Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL GÖSTERİSİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
RADIO CITY MÜZİKHOLÜ BEN PLATT TONIGHT BİLETİ KALMADI
Tekrar geriye.
Gevşe.
Burası mükemmel.
Evet, bir egzersiz kaldı.
Merhaba, Radio City!
Geldiğiniz için çok teşekkürler!
Şarkıyı biliyorsanız eşlik etmekten çekinmeyin.
Merhaba, New York City, nasılsınız?
Radio City Music Hall'da olduğumuz için çok heyecanlıyım.
Evet, bakıyorum siz de duydunuz.
Müthiş bir his bu.
Altı-yedi yaşlarımdan beri,
sahneye her çıkışımda
başka bir kılığa girerim.
Belki uyuz bir sihirbaz.
Evet..
Veya çok tuhaf bir Mormon misyoneri
ya da kolu kırık bir çocuk.
Aman Tanrım!
Sıradışı Anne'deki çalışmamı beğenmenizden memnunum.
Ama bu yıl ilk kez sadece kendim olarak
sahneye çıkıyorum
çünkü geceyi benimle geçirmek istediniz.
Bunu yapmama fırsat verdiğiniz için sağ olun.
Harika bir şey bu.
Çok büyük, koyu Yahudi ve müziksever bir ailede büyüdüm.
Bizim orada "Von Platt Şarkıcıları"
denirdi bize.
Birçoğu bu gece burada.
Kardeşlerim Henry, Hannah,
Avery
ve annemle babam.
12 yaşında kendimi açıklamaya karar verdiğimde
veya eş cinsel olduğumu fark ettiğimde kendimi açıklamadım.
Çok önemli bir konu değildi.
Size açıklayayım.
Sekizinci sınıftaydım. İsrail'e gitmiştim.
Sekizinci sınıftaki
her Yahudi gibi.
Sınıftaki bir çocuk yolculuk sırasında otobüste
şu anlamda bir yorum yaptı:
"Ben, eş cinsel olduğu için çok şanslı.
Her kızla takılabiliyor.
Kızlar onu otel odalarına bile alıyor."
Bu, hiç aşağılayıcı bir laf değildi.
Zorbalık değil, gerçekti.
Bütün dostlarım kızdı. Onlarla takılabiliyordum.
Ama bunu duyan eşlikçimiz
bunu zorbalık vakası sanıp
aileme söyleyecekken şöyle dedim:
"Bu konuyu ilk konuşmamız böyle olmasın.
Bu şekilde ortaya çıkmasın. Benden duysunlar."
Tel Aviv'deki otelime döndüm
ve ailemi aradım.
Orada saat kaçtı bilmiyorum ama konu önemliydi.
Şöyle dedim:
"Bir şey söyleyeceğim."
Annem "Yöneliminle mi ilgili?" dedi.
"Dur da lafımı bitireyim!" dedim.
Bana şöyle dedi:
"Küçükken hep Oz Büyücüsü'ndeki Dorothy gibi giyindin.
Şaşırdığımız falan yok."
Ben de "Oh be!" dedim.
"Komodinde yığılı kitaplarımı okumak istiyorum." dedi.
Biraz tuhaf buldum.
Sonra telefonu babama verdi.
"Korunuyor musun?" dedi.
"Bir şey anlamadım. Yaşım 12!" dedim.
O kadar işte.
Dünyadaki ve şu anda izleyen herkes için
konunun aynen o şekilde
sorunsuz olmasını dilerim.
Çünkü ortada etkinlik veya duyuru olması gerekmez.
Teşekkürler.
Çok teşekkürler.
Katılıyorum. New York'ta olduğumuz için bunu bekliyordum.
Burada hiç "kuir" var mı?
Ben 18 yaşındayken kimliğini gizleyen
biriyle çıkmıştım.
Bu, ergenliğe geçiş töreninden farksız bir durumdur.
Bence zorluğunu seviyoruz.
Utancı ve rahatsızlığı kısmen bana da geçti
ama hiç hoşuma gitmedi.
Yıllar sonra, bu albümü hazırlarken
geriye baktığımda sıradaki şarkıyı yazarak
o kişiye ve bu deneyime nasıl yaklaşmayı
ve onunla nasıl konuşmayı yeğleyeceğimi
anlattım. Şimdiki yetişkin bilgim
ve öz güvenim olsaydı tabii.
Adı, "Dürüst Adam."
Tabure olması beklenirdi tabii.
Şimdi, dinleyin...
Bu, Beyoncé tarzıydı. Yani.. Veya değil.
Son şarkıdan anlayacağınız gibi
Duygularımı yaşamayı seviyorum.
O üzücü şeyleri müzikle hazmediyorum.
Bence önemli. Herkes yapmalı.
Ama bence müzik bize özümüzü hissettirmeli.
