1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:02,460 --> 00:00:04,462
ทุกท่านครับ สุดยอดในตำนาน

3
00:00:04,921 --> 00:00:06,381
คุณเดฟ ชาพเพลล์

4
00:00:07,048 --> 00:00:08,508
(ดีซี อิมพรอฟ)

5
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

6
00:00:13,138 --> 00:00:15,515
(ค่ำคืนก่อนเดฟ ชาพเพลล์
รับรางวัลมาร์ค ทเวน)

7
00:00:15,598 --> 00:00:16,474
ขอบคุณ

8
00:00:16,641 --> 00:00:17,517
ขอบคุณ

9
00:00:19,352 --> 00:00:20,437
ขอบคุณมากเลย

10
00:00:21,479 --> 00:00:23,023
ทุกคนนั่งลง ทำตัวตามสบายนะ

11
00:00:24,399 --> 00:00:27,610
พรุ่งนี้จะเป็นค่ำคืน
ที่มีความหมายมากในวงการตลก

12
00:00:28,194 --> 00:00:31,364
ผมประหลาดใจมาก
ที่ได้รับรางวัลนี้ด้วยวัยเพียงเท่านี้

13
00:00:32,574 --> 00:00:34,701
แต่เชื่อเถอะ ผมคู่ควรแล้ว

14
00:00:40,248 --> 00:00:44,252
โธ่ พวกคุณไม่รู้หรอกว่าอาชีพนี้เป็นยังไง

15
00:00:44,627 --> 00:00:49,090
ผมดูพวกนักพล่ามระดับหัวกะทิ
ที่เคยปรากฏในโลกนี้มาตั้งแต่เด็ก

16
00:00:49,591 --> 00:00:52,010
ทุกความคิดเห็นในประเทศนี้

17
00:00:52,093 --> 00:00:53,803
จะมีตลกหนึ่งคน

18
00:00:53,887 --> 00:00:55,555
ทำลายมุมมองของคุณเสียยับเลย

19
00:00:56,431 --> 00:00:59,976
แต่ให้ตายเถอะ ผมไม่อยากอยู่
ในประเทศที่คนจิตใจเปราะบาง

20
00:01:00,477 --> 00:01:02,228
ผมอยากมีชีวิตอยู่ท่ามกลางทหาร

21
00:01:05,565 --> 00:01:07,692
(วันต่อมา ศูนย์เคนเนดี้
มอบรางวัลอันทรงเกียรติ)

22
00:01:07,776 --> 00:01:09,277
(สาขาสุขนาฏกรรมแก่เดฟ ชาพเพลล์)

23
00:01:09,819 --> 00:01:11,404
(รางวัลมาร์ค ทเวน
เดฟ ชาพเพลล์)

24
00:01:17,368 --> 00:01:18,953
คุณได้รางวัลนี้ทั้งที่ยังหนุ่มมากเนี่ยนะ

25
00:01:19,037 --> 00:01:21,623
ผม... แหม ผมใช้เวลา 32 ปีเลยนะ

26
00:01:22,373 --> 00:01:23,833
- เอาละ
- เดฟ แค่...

27
00:01:23,917 --> 00:01:25,376
- เดฟ แค่...
- โชคดีทุกคน

28
00:01:26,961 --> 00:01:28,421
โอ๊ย หยาบคาย

29
00:01:31,591 --> 00:01:33,051
จำไม่ได้ว่ามันเล่นยังไง

30
00:01:38,223 --> 00:01:39,182
ไงๆ

31
00:01:41,309 --> 00:01:43,937
ไม่บ่อยนักที่เราได้มารวมตัวกับทุกคน

32
00:01:44,854 --> 00:01:46,106
โดยไม่มีปัญหาอะไร

33
00:01:46,898 --> 00:01:49,400
ผมเห็นค่าของมันในมุมนั้นอย่างใหญ่หลวงเลยล่ะ

34
00:01:52,695 --> 00:01:53,738
ตื่นเต้นบ้างมั้ย

35
00:01:54,656 --> 00:01:56,074
เรื่องรับรางวัลน่ะเหรอ ไม่เลย

36
00:01:56,241 --> 00:02:00,495
คืนนี้ผมจะอยู่ท่ามกลางศิลปินอัจฉริยะ

37
00:02:00,578 --> 00:02:03,790
และกลุ่มผู้ชมที่ให้คุณค่า

38
00:02:03,873 --> 00:02:06,000
กับศิลปะมากกว่าใครที่ศูนย์เคนเนดี้

39
00:02:08,044 --> 00:02:10,213
เรื่องนี้ไม่ได้สร้างความกดดัน

40
00:02:12,549 --> 00:02:14,134
หลายคนคู่ควรกับช่วงเวลาเหล่านี้

41
00:02:14,217 --> 00:02:15,927
เป็นเกียรติที่ได้พบคุณ ขอบคุณครับ

42
00:02:16,511 --> 00:02:18,429
- นายแน่มาก เดฟ
- ขอบใจ เพื่อน

43
00:02:18,513 --> 00:02:20,431
น้อยคนที่ได้รางวัลนี้

44
00:02:20,515 --> 00:02:21,683
(ห้องพักนักแสดง)

45
00:02:22,433 --> 00:02:25,311
เราทั้งหมดมารวมตัวกัน
ด้วยเหตุผลอะไรผมรับได้ทั้งนั้น

46
00:02:29,732 --> 00:02:31,401
ผมควรใส่กริลส์มั้ย หรือว่า...

47
00:02:38,950 --> 00:02:40,201
เรียนทุกท่านที่รัก...

48
00:02:40,827 --> 00:02:42,829
วันนี้พวกเราพากันมาร่วมงาน

49
00:02:42,912 --> 00:02:45,623
รางวัลแห่งชีวิตดังที่เรียกกันว่าทเวน

50
00:02:46,958 --> 00:02:50,128
และเฉลิมฉลองบุคคลแห่งตำนานซึ่งมีนามว่าเดฟ

51
00:02:51,671 --> 00:02:53,381
คำที่น่าตื่นเต้น "ตำนาน"

52
00:02:53,590 --> 00:02:56,968
คำนี้หมายความว่า
คุณได้รับการจดจำไปนานแสนนานชั่วนิรันดร์

53
00:02:57,051 --> 00:02:58,761
แต่ผมมาเพื่อบอกคุณ

54
00:02:59,220 --> 00:03:03,224
ว่าค่ำคืนนี้ไม่เพียงแต่เป็นการเฉลิมฉลอง
สิ่งที่บุคคลแห่งตำนานผู้นี้ได้ทำไว้

55
00:03:03,308 --> 00:03:05,894
แต่เป็นการยินดีกับสิ่งที่เขากำลังทำอยู่

56
00:03:05,977 --> 00:03:09,939
และเพื่อเป็นการขอบคุณเดฟในเรื่องนั้น
สิ่งที่ดีกำลังจะเกิดขึ้น

57
00:03:11,566 --> 00:03:13,276
เอาละครับ น้องๆ หนูๆ...

58
00:03:14,277 --> 00:03:15,695
สุภาพบุรุษและสุภาพสตรี...

59
00:03:16,988 --> 00:03:19,699
สำหรับคำพูดที่ไม่มีวันตายของมาร์ค ทเวน

60
00:03:20,116 --> 00:03:22,410
"สนุกกันให้สุดเหวี่ยงไปเลย"

61
00:03:24,621 --> 00:03:26,623
จากโรงเรียนที่เดฟเคยเรียน

62
00:03:27,081 --> 00:03:30,668
วงดนตรีแห่งโรงเรียนศิลปะ
เดอะ ดยุค เอลลิงตัน

63
00:03:39,010 --> 00:03:40,803
นั่นวงเดอะ ดยุค เอลลิงตันเหรอ

64
00:03:40,887 --> 00:03:42,889
ใช่แล้ว

65
00:03:46,851 --> 00:03:47,685
โย่

66
00:04:28,726 --> 00:04:29,686
และบัดนี้

67
00:04:29,936 --> 00:04:31,646
ผู้ที่ได้รับรางวัลคนที่ 22

68
00:04:31,729 --> 00:04:35,316
รางวัลมาร์ค ทเวนจากศูนย์เคนเนดี้
สาขาสุขนาฏกรรมอเมริกัน...

69
00:04:35,900 --> 00:04:38,027
เดฟ ชาพเพลล์

70
00:05:26,034 --> 00:05:27,076
สวัสดีทุกคน

71
00:05:29,746 --> 00:05:31,956
ไง ทุกคน ฉันชื่อทิฟฟานี่ แฮดดิช

72
00:05:32,040 --> 00:05:34,625
นี่เป็นช่วงที่พวกคุณควรปรบมือให้บ้าคลั่งกันไปเลย

73
00:05:34,709 --> 00:05:35,585
ฉันจะรอนะ

74
00:05:42,508 --> 00:05:44,552
เดฟ ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมคุณใส่ชุดนี้

75
00:05:44,635 --> 00:05:46,637
มันใส่สบายมากเลย

76
00:05:47,096 --> 00:05:48,431
- ผมรู้
- ดูสิ

77
00:05:48,514 --> 00:05:50,516
มองดูห้องนี้สิ ทุกคน ดูห้องนี้

78
00:05:50,600 --> 00:05:53,561
ดูผู้คนที่มางานปาร์ตี้นี้สิ

79
00:05:54,729 --> 00:05:55,563
ใช่แล้ว

80
00:05:59,317 --> 00:06:01,778
ดาราตลก นักแสดงและนักดนตรี

81
00:06:01,944 --> 00:06:03,738
ล้วนมาที่นี่เพื่อชายผู้หนึ่ง

82
00:06:03,821 --> 00:06:06,741
เราทุกคนมาอยู่ที่นี่
เพราะเดฟพาผู้คนมารวมตัวกัน

83
00:06:06,824 --> 00:06:09,994
ด้วยวิธีที่น่าจะไม่มีใครในโลกใบนี้ทำได้

84
00:06:10,578 --> 00:06:13,247
ฉันพบกับเดฟเมื่อ 20 กว่าปีก่อน

85
00:06:13,331 --> 00:06:15,083
และเป็นเพื่อนกันตั้งแต่นั้นมา

86
00:06:15,333 --> 00:06:18,544
เดฟ คุณเป็นพี่เลี้ยงฉันมาตลอด เป็นพี่ชายของฉัน

87
00:06:18,961 --> 00:06:21,339
และทุกครั้งที่ฉันก้าวขาขึ้นเวที

88
00:06:21,422 --> 00:06:23,758
ทุกครั้งฉันคิดถึงคุณเพราะว่า...

89
00:06:24,634 --> 00:06:26,928
ฉันอยากทำให้คุณภูมิใจอยู่เสมอ
เพราะคุณคือผู้ยิ่งใหญ่

90
00:06:27,011 --> 00:06:28,471
คุณคือสุดยอด

91
00:06:32,016 --> 00:06:34,268
สิ่งที่ฉันชอบในตัวเดฟคือเป็นคนที่ทำอะไรปุบปับ

92
00:06:34,519 --> 00:06:38,022
เรื่องราวเกี่ยวกับเดฟที่ฉันชอบที่สุด
คือตอนคริสต์มาส

93
00:06:38,106 --> 00:06:41,401
มีอยู่ปีหนึ่งหลังจากที่ฉันเลี้ยงอาหารคนไร้บ้าน
ที่ลาฟ แฟคตอรี่เสร็จ...

94
00:06:41,526 --> 00:06:44,987
ฉันทำแบบนั้นทุกปี
เพราะฉันไม่เคยลืมรากเหง้าของตัวเอง

95
00:06:45,154 --> 00:06:48,116
ไม่ใช่ที่ลาฟ แฟคตอรี่นะ
คนไร้บ้านน่ะ คนไร้บ้าน

96
00:06:49,283 --> 00:06:50,493
เดฟโทรหาฉัน

97
00:06:50,785 --> 00:06:51,953
ให้ไปดื่มกับเขา

98
00:06:52,036 --> 00:06:53,329
พอฉันไปถึง

99
00:06:53,663 --> 00:06:55,998
ฉันเห็นเขาอยู่กับมาร์ลอน เวย์นส์ที่นั่น

100
00:06:56,290 --> 00:06:58,126
ฉันก็พูดว่า

101
00:06:58,209 --> 00:07:01,754
"พวกพ่อคนทั้งหลาย
มาทำอะไรกันที่นี่ในวันคริสต์มาสเนี่ย

102
00:07:01,838 --> 00:07:03,631
ไปอยู่กับลูกดีกว่ามั้ย"

103
00:07:03,798 --> 00:07:04,841
แล้วเดฟก็บอกว่า

104
00:07:04,924 --> 00:07:07,009
"เธอเป็นสครูจเหรอ นังตัวแสบ ดื่มซะ"

105
00:07:17,186 --> 00:07:19,897
แล้วเราก็หัวเราะล้อเล่นกันจนกระทั่งตีหนึ่ง

106
00:07:20,148 --> 00:07:22,608
แล้วเดฟก็เอ่ยขึ้น "พวกคุณอยากไปโยนโบว์ลมั้ย"

107
00:07:22,733 --> 00:07:23,609
พวกเราก็บอกว่า

108
00:07:23,693 --> 00:07:27,530
"ไม่มีลานโบว์ลิ่งที่ไหน
เปิดดึกขนาดนี้ในวันคริสต์มาสหรอก

109
00:07:27,613 --> 00:07:29,407
คุณพูดเรื่องอะไรเนี่ย"

110
00:07:29,490 --> 00:07:32,743
เขาก็เริ่มขำและพูดว่า
"รู้หรือเปล่าว่าผมคือเดฟ ชาพเพลล์"

111
00:07:36,998 --> 00:07:38,708
เขายกหูโทรศัพท์

112
00:07:38,791 --> 00:07:40,293
แล้วเราก็โดดขึ้นรถเขา

113
00:07:40,460 --> 00:07:42,545
และขับขึ้นเขากันไป

114
00:07:42,628 --> 00:07:44,797
จากนั้นก็จอดที่ประตูขนาดมหึมาบานหนึ่ง

115
00:07:44,964 --> 00:07:46,382
คือมันมหึมาจริงๆ

116
00:07:46,466 --> 00:07:49,844
ฉันบอกว่า "เราจะมาโยนโบว์ลกัน
ที่จูราสสิค พาร์คเหรอเนี่ย"

117
00:07:51,804 --> 00:07:52,972
เราลงจากรถ

118
00:07:53,055 --> 00:07:54,182
เดินไปที่ประตู

119
00:07:54,265 --> 00:07:56,767
ให้ทายว่าใครมาเปิดประตู ทายซิว่าใครเปิด

120
00:07:57,185 --> 00:07:58,895
ฉันบอกว่า "ทาย" ไงเล่า ทายสิ

121
00:08:01,856 --> 00:08:03,900
เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่มาเปิดประตู

122
00:08:04,317 --> 00:08:06,110
ได้ยินมั้ย เอ็ดดี้ เมอร์ฟี่น่ะ ทุกคน

123
00:08:06,444 --> 00:08:08,196
พวกเราอยู่ที่บ้านของเอ็ดดี้ เมอร์ฟี่

124
00:08:09,071 --> 00:08:10,323
ฉันก็แบบ...

125
00:08:15,703 --> 00:08:16,871
แล้วเดฟก็บอกว่า "เย็นไว้

126
00:08:16,954 --> 00:08:18,289
เดี๋ยวก็โดนตะเพิดออกมาหรอก

127
00:08:18,372 --> 00:08:20,166
ฉันบอก "แม่เจ้า ไม่อยากจะเชื่อเลย

128
00:08:20,249 --> 00:08:23,461
แอ็กเซล โฟลีย์มีลานโบว์ลิ่งด้วย"

129
00:08:26,756 --> 00:08:30,468
พวกเราได้คุยขำกัน
และเล่าเรื่องราวต่างๆ เป็นชั่วโมง

130
00:08:30,635 --> 00:08:33,262
และนั่นเป็นลักษณะของคนอย่างเดฟ
ที่ทำอะไรปุบปับ

131
00:08:33,971 --> 00:08:36,724
เขาเป็นคนมหัศจรรย์ แต่โยนโบว์ลห่วยแตก

132
00:08:47,276 --> 00:08:49,570
- สวัสดี ผมพอล เปโลซี่ เป็นไง
- ฉันทิฟฟานี่ แฮดดิช

133
00:08:49,654 --> 00:08:50,988
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
- เรารู้จักคุณ

134
00:08:51,072 --> 00:08:51,989
ภรรยาผม แนนซี่

135
00:08:52,323 --> 00:08:53,824
- เฮ้ แนนซี่
- สวัสดี

136
00:08:53,908 --> 00:08:56,869
- คุณเก่งมากเลย เยี่ยมมาก
- ขอบคุณมากค่ะ

137
00:09:00,831 --> 00:09:02,458
เราโยกย้ายไปกับคุณด้วยนะ

138
00:09:07,296 --> 00:09:09,632
- ผมแสดงครั้งแรกสุดที่คลับแห่งนี้
- อะไรนะ

139
00:09:10,299 --> 00:09:12,009
ตอนนั้นปี 92

140
00:09:13,177 --> 00:09:14,804
- เวลาผ่านไปเร็วจริงๆ
- ใช่

141
00:09:14,887 --> 00:09:16,055
เวลานี่เอาเรื่องอยู่นะ

142
00:09:18,099 --> 00:09:21,811
สวัสดีครับท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน

143
00:09:21,894 --> 00:09:26,315
และขอต้อนรับสู่ดี.ซี. อิมพรอฟ

144
00:09:27,650 --> 00:09:29,193
ห้ามสูบบุหรี่ในนี้ ไอ้สันขวาน

145
00:09:29,277 --> 00:09:30,903
แหม พวก นายก็รู้ว่าเป็นสไตล์เรา

146
00:09:32,446 --> 00:09:33,281
นี่เป็นคืนของเดฟ

147
00:09:33,364 --> 00:09:34,782
เป็นสุดสัปดาห์ของเดฟ

148
00:09:35,074 --> 00:09:35,908
อะนะ

149
00:09:36,951 --> 00:09:39,328
เดฟ นายแน่มาก นายพาทุกคนออกมา

150
00:09:40,913 --> 00:09:43,624
เดฟ ชาพเพลล์ เขาได้รางวัลมาร์ค ทเวน

151
00:09:43,708 --> 00:09:44,709
ขอเสียงให้เดฟหน่อย

152
00:09:44,959 --> 00:09:47,670
รางวัลมาร์ค ทเวน

153
00:09:48,921 --> 00:09:51,007
ทำเงินให้เขาเป็นถุงเป็นถังเลย

154
00:09:51,090 --> 00:09:54,302
จะบอกให้ว่าถ้าอยากได้เงินเป็นถุงเป็นถัง
ก็จงรับรางวัลมาร์ค ทเวนเสียนะ

155
00:09:54,510 --> 00:09:57,597
ผมแทบไม่รู้จักเลยว่าเจ้ามาร์ค ทเวนเป็นใคร

156
00:09:58,639 --> 00:10:00,516
(เดฟ ชาพเพลล์)

157
00:10:04,854 --> 00:10:06,772
ให้ตาย ผมบอกไม่ถูกเลย

158
00:10:06,856 --> 00:10:09,567
ว่ารู้สึกยังไงที่ได้รับเกียรติเช่นนี้

159
00:10:09,650 --> 00:10:11,652
ในเมืองนี้ที่เป็นจุดเริ่มต้นของผม

160
00:10:11,736 --> 00:10:12,570
ที่จริง...

161
00:10:13,738 --> 00:10:15,031
จะเม้าท์อะไรให้ฟังนะ

162
00:10:15,448 --> 00:10:18,868
โชว์แรกในห้องนี้นั้น

163
00:10:19,285 --> 00:10:21,287
ผมเป็นตลกคนแรกที่ขึ้นเวที

164
00:10:21,370 --> 00:10:24,081
มีผม ผู้ชายชื่อไบรอัน เรแกน

165
00:10:24,165 --> 00:10:26,334
และเลสเบี้ยนคนนึงชื่อเอลเลน ดีเจนเนอริส

166
00:10:31,922 --> 00:10:33,591
สมัยนั้นเราไม่รู้ว่าเธอเป็นเกย์

167
00:10:33,674 --> 00:10:35,217
เราแค่อยากฟันหญิง

168
00:10:36,552 --> 00:10:38,512
โอ๊ย ขอโทษที

169
00:10:38,596 --> 00:10:40,264
ผมคิดว่านี่เป็นตลกคาเฟ่

170
00:10:41,432 --> 00:10:42,808
ท่านผู้มีเกียรติทุกท่านครับ

171
00:10:42,892 --> 00:10:46,395
นี่อาจเป็นสถานที่ปลอดภัยแห่งสุดท้ายของอเมริกา

172
00:10:46,479 --> 00:10:48,689
ที่จะพูดสิ่งที่อยากพูด

173
00:10:48,773 --> 00:10:51,400
และขำสิ่งที่อยากขำ

174
00:10:52,610 --> 00:10:54,695
นี่คือสถานที่ศักดิ์สิทธิ์

175
00:10:57,698 --> 00:11:01,327
การเดี่ยวไมค์นั้น
เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่สุดในโลกสำหรับผม

176
00:11:01,786 --> 00:11:04,246
ยืนอยู่บนเวทีดั่งนักรบผู้กล้า

177
00:11:04,455 --> 00:11:07,333
และนั่นอาจเป็นช่วงเวลาเดียว
ที่ผมรู้สึกเป็นตัวของตัวเอง

178
00:11:08,918 --> 00:11:12,088
ในวัย 19 เขาเป็นตลกที่อายุน้อยที่สุด
ในประวัติศาสตร์ของสตาร์เสิร์ช

179
00:11:12,171 --> 00:11:13,005
(สตาร์เสิร์ช (1993))

180
00:11:13,089 --> 00:11:15,466
จากวอชิงตัน ดี.ซี. นี่คือเดฟ...

181
00:11:17,343 --> 00:11:20,012
(ผู้ท้าชิง
เดฟ ชาพเพลล์)

182
00:11:20,763 --> 00:11:21,597
ไง

183
00:11:22,181 --> 00:11:23,766
ไม่รู้ว่าเอ็ดเกริ่นเรื่องนี้ไปหรือยัง

184
00:11:23,849 --> 00:11:26,936
ผมเพิ่งไปออกรายการบันเทิงคนดำ ผม...

185
00:11:27,603 --> 00:11:30,356
มีความรู้สึกว่าพวกคุณส่วนใหญ่ยังไม่ได้ดู ผม...

186
00:11:30,898 --> 00:11:31,899
ไม่รู้เพราะอะไรนะ

187
00:11:31,982 --> 00:11:33,776
ผมเคยคิดว่าพวกคนขาวทุกคน...

188
00:11:33,859 --> 00:11:34,819
(เดฟ คอมเมดี้ แจม (1995))

189
00:11:34,902 --> 00:11:35,778
...มีความสุข

190
00:11:36,904 --> 00:11:38,072
เพียงเพราะมีผิวขาว

191
00:11:38,948 --> 00:11:41,325
ผมเคยคิดว่าพวกคุณเอาแต่คิด
"โคตรเฟี้ยวเลย กูขาว"

192
00:11:44,495 --> 00:11:45,579
รู้สึกเจ๋งมาก

193
00:11:47,123 --> 00:11:47,957
แท็กซี่

194
00:11:48,416 --> 00:11:49,333
แค่ลองโบกเฉยๆ

195
00:11:49,834 --> 00:11:53,045
ผมไปที่โรงเรียนมัธยมปลายของผม
และบอกเรื่องจริงกับพวกเด็กๆ

196
00:11:53,129 --> 00:11:56,132
"ถ้าพวกเธออยากออกจากสังคมนี้จริงๆ ละก็

197
00:11:56,215 --> 00:11:57,591
เธอต้องมุ่งมั่น

198
00:11:57,717 --> 00:12:00,302
เธอต้องเลิกโทษคนขาวที่ทำให้เธอมีปัญหา

199
00:12:00,928 --> 00:12:03,431
และเธอ เธอต้องหัดที่จะ...

