Downloaded from YTS.MX
Κυρίες και κύριοι, ο καλύτερος.
Ο Ντέιβ Σαπέλ!
Official YIFY movies site: YTS.MX
...ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΡΙΝ ΠΑΡΑΛΑΒΕΙ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ.
Ευχαριστώ.
Σας ευχαριστώ πολύ.
Καθίστε όλοι, χαλαρώστε.
Αύριο θα είναι μια πολύ σημαντική βραδιά στην κωμωδία.
Εκπλήσσομαι που παραλαμβάνω το βραβείο τόσο νέος...
μα σας ορκίζομαι ότι μου αξίζει.
Δεν έχετε ιδέα πώς είναι αυτή η δουλειά.
Μεγάλωσα βλέποντας τους καλύτερους παπαρολόγους του κόσμου.
Κάθε γνώμη σ' αυτήν τη χώρα
έχει έναν κωμικό
που διαλύει την άποψή σου.
Διάολε, δεν θέλω να ζω σε μια χώρα με εύθραυστο πνεύμα.
Θέλω να ζήσω μεταξύ στρατιωτών.
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΜΕΡΑ, Ο ΝΤΕΪΒ ΣΑΠΕΛ ΒΡΑΒΕΥΕΤΑΙ
ΜΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΩΜΩΔΙΑΣ.
ΒΡΑΒΕΙΟ ΜΑΡΚ ΤΟΥΕΪΝ ΝΤΕΪΒ ΣΑΠΕΛ
Πώς βραβεύεσαι τόσο νέος;
Λοιπόν, μου πήρε 32 χρόνια, φίλε.
-Εντάξει, τώρα. -Ντέιβ...
Να είστε καλά, παιδιά.
Αγροίκοι!
Δεν θυμάμαι πώς πάει.
Γεια.
Είναι πολύ σπάνιο να βρεθείς με όλους...
και να είναι για καλό.
Εκτιμώ απίστευτα αυτήν την πλευρά.
Έχεις άγχος;
Για το βραβείο; Όχι.
Θα έχω γύρω μου καλλιτεχνικές ιδιοφυΐες απόψε.
Και ένα κοινό που εκτιμά ιδιαιτέρως
την τέχνη εδώ στο Κέντρο Κένεντι.
Αυτό δεν προσθέτει πίεση.
Πολλοί αξίζουν τέτοιες στιγμές.
Τιμή μου που σας γνωρίζω.
-Είσαι φοβερός. -Ευχαριστώ.
Ελάχιστοι τις ζουν.
ΓΚΡΙΝ ΡΟΥΜ
Μου αρκεί οποιοσδήποτε λόγος για να βρεθούμε μαζί.
Να βάλω τις θήκες στα δόντια;
Αγαπητοί μου...
μαζευτήκαμε εδώ για να δώσουμε το βραβείο ζωής που λέγεται Τουέιν...
και για να γιορτάσουμε έναν θρύλο που λέγεται Ντέιβ.
Ηλεκτρική λέξη, "θρύλος".
Σημαίνει ότι θα σε θυμούνται για πάντα κι αυτό είναι πολύ.
Όμως, είμαι εδώ για να σας πω
ότι η βραδιά αφορά κάτι παραπάνω από τον εορτασμό για το τι έχει κάνει.
Είναι για να χαρούμε τι κάνει.
Να αναγνωρίσουμε ότι, για τον Ντέιβ, τα καλύτερα δεν έχουν έρθει ακόμα.
Τώρα, αγόρια και κορίτσια...
κυρίες και κύριοι...
με τα αθάνατα λόγια του Μαρκ Τουέιν,
"Πάμε να τρελαθούμε, διάολε!"
Από την παλιά σχολή του Ντέιβ,
η μπάντα της Σχολής Τεχνών του Ντιουκ Έλινγκτον!
Η μπάντα του Ντιουκ Έλινγκτον;
Ναι, αυτή είναι.
Και τώρα,
ο 22ος παραλήπτης
του Βραβείου Μαρκ Τουέιν Αμερικανικού Χιούμορ...
Ντέιβ Σαπέλ!
Γεια σας!
Γεια σας! Με λένε Τίφανι Χάντις.
Εδώ πρέπει να χειροκροτήσετε και να τρελαθείτε.
Θα περιμένω.
Ντέιβ, κατάλαβα γιατί τα φοράς αυτά.
Είναι τόσο άνετα!
-Ξέρω. -Κοίτα.
Δες αυτήν την αίθουσα.
Δες τι κόσμο έχουμε σ' αυτό το πάρτι!
Ναι!
Κωμικοί, ηθοποιοί και μουσικοί
είναι όλοι εδώ για έναν άντρα.
Είμαστε όλοι εδώ, επειδή ο Ντέιβ ενώνει τον κόσμο
με έναν τρόπο που ίσως κανείς άλλος να μην μπορεί.
Γνώρισα τον Ντέιβ πριν από 20 χρόνια
και είμαστε φίλοι από τότε.
Ντέιβ, πάντα ήσουν ο μέντοράς μου, ο μεγάλος μου αδερφός.
Και κάθε φορά που ανεβαίνω στη σκηνή,
κάθε φορά, σε σκέφτομαι, γιατί...
θέλω πάντα να σε κάνω περήφανο. Είσαι ο καλύτερος.
Μ' αρέσει στον Ντέιβ ο αυθορμητισμός του.
Η αγαπημένη μου ιστορία με τον Ντέιβ ήταν κάποια Χριστούγεννα.
Μια χρονιά, αφού ταΐσαμε τους άστεγους στο Laugh Factory...
Το κάνω κάθε χρόνο, γιατί δεν ξεχνάω από πού ήρθα.
Όχι το Laugh Factory, τους άστεγους.
Ο Ντέιβ με πήρε τηλέφωνο
να πάμε για ποτό.
Κι όταν έφτασα,
τον είδα με τον Μάρλον Γουέιανς.
Και τους είπα
"Τι κάνετε εδώ χριστουγεννιάτικα εσείς οι δύο πατεράδες;
Δεν έπρεπε να είστε με τα παιδιά σας;" Ο Ντέιβ είπε
"Ποια είσαι; Ο Σκρουτζ; Πιες".
Γελούσαμε κι αστειευόμασταν μέχρι τη 1:00 π.μ.
Ο Ντέιβ είπε "Πάμε για μπόουλινγκ;"
Και είπαμε
"Δεν υπάρχει αίθουσα μπόουλινγκ ανοιχτή ανήμερα Χριστούγεννα.
Τι είναι αυτά που λες;"
Άρχισε να γελάει. Είπε "Ξέρεις ότι είμαι ο Ντέιβ Σαπέλ;"
Έκανε ένα τηλεφώνημα,
μπήκαμε στο SUV του
κι αρχίσαμε να ανεβαίνουμε έναν λόφο.
Σταματήσαμε σε κάτι τεράστιες πύλες.
Μιλάμε για τεράστιες!
Σκέφτηκα "Θα παίξουμε μπόουλινγκ στο Τζουράσικ Παρκ;"
Βγαίνουμε από το αμάξι, πάμε στην πόρτα.
Μαντέψτε ποιος άνοιξε την πόρτα.
Είπα "Μάντεψε", σκύλα.
Μάντεψε.
Ο Έντι Μέρφι άνοιξε την πόρτα!
Ακούτε; Ο Έντι Μέρφι, παιδιά!
Ήμασταν στο σπίτι του Έντι Μέρφι!
Και εγώ ήμουν...
Ο Ντέιβ είπε "Ηρέμησε! Θα μας διώξουν".
Είπα "Θεέ μου, δεν το πιστεύω.
Ο Άξελ Φόλεϊ έχει αίθουσα μπόουλινγκ!"
Πρέπει να μιλούσαμε, να γελούσαμε και να λέγαμε ιστορίες για ώρες.
Τέτοιος είναι ο Ντέιβ, αυθόρμητος.
Είναι μαγικός, αλλά φρικτός παίκτης μπόουλινγκ.
-Πολ Πελόσι. Πώς είσαι; -Τίφανι Χάντις.
-Χάρηκα. -Το ξέρω. Η γυναίκα μου, η Νάνσι.
-Γεια σου, Νάνσι. -Γεια!
-Ήσουν τέλεια. Ήταν υπέροχο. -Σε ευχαριστώ πολύ.
Χορεύαμε μαζί σου, μωρό μου.
-Το πρώτο σόου ήταν σ' αυτό το κλαμπ. -Τι;
Ήταν το '92.
-Πώς περνά ο καιρός! -Ναι.
Δεν αστειεύεται.
Καλησπέρα σας, κυρίες και κύριοι
και καλώς ήρθατε στο D.C. Improv!
-Δεν καπνίζουν εδώ, καριόλη. -Ξέρεις πώς το κάνουμε.
Είναι η βραδιά, το Σ/Κ του Ντέιβ.
Εντάξει.
ΤΟΝΙ ΓΟΥΝΤΣ
Ντέιβ, είσαι αρχηγός. Μας έβγαλες όλους.
Ο Ντέιβ Σαπέλ πήρε το Βραβείο Μαρκ Τουέιν.
Ένα χειροκρότημα!
Το Βραβείο Μαρκ Τουέιν.
Βγάζει πολύ χρήμα.
Ξέρεις ότι βγάζεις χρήμα όταν πάρεις το Bραβείο Μαρκ Τουέιν.
Εγώ δεν ξέρω καν ποιος διάολο είναι ο Μαρκ Τουέιν.
ΝΤΕΪΒ ΣΑΠΕΛ
Φίλε, δεν μπορώ να περιγράψω
πώς είναι να σου κάνουν τέτοια τιμή
στην πόλη από όπου ξεκίνησα. Για την ακρίβεια...
Μια μικρή πληροφορία.
Στην πρώτη παράσταση, σε αυτήν εδώ την αίθουσα,
ήμουν ο πρώτος κωμικός στη σκηνή.
Ήμουν εγώ, ένας Μπράιαν Ρίγκαν
και μια λεσβία, η Έλεν ΝτεΤζένερις.
Δεν ξέραμε ότι ήταν γκέι.
Προσπαθούσαμε να πηδήξουμε.
Συγγνώμη! Νόμιζα ότι ήταν κλαμπ κωμωδίας.
Κυρίες και κύριοι,
αυτό εδώ ίσως είναι το τελευταίο ασφαλές μέρος της Αμερικής
για να πεις ό,τι θέλεις να πεις
και να γελάσεις με ό,τι θες να γελάσεις.
Είναι ιερό έδαφος.
Η ζωντανή κωμωδία είναι το πιο καταπληκτικό πράγμα στον κόσμο.
Στέκεσαι εκεί πάνω σαν μονομάχος.
Και ίσως μόνο τότε να νιώθω ο εαυτός μου.
Στα 19 του, είναι ο νεότερος κωμικός στην ιστορία της εκπομπής.
Από την Ουάσινγκτον, ο Ντέιβ...
ΝΤΕΪΒ ΣΑΠΕΛ
Γεια!
Δεν ξέρω αν το είπε ο Εντ.
Βγήκα πρόσφατα στο Black Entertainment Television.
Έχω την αίσθηση ότι δεν το έχετε δει και πολλοί.
