Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SZKOŁA KATOLICKA PW. ŚW. ŁUKASZA ZAŁOŻONA W 1879 ROKU
Moim zdaniem praca pedagoga szkolnego
polega na uczeniu emocji.
Pomagam dzieciom zrozumieć, co czują,
i pokazuję im, jak wyrażać to w zdrowy sposób.
Pięknie powiedziane.
Mamy bardziej doświadczonych kandydatów,
ale przydałby nam się ktoś z pani entuzjazmem.
Cieszę się, że mój brak doświadczenia nie zniechęcił siostry.
Ja uważam go za zaletę.
Nie jestem sztywna.
Nie ograniczam się
do starych sposobów myślenia.
Tak, to szkoła katolicka,
ale nawet religie muszą iść z duchem czasu.
W jaki sposób?
Prowadząc edukację seksualną.
Można uczyć abstynencji, ale dzieci będą uprawiać seks.
To przecież dzieci.
Osobiście popieram małżeństwo.
To jeden z powodów rozstania z byłym.
Kiedyś opowiem siostrze o Ericu. Szlag siostrę trafi,
bo to kłamca.
Wyobraźmy sobie sytuację,
w której przychodzi do pani uczennica
i mówi, że jej chłopak nalega na kontakt seksualny.
Po pierwsze, pieprzyć go.
Odradziłabym jej.
Wykorzystałabym tę okazję, by nauczyć ją,
że nie potrzebuje chłopaka, że może poradzić sobie sama.
- Duchowo. - O nie. Fizycznie.
Fiz...
- Poprzez masturbację. - Cóż...
Nie będę jej pokazywać.
Dzięki Bogu.
Ale niech wie, że ma inne opcje.
Może rączką od prysznica albo figurką sowy.
Mój pierwszy chłopak był pluszakiem.
Boże, uwielbiałam się masturbować.
Świetnie. Dobrze.
Nadal uwielbiam.
Nie brzmi aż tak źle.
Owszem.
Pojebało cię.
Kto rozmawia z zakonnicą o seksie?
Wiedziałam, że nie powinnam,
ale jakoś czułam, że powinnam.
Co innego się mówi, jak się ma pracę,
a co innego, jak się szuka pracy.
To co ci mam powiedzieć?
Tak wyszło. Stało się.
To klasyczna ciocia Wesley.
Na koniec chyba wyszło na lepsze.
Jesteś zbyt postępowa na tę szkołę.
To sztywniacy.
Potrzebuję pracy.
Wszyscy z mojej magisterki ma pracę.
Ta dziewczyna, która jadła swoje włosy? Ma pracę i chłopaka.
Kochanie, nie porównuj się. To przegrana gra.
Myślałem, że w wieku 30 lat
będę mężatką ze świetną karierą i parą dzieci.
Małżeństwo to nie rozwiązanie.
Dave mnie zdradził,
więc nigdy nie wiadomo.
Nie wchodzę na Instagram,
bo nie mogę już patrzeć na ciężarne brzuchy
z napisem „dziewięć miesięcy”.
Ale cieszę się za wszystkich.
Wybacz, że cię nazwałam suką, gdy zaszłaś w ciążę.
Chodź tu, Kevin.
- Czemu mnie nie kochasz? - Kevin ma ostatnio depresję.
Naprawdę? Odkrył, że wygląda jak Hitler?
Nie wygląda jak Hitler.
Wygląda.
Nie, Kevin, nie możesz wyjść. Jesteś kotem domowym.
Nie wiem, o co mu chodzi.
Cześć.
- Witaj w domu. - Co tam, dziewczyny?
Hej, słabo z tą pracą.
- Kaylie mówiła, że nie dostałaś. - Dzięki.
Archaiczna instytucja zorganizowanej religii
nie jest miejscem dla naszej Wes.
Tad rozumie.
Dlaczego jeszcze nie zadzwoniłaś do Seana?
- Właśnie. - Mam wielu kandydatów.
Niektórzy z nich unikają mnie, więc mają moją pełną uwagę.
Może na razie wyluzuj z facetami,
póki nie znajdziesz pracy. Jeden kryzys na raz.
Dobra, Brooke.
Wezmę rok wolnego od randkowania,
podczas gdy moje jajniki rdzewieją.
Wes, wszystko ma swoją dobrą stronę.
Nawet skorodowane jajniki.
O mój Boże. Co to było?
Na szczęście nie jeździsz do pracy.
NETFLIX PRZEDSTAWIA
FERIE WIOSENNE
RANDKI PO TRZYDZIESTCE
ZDRAJCA!
ZALEGŁY RACHUNEK
R.I.P. PAN ORZESZEK
WITRYFIKACJA KOMÓREK JAJOWYCH!
PAMIĄTKA Z WIECZORU PANIEŃSKIEGO
Wesley, laleczko, tu mama.
Nie odzywasz się od kilku dni, a wiesz, jak się martwię.
Tu Patty. Pilnowałaś moich chłopców.
OBIAD MATTY’EGO
Zauważyłam, że w lodówce brakuje jedzenia.
Nie chcę cię oskarżać,
ale to trochę dziwne,
więc zastanawiam się, czy wiesz...
Hej, Wes. To Eric.
Minęło trochę czasu. Jakieś pół roku.
Głupio, że przez pocztę głosową, ale zgadnij co?
Zaręczyłem się!
Szaleństwo, co? Wiem.
Może jednak nadaję się do tego?
Chciałem cię uprzedzić.
Moja narzeczona, Lauren, studiowała z redaktorem Panny Młodej.
Napisali o naszych zaręczynach.
Nic takiego. Krótki akapit, kilka zdjęć.
Na 75 stronie majowego numeru.
Daję ci znać, żebyś nie wpadła na to przypadkiem.
No dobra. Trzymaj się.
- Pa. - O kurwa.
IDEALNY DZIEŃ
Co?
Na barana? Ohyda.
„Myślałem, że nie nadaję się do tego, dopóki nie spotkałem właściwej osoby”.
„Krótkie zaręczyny spędzili w podróży”.
Uwielbiam podróżować. Nie podróżowałeś ze mną.
Mój Boże, jest z Europy?
NOWA WIADOMOŚĆ: TAD
PODAJĘ NUMER SEANA. ZADZWOŃ DO NIEGO!
Dobra.
- Halo? - Hej, Sean?
Tu...
Wesley.
Przyjaciółka Tada.
Kto?
Przepraszam, myślałam, że może wspomniał, że zadzwonię.
Jasne. Tak. Jesteś magiczką.
Nie. Tad pomyślał, że może się sobie spodobamy.
Nie musimy tego robić.
To tylko pomysł Tada.
Wkręcam cię.
- Większość randek w ciemno jest do bani. - Właśnie.
Randki w ciemno powinny mieć wyjście awaryjne.
Spotykamy się, a jeżeli brakuję między nami chemii, wychodzimy.
Rozmawiam z tobą, ale mnie nie obchodzisz.
Mógłby potrącić cię autobus.
Wiem. Dokładnie.
Właśnie wychodzę z kina.
Mieszkasz w pobliżu Echo Park?
Może spotkamy się na drinka?
Świetnie.
- Dziękuję. - Dobranoc.
Dobranoc.
- Jesteś Sean? - Nie.
- Wesley? - Sean?
- Tak. - Dzięki Bogu.
Myślałam, że jesteś tym niskim kolesiem. Jest słodki,
ale nasze dzieci byłyby za niskie.
Pomocy.
Tak. Właśnie.
- Cześć. - Cześć. Zaryzykowałem, że lubisz białe.
Zamówiłeś dla mnie. Odważny ruch.
Tak.
- Skąd znasz Tada? - Skąd znam Tada?
Na studiach widywałem się z dziewczyną, z którą pracował.
- Jessie Harris? - Znam Jessie.
Ciekawe, czemu nas nie zapoznała.
Dziwne.
Zwykle, gdy dziewczyny biorą ślub, wyprzedają swoje odpadki.
„Odpadki”.
Szkoda, że ten jej seksowny mąż nie jest odpadkiem.
Widziałeś ich idealne dziecko?
Uwielbiam śluby. Byłeś na ich weselu?
Wiesz co?
Nie.
Przepraszam. Nie zaprosili cię?
- Jestem nieuprzejma. - Nie.
Powołuję się na...
nie.
Używam wyjścia awaryjnego.
Słucham?
Pamiętasz „wyjście awaryjne”?
Jeśli któreś chce wyjść, nie ma sprawy?
- Używam go teraz. - Żartowaliśmy sobie.
Zabawialiśmy się pogawędką. Nigdy nie byłaś na randce?
W pierwszych sekundach wyjeżdżasz mi tu z małżeństwem, dziećmi, ślubem.
Nie mówiłam o nas!
Co ty wyprawiasz?
To tylko rozmowa.
Jesteś wspaniałą dziewczyną, ale...
przechodzę trudny okres.
Ja też mam trudny okres, Sean.
Wiesz dlaczego?
Bo miałam okropny rok.
Rozumiesz? 17 gównianych rozmów o pracę.
Dwa razy tyle złych randek.
Mój samochód został zniszczony,
nie mam pieniędzy, więc kradnę jedzenie dziecku, którym się opiekuję,
i zdechły mi wszystkie ptaki.
Włosy wypadają mi z głowy, bo modeluję je pięć razy w tygodniu.
Pomimo starań wciąż nie ruszam do przodu.
Siedzę na randkach z takimi jak ty
i zastanawiam się, jak potoczy mi się życie.
- Niewiarygodne. - Przepraszam.
No już.
Proszę pani. Słyszy mnie pani?
Jestem strażakiem, przechodziłem, kiedy pani upadła.
Super. Dzięki, stary.
Będzie dobrze. Nie panikuj.
Czuję się dobrze.
Cześć. W porządku?
O mój Boże. Kim jesteś?
Jestem Jared Sterling.
Widziałem, jak twoja torebka przelatuje przez ulicę,
i pomyślałem, że ci pomogę.
Wesley Darya z Belmont Avenue, która nosi kontakty
i ma ładne zdjęcie w prawie jazdy.
O mój Boże. Zamknij się.
To co, chcesz wstać?
Super.
Czas jechać do szpitala. Zawiozę cię do moim autem.
Nic mi nie jest. Znajomi się mną zajmą.
Okej.
Wiesz co?
Mieszkam tuż za rogiem. Jeśli chcesz,
znajomi mogą cię tam odebrać.
- Chcę. - Prawie nigdy nie zabijam ludzi.
Jesteś zabawny.
Wciąż nie odbiera, ale mogę iść do domu.
Nie musisz mnie niańczyć.
Właśnie wróciłem z Chin. Nie mogę spać. Wyświadczasz mi przysługę.
Dobrze.
NAJLEPSZY WUJEK ŚWIATA
Fajny dzieciak.
O tak. To mój bratanek.
Oby moje były w połowie tak wspaniałe.
- Mówisz o przyszłych dzieciach? - Tak.
Więc nazywasz się Wesley.
Piękne oczy.
- Dawczyni organów. - Nie zabieraj moich nerek.
Nie chciałem gapić się na twoje organy. Naturalny odruch.
Jestem agentem sportowym.
Karmimy się wyłącznie karierami innych ludzi.
Nie znam się na agentach,
więc chyba nie mam zdania.
Mój mózg teraz nie działa, przepraszam.
Uwielbiam to.
Teraz wiem, jaki mam problem.
Byłam za bardzo...
sobą.
Tak, odkryłam sposób na mężczyzn:
Nic nie mów.
Godzę się z tym faktem.
Wiem, że mam trudny character.
Ja lubię twój character.
To przeznaczenie.
Jak w książce o ciąży, którą teraz czytam.
To meksykańska książka szamańska autorstwa Ángel de la Paz.
- Anioł pokoju. - Naprawdę?
Kolejny szaman?
Marnujesz pieniądze.
Ile wydałaś na poprzedniego?
11,480 $.
Widzisz?
To dużo pieniędzy.
Posłuchaj. Książka jest o tym,
jak wszechświat obrzuca cię ciemnością,
którą musisz przecierpieć, by znaleźć prawdziwą drogę
i docenić to, co w życiu jest dobre.
Jak Jared.
Dzięki Bogu. Ulżyło mi.
- Myślałam, że wisi nade mną klątwa. - Zawsze tak myślisz.
Co wiesz o tym gościu?
Chce dzieci. Ma poszwę na kołdrze.
Lubił mnie z lekkim wstrząsem mózgu.
Czego chcieć więcej?
A co on wie o tobie?
Wie, że jestem seksowna, gdy nie mówię za dużo.
Zaczynasz związek, udając,
że jesteś kompletnie inną osobą?
Tak.
To jest hot dog w pączku.
Tyle o tym słyszałam.
Dwie z moich najmniej ulubionych rzeczy.
Dokładnie. Zgadzam się.
Cieszę się, że to powiedziałeś.
Jesteś taka słodka. Możecie to zabrać, proszę?
- Dwie sałatki? - Michę sałaty.
- Dalej, Wes! - Dalej!
Śmierdzi plastikiem i świeżą spermą.
- Hej, Jared! - Hej!
Fajnie, że lubisz bubble football.
Moja była nienawidziła tego.
Wariatka. Jest super.
- O Boże! Moje ciało! - Uwaga!
O mój Boże. Uwielbiam twój śmiech.
Chciałem ci coś powiedzieć
i mam nadzieję, że to nic takiego.
O mój Boże. Co takiego?
Pamiętasz, mówiłem ci o Lucy?
- Twoja była. - Tak.
Byliśmy krótko zaręczeni.
W zeszłym roku musieliśmy odwołać ślub. Była szalona.
Zbiła mi szyby w samochodzie,
przekierowała moją pocztę do skrytki, żeby mnie pilnować.
Raz znalazłem ją w domu w moich ubraniach,
w moim łóżku, więc musiałem zmienić zamki.
Psychopatka.
Tak. Na szczęście zdiagnozowana.
Dzięki, że mi powiedziałeś. Szkoda, że nie wyszło.
I tyle? Żadnych...
dodatkowych pytań? Żadnych przesłuchań?
Ludzie popełniają błędy.
To już teraz przeszłość.
Jesteś idealną dziewczyną.
Czekaj. Nie popędzam cię, prawda?
Nie. Co? Nie. Szybciej. Mocniej!
Wesley Daryo,
wyjdziesz za mnie?
Tak.
O mój Boże. Wreszcie jestem szczęśliwa.
- O mój Boże. Mamy basen! - Co?
Nic. Zaschło mi w gardle. Chodź tu.
O mój Boże. Mamo, świrujesz.
- Zapłacę. - Świruję? Nadal uprawiasz hazard.
Nie mam już problemu z hazardem online.
Już się tym zajęłam.
Jak w ogóle płacisz rachunki?
- Masz ubezpieczenie zdrowotne? - Chwila.
Teraz potrzebne ci nowe auto.
- To nie on. - Jesteś o krok
od bezdomności.
ŻADNYCH NOWYCH WIADOMOŚCI
WTOREK
KAYLIE: HEJ, I CO?
WESLEY: NIC...
BROOKE: CO ZA...
ŚRODA
WESLEY: HEJ JARED. JA...
CZWARTEK
PIĄTEK
Wiesz, co jest do bani?
Tak.
Jared mnie odrzuca, a nawet mnie nie zna.
Jest szansa, że umarł.
Jesteście najlepsze.
Ty jesteś najlepsza.
- Wy jesteście najlepsze. - Ty jesteś najlepsza.
MAMA
- Co? - To nie Jared. To moja mama.
Mamo, przestań blokować telefon.
Wiecie co?
Muszę ustalić pewne zasady.
- Tak. - Muszę go opieprzyć.
- Dokładnie. - Wiecie, co zrobię?
- Co? - Wyślę mu maila.
- Wyślij mu e-mail! - Tak, wyślij.
Do dzieła. Wygarnę mu.
„Jeśli się zastanawiasz, radzę sobie świetnie”.
Pewnie, że tak.
„Poza tym, że pięć dni temu twój penis wszedł do mojej pochwy,
po czym zaginął po tobie słuch.
Czy ma to związek z faktem, że twój zmarły tatuś
okazywał ci za mało miłości, gdy byłeś mały?
Chodzi o zmarłego tatusia?”
O Boże, czy to prawda?
Tak. Smutne, prawda?
„Obyś się upił i zrobił sobie głupi tatuaż z jednorożcem”.
„Udław się, kurwo!!!”
„Oto coś dla następnej kobiety, którą będziesz torturować.
Twój kutas jest do bani.
Jest cieniutki”.
Bakłażanowa emotka…
„Przestań hasztagować zdjęcia na Instagramie #photography”.
- Frajer. - „Wszystko na Instagramie jest zdjęciem.
Spróbuj #cienkikutas”.
Jak się nie znasz na Instagramie, to won, kutasie.
Tak! Sam sobie obciąga swojego cienkiego kutasa.
- „Na minecie trzeba się znać”. - Tak jest!
„Nie pytaj, czy wolałabym...
Wolałabym mieć orgazm.
A jak cię boli szyja, idź do kręgarza”.
„Oby twoja żona była bezpłodna”.
- Nie. - Nie wchodzimy w to.
„Gniew Boży,
boginie i bogowie w lasach i na naszych ziemiach...”
- Kurwa, tak. - „Bądź przeklęty...
Obyś błagał o litość,
której nigdy nie dostaniesz!”
To było zajebiste, Kaylie.
- Wysyłamy. Gotowe? - Dawaj.
Sprawdzamy pisownię?
- Pieprzyć to. - Nie.
Na trzy.
Jeden.
- Dwa. - Dwa.
- Trzy. - Trzy.
- Co jest? - Sorki, kradnę Wi-Fi.
Podejdź do okna.
Tak. Jasne.
NIEZNANY
Mama dzwoni z zablokowanego numeru.
Mamo, mówiłam ci,
że jeszcze nie dzwonił.
Nic nie słyszę. Halo?
Wes, czy to ty? To Jared.
Słyszysz mnie? Mamy złe połączenie. Jestem w Meksyku.
Dzwonisz do mnie z jakiejś plaży?
Nie, jestem w szpitalu.
Miałem wypadek samochodowy. Złamałam stopę,
uszkodziłem płuco,
- i mam pęknięte kręgi. - Co?
Wprowadzili mnie w śpiączkę.
- Byłaś w śpiączce? - Tak.
- Kurwa. - Mój klient, Mauricio Sanchez,
gwiazda futbolu, został aresztowany w sobotę.
- Musiałem lecieć do Cabo. - Mam przejebane. Stop!
O nie. Czuję się okropnie.
Nie, ja.
Nie rozmawialiśmy od pięciu dni.
Nie jesteś wkurzona, co?
Co? Nie.
Wes, dzięki, że się nie gniewasz.
- Kurwa. - Większość dziewczyn by się wściekła.
Wiesz, że nie łatwo mnie wkurzyć.
Wiem. Kocham to w tobie.
Jesteś rozsądna.
Ostatnia normalna dziewczyna w Los Angeles.
- Mogę oddzwonić? - Co? Nie.
Mój telefon jest w moim pokoju, w kurorcie Las Playas.
- Nie pozwalają mi pracować. - O mój Boże.
Mam odpoczywać.
Zadzwonię, jak się więcej dowiem. Tęsknię za tobą.
Ja za tobą też. Boże.
- Smak sukcesu. - Smak sukcesu.
- Sukces. - Był w śpiączce!
Mail wysłany!
Co powiedziałaś?
Jared był w śpiączce?
Tak, od wtorku. W Meksyku.
Co powiedziałaś wcześniej?
Nic nie mówiłam.
- Co ona powiedziała? - Wysłałyśmy tego maila.
Co?
Kazałaś nam.
Nie. O mój Boże.
O mój Boże. Umieram.
Po prostu... umrę.
- Pozwólcie mi umrzeć. Nie żyję. - Nie.
Mam pomysł.
Wyślemy mu kolejnego maila.
Temat: „Nie czytaj poprzedniego maila”.
Nie! Co z tobą? Nie rób tego.
Od razu przeczytałabym takiego maila!
Masz rację. Przepraszam, jestem pijana.
Musimy coś zrobić. Gdzie ten komputer?
Daj mi komputer.
Dawaj.
Będzie dobrze. Napisz mu coś słodkiego.
„Serce me najczulsze,
zaklinaczu aniołów.”
Nadajesz imiona Troskliwym Misiom?
Może zapadł w amnezję i zapomniał hasła.
Hasło! Znasz jego hasło?
Nie znam jego hasła. Spotykamy się od miesiąca.
Ja nie obciągałam Dave’owi, dopóki nie dał mi swojego hasła.
Coś musi dać się zrobić. Pomyślcie.
- Co zrobimy? - Co teraz zrobimy?
Musi być jakiś sposób.
- Powiedz, że jesteś opętana. - To go do mnie przekona.
- Kochasz cienkie kutasy. - Nie prawda.
Masz problem z piciem.
To go tylko ode mnie odstręczy.
Boże. Nie wiem, co robić.
Jedyne co możesz zrobić, to usunąć tego maila
z jego wszystkich urządzeń, które są nie wiadomo gdzie.
Wiem, gdzie są. W jego hotelu.
To nic nie daje.
Słuchajcie...
i potraktujcie to poważnie.
Czy to szaleństwo, gdybym pojechała do Meksyku i skasowała tego maila?
- Tak. - Nie.
Kaylie!
Zróbmy babski wypad. Pojedźmy razem.
We trójkę. Fajnie będzie. Dawno tego nie robiłyśmy.
- Nie pojadę do Meksyku. - Do Meksyku?
- Nie mogę teraz wyjechać. - Mogłabyś mieć romans z zemsty.
Zabawisz się. Zasługujesz na to.
Jak pojadę sama, będzie to stalking. Z wami...
też stalking, ale i fajne wakacje.
O mój Boże.
- Ángel ma ośrodek w pobliżu Cabo. - Tak.
- Mogę tam pójść. - Świetnie. Zrób to.
- Dobra. - Super. Masz dobre powody.
- Świetnie. - Tak.
Myślę, że będziecie się świetnie bawić w Meksyku.
Ja z wami nie jadę...
- Jedziemy do Meksyku. - ...bo to jest szalony plan i...
Nie patrz tak na mnie tym swoim błagającym wzrokiem.
Nienawidzę, gdy to robisz.
I nie uśmiechaj się do mnie tak dziwnie.
Włamanie zajmie godzinę, a potem mamy dwa dni przy basenie.
Nie zostało mi nic innego.
Jeśli Jared to przeczyta, moje życie będzie zrujnowane.
Proszę, przestań.
Namawiasz mnie w najgorszy sposób,
ale...
kocham cię i chcę, żebyś była szczęśliwa.
Ja ciebie też kocham. Zgódź się.
Nie wierzę, że to powiem,
ale jedźmy włamać się do czyjegoś pokoju.
Mój Boże.
Ramon pokaże wam wasz pokój.
Miłego pobytu, señora Darya.
Proszę powiedzieć, w którym pokoju zatrzymał się Jared Sterling?
Już łączę.
Teraz go tam nie ma.
W takim razie przekażę wiadomość.
Miałam nadzieję wsunąć mu kartkę pod drzwi.
Podawanie numerów pokoi jest wbrew zasadom hotelu.
Proszę zrozumieć.
Nie trzeba. Chwileczkę.
O mój Boże.
O rany.
Patrz, mamo, ale fajne.
Dotyka go.
Czemu tak się trzęsie?
Dziwne uczucie.
- Odłóż to. - Wygląda śmiesznie.
Co to za zabawka?
Już go nie użyje.
Rzuć to, jak mama ci każe. Rzuć.
Hej, koleżko. To jest moja...
zabaweczka.
Przez chwilę myślałam, że mój 12-latek ma seks zabawkę.
Nie, to mój wibrator.
Co tu się dzieje? Co to za burdel?
- Nie. - Co?
Nie reklamowali tego.
Nauczenie dziecka o miłości do siebie
to piękny prezent.
Czyżby?
Piękny prezent to piękne wakacje, ale właśnie zostały zrujnowane.
Wyczuwam złość.
Nolan, idziemy.
Dlaczego, mamo?
Ta pani była miła.
- Cholera. - Ostro pojechała.
Ale namieszałeś. Możemy iść do naszego pokoju?
- Dziękuję. - Chodźmy na drinka.
Ładnie tu.
Mam nadzieję, że jest duży barek.
Hej.
„Wyjście awaryjne”.
No nie.
Co słychać?
Co robisz w Cabo?
Snowboarding.
Dziwny zbieg okoliczności, bo ja też.
To niesamowite, że dwie osoby z Los Angeles
są w Cabo w tym samym czasie.
- Tym samym. - Czy to się kiedyś zdarzyło?
Pewnie nie. Wiem. Dlatego to dziwne.
Myślisz, że pojechałam za tobą jak obsesyjna wariatka?
Nie.
Pojechałam za kimś innym
jak wariatka, bo mam obsesję na jego punkcie.
Masz nowego chłopaka?
Gratulacje. Szybka jesteś.
Tak bywa, jak się komuś da więcej niż dziesięć sekund.
- Chciałem zadzwonić. - Dlaczego?
Przykro mi z powodu tego, co zaszło.
- Hola, Sean! - Hola.
- Poznałaś Q? - Q?
- Jak mógłbym zapomnieć? - Owszem... znamy się.
Dobrze. Studiowaliśmy razem na Cornell.
- Był na hotelarstwie... - Wiesz co, Sean?
- Nie. - Nie?
Nie.
Nie, nie znasz Q? Czy...
- Nie. - Wyjście awaryjne.
Zasłużyłem.
Jest super.
- Boże. - Jest tu pięć restauracji.
To był Sean.
- Co? - Tak.
Co on tu robi?
- Dziwne. - Wiem.
- To szaleństwo! - Wiem.
Dobra.
Czy Jared wziąłby pokój z widokiem na plażę czy na pole golfowe?
Jaki socjopata poprosiłby o widok na pole golfowe?
Powiedz, że masz plan, jak znaleźć pokój Jareda.
Brooke.
- Ona nie ma planu. - Nigdy nie ma planu.
- Dobra. - Dobra.
Wydzwaniamy do Jareda, aż usłyszymy?
Właśnie.
Ten plan jest do bani.
Jest tu sto budynków.
- To zajmie kilka dni. - Nie załamujmy się.
Chwila. Słyszycie dzwonienie?
- Nie. - To irytujące.
Słyszę tylko głupi ocean.
Czekajcie. Chyba coś słyszę.
O mój Boże. To jego dzwonek.
Przyjechałyśmy tu dla gościa, który ściąga dzwonki?
O mój Boże. To tak dla żartu... Chyba.
Super.
Wystarczyło zrobić 197 międzynarodowych połączeń,
by go znaleźć. Chodźcie.
Co robimy?
Googlujemy „włamanie i wtargnięcie”? Nie wiem.
Kurwa.
- Cholera. - Dobra.
W skali od jednego do dziesięciu, jak bardzo chcesz się włamać?
- Solidna dziesiątka. - Może nawet dwunastka.
Dobra.
Jak wyglądam?
- Weź tacę. - Zobaczmy.
- Dobrze. - Chcę ci uwierzyć, ale nie mogę.
- Wiem. Dobra. - Powinna być bardzo zdesperowana.
Gotowa na wszystko, by tylko tam wejść.
Chcę to poczuć,
- jak tylko cię zobaczę. - Przeproś.
- Przykro mi. - Nie mów, że jest ci przykro.
- To znowu ja. - Ale bądź też seksowna.
Nieźle.
A gdyby była mokra?
„Właśnie wyszłam spod prysznica i drzwi mi się zamknęły”.
Jak mam się zmoczyć?
- Właśnie tak. - Teraz to widzę.
Czuję to. Zostawimy ci ubrania przy tym drzewie,
a potem przyjdziesz do baru, jak skończysz.
- Dobrze? - Tak.
- Kochamy cię. - Kocham was.
Z życiem! Z zaangażowaniem! Seksownie!
Dawaj.
- Postaram się. - Wyglądasz seksownie.
Jakaś kobieta
zatrzasnęła się przed domkiem numer 34.
- Pomocy! - Trzeba ją szybko wpuścić.
- Oczywiście. Zaraz będziemy. - Świetnie. Dziękuję. Pa.
Ona naprawdę go lubi.
Pamiętam te czasy.
Dziękuję!
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Witaj w swoim romansie z zemsty. - O nie. Chcę się tylko upić.
Noc dopiero się zaczyna.
Dobra, to co robimy?
To.
Nie, chyba pójdziemy do tamtego stołu.
Nie, nie mogę teraz rozmawiać z facetami.
Musisz wyjść z głowy i wejść w ciało.
Moje ciało każe mi tu zostać.
Chodźcie.
Prowadzę tam twoje ciało.
- Będziesz uprawiać seks. - Nie, Kaylie.
O Boże. Bobrze.
Hola. Dziękuję! Dziękuję za przybycie.
Przepraszam za fatygę, ale wystawiałam tacę
i drzwi się zatrzasnęły.
Señora Darya, to nie jest pani pokój.
Racja, to nie jest mój pokój.
To jest pokój przypadkowego mężczyzny, z którym się kochałam,
a który poszedł po lód, żeby ochłodzić sobie ciało,
bo uprawialiśmy bardzo ostry seks.
Nie mogę złamać zasad.
- Por favor, Ramon. - Nie, nie mogę.
Tak. Sí.
No weź.
Proszę.
Błagam cię.
- Ramon, proszę. - Dobrze.
- Ale proszę nie płakać. - Kocham cię!
- Nie płacz. Cicho. - Nie będę płakać.
- Cicho. - Dziękuję!
Już.
Proszę.
Dziękuję. Dziękuję!
- Dobrze. - Dziękuję.
- Pa. - Pa.
Dziękuję. Pa.
O tak, dobra.
Tak.
Co?
- Wow, jesteś tu? - Co ty tu robisz?
To mój pokój.
Nie, to pokój mojego chłopaka.
Wiesz, że tak.
Choć mi to schlebia, niczego między nami nie ma.
Dobra.
Czekaj.
- Cholera. Mam być w tamtym pokoju. - Przede mną nie musisz udawać.
Wiem, po co tu jesteś.
Co?
Sprawdziłem twoją różową zabawkę.
Nazywa się wibrator i jest dla samotnych dziewczyn.
O czym ty mówisz? Wyjdź...
Wiesz co?
Szanuję cię i mam zupełnie zamknięte oczy.
Podam ci to bez łamania prawa.
O rany!
Co tu się, kurwa, dzieje?
Zaczekaj!
Synku! Wszystko w porządku? Kontakt wzrokowy!
Czuję się świetnie. Naprawdę.
Jak to jest być w branży handlowej?
Boże, to koszmar.
Całymi dniami siedzimy na warsztatach, jak sprzedawać pigułki na wzwód.
Naprawdę nazywają je pigułkami na wzwód?
Formalnie nazywają się „Wzwodonis”. Nazwa handlowa.
Przepraszam. Dlaczego świat potrzebuje więcej pigułek na wzwód?
Mam rację?
Nie możemy wymyślić leku, który utrzyma fiuta w spodniach?
- Dałoby się? - Popracuję nad tym.
Dziękuję. A moglibyście wymyślić fiutowy GPS?
Gdy kutas wchodzi w inną kobietę,
coś się włącza i natychmiast go parzy?
To brzmi jak naruszenie praw człowieka.
- Ostre. - Zabawne.
- Dziękuję. - Może nie jest to
najlepszy żart, gdy chcesz mnie poderwać.
Przepraszam.
Wydawało ci się, że chcę cię poderwać?
- Przepraszam. To co my tu robimy? - Przepraszam.
