Downloaded from YTS.MX
‪ยามบ่ายที่สดใสในเขตเมืองดีทรอยต์ ‪แฟนๆ ทีมวูล์ฟเวอรีน...
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪ทั้งสองเส้นของทางหลวงไอ 696 ‪การจราจร...
‪พยากรณ์อากาศที่เขตเมืองดีทรอยต์...
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪ว่าไง คารีม
‪(ตำรวจนครบาลดีทรอยต์)
‪สวัสดี
‪สวัสดีครับ
‪สวัสดี
‪มีใครอยู่ไหม
‪มีปัญหาอะไรเหรอคะ คุณตำรวจ
‪คุณชอบใช่ไหม
‪- อยู่ตรงนั้น ตรงนั้นแหละ ‪- ได้
‪ไปข้างๆ หน่อย
‪- เดี๋ยวก่อน ‪- มีอะไร
‪คุณได้ยินไหม
‪- อะไรล่ะ ‪- คารีมไม่อยู่บ้านใช่ไหม
‪ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย
‪คารีม ผมว่าผมเห็นคารีม
‪ขอล่ะ ช่วยหยุดพูดชื่อลูกชายฉัน ‪ตอนเรากำลังเข้าได้เข้าเข็มได้ไหม
‪นั่นอาจทำเด็กมีปมติดตัวนะ ‪ถ้าเห็นแม่ตัวเองกินตับกับหนุ่มสักคนเนี่ย
‪เลิกดูแก๊งสามช่าได้แล้ว
‪เขาอยู่ที่โรงเรียน ‪ทำไมคุณชอบทำตัวพิลึกเวลาพูดถึงเขา
‪ผมเนี่ยนะพิลึก
‪ใช่สิ
‪วันแรกที่เจอกัน เขาใช้สายตาอาฆาต ‪จ้องเหมือนผมเป็นเด็กใหม่ในคุก
‪เขามีเรื่องให้คิดเยอะ เขาอายุ 12 นะ
‪เขาก็แค่ขี้อาย ตกลงไหม
‪แหม คำว่าขี้อาย...
‪ไม่ใช่คำที่ผมจะใช้นะ
‪ฟังนะ ฉันกับคารีมมาเป็นแพ็กคู่
‪ฉันต้องรู้ว่าคุณจริงจังกับเรื่องนี้
‪เรื่องของเราน่ะ
‪ฉันแก่เกินกว่าจะคบใครเล่นๆ แล้ว
‪เนสซ่า มานี่เถอะ
‪ฟังนะ ผมรู้ว่าคุณแก่แล้ว
‪นั่นไม่ใช่ประโยคที่ฉันอยากฟังเลย
‪เลือกคำผิดไปนิด
‪- ให้ตายสิ ‪- ผมจริงจังนะ
‪คุณเป็นผู้หญิงที่ยอดเยี่ยมที่สุด ‪เท่าที่ผมเคยพบ
‪ผมรู้สึกโชคดีสุดๆ ที่คุณอยากคบกับผม
‪ก็นั่นสิ
‪และผมจะพยายามให้มากกว่านี้ ‪เพื่อทำความรู้จักกับคารีม
‪โอเคไหม
‪ก็ได้ค่ะ
‪เอาล่ะ คุณผู้หญิง ทีนี้ผม ‪จะต้องขอให้คุณอยู่ห่างจากเสื้อผ้า
‪แล้ววางมือไว้บนตัวแฟนคุณด้วยครับ
‪เถอะน่า นะ
‪โอ๊ย อ้อนเป็นเด็กๆ ไปได้
‪ใช่ เด็กที่มีดุ้นของชายชาตรีไงล่ะ
‪โอ๊ย จริงๆ เลย ‪คุณทำฉันหมดอารมณ์อีกแล้วนะ
‪- งั้นเหรอ ‪- ใช่สิ
‪ก็จริงนั่นแหละ
‪ผมแย่ที่สุดเลย
‪(จนท.เจมส์ คอฟฟี่)
‪ตำรวจเนี่ยนะ เอาจริงเหรอ
‪ของจริงใช่ไหม แบบขย่มกันจริงๆ เลยเหรอ
‪ฉันเดินไปเอาไอแพดที่ชั้นบน ‪แล้วเห็นสองคนนั้น
‪เซ็กส์แบบคนแก่
‪แล้วนายทำอะไรหรือเปล่า
‪ก็อยากซ้อมให้เละอยู่หรอก
‪แต่ฉันไม่อยากเห็นแม่โป๊น่ะสิ
‪หมอนั่นครวญคราง ‪แบบพวกคนขาว แบบ...
‪ถ้าแม่นายจะคบคนขาว ‪อย่างน้อยก็ควรหาผู้ชายที่เงินหนาสิ
‪ถูกเผงเลย
‪อีกอย่างนะ การไปสมาคมกับตำรวจ
‪แทบจะเป็นอย่างเดียว ‪ที่อาจทำลายอาชีพแร็ปเปอร์ของนาย
‪ฉันไม่ปล่อยให้เป็นงั้นแน่
‪เพราะฉันจะยุติเรื่องนี้เอง
‪บังอาจมาขย่มแม่ฉัน ฉันจะขยี้แม่งให้จม
‪นายจะทำอะไรล่ะ
‪ฉันจ่ายเงินให้พี่ม.สี่ที่เพิ่ง ‪ออกจากสถานพินิจไป 20 ดอลลาร์
‪แลกกับที่อยู่ของออร์แลนโด จอห์นสัน
‪ออร์แลนโด จอห์นสันโคตรนักเลงเลยนะ
‪พอดีไอ้รองเท้ายีซี่รุ่น 350 ‪ออกมาสีตุ่นๆ หุ้มตาข่ายอีกต่างหาก
‪ฉันเลยมีเงินไว้จัดการไอ้ตำรวจนั่นให้สาสม
‪เชื่อฉันได้เลย
‪ขนมปังฮ็อตด็อกแม่ฉัน ‪ไม่ใช่ที่ของดุ้นไอ้หมูโสโครก
‪คุณแมนนิ่ง ทำอะไรอยู่ในนั้นน่ะ
‪ก็ขี้อยู่ไง
‪และฉันก็ค่อนข้างมั่นใจว่าการที่นาย ‪คุยกับฉันตอนขี้มันผิดกฎหมาย
‪ครูของนายบอกให้กลับไปเข้าห้อง
‪งั้นฉันคงต้องบอกนักสังคมสงเคราะห์สินะ
‪ว่านายเอาแต่จ้องไอ้นั่นฉันผ่านรูที่ประตู
‪มาไม้นี้อีกแล้วเหรอเนี่ย
‪รู้อะไรไหม แกรี่ ‪ฉันถ่ายรูปเท้านายก้าวล้ำอาณาเขตไว้แล้ว
‪นายพิสูจน์ไม่ได้ว่านั่นเป็นเท้าฉัน
‪- มีคนตั้งเยอะใส่คร็อคส์ช่วงใบไม้ผลิ ‪- คนใส่คร็อคส์มีแต่พวกวิตถาร แกรี่
‪ทีนี้ก็ไปบอกอาจารย์ชูซะ
‪ว่าฉันกำลังดีลงานกับน้องนิ่มเก้านิ้ว แล้วก็...
‪ด้นสดต่อจากนั้นเอาเลย ฉันไว้ใจนาย
‪ตามนั้น
‪อาจารย์ชูครับ
‪คารีมอยากให้คุณเข้าใจ ‪ว่าองคชาตปวกเปียกของเขายาวเก้านิ้ว...
‪ขอบคุณ แกรี่ ฉันได้ยินหมดแล้ว
‪- ซวยแล้ว ‪- คารีม
‪ถ้าเธอไม่ออกมา ‪แล้วไปพรีเซนต์หน้าห้อง
‪ครูจะให้เธอได้ศูนย์ ‪แล้วโทรแจ้งคุณแม่เธอ
‪พวกขี้ฟ้องระวังจะจมกองเลือดนะ แกรี่
‪ไอ้ปากสว่าง
‪เอาล่ะ ทุกคน ‪ปฏิบัติการเงียบๆ อย่ายิงใคร
‪เราไม่อยากโดนถ่ายไปลงยูทูบ
‪อีกรอบน่ะ
‪เจ้าหน้าที่ตำรวจ หมอบลง
‪- ยกมือขึ้น ‪- หมอบลง
‪- เตรียมระเบิด ‪- หมอบ
‪หมอบลงกับพื้นสิวะ
‪หมอบลงให้หมด หมอบสิวะ
‪อย่ายิงใคร
‪ใครซื้อทิชชูเปียกยี่ห้อกระจอกมาวะ
‪ฉันโคตรคิดถึงแม่งเลย
‪อย่าเอาทิชชูธรรมดามาอีกล่ะ
‪กระดาษสองชั้นเนี่ย
‪กว่าจะได้ออกจากส้วม มือแม่งก็เลอะ...
‪- ฉิบหาย ‪- อย่ายิง
‪เฮ้ย ปล่อยฉันนะ
‪(ข่าวด่วน)
‪ออร์แลนโด จอห์นสันหลบหนีได้ค่ะ
‪หลังถูกจับกุมตัวแค่เมื่อวาน ‪ในเหตุบุกรังยาเสพติดตอนเช้ามืด
‪ท่าสวยมาก คาร์ล
‪("ขาใหญ่" ชิ่งคุก)
‪อดีตศิลปินฮิปฮอปอนาคตไกล ‪แห่งดีทรอยต์เป็นเหยื่อรายล่าสุด
‪ในสงครามระหว่างกรมตำรวจ ‪กับวงการค้ายาเสพติดของดีทรอยต์
‪- โอ๊ย เจ็บ ‪- โทษที
‪ตำรวจสามารถเข้ายึดและทำลาย ‪โคเคนปริมาณเกือบหนึ่งตัน
‪ซึ่งจะถูกนำไปขายในชุมชนดีทรอยต์
‪วันนี้ฉันภูมิใจมากที่เป็นส่วนหนึ่งของ ‪ตำรวจนครบาลดีทรอยต์ ปกป้องลูกหลานของเรา
‪ปกป้องรูจมูกน้อยๆ ของดีทรอยต์
‪ตอนนี้จอห์นสันตกเป็นข่าวใหญ่อีกครั้ง
‪ด้วยการหลบหนีการควบคุมตัวของตำรวจ ‪ระหว่างการเคลื่อนย้ายเมื่อวานนี้
‪แม่งเอ๊ย
‪มีการออกหมายจับกุมตัวจอห์นสัน ‪โดยมีการออกล่าตัว
‪ทั่วทั้งเมืองและระดับรัฐ
‪คลิปที่ถูกปล่อยออกมา ‪กำลังเป็นกระแสไวรัลในโซเชียลมีเดีย
‪โดยประชาชนต่างตั้งคำถาม
‪ในความสามารถ ‪ของกรมตำรวจนครบาลของดีทรอยต์
‪ฉันอยากประกาศต่อชาวโซเชียล
‪ให้มั่นใจว่าเราจะตรวจตรา ‪อย่างละเอียดรอบคอบ
‪(ตำรวจสืบสวนลินดา วัตต์ส)
‪ออร์แลนโด จอห์นสัน ‪นายจะต้องถูกลงโทษ การันตีได้เลย
‪พอเถอะน่า
‪ไม่คิดว่าที่พูด "การันตีได้เลย" ‪มันมากไปใช่ไหม
‪- ไม่เลย ไม่สักนิด ‪- ไม่ต้องสนพวกเกรียน
‪"เธอขู่ว่าจะยัดอวัยวะเพศที่ถูกตัดของผม ‪เข้าไปในทวารของผม
‪จากนั้นจะนำอวัยวะเพศอันเดิมนั้น ‪ยัดปากของผม"
‪ผมพยายามเขียนให้เหมาะสม ‪ในคำร้องเรียนอย่างเป็นทางการ
‪เจ้าหน้าที่วัตต์ส ‪ยังเรียกผมว่าแต๋วหลายครั้ง...
‪- ยกคำพูดฉันไปเขียนเลยก็ได้นะ ‪- หล่อนมาทำบ้าอะไรที่นี่ครับ
‪ฉันคิดว่าเราน่าจะตกลงเรื่องนี้เองได้ ‪แบบเจ้าหน้าที่ตำรวจ
‪โอเค ก็จริงที่ฉันโมโหจนสติหลุด ‪แล้วพูดอะไรรุนแรง
‪และอ้างอิงจากข้อเท็จจริงข้อเดียว ‪ที่ว่าเขาเป็นแต๋วจริงๆ
‪ผู้ต้องสงสัยถูกใส่กุญแจมืออย่างไม่ถูกวิธี
‪ผมไม่รู้ว่าชอยพลาดไปหรือ...
‪กล้ารับความผิดของตัวเองดีจริงๆ ‪งั้นจะหยุดแค่โทษชอยทำไมล่ะ
‪ทำไมไม่โทษโรงเรียนตำรวจ ‪ที่ไม่รู้จักสอนนาย
‪เรื่องวิธีชักอาวุธน่ะ
‪ไม่ก็โทษโรคเครียด ‪ที่นายสะเทือนใจเพราะโดนเมียทิ้ง
‪ไปอมนกเขาให้ผู้เล่นฝึกหัด ‪ของไลอ้อนส์สักครึ่งทีมได้
‪ผู้กองน่าจะพอเห็นภาพการข่มเหง ‪ตามที่ผมอธิบายไว้ในรายงานแล้ว
‪เอาล่ะ วัตต์ส เพลาๆ ลงหน่อย
‪- อัศวินม้าขาวมาช่วยอีกแล้วสินะ ‪- เขาไม่ใช่อัศวินม้าขาว
‪งั้นเขาเป็นอัศวินผิวดำหรือไง
‪จะเล่นมุกมาร์ติน ลอว์เรนซ์หรือไง
‪เหยียดผิวกันแบบนี้เหรอ ‪สมัยนี้แล้วเนี่ยนะ
‪ฉันไม่ใช่คนเหยียดผิว
‪แฟนฉันเป็นคนผิวดำ
‪- ได้ยินแล้วเคืองนะเนี่ย ‪- คุณพระ
‪หุบปาก ทั้งคู่เลย
‪วัตต์ส ขอโทษคอฟฟี่ซะ
‪ฉันขอโทษที่ทำร้ายนายด้วยวาจา...
‪- ยากนักเหรอ ‪- เพราะนายเสือกทำคดีพัง
‪แล้วปล่อยให้อาชญากรอันตรายหลุดไปได้
‪เอาแล้วไง
‪ฉันขอโทษที่อุตส่าห์ให้โอกาส ‪ด้วยการให้นายขับรถไปส่งคนร้าย
‪มันคงเหมือนเวลาที่เราจับซัดดัมได้ ‪แล้วปรึกษากันแบบ "ให้ใครขับรถดี"
‪หมาพิการพันธุ์ลาบราดอร์สีน้ำตาลไง ‪"ขับรถได้ไหมครับ"
‪แล้วก็แบบ...
‪ฉันขอโทษด้วยที่ช่องคลอดเธอแคบมาก
‪อย่างแรกคือนั่นเป็นคำชมย่ะ ‪แล้วนี่นายพูดว่า "ช่องครอก" เหรอ
‪ไม่ใช่ ช่องครอก ช่องคอก ‪ช่องคลอด ช่องคลอก
‪เอาล่ะ งั้นฉันก็ขอโทษด้วยที่เจ้าหน้าที่ ‪ที่ขยันและซื่อสัตย์ต้องมาเสี่ยง
‪ทุกครั้งที่นายติดเข็มกลัดนั่น
‪นั่นแหละคือเรื่องที่ฉันจะขอโทษ
‪- ขอตัวค่ะ ผู้กอง ‪- เจมส์
‪นั่นเป็นคนร้ายที่เธอจับได้ ‪และเขาก็หนีไปตอนที่นายคุมอยู่
‪แต่เธอไม่เห็นต้องทำตัวแย่แบบนี้นี่นา
‪เธอทำตัวแย่ ‪เพราะเธอเป็นตำรวจที่เก่ง
‪ส่วนนายน่ะ จะถูกย้ายไปอยู่ฝ่ายงานจราจร
‪ใครก็ได้ หยิบถุงมือขาว ‪กับนกหวีดมาให้หมอนี่ที่
‪เมียนายฝากมาทักทายน่ะ
‪ไลอ้อนส์สู้ๆ
‪คารีมเป็นคนขอเองเลย ‪ว่าให้เจมส์ไปรับที่โรงเรียน
‪- แย่ล่ะ เขาคงรู้แล้วว่าพวกเธอคบกัน ‪- คงงั้น
‪แต่นั่นอาจเป็นสัญญาณที่ดีนะ
‪คารีมอยากใช้เวลากับเขา
‪ก็เป็นไปได้ แต่...