Δεν ξέρω γιατί.
Σκεφτόμουν ότι όλοι οι λευκοί...
ήταν ευτυχισμένοι.
Και μόνο που ήταν λευκοί.
Νόμιζα ότι λέτε "Ναι, είμαι λευκός!
Είναι τέλειο!
Ταξί!
Απλώς τσεκάρω".
Πήγα στο παλιό μου λύκειο και είπα στα παιδιά
"Αν θέλετε να βγείτε από αυτό το γκέτο,
πρέπει να συγκεντρωθείτε,
να μην κατηγορείτε τους λευκούς για τα προβλήματά σας
και πρέπει να μάθετε
ραπ ή μπάσκετ, κάτι! Είστε παγιδευμένοι!
Είστε παγιδευμένοι.
Αλλιώς θα πουλάτε κρακ. Είναι η μόνη επιλογή.
Μόνο αυτό έχω δει να γίνεται.
Καλύτερα να διασκεδάσεις τους λευκούς. Για χόρεψε!"
Έβλεπα ένα καρτούν όταν ήμουν μικρός.
Τα Αρκουδάκια της Αγάπης.
Ήταν κάτι αρκουδάκια σαν άνθρωποι.
Και όλα περιφέρονταν και αγαπούσαν.
Αγαπούσαν το ένα το άλλο
και ό,τι άλλο υπήρχε.
Κι όταν υπήρχαν ζόρια, γίνονταν αποφασιστικά.
Ο αρχηγός έλεγε "Ελάτε, παιδιά.
Ήρθε η ώρα για το επίμονο βλέμμα της αγάπης!"
Το θυμάστε;
Τα αρκουδάκια πιάνονταν χέρι με χέρι...
και κοιτούσαν επίμονα το πρόβλημα.
Δεν λέω μαλακίες.
Εκτόξευαν αληθινή αγάπη μέσα από τα στήθη τους.
Όταν μεγαλώσαμε,
θέλαμε να είμαστε σαν τα αρκουδάκια.
Και μετά πληγωθήκαμε.
Γιατί ανακαλύψαμε ότι η ζωή δεν θα μας άφηνε να το κάνουμε.
Και ότι είναι αδύνατον
να εκτοξεύσεις αγάπη μέσα από το στήθος.
Ωστόσο...
έχω εκτοξεύσει λίγη αγάπη στο στήθος κάποιας.
Νοέμβριος 2003.
Ήμουν τριτοετής στο πανεπιστήμιο.
Έκανα σταντ-απ για περίπου δύο χρόνια.
Με πήρε η μαμά μου.
"Αζίζ, θα έρθεις στο σπίτι για των Ευχαριστιών;"
Είπα "Θυμάσαι τα λεφτά που έβαλα στην άκρη για να έρθω;
Αλλαγή σχεδίων.
Ο Ντέιβ Σαπέλ κάνει κάποια σόου στο Σαν Φρανσίσκο,
στο Punch Line, και πρέπει να τα δω".
Κι είπε "Ποιος είναι ο Ντέιβ Σαπέλ;"
Είπα "Ίσως είναι ο μεγαλύτερος κωμικός εν ζωή".
Λέει "Αυτός που λέει 'Είμαι ο Ρικ Τζέιμς, βρόμα';"
Είπα "Ναι".
Είπε "Έχει πλάκα. Καλή διασκέδαση".
Και πήγα σ' αυτά τα σόου.
Τα είδα όλα. Έκανε έξι σόου στο Punch Line.
Ήταν κάποια σόου του Ντέιβ που κρατούσαν πολύ
κι έφτανε 4:00, 5:00 το πρωί.
Ήταν ξεκαρδιστικά,
σε έβαζαν σε σκέψεις
και ήταν απίστευτα!
Και από τότε,
γνωρίζω τον Ντέιβ ως φίλο.
Έχουμε κάνει σόου μαζί.
Εκτός από απίστευτος καλλιτέχνης,
είναι απίστευτος άνθρωπος.
Θυμάμαι που ήμασταν σε ένα πάρτι.
Κάποιος ήρθε να του ζητήσει φωτογραφία.
Και μου είπε "Άκου.
Δεν ήρθαμε εδώ...
για φωτογραφίες.
Ήρθαμε για αναμνήσεις".
Τι ωραίο συναίσθημα!
Έτσι ζει τη ζωή του.
Φέρεται σε κάθε στιγμή σαν να έχει τη δυνατότητα
να γίνει μια υπέροχη ανάμνηση.
Καταλάβατε; Φέτος, ο Ντέιβ κι εγώ
κάναμε κάποια σόου στο Όστιν του Τέξας.
Τελειώσαμε τα σόου και ήμασταν στο γκριν ρουμ.
Μου είπε ο Ντέιβ "Τι είδους βραδιά θες απόψε, Αζίζ;"
Και είπα "Μάλλον θα χαλαρώσω.
Κουραστήκαμε χθες. Έχουμε σόου αύριο".
Είπε "Θες από τα μαγικά μανιτάρια που έχω;
Λένε ότι είναι υπέροχα".
Συγγνώμη, οικογένεια του Ντέιβ.
Είπα "Δεν ξέρω, Ντέιβ.
Λέω να ηρεμήσω
και να ξεκουραστώ για αύριο".
Και είπε "Αζίζ, κανείς δεν το ξέρει,
αλλά αύριο θα ανακοινώσουν
ότι είμαι ο νικητής του Βραβείου Μαρκ Τουέιν Αμερικανικού Χιούμορ".
Και είπε...
"Τι θα λες στα παιδιά σου 20 χρόνια από τώρα, Αζίζ;
Θα τους λες 'Ήμουν εκεί τη μέρα που ο Ντέιβ Σαπέλ έμαθε
ότι κέρδισε το Βραβείο Μαρκ Τουέιν, φάγαμε μαζί μανιτάρια
και περάσαμε αξέχαστα';
Ή θα τους πεις ότι κοιμήθηκες;"
Είπα "Ντέιβ, έχεις δίκιο.
Ας φάμε τα μανιτάρια.
Στον Τουέιν!"
Είναι αλήθεια.
Αν μιλούσαν τα παραμελημένα σκυλιά,
θα ακούγονταν σαν τον Ντέιβ Σαπέλ.
Δηλαδή...
αν τον αφήσεις πολλή ώρα στην αυλή, θα παραπονεθεί.
"Γαμώτο. Θέλω να έρθει κάποιος εδώ. Κανείς δεν με ταΐζει!"
Το σακάκι είναι καινούργιο.
Ρον. Πώς είσαι;
Είσαι να γύρισες από καβγά.
Πρώτη φορά με ανέβασε στη σκηνή ένας Τζέι Τι Νιούτον.
Δεν ξέρω καν, είναι ζωντανός;
Σοβαρά;
-Μένει στο Λονγκ Άιλαντ. -Αυτά είναι καλά νέα.
Σου έχει τύχει να θεωρείς κάποιον νεκρό, μα να ζει στο Λονγκ Άιλαντ;
Πήγα σε ένα κλαμπ κωμωδίας με τον κολλητό μου.
Είμαστε ακόμα φίλοι.
Πήγαμε νωρίς, ήταν 5:00.
Εκείνα τα χρόνια, για να γίνεις κωμικός, αρκούσε να πας νωρίς για να γραφτείς.
Είχε 20 θέσεις.
Πήγα μετά το σχολείο.
Διάλεξα την έβδομη.
Ο κολλητός μου διάλεξε την πέμπτη.
Αποτυχία.
Δεν τα κατάφερε.
Με ανέβασε ο Τζέι Τι.
Είπε "Όλοι ξεκινούν από κάπου.
Απόψε αυτός ο νεαρός ξεκινά από εδώ".
Το θυμάμαι σαν να ήταν χθες.
Είπε "Ίσως παρακολουθείτε τη γέννηση ενός αστεριού.
Παρακαλώ, υποδεχτείτε τον Ντέιβ Τσάπελ".
Πήγα μόνος μου, αλλά μέχρι να ανέβω,
η μητέρα μου, που είναι εδώ απόψε...
και η μητέρα της, που δεν είναι πια μαζί μας,
είχαν έρθει.
Σε ικέτευσα να μην έρθεις.
Τις ικέτευσα να μην έρθουν.
Είπα "Πρέπει να το αντιμετωπίσω".
Πήγα στη γιαγιά μου και είπα "Άκου, γιαγιά.
Άκου.
Θα πω κάποια πράγματα απόψε που...
δεν με άκουσες ποτέ να λέω".
Μαμά, θα το εκτιμήσεις.
Θυμάσαι τι μου είπε η μητέρα σου;
"Έχω ακούσει χειρότερα".
Όχι. Είπε
"Μωρό μου, κάν' την αυτήν τη μαλακία".
Και ξεκίνησα.
Προσπαθώ να σου πω όχι μόνο "ευχαριστώ",
αλλά "Σου τα 'λεγα!"
Ναι, Ντέιβ.
Σ' αγαπάμε, αδερφέ.
ΚΟΜΟΝ
Τι είπες; Έλα.
Ντέιβ, είσαι σπουδαίος. Σ' αγαπάμε, φίλε.
Είσαι ο καλύτερος.
Ένας φάρος.
Κυρίες και κύριοι...
ο ασύγκριτος Τζον Λέτζεντ.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Γεια σας!
Όχι μόνο είμαι φαν του Ντέιβ,
αλλά μεγάλωσα στο Σπρίνγκφιλντ του Οχάιο...
Ναι.
Σχεδόν 15 λεπτά μακριά
από εκεί που ζει τώρα και πέρασε τα παιδικά του χρόνια.
Ξέρω ότι είμαστε στην Ουάσινγκτον και πέρασε πολύ καιρό κι εδώ.
Όμως, ο Ντέιβ είναι από το Οχάιο, εντάξει;
Τον διεκδικούμε.
Τα πιο πολλά καταπληκτικά, ηχηρά ονόματα
γίνονται διάσημα αφού φύγουν από το Οχάιο.
Κάποιος θα πει ότι πρέπει να φύγουν για να πετύχουν.
Αλλά, παραδόξως,
ο Ντέιβ συνεχίζει να ζει στην πολιτεία του αγριοκάστανου.
Εξακολουθεί να ζει σε μια πόλη που κάνει τον κόσμο να αναρωτιέται
"Γιατί ο Ντέιβ Σαπέλ ζει σ' αυτήν την πόλη;"
Ζει στην αποκαλούμενη "Ξεχασμένη Αμερική".
Ο Ντέιβ δεν την ξέχασε.
Έφερε τον κόσμο στο Οχάιο.
Οι μουσικές του εκδηλώσεις αυτοσχεδιασμού σε τοπική φάρμα είναι θρυλικές.
Έφερε κάποια από τα μεγαλύτερα ταλέντα στον κόσμο
για να γιορτάσει τη ζωή εκεί.
Και πρόσφατα, μετά τη μαζική επίθεση στο Ντέιτον,
για να παρηγορήσει μετά την τραγωδία.
Και, φυσικά...
η πιο εμβληματική και αξέχαστη εκδήλωση αυτοσχεδιασμού της ιστορίας
έγινε το 2005.