Masz na sobie męskie sandałki i jakieś pięć milionów bransoletek.
Mówiłem, żebyś wybrał jedną.
Nie mogę wybrać jednej. Wszystkie są zajebiste.
Trzeba było wybrać.
Jak tu usiadłaś, myślałem, że jesteś gotowa na bzykanie,
ale masz w sobie jakiś mrok i smutek,
które nie są atrakcyjne.
Czuję się trochę oszukany.
Już wziąłem wzwodonisa,
więc... wkrótce będę musiał coś z tym zrobić.
Naprawdę? Którą ręką?
Tą z bransoletkami?
A co ty zamierzasz? Zrobisz sobie palcówkę w tym spodniumie?
- Daj spokój. - Jezu.
Tak, zwalę konia tymi bransoletkami.
Pewnie będę musiał zrobić to w basenie,
bo nie mam na kogo się spuścić.
- Wychodzę. - Dobra.
Wypowiedziałem się.
Czas walić pałę.
O mój Boże.
- O mój Boże. - Co?
To bardzo mały talerzyk.
Największy jaki mieli.
Bardzo was za to przepraszam.
Walczy o opiekę nad dziećmi.
Właściwie oddał dzieci.
- Słuchaj, kocham cię. - Ja ciebie też.
Włożę cię do kieszeni
- i zabiorę do domu. - Zrób to.
- Znajdź mnie później. - Pewnie.
Pa.
- Okej. - Znalazłem przyjaciela.
Gratulacje.
Boże.
O nie.
Cholera.
Nie jesteś dobra w romansach z zemsty,
ale ten koleś to pieprzony dupek.
Dziękuję.
Nie chcę uprawiać seksu z byle kim.
Od roku
z nikim nie spałam.
Nie uprawiałaś seksu przez cały rok?
Co ja mam zrobić?
Rozwieść się z Davem?
Wybaczyć mu?
Może morderstwo?
- Chodź odwiedzić Ángel de la Paz. - Nie.
W pięć minut rozjaśnisz umysł, a ja urodzę dziecko.
Dostaniesz dziecko w pięć minut?
Tak. To będzie bardzo krótka ciąża.
Hej, dziewczyny.
Wyjaśnię to w pokoju.
- Wstawajcie. - Co się dzieje?
- Wstawaj! Dalej. - Dobra.
- Chodźcie. - Stać!
Wchodzisz do mojego domku i kładziesz ręce na moim dziecku?
Jesteś pedofilką?
Nie jestem pedofilką.
Kręci cię obmacywanie się z dziećmi?
Nie chciałam, żeby dotykał mi cycka.
Myślisz, że chciałam?
On mnie nie interesuje.
Nolan jest bardzo pociągający i ma przed sobą świetlaną przyszłość.
Nie pociąga mnie twoje dziecko. Bez urazy, ale nie.
Mamo, to nie tak. Oboje czuliśmy miłość.
Zamknij się. Pogarszasz sprawę.
Trzymaj się z daleka, dziwko, bo oberwiesz.
Chodź. Kupię ci quesadillę.
Weź się w garść.
- Piętnowanie dziwek nie jest spoko. - Boże. Wesley?
Gdzie twoje ubranie?
Na co się gapicie?
Hejo!
Dzień dobry!
Za głośno.
Ktoś tu nie jest w wakacyjnym nastroju.
Ktoś pokazał się publicznie nago i został oskarżony o pedofilię.
Również Jared mnie znienawidzi, jak dostanie maila.
Od rana prowadzimy zwiad
i wiemy, jak dostać się do pokoju Jareda.
O mój Boże. Jak?
Quintano jeździ z gośćmi na paddleboarding.
Gdy wchodzi do wody, zostawia rzeczy na brzegu.
Więc...
Wystarczy wtedy zabrać jego uniwersalny klucz.
KLUB SURFINGOWY PRZYLĄDEK CABO PADDLE
Dobra, Q.
Zatańczmy.
PIELĘGNIARKA JAREDA: WYCHODZĘ ZA DWA DNI!
- Hola. - Hola.
- Habla anglés? - Paddleboard?
Czyż to nie urocze? Trzymasz mi miejsce.
Co tu robisz? Nikt cię nie zapraszał.
Nie załapałem się rano na busa.
Również nie mogłem wstać z łóżka.
A teraz widzę ciebie.
Po co tu jesteś? Czego chcesz? Jak mam się ciebie pozbyć?
Przyszedłem popływać na desce. Z tobą.
Nie idę.
- Gotowi? - Mówi do nas. Chodźmy.
- O nie. - Tak.
- Nie. - Jak to?
Poczekam tu na koleżanki. Ty nie jesteś moim kolegą.
Cześć. Kaylie i ja nie możemy pływać na desce.
Dlaczego?
Bo mam astmę.
A ja zaznaczyłam, że mogę być w ciąży.
Chciałam poznać to uczucie. Sorki.
- Po co? - Sean!
Señoras, mogę wam cynknąć po twarzy?
- Co? - Chcesz mi cynknąć po twarzy?
Ile razy mam ci powtarzać?
Nie po mojej twarzy. Po plecach, może. Do zobaczenia w wodzie.
Jest zabawny.
Wesley uwielbia, gdy ludzie cynkują jej po całej twarzy.
Nie jesteś zabawna.
- Bo to prawda. - Nie śmieszne.
- Trochę śmieszne. - Nie, Ramon. Nie.
Dziękuję!
Ona żartuje. Muy loco.
Dobra. To pa.
Dziękuję. Nikt nie wchodzi do wody.
O nie. Właściwie to musimy.
Quintano powiedział, że jak nie, to odwiezie nas z powrotem.
Zajęłyśmy mu wszystkie miejsca.
Ty idź. My musimy ukraść klucz Quintano.
Nie wykrzykuj tego, Kaylie.
- Za bardzo się angażuję. - Kaylie...
- Dasz radę, idź. - Nie jestem zadowolona.
- Chcę, żebyś wiedziała. - Będziesz świetna.
- Sean tam jest. - Jestem zazdrosna.
- Super. - Ja chciałam iść.
- Baw się dobrze! - Nie lubię go.
- Kochamy cię! - Ocean to dar, piękna!
Nie cierpię być mokra!
Co to jest, tequila?
Nie, to tylko mrożona herbata.
Patrzcie, kto się zjawił.
Mamy harmonogram? Jezu.
Strzeż tego własnym życiem. Pilnuj tego.
Zbierajcie się. Chodźmy.
Sean, za szybko wiosłujesz. Zaczekaj!
Teraz chcesz być z Seanem.
Chyba powinniśmy na nich stać.
Myślisz, że to zrobię? Nie.
Jestem zbyt zmęczona, żeby stać.
Nie lubię ćwiczyć, ale było fajnie.
- Zdrowie. - Zdrowie.
- Fajny ten dok. - Tak.
- Kto to przygotował? - To może być jedna z dwóch osób.
Ramon zeskakuje ze swojego domku w niebie.
Albo...
twój zmyślony chłopak.
- On to nakręca. - Mój chłopak nie jest zmyślony.
Więc to duch?
Prawie.
Będziesz się nabijał.
Wysłałam Jaredowi naprawdę wredny e-mail,
bo myślałam, że mnie unikał.
Nie odzywał się do mnie przez kilka dni.
Okazało się, że mnie nie unikał,
tylko był w śpiączce. Tutaj.
Przyjechałaś przeprosić go?
Przyjechałam, żeby włamać się do jego pokoju i wymazać maila.
O rany!
Po tym, jak cię poznałam...
O mój Boże, delfin.
To nie jest delfin. To rekin.
To nie jest rekin!
O mój Boże. Patrz! Cześć!
To niesamowite! Spójrz! Jest tak blisko.
Nie. Nie wchodzę w to.
Spójrz na niego. Uśmiecha się do ciebie.
Delfiny zawsze się uśmiechają.
Taki mają kształt twarzy.
O mój Boże.
Cholera!
O nie.
- Przytula mnie! - Nie!
Mój pies przytulał moją nogę. Z innego powodu.
Weź mój aparat. Opublikuję to. Cześć!
Nie patrz mu w oczy. One to lubią.
Co to było?
On się przytulał, prawda?
Potrzebujesz papierosa?
To było mocne.
Gdzie jesteś, malutki?
- O mój Boże! - Boże.
- Nic ci nie jest? - Co się stało?
Myślałam, że się bawimy.
Nie bawiliście się.
- To był jego fiut? - Będę z tobą szczery.
Tak.
Boże, niedobrze mi.
Boże, Wes!
- Dlaczego mi to zrobił? - Bo jesteś seksowna.
Wszystko w porządku?
- Dziękuję. - Już dobrze. Wezwę ratownika.
Dobra. Co się stało?
- Dotknął mi fiutem twarz. - Co?
Jego fiut dotknął mojej twarzy.
Przepraszam. Nie, przepraszam.
To musiało być naprawdę traumatyczne.
Świetnie odwróciłaś uwagę, bo...
- Masz uniwersalny klucz? - Tak!
Co to za zapach?
Zmieniłaś zdanie?
Odwróć się, bransoleciarzu.
- Oto ciemność. - Napisz później.
Musimy się pośpieszyć i wejść do pokoju,
zanim Quintano odkryje brak klucza.
- Dziwki. - Co?
Nie czuję się dobrze.
Może wypiłaś za dużo wody morskiej.
Tak, chyba...
Odsuńcie się! Uczyłem się reanimacji na obozie odchudzającym.
Czy to wypada?
Udrażniam jej drogi oddechowe!
Więcej powietrza!
- Pomocy! - Złaź ze mnie, mały zboczeńcu!
Ayuda! Te kobiety atakują mojego syna!
- Co ci powiedziałem? - Miała usta na jego ustach.
Jesteśmy zakochani, mamo.
To moja dama.
Miłość? Nie jesteśmy zakochani.
Kurwa, mamo! Czemu zawsze się mieszasz?
Nolanie Ryanie Phillipe, zamknij się!
- Mieliśmy coś dobrego. - Zamknij się!
- Nie! - Co z tobą?
- Dlaczego to zrobiłaś? - Podskakujesz?
Rodziłam go przez 46 godzin, rozumiesz?
Miałam nacięcie krocza
o długości 45 centymetrów.
Chcesz poczuć ból? Pokażę ci.
Boże.
Ohyda.
Ale śmierdzi.
- 45 centymetrów? - Prawie pół metra.
Adiós, señoras. Miło było.
Nie wierzę, że to mówię,
ale dzieci mnie nie pociągają.
Odkąd tu jesteś,
zgorszyłaś dziecko brutalnym przyrządem seksualnym,
włamałaś się do pokoju, biegałaś nago po restauracji
i doprowadziłaś delfina do orgazmu.