Şu anda burada özünü hisseden var mı?
Güzel, ben de!
Sonuçta Radio City'deyiz.
Bir keresinde çıktığım biri
bana pek iyi ve saygılı davranmıyordu.
Ben de bu şarkıyı yaptım ve kendimi çok daha iyi hissettim.
Efendim?
O adam her neredeyse
umarım bürokrasi kuyruklarında sürünüyordur.
Şakaydı, umarım iyisindir. Affedicilik.
Evet...
Buradaki dünya dışı
oturma odası düzenimizden de anlaşılacağı gibi
kendinizi sıcak ve rahat hissetmenizi
iyi vakit geçirmenizi, böylece birbirmizi
daha iyi tanımamızı istedim
çünkü bir karakteri oynarken bu, olmuyor.
Pardon, su geğirtti.
Size kendimle ilgili, başka yerde duymayacağınız
bazı gerçekleri
buradayken anlatayım.
Böylece gitmeden kim olduğumu biraz anlamış olun.
Bence kediler şeytanın çocukları.
Vay canına!
Vay canına.
Kedi düşmanları.
Cesur.
Onları anlamıyorum. Beni hapşırtıp duruyorlar.
Başka?
Sekizinci sınıftayken
bir gün Discovery Channel mağazasındaydım.
Onları bilir misiniz bilmem.
Masaj koltukları için giderdik.
Cadılar Bayramı kazanı gibi bir camekan vardı.
"Ne acayip şey." deyip bir Eplhaba numarası çektim.
Onu devirip, paramparça edip oradan atıldım.
Bir Yahudi yaz kampında...
Bunlara giden var mı içinizde?
Harry Potter kitapları genelde yazın çıkardı.
Altıncısı çıkmıştı.
Benimki henüz postayla gelmemişti. Annemlerin
ve herkesinki gelmişti
ve kitapta neler olduğunu duyuyordum.
Moralim çok bozuktu.
Gecenin köründe
Ranzamda Ben diye bir çocuk vardı.
Gece onunkini çalıp içine soyadımı yazdım.
Ve bir şey olmadı.
Yani Yahudi soyadlı Ben, çok üzgünüm.
Başka?
Bir keresinde en iyi arkadaşım Molly'yle seyahate çıktım.
Şu ot sakızları vardı.
Küçük, kare şeklinde.
Şekli kareydi böyle.
Bir köşesinden yeniyordu.
Ama ben hepsini yiyeceğim sandım.
Kaygılı bir Yahudi olarak öyle durumlarda pek iyi değilim.
Yani iyi gitmedi, telaşlandım.
"Ne kadar oldu?" diyordum.
O da "30 saniye önce sormuştun." diyordu.
Sonra... Başka ne olmuştu?
Birdenbire "Yengeç keki yemem lazım." dedim.
Odaya getirtti.
"Getiren adamla iletişim kuramam." dedim.
Onlar gelirken tuvalete saklandım.
Sonra geldi.
Ağzım sakızdan o kadar kurumuştu ki
düşüverdi. Yutamadım bile.
Neyse, artık hepimiz arkadaşız.
Son olarak, sporun riskini hiç anlamadım.
Küçükken futbol oynardım.
Ailem kültürlü olmamı isterdi. Yeni şeyler
denememi teşvik ettiler.
Rüşvet olarak McFlurry verip
antrenmana yollarlardı.
Ama maçların çoğunu
çizgi çekmeye yarayan tebeşiri
peri tozu gibi havaya atmakla geçirdim.
Yani... bazı ipuçları vardı.
Evde kendi odamdayken
başkalarının şarkılarını söylerim.
Şimdi de öyle yapacağım.
En sevdiğim sanatçılardan biri,
benim de kuir bir kahramanım Brandi Carlile'dır.
Evet, bence de.
Bu harika şarkı onun.
Bence bu şarkıda herkes kendini buldu.
Adı "Şaka". Size bunu söylemek istiyorum.
David, bize bir akor verir misin?
Teşekkürler.
Bu da tutkulu bir ilişkiyle
ilgili bir şarkıydı. Hayır, sadece…
Pek houşma gidecek bir durum değil.
Ama her neyse, her ilişkide olduğu gibi
yine buluşma uygulamalarına döndüm.
Hinge...
Uygulamalarda gezmek biraz tuhaf.
İnsanlar "Beni kandırıyor musun?" diyor.
"Birini bulmaya çalışıyorum." diyorum.
Ama...
Sex and the City'yi izleyen var mı?
Güzel. İzlemiyorsanız seçimlerinize bakın.
Ben bir Charlotte'ım, yani iyi bir randevuya çıktığımda
iyi gidiyorsa
çini desenlerini, çocuk isimlerini,
mezar parsellerini fark edip
çabucak yola gelirim.
Buna "takipçilik" deniyordu.