Έβαλε μια ομάδα από την πόλη του στο Οχάιο,
που περιλάμβανε φοιτητές του ιστορικού πανεπιστημίου Σέντραλ Στέιτ,
σε ένα λεωφορείο για το Μπρούκλιν.
Ναι!
Κι όταν έφτασαν στο Μπρούκλιν,
ο Ντέιβ δημιούργησε μια εκπληκτική στιγμή ποπ κουλτούρας.
Συγκέντρωσε μερικούς από τους πιο σημαντικούς
χιπ-χοπ και νεο-σόουλ καλλιτέχνες στον κόσμο
για μια συναυλία που συνδύαζε την κωμωδία του
και το άψογο μουσικό του γούστο.
Οι κωμικοί και οι μουσικοί ήταν έτσι.
Κάθε κωμικός θέλει να γίνει μουσικός.
Κάθε μουσικός νομίζει ότι έχει πλάκα.
Μάνα με τρία βυζιά. Ένα για γάλα, ένα για νερό, ένα εκτός λειτουργίας.
Δεν είναι καν αστείο, αλλά το χτύπημα το απογειώνει.
Καμία δεν έχει τρία βυζιά. Βλακείες.
Όλους όσους έρχονται στη συναυλία, πριν τους γνωρίσω,
τους θαύμαζα.
Το να δουλεύω μαζί τους σ' αυτό το σκηνικό είναι ένα όνειρο.
Είναι η συναυλία που πάντα ήθελα να δω.
Ταράξαμε τον κόσμο.
Ταράξαμε τον κόσμο!
Τι κάνετε;
ΚΙΟΥ ΤΙΠ
Με λένε Κιου Τιπ. Είμαι...
Νιώθω περήφανος που είμαι
καλλιτεχνικός διευθυντής της χιπ-χοπ
εδώ στο Κέντρο Κένεντι.
Θέλω να μιλήσω στον αδερφό και φίλο μου.
Είσαι ο αδερφός μου.
Σ' αγαπάω.
Τον ξέρω από τότε που ξεκίνησε.
Ήταν το 1992 ή 1993.
Ανέβηκε στο λεωφορείο και είπε
"Είμαι ο Ντέιβ Σαπέλ". Είπα "Είσαι ο Ντέιβ Σαπέλ!
Είδα το Ρομπέν των Δασών: Οι ήρωες με τα Κολάν".
Μάλλον είμαι ο μόνος ράπερ που έβλεπε τότε ταινίες του Μελ Μπρουκς.
Του πήρα το πρώτο του κουστούμι όταν πήγε στον Λέτερμαν το 1995.
Ίσως 1994. Τον πήγα στα Barney's με τον ξάδερφό μου.
Φορούσε ακόμα Cross Colors.
Δεν θέλω να με περάσετε για κανέναν θυμωμένο μαύρο.
Είμαι, αλλά...
Έχω δικαίωμα να είμαι θυμωμένος μαύρος. Είναι αλλιώς για μένα.
Δεν ξέρω αν πιστεύετε στη μετενσάρκωση ή όχι...
αλλά είμαι μαύρος τέσσερις ζωές στη σειρά.
Θέλω ένα διάλειμμα.
Βοηθήστε με να καλωσορίσω στη σκηνή
τον συνδημιουργό του Chapelle's Show,
τον μοναδικό Νιλ Μπρέναν!
Γεια, Ντέιβ.
Ειλικρινά, δεν ξέρω πώς έγινε το αποψινό.
Ο Ντέιβ δεν θέλει επισημότητες.
Συνήθως ντύνεται σαν καθαριστής τζαμιών.
Φαντάζομαι τη γυναίκα του να λέει "Πώς θα γίνει να μην καπνίσεις δύο ώρες;"
Κι ο Ντέιβ, υποθέτοντας ότι δεν θα συνέβαινε ποτέ...
"Πρέπει να πάρεις τους Τζον Στιούαρτ, Σάρα Σίλβερμαν, Νιλ,
Κιου Τιπ, Τίφανι Χάντις, Γουόρεν Μάικλς, Τζον Λέτζεντ, Μπράντλεϊ Κούπερ
και, ας πούμε, τον Μόργκαν Φρίμαν...
να έρθουν και να τιμήσουν το ταλέντο μου".
Η Ιλέιν είπε "Τέλεια. 27 Οκτωβρίου".
Ο Ντέιβ είπε "Γαμώτο!"
Ο Ντέιβ μού έδωσε μια καριέρα.
Γνωριστήκαμε το 1992
σε ένα κλαμπ κωμωδίας της Νέας Υόρκης.
Γράψαμε κάποια αστεία, μα πάντα ήλπιζα να κάνουμε κάτι μεγαλύτερο.
Το 1997 με πήρε ο Ντέιβ και μου είπε
"Γεια. Αν σε προσεγγίσει η Universal,
πες ότι θα γράψουμε μαζί μια ταινία χόρτου".
Και είπα "Τι ταινία χόρτου;"
Ο Ντέιβ είπε "Μην ανησυχείς".
Με πήρε κάποιος από τη Universal και ρώτησε
"Γράφεις ταινία χόρτου με τον Ντέιβ Σαπέλ;"
Κι εγώ είπα "Ναι".
Είπε "Πότε θα μας τη φέρεις;"
Και είπα "Σε 30 μέρες".
Είχαμε έναν μήνα να το δουλέψουμε.
Την 29η μέρα πήρα τον Ντέιβ. "Πρέπει να δουλέψουμε πάνω στην ταινία χόρτου".
Και λέει "Τι ταινία χόρτου;"
Την τελευταία μέρα γράψαμε το Half Baked.
Μας πήρε όλη τη μέρα, περίπου 16 ώρες.
Η προσοχή στη λεπτομέρεια φάνηκε στην οθόνη.
Δεν ξέρω για σας, αλλά δεν μπορώ ούτε να κουνηθώ.
Νιώθω κολλημένος εδώ.
Τον Ιανουάριο του 1998,
προβλήθηκε με το Ο Ξεχωριστός Γουίλ Χάντινγκ...
Ο Πρόεδρος, Ένα Ροζ Σκάνδαλο κι Ένας Πόλεμος,
Καλύτερα δε Γίνεται...
και, ναι, τον Τιτανικό.
Σωστά.
Πάτωσε στις κριτικές και στα ταμεία. Ειλικρινά, δεν ήταν καλό.
Δυο χρόνια μετά, αφότου ξεχάστηκε,
τόσο επαγγελματικά όσο προσωπικά,
μιλούσαμε ξανά στο τηλέφωνο,
κάτι που έκανε ο κόσμος παλιά.
Και μου λέει "Λέω να κάνουμε μια εκπομπή, σαν το Playboy After Dark."
Τώρα, αν θυμάστε τι ήταν το Playboy After Dark,
τακτοποιήστε εκκρεμότητές, γιατί είστε με το ένα πόδι στον τάφο.
Αν δεν θυμάστε το Playboy After Dark,
ήταν μια σούπερ χαλαρή εκπομπή της δεκαετίας του '70.
Την παρουσίαζε ο Χιου Χέφνερ, εκδότης περιοδικών
και ήπιος σωματέμπορας.
Φανταστείτε τον Τζέφρι Έπσταϊν με σπηλιά.
Τέλος πάντων, ο Ντέιβ κι εγώ σκεφτήκαμε τη δομή
για το Chappelle's Show.
Πήγαμε σε κάποια κανάλια.
Με το HBO δεν πήγε καλά.
Η γυναίκα είπε στον Ντέιβ και παραθέτω
"Τι σε θέλουμε, ενώ έχουμε τον Κρις Ροκ;"
Τότε μπορούσε να υπάρχει
μόνο ένας δημοφιλής, μαύρος κωμικός.
Ενώ σήμερα μπορούν να υπάρχουν τρεις.
Λίγο αργότερα πήγαμε στο Comedy Central και τσίμπησαν.
Φτιάξαμε πιλότο για την εκπομπή.
Συμφώνησαν για σειρά
και η εκπομπή πήγε πολύ καλά.
Απίστευτα καλά.
Τόσο καλά, που "πρέπει να πας στην Αφρική".
Το πρώτο θέμα μας.
Το Κογκρέσο ενέκρινε πληρωμή ενός τρισεκατομμυρίου
στους Αφροαμερικανούς ως αποζημίωση για τη δουλεία.
Έχω αρκετά τσιγάρα για να αντέξω για την υπόλοιπη ζωή μου!
Είμαι πλούσιος, μαλάκες!
Στην αρχή, ήξερα ότι ήταν ο πιο αστείος άνθρωπος που γνώριζα.
Στο τέλος, ήξερα ότι ήταν από τα πιο αστεία άτομα που έχουν υπάρξει.
Υπήρχαν στιγμές που αυτοσχεδίαζε
κάτι που δεν είχαμε συζητήσει,
ίσως ούτε καν σκεφτεί.
Οι ομιλίες του Κλέιτον Μπίγκσμπι για την κατανάλωση του αέρα των λευκών,
και για το Will & Grace, ήταν αυτοσχεδιασμοί.
Αν δεν σ' αρέσει το Will & Grace δεν σημαίνει ότι δεν πας καλά εσύ,
αλλά ότι κάτι δεν πάει καλά με τον Γουίλ!
Είναι ομοφυλόφιλος.
Η ομιλία του Μπίγκουμ για τα ναρκωτικά με τον Μίκι Μάους.
Απ' το μυαλό του.
Εσύ!
Ξέρεις τι γεύση έχει η σκυλοτροφή; Ξέρεις;
Έχει την ίδια γεύση με τη μυρωδιά!
Πεντανόστιμη.
Ο Ρικ Τζέιμς να λέει "Είναι γιορτή" και "Γάμα τον καναπέ σου".
Πάρε άλλον, πλούσιε καριόλη!
Γάμα τον καναπέ σου τώρα!
Γάμα τον καναπέ σου!
Τι είπαν τα πέντε δάχτυλα στο πρόσωπο;
Χαστούκι!
Τα σκαρφίστηκε όλα.
Το να σκηνοθετώ τον Ντέιβ ήταν απλό. Στεκόμουν με το στόμα ανοιχτό κι έλεγα...
"Κατ".
Μ' άρεσε ότι το Chappelle's Show
επέτρεψε στον Ντέιβ να 'ναι ο εαυτός του.
Να εκφράσει τη νοημοσύνη του, τον θυμό του, το ήθος του,
την ανοησία, τις υποκρισίες, τη θλίψη, το απίστευτο ταλέντο του.
Η εκπομπή ήταν μοναδική.
Ήταν μια πολύπλευρη καταγραφή
ενός ανθρώπου που ζει στις ΗΠΑ,
ενώ ζει τη σουρεαλιστική εμπειρία να έχει γεννηθεί με μαύρο δέρμα.
Οπότε, ξέρετε,
Playboy After Dark.
Η εκπομπή ήταν και προσωπική.
Ένιωθα ότι με κατηγορούσε για την αποτυχία του Half Baked.
Γυρίζαμε ένα σκετς,
όπου ο Ντέιβ παραιτείται, επειδή άφησε έγκυο την Όπρα.
Και...
Γυρίζουμε μια σκηνή,
όπου διαλύει τα γραφεία και με πλησιάζει
και πετά σκουπίδια στο κεφάλι μου.
Να γιατί υποψιάστηκα ότι με κατηγορούσε.
Καθώς έριχνε τα σκουπίδια, είπε "Αυτό είναι για το Half Baked".
Όπως βλέπετε, ισχυρίζεται ότι εγώ έγραψα την ατάκα
και είπα να το πει.
-Ναι, το έκανες! -Είναι η μόνη στιγμή σε ολόκληρη τη βραδιά
που θα λάβω τα εύσημα για την εκπομπή.
Ήμασταν από την Ουάσινγκτον. Ξεκινήσαμε τις καριέρες μας
πηγαίνοντας με τρένο σε κωμικά σόου.
Ο Ντέιβ Σαπέλ είναι ο γηραιότερος νεαρός κωμικός στον χώρο.
Είναι 44 χρονών και κάνει κωμωδία εδώ και 43 χρόνια!
Ο καριόλης γεννήθηκε,
βγήκε...
"Ήρθα, καριόληδες!"
Με ένα τσιγάρο στο χέρι.
Το Dave Chappelle Show. Μου άλλαξε τη ζωή ότι συμμετείχα.
Κυρίως ένας χαρακτήρας, ο Άσι Λάρι. Πολλοί με θυμούνται ως Άσι Λάρι.
Με ρώτησε ο Ντέιβ "Ντόνελ, πώς θα προετοιμαστείς για τον ρόλο;"
Είπα "Θα κάνω ένα ντους.
Θα καθαρίσω. Θα είμαι ο πιο χλωμός καριόλης στο Χόλιγουντ".
Είμαι από την Ουάσινγκτον.
Τη Σοκολατένια Πόλη.
Για εμάς, το "νέγρος" είναι αντωνυμία.
Είμαστε χοντρόπετσοι.
Δεν αποφεύγουμε τα αστεία.
Το χιούμορ ήταν ο τρόπος για να επιβιώσουμε.
Ο μόνος λόγος που δεν έφαγα ποτέ ξύλο στην πιάτσα
είναι επειδή οι μαύροι ήξεραν
ότι είμαι ξεκαρδιστικός.
Θα ξεκινούσα το λύκειο.
Είχαμε διευθυντή έναν Ραλφ Νιλ.
Είχε δει το Στηρίξου Πάνω Μου
και κυκλοφορούσε με μια ντουντούκα.
Είχα πάει γυμνάσιο στο Οχάιο.
Έλειπα τρία χρόνια.
Στα τρία χρόνια που έλειπα, εμφανίστηκε το κρακ.
Γύρισα στην Ουάσινγκτον.
Θυμάστε το κρακ, έτσι δεν είναι;
Θυμάστε τι έκανε στην πόλη.
Είναι παράξενο να βλέπεις τόσους λευκούς
να τρέχουν και να σπρώχνουν καροτσάκια.
Όλοι αυτοί οι μαύροι έκαναν τη σκληρή δουλειά.
Κάναμε το δύσκολο κομμάτι.
Είναι μια μαύρη πόλη.
Τη λένε Σοκολατένια Πόλη...
Τα σκατά δεν έχουν σχέση με σοκολάτα.
Οι μαύροι ήταν.
Γνώρισα τον Ντέιβ εδώ στην Ουάσινγκτον.
Ναι!
Ήμουν 19 χρονών.
Ήταν 17.
Κάναμε μια εμφάνιση στο κλαμπ Garvin's.
Θυμάμαι ότι ο Ντέιβ κι εγώ πήγαμε στα McDonald's,
ανάμεσα στα σόου, και μιλήσαμε για την κωμωδία
και το μέλλον του, τα μελλοντικά του σχέδια.
Είπα "Έλα στη Νέα Υόρκη!"
Κι αφού αποφοίτησε από το λύκειο...
το έκανε.
Ήρθε στη Νέα Υόρκη και δουλέψαμε στο ίδιο κλαμπ,
στο Boston Comedy Club.
Και...
Εντάξει.
Είναι λίγο μπερδεμένο.
Ήταν στη Νέα Υόρκη και λεγόταν Boston Comedy Club.
Δεν βρίσκω εγώ τα ονόματα, αλλά οι κοκάκηδες.
Όμως, στη Νέα Υόρκη, ο Ντέιβ αγαπήθηκε αμέσως
από την κοινότητα του σταντ-απ.
Θυμάμαι που έπαιξε έναν ρόλο στην ταινία του Μελ Μπρουκς,
Ρομπέν των Δασών: Οι Ήρωες με τα Κολάν.
"Ο Ντέιβ τα κατάφερε!"
ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ: ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΜΕ ΤΑ ΚΟΛΑΝ
-Ποιος είναι άπαιχτος; -Πήγαινε.
Γύρισε από το Λος Άντζελες.
Ανέβηκε στη σκηνή για να μιλήσει για το ταξίδι του στη Δύση.
Είχε πάει επιτέλους στο Κόμπτον,
αφού είχε ακούσει τόσα πολλά γι' αυτό.
Και είχε...
μείνει άφωνος που είδε ότι ο κόσμος εκεί είχε αυλές.
Το Κόμπτον με τα θέλγητρά του.
Ο άνθρωποι κούρευαν το γρασίδι.
Και, φυσικά, αυτό έκαναν.
Αλλά υπήρχε κάτι σε αυτήν τη μικρή λεπτομέρεια.
Και αυτό κάνει.
Αφήνει τον εαυτό του να εκπλαγεί από ό,τι μαθαίνει.
Και μετά μας παίρνει μαζί του,
όπως το βλέπει από κάθε γωνία.
Γωνίες που οι περισσότεροι δεν βλέπουμε.
Δεν είναι περίεργο πώς αρχίζει η ασθένεια το 1980
και σκοτώνει μόνο μαύρους, αδερφές και πρεζόνια;
Δεν είναι διαολεμένη σύμπτωση
ότι αυτή η ασθένεια μισεί όσους μισούν οι λευκοί;
Ή ο Θεός είναι λευκός
ή η κυβέρνηση έκρυψε τον ιό μέσα σε ντισκομπάλες.
Όλο σκέφτεται,
εξετάζει τα πάντα.
Πραγματικά...
μπαίνει στον κόσμο του.
Ήξερα ότι ήμουν σε κακή γειτονιά. Μόνο εκεί τα βλέπεις.
Είναι 3:00 το πρωί.
Κοιτάω από το παράθυρο.
Ένα γαμημένο μωρό στεκόταν στη γωνία.
Αλήθεια.
Το μωρό δεν φαινόταν τρομαγμένο. Στεκόταν εκεί...
Με στενοχώρησε, πραγματικά.
Ήθελα να βοηθήσω το μωρό.
"Ούτε εγώ σε εμπιστεύομαι. Συγγνώμη".
Θυμάμαι ότι ήμασταν μαζί στο Βανκούβερ
κι ήρθε να καπνίσει ένα τσιγαριλίκι.
Και...
αυτό ακριβώς έκανε.
Ήρθε...
και κάπνισε ένα τσιγαριλίκι.
Ολόκληρο.
Μόνος του.
Μιλούσαμε για όσα πάνε στραβά στον κόσμο.
Θα σας πω εγώ τι πάει στραβά. Δεν μοιραζόμαστε.
Πάει...
Πάει "τζούρα, τζούρα, δίνω",
όχι "τζούρα, τζούρα, τζούρα".
Το πιστεύεις;
Θα πάρεις το Βραβείο Μαρκ Τουέιν, διάολε.
Δεν το πιστεύω.
Το αξίζεις!
Είναι το σωστό.
Είναι τέλειο που παίρνεις το Βραβείο Μαρκ Τουέιν,
γιατί και στους δύο αρέσει να χρησιμοποιείτε τη λέξη από "ν".
Γιατί γίνεται εγώ να μπορώ να πω τη λέξη "νέγρος" χωρίς να τιμωρηθώ...
αλλά δεν μπορώ να πω τη λέξη "αδερφή";
Και είπε "Γιατί, Ντέιβιντ,
εσύ δεν είσαι γκέι".
Είπα "Ρενέ...
ούτε νέγρος είμαι".
Το μόνο που χρειάζομαι είναι η παρουσία σου εδώ.
Αγαπώ τον Ντέιβ Σαπέλ άνευ όρων.
Γνώρισα τον Ντέιβ στις αρχές της δεκαετίας του '90.
Ένα 17χρονο παιδί...
που ήρθε στη Νέα Υόρκη.
Τελείωσε το λύκειο κι αποκτούσε εμπειρία στις πιο ζόρικες αίθουσες...
της χώρας.
Και ήταν...
σοκαριστικά διαμορφωμένος...
στα 17 του χρόνια.
Και θα περίμενες ότι, εμείς οι παλιοί βετεράνοι της κωμωδίας,
θα είχαμε μόνο θυμό...
γι' αυτό το νέο ταλέντο, γι' αυτόν...
τον νέο Μότσαρτ.
Κι όμως, τον αγαπούσες...
λόγω της ευγένειας του πνεύματός του και...
Ακόμα και τότε, ήξερα πόσο ξεκαρδιστικός ήταν
και πόσο εύστοχος ήταν.
Δουλέψαμε μαζί το 2000. Ήμασταν στο Comedy Central.
Έκανα το The Daily Show, εκείνος το Chappelle's Show.
Το Chappelle's Show ήταν ένας πύραυλος που είχε δημιουργήσει.
Και έγινε ένα πολιτισμικό...
φαινόμενο.
Το Comedy Central θα έκανε τα πάντα για να συνεχίσει.
Πρόσφεραν στον Ντέιβ 50 εκατομμύρια δολάρια...
για να τους δώσει ένα ακόμα.
Όμως, ο Ντέιβ είχε μια εσωτερική σύγκρουση,
γιατί η εκπομπή ήταν δύσκολη στη δημιουργία της,
γιατί αναρωτιόταν για τον αντίκτυπο
στο κοινό που στόχευε.
Και έφυγε.
Εκείνη τη στιγμή...
θυμάμαι ότι σκέφτηκα...
"Το Comedy Central έχει 50 εκατομμύρια δολάρια;
Αυτοί οι καριόληδες δεν μας αφήνουν καν να φάμε στο Daily Show".
Έχουν 50 εκατομμύρια δολάρια.
Τότε ο Ντέιβ...
έφυγε.
Τελείωσε. Όμως, ήξερα...
ότι τα λεφτά χρειάζονταν ένα σπιτικό.
Ντέιβ, θέλω να…
Με συγχωρείτε.
Θέλω να μάθεις απόψε
ότι μεγάλωσα τα λεφτά σαν να ήταν δικά μου.
Είναι απίστευτος. Δεν μιλάω μόνο για το σταντ απ,
το πώς αλληλεπιδρά με ανθρώπους, με θαυμαστές.
Ήμασταν στη Μινεάπολη της Μινεσότα.
Ένας λευκός φρίκαρε.
"Θεέ μου!
Ο Ντέιβ Σαπέλ!"
Έχασε τα μυαλά του.
Είπα "Φίλε, χαλάρωσε".
Ο κόσμος με περνά για σωματοφύλακά του.
Είπα "Χαλάρωσε". Είπε "Έλα, φίλε. Θεέ μου! Ο Ντέιβ Σαπέλ!
Έλα στο διαμέρισμά μου.
Έχω χόρτο".
Ο Ντέιβ με κοίταξε, τον κοίταξα.
Είπα "Έχω ξεμείνει από χόρτο. Ας...
τσεκάρουμε έστω την κατάσταση.
Θα δούμε πού θα μας οδηγήσει".
Με πιάνετε;
Ανεβήκαμε στο διαμέρισμα.
Μπαίνω και βλέπω ένα τεράστιο βάζο με χόρτο, όπως έχουν οι λευκοί.
Πήρα έναν σβώλο και είπα "Ευχαριστώ πολύ".
Ετοιμαζόμασταν να φύγουμε.
Αρχίζει να κοπανάει την πόρτα του συγκάτοικού του.
"Ξύπνα, αδερφέ! Ξύπνα!
Έχουμε τον Ντέιβ Σαπέλ στο διαμέρισμά μας!"
Όμως, δεν λέει να ξυπνήσει για να τον λυτρώσει.
Φεύγουμε. Λέει "Σας παρακαλώ, ας βγάλουμε μια φωτογραφία.
Ας φωτογραφηθούμε μαζί".
Ο Ντέιβ είπε "Άκου. Μπαίνουμε στη νύχτα.
Για λόγους ασφαλείας...
δεν γίνεται".
Αρχίζει να κατεβαίνει τις σκάλες.
Ο άλλος είναι πάνω στις σκάλες και λέει
"Κανείς δεν θα με πιστέψει!"
Έσκισες, φίλε.
Έσκισες.
Χειροκροτήστε τη δήμαρχο της Ουάσινγκτον Μιούριελ Μπάουζερ.
Πρέπει να σου πω...
ότι είσαι πολύ ξεχωριστή για μένα.
Έχουμε μόνο έναν χρόνο διαφορά
και διευθύνεις την πόλη μας
-Ναι. -υπέροχα.
Πήγα στο παλιό μου λύκειο.
Η δήμαρχος Μιούριελ κανόνισε
μια ανακαίνιση 150 εκατομμυρίων δολαρίων
στη Σχολή Τεχνών Ντιουκ Έλινγκτον.
Ζήλεψα πολύ τους φοιτητές.
Σημαίνεις τα πάντα για μένα και έκανες θαύματα στην πόλη.
Και σ' ευχαριστώ. Ειλικρινά.
Ποτέ δεν ψήφισα στην Ουάσινγκτον, αλλά αν ψήφιζα...
θα σε ψήφιζα. Και ξέρεις τι;
Αν κάπνιζες κρακ, πάλι θα σε ψήφιζα.
Ξέρω ότι δεν θα το έκανες. Όμως, αν ποτέ θελήσεις,
κάνε ένα δώρο στον εαυτό σου. Έχεις περιθώριο μ' εμένα.
Έμαθα για τον Ντέιβ Σαπέλ
πριν από το πρώτο Δάσκαλος για Κλάματα.
Θα έπαιζα τον ρόλο που έπαιξε.
Και μετά τον είδα και είπα
"Αυτός ο τύπος, αυτό το παιδί θα ήταν αστείο να παίξει τον ρόλο".
Προσπάθησα να φερθώ ήρεμα.
Αλλά τώρα είναι ώρα να σε καρατερίσει ο Ρέτζι.
Ο Ντέιβ είναι πιο έξυπνος από όλους.
Ο Ντέιβ είναι...
ένας... Ίσως ο πιο διανοούμενος κωμικός που υπάρχει.
Μας πήρε 400 χρόνια να καταλάβουμε ως λαός...
ότι η αδυναμία των λευκών τόσο καιρό...
ήταν το γονάτισμα στον εθνικό ύμνο.
Αυτό θα πει εύθραυστο πνεύμα.
Σωστά, νέγρε.
Η κόκκινη λάμψη των πυραύλων...
Τι κάνεις, νέγρε; Σήκω όρθιος!
Eπέκτεινε τη μορφή τέχνης
και τον αντίκτυπό της στην κουλτούρα.
Είναι η φωνή της γενιάς του, αναμφίβολα.
Κανείς δεν τον πλησιάζει.
ΜΠΡΑΝΤΛΕΪ ΚΟΥΠΕΡ
Εντάξει. Ωραία.
Η κόρη μου είναι εκεί. Είμαι ευγνώμων
που σε γνώρισα πριν αποκτήσω την κόρη μου.
Όχι, αυτό είναι καλό.
Μου έμαθες πώς να γίνω καλύτερος. Ακόμα μου το μαθαίνεις.
Μόλις το συνειδητοποίησα.
Ο γιος σου είναι;
ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ
Ο Τζέι. Είναι στην ίδια ηλικία...
που ήσουν όταν σε γνώρισα.
Σε είδα στο YouTube.
Το βίντεο με την κοπέλα.
Ναι.
Με έκανες χαρούμενο.
Έμοιαζες με τον εαυτό σου. Εσύ απλώς...
Απλώς το έκανες.
Πιθανώς να είναι η καλύτερη σκηνή που έχω κάνει με άλλον ηθοποιό.
Αλήθεια.
Την έγραψα για σένα.
Πήρε δύο χρόνια, μα μου έδωσες την ψυχή σου εκείνη τη μέρα.
Και το γεγονός ότι εμφανίστηκες...
Δεν πίστευα ότι μου έκανες τη χάρη.
Και δεν θα το ξεχάσω ποτέ, φίλε.
Μ' αρέσει που αποτυπώθηκε για πάντα στην οθόνη.
Ήταν πολύ όμορφο.
Και ολόκληρο το πλατό
είδε τι συμβαίνει όταν είσαι κοντά στον Ντέιβ Σαπέλ.
Είναι ένα πολύ μοναδικό άτομο.
Το άλλο είναι ότι δεν ξέρω πώς έγινε.
Δεν ξέρω αν τα γονίδια,
η Ουάσινγκτον, η σχολή Ντιουκ Έλινγκτον,
το σταντ-απ στα οκτώ.
Δεν ξέρω τι συνδυασμός συνέβη για να γίνεις αυτός που είσαι.
Αλλά είμαι πολύ τυχερός που ζω τώρα,
για να βλέπω τι άνθρωπος και καλλιτέχνης είσαι.
Και…
Πετάμε αυτόν τον όρο.
Πετάμε τον όρο "ιδιοφυΐα".
Με τον όρο "ιδιοφυΐα", σκέφτομαι κάποιον κοινωνικά αμέτοχο.
Είσαι μοναδική ιδιοφυΐα, γιατί έχεις ένα χαρακτηριστικό.
Έχεις ενσυναίσθηση.
Ξέρεις, φέρεσαι σε όλους το ίδιο.
Αυτό λατρεύω σ' εσένα.
Ευχαριστώ. Είμαι ακόμα θυμωμένος με το SNL.
Στον μονόλογο, είπες ότι ήσουν στον Λευκό Οίκο...
Κι έγινε ένα μεγάλο πάρτι.
Όλοι εκεί ήταν μαύροι, εκτός από τον Μπράντλεϊ Κούπερ.
Μια θάλασσα από πρόσωπα κι ένας λευκός.
"Να ο Μπράντλεϊ Κούπερ". Αφού μαζί πήγαμε, καριόλη. Τι λες;
Σ' αγαπάω, αδερφέ.
Σ' αγαπάω.
ΕΡΙΚΑ ΜΠΑΝΤΟΥ
Οι πιο πολλοί φίλοι ήταν από τον κοινωνικο-οικονομικό πάτο
κι έφτασαν στη μέση και την κορυφή.
Κάναμε μεγάλο ταξίδι.
Μ' αρέσει να επιστρέφω. Έχω ξανάρθει, αλλά όχι...
για να τιμήσουμε εμένα.
Ντέιβ, σ' αγαπάω.
Είμαστε εδώ για σένα.
Πάντα ήμασταν, γιατί πάντα ήσουν εκεί για μας.
Σ' αγαπάω πολύ, αδερφέ.
Ο Ρίτσαρντ Πράιορ ήταν ο πρώτος αποδέκτης του Βραβείου Τουέιν.
Όταν άρχισα το SNL, ήταν ο πρώτος που ζήτησα στην εκπομπή.
Το καλοκαίρι του 2016, με τις εκλογές να πλησιάζουν,
ήμουν αποφασισμένος να φιλοξενήσω κάποιον άλλον.
Για την εκπομπή της 12ης Νοεμβρίου,
μετά τις εκλογές, έπρεπε να είναι ο Ντέιβ Σαπέλ.
Ευχαριστώ.
Ήξερα ότι ήθελα κάποιον να εξηγήσει
τι είχε μόλις συμβεί.
Ήθελα τον Ντέιβ για τον ίδιο λόγο που ήθελα τον Ρίτσαρντ.
Είναι αφηγητής αλήθειας και ο πιο αστείος άνθρωπος στον χώρο.
Θα ήταν μεγάλη στιγμή για το SNL και για εκείνον.
Ήξερα πως όταν θα ερχόταν η στιγμή, θα ήταν έτοιμος.
Η Αμερική τα κατάφερε.
Εκλέξαμε και τρολάραμε στο ίντερνετ τον πρόεδρό μας.
Οι λευκοί είναι έξαλλοι.
Έχω να τους δω τόσο έξαλλους από την ετυμηγορία του Ο Τζέι.
Οθόνη στη μέση με λευκούς κι από τις δύο.
Δεν λέω ότι το απολαμβάνω. Απλώς λέω ότι δεν το έχω ξαναδεί.
Είδα μια λευκή εξέγερση στο Πόρτλαντ του Όρεγκον τις προάλλες.
Την επομένη των εκλογών, είχαμε να δούμε το σενάριο της εκπομπής.
Επικρατούσε θλίψη.
Οι άνθρωποι ένιωθαν νευρικοί κι ευάλωτοι.
Ήταν χάλια.
Ο Ντέιβ έκατσε δίπλα μου,
κοίταξε γύρω του και διαισθάνθηκε το κλίμα.
Ζήτησε να διαβάσει μια φράση του Τόνι Μόρισον.
Η φράση έλεγε
"Είναι η στιγμή που οι καλλιτέχνες πάνε στη δουλειά.
Δεν υπάρχει χρόνος για απόγνωση ή για αυτολύπηση.
Δεν χρειάζεται σιωπή,
δεν υπάρχει χώρος για φόβο.
Μιλάμε, γράφουμε, δημιουργούμε γλώσσες.
Έτσι θεραπεύονται οι πολιτισμοί".
Ήξερα ότι θα ήμασταν εντάξει.
Η εκπομπή άνοιξε με την Κέιτ ΜακΚίνον να τραγουδά το "Hallelujah"
και μετά βγήκε ο Ντέιβ.
Δεν ήξερα τι θα έκανε.
Θα ήθελα να πιστεύω ότι εκείνος ήξερε...
αλλά δεν είμαι σίγουρος.
Ήταν συναρπαστικός. Ήταν εξαιρετικός.
Ήταν μια εκπομπή ορόσημο.
Καλή τύχη στον Τραμπ.
Θα του δώσω μια ευκαιρία.
Εμείς, που ιστορικά δεν έχουμε δικαίωμα ψήφου,
απαιτούμε να μας δώσει.
Ευχαριστώ πολύ.
Η ικανότητά σου να λες τη γνώμη σου,
ανεξάρτητα από το πώς νιώθει ο καθένας,
αυτή η γενναιότητα,
να ψυχαγωγήσεις όπως εσύ θέλεις...
έχουν διαπεράσει τη ζωή μου,
σε σημείο που έπαιξα
έναν χορογράφο λυκάνθρωπο χθες.
Και ήμουν πολύ περήφανος.
Τα έμαθα όλα αυτά από σένα.
Ξέρεις…
Θεωρώ τις δύο πρώτες σεζόν του Chappelle's Show
τις καλύτερες κωμικές εκπομπές στην ιστορία.
Είναι καταπληκτικές.
ΦΥΛΕΤΙΚΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΑ
Καλώς ήρθατε στα πρώτα και μόνα φυλετικά δοκιμαστικά στη Νέα Υόρκη.
Ανυπομονώ να δω τις φυλετικές επιλογές.
Και οι μαύροι κέρδισαν την πρώτη επιλογή.
Είναι το πρώτο λαχείο που κερδίζει μαύρος.
Ναι, και πάλι θα παραπονεθούν.
Άντε γαμήσου.
Για την ομάδα των μαύρων...
1Η ΕΠΙΛΟΓΗ - ΜΑΥΡΟΙ:
Τάιγκερ Γουντς.
Ο πλουσιότερος και πιο κυρίαρχος αθλητής στον κόσμο
είναι επισήμως μαύρος.
Αντίο, τηγανητό ρύζι. Γεια, τηγανητό κοτόπουλο.
Σ' αγαπάω, μπαμπά!
Δεν ήξερα ότι είχες τόσους λευκούς θαυμαστές.
Τι;
Νιώθω ότι πέθανα και πήγα στο Brooks Brothers...
Μιλάνε πολύ συχνά για την ειλικρίνεια και την κωμωδία.
Όμως, πολλοί μεγάλοι κωμικοί δεν λένε πάντα την αλήθεια.
Τον Ρόντνεϊ Ντέιντζερφιλντ, το έψαξα, τον εκτιμούσαν πολύ.
Έλεγε συνέχεια ψέματα.
Όταν μιλάμε για ειλικρίνεια,
εννοούμε να μη φοβάσαι να πεις την αλήθεια για το πώς νιώθεις.
Αυτή είναι η σύνδεση που έχουν οι κωμικοί με το κοινό.
Κανείς δεν το κάνει καλύτερα από εσένα.
Από αυτό μαθαίνουμε,
γιατί όλοι ξέρουμε ότι είμαστε μέρος του αστείου.
Ο Ντέιβ το κάνει...
Θα διακωμωδήσει τους πάντες.
Είτε είστε λευκοί είτε γκέι. Τέλος της λίστας. Είναι...
Όλοι με αγαπούν και τους αγαπώ.
Έχω φίλες που είναι Λ, φίλους που είναι Α
και φίλους που είναι Ο.
Όμως, οι Τ δεν με γουστάρουν καθόλου.
Δεν τους κατηγορώ.
Δεν φταίνε αυτοί. Εγώ φταίω.
Δεν μπορώ να σταματήσω να λέω αστεία για όλα αυτά.
Δεν θέλω να γράφω τέτοια αστεία, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω!
Παράξενο να σου μιλάω για κωμωδία,
γιατί μπορείς να πεις σε όλους ό,τι υπάρχει για την κωμωδία.
Όμως, υπάρχει ένα πράγμα που δεν θα μάθεις ποτέ.
Κι αυτό είναι να κάνεις κωμωδία
θαυμάζοντας τον Ντέιβ Σαπέλ.
Σε ευχαριστώ. Ευχαριστώ πολύ.
Έτσι.
Ήρθα για να τιμήσω τον Μαρκ Τουέιν.
ΚΟΛΙΝ ΤΖΟΣΤ
Για μένα, αυτό είναι κωμωδία.
Αν δεν πιστεύετε ότι ο Τουέιν είχε πλάκα,
θα σας διαβάσω ένα απόσπασμα από τις Περιπέτειες του Χακ Φιν.
Εντάξει.
Δώστε προσοχή.
"Ο Χακ...
Ο Χακ Φιν γύρισε στον φίλο του, τον Τζιμ,
ή όπως τον λέγαμε..."
Δεν χρειάζεται να το διαβάσω όλο.
Ναι, χάρηκα πολύ.
Το είδατε;
Θα κάνουμε έρωτα απόψε;
Ως φίλοι.
Μυρίζεις υπέροχα.
Επειδή τον αγαπάω τόσο πολύ, έχω συγκινηθεί πολύ.
Ξέρεις, θα κλάψω για σένα.
Ειλικρινά, δεν έχω δει άλλη μορφή τέχνης
πιο αγνή από το σταντ-απ.
Σαστίζω που ο κόσμος είναι μπερδεμένος για το αν είναι τέχνη.
Το να παπαρολογείς είναι τέχνη.
Είναι τέχνη.
Σωστά, Μιούριελ;
Σε όλους τους κωμικούς εδώ,
θέλω να σας θυμίσω κάτι.
Σας το λέω και πάντα το έλεγα.
Έχουμε το καλύτερο είδος.
Δεν χρειάζεται να ξέρουμε κάτι παραπάνω από όσα ξέρουμε.
Και όσα ξέρουμε έχουν αξία, εξαιτίας του πώς τα χειριζόμαστε.
Να παραμείνετε αληθινοί.
Χέστε το παιχνίδι.
Τα λεφτά θα έρθουν.
Οι πιο πολλοί θα αποτύχετε.
Θα είμαι ειλικρινής.
Άκουσα μια συνέντευξη του κωμικού Πάτον Όσβαλτ.
Αρχίσαμε με μία εβδομάδα διαφορά.
Λέει στη συνέντευξη με τον Τέρι Γκρος.
Ξέρετε πώς μιλάει ο Τέρι. "Και, ναι..."
Ο Πάτον είπε στον Τέρι Γκρος...
"Κανείς δεν τα πάει καλά την πρώτη φορά στο σταντ-απ".
Σταμάτησαν. Οδηγούσα το αμάξι κι άκουγα τη συνέντευξη. Λέει
"Καλά. Ο Ντέιβ Σαπέλ τα πήγε καλά...
στο πρώτο του σταντ-απ".
Είχα ένα διάπλατο χαμόγελο.
Αυτό που δεν είπε ο Πάτον
ήταν ότι οι επόμενες επτά ή οκτώ φορές ήταν φρικτές.
Όμως, η πρώτη φορά
ήταν πολύ καλή, διάολε.
Σαν την πρώτη φορά που έκανες σεξ.
Και τη δεύτερη φορά που έκανες σεξ,
κάποιος σε βάρεσε στο κεφάλι.
Όχι, δεν είναι τόσο καλή όσο η πρώτη φορά.
Όμως, ξέρετε; Ίσως να μη με βαρέσει κάποιος στο κεφάλι
την ένατη ή δέκατη φορά.
Δεν πιστεύω καν στην πολιτική.
Όμως, η εμπιστοσύνη στην πολιτική
είναι κάτι που η χώρα χρειάζεται απεγνωσμένα.
Ο πρόεδρος Μπους εξετάζει μια εισβολή στο Ιράκ.
Αφού εξετάσαμε προσεκτικά την περιοχή, συμφωνήσαμε
ότι είναι σίγουρα ώριμη για αλλαγή καθεστώτος.
Σωστά.
Πήγε να σκοτώσει τον πατέρα μου!
Ο Λίνκολν τα έχει σκατώσει.
Να πάρει.
Ο Τρούμαν τα έχει σκατώσει.
Ο Κάρτερ τα έχει σκατώσει.
Ο Τζορτζ Ουάσινγκτον είναι ο χειρότερος.
Ναι, το είπα.
Αυτές οι αλήθειες είναι αυταπόδεικτες.
"Όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι".
Φέρε να φάω, νέγρε, αλλιώς σε σκότωσα.
"Δικαιοσύνη για όλους".
Είδα τον Ντόναλντ Τραμπ σε συνέντευξη Τύπου.
"Θα ξαναφέρω πίσω τον άνθρακα".
Τον άνθρακα;
Ούτε καν υπερβάλλω.
Ποτέ...
στη ζωή μου, δεν έχω δει έστω ένα κομμάτι άνθρακα!
Αν βάλεις μαλάκες να ψάχνουν στο χώμα για αηδίες,
βρες μου τρούφες. Αυτό μάλιστα.
Εκλογές είναι, διάολε.
Ας σοβαρευτούμε.
Όλοι οι αρτιμελείς Αφροαμερικανοί πρέπει να εγγραφούν
για νόμιμο όπλο.
Μόνο έτσι θα αλλάξουν τον νόμο.
Αν κι η Αμερική είναι το σπουδαιότερο έθνος,
αντιμετωπίζει πολλά σύγχρονα προβλήματα.
Περίθαλψη δεν υπάρχει Δεν λειτουργεί το Medicaid.
Οι γείτονες στον Καναδά έχουν δωρεάν περίθαλψη για όλους τους πολίτες.
Τι προτείνω, λοιπόν;
Ψεύτικες καναδικές ταυτότητες για όλους.
Είμαι ο Ντέιβ Σαπέλ.
Θέλω να σε εκπροσωπήσω.
Πάντα μου λένε
"Τέλειο το Chappelle's Show. Ήταν διασκεδαστικό;"
Δεν ήταν.
ΝΙΛ ΜΠΡΕΝΑΝ
Καθόλου διασκεδαστικό. Ήταν δύσκολο.
Έπρεπε να μένουμε ξύπνιοι 48 ώρες
για να προλάβουμε.
Μας βομβάρδισαν και λιγοστέψαμε. Μας διέλυσαν.
Είχαμε κι οι δύο πρόβλημα στύσης.
Το είπα στον Ντέιβ και είπε
"Επειδή χρησιμοποιούμε πολύ λάπτοπ.
Και δεν είμαστε τόσο νέοι όσο παλιά".
Στο μεταξύ, δεν υπάρχει σύνδεση
μεταξύ λάπτοπ και στυτικής δυσλειτουργίας.
Επίσης, ήμασταν 29.
Ο Ντέιβ Σαπέλ άλλαξε ολοκληρωτικά τη ζωή μου.
Μου δάνεισε λεφτά για να μετακομίσω στο Λος Άντζελες.
Μου ζήτησε να γράψουμε ταινία όταν δεν είχα εμπειρία.
Ο Ντέιβ Σαπέλ πίστεψε σ' εμένα όταν δεν το έκανε κανείς άλλος.
Όλοι έχουμε έναν φίλο που μας τηλεφωνεί για κάτι αστείο.
Φανταστείτε τα μηνύματα και τα τηλεφωνήματά του.
Με πήρε ένα απόγευμα Τρίτης και είπε
"Φίλε, μόλις τελείωσα να βλέπω το 12 Χρόνια Σκλάβος.
Πιστεύεις ότι οι σκλάβοι μαστίγωναν τα παιδιά τους;"
Απόγευμα Τρίτης!
Κλείνοντας,
ελπίζω να θυμάστε πως το Chappelle's Show δεν ήταν διασκεδαστικό.
Όμως, ήταν τέλειο και αξεπέραστο.
Χάρη σε εκείνον τον τύπο εκεί πέρα.
Αυτό...
ήταν υπέροχο, διάολε.
Δεν ξέρω τι να πω, φίλε.
Δεν θέλω να τελειώσει αυτή η βραδιά.
Ειλικρινά...
για όποιον νοιάζεται πολύ,
εγώ νοιάζομαι τουλάχιστον όσο εκείνος.
Ξέρω τι έχω,
γιατί τα έχασα όλα.
Πρέπει να σας πω κάτι.
Δεν το λέω συχνά.
Έχεις δουλέψει όλη σου τη ζωή για κάτι και να μην πέτυχε;
Μου συνέβη κι εμένα.
Ήταν ζόρικο.
Σκεφτείτε το.
Έλειπα για 12 χρόνια.
Δεν είναι λίγος καιρός.
Ήταν κόλαση.
Είδα και άλλους μαύρους που ήξερα να γίνονται πολύ διάσημοι.
Είδα τον κόσμο να συνεχίζει χωρίς εμένα.
Πένθησα την απώλειά του,
και μετά από λίγο...
δεν με ένοιαζε.
Η επιστροφή ήταν τρομακτική.
Καταλαβαίνω τι είμαι.
Πραγματικά, πιο πολύ απ' όλους.
Όταν γράψουν για μένα,
θα 'μαι νεκρός και θα λέω "Το ήξερα ότι θα το πουν".
Λένε ότι δεν μπορείς να ονειρευτείς ένα πρόσωπο...
που δεν έχεις δει.
Δεν το πιστεύω.
Πιθανόν να είναι αλήθεια.
Έχω μεγάλη τράπεζα προσώπων.
Σε 32 χρόνια,
μπορώ να κλείσω τα μάτια, να σκεφτώ μια βραδιά με τόσα πρόσωπα.
Κάθε βραδιά...
Τις πιο πολλές, με κοιτούν χαμογελώντας.
Δεν έχουν ιδέα πώς φαίνεται ο κόσμος από κει.
Διαφορετικές φυλές, χρώματα, διαφορετικές απόψεις.
Με κοιτούν και χαμογελούν εδώ και 32 χρόνια, κάθε βραδιά.
Κανένας κωμικός δεν το θεωρεί δεδομένο.
Ειλικρινά το λέω,
ίσως να είναι το πιο ευγενές επάγγελμα.
Μ' άρεσε μια ατάκα του Ρόμπιν Γουίλιαμς.
"Κωμωδία είναι η μόνη δουλειά που μπορείς να χρησιμοποιήσεις όλα όσα ξέρεις".
Και είναι αλήθεια.
Χρησιμοποιείς πιο πολλά, ό,τι σκέφτεσαι.
Χρησιμοποίησέ το.
Μη φοβάσαι.
Μην αφήσεις τους καριόληδες να σου βουλώσουν το στόμα.
Πες το.
Αν παρακολουθείτε από το σπίτι
και δεν ξέρετε τι γίνεται,
γιατί δεν τσεκάρατε το Twitter να δείτε πώς νιώθετε...
μπορείτε...
Όχι. Πιστέψτε με.
Το κοίταξα. Το βρήκατε "απολαυστικά αναζωογονητικό".
Ακούστε πως έχει το πράγμα.
Ο Ντέιβ δεν απέκτησε πλάκα.
Ήταν πάντα αστείος.
Και παραμένει στην κορυφή.
Γιατί; Επειδή εξελίσσεται συνεχώς, ωριμάζει.
Ενίοτε κινείται λίγο πιο πλευρικά, αλλά...
πάντα με μια νέα οπτική.
Η κριτική του σκέψη
είναι η τέχνη του.
Το σταντ-απ του με ξετρελαίνει.
Αλλάζει τον τρόπο που σκέφτομαι.
Και μερικές φορές διαφωνώ ολόψυχα μαζί του,
αλλά αυτό μ' αρέσει στον Ντέιβ
και στην τέχνη.
Μαθαίνεις τα όρια μόνο όταν τα ξεπερνάς.
Τι είναι η ζωή, αν κανείς δεν ξεπερνά τα όρια;
Κυρίες και κύριοι, σας θέλω σκληρούς, αλλιώς δεν θα αντέξετε.
Σας θέλω σκληρούς!
"Επειδή είμαι ντυμένη έτσι...
δεν σημαίνει...
ότι είμαι πόρνη".
Θα ήταν σαν εγώ, ο Ντέιβ Σαπέλ, ο κωμικός,
να περπατάω ντυμένος ως αστυνόμος.
Κάποιος θα με συναντήσει.
"Πάλι καλά. Αστυνόμε, βοήθησέ μας.
Έλα από εδώ. Βοήθησέ μας!"
Θα έλεγα...
"Επειδή είμαι ντυμένος έτσι...
δεν σημαίνει ότι είμαι αστυνόμος".
Είμαι αυτό που είναι γνωστό στην πιάτσα ως "κατήγορος θύματος".
"Να πάρει! Ο Μάικλ Τζάκσον κακοποιούσε παιδιά!"
"Τι φορούσαν εκείνα τα παιδιά;"
Ο μόνος λόγος
που όλοι μιλάνε για τους διεμφυλικούς
είναι γιατί οι λευκοί άντρες θέλουν να το κάνουν.
Σωστά.
Μόλις το είπα.
Αν ένιωθαν έτσι μόνο οι γυναίκες
ή οι μαύροι και οι Μεξικανοί έλεγαν
"Νιώθουμε σαν κορίτσια μέσα",
θα έλεγαν "Σκάσε, νέγρε. Κανείς δεν σε ρώτησε.
Πάμε. Έχουμε να μαζέψουμε φράουλες".
Βρομάει λευκό προνόμιο.
Δεν αναρωτιέστε γιατί ήταν πιο εύκολο να αλλάξει φύλο ο Μπρους Τζένερ
από ό,τι ήταν για τον Κάσιους Κλέι να αλλάξει το όνομά του;
Όλοι θυμώνουν, επειδή λέω αυτά τα αστεία.
Καταλαβαίνεις ότι είναι η καλύτερη στιγμή.
Περισσότερο από ποτέ.
Έχεις την ευθύνη να μιλάς παράτολμα.
Αλλιώς, τα παιδιά μου ίσως δεν μάθουν πώς είναι το παράτολμο.
Η χαρά του να κάνεις λάθος.
Δεν ήρθα για να έχω δίκιο.
Ήρθα για την πλάκα.
Το θάρρος
που απαιτείται ως καλλιτέχνης
να υποστηρίξεις ποιος ξέρεις εσύ ότι είσαι...
να ρισκάρεις τον εαυτό σου...
είναι ένας ακόμα λόγος για τον οποίο τον αγαπάμε, τον σεβόμαστε
και τον θαυμάζουμε.
Και μόνο όταν ξεκινήσαμε περιοδεία πριν από δύο χρόνια,
είχα την ευκαιρία
να δω πώς αντιμετωπίζει τη ζωή.
Τον φανταζόμουν σε έναν τράκτορα,
στο Οχάιο, να ακούει Πρινς.
Μα επειδή ήταν ο Ντέιβ, φανταζόμουν ότι ήταν εκεί κι ο Πρινς.
Γιατί έτσι...
ήταν η ζωή του Ντέιβ.
Συνέβαιναν πράγματα στον κόσμο του Ντέιβ, που δεν συνέβαιναν
πουθενά αλλού.
Η τελευταία φορά ήταν
το 2008 και ήμουν στην Ουάσινγκτον.
Στο βάθος...
ενός μικρού εστιατορίου ήταν ένας κύριος που αναγνώρισα ως τον Ντέιβ Σαπέλ.
Και σκέφτηκα...
"Τι θέλει εδώ ο Ντέιβ Σαπέλ;"
Είπα "Ντέιβ, τι..." Είχα καιρό να τον δω. "Τι κάνεις;"
Είπαμε τα νέα μας και είπα,
"Είμαι εδώ, γιατί πάω στο Γουόλτερ Ριντ".
Ήταν το αποκορύφωμα του πολέμου στο Ιράκ.
Πήγαινα στο Γουόλτερ Ριντ με μια στοίβα DVD του Chappelle's Show
μαζί μου.
Επειδή τους άρεσε, ενώ το The Daily Show...
Έχω αυτά τα DVD και το λέω στον Ντέιβ.
"Ντέιβ, θα πάω κάτω και θα τους δω.
Είναι πληγωμένοι στρατιώτες. Έχω τα DVD σου.
Τι κάνεις τώρα;"
Είναι αυθόρμητος.
"Πάμε. Ας τους τρελάνουμε".
Με κοιτάει και δεν θα το ξεχάσω.
Με κοιτάει και λέει "Καλά είμαι εδώ".
Τον σεβάστηκα τόσο πολύ!
Δεν ξέρω κανέναν που να νοιάζεται
πιο βαθιά...
και κάποιον που να αδιαφορεί πιο πολύ.
Ο Ντέιβ είναι θεμέλιος λίθος...
γιατί αναζητά γνώσεις.
Είναι ένας άνθρωπος που αναζητά ανθρώπους,
εμπειρία και γνώση.
Θέλει να το αγγίξει, να το νιώσει και να το βιώσει,
για να το διοχετεύσει στην τέχνη του
και να το δώσει σε εσάς,
ως κάτι τελείως διαφορετικό και καινούργιο.
Μόνο αυτό θα πω.
Μόνο ένας μπορεί να μου πει
"Φίλε. Σε χρειάζομαι"
και θα είμαι εκεί,
ό,τι κι αν γίνει,
όπου κι αν γίνει.
Και όταν μου τηλεφώνησε πρόσφατα και είπε "Σε χρειάζομαι",
μία εβδομάδα μετά ήμουν με τον Ντέιβ
σε μια σκηνή στο Ντέιτον του Οχάιο...
στα 30 μέτρα...
από το μέρος μιας από τις χειρότερες μαζικές επιθέσεις στην ιστορία.
Και τον παρακολούθησα
να βοηθά μια πόλη...
να θεραπεύσει μια πληγή γεννημένη από τη βία...
και γεννημένη από τον πόνο.
Με τον Στίβι Γουόντερ να τραγουδά "My Cherie Amour"
και το πλήθος να τρελαίνεται και να ανακτά την πόλη του,
γυρνά στη σκηνή και μου λέει
"Αυτή είναι η ανάμνησή τους.
Αυτή είναι".
Το λέω κάθε φορά που έρχομαι στο Έλινγκτον.
Είστε πολύ απαραίτητοι τώρα.
Είναι εποχή για καλλιτέχνες.
Φτιάχνω στα κρυφά έναν στρατό καλλιτεχνών.
Θέλω να πάτε και να πολεμήσετε στον στρατό.
Δεν είναι μια βίαιη μάχη,
αλλά μια αποκαλυπτική.
Πρέπει να αποκαλυφθεί ο κόσμος μέσω της δικής σου καλλιτεχνικής έκθεσης.
Ειλικρινά, εμπνέομαι κοιτάζοντάς σας.
Νιώθω ότι πριν λίγο ήμουν εσείς.
Αν μπορούσα να μιλήσω στον εαυτό μου τότε...
θα του έλεγα ό,τι λέω σε εσάς.
"Να είστε καλοί κι ατρόμητοι".
Ευχαριστώ!
Το Βραβείο Μαρκ Τουέιν δημιουργήθηκε προς τιμήν ενός σατιρικού συγγραφέα
και παρατηρητή του κόσμου στον οποίο ζούσε.
Τιμώντας τον Ντέιβ Τσάπελ με το Βραβείο Μαρκ Τουέιν,
τιμάμε έναν κωμικό στο αποκορύφωμά του.
Κάποιον που έχει ήδη μια ζωή γεμάτη επιτυχίες πίσω του,
αλλά υπόσχεται άλλες τόσες τις επόμενες δεκαετίες.
Γι' αυτούς τους λόγους, το Κέντρο Κένεντι τιμά τον Ντέιβ Σαπέλ
με το μεγαλύτερο, εθνικό κωμικό βραβείο,
το Βραβείο Μαρκ Τουέιν του Κέντρου Κένεντι.
Ευχαριστώ!
Μου αρέσει να μην ξέρω τι θα γίνει.
Μου αρέσουν οι αναμνήσεις.
Κάποιες φορές κάνω βλακείες στους συναδέλφους μου
για να πουν στους φίλους τους ότι το έκανα.
Αντί να μιλήσω για μένα,
θέλω να μιλήσω για το είδος της τέχνης μου.
Η κωμωδία σταντ-απ
είναι απίστευτα αμερικανικό είδος.
Δεν νομίζω ότι άλλη χώρα
παράγει τόσους κωμικούς.
Αν και δεν το γνωρίζετε πολλοί,
δεν πιστεύω ότι υπάρχει άποψη στη χώρα
που να μην εκπροσωπείται σε κλαμπ κωμωδίας
από κάποιον.
Ο καθένας από εσάς
έχει έναν πρωταθλητή στην αίθουσα.
Σας παρακολουθούμε να μαλώνετε.
Αλλά όταν είμαστε μαζί,
το λύνουμε συζητώντας.
Ξέρω κωμικούς που είναι ρατσιστές.
Τους βλέπω στη σκηνή και όλοι γελάνε.
Και λέω "Αυτός ο καριόλης τα εννοεί".
Δεν θυμώνω, δεν τους μισώ. Πάμε πάνω και πίνουμε μια μπίρα.
Καμιά φορά, εκτιμώ τη δεξιότητα
με την οποία κοσμούν τον ρατσισμό τους.
Φίλε, δεν είναι τόσο σοβαρό.
Η Πρώτη Τροπολογία είναι πρώτη για κάποιον λόγο.
Η Δεύτερη Τροπολογία
είναι σε περίπτωση που η πρώτη δεν πετύχει.
Πρέπει να χαλαρώσουμε λιγάκι, φίλε.
Η χώρα γίνεται ζόρικη.
Ποτέ στη ζωή μου δεν ήταν έτσι.
Απόψε, λοιπόν,
είναι τιμή μου
που ήρθαν οι συνάδελφοί μου,
στην κωμωδία...
και στη μουσική.
Θέλω όλοι στην Αμερική να με δείτε.
Δείτε με που καπνίζω μέσα.
Δεν ρώτησα κανέναν. Τι θα κάνουν; Θα με διώξουν πριν πάρω το βραβείο;
Όχι, φίλε. Λέγεται "πλεονέκτημα".
Αυτό που χάρηκα πιο πολύ
ήταν ότι είδα άτομα από διαφορετικές φάσεις της ζωής μου.
Φίλους με τους οποίους μεγάλωσα εδώ,
φίλους μου από το Οχάιο, τότε και τώρα,
φίλους από τα κλαμπ κωμωδίας.
Όλοι αυτοί οι μουσικοί με ξετρέλαναν.
Δεν έχετε ιδέα
πώς με εμπνέετε.
Θέλω να κάνω μια ξεχωριστή μνεία στον φίλο μου Τόνι Γουντς.
Ο Μάιλς Ντέιβις είχε πει...
Είναι από τα αγαπημένα μου. Ο Μάιλς Ντέιβις είπε πολλά.
Όμως, πάντα μου άρεσε μια φράση του.
Είπε "Μου πήρε χρόνια να μάθω
να παίζω σαν εμένα".
Έβλεπε άλλους και πήγαινε να παίξει σαν τον Ντίζι ή τον Μπερντ,
όλους τους σπουδαίους.
Ο Τόνι Γουντς είναι ο Ντίζι κι ο Μπερντ.
Προσπαθούσα να παίξω σαν εσένα. Ήσουν ο πρώτος που είδα
να το κάνει ολόσωστα.
Είσαι ατρόμητος κι είπες την αλήθεια.
Υπάρχει κάτι πολύ αληθινό σε αυτό το είδος,
όταν γίνεται σωστά.
Θα τα βάλω με οποιονδήποτε
εμποδίσει έναν αληθινό επαγγελματία αυτής της μορφής τέχνης,
γιατί ξέρω ότι κάνεις λάθος.
Αυτή είναι η αλήθεια
και εσύ την εμποδίζεις.
Δεν μιλάω για το περιεχόμενο.
Μιλάω για την τέχνη.
Καταλαβαίνετε;
Είμαστε σύμφωνοι;
Ήθελα να πω κάτι ακόμα και χαίρομαι που μπορώ.
Είμαι γκέι.
Είμαι γκέι και...
ανυπομονώ να δω τι θα κάνει για την καριέρα μου.
Τόσες ξεχωριστές μνείες.
Ένας από τους λόγους της επιστροφής του αιώνα.
Ο αδερφός μου και ο μέντοράς μου,
ο τρομερός Σταν Λέιθαν.
Ποτέ δεν ονειρευόμουν ότι θα δούλευα με κάποιον τόσο σπουδαίο.
Τα τελευταία πέντε αφιερώματα
ήταν μοναδικά.
Δεν θα ήθελα να κάνω άλλο αφιέρωμα με κανέναν άλλο.
Φάε τα λαχανικά σου
και ζήσε όσο πιο πολύ μπορείς,
γιατί θα κάνουμε κι άλλα τέτοια κόλπα.
Νιλ Μπρέναν, η ομιλία σου με έκανε να κλάψω.
Μου θύμισε
τις δύσκολες μέρες δουλειάς
και όλα τα λεφτά που δεν πήρα.
Η άλλη μνεία που πρέπει να κάνω,
γιατί τίποτα από αυτά δεν θα ήταν εφικτό χωρίς εκείνη,
είναι στη μαμά μου.
Μαμά.
Η μητέρα μου.
Μαμά.
Δεν έχετε ιδέα τι έχει περάσει.
Και μόνο που με γέννησες
ήταν παραπάνω από αρκετό.
Αλλά με μεγάλωσες και με μεγάλωσες καλά.
Είχαμε προφορική παράδοση στο σπίτι.
Ήξερα τη λέξη "griot".
Ο griot ήταν κάποιος στην Αφρική
που έπρεπε να διατηρήσει τις ιστορίες του χωριού.
Όλοι του έλεγαν τις ιστορίες τους και τις θυμόταν
για να τις πει στους νεότερους.
Όταν μεγάλωνε, τις έλεγε σε κάποιον άλλον.
Και λένε στην Αφρική
ότι, όταν πεθαίνει ένας griot, είναι σαν να καίγεται μια βιβλιοθήκη.
Η μητέρα μου μου έλεγε πριν ασχοληθώ με την κωμωδία
"Να γίνεις griot".
Μου μάθαινε όλες τις ιστορίες της μαύρης ζωής.
Έχει κάνει αφροαμερικανικές σπουδές.
Mε άφηνε να καταλάβω το πλαίσιο μέσα στο οποίο μεγάλωνα.
Ότι μεγαλώνω σε ένα εχθρικό περιβάλλον
που πρέπει να δαμάσω.
Όταν ήμουν 14 χρονών, ήμουν στα κλαμπ
τιθασεύοντας έναν κόσμο ενηλίκων. Είχα τρομάξει.
Υπήρχε επιδημία κρακ.
Η μητέρα μου άκουγε πυροβολισμούς και φοβόταν "Ίσως είναι ο γιος μου".
Όμως, νωρίς στην καριέρα μου,
αν θυμάσαι, καθόσουν στο κλαμπ μαζί μου.
Δούλευε όλη τη μέρα.
Καθόταν νυσταγμένη, περιμένοντας να βγω.
Έβλεπε το σόου μου κάθε βράδυ.
Ξέρεις πόση ώρα κάναμε με το αυτοκίνητο;
Πόσοι έχετε ακούσει να λέει η μάνα σας
"Τα αστεία με τα μουνιά ήταν υπερβολικά".
Ήμουν μαλθακό παιδί.
Ήμουν ευαίσθητος, έκλαιγα εύκολα
και φοβόμουν το ξύλο.
Η μητέρα μου μου έλεγε αυτό.
Δεν ξέρω αν το θυμάσαι, αλλά μου το έλεγες συχνά.
Έλεγες "Γιε μου, μερικές φορές πρέπει να γίνεις λιοντάρι,
για να είσαι το αρνί που πραγματικά είσαι".
Μιλάω σαν λιοντάρι.
Δεν φοβάμαι κανέναν.
Όταν πρόκειται για λέξεις,
θα μιλήσω με τις καλύτερες,
για να χαλαρώσω και να είμαι εγώ.
Γι' αυτό μ' αρέσει η τέχνη μου.
Κατανοώ κάθε επαγγελματία της.
Είτε συμφωνώ είτε όχι, ξέρω από πού προέρχονται.
Θέλουν να ακουστούν, έχουν κάτι να πουν, κάτι πρόσεξαν.
Θέλουν να τους καταλάβουν.
Λατρεύω αυτό το είδος.
Μου έσωσε τη ζωή.
Απόψε, μαμά, θα ήθελα να σε τιμήσω
με έναν ξεχωριστό τρόπο που δεν μπορώ να κάνω μόνος.
Όμως, επειδή τώρα είμαι άντρας με ισχυρούς και σημαντικούς φίλους,
θα καλέσω τον Θάντερκατ στη σκηνή.
Ο τρομερός Μος Ντεφ.
Ουάσινγκτον, σε ευχαριστώ πολύ που μου έδωσες ένα σπίτι κι ένα ξεκίνημα.
Σήμερα είναι επισήμως Μέρα Ντέιβ Σαπέλ στην Ουάσινγκτον.
Η δήμαρχος το δήλωσε χθες.
Οπότε, στο μέλλον,
τη Μέρα Ντέιβ Σαπέλ, ζητάω σε όποιον θέλει να τη γιορτάσει
να φτιάξει μια απίστευτη ανάμνηση για τον ίδιο
ή και για κάποιον άλλον.
Ευχαριστώ πολύ.
Καληνύχτα.
Ευχαριστώ, αδερφέ Ντέιβ.
Τη μητέρα των παιδιών μου,
που με βοηθάει και μου δίνει δύναμη για να κάνω ό,τι κάνω.
Ιλέιν...
ευχαριστώ τον Θεό που υπάρχεις.
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια