Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX SUNAR
-Yine geciktin. -Üzgünüm, alarm yüzünden.
Bu son, ciddiyim. Katie!
Komilik yapmak istiyorsan vaktinde gelmelisin. Tamam mı?
Al bakalım.
Hey.
Uyuyan Güzel.
Üzgünüm.
Sorun değil.
Zor bir gün müydü?
Evet.
Ne okuyorsun?
Hiçbir şey. Sadece çağdaş sosyolojik teori ve deneysel şirket analizi.
Eğlenceli görünüyor.
Konu deneysel şirket analizi olunca espriler kendiliğinden beliriyor.
İnsan öyle sanıyor.
Başka bir şey ister misin?
Adam.
Tatlım.
-Hayır. -Mola sürem bitti.
-Hayır. -Evet.
-Hayır. -Hadi ama.
-Hayır! -Dwight beni aramaya başlayacak.
-Gece çalışmayı bırakmalısın. -Evet.
Başka iş veremiyorlar.
Sen okulu bitirene kadar borca girmemeliyiz.
Evlenirken böyle olacağını düşünmedim.
Buraya kadar geldik. Değil mi?
Sonuna kadar dayanmalıyız.
Sen okuldan mezun olup iyi bir iş bulunca ben de lisansüstüne dönerim.
Ben de seni hak ettiğin gibi destekleyebilirim.
İyi olur.
Nasıl böyle şanslıyım?
-Seni seviyorum. -Ben de seni seviyorum.
Gidelim, Dwight'ın tepesi atacak.
-Tamam. -Çık.
Gidiyorum.
Hadi.
-Geri kalanı nerede? -Başka para yok.
-Tüm para sende. -Ver şu parayı be!
Kapa çeneni! Kapa çeneni yoksa ölürsünüz!
-Benimle oynama, kıçına sıkarım ihtiyar! -Başka param yok!
-Başkasını vurma! -Sırada o var!
-Lütfen, sorun istemiyoruz. -Vurayım mı?
Şimdi hepinizi vuracağım!
-Başkası yaralanmasın. -O zaman parayı ver!
Başkasını vurma, parayı al!
-Sana susmanı söyledim! -Başka para yok!
Kapa çeneni!
-İkinizden de bıktım, duyuyor musunuz? -Sana yalvarıyorum!
-Dua et ihtiyar! -Ona tüm parayı ver!
Şimdi vururum! Duyuyor musun? Benimle oynama ihtiyar!
Cumartesi gecesi Güney Şikago'daki Smile Restoranda bir soygunu durduran
bir müşteri kahraman ilan edildi. Bu yardımsever yaralanmamış olsa da
komi Charles Sturley olay mahallinde vurulup can verdi.
Raymond Gaskin'e dava açıldı ve şu an Şikago Memorial Hastanesinde
kavgada oluşan yaraları için tedavi görüyor.
Smile Restoran şu an kapalı.
Sıradaki haberimiz, elmas hırsızlarının...
DÖRT AY SONRA
Günaydın Leonard.
Yeni mesajınız yok.
Teşekkürler Katie.
Babam o ağacı doğduğum gün dikmiş.
88 yıl önce.
Çok güzel.
Ben çocukken annemin bitkilerden anladığını söylerlerdi.
Bahçemiz çok güzeldi. Bir de şimdiki hâline bak.
Derleyip toplasın diye birini tuttum.
Birkaç sene önceydi.
İyi bir gençti.
Adı Ethan'dı sanırım.
Ona ne oldu?
Bilmiyorum.
Birkaç hafta çalıştı, sonra gelmeyi bıraktı.
Bir daha görmedim.
Hâlime bak!
-Aptal bir ihtiyar gibi konuşuyorum. -Hayır!
Ve bugün bizim ay dönümümüz.
-Ne? -Dört ay önce iş kurumu seni bana yolladı.
Yeni bakıcım, refakatçim ve arkadaşım olarak.
Arkadaş olarak.
Hadi.
İlaç saatin geldi.
Birkaç haftaya son görüşmeyi ayarlayacaklar.
Birkaç hafta mı?
Şirket büyük. Bir sürü engeli aşmak gerekiyor.
Ama böyle işlerde belli yöntemleri oluyor.
-Onları zorlayamam. -Biliyorum, ben...
Şu an biraz stresliyim.
-Yine öğrenci kredisinden aradılar. -Tanrım, hiç pes etmiyorlar.
Dersleri almayı bıraktın, bu yüzden kredileri ödemeye başlamalıyız.
Yoksa borç tahsilat şirketine verirler.
-Biliyorum, yarın arayacağım. -İyi, başlamışken kredi kartı için de ara.
-Sağlık sigortası temsilcisini de. -Anladım Katie, halledeceğim, tamam mı?
Endişelenme.
Bulaşığa başlayayım.
-Katie. -Bana endişelenme deme.
Özür dilerim.
Başımız gerçekten belada Adam.
-Acilen para bulmalıyız. -Ben bir şeyler bulurum.
Aylardır böyle diyorsun.
Asgari ücretli bir işe girmemin faydası yok.
İyi parası olan bir şey bulabileyim diye okulu bıraktım.
Borcu peyderpey öderiz ama biraz vakte ihtiyacım var.
Vaktimiz kalmadı Adam.
-Yardım edeyim. -Sorun değil, hallederim Adam. Adam!
Ben temizlerim.
Neden beni hiç dinlemiyorsun?
Neden oraya gittin?
Sana yalvardım Adam.
Seni öldürebilirdi.
Seni kaybedebilirdim. O hissi düşünebiliyor musun?
Sana bir daha sarılamamak, sesini duyamamak...
Artık her şey bozuldu.
Bebeğim, dört ay oldu.
Hayır.
Hayır, üzgünüm. Hayır.
Nereye gidiyorsun?
Dışarı.
Kim var orada?
Leonard.
Sensin.
-Katie. Burada ne işin var? -Uyuyorsun sanıyordum.
Sadece düşünmeye geldim.
O ne öyle?
-Evde birini duyduğumu sandım. -Yine mi?
Adımını duyuyorum, aşağı inene dek gidiyor.
Evde kimse yok.
Alayım.
Sen iyi misin?
Neden bana para sıkıntın olduğunu söylemedin?
Bu seni ilgilendirmez ki.
-Ne kadar lazım? -Leonard, hayır.
Biz arkadaşız, değil mi?
Öyleyiz.
İzin ver, yardım edeyim.
-Kenarda biraz param var. -Bunu asla yapamam.
Genç bir çift, hayata başlıyor.
Dünya yeterince karmaşık, bir de para sıkıntısı çekmeyin.
Hayat böyle.
Ama âşık olmak, bir gün bir aile kurmak, birlikte yaşlanmak...
Bunlar harika şeyler.
Gençken istediğim şeyler.
Ve ufak da olsa birileri için bir fark yaratabildiğimi düşünmek
güzel olurdu.
Belki sen ve senin delikanlı için.
Bir işe ihtiyacı var.
Leonard'a geldiğini söyleyeyim.
İyi olacak.
Sadece konuş onunla.
Pekâlâ.
Lorazepam, 0,5 miligram.
Evet.
Muhtemelen saat beşten sonra alabilirim...
Onu yapan yerel iş adamları...
Sağ olun, görüşürüz.
Ailelerini ahır kokularından uzaklaştırdılar.
Ama çocukları büyüdü ve...
-Selam, nasılsınız? -Selam.
Rahatsız ettiğim için üzgünüm. Adım Mickey Hayden.
Emlakçı.
Nasıl göründüğünü biliyorum
ama iş için şehre taşınan yeni bir müşterim var.
Büyük bir ailesi, birkaç köpeği, her şeyi var.
Çok güzel. Her neyse, doğru evi arıyor.
Dün bu mahalleden geçerken bu muhteşem evi görmüş ve...
Bu ev satılık değil.
Sahibi siz misiniz?
Hayır ama inanın, zaman kaybı olur.
Sahibi hayatı boyunca burada yaşamış, hiçbir yere taşınmaz.
Müşterim ciddi alıcı.
Ne diyebilirim ki? Üzgünüm.
-Ama bol şans. -Bir saniye.
Bir iyilik yapar mısınız Bayan...
Katie.
Şans eseri fikrini değiştirirse beni aramasını söyler misiniz?
Öyle bir şey olmayacak ama tabii.
Teşekkür ederim.
Evet.
-İyi günler. -Size de.
-Teklif vermek mi istiyorlar? -Galiba.
Bahçenin hâline bile bakmıyorlar mı?
Yarın bakıma başlayınca daha iyi görünür.
Orası çok değerli olmalı.
İyi olmalı.
Leonard.
İşte buradasın. Kahvaltını getirdim.
-Teşekkürler Katie. -Ne demek.
Ailem bunu çalardı.
Çok güzel.
Bir dakika benimle otur.
Tabii.
Arkası kilitli mi?
-Evet. -Güzel.
Diğer tarafı görme seyahatine ne zaman çıkıyorum?
Onun da zamanı gelecek.
Peki ya o Buick? Uzun süredir orada duruyormuş gibi.
-Leonard hiç sürüyor mu? -Tanıştığımızdan beri görmedim.
Bence yıllardır araba sürmüyor.
İnternette çocuk cerrahisi programı harika olan bir tıp fakültesini okuyordum.
Sana linkini atabilirim.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
-Bay Calvern. -Selam Katie, bugün nasılsın?
İyiyim, teşekkürler. Sizi beklemiyorduk.
Müsait misiniz?
Tabii, evet. Gelin.
Leonard, iş kurumundan Bay Calvern geldi.
Günaydın Bay Wellsley.
Bay Calvern, sizi tekrar görmek ne güzel. Bizi kontrol etmeye mi geldiniz?
Hayır, yakınlardaydım, uğrayıp selam vereyim dedim.
Konuşabiliriz diye düşündüm.
Ben yemek yapayım, bir şey gerekirse çağırın.
-Sağ ol Katie. -Evet.
-Buraya gelin. -Harika.
Burası en sevdiğim oda.
-Öğle yemeğinde ne var? -Adam!
-Bu ürkütücü evde korkuyor musun? -İçeriye giremezsin.
İş kurumundan biri sürpriz ziyarete geldi.
Gayet başarılısın.
Kocamın burada çalıştığını görürse tuhaf olmaz mı?
İş pişiriyoruz mu sanır yani?
Bilmiyorum. Kes şunu.
-Hadi ama. -Tamam.
Ama ben açım.
-E, keyifler nasıl? -Seni seviyorum.
Bu benim yaşımdaki insanlara sürekli sorulan bir soru.
Bay Wellsley'nin keyfi yerinde görünüyor, aranız çok iyiymiş.
Evet, ilginç biri. Onunla konuşmayı seviyorum.
Bahçıvan mı tuttunuz?
Yarı zamanlı. Leonard'ın fikriydi.
Pekâlâ. Sonra görüşürüz Katie.
Evet.
Bay Calvern'ı pek sevdiğimi söyleyemem.
-Neden ki? -Sorular sorup durdu.
Sanki seni kötüleyeyim diye uğraştı.
Sana iyi bakıyor muyum diye kontrol ediyor sadece.
Endişelenme. Ben sensiz yapamayacağımı söyledim.
Bu arada...
Teşekkürler.
Adam, baksana.
Bak.
Vay canına.
Zam mı aldın?
Olamaz.
Ne?
Leonard'a bizden bahsettim.
-Nasıl yani? -Paramızın olmadığını söyledim.
Tanrım, Katie.
-Biraz kişisel bir mesele değil mi sence? -Üzülmüştüm.
Öküzlük ediyordun, biriyle konuşmam gerekiyordu.
-Ne zaman öküzlük ettim? -Olay o değil.
Leonard para verip yardım etmek istedi.
-Evet mi dedin? -Onun yerine sana iş vermesini istedim.
Belki bu çek ikimiz içindir. Fazladan sıfır eklemiştir.
Bu çok fazla.
Ne yapıyorsun?
Onu arıyorum, bu çeki bozduramayız. Bize başka bir çek yazmalı.
Eve dönüp başka bir çek yazdırana kadar banka kapanacak.
Bu faturaları bugün ödemezsek kapımıza dikilirler Katie.
Cevap vermiyor.
Pekâlâ, bak.
En iyisi biz çeki bozdurup...
-Bu parayı alamayız. -Sadece bu gece için.
Faturaları öde, sabah Leonard'la konuş. Fark için ona çek yaz.
Sadece bir gece Katie.
Leonard'ın sorunu ne?
O büyük evde tek başına ne yapıyor?
Anne babası 30 yıl kadar önce ölmüş.
Ailenin tek çocuğu. Hiç evlenmemiş.
-Başka ailesi yok mu? -Yok.
Öyle yapayalnız olmak zor olmalı.
Evet.
Çok iyi bir adam.
Evet.
-Seni seviyorum. -Ben de.
Leonard?
Başın sağ olsun.
Tavan arasında ne işi vardı?
Bazen buraya gelmeyi severdi.
Eski plakları dinlerdi.
Burada neyi kilitliyormuş ki?
Adam.
Yapmamalıyız.
Sadece bakacağım.
Katie.
Gel de bak.
O kim?
Bilmiyorum.
Şu mektuplara bak.
ŞİKAGOLU KADIN TRAFİK KAZASINDA ÖLDÜ
Hani Leonard hiç evlenmemişti?
Bunu yapmamalıyız.
Tamam.
Hadi.
911'i aramalıyız.
Tanrım!
Ne?
Çok para var.
Kaç yıldır burada yalnız yaşıyordu? İnsanlar biraz tuhaf olabiliyor.
Kenara biraz para koyarken bir bakmışsın...
Bir ailesi yok.
Polisin kasasına gidecek.
Devlet alacak.
Neden gerçekten işe yarayabilecekken böyle sisteme gitmesine izin verelim?
Sana değer verdiğini, yardım etmek istediğini sen söyledin.
Evet.
İşte böyle. Sana yardım edebilmesinin bir yolu.
Bize yardım edebilmesinin.
Dikkatli olmalıyız.
Evet. Olacağız.
Adam.
-Pekâlâ. -Söz ver.
Söz veriyorum.
ADLİ TIP
Bay Wellsley için ne kadar çalıştınız?
Yaklaşık dört buçuk ay.
Burada mı kalıyordunuz?
Leonard geceleri burada yalnız kalırdı. Öyle istiyordu.
Rahat hareket edebiliyordu.
-Onu en son ne zaman gördünüz? -Dün öğleden sonra.
Bankaya gitmek için erken çıktığımızda saat...
Dört buçuktu.
Siz de mi burada çalışıyordunuz Bay Kettner?
Birkaç haftalığına. Leonard'ın bahçesini düzenliyordum.
Biz evliyiz.
Bunu anlamıştım.
Evet.
Bay Wellsley nasıldı? Son zamanlarda herhangi bir sağlık sorunu var mıydı?
Hayır. İyiydi. Yani...
88 yaşındaydı, bu yüzden çok ilaç alıyordu ama...
Bundan fazla şikâyet etmezdi.
Öyle biri değildi.
Yakın akrabalarının iletişim bilgilerini almam gerek.
Ailesi yok.
Yok mu?
Yok.
Başınız sağ olsun.
Sorularınız olursa beni arayın.
Leonard bir keresinde yakılmak istediğini söylemişti.
Külleri bahçeye serpilsin istiyordu.
Size dönüş yapacağım.
Tabii.
Teşekkürler.
Nereye gidiyorsun?
Adımı listeye yazdırmak için Bay Calvern'la konuşmalıyım.
Ne listesi?
İş kurumunun listesi. Başka bir pozisyon için.
Neden?
Çünkü işim olmadığı için bunu yapmalıyım.
O işten yakında aramazlarsa sen de iş aramaya başlamalısın.
Pekâlâ. Başlayacağım.
-Sonra görüşürüz. -Tamam.
Başın sağ olsun Katie. İkiniz çok yakındınız.
Yaşadığın şoku hayal edemiyorum.
Yapabileceğim bir şey varsa...
Bir an önce yeni bir iş bulmak istiyorum.
-Pekâlâ. Ofisimde konuşalım. -Tabii.
MAAŞ TAHMİNİ İŞ TİPİ - KONUM
Alo?
Benim.
Merhaba, evet.
Bence de, görüşme çok iyi...
Anlıyorum.
Tabii, tamamen anlıyorum.
Aradığınız için sağ olun. Evet, size de.
Bildiğini sanıyordum Katie, soruşturma bitmeden sana iş veremem.
Soruşturma mı?
Evet. Bir müşteri bir çalışanın gözetiminde vefat ettiğinde
yetkililerle iş birliği yaparız ki işin içinde bir...
Ortada en ufak bir şüphe olsa müşterilere nasıl görünür...
Durun, Leonard'a olanlarla bir ilgim olduğunu mu düşünüyorsunuz?
Tanrım, hayır. Tabii ki hayır.
Hayır. Bu...
Üzgünüm Katie, şirket politikası bu.
Polis soruşturmayı resmen kapatana dek bir şey yapamam.
Bu ne kadar sürecek?
Şey...
Keşke bilsem.
Kim o?
Hey.
Aklından ne geçiyordu?
Hâlâ burada işimiz varmış gibi buraya gelemezsin.
Affedersin, yaram kanıyor. Benden ne istiyorsun?
Dikkatli olacağız, dedik Adam!
Senden bunu istedim ve söz verdin.
-Söz verdin. -Pekâlâ. Tamam!
Bak, ben...
Özür dilerim.
Ama burada olmasaydım bence o para giderdi.
Başkası parayı nasıl bilsin? Leonard bunu saklamış.
Yoksa niye biri gelsin?
-Kim olduğunu görmedin mi? -Hayır, arkadan geldi.
Burada olduğunu bilmiyormuş. Yoksa içeri öyle dalmazdı.
Camın kırıldığını duyunca aşağı indim, arka kapı açılmıştı.
Ve bunun kötüye işaret olduğunu, çıkman gerektiğini düşünmedin mi?
Düşünecek vaktim olmadı. Sonra telefonumun çalmasıyla ayıldım.
Bunu nasıl yaparsın Adam? Bu asla olmamalıydı.
Buraya gelmemeliydin.
-Mesele o değil! -Öyleyse mesele ne?
-Mesele yaklaşık 100 bin dolar. -Her zaman haklı...
Saydın mı?
92 bine kadar saydım ve daha fazlası vardı.
Sonra da beni arayıp işe alma komitesinin
başka bir yoldan gitmeye karar verdiğini söyledi.
Her ne demekse işte.
Bilmiyorum...
Hepsi birer pislik.
Fakir olmaktan bıktım.
Kimdi o Adam?
Buraya kim girdi?
Evde bazı işler yapmış biri olabilir mi?
-Sen başlamadan önce. -Leonard bahçıvan tutmuş.
Ama birkaç yıl önce.
Her kimse bir tesadüf olduğunu sanmıyorum.
Leonard'ın öldüğünü biliyormuş.
Ve evin boş olacağını düşünmüş.
Evet.
Ama belki de haklısın, parayı bilmiyor olabilir.
Muhtemelen hemen girip çıkayım, çalabildiğimi çalayım diye düşündü.
Ya geri gelirse?
Pekâlâ, bu taraftan.
Buyurun.
Hazır olunca arayın.
Teşekkürler.
Bebeğim.
Yemek benden.
Pekâlâ.
-Günaydın. -Günaydın.
Sana kahve yapıyorum.
Bayan Franklin, ben Dedektif Chesler. Bay Wellsley'nin evinde konuşmuştuk.
Bu mesajı alınca beni arar mısınız? Numaram sizde var. Teşekkürler.