To nie moja wina. Nie powinieneś winić ofiary.
Jeśli znów cię tu zobaczę, każę cię aresztować.
Zapewniam cię, że twojego dildo też tu nie wpuszczę.
Okej.
Przestańcie. Jesteśmy tu dopiero jedną noc.
Posilmy się i wracajmy.
- O czym ty mówisz? - Mamy uniwersalny klucz.
Musimy wrócić, zanim zmienią kod.
- Chyba musimy porozmawiać. - O nie.
- Dobra. - Dziękuję.
Musimy porozmawiać.
Energia tego miejsca przeraża mnie.
Wszechświat wysyła nam znak.
Tak. „Spierdalajcie”.
Nie zaszłyśmy tak daleko, żeby zajść tylko tak daleko.
Musimy iść po tą torbę
i musimy wymazać tego maila.
Błagam was. Tak postępują przyjaciółki.
Pomyśl, ile razy byłam przy tobie.
To emocjonalny szantaż.
Nie sądzę.
Nie chcę tego jeść.
Dawaj klucz.
- Nie. - Brooke.
- Nie. - Nie jesteś szefową klucza.
Jestem teraz szefową klucza
i mówię, że nie możesz wrócić do hotelu.
I już.
Wiem, jak ci go zabrać.
Spróbuj.
Nie posuwaj się do tego.
Nie moja wina, jak się zsika.
- Wchodzę! - Nie rób tego!
- Nie dostaniesz klucza. Przestań! - Zostaw.
- Brooke. - Ona się zsika.
Nie rozkładaj rąk!
Mówiłam, że to zrobię.
Kurwa.
Dzięki za nic.
Przypomnę sobie tę zdradę, gdy będę wybierać wasze suknie druhny.
Będą ohydne
i bardzo drogie.
I tak będę wyglądała w niej niesamowicie.
Będziesz wyglądała jak gówno w tej sukience.
Wesley. Wes.
Wszystkim nam odbiło.
Wesley.
Szkoda, że mam łaskotki.
Uważajcie na pedofilkę.
Przyjąłem.
Niech to szlag.
Nie odbiera. Może powinnyśmy tam pójść.
Wiesz co?
Pozwólmy jej robić, co chce.
I tak nas nie słucha.
Czy to był dźwięk piły łańcuchowej przecinającej kość?
Dobra. Wychodzimy.
Dawaj. Dasz radę.
Cholera! Parzy!
Parzy! Cholera!
Co tam, Wes?
Dokąd idziesz?
Señora Wesley wróciła do Las Playas.
Tak.
O mój Boże.
No już.
Gdzie jego e-mail?
PIELĘGNIARKA JAREDA
Halo?
Hej, to znowu ja.
Cześć. Jak się masz?
Naprawdę dobrze. Lekarze wypuszczają mnie wcześniej.
Niemożliwe.
POBIERANIE POCZTY
Jak wcześnie?
Jutro.
Co?
Odbierzesz mnie z lotniska?
Chyba przylecę w nocy.
Señora Darya!
Wiemy, że tam jesteś. Otwierać!
Ktoś tam krzyczy? W porządku?
Otwierać!
Zdecydowanie. Sąsiedzi mają remont.
W nocy? To irytujące.
Nie, już prawie skończyli.
Chętnie cię odbiorę jutro w Los Angeles.
Dobrze, wyślę ci szczegóły lotu.
Señora Darya! Wiem, że tu jesteś, señora Darya.
Wes,
załóż coś łatwego do zdjęcia.
O mój Boże! Ale fajnie! Muszę iść.
Ramon.
Dasz radę.
Jasna cholera!
Przyszła po mnie.
Dosyć tego.
Lepiej uciekaj, bo zaraz cię dorwę.
Moje jaja! Ramon, zmiażdżyłem moje huevitos.
- Cześć. - Hola.
Przyjechałyśmy po koleżankę. Byłyśmy tu gośćmi.
Proszę nas wpuścić.
Q, daj spokój.
Wtargnięcie do ośrodka i włamanie do pokoju.
Posłuchaj Seana.
Co wy robicie? Jestem zakochana.
Musimy wejść tylko na chwilę.
- Będzie dobrze. - Czekaj. Kaylie!
O mój Boże. Wesley?
Hej. Nie.
Puść mnie.
Mówiłem, co będzie, jak wrócisz,
i teraz to się dzieje.
Miłego więzienia.
Kaylie!
Wynoś się! To nie jest fajne!
Kurwa!
To jakieś nieporozumienie.
Chwila, ma pan jakiś ibuprom?
Señor? Proszę!
Przysięgam, że jak wyjdę, opiszę to w mediach społecznościowych.
Señor!
O mój Boże. Jesteście. Wyciągniecie mnie?
Dlatego tu jesteśmy.
Taki był plan. Ale wiesz co?
Tutaj jesteś bezpieczniejsza.
Bardzo śmieszne.
- Obrzydliwie tu. - Wiem.
Nie dotykaj niczego.
Nie widziałeś czegoś takiego.
- Sean tu jest? - Sprowadził nas tutaj.
- Cześć. - Co tam, Suge Knight?
Ładnie się urządziłaś.
Mam dobre wieści. Hotel wycofuje wszystkie zarzuty,
więc jesteś wolna.
- Łapówka? - Tatuś się tym zajął.
Żeby było jasne, nie ja jestem „tatusiem”,
tylko Nolan.
Nolan...
- Chłopczyk, z którym się spotykałaś. - Tak, ten, który…
Nie sądziłem, że jest w twoim typie.
Ale zależy mu na tyle, że nie chciał, by jego ukochana była w więzieniu.
- Nie jestem jego ukochaną. - On cię kocha.
Przestań mówić o Nolanie.
Musimy pogadać.
Pamiętasz, że miałyśmy ci powiedzieć, kiedy nie jesteś rozsądna?
Wiem, że to było szaleństwo.
Przez dwa dni próbowałam włamać się do pokoju Jareda,
a przecież mogłam mu powiedzieć,
że sam nie powinien latać w takim stanie,
zaczekać, aż zaśnie w samolocie,
przeskanować jego nieprzytomną twarz i skasować maila.
- To takie proste. - Wesley, przestań.
Spójrz, gdzie jesteś. W meksykańskim więzieniu.
Mam to roztrząsać, czy wznieść się ponad to?
Poroztrząsaj to.
Zastanów się.
Przetraw to, chociażby dla naszego zdrowia psychicznego.
Tak. Jesteś w związku,
w którym musisz cały czas kłamać i udawać.
Naprawdę tego chcesz?
Dobrze. Nie potrzebuję waszej pomocy.
Sama sobie poradzę. Sean, pomóż mi.
- Możemy o tym porozmawiać? - Wesley, wiesz co?
Kochamy cię, ale to koniec.
Ty też powinnaś skończyć.
Kaylie i ja spędzimy fantastyczny dzień w Meksyku.
Pojedźmy tam, gdzie jest Ángel.
Pewnie. Pojedziemy tam
i będziemy, kurwa, medytować.
Zachodzę w ciążę. Pa.
Przepraszam.
Kaylie…
Serio?
Boże.
To był okropny pomysł.
Dwadzieścia minut temu byłaś podekscytowana.
Nie wiem, co mówiłam. Byłam wkurzona.
Boże, nie skupiaj się tak na sobie.
Nie skupiam się na sobie, tylko nie chcę już tu być.
Chcę, żeby bus się zatrzymał, żebyśmy mogły wysiąść.
- W samą porę. - Co tu się dzieje?
Ludzie się szykują. Zbliżamy się.
Już czuć wibracje.
Co?
Kaylie.
Nie wierzę. Mam tego dosyć. Proszę.
Dasz wiarę? Szaleństwo. Pojechały sobie?
Tak! Wiem, co nie?
Egoistki.
Dobra.
Co sądzisz?
Co z tym kolesiem? Czemu jest...
no wiesz, wart tyle kłopotów?
Jest przeciwieństwem typowego krętacza z Los Angeles.
Ma pracę. Ma dom. Nie przyjaźni się z DJ-ami.
Czyli to bezpieczny wybór.
Nie. Nie opisuję go dobrze.
Jest bardzo seksowny.
Skończyłaś. Jest seksowny i bezpieczny.
To nie wszystko.
Kiedy pierwszy raz byliśmy razem, kiedy się pieprzyliśmy,
zapalił świeczki, miał płatki róż.
Nie miał wyobraźni.
To się nazywa bycie romantycznym. Przeczytaj książkę albo obejrzyj film.
Świece i kwiaty.
Rany. Brzmi jak kiczowaty program telewizyjny.
Co ty tam wiesz o byciu romantycznym?
Przez siedem lat byłem żonaty.
I co, użyłeś wyjścia awaryjnego?
Nie, ona umarła.
O mój Boże.
- Przepraszam. - Nie szkodzi.
Patrzę w przyszłość. Minęły dwa lata. Radzę sobie.
Dopiero zaczynasz chodzić na randki.
Powiedz, że nie byłam twoją pierwszą randką.
I ostatnią.
- Nie. - Tak. To zbyt skomplikowane.
Nie wchodź w to.
Miałeś rację. Byłam wtedy w kiepskim stanie.
Nie, to nie twoja wina, tylko moja. Ja...
Próbowałem wrócić do gry. Możliwe, że za szybko.
Zmuszałem się, by robić swoje, i wtedy…
zjawiłaś się ty i zrobiło się dla mnie za dużo.
Dokładnie. Za często jest mnie za dużo.
Za dużo mnie w mailu do Jareda .
Za wcześnie w naszej historii na tak dużo.
Jedno ci powiem, Wes.
Jest zawsze później, niż myślimy.
Chodź!
Naprawdę bardzo mi przykro.
Chcesz...
zostać dłużej? Może zaczekać ze mną?
- Nie znam tych ulic. - Nie znasz ich?
- Nie znam ich. - Nie znasz tych ulic.
Nie musisz, ale...
PIELĘGNIARKA JAREDA
Chwileczkę.
Halo?
Hej, to ja.
Cześć, Jared.
- Czy to Jarard? - Mam dla ciebie niespodziankę.
Jadę zabrać cię do domu.
Przestań. Wracam dzisiaj. Nie musisz tego robić.
Nie, kotku. Już tu jestem.
- Co? - Właśnie wylądowałam w Cabo.
- Jestem na lotnisku. - Jak miło.
Nie musiałaś
przyjeżdżać po mnie do Cabo.
- Co? - To on?
- Gdzie? - Tam.
Kto to?
O Boże! Jared.
Co? Nic ci nie jest?
O mój Boże...
Jared. Tak się cieszę, że jestem w Meksyku.
