Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Γράφω τώρα.
Για να κλείσει, πρέπει να ξαναπατήσω το κουμπί.
Θ' αρχίσει να γράφει πάλι.
-Ναι. -Εντάξει.
Θέλετε να δείτε άτομα με αναπηρία ως άτομα χωρίς αναπηρία;
Συγγνώμη;
Ο Τζιμ Λεμπρέχτ είναι ηχολήπτης
στο θέατρο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνια.
Γεννήθηκε με μια αναπηρία που δεν σχετίζεται με τη δουλειά του.
Αλλά μέσα από τη δουλειά αυτήν έχει τη δυνατότητα να ζει
μια ανεξάρτητη και παραγωγική ζωή.
...Τομ; Ωραία.
Είναι για την κατάστασή του.
Γεννήθηκα με δισχιδή ράχη.
Δεν περίμεναν να ζήσω πάνω από ένα δίωρο.
Προφανώς, είχα άλλα σχέδια.
Στα μισά της πρώτης δημοτικού,
με έστειλαν δοκιμαστικά σε δημόσιο σχολείο.
Για να δουν πώς θα πάει.
Εκείνη την εποχή,
έστελναν πολλά παιδιά σαν εμένα σε ιδρύματα.
Θυμάμαι τον μπαμπά μου που έλεγε,
"Ξέρεις, Τζίμι, πρέπει να είσαι εξωστρεφής.
Να πλησιάζεις τον κόσμο και να συστήνεσαι.
Δεν θα έρθουν αυτοί σ' εσένα".
Η αδερφή μου, η Λίντσεϊ, ήταν προσκοπίνα,
αλλά εμένα δεν με άφηναν να πάω.
Είχα εμπόδια παντού.
Αγαπούσα τη μουσική. Τη ζωή.
Ήθελα να είμαι μέρος του κόσμου,
αλλά δεν έβλεπα άλλον σαν εμένα.
Και τότε άκουσα για τη θερινή κατασκήνωση.
Μια κατασκήνωση "για άτομα με αναπηρία", που την είχαν χίπηδες.
Και κάποιος είπε
"Μάλλον θα καπνίζεις χασίς με τους συμβούλους".
ΤΖΙΜ ΛΕΜΠΡΕΧΤ
Κι εγώ είπα "Έρχομαι!"
Το φοβερό είναι ότι η κατασκήνωση αυτή άλλαξε τον κόσμο
και κανείς δεν το γνωρίζει.
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ NETFLIX
Θυμάμαι την πρώτη φορά στο Καμπ Τζενέντ.
Πήγαμε με λεωφορείο από το Μανχάταν ως τα βουνά Κάτσκιλ.
Είναι τρεις ώρες δρόμος.
Και έφτανες σε μια όμορφη, ορεινή περιοχή,
και μύριζες τη ζεστή γη και τα πεύκα
και άκουγες πουλιά και τα συναφή.
Μετά, μπήκαμε στο πάρκινγκ,
και άρχισε να μας περιτριγυρίζει κόσμος.
Το μέρος ήταν γεμάτο χίπηδες και κάποιοι ήταν παράξενοι.
Είχα εντυπωσιαστεί.
Δεν ξεχώριζες κατασκηνωτές από συμβούλους.
Μεγάλωσα στο Μομπίλ της Αλαμπάμα.
ΛΑΪΟΝΕΛ ΤΖΕ' ΓΟΥΝΤΓΙΑΡΝΤ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
Είδα μια πινακίδα που έλεγε "Θερινή εργασία. Κατασκήνωση. Νέα Υόρκη".
Δεν ήξερα άτομα με αναπηρία.
Είχα λίγο άγχος για τα παιδιά.
Δεν είχα καμία εμπειρία από άτομα με ειδικές ικανότητες.
ΤΖΟ Ο'ΚΟΝΟΡ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ
Ήξερα τόσα άτομα με ειδικές ικανότητες όσο και παλαιστές σούμο.
Ήμουν στο μπροστινό μέρος του λεωφορείου
και δεν είχα προετοιμαστεί για να δω τόσα άτομα με ειδικές ικανότητες μαζεμένα.
Και πάγωσα. Παρέλυσα απ' τον φόβο.
Μετά, με έσπρωξε κάποιος από πίσω, επειδή έκλεινα τον δρόμο,
κι αυτή η ώθηση ήταν αρκετή για να περάσω όλο το καλοκαίρι.
Όταν γινόταν το Γούντστοκ,
ήμουν στης γιαγιάς μου και άκουγα τρανζίστορ
και έλεγα "Μακάρι να πήγαινα εκεί. Μακάρι".
Και μετά, όταν πήγα στο Τζενέντ,
ήταν λες και ήμουν στο Γούντστοκ.
ΑΝΝ ΚΟΥΠΟΛΟ ΦΡΙΜΑΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΑ, ΕΤΩΝ 18
Η μουσική και ο κόσμος...
Και σκέφτεσαι "Αυτοί είναι τρελοί!"
Με την καλή έννοια.
Ελάτε στο Καμπ Τζενέντ να βρείτε τον εαυτό σας.
Ήταν τόσο διαφορετικό.
ΝΤΕΝΙΖ ΣΕΡΕΡ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣΟΝ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΑ, ΕΤΩΝ 18
Αλλά ήταν μια ουτοπία.
Όταν ήμασταν εκεί,
δεν υπήρχε ο έξω κόσμος.
"ΤΖΙΜΙ" ΛΕΜΠΡΕΧΤ ΕΤΩΝ 15
Αν θες να σταματήσεις να δεις με την κάμερα, πες το.
Μπορείς.
Εντάξει, αυτό είναι... το ενήλικο κομμάτι.
-Τι είναι εκείνο το κίτρινο κτίριο; -Αυτό είπα τώρα.
Το ενήλικο κομμάτι.
-Το τμήμα των ενηλίκων. -Ναι.
Μία από τις πανέμορφες συμβούλους.
-Πες "γεια". -Γεια, τι κάνεις;
Εντάξει.
Εδώ είναι το Θηλέων 1.
Ένα μέρος για παιχνίδια και τρέλες.
Να μία κατασκηνώτρια, η Βάλερι Βαϊβόνα.
Τζίμι!
Είναι απαραίτητο αυτό; Είναι σημαντικό;
Θεέ μου.
Ο επικεφαλής μας είναι εκεί;
Ναι, ο Λάρι Άλισον.
Είστε ο επικεφαλής εδώ;
Ναι, επικεφαλής της κατασκήνωσης και...
ΛΑΡΙ ΑΛΙΣΟΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗΣ
Και...
ήμουν δίπλα στην πισίνα κι έβλεπα τα παιδιά να κολυμπούν.
Αποφάσισα ν' ανοίξω μερικούς λάκκους, επειδή τα παιδιά είναι άγαρμπα
και θα είχε πλάκα αν έπεφταν μέσα.
Να πάρουμε ένα μάθημα.
Ακριβώς.
ΦΩΝΗ ΛΑΡΙ ΑΛΙΣΟΝ
Το Τζενέντ ήταν μια ευκαιρία να κάνουμε κάτι διαφορετικό.
Όταν άνοιξε η κατασκήνωση τη δεκαετία του '50,
ακολουθούσε το παραδοσιακό πρόγραμμα των κατασκηνώσεων.
Καθώς εξελισσόταν τις δεκαετίες του '60 και του '70,
προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον
όπου οι έφηβοι θα ήταν έφηβοι
χωρίς στερεότυπα και ταμπέλες.
Κι αυτό ήταν υποπροϊόν της εποχής. Του κοινωνικού πειραματισμού.
Συνειδητοποιήσαμε ότι το πρόβλημα δεν ήταν τα άτομα με αναπηρία.
Το πρόβλημα ήταν τα άτομα χωρίς αναπηρία.
Ήταν δικό μας το πρόβλημα.
Άρα ήταν σημαντικό ν' αλλάξουμε εμείς.
...θέλω να πω ότι μ' αρέσει το Καμπ Τζενέντ.
Και αγαπώ τον Λάρι Όλσον.
Όλσον;
Άλισον.
Μπράβο σου, Σόφι.
Ας τους ρωτήσουμε όλους.
Πώς σε λένε;
Με λένε Έλι Αμπράσκιν.
-Από πού είσαι; -Απ' το Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη.
Μπρούκλιν.
Γεια σας, με λένε Τζιν Μάλαφροντ.
Με χτύπησε λεωφορείο.
Συγχαρητήρια.
Δεν ξέρω ακριβώς τι αναπηρία έχω.
-Ναι. -Αυτά.
Με λένε Καρλ.
Κι αν προβληθεί ποτέ αυτό στην τηλεόραση,
το τηλέφωνό μου είναι 212-YU8-0367,
και θα ήθελα να με καλέσει όποιος θέλει να κουβεντιάσει.
Έχω πρόβλημα όρασης και ακοής.
Είχα πολύ οξυγόνο στη θερμοκοιτίδα
και η ακοή μου,
από ένα κάταγμα στο κρανίο επειδή έπεσα από ταξί.
Και θα χαρώ αν με καλέσει κάποιος απ' αυτούς που μας ακούν.
Εδώ μένω.
-Ο Στιβ είναι σύμβουλος. -Θα φωτογραφίσεις αυτόν τον τύπο;
Χαμογέλα, Στιβ.
ΣΤΙΒ ΧΟΦΜΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ, ΕΤΩΝ 20
Ας μην πέφτουμε στους κατασκηνωτές.
Πάμε από εδώ.
Χαρήκαμε, Στιβ Χόφμαν.
Ευχαριστώ.
Μη με κάνετε να το πάρω πάνω μου.
Δεν έχεις φως να μπούμε μέσα και να δούμε πώς είναι;
Δεν ξέρω.
Ο κοιτώνας είναι χάλια.
Αλλά μας αρέσει έτσι.
Ναι! Ναι!
Γεια, Τόμι.
Ναι!
Αυτός είναι ο Τόμι Κάραν.
Γεια, Τόμι.
-Δεν κοιμάται κανείς επάνω, έτσι; -Ναι!
-Τι; -Στα πάνω κρεβάτια;
-Οι σύμβουλοι. -Οι σύμβουλοι.
-Γεια, Τζέι Τζέι. -Τι γίνεται;
Αυτή είναι η κλασική κατάσταση των συμβούλων.
Το πρώτο βράδυ στους κοιτώνες, είχα λίγο άγχος.
Μόλις είχα κάνει επέμβαση.
Μέχρι τότε, φορούσα πάνες, γιατί δεν μπορούσα να ελέγξω την κύστη μου.
Φαντάζεστε τι σημαίνει να είσαι 15
και να κρύβεις ότι φοράς πάνες.
Είχα ένα μόνιμο άγχος μην το ανακαλύψουν.
Είχα κάνει παράκαμψη στο ουροποιητικό και φορούσα σάκο συλλογής ούρων.
Δεν πήγαινε καλά.
Δυσκολευόμουν να τον κρατήσω σταθερό και είχε διαρροή.
Αλλά στην κατασκήνωση, όλοι είχαν κάτι στο σώμα τους.
Δεν ήταν κάτι φοβερό.
Γι' αυτό ήμουν...
Ο πρώτος καλεσμένος. Το όνομά σου;
Με λένε Μάικλ Τάνενμπαουμ.
Πόσο είσαι;
Μόλις έγινα 18.
Ποιο είναι το πιο σημαντικό στο Καμπ Τζενέντ;
Το προσωπικό.
Το πόσο καλοί είναι. Πόσο μας καταλαβαίνουν.
-Λες ψέματα; -Όχι, δεν λέω.
Έχω πάει και αλλού
και πουθενά αλλού δεν φέρονται...
Δεν φέρονται οι σύμβουλοι όπως εδώ.
Δεν είναι σαν νταντάδες.
-Καλή απάντηση. -Ευχαριστώ, Τζον.
Δεν είναι απόλυτα σίγουρο,
αλλά μιας και το ταξίδι θα γίνει την άλλη Πέμπτη...
ΤΖΟΥΝΤΙ ΧΙΟΥΜΑΝ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ, ΕΤΩΝ 23
θα πούμε στον μάγειρα να πάρει άδεια την Τετάρτη,
άρα θα μαγειρέψουμε εμείς τότε.
Έχετε καμία πρόταση;
Είπα μήπως φτιάξουμε μοσχαράκι με παρμεζάνα,
αλλά είναι πολύ ακριβό.
Μήπως να κάνουμε τσόου μέιν;
-Το μπέικον είναι πιο ακριβό. -Κοτόπουλο με παρμεζάνα.
Τι λέτε για λαζάνια;
Τέλειο!
Ήσυχα!
Πόσα άτομα... Σηκώστε χέρι.
Πόσοι θέλουν λαζάνια;
Πότε θα φάμε κάτι πέρα από άμυλο;
Έχουμε μια ευκαιρία να μη φάμε άμυλο,
γιατί να φάμε λαζάνια;
Πόσοι δεν θέλουν λαζάνια;
-Κέρδισαν τα λαζάνια! -Όχι, δεν κέρδισαν.
Εντάξει.
Όταν γυρίσετε στις... Μαρκ.
Όταν γυρίσετε στις ομάδες σας, θα αποφασίσετε επίσης...
Σκεφτείτε τι θα θέλατε και όταν επιστρέψουμε εδώ, όλοι μαζί,
θα αποφασίσουμε τι θα φάμε.
Εντάξει; Αν λείπει ο μάγειρας την Τετάρτη.
Ένιωσα ότι ήταν σημαντικό να τους συμπεριλάβω,
επειδή δεν είχα και πολλά πρότυπα
μεγαλώνοντας, που να είχαν αναπηρίες.
ΤΖΟΥΝΤΙ ΧΙΟΥΜΑΝ
Έτσι ο κόσμος ένιωθε πως συμμετείχε σε ό,τι συνέβαινε.
-Πολύ καλή ιδέα. -Ναι!
Ήταν πολύ πιο ελεύθερο και ανοιχτό
απ' ό,τι βίωνα καθημερινά στο σπίτι μου.
Μεγάλωσα στο Μπρούκλιν, Νέα Υόρκη, σε μια γειτονιά που λέγεται Ιστ Φλάτμπους.
Μεγαλώνοντας στη γειτονιά, δεν ένιωθα διαφορετική.
Είχα πολιομυελίτιδα.
Δεν μπορούσα να περπατώ και τα συναφή,
αλλά υπήρχαν πολλά παιδιά.
Παίζαμε έξω. Μπέιζμπολ και σχοινάκι.
Ήταν τέλεια γειτονιά.
Μια μέρα, πήγαινα σε ένα ζαχαροπλαστείο με κάτι φίλους.
Μια φίλη έσπρωχνε το αμαξίδιό μου,
στρίψαμε στο τετράγωνο,
μας πλησίασαν κάτι παιδιά κι ένα αγόρι είπε "Είσαι άρρωστη;"
Με σόκαρε
και θυμάμαι ότι είπα ευγενικά "Όχι, δεν είμαι άρρωστη".
Αλλά θυμάμαι...
πως ήθελα να βάλω τα κλάματα.
Αισθάνομαι συχνά έτσι και ως ενήλικας.
Είμαι κάπου ανάμεσα στο σοκ από την ερώτηση,
ίσως και λίγο θυμωμένη,
αλλά πρέπει να διατηρήσω την ψυχραιμία μου.
Ήταν αφυπνιστικό
το γεγονός ότι δεν με έβλεπαν ως Τζούντι,
αλλά ως άρρωστη.
Στα πέντε μου,
η μητέρα μου πήγε να με γράψει στο τοπικό σχολείο,
αλλά ο διευθυντής αρνήθηκε επειδή δεν μπορούσα να περπατήσω.
Ίσως κινδύνευα σε μια φωτιά.
Γι' αυτό, μαθήτευσα δίπλα στη μαμά μου.
Φυσικά, όλοι οι φίλοι μου στη γειτονιά πήγαιναν στο σχολείο,
αλλά εγώ έμενα σπίτι.
Τότε, μια μέρα, γύρω στα οκτώ-εννιά μου,
η μαμά μου ενημερώθηκε ότι υπήρχε θέση
στο PS 219, στην τάξη ειδικής εκπαίδευσης.
Τα μαθήματα παιδιών με ειδικές ικανότητες γίνονταν στο υπόγειο.
Τα υπόλοιπα γίνονταν επάνω.
Τα παιδιά χωρίς ειδικές ικανότητες τα λέγαμε "τα πάνω παιδιά".
Ελάχιστα από αυτά κατέβαιναν να βοηθήσουν στις συναθροίσεις της Παρασκευής.
Τους επέτρεπαν να έρθουν,
να μας βρουν στην τάξη και να σπρώξουν το αμαξίδιό μας.
Γνώρισα άτομα σ' εκείνες τις τάξεις
με τα οποία πήγα στο Καμπ Τζενέντ.
Νιλ Τζέικομπσον, Στίβι Χόφμαν και Νάνσι Ρόζενμπλουμ.
Καθόμασταν μαζί στο φαγητό
και βοηθούσα κόσμο να βάλει το σάντουίτς του στη βάση.
Σεβόταν ο ένας τον άλλον
και νιώθαμε πως ό,τι λέγαμε ήταν σημαντικό.
Κατά κάποιον τρόπο, ακόμα και σε τόσο νεαρή ηλικία,
ξέραμε ότι μας είχαν παραγκωνίσει.
Δεν θέλαμε να το κάνουμε σε κανέναν.
Θέλαμε ν' ακούσουμε τους πάντες.
Και ήμασταν όλοι αυτιά.
ΝΑΝΣΙ ΡΟΖΕΝΜΠΛΟΥΜ
-Μου ακούγεται... -Ναι, απίθανο.
-Όλο μιλάς. -Όλο μιλάς.
Το 'χει με τις ομιλίες.
Η Τζιν κι εγώ νομίζαμε ότι...
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Τζακ;
Είσαι τέλειος στον κοιτώνα.
Όταν συμβαίνουν τα χειρότερα, κάθεσαι στην άκρη, γελάς,
και δεν παθαίνει κανείς κατάθλιψη.
Ξέρει τι κάνει όταν σωπαίνει.
Σε πάω πολύ, Νάνσι,
και είναι πολλά που θα ήθελα να μάθω καλύτερα,
αλλά όσο σε ξέρω, σε συμπαθώ πολύ.
Είναι πολύ καλή και...
Μην ξεχνάς ότι μιλάς σ' εκείνη, όχι για εκείνη.
Δεν ξέρω πολλά για σένα, αλλά είσαι εντάξει.
Υπάρχει κόσμος εδώ
που βιντεοσκοπεί.
Τους είπα ότι θα ήθελα να μας μιλούν ως ομάδα
για να μας πουν τις ιδέες τους
κι εμείς να κάνουμε αντίστοιχες ερωτήσεις.
Είμαστε απ' το People's Video Theater.
ΧΑΟΥΑΡΝΤ ΓΚΑΤΣΤΑΝΤ
Ο Κεν Μαρς, εγώ, ο Χάουι Γκάτσταντ κι ο Μπεν Λεβίν εκεί.
Δουλεύουμε μ' αυτόν τον εξοπλισμό,
που είναι μισή ίντσα ταινίας, τηλεόραση κλειστού κυκλώματος.
Αν θέλετε να πείτε κάτι για τον εαυτό σας, ενημερώστε μας.
Ας υπάρχει διάδραση.
-Τόμι! -Γεια, Τόμι!
Τόμι!
-Τόμι, κοίτα! -Τόμι!
-Ποιος είναι στην τηλεόραση, Τόμι;
Τι ασχημόφατσα. Θεέ μου.
Ναι.
Πέρασα μια περίοδο προσαρμογής
τις δύο πρώτες εβδομάδες εκεί.
Πήγαινα σε δημόσιο σχολείο
και δεν είχα συναναστραφεί άλλα άτομα με αναπηρία.
Δεν ήμουν περιορισμένος. Πηγαινοερχόμουν όποτε ήθελα.
Και δεν είχαν όλοι οι κατασκηνωτές τέτοια πλεονεκτήματα.
Ρόρι.
Κάποιοι πήγαιναν σε ειδικά σχολεία.
Άλλοι ήταν απομονωμένοι για καιρό.
Υπήρχε κόσμος από ιδρύματα.
Στα 15 με προσέλκυαν οι άνθρωποι
που κάπνιζαν τσιγάρα και άκουγαν μουσική.
Εκτός κατασκήνωσης, δεν ένιωθα σημαντικός.
Αλλά στο Τζενέντ, ήμουν.
Υπήρχαν όμορφα κορίτσια στην κατασκήνωση και έπιανα φιλίες.
Ναι!
Εκεί που μένω, κάποιοι άνθρωποι είχαν
ιεραρχήσει τις αναπηρίες.
Οι πολιομυελίτιδες ήταν πρώτες,
επειδή δεν ξεχώριζαν τόσο εκ πρώτης όψεως,
ενώ τα περιστατικά εγκεφαλικής παράλυσης ήταν τελευταία.
Μα στο Τζενέντ, ήσουν απλώς παιδί.
Γνωριστήκαμε όταν πήγαμε στο Τζενέντ,
αλλά εκείνος είναι νεότερος από μένα.
ΝΤΕΝΙΖ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣΟΝ ΝΙΛ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣΟΝ
Όταν αποφασίσαμε να παντρευτούμε,
μου είπε η μαμά μου
"Καταλαβαίνω γιατί θες να παντρευτείς
ένα κορίτσι με αναπηρία.
Αλλά γιατί δεν βρίσκεις κάποια με πολιομυελίτιδα;"
Θεέ μου!
Ένας από τους συμβούλους με μια σερβιτόρα.
Έχει μια γωνίτσα εκεί πέρα.
Είναι σκοτεινά εδώ τη νύχτα.
Τι σημαίνει αυτό; Τι γίνεται εκεί;
Σεξάκι.
Και τόση ώρα με ξεναγείς σε όλα τα επιφανειακά μέρη.
Ας δούμε κάτι ζουμερό.
Εκεί πάει αυτός με τη Νάνσι και...
-Ποια είναι η Νάνσι; -Το κορίτσι μου.
Στο Καμπ Τζενέντ γνώρισα την πρώτη μου κοπέλα, τη Νάνσι.
Ήταν αστεία. Χαριτωμένη.
ΝΑΝΣΙ ΝΤ'ΑΝΤΖΕΛΟ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΑ, ΕΤΩΝ 17
Ήταν πάντα μέσα στα πράγματα και περνούσε υπέροχα.
Την αγαπούσα πολύ.
Όσο αγαπάς στα 15 σου, έτσι;
Θυμάμαι που φιλιόμασταν στην τραπεζαρία.
Νομίζω ότι δεν κάναμε και τίποτα άλλο.
Υπήρχε ρομαντισμός στην ατμόσφαιρα για όσους ήθελαν να τον βιώσουν.
Δεν είχα σχέσεις εκτός κατασκήνωσης.
Αλλά στο Τζενέντ μπορούσες να φιλιέσαι
πίσω από τους κοιτώνες και σε άλλα μέρη.
Τον πρώτο χρόνο στην κατασκήνωση,
μία από τις γυναίκες συμβούλους
μου έκανε μάθημα για το πώς να φιλάω.
Ήταν μία από τις καλύτερες
φυσικοθεραπείες που έκανα ποτέ.
Λίγες μέρες μετά,
βγήκα το πρώτο μου ραντεβού
με μια κατασκηνώτρια.
Και ένιωσα το χέρι της
στο πουλί μου.
Παράδεισος.
Θα τους πεις τι έγινε;
-Ναι. -Βασικά...
Δύο άτομα κόλλησαν ψείρες κι έχουν εξαπλωθεί.
Σχηματίζονται στο ανθρώπινο σώμα εκεί μέσα και δεν ξέρω...
Και... πολλαπλασιάζονται!
Στην αρχή, όταν ξέσπασε αυτό,
ανακαλύψαμε τι συμβαίνει.
Υπήρξε μεγάλη αναστάτωση.
Και ποιος ήξερε τι σκατά είναι οι ψείρες;
Θέλω να πάω εκεί.
Τι είναι εκεί;
Το κορίτσι μου.
Την είδες σήμερα;
Μόνο από εδώ.
Της μίλησες;
Όχι. Μόνο από εδώ.
Είμαστε σε καραντίνα.
Ναι.
Σήμερα κλείνουμε μία εβδομάδα.
Κλείνετε μία εβδομάδα και δεν μπορείς να της μιλήσεις.
Ακριβώς.
-Γιατί θύμωσα; -Το αγόρι σου.
Ναι.
Θύμωσα επειδή δεν μπορώ να δω τον Τζίμι και σήμερα έχουμε επέτειο.
Από τότε που πιάστηκε το βυζί της γιαγιάς στον στίφτη έχω να γελάσω έτσι.
Θα κάνουμε τσιμπούσι με τις ψείρες.
Θα τις τσιγαρίσουμε πρώτα.
Δεν έχω ακούσει μεγαλύτερη βλακεία ποτέ.
Αν το σκεφτώ λογικά, δεν έχω φαγούρα,
οπότε δεν έχω λόγο να απολυμανθώ.
Ούτε το αμαξίδιο έχει κάτι ούτε το κρεβάτι,
ούτε το στρώμα ούτε ο συγκάτοικός μου, ο Μπρους.
Ωστόσο, μας υποβάλουν όλους σε εξευτελισμό.
Έχεις σπίρτο;
Γίνεται της ψείρας εδώ!
Τρομερή δραστηριότητα.
-Αυτό έχω να δηλώσω. -Πες τα, Τζιν.
Είναι κολλητικό!
Πώς θα σας φαινόταν αν σας έπλεναν τους όρχεις;
-Αυτό είναι που... -Εξαρτάται ποιος.
Ναι, μπορώ να το κάνω μόνος. Γι' αυτό, δεν μ' απασχολεί.
Άλλοι όμως δεν μπορούν.
Πρέπει να τους βοηθήσει άλλος.
Οι άνθρωποι εδώ νιώθουν συχνά ανεπαρκείς,
οπότε όταν τους πλένουν εκεί,
νιώθουν ακόμα χειρότερα.
Θεωρώ ότι κάποιοι περνούσαν καλά.
Δουλεύαμε όλοι μαζί ως ομάδα, πλέναμε, καθαρίζαμε, κάναμε ντους
και διάφορα πρωτόγνωρα.
Είναι πολύ διαφορετική φάση.
Πρέπει να πλύνω κόσμο τώρα.
Τα λέμε μετά.
Στο Καμπ Τζενέντ,
μέρος της ζωής μας ήταν να βοηθάμε όποιον χρειαζόταν βοήθεια.