‪มันไม่เท่เท่าไรนะที่จะแม่คบกับตำรวจ
‪- หรือผู้ชายขาว ‪- โดยเฉพาะถ้าเงินไม่หนา
‪ฟังนะ ฉันขอเลือกผู้ชายที่ซื่อสัตย์ พึ่งพาได้
‪แทนพวกนิสัยแย่แต่รวย ‪ไม่ว่าจะให้เลือกสักกี่ครั้ง
‪- เขาเป็นคนดี ‪- งั้นก็ให้เขาไปรับคารีมสิ
‪มีพายุเกสรดอกไม้หรือไงเนี่ย
‪ว่าไง ผมกำลังคิดถึงอยู่พอดี
‪- ว่าไง บ่ายนี้คุณยุ่งไหม ‪- ก็ว่างอยู่นะ
‪คุณอยากจะ...
‪มาบดคอฟฟี่กับพี่เหรอจ๊ะ
‪ฉันมีข่าวน่าตื่นเต้นน่ะ
‪คารีมต้องแวะไปเอาอะไรสักอย่าง ‪ที่บ้านเพื่อนหลังเลิกเรียน
‪ฉันบอกว่าพาเขาไปไม่ได้เพราะมีงาน
‪แล้วเขาก็เน้นมาเลยว่าให้คุณไปรับ
‪เยี่ยมเลยใช่ไหมล่ะ
‪ฮัลโหล
‪ฮัลโหล ขอโทษที ‪ผมว่าเมื่อกี้โทรศัพท์หลุดไปแป๊บ
‪สุดยอดเลยล่ะ
‪เหมือนว่าผมจะยุ่งกว่าที่คิดนะ ‪ขอถามผู้กองก่อนแล้วกัน
‪- ผมอาจต้องทำเอกสาร ‪- ถ้าไม่อยากไปก็บอกมาตรงๆ
‪ไม่นะ อยากสิ ผมขอโทษ
‪แค่ว่าวันนี้มันพิลึกน่ะ
‪ตำรวจอีกคนที่สถานี ‪หาว่าผมเป็นคนเหยียดผิว
‪- อะไรนะ ‪- ใช่ ผมเลยบอก
‪"แฟนฉันเป็นคนดำ"
‪- ไม่นะ คุณไม่ได้พูดแบบนั้นใช่ไหม ‪- เปล่าสักหน่อย
‪ไม่ใช่อยู่แล้ว
‪อาจจะน่ะ ก็พูดแหละ ผม...
‪ผมพูดแบบนั้นแหละ
‪ขอโทษนะ รู้อะไรไหม
‪ผมยินดีไปรับคารีมที่โรงเรียนมากเลยล่ะ
‪ผมอยากรู้จักเขาให้มากกว่านี้จริงๆ
‪จริงนะ งานเอกสารไม่เยอะเกินไปใช่ไหม
‪รอแป๊บนะ
‪ว่าไงนะ ไม่มีงานเอกสารเหรอ
‪แจ๋วเลย เยี่ยม
‪ได้ ผมว่าง
‪ส่งเวลากับที่อยู่มาแล้วกัน ‪ผมไปที่นั่นแน่นอน
‪ขอบคุณมากนะ เจมส์ ‪เรื่องนี้สำคัญกับฉันมาก
‪ครับ มันสำคัญกับผมเหมือนกัน
‪แค่นี้นะ
‪เวรแล้ว
‪ลดจำนวน ใช้ซ้ำ รีไซเคิล
‪เราทุกคนรู้จักคำเหล่านี้
‪เราต้องพิทักษ์โลกใบใหญ่ ‪เพื่อใช้ชีวิตและเติบโต
‪(แม่คุยกับเจมส์แล้ว ‪เขาจะไปรับลูกที่โรงเรียน เป็นเด็กดีล่ะ)
‪แม้จะยังเด็ก แต่พวกเราต้องพยายามกัน
‪เพราะการกอบกู้โลกนี้ต้องเริ่มที่เธอและฉัน
‪(ประชันกลอน)
‪(เยี่ยมเลย ขอบคุณฮะแม่ ‪เจ๋งสุดๆ ที่จะมีตำรวจมารับ)
‪คารีม
‪มีข้อเสนอแนะเกี่ยวกับกลอนของเรเชลไหม
‪คุณภาพเป็นที่น่าพอใจครับ
‪- ผมขอไปเข้าห้องน้ำได้ไหม ‪- วันนี้เธอไปมาสี่รอบแล้ว
‪ผมขอไม่อธิบายอาการ ‪ที่ทำให้ต้องเข้าห้องน้ำบ่อย
‪ต่อหน้าทุกคนในห้อง
‪เอาล่ะครับ นี่ก็เกือบหมดเวลาเรียน...
‪ถ้าไม่ออกมาพรีเซนต์บทกลอน ‪เธอจะต้องซ้ำชั้นป.ห้า
‪ทำเสียงล้อเลียนกันสินะ ก็ได้
‪จัดไป
‪เดี๋ยวพ่อจะแร็ปให้ฟัง
‪พวกนายโชคดีนะที่ฉันแสดงให้ดูฟรีๆ ‪ อีกไม่นานน่ะ
‪เพลงนี้จะหาฟังได้แค่จากในไทดัล
‪แต่จริงๆ ฉันก็ดีใจที่มีคนได้ฟัง
‪เพราะในปี 2017 ตอนที่อัดเพลงนี้ ‪ช่วงนั้นมันลำบากมาก
‪- เราพยายามสร้างความเปลี่ยนแปลง... ‪- เริ่มสักทีเถอะ
‪- พร้อมนะ ดอมินิก ‪- พร้อมตั้งแต่เกิดแล้ว
‪เย่ โย่ ฟังให้ดี
‪ฉันเป็นนักเลงตั้งแต่หัวจรดเท้า
‪คุกกี้เนตรนารีทำให้ฉันดูเหมือนอาจารย์ชู
‪เพราะเธอเป็นดวงใจของฉัน ‪รักเราช่างลึกซึ้งและจริงจัง
‪ขอประกาศก้อง อาจารย์ชูคนสวย ‪นี่เป็นของขวัญให้เธอ
‪ฉันกำลังอยากกินซูชิ
‪- หน้าจมอยู่ในจิ๊มิ๊ ‪- คารีม
‪ที่รัก ฉันจะพาเธอขึ้นสวรรค์
‪- จนน้องหมีเธอชาเวลาที่... ‪- ขอบคุณ คารีม
‪ที่สาธิตวิธีที่ทำให้ ‪โดนกักบริเวณหลังเลิกเรียน
‪"ถ้าเด็กอาละวาด อย่าต่อปากต่อคำ
‪เด็กอาจมองคุณเป็นภัยคุกคาม ‪ต่อความสัมพันธ์ของตนกับพ่อหรือแม่"
‪ไม่ต้องบอกก็รู้
‪ล้มเลิกดีกว่า
‪ล้มเลิกปฏิบัติการ
‪โทษทีนะ คารีม
‪"สวัสดี วาเนสซ่า
‪ขอโทษจริงๆ แต่ผมมีงานพอดี ‪มีนักวางเพลิงต่อเนื่องอาละวาด"
‪ต้องไปจัดการเรื่องหมูๆ หน่อย ใช่เลย
‪ขอให้โชคดีนะเพื่อน
‪เริ่มตามแผนแล้ว
‪"บางทีสัปดาห์หน้า ‪เราน่าจะไปเล่นที่สนามเลเซอร์
‪ไม่ก็สักสองสามเดือนหน้า..."
‪นี่พวก ให้ผมขึ้นรถสิ
‪ให้ตายสิ
‪ว่าไง หนุ่มน้อย
‪มานั่งหน้าเถอะ ‪ข้างหลังเอาไว้ให้พวกคนร้ายน่ะ
‪ก็ได้
‪ยอมขึ้นรถก็ได้ แต่ถ้าไม่มีทนาย ‪ก็อย่าหวังว่าผมจะเปิดปาก
‪ใครก็ได้ โทรหาจอห์นนี ค็อกช์แรน
‪ปล่อยคารีมๆ
‪ขอโทษที่ต้องบอกข่าวร้ายนะ
‪แต่ที่จริงจอห์นนี ค็อกช์แรน ‪ตายไปหลายปีแล้ว
‪- ขับรถไปเถอะ ‪- ได้เลย
‪ฉันตื่นเต้นเลยล่ะตอนที่ได้ยิน ‪ว่าวันนี้นายอยากให้ฉันมารับ
‪(อาจารย์ชูถูกใจโคตร)
‪เราสองหนุ่มจะได้มีโอกาสอยู่ด้วยกัน ‪ได้ทำความรู้จักกันสักหน่อย
‪มาฟุดฟิดฟอไฟกันสิ ‪ชีวิตวัยรุ่นสมัยนี้เป็นยังไงบ้าง
‪(ดอม: เพลงนั่นทำเธอ...)
‪(ว่าแต่เจ้า...)
‪งั้นฉันเริ่มก่อนแล้วกัน
‪ฉันเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์
‪ฉันเคยหย่าแล้ว
‪(กำลังวอนให้ตัวเองโดนตั๊น)
‪มันก็เรื่องปกติแหละ ‪เป็นการตัดสินใจที่ถูกในกรณีฉัน
‪(นักเลงตัวพ่อ)
‪ฉันก็คงเหมือนผลไม้ที่มีรอยช้ำ
‪มีตำหนินิดหน่อยแต่ก็ยังอร่อยนะ
‪(ขอดูไอ้เบคอนหน่อยสิ)
‪อะไรน่ะ
‪ถ่ายไว้เซฟเบอร์โทร หรือ...
‪(โคตรฮา ไม่รู้เรื่อง‪)
‪เพลาๆ กับโทรศัพท์หน่อยได้ไหม
‪(หนวดเหมือนพวกตุ๋ยเด็กในบัญชีดำ)
‪(ไปก่อนนะ พี่มืด)
‪ขอบคุณนะ
‪- คุณได้เงินปีละเท่าไร ‪- อะไรนะ
‪ไหนบอกว่าอยากทำความรู้จักกันไง
‪อ๋อ คือเราต้องดูภาพรวมนะ
‪การเป็นตำรวจได้อะไรมากกว่าแค่เงิน
‪เราได้ช่วยผู้คนสร้างชุมชน
‪แถมเรายังได้เล่นของเจ๋งๆ ด้วย ดูนี่สิ
‪เคยลองหรือยัง ‪ว่ามันยัดลงคอตัวเองได้ถึงไหน
‪ไม่ เพราะมันไม่ได้เอาไว้ทำแบบนั้น
‪หรือเพราะมันรสชาติ ‪เหมือนก้นชายผิวดำผู้บริสุทธิ์ล่ะ
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันมีปืนช็อตไฟฟ้าที่เจ๋งใช้ได้
‪เจ้านี่ทำคนร้ายสลบได้สามชั่วโมงเลยล่ะ
‪- พวกนั้นไม่ให้พกปืนของจริงเหรอ ‪- เขาต้องให้ฉันพกปืนจริงอยู่แล้ว
‪- พิสูจน์มาสิ ‪- ฉันจะไม่ควักปืนออกมา
‪แค่เพื่ออวดนายหรอก
‪ผมดูหนังโคตรมัน ‪ที่นิโคลัส เคจเล่นเป็นตำรวจ
‪แล้วเขาใช้ปืนขู่พวกอีตัว ‪ให้อมนกเขาให้
‪พูดถึงหนังเรื่อง ‪เกียรติยศคนโฉดถล่มเมืองโหดสินะ
‪ก็นะ
‪นั่นไม่ใช่ชีวิตจริง
‪เป็นละแวกที่น่าสนใจ ติดดินดีนะ
‪แน่ใจนะว่าเพื่อนนายอยู่แถวนี้
‪ทำไม หาสตาร์บัคส์ไม่เจอหรือไง
‪- นายก็อยู่ในหมู่บ้านนะ ‪- ใช่ ช่วงนี้ได้แวะไปบ้างหรือเปล่าล่ะ
‪ตรงนี้แหละ ตรงนี้
‪เดี๋ยว รอแป๊บสิ
‪ฉันแค่อยากจะบอกว่า ‪ฉันรู้ว่ามันพิลึกแค่ไหน
‪ฉันก็โตมาโดยไม่มีพ่อเหมือนกัน
‪แล้วพอแม่ฉันมีแฟน ‪ฉันก็มองเป็นภัยคุกคามน่ะ
‪แต่มีผู้ชายคนหนึ่งนะ
‪ที่ฉันตัดสินใจว่า ‪"ก็ได้ ฉันจะลองให้โอกาสหมอนี่"
‪แล้วฉันก็ทำแบบนั้น ‪จากนั้นเราก็กลายเป็น...
‪พซป.
‪- เพื่อนซี้ปึ๊กสินะ ‪- เพื่อนซี้ปึ๊ก
‪- ทายสิว่าตอนนี้เขาเป็นใคร ‪- ใครล่ะ
‪พ่อเลี้ยงฉันไง
‪ใช่ เรื่องนี้ก็เลยสอนให้รู้ว่า
‪บางครั้งพ่อเลี้ยงก็เลี้ยงดูเราได้อย่างดี
‪คุณเคยเป็นซี้ปึ๊กกับผู้ใหญ่เนี่ยนะ
‪โคตรวิปริตเลย
‪มีสารคดีตั้งหลายเรื่องในเน็ตฟลิกซ์
‪ที่อธิบายว่าทำไม ‪มันวิปริตผิดมนุษย์มนา
‪- ฉันว่ามันไม่เหมือน... ‪- นี่อยากให้เราเป็นซี้...
‪ไสหัวไปให้ไกลเลย
‪ถ้าไม่โยนเรื่องห่าเหวนั่นทิ้ง...
‪ดีใจที่ได้คุยกันนะ
‪ฉันจะรอตรงนี้แล้วกัน
‪รอได้เลย
‪ขอต้อนรับกลับสู่ช่องของฉัน ‪คิลเลอร์คารีมเองนะ
‪จำที่ฉันเคยเล่าได้ไหม ‪ว่ามีตำรวจผิวขาวมาจ้ำจี้กับแม่ฉัน
‪ทีนี้รอดูได้ว่าถ้ามาแหย็มกับฉัน ‪แล้วจะโดนอะไร
‪อ๋อ อย่าลืมกดถูกใจ ‪กดติดตามกันด้วยล่ะ
‪อะไรนะ ไม่ได้บอกเมียแกเหรอ
‪ไม่ได้เขียนไว้ในไดอารี่เหรอ
‪ฉันไม่เขียนไดอารี่
‪แล้วเมียก็เกลียดฉันโว้ย
‪ได้ข่าวมาว่าแกพูดเรื่องข้อตกลง
‪ที่เที่ยวเอาไปคุยโวกับเพื่อนตำรวจน่ะ
‪- อะไรนะ ‪- คุยโวไงวะ
‪เที่ยวไปอวดเพื่อนตำรวจว่าแกน่ะ
‪- จะเอาเงินก้อนนั้นไปซื้อรถเกียโซล ‪- อะไรนะ
‪หันหน้าไปอีกทางสิวะ
‪ฉันไม่อยากเห็นเศษหูที่เหลืออยู่นั่น
‪ให้ตายสิวะ ดี ‪ทำไมต้องตัดหูมันด้วย
‪ฉันเลยไม่รู้ว่ามันไม่ได้ยินฉัน ‪หรืออยากแย้งข้อกล่าวหานั่น
‪ถ้าฉันตัดลิ้น มันก็พูดไม่ได้น่ะสิ
‪แล้วทำไมถึงมีแค่สองทางเลือก ดี
‪ก็เราตัดหูแม่งออก
‪หยิบมาให้มันดู มันจะได้กลัวจนขี้หดไง
‪มันอยู่ส่วนหลังของหัว ‪ที่เรามองไม่เห็นไง ดูสิ
‪ทางเลือกมันไม่ได้มีแค่สองอย่างนะ ‪นายจะตัด...