Üzgünüm, beklettim. Geldiğiniz için sağ olun.
Dedektif. Bir sorun mu var?
Arkada konuşalım mı?
-Bay Wellsley hiç vasiyetten bahsetti mi? -Hayır.
-Ve ailesi yoktu. -Tek başınaydı.
Böyle zengin, yalnız yaşayan, vârisi olmayan bir yaşlı söz konusuyken
hiçbir ayrıntıyı atlamamamız gerekiyor.
Pardon dedektif.
Ben...
Bu neyin nesi?
Bay Wellsley'nin yakılmak istediğini söylediniz.
Herhâlde isteğini yerine getirmek istersiniz.
Evet.
Evet, isteriz.
Ailesi ve vasiyeti olmayınca birinin masrafları karşılaması gerekiyor.
Leonard'la biz ilgileniriz.
Tamam. Belgeler burada.
-O ne? -En sevdiği çay.
Teşekkürler.
Leonard için.
Leonard.
Parayı geri koymalıyız.
Doğru gelmiyor.
Şu an buna odaklanalım.
Leonard için.
Bir şey söylemeliyiz.
"Böylesi akarsu kıyılarına dikilmiş ağaca benzer.
Meyvesini mevsiminde verir, yaptığı her işi başarır."
Üzgünüm. Siz kimsiniz?
Özür dilerim Bayan Franklin. Adım Julia Byron-Kim.
Bay Wellsley'nin avukatıyım.
Bayan Byron-Kim, Leonard avukatından hiç bahsetmemişti.
Lütfen Julia deyin. Hiç şaşırmadım.
Nasıl yani?
İlk kez birkaç hafta önce Bay Wellsley'yle konuştuk.
Durduk yere beni aradı, eve gelip vasiyetnamesini yazmamı istedi.
-Seni burada hiç görmedim. -Bu konuda çok netti.
Sadece akşamları gelecektim.
Neden?
Her şeyi sana bıraktı.
LEONARD WELLSLEY'NİN VASİYETİ
-Aman Tanrım! -Tebrikler.
Aman Tanrım!
Ne diyeceğimi bilmiyorum bile. Bu...
"Sağ ol Leonard!" de.
Vay canına.
Tamam, şimdi ne olacak?
Önce vasiyeti dikkatle okumanı tavsiye ederim.
-Daha da iyisi, avukatına göster. -Aslında avukatımız yok.
Bay Wellsley avansımı ödeyip
bu geçiş sürecinde size yardım etmemi istemişti.
Ne geçişi? Hemen taşınamaz mıyız?
Tabii taşınabilirsiniz ama vasiyetin onaylanması lazım,
yaklaşık üç ay sürüyor.
Bir sürpriz çıkarsa çıkarlarınızı koruyacak birisi olmalı.
Kendi avukatınızı tutmak isterseniz anlarım.
Leonard'ın durduk yere aradığını söylemiştin.
Onu tanımıyor muydun?
Birbirimizi tanımıyorduk.
Neden seni aramış?
Beni internette bulmuş.
Adımı beğendiğini söyledi.
Byron en sevdiği şairdi.
Bayan Byron-Kim.
Pardon, Julia...
Bu konuda yeniyim.
Resmî işleri pek bilmiyorum, yardımına ihtiyacım var.
Önünüzde büyük değişiklikler var.
Umarım hazırsındır.
Umarım.
Peki ya Adam?
Ne olmuş ona?
Yasal olarak bu ev konusunda tüm kararları senin vereceğini anlamalı.
Her zaman birlikte karar verdik.
Öyle de olması gerekiyor.
Ama böyle şeylerin insanları nasıl değiştireceği belli olmuyor.
-Bize bir şey olmaz. -Güzel.
-Öyleyse bana bırakın. -Harika.
-Tebrikler. -Teşekkürler.
Bir ay tatile çıkmalıyız. Tamamen birinci sınıf.
Hemen işletme yüksek lisansını bitirip harika bir iş bulursun.
-Arabamız da hurda. -Tüm borçları ödeyebiliriz.
Kredi kartlarını, kredileri, her şeyi sıfırlarız.
Hemen gidip yeni arabalar almalıyız.
-Hadi Adam, ben ciddiyim. -Ben de.
-Bunu yapamayız. -Neden? Paramız da var.
O kadar parayla oraya giremeyiz. Tuhaf görünür.
-Millet soru sorar. -Evet, haklısın.
İnternette arattım, buna bakıyordum.
Neye?
Bunu halletmenin yolları var. Sadece parayı dağıtacağız.
Farklı banka ve hesaplara.
Neden bahsediyorsun?
Bunu doğru yaparsak kimsenin haberi olmaz.
Bir sürü vergiden kurtulabiliriz.
Adam.
Yine de dikkatli olmalıyız.
Hep dikkatli olduk, tamam mı?
Kendimizi ödüllendirme vakti gelmedi mi?
Bunu hak ettin. Tanrı bilir, ben de ettim.
Haklı olabilirsin ama önce yerleşmeli, ağırdan almalıyız. Sadece...
Biraz daha bekle. Tamam mı?
Evet.
Tamam.
Ağırdan alacağız.
En erken ne zaman gelirler diye nakliyecileri arayacağım.
Ne? Bunların hiçbirine ihtiyacımız yok.
Ne? Bu bizim eşyamız, evlendiğimizden beri var.
Evet, fotoğraflarla bazı kitapları alırız, kalan çöplere ihtiyacımız yok.
Onları ne yapacağız ki?
Bu çöplükte bizden sonra yaşayacaklara bırakalım.
Tanrım, Adam.
Alo?
Evet, bu beş ay önceydi ve polise zaten ifademi verdim.
-Sizi kim aradı efendim? -Ad vermedi, danışmaya sormamı söyledi.
Bir şey çıkmıyor.
Bay Kettner, her şey yolunda mı?
İfade vermesi için biri onu çağırmış.
Konu nedir?
Beş ay önce biri Smile Restoranı soyup birini öldürdü.
O gece restoranda mıydınız?
Evet.
-Neyse ki incinmemişsiniz. -Adamı ben durdurdum.
Öyle mi?
Evet, o durumda tepki verdim. Karım o gece çalışıyordu da.
-Bayan Franklin de mi oradaydı? -Evet ama anlamıyorum, adam zaten hapiste.
-Niye yine ifade vermem lazım? -Lazım değil.
Ne diyorsunuz?
Restorandaki adam, Ray Gaskin...
-Evet. -Öldü.
Biri birkaç hafta önce onu hücresinde bıçaklamış.
Peki beni kim aradı?
Ben de onu merak ediyordum.
Bakar mısınız?