Świetnie. Zaczekaj, gdzie jesteś. Zabierają mnie na lotnisko.
A twój komputer i inne rzeczy?
Kierownik hotelu przysłał mój bagaż. To świetny gość.
Musimy tu kiedyś wrócić, skoro mam znajomości.
Kochanie, musisz odpoczywać.
Nie zbliżaj się do tego komputera.
I tak nie mogę, bo nasze torby są w innym aucie.
Muszę oddać telefon.
Będę tam wkrótce,
ale po drodze będziemy wysadzać ludzi,
więc może to potrwać kilka godzin. Pa. - Dobra.
Przepraszam, organizuję podróż z moją dziewczyną.
Nazwał mnie swoją dziewczyną.
Nazwał mnie swoją dziewczyną. Słyszałeś?
- Niesamowicie, to wielka sprawa. - Tak.
To wiele znaczy.
Opowiesz waszym dzieciom,
o tym jak mama śledziła tatę do Meksyku jak łowca głów.
Muszę cię o coś poprosić. Zgódź się.
Zawieziesz mnie na lotnisko? Proszę.
Już jestem w to zamieszany,
- więc... - Tak!
O mój Boże!
Boże, ale dobre. Co jest w tej herbacie?
To zwykła zielona herbata.
Nie sądzę. Jest czymś przyprawiona.
- Bardzo smaczna. - Proszę, proszę.
„Wyciągnij wewnętrzny cierń". Brzmi boleśnie.
Wiem. Ja też kiedyś myślałam, że to bzdury,
ale przeczytałam książkę. Przemówiła do mnie.
Naprawdę? Co ci powiedziała?
„Bądź drzewem. Znajdź swoje korzenie”.
Doprawdy? Fascynujące.
Dobra.
Dzięki. Pyszne.
O mój Boże. Jest tu tak gorąco, że chcę umrzeć.
- Zobacz, jaka dżungla. - Hola.
Hej.
Witajcie w sanktuarium serca.
- Chodźmy. - Jest kobietą?
Nie mówiłam, że Ángel to mężczyzna.
Wybacz, że założyłam,
że oszust, hipis, socjopata nie byłby kobietą.
Witajcie. Jestem Ángel de la Paz.
Cześć. Jestem Brooke de Ketel One.
Jestem Kaylie. To dla mnie zaszczyt. Dziękuję.
Jesteś taka piękna i niesamowita.
Chcę tylko powiedzieć: „namaste”.
Niech Bóg błogosławi. Szabat szalom! Mazzal tow.
Dziękuję. Kocham cię.
Jak mogę wam pomóc?
Tylko jej.
Wolę uzdrowicieli z dyplomem medycznym i dostępem do opioidów.
Przepraszam za koleżankę. Próbuję zajść w ciążę.
- Radziłaś się ginekologa? - Byłam u wszystkich lekarzy w Los Angeles
i nic z tego nie wyszło.
Przykro mi. To musi być bardzo bolesne.
Dziękuję.
Nie mogę ci pomóc.
Co? Nie, jestem w Meksyku.
Czytałam o wszystkich kobietach, które cię odwiedzają.
Nie pomogę ci zajść w ciążę, ale myślę, że będziesz wspaniałą matką.
Bądź otwarta, a życie przyniesie ci kogoś, kim się zaopiekujesz.
Wiesz co? Wiedziałam. To wszystko to jakiś żart.
Chodź. Nie potrzebujesz tego. Chodźmy.
Nie tak szybko, Ketel One.
Bardzo dziękuję za pomoc. Jesteś świetnym kumplem.
Słuchaj, jestem tu, jeśli chcesz pogadać o zmarłej żonie.
Żonie. Zmarłej małżonce,
która odeszła. Jak ją nazywasz?
- Rachel. - Rachel.
- To jej imię. - To ma sens.
- Przepraszam. - W porządku.
- Wybacz. - Nie szkodzi.
To musi być trudne.
Ludzie unikają tego temat.
Rachel...
doceniłaby twoją bezpośredniość.
- Była zabawna? - O tak.
Uwielbialiśmy się śmiać.
Szczerze mówiąc, za tym najbardziej tęsknię.
Za szturchnięciem w bok i za słowami:
„Widzisz, co ten dupek wyprawia?”.
O mój Boże. Wspólne spostrzeżenie.
- Tak. - Kiedy oboje widzicie
na przyjęciu coś głupiego
i wiecie, że porozmawiacie o tym jadąc do domu.
- Uwielbiam to. - Ja też.
- Prawda? - Tak.
W razie czego - jestem.
- Dziękuję, doceniam to. - Jestem psychologiem.
Nie gadaj!
Jestem. Skąd to zdziwienie?
- Ludzie płacą ci za rady? - Tak.
- Rany. - Będą, gdy dostanę pracę.
Fajnie.
Dlaczego się rozdzielają?
Czas na decyzję.
Śledzimy Jareda czy jego bagaż?
Śledźmy Jareda.
- Nie! Jedź za bagażem! - Dobrze.
Wyluzuj.
Wiem, że zastanawiasz się, czy to dobry pomysł. Odpowiedź brzmi:
- „Zamknij się, proszę”. - I jedź dalej.
O Boże! Naucz się jeździć! Stój!
Jezu.
- W porządku? - Tak. Nic nam nie jest.
Jakby pieprzony samochód mnie rodził.
Cholera, odjeżdżają. Chodź!
Sean, pchaj!
To jakieś tysiąc kilo. Zwariowałaś?
Nie dasz rady.
Sean, pomóż mi obrócić samochód. Chodź!
- „Obrócić samochód”? - Ludzie obracają auta podczas kryzysu.
- To jest ten kryzys? - Moja miłość przechodzi kryzys.
- Chodź. Na trzy. - Dobra.
- Okej. - Raz, dwa, trzy.
- Kurwa! - Kurwa.
- Pierdol się, jeep! Pierdol się! - Wyluzuj.
Pierdol się, kozo!
- Ta koza to suka! - Koza to suka?
Nie wiemy, gdzie jesteśmy. Dlaczego się śmiejesz?
Naprawdę?
- Gdzie, do cholery, jesteśmy? - Nie wiem.
- Coś wymyślimy. Posłuchaj. - O Boże.
Spójrz na mnie.
Będzie dobrze.
Co zrobimy?
Idziemy.
Chodź!
Idziemy.
Ta koza wciąż na ciebie patrzy.
Wdech. Wydech.
Poczuj miękkość powietrza przepływającego przez twoje cielesne naczynie.
Powietrze karmi twój kwiat, a on się otwiera.
Poczuj, jak ten kwiat się otwiera.
Poczuj, jak twoje korzenie wrastają,
ugruntowując cię.
Odpuść sobie.
Po prostu przestań, bo wiem, że udajesz.
I uważam, że byłaś dupkiem dla mojej słodkiej, wrażliwej przyjaciółki.
Jestem szczera. Sama nie uważasz się za prawdomówną?
Można tak powiedzieć,
ale ludzie nie płacą mi za moje magiczne perły mądrości.
Twoje serce jest smutne.
Nieprzerwany kontakt wzrokowy to szczególna tortura.
Czyli wsadziłabyś sobie czerwone mrówki... Nieważne.
- Za milion dolarów, tak. - Milion?
- Mrówki w tyłku? - Co?
- To dużo pieniędzy. - O mój Boże.
To zabrzmi dziwnie,
bardzo dziwnie, ale...
bycie z tobą to chyba najlepsza część mojej podróży.
- Co? - Tak.
- Mieliśmy wypadek. - Rozumiem.
Rozumiem. Nonsens jest częścią ciebie.
Znaczy, jesteś osobą złożoną.
- Jasne. Tak. - Jasne.
Dlatego uważam, że byłabyś świetnym doradcą.
Jesteś jak dziecko. Nie w złym sensie.
Mówię tylko, że masz młodzieńczą duszę.
Dziwne, że kiedyś zajmowałam się finansami w korporacji.
- Bardzo dziwne. - Wiem.
Bardzo dziwny wybór.
Nie dla mnie.
Ale w końcu podążyłam za swoją pasją
i to też mi nie wychodzi.
Nie wiem, co robić.
Nie martw się,
znajdziesz sobie miejsce, gdzie cię docenią.
Jeśli to miejsce istnieje.
Nie przejmuj się tak, Wes.
Świat nadąży za tobą.
Czekaj.
O mój Boże. To ten samochód?
W tej furgonetce jest torba Jareda.
Gra w zespole?
Co się dzieje?
To quinceañera.
Słodka szesnastka dla piętnastolatek.
To połączenie słów „quince”, czyli „15”
i „años”, czyli „lata”.
Wiem, co to jest.
- Wiesz, co to jest? - Czemu on tutaj jest?
- Powinien być na lotnisku. - Może wyskoczy z tortu.
Nie znam go.
Musimy się dowiedzieć, co kierowca tu robi.
Ciekawe, czy mają tam tacos.
To teraz nieważne.
Dla mnie to najważniejsza rzecz.
Kolejna kupa bzdur.
Już wyjaśniam. Jestem Kaylie.
Przyjechałam z Los Angeles.
Moje marzenia zostały zdruzgotane, więc jestem emocjonalna.
Jutro rano poprowadzę zajęcia przy akwedukcie pod tytułem:
„Przegrani nigdy nie wygrywają, można jeść gówno cały dzień,
a i tak lepiej nie posmakuje”.
Pierdolcie się.
Możesz już przestać się na mnie gapić. Proszę, przestań się uśmiechać.
Masz piękną duszę. Uwolnij ją.
- Nie wiem, co się dzieje. - Czujesz swoje uczucia.
Nasze serca rozmawiają przez moją rękę.
O mój Boże.
Boże, przepraszam.
Przepraszam,
nie mogę przestać płakać. Krótko spałam.
Opłakujesz koniec swojego małżeństwa.
Zobaczyłaś wgłębienie po obrączce.
Moje małżeństwo się nie skończyło.
Skończyło się.
Wiesz o tym, ale nie pozwalasz sobie tego odczuć.
- Nieswojo ci z bólem i smutkiem. - Tak.
Złość jest bezpieczniejsza.
- Tak. - Uważaj, piękna Brooke,
wściekłość cię teraz napędza, ale zniszczy cię
i zniszczy życie twojego dziecka.
- Kochasz go tak bardzo, że... - Kocham mojego syna.
Najpierw musisz pokochać siebie.
Pokochaj swoje wewnętrzne dziecko.
Kochaj małą Brooke. Wiesz, gdzie jest teraz?
Mała Brooke. Muszę ją kochać. Gdzież jest?
Musisz się nią zająć.
Ona chce iść na lody.
Chce biegać po polu stokrotek.
Myślę, że mała Brooke chce się pieprzyć.
O Boże.
Dobre wieści. Rozmawiałem z Carlottą, właścicielką hacjendy.
- Wszystko załatwione. - Tak?
Jej brat, ten kierowca,
zabierze nas na lotnisko, jak skończy.
- Dziękuję. - Za parę godzin
będziesz z Jaredem... jak mu tam.
Sterling. Nie mogę się doczekać.
- Nie, señor. Nie potrzebujemy... - Ja, tak.
- Nie jesteśmy tu gośćmi. - Mów za siebie.
Carlotta kazała jeść. Twoje niejedzenie obraża ją.
- Dobrze. - Nie gniewaj się.
- Dobra. - Ugryź.
- O mój Boże. - Dobre, co?
Naprawdę dobre. Co to jest?
Świerszcze.
- Co? - Tak.
- Świerszcze. - Pozwoliłeś mi to zjeść?
- Chapulines? - Boże. Zabiję cię.
Wybredna jesteś na randkach.
Ty nie byłeś lepszy.
O tak?
Pokaż, jak to się robi.
Pokazać ci, jak zachować się na randce?
- Będę tego potrzebował. - Wyszkolę cię.
Wyszkolisz mnie? Dobra.
- Wesley Darya. - Sean McGuire. Miło cię poznać.
Miło cię poznać, Sean.
Czemu tak długo potrząsamy?
Nie wiem. Twój trening, trenerko.
Czym się zajmujesz, bo nawet nie wiem?
Architekt.
- Architekt? O mój Boże. Super. - Dziękuję.
Uwielbiam...
budynki.
Ja też.
Nad czym teraz pracujesz?
Nad niczym.
Robisz sobie przerwę?
Można tak powiedzieć.
Po śmierci Rachel
wziąłem urlop i już nie wróciłem.
- Tak. - Od tamtej pory?
Minęło trochę czasu.
Przykro mi.
To musi być trudne.
Tak, ale...
Niby mam wychodzić do ludzi. Tak mi mówią przyjaciele.
Martwią się o mnie, dlatego tu jestem.
A co ty myślisz?
Myślę,
że robię, co mogę.
Zatańczymy?
Nie jestem tancerką. Zacznę od tego.
- Dobra. - Ale chętnie z tobą zatańczę.
- Zaczyna się. - Chodźmy.
O Boże.
O rany.
Co to ma być?
Dawaj.
Tak, Sean!
Jesteś super!
Nie wierzę, że spałaś z moją szamanką.
O mój Boże, wszystko jest jasne.
Zostawię Dave’a.
Nie pasował do ciebie.
Co?
Nie nadążał za tobą i miał ci to za złe.
Spowalniał cię,
a nie o to chodzi w związku.
- Związek ma podbudowywać. - Czemu nic nie mówiłaś?
Sama musiałaś to odkryć.
Dziękuję!
Nie ma za co.
Przepraszam za dziś.
Nie wiem tylko, co robić. Zawsze o tym marzyłam.
Nie chcesz tego słyszeć, ale są inne sposoby.
Adopcja trwa bardzo długo, ale…
Nie, jeśli adoptujesz starsze dziecko, którego nikt nie chce.
Tad o tym mówił.
- Tak? - Nie mogę uwierzyć,
jakie to frustrujące.
Czemu innym tak łatwo to przychodzi?
Mam dość tego, że moje ciało nie działa. Chcę to naprawić.
A jeśli się nie uda?
Nie zasługujesz na szczęście?
Czuję się dziwnie, mówiąc o tym bez Wesley.
Gdyby tu była, nie rozmawiałybyśmy o naszych sprawach.
- Boże, to smutne. - Ale to prawda.
MIĘDZYNARODOWE LOTNISKO LOS CABOS
Tak. Jest źle.
CHODZI O ZMARŁEGO TATUSIA?
Jego tata nie żyje. Czy to nie smutne?
Żeby było jasne, wysłałaś mu to?
- Tak, wysłałam. - Celowo?
Z przyjaciółkami. Tak, celowo.
To bardzo głupie.
- Bardzo głupie. - Wiem.
- Wiesz, co bym zrobił? - Nie.
Daj mu to przeczytać.
- Co? Nie. - Niech przeczyta.
- Nie ma mowy. - Tak!
Musi lubić twoje wszystkie strony.
Nie chcesz go kiedyś zaskoczyć podobną niespodzianką, bo ucieknie.
Myślisz, że on mnie dobrze nie zna, ale wiedz, że zna...
- moją kwintesencję. - Zna twoją kwintesencję?
Super. To co w tobie najbardziej lubi?
Tyle rzeczy.
Musiał kiedyś powiedzieć: „Wiesz, co w tobie kocham? Jesteś...”.
Wspomniał, że...
lubi, że jestem ostatnią
normalną dziewczyną w Los Angeles.
Masz bogatą osobowość, Wes, ale normalna na pewno nie jesteś.
Normalna na pewno nie jestem.
To bardzo trafne.
Może powinnaś być z kimś, kto kocha to w tobie.
Nie wiem, czy ja to kocham w sobie.
Dobra.
O mój Boże. Czekaj, jesteśmy.
Słuchaj, wyślij mi maila,
zadzwoń, napisz, jak chcesz. Chcę wiedzieć, jak to się potoczy.
Dzięki, za pomoc.
Fajnie było.
Świetnie się z tobą bawiłam.
- Ja też. - Co nie?
- To był fantastyczny dzień. Dziękuję. - Dziękuję.
Zabrałaś mnie na przygodę. Normalnie tego nie robię.
Naprawdę.
Jestem trochę szalona, więc...
Doceniam to w tobie.
Dzięki.
No dobra.
- Powinnam już iść. - Tak.
Okej.
- Pa. - Tak.
Dobra.
Trzymaj się.
- O mój Boże. Jared! - Cześć.
- Cześć! W porządku? - Jesteś. Cześć!
Żartuję. Nic mi nie jest.
Boże. Przestraszyłeś mnie. W porządku.
- Hej. - Hej.
Tęskniłam.
Nareszcie. Dziękuję. Gracias.
Dziękuję.
- Zabiorę cię do samolotu. - Nie, ja go wezmę.
- Proszę o niego dbać, jest słaby. - Dobrze. Jest mój.
Gracias, Pilar. Dziękuję, Pilar.
Jest do ciebie przywiązana. Jedźmy do Los Angeles.
Cieszysz się?
Wracamy do cywilizacji
- i do klimatyzacji. - Tak.
I dwóch tysięcy e-maili.
Myślisz, że mój telefon jest naładowany?
Nie, nie sądzę.
- Nawet tego nie trzymaj. - Trochę za...
Mogę potrzymać.
- O mój Boże. - Wezmę to.
Nie powinieneś forsować się
- trzymaniem laptopów. - Cześć, Wes.
- Dotarłaś na lotnisko. - Dzień dobry...
paniom.
Właśnie przyjechałam z Los Angeles. To jest Jared.
- Cześć. - Jared, to są moje...
znajome.
Cześć, Jared.
- Jared miał wypadek. - Zwykle tak nie wyglądam.
- Jesteś w świetnych rękach. - Jest słodka i bezinteresowna.
- Florence Nightingale. - Tak.
- Miło was widzieć. - Miło cię poznać.
- Do kolejnego spotkania wkrótce... - Uważajcie na siebie.
Nie wiem, kim one są.
...albo nie wkrótce.
Nareszcie.
Weź sobie kolejny oksykodon, żeby zasnąć.
Nie, nie chcę być na haju.
Lekarze nie daliby ci tego, gdybyś nie mógł bezpiecznie...
- No dobrze. - ...brać, ile chcesz.
- Proszę. - Dziękuję.
Dobranoc.
Już?
Dawno nie widziałyśmy się.
- Dzień dobry. - Hej.
- Bezpiecznego lotu. - Tobie też.
Wszędzie ich pełno.
- Hej. - Co?
Spójrz!
Ten koleś.
Co on robi?
To szaleństwo.
- Nie wiem. To tylko stopy. - „To tylko stopy”?
Powinni go stąd wyrzucić.
- Nie rób z tego afery. - Obrzydliwość.
Dobrze?
Co?
Jared?
RADZĘ SOBIE ŚWIETNIE!!!
...TWÓJ PENIS WSZEDŁ DO MOJEJ POCHWY...
CHODZI O ZMARŁEGO TATUSIA?
UDŁAW SIĘ, KURWO!!!!
Jared.
Przepraszam.
Nie śpisz?
Co?
Śpię.
Naprawdę...
obawiam się
ci to pokazać, ale chcę, żebyś to wiedział,
że napisałam maila
do ciebie, kiedy nie wiedziałam, gdzie jesteś i kiedy postradałam rozum
i muszę ci pokazać ten e-mail.
Nie wiem, jak dostałaś się do mojego telefonu.
Zeskanowałam twoją twarz.
Okej.
Już zacząłeś?
ZMARŁY TATUŚ
O tak.
KURWO!!!!
- Wiem. - To jest naprawdę wredne.
Wiem, przepraszam.
Jeśli mamy być razem, musisz mnie znać
z najlepszej...
OBYŚ BŁAGAŁ
...i najgorszej strony.
Ten mail to ta najgorsza.
ZMARŁY TATUŚ
- To o moim tacie... - Przepraszam.
Wiem.
Miałam złą noc,
po tym, jak zniknąłeś na pięć dni.
- To jest bolesne. - Chcę, żebyśmy byli prawdziwi.
No wiesz, nie ukrywajmy naszych wąsów.
„Naszych wąsów”?
Mam wąsy. O tym właśnie mówię.
Nie wiesz tego, ale powinieneś.
Jeśli ich nie przypilnuję, też wyrosną mi wąsy.
Rzecz w tym, że teraz wszystko wyszło na jaw
i chcę być z tobą szczera.
Na dobre i na złe.
Nie musimy udawać, że jesteśmy idealni.
Udawałaś kogoś innego?
Nie chcesz poznać prawdziwej mnie?
Nie.
Chcę tamtą dziewczynę.
Ta dziewczyna jest szurnięta.
Jared, nie rób tego.
- Przepraszam. - Czekaj.
- Proszę pani? - Co robisz?
Czy jest wolne miejsce,
gdzie ta nieznajoma mogłaby usiąść?
Może w otoczeniu innych kłamców?
Nie. Wiesz co? Zostaw.
Nie zawstydzaj mnie. Pójdę.
Naprawdę mi przykro. Przepraszam za wszystko.
Kaylie? Brooke?
Kaylie!
Przepraszam.
Proszę o uwagę. Bagaż z lotu 746
można odebrać na stanowisku B.
Bagaż z lotu 746 można odebrać na stanowisku B.