200
00:12:03,931 --> 00:12:06,559
ร้องแร็ปหรือเล่นบาสเกตบอลนะ พวก
เธอหนีไม่พ้นแล้ว

201
00:12:06,642 --> 00:12:07,893
เธอไปไหนไม่รอด

202
00:12:08,310 --> 00:12:11,063
ถ้าไม่ทำแบบนั้นก็ไปขายโคเคน
เธอมีทางเลือกแค่นั้น

203
00:12:11,147 --> 00:12:12,857
นั่นเป็นทางเดียวที่ฉันเห็นว่ามันไปได้

204
00:12:12,982 --> 00:12:15,943
เธอควรสร้างความบันเทิง
ให้คนขาวพวกนี้ ไปหัดเต้นซะ"

205
00:12:17,778 --> 00:12:19,947
สมัยเด็กผมเคยดูการ์ตูนเจ๋งๆ เรื่องนึง

206
00:12:20,030 --> 00:12:20,865
(เอจ ออฟ สปิน (2017))

207
00:12:20,948 --> 00:12:22,199
...ชื่อแคร์ แบร์ส

208
00:12:24,076 --> 00:12:26,162
พวกมันเป็นตุ๊กตาหมีที่ทำตัวเหมือนคน

209
00:12:26,245 --> 00:12:29,331
พวกมันเอาแต่คอยห่วงใยคนไปทั่ว

210
00:12:29,790 --> 00:12:31,792
ห่วงใยพวกเดียวกันเอง

211
00:12:31,876 --> 00:12:33,335
และทุกสิ่งทุกอย่าง

212
00:12:35,379 --> 00:12:36,714
และเมื่อเกิดเรื่องร้ายขึ้น

213
00:12:36,797 --> 00:12:37,965
พวกมันจะมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว

214
00:12:39,425 --> 00:12:42,845
ตัวหัวหน้าจะบอกว่า "เร็วเข้าพวกเรา ได้เวลา

215
00:12:43,220 --> 00:12:46,307
ปล่อยพลังแคร์ แบร์"

216
00:12:46,891 --> 00:12:47,850
จำฉากนั้นได้มั้ย

217
00:12:51,228 --> 00:12:53,898
แล้วตุ๊กตาหมีน้อยพวกนั้นจะคล้องแขนกัน

218
00:12:55,024 --> 00:12:56,984
และปล่อยพลังไปที่ตัวปัญหา

219
00:12:57,818 --> 00:12:59,570
ผมไม่ได้โม้เลยนะ

220
00:13:00,571 --> 00:13:03,616
ความรักที่แท้จริงจะพุ่งออกมาจากหน้าอกพวกมัน

221
00:13:06,535 --> 00:13:07,578
และเมื่อเราโตขึ้น

222
00:13:07,661 --> 00:13:09,789
เราอยากเป็นแบบหมีพวกนั้น

223
00:13:10,790 --> 00:13:12,500
แต่แล้วเราก็ใจสลาย

224
00:13:12,583 --> 00:13:15,961
เพราะเราพบว่า
ชีวิตไม่ยอมให้เราทำแบบนั้นหรอก

225
00:13:16,420 --> 00:13:17,713
และมันก็เป็นไปไม่ได้

226
00:13:18,047 --> 00:13:20,424
ที่จะให้ความรักพุ่งออกจากอก

227
00:13:21,509 --> 00:13:22,384
แต่ว่า...

228
00:13:22,927 --> 00:13:25,513
ผมเคยหลั่งความรัก
ลงบนหน้าอกใครบางคนมาก่อนนะ

229
00:13:29,809 --> 00:13:33,229
เดือนพฤศจิกายน ปี 2003

230
00:13:33,813 --> 00:13:36,273
ผมเป็นนักศึกษาปีสามที่มหาวิทยาลัยเอ็นวายยู

231
00:13:36,357 --> 00:13:39,109
ผมแสดงเดี่ยวไมค์ได้สองปีมั้ง

232
00:13:39,777 --> 00:13:41,028
แม่ผมโทรมาบอกว่า

233
00:13:41,111 --> 00:13:44,490
"อาซิซ ลูกจะกลับบ้านวันขอบคุณพระเจ้ามั้ย"

234
00:13:44,949 --> 00:13:48,410
ผมก็บอกว่า "แม่ เงินที่ผมที่เก็บไว้
เพื่อกลับบ้านวันขอบคุณพระเจ้า

235
00:13:48,494 --> 00:13:49,912
แผนการเปลี่ยนน่ะ

236
00:13:49,995 --> 00:13:53,916
เดฟ ชาพเพลล์จะทำการแสดงที่ซานฟรานซิสโก

237
00:13:54,291 --> 00:13:57,044
ที่ร้านพันช์ไลน์ ซึ่งผมต้องไปดูให้ได้"

238
00:13:57,628 --> 00:13:59,755
แม่ก็ถามว่า "เดฟ ชาพเพลล์คือใคร"

239
00:13:59,880 --> 00:14:02,466
ผมบอก "เขาน่าจะเป็น
ตลกที่เก่งที่สุดที่ยังชีวิตอยู่เลยนะ"

240
00:14:02,967 --> 00:14:06,178
แม่ถาม "ใช่คนที่พูดว่า
'ฉันริค เจมส์โว้ย' หรือเปล่า"

241
00:14:10,432 --> 00:14:11,475
ผมบอก "ใช่"

242
00:14:12,184 --> 00:14:14,395
แม่บอก "เขาตลกดีนะ ขอให้สนุกล่ะ"

243
00:14:14,562 --> 00:14:17,189
แล้วผมก็ไปดูโชว์พวกนั้น

244
00:14:17,481 --> 00:14:20,568
ผมดูทุกโชว์เลย เขาแสดงหกโชว์ที่พันช์ไลน์

245
00:14:20,734 --> 00:14:22,653
มันเป็นการแสดงในคลับของเดฟ

246
00:14:22,736 --> 00:14:24,905
ที่เป็นชุดการแสดงที่ยาวมาก

247
00:14:24,989 --> 00:14:27,074
ลากไปจนถึงตีสี่ตีห้าเลย

248
00:14:27,157 --> 00:14:28,784
เป็นการแสดงที่ขำมาก

249
00:14:29,285 --> 00:14:30,619
กระตุ้นความคิด

250
00:14:30,703 --> 00:14:32,288
และสุดยอดทีเดียว

251
00:14:32,830 --> 00:14:33,789
นับแต่นั้นมา

252
00:14:33,873 --> 00:14:35,916
ผมก็ได้รู้จักกับเดฟในฐานะเพื่อนคนหนึ่ง

253
00:14:36,000 --> 00:14:37,376
เราทำการแสดงด้วยกัน

254
00:14:37,459 --> 00:14:39,461
นอกเหนือจากการเป็นนักแสดงที่สุดยอดแล้ว

255
00:14:39,545 --> 00:14:42,214
เขายังเป็นมนุษย์ที่น่าทึ่งคนหนึ่งด้วย

256
00:14:42,298 --> 00:14:44,592
ผมจำได้ว่าครั้งหนึ่งเราอยู่ที่งานปาร์ตี้

257
00:14:45,009 --> 00:14:47,428
มีคนเข้ามาขอถ่ายรูปกับเขา

258
00:14:47,928 --> 00:14:49,430
เขาบอกว่า "เฮ้ย

259
00:14:49,930 --> 00:14:51,432
เราไม่ได้มา...

260
00:14:52,558 --> 00:14:53,767
เพื่อถ่ายรูปนะ

261
00:14:53,851 --> 00:14:55,352
เรามาเพื่อสร้างความทรงจำ"

262
00:14:55,769 --> 00:14:57,271
ซึ่งนั่นเป็นมุมมองที่งดงาม

263
00:14:57,354 --> 00:14:58,772
เขาใช้ชีวิตแบบนั้น

264
00:14:58,856 --> 00:15:02,067
เขาใช้ทุกช่วงเวลาเหมือนกับว่ามันมีโอกาส

265
00:15:02,401 --> 00:15:04,153
ที่จะเป็นความทรงจำที่สวยงามได้

266
00:15:04,528 --> 00:15:06,906
ช่วงต้นปีนี้ เดฟกับผม

267
00:15:06,989 --> 00:15:10,451
ทำการแสดงด้วยกันที่ออสติน เทกซัส

268
00:15:11,035 --> 00:15:13,954
พอแสดงจบ เราอยู่ในห้องพักนักแสดงด้วยกัน

269
00:15:14,038 --> 00:15:18,584
เดฟถามขึ้นว่า
"นายจะใช้เวลาคืนนี้แบบไหน อาซิซ"

270
00:15:18,959 --> 00:15:21,253
ผมก็บอกว่า "อ้อ ฉันกะจะพักผ่อนน่ะ

271
00:15:21,337 --> 00:15:24,465
เมื่อวานเราจัดหนักไปแล้ว พรุ่งนี้ก็ต้องแสดงอีก"

272
00:15:24,673 --> 00:15:27,301
เขาบอกว่า "นายอยากกินเห็ดฟรุ้งฟริ้งของฉันมั้ย

273
00:15:27,384 --> 00:15:28,761
มันต้องสุดยอดแน่ๆ"

274
00:15:33,307 --> 00:15:34,934
ขอโทษทีนะ ครอบครัวของเดฟ

275
00:15:43,484 --> 00:15:45,110
ผมบอก "ไม่รู้สิ เดฟ

276
00:15:45,361 --> 00:15:46,862
ฉันอาจจะแค่ทำตัวสบายๆ

277
00:15:46,946 --> 00:15:48,572
และพักผ่อนสำหรับวันพรุ่งนี้น่ะ"

278
00:15:48,822 --> 00:15:51,533
เขาก็บอกว่า "อาซิซ ไม่มีใครรู้เรื่องนี้เลยนะ

279
00:15:51,617 --> 00:15:55,955
แต่พรุ่งนี้เขาจะประกาศว่าฉันเป็นผู้ชนะ

280
00:15:56,330 --> 00:16:00,250
รางวัลมาร์ค ทเวนสาขาสุขนาฏกรรมอเมริกัน"

281
00:16:03,712 --> 00:16:04,797
แล้วเขาก็บอกว่า

282
00:16:05,506 --> 00:16:09,593
"อีก 20 ปีนายจะบอกลูกๆ ว่ายังไง อาซิซ

283
00:16:09,843 --> 00:16:14,014
นายจะบอกพวกเขาว่า
'พ่ออยู่ตรงนั้นในวันที่เดฟ ชาพเพลล์รู้ว่า

284
00:16:14,098 --> 00:16:17,893
เขาชนะรางวัลมาร์ค ทเวน
ซึ่งเรากำลังกินเห็ดอยู่ด้วยกัน

285
00:16:17,977 --> 00:16:20,270
และใช้เวลาในคืนนั้นอย่างสุดเหวี่ยงไปเลย'

286
00:16:20,437 --> 00:16:23,107
หรือจะบอกพวกเขาว่านายหลับ"

287
00:16:30,614 --> 00:16:32,199
ผมเลยบอก "เดฟ นายพูดมีเหตุผล

288
00:16:32,282 --> 00:16:33,659
มากินเห็ดกันเถอะ

289
00:16:34,493 --> 00:16:35,536
แด่ทเวน"

290
00:16:41,417 --> 00:16:42,334
นี่คือเรื่องจริง

291
00:16:42,418 --> 00:16:44,920
ผมว่าถ้าหมาพูดได้นะ
หมาที่ถูกเจ้าของทิ้งน่ะ

292
00:16:45,004 --> 00:16:46,880
เสียงมันจะเหมือนเดฟ ชาพเพลล์

293
00:16:50,050 --> 00:16:50,884
แบบ...

294
00:16:51,844 --> 00:16:53,762
ถ้าคุณทิ้งมันไว้ที่สวนหลังบ้านนานเกินไป

295
00:16:53,846 --> 00:16:54,888
มันจะโวยวายประมาณว่า

296
00:16:55,014 --> 00:16:57,391
"ปัดโธ่เว้ย ฉันต้องการให้ใครสักคนกลับมาที่นี่

297
00:16:57,474 --> 00:16:58,851
ไม่มีใครให้อาหารฉันเลย"

298
00:17:03,939 --> 00:17:05,482
ใช่ แจ็คเก็ตตัวนี้เด็ดโคตร

299
00:17:05,566 --> 00:17:07,901
- โอ้
- เฮ้ รอน เป็นไง

300
00:17:08,986 --> 00:17:11,488
เหมือนนายเพิ่งไปกระทืบพวกแม่งมาเลย

301
00:17:13,490 --> 00:17:15,993
ครั้งแรกที่มีคนพาผมขึ้นเวที

302
00:17:16,076 --> 00:17:17,202
คือผู้ชายชื่อเจที นิวตัน

303
00:17:17,286 --> 00:17:19,163
ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจทียังมีชีวิตอยู่มั้ย

304
00:17:19,913 --> 00:17:20,831
จริงดิ

305
00:17:20,998 --> 00:17:23,500
- เขาอยู่ที่ลองไอแลนด์
- ข่าวดีนะเนี่ย

306
00:17:26,462 --> 00:17:29,548
เคยคิดว่าเพื่อนตายไปแล้ว
แต่เขากลับอยู่ที่ลองไอแลนด์มั้ยล่ะ

307
00:17:32,760 --> 00:17:35,971
ผมไปที่คาเฟ่ตลกกับเพื่อนสนิท

308
00:17:36,055 --> 00:17:37,848
ทุกวันนี้เรายังเป็นเพื่อนกันอยู่

309
00:17:38,348 --> 00:17:40,476
เราไปถึงเร็ว ตอนนั้นห้าโมงเย็น

310
00:17:40,559 --> 00:17:43,979
ในยุคนั้นการจะเป็นตลกได้
คุณต้องไปถึงแต่หัววัน

311
00:17:44,063 --> 00:17:45,189
เพื่อลงชื่อ

312
00:17:45,355 --> 00:17:46,565
มี 20 เบอร์

313
00:17:46,648 --> 00:17:48,233
เลิกเรียนปุ๊บ ผมก็มาเลย

314
00:17:48,692 --> 00:17:49,777
ผมเลือกเบอร์เจ็ด

315
00:17:50,527 --> 00:17:52,780
เพื่อนสนิทผมตอนนั้นเลือกเบอร์ห้า

316
00:17:54,364 --> 00:17:55,240
หงายเงิบ

317
00:17:57,618 --> 00:17:58,577
เขาไม่ได้รับเลือก

318
00:18:01,830 --> 00:18:03,040
เจทีแนะนำตัวผม

319
00:18:03,123 --> 00:18:06,293
เขาบอกว่า "พี่น้องครับ
ทุกคนต้องมีจุดเริ่มต้น และค่ำคืนนี้

320
00:18:06,376 --> 00:18:07,878
ชายหนุ่มผู้นี้จะเริ่มต้นที่นี่"

321
00:18:07,961 --> 00:18:09,588
ผมจำได้เหมือนเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน

322
00:18:09,963 --> 00:18:13,133
เขาบอกว่า "คุณอาจได้เห็น
การกำเนิดของดาวดวงหนึ่ง

323
00:18:13,509 --> 00:18:16,261
ขอเสียงต้อนรับเดฟ แชเพล"

324
00:18:22,643 --> 00:18:25,062
ผมไปคนเดียว แต่ขณะที่ผมขึ้นเวที

325
00:18:25,145 --> 00:18:27,189
แม่ของผม ซึ่งคืนนี้มาที่นี่ด้วย

326
00:18:30,526 --> 00:18:33,153
และแม่ของแม่ซึ่งไม่อยู่กับเราแล้ว

327
00:18:33,529 --> 00:18:34,363
โผล่มา

328
00:18:34,446 --> 00:18:35,864
ผมขอร้องไม่ให้แม่มา

329
00:18:37,116 --> 00:18:39,034
โอย ผมขอร้องไม่ให้พวกเขามา

330
00:18:41,036 --> 00:18:42,996
ผมพูด "ทำได้ทางเดียวคือเผชิญหน้าซะเลย"

331
00:18:43,080 --> 00:18:46,542
ผมจึงเดินไปหายายและพูดว่า
"ฟังนะ ยาย ฟังนะ

332
00:18:47,709 --> 00:18:50,170
คืนนี้ผมจะพูดอะไรบางอย่างที่ยาย...

333
00:18:51,380 --> 00:18:53,048
ไม่เคยได้ยินผมพูดมาก่อน"

334
00:18:56,677 --> 00:18:58,053
แม่ฮะ แม่จะต้องขอบคุณแน่ๆ

335
00:18:58,137 --> 00:19:00,055
จำได้มั้ยว่ายายพูดอะไรกับผม

336
00:19:00,430 --> 00:19:01,723
ยายบอก "ฉันได้ยินมาหนักกว่านี้อีก"

337
00:19:01,807 --> 00:19:03,392
ไม่ใช่ ยายบอกว่า

338
00:19:03,475 --> 00:19:05,727
"หลานเอ๋ย ทำแม่งเลย"

339
00:19:10,023 --> 00:19:10,983
มันก็เกิดขึ้น

340
00:19:11,817 --> 00:19:14,403
ผมว่าสิ่งที่ผมอยากบอกแม่
ไม่เพียงแค่คำขอบคุณนะ

341
00:19:14,486 --> 00:19:15,696
แต่มันคือผมบอกแม่แล้ว

342
00:19:24,454 --> 00:19:25,372
เย่ เดฟ

343
00:19:27,624 --> 00:19:28,750
เรารักคุณนะ เพื่อน

344
00:19:29,918 --> 00:19:30,752
ใช่แล้ว

345
00:19:33,839 --> 00:19:34,673
เย่

346
00:20:23,889 --> 00:20:25,140
ว่าไงนะ ส่งเสียงเลย

347
00:20:49,831 --> 00:20:51,250
เดฟ คุณสุดยอดไปเลย

348
00:20:51,333 --> 00:20:52,251
เรารักคุณนะ

349
00:20:52,751 --> 00:20:54,044
สุดยอด เพื่อน

350
00:20:54,461 --> 00:20:55,420
แสงทองส่องใจ

351
00:20:57,756 --> 00:20:59,174
ท่านผู้มีเกียรติครับ

352
00:21:00,050 --> 00:21:01,969
ผู้ที่หาตัวจับยาก จอห์น เลเจนด์

353
00:21:06,473 --> 00:21:07,891
- ได้เลย
- ขอบคุณ

354
00:21:12,729 --> 00:21:13,605
สวัสดี

355
00:21:19,486 --> 00:21:21,405
ผมไม่เพียงแต่เป็นแฟนพันธ์ุแท้ของเดฟ

356
00:21:21,488 --> 00:21:25,617
แต่ผมโตที่สปริงฟิลด์ โอไฮโอ ใช่แล้ว

357
00:21:26,535 --> 00:21:29,830
อยู่ห่างออกไปประมาณ 15 นาที
จากที่เดฟอาศัยอยู่ตอนนี้

358
00:21:29,913 --> 00:21:31,540
และใช้ชีวิตในวัยเด็กเป็นเวลานาน

359
00:21:31,623 --> 00:21:33,125
ผมรู้ว่าเราอยู่ที่ดี.ซี.

360
00:21:33,500 --> 00:21:35,502
ซึ่งเขาก็ใช้เวลาอยู่ที่นี่นานเหมือนกัน

361
00:21:39,172 --> 00:21:42,009
แต่เดฟเป็นคนโอไฮโอ โอเคมะ

362
00:21:44,136 --> 00:21:45,387
ต้องอ้างกันหน่อยล่ะ

363
00:21:46,722 --> 00:21:48,015
บุคคลมีชื่อเสียง

364
00:21:48,098 --> 00:21:52,185
ที่โดดเด่นและก๋ากั่นส่วนใหญ่
โด่งดังหลังจากพวกเขาไปจากโอไฮโอ

365
00:21:53,437 --> 00:21:56,481
อาจมีคนเถียงว่าพวกเขาต้องจากโอไฮโอ
เพื่อไปประสบความสำเร็จไง

366
00:21:58,108 --> 00:21:59,359
แต่ไม่น่าเชื่อ

367
00:21:59,860 --> 00:22:03,363
เดฟยังคงอาศัยอยู่ในรัฐบัคอาย

368
00:22:06,992 --> 00:22:08,201
เขายังอาศัยอยู่

369
00:22:08,577 --> 00:22:10,912
ในเมืองที่ทำให้ผู้คนฉงนว่า

370
00:22:11,371 --> 00:22:14,416
"ทำไมเดฟ ชาพเพลล์อยู่ในเมืองนั้น"

371
00:22:16,251 --> 00:22:18,879
เขาอยู่ในเมืองที่เรียกกันว่าเป็น
"อเมริกาที่ถูกลืม"

372
00:22:19,338 --> 00:22:20,589
เดฟไม่เคยลืมมัน

373
00:22:21,048 --> 00:22:23,425
เขาได้พาให้คนทั้งโลกรู้จักโอไฮโอ

374
00:22:24,009 --> 00:22:26,178
การแสดงดนตรีรวมศิลปินประจำปีของเขา

375
00:22:26,261 --> 00:22:28,930
ที่ทุ่งนาในท้องที่นั้นเป็นระดับตำนาน

376
00:22:29,306 --> 00:22:32,267
เขาได้นำคนเก่งระดับสุดยอด
ในโลกนี้มารวมตัวกัน

377
00:22:32,351 --> 00:22:34,019
เพื่อฉลองการมีชีวิตอยู่กันที่นั่น

378
00:22:34,102 --> 00:22:36,813
และไม่นานมานี้ หลังเกิดเหตุกราดยิงที่เดย์ตัน

379
00:22:37,105 --> 00:22:39,483
เพื่อปลอบขวัญหลังเหตุโศกนาฏกรรม

380
00:22:44,321 --> 00:22:45,530
และแน่นอนว่า

381
00:22:46,406 --> 00:22:51,078
การแสดงดนตรีรวมศิลปินที่โดดเด่น
และยากจะลืมเลือนที่สุดซึ่งโลกจะจดจำไปนาน

382
00:22:51,161 --> 00:22:52,788
อยู่ในปี 2005

383
00:22:53,163 --> 00:22:57,542
เขาได้พาคนจากบ้านเกิดของเขาที่โอไฮโอ
รวมทั้งพวกนักเรียน

384
00:22:57,626 --> 00:23:00,587
จากเซ็นทรัล สเตท
มหาวิทยาลัยของคนดำอันเก่าแก่ของเรา

385
00:23:00,921 --> 00:23:02,589
ขึ้นรถบัสไปบรุกลิน

386
00:23:03,382 --> 00:23:04,216
ใช่

387
00:23:06,134 --> 00:23:07,761
พอพวกเขาไปถึงบรุกลินกันแล้ว

388
00:23:08,512 --> 00:23:12,015
เดฟได้สร้างช่วงเวลาสำคัญ
ของวัฒนธรรมป๊อปที่สุดแสนน่าทึ่ง

389
00:23:12,099 --> 00:23:14,768
เขาพาศิลปินนีโอโซลและฮิปฮอป

390
00:23:14,851 --> 00:23:17,687
คนสำคัญที่สุดของโลกมารวมตัวกัน

391
00:23:18,480 --> 00:23:21,400
เพื่อจัดคอนเสิร์ตสุดเจ๋ง
ที่ผสมผสานการแสดงตลกของเดฟ

392
00:23:21,608 --> 00:23:23,402
กับรสนิยมทางดนตรีอันล้ำเลิศของเขา

393
00:23:24,319 --> 00:23:27,239
นักแสดงตลกกับนักดนตรีเป็นแบบนี้

394
00:23:27,447 --> 00:23:30,158
ตัวตลกทุกคนอยากเป็นนักดนตรี

395
00:23:31,076 --> 00:23:32,119
นักดนตรีทุกคน

396
00:23:32,536 --> 00:23:33,412
คิดว่าตัวเองตลก

397
00:23:33,495 --> 00:23:35,580
แม่มีนมสามเต้า
เต้านึงเป็นนม เต้านึงเป็นน้ำ

398
00:23:35,664 --> 00:23:37,624
ส่วนอีกเต้าใช้การไม่ได้ ตีกลองรับมุกซิ

399
00:23:38,208 --> 00:23:40,585
เนี่ย มันไม่ได้ฮาอะไรมาก
แต่เสียงกลองรับนั้น...

