Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานสเปเชียลจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎(เรดิโอ ซิตี้ มิวสิคฮอลล์ ‎เบน แพลตต์ คืนนี้ ตั๋วหมดแล้ว)
‎แล้วก็กลับมาอีกที
‎สบายๆ
‎อย่างนั้นแหละ
‎เอาละ เราเหลือบริหารกันอีกหนึ่งท่า
‎เธอพูดเสมอว่า ‎ฉันจะกลับมาหาเธออีกครั้ง
‎เพราะทุกคนย่อมต้องการเพื่อน
‎นั่นเป็นความจริง
‎ใครสักคนที่ทำให้ฉันเลิกคิดมาก
‎ทำให้ฉันได้ยินเสียงเพลงแทน
‎ก็คือเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันรักเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันต้องมีเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันต้องการเธอ ‎แต่ฉันก็ทำ
‎นิสัยไม่ดี ฉันรู้
‎แต่ฉันต้องการเธอเดี๋ยวนี้
‎เธอช่วยฉันได้ไหม
‎ขอฉันพึ่งพิงเธอได้ไหม
‎ในคืนวันอันเลวร้าย
‎ที่พระอาทิตย์ไม่ส่องฉาย
‎เธอช่วยฉันได้ไหม
‎ขอฉันพึ่งพิงเธอได้ไหม
‎เธอทำให้ฉันรู้สึกเหมือนตัวลอยไม่ติดพื้น
‎เหนือเมืองเล็กๆ แห่งนี้
‎เธอทำเช่นนั้น
‎ดูฉันสิ ยิ้มทั้งน้ำตา
‎ฉันรักวิธีที่เธอโกหก
‎ฉันเป็นเช่นนั้น
‎เกลียดที่ต้องบอกว่าฉันเปล่าเปลี่ยว
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันคิดถึงเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าในนี้ช่างมืดมน
‎แต่นั่นคือความจริง
‎นิสัยไม่ดี ฉันรู้ แต่ฉันต้องการเธอเดี๋ยวนี้
‎เธอช่วยฉันได้ไหม
‎ขอฉันพึ่งพิงเธอได้ไหม
‎ในคืนวันอันเลวร้าย
‎ที่พระอาทิตย์ไม่ส่องฉาย
‎เธอช่วยฉันได้ไหม
‎ขอฉันพึ่งพิงเธอได้ไหม
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันเปล่าเปลี่ยว
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันคิดถึงเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าในนี้ช่างมืดมน
‎แต่นั่นคือความจริง
‎นิสัยไม่ดี ฉันรู้ แต่ฉันต้องการเธอเดี๋ยวนี้
‎เธอช่วยฉันได้ไหม
‎ขอฉันพึ่งพิงเธอได้ไหม
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันรักเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันต้องมีเธอ
‎เกลียดที่ต้องพูดว่าฉันต้องการเธอ
‎แต่ฉันก็ทำ
‎สวัสดี เรดิโอซิตี้!
‎ขอบคุณมากครับที่มากัน
‎ถ้าบังเอิญว่าคุณรู้จักเพลงนี้ ร้องตามได้เลย
‎เธอกลัวที่จะต้องการใครสักคน
‎เพราะเธอโดนแผดเผา
‎เธอโดนเแผดเผา
‎เธอโดนแผดเผา
‎รักนั้นดีงามกระทั่งมันจากไป
‎นั่นคือสิ่งที่เธอเรียนรู้มา
‎สิ่งที่เธอเรียนรู้มา
‎เธอไม่ต้องซ่อนความรักของเธอไว้
‎และฉันรู้ ฉันจะต้องทำผิดพลาด เพราะว่า
‎การพึ่งพิงใครสักคนไม่ง่าย
‎ฉันจะทำทุกทางให้เธอเห็นว่า
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎ฉันคือเจ้าของหัวใจตัวเอง
‎ฉันจะไม่ยอมแพ้
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎เธอคงไม่คิดว่าฉันรู้ความแตกต่าง
‎แต่ฉันรู้
‎ฉันสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดระหว่างเรา
‎เธอสัมผัสได้เช่นกัน
‎เราไม่ต้องซ่อนความรักของเราไว้
‎และเราสองจะต้องทำผิดพลาด เพราะว่า
‎การพึ่งพิงใครสักคนไม่ง่าย
‎แต่มองฉันสิ บอกสิว่าเธอไม่เข้าใจ
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎นี่ไม่ใช่
‎ความรักชั่วคราว
‎ฉันเป็นเจ้าของหัวใจเธอแล้ว
‎ฉันจะไม่ยอมแพ้
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎เฮ้
‎ความรัก
‎ฉันพูดว่า
‎เมื่อโลกรอบข้างพังทลาย
‎และสายลมเปลี่ยนทิศไม่คลาย
‎กุมมือฉันและปล่อยให้มันหมุนคว้าง
‎เราจะไม่หวั่นไหว
‎นี่ไม่ใช่
‎ความรักชั่วคราว
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎เธอเป็นเจ้าของหัวใจฉันแล้ว ‎ได้โปรดอย่ายอมแพ้
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎เฮ้
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎โอ้ นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎ฉันเป็นเจ้าของหัวใจเธอแล้ว ‎ได้โปรดอย่ายอมแพ้
‎นี่ไม่ใช่ความรักชั่วคราว
‎สวัสดี ชาวนิวยอร์กซิตี้ สบายดีหรือเปล่า
‎ผมรู้สึกตื้นตันมาก ‎เพราะที่นี่คือ เรดิโอซิตี้ มิวสิคฮอลล์
‎ใช่แล้ว พวกคุณก็รู้จัก ผมรู้
‎ซึ่งมันสุดยอดมาก
‎ปกติเวลาผมขึ้นเวที
‎ตั้งแต่ผม หกหรือเจ็ดขวบ
‎ผมจะถูกจับให้เป็นอะไรสักอย่าง
‎บางทีก็เป็นนักมายากลสุดเฉิ่ม
‎ใช่
‎หรือหมอสอนศาสนานิกายมอร์มอนเพี้ยนๆ
‎หรือบางทีก็เป็นเด็กหนุ่มแขนหัก
‎โอ้ พระเจ้า
‎ผมดีใจมากที่พวกคุณชื่นชอบผม ‎ในเรื่องริคกี้แอนด์เดอะแฟลช
‎แต่ปีนี้เป็นครั้งแรกที่ผมขึ้นเวที
‎เป็นตัวของผมเอง
‎เพราะพวกคุณตัดสินใจใช้เวลาค่ำคืนนี้กับผม
‎ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงดีที่อนุญาตให้ผมทำเช่นนั้น
‎ยอดเยี่ยมมาก
‎ผมโตมาในครอบครัวชาวยิว ‎นักดนตรีครอบครัวใหญ่
‎คนเรียกเราว่านักร้องตระกูลวอน แพลตต์
‎ประจำชุมชน
‎คืนนี้หลายคนก็มา
‎น้องชาย เฮนรี่ และพี่สาว ฮันนาห์
‎และพี่ชายของผม เอเวอรี่
‎และพ่อแม่ของผม
‎ตอนที่ผมตัดสินใจเปิดเผยตัว ‎ตอนผมอายุ 12 น่ะ
‎หรือตอนที่รู้ตัวว่าเป็นเกย์ ‎ผมไม่ได้ถึงกับประกาศ
‎มันไม่ใช่เรื่องร้ายแรง มันไม่ใช่เรื่องใหญ่
‎ผมจะเล่าให้คุณฟัง
‎ตอนนั้นผมอยู่เกรดแปด ‎กำลังเดินทางไปอิสราเอล
‎เหมือนที่เราทำเมื่ออยู่เกรดแปด
‎เมื่อเราเป็นยิว
‎และบนรถบัสระหว่างเดินทาง ‎เด็กในชั้นเดียวกับผมคนหนึ่ง
‎แสดงความเห็นประมาณว่า
‎"เบนโชคดีจัง เพราะเขาเป็นเกย์
‎เขาเลยได้สุงสิงกับพวกผู้หญิง
‎พวกเธอยอมให้เขาเข้าห้องพัก ไม่ว่าอะไร"
‎ซึ่งไม่ใช่คำพูดดูถูกกันเลย
‎ไม่ใช่การรังแก แค่พูดความจริง