Υπήρχαν άτομα που με βοηθούσαν να ντυθώ, να ξεντυθώ,
να πάω στην τουαλέτα, να πλυθώ και να μπω στην πισίνα.
Από μια άποψη, αυτή ήταν η πρώτη φορά που βίωσα
πώς είναι να έχεις κάποιον πέρα από τους γονείς σου
για όλα αυτά.
Στην κατασκήνωση έκανες ό,τι νόμιζες ότι ήθελες να δοκιμάσεις.
Στα μέρη σου δεν θα σε επέλεγαν για μια ομάδα.
Αλλά στο Τζενέντ, έπιανες το ρόπαλο.
Κι αν δεν χτυπούσες την μπάλα, έβγαινες έξω.
Όταν ήμασταν στο Τζενέντ, δεν είχε ψηφιστεί ο Νόμος για Άτομα με Αναπηρία.
Έτσι, όταν πηγαίναμε τους κατασκηνωτές εκδρομή στην πόλη για παγωτό,
δεν μας έβαζαν μέσα.
Και είχαμε ν' αντιμετωπίσουμε βλέμματα
και ατάκες τύπου "Δεν τους θέλουμε
επειδή προκαλούν αμηχανία στους πελάτες".
Ό,τι εμπόδια είχα εγώ ως μαύρος,
τα ίδια είχαν και τα άτομα σε αμαξίδια.
Στα μέρη μου, έπρεπε να προσέχω σε ποιον λέω τι,
προκειμένου να επιβιώσω.
Ήταν μέθοδος επιβίωσης.
Έπρεπε να προσέχω πολύ για να μη δείξω ασέβεια.
Να μην κοιτώ λευκούς στα μάτια.
Αυτά έπρεπε να κάνεις. Έπρεπε να τα έχεις στο μυαλό σου.
Έχω ακεφιές
Σπάνιο αυτό
Έχω ακεφιές
Σπάνιο αυτό
Όταν είσαι μόνη μαζί μου
Και δεν με χορταίνεις
Τα μάτια μου κοκκινίζουν
Δεν ξέρω τι να κάνω
Τα μάτια μου κοκκινίζουν
Δεν ξέρω τι να κάνω
Πονάω τόσο πολύ
Δεν ξέρω αν είμαι χάλια
Γιατί πρώτη φορά συμβαίνει αυτό
Ζήτω.
Έτοιμος;
-Γράφει. -Ωραία.
Είμαστε εδώ τώρα. Θα μιλήσουμε για τους γονείς μας.
Και πώς...
Αν σας εκνευρίζουν ή αν τους λέτε ψέματα.
Ας ξεκινήσουμε καλύτερα με την...
υπερπροστατευτικότητα, την οποία μισώ.
Θα ξεκινήσει κάποιος;
Οι γονείς μου είναι τέλειοι, αλλά καμιά φορά τους μισώ,
γιατί παραείναι καλοί και υπερπροστατευτικοί.
Και θέλω να κάνω πράγματα,
αλλά λένε "Όχι, δεν μπορείς. Είσαι ανάπηρη".
Και μου θυμίζουν διαρκώς ότι είμαι σε αμαξίδιο.
Δεν καταλαβαίνουν ότι μπορώ να κάνω πολλά.
Νομίζω ότι οι γονείς φοβούνται γενικά
να λένε ότι ο γιος τους έχει ειδικές ικανότητες
ή αναπηρία ή όπως αλλιώς λέγεται.
Και...
Νομίζω ότι είναι περισσότερο φόβος και όχι υπερπροστατευτικότητα.
Εξαρτώμαι από τη μητέρα μου για κάποια πράγματα
και δεν μπορώ να της πάω κόντρα όσο θα ήθελα.
Ποια πράγματα είναι αυτά;
Βασικά...
Από αυτά που εξαρτάται πολύς κόσμος.
Πλυντήρια και τα σχετικά, αλλά...
Εκείνη παραγγέλνει εξειδικευμένα πράγματα
όποτε τα χρειάζομαι και...
Και αν δεν είμαι σε θέση να κάνω κάτι,
το κάνει εκείνη.
Αν συνεχίσεις να της την μπαίνεις...
Να μαλώνεις συνέχεια μαζί της,
τότε κάποια στιγμή θα είναι διστακτική.
Θεωρεί κανείς εδώ ότι οι γονείς είναι...
πιο αυστηροί μαζί μας;
Μας χτυπούν το ίδιο όπως τα αδέρφια μας
ή θεωρούν ότι πρέπει να προσέχουμε;
Έχω δύο αδελφούς και έχουν μεγαλύτερη ελευθερία από εμένα.
Αυτό είναι το επιχείρημα. Είναι αγόρια.
-Είμαστε βασικά... -Όπως παντού.
-Τα αγόρια... -Είμαστε συνομήλικοι.
Έχει χρέος να το κάνει.
Και όσο δέχεται να την εξυπηρετούν,
δεν θα αλλάξει τίποτα.
Με ενοχλεί πολύ αυτό το σχόλιο.
-Σοβαρά; -Ναι.
Το κατάλαβε κανείς;
Έπιασε κανείς κάτι;
Νομίζω ότι η Νάνσι μιλάει
γι' αυτό που θέλουν όλοι.
Να είναι μόνοι κάποια στιγμή στη ζωή τους.
Να σκέφτονται μόνοι.
Και να είναι μόνοι.
Και νομίζω
ότι η Νάνσι λέει ότι
της έχουν στερήσει
το δικαίωμα της ιδιωτικότητας.
Έτσι...
Ναι. Ισχύει.
Αυτό είναι ένα από τα σημαντικά δικαιώματα.
Πόσοι άλλοι έχουν τέτοια προβλήματα;
Αυτό που είδαμε στην κατασκήνωση ήταν ότι η ζωή μας μπορεί να βελτιωθεί.
Για την ακρίβεια,
μόνο αν ξέρεις ότι υπάρχει βελτίωση μπορείς να την κυνηγήσεις.
Κάναμε συνέχεια τέτοιες συζητήσεις.
Αυτό μας έδινε τη δυνατότητα να αναγνωρίσουμε
ότι έπρεπε να βρούμε τρόπους να κάνουμε διάφορα μαζί.
Όχι μόνο στην κατασκήνωση, αλλά και μετά.
Όταν ήρθε η ώρα να φύγουμε,
κάποιοι από εμάς ορκιστήκαμε να διατηρήσουμε επαφή.
Υπήρχε πιθανότητα
κάποιοι να μην επέστρεφαν ξανά.
Το τελευταίο βράδυ,
όλοι έκαναν παρέα σχεδόν όλο το βράδυ.
Κανείς δεν ήθελε να κοιμηθεί.
Ήταν ένα πολύ χαρούμενο βράδυ,
αλλά ξέραμε ότι το πρωί θα είχαμε κλάματα.
Θα επιστρέφαμε, πίσω στον χρόνο, βασικά.
Εκεί ήμασταν αδέρφια.
Έπαιρνα ιδέες μαζί μου...
ΜΟΜΠΙΛ, ΑΛΑΜΠΑΜΑ
που η κοινότητά μου αγνοούσε.
Φορούσα χρωματιστά μπλουζάκια. Η αφάνα μου είχε φουντώσει πάρα πολύ.
Είχε φτάσει μέχρι εδώ.
Έκαιγα λιβάνι.
Με την επανάσταση που λάμβανε χώρα, το ειρηνευτικό κίνημα,
την επιθυμία να τελειώσει ο πόλεμος, θέλησα να ασχοληθώ πολύ με όλα αυτά.
Το Τζενέντ μού έδειξε τον κόσμο έξω από την Αλαμπάμα.
Στην κατασκήνωση ήμουν σε άλλον κόσμο.
Η πρώτη μου κοπέλα, ήμουν δημοφιλής και...
Και γύρισα σε έναν κόσμο όπου με δυσκολία μετακινιόμουν.
Κάποιες φορές, επέστρεφα στο σπίτι από το λύκειο
και ξάπλωνα για λίγες ώρες για να ξεφύγω από τον κόσμο.
Έχω φίλους, αλλά μόνο εγώ είχα αναπηρία.
Έπρεπε να προσαρμοστώ.
Έπρεπε να ταιριάξω σε έναν κόσμο που δεν ήταν για μένα.
Δεν περίμενα ποτέ ότι θα άλλαζε ο κόσμος.
Τα πιο πολλά άτομα με ειδικές ικανότητες, όπως εγώ, δεν παίρνουμε μέσα μεταφοράς,
επειδή κάνουν διακρίσεις εναντίον μας
αφού είναι μη προσβάσιμα αρχιτεκτονικά.
Αυτά είναι σκαλοπάτια.
Άρα, θα μείνεις στον δρόμο.
Και θα κάνω το τετράγωνο.
Τα περισσότερα ζώα εγκαταλείπουν ή καταστρέφουν
μέλη της ομάδας που είναι ακρωτηριασμένα ή παραμορφωμένα.
Κάποιες ανθρώπινες κοινωνίες δείχνουν την ίδια σκληρότητα.
Ανά τους αιώνες, η λογοτεχνία, και πρόσφατα οι ταινίες,
γέμισαν τερατώδη και παρεξηγημένα πλάσματα.
Μέσα απ' αυτό, θεωρούμε τα άτομα με αναπηρία
ως αντικείμενα φόβου, οίκτου ή απέχθειας.
Απόψε τους βλέπουμε ως ανθρώπους με προβλήματα.
Η Τζούντι Χιούμαν είναι πρόεδρος της Δράσης Ατόμων με Αναπηρία
μια πολιτική οργάνωση των ατόμων με αναπηρία.
Ένα από τα προβλήματα, όταν μεγαλώνεις με ειδικές ικανότητες,
είναι το γεγονός ότι δεν σε αντιμετωπίζουν ως άντρα ή γυναίκα
και δεν μπορείς να συνάψεις καμία σχέση,
επειδή θεωρείσαι άτομο με ειδικές ικανότητες.
-Ένα άτομο... -Ασεξουαλικό.
-Ναι, κατώτερο και ασεξουαλικό... -Σωστά.
...και ανίκανο.
Να σας δώσω ένα παράδειγμα.
Έχουμε έναν χειριστή ασανσέρ στο σχολείο
που όποτε σταματάει σε όροφο όπου περιμένουν αμαξίδια...
ΠΑΤ ΦΙΓΚΕΡΟΑ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ, ΑΚΤΙΒΙΣΤΗΣ
και περιμένουν να μπουν, φωνάζει
"Λοιπόν, βάλτε τα αμαξίδια μέσα".
Και δεν υπολογίζει τα άτομα σε...
Καταλάβατε, τα...
-Τα άτομα στα αμαξίδια. -Τον κάθε ένα...
Για εκείνον είναι απλώς αμαξίδια.
Δεν νομίζω ότι ντρεπόμουν ιδιαίτερα για την αναπηρία μου.
Πιο πολύ, ένιωθα αποκλεισμό.
Για μένα, η εμπειρία στην κατασκήνωση ήταν εμψυχωτική,
επειδή εμψυχώναμε ο ένας τον άλλον
κόντρα στο κατεστημένο.
Η Δράση Ατόμων με Αναπηρία ξεκίνησε ως αποτέλεσμα μιας μήνυσης
που έκανα στην Επιτροπή Εκπαίδευσης της Νέας Υόρκης.
ΠΑΛΕΨΕ ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΔΑΞΕΙ
Υπήρχε αρκετή δημοσιότητα και είχαμε κάνει διάφορες επιτροπές.
Μία από τις πρώτες αποστολές της Δράσης Ατόμων με Αναπηρία
ήταν η αποϊδρυματοποίηση.
ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ
Υπάρχουν πτυχές της ζωής που η κοινωνία έχει αποκρύψει.
Το πρόγραμμα που ακολουθεί θα σας θυμίσει την ύπαρξή τους...
ΓΟΥΙΛΟΟΥΜΠΡΟΥΚ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΑΤΙΜΩΣΗ
και ότι όλοι έχουμε χρέος απέναντι στην ανθρωπότητα.
Θυμάμαι, έβλεπα τηλεόραση ένα απόγευμα πριν το δείπνο
και είχε ένα αποκαλυπτικό ρεπορτάζ για ένα κρατικό νοσοκομείο της Ν. Υόρκης
που λεγόταν Γουίλοουμπρουκ.
Η πρωινή ομίχλη έκανε το τοπίο ανατριχιαστικό,
σαν σκηνικό από ταινία τρόμου.
Μόλις μπήκαμε, είδαμε ότι το εσωτερικό δεν είχε μεγάλη διαφορά.
Ο γιατρός με προειδοποίησε ότι δεν θα ήταν ευχάριστο.
Ήταν φρικτό.
Υπήρχε μία βοηθός για περίπου 50 παιδιά με σοβαρές γνωστικές δυσλειτουργίες.
Ήταν στο πάτωμα γυμνά, καλυμμένα με τα περιττώματά τους
και έβγαζαν έναν οικτρό ήχο.
Ένα γοερό κλάμα που αδυνατώ να ξεχάσω.
Ήταν σοκαριστικό. Πώς ήταν δυνατό να συμβαίνει αυτό;
Τα παιδιά δεν μπορούν να φάνε μόνα.
Είναι τόσο λίγοι οι βοηθοί, που υπάρχει μέσος όρος μόλις
τριών λεπτών ανά παιδί για τάισμα.
Πόση ώρα θα χρειαζόταν για να γίνει σωστά η δουλειά;
Τον ίδιο χρόνο που θέλουν και τα δικά μας παιδιά
για να φάνε πρωινό.
Ξαφνικά θυμήθηκα ένα καλοκαίρι,
έναν κατασκηνωτή στο Τζενέντ από το Γουίλοουμπρουκ.
Θυμάμαι ότι ήμουν στην τραπεζαρία και μπήκε αυτός ο τύπος.
Έτρωγε όσο περισσότερο μπορούσε.
Απλώς...
Μπούκωνε το στόμα του μέχρι που έκανε εμετό.
Ήταν λες και είχε βγει από ζούγκλα.
Ποιες είναι οι συνέπειες των τριών λεπτών, ανά γεύμα, ανά παιδί;
Θάνατος από πνευμονία.
Δεν είχα ξαναδεί το εσωτερικό ενός τέτοιου ιδρύματος.
Το χάος που επικρατούσε ήταν τρομακτικό για μένα
επειδή συνειδητοποίησα ότι εγώ και άλλοι φίλοι
θα μπορούσαμε εύκολα να βρεθούμε εκεί.
Τότε, ο κόσμος δεν σκεφτόταν ακόμα
τα στραβά των διαφόρων Γουίλοουμπρουκ της χώρας.
Το κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων εξελισσόταν γύρω μας
κι αυτό ήταν μια ευκαιρία για να πούμε τους λόγους του αποκλεισμού μας
και τι έπρεπε να κάνουμε.
Η ΛΑΙΔΗ ΚΑΙ Η ΡΑΜΠΑ
Δεν υπήρχαν νόμοι κατά των διακρίσεων σε ομοσπονδιακό επίπεδο.
Αλλά μέλη της Γερουσίας και της Βουλής
έψαχναν διόδους για να το πραγματοποιήσουν.
Ο Νόμος Αποκατάστασης του 1972 αποτέλεσε το ιδανικό μέσο.
Θαμμένο στο τέλος του νομοσχεδίου ήταν το Άρθρο 504,
μία διάταξη κατά των διακρίσεων.
Η γλώσσα πάρθηκε από τον νόμο πολιτικών δικαιωμάτων της δεκαετίας του '60.
Θα δήλωνε πως όποιος χειρίζεται δημόσιο χρήμα,
νοσοκομεία, παιδεία, μέσα μεταφοράς και τα συναφή,
δεν θα έκανε διακρίσεις.
Ήταν μια υπέροχη "γιούπι" στιγμή.
Και ο Νίξον άσκησε βέτο.
Ο Πρόεδρος άσκησε βέτο στον νόμο για το πρόγραμμα αποκατάστασης
επειδή θα ήταν δαπανηρό.
Θα ήταν αδύνατο από πλευράς κόστους
να βάλουμε ασανσέρ και ράμπες σε όλους τους σταθμούς.
Τα κόστη θα ήταν τρομερά συνολικά.
ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΡΟΝΑΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Το πρόβλημα εδώ είναι, όπως με όλα τα ερωτήματα,
πόσα άτομα θα εξυπηρετούσε, πραγματικά;
Η Δράση Ατόμων με Αναπηρία αποφάσισε να διαδηλώσει στη Νέα Υόρκη
μπροστά στη βάση του Νίξον.
Αποφασίσαμε να καθίσουμε στη μέση του δρόμου
διακόπτοντας την κυκλοφορία.
Έτσι, στις 4:30 το απόγευμα, σχηματίσαμε έναν πελώριο κύκλο.
Μπλοκάραμε τέσσερις δρόμους.
Ήταν ώρα για δράση.
"Στα οδοφράγματα!" Το φώναζε η Τζούντι.
Θυμάμαι ότι ήμουν στην άσφαλτο, τα φορτηγά έρχονταν καταπάνω μου
κι εγώ σάστιζα.
Ήταν μια πολύ ασυνήθιστη διαδήλωση.
ΔΡ ΓΟΥΙΛΙΑΜ ΜΠΡΟΝΣΤΟΝ ΠΡΩΗΝ ΓΙΑΤΡΟΣ ΣΤΟ ΓΟΥΙΛΟΟΥΜΠΡΟΥΚ
Δεν είχαν συνηθίσει κόσμο μαζεμένο με αμαξίδια.
Και έπρεπε να κάνεις πίσω.
Έπρεπε να κάνεις πίσω
αν ήσουν στη λάθος πλευρά μπροστά σ' εκείνη την κοπέλα.
Το κυνήγι της είδησης δεν σταματά ποτέ. Ακούτε το WINS...
Η ανακοίνωση έλεγε "Παραπληγικοί διέκοψαν την κίνηση στο Μανχάταν".
Ήμασταν μόνο 50.
Αλλά βασικά, με έναν μόνο δρόμο, μπλοκάραμε όλη την πόλη.
Εκείνες οι διαδηλώσεις ήταν η πρώτη φορά
που κινητοποιήθηκε μια σοβαρή, ριζοσπαστική ατζέντα.
Όταν έμαθα για τη ΔΑΑ, ήθελα να λάβω μέρος,
αλλά συνήθως δεν μπορούσα λόγω του σχολείου.
Η Τζούντι ενημέρωνε για την επόμενη δράση
ή για την επόμενη διαδήλωση
και όταν ανακοίνωσε
για τα γενέθλια του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, έπρεπε να πάω.
Έτσι, πήρα το τρένο από το Χάρτσντεϊλ ως το Γκραντ Σέντραλ.
Και ο σταθμός Γκραντ Σέντραλ είναι πελώριος.
Εκείνη τη μέρα, δεν έβρισκα ούτε ράμπα ούτε ασανσέρ.
Κατέβηκα από το αμαξίδιο, το τραβούσα πίσω μου
και το ανέβασα σκαλοπάτι-σκαλοπάτι.
Ανέβαζα τον εαυτό μου, το τραβούσα, με έσπρωχνα προς τα πάνω.
Μα τα κατάφερα.
Και ήμουν εκεί με τον Πατ Φιγκερόα, έναν από τους συμβούλους του Τζενέντ.
Την άνοιξη του 1973...
ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, Π.Κ.
αποφασίσαμε να κάνουμε άλλη μία διαδήλωση.
Στην τελική, ήμασταν μια μικρή ομάδα ατόμων με ειδικές ικανότητες.
Είχαμε ελάχιστη κάλυψη από τα μέσα σε εθνικό επίπεδο
επειδή δεν είχαμε βετεράνους με αναπηρία.
Και τότε ήταν ο Πόλεμος του Βιετνάμ.
ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΟ ΒΙΕΤΝΑΜ ΤΩΡΑ
ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΤΟΥ ΒΙΕΤΝΑΜ
Είπαν ψέματα για το Βιετνάμ.
Λένε ψέματα για όλα στον κόσμο.
ΜΠΟΜΠΙ ΜΙΟΥΛΕΡ
Για το Γουότεργκεϊτ και για το πώς μας φέρονται.
Για το πώς φέρονται στα άτομα με αναπηρία
και νοητική υστέρηση.
Θέλαμε να κινητοποιήσουμε άτομα με ειδικές ικανότητες στην Ουάσινγκτον
προκειμένου να εκφράσουν αυτά που νιώθουν στις Ηνωμένες Πολιτείες
και ότι ενωμένοι έχουμε τη δύναμη
να επεκταθούμε σ' αυτά που διεκδικούμε
για να μη μαλώνουμε μεταξύ μας,
μα να έχουμε ό,τι μας αξίζει.
Αυτό είναι όλο.
Υπάρχει μια μειονότητα στην Αμερική
που μόλις πρόσφατα ξεκίνησε να μιλάει και να ακούγεται.
Αντιμετωπίζουν προβλήματα διακρίσεων και προκαταλήψεων στην εργασία...
ΝΙΛ
στην παιδεία, στα μέσα μεταφοράς και σε κάθε άλλη εκδοχή
αυτού που η κοινωνία θεωρεί καθημερινότητα.
ΝΤΕΝΙΖ
Μέχρι πρότινος, υπέφεραν στη σιωπή, αλλά αυτό αλλάζει.
ΝΑΝΣΙ ΝΤ'ΑΝΤΖΕΛΟ
Άρχισαν να οργανώνονται και να πολιτικοποιούνται.
-Τι θέλουμε; -Πολιτικά δικαιώματα!
-Πότε τα θέλουμε; -Τώρα!
-Τι θέλουμε; -Πολιτικά δικαιώματα!
-Πότε τα θέλουμε; -Τώρα!
Τελικά, ο Νίξον υπέκυψε στις πολιτικές πιέσεις
και υπέγραψε τον Νόμο Αποκατάστασης.
Αλλά δεν έκαναν τίποτα για την εφαρμογή του Άρθρου 504.
Είχα αποφοιτήσει απ' το κολέγιο
και γύρισα να ζήσω στο σπίτι
στο Μπρονξ.
Ήμουν πολύ απομονωμένη.
Μου έλειπε το Τζενέντ.
Έπρεπε να κάνω ένα τολμηρό βήμα.
Έκανα πρακτική
στο Κέντρο Εγκεφαλικής Παράλυσης.
Και διατηρούσα δεσμό
με τον οδηγό του λεωφορείου.
Επειδή, όπως καταλαβαίνετε,
τα χρόνια περνούσαν
και δεν ήθελα να πεθάνω παρθένα.
Ένα βράδυ, είχα έναν φρικτό
πόνο στην κοιλιά.
Ένας χειρουργός έκρινε
ότι έπρεπε να είναι σκωληκοειδίτιδα.
Μου έκαναν επέμβαση
και αφαίρεσαν μια φυσιολογική σκωληκοειδίτιδα.
Ο γιατρός μου μπήκε μέσα,
μου έκανε πυελική εξέταση
και είπε "Ξέρεις,
νομίζω ότι έχεις γονόρροια".
Και για μια φευγαλέα στιγμή,
ήμουν πολύ περήφανη για τον εαυτό μου!
Αλλά τότε,
όταν το σκέφτηκα,
όλα έγιναν επειδή
ο χειρουργός αποφάσισε,
πώς μπορούσα να είμαι σεξουαλικά ενεργή;
Θέλω να πω, κοιτάξτε με.
Ποιος θα 'θελε να με πηδήξει;
Και έτσι,
αποφάσισα
να γυρίσω στη σχολή
και πήρα μεταπτυχιακό
στην Ανθρώπινη Σεξουαλικότητα.
Κι αυτό ήταν το εισιτήριό μου
για να φύγω απ' το Μπρονξ.
ΠΙΣΩ ΑΠ' ΤΟ ΜΠΛΟΥΖΑΚΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΜΙΑ ΑΙΣΘΗΣΙΑΚΗ ΓΥΝΑΙΚΑ.
Το 1974, αποφοίτησα επιτέλους απ' το λύκειο
και κατέληξα για σπουδές στο Σαν Ντιέγκο, 4.800 χλμ. μακριά.
Σκόπευα να σπουδάσω ακουστική
για να γίνω ηχολήπτης των Grateful Dead.
Όταν έφτασα στην Καλιφόρνια, άλλαξε όλη μου η ζωή.
Ήθελα να εκμεταλλευτώ τα πάντα.
Προσπάθησα να κάνω σερφ.
Ένα βράδυ, έπεισα τον φίλο μου τον Νταγκ ότι μπορώ να οδηγήσω μηχανή.
Όσο παράλογο κι αν ακούγεται, ένιωθα ότι είχα ξεπεράσει την αναπηρία μου.
Στο πρώτο έτος στο κολέγιο,
έμαθα ότι κάμποσα άτομα από το Τζενέντ είχαν μετακομίσει στο Μπέρκλεϊ.
Εγώ πήγαινα σε συναυλίες των Grateful Dead
και έπεφτα πάντα πάνω στον Αλ Λίβι.
Ο Αλ ήταν ο μεγαλύτερος θαυμαστής τους.
Στην περιοχή του Μπέι γινόταν χαμός.
Δεν έπρεπε να κολλάς κάπως όπως στο Σαν Ντιέγκο.
Γεννιόταν ένα κίνημα από μια ομάδα ριζοσπαστικών ατόμων με ειδικές ικανότητες
που δημιουργούσε έναν νέο κόσμο.
ΚΕΝΤΡΟ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΖΩΗΣ
Το Κέντρο Ανεξάρτητης Ζωής είναι μοναδικό
επειδή λειτουργεί από άτομα με αναπηρία για άτομα με αναπηρία,
ένα πρότυπο για την υπόλοιπη χώρα.
Ένα κέντρο όπου αυτοεξυπηρετούνται άτομα με σοβαρές αναπηρίες.
Είναι η πρώτη φορά, νομίζω, που μια ομάδα ατόμων με σοβαρή αναπηρία...
ΕΝΤ ΡΟΜΠΕΡΤΣ ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
ένωσε τις δυνάμεις της για να λύσει κοινά προβλήματα.
Ο Εντ Ρόμπερτς με κάλεσε για να δει αν ήθελα να πάω στο Μπέρκλεϊ.
Δεν ήθελα να πάω μόνη μου.
Και είπα στην Ντ' Άντζελο,
"Τι λες να μετακομίζαμε στο Μπέρκλεϊ;"
Και ήμασταν συγκάτοικοι.
Θέλω να δω μια δυναμική ομάδα ατόμων με ειδικές ικανότητες στον κόσμο.
Μια ομάδα που δεν θα δέχεται "όχι"
χωρίς να ρωτάει "γιατί".
Αυτό είναι το σημαντικό στο ΚΑΖ.
Δεν είναι μια κάρτα που σου δίνουν στην πόρτα,
αλλά είναι ένα αίτημα που απαιτείται από άτομα αυτής της κοινότητας
και στην ουσία, αν δεν σεβαστείς τον εαυτό σου,
κι αν δεν απαιτείς αυτά που πιστεύεις ότι αξίζεις,
δεν θα τα πάρεις.
Η πρώτη μου εμπειρία στην εύρεση σπιτιού
ήταν στο Μπέρκλεϊ, όταν ερχόμουν στο ΚΑΖ.
Πάντα έκανα ότι δεν είχα αναπηρία.
Περπατούσα. Έκρυβα το μπαστούνι κάτω απ' τον καναπέ,
αλλά συνέχεια ανησυχούσα για τη στιγμή που θα σηκωθώ
και όλοι θα δουν ότι κουτσαίνω.
ΚΟΡΜΠΕΤ Ο'ΤΟΥΛ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ-ΑΚΤΙΒΙΣΤΡΙΑ
Δεν είχα καταλάβει πόσο βαρύ φορτίο κουβαλούσα
ώσπου βρέθηκα με άτομα όπου δεν έπρεπε να υποκρίνομαι.
Το συνεργείο έχει σχεδόν τα πάντα.
Ακόμα και ηλεκτρικό εξοπλισμό για τις μπαταρίες των αμαξιδίων.
Το κέντρο παρέχει και μεταφορές.
Με τις δημόσιες και ιδιωτικές χορηγίες,
ο στόχος είναι να γίνουν τα άτομα με αναπηρία αυτόνομα.
Νάνσι Ντ'Άντζελο, παρακαλώ;
ΝΑΝΣΙ ΝΤ'ΑΝΤΖΕΛΟ
ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΑΝΑΘΕΣΗΣ ΒΟΗΘΩΝ
Για να δούμε. Θα σου βρούμε βοηθό.
Θα σου δώσω μια λίστα ανθρώπων,
που δουλεύουν τις ώρες που χρειάζεσαι κάποιον,
με τα τηλέφωνά τους, εντάξει;
-Μια χαρά. -Κι ό,τι χρειαστείς, μας λες.
-Συγγνώμη. -Εντάξει.
Έχεις δικαίωμα να ζεις σε σπίτι, αν θες.
Αν θες δύο κρεβατοκάμαρες,
θα προσπαθήσουμε να σου το βρούμε.
Και να πώς μπορείτε να κάνετε αίτημα για λεφτά για να έχετε βοηθούς.
Να σου φέρω κάτι απ' έξω;
ΝΑΝΣΙ ΡΟΖΕΝΜΠΛΟΥΜ
-Ναι. -Τι;
Παγωτό; Τι άλλο;
Και καραμέλες.
Όταν άρχισαν να έρχονται όλα τα παιδιά από το Καμπ Τζενέντ,
ήταν έτσι.
Αν ήθελες να κάνεις παρέα με κάποιον,
τύπου "Θες να αράξουμε την Παρασκευή το βράδυ;" "Ναι".
Αλλά αυτό σήμαινε ότι έστω ένα άτομο απ' αυτούς, αν όχι πέντε,
θα ήταν πάντα εκεί.
Η κατασκήνωση τους ακολουθούσε παντού.
Ήταν σαν περιοδεία του Καμπ Τζενέντ.
Πώς το έμαθα πρώτη φορά;
Προφανώς, από τον Στιβ, που ήταν εδώ.
Ο Νιλ είχε το πρόγραμμα εκπαίδευσης υπολογιστών.
Ήρθα στην Καλιφόρνια
για να σπουδάσω Πληροφορική.
Την πρώτη μου εβδομάδα στο Μπέρκλεϊ,
κάθισα σε ηλεκτρικό αμαξίδιο
για πρώτη φορά στη ζωή μου.
Ήταν απελευθερωτικό.
Με πήγαν σε ένα αποκριάτικο πάρτι στο ΚΑΖ.
Θυμάμαι εκείνη τη μέρα, ήταν...
Θεέ μου!
Ήταν μεθυσμένοι κι έκαναν σαματά.
Κι εκείνοι οι άνθρωποι, όλοι εκείνοι οι ανάπηροι, ήταν μασκαρεμένοι.
ΣΤΙΒ
Και...
Δεν ξέρω. Πάντα ένιωθα ότι έπρεπε να κρύβεσαι κάπως.
Να μην τραβάς την προσοχή.
Κι εκείνοι ήταν εκεί, μέσα στην περηφάνια.
Αιφνιδιάστηκα. Ήταν κάτι διαφορετικό.
Πολύ διαφορετικό.
ΠΑΝΚ ΚΛΑΜΠ ΜΑΜΠΟΥΧΕΪ ΓΚΑΡΝΤΕΝΣ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Στη συνέχεια έχουμε τον Στίβεν Χόφμαν, 28.
Επάγγελμα, παρενδυτικός.
Του αρέσει να δουλεύει με παιδιά με αναπηρία και άλλα ζώα.
Ονειρεύεται να γίνει μια ακέφαλη αμοιβάδα
με πολλούς, προικισμένους συντρόφους.
Αν είστε άτομο με αναπηρία
και τυχαίνει
να είστε παθητικοί εκ φύσεως,
την έχετε βάψει.
Καλησπέρα, Τζούντι.
Τι έχει αλλάξει στα πράγματα από το 1973;
Είσαι ακόμα τόσο θυμωμένη όσο τότε;
Αυτό που προσπάθησα εν μέρει να κάνω
είναι να αξιοποιήσω τον θυμό μου μέσα από θετική δράση.
Και πέρα από το γεγονός ότι ψηφίστηκε ο νόμος,
δεν έχει εφαρμοστεί κάτι σημαντικό.
Ο νόμος απαγορεύει
τις διακρίσεις ενάντια σε άτομα με αναπηρία.
Ένας οργανισμός ατόμων με αναπηρία ισχυρίζεται ότι ο νόμος έχει αγνοηθεί.
Σήμερα, σημειώθηκαν διαμαρτυρίες σε 11 περιφερειακά γραφεία
του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας.
Είχε εκλεγεί ο Κάρτερ.
Έλεγαν ότι η νομοθεσία θα εφαρμοζόταν,
αλλά όταν ο υπουργός Καλιφάνο...
ΤΖΟΣΕΦ ΚΑΛΙΦΑΝΟ
ανέλαβε το σχετικό υπουργείο, άρχισε να το επανεξετάζει.
Πολίτες με αναπηρία διαμαρτυρήθηκαν σήμερα έξω από το Υπουργείο Υγείας.
ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, Π.Κ.
Κατηγορούν τον υπουργό Καλιφάνο για κωλυσιεργία
ως προς την εφαρμογή του νόμου του '73 για τα δικαιώματα ατόμων με αναπηρία.
Έχουμε διατηρήσει την ίδια στάση...
ΤΙ ΤΖΕΪ Ο'ΡΟΥΡΚ ΕΘΝΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩΦΩΝ
σχεδόν τρία χρόνια,
αλλά, όπως φαίνεται, όταν ανέλαβε το υπουργείο ο κος Καλιφάνο,
είπε "Αυτή είναι άλλη υπόθεση".
Για εμάς, δεν αλλάζει τίποτα. Ο αγώνας είναι ίδιος.
Άρθρο 504!
ΤΖΟΣΕΦ ΚΑΛΙΦΑΝΟ
ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΥΓΕΙΑΣ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ
Εξέτασα τους κανονισμούς.
Θέτουν δύσκολα ερωτήματα.
Η τελευταία κυβέρνηση
χρειάστηκε δυόμισι χρόνια και αποφάσισε να μη δράσει.
Εγώ είχα μόνο δυόμισι μήνες.
Γιατί δεν κάνετε κάτι; Τι περιμένετε;
Θέλω να φροντίσω να τους κατανοήσω...
-Ένας νόμος είναι! -Θα κάνω...
Όχι τον Μάιο, τώρα!
Μαθαίναμε ότι έρχονταν λομπίστες
που ήθελαν να κάνουν αλλαγές στους κανονισμούς.
Σχολεία, πανεπιστήμια, ακόμη και νοσοκομεία,
δεν ήθελαν να ξοδευτούν ώστε να κάνουν τα κτίριά τους προσβάσιμα.
Γι' αυτό, θεωρήσαμε ότι ήταν κρίσιμο.
Έπρεπε να δράσουμε γρήγορα.
ΓΙΟΥΝΙΣ ΦΙΟΡΙΤΟ
Μας είπαν σήμερα, το ακούσατε εδώ, ότι λόγω των αποτυχιών τους,
δεν μπορούμε να έχουμε...
πολιτικά δικαιώματα.
Υπογραφή ή παραίτηση!
Κάποιοι από τους διαδηλωτές ορκίστηκαν να μείνουν εκεί
μέχρι να υπογράψει ο Καλιφάνο.
ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Αυτός ο συνασπισμός είναι μέρος εθνικού κινήματος
και θα μείνουμε ενωμένοι στον αγώνα για τα δικαιώματά μας.
Δεν ήξερα καν ότι υπήρχε εθνικό κίνημα.
Ούτε τι ήταν το Άρθρο 504.
ΧΟΛΙΝ ΝΤ'ΛΙΛ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ
Ήμουν ένα κορίτσι απ' το Τέξας.
Η ΠΙΟ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ ΒΟΛΤΑ
Όταν ήμουν 22, αμέσως μετά τις σπουδές,
την ώρα που επέστρεφα στο σπίτι μια μέρα, με χτύπησε ένα φορτηγό
και κατέληξα παραπληγική.
Έκανα όλες τις εικασίες και είχα τις προκαταλήψεις
που έχουν όλοι για τα άτομα με αναπηρίες
και ξαφνικά βρέθηκα στη θέση τους.
Δεν είχα ξαναβρεθεί ανάμεσα σε τόσα άτομα με αναπηρία
και τόσο διαφορετικές αναπηρίες, στο ίδιο μέρος,
που να αγωνίζονται για δικαιώματα.
Ποτέ δεν περίμενα ότι θα αφορούσε κι εμένα.
Έτσι, κάλεσα το Ms. Magazine και μου ανέθεσαν ένα θέμα.
Γι' αυτό, πήγα πάλι εκεί με τη φωτογραφική μου.
Όσοι βρισκόμαστε εδώ στο Μπέι, πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Είμαστε η ισχυρότερη πολιτική δύναμη της χώρας.
Είμαστε νέοι, ευαίσθητοι και ευφυείς.
Ας μείνουμε ενωμένοι.
Μου ζήτησε η αδερφή μου να πάω στη διαδήλωση.
ΝΤΕΝΙΣ ΜΠΙΛΑΠΣ ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Είπα "Καλά, θα το δοκιμάσω".
Και μετά, ξαφνικά, κάποιος είπε
"Πάμε μέσα στο κτίριο. Εδώ έξω θα μείνουμε;"
Έτσι, κινήθηκα προς το κτίριο.
Οι ομιλίες είχαν τελειώσει κι ακολούθησα τον κόσμο μέσα στο κτίριο.
Πρέπει να ήταν 300 άτομα και ανέβηκαν στον τέταρτο όροφο
και μπήκαν στο γραφείο του περιφερειακού διευθυντή.
Για να δούμε τι θα κάνει με τόσα άτομα με αμαξίδια;
ΤΖΟΣΕΦ ΜΑΛΝΤΟΝΑΝΤΟ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ
Άρθρο 504!
Δεν σας ζητάμε κάτι παράλογο.
Ζητάμε να κάνετε ένα τηλεφώνημα,
να μιλήσετε με τον Τζόσεφ Καλιφάνο.
Ο κος Λεμπόσι, ο γενικός σύμβουλος του υπουργείου είναι ο αρμόδιος
με τον οποίον πρέπει να συζητήσω κι αν εσείς...
Όσο καθόμουν εκεί μέσα και έπαιρνα αόριστες απαντήσεις,
τόσο θύμωνα,
και τότε κατάλαβε ο κόσμος ότι δεν έπρεπε να φύγουμε
επειδή κανείς δεν ήξερε για ποιο πράγμα μιλάμε,
μα εμείς ξέραμε ότι προσπαθούσαν να ανακαλέσουν τον κανονισμό.
Είχε πάει έξι η ώρα και δεν έφευγε κανείς.
Έτσι είπα "Καλώς, εδώ θα κοιμηθούμε".
Η Κίτι, εγώ και κάμποσοι άλλοι κάναμε ψηφοφορία...
ΚΙΤΙ ΚΟΟΥΝ ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
και είπαμε "Πόσοι θέλουν να διανυκτερεύσουν;"
Και κάπως έτσι ξεκίνησε.
Άρθρο 504!
Η Τζούντι είπε "Φέρε οδοντόβουρτσα".
Κι εγώ είπα "Εντάξει".
Της είπα "Τζούντι, δεν ήρθα προετοιμασμένος".
ΡΟΝ ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Είπε "Πρέπει να μείνεις, Ρον".
Αλληλεγγύη για πάντα
Η αλήθεια παρελαύνει
ΜΕΡΑ 1
Αυτό είναι για απόψε. Εντάξει;
Πόσοι από εδώ μέσα δεν μπορούν να κοιμηθούν στο πάτωμα;
Η περιοχή του Μπέι ήταν από τις πιο οργανωμένες.
Δεν ξέραμε μόνο πώς να διαδηλώνουμε, αλλά και πώς να μην κάνουμε πίσω.
Η κατάληψη στο υπουργείο του Σαν Φρανσίσκο είναι τώρα στην τρίτη μέρα.
Έχουν κλείσει το ζεστό νερό στον τέταρτο όροφο,
που έχει καταληφθεί από μια στρατιά ανάπηρων.
Το FBI έκοψε τα τηλέφωνα.
Είπαν ότι δεν μπορούσαμε να επικοινωνούμε.
Οπότε είπαμε "Τι κάνουμε;"
Και τα άτομα με προβλήματα ακοής είπαν...
"Ξέρουμε τι".
Κάποιος έκανε νοηματική απ' το παράθυρο.
Έτσι επικοινωνούσαμε με όσους βρίσκονταν έξω απ' το κτίριο.
Ο τύπος που κοιμάται πίσω μου τώρα
μας έφτιαξε ένα ψυγείο.
Έβαλε κάτι πλαστικό σε ένα κλιματιστικό
και το έφτιαξε από χαρτόνι και ό,τι βρήκε τριγύρω.
Έτσι κρατήσαμε αρκετά πράγματα κρύα.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι προσπαθούσαν να δουν τι θα φάνε, πώς θα πλυθούν.
"Πού θα βρούμε φαγητό; Κουβέρτες;"
ΜΠΡΑΝΤ ΛΟΜΑΞ ΑΡΧΗΓΟΣ & ΜΑΥΡΟΣ ΠΑΝΘΗΡΑΣ
Ο Μπραντ Λόμαξ είχε την ιδέα να καλέσουμε τους Μαύρους Πάνθηρες.
Ο Μπραντ μιλούσε με δυσκολία,
αλλά μπορούσε να κάνει χειρονομίες και κατάφερε να επικοινωνήσει.
Οι Πάνθηρες έφεραν ζεστό βραδινό
και άφηναν διάφορα για πρωινό και μεσημεριανό.
Χωρίς αντάλλαγμα. Ούτε λεφτά ούτε τίποτα.
Στο τέλος της συνάντησης, είπα σ' έναν τύπο "Δεν καταλαβαίνω.
Είστε το Κόμμα των Μαύρων Πανθήρων και δεν έχετε πόρους".
Είχαν ένα συσσίτιο στο Όουκλαντ.
"Γιατί επιλέγετε να μας ταΐσετε;"
Εκείνος μου απάντησε
"Προσπαθείτε να κάνετε τον κόσμο καλύτερο,
όπως κι εμείς.
Θέλουμε έναν καλύτερο κόσμο για όλους.
Οπότε, αν μπείτε στον κόπο να κοιμηθείτε στο πάτωμα,
θα φροντίσουμε να έχετε φαγητό".
Έτσι επιβιώσαμε.
Έχουμε καφετέρια. Έχουμε αίθουσα συνεδριάσεων.
Έχουμε κρεβάτια παντού, στρώματα, φαγητά.
Είναι απίστευτο.
Η στήριξη που είχαμε δεν περιοριζόταν στην κοινότητα ατόμων με αναπηρία.
Ήρθαν συνδικαλιστές και άλλα μέλη πολιτικών οργανώσεων.
Είχαμε σχέσεις με την τοπική κυβέρνηση.
Ο δήμαρχος μάς στήριζε ανοιχτά.
ΤΖΟΡΤΖ ΜΟΣΚΟΟΥΝ ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΑΝ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ
Μία από τις γραμματείς στο Σακραμέντο έστειλε στρώματα.
Η εκκλησία Γκλάιντ Μεμόριαλ, που είχε προοδευτικό ιερέα.
ΑΙΔΕΣΙΜΟΤΑΤΟΣ Σ. ΓΟΥΙΛΙΑΜΣ
Εμείς πιστεύουμε στην απελευθέρωση!
Ήταν το σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή.
Μία από τις γυναίκες που είχε ένα λεσβιακό μπαρ στο Ιστ Μπέι
ήρθε και είπε "Τι χρειάζεστε, παιδιά;"
Κι εμείς είπαμε "Δεν αντέχουμε άλλη απλυσιά".
Η σύντροφός της ήταν νοσηλεύτρια
και αγόρασαν τέσσερα λίτρα σαμπουάν κι άλλα τόσα μαλακτικό.
Κι εμφανίστηκαν ένα βράδυ.
Και για τρεις ώρες, όποιος ήθελε να λουστεί, λουζόταν.
Θεέ μου. Μυρίζει υπέροχα.
Ζήτω τα γκέι παιδιά!
Και οι έφηβοι!
Δεν το κουνάμε ρούπι!
ΚΟΡΜΠΕΤ
Δεν μπορείτε να διανοηθείτε πώς ήταν.
Κανονική κατασκήνωση.
Κάναμε ό,τι είχαμε μάθει στην κατασκήνωση.
Πολλά άτομα από το Καμπ Τζενέντ,
κατασκηνωτές, σύμβουλοι, άτομα με ειδικές ικανότητες ή χωρίς...
ΣΟΝΤΡΑ ΘΑΛΕΡ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΖΕΝΕΝΤ
βρέθηκαν μέσα στο κτίριο.
ΤΖΑΝ ΜΠΑΛΤΕΡ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΑ
ΝΑΝΣΙ ΝΤ'ΑΝΤΖΕΛΟ
ΤΖΟΥΝΤΙ
ΒΑΛΕΡΙ ΒΑΪΒΟΝΑ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΤΡΙΑ ΤΖΕΝΕΝΤ
...τώρα θα διαβάσουμε τη λίστα
με τα ονόματα εκείνων που θα μιλήσουν αύριο.
Υπήρχαν πολλές διαφορετικές επιτροπές που δούλευαν σε θέματα επικοινωνίας,
σίτισης, περίθαλψης και διάφορα άλλα.
...οι κανονισμοί που συμφωνήσαμε στη συνάντηση της 21ης Ιανουαρίου,
κι εκείνος προσπαθεί να αποκρύψει ότι...
Η Τζούντι φρόντισε να μιλήσουν όλοι.
...η απεργία πείνας. Όποιος από εδώ θέλει...
Δεν άρχιζε καμία συνάντηση χωρίς διερμηνέα νοηματικής.
Οι συναντήσεις κρατούσαν ως τις τρεις το πρωί.
Έπρεπε να νιώθουν ότι συμμετέχουν και ότι κάνουν τη διαφορά.
Αλλιώς δεν θα έμεναν εκεί τόσο καιρό.
Αυτό εξελίσσεται σε συνασπισμό.
Όσο μιλάμε και συζητάμε τόσο αλλάζουμε και ανασυντασσόμαστε,
και εκπαιδευόμαστε πάνω στις αναπηρίες μας στα πλαίσια του συνασπισμού αυτού.
Μαθαίνουμε νοηματική, μαθαίνουμε Μπράιγ,
μαθαίνουμε κρυφές αναπηρίες όπως η επιληψία, η αρθρίτιδα,
και μαθαίνουμε τα πάντα γι' αυτές
για να γίνουμε μια πιο δεμένη και δυνατή ομάδα.
ΜΕΡΑ 4
Η διαδήλωση είναι στην τέταρτη μέρα.
Είναι μακράν η μεγαλύτερη διαμαρτυρία σε συμμετοχή και διάρκεια
που έγινε ποτέ από άτομα με ειδικές ικανότητες εδώ.
Αλλά το πρόβλημα παραμένει ίδιο με την Τρίτη.
Προσπαθούν να τραβήξουν την προσοχή της Ουάσινγκτον.
ΜΕΡΑ 5
Έχω εντυπωσιαστεί από τη συμμετοχή.
ΜΕΡΑ 6
Κι από αυτά που υπέμεινε ο κόσμος γι' αυτό.
ΜΕΡΑ 7
Χωρίς εφεδρικούς αναπνευστήρες.
Χωρίς τους συνήθεις προσωπικούς φροντιστές τους.
Χωρίς πρόσβαση σε καθετήρες.
Εδώ δυσκολεύομαι εγώ να φροντίσω το σώμα μου.
Πόσο μάλλον οι τετραπληγικοί που δεν μπορούν να γυρίσουν πλευρό
μέσα στη νύχτα για να μην κάνουν έλκη.
Κι να κοιμόμαστε στο πάτωμα; Μιλάμε για καταστροφική συνταγή.
Είναι λες και ο κόσμος μάς θέλει νεκρούς.
Αυτό ζουν τα άτομα με ειδικές ικανότητες κάθε μέρα.
Ο κόσμος δεν μας θέλει εδώ, θέλει να πεθάνουμε.
Μ' αυτήν την πραγματικότητα ζούμε και πάντα αναρωτιόμαστε
"Θα επιβιώσω; Θα με κάνουν πέρα;
Θα παλέψω για να μείνω εδώ;" Αυτό ισχύει πάντα.
Εσείς μπορεί να το πείτε θυμό, μα για μένα είναι κίνητρο.
Πρέπει να θες να ευημερήσεις, αλλιώς δεν θα τα καταφέρεις.
Μπορώ να δουλέψω. Το μυαλό δουλεύει, τα χέρια πιάνουν.
ΜΑΡΓΚΑΡΕΤ ΕΡΒΑΪΝ
Πολλοί από εμάς μπορούμε. Αυτό λέμε μόνο.
Αφαιρέστε τα αρχιτεκτονικά εμπόδια.
Για πολλές μέρες, κάποιοι από εμάς έκαναν απεργία πείνας.
Πίναμε δύο ή τρία ποτήρια υγρών τη μέρα.
Ξέρω ότι η Τζούντι δεχόταν μεγάλη πίεση.
Είναι μεγάλη ευθύνη και η Τζούντι ήταν αυτή που έλεγε συχνά,
σε ένα άτομο κάθε φορά,
"Μπορείς να μείνεις; Άλλη μία μέρα μόνο;
Μπορείς να μείνεις άλλη μία μέρα;"
Κι έτσι το έκαναν, μέρα με τη μέρα.
Το κτίριο τελεί υπό κατάληψη 11 μέρες από ομάδα ατόμων με αναπηρία.
Οι υποστηρικτές απ' έξω αυξάνονται καθημερινά.
Ο ήχος της συμπαράστασης φτάνει μέσα
στα γραφεία του Υπουργείου Υγείας, Παιδείας και Πρόνοιας.
Ήμουν στο Κανάλι 7, που βρισκόταν στη λεωφόρο Γκόλντεν Γκέιτ,
κοντά στο Ομοσπονδιακό Κτίριο.
Τα τοπικά μέσα σχεδόν αγνόησαν όλο το συμβάν...
ΕΒΑΝ ΓΟΥΑΪΤ ΡΕΠΟΡΤΕΡ
και ήμουν ο μόνος που το κάλυπτε.
Ο Έβαν Γουάιτ στην ουσία έγινε ένα μ' εμάς.
Μας βιντεοσκοπούσε απ' την αρχή ως το τέλος.
Είχα τη μεγάλη τιμή
να παρευρίσκομαι στις βραδινές συνεδριάσεις στρατηγικής.
Ήμουν πανευτυχής γι' αυτό.
Μ' αρέσουν οι σαματατζήδες.
Προσπαθούσαμε να προωθήσουμε το ζήτημα και σκεφτήκαμε
"Ας κάνουμε το Κογκρέσο να έρθει εδώ
και να κάνει ακροάσεις μέσα εδώ".
Αφού δεν μπορούμε να φύγουμε.
Τα άτομα με αναπηρία απαιτούν να υπογραφεί το Άρθρο 504.
Σήμερα, το αίτημά τους εισακούγεται από δύο μέλη του Κογκρέσου,
τον Φίλιπ Μπέρτον και τον Τζορτζ Μίλερ.
Κάνω αυτήν τη δήλωση ως ακτιβίστρια.
Ζητώ τη στήριξη ατόμων με ειδικές ικανότητες απ' όλη τη χώρα.
Αυτή είναι η αρχή ενός κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων
και είμαστε περήφανοι που είστε εδώ να μας στηρίξετε σε κάτι
που άργησε πολύ να γίνει.
Ο Καλιφάνο, ο διευθυντής του υπουργείου,
έστειλε τον δύστυχο τον Άιντενμπεργκ να τον εκπροσωπήσει στην ακρόαση
που έκαναν τα μέλη του Κογκρέσου Μίλερ και Μπέρτον.
Αυτήν τη στιγμή, διεξάγεται έρευνα στην Ουάσινγκτον...
ΓΙΟΥΤΖΙΝ ΑΪΝΤΕΝΜΠΕΡΓΚ
με την απαραίτητη ταχύτητα, για διαφορετικά ερωτήματα όπως:
Να καλυφθούν μαζί ναρκομανείς και αλκοολικοί;
Μέχρι ποιο βαθμό τα σχολεία και τα νοσοκομεία της χώρας
πρέπει να ανακαινιστούν;
Και παρουσίασε 20 και κάτι αλλαγές,
μαζί με την εφαρμογή του επαίσχυντου δόγματος "Χωριστά, αλλά ίσοι".
Η κάθε σχολική περιφέρεια μπορούσε να ορίσει ένα σχολείο
ως αρμόδιο για παιδιά με αναπηρία,
όπου μπορούσαν να μαθητεύσουν.
Τι είναι αυτό; Το δόγμα του "Χωριστά, αλλά ίσοι".
Ξέραμε ότι ήταν οι σκόπιμοι θεατρινισμοί του Καλιφάνο.
Έστειλε εκείνον τον κακόμοιρο να διαβάσει κάποια λόγια,
για να μας βάλει στη θέση μας.
Και μετά, έφυγε απ' την αίθουσα.
Και το μέλος του Κογκρέσου Μπέρτον είπε "Όχι, όχι".
Ο κος Άιντενμπεργκ είχε κλειδωθεί σ' ένα γραφείο,
ο Μπέρτον κλώτσησε την πόρτα κι έτσι τον έβγαλε έξω.
Ο Μπέρτον έσυρε τον Άιντενμπεργκ πίσω στην αίθουσα.
Τον έκανε να καθίσει στην πρώτη έδρα με πρόσωπο προς το ακροατήριο,
για να ακούσει την κατάθεσή μας.
Κάποιος πρέπει να ρίξει τσιμέντο.
ΤΖΟΡΤΖ ΜΙΛΕΡ ΜΕΛΟΣ ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ
Κάποιος θα γκρεμίσει τοίχους
και κάποιος θα παρέχει δασκάλους και τάξεις.
Αλλά αυτό το κόστος είμαστε έτοιμοι να το επωμιστούμε για 200 χρόνια,
για να έχουν πρόσβαση οι άνθρωποι σε όλα.
Το Άρθρο 504,
η υπόθεση Μπράουν εναντίον Επιτροπής Εκπαίδευσης...
Η παρενόχληση...
η έλλειψη ισότητας ως προς τα άτομα με ειδικές ικανότητες
και το γεγονός ότι τα συζητάει η κυβέρνηση
είναι τόσο αφόρητα που δεν έχω λόγια να το περιγράψω.
Αυτό που μπορώ να πω είναι ότι κάθε φορά που θίγεται το "Χωριστά, αλλά ίσοι",
το ξέσπασμα των ατόμων με ειδικές ικανότητες στη χώρα...
θα συνεχίζεται και θα γιγαντώνεται.
Θα γίνουν κι άλλες καταλήψεις...
μέχρι ν' αρχίσετε να κατανοείτε τη θέση μας.
Δεν θα επιτρέψουμε άλλο στην κυβέρνηση να μας καταπιέζει.
Θέλουμε να εφαρμοστεί ο νόμος.
Δεν θέλουμε άλλο αποκλεισμό.
Δεν θα δεχτούμε άλλες συζητήσεις επ' αυτού.
Και θα το εκτιμούσα αν σταματούσατε να κουνάτε συγκαταβατικά το κεφάλι
τη στιγμή που δεν καταλαβαίνετε τι συζητάμε.
Υπάρχουν στιγμές που γράφεται Ιστορία.
Ο διάλογος της Τζούντι μ' αυτόν τον άνθρωπο
ήταν η στιγμή που άλλαξαν τα πράγματα για πολύ κόσμο.
Τι σκεφτόταν ο Καλιφάνο μ' αυτό;
Σκεφτόταν ότι δεν χρειαζόταν να μας δώσει σημασία.
Αυτό έκανε τους αρχηγούς ν' αποφασίσουν,
"Πρέπει να πάμε στην Ουάσινγκτον. Να τον αντιμετωπίσουμε".
ΜΕΡΑ 15
Σήμερα, έφυγε αντιπροσωπεία 25 ατόμων
για την πρωτεύουσα της χώρας,
όπου ελπίζουν να παρουσιάσουν τα αιτήματά τους στον Πρόεδρο.
Ελπίζουμε να μας δεχτεί ο Πρόεδρος.
Έχουμε τη στήριξη πολλών οργανισμών της κοινότητας
που μας βοηθούν να πάμε στην Ουάσινγκτον.
Και ελπίζουμε ότι θα γυρίσουμε πίσω
νικητές, με την υπογραφή που θέλουμε.
Στο αεροδρόμιο του Σαν Φρανσίσκο ξεκινάει το καθοριστικό ταξίδι.
Έβαν Γουάιτ, Κανάλι 7.
ΟΥΑΣΙΝΓΚΤΟΝ, Π.Κ.
Θεώρησα ότι έπρεπε να τους πω αμέσως
ότι δεν αστειευόμασταν.
Γι' αυτό, είπα "Τι θα κάνουμε τώρα;"
Είπαν "Ας κοιμηθούμε ως αύριο".
Απάντησα "Με τίποτα.
Θα βγούμε έξω
και θα κάτσουμε μπροστά στο σπίτι του Καλιφάνο
για να μάθει ότι είναι για το 504 και ότι είμαστε εδώ".
Δεν υπήρχε προσβάσιμο μέσο μεταφοράς τότε,
οπότε, το συνδικάτο των χειριστών μηχανών νοίκιασε ένα φορτηγό μεταφοράς...
ΤΟ ΙΑΜ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
κόλλησαν το λογότυπό τους στο πλάι και μας μετέφερε στην Ουάσινγκτον.
Καθόμασταν στο σκοτάδι, όσο ταξιδεύαμε,
και δεν ξέραμε πού ήμασταν μέχρι που φτάναμε,
και άνοιγαν την πίσω πόρτα και βλέπαμε έξω πάλι.
Πήγαμε στο σπίτι του Καλιφάνο
και κάναμε βραδινή διαμαρτυρία απ' έξω.
Η αστυνομία ήρθε αμέσως, γέμισε ο τόπος περιπολικά,
αλλά είδαν έναν σωρό κόσμο με αμαξίδια και πατερίτσες
και δεν ήθελαν να τους πειράξουν.
Και δεν το έκαναν. Πάρκαραν μακριά και παρακολουθούσαν, όλη νύχτα.
Εκείνο το πρωί, όταν βγήκε ο ήλιος,
η Τζούντι, ο Έβαν Γουάιτ κι ένας κάμεραμαν χτυπούσαν την πόρτα του Καλιφάνο.
Δεν άνοιξε ποτέ.
Κάποιος είπε ότι έφυγε από την πίσω πόρτα.
Η Πρώτη Οικογένεια έφυγε από την πλαϊνή πόρτα
της Πρώτης Εκκλησίας Βαπτιστών στην Ουάσινγκτον.
Οι Κάρτερ απέφυγαν περίπου 20 άτομα με αναπηρία
που διαδήλωναν απέναντι από την πόρτα απ' όπου βγαίνει ο Πρόεδρος.
Στην Ουάσινγκτον σήμερα
πάνω από 100 άτομα διαδήλωσαν μπροστά στον Λευκό Οίκο.
Αλλά δεν θεωρούμε ότι ο Κάρτερ θα τους δει προσωπικά,
παρ' όλο που ταξίδεψαν γι' αυτόν τον σκοπό.
Όταν αποχώρησε η ομάδα των 22, είχαμε μείνει πολλοί στο Σαν Φρανσίσκο.
ΜΕΡΑ 22
Τότε, άρχισαν οι πιέσεις από το FBI.
Άρχισαν οι συναγερμοί φωτιάς στις τρεις το πρωί και απειλές για βόμβα.
Και η μόνη μας δουλειά... Ξέρετε πώς ήταν η Τζούντι.
Η μόνη μας δουλειά ήταν "Δεν θα φύγετε αν δεν το πω".
"Ναι, δεν θα φύγουμε αν δεν το πεις".
Πιο πολύ φοβόμασταν μην απογοητεύσουμε την Τζούντι,
παρά το FBI ή την αστυνομία που μας συνελάμβανε.
Ο κόσμος στην Ουάσινγκτον είχε στρεσαριστεί.
Έπρεπε να γίνει ένα μεγάλο φινάλε.
Έπρεπε να γίνει κάτι, να ταρακουνηθεί, αλλά τίποτα.
Δεν ξέραμε τι θα συμβεί.
Τρεις φορές εκείνη την εβδομάδα περάσαμε 36 ώρες χωρίς ύπνο.
Οι αρχηγοί ήταν δυνατοί και είπαν "Πώς θα το βάλετε κάτω;
Πρέπει να γίνει, κι αν όχι τώρα, πότε;"
-Ξέρετε πού είναι το μπαστούνι του Ντένις; -Όχι.
Μήπως ξέρει κανείς πού είναι;
Δεν καπνίζουμε μέσα.
Εντάξει, πρέπει να φύγουμε...
Μην κάθεσαι στην κιθάρα.
Υπάρχει χώρος στο πάτωμα για κάποιον.
Τζούντι, τραγούδησε κάτι.
Έλεν, είναι πάνω ο Μπομπ Πέρκινς;
Άσε, ξεκίνησε η Νίκι.
Ρώτα τον αν θέλει να έρθει μαζί μας.
Εντάξει.
-Περίμενε. -Δεν μ' αρέσει αυτό.
Είμαι σίγουρη ότι το πρόσεξες...
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα! Θα γίνει το 504!
ΜΕΡΑ 23
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα! Θα γίνει το 504!
Ξέρω, είναι ενάντια στο πρωτόκολλο...
-Πράγματι. -Μα έκανα 4.800 χλμ.
Γιατί δεν συναντηθήκατε με τους διαδηλωτές;
Γίνεται μια παράνομη διαδήλωση στο Σαν Φρανσίσκο.
Και δεν το κρίνω σκόπιμο.
Δεχτήκατε να τους δείτε και το ακυρώσατε. Σωστά;
Ευχαριστώ.
Είπε ότι δεν το δέχτηκε ποτέ,
μιας και είναι παράνομη η διαμαρτυρία.
Ο Έβαν Γουάιτ ήταν έτοιμος να στείλει το υλικό στο Σαν Φρανσίσκο,
στο Κανάλι 7, αλλά έκαναν απεργία οι τεχνικοί.
Οι σταθμοί του ABC της χώρας δεν έδειχναν πολλές ειδήσεις,
έτσι, οι απεργοσπάστες του ABC
το πρόβαλαν σε κάθε σταθμό της χώρας.
Έβαν Γουάιτ από την Ουάσινγκτον.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα! Θα γίνει το 504!
Τότε άρχισαν οι αντιδράσεις.
Άτομα σαν τον Τζο Καλιφάνο
δεν έδιναν δεκάρα αν έπαιζε στο Σαν Φρανσίσκο,
αλλά παιζόταν παντού.
ΜΕΡΑ 24
-Ευχαριστώ. -Ναι.
Προσοχή στη σκιά.
Και κάπως έτσι, χωρίς φανφάρες,
χωρίς να το ξέρει ο Τύπος ή εμείς,
ο Καλιφάνο υπέγραψε ξαφνικά τον κανονισμό, όπως θέλαμε.
Νομίζω ότι αυτό πυροδοτεί μια επανάσταση στη στάση,
στη σκέψη και στις δραστηριότητες
εκ μέρους εκατομμυρίων Αμερικανών.
Όταν τελείωσε, η Ντάστι Έρβαϊν μοιράστηκε ψωμί με φίλους της.
ΤΕΛΕΙΩΣΕ Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ!
Έκανε απεργία πείνας.
Ήταν το πρώτο πράγμα που έτρωγε μετά από 23 μέρες.
Στην Ουάσινγκτον, οι εκπρόσωποι των ατόμων με αναπηρία είχαν χαρεί.
Το Κογκρέσο, ο Τύπος, ο λαός της Αμερικής...
ΤΖΟΥΝΤΙ ΧΙΟΥΜΑΝ ΠΟΛΙΤΕΣ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ
είδαν ότι έχουμε αντοχή, σθένος και ευφυΐα,
όπως όλοι οι άλλοι.
Τα άτομα με ειδικές ικανότητες
δεν είναι εξ ορισμού άρρωστα.
Ο νέος νόμος λέει ότι κάθε παιδί με αναπηρία στη χώρα
έχει δικαίωμα να μορφωθεί σε δημόσια σχολεία,
κάτι που τα άτομα με αναπηρία περίμεναν πολύ καιρό.
Έπρεπε να είχε γίνει πριν από 20 χρόνια.
Χαρήκατε ή είστε επιφυλακτικός;
Χάρηκα πολύ. Ναι.
Αυτό δείχνει ότι η χώρα ξυπνάει.
Επιτέλους, μετά από τις πιέσεις, την αγωνία
και τον εξευτελισμό
που βίωσαν οι άνθρωποι σε Ουάσινγκτον και Σαν Φρανσίσκο.
Πραγματικά πιστεύαμε ότι μπορούμε να κερδίσουμε την κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Όχι μόνο το πιστεύαμε...
αλλά το καταφέραμε, γαμώτο.
Τα καταφέραμε και είναι...
Το πετύχαμε όλοι μαζί.
Αυτό που κατάφερε η διαμαρτυρία για το 504 είναι να μαζέψει
άτομα με προβλήματα ακοής, με νοητική υστέρηση
με μαθησιακές δυσκολίες και προβλήματα όρασης...
Υπήρχε μια τεράστια γκάμα ανθρώπων.
Και όλοι μαζί λέγαμε
"Δεν έχω ξανακούσει τέτοια ιστορία, αλλά σε πιστεύω
ότι ήσουν κλεισμένος σε ψυχιατρείο.
Πιστεύω αυτό που έζησες στην ειδική εκπαίδευση. Σε πιστεύω".
Βιώναμε την αλήθεια μας.
Λέγαμε ο ένας στον άλλον
"Σε βλέπω και σε πιστεύω".
Δεν είχα αρκετή αυτοπεποίθηση όταν απέκτησα την αναπηρία μου,
οπότε καταλαβαίνετε γιατί...
όταν το 504 μού είπε ότι αξίζω...
συγκλονίστηκα.
ΣΤΙΒ
Ήμουν πολύ περήφανη που ήμουν μέλος αυτής της κοινότητας.
Πολύ περήφανη.
Κερδίσαμε!
Δείξαμε σθένος και θάρρος και δύναμη και πίστη!
ΚΙΤΙ ΚΟΟΥΝ ΑΡΧΗΓΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
Εμείς οι απομονωμένοι, οι περιθωριακοί,
εμείς οι κρυμμένοι, οι υποτιθέμενα αδύναμοι και ανήμποροι,
μπορούσαμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τα υψηλότερα κλιμάκια της κυβέρνησης
και να κερδίσουμε!
Έναν χρόνο μετά από τη διαμαρτυρία, πήρα πτυχίο.
Κατάφερα να βρω τους φίλους μου από το Καμπ Τζενέντ στο Μπέρκλεϊ.
Βρήκα τη δουλειά των ονείρων μου
ως μόνιμος ηχολήπτης του θεάτρου του Μπέρκλεϊ.
Αλλά τα πρώτα δύο χρόνια εκεί,
δεν υπήρχε πρόσβαση στον θάλαμο για αμαξίδιο.
Έπρεπε να σκαρφαλώσω κάτι σκαλιά.
Ως το τέλος του χειμώνα, φύτρωναν μανιτάρια στη μοκέτα.
Αλλά λόγω του κανονισμού που υπογράφηκε,
ο κόσμος γύρω μου άρχισε να γίνεται πιο προσβάσιμος.
-Γεια, Τζούντι. -Πώς είστε;
Η χρηματοδότηση του Άρθρου 504 οδήγησε σε σαρωτικές αλλαγές
σε μέσα μεταφοράς, υγεία, παιδεία και εργασία.
Τα πανεπιστήμια πρέπει να κάνουν τα κτίριά τους προσβάσιμα
και να παρέχουν βοήθεια σε άτομα με προβλήματα ακοής και όρασης.
Όλα τα κτίρια που χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση
πρέπει να είναι προσβάσιμα σε άτομα με αμαξίδια.
Στους δρόμους του Μπέρκλεϊ
είναι ορατά τα αποτελέσματα του κινήματος πολιτικών δικαιωμάτων.
Οι ράμπες που σχεδιάστηκαν από χρήστες αμαξιδίων κάνουν τη μετακίνηση πιο εύκολη.
Τα αποτελέσματα, πολύ σημαντικά.
Το 1980, το θέατρο του Μπέρκλεϊ άνοιξε μια μεγαλύτερη αίθουσα.
Λόγω του 504, το νέο κτίριο έπρεπε να είναι προσβάσιμο.
Όσο άρχισαν να εξαφανίζονται τα εμπόδια γύρω μου,
συνειδητοποίησα ότι ο πήχης που είχα βάλει στον εαυτό μου,
να ξεπεράσω την αναπηρία μου, είχε αρχίσει να με φθείρει.
Αρνιόμουν μέρος της ύπαρξής μου.
Έτοιμος ο ήχος. Τρία, τέσσερα.
Θέλω να πω ότι χαίρομαι που είμαι εδώ απόψε, αλλά...
-Όλα καλά. -Σε στηρίζουμε.
Όλα καλά.
Από τη μία νιώθω ότι θα έπρεπε να πω ότι όλα είναι υπέροχα
και δεν νιώθω ότι αυτό είναι αυτό που ζητήσαμε.
Κουράστηκα να είμαι ευγνώμων για τις προσβάσιμες τουαλέτες.
Κουράστηκα να νιώθω έτσι,
ενώ βασικά αισθάνομαι
ότι αφού χρειάζεται να ευχαριστώ για τις προσβάσιμες τουαλέτες,
δεν θεωρούμαι ίση στην κοινωνία.
Εδώ και δεκαετίες, στοιβάζουμε ατέρμονα ελλείμματα,
δεσμεύουμε το μέλλον μας και των παιδιών μας
για το εφήμερο βόλεμα του παρόντος.
Στις 7 Μαΐου, το Κογκρέσο θα ψήφιζε για τον προϋπολογισμό.
Το μέλλον των προγραμμάτων αναπηρίας φαινόταν ζοφερό.
Όχι μόνο οικονομικά, αλλά και ως προς το Άρθρο 504.
Δεν πέρασε πολύς καιρός από τον αγώνα για την εφαρμογή του νόμου.
ΤΖΟΡΤΖ ΜΙΛΕΡ ΜΕΛΟΣ ΚΟΓΚΡΕΣΟΥ
Και τώρα, τρία χρόνια μετά, παλεύουμε να μην αποσυρθεί.
Απίστευτο πώς δουλεύει το σύστημα.
Διαδηλωτές με ειδικές ικανότητες έκλεισαν τους δρόμους του Σεντ Λούις την Κυριακή.
Ήταν μια μόνιμη μάχη
προκειμένου να διατηρηθεί το Άρθρο 504.
Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 504 κάλυπτε μόνο οργανισμούς
με κρατική χρηματοδότηση.
Αν δεν σταματήσετε, θα συλληφθείτε.
Τα περισσότερα μέσα δεν ήταν προσβάσιμα,
οι εργοδότες έκαναν διακρίσεις
και οι επιχειρήσεις δεν χρειάστηκε να κάνουν τίποτα.
Χρειαζόμασταν έναν νόμο πολιτικών δικαιωμάτων.
Είναι ο πιο πρόσφατος αγώνας δικαιωμάτων
και κοινωνικής ενσωμάτωσης στην Αμερική.
Για πάνω από 40 εκατομμύρια Αμερικανούς
που έχουν σωματική ή νοητική αναπηρία, μια νέα εποχή ξημερώνει.
Ένας νόμος που αν περάσει απ' το Κογκρέσο,
θα δώσει ίση πρόσβαση σε άτομα με ειδικές ικανότητες
στην εργασία, τη μετακίνηση και τους δημόσιους χώρους.
Αυτή η νομοθεσία σφραγίζει τα δικαιώματα ατόμων με αναπηρία...
ΓΕΡ. ΕΝΤΟΥΑΡΝΤ ΚΕΝΕΝΤΙ ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
και η Αμερική θα γίνει καλύτερη χώρα εξαιτίας αυτού.
"ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΠΙΤΩΛΙΟΥ" 12 ΜΑΡΤΙΟΥ 1990
ΝΑΑ!
-Πότε το θέλουμε; -Τώρα!
-Τι θέλουμε; -Τον ΝΑΑ!
-Πότε τον θέλουμε; -Τώρα!
-Θα τα καταφέρω. -Ναι.
-Θα ανέβω! -Με το πάσο σου.
ΝΝΑ τώρα!
Ακόμα κι αν μου πάρει όλη νύχτα.
ΝΝΑ τώρα!
Μπράβο!
Εμείς, τα άτομα με ειδικές ικανότητες, ήρθαμε σήμερα εδώ
για να εξασφαλίσουμε στην κοινότητα των Αμερικανών με ειδικές ικανότητες
μια φυσιολογική καθημερινότητα,
που οι Αμερικάνοι χωρίς ειδικές ικανότητες θεωρούν συχνά δεδομένη.
Το δικαίωμα να μπουν σε λεωφορείο ή τρένο,
το δικαίωμα στην εργασία, εφ' όσον πληρούμε τις προϋποθέσεις,
το δικαίωμα πρόσβασης σε θέατρα, εστιατόρια ή δημόσια κτίρια.
Η ψήφιση αυτής της μνημειώδους νομοθεσίας θα ξεκαθαρίσει
ότι η κυβέρνησή μας δεν επιτρέπει πλέον
να στερείται η μεγαλύτερη μειονότητα της Αμερικής
ίσες ευκαιρίες.
Οτιδήποτε λιγότερο είναι ανήθικο.
Κύριε Πρόεδρε.
Το πρωί, ο γερ. Τομ Χάρκιν, που έχει αδερφό με πρόβλημα ακοής,
έβγαλε λόγο στη νοηματική ενθαρρύνοντας την ψήφιση του νόμου.
Αλλά στο τέλος, τα άτομα με ειδικές ικανότητες ήταν εκείνα που το κατάφεραν.
Είθε να γκρεμιστεί το εξευτελιστικό τείχος του αποκλεισμού.
26 ΙΟΥΛΙΟΥ 1990
Ο Θεός μαζί σας.
Ο Νόμος Ατόμων με Αναπηρία ήταν
ένα υπέροχο κατόρθωμα.
-Γεια, Έιντζελ. -Γεια, Νιλ.
Τι κάνεις;
Πιάσε τρεις μόκα.
Μόκα;
Ναι.
Αλλά ήταν μόνο
μια μικρή κορυφή του παγόβουνου.
Μπορείς να ψηφίσεις έναν νόμο,
αλλά αν δεν αλλάξει
η στάση της κοινωνίας,
εκείνος ο νόμος δεν θα λέει και πολλά.
Σ' αυτήν την περίμετρο...
ήταν οι κοιτώνες.
Θεέ μου. Αγνώριστο έγινε.
Πού είναι η κατασκήνωση; Πού πήγαν όλα;
ΤΟ ΚΑΜΠ ΤΖΕΝΕΝΤ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΩΣ ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΓΙΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΤΟ 1951.
ΤΖΕΝΕΝΤ
ΕΚΛΕΙΣΕ ΛΟΓΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΣΚΟΛΙΩΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΟΥ 1977.
Ήρθαμε πίσω εδώ λες και είναι ιερός τόπος.
Και νιώθεις ότι θες να πεις ένα "ευχαριστώ".
Είμαι έτοιμη να σηκωθώ
απ' το αμαξίδιό μου
και να φιλήσω το χώμα, γαμώτο.
Η Ντενίζ είναι; Η γνωστή;
Λάιονελ!
Εδώ ήταν μια αλάνα με γρασίδι.
Και το γήπεδο του μπέιζμπολ ήταν εδώ.
Θα μπορούσες ποτέ να φανταστείς
πού θα πηγαίναμε;
Πάμε!
Οι Τζέικομπσον ζουν στο Όουκλαντ της Καλιφόρνια.
Ο Νιλ είναι αντιπρόεδρος τράπεζας.
Η Ντενίζ είναι συγγραφέας.
Θα μου δώσεις ένα φιλί;
Μήπως πέντε φιλιά;
Ήθελες να γίνεις μπαμπάς πάντα;
Ναι. Πάντα.
Ο Ντέιβιντ είναι το πρώτο άτομο
στη ζωή μου
που αδιαφορεί για την αναπηρία μου.
Είμαι μπαμπάς. Ο δικός του μπαμπάς.
Αν σου έλεγε κάποιος
ότι θα ζούσες στο Όουκλαντ
με τη γυναίκα σου
και ότι θα πήγαινες
όπου ήθελες να πας;
Δεν θα μπορούσες να το φανταστείς.
Με τίποτα.
Η ελευθερία που έδινε αυτή η κατασκήνωση
επηρέασε σίγουρα την υπόλοιπη ζωή του μπαμπά μου.
Θέλω να πω, ως μπαμπάς...
Δεν ήθελε να αποκαλύψει πολλά απ' την επανάστασή του,
την πανκ και χίπικη στάση του,
αλλά το ότι μπόρεσα να συνδεθώ με αυτήν του την πλευρά ήταν υπέροχο.
ΣΤΙΒ ΧΟΦΜΑΝ 1950-2017
Αν κλείσω τα μάτια μου,
ακούω όλους τους κατασκηνωτές.
ΑΛ ΛΙΒΙ 1952-1997
ΝΑΝΣΙ ΡΟΖΕΝΜΠΛΟΥΜ 1947-1995
Ακούω τη φωνή του Λάρι.
ΛΑΡΙ ΑΛΙΣΟΝ 1943-2014
Είμαι πολύ περήφανος για όλους.
Έπρεπε να έρθει αυτή η στιγμή στον χρόνο
όπου μια σπίθα έφερε την αλλαγή
και γι' αυτό οι Τζούντι Χιούμαν του κόσμου είναι σημαντικές.
Τζούντι, είσαι μεγάλος μπελάς,
αλλά όπως και να 'χει, σ' αγαπώ.
Τζούντι, ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα
που σου συνέβη τα τελευταία 20 χρόνια;
Το πιο σημαντικό πράγμα για μένα ήταν
το κίνημα για τα δικαιώματα ατόμων με ειδικές ικανότητες,
που νιώθω ότι μπορούμε πια να το λέμε διεθνές κίνημα δικαιωμάτων.
Η Τζούντι Χιούμαν υπηρέτησε ως Σύμβουλος Διεθνών Δικαιωμάτων Αναπηρίας
στο Υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Ζει στην Ουάσινγκτον με τον σύζυγό της, Χόρχε,
έναν ακτιβιστή από το Μεξικό.
-Μπορώ να σ' αγκαλιάσω; -Ναι.
Αυτός ήταν...
Ο καλύτερος τρόπος για ν' αγκαλιάσω τη Νάνσι.
-Σ' αγαπώ. -Κι εγώ.
Ναι.
Θύμωσα επειδή δεν μπορώ να δω τον Τζίμι και σήμερα έχουμε επέτειο.
ΝΑΝΣΙ ΝΤ'ΑΝΤΖΕΛΟ 1953-1988
Υποτιτλισμός: Ντέση Βερβενιώτου