400
00:23:40,710 --> 00:23:42,295
ทำให้ฮากระจายเลย

401
00:23:42,379 --> 00:23:44,548
ใครเขามีนมสามเต้ากันล่ะ บ้าบอ

402
00:23:45,132 --> 00:23:48,677
ทุกคนที่จะมาแสดงคอนเสิร์ตนี้
ก่อนผมได้เจอพวกเขานั้น

403
00:23:48,760 --> 00:23:50,220
ผมเป็นแฟนเพลงพวกเขา

404
00:23:50,303 --> 00:23:51,805
ดังนั้นการทำงานกับคนเหล่านี้

405
00:23:52,139 --> 00:23:53,974
ในบรรยากาศแบบนี้มันคือฝันที่เป็นจริง

406
00:23:54,057 --> 00:23:56,351
นี่เป็นคอนเสิร์ตที่ผมอยากเห็นมาตลอด

407
00:24:11,867 --> 00:24:13,034
เราทำให้โลกตะลึงแล้ว

408
00:24:13,827 --> 00:24:15,162
เราทำให้โลกตะลึงแล้ว

409
00:24:21,168 --> 00:24:22,127
เป็นไงบ้างทุกคน

410
00:24:22,210 --> 00:24:23,962
(คิว-ทิป)

411
00:24:24,045 --> 00:24:26,006
ผมชื่อคิว-ทิป ผม...

412
00:24:27,466 --> 00:24:29,217
ผมภูมิใจที่ได้เป็น

413
00:24:29,301 --> 00:24:32,012
หัวหน้ากลุ่มครีเอทีฟด้านฮิปฮอป

414
00:24:32,095 --> 00:24:33,763
ที่ศูนย์เคนเนดี้นี้

415
00:24:35,265 --> 00:24:37,267
ผมอยากคุยกับพี่ชายของผม เพื่อนของผม

416
00:24:38,101 --> 00:24:39,269
พี่ชายของฉัน

417
00:24:40,979 --> 00:24:41,813
ฉันรักนายนะ

418
00:24:42,189 --> 00:24:44,691
ผมรู้จักชายผู้นี้ตั้งแต่เขาเริ่มเข้าวงการ

419
00:24:44,941 --> 00:24:47,569
ตอนนั้นปี 1992 หรือ 93 นี่แหละ

420
00:24:47,652 --> 00:24:49,696
เขาขึ้นรถเมล์มาและพูดว่า

421
00:24:49,779 --> 00:24:52,365
"หวัดดี ฉันเดฟ ชาพเพลล์"
ผมบอก "โย่ นายคือเดฟ ชาพเพลล์"

422
00:24:52,657 --> 00:24:55,327
ฉันรู้จักนาย
ฉันเคยดูโลกบวมๆ แบนๆ ของโรบินฮู้ด

423
00:24:55,952 --> 00:24:57,996
ผมคงจะเป็นแร็ปเปอร์คนเดียว

424
00:24:58,079 --> 00:25:00,081
ที่ดูหนังของเมล บรู๊คส์ในตอนนั้นนะ

425
00:25:04,294 --> 00:25:06,922
ผมซื้อสูทตัวแรกให้เดฟใส่
ตอนเขาออกรายการเลตเทอร์แมน

426
00:25:07,005 --> 00:25:08,757
- ในปี 1995
- โอ้โฮ

427
00:25:08,840 --> 00:25:09,799
อาจเป็นปี 94

428
00:25:09,883 --> 00:25:11,843
- ผมพาเขาไปที่ร้านบาร์นีย์กับญาติผม
- โห

429
00:25:11,927 --> 00:25:13,595
เขายังใส่ของครอส คัลเลอร์สอยู่เลย

430
00:25:15,764 --> 00:25:18,808
ไม่ต้องเกร็งนะ ผมไม่อยากให้
พวกคุณคิดว่าผมเป็นคนดำขี้โมโห

431
00:25:18,892 --> 00:25:20,560
ผมเป็นคนดำขี้โมโหแหละ แต่...

432
00:25:21,394 --> 00:25:22,812
เข้าที่พูดใช่มั้ย ผมมีสิทธิ์

433
00:25:22,896 --> 00:25:25,357
ที่จะเป็นคนดำขี้โมโห
สำหรับผมมันไม่เหมือนกัน

434
00:25:25,941 --> 00:25:29,027
ผมไม่รู้ว่าพวกคุณเชื่อ
เรื่องการกลับชาติมาเกิดหรือเปล่า

435
00:25:29,903 --> 00:25:32,864
แต่ผมเป็นคนดำมาสี่ชาติติดแล้ว

436
00:25:34,824 --> 00:25:35,825
ผมต้องขอพักบ้างนะ

437
00:25:39,829 --> 00:25:42,207
ช่วยส่งเสียงต้อนรับผู้ร่วมสร้าง

438
00:25:42,290 --> 00:25:44,292
รายการชาพเพลล์โชว์

439
00:25:44,668 --> 00:25:46,628
จะเป็นใครไปไม่ได้ นีล เบรนแนน

440
00:26:01,268 --> 00:26:02,143
สวัสดีเดฟ

441
00:26:03,687 --> 00:26:06,106
บอกตามตรง ผมไม่รู้
ว่ามันเกิดค่ำคืนนี้ขึ้นได้ยังไง

442
00:26:06,189 --> 00:26:08,233
เดฟมักจะไม่ชอบงานที่เป็นพิธีการ

443
00:26:08,316 --> 00:26:10,610
ปกติเขาแต่งตัวเหมือนเด็กเช็ดกระจกน่ะ

444
00:26:14,114 --> 00:26:15,782
ผมได้แต่คิดภาพอีเลน ภรรยาเขา
พูดกับเขาว่า

445
00:26:15,865 --> 00:26:18,660
"ที่รัก ฉันจะทำให้คุณหยุดสูบบุหรี่
สักสองชั่วโมงได้ยังไง"

446
00:26:18,743 --> 00:26:21,871
และเดฟ ซึ่งคิดว่า
มันไม่มีทางเกิดขึ้นหรอก บอกว่า

447
00:26:22,747 --> 00:26:26,668
"คุณจะต้องให้จอน สจ๊วต
ซาราห์ ซิลเวอร์แมน นีล

448
00:26:27,127 --> 00:26:29,087
คิว-ทิป ทิฟฟานี่ แฮดดิช

449
00:26:29,296 --> 00:26:31,590
วอร์เรน ไมเคิลส์ จอห์น เลเจนด์
แบรดลีย์ คูเปอร์

450
00:26:31,673 --> 00:26:33,800
และอย่าง มอร์แกน ฟรีแมน...

451
00:26:41,391 --> 00:26:43,643
บินมาที่ดี.ซี.เพื่อเป็นเกียรติ
ให้กับความสามารถของผม"

452
00:26:43,727 --> 00:26:45,979
อีเลนบอก "แจ๋ว วันที่ 27 ตุลาคมนะ"

453
00:26:46,062 --> 00:26:47,397
เดฟก็ "ฉิบหาย"

454
00:26:52,736 --> 00:26:54,696
เดฟได้สร้างอาชีพให้ผม

455
00:26:55,030 --> 00:26:56,906
เราเจอกันในปี 1992

456
00:26:56,990 --> 00:26:59,534
ที่คาเฟ่ตลกแห่งหนึ่งในนิวยอร์กซิตี้

457
00:26:59,618 --> 00:27:01,828
เราเขียนมุกตลกด้วยกันบ้างอยู่หลายปี

458
00:27:01,911 --> 00:27:04,080
แต่ผมก็หวังอยู่เสมอว่าเราทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ได้

459
00:27:04,164 --> 00:27:06,458
จากนั้นในปี 1997 เดฟโทรหาผมว่า

460
00:27:06,541 --> 00:27:09,836
"เฮ้ ถ้าทางยูนิเวอร์แซลติดต่อมาหาคุณ

461
00:27:09,961 --> 00:27:12,297
บอกเขาว่าเรากำลัง
เขียนบทหนังสายเขียวอยู่นะ"

462
00:27:19,721 --> 00:27:21,806
ผมก็ถามว่า "หนังสายเขียวอะไร"

463
00:27:22,349 --> 00:27:24,392
เดฟก็บอกว่า "ไม่ต้องสนใจหรอก"

464
00:27:26,186 --> 00:27:28,813
มารู้ตัวอีกที ก็มีคนจากยูนิเวอร์แซลโทรมาถามผม

465
00:27:28,897 --> 00:27:31,399
"คุณกำลังเขียนบท
หนังสายเขียวกับเดฟ ชาพเพลล์อยู่เหรอ"

466
00:27:31,775 --> 00:27:33,485
ผมก็บอกว่า "ครับ"

467
00:27:34,527 --> 00:27:36,237
เขาถาม "จะนำเสนอให้เราได้เมื่อไหร่"

468
00:27:36,321 --> 00:27:39,032
ผมเลยบอก "อีก 30 วัน"

469
00:27:45,330 --> 00:27:47,457
เราจึงมีเวลาหนึ่งเดือน
เพื่อคิดทำการนำเสนอนี้

470
00:27:47,540 --> 00:27:50,001
และในที่สุดวันที่ 29 ผมโทรหาเดฟว่า

471
00:27:50,085 --> 00:27:51,961
"เพื่อน เราต้องทำหนังสายเขียวนี่กันนะ"

472
00:27:55,131 --> 00:27:56,800
เขาถามว่า "หนังสายเขียวอะไร"

473
00:28:05,225 --> 00:28:07,936
ยังไงซะ วันก่อนที่จะนำเสนอ
เราได้วางโครงเรื่องฮาล์ฟ เบค

474
00:28:08,019 --> 00:28:10,980
มันใช้เวลาทั้งวัน ประมาณ 16 ชั่วโมง

475
00:28:11,189 --> 00:28:13,942
และในเรื่องก็แสดงให้เห็นถึง
การใส่ใจในรายละเอียดอย่างมาก

476
00:28:16,986 --> 00:28:19,447
พวกนายเป็นไงฉันไม่รู้
แต่ฉันกระดุกกระดิกไม่ได้เลย

477
00:28:19,531 --> 00:28:20,573
(ฮาล์ฟ เบค (1998))

478
00:28:20,657 --> 00:28:22,492
รู้สึกเหมือนฉันติดแหง็กอยู่ที่นี่เลย โย่

479
00:28:27,872 --> 00:28:30,166
หนังถูกทำออกมาในเดือนมกราคม ปี 1998

480
00:28:30,250 --> 00:28:32,919
ฮาล์ฟ เบคเปิดตัวแข่งกับเรื่องตามหาศรัทธารัก

481
00:28:38,133 --> 00:28:39,259
สองโกหกผู้เกรียงไกร

482
00:28:40,385 --> 00:28:41,511
เพียงเธอ รักนี้ดีสุดแล้ว

483
00:28:42,470 --> 00:28:44,889
และใช่ครับ ไททานิค

484
00:28:50,478 --> 00:28:51,354
ครับ

485
00:28:53,648 --> 00:28:55,233
มันเจ๊งไม่เป็นท่า

486
00:28:55,316 --> 00:28:57,235
และไม่ดีเอามากๆ เลย

487
00:28:59,404 --> 00:29:01,531
สองปีต่อมา หลังจากความต่ำตมจางหายไป

488
00:29:01,614 --> 00:29:03,658
ทั้งชีวิตการงานและชีวิตส่วนตัว

489
00:29:04,075 --> 00:29:05,660
เดฟกับผมได้คุยโทรศัพท์กันอีกครั้ง

490
00:29:05,744 --> 00:29:07,579
ซึ่งเป็นสิ่งที่ผู้คนเคยทำกัน

491
00:29:09,205 --> 00:29:10,582
เขาพูดกับผมว่า "เฮ้ย เพื่อน

492
00:29:10,665 --> 00:29:13,126
เราน่าจะทำรายการทีวีอย่าง
เพลย์บอย อาฟเตอร์ ดาร์คนะ"

493
00:29:13,418 --> 00:29:16,588
ทีนี้หากคุณจำได้ว่า
เพลย์บอย อาฟเตอร์ ดาร์คคืออะไร

494
00:29:17,213 --> 00:29:20,091
เคลียร์ธุรกรรมของคุณให้เรียบร้อย
เพราะความตายมาเยือนคุณแล้ว

495
00:29:23,136 --> 00:29:25,597
ถ้าคุณจำเพลย์บอย อาฟเตอร์ ดาร์คไม่ได้ละก็

496
00:29:25,680 --> 00:29:29,100
มันคือรายการทีวีที่ชิวสุดๆ ในยุค 70

497
00:29:29,267 --> 00:29:32,312
พิธีกรคือฮิว เฮฟเนอร์ ซึ่งเป็นเจ้าของนิตยสาร

498
00:29:32,395 --> 00:29:33,938
และพ่อเล้าผู้อ่อนโยน

499
00:29:37,484 --> 00:29:39,778
ลองนึกภาพเจฟฟรีย์ เอปสตีนกับถ้ำสิ

500
00:29:49,204 --> 00:29:51,915
ถึงยังไงเดฟกับผมก็คิดรูปแบบคร่าวๆ

501
00:29:51,998 --> 00:29:53,708
ที่จะใช้ในรายการชาพเพลล์โชว์

502
00:29:53,792 --> 00:29:55,877
ไปเสนองานตามช่องโทรทัศน์สองสามแห่ง

503
00:29:55,960 --> 00:29:57,462
เอชบีโอจบไม่สวยเลย

504
00:29:58,087 --> 00:30:00,340
ผู้หญิงคนนึงที่นั่นพูดกับเดฟ
ซึ่งผมขอยกคำพูดมา

505
00:30:00,423 --> 00:30:02,801
"ทำไมเราต้องใช้คุณด้วย
ในเมื่อเรามีคริส ร็อค"

506
00:30:05,053 --> 00:30:06,513
คือว่าในสมัยนั้นนักแสดงตลกคนดำ

507
00:30:06,596 --> 00:30:08,973
จะเกิดได้แค่ทีละคน

508
00:30:10,433 --> 00:30:12,685
ไม่เหมือนทุกวันนี้ที่มีได้ถึงสาม

509
00:30:17,398 --> 00:30:19,651
จากนั้นไม่นาน
เราเสนองานให้ช่องคอมเมดี้ เซ็นทรัล

510
00:30:19,734 --> 00:30:20,610
พวกเขาก็ซื้อไป

511
00:30:20,693 --> 00:30:22,570
เราทำรายการนำร่องให้ชาพเพลล์โชว์

512
00:30:22,821 --> 00:30:24,030
ได้รับเลือกให้เป็นรายการชุด

513
00:30:24,113 --> 00:30:25,865
รายการประสบความสำเร็จดีมาก

514
00:30:25,949 --> 00:30:27,367
ดีแบบบ้าไปแล้ว

515
00:30:27,450 --> 00:30:30,537
ดีแบบ "ดีมากจนต้องไปแอฟริกา"

516
00:30:33,623 --> 00:30:34,666
ข่าวเด่นของเรานะครับ

517
00:30:34,874 --> 00:30:37,919
อย่างที่เราทราบกัน
สภาฯ เพิ่งอนุมัติการจ่ายเงินสามพันล้านดอลลาร์

518
00:30:38,002 --> 00:30:40,505
เพื่อชดเชยการเป็นทาส
ให้ชาวแอฟริกันอเมริกัน

519
00:30:40,755 --> 00:30:42,757
ตอนนี้ผมมีบุหรี่เพียงพอ
ให้ผมและครอบครัวสูบ

520
00:30:42,841 --> 00:30:44,384
ไปตลอดชีวิตเลย

521
00:30:44,968 --> 00:30:47,095
ผมรวยโว้ย

522
00:30:48,012 --> 00:30:49,180
ตอนเราเริ่มทำรายการ

523
00:30:49,389 --> 00:30:51,432
ผมรู้ว่าเดฟเป็นคนที่ฮาที่สุดที่ผมเคยเจอ

524
00:30:51,516 --> 00:30:52,684
จนถึงตอนจบของรายการ

525
00:30:52,767 --> 00:30:55,520
ผมรู้ว่าเดฟเป็นคนที่ฮาที่สุดคนนึงที่เคยมีมา

526
00:30:55,603 --> 00:30:57,647
หลายครั้งเดฟจะเล่นมุกสด

527
00:30:57,730 --> 00:30:59,691
ที่เราไม่เคยคุยกันมาก่อน

528
00:30:59,774 --> 00:31:01,734
อาจจะไม่เคยคิดถึงมันมาก่อนด้วยซ้ำ

529
00:31:01,818 --> 00:31:05,989
บทพูดทั้งหมดของเคลย์ตัน บิ๊กซ์บี
ที่เกี่ยวกับการสูดอากาศของคนขาว

530
00:31:06,155 --> 00:31:08,700
และวิล แอนด์ เกรซนั้น คิดสดทั้งหมด

531
00:31:09,492 --> 00:31:10,952
ถ้าคุณไม่ชอบวิล แอนด์ เกรซ

532
00:31:11,035 --> 00:31:12,996
มันไม่ได้หมายความว่าคุณผิดปกติ

533
00:31:13,162 --> 00:31:15,373
มันหมายความว่าวิลผิดปกติ

534
00:31:15,999 --> 00:31:17,000
เขาเป็นชายรักชายน่ะ

535
00:31:19,335 --> 00:31:22,881
บทที่ไทโรน บิ๊กกัมส์พูดกับเด็ก
เรื่องการพี้ยากับมิกกี้ เมาส์

536
00:31:22,964 --> 00:31:24,215
แต่งขึ้นมาเองหมด

537
00:31:24,465 --> 00:31:25,300
เธอ

538
00:31:25,967 --> 00:31:28,595
รู้มั้ยว่าอาหารหมารสชาติยังไง รู้มั้ย

539
00:31:29,012 --> 00:31:31,222
รสชาติก็เหมือนกลิ่นมันนั่นแหละ

540
00:31:32,223 --> 00:31:33,057
แซ่บ

541
00:31:33,808 --> 00:31:35,727
ริค เจมส์ ตอนพูดว่ามันคือการฉลอง

542
00:31:36,019 --> 00:31:37,103
และล่อโซฟาของนาย

543
00:31:37,186 --> 00:31:38,938
ซื้อใหม่สิ รวยนักนี่ ห่าลาก

544
00:31:39,022 --> 00:31:40,607
ล่อโซฟาของนายเลย

545
00:31:40,690 --> 00:31:42,191
ล่อโซฟาของนาย

546
00:31:42,775 --> 00:31:44,736
และนิ้วห้านิ้วพูดกับใบหน้าว่าอะไร

547
00:31:45,194 --> 00:31:46,112
เพี้ยะ

548
00:31:48,114 --> 00:31:49,490
เขาแต่งขึ้นเองทั้งหมด

549
00:31:49,908 --> 00:31:52,201
บางครั้งการเขียนบทและกำกับเดฟก็ง่าย

550
00:31:52,285 --> 00:31:54,787
พอๆ กับการที่ผมยืนอยู่ในฉาก
ง้างปากเตรียมพูดว่า...

551
00:31:56,039 --> 00:31:56,873
คัท

552
00:31:59,042 --> 00:32:01,085
สิ่งที่ผมชอบเกี่ยวกับรายการชาพเพลล์โชว์

553
00:32:01,169 --> 00:32:03,546
คือมันทำให้เดฟเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่

554
00:32:03,838 --> 00:32:07,050
เพื่อให้เขาแสดงออกถึงสติปัญญา โทสะ ศีลธรรม

555
00:32:07,133 --> 00:32:11,888
ความบ้า ความเจ้าเล่ห์
ความเศร้า ความสามารถที่ทรงพลังของเขา

556
00:32:12,055 --> 00:32:13,431
ชาพเพลล์โชว์เป็นสิ่งที่หาได้ยาก

557
00:32:13,806 --> 00:32:15,892
มันคือสารคดีที่ทำให้เห็นทุกแง่มุม

558
00:32:16,017 --> 00:32:18,770
ของคนที่อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา

559
00:32:18,853 --> 00:32:22,190
ขณะที่เจอกับประสบการณ์เกินจริง
ของการเกิดมาเป็นคนผิวสี

560
00:32:22,899 --> 00:32:23,775
ก็เลยเป็น...

561
00:32:24,233 --> 00:32:25,193
เพลย์บอย อาฟเตอร์ ดาร์ค

562
00:32:27,487 --> 00:32:29,238
รายการนี้ก็เป็นเรื่องส่วนตัวด้วย

563
00:32:29,322 --> 00:32:32,116
ผมรู้สึกอยู่ตลอดว่าเดฟโทษผม
ที่ฮาล์ฟ เบคไม่ประสบความสำเร็จ

564
00:32:32,200 --> 00:32:33,701
แล้ววันหนึ่งเรากำลังถ่ายฉากตลก

565
00:32:33,785 --> 00:32:36,621
ซึ่งเดฟต้องออกจากรายการ
เพราะไปทำโอปราห์ท้อง

566
00:32:37,163 --> 00:32:38,122
และ...

567
00:32:40,667 --> 00:32:42,251
เราก็กำลังถ่ายฉาก

568
00:32:42,335 --> 00:32:45,880
ที่เขาอาละวาดไปทั่วออฟฟิศ
แล้วเขาก็เข้ามาที่ตัวผม

569
00:32:45,964 --> 00:32:47,674
และทุ่มขยะลงหัวผม

570
00:32:48,007 --> 00:32:50,843
ซึ่งนี่คือสาเหตุที่ผมสงสัย
ว่าเขาโทษผมเรื่องฮาล์ฟ เบค

571
00:32:50,927 --> 00:32:52,887
ตอนที่เขาทุ่มขยะลงหัวผมนั้น

572
00:32:53,012 --> 00:32:54,764
เขาพูดว่า "นี่แก้แค้นเรื่องฮาล์ฟ เบค"

573
00:33:00,395 --> 00:33:01,729
เอาละ อย่างที่คุณเห็นนะ

574
00:33:01,813 --> 00:33:03,898
เขาอ้างว่าที่จริงผมเป็นคนเขียนบทนั้น

575
00:33:03,982 --> 00:33:05,149
และบอกให้เขาพูด

576
00:33:05,316 --> 00:33:06,150
ก็ใช่น่ะสิ

577
00:33:06,234 --> 00:33:08,569
ซึ่งเป็นเพียงครั้งเดียวตลอดค่ำคืนนี้

578
00:33:08,653 --> 00:33:11,364
ที่ผมจะได้หน้าจากชาพเพลล์โชว์

579
00:33:16,911 --> 00:33:18,246
ผมกับเดฟต่างก็มาจากดี.ซี.

580
00:33:18,329 --> 00:33:20,164
นั่นหมายถึงเราเริ่มต้นอาชีพของเรา

581
00:33:20,248 --> 00:33:22,375
โดยการนั่งรถไฟไปแสดงตลก

582
00:33:23,209 --> 00:33:26,838
เดฟ ชาพเพลล์เป็นตลกอายุน้อย
ที่เก๋าที่สุดในวงการนี้

583
00:33:27,797 --> 00:33:31,300
ผมอายุ 44 แสดงตลกมา 43 ปี

584
00:33:34,470 --> 00:33:35,888
ไอ้ห่านี่เกิด

585
00:33:35,972 --> 00:33:36,806
คลอดออกมา...