Wszystko będzie dobrze.
Ta cała cholerna wyprawa. Co za błąd.
Okropny.
Szczerze mówiąc, Jared ma absurdalne pojęcie,
czym powinny być kobiety. Nie jestem jakimś trofeum.
Musi być ciężko czuć się niedocenioną.
Co?
Przygryzasz mi?
- Co ty teraz robisz? - Wes...
Czujemy się trochę porzucone.
Przepraszam, że byłam trochę...
zaabsorbowana Jaredem.
„Trochę”?
Powiedziała „trochę”?
Wes, twoja obsesja oślepiła cię.
- Wiem. - Wesley, rozwodzę się,
a Kaylie adoptuje dziecko.
Co? Kiedy to się stało?
Rozstałyśmy się na sześć godzin.
Wystarczyło nam czasu, bo ciebie nie było.
Nie pochłaniałaś całej energii w pokoju, więc miałyśmy czas na przemyślenia
Brawo.
Rozwiązałyście swoje problemy z nadludzką szybkością.
Przepraszam, że nie jestem aż tak poukładana.
Wes, gdy mówisz takie rzeczy,
wydaje się, że nie traktujesz naszych problemów poważnie.
Pewnie, że traktuję je poważnie.
Myślisz, że masz gorsze problemy.
Są gorsze.
Zawodzę na każdym poziomie.
A ty jesteś powodem.
Myślisz, że nie wiem?
Codziennie z tym żyję.
Jestem sama. Nie mam nikogo.
- Jak możesz tak mówić? - Bo to prawda!
Masz dwie przyjaciółki, które kochają cię bezwarunkowo.
Właśnie byłyśmy w pieprzonym Meksyku,
żeby ci pomóc.
To dla ciebie za mało?
A żebyś wiedziała.
O mój Boże.
Nie mogę.
- Dokąd... - Zapomnij.
- Dajcie spokój. - Musimy odpocząć.
- Przepraszam. - Skończyłyśmy.
Nie odchodźcie. Jak mam wrócić do domu?
Mam tylko pesos!
31 NOWYCH POWIADOMIEŃ
URZĄD PRACY: ŚWIADCZENIA WYGASŁY
ŚWIĘTUJMY MOJĄ PROMOCJĘ!
PORTAL RANDKOWY: 5 OFERT ŚLUB ERICA I LAUREN!
POWIADOMIENIE O PRACY
NADCHODZĄCA DOSTAWA WINA
KAYLIE, BROOKE PRZEPRASZAM ZA WSZYSTKO
POGADAJMY, JAK BĘDZIECIE GOTOWE
Wesley. Mówi Doug Evans ze Szkoły Prywatnej w Atwater Village.
Mój przyjaciel Sean McGuire polecił cię
na stanowisko pedagoga.
Proszę oddzwonić. Dzięki.
POWIEDZ ŚWIATU, KIM JESTEŚ
Byliśmy tylko grupą rodziców,
niezadowolonych z tego, jak prowadzono naszą szkołę.
Teraz próbujemy zrobić to lepiej.
Fajnie, że próbujecie czegoś nowego.
Sprawdziłam program nauczania siódmej klasy
i mam kilka pomysłów.
Pomyślałam, że... Chyba że przekraczam kompetencje.
Nie. Wcale nie. Dlatego cię zatrudniliśmy.
Chcemy twoich pomysłów. Nie mogę się doczekać.
- Dziękuję. - Pewnie.
Wygląda na to, że masz już gości w biurze.
Eden Williams.
Wysłała swojemu chłopakowi zdjęcie topless,
a on wysłał je całej drużynie lacrosse.
Cześć, Eden.
- Jeśli chcesz, mogę... - Dam radę.
Problemy z technologią to moja specjalność.
Dziękuję.
Trzymasz się?
PSYCHOLOG SZKOLNY
To nic takiego.
Moje koleżanki są zazdrosne, że mam chłopaka, a one nie.
Powiedzieć ci coś o miłości?
Czasami jest popierdolona. Nie mów nikomu, że to powiedziałam.
Pojechałam za facetem do Meksyku.
Aresztowano mnie, miałam porażenie prądem i nie jestem już z tą osobą.
Twoje przyjaciółki
mogą ci pomóc zachować rozum,
bo przecież cię znają, dbają o ciebie.
Chłopaki przychodzą i odchodzą,
ale jeśli masz wspaniałe przyjaciółki,
trzymaj się ich.
A pani?
Ma pani przyjaciółki?
Hej, Brooke. To Wes.
Chciałam tylko zadzwonić i powiedzieć, że bardzo za tobą tęsknię.
Co u ciebie i Dave’a?
Nie wiem, czy byłaś ostatnio u Kaylie,
ale jestem w okolicy, jeśli chcesz pogadać.
Bardzo bym chciała.
Muszę oddzwonić.
Kevin, chodź tu.
Kevin.
O mój Boże.
Kevin!
Kevin.
Chodź tu.
Chodź, stary. Pomóż mi.
Hej, Kevin, to moje ładne spodnie.
Kevin!
Kaylie.
Będzie miała dziecko.
O mój Boże.
Kevin, ty nazistowski kutasie!
Kochanie, co...
- Co to było? - Wesley?
Kevin?
Wesley? Kevin?
- Jest bardzo brutalny. - Skarbie...
Wybacz, próbowałam uratować twojego kota.
Co się dzieje?
Wiem, że jesteście na mnie złe i nie chcecie mnie tu, ale posłuchajcie.
Gdy goniłam Kevina,
zastanawiałam się, czemu ten kot próbuje uciec?
Jesteście dla niego najlepszymi rodzicami.
Naprawdę ma straszną osobowość
i wygląda jak Hitler,
a wy go karmicie,
kochacie
i opiekujecie się nim. I nagle mnie olśniło.
Jestem Kevin.
Że co?
Jestem pełna wad, jestem skomplikowana
i może nawet trochę popsuta,
ale kochacie mnie bez osądzania.
Czułam się, jakbym nie nadążała
i że gdybym tylko miała faceta, byłoby lepiej.
- Rozumiem. - Rozumiem.
Ale nie potrzebuję faceta.
Ma to związek z wami.
Tak.
Podobnie jak Kevin, nie doceniałam was.
Tak.
Przepraszam.
Słucham?
- „Przepraszam”? - Nie dosłyszałam.
Bardzo przepraszam.
Błagam o wybaczenie.
Wiem, że to dużo gadam.
Na pewno jest pani zagubiona.
Kaylie i Tad będą świetnymi rodzicami dla pani dziecka.
Wesley, to jest Noelle Grey, agentka nieruchomości.
- Wystawiamy dom na sprzedaż. - Ja tylko sprzedaję dom.
Wyobraziłam sobie coś zupełnie innego.
O rany.
Cześć.
Jak się masz?
Hej.
- Świetnie wyglądasz. - Dzięki. Ty też.
- Co ty tu robisz? - Weszłam na twój Instagram.
Wrzuciłeś, że tu jesteś.
Może nie powinnam tego mówić,
ale staram się być szczera i nie ukrywać swoich dziwactw.
- Jasne. - Pomyślałam, że wpadnę się przywitać.
- Spoko. - Gdzie twoi znajomi?
- Gdzie moi znajomi? - O mój Boże.
Zły moment, prawda?
Trochę tak.
- Cześć. - O kurde.
Bawimy się w szybkie randki?
Nie.
To jest Wesley.
Jesteśmy starymi przyjaciółmi.
Właśnie.
- A to Ellen, moja...
- Randka w ciemno. - Tak.
Brzmi dziwnie.
- Ktoś nas umówił. - O rany.
- Ale fajnie. - Niesamowicie.
Koleżanka mówi, że zna miłego faceta, a że środa, więc i tak nic nie robiłam...
Za dużo mówię, dziwne uczucie.
- Usiądź. - Nie.
Muszę zadzwonić do mamy.
Wczoraj zalało jej piwnicę. Powinnam zadzwonić.
- O nie. - Wy siadajcie.
Dawno się nie widzieliście.
Mam nadzieję, że jej mama da radę.
Słuchaj, nie zostanę długo.
Muszę ci podziękować.
Poleciłeś mnie do pracy w Atwater. Czy to prawda?
- To prawda. - Dziękuję. Dostałam ją.
Wiem, wiem.
To nic takiego.
Ludzie ciągle pytają mnie o dobrych pedagogów.
Naprawdę?
O pedagogów i dilerów.
Dzięki, że mnie poleciłeś.
- Nie ma sprawy. - Postaram się nie wylecieć.
Zawsze możesz zostać dilerką.
Super.
Masz opcje.
- O rany. Dobrze cię widzieć. - Ciebie też.
Powiem coś dziwnego,
bo jesteś teraz na randce, ale...
Lubię cię.
Wiem, że byłam zajęta Jaredem, ale on nie jest dla mnie.
Z tobą czuję się sobą.
Może by tak...
Może spróbujemy?
Ja ciebie też lubię...
Ale?
Nie jestem jeszcze na to gotowy.
Jesteś teraz na randce.
To jest bez zobowiązań.
W Meksyku przeżyliśmy coś prawdziwego.
Byłabyś kimś więcej niż tylko randką.
Zasługujesz na kogoś, kto cię oczaruje.
Czy ja mógłbym być tą osobą?
Chcę powiedzieć, że tak, ale...
szczerze mówiąc, nie wiem.
Przepraszam, że przeszkadzam.
Dzięki, Sean.
Wes.
Hej.
Piwnica jest w porządku, ale mój brat zaginął.
Przepraszam. Co?
Na randce.
Wes.
Słuchaj...
Nie chciałem się tak szybko angażować.
Robiłem rekonesans.
O mój Boże. Nie musisz tego mówić.
Naprawdę, wszystko gra. Dam radę.
O to właśnie chodzi.
Dawanie rady to za mało.
Chcę czegoś więcej.
Chcę
być na poboczu drogi
i krzyczeć na kurewską kozę.
Z tobą.
Chcę patrzeć, jak tańczysz,
jakbyś miała uszkodzone nerwy.
Wes, jesteś
pokręcona
i skomplikowana.
Jesteś do perfekcji sobą.
Dawno tak się nie czułem.
Nie chcę tego kończyć.
Ja też nie, Sean.
Wesley Daryo…
wyjdziesz za mnie?
- Co? - Co?
Nie, nie chcę się ożenić, ale chciałbym się umówić.
Po to tu jestem. Myślałam o tobie od kiedy...
Cholera.
Hej.
Nie, randka w ciemno nie idzie dobrze.
Bo całuje inną dziewczynę na ulicy.
Poważnie. Dlaczego zawsze mi się to przytrafia?
Napisy: Gregor Hryniszak