Merhaba Katie. Beni hatırladın mı?
Evet, burada işin ne?
Biliyorum, başına bela oldum ama müşterim beni delirtiyor.
Buraya bayılmış, galiba teklif vermek istiyor.
Söyledim ya, satılık değil.
Belki sahibiyle konuşabilseydim en azından denediğimi söylerdim.
Bak, ben çok meşgulüm ve buraya böyle gelemezsin.
Şimdi gitmeni rica ediyorum.
Baksana Katie.
Ben dünkü çocuk değilim.
Emlakçılıkta ilk derslerden biri şudur:
Yeni evler bulmak istiyorsan ölüm ilanlarına bak.
Evet, merhum Bay Wellsley'den haberim var.
Yazık.
Bu ev satılık değil.
Birkaç yıldır gözüm bu evin üstünde.
İhtiyar göçüp gidince bu eve öylece taşınabileceğini mi sandın?
Gülümseyecek miyim? "Güle güle oturun." mu diyeceğim?
Artık ev benim.
Ne diyorsun sen be?
Leonard bana bıraktı. Vasiyeti var, kanıtlayabilirim.
Ben de 5000 dolara Myrtle teyzeme ait olduğunu söyleyen vasiyet ayarlarım.
Avukatım var.
Tabii vardır.
Başka soruların olursa onunla konuşmanı öneririm.
Bu arada polisi çağırmadan evimden defol.
Pekâlâ. Sonra görüşürüz öyleyse Katie.
Seninle uğraşıyor sadece.
Sandığın gibi değil.
Beni sahte vasiyet düzenlemekle suçladı.
Bebeğim, inan ki bu adamın tek derdi kaybettiği komisyon.
Julia'yla konuşmalıyım.
Avukatla mı?
Neden?
Hayden başımıza iş açarsa diye.
Ne yapabilir?
Bilmiyorum ama Julia'nın dediği gibi, şu anda sürpriz çıkmamalı.
Katie.
Adam sadece sinirlenmiş, boş ver onu.
Hadi ama.
Yeni evimizdeki ilk gecemiz.
Kutlamalıyız.
Öyle mi?
Aklında ne var?
Bir şey buldum.
-Önce bir duş alayım. -Ne?
Bütün gün evi temizledim. Hemen gelirim.
Bu ne?
Eskisi bozuldu da.
Pahalı görünüyor.
Çakma. Şehirdeki bir adamdan aldım.
Gerçek gibi.
Eşlik edeyim mi?
Hemen geliyorum.
SMILE RESTORAN
Dedektif!
-Galiba müsait değilsiniz. -Hayır, sorun değil, buyurun.
Bir yere mi gidiyorsunuz?
Evet, aslında Leonard'ın evine taşınıyoruz.
Leonard mı?
Bay Wellsley mi?
Evet. Ben de bu fikre alışmaya çalışıyorum.
Vasiyetinde evi bana bırakmış.
Orası çok güzel bir ev.
Evet, öyle.
-Tebrikler. -Teşekkür ederim.
Böyle şeylere ne deniyordu?
Talih kuşu.
Bu her gün olmaz.
Hayır.
Bahsetmeyi unutmanız tuhaf.
Neden?
Konuştuğumuzda vasiyetten bahsetmediniz.
Size ailesini, vasiyetini sordum.
Hayır, cenaze bitene dek bilmiyordum. Avukatı uğradı.
-Bu büyük bir şok olmuştur. -Evet, öyle oldu.
Yüzünüzdeki ifadeyi görmek isterdim. Orada ne kadar çalışmıştınız?
Dört ay mıydı?
Neden buradasınız dedektif?
Kocanızla konuşmayı umuyordum.
Burada değil.
Belki siz bana yardım edebilirsiniz. Merak ediyorum da,
siz geceleri Smile Restoranda çalışırken sizi hep işten alır mıydı?
Yani, daha önce almıştı.
-Evet. -Bu düzenli bir şey miydi?
Her gece mi, belirli geceler mi alırdı?
-Pek sayılmaz. -O gece ne oldu da geldi?
Beni alması için onu ben aradım ve ders çalışmak için erkenden geldi.
Piyango oynamalısın Katie.
Çok şanslı bir kadınsın.
Polisin Adam'ı tekrar ifade vermesi için aramasıyla ilgisi var mı bunun?
Sana söylemedi mi?
Polis, Adam'ı aramadı.
Hayır, buradaydım. Karakoldan aradılar.
Hayır, o gittikten sonra kontrol ettim. O numaraya hiçbir arama yapılmamış.
Bu hiç mantıklı değil. Neden birileri onu boş yere karakola yollasın?
Belki bir sebebi vardır.
Belki de sandığın gibi değildir.
Kendine iyi bak.
Sağ ol Julia. Sonra konuşuruz o zaman.
Katie.
Ne istiyormuş?
Aslında ben onu aradım.
Ona ne söyledin?
Hiçbir şey.
Öyle görünmüyordu.
Birdenbire dost olmuş gibiydiniz.
Belki burada olsaydın, belki telefonuna cevap verseydin...
Anlaştık.
-Onunla konuşmayacağına karar verdik. -Hayır, sen karar verdin.
Son zamanlarda birçok şeye karar verdiğin gibi.
Sen neden söz ediyorsun?
Neden bana seni arayanın polis olmadığını söylemedin?
-Seni oraya başkası gönderdi, değil mi? -Bunu kim söyledi?
Dedektif Chesler uğradı.
Senin hakkında, o gece restoranda olanlar hakkında
bir sürü soru sordu.
Neler oluyor Adam?
Nereden bileyim?
-Kim aradı? Seni karakola kim gönderdi? -Bilmiyorum!
Benim hatam, sana söyleyecektim.
Şu anda bir sürü başka şey oluyor.
Başka şeyler ne?
Sanırım takip ediliyorum.
Ne?
Öyle bir hisse kapılmıştım. Bugün sadece arabayla dolaşmaya çıktım.
Aynı arabayı görmeye devam ettim.
Bankaya gittin mi?
-Bunu yapmayacağız, dedik. -Maval okuma Adam.
Sadece söyle, bugün bankaya gittin mi?
Para mı çektin?
Onu fark ettim.
Bunun iyi bir fikir olmayacağını düşündüm. Her ihtimale karşı.
Paranın peşindeyse diye.
-Öyle mi, bilmiyoruz. -Yoksa niye seni izlesin?
Belki paranoyaklaştım, belki beni takip eden yok. Bilmiyorum.
Seni karakola yolladı Adam. Ben burada yalnız kalayım diye.
Bu sayede ben korkayım da evden kaçalım diye Hayden geliyor.
Bu ne? Neden geliyor?