586
00:33:37,348 --> 00:33:38,766
"ก๊อกๆ ห่าลาก"

587
00:33:44,313 --> 00:33:46,649
นิ้วคีบบุหรี่ไปด้วย

588
00:33:48,276 --> 00:33:49,694
รายการเดฟ ชาพเพลล์โชว์

589
00:33:50,111 --> 00:33:51,612
ออกรายการนั้นแล้วชีวิตผมเปลี่ยน

590
00:33:51,696 --> 00:33:53,781
เป็นบทบาทของแอชชี่ แลร์รี่โดยเฉพาะ

591
00:33:53,865 --> 00:33:55,825
หลายคนจำผมได้จากการเป็นแอชชี่ แลร์รี่

592
00:33:58,411 --> 00:33:59,579
และพอเราจัดไป เดฟถาม

593
00:33:59,662 --> 00:34:02,707
"ดอนเนลล์ นายจะเตรียมตัว
รับบทแอชชี่ แลร์รี่ยังไง"

594
00:34:02,790 --> 00:34:04,459
ผมบอก "ฉันก็จะอาบน้ำไงล่ะ ไอ้มืด

595
00:34:06,002 --> 00:34:09,505
และเช็ดตัวให้แห้ง
ฉันจะเป็นไอ้เบื๊อกที่ดำตับเป็ดที่สุดในฮอลลีวูด"

596
00:34:11,257 --> 00:34:13,676
ผมมาจากวอชิงตัน ดี.ซี.

597
00:34:14,719 --> 00:34:16,471
เมืองช็อกโกแลต

598
00:34:19,057 --> 00:34:20,600
สำหรับเรา "ไอ้มืด" เป็นคำสรรพนาม

599
00:34:23,102 --> 00:34:24,562
เราหน้าด้านมาก

600
00:34:25,563 --> 00:34:27,857
ไม่สะทกสะท้านกับมุกของเราหรอก

601
00:34:27,982 --> 00:34:31,694
อันที่จริงอารมณ์ขันเป็นหนทางเอาตัวรอดของเรา

602
00:34:31,778 --> 00:34:35,490
สาเหตุเดียวที่ผมไม่เคยโดนซ้อมข้างถนน

603
00:34:35,573 --> 00:34:37,241
เป็นเพราะไอ้พวกมืดรู้ว่า...

604
00:34:37,825 --> 00:34:38,993
ผมฮา

605
00:34:44,624 --> 00:34:46,417
ตอนนั้นผมเตรียมตัวเข้าม.ปลาย

606
00:34:46,793 --> 00:34:48,377
เรามีครูใหญ่ชื่อราล์ฟ นีล

607
00:34:48,461 --> 00:34:50,296
เขาเพิ่งดูหนังเรื่องลีน ออน มี

608
00:34:50,379 --> 00:34:52,882
ก็เลยเดินถือโทรโข่งไปมาเลียนแบบในเรื่อง

609
00:34:57,386 --> 00:34:59,388
ผมไปเรียนม.ต้นที่โอไฮโอ

610
00:34:59,472 --> 00:35:02,391
ผมไปเรียนสามปี ช่วงสามปีที่ผมไปเรียนนั้น

611
00:35:02,475 --> 00:35:03,601
โคเคนถือกำเนิดขึ้น

612
00:35:03,935 --> 00:35:05,561
ผมกลับมาที่วอชิงตัน

613
00:35:06,062 --> 00:35:08,773
พวกคุุณจำโคเคนได้ ใช่มั้ย

614
00:35:10,942 --> 00:35:12,860
จำได้นะว่ามันทำอะไรกับเมืองนี้เอาไว้

615
00:35:13,402 --> 00:35:15,488
มันจึงเป็นเรื่องแปลกที่เห็นคนขาวหลายคน

616
00:35:15,571 --> 00:35:17,949
วิ่งจ็อกกิงและเข็นรถเข็น อะไรเทือกนั้น

617
00:35:18,825 --> 00:35:21,744
มีแต่ไอ้มืดพวกนี้ในดี.ซี.นี่แหละ
ที่ทำงานแบกหาม

618
00:35:22,620 --> 00:35:24,163
เรารับมือกับงานหนัก

619
00:35:25,123 --> 00:35:26,582
นี่คือเมืองคนดำ

620
00:35:27,416 --> 00:35:29,335
เขาเรียกมันว่าเมืองช็อกโกแลต ไม่ใช่...

621
00:35:29,418 --> 00:35:31,587
ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับช็อกโกแลตเลย

622
00:35:34,465 --> 00:35:35,758
มันคือไอ้พวกมืดน่ะ

623
00:35:39,053 --> 00:35:42,181
ฉันเจอเดฟที่วอชิงตัน ดี.ซี. แห่งนี้

624
00:35:43,015 --> 00:35:43,850
ใช่

625
00:35:45,434 --> 00:35:47,812
ตอนนั้นฉันอายุ 19

626
00:35:47,937 --> 00:35:49,188
เขาอายุ 17

627
00:35:49,272 --> 00:35:51,858
เราแสดงกันที่คาเฟ่ตลกแห่งหนึ่งชื่อการ์วินส์

628
00:35:52,150 --> 00:35:54,735
และฉันก็จำได้ว่าเดฟกับฉันไปที่ร้านแมคโดนัลด์

629
00:35:55,236 --> 00:35:58,114
ระหว่างช่วงของการแสดง
เราก็คุยกันเรื่องการแสดงตลก

630
00:35:58,322 --> 00:36:01,534
และอนาคตของเขา
เขาจะวางแผนอนาคตยังไง ฉันก็พูดว่า

631
00:36:01,617 --> 00:36:03,327
"มาที่นิวยอร์กซิตี้สิ"

632
00:36:03,870 --> 00:36:07,331
และหลังจากเขาเรียนจบมัธยมปลาย

633
00:36:09,417 --> 00:36:10,251
เขาก็มาจริง

634
00:36:10,877 --> 00:36:11,961
เขามาที่นิวยอร์ก

635
00:36:12,044 --> 00:36:13,796
เราทำงานที่คาเฟ่ตลกร้านเดียวกัน

636
00:36:13,880 --> 00:36:15,381
บอสตัน คอมเมดี้ คลับ

637
00:36:15,840 --> 00:36:16,799
และ...

638
00:36:17,508 --> 00:36:18,509
ได้จ้ะ

639
00:36:18,759 --> 00:36:20,386
ฉันรู้ว่ามันงงๆ นิดหน่อย

640
00:36:20,469 --> 00:36:23,222
มันเป็นคลับในนิวยอร์กซิตี้
ที่ชื่อบอสตัน คอมเมดี้ คลับ

641
00:36:23,306 --> 00:36:25,808
ฉันไม่ได้เป็นคนตั้งชื่อหรอกนะ
พวกเมาโคเคนเป็นคนตั้งน่ะ

642
00:36:28,769 --> 00:36:29,896
แต่ที่นิวยอร์ก

643
00:36:29,979 --> 00:36:32,481
เดฟก็เป็นที่รัก

644
00:36:32,565 --> 00:36:35,151
ของกลุ่มเดี่ยวไมค์ตลกโดยทันที
และฉันก็จำได้ว่า

645
00:36:35,234 --> 00:36:38,070
เขาได้รับบทบาทในหนังของเมล บรู๊คส์เรื่องนั้น

646
00:36:38,154 --> 00:36:40,531
โลกบวม ๆ แบน ๆ ของโรบินฮู้ด
ซึ่งเราทุกคนก็

647
00:36:40,615 --> 00:36:41,782
"เดฟทำสำเร็จ"

648
00:36:43,492 --> 00:36:45,620
(โลกบวม ๆ แบน ๆ ของโรบินฮู้ด (1993))

649
00:36:48,039 --> 00:36:50,208
- ใครเจ๋งๆ
- ไป

650
00:36:50,541 --> 00:36:52,919
เขากลับมาจากแอลเอ

651
00:36:53,169 --> 00:36:56,297
แล้วก็ขึ้นเวทีพูดเรื่อง
การเดินทางไปฝั่งตะวันตกของเขา

652
00:36:56,631 --> 00:36:59,133
และการที่เขาได้ไปคอมป์ตันในที่สุด

653
00:36:59,217 --> 00:37:01,552
หลังจากได้ยินเสียงร่ำลือเกี่ยวกับมันมากมาย

654
00:37:02,136 --> 00:37:03,387
แล้วเขาก็แบบว่า...

655
00:37:03,888 --> 00:37:07,266
อึ้งที่เห็นว่าคนที่นั่นมีสนามหญ้าที่บ้าน

656
00:37:10,269 --> 00:37:12,313
คอมป์ตันมีสิ่งที่น่าดึงดูดใจเต็มไปหมด

657
00:37:12,730 --> 00:37:15,358
แต่คนมาตัดหญ้าสนามที่บ้าน

658
00:37:17,526 --> 00:37:19,028
ซึ่งพวกเขาทำแบบนั้นอยู่แล้ว

659
00:37:19,320 --> 00:37:22,740
แต่มันมีอะไรบางอย่าง
เกี่ยวกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นั่น

660
00:37:22,823 --> 00:37:24,533
ซึ่งเดฟทำแบบนั้น เขา...

661
00:37:24,617 --> 00:37:27,662
เขาปล่อยให้ตัวเองประหลาดใจ
ไปกับสิ่งที่เขาเรียนรู้

662
00:37:27,995 --> 00:37:30,623
แล้วเขาก็พาเราเดินทางไปกับเขาด้วย

663
00:37:30,831 --> 00:37:33,251
ขณะที่เขามองมันจากทุกแง่มุม

664
00:37:33,334 --> 00:37:35,711
แง่มุมที่พวกเราส่วนใหญ่มองไม่เห็นด้วยซ้ำ

665
00:37:36,420 --> 00:37:39,924
ไม่แปลกเหรอที่โรคนี้เพิ่งเกิดขึ้นในปี 1980

666
00:37:40,049 --> 00:37:42,885
แต่ไม่คร่าชีวิตใครเลย
นอกจากไอ้มืด พวกผิดเพศ และขี้ยา

667
00:37:42,969 --> 00:37:46,013
มันไม่โคตรบังเอิญเหรอ

668
00:37:46,097 --> 00:37:49,183
ที่โรคนี้เกลียดทุกคนที่พวกคนแก่ผิวขาวเกลียด

669
00:37:52,395 --> 00:37:53,980
ผมว่าถ้าพระเจ้าไม่ผิวขาว

670
00:37:54,063 --> 00:37:56,607
รัฐบาลก็ซ่อนเชื้อโรคนั่นไว้ในลูกบอลดิสโก้ล่ะ

671
00:37:58,234 --> 00:37:59,610
เขาชอบคิดถึงเรื่องต่างๆ

672
00:37:59,694 --> 00:38:01,404
เขาพินิจพิเคราะห์ทุกอย่าง

673
00:38:01,737 --> 00:38:03,030
และเขาก็แบบว่า...

674
00:38:03,531 --> 00:38:05,074
เขาเข้าไปอยู่ในโลกของตัวเอง

675
00:38:06,117 --> 00:38:07,702
ผมรู้ว่าผมอยู่ในย่านไม่ดีก็ช่วงนี้แหละ

676
00:38:07,785 --> 00:38:09,787
คุณจะเห็นสิ่งนี้ได้เฉพาะในย่านที่เลวร้ายที่สุด

677
00:38:09,870 --> 00:38:11,455
จำได้ว่าตอนนั้นเป็นเวลาตีสาม

678
00:38:11,539 --> 00:38:13,249
เวลาตีสาม

679
00:38:13,874 --> 00:38:15,126
ผมมองออกนอกหน้าต่าง...

680
00:38:17,044 --> 00:38:19,505
มีเด็กทารกยืนอยู่ที่มุมถนน

681
00:38:24,176 --> 00:38:27,179
และเด็กนั่นก็ดูไม่สยองด้วยนะ
เด็กแค่ยืนอยู่ตรงนั้น...

682
00:38:32,768 --> 00:38:34,854
มันทำให้ผมเศร้านะ ทำให้ผมเศร้าจริงๆ

683
00:38:34,937 --> 00:38:36,897
เพราะผมอยากช่วยเหลือเด็กคนนั้น

684
00:38:37,982 --> 00:38:40,234
ผมคิด "ฉันก็ไม่ไว้ใจแกเหมือนกัน โทษที" กริ๊ก

685
00:38:41,027 --> 00:38:41,861
กริ๊ก

686
00:38:43,738 --> 00:38:45,948
ฉันจำได้ว่าเราไปแวนคูเวอร์ด้วยกัน

687
00:38:46,407 --> 00:38:48,367
แล้วเขาก็มาหาเพื่อสูบปุ๊น

688
00:38:48,659 --> 00:38:49,535
และ...

689
00:38:50,202 --> 00:38:52,163
ซึ่งเขาทำแบบนั้นเป๊ะเลย

690
00:38:52,288 --> 00:38:53,414
เขามาหา...

691
00:38:56,625 --> 00:38:58,502
และสูบปุ๊น

692
00:38:59,837 --> 00:39:00,796
มีอยู่แค่นี้

693
00:39:03,049 --> 00:39:04,300
แบบว่าสูบอยู่คนเดียวอะ

694
00:39:06,552 --> 00:39:09,472
ระหว่างนั้นก็เทศนาทุกเรื่องที่ผิดเพี้ยนในโลกนี้

695
00:39:09,555 --> 00:39:12,600
ฉันจะบอกให้ว่าอะไรที่ผิดเพี้ยนในโลกนี้
การไม่แบ่งยังไงล่ะ

696
00:39:14,268 --> 00:39:15,311
มัน...

697
00:39:15,853 --> 00:39:17,730
ฉันว่ามันคือ "ฟืด ฟืด ส่งต่อ"

698
00:39:17,813 --> 00:39:20,107
ไม่ใช่ "ฟืดๆ ฟืดๆ"

699
00:39:22,818 --> 00:39:23,903
เดฟ คุณเชื่อมั้ยล่ะ

700
00:39:23,986 --> 00:39:26,947
คุณได้รับรางวัลมาร์ค ทเวนนะ

701
00:39:27,073 --> 00:39:28,240
ไม่อยากเชื่อเลย

702
00:39:30,576 --> 00:39:31,952
คุณเหมาะสมแล้ว

703
00:39:33,037 --> 00:39:34,705
มันคือสิ่งที่ถูกที่ควร มัน...

704
00:39:34,955 --> 00:39:37,750
มันเหมาะมากเลยที่คุณได้รับรางวัลมาร์ค ทเวน

705
00:39:37,833 --> 00:39:41,379
เพราะคุณทั้งสองชอบใช้คำเรียกไอ้มืด
ในผลงานชิ้นโบว์แดงของคุณ

706
00:39:44,465 --> 00:39:45,424
ทำไมนะ

707
00:39:45,508 --> 00:39:49,512
ผมถึงพูดคำว่า "ไอ้มืด" ได้โดยไม่ผิด...

708
00:39:49,595 --> 00:39:50,721
(สติ๊กส์แอนด์สโตนส์ (2019))

709
00:39:52,348 --> 00:39:53,599
แต่ผมพูดคำว่า

710
00:39:54,016 --> 00:39:54,850
"ไอ้ตุ๊ด" ไม่ได้

711
00:39:57,144 --> 00:39:59,313
แล้วเธอก็บอกว่า "เพราะว่า เดวิด

712
00:39:59,605 --> 00:40:02,149
คุณไม่ใช่เกย์ไง"

713
00:40:04,151 --> 00:40:05,486
ผมบอก "คืองี้ เรเน่...

714
00:40:08,864 --> 00:40:10,282
ผมก็ไม่ใช่ไอ้มืดเหมือนกัน"

715
00:40:16,914 --> 00:40:20,167
ผมต้องการให้คุณมาที่สุดเลย

716
00:40:20,960 --> 00:40:23,587
ผมรักเดฟ ชาพเพลล์อย่างไม่มีเงื่อนไข

717
00:40:24,422 --> 00:40:25,714
ผมพบเดฟใน...

718
00:40:26,048 --> 00:40:27,466
ยุค 90 ต้นยุค 90

719
00:40:27,842 --> 00:40:29,093
เด็กอายุ 17

720
00:40:30,302 --> 00:40:31,637
ที่มาที่นิวยอร์กซิตี้

721
00:40:32,513 --> 00:40:34,640
เพิ่งเรียนจบม.ปลายมาหาประสบการณ์

722
00:40:34,723 --> 00:40:36,600
ในห้องแสดงตลกที่โหดที่สุดแห่งหนึ่ง

723
00:40:37,768 --> 00:40:38,602
ในประเทศ

724
00:40:38,686 --> 00:40:40,020
ซึ่งเขา

725
00:40:41,188 --> 00:40:42,731
หนักแน่นอย่างน่าตกใจ

726
00:40:43,732 --> 00:40:45,860
ในวัย 17 ซึ่งคุณจะ...

727
00:40:45,943 --> 00:40:48,696
มีพวกตลกแก่เก๋าเกมจากที่นั่น

728
00:40:48,779 --> 00:40:51,866
คุณจะคิดว่าเราจะมีแต่ความฉุนเฉียว

729
00:40:52,825 --> 00:40:55,369
ใส่อัจฉริยบุคคลวัยหนุ่มผู้นี้

730
00:40:56,287 --> 00:40:57,455
โมสาร์ตวัยหนุ่มผู้นี้

731
00:40:58,497 --> 00:41:00,249
แต่คุณกลับรักเขา...

732
00:41:01,041 --> 00:41:04,545
เพราะความกรุณาในจิตใจเขาและ...

733
00:41:05,129 --> 00:41:08,716
ขนาดในสมัยนั้น ผมก็รู้ว่าเขาตลกมากและ

734
00:41:09,258 --> 00:41:11,552
ฉลาดหลักแหลมมาก ผมจำได้ว่า

735
00:41:11,844 --> 00:41:13,262
เราทำงานด้วยกันในยุค 2000

736
00:41:13,345 --> 00:41:15,473
เราอยู่ช่องคอมเมดี้ เซ็นทรัล
ผมทำเดอะ เดลี่ โชว์

737
00:41:15,556 --> 00:41:16,932
เดฟทำชาพเพลล์โชว์

738
00:41:17,016 --> 00:41:18,809
และชาพเพลล์โชว์

739
00:41:18,893 --> 00:41:21,228
เป็นจรวดที่เขาสร้างขึ้นมา

740
00:41:22,688 --> 00:41:24,398
ซึ่งมันได้กลายเป็นปรากฏการณ์

741
00:41:25,357 --> 00:41:26,275
ทางวัฒนธรรม

742
00:41:27,610 --> 00:41:29,487
และคอมเมดี้ เซ็นทรัลจะทำทุกอย่าง

743
00:41:29,570 --> 00:41:30,571
เพื่อให้มันดำเนินต่อไป

744
00:41:30,863 --> 00:41:32,364
เขาจึงเสนอเงิน

745
00:41:32,448 --> 00:41:33,908
ห้าสิบล้านดอลลาร์ให้เดฟ...

746
00:41:34,742 --> 00:41:36,869
แค่ทำให้พวกเขาอีกครั้ง
"แค่ทำให้เราอีกครั้ง"

747
00:41:37,036 --> 00:41:39,580
แต่ในขณะนั้นเดฟรู้สึกขัดแย้ง

748
00:41:40,164 --> 00:41:43,042
เนื่องจากความยากที่ต้องทำรูปแบบของโชว์

749
00:41:43,542 --> 00:41:46,295
เพราะเขาไม่แน่ใจเรื่อง
การส่งผลกระทบของรายการ

750
00:41:46,587 --> 00:41:49,089
ต่อกลุ่มผู้ชมที่เขาพุ่งเป้าไป

751
00:41:50,090 --> 00:41:51,175
แล้วเขาก็ปฏิเสธ

752
00:41:52,843 --> 00:41:54,345
ซึ่งก็คือช่วงเวลานั้นเอง

753
00:41:55,346 --> 00:41:56,972
ที่ผมจำได้ว่าผมคิดว่า

754
00:41:57,890 --> 00:42:01,560
"คอมเมดี้ เซ็นทรัลมีตังค์
ห้าสิบล้านดอลลาร์เลยเหรอ"

755
00:42:17,451 --> 00:42:21,539
พวกห่านี่ไม่ยอมให้เรากินขนม
ที่รายการเดอะ เดลี่ โชว์ด้วยซ้ำ

756
00:42:22,915 --> 00:42:27,586
เขามีเงิน 50 ล้านดอลลาร์

757
00:42:32,925 --> 00:42:34,385
ในตอนนั้นเดฟ

758
00:42:35,052 --> 00:42:35,928
เขาลาออก

759
00:42:36,554 --> 00:42:38,222
เขาไม่เอาแล้ว แต่ผมรู้นะ...

760
00:42:38,889 --> 00:42:40,766
ว่าเงินนั่นต้องการที่อยู่

761
00:42:47,314 --> 00:42:48,524
เดฟ ผมอยากให้คุณ...

762
00:42:49,483 --> 00:42:50,359
ขอโทษนะ

763
00:42:52,278 --> 00:42:53,737
ผมอยากให้คุณรู้ในค่ำคืนนี้

764
00:42:53,821 --> 00:42:56,240
ว่าผมได้เก็บเงินนั่นไว้เหมือนเป็นเงินของตัวเอง

765
00:43:02,705 --> 00:43:05,708
ชายผู้นี้เหลือเชื่อมาก
ผมไม่ได้หมายถึงโชว์เดี่ยวไมค์ของเขาเท่านั้นนะ

766
00:43:06,125 --> 00:43:08,919
แต่เป็นวิธีการที่เขามีปฏิสัมพันธ์ต่อผู้คน
คนและแฟนๆ จากทั่วทุกทิศ

767
00:43:09,336 --> 00:43:11,380
เราอยู่ที่มินนีแอโพลิส รัฐมินนิโซตา

768
00:43:11,797 --> 00:43:13,340
เด็กขาวหน้าตาตื่นเลย

769
00:43:13,507 --> 00:43:14,842
"โอ๊ย แม่เจ้า

770
00:43:15,259 --> 00:43:16,677
เดฟ ชาพเพลล์"

771
00:43:16,760 --> 00:43:18,262
เขาเสียอาการไปเลย

772
00:43:18,470 --> 00:43:20,889
ผมก็บอก "เฮ้ย พวก ใจเย็นๆ"

773
00:43:20,973 --> 00:43:23,684
เพราะผมตัวใหญ่
คนมักคิดว่าผมเป็นบอดี้การ์ดของเขา

774
00:43:23,976 --> 00:43:25,769
ผมบอก "ใจเย็น"
เขาบอก "บ้าไปแล้ว

775
00:43:25,894 --> 00:43:27,730
พระเจ้าช่วย เดฟ ชาพเพลล์

776
00:43:27,813 --> 00:43:29,398
ช่วยขึ้นมาที่ห้องผมหน่อยสิ

777
00:43:29,481 --> 00:43:30,649
ผมมีกัญชานะ"

778
00:43:33,193 --> 00:43:35,154
เดฟก็มองหน้าผม ผมมองหน้าเขา

779
00:43:35,237 --> 00:43:37,406
ผมบอก "ฉันไม่มีกัญชานะ เพื่อน งั้น...