Ya da "son derece rahatsız".
Ben çok derin bir şevk, diyorum.
Evet.
Bilenler eşlik etsin.
Hayatımın en güzel anlarından biriydi.
Devam ediyorum.
Teşekkürler. Çok güzeldi.
Oradakiler, selam. Merhaba!
Siz bir tanesiniz!
Tamam, çabucak birkaç şey...
Öncelikle bu şarkıcılardan bir an konuşabilir miyiz?
Niye bana vokal yaptıklarını asla anlamayacağım.
İkincisi, bütün mesele şeffaflık, dürüstlük, her neyse...
Bu olurken işiyordum.
Suyu gördünüz. Bir yere gittiği yok.
Söylemesem size karşı dürüst olmamış olurdum.
Üçüncü olarak, son şarkı benim için çok özel.
Anksiyeteyle çok uğraşan biri olarak,
ki New York'ta yaşayan Yahudiler olarak çoğunuz öyledir,
kaygımı oldukça bastıran bir şarkı bu.
Umarım sizinkini de bastırır.
Şimdi biraz daha yeni bir şarkı söylemek istiyorum.
Belki bazılarınız anlamıştır.
Bu yaz yayınladım ve bana çok keyif verdi.
Ve bol dans. Umarım size de öyle olur.
Adı "Yağmur".
Doğru.
Aklımı okudunuz.
Yağmur altında dans etmek
Teşekkürler, çok tatlısın.
Seni seviyoruz!
Ben de sizi. İyi zamanlama.
Sıradaki şarkı için size biraz daha yaklaşacağım.
Merhaba millet.
Güzel sweatshirt.
Bu sıradaki şarkı benim için çok özel.
Birbiriyle kesişen anlamlar taşıyor.
İlki şu: Babamı çok seviyorum.
Babam bir tanedir.
Harika bir insandır.
Bana çokşey öğretti. İiyi insan olmanın
İyi sanatçı olmaktan çok daha önemli olması gibi.
Ve iyi sanatçı olmak için
iyi insan olmanın gerekmesi gibi.
Ve ben...
hayatta böyle olmaya çalışıyorum.
o da inanılmaz bir şekilde bunu yaşamında korumayı başardı.
Ve onu ne kadar sevdiğimi yazmak istedim.
Neyse ki bu gece burada.
Ve o, harika bir insan.
Ben şimdi...
Neyse...
Bu bir fikirdi.
Diğer fikir çok daha farklı.
Söyleyeceğini çok geç olmadan söylemek.
Fırsat varken söylemek.
Ne olduğunu bilmiyoruz.
Dünya çıldırmış. Özellikle de bu ülke
silahlı ve deli.
Bu beni bunaltıyor.
bazen etrafımdakilere hislerimi söylemeyi unutuyorum
çünkü bildiklerini düşünüyorum.
Bu şarkı, geçen baharda kaybettiğim
büyükannem Sue'ya ait oldu.
Ve...
Harika bir büyükanneydi. Tam isteyeceğiniz gibi.
Dünyanın en harika insanı. Müthiş bir sırt kaşıyıcı.
Bir gün Twister oynarken altına etmişti.
Düşünebileceğiniz en harika insandı.
Bu turne, ölümünden hemen sonraya denk gelince...
Burada olmak isterdi.
Beni sevdiklerimi yapmaya teşvik ederdi.
Hep zevk almamı hatırlattı.
Çok içe dönük olduğumu bilirdi.
Hep yaptığımdan zevk almamı söylerdi
zira bütün mesele bu.
O yüzden bunu ona ithaf etmek isterim.
Hadi!
Yaşlı olmadığını biliyorum.
Hadi! Sıra sizde.
Evet! Hadi!
Terimi beğendin mi Netflix?
Güzeldi. Bu bir Elton John melodisidir.
Büyük Elton John.
Bir numara.
Güzel.
Çok zevkli. Yavaşlamak istiyorum ama devam edelim.
Bu en sevdiğim şarkılardan biri.
Bir tabelada görmüştüm.
Bir ilişkimde
dönemeçteyken yazdım.
Beraber olduğum kişi şöyle demişti:
"Kendim olmalıyım
çünkü büyümeli ve gerçek ben olmalıyım.
Bunun için yalnız olmalıyım."
"Büyümek" dememeliydim.
Bizim durumumuzda bu çok geçerliydi.
Doğru olan buydu,
Çok iyi dosttuk ve bu, doğru hamleydi.
Ama bence bunun çoğu zaman
ister platonik, ister romantik olsun,
kendin olmak için birinden uzaklaşman
gerekmesi aslında kaçıştır.
Bence... ve umarım ilişkiniz doğruysa
ikiniz de büyümek için yer bulabilir
ve birbirinize boş alan açabilirsiniz.