‪ว่าไง
‪ลูกใครวะเนี่ย
‪ดี นี่ลูกนายหรือเปล่า
‪ไม่ ลูกฉันอ้วนแบบนี้แหละ ‪แต่เขาเป็นโรคผมร่วงเป็นหย่อมๆ
‪เด็กนี่ผมเยอะ ‪ลูกฉันแทบไม่เหลืออะไรบนหัว
‪อันที่จริง ผมมาหาคุณน่ะ
‪คุณ หมายถึงฉันเหรอ
‪ครับ เพื่อนร่วมวงการผม ‪ที่โรงเรียนดิกเกอร์สัน
‪เขาให้พิกัดผมมา ‪แล้วบอกให้มาถามหาร็อดนีย์
‪ไว้ผมมาทีหลังก็ได้ ไม่เป็นไร
‪อะไรวะ ร็อดนีย์
‪อ๋อ ฉันคิดว่าคงจะเจ๋งดี ‪ถ้าเรารับสมาชิกรุ่นใหม่ๆ เข้ามา
‪มีเด็กมาเป็นลูกน้องฉันสักคน ‪เหมือนนักรบรุ่นจิ๋วน่ะ
‪ล้างสมองพวกนั้น ‪แล้วสั่งให้ทำอะไรก็ได้ไง
‪- คือแบบนี้ ‪- ว่าไง
‪นี่เป็นแหล่งกบดาน ถ้านายเที่ยวบอกใครๆ ‪ว่าที่นี่เป็นแหล่งกบดาน ทายดูซิ
‪แม่งก็ไม่ใช่แล้วโว้ย
‪แล้วไอ้หมานั่นอยู่ไหน
‪หมานั่นต้องดูต้นทางไม่ใช่หรือไง
‪ออร์แลนโด ผมอยากให้คุณช่วยน่ะ
‪ผมมีเรื่องที่อยากให้ช่วยเก็บกวาด
‪เดี๋ยวนะ นายต้องออกไปจากที่นี่
‪- แล้วลืมไปซะว่าเห็นอะไรพวกนี้ ‪- ถั่วต้ม
‪ผมก็หวังไว้ว่าคงไม่ต้องอธิบายอะไรมาก
‪แต่ไหนๆ คุณก็ดูไม่มีปัญหา ‪กับการเล่นงานตำรวจ
‪ผมเลยอยากเพิ่มให้อีกสักคนน่ะ
‪ให้ตายสิ ขอให้ได้เจอจอห์น โอตส์ ‪ฉันยอมทำทุกอย่างเลย
‪หมอนั่นมันทำอะไรนายล่ะ
‪เอาเป็นว่าเขาชอบ ‪แหย่ไอ้จ้อนในที่ที่ไม่สมควร
‪มันข่มขืนนายเหรอ
‪ก็พยายามอยู่นะ แต่ผมไม่ยอม ‪เพราะผมไม่ใช่อีแหย
‪- ดีแล้วล่ะ ‪- เท่มาก
‪ฟังนะ พวก ผมมีเงิน
‪เฮ้ยๆ
‪ตายล่ะ ในนี้มีแค่เงิน ไม่มีอย่างอื่น
‪- ขยับตัวช้าๆ ให้มันช้าหน่อย ‪- ได้
‪แต่ให้เร็วกว่านั้นหน่อย
‪เงินน่ะ ในนี้มีเงินอยู่
‪- ในถุงเท้าเนี่ยนะ ‪- ผมแค่อยากให้สั่งสอนเขาหน่อย
‪ไม่ต้องฆ่าให้ตายก็ได้ แค่...
‪ทำให้อัมพาตตั้งแต่เอวลงไป ‪ไอ้นั่นจะได้ใช้งานไม่ได้
‪(วาเนสซ่า: เป็นยังไงบ้าง)
‪ดีมาก เรากำลังสนุกกันมาก
‪อิโมจิขยิบตา
‪ขอร้องล่ะ บอกพวกนั้นไปเถอะว่าฆ่าฉันแล้ว
‪แล้วพวกนายจะไม่เห็นฉันอีก ‪ฉันจะหายไปเลย ฉันจะย้ายไปเดลาแวร์
‪แม่งจะไปเดลาแวร์ว่ะ
‪เดลาแวร์ ต๊ายตาย
‪คนปกติที่ไหนแม่งย้ายไปเดลาแวร์วะ
‪นายไม่เข้าใจ เจ้านายเราเหี้ยมสุดๆ
‪เมื่อไหร่ที่ข้อตกลงเรียบร้อย ‪นายก็จะโดนเก็บเหมือนกัน
‪เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็รู้ ‪นายก็ไม่รอดเหมือนกันนั่นแหละ
‪แม่งแสดงเก่งนะเนี่ย
‪นายโดนเก็บแน่นอน
‪คุณพระคุณเจ้า
‪แม่งเอ๊ย เป็นอะไรของแกเนี่ย
‪พระเจ้า
‪ทำแบบนั้นทำไมวะ
‪แม่งเอาแต่โวยวายนี่นา ‪เสียงนั่นทำฉันเสียศูนย์
‪เสียศูนย์เหรอ ไอ้เวร แกนั่งอยู่นะ
‪มีการยิงกัน ขอกำลังเสริมด่วน
‪พระเจ้า
‪พิกัดคุณอยู่ไหน
‪งั้นผมขอตัวก่อนแล้วกันนะ
‪ไปก่อนดีกว่า
‪โธ่ ไม่เอาน่า ไม่เห็นต้องทำแบบนั้นเลย
‪ไม่เป็นไรหรอก ผมไปเอง
‪เดี๋ยว เมื่อกี้หมาเห่าเหรอ
‪รอสโก แกเห่าเหรอ
‪ถ้าไม่เป็นไรให้เห่าสองที
‪เดี๋ยว ทุกคนเงียบก่อน
‪เฮ้ย ใครอยู่ข้างหลังนั่นวะ
‪เราได้ยินเสียงนะ แกหลบไม่เนียนสักนิด
‪- ออร์แลนโดนี่นา ‪- ออกมาจากตรงนั้นดีกว่า
‪ให้ตายเถอะ
‪ออกมาซะดีๆ ไม่งั้นฉันจะ ‪ระเบิดสมองเด็กนี่ให้เต็มกำแพง
‪ไม่เอาน่า
‪พิกัดคุณอยู่ไหน คุณตำรวจ
‪ห่าราก
‪- นายทำได้ ‪- ออกมาซะดีๆ
‪อย่าให้ฉันต้องฆ่าเด็ก
‪นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ
‪- เด็กนั่นมากับฉัน ‪- ไม่ใช่สักหน่อย ผมเกลียดตำรวจ
‪เกลียดแม่งหมด มีแต่หมูโสโครก
‪ออร์แลนโด จอห์นสัน
‪นายเป็นคนร้ายที่หลบหนี นายถูกจับแล้ว
‪วางอาวุธไว้บนพื้นเดี๋ยวนี้
‪ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ
‪คนนี้แหละที่ผมเล่าให้ฟัง หมอนี่แหละ
‪นี่เหรอไอ้คนที่พยายามข่มขืนนาย
‪- อะไรนะ ‪- เด็กนี่บอกว่านายพยายามจะตุ๋ยเขา
‪แล้วเขาจะจ่ายเราด้วยเหรียญ ‪แลกกับที่ทำนายเป็นอัมพาต
‪ฉันไม่ได้ทำอนาจารทางเพศกับเขาสักหน่อย
‪ฉันคบกับแม่เขาอยู่
‪แล้วคิดว่าตัวเองจะเข้ามาในบ้านคนอื่น
‪แล้วขย่มแม่ชาวบ้าน ‪โดยไม่ได้รับอนุญาตเหรอ
‪อย่าได้หวัง
‪ว่าแล้วว่านายอยู่
‪หุบปากเลย ออกมาจากตรงนั้น
‪เจ้าหน้าที่คอฟฟี่ ยืนยันพิกัดด้วย
‪- คอฟฟี่เหรอ ‪- แม่งเอ๊ย
‪หนีสิ ไอ้หน้าโง่ หนี
‪- วิ่งเร็ว ‪- ตามไป
‪โอ๊ย
‪เร็วเข้า
‪แม่งเอ๊ย
‪มีการยิงกันๆ
‪ให้ตายสิ
‪ไปเร็ว
‪ซวยฉิบ
‪มานี่นะ
‪วิ่งไป
‪เร็ว
‪ไปให้พ้น พวกนั้นยิงคุณนะ ไม่ใช่ผม
‪พวกมันยิงเราทั้งคู่เพราะนายนั่นแหละ
‪งั้นก็ยิงสู้ไปสิวะ
‪ไอ้เวร
‪ปัดโธ่
‪เร็วเข้า
‪- เร็ว ‪- ไปๆ วิ่งต่อไป
‪- วิ่งไปเรื่อยๆ ‪- จับไอ้หมูตอนนั่นมาให้ได้
‪เร็วเข้า
‪แม่งเอ๊ย
‪- พวกมันอยู่ไหน ‪- จัดการให้ได้
‪หัวใจวายครั้งแรกในชีวิต ‪เราไม่เคยวิ่งนานขนาดนี้ตอนเรียนพละ
‪มาเร็ว
‪ลงไป เร็วเข้า
‪เร็วสิ เข้าไป
‪ปัดโธ่เว้ย
‪- ห่าเอ๊ย ‪- ไม่นะ
‪ไม่นะ อะไรเนี่ย
‪ว่าแล้วว่าไม่ควรจอดไว้ตรงนี้ ‪ดีทรอยต์แม่งจริงๆ
‪ฉันแค่ลงไปซื้อมัฟฟิน ปัดโธ่
‪อยากจะบ้า
‪เงียบไว้
‪โอเค
‪- เรารอดแล้ว ‪- พระเจ้า
‪คิลเลอร์คารีมเอง...
‪- เวรแล้ว ‪- นายก็ไม่รอดเหมือนกัน
‪ว่าไง
‪งานเข้าแล้ว
‪คอฟฟี่เจอเราแล้ว
‪รู้แล้วๆ
‪นี่เจ้าหน้าที่คอฟฟี่ ‪ขอคุยกับสายสืบวัตต์สหน่อย
‪ถอยไปหน่อย งูเขียวถูก้นผมอยู่เนี่ย
‪งั้นก็หันหน้ามาแทนสิ
‪ผมก็ไม่อยากถูงูเหมือนกัน
‪นายเป็นห่วงเรื่องนั้นเหรอ
‪เราเพิ่งเห็นตำรวจโดนฆ่าตายนะ
‪ตำรวจนั่นแม่งทุจริต
‪เดี๋ยวนะ
‪- ไม่ วางหู ‪- อะไร...
‪หยุดสิ
‪สายสืบวัตต์ส คอฟฟี่โทรหาแน่ะ
‪เอาล่ะ ฉันจะรับสาย
‪มาสิ อย่าขำนะ ไม่งั้นฉันขำตามแน่ๆ
‪- ปัดโธ่ เอาคืนมานะ ‪- ไม่
‪คอฟฟี่ การจราจรเป็นยังไงบ้าง
‪ขอเดานะ นายทำรถชนกันยาวสิบคันสิท่า
‪- ไม่ ส่งมา ‪- วางหู
‪ฟังนะ ไอ้โง่
‪ฮัลโหล
‪วัตต์ส ถ้าได้ยินนะ ฉันเจอออร์แลนโด ‪พรรคพวกเขาฆ่าเจ้าหน้าที่ชอย
‪อะไรนะ มีเจ้าหน้าที่ถูกสังหาร
‪- นายอยู่ไหน ‪- อย่าเอามือมาโดนไอ้นั่นผม
‪ส่งมาสิ
‪ตามรอยสายที่โทรมาได้ไหม เดี๋ยวนี้เลย
‪ตามรอยเหรอ
‪เราไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย รู้อะไรไหม
‪จีพีเอสจากกล้องบนตัวเขา ‪บอกว่าไปทางตะวันตกบนถนนแกรนด์
‪โทรมาแกล้งน่ะ ‪ขอสายบิ๊กจอร์จ ยอดหมวดหน่อย
‪- บิ๊ก... ‪- ฮัลโหล คอฟฟี่ ให้ตายสิ
‪เกิดอะไรขึ้นข้างนอกนี่น่ะ
‪มีเจ้าหน้าที่ถูกสังหาร
‪- ช่วยด้วย ช่วยผมออกไปที ‪- หยุดนะ
‪- หยุดเคาะสักที ‪- งั้นก็ฟังผมสิ
‪ก็ได้ มีอะไร
‪ตำรวจที่ถูกยิงคนนั้นร่วมมือกับออร์แลนโด
‪ชอยเนี่ยนะ
‪ไม่ ไม่มีทาง
‪ฉันรู้ว่ามันคงเชื่อยาก ‪แต่ตำรวจส่วนใหญ่เป็นคนดีนะ
‪พูดได้สมกับเป็นไอ้หนุ่มผิวขาวชะมัด
‪คุณต้องทิ้งมือถือนี่แล้วส่งผมลง
‪ซวยแล้ว
‪มีอะไร
‪ผมทำมือถือตกตอนที่เราถูกไล่ตาม
‪- เดี๋ยวเราซื้อเครื่องใหม่ให้ ‪- มือถือใหม่ที่มีหน้าผมน่ะเหรอ
‪แถมยังมีวิดีโอที่ตำรวจถูกเก็บเนี่ยนะ
‪แม่งเอ๊ย
‪พวกมันจะรู้ว่าบ้านผมอยู่ไหน ‪แม่ผมต้องแย่แน่ๆ
‪คุณจะยอมเสี่ยงเหรอ
‪- หัดฉลาดหน่อยสิ ไอ้ปวกเปียก ‪- แย่แล้ว เราต้องไปหาแม่นาย
‪- ช่วยด้วย ช่วยผมออกไปจากที่นี่ ‪- ช่วยด้วย
‪- ช่วยด้วย
‪ให้ตายสิ
‪ให้ไวหน่อย
‪ออกไป
‪นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน
‪คุณครับ นี่เป็นเรื่องด่วนของตำรวจ
‪ผมเกรงว่าจะต้องขออนุญาตยืมรถคุณไปใช้
‪ยืมรถอะไร นี่คุณ ส่งกุญแจรถมา
‪ผมจะโทรแจ้งตำรวจ
‪เป็นความคิดที่ดี โทรแจ้งตำรวจเลย ‪แล้วจ๊ะเอ๋ ผมก็จะปรากฏตัวขึ้นมา
‪- ตราตำรวจ นี่ไงพวก ‪- ไปซื้อเอาที่ไหนก็ได้
‪- เหมือนชุดแฟนซีอยู่นะ ‪- ผมเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์
‪เอางั้นเหรอ นี่เอื้อมไปจับปืน ‪ต่อหน้าผู้ชายผิวดำไร้อาวุธเนี่ยนะ
‪เปล่า ผมไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย
‪ทำสิ ยังอยู่ท่านั้นเลย
‪ก็ใช่ แต่มันไม่เกี่ยวกับเชื้อชาติ ‪ผมแค่พยายามจะขโมยรถคุณ
‪ถึงเป็นคนขาว ผมก็ทำแบบนี้แหละ
‪- ยิงแม่งเลย นึกถึงแม่ผมสิ ‪- โอเคๆ
‪- ฉันพยายามช่วยเธออยู่นะ ‪- เอาเลย ยิงตรงคอเลย
‪โอเค คุณเป็นชายผิวดำ ผมเป็นตำรวจผิวขาว ‪ผมรู้ว่าดูมีประเด็นเชื้อชาติ
‪แต่นี่ไม่เกี่ยวกับเราเลย
‪มันเกี่ยวกับแม่เขาที่กำลังจะเดือดร้อน
‪และเราจำเป็นต้องช่วยเธอ แล้วรู้อะไรไหม
‪ผิวดำ
‪เธอผิวดำ หุบปากเถอะ
‪- ทำไมเนี่ย อะไร ‪- ฟังนะ
‪ถ้าคุณลักพาตัวเด็กนี่ ‪แล้วมีคนรู้เข้าว่าผมปล่อยคุณไป
‪- ภาพลักษณ์ผมจะแย่มากเลยนะ ‪- คุณครับ ส่งกุญแจมา...
‪- เดี๋ยวนี้ ‪- ส่งมาเดี๋ยวนี้ ไอ้เวร
‪ส่งมาเลย ‪รู้อยู่ว่าไอ้เวรพวกนั้นตามรอยเราได้
‪ตายล่ะ กล้องติดตัว เป็นความคิดที่ดี
‪ใจคอจะเอาไปหมดเลยเหรอ
‪ผมใส่เสื้อสเวตเตอร์คอวีในย่านนี้
‪- ขอบคุณจริงๆ ‪- ไปล่ะ ยินดีสุดๆ
‪จะต้องทำไงถึงจะได้รถคืน
‪(หมูใหญ่: แกรนด์ตัดสายสี่)
‪- ตรงไปเรื่อยๆ น่าจะอยู่ข้างหน้านี่แหละ ‪- รายนี้ให้ฉันเก็บได้ไหม
‪ฉันก็ไม่เคยฆ่าใครหรอก ‪แต่ฉันมั่นใจว่านั่นต้องทำให้รู้สึกเท่โคตรแน่ๆ
‪ฉันเคยใช้ค้อนทุบเกรปฟรุต ‪แม่งรู้สึกได้ปลดปล่อยสุดๆ
‪- หุบปากทีได้ไหมวะ ‪- ฉันซ้อมประโยคเด็ดมาสักพัก
‪- ว่าจะพูดก่อนฆ่า... ‪- ใครน่ะ
‪ตอนลงนรก ฝากบอกยมบาลว่า "ไงวะ พวก"
‪จอดรถหน่อย ช่วยผมด้วย
‪ฉันไม่มีเวลาว่ะ
‪เห็นตำรวจผิวขาวตูดปอด ‪กับเด็กผิวดำที่ตูดไม่ค่อยปอดไหม
‪พวกนั้นขโมยรถผมขับไปทางนั้น
‪กลับรถกลางถนนเลย ไปสิ
‪เจอยมบาลเมื่อไหร่ ‪ฝากบอกด้วยว่าฉันกำลังไปหา
‪เดี๋ยวสิ
‪- ไปเลย ไป ‪- เร็วเข้าสิ
‪เราต้องพาแม่นาย ‪ออกมาจากบ้านให้เร็วที่สุด
‪ทำตัวดีๆ ล่ะ
‪เชื่อฉันเถอะ
‪ฉันเจอเรื่องแบบนี้ตลอด
‪ก็คงวิ่งหนีจากเรื่องแบบนี้เหมือนกันแหละ
‪ดูเหมือนนายไม่คุ้นกับการวิ่งเท่าไรนะ
‪- ไอ้เวร ‪- นายสิเวร
‪- ไอ้เวร ‪- นายก็เวร
‪- ไอ้เวร ‪- เด็กเวร
‪- ว่าไง วาเนสซ่า ‪- ว่าไงครับแม่
‪สวัสดี
‪ขอโทษครับ พอดีผมลืมกุญแจ
‪ไม่เป็นไรจ้ะ ลูกรัก เข้ามาสิ
‪ว่าไง พ่อหนุ่ม ทานมื้อค่ำด้วยกันไหม
‪ว่าไง ได้สิ
‪ทำไมถึงหายไปนานขนาดนี้
‪เข้าบ้านก่อนแล้วกันเนอะ
‪ว่าไงจ๊ะ ลูกรัก เรียนเป็นยังไงบ้าง
‪อาจารย์ชูโทรมาหาแม่ ‪ลูกไม่ได้ก่อเรื่องอะไรมาอีกใช่ไหม
‪ไม่เลยครับ เรียนก็สนุกดี
‪แต่ก็ไม่สนุกเท่าตอนนั่งรถกลับบ้าน ‪คอฟฟี่พาผมตามเรียกรถให้จอด
‪แถมให้ผมเปิดหวอตำรวจด้วย
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีใช่ไหม
‪วาเนสซ่า ช่วยนั่งลงก่อนได้ไหม ‪มีเรื่องที่เราต้องคุยกันน่ะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪มีเรื่องนิดหน่อย จริงๆ ก็ฮาอยู่นะ
‪- ใช่เลย ถูกเผง ‪- แต่ผมว่าเราต้องไม่ตระหนก
‪นี่มันอะไร
‪นี่มันอะไรกัน
‪- สงสัยพิมพ์ผิด ‪- โอเค ตรงไหนล่ะที่ผิด
‪- ชื่อคุณเหรอ ‪- ใช่ พวกนั้นก็ผิดได้
‪แล้วในนี้ก็มีชื่อเต็มของลูกชายฉัน
‪นั่นก็พิมพ์ผิดเหรอ
‪เชื่อประกาศแจ้งเด็กหายพวกนี้ด้วยเหรอ
‪- ประกาศแจ้งเด็กหายนี่พิมพ์ผิดเหรอ ‪- แหงสิ
‪ผู้ชายเฮงซวย
‪ขณะนี้เจ้าหน้าเจมส์ คอฟฟี่ ‪เป็นผู้ต้องสงสัยในเหตุลักพาตัว
‪คารีม แมนนิ่งวัย 12 ปี ‪ถูกลักพาตัวจากโรงเรียนเมื่อบ่ายวันนี้
‪เขาเป็นเหยื่อรายล่าสุด ‪ในเหตุตำรวจปืนคลั่งที่อันตรายมาก
‪- ตำรวจนครบาลดีทรอยต์... ‪- ไม่ๆ เริ่มอธิบายมา
‪เดี๋ยวนี้เลย
‪เอาล่ะ เรื่องมันเกิดเพราะลูกชายคุณ ‪พยายามจ้างคนมาฆ่าผม
‪เพราะเขาเห็นเรามีอะไรกันเมื่อเช้า
‪- อะไรนะ ‪- แล้วผมก็มั่นใจ
‪ว่าเขาก็มีความรู้สึกทางเพศ ‪กับผมเหมือนกัน
‪- หุบปากเลย เด็กเวร ‪- นี่
‪แม่ฮะ เราต้องเขี่ยไอ้โง่นี่ทิ้ง ‪แล้วหนีออกไปจากที่นี่กัน
‪ผมแนะนำให้เรารีบอัดแป้ง ‪เราไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะได้กินอีก
‪เราต้องออกไปจากที่นี่จริงๆ ‪ทั้งสามคนนี่แหละ ที่นี่ไม่ปลอดภัย
‪โอเคๆ ฉันไม่รู้ว่าเกิดเรื่องบ้าบออะไร ‪แต่ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ
‪- ไม่ใช่ความคิดที่ดีนะ ‪- คารีม
‪มาตรงนี้เดี๋ยวนี้เลย
‪- ฮัลโหล ตำรวจใช่ไหมคะ ‪- คอฟฟี่
‪เหลือเชื่อ ให้ฉันถือหูรอ
‪แม่ง ซวยแล้ว
‪เนสซ่า วางหูสิ
‪อย่ามาเรียกฉันแบบนั้น
‪แม่ พวกเราต้องไปนะ
‪ลูกถูกกักบริเวณไปตลอดชีวิต
‪ฉันไปคบผู้ชายขาวทำบ้าอะไรเนี่ย
‪แชรอนเพื่อนฉันพูดถูก ‪พวกคุณไม่ปกติกันทั้งนั้น
‪วางหูเถอะ
‪- ฆาตกรต่อเนื่อง ยิงเรา... ‪- เราต้องไปนะ
‪โยเกิร์ตนมแพะ กอล์ฟจานร่อน ‪เก็บผลไม้เอาสนุกเนี่ยนะ
‪เฮ้ย อะไรของนายวะ
‪จัดการให้ไว พวกเรา จัดการให้ไว
‪ทำห่าอะไรของนาย
‪ทำไมกดออดเหมือนเราจะมาส่งพัสดุ
‪นายก็รู้นี่ว่าเรามาทำอะไรกัน
‪พวกนั้นอาจนึกว่าเนตรนารีมาขายคุกกี้
‪อย่าทิ้งลายนิ้วมือไว้สิ
‪- ขอบคุณมาก อย่าแตะต้องอะไร ‪- กดออดทำห่าอะไรอีกวะ
‪ไหนบอกให้เช็ดออกไง ‪ตกลงให้กดหรือไม่กดกันแน่
‪กดออดเหมือนวันฮาโลวีน ‪สภาพเหมือนจารูลร้องว่า
‪"ถ้าไม่มีคุณ ผมจะอยู่ยังไง" ‪แม่งเห่ยสิ้นดี
‪รวมหัวกันต่อว่าฉันทำไม ‪สภาพจิตใจฉันไม่ค่อยดีนะ
‪- ใจเย็นสิ ‪- ไม่งั้นจะเข้ายังไง
‪ฉันรู้วิธีเข้าไปเว้ย หลีกเลย
‪เสียงดังกว่าออดอีกนะ
‪ให้มืออยู่ต่ำกว่าเข่าด้วย ‪คอฟฟี่ ไปเร็ว
‪พระเจ้า
‪คิดอะไรของนายน่ะ
‪ใช้เหตุผลคุย ‪กับผู้หญิงผิวดำที่กำลังหัวร้อนได้ที่ไหน
‪ไทเลอร์ เพอร์รีทำหนัง ‪มาให้เห็นตั้งหกเรื่องแล้ว
‪ถึงยังไงก็ไม่ควรช็อตแม่ตัวเอง ‪มันมีขอบเขตนะ นี่มันข้ามมาไกลมาก
‪เราต้องไปจากที่นี่
‪- ไปๆ ‪- เดี๋ยวฉันไปดูหลังบ้าน
‪- มีอะไรไหม ‪- ไม่มี
‪เวรเอ๊ย
‪ว่าไง
‪ฉันเองนะ พวกนั้นไม่อยู่ที่นี่ ‪ก็อยู่แหละ แต่ตอนนี้...
‪โอเค ก็ได้ เจอกันที่จุดนัดพบ
‪เวรจริงๆ
‪เฮ้ย ขอถามหน่อย ‪ทำไมนายมายืนกินอยู่นี่
‪ก็บอกว่าอย่าแตะอะไร ‪ตอนนี้นายแตะไปทั่ว
‪- นั่นขนมปังข้าวโพดเหรอ ‪- ยังอุ่นด้วย
‪วางเลย เราต้องไปแล้ว
‪ลายนิ้วมือเขาติดไปทั่วจานแล้ว
‪ก็จริง งั้นเอาจานกับส้อมไปด้วย
‪ขอเถอะ ฉันเสี้ยนแป้งมานานแล้ว ‪แฟนฉันบังคับให้กินคีโต
‪(โมเต็ล)
‪ลูกพี่เจ เอาห้องเดิมใช่ไหม
‪หยุดพูดเลย ฉันไม่รู้ว่านายพูดถึงอะไร
‪สงสัยจะจำคนผิดนะ
‪ก็จริงแหละ ฉันเคยมาที่นี่
‪ฉันปลอมตัวมาปฏิบัติภารกิจ ‪กับตำรวจหญิงที่ปลอมเป็นพยาบาล
‪โธ่ ไม่มีใครคิดอะไรหรอก
‪ฉันเงินขาดไปนิด ในถุงเท้ามีเท่าไร
‪เราขอห้องหนึ่งห้องเท่าที่ใช้เงินนี่จ่ายได้
‪แล้วช่วยเก็บเป็นความลับสุดยอดด้วย
‪นี่เป็นธุระของตำรวจ
‪แหงล่ะ
‪ธุระตำรวจ
‪ฟังนะ เราไม่ได้มาทำอะไรพิลึกที่นี่
‪หวังว่าจะไขคดีได้นะ
‪ไปเอาตัวแม่นายออกมาจากหลังรถ
‪อะไรวะ
‪ทำอะไรของนายน่ะ
‪ก็ปกปิดร่องรอยของเราไง
‪ทำเสียงเหมือนคนกำลังมีอะไรกัน
‪คนเขามาที่นี่เพื่อทำแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
‪นี่เป็นที่ปลอดภัยที่สุดที่ฉันนึกออก
‪อย่างน้อยก็ในแง่กบดาน ‪ไม่ใช่แง่เชื้อไวรัสตับอักเสบ
‪และคืนที่วุ่นวาย ‪ของจนท.เจมส์ คอฟฟี่ยังไม่สิ้นสุด...
‪(ตำรวจคลั่ง)
‪โดยในตอนนี้เขาเป็นผู้ต้องสงสัย ‪ในการฆ่าเพื่อนตำรวจอย่างโหดเหี้ยม...
‪ฉันไม่ได้ฆ่าชอย
‪ทางตำรวจปฏิเสธ ‪จะพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้
‪ตำรวจได้ตั้งด่านทั่วเมือง ‪รวมถึงหลายสะพานหลัก...
‪- ยอดเยี่ยมกระเทียมดองไหมล่ะ ‪- แม่ง
‪มีบางคนไปปล่อยข่าวลวงเกี่ยวกับฉัน
‪บางคนงั้นเหรอ มาพูดพร้อมกันดีกว่า ‪ไอ้พวกตำรวจฉ้อฉล
‪อยู่นี่ ดูแม่ไว้ ฉันจะไปหาผู้กองฮิลล์ ‪แล้วยุติเรื่องพวกนี้ซะ
‪- ถ้าฮิลล์ก็ขี้โกงเหมือนกันล่ะ ‪- ฮิลล์ไม่ใช่คนไม่ดีหรอกน่า
‪เขาอุปถัมป์เด็กตั้งสองคน
‪หนึ่งในนั้นมาจากยูกันดานะ
‪ถ้าเขาไม่ไว้ใจคุณล่ะ
‪เลิกหงอสักที เราจะได้หาตัว ‪ว่าใครมือขี้โกงแล้วเล่นงานเจ้านั่นซะ
‪จำครั้งก่อนที่เรา ‪พยายามเล่นงานใครได้ไหม
‪เรามาลงเอยในโมเต็ลเสื่อมๆ
‪ที่ฉันกับแม่นายบังเอิญแวะมา ‪สัปดาห์ละสองครั้งช่วงที่เธอพักเที่ยง
‪เพื่อหลบจากลูกชายเรื่องมากของเธอน่ะ
‪- อ๋อ นี่จะปากดีเหรอ ‪- มาสงบศึกกันก่อนได้ไหม
‪แล้วทันทีที่เรื่องนี้จบ ‪เราค่อยกลับไปเกลียดกัน
‪ก็ได้
‪- มีเงื่อนไขสองข้อ ‪- เงื่อนไข แจ๋วเลย ลองว่ามาสิ
‪ข้อแรก ถ้าเรารอดไป ‪ผมอยากให้คุณอยู่ให้ห่างจากแม่ผม
‪และข้อสอง ผมอยากให้คุณ ‪พาผมไปคลับสาวเปลื้องผ้า
‪ก็ได้ ฉันจะพานายไปคลับสาวเปลื้องผ้า ‪ที่โสมมที่สุดในดีทรอยต์
‪ฉันรู้จักที่หนึ่งที่บุฟเฟต์อร่อยดี ‪และถ้าเรารอดไปได้
‪ค่อยมาคุยกันเรื่องแม่นาย
‪- ไม่เอา ‪- ฉันจะไม่ยอมตกลงเรื่องแม่นายหรอก
‪เข้าใจไหม เธอยอดเยี่ยมมาก ‪และฉันก็รู้สึกดีกับเธอ
‪งั้นเราคงต้องนั่งอยู่นี่ไปเรื่อยๆ
‪ฉันรู้สึกดีกับเธอมากนะ
‪งั้นเอาแบบนี้ดีไหม
‪ผมจะบอกสื่อว่าคุณ ‪เลี้ยงต้อยให้ผมไปเป็นเมียเด็ก
‪จับผมใส่ชุดกระโปรง ‪อ่านคัมภีร์ไบเบิลใ้ห้ฟัง
‪แล้วบังคับให้กินยาคลายกล้ามเนื้อ ‪เพื่อให้รูก้นผมใช้งานได้
‪มันสยองมากที่นายเอาเรื่องนี้มาขู่ฉัน
‪แต่มันก็สยองมากเหมือนกัน ‪ที่นายนึกอะไรแบบนี้ได้
‪ไอ้หนุ่มขี้สยอง ทีนี้จะทำยังไงล่ะ
‪- ก็ได้ ฉันจะไม่ยุ่งกับแม่นาย ‪- ขอบคุณ
‪ทีนี้เราก็ต้องหาว่าโทรศัพท์ผมอยู่ไหน
‪เลิกคิดเรื่องผู้กองฮิลล์หรือใครก็ตาม
‪ทำอะไรของนายน่ะ
‪โย่ ดอม นี่ฉันเอง
‪เรื่องแม่งไม่เป็นไปตามแผน
‪ใช่ เขาอยู่นี่แหละ
‪นึกภาพเวลาตำรวจจ้องเราได้ไหม ‪นั่นเลย เขาทำแบบนั้นอยู่
‪- เรื่องโทรศัพท์ ‪- ฉันอยากให้นายช่วยหน่อย
‪เข้าระบบหาตำแหน่งไฟน์มายโฟนให้ที
‪ใช่ๆ ฉันใช้ชื่อว่า ‪"ลิ้นละเลียดละเมียดละไม23"
‪มี 22 คนที่ใช้ชื่อนั้นไปแล้วด้วยเหรอ
‪- เราจะไปไหนกัน ‪- เดี๋ยวจะบอกระหว่างทาง
‪ให้ตายเถอะ แม่นายต้องฆ่าฉันแน่ๆ
‪ไม่ต้องห่วง ผมเขียนโน้ตอธิบาย ‪สถานการณ์ไว้โดยละเอียดแล้ว
‪ตามที่เบรตต์ แฮร์ริสเขียนไว้ ‪"เรียนม.ปลายที่เดียวกับคอฟฟี่
‪แม่งชอบตุ๋ยเด็กแน่นอน ‪ขอส่งใจไปช่วย"
‪นี่เป็นแค่ไม่กี่ตัวอย่างของคำบอกเล่า ‪ที่น่าเป็นห่วงจากโซเชียลมีเดีย
‪ไม่น่าสงสัยเลยค่ะที่ทางตำรวจ ‪เสนอรางวัลนำจับหมื่นดอลลาร์...
‪ครับ ตำรวจใช่ไหม
‪ได้ ถือสายรอก็ได้
‪ดอมบอกว่าอยู่ที่นี่
‪เราจะเอามือถือนั่นคืนมา
‪ออร์แลนโดต้องอยู่ในนั้นแน่นอน ‪ฉันจำสมุนเขาได้คนหนึ่ง
‪ผมห่วงว่าจะเป็นยังไง ‪ตอนเราจับพวกนี้แล้วมากกว่า
‪เขาไม่ได้กระจอกแบบคุณ ‪คงไม่มีทางยอม
‪แล้วเปิดโปงพวกตำรวจชั่ว ‪ที่ทำงานด้วยหรอก
‪ฉันจะทำให้ออร์แลนโดยอมพูดเอง
‪ตอนนี้น่ะ มาสนเรื่องควบคุมตัวเขาก่อน
‪"ควบคุมตัว"
‪รู้ไหม ผมรู้สาเหตุที่คุณมาเป็นตำรวจแล้ว
‪ใช่ เพื่อช่วยคนไง
‪ไม่ใช่หรอก
‪เป็นเพราะตอนเด็กๆ คุณถูกรังแก
‪ก็อาจมีส่วนนะ
‪รู้ไหมว่าปัญหาของคุณคืออะไร
‪ขอเดานะ ฉันใจเสาะเหมือนจิ๋มมดใช่ไหม
‪หรือจิ๋มช้าง
‪ไม่ก็จิ๋มจุลินทรีย์
‪ฉันรู้สึกว่านายน่าจะพูดอะไร ‪ที่เกี่ยวกับจิ๋มเนี่ยแหละ
‪คุณพูดข่มชาวบ้านไม่เป็น
‪- งั้นเหรอ ‪- ผมมีไขมันในร่างกาย 42 เปอร์เซ็นต์
‪รู้ไหมทำไมผมไม่โดนแกล้ง
‪ถ้าเด็กคนไหนพยายามมาเล่นงาน ‪ผมจะเล่นพวกนั้นกลับ
‪ง่ายจะตาย มีแค่สองอย่างที่คุณต้องรู้
‪คุณต้องเกรี้ยวกราดและทำเกย์
‪เกย์ให้ระเบิด
‪แต๋วแตกแบบไม่แคร์โลกไปเลย
‪เป็นความคิดที่ล้าหลังแถมยังน่าเคืองสุดๆ
‪ดูนะ
‪ด๊วบไอ้ดุ้นฉันสิ
‪เอาสิ คอฟฟี่
‪ทำเลย ก่อนที่โดนฉันเอาไอ้นั่นมาตบหน้า
‪ด๊วบไอ้ดุ้นฉันเดี๋ยวนี้ ‪ไม่งั้นแกโดนฉันจัดหนักแน่
‪โอเค พระเจ้า ใจเย็นเถอะ
‪ฉันเข้าใจแล้ว
‪ลองดูไมค์ ไทสันสิ ‪เขาเป็นตัวพ่อเลยนะ
‪จริงอยู่ว่าเขาอัดคนได้ ‪แต่เวลาเขาพูดอะไรแบบ
‪"ฉันจะอัดก้นแกให้เห็นพระเจ้า
‪ฉันจะคลุกวงในจนแกรักฉัน"
‪แม่งน่ากลัวโคตรๆ
‪ฉันจะพยายามทำเกย์ให้มากกว่านี้แล้วกัน
‪เป็นคำแนะนำที่ดี
‪เอาล่ะ ฉันจะเข้าไปแล้วนะ
‪จะเข้าไปโดยไม่มีผมได้ไง
‪ได้สิ นายอยู่ข้างนอกนี่ ฉันรับมือได้
‪อย่างเดียวที่คุณรับมือได้ ‪คือหอกผมในตูดคุณ
‪งั้นเหรอ นายเป็นทั้งไอ้หอกและไอ้ตูดเลย
‪นายเป็นไอ้หูด
‪แกเป็นใครวะ
‪ปัดโธ่
‪วางปืนพกนั่น แล้วเตะมาทางนี้
‪เดี๋ยวนี้
‪ฟังนะ เราเจรจากันไม่ได้เหรอ
‪ฉันไม่มีเงินสด แต่ให้บัตรเอทีเอ็มได้นะ
‪ส่วนรหัสน่ะเหรอ ก็หนึ่ง หนึ่ง หนึ่ง...
‪หนึ่ง
‪เฮ้ย
‪เบลด ออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่
‪ทำไมล่ะ เลือดโอบวกหมดเกลี้ยงเหรอ
‪ถ้ารู้สึกขาดสารอาหาร ‪ก็มาดูดน้องชายพี่สิ
‪- มาทำบ้าอะไรที่นี่ ‪- ถ้าอยากขอบคุณก็เชิญ
‪ที่เข้ามาช่วยชีวิตห่วยๆ ของคุณไว้
‪- มันอันตรายเกินไป ‪- คุณต้องพึ่งผม
‪ผมจะพูดเบี่ยงเบนความสนใจพวกนั้นเอง
‪ไม่ นายต้องกลับไปที่รถ ‪ไม่ต้องมาต่อรอง
‪ให้ตายสิ
‪โอเค ยกขาเขาข้างหนึ่ง
‪เขาเหมือนเวสลีย์ สไนปส์จริงๆ ด้วย
‪- ไปเถอะ ‪- รอเดี๋ยว
‪- อะไร ‪- ไม่ให้ปืนผมเหรอ
‪ไม่
‪ใช้นี่แล้วกัน
‪นี่มันอะไร จิ๋มกระบอกเหรอ
‪ไม่ใช่ สเปรย์พริกไทยต่างหาก
‪ของตำรวจโดยเฉพาะ ‪ฤทธิ์ร้ายแรงมาก หมียังล้ม
‪แสดงว่าพวกนั้นเอาไปทดลองกับหมี ‪ซึ่งฉันก็ไม่เห็นด้วยหรอกนะ
‪ส่งปืนมานี่เลย
‪เมื่อกี้ว่าไงนะ
‪ก็บอกว่าไม่ได้อนุญาตให้ถ่มน้ำลาย
‪เอาดุ้นแห้งๆ นั่น...
‪สุดยอด
‪เอาเลย เอาให้สลบ
‪เลิกเล่นมวยปล้ำกับไอ้เวรนี่ ‪แล้วน็อกมันให้สลบได้แล้ว
‪เรียกฉันว่าหนุ่มนักรัก
‪ไม่ผ่าน ไม่ได้เลย
‪ให้ตายสิ
‪ไปเลย
‪เป็นอะไร ทำอะไรของนายน่ะ
‪ขี้มาเคาะประตูน่ะ
‪- ตอนนี้เนี่ยนะ ‪- ขอเวลาแป๊บ
‪ที่อัดแป้งมาไม่ใช่ความคิดที่ดีเลย
‪โอเค
‪- เอาล่ะ รอดแล้ว ‪- รอดแล้วนะ ไปกันเถอะ
‪(ยาถ่ายสำหรับทารก)
‪หา พูดเล่นหรือเปล่าวะ
‪- วันนี้ฉันเลี้ยงนะ ‪- ฉันดวงเฮงเป็นบ้า
‪ฉันต้องลงมือเองเนี่ย
‪เฮ้ย ดี ให้ร็อดนีย์มาคุยที
‪คารีม
‪- แม่ง ‪- เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪ให้ตายสิวะ เราจะตั้งสหภาพต่อหรือไง
‪ฉันหยุดพักทั้งวันได้ที่ไหน ไม่ได้ไง
‪- ทำเองก็ได้วะ ‪- นายทำได้
‪อะไรวะ
‪มานี่เลย ไอ้เวร
‪ต้องโดนสักหน่อย
‪ฉันเพิ่งซื้อคอนโด
‪ฉันว่าที่เตียงมีตัวเรือด
‪รู้ไหมว่าจะกระทบราคาขายขนาดไหน
‪แหล่มเลย เจ๋งระเบิด ‪หนังโป๊ควรเริ่มเรื่องแบบนี้แหละ
‪แม่งเอ๊ย มือถือก็ไม่มี
‪- เธอว่าเหมือนรอยกัดไหม ‪- ใช่ แน่นอนเลยล่ะ
‪- จะเอาอีกไหม ‪- เอาไปเลย
‪เฮ้ย ไม่นะ
‪- เอาสิ เอาไปเลย ‪- อย่าเอาของขายมาเล่นสิวะ
‪หยุดขว้างโคเคนได้แล้ว
‪ออร์แลนโด จอห์นสัน ‪นายมีสิทธิ์ไม่ให้การ
‪- ตาฉัน ‪- ไอ้แต๋ว
‪ปกติโกดังยาฉันแม่งต้องสะอาดนะ
‪แกมาทำเละเทะหมดเนี่ย
‪มาสิ ไอ้เวร
‪ร่วมมือกับตำรวจมือสกปรกเหรอ ‪คิดว่าภาพลักษณ์ในคุกจะเป็นยังไง
‪- ฉีดสเปรย์พริกไทยใส่ฉัน ‪- หวังให้ตัวเอง...
‪อย่าขยับ
‪พระเจ้า
‪ล้อเล่นเหรอวะ
‪แม่งโคตรน่าเอ็นดู อะไรเนี่ย ‪แกใช้ไม่เป็นด้วยซ้ำ ไอ้หนู
‪ถ้ากดตรงนี้ ต้องมีใครสักคนเละแน่
‪เก่งมาก
‪ฉันจัดการเอง ไม่เป็นไรนะ
‪โอเค ดีมาก
‪ใครให้เด็กถือปืนวะ ‪เขาอายุสิบขวบเองมั้ง
‪ฉันให้เขาไว้เองแหละ
‪เขาจะฉีดสเปรย์พริกไทยใส่ฉัน ‪เลยไม่มีทางเลือกน่ะ
‪เด็กนี่จะต้องไปลงเอยในคุกเพราะแก
‪ฉันไม่ใช่เหตุผล ‪ที่เด็กนี่จะลงเอยในคุกหรอก
‪อีกอย่างนะ ปืนไม่มีกระสุนด้วยซ้ำ
‪บอกมาว่าจะส่งยาทั้งหมดไปไหน ‪นายทำงานให้ใคร
‪แล้วกระบวนการทั้งหมดเป็นยังไง
‪ยาจะถูกส่งไปไหน ฉันทำงานให้ใคร...
‪โอ๊ย ไอ้เวรนี่
‪อยากพูดเสียงโหดแค่ไหนก็ตามใจ ‪ถ้าเปิดปาก ฉันก็ไม่รอดเหมือนกัน
‪ให้ตายสิวะ
‪ไม่ได้ผลแฮะ เขาดื้อด้านมาก
‪ก็ต้องไม่ได้ผลอยู่แล้ว ‪ไอ้อ่อนคอฟฟี่เอ๊ย
‪- เออ ‪- ไอ้เวร
‪หาทวิงกีส์ให้ลูกสมุน ‪กินหน่อยสิ หิวไหมน่ะ
‪กินลงไหม รู้แหละว่ากินลง
‪ฉันยอมกินทุกอย่างที่จะทำให้ ‪ปากหายเหม็นกลิ่นหมีแม่นาย
‪คงต้องใช้ตำรากายวิภาคหาน่ะสิ
‪ถ้าได้ก็ดี
‪ฉันดูไม่ออกว่าที่ลิ้มรสอยู่ ‪เป็นก้นหรือจิ๊มิ๊แม่นาย
‪แกโชคดีที่ฉันโดนมัดไว้นะ ‪ไม่งั้นล่ะก็
‪ฉันจะหยิบไม้ตรงนั้นไปเสียบก้นแกให้มิด
‪ต่อด้วยก้นของหมอนี่
‪ช่วยไม่ได้นี่หว่า โง่ให้โดนมัดเอง
‪มาแก้มัดสิวะ แล้วดูว่าฉันจะทำไง
‪- ฉันจะอัดให้เละ ‪- เดี๋ยวนะ
‪แม่ง แกสองคนเป็นห่าเหวอะไรกันวะ
‪- มาด๊วบฉันสิมา ‪- รอก่อน ดีแล้วล่ะ
‪ฉันอาจอยากทำแบบนั้นก็ได้
‪เออสิ อะไรนะ
‪ว่าไงนะ
‪ใช่สิ บางที
‪ฉันแอบชอบนายอย่างแรง ออร์แลนโด
‪หา พูดอะไรของแกวะ
‪ก็พูดเรื่องที่ว่าฉันอยากไปเดตกับนายไง
‪ฉันอยากพิสูจน์ให้นายเห็นว่าฉันควรค่า ‪กับความรักของนาย เออสิวะ
‪อะไรเข้าสิงเนี่ย
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจัดการได้ ‪เกย์และเกรี้ยวกราดไง
‪แต่มันออกมาโรแมนติกพิลึก แบบ...
‪คนเป็นเกย์ก็รักกัน ‪สิ่งที่พวกนั้นต้องการก็เหมือนทุกคน
‪- เชื่อเถอะ ได้ผลแน่ ‪- นี่ไม่ใช่วิธี...