780
00:43:38,574 --> 00:43:41,160
อย่างน้อยก็ไปดูว่าประมาณไหนน่ะ

781
00:43:42,161 --> 00:43:43,829
แล้วดูว่าเราจะยังไงต่อ"

782
00:43:43,912 --> 00:43:44,997
เข้าใจใช่มั้ย

783
00:43:45,122 --> 00:43:47,333
เราจึงขึ้นไปที่ห้องของเด็กนั่น ผมเข้าไป

784
00:43:47,416 --> 00:43:50,544
ผมเห็นกัญชาในโหลขวดเบ้อเริ่มเลย
เหมือนที่พวกคนขาวมีกัน

785
00:43:50,836 --> 00:43:53,380
ผมก็หยิบมาหนึ่งก้อน บอกว่า "ขอบใจมากนะ"

786
00:43:53,464 --> 00:43:54,965
แล้วเราก็กำลังจะเดินออก

787
00:43:55,049 --> 00:43:58,135
ตลอดช่วงนั้นเขาเริ่มเคาะห้องเพื่อนเขา

788
00:43:59,553 --> 00:44:01,972
"ตื่นเร็ว เพื่อน ตื่น

789
00:44:02,056 --> 00:44:06,769
เดฟ ชาพเพลล์อยู่ในห้องเราโว้ย"

790
00:44:07,311 --> 00:44:10,356
แต่เพื่อนเขาไม่ยอมตื่นมากู้หน้าเขาเลย

791
00:44:10,439 --> 00:44:11,940
เราก็กำลังจะกลับ เขาบอก

792
00:44:12,358 --> 00:44:13,776
"ขอถ่ายรูปหน่อยนะ

793
00:44:14,151 --> 00:44:16,153
ช่วยถ่ายรูปกับผมหน่อย"

794
00:44:16,403 --> 00:44:19,114
เดฟก็บอกว่า "เฮ้ย พวก ตอนนี้จะมืดแล้ว

795
00:44:19,490 --> 00:44:21,283
เพื่อความปลอดภัย...

796
00:44:23,535 --> 00:44:24,870
เราทำแบบนั้นไม่ได้"

797
00:44:25,579 --> 00:44:27,748
เราเริ่มเดินลงบันไดมา

798
00:44:27,831 --> 00:44:30,501
เขายืนอยู่บันไดขั้นบนร้องว่า

799
00:44:30,751 --> 00:44:35,381
"ต้องไม่มีใครเชื่อฉันแน่ๆ"

800
00:44:38,300 --> 00:44:39,677
คุณสุดยอดเลย เพื่อน

801
00:44:39,760 --> 00:44:40,636
สุดยอดเลย

802
00:44:41,220 --> 00:44:44,390
ขอเสียงให้นายกเทศมนตรี
แห่งวอชิงตัน ดี.ซี. มูเรียล บาวเซอร์หน่อย

803
00:44:48,227 --> 00:44:49,603
ผมต้องบอกคุณนะ

804
00:44:50,604 --> 00:44:52,940
คุณเป็นคนพิเศษสำหรับผมมาก

805
00:44:53,565 --> 00:44:55,442
เราอายุห่างกันแค่ปีเดียว

806
00:44:55,776 --> 00:44:57,069
แต่คุณบริหารเมืองของเรา...

807
00:44:57,528 --> 00:44:58,946
- ใช่
- อย่างดีเยี่ยม

808
00:44:59,780 --> 00:45:01,699
ผมเดินไปที่โรงเรียนมัธยมปลายที่เคยเรียน

809
00:45:02,866 --> 00:45:04,618
นายกเทศมนตรีมูเรียลทำการ

810
00:45:04,702 --> 00:45:08,372
ปรับปรุงซ่อมแซม
โรงเรียนสอนศิลปะเดอะ ดยุค เอลลิงตัน

811
00:45:08,455 --> 00:45:10,541
เป็นเงิน 150 ล้านดอลลาร์

812
00:45:11,709 --> 00:45:13,919
ผมอิจฉานักเรียนที่นั่นเหลือเกิน

813
00:45:14,420 --> 00:45:15,921
คุณช่างมีความหมายต่อผมนัก

814
00:45:16,004 --> 00:45:18,507
และคุณได้ทำสิ่งที่ดีงามให้กับเมืองนี้จริงๆ

815
00:45:18,590 --> 00:45:22,010
ขอขอบคุณจากใจจริงครับ

816
00:45:25,264 --> 00:45:26,932
ผมไม่เคยลงคะแนนเสียงที่วอชิงตัน

817
00:45:27,015 --> 00:45:28,809
แต่ให้ตายเถอะ ถ้าผมลงคะแนนนะ...

818
00:45:30,602 --> 00:45:32,604
ผมจะลงคะแนนให้คุณ และขอบอกนะ

819
00:45:33,939 --> 00:45:36,400
ถึงคุณสูบโคเคน ผมก็ยังลงคะแนนให้คุณอยู่ดี

820
00:45:37,776 --> 00:45:38,944
ผมรู้ว่าคุณไม่สูบหรอก

821
00:45:39,403 --> 00:45:40,738
แต่ถ้าคุณอยากขึ้นมาเมื่อไหร่

822
00:45:41,321 --> 00:45:44,283
จงทำตามใจตัวเอง
คุณต่อรองเรื่องนั้นกับผมได้

823
00:45:51,874 --> 00:45:53,792
ผมรู้จักเดฟ ชาพเพลล์ครั้งแรก

824
00:45:53,876 --> 00:45:56,503
ช่วงก่อนหนังเรื่อง
ศาสตราจารย์อ้วนตุ๊ต๊ะมหัศจรรย์ภาคแรก

825
00:45:56,879 --> 00:45:59,047
เพราะผมต้องเล่นบทที่เขาเล่น

826
00:45:59,465 --> 00:46:01,467
แล้วพอผมเห็นเขา ผมก็คิด

827
00:46:01,550 --> 00:46:03,010
"เฮ้ย คนที่อยู่ตรงนั้น เด็กนั่น

828
00:46:03,093 --> 00:46:05,596
เด็กนั่นเล่นบทนั้นต้องตลกแน่"

829
00:46:05,679 --> 00:46:07,222
ฉันพยายามจะสงบเสงี่ยมนะ

830
00:46:07,431 --> 00:46:08,891
แต่ตอนนี้ได้เวลา

831
00:46:08,974 --> 00:46:11,310
ให้เรจจี้ "คาราเตะ" ก้นของนายแล้ว

832
00:46:12,644 --> 00:46:15,397
เดฟฉลาดกว่าทุกคนเยอะ

833
00:46:16,231 --> 00:46:17,232
เดฟเป็น...

834
00:46:18,025 --> 00:46:21,570
ตลกที่สติปัญญาเป็นเลิศที่สุดคนหนึ่ง
หรืออาจเป็นคนเดียวที่เคยมีมาเลย

835
00:46:21,695 --> 00:46:24,072
เราใช้เวลาถึง 400 ปีถึงรู้ว่า

836
00:46:25,616 --> 00:46:27,910
จุดอ่อนของคนขาวที่มีมาโดยตลอดนั้น...

837
00:46:28,911 --> 00:46:30,913
คือการคุกเข่าระหว่างเพลงชาติ

838
00:46:34,792 --> 00:46:36,293
นั่นคือจิตใจที่เปราะบาง

839
00:46:37,753 --> 00:46:38,754
ใช่แล้ว เพื่อน

840
00:46:38,837 --> 00:46:40,422
และแสงไฟที่เปล่งจากจรวด...

841
00:46:42,341 --> 00:46:44,885
ทำอะไรกันน่ะ ไอ้มืด ยืนขึ้นสิ

842
00:46:45,677 --> 00:46:47,262
เขาขยายรูปแบบของงานศิลป์

843
00:46:47,638 --> 00:46:50,098
และอิทธิพลทางวัฒนธรรมของเขา

844
00:46:51,350 --> 00:46:54,061
เสียงของเขาเป็นตัวแทน
ของคนรุ่นเขาโดยไม่มีข้อกังขา

845
00:46:54,144 --> 00:46:55,813
ไม่มีใครเทียบชั้นเขาได้เลย

846
00:47:09,535 --> 00:47:10,369
โอ้โฮ

847
00:47:11,578 --> 00:47:13,121
ครับผม เอาละ

848
00:47:13,831 --> 00:47:16,166
ลูกสาวผมอยู่ข้างหลัง
และผมซึ้งใจมาก เดฟ

849
00:47:16,250 --> 00:47:18,961
ที่ผมได้เจอคุณก่อนลูกสาวผมเกิดเสียอีก

850
00:47:19,837 --> 00:47:21,129
ไม่นะ นั่นเป็นเรื่องที่ดี

851
00:47:21,755 --> 00:47:23,632
เพราะคุณได้สอนให้ผมเป็นคนที่ดีขึ้น

852
00:47:23,715 --> 00:47:25,551
คุณสอนให้ผมเป็นคนดีขึ้น

853
00:47:26,134 --> 00:47:27,970
ผมก็เพิ่งจะรู้ตัวนี่แหละ

854
00:47:33,392 --> 00:47:34,768
นั่นเขาใช่มั้ย ลูกชายนายใช่มั้ย

855
00:47:34,852 --> 00:47:35,686
(อะ สตาร์ อีส บอร์น)

856
00:47:36,103 --> 00:47:36,937
เจย์

857
00:47:37,020 --> 00:47:38,313
ตอนนี้เขาอายุ...

858
00:47:39,648 --> 00:47:41,441
เท่านายตอนฉันเจอนาย

859
00:47:43,402 --> 00:47:44,236
เจอนายบนยูทูบ

860
00:47:45,153 --> 00:47:46,822
วิดีโอที่มีผู้หญิงน่ะ

861
00:47:47,197 --> 00:47:48,031
ใช่

862
00:47:49,908 --> 00:47:51,159
มันทำให้ฉันมีความสุขนะ

863
00:47:51,243 --> 00:47:53,996
นายดูเป็นตัวเอง นายก็แค่...

864
00:47:55,372 --> 00:47:56,582
ทำมันน่ะ เพื่อน

865
00:47:57,457 --> 00:47:59,793
ผมต้องพูดจริงๆ ว่า
นั่นน่าจะเป็นฉากที่ยอดเยี่ยมที่สุด

866
00:47:59,877 --> 00:48:01,628
ที่ผมเคยถ่ายกับนักแสดงชายอีกคน

867
00:48:02,045 --> 00:48:02,921
จริงๆ นะ

868
00:48:06,049 --> 00:48:07,259
ผมเขียนบทนั้นให้คุณ

869
00:48:07,926 --> 00:48:09,136
มันใช้เวลาสองปี

870
00:48:09,219 --> 00:48:11,388
แต่คุณให้จิตวิญญาณกับผมในวันนั้น

871
00:48:11,471 --> 00:48:13,891
และการที่คุณมาเล่น ผมไม่อยากจะเชื่อเลย

872
00:48:13,974 --> 00:48:16,059
ผมไม่อยากเชื่อว่าคุณช่วยผมเรื่องนั้น

873
00:48:16,268 --> 00:48:18,478
และผมจะไม่มีวันลืมมันเลย เพื่อน

874
00:48:18,562 --> 00:48:21,982
ซึ่งนั่น ผมชอบที่มันตรึงอยู่บนจอตลอดไป

875
00:48:22,399 --> 00:48:24,192
เพราะมันช่างงดงามเหลือเกิน

876
00:48:24,318 --> 00:48:27,404
และความเป็นไปในฉากทั้งหมดก็เกิดขึ้น

877
00:48:27,487 --> 00:48:29,031
เมื่อเราอยู่ใกล้เดฟ ชาพเพลล์

878
00:48:29,281 --> 00:48:32,284
ดังนั้นนี่จึงเป็นบุคคลที่พิเศษมากๆ

879
00:48:33,660 --> 00:48:35,787
อีกอย่างที่ผมอยากพูดคือ
ผมไม่รู้ว่ามันเกิดขึ้นได้ยังไง

880
00:48:35,871 --> 00:48:37,706
ผมไม่รู้เรื่องพันธุกรรม

881
00:48:37,915 --> 00:48:40,542
และการเติบโตในดี.ซี.
โรงเรียนเดอะ ดยุค เอลลิงตัน

882
00:48:40,626 --> 00:48:44,296
แสดงเดี่ยวไมค์ตอนอายุแปดขวบ
ผมไม่รู้ว่าอะไรเป็นส่วนผสม

883
00:48:44,379 --> 00:48:45,923
ที่สร้างตัวตนของคุณขึ้นมา

884
00:48:46,006 --> 00:48:48,342
แต่ผมโชคดีเหลือเกิน
ที่มีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับคุณ

885
00:48:48,425 --> 00:48:50,677
ผมจะได้มองดูคุณ
ในฐานะของมนุษย์และศิลปินคนหนึ่ง

886
00:48:54,348 --> 00:48:55,182
และ...

887
00:48:55,641 --> 00:48:57,017
และเราใช้คำนี้...

888
00:48:57,100 --> 00:48:59,436
เราใช้คำนี้เกลื่อนเลย "อัจฉริยะ"

889
00:48:59,853 --> 00:49:03,523
เมื่อคิดถึงอัจฉริยะ
คุณอาจคิดถึงการปลีกตัว เข้าสังคมไม่เป็น

890
00:49:03,607 --> 00:49:07,194
คุณมีความพิเศษเหมือนอัจฉริยะ
เพราะคุณมีนิสัย

891
00:49:07,569 --> 00:49:09,571
ซึ่ง มันคือการเข้าใจผู้อื่น

892
00:49:10,238 --> 00:49:12,199
คุณปฏิบัติกับทุกคนเหมือนกัน

893
00:49:12,282 --> 00:49:14,242
นั่นเป็นสิ่งที่ผมชอบที่สุดในตัวคุณ

894
00:49:14,701 --> 00:49:15,953
ฉะนั้นก็ขอบคุณนะ เพื่อน

895
00:49:16,036 --> 00:49:17,412
ผมยังโมโหเรื่องเอสเอ็นแอลอยู่

896
00:49:17,788 --> 00:49:20,457
ในบทพูดนั้น คุณบอกว่า
คุณอยู่ที่ทำเนียบขาว...

897
00:49:20,540 --> 00:49:21,917
และมีงานเลี้ยงใหญ่โต

898
00:49:22,709 --> 00:49:24,044
ทุกคนที่อยู่ในงานเป็นคนดำ

899
00:49:24,127 --> 00:49:26,254
ยกเว้นแบรดลีย์ คูเปอร์ ไม่รู้ทำไม

900
00:49:27,130 --> 00:49:28,173
แล้วคุณก็เห็นคนเต็มเลย

901
00:49:28,256 --> 00:49:29,758
มีผมเป็นคนขาวหนึ่งคน คุณบอก

902
00:49:29,841 --> 00:49:31,802
"อ้อ แบรดลีย์ คูเปอร์มาด้วย"
เราไปด้วยกันนะ ห่าลาก

903
00:49:31,885 --> 00:49:33,053
พูดเรื่องอะไรเนี่ย

904
00:49:38,016 --> 00:49:39,059
ผมรักคุณนะ เพื่อน

905
00:49:39,393 --> 00:49:40,268
ผมรักคุณ

906
00:49:49,194 --> 00:49:51,071
(เอรีกาห์ บาดู)

907
00:50:04,751 --> 00:50:08,130
เพื่อนผมส่วนใหญ่
เป็นคนในเศรษฐกิจและสังคมชั้นล่าง

908
00:50:08,672 --> 00:50:10,632
แล้วก็ถีบตัวขึ้นมาชั้นกลางและชั้นสูง

909
00:50:18,348 --> 00:50:19,725
เราทุกคนจึงเดินทางมาไกล

910
00:50:41,079 --> 00:50:42,247
ผมรักการกลับมา

911
00:50:42,497 --> 00:50:44,291
ผมกลับมาที่นี่หลายครั้ง แต่ไม่ได้...

912
00:50:45,333 --> 00:50:46,376
มาฉลองให้ตัวเอง

913
00:51:05,020 --> 00:51:05,979
เดฟ รักคุณนะ

914
00:51:07,147 --> 00:51:08,190
พวกเรามาเพื่อคุณ

915
00:51:09,149 --> 00:51:11,985
อยู่เพื่อคุณเสมอ
เพราะคุณอยู่เพื่อพวกเรามาตลอด

916
00:51:13,028 --> 00:51:14,404
ฉันรักคุณอย่างแรงเลย

917
00:51:19,493 --> 00:51:23,288
ริชาร์ด ไพรเออร์
เป็นผู้รับรางวัลมาร์ค ทเวนคนแรก

918
00:51:23,705 --> 00:51:26,917
ตอนผมเริ่มทำรายการเอสเอ็นแอล
เขาเป็นคนแรกที่ผมขอให้มาเป็นพิธีกร

919
00:51:27,584 --> 00:51:30,420
ในฤดูร้อนปี 2016 ซึ่งกำลังจะมีการเลือกตั้ง

920
00:51:30,796 --> 00:51:34,800
มีอีกหนึ่งบุคคลที่ผมอยากได้เหมือนกัน

921
00:51:35,050 --> 00:51:37,177
ผมรู้ว่ารายการในวันที่ 12 พฤศจิกายน

922
00:51:37,677 --> 00:51:38,595
หลังการเลือกตั้ง

923
00:51:39,096 --> 00:51:40,555
มันต้องเป็นเดฟ ชาพเพลล์

924
00:51:40,680 --> 00:51:42,015
ขอบคุณครับ

925
00:51:42,099 --> 00:51:44,643
ผมรู้ว่าผมต้องการคนมาอธิบาย

926
00:51:44,935 --> 00:51:46,103
สิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

927
00:51:48,814 --> 00:51:52,025
ผมต้องการเดฟ
ด้วยเหตุผลเดียวกับที่ผมต้องการริชาร์ด

928
00:51:52,442 --> 00:51:53,693
เขาเป็นคนที่เล่าความจริง

929
00:51:53,985 --> 00:51:55,987
และเป็นคนตลกที่สุดที่ทำงานอยู่ในปัจจุบัน

930
00:51:56,738 --> 00:51:59,783
นี่จะเป็นช่วงเวลาสำคัญ
สำหรับเอสเอ็นแอลและตัวเขา

931
00:52:00,283 --> 00:52:03,286
ผมรู้ว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง
เดฟจะพร้อมรับมัน

932
00:52:04,204 --> 00:52:05,705
อเมริกาทำสำเร็จแล้ว เราได้...

933
00:52:05,789 --> 00:52:09,000
เราได้เลือกตั้งและเป็นเกรียนคีย์บอร์ด
ใส่ประธานาธิบดีของเราแล้ว

934
00:52:13,547 --> 00:52:14,714
พวกคนขาวเดือดดาล

935
00:52:15,465 --> 00:52:16,550
ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้

936
00:52:16,633 --> 00:52:19,052
ไม่เคยเห็นคนขาวโมโหขนาดนี้
ตั้งแต่มีคำตัดสินโอ.เจ.

937
00:52:19,803 --> 00:52:22,180
หน้าจอถูกแบ่งครึ่งมีคนขาวอยู่ทั้งสองฝั่ง

938
00:52:29,354 --> 00:52:30,647
ผมไม่ได้บอกว่าผมชอบนะ

939
00:52:30,730 --> 00:52:33,191
ผมแค่บอกว่ามันเป็นสิ่งที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน

940
00:52:33,483 --> 00:52:37,195
ผมได้ดูการจราจลของคนขาว
ที่พอร์ตแลนด์ โอเรกอน ทางทีวีเมื่อคืนก่อน

941
00:52:39,030 --> 00:52:41,032
วันพุธนั้น ซึ่งเป็นวันหลังการเลือกตั้ง

942
00:52:41,116 --> 00:52:42,993
เรามีการอ่านบทของรายการ

943
00:52:43,451 --> 00:52:44,995
เป็นบรรยากาศที่ค่อนข้างสิ้นหวัง

944
00:52:45,370 --> 00:52:48,290
ผู้คนรู้สึกตึงเครียดและจิตใจเปราะบางมาก

945
00:52:48,748 --> 00:52:49,583
มันแย่มาก

946
00:52:49,958 --> 00:52:51,543
เดฟนั่งลงข้างผม

947
00:52:51,626 --> 00:52:54,337
มองดูทุกคนและสัมผัสถึงอารมณ์ในห้องนั้น

948
00:52:54,796 --> 00:52:57,299
เขาขออ่านคำพูดของโทนี่ มอร์ริสัน

949
00:52:58,049 --> 00:52:59,217
คำพูดนั้นกล่าวว่า

950
00:52:59,676 --> 00:53:02,470
"เวลานี้แหละที่ศิลปินต้องออกไปทำงาน

951
00:53:03,555 --> 00:53:04,973
ไม่มีเวลาสิ้นหวัง

952
00:53:05,223 --> 00:53:06,391
ไม่มีที่ให้สงสารตัวเอง

953
00:53:07,058 --> 00:53:08,351
ไม่ต้องการความเงียบงัน

954
00:53:08,768 --> 00:53:10,061
ไม่มีพื้นที่สำหรับความกลัว

955
00:53:10,770 --> 00:53:13,440
เราพูด เราเขียน เราสร้างภาษา

956
00:53:13,982 --> 00:53:15,942
นี่คือการเยียวยาอารยธรรม"

957
00:53:16,443 --> 00:53:18,195
ตอนนั้นผมรู้เลยว่าพวกเราจะผ่านไปได้

958
00:53:19,070 --> 00:53:22,782
รายการเปิดตัวด้วยเคท แมคคินนอน
แสดงเป็นฮิลลารี คลินตันร้องเพลง "ฮาเลลูยา"

959
00:53:23,450 --> 00:53:24,868
จากนั้นเดฟก็เดินออกมา

960
00:53:25,619 --> 00:53:27,704
ผมไม่รู้เลยว่าเขาจะทำอะไร

961
00:53:29,623 --> 00:53:31,875
ผมหวังว่าเขาจะทำตามนั้น แต่ผม...

962
00:53:32,959 --> 00:53:34,753
ผมไม่แน่ใจเอาซะเลย

963
00:53:35,837 --> 00:53:38,006
เขาน่าทึ่ง ฉลาดปราดเปรื่อง

964
00:53:38,089 --> 00:53:39,674
มันเป็นรายการชูโรง

965
00:53:40,550 --> 00:53:42,052
ผมหวังให้ดอนัลด์ ทรัมป์โชคดี

966
00:53:42,719 --> 00:53:44,679
และผมก็จะให้โอกาสเขา...

967
00:53:45,472 --> 00:53:48,850
และเรา ผู้ถูกตัดสิทธิ์ทางประวัติศาสตร์

968
00:53:49,184 --> 00:53:51,978
ต้องการให้เขาให้โอกาสเราด้วย

969
00:53:52,812 --> 00:53:53,897
ขอบคุณมากครับ

970
00:53:55,523 --> 00:53:57,901
ความสามารถที่คุณพูดความในใจออกมาได้

971
00:53:58,068 --> 00:54:00,237
ไม่ว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไร...

972
00:54:00,737 --> 00:54:01,863
ความกล้าหาญนั้น

973
00:54:02,447 --> 00:54:04,491
ที่จะสร้างความบันเทิงในแบบที่คุณอยากทำ

974
00:54:05,367 --> 00:54:07,744
ได้ส่งผลกระทบต่อชีวิตผมอย่างเต็มที่

975
00:54:08,370 --> 00:54:09,913
ไปสู่จุดที่ผมเล่นเป็น

976
00:54:10,163 --> 00:54:12,249
นักออกแบบท่าเต้นมนุษย์หมาป่าเมื่อคืนนี้

977
00:54:15,835 --> 00:54:17,462
ผมภูมิใจมากที่ได้ทำ

978
00:54:19,422 --> 00:54:21,675
ซึ่งผมได้เรียนรู้เรื่องพวกนั้นจากคุณ

979
00:54:22,133 --> 00:54:23,134
จะบอกให้...