Çünkü muhtemelen biliyor.
Seni uyarmıştım.
Chesler.
Selam Tom.
Öyle mi?
Harika.
Harika, tamam. Bekle.
Pekâlâ, muhtemelen son dört, beş ay.
Leonard Wellsley'nin hesabından yazılan çekleri arıyoruz.
Evet, onun adına.
Pekâlâ.
Kate Franklin.
Kocasıyla ilgili de bilgi toplar mısın?
Soyadı farklı.
Adam Kettner, K ile.
Harika, bana hemen dön. Teşekkürler.
ÇAĞDAŞ SOSYOLOJİK TEORİ
Ne arıyorsun?
Leonard o parayı öylesine saklamadı.
Bir yerden geliyor olmalı. Bir sebebi olmalı.
Ne fark eder ki?
Julia dedi ki yasa dışı bir şey sakladığımız öğrenilirse
her şeyi kaybedebilirmişiz.
Tamam.
Önerin ne, hepsini geri mi verelim?
Bilmiyorum.
Evet, belki.
-Kime Katie? -Bilmiyorum!
Ama bu hiç doğru gelmedi.
Eski hâlimize dönmem.
Adam.
Başka seçeneğimiz olmayabilir.
Başka seçeneğimiz hep var.
Bay Wellsley'nin evi Katie'ye bıraktığını bilmiyordum.
Bu biraz aşırı görünüyor.
-Öyle, değil mi? -Evet.
-Kocası hakkında ne biliyorsunuz? -Hiç tanışmadık.
İşe alınmasıyla alakanız yok mu?
Evde bahçıvan olarak.
Hayır. Aile üyelerinin beraber çalışması politikamıza aykırı.
Hastalarımız yaşlı, zayıf.
Bu tür bir dikkat dağıtma riskini göze alamayız.
Bayan Franklin hiç kural çiğnemiş miydi?
Asla, hayır.
İşinin önemini kesinlikle biliyordu, özellikle Bay Wellsley söz konusuyken.
Neden özellikle o?
Dışarıdan anlaşılmıyordu ama sağlığı çok hassastı.
Katie sırf ilaçlarını takip etmek için defter tuttuğunu söylemişti.
İlaçlarının kaydı var mı?
Bu konuda doktoruyla konuşmanız gerek.
Tabii. Bayan Franklin'in ödemesi ne kadardı peki?
Evet, bunu sizinle paylaşabiliriz.
-Evet. -Mükemmel, sağ olun. Bir de...
Şunu sorayım: Hiç zam aldığından bahsetmiş miydi?
Tanrım.
O çeki Wellsley ölmeden hemen önce bozdurmuş.
Onca zamandır o zavallı ihtiyardan para mı alıyormuş?
Güzel soru.
Adam?
Adam!
Siktir!
Ethan mı?
Bunlar hiç bozdurulmamış.
İyi misin?
Galiba kim olduğunu biliyorum.
Ne?
Leonard bir bahçıvanı işe aldığını söylemişti.
Sanırım sana bundan bahsettim.
Ethan adında bir adam. Birkaç yıl öncesi.
Yani bir süredir orada.
Ethan Doyle'a kesilmiş çekler vardı.
Hiç bozdurulmamışlar.
Leonard bir gün gelmeyi kestiğini söyledi.
Ondan bir daha haber almamış.
Biri onu vurmuş.
Baktın mı?
Orada kan kaybından ölmüş olmalı.
Öldürülmüş.
Evet. Sanırım öyle.
Ama Leonard onun orada olduğunu biliyor olamazdı.
Değil mi? Yani, ona yardım ederdi.
Hem Doyle neden kulübede saklanmış, neden eve gelmemiş?
Belki bunların bir ilgisi vardır.
Tahmin et.
Vay be.
-Sence gerçek mi? -Yoksa niye saklasın ki?
Siktir!
Bana ver.
-Tanrım! -Aman Tanrım.
Bana ver. Hadi ama.
-Kahretsin. -Pardon.
-Olsun, açma. -Arabanı gördüm.
Açmalıyım, arabam kapıda. Buradayım, biliyor.
-Tamam, ben... -Hallederim.
Kapıyı aç! Beni duyuyor musun? Katie!
Katie, kapıyı aç lütfen!
Üzgünüm. Müsait değilim.
Eminim yeni evine yerleşmekle meşgulsündür.
Kendinden utanmalısın.
-O zavallı adamı nasıl kullanırsın? -Ne?
Bir şey olduğunu biliyordum, hissettim.
Ama onu, bana bile anlatamayacak kadar korkuttun.
-Öyle... Hayır! -Şirketimi lekelemene izin vermeyeceğim.
-Bay Calvern. -Kanıt bulup polisi arayacağım.
-Seni tutuklatacağım! -Müsait değilim.
Bu iş bitmedi Katie!
Geri döneceğim!
Bu evde neler olduğunu bir şekilde öğreneceğim.
Peşini bırakmayacağım! Duyuyor musun? Bu yüzden iş kaybetmeyeceğim!
Neden bu dolu değil?
Katie?
Katie!
Hey.
-Duymadın mı? -Selam, üzgünüm. Çay yapıyordum.
İster misin?
Hayır. Sana hediye aldım.
-Yeni bir telefon mu? -Evet, ikimize de aldım.
Yeni hat da aldım. Gidişata bakılırsa mahremiyete ihtiyacımız var.
Onlar bizde kalamaz.
-Katie... -Adam, hayır.
Orada ölü bir adam var. Öldürülmüş.
O elmasları çalmış.
Başka ne yapmıştır, kimi incitmiştir, kim bilir.
Bu şeyler hiç yaşanmamış gibi unutulmaz.
-Polis onu arıyor olmalı. -Anlamıyor musun?
Doyle elmasları çaldı, vuruldu ve orada tek başına öldü.
Sanki bir kuyuya düşmüş gibi.
İki yıl geçti, ona veya elmaslara ne oldu, bilen yok. İstediğimizi yapabiliriz.
-Ne yapıyorsun? -Dedektif Chesler'ı arıyorum.
-Ona söylemeliyiz. -Hayır, dur!
Bekle, tamam. Bir saniye beni dinle.
Tamam, kendine sor. En başta Doyle'ın burada ne işi vardı?
Madem servet değerinde elmas çalacaktı, neden bahçıvanlık yapıyordu?
Bilmiyorum.
Kimse onun bir ihtiyarın evinde ot temizlemesini beklemezdi.
Düşün, yoksa çekleri niye bozdurmasın?
Kaydı olsun istemedi.
Böylece voliyi vuracaktı.
Kimse burayı bilmediği için burada gerektiği kadar saklanacaktı.
Gerçi orada vurulup ölmenin plana dâhil olduğunu sanmıyorum.
Fark etmez, o elmaslar bizde kalamaz.
Peki, para ne olacak?
-O konuda ne yapacağız? -Nasıl yani?
Bunu yaparsak polis bizi incelemeye alır, bu nasıl görünecek?
Parayı buradan alıp bankada sakladık, ne düşünecekler?
Onlara açıklarız.
Leonard'ın kötü gün parası olduğunu söyleriz.
Pekâlâ, ya sonra?
Avukatı duydun. Bize inansalar ve hapse girmesek bile evi kaybedebiliriz.
Bu eve ihtiyacımız yok Adam!
Bunlara ihtiyacımız yok.
Tamam mı? Birlikte olduğumuz sürece idare ederiz.
İdare etmek mi? Bıktım artık idare etmekten.
O artık yetmiyor.
Sana söyledim, eskiye dönmeyeceğim.
Peki ya oradaki adam? O konuda ne yapacağız?
-Hiç olmamış gibi mi davranacağız? -Ben hallederim.
Nasıl? Bunu nasıl yapacaksın?
Bu ev artık bize ait, tamam mı? Bu bizim geleceğimiz.
Bunu bizden almalarına izin vermem.
Bak, her şey yoluna girecek.
Senin için bunu halledeceğim.
Ne yapıyorsun?
Evde biri var.
Onu nereden aldın?
Adam.
-Yapma. -Kıpırdama.
911'i aramalıyız.
Dur pislik!
Aman Tanrım.
Calvern.
Nasılsın Katie?
Dedektif Chesler.
İnanılmaz bir şey.
Kazaydı.
Evet, öyle diyorlar.
Her hâlükârda kanunen nefsi müdafaa sayılır.
Yine de insan merak ediyor.
Kafasından neler geçiyordu?
Neden böyle bir şey yapsın?
Neden eve girsin?
Bilmiyorum.
Bir şey onu harekete geçirmiş olmalı.
Bunlarla ilgin yok, biliyorum.
Ne?
Adam işe başlayana dek her şey yolundaydı.
Neler olduğunu bana anlatabilirsin.
Hiçbiriyle ilgin yok, biliyorum.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Para sıkıntınızı biliyorum. İnsanları ne hâle getirir, biliyorum.
Bay Wellsley'den aldığınız büyük çeki biliyorum.
Anlamıyorsun.
Bir şey söyleme Katie, bir saniye dinle.
Çünkü bu belki de bir borç olabilir.
Belki hediyeydi, kim bilir?
Ama kendini benim yerime koy, büyük resmi düşün.
Birdenbire nasıl da her şey kucağınıza düşüyor.
-Dedim ya... -Buraya gelmişim.
Adli tabip ihtiyarın uykusunda öldüğünü söylüyor.
Bana son isteğini anlatıyorsun. Ben de "Neden olmasın?" diyorum.
Ama ancak o yakıldıktan sonra vasiyetini buluyorsun.
Ben bulmadım, bilmiyordum bile.
Elimde bir ceset bile yok.
Doğal sebeplerle ölmediğini bile kanıtlayamıyorum.
Açıkçası uykularımı kaçırmaya başladı bu.
Leonard'a asla zarar vermezdim.
Senden bahsetmiyorum.
Ne?
Adam hiç Ray Gaskin diye birinden bahsetti mi?
-O adı biliyorum. -O gece restoranı soymaya çalışmış.
Adam ders alırken üniversitede de hademelik yapıyormuş.
-Hayır, bu... Hayır. -Tabii.
Okul büyük, belki hiç tanışmamışlardır.
Ama er ya da geç Adam çuvallayacak.
An meselesi.
Kendisiyle birlikte seni de yakmasın, bana haber ver.
Bebeğim.
Seninle konuşacaklarmış.
İnanılmaz bir şey.
-Katie! -Hey.
Olanları duydum. İyi misin? Seni aramaya çalıştım.
Numaram değişti.
Seninle konuşmam gerek.
-Evet. Yukarı gel. -Tamam.
Dedektif Chesler'a inanıyor musun peki?
Adam'ın o gece restoranda olanlarla ilgisi olabilir mi?
Neye inanacağımı bilmiyorum.
Adam'ın Bay Wellsley ile bir derdi, sorunu var mıydı?
Hayır.
Hayır, yoktu.
Polis onun ölümünde Adam'dan şüphelenirse bir sebep bulmaya çalışır.
Ölümünü hızlandırdığını iddia ederler.
Fakir olmaktan nefret ediyordu.
Tamam, beni dinle.
Chesler dava açabileceğini düşünüyorsa vakit harcamaz.
-Hemen izin alıp evi aramaya çalışır. -Bunu yapabilir mi?
Kendine sorman lazım, bir şey bulur mu?
Bana söz vermelisin.
Adam'a da yardım edeceğine söz ver.
Gitmiş.
Ne?
Para.
Adam almış olmalı.
Para mı buldunuz yani?
Evet.
Tavan arasında yaklaşık 100 bin dolar bulduk.
Başta çalındığını düşündük ama...
Fikrini ne değiştirdi?
Elmaslar.
Yani evde elmas mı buldunuz?
Garajın üstündeki boşlukta.
Bu elmaslar Adam'da mı?
Evet.
Onu durdurmalısın.
Ne? Neden?
Şüphelendiğini bildiği için parayı aldı.
-Kaçıp seni polislerin önüne atacak. -Adam bunu asla yapmaz.
Emin misin?
Onu bulup eve getir, sonra beni ara.
Sen gelmiyor musun?
Dedektif Chesler'ı uzak tutmalıyım. Adam eve girmeden arama emrini vermemeli.
-Dedektif Chesler. -Dedektif Johnson. Elimizde ne var?
Çöp kamyonu sabah dolaşırken bulup polisi aramış.
-Ne zamandır oradaymış? -Adli tabip hâlâ yolda.
Sen önce geldin.
Kahretsin.
Beni neden aradın?
Kurbanın yanında sırt çantası vardı. İçinden çamaşırhane fişi çıktı.
Mürekkep solmuş ama adres bir vakandaki adla uyuşuyor.
Neymiş o ad?
Leonard Wellsley.
Hadi Adam, aç.
-Neredeydin? -Adam!
Bütün gece polislerle konuştum.
Sabah uyandığımda gitmiştin.
Not yoktu, tüm gün telefonunu açmadın.
-Nerelerdeydin Katie? -Bankada.
Konuşmamız gereken şeylerden biri.
-Parayı neden aldın? -Çünkü başımız belada.
O emlakçı Hayden'ı kontrol ettim.
Bu adamın derdi ne?
Neden bu evi satmakla ilgileniyor?
Tahmin et.
Mickey Hayden'ın emlakçılık lisansı yok.
-Ne? -Evet. Hapisten yeni çıkmış.
-Kuyumcu soymaktan birkaç yıl yatmış. -Kuyumcu mu?
Şehirde bir yer. Silah bile çekmemiş.
Tatlı dille güvenlik kapısından geçmiş,
silahlı korumayı hazırlıksız yakalayıp eski usul kapkaç yapmış.
60 saniyede üç milyon dolar değerinde, bir daha bulunamayan elmaslarla kaçmış.
-O yüzden buradaydı. -Dur, dahası var.
Polise göre bulamadıkları bir suç ortağı var.
Tahmin etmek ister misin?
Diğer adam soygun sırasında vurulmuş ve kaçmış.
Doyle elmaslarla kaçmış.
Ve bunu bilen sadece bir kişi daha var.
Onu vuran kişi.
Hayden.
Piç herif sahte ad bile kullanmadı. Bunu çözmeye aklımız yetmez mi sandı?
Polisi aramalıyız.
Hayır, yapmamız gereken tek şey hızlıca tüymek.
Yolculuk için bolca paramız var, gidip hemen hazırlanabilir misin?
Ben gidip temizleneceğim.
Beni terk etmeyecektin.
Ne? Hayır, seni niye terk edeyim?
Üstünü değiştir.
Selam Julia.
Ben Katie.
Evet, burada ama o bir şey yapmamış.
Neredeler?
Bilmiyorum.
Onu buraya çağır.
Adam!
Buradayım bebeğim.
Bırak onu.
-Sadece elmasları istiyorum. -Bırak onu, dedim.
Uzun zamandır bunu bekliyorum. Yerlerini söylesen nasıl olur?
Asla bulamayacağın bir yerdeler.
Beni vuracak mısın evlat?
Evet çünkü sana elmasları verirsem ikimizi de vurursun.
Şöyle bir durum var:
Beni oradan vursan bile
silahım patlayacak ve kafasında koca bir delik açacak.
Bunu istemeyiz, değil mi?
Yani bunu konuşalım.
Adam!
Orospu çocuğu.
Adam!
Hayır! Adam!
-Bebeğim... -Adam!
Bebeğim, lütfen. Adam!
Bahçede.
Dayan bebeğim.
Katie.
Aman Tanrım.
Gel Katie.
Üzgünüm.
Gel, otur.
Bak.
Katie, dinle.
Polis gelmeden önce elmasları aramalıyız.
Anlıyor musun?
Seni karıştırmadan olanları açıklamanın tek yolu bu.
-Adam, Leonard'ı incitmezdi. -Katie, elmaslar.
Bunu nasıl düşünebildim?
Hayden yapmıştı.
Hayden aşırı dozla onu öldürdü.
Leonard'ın ilaçları için tuttuğum defteri okudu.
-Boş ilaç şişesini buldum. -Hayden olduğunu nasıl anladın?
Leonard bana evde birini duyduğunu söylerdi ama ben asla...
O Hayden idi.
Elmasları arıyordu.
-Bulamadı. -Ama siz buldunuz.
Anlamıyorum.
Hayden neden Doyle'ı vurdu?
Neden elmaslar eline geçmedi?
Çünkü düşünmeni istediği kadar zeki değildi.
Yani ortağına kazık atmaya karar veren, polisler gelirken onu vuran,
buna rağmen üç milyon dolar değerinde elması kaptıran,
sonra yakalanıp iki yıl hapis yatan biri ne kadar zeki olabilir?
Elmasların değerini sana hiç söylemedim.
Eyvah.
-Ne yapıyorsun? -Ben bunu hak ettim.
On yıl kamu avukatlığı yaptım. Hayden'ın davasını böyle aldım.
Aptal olduğunu bilsem de hikâyesine inandım.
Sözleşmemiz, anlaşmamız vardı ve tabii ki her şeyi mahvetti.
Pazarlıkla cezasını iki yıla düşürdüm. Doyle'ın Leonard için çalıştığını buldum.
Sadece Doyle'ın nerede olduğunu bulamadım.
Meğer Doyle ölmüş.
Leonard'ı öldürmesine yardım mı ettin?
Hayır, benim bununla ilgim yok, tamam mı? Hayden yaptı. Sabırsızlandı.
İşi hızlandırmak istedi, onu korumak için hızlı bir hamle yaptım sadece.
Vasiyet.
-Gerçek değil, değil mi? -Yeterince gerçek.
İtiraz edecek kimse yoksa ne fark eder?
Eminim ki Leonard yaşasa evi sana verirdi ama o ayrı konu.
Şu anda elmasların yerini bana söylemen gerek.
Bilmiyorum.
Katie.
Onları Adam sakladı. Cidden nerede olduklarını bilmiyorum.
Bilsem de söylemem zaten.
Bu yanını çok sevdim. Amacın asla para değildi.
Eminim ortaya çıkacaklardır. Böyle şeyler hep ortaya çıkar.
-Katie? -Dedektif!
Ben Julia Byron-Kim. Bayan Franklin'in avukatıyım.
Peki Bayan Byron-Kim, ellerinizi göreceğim şekilde öne gelin.
-İzninizle müvekkilim adına açıklayayım. -Hemen ellerini göster!
Tamam.
-Dedektif, bakın... -Dikkat!
Geri çekil.
Tamam, iyi misin?
Bir şeyin yok tatlım. İyisin.
Hadi.
Hadi, buradan çıkalım.
Ben Dedektif Chesler.
127 Queens'e destek ekibi ve ambulans istiyorum.
DÖRT AY SONRA
Katie.
-Hey. -Dedektif.
Üzgünüm, kapıyı duymadın.
Üzgünüm, dalmışım.
Genç bir sedir.
Burası güzel bir yer.
-Bol güneşli. -Evet, bence de.
-Seni görmek güzel. -Seni de.
-Çok güzel görünüyorsun. -Teşekkürler. Evet, iyi gidiyoruz.
Davanın resmî olarak kapandığını bildirmek için geldim.
Mickey Hayden ve Julia Byron-Kim kayda geçen tek şüpheliler.
Yani bebeğin bir gün babasının suç geçmişi olduğunu öğrenmeyecek.
Teşekkürler dedektif.
Burayı baştan aşağı defalarca araştırdık.
Hâlâ çözemedik.
Bana söylemedi.
Adam elmasları nereye sakladı, bilmiyorum.
Üzgünüm, keşke bilseydim.
Kendine iyi bak Katie.
Sen de.
Alt yazı çevirmeni: Mahir Yıldız