Yani şu an o ilişkideyseniz
veya o, şu an yanınızdaysa
sizin için çok mutluyum. Bu harika.
Bu şarkı sizin için.
Siz de benim gibi o kişiyi henüz bulamadıysanız
bu, aynı zamanda sizin için.
Biliyorsanız söyleyebilirsiniz.
Teşekkürler.
Üzücü bir haber. Bir şarkım daha var.
Evet. Kalmak isterdim.
Bu gösteri...
Konuşmak istemiyorum çünkü ağlarım.
Bir şarkı daha söylemeliyim ama sadece...
Herkese bakıyorum
ve şu anda olanları düşünüyorum.
Bunun benim hayatım olduğuna inanamıyorum.
Geldiğiniz için çok teşekkürler.
Teşekkürler.
Evet...
Seni seviyoruz!
Tanrım! Dikkat et, nodül olacak!
Çok teşekkürler ama.
Son şarkımdan bahsetmeden önce benimle sahnede
olanlara teşekkür edeyim.
Bu, inanılmaz korkunç bir şey.
Onların beni müzikal, duygusal,
fiziksel ve her açıdan kollamasıyla
hayalim gerçekleşti.
Bu yolda benimle olmanızın ve benimle çalmanızın
karşılığını asla ödeyemem.
Çalışmaya çok küçükken başladım.
Dokuz yaşlarında.
Büyümek için çok acelem vardı.
Çok kafa ağabey ve ablalarım vardı.
Daima yetişkin oyuncularla çalışıyordum
ve hep daha büyük olmak istiyordum.
Çabucak.
Büyüdüm de. Büyüyeyim dedim
ve dileğim gerçekleşti.
Hızla büyüdüm, çalışmaya başladım
ve liseden sonra yalnız yaşamaya başladım.
Birkaç yıldır geriye baktığımda moralim bozuluyordu.
Keşke biraz ağırdan alıp
daha pervasız ve hayat dolu olsaydım.
O kadar da kararlı gözükmeseydim.
Sonra moralim daha da bozuldu
çünkü yaşamda hep ya ileri ya da geri,
bulunduğum noktanın ötesine bakmışım.
Sayısız kes söylediğim gibi kaygılı biriyim.
Çok içe dönüğüm.
Bulunduğum anda yaşamakta çok zorlanırım.
Bunu yapmamın en iyi yolu
müzik söylemek ve çalmak.
Buna fırsat tanıyarak
bana bir hediye verdiniz.
Umarım bu bir buçuk saatte
dertlerinizi ve sorunlarınızı unutup
benimle olmuşsunuzdur.
Umarım şarkı da öyle yapar.
Adı "Daha Büyük".
Gitmeden önce,
bir nakarat daha yapalım.
Burayı ve sizi bırakmak istemiyorum.
Biliyorsanız lütfen siz de söyleyin.
Ama size kalmış.
Sorunlarımıza ve hayatlarımıza dönmeden önce
birlikte son bir an yaşayabiliriz.
Bunun ne kadar özel ve büyülü olduğunu anlatamam.
Şarkı söyleyelim.
Aman Tanrım!
Seni seviyorum Ben!
Tamam mı, hanımlar?
Evet, bekleyin...
Gidiyor, gitti, onu kaybettim. Gitti.
Tamam, bir şarkı daha.
Tamam.
Evet...
Ben de seni ama lütfen boğazın için bir çay iç.
Sevginiz, burada durduğunuz
ve bütün güzellikler için teşekkürler.
Gerçekten... süperdi.
Bu, albümümdeki son şarkı.
Açıkçası, kendi bakış açımla
ve tamamen kendim yazdığım ilk şarkı bu.
Tabii aklıma ilk gelen konu da
annemle babamdı.
Dediğim gibi, buradalar.
Tekrar belirtmeyeceğim ama eminim sürpriz kaçtı.
Onlar inanılmaz güzel insanlar.
Sahip olduğum her şey için onlara minnettarım.
Bana İbranice Baruch Shiron adını verdiler.
Yani "Kutsanmış Şarkı".
Tebrikler.
Sonuç güzel.
Bence o ismin anlamı da
çok sembolik, bana verdikleri her şey de.
Bunlardan biri de müziğin
insanları bir araya getiren
ve bir insanı beklemediğiniz şekilde görmeye yardımcı olması.
Ve bakış açısını.
Evimizde müzik sahnesiyle büyüdük.
Bence bunun bize en büyük faydası
biri şarkı söylerken içini görebilmek oldu.
Ruhlarını görüyorsun.
Bu bilgiyle ve onların sevgisiyle büyümeseydim
nasıl olurdum bilmem.
Bu şarkıyı onlardan ilhamla yaptım.
Dinlediğiniz için sağ olun.
Gerçekten harikaydı.
Bu şarkının adı "Kaç".
Alt yazı çevirmeni: Özgür Salman