980
00:54:23,218 --> 00:54:26,096
ผมเทียบชาพเพลล์โชว์สองซีซั่นแรกของคุณ

981
00:54:26,179 --> 00:54:29,140
กับรายการตลกอื่นในประวัติศาสตร์เลยก็ว่าได้

982
00:54:29,224 --> 00:54:30,267
มันเยี่ยมยอดมาก

983
00:54:31,268 --> 00:54:32,644
(เรเชียล ดราฟต์
ชาพเพลล์โชว์ (2004))

984
00:54:32,727 --> 00:54:35,146
สวัสดีีครับและขอต้อนรับเข้าสู่
การคัดเลือกชนชาติที่แรก

985
00:54:35,230 --> 00:54:36,606
และที่เดียวในนิวยอร์กซิตี้ก็ว่าได้

986
00:54:37,691 --> 00:54:40,360
ผมตื่นเต้นที่จะได้เห็นว่า
ชนชาติไหนจะเลือกใครเข้าไป

987
00:54:40,777 --> 00:54:43,571
และชาวผิวสีก็ได้เลือกเป็นคนแรก

988
00:54:43,655 --> 00:54:44,906
โอ้โฮ ตั้งนานแน่ะ

989
00:54:44,990 --> 00:54:46,825
กว่าคนดำจะถูกล็อตเตอรี่ใบแรกนะ บิลลี่

990
00:54:46,908 --> 00:54:48,994
ใช่ พวกเขาก็ยังจะบ่นอยู่อะเนอะ

991
00:54:50,078 --> 00:54:51,037
แหม่ ไอ้สลัดเอ๊ย

992
00:54:51,538 --> 00:54:52,747
ตัวแทนชาวผิวดำ...

993
00:54:56,042 --> 00:54:56,960
เลือกไทเกอร์ วูดส์

994
00:54:57,043 --> 00:55:00,171
นักกีฬาที่มีบทบาทสำคัญ
และร่ำรวยที่สุดในโลกตอนนี้

995
00:55:00,338 --> 00:55:02,757
ตกเป็นของคนดำอย่างเป็นทางการ

996
00:55:02,841 --> 00:55:04,134
ลาก่อนข้าวผัด

997
00:55:04,217 --> 00:55:05,385
สวัสดีไก่ทอด

998
00:55:05,677 --> 00:55:06,928
ผมรักพ่อนะ

999
00:55:08,388 --> 00:55:11,266
ผมไม่รู้เลยว่าคุณมีแฟนคลับ
เป็นคนแก่ผิวขาวมากมาย

1000
00:55:11,558 --> 00:55:12,392
อะไรเนี่ย

1001
00:55:16,104 --> 00:55:19,065
รู้สึกเหมือนผมตาย
แล้วไปที่ร้านบรู๊คส์ บราเธอร์ส์ แต่...

1002
00:55:22,402 --> 00:55:24,446
ผมคิดว่ามีการพูดถึงความจริงใจกันบ่อยมาก

1003
00:55:24,529 --> 00:55:26,865
คนพูดถึงความจริงใจและตลก แต่

1004
00:55:27,073 --> 00:55:30,285
นักแสดงตลกเก่งๆ หลายคน
มักไม่พูดความจริง

1005
00:55:31,453 --> 00:55:32,954
ผมรู้มาว่ารอดนีย์ แดงเจอร์ฟิลด์

1006
00:55:33,038 --> 00:55:34,998
ได้รับการคารวะเรื่องนั้นอย่างมาก

1007
00:55:38,376 --> 00:55:39,961
เขาโกหกตลอดเวลา

1008
00:55:42,422 --> 00:55:44,007
เมื่อพูดถึงความจริงใจ เราพูดถึง

1009
00:55:44,090 --> 00:55:47,677
การไม่กลัวที่จะบอกความจริง
ต่อผู้คนว่าเรารู้สึกยังไง

1010
00:55:47,761 --> 00:55:49,387
เพราะนั่นคือวิธีการ

1011
00:55:49,721 --> 00:55:51,222
ที่นักแสดงตลกเชื่อมโยงกับผู้คนได้

1012
00:55:51,306 --> 00:55:54,184
ซึ่งผมคิดว่าไม่มีใครทำได้ดีไปกว่าคุณเลย

1013
00:55:54,267 --> 00:55:56,686
และนั่นเป็นสิ่งที่เราเรียนรู้จากคุณ

1014
00:55:57,312 --> 00:56:00,398
เพราะเราต่างรู้ว่าเราเป็นส่วนหนึ่งของมุกตลก

1015
00:56:01,024 --> 00:56:02,067
เดฟทำให้มัน...

1016
00:56:03,943 --> 00:56:05,570
เขาตั้งใจล้อเลียนทุกคน

1017
00:56:05,653 --> 00:56:09,699
ไม่ว่าคุณจะผิวขาวหรือเป็นเกย์
มีเท่านี้แหละ เขา...

1018
00:56:15,413 --> 00:56:17,415
ทุกคนรักผม ผมก็รักทุกคน

1019
00:56:17,499 --> 00:56:20,251
ผมมีเพื่อนที่เป็นแอล
มีเพื่อนที่เป็นบี

1020
00:56:20,335 --> 00:56:22,962
และมีเพื่อนที่เป็นจี แต่...

1021
00:56:23,296 --> 00:56:26,383
พวกที่เป็นทีเกลียดผมฉิบหายเลย

1022
00:56:31,763 --> 00:56:32,931
ผมไม่โทษเขาหรอกนะ

1023
00:56:33,014 --> 00:56:34,641
พวกเขาไม่ผิด ผมผิดเอง

1024
00:56:34,808 --> 00:56:38,061
ผมเลิกเล่าเรื่องตลกเกี่ยวกับพวกนี้ไม่ได้

1025
00:56:39,771 --> 00:56:42,857
ผมไม่อยากเขียนมุกพวกนี้หรอก
แต่ผมหยุดไม่ได้

1026
00:56:45,610 --> 00:56:47,654
แปลกนะที่ผมมาพูดกับคุณเกี่ยวกับการแสดงตลก

1027
00:56:47,737 --> 00:56:49,823
เพราะคุณเล่าทุกเรื่องเกี่ยวกับการแสดงตลก

1028
00:56:49,906 --> 00:56:52,158
ให้ทุกคนให้ห้องนี้ฟังได้ แต่มีเรื่องนึง

1029
00:56:52,242 --> 00:56:54,369
ที่คุณไม่มีทางรู้เกี่ยวกับการแสดงตลก

1030
00:56:54,452 --> 00:56:56,204
ซึ่งนั่นก็คือการแสดงตลก

1031
00:56:56,913 --> 00:56:58,832
โดยมีเดฟ ชาพเพลล์เป็นสรณะ

1032
00:56:58,915 --> 00:57:00,750
ผมจึงขอขอบคุณเรื่องนั้น
ขอบคุณมากเลย

1033
00:57:00,834 --> 00:57:01,793
คารวะ

1034
00:57:10,343 --> 00:57:12,971
ส่วนผมมาฉลองให้มาร์ค ทเวนนะฮะ

1035
00:57:13,054 --> 00:57:14,472
(โคลิน จอสต์)

1036
00:57:23,440 --> 00:57:25,191
สำหรับผม นั่นคือตลก

1037
00:57:28,695 --> 00:57:31,072
ถ้าคุณไม่เชื่อผมว่ามาร์ค ทเวนฮา

1038
00:57:31,156 --> 00:57:33,241
ผมก็อยากจะอ่านข้อความสั้นๆ

1039
00:57:33,324 --> 00:57:34,826
จากเรื่องฮัคเคิลเบอร์รี่ ฟินน์

1040
00:57:37,871 --> 00:57:38,705
ก็ได้

1041
00:57:39,706 --> 00:57:40,582
ตามนั้นเลย

1042
00:57:42,041 --> 00:57:42,876
เอาดีๆ นะ

1043
00:57:43,168 --> 00:57:44,002
"ฮัค...

1044
00:57:45,253 --> 00:57:47,672
ฮัค ฟินน์หันไปหาจิม เพื่อนของเขา

1045
00:57:48,339 --> 00:57:49,883
หรือที่เราเรียกเขาว่า..."

1046
00:57:50,091 --> 00:57:52,135
ผมไม่จำเป็นต้องอ่านทั้งหมดหรอก

1047
00:58:03,146 --> 00:58:04,314
ใช่ ผมดีใจมาก

1048
00:58:04,439 --> 00:58:05,273
พวกคุณเห็นมั้ย

1049
00:58:07,650 --> 00:58:09,277
เราจะร่วมรักกันมั้ยคืนนี้

1050
00:58:10,778 --> 00:58:12,197
ในฐานะเพื่อนน่ะ

1051
00:58:13,114 --> 00:58:14,407
อุ๊ย กลิ่นคุณน่าหม่ำนะ

1052
00:58:15,325 --> 00:58:18,495
เพราะฉันรักเขามาก
ฉันเป็นคนที่อ่อนไหวมาก

1053
00:58:18,578 --> 00:58:20,205
เธอก็รู้ ฉันจะร้องไห้ให้เธอด้วย

1054
00:58:23,208 --> 00:58:25,752
สาบานได้เลยว่า
ผมไม่เคยเห็นรูปแบบทางศิลปะใด

1055
00:58:26,377 --> 00:58:27,962
ที่บริสุทธิ์ไปกว่าการเดี่ยวไมค์

1056
00:58:28,505 --> 00:58:31,966
ผมก็งงนะที่คนสับสนว่านี่เป็นศิลปะหรือเปล่า

1057
00:58:32,800 --> 00:58:35,011
แหม่ การพูดไปเรื่อยคือศิลปะ

1058
00:58:36,221 --> 00:58:37,597
การพูดไปเรื่อยคือศิลปะ

1059
00:58:37,805 --> 00:58:39,390
ถูกต้องมั้ย มูเรียล

1060
00:58:45,104 --> 00:58:46,981
นักเดี่ยวไมค์ตลกทุกคนในห้องนี้

1061
00:58:47,065 --> 00:58:48,358
ผมแค่จะย้ำเตือนคุณนะ

1062
00:58:48,566 --> 00:58:50,485
ผมยืนยันและพูดอยู่เสมอเลย

1063
00:58:50,568 --> 00:58:52,278
ว่าพวกเราเป็นแขนงที่เจ๋งที่สุด

1064
00:58:52,362 --> 00:58:54,864
เราไม่จำเป็นต้องรู้ทุกเรื่องนอกจากเรื่องที่เรารู้

1065
00:58:55,406 --> 00:58:58,117
และทุกเรื่องที่เรารู้นั้นมีคุณค่า

1066
00:58:58,368 --> 00:58:59,869
เพราะเราเอามันมาใช้

1067
00:59:00,370 --> 00:59:01,788
จงซื่อสัตย์กับตัวเอง

1068
00:59:02,580 --> 00:59:03,581
อย่าสนใจการแข่งขัน

1069
00:59:04,249 --> 00:59:05,416
เงินจะมาเอง

1070
00:59:05,500 --> 00:59:07,001
คนส่วนใหญ่ทำไม่สำเร็จหรอก

1071
00:59:09,879 --> 00:59:11,005
ผมจะพูดความจริง

1072
00:59:12,423 --> 00:59:15,635
ผมได้ยินบทสัมภาษณ์ของแพตตัน ออสวอลต์
นักแสดงตลกผู้โด่งดัง

1073
00:59:15,718 --> 00:59:17,637
เขาเริ่มต้นห่างจากผมไปหนึ่งสัปดาห์

1074
00:59:18,012 --> 00:59:20,265
แพตตันพูดตอนสัมภาษณ์กับเทอร์รี่ กรอส

1075
00:59:20,431 --> 00:59:22,350
รู้สไตล์เทอร์รี่ใช่มั้ย "ก็ใช่..."

1076
00:59:27,313 --> 00:59:29,148
แพตตันบอกเทอร์รี่ กรอสว่า

1077
00:59:29,732 --> 00:59:32,735
"เทอร์รี่ ไม่มีใครทำได้ดี
ในเดี่ยวไมค์ครั้งแรกของเขาหรอก"

1078
00:59:32,860 --> 00:59:34,904
พวกเขาหยุด ตอนนั้นผมขับรถอยู่

1079
00:59:34,988 --> 00:59:36,698
ฟังสัมภาษณ์ไปด้วย แล้วเขาก็พูดว่า...

1080
00:59:37,198 --> 00:59:39,033
"ก็ได้ เดฟ ชาพเพลล์ทำได้ดี

1081
00:59:40,159 --> 00:59:42,161
ตอนเขาเดี่ยวไมค์ครั้งแรก"

1082
00:59:42,870 --> 00:59:44,622
ผมนี่ยิ้มปากฉีกถึงหูเลย

1083
00:59:45,456 --> 00:59:46,958
สิ่งที่แพตตันไม่ได้บอกเทอร์รี่

1084
00:59:47,375 --> 00:59:49,210
คือการเดี่ยวไมค์เจ็ดแปดครั้งต่อมา

1085
00:59:49,586 --> 00:59:50,712
โคตรห่วยเลย

1086
00:59:52,213 --> 00:59:53,381
แต่ครั้งแรกนั้น...

1087
00:59:54,007 --> 00:59:55,758
ดีโคตรพ่อโคตรแม่

1088
00:59:56,092 --> 00:59:58,219
เหมือนครั้งแรกที่คุณมีเซ็กส์น่ะ

1089
00:59:58,386 --> 01:00:00,346
แล้วครั้งที่สองที่คุณมีเซ็กส์

1090
01:00:00,430 --> 01:00:02,390
มีคนเอาค้อนมาตีหัวคุณ

1091
01:00:03,933 --> 01:00:06,644
ครั้งนี้ไม่ดีเท่าครั้งแรกเลยแม้แต่น้อย

1092
01:00:07,312 --> 01:00:09,606
แต่จะบอกให้นะ อาจไม่มีคนเอาค้อนตีหัวผม

1093
01:00:09,689 --> 01:00:12,442
ในครั้งที่เก้าหรือสิบ

1094
01:00:14,736 --> 01:00:17,113
ผมไม่จำเป็นต้องเชื่อในการเมือง

1095
01:00:17,238 --> 01:00:19,324
แต่ผมคิดว่าความเชื่อใจในการเมืองนั้น

1096
01:00:19,407 --> 01:00:21,784
เป็นสิ่งที่ประเทศต้องการอย่างยิ่ง

1097
01:00:22,577 --> 01:00:25,705
ประธานาธิบดีบุชยังให้เหตุผล
ในการบุกครองอิรักต่อไป

1098
01:00:26,289 --> 01:00:29,334
หลังจากตรวจสอบดินแดนนี้อย่างถี่ถ้วน
ผมกับคณะรัฐมนตรีเห็นชอบ

1099
01:00:29,417 --> 01:00:32,086
ว่าพื้นที่นั้นสมบูรณ์มาก
สำหรับการเปลี่ยนระบอบการเมือง

1100
01:00:32,170 --> 01:00:33,004
ถูกต้อง

1101
01:00:33,338 --> 01:00:35,340
ไอ้เวรนั่นพยายามฆ่าพ่อผม

1102
01:00:35,840 --> 01:00:37,759
โธ่ ลินคอล์นทำฉิบหาย

1103
01:00:38,009 --> 01:00:38,843
เวร

1104
01:00:38,926 --> 01:00:40,595
ทรูแมนทำฉิบหาย

1105
01:00:41,304 --> 01:00:43,723
โธ่ คาร์เตอร์ทำฉิบหาย

1106
01:00:44,474 --> 01:00:46,684
จอร์จ วอชิงตันเลวร้ายสุดขั้ว

1107
01:00:46,768 --> 01:00:47,644
(ฟอร์ วอท อิทส์ เวิร์ธ (2004))

1108
01:00:47,727 --> 01:00:48,895
ใช่ ผมพูดแบบนั้นแหละ

1109
01:00:49,312 --> 01:00:51,898
เรายึดถือความจริงเหล่านี้
เพื่อให้ประจักษ์ชัดในตัวว่า

1110
01:00:52,106 --> 01:00:54,567
"มนุษย์ทุกคนถูกสร้างมาเท่าเทียมกัน"

1111
01:00:55,485 --> 01:00:57,403
"เอาแซนด์วิชมาให้ฉัน ไอ้มืด ไม่งั้นตาย"

1112
01:00:58,738 --> 01:01:00,073
"เสรีภาพและความเป็นธรรมต่อทุกคน"

1113
01:01:00,156 --> 01:01:03,951
ผมได้ดูดอนัลด์ ทรัมป์ในงานแถลงข่าว

1114
01:01:04,786 --> 01:01:08,081
"ผมจะนำถ่านหินกลับมา"

1115
01:01:08,164 --> 01:01:09,624
ถ่านหินเนี่ยนะ

1116
01:01:11,918 --> 01:01:13,378
ผมไม่ได้โม้นะ

1117
01:01:13,836 --> 01:01:15,129
ผมไม่เคย

1118
01:01:15,838 --> 01:01:19,550
เห็นถ่านหินสักก้อนในชีวิตเลยด้วยซ้ำ

1119
01:01:20,343 --> 01:01:23,513
ถ้าคุณจะให้พวกเวรไปขุดดินหาของละก็

1120
01:01:23,930 --> 01:01:26,891
หาเห็ดทรัฟเฟิลให้ผมทีสิ พวก
ผมห่วงแค่นั้นแหละ

1121
01:01:26,974 --> 01:01:28,559
นี่คือการเลือกตั้งนะโว้ย

1122
01:01:28,643 --> 01:01:29,727
ต้องจริงจังกันสิ

1123
01:01:29,811 --> 01:01:34,399
คนแอฟริกันอเมริกันหุ่นกำยำทุกคนต้องลงทะเบียน

1124
01:01:34,774 --> 01:01:36,693
การใช้อาวุธปืนอย่างถูกกฎหมาย

1125
01:01:37,902 --> 01:01:40,029
นั่นเป็นทางเดียวที่พวกเขาจะเปลี่ยนกฎหมาย

1126
01:01:42,782 --> 01:01:45,118
แม้อเมริกาเป็นชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก

1127
01:01:45,201 --> 01:01:47,537
เรายังคงเจอปัญหารูปแบบใหม่หลายอย่าง

1128
01:01:48,079 --> 01:01:49,497
บริการด้านสุขภาพมีความยุ่งเหยิง

1129
01:01:49,914 --> 01:01:51,165
โครงการประกันสุขภาพใช้ไม่ได้

1130
01:01:51,249 --> 01:01:55,378
ในขณะเดียวกัน เพื่อนบ้านของเราที่แคนาดา
มีบริการด้านสุขภาพฟรีสำหรับประชาชนทุกคน

1131
01:01:55,878 --> 01:01:57,088
ผมกำลังเสนออะไรน่ะเหรอ

1132
01:01:57,755 --> 01:02:00,133
ทำบัตรประชาชนแคนาดาปลอม
ให้ชาวอเมริกันทุกคนไงล่ะ

1133
01:02:00,967 --> 01:02:02,051
ผมเดฟ ชาพเพลล์

1134
01:02:03,010 --> 01:02:04,345
ผมอยากเป็นปากเสียงให้คุณ

1135
01:02:06,305 --> 01:02:07,265
มีคนพูดกับผมเสมอ

1136
01:02:07,348 --> 01:02:10,268
"เฮ้ย ชาพเพลล์โชว์ดูน่าสนุกนะ มันสนุกมั้ย"

1137
01:02:10,393 --> 01:02:11,227
ไม่อะ

1138
01:02:11,310 --> 01:02:12,311
(นีล เบรนแนน)

1139
01:02:12,395 --> 01:02:14,397
ไม่สนุกเอาซะเลย ลำบากจะตาย

1140
01:02:14,939 --> 01:02:16,983
เราไม่ได้หลับได้นอนทีนึง 48 ชั่วโมง

1141
01:02:17,066 --> 01:02:18,443
เพื่อให้งานเสร็จตามกำหนด

1142
01:02:18,526 --> 01:02:21,362
เราจิตหลุด หมดสภาพ ร่างแหลก

1143
01:02:21,487 --> 01:02:23,281
เราเซ็กส์เสื่อมด้วยกันทั้งคู่

1144
01:02:25,366 --> 01:02:26,993
ผมเล่าอาการให้เดฟฟัง เขาบอก

1145
01:02:27,076 --> 01:02:29,495
"ก็เราใช้แล็ปท็อปมากไปไง เพื่อน"

1146
01:02:32,790 --> 01:02:35,376
แล้วเขาก็บอกว่า
"แถมเราก็ไม่ได้หนุ่มอย่างเคย"

1147
01:02:35,460 --> 01:02:37,545
แต่เหตุผลการใช้แล็ปท็อป

1148
01:02:37,628 --> 01:02:40,173
ไม่เกี่ยวกับเซ็กส์เสื่อมเลย

1149
01:02:40,631 --> 01:02:42,675
อีกอย่าง ตอนนั้นพวกเราอายุ 29

1150
01:02:46,345 --> 01:02:49,223
เดฟ ชาพเพลล์เปลี่ยนแปลง
ชีวิตผมไปอย่างสิ้นเชิง

1151
01:02:49,390 --> 01:02:52,268
เขาให้ผมยืมเงิน 1,000 ดอลลาร์นะ
ผมถึงย้ายมาที่แอลเอได้

1152
01:02:52,518 --> 01:02:55,605
เขาขอให้ผมเขียนบทหนังกับเขา
ทั้งที่ผมไม่มีประสบการณ์แม้แต่น้อย

1153
01:02:55,730 --> 01:02:57,273
เดฟ ชาพเพลล์เชื่อมั่นในตัวผม

1154
01:02:57,356 --> 01:02:59,942
ในครั้งที่ไม่มีใครเชื่อมั่นในตัวผมเลย

1155
01:03:00,735 --> 01:03:02,862
เราต่างมีเพื่อนคนหนึ่งที่บางครั้งก็ทักมาหาเรา

1156
01:03:02,945 --> 01:03:04,280
เวลามีเรื่องบ้าๆ

1157
01:03:04,363 --> 01:03:06,824
ลองนึกภาพลักษณะข้อความ
และการโทรมาหาของเขาสิ

1158
01:03:08,534 --> 01:03:10,953
ครั้งนึงเขาโทรหาผมบ่ายวันอังคาร บอกว่า

1159
01:03:11,037 --> 01:03:13,998
"เฮ้ย เพื่อน ฉันเพิ่งดูเรื่องปลดแอก คนย่ำคนจบ

1160
01:03:14,415 --> 01:03:17,251
ว่าแต่ว่า นายคิดว่าพวกทาสเคยเฆี่ยนลูกมั้ย"

1161
01:03:20,671 --> 01:03:23,257
ตอนบ่ายวันอังคารเนี่ยนะ

1162
01:03:25,551 --> 01:03:26,552
สุดท้ายนี้

1163
01:03:26,636 --> 01:03:29,347
ถ้าคุณจำสิ่งที่ผมพูดในคืนนี้ได้เพียงเรื่องเดียว

1164
01:03:29,430 --> 01:03:31,766
ผมหวังให้เป็นเรื่องที่ว่า
ชาพเพลล์โชว์ไม่สนุกนะ

1165
01:03:33,893 --> 01:03:36,270
แต่มันยอดเยี่ยมและแทบจะไม่มีใครโค่นได้

1166
01:03:36,646 --> 01:03:39,690
ซึ่งนั่นเป็นเพราะผู้ชายที่อยู่ตรงนั้น

1167
01:03:47,949 --> 01:03:48,783
และนี่...