‎ผมมีแต่เพื่อนผู้หญิง ‎และพวกเธอยอมให้ผมสุงสิงด้วย
‎แต่ผู้แลได้ยินคำพูดนั้น
‎และคิดว่าเป็นการรังแกกัน
‎และจะไปบอกพ่อแม่ของผม ผมเลยคิดว่า
‎"อย่าคุยเรื่องนี้กันครั้งแรกด้วยเหตุนี้เลย
‎ผมไม่อยากให้พ่อแม่รู้ด้วยวิธีนี้ ‎ผมอยากบอกเองก่อน
‎ผมเลยกลับโรงแรมในเทลอาวีฟ
‎โทรหาพ่อแม่
‎ผมไม่รู้ว่าที่นั่นกี่โมงแล้ว แต่นี่เป็นเรื่องสำคัญ
‎แล้วผมก็พูดว่า
‎"ผมมีเรื่องต้องบอกแม่"
‎แล้วแม่ของผมก็ถาม "เพศวิถีของลูกใช่มั้ย"
‎ผมก็บอกว่า "ขอผมพูดให้จบก่อน"
‎สรุปแล้วแม่พูดว่า
‎"เรารู้ ตั้งแต่เล็กลูกชอบแต่งตัว ‎เป็นโดโรธีในพ่อมดแห่งอ๊อซ
‎ไม่มีใครประหลาดใจหรอก"
‎และผมก็บอก "โอ้ ดีจัง"
‎แม่พูดว่า "แม่มีหนังสือหลายเล่ม ‎กองอยู่ข้างเตียง ขอไปอ่านละนะ"
‎ซึ่งผมว่าแปลกๆ
‎แล้วแม่ก็ยื่นโทรศัพท์ให้พ่อ
‎พ่อบอก "ลูกป้องกันแล้วใช่มั้ย"
‎ผมก็ว่า "ผมอายุสิบสอง พ่อพูดอะไรน่ะ"
‎และ... เรื่องมีแค่นั้นจริงๆ
‎ซึ่งผมอยากให้... สำหรับทุกคนในโลกนี้
‎ทุกคนทั้งที่กำลังดูอยู่ที่บ้าน ทุกคนที่นี่ในคืนนี้
‎อยากให้มันเป็นเรื่องเล็กได้แบบนั้น
‎เพราะมันไม่จำเป็นต้องเอิกเกริก ‎หรือต้องป่าวประกาศ
‎ขอบคุณครับ
‎ขอบคุณมากๆ
‎ผมเห็นด้วย ผมว่าพวกคุณคงเห็นด้วย ‎ดูจากที่เราอยู่ในนิวยอร์กซิตี้
‎มีชาวเควียร์อยู่ที่นี่บ้างมั้ย น่าจะมีนะ
‎ตอนผมอายุ 18 ปี
‎ผมเคยคบกับคนที่ปิดบัง
‎ซึ่งถ้าคุณถามเพื่อนชาวเควียร์ ‎มันคือช่วงเปลี่ยนผ่านแบบหนึ่ง
‎ผมว่าเราชอบความท้าทาย อะไรทำนองนั้น
‎ความอับอายและกระอักกระอ่วนของเขา ‎สะเทือนมาถึงผม
‎ซึ่งผมไม่ชอบเลย
‎หลายปีต่อมาผมย้อนกลับไปมองความรักครั้งนั้น
‎ตอนที่ผมทำอัลบั้มนี้ ตอนที่ผมเขียนเพลงต่อไปนี้
‎ผมเขียนว่าผมอยากเข้าหา ‎คนๆ นั้นและความรักนั้นยังไง
‎และผมน่าจะพูดกับเขายังไง
‎ถ้าผมมีความรู้และความมั่นใจทั้งหลายแหล่
‎อย่างที่ผมมีตอนนี้ในฐานะที่เป็นผู้ใหญ่มาสักพัก
‎และเพลงนี้ชื่อว่า "ออนเนสแมน"
‎มีบางอย่างในตัวเธอสัมผัสได้กลางแสงจันทร์
‎แต่ดวงตาของเธอกลับสุกสว่างยามกลางวัน
‎เธอไม่ยอมปลดเปลื้องเปลือกหนา
‎แต่เธอมีพลังปลดเปลื้องตัวฉัน
‎มันง่ายที่เราจะหลบซ่อน
‎ถ้าเธอเปิดใจ ฉันก็จะทำเช่นกัน
‎สัญญาว่าฉันจะพบเธอครึ่งทาง
‎เพราะฉันรู้จักเธอดี
‎และรู้ว่าเธอก็รู้จักฉันดีเช่นกัน
‎จากวิธีที่เธอเรียกชื่อฉัน
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎ทำไมเธอไม่กุมมือฉันไว้
‎ฉันไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดฝัน
‎แต่ฉันปลอดภัยสำหรับเธอ
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎เธอหวั่นเกรงวันพรุ่งนี้
‎เธอจึงสร้างกำแพงขึ้นในวันนี้
‎เธอไม่เชื่อว่าเธอพร้อม
‎แต่ฉันไม่มีวันพาเธอหลงทาง
‎มันง่ายที่เราจะหลบซ่อน
‎ถ้าเธอเปิดใจ ฉันก็จะทำเช่นกัน
‎สัญญาว่าจะพบเธอครึ่งทาง
‎เพราะฉันรู้จักเธอดี
‎และรู้ว่าเธอเข้าใจฉันเช่นกัน
‎จากวิธีที่เธอเรียกชื่อฉัน
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎ทำไมเธอไม่กุมมือฉันไว้
‎ฉันไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดฝัน
‎แต่ฉันปลอดภัยสำหรับเธอ
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎มองฉันอย่างที่ฉันเป็น
‎ทำให้ฉันเห็นว่าฉันสามารถ
‎เธอทำให้ฉันเป็นคนซื่อสัตย์
‎ฉันรู้ว่าฉันเคยล้อเล่นกับความรู้สึก
‎แต่ฉันไม่กล้าล้อเล่นกับความรู้สึกของเธอ
‎ฉันสาบานว่าจะพยายามสุดความสามารถ
‎เพราะเธอไว้วางใจฉัน
‎รักของเราจะสวยงามขนาดไหน
‎ถ้าเพียงแต่เธอกล้าเสี่ยง
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎ทำไมเธอไม่กุมมือฉันไว้
‎ฉันไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดฝัน
‎แต่ฉันปลอดภัยสำหรับเธอ
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎ทำไมเธอไม่กุมมือฉันไว้
‎ฉันไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดฝัน
‎ฉันปลอดภัยสำหรับเธอ
‎ฉันคือคนซื่อสัตย์
‎มองฉันอย่างที่ฉันเป็น
‎แสดงให้เห็นว่าฉันสามารถ
‎เธอทำให้ฉันเป็นคนซื่อสัตย์
‎ฉันพูดทุกอย่างที่ฉันพูดได้
‎ฉันคือตัวฉัน
‎และฉันคือคนซื่อสัตย์
‎เพลงแบบนี้ม้านั่งต้องมา
‎ฉันแน่ใจว่าไม่มีอะไร
‎แต่เราไม่มีวันคุ้นเคยกับการมีคนอื่นร่วมด้วย
‎เคยมีแค่เรา
‎ดูหนังแล้วพากันเดินกลับบ้าน
‎กับระเบิดเล็กๆ เหล่านี้
‎สิ่งเล็กน้อยที่เราอาจอ่านได้สองแบบ
‎เมื่อเธอแอบคุยโทรศัพท์
‎ฉันอาจลืมสีหน้าของเธอ
‎แต่ฉันรู้จักเธอดีเกินไป
‎จนรู้ว่าผิดปกติ
‎ถ้าเธอต้องทำฉันเจ็บ
‎จงทำทันที
‎ถ้าเธอต้องการจบ
‎จงทำให้เด็ดขาด
‎เธอมีทางเลือก
‎ฉันสิไม่มีเลย
‎ทั้งหมดที่ฉันต้องเสียคือเธอ
‎ถึงอยากทำเธอเจ็บ ฉันก็ทำไม่ได้
‎ฉันเลือกเธอไปแล้ว
‎หากเธอฝืนต่อไป
‎ความทรงจำจะเริ่มพร่าเลือนไปทีละอย่าง
‎เธอจะทำลายความทรงจำดีๆ
‎แต่ฉันอัลบั้มรูปของฉันคงไม่เกี่ยวกับเธออีกแล้ว
‎อย่าดีกับฉันเพราะเมตตา
‎ไม่มีความเมตตาใดทรยศกันเป็นร้อยครั้ง
‎ถ้าเธอรักฉันอยู่บ้าง
‎เธอจงทำลายมันเสียเดี๋ยวนี้
‎ถ้าเธอต้องทำฉันเจ็บ
‎จงทำทันที
‎ถ้าเธอต้องจบ
‎จบทำให้เด็ดขาด
‎เธอมีทางเลือกมากมายนี้
‎ฉันสิไม่มีเลย
‎เธอคือทุกอย่างที่ฉันสูญเสีย
‎ถึงอยากทำเธอเจ็บ ฉันก็ทำไม่ได้
‎ฉันเลือกเธอไปแล้ว
‎ถ้าฉันผิดหวังอยู่บ้าง
‎นั่นก็เพราะเธอไม่ใช่คนที่ฉันเคยรู้จัก
‎ถ้าฉันเลือกได้
‎ฉันคงมีเมตตากว่าเธอ
‎ฉันแน่ใจว่าฉันจะอภัยให้เธอในไม่ช้า
‎ฉันอับอายแต่ก็ภูมิใจด้วยเช่นกัน
‎ฉันเลือกเธอไปแล้ว
‎เอาละ ฟังนะ...
‎เพลงเมื่อกี้ออกแนวบียอนเซ่หน่อยๆ ‎ประมาณนั้น...