‪ไม่เป็นไรน่า
‪ฉันจะถามว่านายมีปรารถนา ‪และความต้องการทางเพศแบบไหน
‪ทำไมสบตาฉันแบบนั้นวะ
‪แล้วฉันจะร่วมรักกับนาย ‪ตามวิธีที่นายบอกมาทั้งหมด
‪เคารพทุกขอบเขตที่นายตั้งไว้
‪- พระเจ้าช่วย โคตรสับสนเลย ‪- ให้ตาย
‪แกกินตับแม่เด็กนี่อยู่ไม่ใช่เหรอ
‪ลองนึกดูสิว่านายจะมีความสุขแค่ไหน
‪ตอนที่รู้ว่าการนวดเท้า ‪เป็นภาษารักของฉัน
‪ฉันไม่สนเรื่องภาษารักของแก
‪อะไรวะเนี่ย
‪แล้วอีกไม่นาน นายก็จะแนะนำฉัน ‪ให้พ่อแม่รู้จัก พวกท่านจะรักฉัน
‪- อย่าเลย ‪- นายจะว่ายังไงล่ะ
‪ในเวลาสั้นๆ แค่แปดเดือน
‪ระหว่างที่เราเดินเล่นบนถนน ‪ในเมืองชาร์ลสตัน เซาท์แคโรไลนา
‪- ไม่เอาน่า ลุกขึ้นสิ ‪- แล้วฉันหยิบแหวนออกมา
‪แล้วก็พูดว่า
‪"แต่งงานกับผมนะ
‪- ผมรักคุณ" ‪- "ฉันต้องขอคิดดูก่อน"
‪ฉันจะตอบแบบนั้น โอเคไหม
‪เราเพิ่งคบกันมาแค่แปดเดือนเอง
‪แล้วทั้งหมดทั้งมวล เฮ้ย อะไรเนี่ย
‪จะแต่งงานกับฉันไหมวะ
‪ใครก็ได้ช่วยที ขอร้องล่ะ
‪ขอร้องล่ะ ไหว้แล้ว
‪- ไม่นะ ไม่ ‪- เดี๋ยวนะ
‪เสียงอะไรน่ะ
‪เสียงมือถือผมนี่
‪ฉันค้นตัวนายแล้วนี่นา
‪นี่ยัดมือถือเขาไว้ในก้นตัวเองเหรอ
‪คุณพระคุณเจ้า แม่งเอ๊ย
‪โอ้โฮ ก็สงสัยอยู่ว่าทำไม ‪มือถือนี่สำคัญกับนายนัก
‪วิถีกระสุนจะยืนยันว่าฉันไม่ได้ยิงเขา
‪ไม่มีหลักฐานเป็นชิ้นเป็นอัน ‪ที่เชื่อมโยงฉันกับคดี แต่นายเนี่ย
‪นี่เป็นสิ่งเดียว ‪ที่พิสูจน์ว่านายไม่ได้ฆ่าชอย
‪แกไม่รู้จักฉันสักหน่อย ไม่รู้อะไรสักอย่าง
‪ฟังนะ บอกทุกอย่างที่เราอยากรู้มา ‪แล้วก็เอาวิดีโอนี้ไป
‪แล้วฉันจะปกป้องนายเอง ‪เวลาเรื่องนี้เข้าสู่กระบวนการ
‪คิดว่าเพื่อนนายจะยอมเข้าคุกแทนเหรอ
‪ไม่หรอก
‪คนเราก็ต้องเอาตัวรอดอยู่แล้ว
‪- ยอมรับข้อตกลงเถอะ ‪- ไม่มีทาง
‪ฉันไม่ไว้ใจตำรวจ
‪คอฟฟี่ไม่ขี้โกงหรอก
‪เขาเป็นตำรวจคนเดียวที่นายไว้ใจได้
‪เขาถึงได้ทั้งเศร้าทั้งถังแตกไง
‪- ขอบคุณล่ะมั้ง ‪- ไม่เป็นไร
‪เอาล่ะ งั้นเราคงต้องลบวิดีโอ
‪ไม่นะ อย่า อย่าลบ
‪ก็ได้ วัตต์สไงล่ะ
‪- วัตต์สเนี่ยนะ ‪- เธอเป็นกังฉินตัวแม่
‪พอฉันโดนจับได้ เราก็ตกลงกัน ‪ฉันปูดเรื่องพวกที่จัดหาวัตถุดิบให้
‪เธอจับพวกนั้นได้ทุกคนก็เพราะฉัน
‪ส่วนยาที่เธอทำลาย นั่นก็ของปลอม
‪- ชอยก็มีเอี่ยว เขาเป็นคนเปลี่ยนของ ‪- ว้าว โอเค แล้วข้อตกลงล่ะ
‪ข้อตกลงจะจัดการกันคืนนี้ ‪โรงถลุงเหล็กเก่าที่อยู่ริมน้ำน่ะ
‪เธอจะขายยาให้พวกแคนาดาฝรั่งเศส ‪เพี้ยนๆ ที่ฉันแนะนำให้
‪ฟังนะ ฉันแค่จะรับส่วนแบ่งแล้วลาวงการ
‪ฉันอยากทำสตูดิโอเท่ๆ
‪อาจเป็นสตูดิโอฝั่งหนึ่ง ‪อีกฝั่งเป็นคลับเปลื้องผ้า
‪ต้องเจ๋งระเบิดแน่ๆ
‪คอฟฟี่ นายต้องคุ้มครองฉันนะ
‪นายต้องปกป้องฉันจริงๆ
‪ฉันบอกแล้วไงว่าจะปกป้องนาย ‪และฉันจะทำตามนั้น
‪- ฉันรับปาก ‪- โอเค
‪ตำรวจโหด ตำรวจเกย์ เจ๋งโคตร
‪เดี๋ยวสิ ทำไมฉันนั่งข้างหลัง ‪กับพวกนายไม่ได้ล่ะ
‪คอฟฟี่ ไหนบอกว่าจะปกป้องฉันไง
‪เชื่อเถอะ คืนนี้น่ะ กระโปรงหลังรถนี่ ‪ปลอดภัยสุดในดีทรอยต์แล้ว
‪ไม่ รอก่อน
‪ไอ้กระโปรงหลังนี่ฮ็อตแฮะ
‪ฮิลล์
‪นี่คอฟฟี่นะ
‪ไม่ต้องพูดอะไร ฟังเฉยๆ ‪ผมมีอะไรต้องบอกคุณ
‪แต่ผมต้องเจอคุณด้วยตัวเอง ‪เจอกันที่วีนัสในอีก 30 นาที
‪ใช่ ที่บุฟเฟต์อร่อยๆ ไง ‪มาคนเดียวด้วยล่ะ เราไว้ใจใครไม่ได้
‪"แม่ครับ ผมอยากให้แม่รู้ว่าคอฟฟี่ ‪เป็นคนบอกให้ผมช็อตแม่
‪ผมไม่อยากทำเลย ‪แต่เขาบอกว่านั่นเป็นทางเลือกเดียวของเรา
‪สเปกผู้ชายของแม่แย่มาก ‪เขาก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น
‪ผมไปหาพวกตำรวจขี้โกงกับเขา ‪พวกนั้นตามหาเราอยู่
‪เพราะคอฟฟี่แหยโคตรๆ
‪และเขาคงไม่มีปัญญาทำเอง
‪อย่าไปแจ้งตำรวจ ‪เพื่อความปลอดภัยของแม่นะ
‪ผมจะรีบกลับมา รักครับ จากคารีม
‪(คัมภีร์ไบเบิล)
‪ป.ล. ขอโทษที่ใช้คำหยาบคาย"
‪ห้องเบอร์สามหรือสี่นะ
‪- ดูที่กุญแจสิวะ ‪- เฮ้ย อย่าขึ้นเสียงใส่ฉัน
‪จำเรื่องลำดับขั้นใส่หัวเอาไว้สิ
‪แล้วตอนที่นายยิงสะบ้าหัวเข่าของผจก.นั่น
‪ฉันรู้สึกเหมือนนั่นคือการแสดงออกอ้อมๆ ‪ว่านายอยากยิงฉัน
‪บางครั้งเนี่ย แค่เพราะเราพกปืน
‪ฉันรู้สึกเหมือนนั่นกระตุ้นให้เรา ‪อยากใช้มัน แต่เราไม่จำเป็นนี่
‪เราต้องลดปืนลงแล้ว ‪แล้วยกสิ่งนี้มาใช้ คำพูดของเราไง
‪เข้าใจนะ
‪เฮ้ย จะไปไหน ห้องอยู่นี่
‪ส่งกุญแจมานี่เลย
‪แล้วก็เลิกทำตัวเหมือนหมอฟิลสักที
‪ทิ้งความรู้สึกกับอะไรๆ จากเวทีเท็ดทอล์ก
‪ที่วนเวียนอยู่ในหัวนาย
‪ตั้งสติสักทีเถอะว่ะ
‪ตามก้นฉันให้ทันล่ะ มาเลย
‪เรารู้ว่าแกอยู่ในนั้น ‪อย่าทำให้อะไรยากกว่าที่ควรจะเป็นเลย
‪บุฟเฟต์เหมือนที่คุยไว้ไหมล่ะ ‪ไม่แย่เลยใช่ไหม
‪(คลับวีนัส)
‪ใช่ สถานที่ถูกใจสุดๆ
‪ฟังนะ เหตุผลเดียวที่เรามาที่นี่ ‪ก็เพราะเราตกลงกันไว้
‪และฉันก็เป็นคนรักษาคำพูด
‪แต่นายก็ต้องสัญญาด้วย ‪ว่าจะไม่เล่าเรื่องนี้ให้แม่ฟัง
‪บอกแม่นายว่าเราไปร้านชัคอีชีสแล้วกัน
‪ไม่ต้องห่วง
‪ไหนๆ เราก็มาแล้ว ‪แถมรอบๆ ก็มีสาวเปลื้องผ้าเต็มไปหมด
‪นายมีคำถามอะไรไหม
‪เรื่องสาวๆ น่ะ
‪เรื่องเด็กเกิดมาจากไหนน่ะ
‪คุณไม่ใช่พ่อผม ไอ้หงอ
‪เข้าใจได้ รับทราบ
‪แต่ฉันก็ควรบอกนายเหมือนกัน
‪ฉันรู้ว่าตัวเองไม่ได้พ่อนาย ‪ฉันไม่ได้อยากเป็นพ่อนาย
‪อย่าถือล่ะ ฉันแค่...
‪แค่คิดเรื่องมีลูกฉันก็สยองแล้ว
‪ฉันแค่กลัวว่าจะเป็นพ่อที่แย่
‪และฉันว่าตอนนี้ ‪เราก็เห็นตัวอย่างมาเยอะแล้ว
‪ฉันแค่ไม่รู้วิธี...
‪จะเป็นผู้ปกครองใคร
‪แม่นายยอดเยี่ยมมากนะ
‪ฉันแค่ ฉันนึกไม่ออกน่ะ ‪ฉันไม่มีตัวอย่างที่ดี
‪จำที่ฉันเล่าเรื่องพ่อเลี้ยงได้ไหม
‪- ฉันโกหกน่ะ ‪- เหรอ ช็อกโคตร
‪ไม่นะ ฉันมีพ่อเลี้ยงจริงๆ
‪แต่เราไม่ได้ซี้กันน่ะ
‪ที่จริงแล้วเขาเฮงซวยมาก
‪ปฏิบัติกับแม่ฉันโคตรห่วย
‪แถมยังชอบรังแกฉันด้วย
‪เราต้องโทรเรียกตำรวจมาดูเขา บ่อยเลยล่ะ
‪ฉันได้เจอฮิลล์ก็เพราะแบบนั้นแหละ
‪เขาเคยไปที่นั่น
‪แล้วทำพ่อเลี้ยงฉันกลัวหัวหด
‪นั่นแหละเหตุผลที่ฉันมาเป็นตำรวจ
‪ขอบอกอะไรอย่างได้ไหม คอฟฟี่
‪ได้สิ ว่ามาเลย
‪ประมาณสองสัปดาห์ก่อน ‪ผมได้ระเบิดจรวดเป็นครั้งแรก
‪ว่าไงนะ
‪ได้หลั่งไง
‪สั่งขี้มูกออกจากงวงไง ให้ตายสิ
‪เออ ฉันรู้ว่าหมายถึงอะไร
‪ก็แค่ว่านายอายุ 12
‪ผมไปเจอโพสต์ในเรดดิท ‪เรื่องอภิมหาเม็ด
‪เห็นว่าปุ่มเล็กๆ นั่น ‪ทำให้น้องชายเป็นร้อยกระเจิดกระเจิง
‪ผมเลยต้องกดปุ่มนั้น คอฟฟี่
‪นายต้องอยู่ให้ห่างจากเรดดิทต่างหาก
‪และถ้าเป็นเรื่องสาวๆ ‪ลืมเรื่องร่างกายไปได้เลย
‪ผู้หญิงมีอะไรมากกว่าแค่เรื่องเซ็กส์
‪แค่หาคนที่จะมาเป็นเพื่อนแท้ ‪และอยู่เคียงข้างเรา
‪นั่นถือว่าถูกหวยเลยนะ
‪บอกตามตรงนะ ผมกลัวผู้หญิงมาก
‪เราจะเริ่มจากตรงไหนล่ะ
‪เป็นคำถามที่ดีมาก
‪นายแค่ต้องจริงใจ เป็นตัวของตัวเอง
‪แล้วก็ต้องสงสัยใคร่รู้ด้วย
‪ถามคำถามพวกเธอ ‪หาให้เจอว่าเธอสนใจเรื่องอะไร
‪เข้าใจนะ ขอโทษทีครับ
‪เพื่อนผมคนนี้ ‪อยากฝึกกับสุภาพสตรีสักคน
‪ห้องแชมเปญราคา 150 เหรียญ ‪แต่ไม่รวมค่าอื่นๆ
‪ผมหมายถึงฝึกคุยกับสุภาพสตรี
‪อ๋อ เงินก็เปิดปากได้เหมือนกัน ที่รัก
‪ได้เลย
‪ครับ นี่เลย เหรียญก็ได้เนอะ
‪ชื่ออะไรล่ะ พ่อรูปหล่อ
‪- คารีมครับ คุณล่ะ ‪- เธิร์สเดย์
‪เล่าเรื่องตัวเองให้ผมฟังที เธิร์สเดย์
‪ฉันเกิดและโตที่ดีทรอยต์ ‪ฉันจบอนุปริญญาด้านชีววิทยา
‪และตอนนี้ก็กำลังเรียนสัตวแพทย์
‪น่าสนใจจริงๆ แล้วงานอดิเรกคุณล่‪ะ
‪ฉันชอบวิ่งจ็อกกิ้ง
‪ฉันชอบดูซีเอสไอนิวยอร์กมาก
‪ฉันติดแกรี ซีนีสน่ะ
‪ซีนีสเจ๋งที่สุด
‪ขอดูจิ๊มิ๊ต้องจ่ายเท่าไร
‪- ห้าดอลลาร์ ‪- ไม่นะ
‪อะไรเนี่ย ได้ยินที่ฉันพูดบ้างไหม
‪- เกิดเรื่องบ้าบออะไรที่นี่ ‪- ฮิลล์
‪ขอบคุณพระเจ้าที่คุณมา ฟังนะ
‪ผมมีคลิปหลักฐานในมือถือนี่ ‪ยืนยันว่าผมไม่ได้ฆ่าชอย
‪อีกอย่างนะ ผมรู้ว่าคงเชื่อได้ยาก แต่...
‪สายสืบวัตต์สมือสกปรก
‪โสโครกยิ่งกว่าส้วม
‪อกอีแป้นจะแตก อะไรนะ ‪วัตต์สเป็นคนไม่ดีเหรอ
‪หล่อนมาทำอะไรที่นี่
‪เอาล่ะ ทุกคน โชว์จบแล้ว
‪นี่เป็นเรื่องของตำรวจ
‪ฉันขอสั่งอย่างเคารพ ผู้หญิงถึงผู้หญิง ‪ให้ทุกคนออกไปซะ
‪- เธอโกงจริงๆ ‪- กลับบ้านไป
‪ไสหัวออกไปจากที่นี่ ออกไปกันสิวะ
‪กลับบ้านไป หาทางทำชีวิตคู่ให้ไปรอด
‪ให้ตายสิ
‪เอาล่ะ สองหนุ่ม ไปออกประตูหลังกัน
‪ช้าก่อน วัตต์ส
‪เออ เป็นไงล่ะ
‪วางปืนลง คอฟฟี่
‪อะไรเนี่ย ลุงนี่ด้วยเหรอ
‪เขาก็กังฉินเหรอ
‪สกปรกทั้งเธอทั้งคุณเลยเหรอ
‪บอกตามตรง ฮิลล์ก็อยากให้นายร่วมด้วย
‪เขาเสนอขึ้นมา ‪แล้วฉันก็หัวเราะไม่หยุดตั้งสิบนาที
‪ขอโทษนะ คอฟฟี่
‪ฉันพยายามบอกใบ้นายแล้ว
‪จำได้ไหมที่นายเคยถามฉัน ‪ว่าเอาเงินที่ไหนไปซื้อรถจากัวร์
‪แล้วฉันตอบว่าเงินจากค้ายาน่ะ
‪ก็จริง เป็นคำใบ้ที่ดีอยู่
‪ตอนฉันเอายากลับไปหนึ่งกิโลฯ ‪ฉันไม่ได้เอาไปวิเคราะห์
‪ฉันชอบเล่นโคเคนต่างหาก
‪ฉันเสพตลอดนั่นแหละ
‪คุณได้ผลวิเคราะห์กลับมาด้วยนี่นา
‪จะให้วิเคราะห์เลยก็ได้ ‪ตอนนี้ฉันกำลังเมาทะลุโลก
‪ฉันชอบยา
‪ผมคงโง่เองสินะ
‪ฉลาดหน่อยสิ
‪ที่นี่ดีทรอยต์นะ ไอ้หนุ่ม
‪เมือง...
‪- ไม่นะ ‪- ลดคนหาร
‪ฉันได้ส่วนแบ่งเพิ่ม
‪เธอบ้านี่หว่า
‪ใช่ ฉันเพิ่งฆ่าคนที่รวมหัวด้วย ‪ฉันเจตนาย่ะ
‪เอาล่ะ ลินดา คิดสิ ‪เรื่องมันเป็นยังไงนะ
‪นายปล่อยให้ออร์แลนโดหนีการจับกุม ‪เพราะร่วมมือกับเขา
‪พอเด็กนี่เห็นนายฆ่าชอย ‪นายเลยต้องฆ่าเขากับแม่
‪จากนั้นนายก็ฆ่าฮิลล์ นายฆ่าทุกคน
‪แล้วก็นะ ตอนนี้คนของฉัน ‪อยู่ที่โมเต็ลรูหนูนั่น
‪ที่เธอเอาแม่ไปซ่อนไว้ ‪แหม ฉันฉลาดไม่เบานะเนี่ย
‪เธอลืมไปอย่างนะ วัตต์ส
‪ถ้าฉันฆ่าคารีม งั้นทำไม...
‪ที่จริงนั่นก็ได้ ‪ให้ตายสิวะ ลงล็อกทุกอย่างเลย
‪เป็นไง เจ้าหนู ‪ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เลย
‪ไม่ต้องห่วง อีกเดี๋ยวเธอก็จะได้ไปอยู่กับแม่
‪บนสวรรค์น่ะ แต่ก็จะได้อยู่ด้วยกันนะ ‪ถ้าเธอเชื่อเรื่องนั้นน่ะ ฉันไม่เชื่อ
‪อย่าทำแบบนี้เลย
‪หลับตาสิ เจ้าหนู
‪ผมไม่อยากหลับ
‪หลับตาสิ
‪หนีไป
‪ไอ้เวรตะไล
‪ไอ้เด็กนั่นอยู่ไหน
‪โอ๊ย
‪แม่ง
‪คารีม อยู่ไหน ไอ้เด็กผี
‪- วิ่งหนีไป คารีม ‪- คารีม
‪แม่งเอ๊ย
‪ลุกขึ้นมา ไอ้ห่านี่
‪แกอยู่ไหน
‪เอาล่ะ หนูน้อย มีโอกาสครั้งเดียวนะ
‪ถ้าออกมาตอนนี้
‪เราโทษไอ้เวรนี่ได้
‪แล้วเธอกับแม่ก็จะรอด
‪อย่าไปฟัง
‪- มีเวลาตัดสินใจสามวินาที ‪- อย่าไปฟังยัยนี่
‪หนึ่ง
‪สอง
‪พ่อจ๋าแม่จ๋า
‪เวร
‪ขอโทษ
‪เร็วสิ ขึ้นรถมา
‪ไม่มีเวลารอแล้ว รีบขึ้นมาสิ
‪สวัสดี มีใครอยู่ไหม ‪ใครก็ได้ช่วยฉันที
‪ช่วยฉันด้วย
‪ไม่นะ อย่ายิงฉัน
‪วัตต์ส ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอเธอ ‪ฟังนะ คอฟฟี่จับตัวฉันไว้
‪ให้ตายสิ ไอ้เวรนั่นโคตรบ้าเลย
‪ออกมาจากกระโปรงนั่น มาขับรถ
‪ช้าหน่อย ฉันจะตายเอา
‪อย่ามาตายตอนนี้ คอฟฟี่ ‪ไม่งั้นโดนผมฆ่าแน่
‪พวกนั้นได้ตัวแม่ไปแล้ว
‪นายจะทำเราตายทั้งคู่ เหยียบเบรกสิ
‪- อันไหนล่ะ ‪- อันทางซ้าย
‪ตายห่า
‪แม่ง
‪ไปเลยๆ
‪ถ้ายังมีปัญญาใช้มืออยู่
‪ก็ช่วยยิงคนร้ายด้วย
‪- จะออกไปแล้วนะ ขับให้นิ่งๆ ‪- จะพยายาม
‪ถ้าตามมันไม่ทัน นายโดนเต็มๆ แน่
‪เห็นหรือเปล่าว่าไอ้เด็กนี่ขับรถยังไง
‪จับแน่นๆ
‪เอาเลย ยิงให้โดน
‪ไอ้เด็กนี่จะฆ่าตัวตายชัดๆ
‪แม่งเอ๊ย
‪เวร คุณไหวนะ
‪จอดรถเถอะ ‪ให้พวกนั้นฆ่าฉันซะ ฉันไม่ไหวแล้ว
‪พระเจ้าช่วย หลีกทางไป
‪ข้างหน้าเป็นวงเวียนเหรอ
‪เกิดบ้าอะไรขึ้นเนี่ย
‪ตกลงใครขับไล่ตามใครกันแน่วะ
‪ไม่รู้เหมือนกัน
‪นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ
‪เจ้าหน้าที่เจมส์ คอฟฟี่ ‪มีข้อหาฆ่าคนตายสองคนและลักพาตัว
‪เป็นที่รู้กันด้วย ‪ว่าจนท.คอฟฟี่เป็นพวกวิตถาร
‪ซ่อนลูกหลานและรูก้นเล็กๆ ‪ของเด็กๆ เอาไว้
‪เขาเป็นบุคคลอันตราย
‪สายสืบวัตต์สเป็นคนโกหกและเป็นฆาตกร
‪เวลาเธอพูดอะไร ให้ฟังหูไว้หู
‪รูหูเมียเก่านายก็เคยเป็นพื้นที่สาธารณะ
‪ให้ทีมพิสตั้นครึ่งหนึ่ง ‪ทำอะไรต่อมิอะไรตามอำเภอใจ
‪ไม่จริงสักหน่อย พวกนั้นไม่ใช่นักบาส
‪ส่งมานี่เลย
‪สายสืบวัตต์สแค่โมโหเพราะเธอดูเหมือน
‪เทย์เลอร์ สวิฟต์วัยดึกที่เมายาบ้า
‪ให้ตายสิวะ
‪ไอ้เวร
‪ฉันจะอ้วก
‪เวรนี่
‪จับให้ดี
‪แจ๋ว
‪- มาตีมือหน่อย ‪- ฉันขับรถเก่งบรรลัย
‪- แจ๋ว ‪- โคตรมัน
‪- มองถนนด้วย ‪- เกือบแล้ว
‪ผมไม่อยากไปสอบใบขับขี่
‪คุณไปบอกคนที่กรมขนส่งได้เลย ‪ว่าผมขับรถได้สุดยอดมาก
‪เดี๋ยวฉันบอกให้ ‪นายควรได้ใบขับขี่เดี๋ยวนี้เลย
‪- ไปชิงตัวแม่ผมกัน ‪- ไปชิงตัวแม่นายมา ไปกัน
‪โทรหาร็อดนีย์ ให้พวกนั้นพาตัวแฟนมันมา
‪- ที่โรงถลุงเหล็ก ‪- ได้
‪- แม่ฮะ ‪- ให้ตายสิ
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- วาเนสซ่า
‪- อะไรเนี่ย แม่ ‪- พระเจ้าช่วย
‪ตายห่า
‪- พระเจ้าช่วย ‪- ไม่นะ
‪ไม่นะ
‪ผมผิดเอง บ้าเอ๊ย
‪พวกนั้นได้ตัวแม่ผมแล้ว
‪พวกนั้นแม่งได้ตัวแม่ผมไปแล้ว
‪นี่ๆ
‪- นี่ ไอ้หนุ่ม ‪- เป็นความผิดของผมทั้งนั้น
‪เราจะช่วยกันหาทางออก ตกลงนะ
‪เราจะหาเธอให้เจอ ไม่เป็นไรนะ
‪ช่างแม่ง เราต้องทำอะไรสักอย่าง
‪เราต้องจัดการไอ้พวกเวรนั่น ‪ใช่ไหม คอฟฟี่
‪ใช่ แน่อยู่แล้ว เราแค่...
‪เราต้องคิดให้ดี วัตต์สอันตราย
‪ไม่เอาน่า ช่างแม่งสิ
‪เราซื้อปืนใหญ่จากในเน็ตก็ได้ ‪ไม่ถึงชั่วโมงก็ได้แล้ว
‪ปืนอาก้า ระเบิดนาปาล์ม ระเบิดมือ
‪เราจะต้องได้สนุกกันแน่
‪ไม่ คารีม ไม่เอาน่า ‪นี่ไม่ใช่วิดีโอเกมนะ
‪อะไรพวกนั้นเอาแม่นายกลับมาไม่ได้หรอก
‪- เราต้องลองสิ ‪- ไม่ ฉันไม่ยอมให้นายไป
‪คอฟฟี่ ถอยไปเลย
‪ไม่
‪ได้บทเรียนหรือยัง
‪นั่งลงเดี๋ยวนี้
‪อย่ามาสั่งผมนะ คุณไม่ใช่พ่อผม
‪ใช่ไง ฉันไม่ใช่พ่อนาย ‪เพราะฉันไม่หนีไปไหน ฉันยังอยู่นี่
‪พ่อผมเป็นมะเร็งตาย
‪เหรอ
‪เสียใจด้วยนะ ประเด็นก็คือ...
‪ฉันยื่นคำขาด
‪แหม ทำมากล้าพูดตอนนี้ ‪ประจวบเหมาะเหลือเกิน
‪ฉันก็อยากกล้ามาตั้งแต่หลายสัปดาห์ก่อน
‪ฉันคงได้ทิ้งแม่นาย ‪ตอนที่เห็นว่ามีนายพ่วงมาด้วย
‪- จะได้ไม่ต้องมาเจอปัญหาแบบนี้ ‪- เอาสิ
‪- ขอโทษที ‪- วาเนสซ่า
‪แม่
‪อย่าพูดจาแบบนั้นกับลูกชายฉันอีก
‪- ลูกรัก มานี่มา ไม่เป็นอะไรนะ ‪- แม่ครับ ครับ
‪- พวกนั้นทำอะไรลูกหรือเปล่า ‪- ผมไม่เป็นไร
‪คุณว่าจะทิ้งฉันเหรอ
‪โชคดีแค่ไหนแล้ว ‪ที่ได้คบกับฉัน ไอ้ปากดี
‪ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจ
‪แล้วเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ‪เรานึกว่าคุณโดนลักพาตัวไปแล้ว
‪อ๋อ นี่คิดว่าฉันจะยอม ‪ให้เด็กเวรๆ มาแหย็มเหรอ
‪ฉันรับมือเจ้าพวกนั้น ‪แบบที่ควรโดนแม่ตัวเองจัดการไง
‪ส่งกุญแจมานี่เลย ‪แล้วตามก้นฉันให้ทันล่ะ
‪มาเลย
‪เรารู้ว่าแกอยู่ในนั้น ‪อย่าทำให้อะไรยากกว่าที่ควรจะเป็นเลย
‪โอ๊ย
‪แม่เจ้า
‪ไอ้เวร
‪ไม่ ไม่ต้องเลย
‪ไอ้ห่า
‪โว้ย เจ๊ เราไม่อยากทำร้ายเจ๊นะ
‪- แกไม่ได้ทำอะไรหรอก ‪- ร็อดนีย์ ช่วยฉันด้วย
‪ช่วยด้วย
‪แกเป็นรายต่อไป
‪ไม่นะ รอเดี๋ยว
‪ลูกชายฉันอยู่ไหน
‪รอเดี๋ยว หยุดก่อน
‪ฉันบอกแล้วไง เจมส์ ‪ถ้าเป็นเรื่องลูกฉัน ฉันไม่ล้อเล่น
‪ไปกันเถอะ ลูกแม่
‪ไม่ รอก่อน
‪- นายร้องไห้เหรอ ‪- หุบปาก
‪- ร้องไห้ทำไมวะ ‪- เสียงออร์แลนโดโทรมานี่นา
‪ปัดโธ่ เร็วเข้าสิ
‪- ออร์แลนโด ถ้าได้ยินฉัน... ‪- เราถูกมัดไว้ในรถมินิแวน
‪เราอยู่ที่โมเต็ลโพรเบิร์ต
‪ส่งคนมาช่วยด้วย ยัยเจ๊นี่คลั่งมาก
‪อย่าแหย็มกับแม่เลี้ยงเดี่ยว ‪ขอบอกเลย แม่งไม่คุ้มสักนิด
‪มันจบได้แบบเดียวแหละ ‪คือหัวเราถูกยัดลงโถส้วม
‪แล้วต้องกินขี้คนเนี่ย
‪- ตำรวจ... ‪- เธอมาแล้ว
‪แกล้งตาย
‪- แล้วเรื่องของเราล่ะ ‪- เชอะ
‪- คารีม ให้ตายสิ ‪- จะได้หมดภาระไง จำได้ไหม
‪ใช่ ไหนว่าจะทิ้งฉันไง จำได้ไหม
‪ผมไม่ได้ตั้งใจพูดแบบนั้นนะ
‪ผมเพิ่งโดนยิงมา
‪คารีม ขอล่ะ
‪เราเป็นทีมเดียวกันนะ ‪เหมือนคร็อกเก็ตกับทับส์ตัวน้อยไง
‪เจมส์ ลาก่อน
‪คาดเข็มขัดด้วยล่ะ ‪อย่าคิดว่าแม่ลืมเรื่องที่ช็อตแม่
‪เชื่อฟังแม่สิวะ
‪นี่ ฉันอนุญาตให้พูดหรือไง
‪- เปล่าครับ คุณผู้หญิง ‪- งั้นก็นั่งลงไปเลย
‪ได้ครับ ขอโทษด้วย
‪ไม่นะ
‪วาเนสซ่า ขอร้องล่ะ ผม...
‪ถ้าคุณไปตอนนี้...
‪เราก็จบกันจริงๆ
‪ไม่นะ วาเนสซ่า คารีม
‪ปล่อยนะ ปล่อยสิ
‪เวรเอ๊ย ไม่นะ
‪คารีม
‪วัตต์ส
‪นี่คอฟฟี่
‪เรื่องต้องจบคืนนี้
‪ฉันขอแลกชีวิตตัวเอง ‪กับชีวิตคารีมและวาเนสซ่า
‪ผมขอประกาศต่อประชาชนของดีทรอยต์ ‪รัฐมิชิแกน ผมเจมส์ คอฟฟี่
‪อดีตเจ้าหน้าที่ตำรวจนครบาลดีทรอยต์
‪ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ‪ผมคบหากับวาเนสซ่า แมนนิ่ง
‪ผมกับคารีมลูกชายเธอ ‪มีความสัมพันธ์ไม่ราบรื่น ซึ่งเป็นเรื่องปกติ
‪แต่เรากำลังพยายามทำให้มันดึขึ้น
‪เขาเห็นผมเป็นภัยคุกคาม ‪นี่เป็นรูปแบบที่เกิดขึ้นกับแทบทุกคน
‪ผมกำลังอ่านหนังสือประเด็นนี้ ‪ขอแนะนำมากๆ
‪ผมจะใส่ลิงก์ไว้ในคอมเมนต์
‪ประเด็นก็คือความสัมพันธ์ของเรา ‪ไม่ใช่รูปแบบของโจรและเหยื่อลักพาตัว
‪ผมเพิ่งรู้ตัวว่าผมรักทั้งสองคนนั้น
‪มากกว่าอะไรในโลกนี้
‪และผมกำลังจะพิสูจน์ความรักนั่น
‪ผมขอให้หน่วยยุทธการ ‪ไปที่โรงถลุงเหล็กบนถนนริเวอร์
‪ที่คืนนี้จะมีการส่งยาเสพติด
‪ทั้งหมดนี่มีลินดา วัตต์ส ‪ตำรวจสืบสวนทุจริตอยู่เบื้องหลัง
‪ผมรู้สึกเป็นเกียรติและภูมิใจ ‪ที่ได้รับใช้ในฐานะผู้พิทักษ์สันติราษฎร์
‪มาตลอด 15 ปีนี้
‪ผมไม่ได้บ้า
‪ออร์แลนโด ฉันว่าก้นฉันติดเชื้อว่ะ
‪เชิญเลย ใช่ค่ะ ‪ไม่สิ ฉันไม่ควรพูดติดสำเนียง
‪ฉันควรเป็นตัวเอง
‪เอาล่ะ มาแล้ว
‪เราจะรับมือกับไอ้เห่ยนี่สักห้านาที
‪แล้วทุกอย่างก็จะจบ
‪ออร์แลนโด เอาตัวผู้หญิงกับลูกเธอมา
‪ออร์แลนโด
‪ตั้งสติหน่อยสิ ไปเอาตัวพวกนั้น ‪แล้วพามาด้านนอก
‪โอเค ได้ๆ
‪- แฟนเธอมาแล้ว ไปสิ ‪- อย่าแตะต้องตัวฉัน
‪ออกมาแล้วไง ลงจากรถได้แล้ว
‪ส่งผู้หญิงกับเด็กมา
‪ไม่สิ เอาปากเด๋อๆ ของนาย ‪ออกไปให้ห่างจากไมค์อีก
‪อ๋อ เจ้านี่ไม่เหมือนอันในรถสายตรวจฉัน
‪- อันเดียวกัน ‪- คนละยี่ห้อนี่นา
‪ไม่รู้สิ เสียงแบบนี้ได้ไหม
‪- ยังใกล้ไปอยู่ดี ‪- อ๋อ เครื่องนี่รับเสียงดีเกินไป
‪- ดีขึ้นไหม ‪- เออ ดีขึ้น
‪โอเค ดีแล้ว
‪- ส่งผู้หญิงกับเด็กมา ‪- ไม่
‪ลงมาจากรถสิวะ
‪สองคนนั่นต้องปลอดภัยก่อน
‪ฉันยอมแลกชีวิตกับพวกเขา ‪ตกลงกันแล้วไง
‪ที่ตกลงกันก็คือสองคนนี่จะเดินไป ‪หลังจากที่นายลงจากรถเว้ย
‪ฉันรู้สึกเหมือนเราเข้าใจไม่ตรงกันนะ
‪ฉันคิดว่าถ้าฉันไปถึงครึ่งทาง ‪ตอนนั้นเธอก็ปล่อยพวกเขามา
‪จากนั้นฉันก็จะเดินไปจนถึงไง
‪นั่นมันเหมือนท่าเต้นลีลาศ ‪และฉันก็ไม่อยากมีเอี่ยวด้วย
‪ก็ได้ งั้นเธอคิดยังไงล่ะ ‪เสนอมาแล้วฉันจะตอบกลับเอง
‪นายลงมาจากรถสักที
‪ไม่งั้นฉันจะทำแท้งเด็กนี่ ‪ย้อนหลังสัก 600 สัปดาห์
‪ตกลงไหม
‪ถ้าพวกนั้นตาย
‪พวกเราจะตายกันหมด
‪นายไม่บ้าบิ่นพอ ‪ที่จะมีลูกเล่นห้าวๆ หรอก คอฟฟี่
‪ฉันมีลูกเล่น วัตต์ส
‪ฉันมี...
‪ลูกสีเขียวทรงรีใหญ่ๆ อยู่หลายลูก
‪- หา ‪- อะไรนะ
‪ลูกระเบิดไง
‪โอเคไหม ฉันพูดถึงลูกระเบิดมือ
‪- แม่จ๋า เขามีระเบิด ‪- พระเจ้า
‪ไม่หรอกน่า ทุกคน ‪ไม่ต้องกลัว เขาเล่นใหญ่เฉยๆ
‪นี่ระเบิดของจริงนะ
‪ไม่มีทาง นี่คือผู้ชายที่รูดหนอน ‪เพราะเกล็นน์ โคลสนะ
‪เราปลอดภัยน่า ปลอดภัยหายห่วง
‪รู้ไหมว่าอะไรที่น่าขำ
‪ฉันไม่เคยคิดว่าตัวเอง ‪มีลูกระเบิดที่จะจบเรื่องพวกนี้
‪แต่คารีมทำให้ฉันเข้าใจ ‪ว่าฉันมีลูกระเบิดอยู่กับตัวมาตลอด
‪ฉันแค่ต้องมีเหตุผลให้ต่อสู้
‪ยิงโคตรแม่นเลย
‪หนีเร็ว หนี
‪ฉันไม่กลัวระเบิดหรอกน่า
‪ให้ตายสิ
‪ไม่...
‪ไม่นะ
‪ยาของฉัน
‪- แม่เจ้า ‪- ยาของฉัน
‪จะอ้วก
‪เราต้องหายาล็อตใหม่มาให้ได้ ‪ภายในห้านาที เราจะเก็บกวาด
‪เก็บกวาดอะไรพวกนี้เอาไปไว้ข้างใน
‪พวกคนแคนาดากำลังจะมาถึงแล้ว ‪ฉันยังอยากทำให้พวกนั้นประทับใจ
‪ออร์แลนโด
‪หาครอบครัวเวรนั่นให้เจอ ‪แล้วฆ่าล้างโคตรซะ
‪นี่ ออร์แลนโด
‪- ให้ฉันหยิบแซนด์วิชให้ไหม ‪- ฉันไม่...
‪ขนมปังสองชิ้น ข้างในยัดด้วยผ้าอนามัยน่ะ
‪- ฉัน... ‪- ไว้รองรับจิ๋มนายไง
‪เปล่า อะไรนะ
‪ร็อดนีย์ คนเก่ง
‪ฉันว่านายควรได้เลื่อนขั้น
‪และฉันอยากให้นายเป็นตัวอย่างที่ดี
‪ด้วยการฆ่าเด็กกับแม่มันซะ
‪แจ๋ว
‪ในที่สุด วันนี้มาถึงแล้ว เยส
‪- เออ ‪- ขอบคุณมาก
‪นี่เป็นโอกาสที่เหมาะเหม็ง
‪เพื่อนในทีมเอาแต่กลั่นแกล้งฉัน ‪ฉันบอกแล้วว่าฉันควรเป็นคนนำ
‪ทำให้ดูเหมือนว่าคอฟฟี่ ‪ฆ่าพวกนั้นแล้วฆ่าตัวตาย
‪ได้ยินที่เธอพูดแล้วนี่
‪ไปจัดการสิวะ
‪ไอ้เวร
‪เห็นไหม นี่ไงที่ฉันบอก ‪ว่านายคอยแกล้งน่ะ
‪ขอโทษนะ คอฟฟี่
‪ขอโทษที่สงสัยลูกกระแป๋งคุณ
‪- ทางตัน ‪- มาทางนี้
‪เฮ้ยๆ จะไปไหนกัน
‪- นายไม่อยากทำแบบนี้หรอก ออร์แลนโด ‪- คิดว่าฉันทำเอาสนุกเหรอ
‪ฉันรู้ว่าเธอผ่านอะไรมาเยอะ
‪ฟังนะ เราทุกคนรอดออกไปด้วยกันได้
‪ช่างแม่ง
‪ออร์แลนโด นี่มันไม่ใช่เธอนะ ‪เธอไม่ใช่คนแบบนี้เลย
‪- คุณไม่รู้จักผมสักหน่อย ‪- รู้สิ คนเป็นแม่รู้ดี
‪- ฉันรู้ว่าเธอกลัว ‪- ใช่ฮะ แม่
‪นายมันกระจอก กระจอกโคตร
‪หุบปากน่า แกไม่รู้เรื่องอะไร
‪แกเป็นแค่เด็กก้นปอดกระแป๋งแฟบ
‪เฮ้ยๆ นายกระจอกจริงๆ นี่นา ‪วัตต์สกำลังจูงจมูกนาย
‪- เพราะนายกระจอก ‪- ใครกันแน่ แกต่างหาก
‪- นายไม่มีปัญญาฆ่าใครหรอก ‪- อย่าเรียกฉันว่ากระจอก
‪- อย่าว่าฉันกระจอกนะเว้ย ‪- ทำตัวกระจอกสุดๆ
‪พวกแกกระจอกทั้งคู่
‪หุบปากกันสักทีได้ไหม ให้ตายเถอะ
‪ผู้ชายพวกนี้จะหวั่นใจอะไรนักหนา
‪"ฉันกระจอก นายกระจอก
‪ไม่โว้ย ดุ้นฉันใหญ่ ‪ไม่สิ ดุ้นฉันอันเบ้งเท่าคิงคอง"
‪เลิกพูดข่ม เลิกคุยทับกันสักที
‪ไม่มีใครแน่เหมือนที่พูดหรอก ‪ก็ใจอ่อนกันทั้งนั้น
‪และออร์แลนโด ‪เธอจะไม่ยิงใคร เข้าใจไหม
‪ฉันมองเห็นเธอ ฉันอ่านเธอออก ‪เธอเหมือนลูกชายฉันเป๊ะ
‪เพราะเราห้าวทั้งคู่เหรอ
‪ไม่ใช่เลย เพราะเธอเป็นเด็กดีต่างหาก
‪ทั้งคู่เลย พวกเธอเป็นเด็กดี ‪แค่ไม่มั่นใจตัวเองกันสุดๆ
‪พวกเธอเลยทำเป็นเข้ม ‪เพื่อปกป้องตัวเองไม่ให้ต้องเจ็บ
‪แต่ฟังนะ ฉันมีแผน ‪ทำไมพวกเราไม่โยนอีโก้ทิ้งไปก่อน
‪แล้วรีบเผ่นไปจากที่นี่ ‪เพราะลูกพี่จอมคลั่งของนายจะฆ่าเราทุกคน
‪ให้ตายสิวะ
‪ปัดโธ่เว้ย
‪แม่งโคตรอ่อน
‪ฉันไม่เคยยิงใครมาก่อนในชีวิต
‪ไม่เป็นไร
‪- ฉันก็ใจอ่อนเหมือนกัน ‪- เรารู้กันหมดแล้ว เจมส์
‪ฉันแค่อยากทำเพลง แล้วจู่ๆ
‪ฉันก็ต้องทำอะไรบ้าบอ ‪ที่โม้ไว้ในเพลงตอนอายุ 17 เนี่ยนะ
‪แม่งโคตรเหนื่อยเลย ‪ฉันกระวนกระวายไม่หยุดหย่อน
‪- ฉันอยากเป็นหมอฟัน ‪- สุดยอดเลย
‪ฉันแค่อยากดูแลฟันชาวบ้าน
‪- ฟันก็เหมาะนะ ‪- ขอบคุณ
‪- รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ ‪- ได้ ไปกัน ตามฉันมา
‪ดูดีแล้วใช่ไหม
‪ไหนยกมือหน่อย ใครคิดว่าชัดเจนบ้าง
‪ก็จริง ดูไม่ได้เลย
‪ได้เวลาแล้ว
‪ยินดีต้อนรับค่ะ เบียงเวอนู
‪สวัสดี
‪ฉันนึกว่าจะแกล้งทำได้
‪นึกว่าจะเริ่มพูดอะไรมั่วๆ ‪แล้วพวกคุณจะตอบกลับมา
‪แต่ภาษาพวกคุณมีจริงๆ สินะ
‪ช่างเถอะ งั้นก็ตามข้อตกลงนะ
‪ไม่มีทาง ดูของบ้านั่นสิ
‪ทำไมไหม้ไปตั้งเยอะ
‪- ไหม้เหรอ ‪- เหมือนโดนเผา
‪เหมือนเธอเอาแม่งไปปิ้งรอบกองไฟ ‪แล้วร้องเพลงไปด้วยอะไรแบบนั้น
‪ถึงข้างนอกจะดูเกรียมๆ
‪แต่มันทำให้เมาได้จริงๆ สัญญาเลย
‪นี่เป็นสูตรคราฟต์น่ะ
‪เราเอายาต้นตำรับมาเผาไฟ
‪เหมือนเป็นโคเคนบรูเล่ไง
‪พระเจ้าช่วย ฉันเคยเสพมาก่อนนะ
‪คุณรู้สึกยังไง ห่วงอะไร ปฏิกิริยาแรกล่ะ ‪สัมผัสรสอะไรได้บ้าง
‪โคตรห่วย
‪สรุปว่าเราตกลงกันได้ไหม
‪ไม่ต้องมองมันหรอก มองมาทางนี้
‪ที่นี่มีทางออกอื่นอีกไหม
‪ไม่มีแล้ว มีทางเดียว
‪- นั่นไงไอ้คนฝรั่งเศส ‪- อ๋อ
‪เพราะฉันถูกชะตาคุณ ‪ฉันรู้สึกเหมือนเราจะเป็นเพื่อนกันได้
‪สิบเปอร์เซ็นต์ ฉันลดสิบเปอร์เซ็นต์ ‪ให้คุณเอาของไปวันนี้
‪งั้น 15 เปอร์เซ็นต์ก็ได้
‪นี่ล้อเล่นชัดๆ
‪ฉันว่าเราแอบหนีไปได้ ‪ระหว่างที่พวกนั้นกำลังตกลงกัน
‪เป็นความคิดที่ดี
‪งั้น 18,5 เปอร์เซ็นต์ พอแล้ว
‪ฉันขอยืนยันที่ 19 เปอร์เซ็นต์ ‪ไม่มีทางมากไปกว่านี้
‪งั้น 25 เปอร์เซ็นต์ก็ได้ ‪เพราะฉันอยากกลับบ้าน
‪ไปดูหนังแนนซี่ เมเยอร์ส ‪แล้วลืมวันนี้ไปซะ
‪ลด 25 เปอร์เซ็นต์งั้นเหรอ
‪ก็ได้
‪- ตามนั้น ‪- ขอบคุณมาก ไสหัวไปซะ
‪เงินมาแล้ว ตื่นเต้นชะมัด
‪นี่ตำรวจนครบาลดีทรอยต์ ‪เราล้อมที่นี่ไว้หมดแล้ว
‪- ไม่นะ ‪- ล่อซื้อนี่หว่า
‪ฉันจะเอาของของฉันไป
‪งั้นเรารอให้พวกนี้ยิงกันเสร็จ ‪แล้วค่อยเดินออกไปดีไหม
‪ฟังนะ ไอ้พวกเศษฝรั่ง
‪ฉันรู้ว่าพวกแกเพิ่งรู้ ‪เรื่องสิทธิสตรีกับมะเร็งปอด
‪แต่ฉันจะเอาเงินไปด้วย ‪เงินนี่เป็นของฉันโว้ย
‪แกโดนยิงเสยหน้าผากแน่ๆ
‪- ไม่เอา ‪- หมอบลง สตีน
‪- อะไรวะ ‪- โทษที
‪(กรดดินประสิว)
‪ใครก็ทำผิดได้โว้ย
‪โอเค แผนคืออย่างนี้นะ
‪ออร์แลนโดกับผมจะวิ่งออกไปสาดกระสุน ‪ช่วยเบี่ยงเบนความสนใจ
‪แต่ผมสัญญา ทุกคนจะรอดชีวิตออกไป
‪พวกเราส่วนใหญ่น่ะ
‪อย่างน้อยก็ครึ่งหนึ่งของเรา ‪จะรอดออกไปจากที่นี่แน่นอน
‪- พูดแบบนั้นทำไมเนี่ย ‪- ครึ่งไหนล่ะ
‪จริงด้วย แผนไม่ได้เรื่องเลย
‪ขอยอมรับเลยนะ ‪ถ้าคุณตาย ผมคงหัวเสียน่าดู
‪ฉันก็รักนาย
‪ผมไม่ได้พูดแบบนั้นสักหน่อย
‪ใช่ แต่ฉันเข้าใจ
‪- คุณถูกฝึกมาให้รับมือกับอะไรแบบนี้นี่ ‪- มาจัดการกันเลย
‪แม่งเอ๊ย
‪คอฟฟี่
‪เร็วเข้า ไปกัน
‪- อย่ายิงเรา ‪- หยุดยิง
‪ลูกเดินผ่านหุบเขาแห่งเงามัจจุราช
‪- คอฟฟี่ยังอยู่ข้างใน ‪- มันจะระเบิด
‪พาพวกเขาไปเดี๋ยวนี้
‪ปัดโธ่โว้ย มันไม่ยอมหลุด
‪ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเรากำลังจะรอด
‪ถ้าฉันตาย พวกแกก็ต้องตายไปด้วยกัน
‪คอฟฟี่ ฉันจะฆ่าแก
‪หนีออกไป
‪- แม่ง ‪- เวร แม่งเอ๊ย
‪ขอโทษ
‪ขอโทษจริงๆ
‪- อย่ามาเล่นละคร ‪- เปล่านะ เรื่องมันเลยเถิดไปใหญ่
‪ขอร้องล่ะ ช่วยฉันด้วย
‪ฉันไปต่อไม่ได้แล้ว ‪ฉันไม่รู้ว่ามันเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‪ฟังนะ เธอตัดสินใจทำอะไรแย่ๆ ไปแล้ว
‪แต่ยังไม่สายเกินไป ‪หน่วยเราพร้อมช่วยเรื่องสภาพจิตใจ
‪เธออาจต้องติดคุกสักพัก ‪แต่เราช่วยให้เธอกลับตัวได้
‪ฉันเล่นละครโว้ย
‪- ปัดโธ่ ว่าแล้ว ‪- ไอ้ซื่อบื้อ
‪ไม่รู้สักนิด
‪คอฟฟี่
‪คนที่มาแหย็มกับฉันจะต้องเจอแบบนี้ ไอ้...
‪กินซะให้เต็มปาก วัตต์ส
‪ไม่นะ ไม่ๆ
‪ไม่
‪ไม่นะ
‪ให้ตายเถอะ เข้าไปช่วยเขาสิ
‪อีกไม่นาน ‪หน่วยดับเพลิงก็จะมาถึงที่นี่แล้ว
‪และฉันก็มั่นใจว่าทุกอย่างจะลงเอยด้วยดี
‪เวรแล้วไง
‪ถ้าอยากได้นักบำบัดความเศร้าเก่งๆ ‪จะแนะนำให้นะ
‪ดูนั่นสิ
‪- คอฟฟี่ ‪- เจมส์
‪- ตัวเขามีไฟลุก ‪- คอฟฟี่
‪ไม่ หลีกไป
‪เจมส์ ดีใจจังที่คุณไม่เป็นไร
‪พระเจ้าช่วย
‪นายร้องไห้เหรอ
‪ใครกันแน่ที่อ่อนน่ะ
‪- นายไม่เป็นไรใช่ไหม ‪- เป็นสิ
‪ใครก็ได้ช่วยที
‪เจ้าหน้าที่คอฟฟี่ ‪จะยืนยันว่านายเป็นสายใช่ไหม
‪แหงสิ เขาต้องยืนยันแน่ๆ ‪เด็กคนนั้นจะยืนยันอีกเสียง
‪ฉันขอหันหลังให้ทุกอย่าง ‪ฉันจะไปเป็นหมอฟัน
‪ฉันคิดได้แล้ว เมื่อไม่นานนี่เอง
‪ฉันจะเป็นหมอฟัน ‪เหมือนตัวละครกลับใจไง
‪เด็บ คุณชอบแกรี ซีนีสไหม
‪คิดว่าเขาจะไหวไหม
‪อือ ผมว่าเขาไหวสุดๆ เลยล่ะ
‪แล้วเราล่ะ
‪คุณจะว่ายังไงถ้าผมขอคุณแต่งงาน
‪ขอดูก่อนแล้วกันว่าแผลจะหายไหม
‪อย่าทำผมหัวเราะสิ
‪เดี๋ยวเนื้อจะหลุดเพิ่มอีก
‪คุณเห็นสภาพตัวเองหรือยัง
‪อ๋อ ไม่เป็นไรหรอก ‪แค่ทาว่านหางจระเข้เอาก็ได้
‪คอฟฟี่
‪ชูมือขึ้นให้เห็นด้วย
‪ให้ตายสิ
‪มันน่าขนลุกกว่า ‪ตอนผมจับได้ว่าซั่มกันได้ยังไงเนี่ย
‪มีคนรอดชีวิต
‪ไม่นะ
‪คอฟฟี่ ฉันจะฆ่า...
‪คอฟฟี่
‪อย่ามาแหย็มกับครอบครัวฉัน นังนี่
‪คุณโคตรเซ็กซี่เลย
‪เมื่อกี้แม่งเจ๋งโคตรพ่อโคตรแม่
‪นี่ คำหยาบ
‪เมื่อกี้แม่ยิง...
‪ครับแม่
‪แล้วอย่านึกว่าแม่ไม่เห็น ‪ว่าลูกกับเขาแอบสบตากัน
‪แม่เห็นทุกอย่าง
‪- คอฟฟี่ งานเข้าแล้วล่ะ ‪- นั่นสิ
‪แสดงว่าเรายุติข้อตกลงใช่ไหม
‪นายจะยอมให้ฉันคบแม่นาย
‪แล้วจะไม่พยายาม ‪จ้างใครมาฆ่าฉันอีกแน่ๆ
‪อย่าหาเรื่องให้ต้องโดนแล้วกัน
‪คำบรรยายโดย: ณัฐณิชา พุฒพิทักษ์