1168
01:03:49,408 --> 01:03:51,160
โคตรเจ๋งเลย

1169
01:03:54,247 --> 01:03:56,791
ผมไม่รู้จะพูดยังไงอะนะ

1170
01:03:56,874 --> 01:03:58,876
ไม่อยากให้หมดคืนนี้เลยด้วยซ้ำ

1171
01:04:04,632 --> 01:04:05,967
ผมขอสัญญาเลยนะ

1172
01:04:06,843 --> 01:04:09,011
ใครก็ตามที่ใส่ใจที่สุด

1173
01:04:09,303 --> 01:04:11,681
อย่างน้อยผมก็ใส่ใจมากเท่าพวกเขา

1174
01:04:12,223 --> 01:04:13,599
ผมรู้ว่าผมมีอะไร

1175
01:04:13,933 --> 01:04:15,268
เพราะผมเคยสูญเสียมันไปหมด

1176
01:04:17,520 --> 01:04:19,063
ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง

1177
01:04:19,272 --> 01:04:20,857
ผมไม่ได้เล่าเรื่องนี้บ่อยนักหรอก

1178
01:04:21,232 --> 01:04:23,359
คุณเคยทำงานมาทั้งชีวิตเพื่ออะไรบางอย่าง

1179
01:04:23,442 --> 01:04:25,069
แต่ไม่สำเร็จบ้างมั้ย

1180
01:04:26,195 --> 01:04:27,363
ผมเคยเป็นแบบนั้น

1181
01:04:29,282 --> 01:04:30,241
มันยาก

1182
01:04:30,825 --> 01:04:31,659
คิดดูนะ

1183
01:04:32,368 --> 01:04:36,122
ผมจากไป 12 ปี

1184
01:04:36,914 --> 01:04:38,541
ไม่ใช่น้อยๆ เลยนะ

1185
01:04:39,542 --> 01:04:40,668
นรกดีๆ นี่เอง

1186
01:04:40,918 --> 01:04:45,131
ผมเฝ้ามองคนที่ผมรู้จักมีชื่อเสียงโด่งดัง

1187
01:04:45,882 --> 01:04:48,009
ผมเฝ้ามองความเป็นไปของโลกโดยไม่มีตัวผม

1188
01:04:48,593 --> 01:04:50,511
ผมทุกข์ใจกับการสูญเสีย

1189
01:04:50,928 --> 01:04:52,305
และจากนั้นไม่นาน

1190
01:04:53,139 --> 01:04:54,390
ผมก็ไม่สนใจ

1191
01:04:55,433 --> 01:04:57,810
การกลับมานั้นน่ากลัว

1192
01:04:58,895 --> 01:05:00,479
ผมเข้าใจตัวตนของผม

1193
01:05:01,063 --> 01:05:03,024
จริงนะ เข้าใจยิ่งกว่าใครๆ เลย

1194
01:05:03,316 --> 01:05:05,276
อย่างตอนเขาจารึกผมลงในประวัติศาสตร์

1195
01:05:05,359 --> 01:05:07,820
พอตายแล้ว ผมจะอ่านแล้วคิด
"นั่น กะแล้วว่าต้องเขียนแบบนั้น"

1196
01:05:11,407 --> 01:05:14,160
เขาบอกว่าคนเราไม่อาจฝันถึงใบหน้า

1197
01:05:14,952 --> 01:05:15,912
ที่ไม่เคยเห็น

1198
01:05:17,246 --> 01:05:18,748
ไม่อยากเชื่อเลยว่าเป็นเรื่องจริง

1199
01:05:19,290 --> 01:05:20,625
มันคงจะจริงอะนะ

1200
01:05:22,043 --> 01:05:23,961
ผมเห็นใบหน้ามากมายยาวเป็นหางว่าว

1201
01:05:24,670 --> 01:05:25,504
สามสิบสองปี

1202
01:05:25,588 --> 01:05:27,924
ผมหลับตาและคิดถึงคืนไหนก็ตาม

1203
01:05:28,007 --> 01:05:29,383
ใบหน้ามากมาย

1204
01:05:29,800 --> 01:05:30,801
ทุกคืน...

1205
01:05:31,135 --> 01:05:33,971
ส่วนใหญ่พวกเขาทุกคนจะเงยหน้าขึ้นมายิ้ม

1206
01:05:36,682 --> 01:05:39,393
พวกเขาไม่รู้หรอกว่ามองจากมุมนั้นเป็นยังไง

1207
01:05:39,477 --> 01:05:42,897
หลากหลายเชื้อชาติ สีผิวและความเชื่อ

1208
01:05:42,980 --> 01:05:47,068
มองมาที่ผมและยิ้มให้เป็นเวลา 32 ปีในทุกๆ คืน

1209
01:05:54,116 --> 01:05:56,369
ไม่มีตลกคนไหนมองข้ามเรื่องนั้นเลย

1210
01:05:56,953 --> 01:05:58,162
ผมสาบานได้

1211
01:05:58,245 --> 01:06:00,915
นี่อาจเป็นอาชีพที่ประเสริฐที่สุดแล้ว

1212
01:06:01,165 --> 01:06:03,459
โรบิน วิลเลียมส์มีคำพูดอันเจ็บจี๊ด
ที่ผมชอบ เขาบอกว่า

1213
01:06:03,542 --> 01:06:08,172
"อาชีพตลกเป็นงานเดียวที่คุณทำได้
โดยใช้ทุกอย่างที่คุณรู้"

1214
01:06:09,131 --> 01:06:10,091
นั่นคือเรื่องจริง

1215
01:06:10,633 --> 01:06:12,218
คุณใช้ได้มากกว่าสิ่งที่รู้

1216
01:06:12,301 --> 01:06:13,511
คุณใช้สิ่งที่คุณคิด

1217
01:06:14,053 --> 01:06:14,887
ใช้มันซะ

1218
01:06:15,930 --> 01:06:17,014
ไม่ต้องกลัว

1219
01:06:17,682 --> 01:06:20,226
อย่าให้พวกแม่งอุดปากของเราไว้

1220
01:06:21,394 --> 01:06:22,561
พูดไปเหอะ

1221
01:06:27,108 --> 01:06:28,943
ถ้าคุณดูอยู่ที่บ้าน

1222
01:06:29,402 --> 01:06:30,903
แล้วไม่รู้ว่าคิดยังไงกับเรื่องนี้

1223
01:06:30,987 --> 01:06:34,156
เพราะคุณยังไม่ได้ดูทวิตเตอร์
จะได้รู้ว่าตัวเองรู้สึกยังไง...

1224
01:06:36,993 --> 01:06:38,035
คุณสามารถ...

1225
01:06:40,413 --> 01:06:42,707
ไม่เป็นไรหรอก เชื่อฉันสิ

1226
01:06:42,790 --> 01:06:45,710
ฉันดูแล้ว คุณคิดว่ามันสดใสซาบซ่า

1227
01:06:48,045 --> 01:06:49,588
เอาละ นี่คือเรื่องราวของเดฟนะคะ

1228
01:06:49,672 --> 01:06:52,883
เดฟไม่ได้เพิ่งมาตลกนะ

1229
01:06:53,134 --> 01:06:55,136
เขาตลกอยู่เสมอ

1230
01:06:55,428 --> 01:06:57,388
เขายังเป็นแถวหน้าในสายอาชีพของเขา

1231
01:06:57,471 --> 01:07:01,225
ทำไมน่ะเหรอ เพราะเขาพัฒนาตัวเอง
อย่างสม่ำเสมอ เขาเติบโตขึ้น

1232
01:07:01,767 --> 01:07:05,271
หรือบางทีเป็นการเปลี่ยนแนวนิดหน่อย แต่...

1233
01:07:06,313 --> 01:07:09,734
มักจะมาพร้อมมุมมองใหม่ๆ อยู่เสมอ

1234
01:07:10,234 --> 01:07:11,694
การคิดที่วิพากษ์วิจารณ์ของเขา

1235
01:07:12,361 --> 01:07:13,738
คือศิลปะของเขา

1236
01:07:14,280 --> 01:07:16,699
การเดี่ยวไมค์ของเขาประทับใจฉันมาก

1237
01:07:16,782 --> 01:07:19,326
มันเปลี่ยนวิธีการคิดของฉัน

1238
01:07:19,660 --> 01:07:22,621
และบางครั้งฉันก็ไม่เห็นด้วยกับเขาสุดๆ เลย

1239
01:07:22,705 --> 01:07:24,498
แต่นั่นคือตัวตนของเดฟที่ฉันรัก

1240
01:07:24,582 --> 01:07:25,958
คือความเป็นศิลปะที่ฉันรัก

1241
01:07:27,376 --> 01:07:30,129
หนทางเดียวที่จะรู้ตำแหน่งของเส้นคือการข้ามมัน

1242
01:07:30,212 --> 01:07:33,924
ผมก็คิดว่าชีวิตคืออะไร
ถ้าไม่มีใครล้ำเส้นเลย

1243
01:07:34,300 --> 01:07:35,134
ทุกท่านครับ

1244
01:07:35,217 --> 01:07:37,803
เข้มแข็งกันหน่อยนะ
ไม่งั้นจะอยู่ไม่ถึงโชว์นี้จบ

1245
01:07:38,387 --> 01:07:39,638
อย่าป๊อดกันนะ

1246
01:07:40,514 --> 01:07:42,516
"การที่ฉันแต่งตัวแบบนี้...

1247
01:07:42,600 --> 01:07:43,601
(คิลลิ่ง เด็ม ซอฟท์ลี่ (2000))

1248
01:07:43,684 --> 01:07:44,852
ใช่ว่า...

1249
01:07:47,229 --> 01:07:48,689
ฉันเป็นกะหรี่นะยะ"

1250
01:07:50,566 --> 01:07:51,776
อย่างตัวผมเนี่ย

1251
01:07:51,942 --> 01:07:53,277
นักแสดงตลกเดฟ ชาพเพลล์

1252
01:07:53,360 --> 01:07:55,654
ใส่ชุดตำรวจเดินไปตามถนน

1253
01:07:56,614 --> 01:07:58,032
อาจมีคนวิ่งเข้ามาหา

1254
01:07:58,699 --> 01:08:00,618
ค่อยยังชั่ว คุณตำรวจ ช่วยเราด้วย

1255
01:08:00,701 --> 01:08:02,703
เร็วเข้า พวกมันอยู่ทางนี้ ช่วยด้วย

1256
01:08:04,080 --> 01:08:05,331
ผมจะบอกว่า "อ้อ

1257
01:08:06,207 --> 01:08:08,084
การที่ผมแต่งตัวแบบนี้...

1258
01:08:09,251 --> 01:08:12,338
ใช่ว่าผมเป็นตำรวจนะ"

1259
01:08:13,172 --> 01:08:14,757
ผมเป็นคนที่เขาว่ากันว่า

1260
01:08:15,174 --> 01:08:16,717
เป็น "คนที่โยนความผิดให้เหยื่อ"

1261
01:08:16,801 --> 01:08:17,760
(สติ๊กส์ แอนด์ สโตนส์ (2019))

1262
01:08:19,053 --> 01:08:22,098
ฉิบหาย ไมเคิล แจ็กสันลวนลามเด็ก

1263
01:08:22,181 --> 01:08:24,725
แล้วตอนนั้นเด็กพวกนั้นใส่ชุดอะไรอยู่ล่ะ

1264
01:08:26,060 --> 01:08:27,353
เหตุผลเดียว

1265
01:08:27,436 --> 01:08:29,855
ที่ใครๆ ก็พูดถึงบุคคลข้ามเพศ

1266
01:08:29,939 --> 01:08:33,067
ก็คือผู้ชายผิวขาวอยากทำแบบนั้น

1267
01:08:33,442 --> 01:08:34,276
ใช่แล้ว

1268
01:08:34,693 --> 01:08:35,861
ผมเพิ่งพูดออกไปแบบนั้น

1269
01:08:37,780 --> 01:08:40,074
ถ้าเฉพาะผู้หญิงรู้สึกแบบนั้น

1270
01:08:40,157 --> 01:08:42,243
หรือพวกคนดำกับคนเม็กซิกันพูดประมาณว่า

1271
01:08:42,326 --> 01:08:44,120
"เฮ้ย พวก เรารู้สึกใจเป็นหญิงว่ะ"

1272
01:08:44,203 --> 01:08:46,914
จะมีคนบอก "หุบปาก ไอ้มืด
ไม่มีใครถามเลยว่านายรู้สึกยังไง

1273
01:08:47,331 --> 01:08:49,333
ให้ไวทุกคน เราต้องไปเก็บสตรอว์เบอร์รีนะ"

1274
01:08:51,544 --> 01:08:53,170
อภิสิทธิ์ของคนขาวทั้งนั้น

1275
01:08:54,004 --> 01:08:57,925
เราไม่เคยสงสัยเลยว่าทำไม
บรูซ เจนเนอร์ถึงเปลี่ยนเพศตัวเองได้ง่ายกว่า

1276
01:08:58,008 --> 01:09:01,512
ตอนที่แคสเซียส เคลย์เปลี่ยนนามสกุล

1277
01:09:03,180 --> 01:09:05,516
ทุกคนโมโหเพราะผมเล่นมุกพวกนี้

1278
01:09:05,683 --> 01:09:08,602
แต่ก็เข้าใจว่าพูดตอนนี้แหละดีที่สุด

1279
01:09:09,103 --> 01:09:10,479
พูดตอนนี้ดีกว่าตอนไหนๆ

1280
01:09:10,563 --> 01:09:13,190
เราต้องรับผิดชอบกับการพูดไม่คิด

1281
01:09:13,899 --> 01:09:17,278
ไม่เช่นนั้นลูกๆ ของผม
อาจไม่มีทางรู้จักการพูดแบบไม่คิด

1282
01:09:17,903 --> 01:09:19,280
ความสุขของการทำผิด

1283
01:09:20,197 --> 01:09:21,782
ผมไม่ได้มาทำสิ่งที่ถูกต้อง

1284
01:09:22,116 --> 01:09:23,450
ผมแค่มาป่วน

1285
01:09:25,035 --> 01:09:26,036
ความกล้าหาญ

1286
01:09:26,662 --> 01:09:29,415
ที่ใช้ในฐานะนักแสดงและศิลปิน

1287
01:09:29,915 --> 01:09:33,252
เพื่อยืนหยัดความเป็นตัวตนของคุณที่คุณรู้จัก

1288
01:09:34,086 --> 01:09:36,046
การลองให้โอกาสตัวคุณเอง...

1289
01:09:37,965 --> 01:09:42,386
เป็นอีกหนึ่งเหตุผลที่เราทุกคนรักและเคารพ

1290
01:09:42,970 --> 01:09:44,263
และชื่นชมชายผู้นี้

1291
01:09:44,513 --> 01:09:45,890
แล้วก็

1292
01:09:45,973 --> 01:09:48,184
จนเราเริ่มออกทัวร์ด้วยกันเมื่อสองปีที่แล้วนี่แหละ

1293
01:09:48,267 --> 01:09:49,643
ที่ผมได้โอกาส

1294
01:09:49,727 --> 01:09:52,021
เฝ้ามองเขาดำเนินชีวิต

1295
01:09:52,396 --> 01:09:54,148
ผมชอบคิดภาพเขาขับรถแทรกเตอร์

1296
01:09:54,523 --> 01:09:56,942
ฟังเพลงของพรินซ์ที่โอไฮโอ

1297
01:09:58,444 --> 01:10:01,488
แต่เพราะเป็นเดฟนี่แหละ
ผมก็แค่คิดภาพว่าพรินซ์อยู่ตรงนั้น

1298
01:10:01,572 --> 01:10:02,907
เพราะว่าชีวิตของเดฟ...

1299
01:10:03,490 --> 01:10:05,409
เป็นแบบนั้น

1300
01:10:05,492 --> 01:10:08,704
สิ่งต่างๆ เกิดขึ้นในโลกของเดฟ
ซึ่งไม่ได้เกิดขึ้น...

1301
01:10:09,330 --> 01:10:10,289
ในที่อื่นใด

1302
01:10:11,332 --> 01:10:13,292
ที่จริงเมื่อครั้งที่แล้ว เรื่องนี้เกิดตอน...

1303
01:10:13,626 --> 01:10:16,670
ปี 2008 คิดว่านะ
และตอนนั้นผมอยู่ที่ดี.ซี.

1304
01:10:17,338 --> 01:10:18,839
อยู่ข้างหลัง...

1305
01:10:19,340 --> 01:10:23,802
ร้านอาหารเล็กๆ ร้านนึง
มีผู้ชายคนนึงซึ่งผมจำได้ว่าเป็นเดฟ ชาพเพลล์

1306
01:10:24,511 --> 01:10:25,387
ผมก็คิดว่า...

1307
01:10:26,347 --> 01:10:27,806
"ทำไมเดฟ ชาพเพลล์มาอยู่ที่นี่"

1308
01:10:29,183 --> 01:10:30,226
ผมก็พูดว่า "เดฟ อะไร..."

1309
01:10:30,392 --> 01:10:32,311
ผมไม่ได้เจอเขามานาน
"สบายดีมั้ย ทำอะไรอยู่"

1310
01:10:32,394 --> 01:10:34,271
เราก็ถามไถ่กัน ผมบอกว่า

1311
01:10:34,521 --> 01:10:36,941
"คืองี้เดฟ ผมมาที่นี่
แต่ที่จริงผมกำลังจะไปที่วอเตอร์ รี้ด"

1312
01:10:37,024 --> 01:10:40,444
ช่วงนั้นสงครามอิรักกำลังเข้มข้นเลย
และผมกำลังไปที่วอเตอร์ รี้ด

1313
01:10:40,527 --> 01:10:44,073
และผมมีดีวีดีรายการชาพเพลล์โชว์เป็นตั้ง

1314
01:10:44,156 --> 01:10:45,449
ที่ผมจะเอาไปด้วย

1315
01:10:45,532 --> 01:10:47,826
เพราะพวกเขาชอบกันมาก
ส่วนเดอะ เดลี่ โชว์...

1316
01:10:52,248 --> 01:10:55,417
แล้วผมก็มีดีวีดีชาพเพลล์โชว์พวกนี้
ผมก็พูดกับเดฟว่า

1317
01:10:55,501 --> 01:10:58,629
"เดฟ ผมกำลังจะไปเจอคนเหล่านี้

1318
01:10:59,129 --> 01:11:01,674
ทหารกล้าผู้บาดเจ็บน่ะ และผมมีดีวีดีของคุณอยู่

1319
01:11:03,550 --> 01:11:04,760
ตอนนี้คุณทำอะไรอยู่ ว่าไง"

1320
01:11:04,843 --> 01:11:06,095
เขาเป็นคนที่ทำอะไรปุบปับไง

1321
01:11:07,221 --> 01:11:08,973
"ไปกันเถอะ ไปทำให้พวกเขาตะลึงกัน"

1322
01:11:09,056 --> 01:11:11,016
และเขาก็มองผมซึ่งผมจะไม่มีวันลืมเลย...

1323
01:11:11,600 --> 01:11:13,727
เขาเงยขึ้นมาและพูดว่า "ไม่เอาอะ"

1324
01:11:19,608 --> 01:11:21,902
ผมเคารพเรื่องนั้นเหลือเกิน

1325
01:11:23,612 --> 01:11:26,282
ผมไม่รู้จักใครที่ใส่ใจ

1326
01:11:26,615 --> 01:11:27,741
อย่างสุดซึ้ง

1327
01:11:28,826 --> 01:11:31,370
และไม่ไยดีได้ขนาดนั้นอีกแล้ว

1328
01:11:38,002 --> 01:11:40,212
เดฟเป็นตัววัด

1329
01:11:40,921 --> 01:11:42,965
เพราะเขาเป็นผู้ค้นหาความรู้

1330
01:11:43,048 --> 01:11:45,884
เขาเป็นคนที่ค้นหาผู้คน

1331
01:11:46,260 --> 01:11:48,470
ประสบการณ์และความรู้

1332
01:11:48,554 --> 01:11:52,057
ซึ่งเขาอยากสัมผัส รับรู้
และอยู่กับแก่นแท้ของมัน

1333
01:11:52,141 --> 01:11:55,311
เพื่อเขาจะได้นำมันเข้าสู่งานศิลปะของเขา

1334
01:11:55,394 --> 01:11:56,895
และเบนเข็มกลับมาหาคุณ

1335
01:11:56,979 --> 01:12:00,149
ในแบบที่แปลกใหม่โดยสิ้นเชิง

1336
01:12:00,858 --> 01:12:02,026
ผมก็ได้แต่เล่าเรื่องนี้ให้คุณฟัง

1337
01:12:02,109 --> 01:12:04,403
มีคนเพียงคนเดียวที่พูดได้ว่า

1338
01:12:04,486 --> 01:12:05,988
"นี่ ผมต้องการคุณ

1339
01:12:06,280 --> 01:12:07,781
และผมจะอยู่ตรงนั้น

1340
01:12:08,324 --> 01:12:09,491
ไม่ว่าจะเป็นยังไง

1341
01:12:09,867 --> 01:12:10,993
ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน"

1342
01:12:11,827 --> 01:12:15,706
และเมื่อไม่นานมานี้
เขาโทรหาผมบอกว่า "ผมต้องการคุณ"

1343
01:12:16,081 --> 01:12:18,167
สัปดาห์ต่อมาผมยืนอยู่กับเดฟ

1344
01:12:18,876 --> 01:12:21,712
บนเวทีที่เดย์ตัน โอไฮโอ

1345
01:12:23,213 --> 01:12:24,381
สามสิบเมตร

1346
01:12:25,382 --> 01:12:29,053
จากจุดที่เกิดเหตุกราดยิงที่เลวร้ายที่สุด
ในประวัติศาสตร์ชาติอเมริกัน

1347
01:12:30,512 --> 01:12:32,139
แล้วผมก็มองดูชายผู้นี้

1348
01:12:32,681 --> 01:12:34,308
ช่วยเมือง...