‎อย่างที่พวกคุณเห็นจากเพลงที่แล้ว
‎ผมชอบจมอยู่กับความรู้สึกของตัวเองจริงๆ
‎ใช้ดนตรีจัดการความรู้สึกเศร้า
‎ซึ่งสำคัญนะ และเราทุกคนควรทำอย่างนั้น
‎แต่ผมก็คิดด้วยว่าดนตรีมีไว้ให้กำลังใจตัวเรา
‎ใครในคืนนี้ที่เรดิโอซิตี้ได้กำลังใจไปบ้าง
‎ดีจัง ผมก็ด้วย
‎ไหนๆ เราก็อยู่ที่เรดิโอซิตี้
‎ครั้งหนึ่งผมเดตกับหนุ่มคนนี้
‎ซึ่งเขาทำไม่ค่อยดีกับผม ไม่นับถือกันนัก
‎ผมเลยเขียนเพลงนี้และผมรู้สึกดีขึ้นเยอะ
‎ฉันน่าจะรู้มาก่อน
‎ว่าจะเกิดความรู้สึกเช่นนี้
‎เมื่อฉันกำลังร้องไห้
‎เพราะเธอ
‎ตอนนี้เธอจากไปแล้ว
‎ฉันปลดเปลื้องทุกสิ่ง
‎รู้สึกเหมือนกำลังโบยบิน
‎ที่รัก ฉันเคยดีใจแทบบ้ากับเรื่องเล็กๆ ที่เธอทำ
‎ไม่มีวันกลับไป จะไม่กลับไปเป็นอย่างนั้น
‎หนุ่มน้อยคลั่งรักที่สูญเสียตัวตนให้เธอ
‎เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่อย่างนี้
‎ว่าไงนะ
‎คนใหม่
‎โอเค
‎คนใหม่
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นคนใหม่อย่างนี้
‎ฉันยอมชดใช้
‎ทุ่มหมดตัว
‎เผาจดหมายทั้งหมดของเธอ
‎ก็ฉันพอใจ
‎ตลอดเวลานั้น
‎มันง่ายที่จะกล้ำกลืน
‎ตอนนี้ฉันดีขึ้น
‎ตรงไหนสักแห่งในห้องของเธอ
‎ฉันทิ้งความถูกต้องและรองเท้าคู่โปรดไว้
‎ฉันไม่ต้องการได้คืน ไม่ต้องส่งคืนฉัน
‎เธอลองใส่เดินสักพักก็ได้
‎บอกด้วยล่ะว่ารู้สึกยังไง
‎ฉันจะยุ่งกับการเป็น...
‎คนใหม่
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่
‎คนใหม่อย่างนี้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่อย่างนี้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นคนใหม่อย่างนี้
‎คนใหม่ขนาดนี้
‎ไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่...
‎ขนาดนี้
‎เป็นคนใหม่ขนาดนี้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่ขนาดนี้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็น...
‎คนใหม่ขนาดนี้
‎ฉันไม่เคยรู้สึกเป็นคนใหม่ขนาดนี้
‎ไม่ว่าคนนั้นอยู่ที่ไหนตอนนี้
‎ฉันหวังว่าชีวิตเธอ ‎จะน่าเบื่อเหมือนคิวในกรมขนส่ง
‎ล้อเล่น ฉันหวังให้เธอมีชีวิตดีๆ ขอโทษด้วย
‎คือ...
‎อย่างที่พวกคุณคงรู้จากที่เห็น...
‎สภาพห้องนั่งเล่นสไตล์ต่างดาวขนาดเล็ก ‎ที่เราอยู่กันตอนนี้ว่า
‎ผมอยากได้บรรยากาศอบอุ่น ‎และเป็นมิตรเท่าที่จะทำได้
‎เพื่อให้พวกคุณรู้สึกสบายใจและสนุกกัน
‎และเราจะได้รู้จักกัน
‎เพราะผมทำอย่างนั้นไม่ได้ตอนที่ผมเล่นเป็นคนอื่น
‎โทษที ผมเรอ
‎ผมอยากเล่าข้อเท็จจริงบางอย่างของผม ‎ให้พวกคุณฟัง
‎ไม่งั้นแล้วคุณอาจไม่รู้
‎ระหว่างเราอยู่ที่นี่
‎พวกคุณจะได้กลับไป ‎โดยรู้สึกเหมือนเห็นเสี้ยวหนึ่งในตัวผม
‎ผมคิดว่าแมวคือลูกของปีศาจ
‎ว้าว
‎พวกเกลียดแมวนี่เอง
‎ชัดเจน
‎ผมไม่ชอบ พวกมันนั่งเฉยๆ ก็ทำให้ผมจาม
‎เรื่องอะไรอีก
‎อ้อ ครั้งหนึ่งตอนเกรดแปด
‎ผมอยู่ที่ห้างในร้านดิสคัฟเวอรี่ แชนเนล
‎ผมไม่รู้ว่าคุณรู้หรือเปล่าว่าเคยมีร้านแบบนี้
‎เราเคยไปนั่งเก้าอี้นวดบ่อยๆ
‎แล้วก็มีหม้อฮาโลวีนที่เป็นแก้ว
‎ผมก็คิด "เหมือนเรื่องวิคเก็ดเลย" ‎แล้วผมก็ทำท่าแม่มดเอลฟาบา
‎แล้วผมก็ทำมันหล่นแตกและโดนไล่ออกจากห้าง
‎ครั้งหนึ่งที่ผมเข้าค่ายฤดูร้อนคนยิว
‎ใครเคยไปค่ายฤดูร้อนยิว น่าจะมีนะ
‎ปกติหนังสือแฮร์รี่ พอตเตอร์จะออกช่วงฤดูร้อน
‎และตอนนั้นเล่มหกออก
‎และของผมไม่มาส่ง แต่ของพ่อแม่
‎ทุกคนได้หนังสือกันหมด
‎พอผมฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
‎ผมหงุดหงิดมาก
‎ดังนั้นพอตกดึก
‎มีเด็กอีกคนที่พักอยู่ด้วยกันชื่อเบนเหมือนกัน
‎ผมขโมยหนังสือของเขา ‎และเขียนนามสกุลของผม
‎และไม่มีใครจับได้
‎ดังนั้น ถึงเบนที่นามสกุลคนยิวอะไรสักอย่าง ‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎อะไรอีกล่ะ
‎อ้อ ครั้งหนึ่งผมไปเที่ยวกับ ‎เพื่อนสนิทของผม มอลลี่
‎และเราเคี้ยวหมากฝรั่งกัญชา
‎เป็นหมากฝรั่งทรงสี่เหลี่ยมเล็กๆ
‎มันมีทรงสี่เหลี่ยมก็จริง
‎แต่เราควรบิกินแค่ตรงมุม
‎แต่ผมคิดว่าผมจะกินทั้งอันนี่แหละ
‎และความที่ผมเป็นยิวและขี้กังวล ‎เจอสถานการณ์นั้นผมแย่เลย
‎มันเยอะไปไม่ไหว ผมเริ่มสติแตก
‎ผมถามเธอ "ผ่านมานานเท่าไหร่แล้ว"
‎เธอก็บอกว่า "30 วินาที ‎ตั้งแต่ที่นายถามฉันล่าสุด"
‎จากนั้น... เกิดอะไรขึ้นอีกนะ
‎ใช่ จู่ๆ ผมก็บอก "ฉันต้องกินทอดมันปู"
‎เธอก็เลยสั่งมากินที่ห้อง
‎ผมก็บอก "ฉันไม่รู้จะคุยอะไรกับคนส่ง"
‎แล้วผมก็ไปแอบในห้องน้ำตอนที่ของมา
‎แล้วพอของมาถึง
‎ปากของผมก็แห้งผากเพราะหมากฝรั่ง
‎จนมันร่วงจากปาก ผมกลืนยังไม่ไหวเลย
‎ยังไงก็ช่าง ตอนนี้เราเป็นเพื่อนกันหมดแล้ว
‎สุดท้ายละ ผมไม่เคยเข้าใจประโยชน์ ‎ของกีฬาเลย จริงๆ นะ
‎ผมเคยเตะบอลตอนยังเด็ก
‎พ่อแม่ผมอยากให้ผมเก่งรอบด้าน
‎พวกเขาส่งเสริมผม
‎และติดสินบนให้ผมฝึกซ้อม
‎ด้วยการให้ผมกินไอศกรีมแมคทุกครั้งที่ผมซ้อม
‎แต่ผมใช้เวลาเกือบทั้งเกม
‎โยนผงปูนขาวที่ใช้ตีเส้นในสนาม
‎ขึ้นไปบนอากาศเหมือนผงฝุ่นของนางฟ้า
‎นั่นแหละ... มีแววอยู่นะ
‎เมื่อผมอยู่ในห้องนั่งเล่นที่บ้าน
‎ผมชอบร้องเพลงของศิลปินคนอื่น
‎ซึ่งผมอยากทำตอนนี้แหละ
‎ศิลปินคนโปรดของผม
‎เป็นฮีโร่ชาวเควียร์ของผมด้วย ‎เธอชื่อ แบรนดี้ คาร์ไลล์
‎ใช่ ผมเห็นด้วย
‎และเธอเขียนเพลงที่วิเศษมากเพลงนี้
‎ซึ่งผมคิดว่าทุกคนเข้าถึงเพลงนี้แน่ๆ
‎ชื่อเพลง "เดอะ โจ๊ก" และผมอยากร้องให้ฟัง
‎เธอรู้สึกเป็นกังวลใช่ไหม หนุ่มน้อย
‎น้ำเสียงที่แผ่วเบาของเธอ
‎และความเนี้ยบของเธอ
‎อย่ายอมให้ใครปล้นชิงความเบิกบานของเธอ
‎หรือความอ่อนโยนของเธอ
‎เพื่อไม่ให้พวกเขาได้ใจ
‎พวกเขาอาจหยาบคายกับเธอ
‎ตวาดใส่เธอและบอกเธอว่าอย่าเสนอหน้า
‎เมื่อพวกเขาเกลียดความเจิดจรัสของเธอ
‎ฉันเห็นเธอกระสับกระส่าย
‎พยายามปิดบังตัวตน
‎และซ่อนความเจ็บปวดใจ
‎ปล่อยพวกเขาหัวเราะไปเมื่อยังทำได้
‎ปล่อยให้พวกเขาเริงร่า
‎ปล่อยให้พวกเขาหลงระเริง
‎ฉันเคยดูหนัง
‎ฉันเห็นว่าตอนจบเป็นอย่างไร
‎และเรื่องตลกที่ย้อนเข้าหาตัว
‎เธอท้อใจใช่ไหม สาวน้อย
‎นี่เป็นโลกของผู้ชาย
‎อีกสักพักใหญ่
‎เธอต้องเสี่ยงเพื่อพิชิตกระแสธาร
‎เลิกทำตามความฝัน
‎เลิกไขว่คว้าปีนป่าย
‎พวกเขาทำหยาบคายกับเธอ
‎ตวาดใส่เธอแล้วผลักไสเธอ
‎หลังจากที่เธอแบกลูกน้อยบนหลัง ‎ข้ามทะเลทราย
‎ฉันเห็นดวงตาใต้เส้นผมปรกหน้า
‎เธอดูอ่อนล้า
‎แต่เธอไม่หวาดกลัว
‎ปล่อยให้พวกเขาหัวเราะเมื่อยังทำได้
‎ปล่อยให้พวกเขาเริงร่า
‎ปล่อยให้พวกเขาหลงระเริงไป
‎ฉันเคยดูหนัง
‎ฉันเห็นว่ามันจบอย่างไร
‎และเรื่องตลกที่ย้อนเข้าหาตัว
‎ปล่อยให้พวกเขาหัวเราะเมื่อยังทำได้
‎ปล่อยให้พวกเขาเริงร่า
‎ปล่อยให้พวกเขาหลงระเริงไป
‎ฉันเคยดูหนัง
‎ฉันเห็นว่าตอนจบเป็นอย่างไร
‎และเรื่องตลกที่ย้อนเข้าหา
‎พวกเขา
‎เฮ้!
‎เดวิด ขึ้นคอร์ดให้เราหน่อย
‎เธอรู้จักฉันดีขึ้นไหม
‎เธอรู้จัก
‎ฉันหรือเปล่า
‎ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังฟังอยู่ไหม
‎หรือเธออยากได้ยินฉันไหม
‎ฉันไม่คิดว่าเธอน่าจะฟัง ‎เมื่อใครสักคนปล่อยเธอไป
‎ฉันไม่เก่งจะเสแสร้ง ‎ว่าฉันมีความสุขที่อยู่คนเดียว
‎ส่วนหนึ่งของฉันคือคำถาม ‎ที่ไม่อาจตอบได้ด้วยตัวเอง
‎เพราะฉันเสียส่วนหนึ่งของฉันไป ‎เมื่อฉันเสียเธอ ฉันจึงหลงทาง
‎ฉันไม่อยากคลานกลับไปๆ
‎แต่ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังร่วงหล่น
‎ฉันน่าจะลองเลิกโทรหาเธอ ‎แค่อยากให้เธอระลึกถึง
‎เธอเก็บสเวตเตอร์ของฉันอยู่ไหม
‎เธออ่านจดหมายของฉันหรือเปล่า
‎เธอรู้จักฉันดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเองใช่ไหม
‎เธอรู้จักฉันดีกว่าๆ
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเองใช่ไหม
‎ฉันไม่รู้สึกว่าเราจบกันแล้ว
‎เธอปิดกั้นทุกอย่างที่ฉันต้องการ
‎ฉันคือคนหลงทางผู้ว้าเหว่ ‎ผู้เสพติดการยึดเหนี่ยว
‎ฉันไม่มีเธอให้จูบแล้ว ‎และฉันพยายามข่มตาหลับ
‎แต่ฉันคิดถึงตัวฉันเอง ‎ตัวฉันที่ฉันไม่อาจเก็บรักษาไว้
‎ฉันไม่อยากคลานกลับไปๆ
‎แต่ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังร่วงหล่น
‎ฉันน่าจะลองเลิกโทรหาเธอๆ
‎แค่อยากให้เธอระลึกถึง
‎เธอเก็บสเวตเตอร์ของฉันอยู่ไหม
‎เธออ่านจดหมายของฉันหรือเปล่า
‎เธอรู้จักฉันดีกว่า
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเองใช่ไหม
‎เธอรู้จักฉันดีกว่า
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเองใช่ไหม
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเอง
‎เพราะฉันสูญเสียส่วนหนึ่งของฉัน ‎เมื่อฉันสูญเสียเธอ ฉันจึงหลงทาง
‎ฉันไม่อยากคลานกลับไปๆ
‎แต่ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ากำลังร่วงหล่น
‎ฉันน่าจะลองเลิกโทรหาเธอๆ
‎แค่อยากให้ระลึกถึงฉัน
‎เธอเก็บสเวตเตอร์ของฉันอยู่ไหม
‎เธออ่านจดหมายของฉันหรือเปล่า
‎เธอรู้จักฉันดีกว่าใช่มั้ย
‎เธอรู้จักฉันดีกว่า
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักเองใช่ไหม
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเอง
‎ฉันไม่ต้องการรออีกต่อไป
‎รอจิตใจให้เข้มแข็งขึ้น
‎นี่อาจเป็นเหตุผลที่ฉันเขียนเพลงนี้ให้เธอ
‎เพราะเธอรู้จักฉันดีกว่า
‎ดีกว่าที่ฉันรู้จักตัวเอง
‎ขอบคุณ
‎นั่นเป็นอีกเพลงหนึ่งเกี่ยวกับ...
‎ความรักที่เร่าร้อน ไม่หรอก ก็แค่...
‎ผมไม่อยากตกอยู่ในสถานการณ์นั้นเท่าไหร่
‎แต่ยังไงก็ตาม ‎ก็เหมือนสถานภาพของความสัมพันธ์ทุกคู่
‎ผมกลับมาหาความรักอีกครั้ง ผมกลับมาใช้แอพ
‎ฮินจ์น่ะ
‎เดี๋ยวนี้แปลกหน่อยที่ใช้แอพหาคู่
‎เพราะคนคิดว่า "ปลอมตัวมาตกผมหรือเปล่า"
‎ผมก็บอก "ผมแค่พยายามหาใครสักคน"
‎แต่...
‎มีใครดู เซ็กซ์ แอนด์ เดอะ ซิตี้ บ้าง
‎ดี และถ้าคุณไม่ได้ดู ลองดูนะ
‎ผมเป็นชาร์ลอตต์ ซึ่งหมายความว่า ‎เมื่อผมเจอคู่เดตที่ดี
‎ในเดตแรกซึ่งราบรื่น
‎ผมก็จะนึกไปถึงการแต่งงาน ตั้งชื่อลูก
‎ที่ดินฝังศพ...
‎ผมนึกภาพรวดเดียวจบแบบเร็วมาก
‎สมัยก่อนเราเรียกพฤติกรรมนี้ว่า "เกาะติด"
‎หรือ "น่าอึดอัดอย่างยิ่ง"
‎ผมอยากเรียกอาการนี้ว่า ‎ความกระตือรือร้นอย่างยิ่งยวด
‎ใช่
‎ที่รัก เธออาจคิดว่ามันเร็วไป
‎แต่ฉันไม่อาจสลัดเธอจากความคิดในตอนนี้
‎ฉันนึกภาพตัวเองอยู่ในห้องของเธอ
‎และฉันอยากอยู่กับเธอจนวันตาย
‎ฉันอยากให้เพื่อนของเธอเป็นเพื่อนของฉัน
‎ฉันจะเสิร์ฟมื้อเช้าให้เธอบนเตียง
‎ฉันต้องการทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
‎และถ้าฉันกระตือรือร้นมากเกินไป
‎นั่นเป็นเพราะฉันรอนานเกินไป
‎สำหรับคนเช่นเธอ
‎ฉันอยากมีกุญแจบ้านของเธอ
‎ฉันอยากดูแลเสื้อผ้าของเธอ
‎ฉันอยากเก็บกวาดบ้านให้เธอ
‎เฮ้!
‎ฉันอยากรู้ว่าเธอซ่อนสิ่งต่างๆ ไว้ตรงไหน
‎อยากอยู่ในรูปถ่ายของเธอ
‎อยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันเร็วไปๆ
‎แต่ก็อาจยั่งยืนได้
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันเหมือนบอกรัก
‎งั้นเราอยู่ด้วยกันเถอะ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันแค่อยากจ้องใบหน้าของเธอ
‎และพักผ่อนกับแม่ของเธอ
‎ไปดื่มจนเมาในที่โปรดของเธอก็ได้
‎เราเสียเวลาอีกวันกับการฟื้นตัวก็ได้
‎ฉันอยากเฝ้าดูยามเธอหลับ
‎ฉันรู้ว่าฉันคงทำตัวน่าขนลุก
‎แต่ช่วยไม่ได้
‎ช่างง่ายนักที่จะลืมว่า
‎เราเกือบไม่ได้พบกัน
‎แต่ฉันไม่ต้องการใครอีกแล้ว
‎ไม่มีใครอีกแล้ว
‎ฉันอยากมีกุญแจเข้าบ้านของเธอ
‎ฉันอยากดูแลเสื้อผ้าของเธอ
‎ฉันอยากเก็บกวาดบ้านให้เธอ
‎ฉันอยากรู้ว่าเธอซ่อนสิ่งต่างๆ ที่ไหน
‎อยากอยู่ในรูปถ่ายกับเธอ
‎อยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันเร็วไปๆ
‎แต่นี่อาจยั่งยืนก็ได้
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันคงเป็นความรัก
‎งั้นเรามาอยู่ด้วยกันเถอะ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากเป็นคนแรกที่เธอคิดถึงยามฉุกเฉิน
‎เธอปรามฉันได้เพราะฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ไม่สำคัญว่าฉันไปที่ใด
‎ไม่มีเธอ ฉันก็จะไม่มีวันอุ่นใจ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากเป็นคนแรกที่เธอคิดถึงยามฉุกเฉิน
‎เธอปรามฉันได้
‎เพราะฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ไม่สำคัญว่าฉันไปที่ใด
‎ไม่มีเธอ ฉันจะไม่มีวันอุ่นใจ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากมีกุญแจบ้านของเธอ
‎ฉันอยากดูแลเสื้อผ้าของเธอ
‎ฉันอยากเก็บกวาดบ้านให้เธอ
‎ฉันอยากรู้ว่าเธอซ่อนสิ่งต่างๆ ที่ไหน
‎อยากอยู่ในรูปถ่ายของเธอ
‎อยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันเร็วไปๆ
‎แต่นี่อาจยั่งยืนก็ได้
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันคงเป็นความรัก
‎งั้นเรามาอยู่ด้วยกันเถอะ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากเป็นคนแรกที่เธอคิดถึงยามฉุกเฉิน
‎เธอปรามฉันได้เพราะฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ไม่สำคัญว่าฉันไปที่ใด
‎ไม่มีเธอ ฉันจะไม่มีวันอุ่นใจ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากเป็นคนแรกที่เธอคิดถึงยามฉุกเฉิน
‎เธอปรามฉันได้เพราะฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ฉันรู้จักเธอดีที่สุด
‎ไม่สำคัญว่าเธอไปที่ใด
‎ไม่มีเธอ ฉันจะไม่มีวันอุ่นใจ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากมีกุญแจบ้านของเธอ
‎ฉันอยากดูแลเสื้อผ้าของเธอ
‎ฉันอยากเก็บกวาดให้เธอ
‎ฉันอยากรู้ว่าเธอซ่อนสิ่งต่างๆ ที่ไหน
‎อยากอยู่ในรูปถ่ายของเธอ
‎อยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันเร็วไปๆ
‎แต่นี่อาจยั่งยืนก็ได้
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันรู้ๆ มันคงเป็นความรัก
‎งั้นเราอยู่ด้วยกันเถอะ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันชอบเธอ
‎ฉันชอบเธอจริงๆ
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎ฉันอยากแบ่งปัน แบ่งปัน
‎ฉันอยากแบ่งปัน
‎ฉันอยากอยู่ร่วมบ้านกับเธอ
‎เกือบทุกวัน
‎ฉันตื่นขึ้นมากับความวูบโหวงในอก
‎ความคิดมากมายปั่นป่วนจนฉันไม่อาจสงบใจ
‎มีความกังวลที่ฉันไม่อาจเรียบเรียง
‎แทบทุกคืน
‎ฉันกระสับกระส่าย ความคิดตีกันวุ่นวาย
‎ฉันจึงนอนนิ่งรอแสงอาทิตย์
‎มีปัญหาที่ไม่ยอมเผยร่าง
‎เธอปรากฏตัวโดยไร้ซุ่มเสียง
‎เข้ามาในความคิดอื้ออึงของฉัน
‎ฉันเริ่มมีสติ
‎เมื่อฉันฟังเสียงของเธอ
‎ที่รัก มีแค่เธอที่สงบใจฉันได้
‎ชักนำฉันไกลห่างความเดียวดาย
‎เมื่อความว้าเหว่ฉุดดึงฉันจมดิ่ง
‎และฉันเริ่มรู้สึกคลุ้มคลั่ง
‎ที่รัก มีเพียงเธอที่สงบใจฉัน
‎ฉันต้องยอมรับ
‎ชั่วขณะหนึ่ง ฉันกลัวเหลือเกิน
‎ที่จะเปิดเผยความรกรุงรังที่ฉันสร้าง
‎มีหลายสิ่งที่ฉันมักจะปิดบัง
‎แต่เมื่อเธอประคองฉันด้วยมือที่มั่นคง
‎ด้วยถ้อยคำที่ฉันเข้าใจ
‎ฉันกลับมาคุมสติได้อีกครั้ง
‎เธอปรากฏตัวโดยไร้ซุ่มเสียง
‎เข้ามาในความคิดอื้ออึงของฉัน
‎ฉันเริ่มมีสติ
‎เมื่อฉันฟังเสียงของเธอ
‎โอ้ ที่รัก มีเพียงเธอที่สงบใจฉันได้
‎โอ้ นำพาฉัน
‎ไกลห่างความเดียวดาย
‎เมื่อความว้าเหว่ฉุดฉันจมดิ่ง
‎และฉันเริ่มรู้สึกคลุ้มคลั่ง
‎ที่รัก มีเพียงเธอที่สงบใจฉันได้
‎ถ้าร้องได้ร้องตามนะ
‎ที่รัก มีเพียงเธอที่สงบใจฉันได้
‎ไพเราะมาก
‎ชักนำฉันไกลห่างความเดียวดาย
‎เมื่อความว้าเหว่ฉุดฉันจมดิ่ง
‎และฉันเริ่มรู้สึกคลุ้มคลั่ง
‎ที่รัก มีเพียงเธอ
‎ที่สงบใจฉันได้
‎จบไปแล้วกับช่วงเวลาดีที่สุด ‎ช่วงหนึ่งในชีวิตของผม
‎แต่มันผ่านไปละ
‎ขอบคุณครับ มันมีความหมายมาก
‎ไงครับ ทุกคนบนนั้น ฮัลโหล!
‎พวกคุณยอดเยี่ยม
‎โอเค สั้นๆ สองสามเรื่อง
‎ก่อนอื่น ขอเราพูดถึงนักร้องกลุ่มนี้สักเดี๋ยวนะ
‎ผมไม่มีวันเข้าใจเลยว่า ‎ทำไมพวกเขามาจมปลักกับผม
‎อย่างที่สอง เรื่องของความโปร่งใส ‎ความสัตย์ซื่อ จะเรียกงั้นก็ได้
‎ผมกำลังฉี่อยู่นะระหว่างอยู่บนนี้
‎คุณเห็นแล้วที่ผมดื่มน้ำขนาดนี้ มันก็อยู่แถวนี้แหละ
‎ผมรู้สึกว่าตัวเองไม่ซื่อน่ะถ้าไม่บอกให้รู้
‎เรื่องที่สาม เพลงล่าสุดนั้นพิเศษมากสำหรับผม
‎ในฐานะคนที่รับมือความกลุ้มมากมาย
‎ซึ่งผมแน่ใจว่าพวกเราหลายคนก็เป็น ‎การอยู่ในนิวยอร์กและเป็นยิว
‎นี่เป็นเพลงหนึ่งที่ดับความกลุ้มใจของผม
‎ผมเลยหวังว่าจะได้ผลกับคุณเช่นกัน
‎เอาละ ผมอยากร้องเพลงที่ค่อนข้างใหม่สักหน่อย
‎บางคนคงรู้ละว่าผมพูดถึงเพลงไหน
‎ผมเพิ่งปล่อยออกมาฤดูร้อนนี้เอง ‎ซึ่งเป็นเพลงที่ทำให้ผมมีความสุขมาก
‎มีเต้นเยอะด้วย ผมอยากให้พวกคุณสนุกด้วย
‎ชื่อเพลงว่า "เรน"
‎ใช่แล้ว
‎พวกคุณรู้ใจผม
‎เธอบอกเธอเคยผ่านสิ่งนี้มาก่อน
‎เธอเผยความลับทั้งหมดออกมา
‎แด่คนที่จู่ๆ ก็ทิ้งเธอไว้ใจแหลกสลาย
‎ฉันเข้าใจความรู้สึกนั้นดี เชื่อสิ
‎ฉันรู้ว่าเราต้องชดใช้สิ่งที่ทำลงไป
‎ฉันสละอิสระเสรี
‎เพียงเพื่อให้ใครสักคนมองเห็นฉัน
‎ไม่มีใครบอกว่าง่าย
‎หัวใจของฉันแหลกสลายและพังยับเยิน
‎แต่ฉันยังหวังและหวังต่อไปไม่สิ้นหวัง
‎ว่าถ้าหัวใจแหลกสลายต่อไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎สักวันใจจะเปิดรับสิ่งใหม่และคนใหม่
‎เปิดรับเปิดใจรับเธอ เฮ้
‎ฉันรู้ว่าเราสองต่างหวาดกลัว
‎แต่เราหนีไม่พ้นสายลมและสายฟ้า
‎เมื่อเราเต้นรำกลางสายฝน
‎ฝนตกฝนพรำ
‎เฮ้!
‎ฉันรู้ว่าเรามุ่งมั่นจึงสำเร็จ
‎จะไม่วิ่งหนีสายลมและสายฟ้า
‎เมื่อเราเต้นรำกลางสายฝน
‎ฝนตก ฝนพรำ
‎เราเต้นรำกลางสายฝน
‎สูดหายใจลึก ปล่อยน้ำฝนหยาดท่วมตัว
‎เราจะกลายเป็นคู่รักทีละนิด
‎ฉันสัญญากับเธอว่าเราจะไม่เหมือนคู่อื่น
‎เราจะไม่วิ่งหลบฝน
‎หัวใจของฉันแตกสลายและพังทลายยับเยิน
‎แต่ฉันยังหวังและหวังต่อไปไม่สิ้นหวัง
‎ว่าถ้าหัวใจยังพังทลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
‎สักวันมันคงเปิดใจรับสิ่งใหม่และคนใหม่
‎และเปิดใจยอมรับเธอ เฮ้!
‎ฉันรู้ว่าเราต่างหวาดกลัว
‎แต่เราหนีไม่พ้นสายลมและสายฟ้า
‎เมื่อเราเต้นรำกลางสายฝน ฝนตก ฝนพรำ
‎เฮ้!
‎ฉันรู้เรามุ่งมั่นจึงสำเร็จ
‎จะไม่วิ่งหนีสายลมและสายฟ้า
‎เราจะเต้นรำกลางสายฝน ฝนตก ฝนพรำ
‎เราจะเต้นรำกลางสายฝน
‎แหลกสลายและพังทลายยับเยิน
‎เราจะเต้นรำกลางสายฝน
‎เต้นรำกลางสายฝน
‎แหลกสลายและพังทลาย
‎สักวันหัวใจจะเปิดรับสิ่งใหม่และคนใหม่
‎และเปิดใจรับเธอ
‎เฮ้!
‎ฉันรู้เราต่างหวาดกลัว
‎แต่เราหนีไม่พ้นสายลมและสายฟ้า
‎เราเต้นรำกลางสายฝน ฝนตก ฝนพรำ
‎ฝนตก ฝนพรำลงมา
‎ขณะเต้นรำกลางสายฝน
‎ขอบคุณ พวกคุณน่ารักมาก
‎เรารักคุณ!
‎ผมก็รักพวกคุณและเหมาะเจาะมาก
‎ผมจะลงไปใกล้ทุกคนอีกหน่อยในเพลงต่อไปนี้
‎ฮัลโหล ทุกคน
‎เสื้อสวยนะ
‎เพลงต่อไปนี้ค่อนข้างพิเศษสำหรับผม
‎และมีความหมายมากมายที่ออกจะไปบรรจบกัน
‎เรื่องแรก การที่ผมรักพ่อมากๆ
‎พ่อของผมแจ๋วที่สุด
‎เขาคือคนที่วิเศษมาก
‎เขาสอนผมหลายอย่างซึ่งสิ่งสำคัญที่สุดคือ
‎การเป็นมนุษย์ที่ดีสำคัญ ‎และมาก่อนการเป็นศิลปินที่ดี
‎และจะเป็นศิลปินที่ดีได้ต่อเมื่อ
‎คุณเป็นมนุษย์ที่ดี
‎และผม...
‎ผมพยายามใช้ชีวิตโดยคิดแบบนั้น
‎ส่วนพ่อเองก็ใช้ชีวิต ‎แบบที่สอนผมนั้นมาตลอดชีวิตของเขา
‎และผมอยากเขียนบอกว่าผมรักพ่อมากแค่ไหน
‎และผมปลื้มมากที่พ่อมาในคืนนี้ด้วย
‎เขาวิเศษมาก
‎ผมจะไม่...
‎ว่าแต่...
‎นั่นเป็นเรื่องหนึ่ง
‎อีกเรื่องที่ผมคิดไว้คนละเรื่องเลย
‎นั่นคือการพูดบางอย่างก่อนที่จะสายเกินไป
‎การพูดสิ่งนั้นขณะที่เราทำได้
‎เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎โลกบ้าบอขึ้นทุกวันโดยเฉพาะประเทศนี้ในตอนนี้
‎โลกกำลังคลุ้มคลั่งและโกรธเคือง
‎ซึ่งผมก็จมอยู่กับภาวะนี้มากๆ
‎จนบางครั้งผมลืม ‎ที่จะบอกคนรอบตัวว่าผมรู้สึกยังไง
‎เพราะผมไม่ได้สนใจจะบอกให้รู้
‎และเพลงนี้เกี่ยวโยงแน่นหนามากๆ
‎กับย่าซูของผมที่จากไปในฤดูใบไม้ผลิ
‎ซึ่ง...
‎ย่าเป็นย่าที่ยอดเยี่ยมที่สุด ‎เป็นทุกอย่างที่เราอยากให้ย่าเป็นได้
‎มนุษย์อัศจรรย์ที่สุด นักเกาหลังระดับโลก
‎ย่าเคยฉี่ราดครั้งหนึ่งระหว่างเล่นเกมทวิสเตอร์
‎ย่าเป็นคนยอดเยี่ยมที่สุดที่เราจินตนาการได้
‎และเป็นธรรมดาเมื่อทัวร์นี้เกิดขึ้นหลังจากนั้น
‎ผมรู้ว่าย่าคงอยากมาด้วย
‎ย่าส่งเสริมให้ผมทำสิ่งที่ผมรัก
‎และย่าเตือนผมเสมอว่าจงสนุกกับมัน
‎ย่ารู้ว่าผมคิดเยอะ
‎ย่าเลยบอกเสมอว่าให้สนุกกับสิ่งที่ทำ
‎เพราะนั่นแหละสำคัญที่สุด
‎ผมเลยอยากอุทิศเพลงนี้ให้ย่า
‎เธอทุ่มศรัทธาให้กับความฝันของฉัน
‎เธอมอบโลกทั้งใบที่ฉันต้องการ
‎ฉันทำสิ่งใดถึงโชคดีเพียงนี้
‎ฉันเดินตามรอยเท้าของเธอ
‎ฉันก้าวบนทางที่เธอนำไป
‎ฉันอยากให้เธอรู้ว่าฉันได้ยิน
‎ทุกคำ
‎ฉันรอมานานเหลือเกินที่จะบอก
‎เธอคือทุกอย่างสำหรับฉัน
‎เผื่อเธอไม่อยู่ชั่วนิรันดร์ ขอฉันบอกเธอตรงนี้
‎ฉันรักเธอยิ่งกว่าที่เธอจะเข้าใจ
‎เผื่อเธอไม่อยู่ชั่วนิรันดร์
‎ขอฉันบอกความจริง
‎ฉันคือทุกสิ่งที่ฉันเป็นเพราะเธอ
‎ฉันคิดถึงเพลงนี้ตลอดเวลา
‎ฟังสิ มันสะท้อนก้องในตัวฉัน
‎แต่ฉันไม่เคยชวนเธอฟัง
‎เราอยู่ด้วยกันแสนนาน
‎ฉันแน่ใจว่านานกว่าชีวิตฉัน
‎ถ้าเธอไม่เคยรู้ว่าฉันคือส่วนหนึ่งของตัวเธอ
‎ฉันรอนานแสนนานจะบอกว่า
‎เธอคือทุกสิ่งสำหรับฉัน
‎เผื่อเธอไม่อยู่นิรันดร์
‎ขอฉันบอกเธอตรงนี้
‎ฉันรักเธอยิ่งกว่าที่เธอจะเข้าใจ
‎เผื่อเธอไม่อยู่นิรันดร์
‎ขอฉันบอกความจริง
‎ฉันคือทุกสิ่งที่ฉันเป็นเพราะเธอ
‎ฉันมีฮีโร่ประจำกาย
‎ฉันแค่เงยหน้ามองเธอนั่นไง
‎ฉันคือมนุษย์เพราะเธอสอนให้ฉันเป็น
‎เผื่อเธอไม่อยู่นิรันดร์
‎ขอฉันบอกเธอตรงนี้
‎ฉันรักเธอยิ่งกว่าเธอจะเข้าใจ
‎เผื่อเธอไม่อยู่นิรันดร์
‎ขอฉันบอกความจริง
‎ฉันคือทุกสิ่งที่ฉันเป็น
‎เผื่อเธอไม่อยู่นิรันดร์
‎ขอฉันบอกความจริง
‎ตราบใดที่ฉันเป็นฉันอยู่ตรงนี้
‎เธอก็อยู่เช่นกัน
‎ถ้าเธอรู้สึกว่าเป็นจริง
‎ฉันพร้อมโดนพิพากษา
‎และฉันอยู่ในกรงขังของเธอ
‎เหมือนเหรียญในโรงกษาปณ์ของเธอ
‎ฉันโดนกระทำจนบุบเบี้ยวและอ่อนล้า
‎กับข้อหากบฏคุกคาม
‎เมื่อมองผ่านดวงตาฝ้าฟาง บัลลังก์ของเธอ
‎คือเขตอันตราย
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎จงพาฉันไปหาผู้คุมจิตวิญญาณของเธอ
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำทางฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎มาเร็ว!
‎แต่ฉันรู้ว่าเขาไม่เฒ่าชรา
‎มีคนบอกมา
‎บอกว่าเขาบริสุทธิ์
‎แต่เขา หรืออาจเป็นเธอ
‎มีคนบอกมา
‎แต่ฉันไม่มีวันแน่ใจ
‎เมื่อมองผ่านดวงตาฝ้าฟาง บัลลังก์ของเธอ
‎คือเขตอันตราย
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎จงพาฉันไปหาผู้คุมจิตวิญญาณของเธอ
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำทางฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำทางฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎ผ่านดวงตาฝ้าฟาง บัลลังก์ของเธอ
‎คือเขตอันตราย
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎จงพาฉันไปหาผู้คุมจิตวิญญาณของเธอ
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎นำฉันผ่านห้องกว้าง
‎จงพาฉันไปหาผู้ควบคุม
‎ฉันไม่ใช่คนแปลกหน้า
‎เร็ว ตาพวกคุณแล้ว
‎ใช่ มาเลย!
‎พวกคุณชอบมั้ย ผมเหงื่อแตกขนาดนี้
‎สนุกมาก เผื่อคุณไม่รู้ เพลงนี้ของเอลตัน จอห์น
‎เอลตัน จอห์นผู้ยิ่งใหญ่
‎เจ้านาย
‎แจ๋ว
‎สนุกมากเพลงนี้ ‎แต่ผมอยากพักหน่อย เราคุยกันต่อละกัน
‎เพลงนี้น่ะคือเพลงโปรดของผม
‎ผมเคยเห็นบนป้ายมาก่อน
‎และตอนนั้นผมก็เขียน
‎ตอนที่ผมมาถึงทางแยกของความสัมพันธ์
‎เมื่อคนที่ผมคบอยู่นั้นบอกผมว่า
‎"ฉันต้องไปตามทางของฉัน
‎เพราะฉันอยากเติบโตและเป็นคนที่ฉันอยากเป็น
‎ฉันต้องมีพื้นที่ส่วนตัวถึงทำได้"
‎ไม่น่าพูดว่า "เติบโต" เลย
‎และในกรณีของเรา มันก็สมเหตุผลมาก
‎เป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‎เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันและตัดสินใจถูกต้องแล้ว
‎แต่ผมว่ามีหลายครั้งที่ ‎นั่นเป็นการหลบเลี่ยงจะผูกมัด
‎เมื่อคุ้นเคยกัน ไม่ว่าจะเป็น ‎รักแบบเพื่อนหรือโรแมนติก
‎ฉันต้องการพื้นที่ส่วนตัว
‎เพื่อจะเป็นตัวฉันเอง
‎ผมหวังนะว่าถ้าเรามีความสัมพันธ์ที่ดี
‎เราทั้งคู่จะหาพื้นที่เติบโตเป็นตัวของตัวเอง
‎และปรับตัว ให้พื้นที่อีกฝ่ายเมื่อจำเป็น
‎ดังนั้นถ้าคุณคบใครอยู่ตอนนี้
‎หรืออยู่กับคนนั้นในคืนนี้
‎ผมดีใจแทนคุณอย่างยิ่ง มันวิเศษมาก
‎และเพลงนี้ขอมอบให้คุณ
‎และถ้าคุณเป็นเหมือนผม ยังไม่พบใครคนนั้น
‎เพลงนี้ก็ขอมอบให้คุณด้วย
‎ถ้าร้องได้ ร้องตามได้เลยนะครับ
‎เธอบอกว่ามีหลายอย่างที่เธอไม่รู้
‎เธอต้องไปค้นหาตัวเอง
‎เธอบอกว่าเธออยากอยู่ลำพัง
‎เพราะเธอคิดว่าคงไม่พบตัวเอง ‎ถ้าผูกติดกับใครอีกคน
‎ใครบอกกัน
‎ว่าการเติบโตเกิดขึ้นได้ตามลำพัง
‎พวกเขาไม่รู้จักเธอและฉัน
‎ฉันไม่เห็นว่าเธอต้องไป
‎ถ้าเธออยากเปลี่ยนแปลงจริงๆ
‎เธอเปลี่ยนได้ข้างๆ ฉัน
‎เมื่อเธอทะยาน ฉันจะหมอบต่ำ
‎เมื่อเธอเปลี่ยนฉันจะเคลื่อนตาม
‎และเราจะค่อยๆ เปลี่ยน
‎เติบโตไปพร้อมกัน
‎ไม่ใช่เธอคนเดียว
‎ฉันเองก็ยังไม่สมบูรณ์ มีอีกมากต้องเรียนรู้
‎ฉันไม่รู้ว่าแม่น้ำสายนี้เคลื่อนไปยังไง
‎แต่ฉันอยากมีคู่ใจล่องผ่านทุกการเปลี่ยนแปลง
‎ใครบอกกัน
‎ว่าการเติบโตเกิดขึ้นโดยลำพัง
‎พวกเขาไม่รู้จักฉันและเธอ
‎เธอไม่ต้องจากไกล
‎ถ้าเธออยากเปลี่ยนแปลง
‎เธอเปลี่ยนได้ข้างกายฉัน
‎เมื่อเธอทะยาน ฉันจะหมอบต่ำ
‎เธอเปลี่ยนและฉันเคลื่อนตาม
‎และเราจะค่อยๆ เปลี่ยนไป
‎เติบโตไปพร้อมกัน
‎ฉันไม่รู้ว่าเราจะเป็นคนเช่นไร
‎ฉันสัญญาไม่ได้ ชะตาชีวิตไม่ได้ถูกกำหนดไว้
‎แต่ฉันเชื่อว่าเมื่อถึงปลายทาง
‎เราจะเข้าใจได้ดีขึ้น
‎ว่าเราเติบโตไปด้วยกัน
‎บอกสิว่าเธอไม่อยากไป
‎เพราะถ้าเธอต้องการเปลี่ยนแปลง
‎เธอเปลี่ยนได้ข้างกายฉัน
‎เมื่อเธอทะยาน ฉันจะหมอบต่ำ
‎เธอเปลี่ยนได้ ฉันจะเคลื่อนตาม
‎เราจะค่อยๆ เปลี่ยนไป
‎และเติบโตไปพร้อมกัน
‎เติบโตไปพร้อมกัน
‎ขอบคุณ
‎ข่าวร้ายจะบอก ผมจะร้องอีกเพลงให้คุณฟัง
‎ผมรู้ ผมก็อยากอยู่ต่อ
‎มันช่างเหมือน...
‎ผมไม่อยากพูดถึง ผมไม่อยากร้องไห้
‎และผมต้องร้องอีกเพลงแต่ว่า...
‎ผมมองทุกคนตอนนี้
‎และคิดว่านี่มันอะไรกัน
‎ผมไม่อยากเชื่อว่านี่คือชีวิตของผมเอง
‎ขอบคุณมากๆ ที่มาครับ
‎ขอบคุณ
‎ดังนั้น...
‎เรารักคุณ!
‎พระเจ้าช่วย ระวังหลอดเสียงด้วย
‎แต่ขอบคุณมากครับ
‎ดังนั้นก่อนผมพูดถึงเพลงสุดท้าย
‎ผมอยากขอบคุณทุกคนบนเวทีอีกครั้ง
‎งานนี้เป็นเรื่องน่ากลัวมากๆ ที่จะทำ
‎และการมีคนเหล่านี้ประคองผม
‎ทั้งทางดนตรี อารมณ์ ร่างกาย ทุกอย่าง
‎เหมือนฝันเป็นจริงเลยครับ
‎และผมคงไม่มีวันตอบแทนได้หมด ‎ที่คุณเดินกับผมจนสุดทาง
‎มาเล่นดนตรีกับผมที่นี่ สุดยอดมาก
‎ผมเริ่มทำงานตั้งแต่ยังเล็กมากครับ
‎ประมาณเก้าขวบ
‎ผมโดนเร่งให้โตเร็วมาก
‎ผมมีพี่ชายพี่สาวหลายคนที่เก่งมาก
‎และผมทำงานกับนักแสดงผู้ใหญ่เป็นประจำ
‎ผมเลยอยากแก่ขึ้นตลอดเวลา
‎อยากโตเร็วๆ
‎แล้วผมก็ได้... โอ้ ผมพูดว่าแก่ขึ้น
‎แล้วผมก็ได้ดั่งใจ
‎ผมโตเร็วมาก ผมเริ่มทำงาน
‎แล้วทันทีที่ผมจบไฮสคูล ผมก็หาเลี้ยงตัวเอง
‎ช่วงปีหลังๆ มานี้ ผมมองย้อนไป ‎แล้วก็หงุดหงิดนิดหน่อย
‎ผมอยากให้ตัวเองใช้เวลามากกว่านี้
‎ที่จะทำตามใจตัวและเป็นเด็กสมวัยกว่านั้น
‎ไม่ต้องดูมุ่งมั่นขนาดนั้น
‎แล้วผมก็ยิ่งหงุดหงิดเป็นสองเท่า
‎เพราะผมพิจารณาทุกเรื่องในชีวิตที่ผมตั้งตารอ
‎หรือมองย้อนกลับไปดูแต่ละจุดที่ผมเคยอยู่
‎และอย่างที่ผมเคยบอกหลายครั้ง ‎ว่าผมเป็นคนขี้กังวล
‎ผมเป็นคนคิดมาก
‎และผมไม่ค่อยอยู่กับปัจจุบัน ณ จุดที่ผมอยู่เลย
‎และทางหนึ่งที่ผมจะทำแบบนั้นได้
‎คือร้องเพลงและเล่นดนตรี
‎ที่พวกคุณมานับเป็นของขวัญ
‎ให้ผมร้องเพลงในคืนนี้
‎ซึ่งผมหวังว่าถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ‎หนึ่งชั่วโมงครึ่งนี้
‎คงช่วยพวกคุณลืมความกังวลและปัญหาต่างๆ
‎และอยู่กับผมเท่านั้น
‎ผมหวังว่าเพลงนี้เช่นกัน
‎ชื่อเพลง "โอลเดอร์"
‎ฉันกำลังเดินไปสวนสาธารณะผ่านถนนสาย 57
‎กับเพลงเก่าเพลงเดิมในใจดวงเดิม
‎วางแผนว่าฉันจะทำอะไร
‎เมื่อฉันโตขึ้น
‎ผ่านชายผมสีดอกเลา ฉันสบตาของเขา
‎เหมือนเขารู้ใจ เขาอ่านใจฉันได้
‎บอกว่าชีวิตจะตามหาเธอเอง
‎เมื่อถึงเวลา
‎เท้าของฉันหยุดชะงัก ฉันหันกลับไป
‎พยายามทบทวนทุกคำที่เขาพูด
‎แล้วเขาก็บอกว่า
‎เมื่อเธอยังเด็ก
‎เธออยากโตขึ้น
‎แล้วเมื่อเธอโตขึ้น
‎เธออยากย้อนเวลาได้
‎อย่าปล่อยความอัศจรรย์ของเธอ
‎ถูกบดบังไว้
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎ฉันทำลายความคิดก่อนที่มันจะสุกงอมหรือเปล่า
‎ฉันกัดลิ้นตัวเองบ่อยเกินไปมั้ย
‎ฉันพูดทุกสิ่งตามที่ตั้งใจหรือเปล่า
‎ถ้าฉันขอรอวันพรุ่งนี้
‎หรือฉันทำได้แต่รอมาตลอด
‎และฉันจะทำได้ยังไง
‎ที่จะรู้จักตัวเองในขณะนั้น
‎ที่จะหลงรักใครอีกคน
‎และเข้าใจ
‎เมื่อเธอยังเด็ก
‎เธออยากโตขึ้น
‎แต่เมื่อเธอโตขึ้น
‎เธอจะอยากย้อนเวลาได้
‎อย่าปล่อยความอัศจรรย์ของเธอ
‎ถูกบดบัง
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎เมื่อเธอยังเด็ก
‎เธอจะอยากโตขึ้น
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎เธอจะอยากย้อนเวลาได้
‎อย่าปล่อยความอัศจรรย์ของเธอ
‎ถูกบดบัง
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎ก่อนเราจะจากกันไป
‎ผมอยากร้องประสานเสียงอีก
‎เพราะผมไม่อยากจากที่นี่และทุกคนไปเฉยๆ
‎และถ้าบังเอิญว่าคุณร้องได้ ช่วยร้องตามนะครับ
‎ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไรเหมือนกัน
‎เราทุกคนจะได้มีช่วงเวลาสุดท้ายสั้นๆ นี้ด้วยกัน
‎ก่อนเราจะกลับไปหาปัญหาต่างๆ ในชีวิตของเรา
‎ผมบอกไม่ถูกเลยว่า ‎เวลานี้พิเศษและมีพลังขนาดไหน
‎เรามาร้องด้วยกันนะ
‎เมื่อเธอยังเด็ก
‎เธอจะอยากโตขึ้น
‎และเมื่อเธอโตขึ้น
‎เธอจะอยากย้อนเวลาได้
‎อย่าปล่อยให้ความอัศจรรย์ของเธอ
‎ถูกบดบัง
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎เมื่อเธอยังเด็ก
‎เธอจะอยากโตขึ้น
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎เธอจะอยากย้อนเวลาได้
‎อย่าปล่อยความอัศจรรย์ของเธอ
‎ถูกบดบัง
‎เมื่อเธอโตขึ้น
‎พระเจ้าช่วย
‎ฉันรักนาย เบน
‎โอเคนะ สาวๆ
‎ใช่ เตรียมตัว
‎เขาไปแล้วๆ ไม่อยู่แล้ว จับไม่ทัน
‎โอเค เราจะร้องอีกเพลง
‎โอเค
‎ดังนั้น...
‎ผมก็รักคุณ แต่ขอร้อง ดื่มชาบำรุงคอด้วยนะ
‎ขอบคุณมากๆ ที่มอบความรักมากมาย
‎ที่ยืนปรบมือให้กำลังใจงดงามแบบนั้น
‎มันช่าง... สุดยอดไปเลย
‎เพลงนี้ที่เราจะเล่นให้คุณฟัง ‎คือเพลงสุดท้ายที่ผมอัด
‎และเป็นเพลงแรกที่ผมเขียนจริงจังกว่าเดิม
‎ผมเขียนจากมุมมองของผมเอง
‎และเป็นธรรมดาที่สิ่งแรกที่ผมคิดจะเขียนถึง
‎คือพ่อแม่ของผม
‎ซึ่งผมบอกไปแล้วว่ามาด้วย
‎ซึ่งผมจะไม่ชี้ไปอีกละ ‎แต่ผมแน่ใจว่าคงรู้กันดีแล้ว
‎พ่อแม่ของผมเป็นคู่ที่น่ารัก
‎ทุกอย่างที่ผมมีต้องขอบคุณพวกเขาเลย
‎พ่อแม่ตั้งชื่อผมภาษาฮิบรูว่า บารูช ชิรอน
‎ซึ่งหมายถึง "บทเพลงอวยพร"
‎ยอดมากครับ
‎เหมาะกับผมมาก
‎ผมว่ามันเป็นสัญลักษณ์ชัดเจน
‎ชื่อที่เป็นพร ทุกอย่างที่พวกเขาให้ผม
‎ซึ่งสิ่งสำคัญที่สุดคือความเข้าใจ
‎ว่าดนตรีคือสิ่งที่นำทุกคนมารวมกันได้จริงๆ
‎และช่วยให้เราเข้าใจบางคนในแบบที่ไม่คาดคิด
‎เข้าใจมุมมองของคนอื่น
‎เราโตมากับโรงละครเพลงในบ้านตลอด
‎และผมว่าของขวัญล้ำค่าที่สุดที่พ่อแม่มอบให้เราคือ
‎เมื่อตัวละครหนึ่งร้องเพลง ‎เราต้องเข้าใจจิตใจของเขา
‎เราต้องเข้าถึงจิตวิญญาณ
‎ผมไม่รู้ว่าผมจะเป็นยังไง ‎ถ้าไม่ได้โตมากับการรับรู้แบบนั้น
‎และกับความรักของพ่อแม่
‎ดังนั้นเพลงนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากพวกท่าน
‎ขอบคุณอีกครั้งที่มอบชีวิตให้ผม
‎เป็นชีวิตที่วิเศษมากครับ
‎และเพลงนี้ชื่อ "รันอะเวย์"
‎พวกเขาพบกันในวัยเรียน เป็นเช่นนั้นเอง
‎เครื่องดื่มและตามด้วยดอกกุหลาบ
‎แล้วก็ตั้งใจพบกันอีกครั้ง
‎เขาเขียนบทกวี แต่งเพลง และความเรียง
‎เธอรู้อยู่แล้วว่าเขาคงขอแต่งงาน
‎เธอแค่สงสัยว่าเมื่อไหร่
‎คืนหนึ่ง ก่อนที่พวกเขาจะเข้านอน
‎เขาคุกเข่าลง
‎และบอกว่า
‎ผมอาจไม่ฉลาดนัก
‎และผมคงแก้ไขทุกปัญหาไม่ได้
‎แต่มองตาผมสิ
‎และจงรู้ว่าผมจะอยู่ตรงนี้เสมอ
‎ผมจะไม่หนีไปไหน
‎หลายปีผ่านไป พวกเขามีเด็กน้อย
‎เขาเป็นเด็กแปลก ตลกและว่าง่าย
‎พวกเขารักลูกสุดหัวใจ
‎บางคืนเขาฝันจนแตกตื่น
‎เธอนอนกกกอด
‎ช่วยเขาหลับสบาย
‎คืนหนึ่งเขานอนไม่หลับ
‎เธอคุกเข่าลง
‎และบอกว่า
‎ฉันอาจไม่ได้ฉลาดนัก
‎ฉันคงแก้ไขทุกอย่างไม่ได้
‎แต่จงมองตาฉันสิ
‎รู้ไว้ว่าฉันจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
‎และฉันจะไม่หนีไปไหน
‎ฉันจะไม่หนีไปไหน
‎เธอบอกว่าอยู่คนเดียวปลอดภัยกว่า
‎เธออยากนอนลำพัง
‎ดีกว่าเติบโตโดยต้องการฉันเคียงข้าง
‎แต่ฉันหวังว่าเธอเข้าใจ
‎เหมือนคู่ของแม่กับพ่อของฉัน
‎ฉันจะไม่ไปไหน
‎ฉันรักเธอยิ่งขึ้นทุกวัน
‎เมื่อรักแล้วจะไม่จากไป
‎ดังนั้นจงฟังเมื่อฉันบอก
‎ฉันอาจไม่ฉลาดนัก
‎และฉันคงแก้ปัญหาทุกอย่างไม่ได้
‎แต่มองตาฉันสิ
‎และรู้ไว้ว่าฉันจะอยู่เสมอ
‎และฉันจะไม่หนี
‎ฉันจะไม่หนี
‎(คำบรรยายโดย กิตติพล เอี่ยมกมล)