op het veld zag...
...konden we zien dat hij er beter aan toe was.
Het openbaar maken van iets dat zo persoonlijk is als een depressie...
...toont twee karaktertrekken van Andrés...
...zijn moed en zijn vrijgevigheid.
Wanneer ik dit uitleg, bedoel ik niet...
'Kijk, ik ben Andrés Iniesta, een voetballer...
...ik ben een beroemdheid, en ik ga je vertellen...
...hoe je depressie en angst kunt overwinnen.
of hoe je het noemt.'
Ben ik een beroemdheid?
Natuurlijk, maar veel mensen, of in dit geval, enkele mensen...
...hebben me gezegd: 'Omdat je hierover hebt gepraat...
...hebben veel mensen erover gepraat,'
of, 'mensen zijn voor een behandeling gekomen en zeiden...
...we hebben Andrés Iniesta...
...horen praten en dat gaf ons moe.'
Dat is fijn, ik ben blij, maar...
...ik heb steeds geprobeerd een normaal mens te zijn...
...in de speciale wereld waarin ik leef.
Geef Romeo alsjeblieft een speeltje.
Niet deze, die is van mij.
Kom, leg het daar neer. Goed gewassen, goed gedaan.
Kijk.
Heel goed. -Het is deze.
Ik. -Jij.
Ja?
Mijn schoenen... dametje...
Heb je hulp nodig, juffrouw?
Kan je deze aandoen?
Kom op, jongens. -We gaan, schooltijd.
We proberen van ze te genieten...
...omdat we graag bij ze willen zijn...
...alles samen doen, voor alles te zorgen.
Wat je je kinderen probeert bij te brengen...
...of hen te leren...
...is dingen te waarderen...
...de standpunten van hun ouders te respecteren...
...en aandacht te schenken aan allerlei situaties...
...die je, als je een kind bent, niet vat of begrijpt.
Kom op.
ALTIJD BIJ ONS ZUID-AFRIKA, 11 JULI 2010
Eerder, in juni, zei hij tegen me...
'Zondag of maandag, ik weet het niet goed...
...wil ik graag dat je bij de finale bent.'
En ik zei: 'Kijk, de vliegtuigtickets zijn heel duur...
...voor de 16 uur dat ik daar ben, het is onmogelijk.'
En hij zei: 'Nee, ik wil dat jullie komen...
...want het gaat historisch zijn, we gaan de wereldbeker winnen.'
Ik wist dat ik het niet zou zien, omdat ik niet kan vliegen.
Ik kan het niet, omdat ik bang ben, en daarom wil ik niet vliegen.
Dus vroeg ik José, of hij met de auto naar het WK wilde gaan.
Het klinkt waanzinnig.
Ik dacht, 21 dagen om er te komen...
...en 21 dagen terug, dat kan...
...maar ik besefte dat het onmogelijk was.
De meeste routes gingen via de een of andere oorlogszone.
Ik kan alles aannemen van Albert.
De legende van Iniesta's goal en het WK begint...
...drie uur voor de aftrap.
Er gebeurde veel voor een finale.
Ik herinner me dat de kleedkamer heel groot was.
Het was heel makkelijk om te werken.
Op dat moment probeer je te controleren of Raúl klaar is...
...of Andrés oefeningen wil doen...
...afhankelijk van hoe hij zich voelt...
...en hij zegt me simpelweg...
'Hé Hugo, kan je een T-shirt maken...
...met de woorden Dani Jarque?'
Het kwam in me op...
...daar, op dat moment...
...en ik vroeg het aan Hugo.
Ik zei: 'Maak je geen zorgen, als je terugkomt van de warm-up...
...is dat T-shirt klaar voor je.'
Terwijl je het schrijft besef je niet...
...hoe belangrijk het gaat zijn...
...en wat het gaat betekenen...
...en al het overige dat gebeurde na het doelpunt.
DANI JARQUE, ALTIJD BIJ ONS
De 116e minuut.
Penalty's leken onvermijdelijk.
In de laatste etappes denkt iedereen meer aan penalty's...
...dan de uiteindelijke overwinning.
Ik denk dat ik de enige speler ben...
...die de bal niet raakte, voor de goal van Andrés...
...en ik herinner me dat hij het met zijn hiel deed.
Je weet hoe Andrés is, we spelen voor ons leven...
...en hij doet een hakbal in de 116e minuut.
Zijn hiel, zo is hij.
Ik krijg de bal aan de linkerkant...
...en wanneer ik hem...
...naar mijn goede voet breng...
...zie ik dat Andrés zich vrijloopt bij de paal...
...en ik wil de bal naar hem passen...
...over Van der Vaart...
...maar de pas is te kort en bereikt Cesc.
Fàbregas maakt een pass, die zo te zien niet aankomt...
...en die komt bij Andrés.
Hij komt bij Andrés Iniesta in de zone...
...en ik geniet van het moment.
Het is alsof de wereld stil staat, als de bal stuitert.
Het lijkt wel slow-motion als hij de bal in bezit heeft...
...de bal hangt enkele seconden in de lucht...
En op dat moment stond de tijd stil.
Het is ik en de bal.
Ik ben me van niets bewust...
...en in die een, twee, drie seconden...
...vanaf het manoeuvreren met de bal, totdat ik schiet...
...is het als een tijdsprong.
Je moet cool zijn, zoals Andrés.
Die rust, die kalmte, die hij altijd heeft gehad...
...en wat het verschil maakt.
De bal gaat omhoog en als dat gebeurd...
...moet je je concentreren, anders schiet hij weg.
Raak hem hoe je wilt, als hij er maar in gaat.
We staan allemaal.
We zeggen: 'Goal.'
We hadden geluk dat de bal bij Harry Potter terechtkwam.
Nogmaals, Andrés Iniesta.
We dachten dat Navas gescoord had, hij passt, hij schiet.
We beginnen te roepen: 'Navas.'
En twee mensen draaien zich om en zeggen: 'Iniesta.'
Stel je onze gezichten voor toen ze zeiden: 'Iniesta,'
met onze Iniesta-shirts.
Nou, Maribel wordt altijd erg nerveus. Ik wil nooit kijken dan.
Mijn partner was heel nerveus.
Toen Spanje scoorde, zei ik: 'Kalm of je gaat je nog bezeren.'
En hij staart me aan en zegt...
'Weet je niet wie de goal heeft gescoord?'
Toen was ik het die mezelf bijna bezeerde.
Hij scoort en we waren hysterisch.
Karlitos pakte me vast, weet je...
...het was een moment van pure vreugde.
Ik keek thuis, in het huis van Andrés.
Ik denk dat mijn vader...
...weinig belangrijke momenten live heeft gezien.
Mari is naar de club gegaan om te kijken, maar de club was overvol...
...en ik hou ervan alleen te kijken, in Andrés' huis.
Ik zag dat ze gescoord hadden, maar ik wist niet dat hij het was.
Toen ze schreeuwden: 'Goal,'
en iedereen omhelsde elkaar...
'Het was Andrés, het was de jongen, het was jouw zoon.'
Toen kon ik het niet geloven.
'Maar hoe kan hij die goal ook scoren?'
Maar ik besefte niet dat het Andrés was, ik zweer het, ik wist het niet.
Ik wist niet dat hij het was, daar.
Toen ik iedereen zag vieren, vertrok ik...
...zette muziek op boven, en stopte mijn oren dicht...
...zo kwam ik de tijd door, en die vier minuten kon negeren.
Dus, de vijf, zes minuten gaan voorbij, en de scheidsrechter fluit.
Dan hoorde ik het vuurwerk, de knallen...
...en ik kon zien dat het geen penalty's werden.
Spanje had gewonnen. Dus ging ik naar beneden.
Ik liep snel naar het huis van Andrés...
...en ik zei: 'De jongen scoorde.'
'Wat bedoel je, de jongen scoorde?' En ik zei: 'Ja.'
Ik ging toen naar de TV, zag de replay en zag dat hij het was.
Zo ga ik met voetbal om.
Het was een fantastisch moment...
...voor voetbal en voor alles wat het betekent.
Al de jongeren die konden zien...
...dat wij ook een modern land zijn en in staat waren als een team te spelen...
...en dat we winnaars konden zijn.
Zoveel jaren, zoveel teleurstellingen...
...en voor de eerste keer, won Spanje niet enkel het WK...
...ze wonnen het met een goal van hun beste speler.
Het verbaasd me niet dat hij scoorde in Stamford Bridge...
...en Johannesburg, omdat hij het vertrouwen, de hoop en verwachtingen...
...van veel mensen heeft.
Iniesta was als de uitverkorene.
En dat had hij met alles. Toen er moeilijke tijden aanbraken...
...denk ik, dat hij de nationale speler was...
...waar je op kon vertrouwen...
...en ik denk dat de spelers dit ook geloofden.
Op het eind moest je de bal naar Iniesta passen.
Wat een geluk voor Andrés dat hij deze goals mag scoren...
...op de meest essentiële, unieke momenten.
Alle spelers zouden die goals graag scoren.
Hij scoort de belangrijkste goal van zijn carrière...
...en hij draagt de goal op aan zijn vriend...
...dat toont wat voor mens hij eigenlijk is.
Dat te herinneren op zo'n cruciaal moment...
...voor Spanje, voor ons land...
...dat spreekt voor zich.
Ik had niet gezien dat hij een T-shirt met 'Voor Dani' had.
We hadden het niet gezien, maar nadat hij gescoord had...
...zagen we het allemaal en het was echt een mooi gebaar.
Ze waren goede vrienden en...
...het is iets dat in de geschiedenis blijft.
Hij herinnerde zijn vader niet, moeder, vriendin, noch Jezus Christus.
Hij herinnerde zich een moment...
...waarvan hij vond dat die persoon erbij had moeten zijn.
Wat men uit voetbal meeneemt...
...naast het succes en de goals...
...en de grote momenten, zijn vrienden...
...vriendschappen, sensaties, gevoelens...
...en dat is wat Andrés toonde...
...toen hij de goal scoorde en ons wereldkampioen maakte.
Hij herinnerde zich een vriend, en dat is voetbal.
Dat gebaar is, voor mij, belangrijker dan de goal...
...groter dan de wereldbeker, dan wat ook.
Dat T-shirt hoorde in Cornellà-El Prat...
...in zijn stadion...
...met zijn mensen en ook zijn toewijding...
...omdat het een beeld vormde van die goal...
...en het is een beeld dat mij trots maakt, als mens.
Ik kan me geen andere speler herinneren, met een beter afscheid dan Iniesta...
...in de zin van de grootheid van voetbal.
Ik herinner me een dag dat ik de Cornellà verliet...
...nadat Barcelona won met 1-5...
...wat pijnlijk was...
...voor de Espanyol-fans, 1-5 te verliezen, tegen hun aartsrivaal...
...en iedereen gaf Iniesta een staande ovatie.
Ik denk dat dat perfect het gevoel reflecteert, in heel Spanje.
Heel trots...
...iemand het veld op te zien gaan...
...ofwel in Madrid, Sevilla...
Valencia, en dergelijk applaus te krijgen...
...als een speler van Barcelona...
...dat hij overal applaus kreeg. Hij kreeg een ovatie.
We kunnen hier veel van leren...
...niet enkel de spelers, van hem...
...maar ook supporters, hoe Andrés te behandelden...
...dus mensen te behandelen, niet?
Hoe voetballegendes te behandelen, vooral in de laatste jaren.
Een speler als Andrés Iniesta...
...maakt mensen verliefd op voetbal...
...omdat hij zo goed voetbalt.
Enkel een talent zoals hij heeft de kans...
...de eer, dat andere grote stadions...
...en andere grote fanschares, hem zo bewonderen.
Maar als je tegen hem verloor, kon je niet boos worden...
...omdat hij met zo'n stijl won...
...op zo'n gewone manier, met zo'n eenvoud...
...dat het eerlijk was dat hij won...
...dat hij elk spel zou winnen, dat verdiende hij.
Als je eindigt zoals hij zijn carrière bij Barça...
...met het hele stadion aan zijn voeten...
...denk ik dat dat betekent dat je een fantastisch mens bent.
Je kan spelers als Andrés niet verliezen...
...we gaan er onze kleinkinderen mee vervelen...
...dat er een speler was, die ongelooflijke dingen deed.
Spelers waarbij je al jong ziet dat ze dat beetje meer hebben.
Er zijn veel speciale spelers geweest...
...in de geschiedenis van deze sport, maar niet veel...
...waren niet enkel goed...
...maar maakten ook de spelers rondom hen goed.
Al vind je het niet leuk wat hij zegt...
...hij zegt het toch, dat is belangrijk.
Je hebt je vrienden het meeste nodig in moeilijke tijden.
Ik zat naast hem bij de ingang naar het oefenterrein.
Hij had het me gevraagd en zei: 'Het komt goed.'
Een heel normaal persoon, die steeds doorzet...
...en daarom is hij zo geliefd.
Je hebt een beeld van een idool...
...en als je dan met hem praat, is hij anders.
Ik probeer anderen te behandelen, zoals hij mij heeft behandeld.
DANK JE, INIESTA
Lieve Anna, het is heel moeilijk voor me...
...om alles te benoemen...
...wat je voor mij betekent, als partner, als vrouw...
...en als de moeder van onze kinderen.
De eerste afspraakjes, de reisjes...
...de familiereünies, de geboorte van onze 'aardbeving'...
...onze magische trouwdag...
...maar vooral, tijdens de bittere tijden...
...toonde je hoe speciaal je bent.
Je bent uniek.
Je bent moedig en hebt een groot hart.
Ik dank je voor je voortdurende eerlijkheid...
...hoe sterk je was, toen we ons kind verloren.
Niet iedereen kan moeilijkheden overwinnen zoals jij deed, Anna.
Het heeft ons beter gemaakt...
...en sindsdien voel ik dat er een engel bij ons is.
Het is enkel het begin, want met jou, moet het beste steeds nog komen.
1 JANUARI 2020
VISSEL KOBE, MET ANDRÉS ALS AANVOERDER, WINT ZIJN EERSTE TITEL SINDS ZIJN BESTAAN
DE KEIZERCUP VAN JAPAN
Maat, wat kan ik zeggen?
Je weet hoeveel ik van je hou.
Verander nooit. Je bent een goed mens...
...geweldig en het is een eer geweest...
...en een plezier, je te kennen...
...en de momenten die ik met jou heb doorgebracht.
Andrés, ik hou heel veel van je. Je bent me erg dierbaar.
Je moet weten dat ik je steeds volg...
...en ik ben nu een fan van de Japanse competitie, dankzij jou.
Ik blijf er wakker voor.
Ik hoop je te zien als coach van Barcelona, of als manager van Cameroon.
Dan winnen we zeker de wereldbeker.
Het was fantastisch, Andrés.
Bij je in de buurt te zijn, het samenspel en...
...in 'voetballees' met je praten zonder woorden.
Het was echt spectaculair. Hartelijk dank, maat.
Ik leg mijn geld in om jou te betalen...
...omdat ik weet dat we met jou het WK kunnen winnen.
Ik vind je aardig, maar ik hou ook van je.
Afgelopen.
EEN RAKUTEN TV-PRODUCTIE