1349
01:12:35,851 --> 01:12:39,271
เยียวยาบาดแผลที่เกิดจากความรุนแรง

1350
01:12:40,731 --> 01:12:42,191
และความเจ็บปวด

1351
01:12:44,401 --> 01:12:47,404
แต่ขณะที่เรานั่งดูสตีวี วันเดอร์
ร้องเพลง "มาย เชรี อามอร์"

1352
01:12:47,488 --> 01:12:51,241
ซึ่งคนดูกำลังกอบกู้เมืองของเขากันอย่างบ้าคลั่ง

1353
01:12:51,658 --> 01:12:53,535
เขาหันมาบอกกับผมบนเวทีว่า

1354
01:12:53,827 --> 01:12:55,204
"นี่คือความทรงจำของพวกเขาแล้ว

1355
01:12:56,330 --> 01:12:57,498
นี่คือความทรงจำของพวกเขา"

1356
01:13:25,943 --> 01:13:29,154
ผมพูดเรื่องนี้ทุกครั้งที่มาที่เอลลิงตัน
ก็หวังว่าพวกคุณจำได้นะ

1357
01:13:29,238 --> 01:13:31,073
ตอนนี้พวกคุณสำคัญมาก

1358
01:13:32,199 --> 01:13:34,493
นี่คือฤดูกาลสำหรับศิลปิน

1359
01:13:34,993 --> 01:13:37,287
ผมกำลังแอบสร้างกองทัพศิลปิน

1360
01:13:37,746 --> 01:13:40,207
ผมอยากให้พวกคุณทุกคนออกไปร่วมกันต่อสู้

1361
01:13:40,290 --> 01:13:41,750
ไม่ใช่การต่อสู้ที่ใช้ความรุนแรงนะ

1362
01:13:41,959 --> 01:13:43,877
แต่เป็นการต่อสู้ที่เผยให้เห็น

1363
01:13:44,128 --> 01:13:48,173
พวกคุณต้องเผยให้ผู้คนมองเห็นตัวเอง
โดยการใช้ศิลปะแสดงตัวตนของพวกคุณออกมา

1364
01:14:06,984 --> 01:14:09,361
บอกตามตรงว่า
มองดูพวกคุณแล้วผมเกิดแรงบันดาลใจ

1365
01:14:09,945 --> 01:14:11,822
ผมรู้สึกว่าผมคือพวกคุณนั่นแหละ

1366
01:14:15,033 --> 01:14:17,536
ถ้าผมย้อนเวลากลับไปคุยกับตัวเองได้

1367
01:14:18,704 --> 01:14:21,039
ผมจะบอกตัวเองในสิ่งที่กำลังบอกพวกคุณ

1368
01:14:21,623 --> 01:14:23,333
"จงเป็นคนดีและอย่ากลัว"

1369
01:14:31,633 --> 01:14:32,468
ขอบคุณ

1370
01:14:37,139 --> 01:14:40,392
รางวัลมาร์ค ทเวนสร้างขึ้น
เพื่อเป็นเกียรติแก่นักเสียดสีที่เก่งกาจ

1371
01:14:40,476 --> 01:14:43,437
และผู้เฝ้ามองแบบไม่มีความยำเกรง
ในโลกที่เขาอาศัยอยู่

1372
01:14:44,021 --> 01:14:47,441
ในการมอบรางวัลมาร์ค ทเวน
เพื่อเป็นเกียรติแก่เดฟ ชาพเพลล์ในค่ำคืนนี้นั้น

1373
01:14:47,524 --> 01:14:50,277
เป็นการมอบรางวัลให้กับ
นักแสดงตลกผู้ทำผลงานได้ดีเยี่ยม

1374
01:14:50,402 --> 01:14:53,864
ผู้ซึ่งมีความสำเร็จอยู่เบื้องหลังมาทั้งชีวิตอยู่แล้ว

1375
01:14:54,114 --> 01:14:57,493
แต่ก็สัญญาว่าจะให้มีขึ้นต่อไปอีกหลายปีข้างหน้า

1376
01:14:57,826 --> 01:15:02,247
และด้วยเหตุผลเหล่านี้ ศูนย์เคนเนดี้
มีความภูมิใจที่จะมอบรางวัลมาร์ค ทเวน

1377
01:15:02,498 --> 01:15:04,750
รางวัลด้านสุขนาฏกรรมอันสูงสุดของประเทศ

1378
01:15:04,875 --> 01:15:07,336
ให้แก่เดฟ ชาพเพลล์

1379
01:15:27,231 --> 01:15:28,065
ขอบคุณครับ

1380
01:15:29,608 --> 01:15:30,651
ขอบคุณ

1381
01:15:31,860 --> 01:15:32,819
ขอบคุณ

1382
01:15:35,864 --> 01:15:38,742
ผมชอบการไม่รู้ล่วงหน้าว่าจะเกิดอะไรขึ้น

1383
01:15:40,285 --> 01:15:41,537
ผมชอบการสร้างความทรงจำ

1384
01:15:41,620 --> 01:15:45,040
บางครั้งผมทำเรื่องบ้าๆ พวกนี้
กับเพื่อนร่วมงานของผม

1385
01:15:45,123 --> 01:15:47,793
เพียงแค่พวกเขาจะได้เล่า
ให้เพื่อนๆ ฟังได้ว่าผมเป็นคนทำ

1386
01:15:50,254 --> 01:15:52,089
แต่แทนที่จะพูดเรื่องตัวผม

1387
01:15:52,172 --> 01:15:55,884
ผมอยากพูดถึงประเภทงานของผมเพียงสั้นๆ

1388
01:15:56,385 --> 01:15:57,636
การเดี่ยวไมค์

1389
01:15:58,053 --> 01:16:01,056
เป็นประเภทงานของอเมริกันที่น่าทึ่ง

1390
01:16:01,223 --> 01:16:03,016
ผมว่าไม่มีประเทศไหน

1391
01:16:03,392 --> 01:16:05,143
สร้างนักแสดงตลกได้มากมายขนาดนี้

1392
01:16:05,269 --> 01:16:07,646
และท่านผู้ชมในที่นี้หลายท่านไม่รู้

1393
01:16:07,729 --> 01:16:11,358
ผมไม่คิดว่าจะมีความเห็นใดในประเทศนี้

1394
01:16:11,441 --> 01:16:14,403
ที่ไม่มีคนนำมาเสนอ

1395
01:16:14,736 --> 01:16:15,821
ในคาเฟ่ตลก

1396
01:16:16,196 --> 01:16:17,823
พวกคุณแต่ละคน

1397
01:16:17,948 --> 01:16:20,033
มีนักสู้อยู่ในห้องนี้

1398
01:16:21,493 --> 01:16:23,662
เราดูพวกคุณต่อสู้

1399
01:16:24,329 --> 01:16:25,706
แต่เมื่อเราอยู่ด้วยกัน

1400
01:16:25,998 --> 01:16:27,040
เราคุยกันได้

1401
01:16:27,666 --> 01:16:29,835
ผมรู้จักพวกตลกที่เหยียดผิวมาก

1402
01:16:30,002 --> 01:16:32,588
ผมก็ดูเขาพูดบนเวทีโดยที่ทุกคนหัวเราะ

1403
01:16:32,671 --> 01:16:35,173
ซึ่งผมคิดว่า "อืม ไอ้ห่านั่นมันพูดจริงว่ะ"

1404
01:16:39,720 --> 01:16:42,431
อย่าไปโมโหเขา อย่าไปเกลียดเขา

1405
01:16:42,514 --> 01:16:44,182
เราเดินขึ้นบันไดไปดื่มเบียร์

1406
01:16:44,266 --> 01:16:47,352
และบางครั้งผมชื่นชมงานศิลป์

1407
01:16:47,436 --> 01:16:49,688
ที่เขาเอามาวาดใส่
ความเห็นการเหยียดผิวของเขา

1408
01:16:50,647 --> 01:16:52,524
แหม มันไม่ร้ายแรงขนาดนั้นหรอก

1409
01:16:53,108 --> 01:16:55,611
บทบัญญัติแก้ไขรัฐธรรมนูญฉบับแรก
มีเหตุผลที่เป็นฉบับแรก

1410
01:16:55,777 --> 01:16:57,112
ส่วนฉบับที่สองนั้น

1411
01:16:57,321 --> 01:17:00,115
ก็แค่เผื่อว่าฉบับแรกไม่ได้ผล

1412
01:17:04,828 --> 01:17:07,331
เราต้องผ่อนคลายกันบ้างนะ

1413
01:17:07,414 --> 01:17:08,957
ประเทศกำลังตึงเครียดไปหน่อย

1414
01:17:09,041 --> 01:17:11,376
ไม่รู้สึกอย่างที่เคยเป็นในชั่วชีวิตผมเลย

1415
01:17:11,960 --> 01:17:13,086
เพราะฉะนั้นคืนนี้

1416
01:17:13,420 --> 01:17:15,047
ผมรู้สึกเป็นเกียรติ

1417
01:17:15,213 --> 01:17:16,798
ที่เพื่อนร่วมงานของผมมากันที่นี่

1418
01:17:17,090 --> 01:17:18,091
ทั้งวงการตลก

1419
01:17:18,925 --> 01:17:20,927
และวงการดนตรี

1420
01:17:26,850 --> 01:17:29,311
และผมก็อยากให้ทุกคนในอเมริกามองผมตอนนี้

1421
01:17:29,478 --> 01:17:30,979
มองดูผมสูบบุหรี่ในห้อง

1422
01:17:33,815 --> 01:17:36,652
ผมไม่ได้ขอใคร ผมก็แค่ทำเลย
พวกเขาจะทำอะไรเหรอ

1423
01:17:36,735 --> 01:17:38,362
ไล่ผมออกไปก่อนได้รับรางวัลเหรอ

1424
01:17:38,445 --> 01:17:40,447
ไม่หรอก เพื่อน สิ่งนี้เรียกว่าอำนาจ

1425
01:17:46,078 --> 01:17:47,704
สิ่งที่ผมชอบมากที่สุดเกี่ยวกับคืนนี้

1426
01:17:47,788 --> 01:17:50,707
คือการที่ผมได้เห็นผู้คนมากหน้าหลายตา
จากชีวิตของผมหลายด้าน

1427
01:17:50,791 --> 01:17:53,168
อย่างเช่นเพื่อนที่โตมาด้วยกันที่ดี.ซี.

1428
01:17:53,627 --> 01:17:56,421
เพื่อนจากโอไฮโอในอดีตและปัจจุบัน

1429
01:17:56,797 --> 01:17:58,256
เพื่อนจากคาเฟ่ตลก

1430
01:17:59,049 --> 01:18:01,593
นักดนตรีทั้งหลายแหล่ที่ทำให้ผมประทับใจ

1431
01:18:01,677 --> 01:18:03,804
พวกคุณไม่รู้หรอก

1432
01:18:04,388 --> 01:18:05,639
ว่าเป็นแรงบันดาลใจให้ผม

1433
01:18:05,722 --> 01:18:09,685
ผมอยากกล่าวชื่นชม
ไอดอลของผมเป็นพิเศษ โทนี่ วูดส์

1434
01:18:09,768 --> 01:18:11,978
มีคำกล่าวหนึ่งของไมล์ส เดวิส

1435
01:18:15,440 --> 01:18:18,652
ซึ่งเป็นคำกล่าวหนึ่งที่ผมชอบ
ไมล์ส เดวิสพูดอะไรเจ๋งๆ ไว้มากมาย

1436
01:18:18,735 --> 01:18:20,987
แต่เรื่องหนึ่งที่เขาพูดไว้ซึ่งผมชอบอยู่เสมอ

1437
01:18:21,071 --> 01:18:23,073
ก็คือ "ผมใช้เวลาเรียนรู้

1438
01:18:23,323 --> 01:18:25,117
วิธีการเล่นในแบบของผมอยู่หลายปี"

1439
01:18:25,534 --> 01:18:27,160
เขาจะดูนักดนตรีคนอื่นๆ

1440
01:18:27,244 --> 01:18:29,246
แล้วเขาก็จะพยายามเล่นแบบดิซซี่หรือเบิร์ด

1441
01:18:29,329 --> 01:18:30,706
พวกคนเก่งทุกคน

1442
01:18:30,789 --> 01:18:33,458
โทนี่ วูดส์เป็นดิซซี่กับเบิร์ดสำหรับผม
ถ้าผมเป็นไมล์สนะ

1443
01:18:33,542 --> 01:18:34,710
ผมพยายามจะเล่นแบบคุณ

1444
01:18:34,793 --> 01:18:36,712
คุณเป็นคนแรกที่ผมเคยเห็น

1445
01:18:37,129 --> 01:18:38,422
ที่ทำเรื่องที่ถูกต้องที่สุด

1446
01:18:38,922 --> 01:18:41,133
คุณกล้าหาญและพูดความจริง

1447
01:18:41,216 --> 01:18:43,885
มีเรื่องที่เป็นความจริงอย่างมากในงานแขนงนี้

1448
01:18:44,136 --> 01:18:45,303
เมื่อทำอย่างถูกต้องแล้ว

1449
01:18:45,804 --> 01:18:47,514
ซึ่งผมจะต่อสู้ทุกคน

1450
01:18:47,848 --> 01:18:51,435
ที่ขัดวิถีคนทำงานที่แท้จริงของศิลปะรูปแบบนี้

1451
01:18:51,560 --> 01:18:52,936
เพราะผมรู้ว่าคุณทำผิด

1452
01:18:53,353 --> 01:18:54,771
นี่คือเรื่องจริง

1453
01:18:54,980 --> 01:18:56,732
และคุณกำลังขวางมันอยู่

1454
01:18:57,399 --> 01:18:59,192
ผมไม่ได้พูดถึงเนื้อหานะ

1455
01:18:59,609 --> 01:19:01,278
ผมกำลังพูดถึงรูปแบบงานศิลปะ

1456
01:19:01,611 --> 01:19:02,529
เข้าใจมั้ยฮะ

1457
01:19:03,196 --> 01:19:04,448
พวกเราเห็นด้วยมั้ย

1458
01:19:07,951 --> 01:19:10,829
และสิ่งที่ผมอยากพูดในคืนนี้อย่างมาก
ซึ่งผมดีใจที่ได้พื้นที่ตรงนี้

1459
01:19:10,912 --> 01:19:11,913
ผมเป็นเกย์

1460
01:19:13,957 --> 01:19:15,584
ผมเป็นเกย์และ...

1461
01:19:16,293 --> 01:19:19,755
ผมรอไม่ไหวที่จะดูว่ามันจะมีผล
ต่ออาชีพผมยังไงกับการเป็นเกย์แบบนี้

1462
01:19:24,468 --> 01:19:25,927
อยากกล่าวถึงหลายคนเลย

1463
01:19:26,011 --> 01:19:28,722
หนึ่งในผู้ที่เป็นรากฐานคนสำคัญ
ของการหวนคืนแห่งศตวรรษ

1464
01:19:29,264 --> 01:19:31,767
เป็นพี่ชายและพี่เลี้ยงของผม

1465
01:19:32,434 --> 01:19:34,060
สแตน เลแธนผู้ยิ่งใหญ่

1466
01:19:38,064 --> 01:19:39,274
ผมไม่เคยฝัน

1467
01:19:39,524 --> 01:19:41,693
ว่าจะได้ทำงานร่วมกับคนเก่งเยี่ยงคุณ

1468
01:19:42,402 --> 01:19:44,154
โชว์เดี่ยวไมค์ห้าโชว์ที่ผ่านมานั้น

1469
01:19:44,613 --> 01:19:45,989
เลิศเลอเพอร์เฟกต์

1470
01:19:46,323 --> 01:19:49,743
ผมจะไม่ยอมทำโชว์เดี่ยวไมค์
กับใครอีก นอกจากคุณ

1471
01:19:49,993 --> 01:19:52,204
ฉะนั้นก็จงกินผักซะนะ

1472
01:19:52,412 --> 01:19:54,122
จะได้มีอายุยืนนานที่สุด

1473
01:19:54,289 --> 01:19:56,666
เพราะเราจะต้องทำโชว์พวกนี้ต่ออีกสองสามครั้ง

1474
01:20:00,837 --> 01:20:03,256
นีล เบรนแนน สุนทรพจน์ของคุณทำผมน้ำตาไหล

1475
01:20:03,799 --> 01:20:05,050
เพราะมันทำให้ผมนึกถึง

1476
01:20:05,675 --> 01:20:07,344
วันที่ทำงานตรากตรำเหล่านั้น

1477
01:20:08,303 --> 01:20:10,388
และเงินที่ผมไม่เคยได้รับ

1478
01:20:11,807 --> 01:20:13,892
อีกคนที่ผมต้องกล่าวถึงเป็นพิเศษ

1479
01:20:13,975 --> 01:20:16,144
เพราะสิ่งเหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นได้เลย

1480
01:20:16,228 --> 01:20:18,104
ถ้าปราศจากคนผู้นี้ นั่นก็คือคุณแม่ของผม

1481
01:20:19,105 --> 01:20:19,940
แม่

1482
01:20:23,568 --> 01:20:25,529
คุณแม่ของผม

1483
01:20:29,533 --> 01:20:31,618
แม่

1484
01:20:32,619 --> 01:20:34,996
คุณไม่รู้หรอกว่าผมทำให้
ผู้หญิงคนนี้ต้องเจอกับอะไรบ้าง

1485
01:20:36,623 --> 01:20:38,333
แค่ให้กำเนิดผมมา

1486
01:20:38,708 --> 01:20:40,377
นั่นก็เกินพอแล้ว

1487
01:20:40,460 --> 01:20:43,505
แต่การที่แม่เลี้ยงดูผมเป็นอย่างดีนั้น...

1488
01:20:43,880 --> 01:20:45,966
บ้านเรามีการเล่าขนบธรรมเนียมกันปากต่อปาก

1489
01:20:46,049 --> 01:20:47,926
ผมรู้จักคำว่า "กริโอ" ตอนผมเป็นเด็ก

1490
01:20:48,009 --> 01:20:49,928
กริโอเป็นคนที่อยู่ในแอฟริกา

1491
01:20:50,554 --> 01:20:53,431
ที่ได้รับมอบหมายให้เล่าเรื่องราวของหมู่บ้าน

1492
01:20:53,932 --> 01:20:57,269
ทุกคนจะเล่าเรื่องให้กริโอฟัง
ซึ่งพวกเขาจะจำไว้ทั้งหมด

1493
01:20:57,352 --> 01:20:59,104
จะได้เล่าให้รุ่นลูกรุ่นหลานฟังต่อไปได้

1494
01:20:59,187 --> 01:21:02,440
และเมื่อพวกเขาแก่ตัวลง
พวกเขาจะเล่าเรื่องต่อให้คนอื่น

1495
01:21:02,524 --> 01:21:04,150
เขาว่ากันว่าที่แอฟริกา

1496
01:21:04,359 --> 01:21:08,613
เมื่อไหร่ที่กริโอตาย ก็เหมือนห้องสมุดโดนเผา

1497
01:21:09,364 --> 01:21:12,158
และแม่ผมเคยเล่าให้ผมฟัง
ก่อนผมคิดจะแสดงตลกเสียอีก

1498
01:21:12,242 --> 01:21:14,119
แม่บอก "ลูกควรเป็นกริโอนะ"

1499
01:21:14,703 --> 01:21:17,455
แล้วแม่ก็เล่าทุกเรื่องของชีวิตคนดำให้ผมฟัง

1500
01:21:17,539 --> 01:21:20,083
แม่ได้รับการศึกษาแบบแอฟริกันอเมริกัน

1501
01:21:20,166 --> 01:21:23,461
และแม่จะทำให้ผมเข้าใจบริบทที่ผมถูกเลี้ยงมา

1502
01:21:23,545 --> 01:21:26,339
ผมถูกเลี้ยงมาในสภาพแวดล้อมที่ไม่เป็นมิตร

1503
01:21:26,423 --> 01:21:27,799
ที่ผมต้องทำให้คุ้นเคย

1504
01:21:27,966 --> 01:21:31,136
พอผมอายุย่างเข้า 14 ปี ผมอยู่ในไนต์คลับ

1505
01:21:31,386 --> 01:21:34,431
ช่ำชองโลกของผู้ใหญ่ ผมรู้สึกกลัว

1506
01:21:35,015 --> 01:21:36,433
การใช้โคเคนระบาดไปทั่ว

1507
01:21:36,516 --> 01:21:39,394
แม่ผมจะได้ยินเสียงปืนนอกบ้านและกลัวแทบตาย

1508
01:21:39,477 --> 01:21:40,729
"อาจเป็นลูกชายฉัน"

1509
01:21:40,854 --> 01:21:42,230
แต่ในช่วงต้นของอาชีพผม

1510
01:21:42,689 --> 01:21:45,108
ถ้าแม่จำได้นะ แม่เคยนั่งอยู่ในคลับกับผม

1511
01:21:45,775 --> 01:21:47,485
แม่ทำงานเต็มเวลา

1512
01:21:47,569 --> 01:21:50,322
แม่จะนั่งหลับอยู่ด้านหลังรอให้ผมแสดง

1513
01:21:50,405 --> 01:21:52,574
แม่จะดูผมแสดงทุกคืน

1514
01:21:52,699 --> 01:21:55,285
คุณรู้มั้ยว่านั่งรถกลับบ้านใช้เวลานานขนาดไหน

1515
01:22:00,498 --> 01:22:02,876
มีกี่คนที่เคยได้ยินแม่ของคุณพูดว่า

1516
01:22:02,959 --> 01:22:05,420
"คืนนี้เล่นมุกเรื่องหว่างขาเยอะไปนะ ลูก"

1517
01:22:11,760 --> 01:22:13,178
ผมเคยเป็นเด็กติ๋ม

1518
01:22:13,970 --> 01:22:16,306
ผมเป็นเด็กอ่อนไหว ร้องไห้ง่าย

1519
01:22:16,389 --> 01:22:18,016
และกลัวการชกต่อย

1520
01:22:18,099 --> 01:22:19,893
และแม่เคยบอกผมเรื่องนี้

1521
01:22:19,976 --> 01:22:22,854
ไม่รู้ว่าแม่จำได้มั้ยนะ
แต่แม่พูดเรื่องนี้ให้ผมฟังมากกว่าหนึ่งครั้ง

1522
01:22:22,938 --> 01:22:26,399
แม่บอกว่า "ลูก บางครั้งลูกต้องเป็นสิงโตบ้าง

1523
01:22:26,483 --> 01:22:29,319
เพื่อจะได้เป็นลูกแกะตามตัวตนที่ลูกเป็น"

1524
01:22:30,654 --> 01:22:32,864
ผมเล่าเรื่องแบบสิงโต

1525
01:22:33,615 --> 01:22:34,991
ผมไม่กลัวพวกคุณหน้าไหน

1526
01:22:35,075 --> 01:22:36,660
เมื่อออกมาเป็นคำพูด

1527
01:22:36,743 --> 01:22:39,621
ผมจะเจื้อยแจ้วให้ถึงพริกถึงขิงเลย

1528
01:22:40,163 --> 01:22:42,290
ผมจะได้เป็นตัวเองในแบบสบายๆ

1529
01:22:42,999 --> 01:22:44,584
ผมถึงได้รักรูปแบบงานศิลป์ของผม

1530
01:22:44,668 --> 01:22:46,586
เพราะผมเข้าใจคนทำงานด้านนี้ทุกคน

1531
01:22:46,670 --> 01:22:47,963
ไม่ว่าผมเห็นด้วยกับเขาหรือไม่

1532
01:22:48,088 --> 01:22:49,297
ผมรู้ปูมหลังของเขา

1533
01:22:49,381 --> 01:22:51,216
เขาอยากมีคนฟัง เขามีเรื่องต้องพูด

1534
01:22:51,299 --> 01:22:52,550
มีสิ่งที่เขาไปเห็นมา

1535
01:22:52,634 --> 01:22:54,594
เขาแค่อยากมีคนเข้าใจ

1536
01:22:54,970 --> 01:22:56,388
ผมชอบงานแขนงนี้

1537
01:22:56,930 --> 01:22:58,431
มันได้ช่วยชีวิตผมไว้

1538
01:22:58,807 --> 01:23:00,976
เพราะฉะนั้นในคืนนี้ แม่ฮะ
ผมอยากให้เกียรติแม่

1539
01:23:01,059 --> 01:23:04,145
ในแบบที่พิเศษมาก
ว่าผมทำสิ่งนี้ตัวคนเดียวไม่ได้

1540
01:23:04,479 --> 01:23:08,650
แต่เพราะตอนนี้ผมเป็นผู้ชายคนนึง
ที่มีเพื่อนที่ยิ่งใหญ่และมีอิทธิพล

1541
01:23:08,942 --> 01:23:13,196
ผมอยากขอให้ธันเดอร์แคท เพื่อนผม
ออกมาบนเวทีด้วย ธันเดอร์แคท

1542
01:23:13,488 --> 01:23:14,698
โมส เดฟผู้ยิ่งใหญ่

1543
01:23:18,910 --> 01:23:20,745
วอชิงตัน ดี.ซี. ขอบคุณมาก

1544
01:23:20,829 --> 01:23:23,039
ที่มอบบ้านและจุดเริ่มต้นให้กับผม

1545
01:23:23,164 --> 01:23:26,459
วันนี้เป็นวันเดฟ ชาพเพลล์
ที่วอชิงตัน ดี.ซี. อย่างเป็นทางการ

1546
01:23:26,543 --> 01:23:28,128
ท่านนายกเทศมนตรีประกาศเมื่อคืนนี้

1547
01:23:30,255 --> 01:23:32,007
ดังนั้นต่อไป

1548
01:23:32,590 --> 01:23:35,927
ในวันเดฟ ชาพเพลล์
ผมขอให้ทุกคนที่อยากเฉลิมฉลอง

1549
01:23:36,094 --> 01:23:38,638
สร้างความทรงจำอันน่าทึ่งให้ตัวเอง

1550
01:23:38,930 --> 01:23:40,390
และคนอื่นๆ

1551
01:23:40,515 --> 01:23:41,516
ขอบคุณมากครับ

1552
01:23:41,599 --> 01:23:42,434
ราตรีสวัสดิ์

1553
01:24:26,895 --> 01:24:28,188
ขอบคุณ พี่ชายเดฟ

1554
01:24:46,247 --> 01:24:48,166
แม่ของลูกๆ ผม

1555
01:24:48,333 --> 01:24:50,376
ที่ช่วยเหลือผมและมอบพลังอำนาจให้ผม

1556
01:24:50,752 --> 01:24:52,670
ให้ทำทุกอย่างที่ผมทำ

1557
01:24:53,129 --> 01:24:54,005
อีเลน...

1558
01:24:54,464 --> 01:24:56,841
ขอบคุณพระเจ้าที่มีเธอ

1559
01:25:03,264 --> 01:25:04,682
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย