Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪(โรงเรียนคาทอลิกเซนต์ลุคส์ ก่อตั้งปี 1879)
‪สำหรับฉัน การเป็นครูแนะแนว ‪ก็เหมือนการได้เป็น
‪ครูทางด้านอารมณ์
‪คืองี้ค่ะ คุณช่วยเด็กพวกนี้ ‪วิเคราะห์อารมณ์ของพวกเขา
‪และสาธิตวิธีแสดงอารมณ์ ‪อย่างไม่เสียสุขภาพออกมา เข้าใจไหมคะ
‪พูดได้ดีมากเลยค่ะ
‪คือแบบนี้ค่ะ ที่ผ่านมาเรามองหาผู้สมัคร ‪ที่มากประสบการณ์กว่านี้
‪แต่ฉันคนหนึ่งละที่คิดว่า ‪ถ้าได้คนที่ไฟแรงมาก็จะดีไม่น้อยเลย
‪ฉันดีใจค่ะที่คุณไม่เบือนหน้าหนี ‪เพราะฉันไม่มีประสบการณ์
‪ที่จริงฉันคิดว่ามันเป็นจุดขายนะคะ
‪เข้าใจไหมคะ คือฉันไม่ใช่คนเข้มงวด
‪ไม่ได้จมปลักอยู่กับ
‪แนวความคิด "เคยทำยังไงก็ต้องทำอย่างนั้น"
‪ก็จริงที่ที่นี่เป็นโรงเรียนคาทอลิก
‪แต่ขนาดศาสนาเองก็ต้องปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย
‪ปรับยังไงคะ
‪อย่างวิชาเพศศึกษาไงคะ
‪คุณจะสอนเรื่องการข่มใจตนให้ตายยังไง ‪เด็กๆ ก็ต้องไปมีเซ็กซ์กันอยู่ดี
‪พวกเขาเป็นเด็ก
‪คืออย่าเข้าใจผิดนะคะ ‪ฉันเห็นด้วยกับการแต่งงาน
‪มันเป็นหนึ่งในสาเหตุที่ฉันเลิกกับแฟน
‪ไว้สักวันฉันจะเล่าเรื่องเอริคให้คุณฟัง ‪แล้วคุณต้องช็อกตกเก้าอี้แน่
‪เพราะผู้ชายคนนั้นเป็นจอมโกหก
‪โอเค ทำไมเราไม่ลอง ‪จำลองสถานการณ์กันดูล่ะคะ
‪สมมติว่ามีนักเรียนมาหาคุณ
‪เพื่อบอกว่าแฟนของเธอ ‪กดดันให้เธอยอมมีอะไรด้วย
‪ก่อนอื่นเลยนะคะ ช่างหัวหมอนั่น ‪ฉันจะไล่ให้ไปเลิกเลย
‪ใช่ ฉันจะใช้มันเป็นโอกาสในการสอนเธอ
‪ว่าเธอไม่ต้องการผู้ชายมาเติมเต็ม
‪เธอทำให้ตัวเองอิ่มเอมได้ค่ะ
‪- ทางด้านจิตวิญญาณ ‪- ไม่ค่ะ ร่างกายนี่แหละ
‪ร่าง...
‪- ช่วยตัวเอง ‪- คือ...
‪ฉันจะไม่สาธยายให้เธอฟังหมดหรอกค่ะ
‪- นึกออกไหมค่ะ ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪ฉันแค่อยากให้เธอรู้ว่ามีทางเลือกอื่น
‪อาจจะใช้หัวฝักบัวหรือรูปปั้นนกเค้าแมว
‪แฟนคนแรกของฉันคือคุณหมีเท็ดดี้ค่ะ
‪คุณพระ ฉันเลิฟการช่วยตัวเองสุดๆ
‪งั้นก็เยี่ยมเลยค่ะ
‪ค่ะ ตอนนี้ก็ยังเลิฟ
‪(เอ็กโคพาร์ก)
‪ฟังดูไม่แย่เท่าไหร่นะ
‪โอ๊ย แย่สิ
‪เธอบ้าไปแล้ว
‪ใครเขาเที่ยวไปพล่ามเรื่องเซ็กซ์กับแม่ชีกัน
‪คือเหมือนฉันก็รู้แหละว่าไม่ควรพูด
‪แต่ตอนนั้นมันรู้สึกว่าต้องพูด
‪มีเรื่องที่เราพูดได้ตอนมีงานทำ
‪กับเรื่องที่เราพูดได้ถ้าอยากมีงานทำนะ
‪ไม่รู้นะว่าเธออยากให้ฉันบอกอะไรเธอ
‪ฉันทำไปแล้วว่ะ มันจบไปแล้ว
‪แหม สมกับเป็นป้าเวสลีย์จริงๆ
‪รู้อะไรไหมเธอจ๋า ฉันว่าสุดท้ายมันก็ดีนะ
‪หัวคิดเธอมันก้าวหน้าเกินที่แบบนั้น
‪พวกนั้นคร่ำครึกันจะได้
‪ฉันต้องหางานทำนะ
‪ทุกคนที่เรียนโทด้วยกันมีงานทำหมดเลย
‪จำผู้หญิงที่กินผมตัวเองอยู่สองปีได้ไหม
‪นางมีทั้งงานและแฟนเลยจ้า
‪โธ่ เธอจ๋า
‪อย่าเอาตัวเองไปเทียบกับคนอื่นสิ ‪มีแต่คนขี้แพ้ที่ทำงั้น
‪ฉันเคยคิดว่าพอตัวเองย่าง 30
‪ฉันก็คงจะแต่งงาน ได้งานเจ๋งๆ ‪มีลูกสักสองสามคน
‪การแต่งงานไม่ใช่คำตอบจ้ะ
‪เดฟนอกใจฉัน
‪เพราะงั้นเธอไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪ฉันไม่เข้าอินสตาแกรมแล้วด้วยซ้ำ
‪เพราะฉันทนเห็นท้องป่องๆ
‪กับตัวหน้งสือ "เก้าเดือน" อีกไม่ไหวละ
‪แต่ฉันดีใจกับคนอื่นนะ
‪ขอโทษที่เรียกเธอว่าอีบ้า ‪ตอนที่เธอบอกฉันว่าท้อง
‪มานี่สิ เควิน
‪ทำไมแกไม่รักฉันเลย
‪ช่วงนี้เควินซึมๆ น่ะ
‪จริงเหรอ มันรู้ตัวว่าหน้าเหมือนฮิตเลอร์รึไง
‪เควินไม่เหมือนฮิตเลอร์สักหน่อย
‪เหมือนจะตาย
‪ไม่ เควิน หนูออกไปข้างนอกไม่ได้ ‪หนูเป็นแมวในบ้าน
‪ฉันก็ไม่รู้ว่ามันอยากพิสูจน์อะไร
‪- ไงจ๊ะ ‪- หวัดดี
‪- ยินดีต้อนรับจ้ะ ถาดชีส ‪- ว่าไงสาวๆ
‪ไง เสียใจด้วยเรื่องงาน เวส
‪- เคย์ลี่บอกฉันว่าเธอชวด ‪- ขอบใจนะ
‪ใช่ สถาบันโบราณๆ ของศาสนาองค์กร
‪ไม่เหมาะกับเวสเพื่อนเราตรงนี้หรอก
‪เห็นไหม แทดเข้าใจ
‪เวส ทำไมเธอไม่โทรหาฌอนเพื่อนแทดซะทีล่ะ
‪- นั่นสิ ‪- ตอนนี้ฉันดูๆ อยู่หลายคนน่ะ
‪บางคนก็หายเข้ากลีบเมฆไป
‪ซึ่งแปลว่าใจฉันจดจ่ออยู่กับพวกเขา
‪รู้อะไรไหม ‪ทำไมเธอไม่เพลาๆ เรื่องผู้ชายไปก่อน
‪จนกว่าจะได้งานทำน่ะ แก้ปัญหาไปทีละเปลาะ
‪โอเค บรูก
‪ใช่ ฉันจะเลิกมีแฟนไปสักปีแบบสิวๆ
‪ปล่อยให้น้องสาวแห้งหยากไย่ขึ้นไปซะ
‪เวส มองโลกในแง่ดีหน่อยสิ
‪ต่อให้น้องสาวหยากไย่ขึ้นก็เหอะ
‪โอ้ คุณพระ อะไรน่ะ
‪อย่างน้อยเธอก็ไม่มีงานให้ขับรถไปทำน่ะนะ
‪(NETFLIX ขอเสนอ)
‪(ปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ)
‪(มีแฟนหลัง 30)
‪(คนนอกใจ)
‪(เลยกำหนดชำระ)
‪(สู่สุขคตินะคุณพีนัตส์)
‪(แช่แข็งไข่! ปลุกพลังให้ตัวคุณ ‪ด้วยการเรียนรู้การแช่แข็งไข่)
‪(เพื่อนเจ้าสาว อึ๊บสุดท้ายของโรซี่ ‪เผ่าเจ้าสาวของเจนนี่)
‪เวสลีย์จ๊ะ นี่แม่เอง
‪แม่ไม่ได้ข่าวลูกสองสามวันแล้ว ‪ลูกก็รู้ว่าแม่เป็นห่วงแค่ไหน แม่เริ่ม...
‪ไง เวสลีย์ นี่แพตตี้นะ
‪คุณมาดูลูกๆ ให้เมื่ออาทิตย์ก่อน
‪และฉันสังเกตเห็นว่า ‪มีอาหารบางส่วนหายไปจากตู้เย็นที่บ้าน
‪คือฉันไม่ได้จะกล่าวหาคุณนะคะ
‪แต่มันออกจะแปลกๆ
‪ฉันก็เลยอยากรู้ว่าคุณรู้ไหม...
‪ไงเวส นี่เอริคนะ
‪ไม่ได้คุยกันนานเลยเนอะ หกเดือนได้มั้ง
‪จะบอกเรื่องนี้ทางข้อความเสียง ‪ก็แปลกๆ อยู่ แต่ทายสิ
‪ผมหมั้นแล้วนะ
‪บ้าดีเนอะ ผมรู้
‪สุดท้ายแล้วผมก็คงอยากแต่งงานจริงๆ นั่นแหละ
‪ผมก็เลยอยากบอกให้คุณรู้เอาไว้ก่อน
‪ลอเรนคู่หมั้นผมจบจากเพนน์ ‪ที่เดียวกับบรรณาธิการนิตยสารไบรด์ส
‪พวกเขาเขียนถึงงานหมั้นของเราน่ะ
‪ก็ไม่มีอะไรมากหรอก ‪แค่ย่อหน้าสั้นๆ กับรูปสองสามใบ
‪- ลงหน้า 75 ฉบับเดือนพฤษภา ‪- โทษค่ะ
‪แค่บอกให้คุณรู้ไว้ก่อน ‪จะได้ไม่บังเอิญอ่านเจอน่ะ
‪โอเค ดูแลตัวเองด้วยนะ
‪- บะบาย ‪- ไอ้เวร
‪อะไรเนี่ย
‪ขี่หลังเหรอ น่าแหวะ
‪"เคยคิดนะว่าผมไม่อยากแต่งงาน
‪แต่มันคงเป็นเรื่องของการเจอคนที่ใช่ละมั้ง"
‪"การหมั่นเติมความรักให้กัน ‪รวมถึงการท่องเที่ยว..."
‪กูรักการท่องเที่ยว ‪มึงแม่งไม่เคยไปเที่ยวกับกูเลย
‪ให้ตายสิ นางเป็นสาวยุโรปด้วยเหรอ
‪(หนึ่งข้อความใหม่จากแทด)
‪(เอาเบอร์ฌอนไปอีกรอบ ‪โทรหาเขา ฌอน แมคไกวร์)
‪ก็ได้
‪(ฌอน แมคไกวร์ เบอร์มือถือ)
‪- ฮัลโหล ‪- ไงฌอน นี่...
‪- เวสลีย์ เพื่อนแทดค่ะ ‪- ใครนะ
‪ขอโทษค่ะ ฉันคิดว่าเขาบอกคุณแล้ว ‪ว่าฉันจะโทรหา
‪อ้อ จริงด้วย คุณคือนักมายากลนี่เอง
‪ไม่ใช่ ฉันคือคนที่แทดคิดว่าคุณอาจจะชอบ
‪คืองี้ เราไม่ต้องทำแบบนี้กันหรอก
‪ฉันคิดว่าแทดแค่ลองใจฉันเล่นเฉยๆ
‪เปล่า ผมแหย่คุณเฉยๆ
‪- แต่นัดบอดส่วนใหญ่ก็ไม่ได้เรื่อง ‪- จริงค่ะ
‪คือเวลาไปนัดบอด ‪ฉันมักรู้สึกว่าเราควรได้บอกปัดโดยอัตโนมัติ
‪คุณโผล่มา ทักทาย เคมีไม่เข้ากัน ‪ก็บอกว่าไม่เอา จบ
‪ตอนนี้ฉันกำลังคุยกับคุณอยู่ ‪ฉันไม่แคร์คุณเลยจริงๆ นะ
‪ต่อให้คุณถูกรถชนผมก็ไม่ชายตาแล
‪ถูกค่ะ ใช่เลย
‪แต่ฟังนะ ผมกำลังเดินออกจากโรงหนัง
‪- โอเค ‪- คุณอยู่ใกล้ๆ เอ็กโคพาร์กใช่ไหม
‪เรานัดดื่มกันได้นะ หรือว่า...
‪ก็เข้าท่าดีนะคะ
‪- ขอบคุณมากค่ะ ‪- ขอให้สนุกครับ
‪ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
‪- ฌอนรึเปล่าคะ ‪- ไม่ใช่ครับ
‪- เวสลีย์ ‪- ฌอน
‪- ครับ ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪คิดว่าคุณคือเจ้าเตี้ยม่อต้อคนนั้นซะอีก ‪เขาก็น่ารักอยู่นะ
‪แต่ลูกเราคงเตี้ยติดดินเลย
‪ช่วยหน่อยฮะ
‪ค่ะ ใช่เลย
‪- หวัดดีค่ะ ‪- สวัสดีครับ ผมเดาว่าคุณชอบไวน์ขาว
‪สั่งให้สาวเลยด้วย กล้ามากค่ะ
‪ครับ
‪- แล้วคุณรู้จักแทดได้ไงคะ ‪- "ผมรู้จักแทดได้ไง"
‪คิดก่อนนะ ผมคบกับสาวคนนึงสมัยเรียน ‪เธอทำงานกับเขาน่ะ
‪- เจสซี่ แฮร์ริส ‪- ใช่ ฉันรู้จักเจสซี่
‪- โอเค ‪- ทำไมเธอไม่แนะนำให้เรารู้จักกันนะ
‪แปลกจริงๆ ใช่ ปกติแล้ว
‪เวลาผู้หญิงแต่งงาน
‪พวกเธอจะต้อนพวกเหลือเลือกมาขายค่ะ
‪"พวกเหลือเลือก"
‪ฉันละอยากให้สามีสุดฮอตของเธอ ‪ได้อยู่ในกองเหลือเลือกบ้าง
‪คุณได้เห็นลูกแสนเพอร์เฟ็กต์ของพวกเขารึยัง
‪ฉันรักงานแต่ง คุณได้ไปงานพวกเขาไหม
‪รู้อะไรไหม
‪ไม่
‪ตายจริง ขอโทษด้วยค่ะ พวกเขาไม่เชิญเหรอ
‪- ฉันนี่ไม่รู้กาลเทศะเลย ‪- เปล่าครับ
‪ผมหมายถึง... ไม่
‪ผมกำลังบอกปัดโดยอัตโนมัติ
‪ว่ายังไงนะคะ
‪"บอกปัดโดยอัตโนมัติ" ที่เราเพิ่งคุยกัน
‪ถ้าผมอยากไป ถ้าคุณอยากไป ก็ไม่เสียหายอะไร
‪- ผมกำลังบอกปัดอยู่ ‪- โอเค เรากำลังคุยเล่นกันนะ
‪เรากำลังสนุกกัน คุณไม่เคยไปเดตเหรอ
‪ไม่เอาน่า คุณพูดถึง ‪"การแต่งงาน" "ลูกๆ" "งานแต่ง"
‪ในเวลาห้าวินาทีเลยนะ
‪ไม่ใช่สำหรับเราสักหน่อย
‪คุณทำอะไรเนี่ย
‪เราแค่คุยกันเฉยๆ
‪เวสลีย์ คุณดูจะเป็นคนที่ยอดเยี่ยม
‪ผมแค่...
‪- จังหวะนี้ยังไม่เหมาะสำหรับผม ‪- ทายสิ
‪จังหวะนี้ก็ไม่เหมาะสำหรับฉันเหมือนกัน ฌอน
‪อยากรู้ไหมว่าทำไม
‪เพราะปีที่ผ่านมาของฉัน ‪เหมือนตกนรกเลย เข้าใจไหม
‪ฉันไปสัมภาษณ์งานห่วยๆ มา 17 ที่
‪ออกเดตที่ห่วยกว่าสองเท่า
‪โอเค รถเพิ่งโดนทับแบนไป
‪ฉันต้องรัดเข็มขัด ‪ก็เลยขโมยข้าวเด็กที่ไปเลี้ยงให้
‪แล้วนกฉันก็ตายเรียบเลยปีนี้
‪ส่วนผมก็ร่วงจะหมดหัวแล้ว ‪เพราะฉันใช้ไดร์เป่าสัปดาห์ละห้ารอบ
‪และถึงแม้จะพยายามสุดความสามารถ ‪ก็ไม่มีอะไรดีขึ้นเลย
‪ต้องมานั่งออกเดตกับผู้ชายอย่างคุณ
‪แล้วนึกสงสัยว่าชีวิตตัวเองจะเป็นยังไง
‪- เชื่อเขาเลย ‪- ขอโทษครับ
‪- ที่รัก... ‪- เร็วสิ
‪คุณครับ ได้ยินผมไหมครับคุณ
‪คุณครับ ผมเป็นนักดับเพลิงเมืองแอลเอ
‪ผมกำลังเดินผ่านตอนที่คุณล้มลงไป
‪เจ๋ง ขอบใจนะ ฉัน...
‪คุณครับ คุณจะไม่เป็นไร ตกลงไหม ‪ไม่ต้องตกใจ
‪ฉันสบายดีค่ะ
‪ไงครับ โอเคไหม
‪โอ้ พระเจ้า คุณเป็นใครคะ
‪ผมชื่อจาเร็ด สเตอร์ลิง
‪ผมเห็นกระเป๋าสตางค์คุณ ‪ปลิวไปตกบนถนนที่รถวิ่งอยู่
‪คิดว่าคุณอาจต้องการความช่วยเหลือ
‪เวสลีย์ ดาร์ยาจากเบลมอนต์อเวนิว ‪คนที่ใส่คอนแทคเลนส์
‪และถ่ายรูปติดใบขับขี่ซะสวยเช้งได้ไงไม่รู้
‪แหมคุณก็ พอเถอะค่ะ
‪คุณโอเคไหม อยากลุกไหมครับ เอานะ
‪ไปโรงพยาบาลกันเถอะครับ ‪ผมเต็มใจพาคุณขึ้นรถไปส่งนะ
‪ฉันไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฉันให้เพื่อนๆ มาดูแล
‪ครับ อ้อ โอเค
‪รู้อะไรไหม ผม...
‪บ้านผมอยู่ตรงหัวมุมนี่เอง ถ้าคุณอยากแวะไป
‪คุณโทรให้เพื่อนมารับก็ได้
‪- ได้ค่ะ ‪- ผมแทบจะไม่เคยฆ่าใครเลยจริงๆ นะ
‪ตลกจังเลย
‪เยี่ยม ยังไม่รับเลยค่ะ ‪แต่ฉันกลับบ้านเองได้นะคะ
‪คุณไม่ต้องคอยดูฉันหรอก
‪ไม่ครับ ไม่ต้องห่วง ผมเพิ่งกลับจากจีน
‪คงไม่ง่วงทั้งคืนแหละ ‪คุณสิช่วยอยู่เป็นเพื่อนผม
‪โอเค
‪(คุณอาที่เจ๋งที่สุดในโลก)
‪เป็นเด็กน่ารักนะคะ
‪อ้อ ครับ หลานชายผมเอง
‪อยากให้ลูกตัวเองออกมาได้ครึ่งของเขาจริงๆ
‪- ลูกในอนาคตเหรอคะ ‪- ครับ
‪ตกลงว่าคุณชื่อเวสลีย์
‪ดวงตาคู่สวย
‪- ผู้บริจาคอวัยวะ ‪- อย่าขโมยไตฉันเลยนะคะ
‪ผมไม่ได้ตั้งใจมองอวัยวะคุณหรอก ‪ตอนที่พูดออกไป มันเป็นไปเองน่ะ
‪ไม่ ผมเป็นตัวแทนให้นักกีฬาครับ
‪โอเคไหม เราเลี้ยงชีพ ‪ด้วยหน้าที่การงานของคนอื่นเท่านั้น
‪ฉันไม่รู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับตัวแทนหรอกค่ะ
‪เพราะงั้น... เดาว่าฉันไม่มีความเห็น
‪ตอนนี้สมองฉันไม่ทำงานเท่าไหร่ ขอโทษนะคะ
‪ผมชอบเลยครับ
‪ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันมีปัญหาตรงไหน
‪ที่ผ่านมาฉัน...
‪เป็นตัวเองเกินไป
‪ใช่ ฉันค้นพบความลับมัดใจชายแล้ว
‪ไม่ต้องพูดอะไร ‪ฟังนะ ฉันแค่เผชิญหน้ากับข้อเท็จจริง
‪ไม่ใช่ทุกคนที่จะรับคนนิสัยแบบฉันได้
‪ฉันชอบนิสัยของเธอนะ
‪ฉันคิดว่าฟ้าต้องลิขิตมาแล้วแหละ
‪เรื่องนี้ตรงกับในหนังสือ
‪ที่ฉันกำลังอ่านเพื่อเส้นทางการตั้งครรภ์เลย
‪มันเป็นหนังสือของชาแมนชาวเม็กซิโก ‪ชื่ออังเคล เด ลา ปาซ
‪- เทพแห่งสันติสุข ‪- ถามจริง
‪ชาแมนอีกคนแล้วเหรอ
‪นี่ตำน้ำพริกละลายแม่น้ำไปเปล่าๆ ปลี้ๆ รึเปล่า
‪คนล่าสุดเธอหมดกับเขาไปเท่าไหร่
‪หมื่นหนึ่งพันสี่ร้อยแปดสิบดอลลาร์
‪- ว่าไหมล่ะ ‪- เงินเยอะนะนั่น
‪ฟังนะ หนังสือบอกว่า
‪จักรวาลจะถาโถมความมืดมาที่เธอ
‪ให้เธอต้องทนทุกข์เพื่อค้นพบเส้นทางที่ถูกต้อง
‪เพื่อที่เธอจะปีติยินดีกับสิ่งดีๆ เวลาที่มันมาถึง
‪แบบจาเร็ดไง
‪ขอบคุณพระเจ้า ฉันโล่งใจจริงๆ
‪- ฉันเริ่มคิดว่าตัวเองถูกสาปแล้วเชียว ‪- เธอก็คิดงั้นตลอดแหละ
‪ถามจริงเธอรู้อะไรเกี่ยวกับเขาบ้าง
‪เขาอยากมีลูก เขามีปลอกผ้านวม
‪เขาชอบฉันเวลาหัวกระแทกนิดๆ
‪- ฉันจะอยากได้อะไรอีก ‪- แล้วเขารู้อะไรเรื่องเธอบ้าง
‪เขารู้ว่าฉันโคตรเซ็กซี่เลยเวลาไม่ค่อยพูด
‪โอเค สรุปว่าเธอจะเริ่มต้นความสัมพันธ์
‪ด้วยการแสร้งเป็นคนอื่นโดยสิ้นเชิงเลยเหรอ
‪ใช่
‪มันคือฮอตด็อกห่อโดนัทค่ะ
‪ฉันได้ยินคนพูดถึงเจ้านี่เยอะมาก
‪สองสิ่งที่ผมชอบน้อยที่สุด
‪แน่อยู่แล้ว ใช่
‪พวก ฉันดีใจที่คุณพูดแบบนั้น
‪คุณน่ารักจริงๆ ช่วยเก็บไปด้วยครับ
‪- สลัดคู่รักไหม ‪- แค่ผักกาดหนึ่งชาม
‪- ลุยเลยเวส! ‪- ลุย!
‪ชุดฟองอากาศนี่ ‪กลิ่นเหมือนพลาสติกกับน้ำว่าวสดๆ เลย
‪- อ้าว ไง จาเร็ด ‪- ไง!
‪ผมตื่นเต้นจริงๆ ที่คุณชอบฟุตบอลฟองอากาศ
‪- แฟนเก่าผมเกลียดมันมาก ‪- ฉันโล่งๆ
‪นางบ้าน่ะ ไอ้นี่สนุกสุดๆ
‪- โอ๊ย ตายแล้ว ร่างฉัน ‪- ระวังครับ
‪โอ๊ย ตายแล้ว ‪ขอบอกว่าฉันชอบเสียงหัวเราะคุณนะ
‪เจ๋ง
‪ผมอยาก... ผมมีเรื่องต้องบอกคุณ
‪และผมแค่... หวังว่ามันจะไม่เป็นเรื่องใหญ่นะ
‪- ตายจริง มีเรื่องอะไรคะ ‪- คือ
‪รู้เรื่องผู้หญิงที่ผมบอกคุณใช่ไหม ลูซี่น่ะ
‪- แฟนเก่าคุณ ค่ะ ‪- ครับ
‪เราหมั้นกันอยู่แป๊บนึง
‪เมื่อปีกลายเราต้องยกเลิกงานแต่ง ‪เธอเสียศูนย์ไปเลย
‪เธอทุบกระจกรถผม
‪ให้ส่งต่อจดหมายของผมไปที่ตู้ไปรษณีย์ ‪เพื่อที่เธอจะได้คอยเช็ก
‪และอันที่จริง ‪ผมกลับบ้านมาเจอเธอสวมเสื้อผ้าผมอยู่
‪บนเตียงผม ผมเลยต้องเปลี่ยนกุญแจห้อง
‪พวกโรคจิต
‪ใช่ โชคดีที่ตอนนี้ได้รับการวินิจฉัยแล้ว
‪ขอบคุณที่บอกนะคะ เสียใจด้วยที่ไปกันไม่รอด
‪แค่นั้นเหรอครับ ไม่มี...
‪คำถามอื่นๆ ไม่สอบสวนผมเลยเหรอ
‪คนเราผิดพลาดกันได้ค่ะ คุณก็รู้ ‪อะไรที่ผ่านไปแล้วก็ให้มันผ่านไปเถอะ
‪ผมคิดว่าคุณอาจเป็นคนที่ใช่
‪เดี๋ยว ผมไม่ได้เร่งเร้าอะไรใช่ไหม
‪ไม่เลย อะไรนะ ‪ไม่ค่ะ เอาให้เร็วให้หนักกว่านี้อีก
‪เวสลีย์ ดาร์ยา
‪แต่งงานกับผมนะครับ
‪ค่ะ
‪โอ้ พระเจ้า สุดท้ายฉันก็มีความสุข
‪(เบบี๋)
‪- ตายแล้ว เรามีสระว่ายน้ำ ‪- ว่าไงนะ
‪เปล่าค่ะ แค่คันคอน่ะ ต่อเลย
‪โธ่ แม่ก็ อย่าบ้าไปหน่อยเลยค่ะ
‪- เดี๋ยวหนูไปจ่าย ค่ะ ‪- แม่บ้าเหรอ ลูกยังเล่นพนันอยู่แน่
‪หนูไม่มีปัญหาเรื่องการพนันออนไลน์แล้วค่ะ
‪หนูบอกแล้วไงว่าจัดการแล้ว
‪นี่ลูกเอาเงินที่ไหนมาจ่ายค่าน้ำค่าไฟ
‪- อยากรู้จังว่ายังมีประกันสุขภาพ... ‪- แป๊บนะคะ
‪ตอนนี้ก็ต้องซื้อรถใหม่
‪- ไม่ใช่เขา ‪- ฟังดูแล้ว
‪อีกเดี๋ยวคงไปนอนข้างถนน
‪(ไม่มีข้อความใหม่)
‪(อังคาร)
‪(เคย์ลี่ - ไง ได้ข่าวอะไรไหม)
‪(- เวสลีย์ - ไม่) ‪(- บรูก - ช่าง...)
‪พุธ
‪(เวสลีย์ - ไง จาเร็ด ฉัน)
‪(พฤหัสบดี)
‪(ศุกร์)
‪- รู้ไหมว่ามันแย่ตรงไหน ‪- รู้
‪จาเร็ดปฏิเสธฉันทั้งๆ ที่ยังไม่รู้จักฉันเลย
‪เขาอาจจะตายไปแล้วก็ได้นะ
‪พวกเธอน่ารักที่สุดเลย
‪เธอแหละน่ารักสุด
‪- พวกเธอน่ารักสุดๆ ‪- เธอจ๋า เธอแหละน่ารักที่สุด
‪(แม่ เบอร์มือถือ)
‪- มีอะไร ‪- ไม่ใช่จาเร็ด แม่โทรมา
‪แม่ เลิกจิกจนสายไหม้สักที
‪รู้อะไรไหม ฉันคิดว่าฉันต้องตั้งกฎบ้างแล้ว
‪- ถูก ‪- ฉันต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่อง
‪- ใช่ ‪- รู้ไหมว่าฉันจะทำอะไร
‪- อะไร ‪- ฉันจะส่งอีเมล
‪- ส่งอีเมล ‪- ใช่ ส่งอีเมล
‪มาเขียนกัน เอาให้เด็ดเลย
‪"เผื่อว่าคุณจะอยากรู้ ตอนนี้ฉันสบายบรื๋อ"
‪ใช่เลยจ้า
‪"ยกเว้นแต่ว่าเมื่อห้าวันก่อน ‪ไอ้จ้อนคุณปักเข้าไปในจิ๊มิฉัน
‪และฉันไม่ได้ข่าวจากคุณอีกเลย
‪นี่มันเกี่ยวกับเรื่องที่พ่อที่ตายไปแล้วของคุณ
‪ไม่เคยมอบความรักให้คุณ ‪อย่างเพียงพอตอนคุณเด็กๆ รึเปล่า
‪ใช่พ่อที่ตายไปแล้วรึเปล่า"
‪ตายแล้ว เรื่องจริงรึเปล่า
‪ใช่ น่าเศร้าเนอะ
‪"ขอให้คุณเมาปลิ้นจนไปสักลายยูนิคอร์นงี่เง่า"
‪"สมน้ำหน้า อีเวร"
‪"จะบอกผู้หญิงคนต่อไป ‪ที่คุณจะไปทรมานเขาให้เอาบุญ
‪ไอ้จ้อนคุณห่วย
‪บางลีบจนไม่รู้สึกเลย"
‪อีโมจิมะเขือม่วง
‪"กรุณาเลิกใส่แท็ก ‪#ภาพถ่าย ในอินสตาแกรมสักที
‪- ไอ้ขี้แพ้ ‪- ทุกอย่างในอินสตาแกรมคือภาพถ่ายโว้ย
‪ลองแท็ก #จู๋ลีบ สิ"
‪อินสตาแกรมคุณห่วย เลิกเล่นไปซะไป ไอ้ทึ่ม
‪ใช่เลยพวกเรา! ‪ย่ำยีไอ้จ้อนลีบๆ ของเขาให้หนัก
‪- "การใช้ปากให้ผู้หญิงมันเป็นศิลปะนะจ๊ะ" ‪- ถูก!
‪- "อย่าเริ่มเกม ‪- ฆ่ามันซะ
‪'คุณจะอยาก'
‪เพราะฉันคงจะอยากเสร็จมากกว่าย่ะ
‪และถ้าปวดคอขนาดนั้นก็ไปหาหมอจัดกระดูกสิ"
‪"ขอให้เมียคุณเป็นหมัน"
‪- อย่าเลย ‪- ไม่ เกินไปหน่อย
‪"เพลิงพิโรธแห่งพระเจ้า
‪และเหล่าเทวดานางฟ้าทั้งมวล ‪ในพงไพรและดินแดนของเรา
‪- โคตรใช่ ‪- ขอให้คุณต้องสาป...
‪- ใช่ ‪- ขอให้คุณวอนขอความเมตตา
‪ที่จะไม่มีวันได้!"
‪สุดยอดไปเลย เคย์ลี่
‪- ถึงเวลาลงมือแล้ว พร้อมยัง ‪- พร้อม เอาเลย
‪ต้องตรวจการสะกดก่อนไหม
‪- ไม่ ช่างแม่ง ‪- ไม่ต้อง
‪นับสามแล้วส่งนะ
‪- หนึ่ง... ‪- ได้
‪- สอง ‪- สอง
‪- สาม ‪- สาม
‪- เป็นอะไรไป ‪- โทษที ฉันแอบใช้วายฟาย
‪เอาไปจ่อใกล้ๆ หน้าต่างทีสิ
‪อ้อ ได้เลย
‪ตอนนี้แม่เอาเบอร์ที่ถูกบล็อกโทรมาละ
‪- แม่ บอกแล้วไง ‪- เกิดอะไรขึ้น
‪เขายังไม่โทรหา
‪แม่... เดี๋ยวค่ะ ไม่ได้ยินเลย ฮัลโหล
‪เวส นั่นคุณรึเปล่า นี่จาเร็ดครับ
‪ได้ยินผมไหม สัญญาณที่นี่ไม่ค่อยดี ผมอยู่เม็กซิโก
‪แล้วไงคะ คุณโทรมาจากชายหาดสักที่รึไง
‪เปล่า ผมอยู่โรงพยาบาล
‪ผมประสบอุบัติเหตุนิดหน่อย เท้าแตก
‪ปอดช้ำ
‪- กระดูกสันหลังร้าวสองสามจุด ‪- หา
‪ครับ พวกเขารมยาให้ผมอยู่ในสภาวะโคม่า
‪- คุณอาการโคม่าเหรอ ‪- ใช่
‪- เวร ‪- ผมมีลูกค้าชื่อเมาริซิโอ ซานเชส
‪นักบอลชื่อดัง แต่เขาถูกจับเมื่อวันเสาร์
‪- เลยต้องบินมาจัดการธุระที่คาโบ ‪- ซวยแล้ว หยุด!
‪ไม่นะ ฉันใจคอไม่ดีเลยค่ะ
‪ไม่ ผมต่างหาก
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่า ‪เราไม่ได้คุยกันตั้งห้าวันแล้ว
‪คุณคงไม่โกรธใช่ไหมครับ
‪อะไรนะ ไม่เลย
‪เวส ขอบคุณที่ไม่ว่าอะไรที่ผมไม่โทรหานะ
‪- นังพวกบ้า ‪- ผู้หญิงส่วนใหญ่คงสติแตกไปแล้ว
‪คุณก็รู้จักฉัน ต้องเรื่องใหญ่จริงๆ ถึงจะโมโหค่ะ
‪ใช่ ผมรู้ ผมรักจุดนั้นในตัวคุณ
‪คุณมีเหตุผล
‪อาจเป็นผู้หญิงปกติคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ในแอลเอ
‪- เดี๋ยวฉันโทรกลับได้ไหม จาร์ ‪- ไม่ได้ครับ
‪ไม่ โทรศัพท์ผมอยู่ที่คาซิตา ‪ในรีสอร์ทลาสปลายาส
‪- พวกเขาไม่ยอมเอาของที่เกี่ยวกับงานมาให้ ‪- ตายแล้ว
‪พวกเขาอยากให้ผมพัก
‪ผมจะโทรหาเมื่อรู้อะไรเพิ่มเติม ตกลงไหม ‪คิดถึงคุณนะครับ
‪ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ พระเจ้า
‪- ความสำเร็จชวนอิ่มใจ ‪- ความสำเร็จชวนอิ่มใจ
‪- ความสำเร็จช่างหอมหวาน ‪- อย่าส่งนะ เขา...
‪- อยู่ในโคม่า ‪- ส่งอีเมลแล้ว
‪เดี๋ยว เธอว่าไงนะ
‪จาเร็ดนอนโคม่าเหรอ
‪ใช่ ตั้งแต่วันอังคาร ที่เม็กซิโก
‪ก่อนหน้านั้นเธอพูดว่าไงนะ
‪เปล่า ไม่ได้พูดอะไร
‪- เขาพูดว่าไง ‪- เราส่งอีเมลไปแล้ว
‪อะไรนะ
‪ก็เธอบอกให้เราทำแบบนั่นนี่นา
‪- ไม่ ‪- ตายแล้ว
‪- คุณพระคุณเจ้า ‪- ฉันลาโลกแล้วนะ
‪แค่... ฉันจะขอลาโลกละ
‪- ปล่อยให้ฉันตาย ฉันตายแล้ว ‪- ไม่
‪อ้อ ฉันมีไอเดียแล้ว
‪เราจะส่งอีเมลให้เขาอีกฉบับ
‪ตั้งชื่อว่า "อย่าอ่านอีเมลฉบับก่อนหน้า"
‪ไม่ เธอเป็นบ้าเหรอ อย่าทำงั้นนะ
‪ถ้าฉันได้อีเมลเขียนว่า "อย่าอ่านอีเมลก่อนหน้า"
‪ฉันจะรีบอ่านก่อนเลย
‪เวร จริงด้วย ฉันขอโทษนะ ฉันเมา
‪เราต้องรอดจากเรื่องนี้ไปให้ได้ ‪คอมพิวเตอร์อยู่ไหน
‪เอาคอมพ์มาให้ฉัน
‪- เอามานี่ ‪- โอเค มันจะต้องเรียบร้อย
‪มันจะต้องเรียบร้อย ‪แค่เขียนอะไรหวานๆ ถึงเขา
‪"หัวใจที่อ่อนโยนของฉัน
‪เทพกระซิบของฉัน"
‪นี่จะตั้งชื่อตุ๊กตาหรือไง
‪เขาอาจจะฟื้นจากโคม่าแล้วความจำเสื่อม ‪ลืมรหัสผ่านตัวเองก็ได้นะ
‪รหัสผ่านของเขา เธอรู้รหัสผ่านเขาไหม
‪ไม่ ฉันไม่รู้รหัสผ่านเขา ‪เราเพิ่งคบกันได้เดือนเดียว
‪ฉันรู้รหัสเดฟตั้งแต่วันที่ห้า ‪ฉันไม่อมให้จนกว่าเขาจะบอก
‪ต้องมีวิธีสิ คิดเร็ว
‪- เราจะทำไงกันดี ‪- เราจะทำยังไงกันดีวะเนี่ย
‪มันต้องมีทางที่เราทำได้สิ
‪- บอกเขาว่าเธอโดนผีเข้าสิ ‪- บอกแบบนั้นก็ถูกทิ้งพอดี
‪- บอกว่าเธอชอบจู๋ลีบๆ ‪- ฉันไม่ชอบนี่
‪"ฉันติดเหล้า"
‪ข้ออ้างพวกนี้ไม่ได้ทำให้เขา ‪อยากคบกับฉันต่อเลยนะ
‪ฉัน... โอ้ พระเจ้า ฉันไม่รู้ ไม่รู้ว่าต้องทำไง
‪คืออย่างเดียวที่เธอทำได้ก็คือไปลบอีเมล
‪จากอุปกรณ์ทุกอย่างที่ไม่มีใครรู้ว่าอยู่ที่ไหน
‪ฉันรู้ พวกมันอยู่ในห้องที่โรงแรม
‪รู้แล้วทำอะไรได้ล่ะ
‪พวกเธอ
‪ฉันอยากให้ตั้งใจฟังให้ดีนะ
‪มันจะบ้ารึเปล่าถ้าฉันอยากไปเม็กซิโก ‪และลบอีเมลฉบับนั้น
‪- บ้า ‪- ไม่บ้า
‪เคย์ลี่
‪มันจะเป็นทริปสาวๆ ที่สนุกมากนะ ‪ยกทีมไปกันเลย
‪แค่เราสามคน มันต้องสนุกมากแน่
‪เราไม่ได้ทำแบบนี้นานแล้วนะ
‪- ไม่ ฉันไม่ไปเม็กซิโกแน่ ‪- ไปเม็กซิโก
‪- ตอนนี้ฉันออกนอกประเทศไม่ได้ ‪- เธอคบชู้แก้แค้นได้นะ
‪คิดสิว่ามันจะสนุกแค่ไหน เธอควรได้สนุกนะ
‪ถ้าฉันไปคนเดียวจะเป็นการไปส่อง ‪ถ้าพวกเธอไปด้วย
‪ก็ยังเป็นการไปส่อง ‪แต่จะเป็นทริปวันหยุดสนุกๆ ด้วย
‪- หลังจากเสร็จเรื่อง ‪- ตายแล้ว
‪- คืออังเคลมีอาศรมอยู่ใกล้ๆ คาโบ ‪- ใช่
‪- ฉันน่าจะไปได้นะ ‪- เยี่ยม ติดต่อไปเลย
‪- โอเค ‪- เพอร์เฟ็กต์ มีเหตุผลมากขึ้นๆ แล้ว
‪- เยี่ยมเลย ‪- ใช่
‪ฉันว่าพวกเธอต้องสนุกกันสุดเหวี่ยง ‪ในเม็กซิโกแน่ๆ
‪แต่ฉันจะไม่ไปไหนกับพวกเธอสักคน
‪- เพราะแผนการนี้มันบ้าสุดๆ ‪- เราจะไปเม็กซิโกกัน
‪และ... ไม่ อย่าทำตาหมาน้อยออดอ้อน
‪อย่างที่ทำอยู่ ฉันเกลียดเวลาเธอทำแบบนั้น
‪และอย่าฉีกยิ้ม
‪แปลกๆ เหมือนแมวที่เธอทำอยู่
‪เถอะน่า แค่งัดห้องชั่วโมงเดียว ‪แล้วนั่งริมสระอีกสองวันนะ
‪โอเคไหม ฉันมีอยู่แค่นี้
‪ถ้าจาเร็ดได้อ่านอีเมลฉบับนั้น ชีวิตฉันจบสิ้นแน่
‪เวสลีย์ พอ หยุดเถอะ
‪โอเค ฮาร์ดเซลล์กันได้แย่มาก
‪แต่ฉัน...
‪รักเธอและฉันอยากเห็นเธอมีความสุข
‪ฉันก็รักเธอ ไปนะ
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันกำลังจะพูดแบบนี้
‪แต่ไปงัดห้องผู้ชายกันเถอะ
‪พระเจ้า มันช่าง...
‪ราโมนจะพาคุณไปที่คาซิตาครับ
‪ขอให้พักผ่อนอย่างเพลิดเพลิน ‪ซินญอราดาร์ยา
‪ก่อนเราจะไปกัน ‪คุณบอกได้ไหมคะว่าคาซิตาหลังไหน
‪ที่จาเร็ด สเตอร์ลิงพัก
‪ได้ครับ เดี๋ยวผมต่อสายให้
‪อ้อ ที่จริงตอนนี้เขาไม่อยู่ค่ะ
‪ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมรับฝากข้อความไว้
‪ฉันแค่อยากจะเอาโน้ต ‪ไปสอดไว้ใต้ประตูให้เขาน่ะค่ะ
‪ทางโรงแรมไม่มีนโยบาย ‪บอกหมายเลขห้องแขกครับ
‪หวังว่าคุณคงเข้าใจ
‪คุณคะ ฉันถือกระเป๋าได้... เดี๋ยว
‪ตายแล้ว
‪คุณพระ
‪แม่ฮะ ไอ้นี่เจ๋งจัง
‪เขาจับไปแล้ว
‪ทำไมมันสั่นแรงจังครับ
‪- รู้สึกแปลกๆ ‪- โนแลน
‪- วางลงเดี๋ยวนี้ ‪- แต่มันดูตลกดี
‪นี่ของเล่นอะไรเหรอ
‪- ใช้อีกไม่ได้แล้ว ‪- ทิ้งไป
‪เวลาแม่บอกให้ทิ้งก็ต้องทิ้ง
‪หนูจ๊ะ จริงๆ แล้วนั่นเป็น...
‪ของเล่นของฉันน่ะ
‪ฉันคิดไปเองอยู่แป๊บนึงเลยนะ ‪ว่าลูกอายุ 12 ของฉันมีเซ็กซ์ทอย
‪ไม่ใช่ค่ะ นี่ดิลโด้ฉันเอง
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ที่นี่เป็นรีสอร์ทเซ็กซ์เหรอ
‪- เปล่า ไม่ใช่... ‪- อะไร
‪นั่นไม่อยู่ในแผ่นพับโฆษณานะ
‪ที่จริง การสอนให้ลูกคุณรู้จักรักตัวเอง
‪เป็นของขวัญที่งดงามมากนะคะ
‪อ้อ งั้นเหรอ
‪ฉันคิดว่าของขวัญที่งดงาม ‪ก็คือวันหยุดพักผ่อนที่รื่นรมย์
‪ที่ตอนนี้พังพินาศไปหมดแล้ว
‪- เหมือนคุณจะโกรธเลยนะคะ ‪- โนแลน ไปกันเร็ว
‪- ทำไมฮะแม่ ‪- เร็ว
‪- เธอดูเป็นคนดีนะฮะ ‪- น่าสงสารจัง
‪- ให้ตายสิ ‪- นางใส่ไม่ยั้งเลยนะ
‪คุณทำให้เรื่องวุ่นไปหมดเลย ‪พาเราไปที่ห้องได้รึยัง
‪- หาอะไรดื่มกันเถอะ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณค่ะ โอเค
‪ขอบคุณ
‪- สวยจังเลย ‪- ว้าว
‪หวังว่ามินิบาร์ที่นี่จะแน่นเอี้ยดนะ
‪ไง แม่สาว "บอกปัดอัตโนมัติ"
‪ไม่เอาน่า ว่าไง
‪คุณมาทำอะไรในคาโบ
‪เล่นสโนว์บอร์ด
‪บังเอิญจังเลย ผมก็มาทำแบบเดียวกันเป๊ะ
‪ใช่ บ้าจี้ดีเนอะที่คนสองคนจากแอลเอ
‪จะมาอยู่คาโบในเวลาเดียวกันได้
‪- พร้อมกันเลย ‪- มันเคยเกิดมาก่อนไหมนะ
‪น่าจะไม่ ผมรู้ เพราะงี้มันถึงได้แปลก
‪คุณคิดว่าฉันตามคุณมาอย่างกับคนเสียสติ
‪เพราะฉันหลงคุณเหรอ
‪ไม่เลย
‪ฉันตามคนอื่นมาที่นี่...
‪อย่างกับคนเสียสติเพราะฉันหลงเขา
‪อ้อ คุณมีแฟนใหม่แล้วเหรอ
‪ยินดีด้วยนะครับ ‪คือคุณมาเร็วเคลมเร็วแหละ แต่...
‪ถ้าเราให้โอกาสใครนานเกินสิบวินาทีที่บาร์ ‪มันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ
‪- ฟังนะ ผมตั้งใจจะโทรหาคุณอยู่ ‪- ทำไมคะ
‪ผมรู้สึกแย่กับเรื่องที่เกิดขึ้น แค่นั้นเอง
‪- ไง ฌอน ‪- ไง
‪อะไรเนี่ย
‪อ้อ คุณเจอคิวรึยัง
‪- คิว ‪- ผมจะลืมได้ไง
‪เราเจอกันแล้วค่ะ
‪ดีเลย ใช่ เราเรียนที่คอร์เนลด้วยกัน
‪- ใช่ เขาเรียนการโรงแรม... ‪- รู้อะไรไหมฌอน
‪- ไม่ ‪- ไม่เหรอ
‪ไม่
‪ไม่ คุณยังไม่เคยเจอคิวหรือ...
‪- แค่ไม่ ‪- บอกปัดอัตโนมัติ
‪ผมควรโดนแหละ
‪- ใช่ นี่เจ๋งมาก ‪- ให้ตาย
‪ที่นี่มีห้าภัตตาคาร
‪เมื่อกี้คือฌอน
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่
‪เขามาทำอะไรที่นี่
‪- บังเอิญจัง ‪- ฉันรู้
‪- บ้าดีไหมล่ะ ‪- ใช่
‪เอาละ ทีนี้...
‪เราคิดว่าจาเร็ดเลือกพัก ‪ห้องวิวทะเลหรือสนามกอล์ฟ
‪คนโรคจิตที่ไหนจะเลือกพักห้องวิวสนามกอล์ฟ
‪บอกฉันทีว่าเธอมีแผนหาห้องจาเร็ดแล้ว
‪บรูก
‪- นางไม่มีแผน ‪- นางไม่เคยมีแผน
‪- โอเค ‪- โอเค
‪- เราจะแค่โทรเข้ามือถือจาเร็ดไปเรื่อย... ‪- ใช่
‪- จนกว่าจะได้ยินเสียงเรียกเข้าเหรอ ‪- ถูก
‪แผนนี้จะทำฉันบ้า
‪ที่นี่มีคาซิตาเป็นร้อยหลังเลยนะ
‪- เราต้องทำแบบนี้กันหลายวันแน่ ‪- เธอจ๊ะ คิดบวกไว้สิ
‪เดี๋ยวนะ พวกเธอได้ยินเสียงเรียกเข้าไหม
‪- ไม่ ‪- น่ารำคาญจังเลย
‪ได้ยินแต่เสียงทะเลงี่เง่า
‪เดี๋ยว ฉันว่าฉันได้ยินละ
‪คุณพระ นั่นริงโทนเขานี่
‪เดี๋ยวก่อน เราบินมาถึงนี่ ‪เพื่อผู้ชายที่ดาวน์โหลดริงโทนเหรอ
‪ให้ตายสิ เขาแค่ประชดแหละ คิดว่านะ
‪แบบนี่เจ๋งเลย ‪แค่ต้องโทรโรมมิงต่างประเทศ 197 สาย
‪เพื่อหาเขา มาเร็ว
‪เราจะทำไงกันดี
‪กูเกิลวิธีงัดเข้าห้องคนเหรอ ไม่รู้สิ
‪บ้าเอ๊ย
‪- เวรละ ‪- โอเค
‪จากระดับหนึ่งถึงสิบ เธอสิ้นไร้ไม้ตอกแค่ไหน
‪ที่ต้องงัดเข้าห้องเขา
‪- ฉันว่าสิบเต็ม ‪- ดูเหมือน 12 เลย
‪เอาละ ฉันดูเป็นไง
‪- โอเค เอาถาดไป ดีมาก ‪- ไหนดูสิ
‪ฉันก็อยากเชื่อเธออยู่หรอก แต่เชื่อไม่ลง
‪- ฉันรู้ โอเค ‪- ฉันรู้สึกว่าเขาน่าจะแบบ
‪สิ้นหวังอีกหน่อยนะ
‪เยอะๆ แบบยังไงก็ต้องเข้าห้องให้ได้
‪ฉันอยากรู้สึกถึงมัน
‪- พอฉันเห็นเธอ ฉันอยากจะ "เปรี้ยง" ‪- ขอโทษ
‪- อ้อ ขอโทษค่ะ ‪- แต่อยากพูดว่าขอโทษ
‪ฉันอีกแล้วค่ะ
‪แต่ต้องให้เซ็กซี่ด้วย
‪ฮอตมาก
‪ให้เธอตัวเปียกดีไหม แบบ...
‪"อ้อ ฉันเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ‪แล้วประตูล็อกตามหลังน่ะค่ะ"
‪ฉันจะตัวเปียกได้ไง
‪- ใช่ แบบนั้นแหละ ‪- ใช่ ได้แล้ว
‪ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกละ ‪เราจะทิ้งเสื้อผ้าเธอไว้ตรงต้นไม้ต้นนี้
‪พอเสร็จเรื่องแล้วเธอไปที่บาร์นะ
‪- โอเคไหม ‪- โอเค
‪- เรารักเธอ ‪- ฉันรักพวกเธอ
‪- ใส่พลัง ทุ่มเท เซ็กซี่ ‪- ตีบทให้แตก
‪สู้ๆ
‪- โอเค ฉันจะพยายามสุดๆ ‪- เธอดูฮอตมาก
‪- สวัสดีครับ ลาสปลายาส... ‪- ค่ะ ดูเหมือนจะมีผู้หญิง
‪ที่เข้าห้องตัวเองไม่ได้ ห้องเบอร์ 34 ค่ะ
‪- ช่วยที! ‪- ค่ะ เธอต้องให้คนมาเปิดห้องให้ด่วน
‪- ได้ครับ เราจะไปทันที ‪- เยี่ยมค่ะ ขอบคุณ บาย
‪เธอต้องชอบหมอนี่มากจริงๆ
‪ฉันจำช่วงเวลาแบบนั้นได้
‪ขอบคุณค่ะ
‪- ชน ‪- ชน
‪- ขอต้อนรับสู่คืนซั่มล้างแค้นของบรูกกี้ ‪- ไม่ ฉันแค่อยากเมา
‪คืนนี้ยังอีกยาวไกล
‪เอาละ เราจะทำไงกันดี
‪นี่
‪ไม่ ฉันว่าเราจะโฉบไปโต๊ะนั้น
‪ไม่นะ ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์เข้าไปคุยกับผู้ชาย
‪เธอต้องเลิกคิดมาก ‪แล้วปล่อยตัวปล่อยใจซะบ้าง
‪อ้อ คือทั้งตัวและใจสั่งให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้ไง
‪- เพราะงั้น... ‪- มาสิ
‪แต่ฉันจะลากตัวของเธอไปทางนี้
‪- และเธอจะต้องได้ขัดถ้ำบ้าง ‪- ไม่ เคย์ลี่ ไม่เอา
‪ให้ตาย ก็ได้
‪โอลา ขอบคุณค่ะ ขอบคุณที่มา
‪ขอโทษที่ต้องรบกวนคุณนะคะ แต่ฉันกำลังวางถาด
‪แล้วประตูก็เหวี่ยงปิดเฉยเลย
‪ซินญอราดาร์ยา นี่ไม่ใช่คาซิตาของคุณนะครับ
‪ถูกค่ะ นี่ไม่ใช่คาซิตาของฉัน
‪ไม่ นี่คือคาซิตาของผู้ชายสักคน ‪ที่ฉันกำลังโจ๊ะพรึ่มๆ ด้วย
‪เขาไปเอาน้ำแข็ง
‪มาลูบไล้ร่างเขา
‪เพราะเราซั่มกันร้อนแรงเด็ดดวงมาก
‪แต่ผมแหกกฎไม่ได้ครับ
‪- ขอร้องละค่ะ ราโมน ‪- ไม่ แบบนี้ไม่ได้
‪ได้สิ ซี!
‪นะคะ
‪ฉันขอร้องละ
‪- ราโมน ได้โปรด ‪- โอเค
‪- โอเค ได้ หยุดร้องไห้เถอะครับ ‪- ไชโย! ฉันรักคุณ
‪- อย่าร้อง เงียบๆ ครับ ‪- ฉันจะไม่ร้อง
‪- เงียบๆ ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- โอเค ‪- โอเค
‪เชิญครับ
‪ขอบคุณมากนะคะราโมน ขอบคุณ
‪- ครับ ได้เลย ‪- ขอบคุณค่ะ
‪- บาย ‪- บาย
‪ขอบคุณค่ะ บ๊ายบาย
‪ใช่เลย เยี่ยม โอเค
‪ใช่แล้ว
‪อะไรเนี่ย
‪- โห คุณมานี่ด้วย ‪- เธอมาทำอะไรที่นี่
‪นี่ห้องผม
‪ไม่ใช่ นี่ห้องแฟนฉัน
‪ก็ใช่ไง
‪ฉันก็ปลื้มอยู่หรอกนะ แต่มันไม่มีอะไรระหว่างเรา
‪โอเค
‪เดี๋ยวนะ
‪- บ้าเอ๊ย ฉันควรจะอยู่ในห้องนั้น ‪- ไม่ต้องแกล้งทำหรอกครับคุณเวสลีย์
‪ผมรู้ว่าคุณมาที่นี่ทำไม
‪ว่าไงนะ
‪ผมกูเกิลจู๋ปลอมสีชมพูของคุณแล้ว
‪มันเรียกว่าไวเบรเตอร์ ‪สาวอารมณ์เปลี่ยวชอบใช้กัน
‪เธอพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย ออกไปเถอะ
‪รู้อะไรไหม
‪ผมให้เกียรติคุณสุดหัวใจเลยครับ ‪ดูสิ ผมหลับตาปี๋เลย
‪ผมแค่จะเอาไอ้นี่ให้คุณโดยไม่ล่วงเกิน
‪โอ้ว แม่ง... สุดยอด
‪- เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้นวะ ‪- เดี๋ยว!
‪ชมูปส์! เป็นอะไรรึเปล่าลูก มองตาแม่
‪ผมอึ้งทึ่งเสียวเลยฮะแม่
‪ชีวิตเซลล์นี่เป็นยังไงเหรอคะ
‪ให้ตาย ห่วยบรมเลย
‪เราเพิ่งเข้าเวิร์กช็อปกันทั้งวัน ‪ว่าจะทำตลาดยาปลุกเซ็กซ์ยังไง
‪พวกเขาเรียกมันว่ายาปลุกเซ็กซ์จริงเหรอ
‪ตามหลักแล้วมันชื่อ "โด่ไม่รู้ล้ม" ‪เป็นชื่อยี่ห้อครับ
‪ขอโทษนะ โทษที
‪ทำไมโลกนี้ถึงต้องการยาปลุกเซ็กซ์เพิ่มเหรอ
‪ฉันพูดถูกไหม
‪คือทำไมเราไม่คิดค้นยาที่ทำให้ผู้ชาย ‪เก็บไอ้จ้อนไว้ในกางเกงให้ได้ล่ะ
‪- คุณทำงั้นได้ไหม ‪- ผมจะพยายามนะ
‪ขอบคุณ อ้อ เอาเป็น...
‪ถามจริง คุณทำจีพีเอสจู๋ดีๆ สักเครื่องได้ไหม
‪เพราะแบบนั้น เวลาเอาจู๋ไปเสียบผิดรู
‪มันจะได้กดสวิตช์เผาจู๋เขาให้เกรียมไปเลย
‪- ฟังดูผิดกฎหมายสิทธิมนุษยชนนะ ‪- เนอะ
‪- ดูใจร้ายไปหน่อย ‪- ตลกดีนะ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- คืออาจจะไม่ใช่มุกที่ดีที่สุด
‪ที่จะเล่นเวลาคุณอยากแอ๊วผม ‪หรืออะไรแบบนั้น...
‪ขอโทษนะ
‪คุณคิดว่าฉันพยายามแอ๊วคุณอยู่เหรอ
‪- ขอโทษ แล้วมันจะเป็นอะไรได้อีกล่ะ ‪- โทษนะ
‪แต่คุณสวมรองเท้าแตะเฉิ่มๆ ‪แถมใส่สร้อยข้อมือห้าล้านเส้นได้
‪บอกแล้วว่าให้เลือกมาเส้นเดียว
‪ฉันเลือกแค่เส้นเดียวไม่ได้ ‪มันเจ๋งเหมือนกันทุกเส้นเลย
‪ก็น่าจะเลือกสักเส้น
‪คือผมสัมผัสได้นิดๆ ว่า ‪พวกคุณอาจพร้อมสนุกกันตอนที่เรานั่งลง
‪แต่คุณเองดูเหมือนจะมีเงาตะคุ่มๆ ‪และความเศร้าปกคลุมอยู่
‪มันก็เลยทำงานกร่อยไปหมด
‪ผมรู้สึกเหมือนถูกหลอกให้คิดไปเอง
‪ผมกินโด่ไม่รู้ล้มไปแล้ว เพราะงั้น...
‪ผมจะต้องไปนวดกระปู๋ในเร็วๆ นี้
‪อ้อ จริงเหรอ คุณจะใช้มือไหนล่ะ
‪ข้างที่ใส่สร้อยข้อมืออยู่เต็มเลยรึเปล่า
‪แล้วคุณล่ะจะทำไง ‪จะตกเบ็ดให้ตัวเองในชุดสูทกางเกงเหรอ
‪- ไม่เอาน่า ‪- ให้ตายสิ
‪ใช่ ผมจะไปชักว่าวกับสร้อยข้อมือพวกนี้
‪และผมคิดว่าคงต้องปล่อยลงสระ
‪เพราะคืนนี้เสร็จบนอกใครไม่ได้
‪- โอเค ผมไปละ ‪- ได้
‪พูดสิ่งที่อยากพูดไปแล้ว
‪ได้เวลาชัก
‪- พระเจ้า ‪- ให้ตาย
‪- คุณพระ ‪- อะไร
‪จานใบจิ๋วเดียวเองนะ
‪นี่ใบใหญ่ที่สุดที่พวกเขามีแล้ว
‪ขอโทษด้วยนะครับ
‪เขากำลังเครียดกับเรื่องสิทธิ์การเลี้ยงดูลูก
‪ว่ากันตรงๆ ก็คือเขาทิ้งลูก
‪ฟังนะ ผมรักคุณ
‪- ฉันก็รักคุณ ‪- ผมจะจดจำคุณไว้
‪แล้วจะคิดถึงคุณเมื่อกลับคลีฟแลนด์
‪- ขอร้องละค่ะ ‪- ไปหาผมที่รีสอร์ทนะ
‪- ได้ค่ะ ‪- บาย
‪- โอเค ‪- ได้เพื่อนแล้ว
‪ยินดีด้วยนะ
‪โอ้ พระเจ้า
‪ไม่นะ
‪ซวยแล้ว
‪ที่รัก เธอไม่เก่งเรื่องซั่มล้างแค้น
‪แต่หมอนั่นเฮงซวยสุดๆ เลย
‪ขอบใจนะ
‪ใช่ ฉันไม่อยากไปมีอะไรกับใคร ‪ง่ายๆ น่ะ โอเคไหม
‪คือฉันไม่ได้...
‪ใช้งานมันมาเป็นปีแล้วมั้ง
‪โห เธอไม่มีเซ็กซ์มาเป็นปีแล้วเหรอ
‪แล้วจะให้ฉันทำยังไงล่ะ เคย์ลี่
‪จะให้หย่ากับเดฟเหรอ
‪หรือว่ายกโทษให้เขา
‪ฆ่าเขาทิ้งได้รึเปล่า
‪ไม่ เธอควรไปเจออังเคล เด ลา ปาซ กับฉัน
‪- ไม่เอา ‪- ห้านาที
‪เธอจะมองทุกอย่างแจ่มชัด ฉันจะได้ลูก
‪เดี๋ยว พวกเขาหาลูกให้เธอได้ในห้านาทีเหรอ
‪ใช่ ระยะตั้งครรภ์สั้นมาก
‪นี่ พวกเธอ
‪เข้าห้องแล้วฉันจะอธิบายให้ฟัง ไปเร็ว
‪- เร็ว ลุกขึ้น ‪- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪- ไปเร็ว ลุกสิ เร็ว! ‪- โอเค
‪- เร็วๆ ‪- หยุดนะ
‪เธอเข้าไปในคาซิตาของฉัน ‪แล้วแตะต้องตัวลูกฉันเหรอ
‪- เธอเป็นอะไรของเธอ พวกชอบเด็กเหรอ ‪- ฉันไม่ใช่พวกชอบเด็ก
‪เธอชอบทำแบบนี้เหรอ ให้เด็กแต๊ะอั๋งน่ะ
‪ไม่ได้ตั้งใจให้เขาจับนมฉันนะ
‪คุณคิดว่าฉันอยากให้ทำเหรอ
‪ฉันไม่สนใจลูกคุณเลย
‪ฉันเข้าใจว่าโนแลนเป็นเด็กน่ารักมาก ‪และเขามีอนาคตที่สดใสรออยู่
‪ฉันไม่ชอบลูกคุณสักนิด ‪อย่าถือสานะ แต่ฉันไม่ชอบจริงๆ
‪แม่ฮะ เธอไม่ได้ทำ เราตกหลุมรักกันฮะ
‪เงียบนะ เธอทำให้มันแย่กว่าเดิม
‪อยู่ห่างๆ เลยนะ นังร่าน
‪ไม่งั้นฉันจะเด็ดหัวเธอทิ้งเหมือนดอกไม้เลย
‪ไปเถอะ ไปกินทาโกชีสกันลูก
‪เลิกบ้าสักที
‪- พระเจ้า เวสลีย์ ‪- ไม่เห็นต้องด่าว่าร่านเลย
‪เสื้อผ้าเธอไปไหนล่ะ
‪มี... มองอะไรยะ
‪ยู้ฮู
‪อรุณสวัสดิ์จ้า
‪โอ๊ย เบาๆ สิ
‪ดูเหมือนจะมีคนอารมณ์บ่จอยแฮะ
‪ก็มีคนโป๊เปิดก้นให้แขก 50 คนดู
‪และตอนนี้ถูกหาว่าเป็นพวกชอบเด็ก ‪แถมจาเร็ดจะเกลียดฉันถ้าเขาได้อ่านอีเมล
‪เราออกไปลาดตระเวนกันตลอดเช้า
‪และคิดหาวิธีที่จะเข้าห้องจาเร็ดกันได้แล้ว
‪คุณพระช่วย ยังไงล่ะ
‪กินตาโนพาแขก ‪ไปเล่นแพดเดิลบอร์ดสองครั้งต่อสัปดาห์
‪และเวลาเขาออกทะเล ‪เขาจะวางข้าวของไว้ที่ชายหาด
‪เพราะงั้น...
‪อ้อ เราก็แค่ต้องฉกกุญแจหลักจากเสื้อผ้าเขา ‪ตอนที่เขาอยู่ในทะเล
‪(จุดเล่นแพดเดิลบอร์ดคาโบ) ‪(ชมรมโต้คลื่น)
‪เอาละ คิว มาเล่นกัน
‪(พยาบาลของจาเร็ด - ข่าวดี ‪อีกสองวันหมอให้กลับบ้าน)
‪- โอลา ‪- โอลา
‪- พูดอังกฤษได้ไหมคะ ‪- แพดเดิลบอร์ด
‪น่ารักจริงๆ กั๊กที่ไว้ให้ผมด้วย
‪ทำไมคุณมาอยู่นี่ล่ะ ไม่มีใครเชิญให้นั่งสักหน่อย
‪ก็ตอนเช้าผมตกรถ
‪ผมก็เลยขี้เกียจตื่น
‪และตอนนี้ก็ได้มาเจอคุณ
‪คุณมานี่ทำไม ต้องการอะไรคะ ‪ต้องทำยังไงคุณถึงจะรีบๆ ไปซะ
‪ผมมานี่เพื่อเล่นแพดเดิลบอร์ด ‪ที่จริงก็กับคุณแหละ
‪ฉันไม่ไปหรอก
‪- พร้อมกันรึยัง ‪- เขาเรียกเราแล้ว ไปกันเร็วเข้า
‪- ไม่ไป ‪- ไป
‪- ไม่ไป ‪- ทำไมพูดงี้ล่ะ
‪ฉันจะรออยู่นี่ตอนที่เพื่อนๆ ลงไปเล่นกัน ‪สองคนนั้นน่ะ ไม่ใช่คุณ
‪- นี่ เคย์ลี่กับฉันไปเล่นแพดเดิลบอร์ดไม่ได้ ‪- ไง
‪ทำไมล่ะ
‪ฉันเป็นหืดหอบเขาเลยไม่ให้เล่น
‪ส่วนฉันติ๊กในช่องที่บอกว่าฉันอาจตั้งครรภ์
‪อยากรู้ว่าจะรู้สึกยังไงน่ะ โทษทีนะ
‪- เธอทำงั้นทำไม ‪- ฌอน!
‪ซินญอรา ทาซิงก์ที่หน้าหน่อยไหม
‪- อะไรนะ ‪- คุณอยากทาซิงก์ที่หน้าผมเหรอ
‪ต้องให้ผมบอกคุณกี่ครั้ง ราโมน
‪ไม่ต้องทาหน้า ทาหลังได้อยู่ ‪ไว้เจอกันในน้ำนะครับ
‪- เขาตลกดีนะ ‪- ที่จริง คนนี้เลยค่ะ
‪เวสลีย์ชอบให้คนประโคมซิงก์ที่หน้าเยอะๆ
‪ไม่ตลกเลยนะ
‪- แต่ก็จริงอยู่ ‪- ไม่ตลกจ้ะ
‪- ตลกนิดๆ ‪- ไม่ค่ะ ราโมน ไม่เป็นไร ไม่เอา
‪ขอบคุณค่ะ
‪ล้อเล่นน่ะ เธอแค่พูดเล่นเฉยๆ เป็นบ้าน่ะค่ะ
‪โอเค บาย
‪ขอบคุณ จะไม่มีใครลงไปเล่น
‪ไม่ได้นะ อันที่จริงเราต้องลง
‪กินตาโนบอกว่า ‪ถ้าไม่มีเราคนไหนเล่นแพดเดิลบอร์ด
‪เขาจะขับรถไปส่งเรากลับ
‪เขาคงโกรธที่เราแย่งที่คนอื่นมาหมด
‪ใช่ ไปเถอะเวสลีย์ ‪เราแค่ต้องฉกกุญแจของกินตาโน
‪โอเค อย่าแหกปากพูดสิ เคย์ลี่
‪- ฉันใช้อารมณ์มากเกินไป ‪- เคย์ลี่ เธอ...
‪- ฉันไม่แฮปปี้เลยนะ ‪- เธอทำได้ ไปกันเร็ว
‪- แค่อยากให้พวกเธอรู้ไว้ ‪- เธอต้องเก่งมากๆ
‪- ตอนนี้ฉันต้องไปเล่นกับฌอน ‪- อิจฉาจัง
‪- เยี่ยม ‪- ฉันละอยากไป
‪- ขอให้สนุกนะ ‪- ฉันไม่ชอบเขาเลย
‪- เรารักเธอ ‪- ท้องทะเลคือของขวัญ คนสวย
‪ฉันไม่ชอบเปียกน้ำ!
‪นี่อะไร เตกีลาเหรอ
‪ไม่ใช่ แค่ชาเย็น
‪แหม ดูสิใครตัดสินใจมาเล่นกับเรา
‪ทำไมยังไม่รีบกันอีก ให้ตายสิ
‪รักษามันไว้ด้วยชีวิตนะ
‪โอเค เลิกยืดยาดกันได้แล้ว ไปกันเลย
‪ฌอน คุณพายเร็วไปแล้ว รอฉันด้วย
‪ทีนี้ละอยากเล่นกับฌอน
‪เดี๋ยว ฉันคิดว่าเราควรยืนบนบอร์ดนะ
‪คุณคิดว่าผมจะยืนบนไอ้นี่เหรอ ไม่เอาอะ
‪โอเค ดี ฉันเหนื่อยจะแย่ ‪ไม่อยากยืนเหมือนกัน
‪ฉันไม่ชอบออกกำลังกาย แต่มันก็สนุกดีนะ
‪- ชน ‪- ชน
‪- ที่จริงแล้วฉันชอบท่าเรือตรงนี้นะ ‪- ใช่
‪- ใครมาสร้างไว้เนี่ย ‪- มีสองอย่างที่เป็นไปได้
‪ราโมนโดดร่มลงมา
‪จากบังกะโลอิฐสองห้องนอนลอยฟ้าของเขา
‪สอง แฟนในจินตนาการของคุณ
‪- เป็นคนสร้างทั้งหมดนี้ ‪- แฟนฉันไม่ใช่คนในจินตนาการย่ะ
‪อ้าว เป็นผีหรอกเหรอ
‪ก็เกือบแล้ว
‪เดี๋ยวคุณต้องด่าฉันเละแน่
‪ฉันส่งอีเมลหยาบๆ คายๆ ไปให้จาเร็ด
‪เพราะฉันคิดว่าเขาฟันแล้วทิ้ง
‪ฉันไม่ได้ข่าวจากเขาสองสามวัน ‪เรื่องกลายเป็นว่าเขาไม่ได้หลบหน้าฉัน
‪แต่เขาอยู่ในอาการโคม่าที่นี่
‪คุณก็เลยมานี่เพื่อขอโทษอะไรงั้นสิ หรือ...
‪คือฉันมานี่เพื่องัดเข้าห้องเขาแล้วลบอีเมล
‪พับผ่าสิ
‪หลังจากที่ฉันเจอคุณ...
‪- โอ๊ะโอ ‪- คุณพระช่วย โลมา
‪นั่นไม่ใช่โลมาหรอก ‪ยาหยี นั่นฉลาม
‪ไม่ใช่ฉลามสักหน่อย
‪โอ๊ย ตายแล้ว ดูสิ ไงจ๊ะ
‪น่าทึ่งจังเลย ดูสิว่ามันเข้ามาใกล้เราแค่ไหน
‪ไม่เอา ครั้งนี้คุณต้องดูแลตัวเองละ
‪ดูมันสิ มันยิ้มให้คุณด้วย
‪จริงเหรอ รู้ไหม โลมามันยิ้มตลอดแหละ
‪เพราะหน้ามันเป็นรูปนั้น
‪โอ้ คุณพระ
‪ให้ตายสิ
‪ไม่นะ
‪- มันกอดฉัน ‪- ไม่ใช่!
‪หมาผมก็กอดขาผม แต่เพื่อทำอย่างอื่นเหอะ
‪หยิบกล้องฉันมา ฉันอยากโพสต์รูปนี้ ไงจ๊ะ
‪อย่ามองตามันนะ พวกมันชอบแบบนั้น
‪นั่นมันอะไรน่ะ
‪- มันคือกอดใช่ไหม ‪- อยากได้บุหรี่ไหม
‪สุดยอดมากเลย
‪แกไปไหนแล้ว เจ้าตัวน้อย
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- ให้ตายสิ
‪- คุณเป็นไรไหม ‪- นั่นมันบ้าอะไรวะ
‪ฉันคิดว่าเราเล่นกันซะอีก
‪เล่นเหรอ ไม่อะ พวกคุณไม่ได้เล่นกัน
‪- นั่นจู๋มันเหรอ ‪- ผมจะตอบตรงๆ นะ ใช่
‪แหวะ อยากจะอ้วก!
‪- โอ๊ย ตายแล้ว เวส ‪- นี่!
‪- ทำไมมันทำงั้นกับฉันล่ะ ‪- เพราะคุณเซ็กซี่มากไง
‪- เธอโอเคไหม ‪- เพื่อนเลิฟ
‪- ขอบคุณมากนะคะ ‪- ไม่เป็นไร ผมจะไปเรียกยามฝั่ง
‪โอเค เกิดอะไรขึ้น
‪- มันเอาจู๋ตบหน้าฉัน ‪- หา
‪มันเอาจู๋ตบหน้าฉัน
‪ฉันขอโทษ ไม่ ขอโทษจริงๆ
‪เธอต้องแบบ... ช้ำใจมากแน่ๆ ขอโทษนะ
‪มันเป็นการเบนความสนใจที่ดีมาก เพราะ...
‪- ได้กุญแจหลักมาเหรอ ‪- เจ๋ง!
‪กลิ่นอะไรเนี่ย
‪ไง เปลี่ยนใจแล้วเหรอ
‪หันหนีไปเลย อีสร้อย
‪- เงาตะคุ่มๆ มาเลย ‪- ไลน์มานะ
‪พวกเราต้องรีบแล้วนะ ‪เราต้องกลับไปที่ห้องของจาเร็ด
‪ก่อนที่กินตาโนจะรู้ว่ากุญแจหายไป
‪- พวกร่าน ‪- อะไรเนี่ย
‪พวกเธอ ฉันรู้สึกไม่ดีเลย
‪เธออาจจะกลืนน้ำทะเลเข้าไปมากเกินก็ได้
‪- ใช่ ฉันว่าฉันจะ... ‪- โอเคไหมเธอจ๋า
‪ทุกคนถอยไป ‪ผมเรียนปั๊มหัวใจมาจากค่ายเด็กอ้วน
‪มันจะดีเหรอ
‪เปิดทางรับอากาศ!
‪เธอต้องการอาการเพิ่ม!
‪- ช่วยด้วย ‪- ถอยไปนะ ไอ้เด็กลามก
‪ช่วยด้วย! อายูดา! ผู้หญิงพวกนี้รุมทำร้ายลูกฉัน
‪- ผมบอกคุณว่าไง ‪- เธอเอาปากตัวเองประกบปากเขา
‪เรารักกันครับแม่
‪เธอเป็นผู้หญิงของผม
‪รักเหรอ เราไม่ได้รักกัน
‪แม่งเอ๊ย แม่! ‪ทำไมต้องยุ่งเรื่องของผมอยู่เรื่อยวะ
‪โนแลน ไรอัน ฟิลลิเป เงียบนะ
‪- เราไปกันได้สวย ‪- เงียบ!
‪- เธอเป็นอะไรเนี่ย ‪- ไม่!
‪- คุณทำงั้นทำไม ‪- อ้อ อยากหาเรื่องฉันเหรอ
‪ฉันเจ็บท้องคลอดลูกคนนี้อยู่ 46 ชั่วโมง ‪เธอเข้าใจไหม
‪ฉันต้องผ่าขยายช่องคลอด
‪ยาว 18 นิ้วเลยนะ
‪เธออยากเจ็บตัวเหรอ ฉันจะทำให้ดู...
‪คุณพระ
‪- แหวะ ‪- โอเค
‪เหม็นหึ่งเลย
‪- สิบแปดนิ้วเหรอ ‪- ฟุตครึ่งเลยนะ
‪ลาก่อน ซินญอรา ‪สุขใจที่คุณมาพักกับเรานะ
‪ไม่อยากเชื่อว่าฉันต้องพูดแบบนี้
‪แต่ฉันไม่ชอบเด็กเล็กๆ หรอกนะ
‪ตั้งแต่คุณมาถึง
‪คุณเอาอุปกรณ์ทางเซ็กซ์เสื่อมทรามให้เด็กดู
‪คุณงัดเข้าห้องพักของหนึ่งของผม ‪วิ่งแก้ผ้ากลางห้องอาหารผม
‪และคุณ คุณสำเร็จความใคร่ให้โลมา
‪โอเค เรื่องทุกอย่างไม่ใช่ความผิดฉันเลยนะ ‪และคุณก็ไม่ควรโทษเหยื่อ
‪ถ้าคุณเข้ามาในรีสอร์ทนี้อีก ‪ผมจะจับคุณโยนเข้าคุก
‪และคุณแน่ใจได้เลยว่า ‪ดิลโด้คุณจะไม่ได้เข้าไปด้วย
‪โอเค
‪ไม่เอาน่าพวกเรา เราเพิ่งมาที่นี่ได้คืนเดียวเอง
‪สดชื่นกันหน่อย แล้วกลับไปที่นั่นกัน
‪- เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย ‪- เรามีกุญแจหลักนะ
‪เราต้องกลับไปก่อนที่พวกเขาจะเปลี่ยนรหัส
‪- เธอจ๋า ฉันว่าเราต้องคุยกันก่อน ‪- ไม่เอา
‪- โอเค ‪- ขอบใจ
‪ฉันคิดว่าเราต้องคุยกัน
‪ฉันสัมผัสได้ถึงพลังงานน่ากลัวบางอย่างในห้องนี้
‪มันเหมือนจักรวาลส่งซิกมาให้เรา
‪ใช่ บอกว่า "ออกไปจากที่นี่โว้ย"
‪พวกเธอ เราไม่ได้มาไกลขนาดนี้ ‪เพื่อจะมาตกม้าตายตรงนี้นะ
‪เราต้องไปเอากระเป๋า...
‪และเราต้องลบอีเมลนั่น
‪ฉันขอร้องละ เพื่อนกันต้องช่วยกันสิ
‪รู้ไหม คิดถึงตลอดเวลา ‪ที่ฉันอยู่เคียงข้างพวกเธอสิ
‪เธอดีเกินกว่าจะมาทวงบุญคุณเราเรื่องอารมณ์นะ
‪ฉันว่าไม่นะ
‪ฉันไม่อยากกินไอ้นี่
‪เอากุญแจมาให้ฉัน
‪- ไม่ ‪- บรูก
‪- ไม่ ‪- เธอไม่ใช่คนคุมกุญแจนะบรูก
‪ตอนนี้ฉันเป็นคนคุมกุญแจแล้ว
‪และคนคุมกุญแจบอกว่า ‪เธอกลับไปที่โรงแรมนั้นไม่ได้
‪ยอมแพ้ซะ
‪บรูก ฉันรู้ว่าจะเอากุญแจยังไง
‪อ้อ ก็เอาสิ
‪อย่าทำร้ายกันเลยนะ
‪- ถ้าเขาฉี่เล็ดฉันไม่ผิดนะ ‪- แค่...
‪- จะลงมือแล้วนะ ‪- อย่านะ
‪- เธอไม่ได้กุญแจไปหรอก หยุดนะ ‪- อย่าทำร้ายกันสิ
‪- โธ่ บรูก ‪- เดี๋ยวเขาฉี่เล็ด หยุดนะ อย่า!
‪- เอามือวางบนเตียง ‪- บอกแล้วไงว่าฉันจะทำ
‪ให้ตายสิ
‪ขอบคุณที่ไม่ช่วยอะไรนะ
‪ฉันจะจำการหักหลังครั้งนี้ไว้ ‪ตอนที่เลือกชุดเพื่อนเจ้าสาว
‪จะต้องเป็นชุดที่น่าเกลียด
‪และแพงระยับเลย
‪ยังไงฉันก็จะใส่ชุดนั้นให้สวย
‪เธอใส่ออกมาแล้วต้องทุเรศสุดๆ
‪เวสลีย์ เวส
‪เราเป็นบ้ากันไปหมดแล้ว
‪เวสลีย์
‪ไม่น่าบ้าจี้ขนาดนี้เลยฉัน
‪จับตาดูยัยคนลวนลามเด็กให้ดี
‪รับทราบ
‪บ้าเอ๊ย
‪เธอยังไม่รับสายเลย เรากลับไปที่นั่นดีไหม
‪รู้อะไรไหม
‪ทำไมเราไม่ปล่อยให้เขาทำตามใจล่ะ
‪ไหนๆ เขาก็ไม่ฟังเราอยู่แล้ว
‪นั่นใช่เสียงเลื่อยไฟฟ้าตัดผ่านกระดูกรึเปล่า
‪โอเค ไปกันเถอะ
‪ไม่เอาน่า เธอทำได้
‪เวร! ไหม้แล้ว
‪ไหม้ฉันหมดแล้ว โอ๊ย เวร
‪ว่าไงเวส
‪จะไปไหนเหรอ
‪คุณผู้หญิงเวสลีย์กลับมาที่ลาสปลายาสครับ
‪ใช่
‪โอ้ พระเจ้า เร็วสิ
‪อีเมลเขาอยู่ไหนนะ
‪(พยาบาลของจาเร็ด เบอร์มือถือ)
‪- ไง ฮัลโหล ‪- ไง ผมเอง
‪หวัดดีค่ะ เป็นไงบ้างคะ
‪ที่จริงก็สบายดีมากครับ ‪หมอให้ผมกลับก่อนกำหนด
‪ไม่จริงน่า
‪ก่อนแค่ไหนคะ
‪พรุ่งนี้เลยที่รัก
‪ว่าไงนะ
‪คุณไปรับผมที่สนามบินได้ไหม
‪ผมอาจกลับไฟลต์ดึกหน่อย
‪ซินญอราดาร์ยา!
‪- เรารู้ว่าคุณอยู่ในนั้น เปิดประตูนะ ‪- ฟังเหมือนเสียงคนตะโกนเลย
‪- คุณเป็นไรไหม ‪- คุณดาร์ยา เปิดประตู
‪สบายดีค่ะ เพื่อนบ้านปรับปรุงบ้านกันอยู่น่ะ
‪ตอนกลางคืนเนี่ยนะ น่ารำคาญจัง
‪ค่ะ ไม่เป็นไรหรอก อีกแป๊บก็น่าจะเสร็จแล้ว
‪ฉันอยากไปรับคุณที่ลอสแอนเจลิสพรุ่งนี้นะคะ
‪โอเค ผมจะส่ง ‪รายละเอียดเที่ยวบินไปให้ตอนที่รู้นะครับ
‪ซินญอราดาร์ยา! ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น ‪ซินญอราดาร์ยา
‪อ้อ แล้วก็เวส...
‪สวมชุดที่ถอดง่ายๆ นะครับ
‪โอ๊ยตายแล้ว น่าสนุกจังเลย ฉันต้องวางแล้วค่ะ
‪ราโมน
‪เธอทำได้
‪ให้ตายสิ เธอมารับฉัน
‪มันจะเกินไปแล้วนะ
‪รีบวิ่งให้ไวเลยนะ เพราะฉันกำลังไป
‪ไข่ฉัน ราโมน ‪ไข่น้อยๆ ของฉันแตกละเอียดเลย
‪- ไงคะ ‪- โอลา
‪เราแวะมารับเพื่อนน่ะค่ะ เราเคยพักที่นี่
‪เราแค่จะขอผ่านไปหน่อย
‪คิว นี่มันบ้าไปแล้วพวก
‪เธอบุกรุกเข้ามาแล้วก็งัดเข้าห้องผู้ชายคนนั้น
‪ฟังฌอนสิ คุณต้อง...
‪คุณทำอะไรเนี่ย ฉันแค่มีความรัก
‪เราก็เลยต้องเข้าไปเพื่อ... แค่แบบ...
‪- คุณจะไม่เป็นไร ‪- เดี๋ยว เคย์ลี่
‪ตายแล้ว เวสลีย์เหรอ
‪นี่ ไม่นะ ฉันแค่... พวก เอามือ...
‪ผมบอกแล้วว่าถ้ากลับมาจะเกิดอะไรขึ้น
‪และมันก็เกิดขึ้นจริงๆ
‪ขอให้สนุกกับคุกเม็กซิโก
‪เคย์ลี่!
‪นี่! ออกไปนะ ไม่ดีนะโว้ย!
‪เวร!
‪ได้โปรด ขอให้ฉัน... เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันค่ะ
‪เดี๋ยว ก่อนจะไป คุณมียาแก้ปวด
‪ซินญอ! ขอละค่ะคุณ!
‪ฉันสาบานเลย ถ้าออกไปได้เมื่อไหร่ ‪ฉันจะเอาไปแฉออนไลน์ให้หมด
‪ซินญอ!
‪โอ้ พระเจ้า พวกเธอมาแล้ว ‪พาฉันออกไปหน่อยสิ
‪ใช่ นั่นละสาเหตุที่เรามา
‪นั่นเป็นแผน แต่รู้ไหม
‪ตอนนี้ไม่แน่ใจละ ‪เพราะอย่างน้อยเธอก็แผลงฤทธิ์ในนี้ไม่ได้
‪ตลกมากจ้ะ
‪- ที่รัก ที่นี่น่าขยะแขยงจัง ‪- ฉันรู้
‪จริงๆ แหละ อย่าจับอะไรนะ
‪เป็นเรื่องระห่ำที่สุดที่คุณเคยเห็น
‪- เดี๋ยว ฌอนมาด้วยเหรอ ‪- ใช่ เขาพาเรามา
‪- ว่าไง ‪- ว่าไงผู้กระทำผิด
‪ว้าว คุณแต่งห้องได้น่าอยู่ดีนะ
‪มีข่าวดีมาบอก ข่าวดีก็คือ
‪โรงแรมไม่เอาผิดทุกข้อกล่าวหา
‪ดังนั้นคุณไปได้ เพื่อนยาก
‪- คุณจ่ายใต้โต๊ะไปเหรอ ‪- ป๊ะป๋าจัดการแล้ว
‪และขอพูดให้ชัดว่า ‪ในสถานการณ์นี้ ผมไม่ใช่ "ป๊ะป๋า"
‪"ป๊ะป๋า" คือโนแลน
‪โนแลน
‪- เด็กตัวกระเปี๊ยกแฟนคุณน่ะ ‪- ใช่ เด็กที่...
‪อีกอย่างนะ ไม่คิดเลยว่า ‪เด็กคนนั้นจะเป็นสเปกคุณ
‪แต่ดูเหมือนเขาจะเป็นห่วงคุณน่าดู
‪เขาทนเห็นยอดรักถูกจับขังไม่ไหว
‪- ฉันไม่ใช่ยอดรักของเขา ‪- เด็กนั่นรักคุณนะ
‪คุณต้องหยุดพูดถึงโนแลนสักที
‪- เราต้องคุยกัน ‪- ขอบคุณพระเจ้า
‪จำได้ไหมที่เธอบอกว่า ‪ถ้าเธอทำตัวไร้เหตุผลเมื่อไหร่ให้บอก
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าที่ผ่านมามันบ้าบอคอแตกมาก
‪ไม่อยากเชื่อว่าจะใช้เวลาสองวัน ‪ในการพยายามงัดเข้าห้องจาเร็ด
‪ในเมื่อฉันแค่ต้องบอกเขาว่า
‪ฉันคิดว่าเขาไม่ควรบินคนเดียว ‪ในสภาพแบบนั้น
‪รอจนเขาหลับบนเครื่อง ฉกอุปกรณ์เขามาให้หมด
‪สแกนใบหน้าไร้สติของเขา ‪เพื่อปลดล็อกเครื่อง แล้วลบอีเมลทิ้งซะ
‪- ง่ายจะตายไป ‪- เวสลีย์ หยุด
‪กวาดตามองหน่อยว่าตัวเองอยู่ไหน ‪เธออยู่ในคุกเม็กซิโกนะ
‪เธออยากให้ฉันทำยังไงล่ะ ‪ทุกข์ไปกับมันหรือตั้งสติแก้ปัญหา
‪ทุกข์ไปกับมัน ซึมซับมันเข้าไป
‪นี่เป็นเรื่องที่เธอต้องคิดทบทวน ‪อย่างน้อยเราจะได้ไม่บ้าไปด้วย
‪ใช่ เธออยู่ในความสัมพันธ์
‪ที่เธอต้องโกหกและเสแสร้งตลอดเวลา
‪มันเป็นสิ่งที่เธอต้องการจริงๆ เหรอ
‪ก็ได้ ฉันไม่ต้องมีพวกเธอหรอก โอเคไหม
‪งานนี้ฉันทำเองได้ ฌอน ช่วยที
‪- เราคุยกันแป๊บนึงได้ไหม ‪- เวสลีย์ เอางี้นะ
‪เรารักเธอ แต่เราพอแล้ว
‪และเธอก็ควรจะพอด้วย
‪เคย์ลี่กับฉัน เราจะไป
‪และเราจะเที่ยวเม็กซิโกให้สนุกเลยวันนี้
‪เราไปหาอังเคลได้ไหม
‪ได้สิวะ เราไปหาอังเคลกัน
‪และเราจะนั่งสมาธิกันให้จิตใจผ่องใสเลย
‪ฉันจะท้องแล้ว บายนะ โทษที
‪เคย์ลี่
‪ถามจริง
‪โอ้ พระเจ้า
‪นี่เป็นความคิดที่แย่มาก
‪ยี่สิบนาทีก่อนเธอยังตื่นเต้นกับเรื่องนี้อยู่เลย
‪ฉันไม่รู้นี่ว่าพูดอะไรออกไป ฉันกำลังโกรธ
‪พระเจ้า อย่าคิดถึงแต่ตัวเองสิ
‪อ้อ ฉันไม่ได้คิดถึงแต่ตัวเองนะ ‪ฉันแค่ไม่อยากอยู่ที่นี่แล้ว
‪ฉันอยากให้รถจอดข้างทางเดี๋ยวนี้ เราจะได้ลง
‪- ถูกเวลามาก ‪- เดี๋ยว เกิดอะไรขึ้น
‪คนกำลังเตรียมตัวกัน เราใกล้จะถึงอังเคลแล้ว
‪เธอสัมผัสแรงกระเพื่อมได้
‪หา ไม่ได้
‪เคย์ลี่
‪ล้อกันเล่นแล้ว บอกให้เขาหยุดที ขอละ
‪คุณเชื่อสองคนนั้นไหมล่ะ บ้าที่สุด อยู่ๆ ก็ไป
‪ใช่ ก็นั่นนะสิ
‪เห็นแก่ตัวจริงๆ
‪โอเค เป็นไงบ้างคะ
‪คือเจ้าหมอนี่มันมีดีอะไร อะไรทำให้คุณ...
‪ไม่รู้สิ ยอมลำบากเพื่อเขาขนาดนี้น่ะ
‪ฉันก็ไม่รู้ เขาเป็นขั้วตรงข้ามของ ‪ผู้ชายแอลเอเลื่อนลอย
‪เขามีงานทำ มีบ้านอยู่ ไม่ได้เป็นเพื่อนกับดีเจ
‪อ้อ เป็นตัวเลือกที่อุ่นใจสินะ
‪ไม่ ฉันอธิบายเขาได้ไม่ดีพอค่ะ
‪เขาฮอตมาก
‪จบแล้วเหรอ สรุปว่าเขาฮอตและไว้ใจได้ ก็ดีนะ
‪ไม่ใช่แค่นั้น
‪คือครั้งแรกที่เราอยู่ด้วยกัน... โทษที เอากัน
‪เขาจุดเทียน เขามีโปรยกลีบกุหลาบ
‪ตามตำราเป๊ะๆ เลย
‪มันเรียกว่าเป็นคนโรแมนติก ฌอน ‪อ่านหนังสือหรือดูหนังซะบ้าง
‪เทียนกับดอกไม้
‪ว้าว เหมือนถอดมาจาก ‪ตอนหนึ่งในเรียลลิตี้หาคู่เลย
‪ว่าแต่คุณจะไปรู้อะไรเรื่องความโรแมนติก
‪ผมเคยแต่งงานอยู่เจ็ดปี
‪แล้วเกิดอะไรขึ้น ‪คุณบอกปัดเธอโดยอัตโนมัติเหรอ
‪เปล่า เธอตาย
‪โอ้ พระเจ้า
‪- ขอโทษจริงๆ ‪- ไม่เป็นไร
‪ผมพร้อมเปิดใจนะ ‪มันผ่านมาสองปีแล้ว ผมโอเคดี
‪เดี๋ยวก่อน งั้นคุณก็เพิ่งเริ่มออกเดตใหม่ล่ะสิ
‪บอกฉันทีว่าฉันไม่ใช่เดตแรกของคุณ
‪และเดตสุดท้าย
‪- ไม่นะ ‪- ใช่ เรื่องนี้มันซับซ้อนเกิน
‪- ไม่ต้องเริ่มเลย โอเคไหม ‪- ได้
‪คุณพูดถูกจริงๆ คืนนั้นฉันเจอเรื่องหนักๆ มา
‪ไม่ คุณไม่ผิดหรอก ‪ผมผิดเอง รู้อะไรไหม ผม...
‪ผมแค่พยายามจะออกไปเจอคน ถูกไหม ‪ผมอาจจะเดินหน้าเร็วไป
‪ผมฝืนใจทำเรื่องของผม จากนั้น
‪คุณก็เข้ามา แล้วผมทนรับความจริงไม่ได้
‪- ก็เลย ‪- ใช่ ถูกค่ะ
‪ฉันเป็นคนจริงเกินพอดีไปหน่อย
‪ขนาดอีเมลที่ส่งถึงจาเร็ดยังจริงเกินไปเลย
‪เราเพิ่งรู้จักกัน ยังพูดจริงขนาดนั้นไม่ได้
‪ฟังคำผมไว้นะเวส
‪คุณมักจะช้าเกินไปเสมอ ‪ในความสัมพันธ์ของตัวเอง
‪มาเถอะ
‪ขอโทษจริงๆ นะ
‪แล้วคุณอยากจะ
‪อยู่ต่ออีกหน่อยไหมคะ อยู่รอกับฉันไหม
‪- ฉันไม่รู้จักถนนแถวนี้ ‪- คุณไม่รู้เหรอ
‪- ฉันไม่รู้ค่ะ ไม่เลย ‪- ไม่คุ้นกับย่านนี้เลยเหรอ
‪คือคุณไม่จำเป็นต้องอยู่ แต่มันคงจะ... เดี๋ยวนะ
‪- ฮัลโหล ‪- ไง ผมเอง
‪ไง จาเร็ด
‪- นั่นเจอราร์ดเหรอ ‪- ฉันมีเซอร์ไพรส์ค่ะ
‪ฉันมารับคุณกลับบ้าน
‪พอเลย ผมจะกลับบ้านวันนี้แล้ว ‪คุณไม่ต้องทำแบบนั้นหรอก
‪ไม่ค่ะ ที่รัก ฉันมาถึงแล้ว
‪- เดี๋ยว คุณว่าไงนะ ‪- ใช่ ฉันเพิ่งลงจากเครื่องที่คาโบ
‪- ฉันอยู่ในสนามบิน ‪- เจ๋งเลย
‪คุณไม่เห็นต้อง...
‪คุณไม่เห็นต้องมารับผมถึงที่คาโบเลย
‪- อะไร ‪- นั่นเขาใช่ไหม
‪- ไหน ‪- นั่นไง
‪นั่นใครเหรอ
‪โอ้ พระเจ้า จาเร็ด
‪อะไร คุณโอเคไหม
‪โอ๊ย ตายแล้ว
‪จาเร็ด ฉันตื่นเต้นโคตรๆ เลยที่ได้มาเม็กซิโก
‪เยี่ยมครับ คุณรออยู่ที่นั่นก็ได้นะ ‪พวกเขากำลังจะพาผมไปสนามบิน
‪แล้วคอมพิวเตอร์กับข้าวของคุณล่ะคะ
‪ไม่ ผู้จัดการที่โรงแรม
‪จะส่งกระเป๋าผมไปให้ทั้งหมด เขาดีมากเลยนะ
‪เราต้องกลับมาที่นี่ ‪เพราะตอนนี้ผมมีคนรู้จักแล้ว
‪ที่รัก คุณต้องทำตัวสบายๆ นะคะ
‪โอเคไหม อย่าเข้าใกล้คอมพ์คุณนะ
‪ไม่ ถึงอยากทำก็ทำไม่ได้ครับ ‪กระเป๋าอยู่ในรถอีกคัน
‪อ้อ ผมต้องคืนโทรศัพท์แล้ว
‪ผมจะรีบไปถึงให้เร็วเลยนะ
‪แต่เราต้องไปส่งคนอีกหลายคนก่อน
‪- เพราะงั้นอาจใช้เวลาสองสามชั่วโมงนะ บาย ‪- โอเค
‪โทษที แค่จัดแจงเรื่องการเดินทางกับแฟนผมน่ะ
‪เพิ่งเรียกฉันว่าแฟนด้วยแหละ
‪เขาเพิ่งเรียกฉันว่าแฟน คุณได้ยินไหม
‪- เงียบน่า นี่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับคุณเลยนะ ‪- ใช่
‪มันมีความหมายมากนะ
‪ตอนนี้คุณก็จะได้บอกลูกๆ
‪ว่าแม่ตามส่องพ่อมาถึงเม็กซิโก ‪อย่างกับนักล่าค่าหัว
‪ฉันมีเรื่องจะขอร้องคุณ ตอบตกลงนะคะ
‪คุณช่วยพาฉันไปเจอเขาที่สนามบินได้ไหม นะคะ
‪ผมเหรอ ผมถลำลึกมาขนาดนี้แล้ว
‪- ก็อยากเห็น... ‪- ไชโย
‪โอ้ พระเจ้า
‪พระเจ้า นี่ดีมากเลย ชานี่ใส่อะไรนะ
‪ฉันว่าก็แค่ชาเขียวธรรมดาๆ นะ
‪ไม่น่าใช่ มีรสเครื่องเทศอยู่นะ
‪- อร่อยมากเลย ‪- อ้าว ดูนี่สิ
‪"ดึงหนามภายในของคุณออก" ฟังแล้วเจ็บชะมัด
‪ฉันรู้ บรูกกี้ ฉันก็เคยคิดว่ามันไร้สาระ
‪จนฉันตั้งใจอ่านมันจริงๆ และมันช่วยให้ฉันคิดได้
‪จริงเหรอ ตรงไหนที่ทำให้เธอคิดได้ล่ะ
‪ที่บอกว่า "จงเป็นต้นไม้ หารากคุณให้เจอ"
‪จริงเหรอ น่าทึ่งสุดๆ
‪โอเค
‪ขอบคุณค่ะ อร่อยมาก
‪ให้ตายสิ ที่นี่ร้อนตับจะแลบแล้วเนี่ย
‪- ดูนี่สิ ดูว่าป่านี้ใหญ่แค่ไหน ‪- สวัสดีค่ะ สาวๆ
‪สวัสดี
‪ขอต้อนรับสู่อาศรมแห่งใจ
‪- ไปกัน ‪- ทำไมเป็นผู้หญิงไปได้ล่ะ
‪ฉันไม่เคยบอกว่าอังเคลเป็นผู้ชายนี่
‪ขอโทษนะที่ทึกทักไปว่า
‪ฮิปปี้โรคจิตจอมหลอกลวงคงไม่ใช่ผู้หญิง
‪ขอต้อนรับ ฉันคืออังเคล เด ลา ปาซ
‪หวัดดีค่ะ ฉันคือบรูก เด เคเทล วัน
‪ฉันเคย์ลี่ค่ะ เป็นเกียรติมากที่ได้มาที่นี่ ขอบคุณค่ะ
‪คุณสวยและน่าทึ่งมากเลย
‪ฉันแค่อยากกล่าวนมัสเต
‪พระเจ้าคุ้มครอง ชาบัต ชาลอม! มาเซล โทฟ
‪ขอบคุณค่ะ ฉันรักคุณ
‪คุณสองคนมีอะไรให้ฉันช่วยคะ
‪ที่จริงแล้วเธอคนเดียวค่ะ
‪ฉันชอบให้นักบำบัดของตัวเอง ‪มีปริญญาแพทย์และจ่ายยาวิโคดินได้
‪ขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วยนะคะ ‪ฉันพยายามมีลูกอยู่ค่ะ
‪- ไปหาหมอสำหรับผู้มีบุตรยากรึยังคะ ‪- ค่ะ ทุกหมอในแอลเอ
‪แต่ไม่ได้ผลสักอย่างเลย
‪ขอโทษด้วยค่ะ มันต้องเจ็บปวดมากแน่ๆ
‪ขอบคุณค่ะ
‪ไม่มีอะไรที่ฉันทำเพื่อคุณได้ค่ะ
‪อะไรนะ ไม่ ฉันอยู่ในเม็กซิโกนะ
‪ฉันอ่านทุกเรื่องที่เกี่ยวกับผู้หญิงทุกคนที่มาหาคุณ
‪ฉันช่วยให้คุณตั้งครรภ์ไม่ได้ ‪แต่ฉันคิดว่าคุณจะเป็นแม่ที่ยอดเยี่ยม
‪เปิดใจไว้นะคะ ‪ชีวิตจะชักนำคนพิเศษมาให้ผู้เป็นแม่
‪โอเค รู้อะไรไหม ฉันว่าแล้ว ‪ทั้งหมดนี่หลอกต้มกันชัดๆ
‪มาเถอะ เธอไม่ต้องทำแบบนี้หรอก ‪ไม่ต้อง ไปกัน
‪อย่าเพิ่งค่ะ เคเทล วัน
‪ขอบคุณมากนะที่ช่วย เพื่อนแบบคุณนี่หายากนะ
‪และฟังนะ ฉันอยู่ตรงนี้ถ้าคุณเกิดอยาก
‪พูดถึงเมียที่ตายไป
‪ภรรยา คู่ชีวิตที่จากไป
‪ที่ไปดีแล้ว คุณเรียกเธอว่าไงคะ
‪- เรเชล ‪- เรเชล ใช่
‪- ครับ นั่นชื่อเธอ ‪- ค่อยเข้าท่าหน่อย
‪- ขอโทษค่ะ ‪- ไม่ต้องครับ ไม่เป็นไร
‪คงลำบากน่าดูเลยนะคะ
‪เวลาพูดเรื่องนี้ คนชอบพูดเลี่ยงไปเลี่ยงมา
‪แต่เรเชลเขา...
‪เขาคงชอบที่คุณพูดตรงๆ
‪- เธอเป็นคนตลกไหมคะ ‪- ครับ
‪นั่นเป็นเรื่องที่เราชอบทำกัน หัวเราะน่ะ
‪และบอกตรงๆ นั่นเป็นหนึ่งใน ‪สิ่งที่ผมคิดถึงมากที่สุดในตัวเธอ
‪การมีคนมาสะกิดเราเบาๆ
‪และบอกว่า "เห็นที่ไอ้บ้านั่นกำลังทำไหม"
‪โอ้ พระเจ้า ใช่เลย แอบส่องคนในปาร์ตี้
‪- ใช่ ‪- เวลาที่คุณทั้งคู่เห็น
‪เรื่องบ้าๆ กำลังเกิดขึ้น
‪และคุณรู้ว่าจะได้พูดเรื่องนี้กัน ‪ตอนขับรถกลับบ้าน
‪- ฉันชอบแบบนั้นที่สุด ‪- เหมือนกัน
‪- เนอะ ‪- ใช่
‪แต่ก็นั่นแหละ ฉันอยู่ตรงนี้นะคะ
‪- ขอบคุณครับ ผมซึ้งใจนะ ‪- พูดจริงๆ ฉันเป็นที่ปรึกษาแนะแนว
‪ถามจริง
‪จริง ทำไมตกใจขนาดนั้น
‪- คนจ้างคุณเพื่อให้คำปรึกษาเหรอ ‪- ใช่
‪- ว้าว ‪- พวกเขาจ่ายแน่เมื่อฉันมีงานทำ
‪ เจ๋งดีนะ
‪เดี๋ยว ทำไมรถตู้แยกกันล่ะ
‪ต้องตัดสินใจแล้วเวส
‪เราจะตามจาเร็ดหรือตามสัมภาระของจาเร็ด
‪ผมว่าเราตามจาเร็ด...
‪- ฌอน ของเขาสิ ไป! ‪- โอเค
‪ใจเย็นน่า
‪ฉันรู้ว่าคุณสงสัยว่ามันเป็นความคิดที่ดีรึเปล่า ‪และคำตอบก็คือ
‪- "เงียบไปเลย" ‪- ลุยต่อ
‪ให้ตายสิ ขับดีๆ หยุด!
‪พระเจ้า
‪- คุณโอเคไหม ‪- โอเค เราไม่เป็นไร
‪เหมือนคลานออกจากก้นไอ้รถบ้านี่เลย
‪เวร พวกเขาทิ้งห่างไปแล้ว เร็วค่ะ
‪ฌอน พลิกรถหน่อย
‪รถหนักเป็นตันได้มั้ง จะบ้ารึไงคุณ
‪ไม่กระดิกหรอก
‪ฌอน ช่วยฉันพลิกรถหน่อย เร็วเข้า
‪- "พลิกรถ" เหรอ ‪- ใช่ คนเราพลิกรถได้นะ
‪- เวลาที่เกิดเรื่องคับขัน ‪- นี่เรื่องคับขันเหรอ
‪ใช่ ชีวิตรักของฉันกำลังคับขัน
‪- เร็วเข้า นับถึงสามนะ ‪- ได้
‪- โอเค ‪- หนึ่ง สอง สาม
‪- บ้าเอ๊ย ‪- บ้าเอ๊ย
‪- ไปตายซะไอ้รถจี๊ปเส็งเคร็ง ‪- ใจเย็นสิ
‪ไอ้แพะบ้าเอ๊ย
‪- ใช่ แพะตัวนั้นแม่งโคตรกวนตีนเลย ‪- แพะนั่นกวนตีนเหรอ
‪เราไม่รู้เลยว่าอยู่ที่... คุณหัวเราะทำไมเนี่ย
‪เอาจริงเหรอ
‪- แล้วเราอยู่ไหนกันวะเนี่ย ‪- ผมไม่รู้ว่าเราอยู่ไหน
‪- เดี๋ยวเราก็รู้ นี่ ‪- โอ้ พระเจ้า
‪นี่ มองผมสิ
‪เราจะไม่เป็นไร
‪เราจะทำไงกันดี
‪เดินกันเถอะ
‪มาเร็ว
‪ออกเดินกัน
‪บอกไว้ก่อนว่าแพะมันยังมองคุณอยู่เลย
‪หายใจเข้า หายใจออก
‪สัมผัสถึงความนุ่มนวลของอากาศ ‪ขณะที่มันไหลผ่านกายหยาบของคุณ
‪อากาศกำลังทนุบำรุงดอกไม้ของคุณ ‪และมันกำลังบาน
‪สัมผัสดอกไม้บานสิ บรูก
‪สัมผัสถึงรากของคุณหยั่งลึกลงไปในดิน
‪ตรึงคุณไว้
‪เลิกพูดจาไร้สาระเถอะนะ
‪เลิกเสแสร้ง เพราะฉันรู้ว่าคุณมันก็แค่แม่หมอเก๊
‪อีกอย่าง ก่อนหน้านี้ ‪คุณหยาบคายกับเพื่อนฉัน
‪ผู้ที่แสนจะเปราะบางอ่อนหวาน
‪ฉันพูดความจริงนะ ‪คุณไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนซื่อสัตย์เหรอ
‪ใช่ จะว่าอย่างนั้นก็ได้
‪แต่ว่านะ ฉันไม่หากินกับคำแนะนำดีๆ ของตัวเอง
‪หัวใจคุณเศร้าหมอง
‪จ้องกันไม่วางตาแบบนี้ ‪ถือเป็นการทรมานกันอย่างหนึ่งเลยนะ
‪แต่คุณจะแหย่มด... ช่างเถอะ
‪- ถ้าให้ห้าล้านดอลลาร์ก็ทำ ‪- หนึ่งล้านล่ะ
‪- ให้มดคันไฟไชก้นเลย ‪- หา
‪- นั่นเป็นเงินเยอะนะ ‪- ให้ตายสิ
‪โอเค มันอาจจะฟังดูแปลกๆ นะ
‪- แปลกมาก แต่... ‪- โอเค
‪การได้ใช้เวลาเรื่อยเปื่อยกับคุณ ‪เป็นช่วงที่ดีที่สุดในทริปผมเลย
‪- ว่าไงนะ ‪- ใช่
‪- เราเพิ่งรถคว่ำมานะ ‪- ผมเข้าใจ
‪ผมรู้ คุณขนเรื่องไร้สาระมาเต็มกระบุง
‪แต่มันแปลว่าคุณเป็นคนซับซ้อน
‪- ไม่นะ ก็ยุติธรรมดี ใช่ ‪- ใช่
‪คืองี้ เพราะแบบนี้ผมถึงคิดว่า ‪คุณต้องเป็นครูแนะแนวได้ดีแน่ๆ
‪คุณเองก็เหมือนเด็ก ไม่ได้ด่านะ
‪ที่ผมจะบอกคือคุณมีความเป็นเด็กอยู่ รู้ไหม
‪อยากฟังเรื่องบ้าๆ ไหม ‪ฉันเคยทำงานการเงิน
‪- แปลกมาก ‪- ใช่
‪ไม่เหมาะเอาซะเลย
‪ไม่ค่ะ แต่สุดท้ายฉันก็ได้ทำสิ่งที่ฉันหลงใหล
‪ซึ่งก็คว้าน้ำเหลวอยู่ดี
‪ฉันไม่รู้แล้วว่าต้องทำไง
‪ไม่เอาน่า เวส
‪เดี๋ยวคุณก็จะเจอที่ ‪ที่ชื่นชมความเป็นคุณจนได้แหละ
‪ใช่ ถ้าที่นั้นมีอยู่จริงนะ
‪ไม่ต้องห่วงนักหรอก เวส
‪เดี๋ยวโลกก็ตามคุณทันเองแหละ
‪เดี๋ยวก่อน
‪คุณพระช่วย รถตู้ที่เราตามอยู่นี่
‪คันที่มีกระเป๋าของจาเร็ดอยู่น่ะ
‪เขาเป็นนักดนตรีเหรอ
‪เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‪เขาเรียกว่ากินเซเญรา
‪เหมือนงานสวีตซิกซ์ทีนฉบับเม็กซิโก ‪แต่จัดตอนอายุ 15
‪เป็นการเอาคำว่า "กินเซ" ที่แปลว่า "15"
‪เข้าใจไหม ส่วน "อาโญส" แปลว่า "ปี"
‪ฉันรู้ว่ากินเซเญราคืออะไร ฌอน
‪- คุณรู้เหรอ ‪- ทำไมเขามาอยู่ที่งานกินเซเญรา
‪- เขาต้องไปสนามบินไม่ใช่เหรอ ‪- ไม่รู้สิ แวะมากินเค้กมั้ง
‪ผมไม่รู้จักผู้ชายคนนี้
‪พวก มาเร็ว เราต้องไปหาคำตอบ ‪ว่าคนขับมาทำอะไรที่นี่
‪พวกเขาจะเสิร์ฟทาโกไหมนะ
‪นั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญตอนนี้เลยนะ
‪มันเป็นเรื่องสำคัญที่สุดที่ผมคิดออกเลย
‪นั่งสุมกันเป็นกองขี้ม้าอีกกองละ
‪เคย์ลี่ผู้ไร้ความสำคัญจ้า
‪มาจากลอสแอนเจลิส ความฝันพังทลายไปวันนี้
‪ฉันก็เลยรู้สึกอ่อนโยนเป็นพิเศษ
‪ฉันจะเป็นคนนำชั้นเรียน ‪ตรงทางส่งน้ำพรุ่งนี้เช้า ชื่อว่า
‪"พวกขี้แพ้ต้องแพ้วันยังค่ำ ‪ต่อให้โดนทำร้ายสะบักสะบอมแค่ไหน
‪ก็ไม่มีวันได้โงหัวโผล่พ้นดงตีน"
‪ไปตายซะ
‪คุณเลิกจ้องหน้าฉันได้แล้วนะ พอเถอะ
‪หยุดยิ้มด้วย
‪คุณมีดวงวิญญาณที่งดงาม ปลดปล่อยมันออกมา
‪- ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ‪- คุณกำลังรับรู้ความรู้สึกตัวเอง บรูก
‪หัวใจของเราสื่อสารกันผ่านมือของฉัน
‪โอ้ พระเจ้า
‪โอ้ พระเจ้า ขอโทษนะ
‪ขอโทษจริงๆ ฉันทำไม่ได้
‪หยุดร้องไห้ไม่ได้ ‪ฉันเสีย... คือฉันไม่ค่อยได้นอน
‪คุณร้องไห้เพราะการแต่งงานของคุณจบลง
‪ไม่นะ คุณแค่เห็นรอยแหวนแต่งงานที่ฉันเคยสวม
‪นั่นไม่ได้แปลว่าการแต่งงานของฉันจบลง
‪มันจบแล้ว
‪คุณรู้ดีแก่ใจแต่ยังไม่ยอมให้ตัวเองรู้สึกถึงมัน
‪ความเจ็บปวดและเศร้าเสียใจทำให้คุณอึดอัด
‪- ใช่ ‪- ความโกรธดูปลอดภัยกว่า
‪- จริง ‪- ระวังนะ บรูกคนสวย
‪ไฟโทสะเป็นกำลังให้คุณในตอนนี้ ‪แต่มันจะทำลายคุณในภายหลัง
‪และมันจะทำลายชีวิตลูกของคุณด้วย
‪- คุณรักเขามากเหลือเกิน มันช่าง... ‪- ฉันรักลูกชาย
‪แต่คุณต้องรักตัวเองก่อน
‪- คุณต้องรักเด็กน้อยในตัวคุณ ‪- ฉันต้องรักตัวเอง
‪รักบรูกตัวน้อย คุณรู้ไหมว่าตอนนี้แกอยู่ไหน
‪พระเจ้า บรูกน้อย ฉันต้องรักเธอ เธออยู่ไหน
‪คุณต้องดูแลเธอ
‪เธออยากกินไอศกรีม
‪เธออยากออกไปวิ่งในทุ่งดอกเดซี่
‪และฉันคิดว่าบรูกน้อยอยากโดนเผด็จศึก
‪โอ้ พระเจ้า
‪โอ้ ให้ตายสิ
‪ข่าวดี ฉันเพิ่งคุยกับคาร์ลอตต้าเจ้าของบ้านไร่
‪- จัดการทุกอย่างแล้ว ‪- จริงเหรอ
‪เธอจัดการให้เรียบร้อย คนขับเป็นน้องเธอ
‪เมื่อเสร็จงานแล้วเขาจะพาเราไปสนามบิน
‪- ขอบคุณนะ ‪- และในอีกไม่กี่ชั่วโมง
‪คุณจะได้เป็นคุณนายจาเร็ดอะไรสักอย่าง
‪สเตอร์ลิง แทบรอไม่ไหวแล้ว
‪- อ้อ ไม่เป็นไรค่ะซินญอ เราไม่เอา... ‪- เอาครับ เอา
‪- ฌอน เราไม่ใช่แขกนะ ‪- คุณสิไม่ใช่
‪คาร์ลอตต้าบอกให้กิน ‪จริงๆ แล้วถ้าไม่กินถือว่าดูหมิ่นเธอนะ
‪- โอเค ก็ได้ ‪- ไม่เห็นต้องโกรธขนาดนั้น
‪- โอเค ‪- ชิมสิ
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- อร่อยเนอะ
‪- อร่อยมาก อะไรเนี่ย ‪- จิ้งหรีดไง
‪- อะไรนะ ‪- ใช่
‪- โรยจิ้งหรีดป่นไว้ ‪- คุณให้ฉันกินได้ไงเนี่ย
‪- ชาปูลิเนสน่ะเหรอ ‪- ให้ตาย ฉันจะฆ่าคุณ
‪ว้าว เป็นเดตที่มีระดับซะจริง
‪อ้อ อย่างกับคุณออกเดตได้ดีกว่างั้นสิ
‪ขอโทษนะคุณ
‪ทำไมไม่สาธิตให้ผมดูว่าต้องทำไง โค้ช
‪อยากให้ฉันสาธิต ‪ว่าต้องทำตัวยังไงเวลาไปเดตเหรอ
‪- ผมต้องออกสู่โลกกว้างนี่ ‪- ฉันจะฝึกให้
‪คุณจะฝึกผมเหรอ โอเค
‪- เวสลีย์ ดาร์ยา ‪- ฌอน แมคไกวร์ ยินดีที่พบครับ
‪ยินดีที่พบค่ะ ฌอน
‪ทำไมเราจับมือกันนานจัง
‪ไม่รู้ คุณเป็นคนสอนนี่ โค้ช
‪ตกลงคุณทำงานอะไรคะ ‪ฉันเพิ่งรู้ตัวว่ายังไม่รู้เลย
‪อ้อ สถาปนิกครับ
‪- สถาปนิกเหรอ ตายจริง เจ๋งเลย ‪- ครับ ขอบคุณ
‪ฉันชอบ... ตึก
‪ผมด้วย
‪แล้วตอนนี้คุณทำอะไรอยู่คะ
‪ไม่ได้ทำเลย
‪อ้อ อยู่ในช่วงพักเหรอคะ
‪จะว่าอย่างนั้นก็ได้นะ ผม...
‪คือตั้งแต่เรเชลตายไป
‪ผมก็ลาพักร้อนมาแล้วก็ไม่กลับเข้าไปอีก
‪- ใช่ ‪- ตั้งแต่ตอนนั้นเหรอ
‪ใช่ ก็สักพักแล้ว
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
‪คงลำบากน่าดูเลยสิคะ
‪ใช่ แต่รู้ไหม...
‪ต้องกลับสู่โลกกว้าง ‪อย่างน้อยเพื่อนผมก็ว่างั้น
‪ทุกคนเป็นห่วงผมมาก ผมก็เลยมาอยู่นี่
‪คุณคิดว่าไง
‪ผมคิดว่า...
‪ผมคิดว่าผมกำลังพยายามเต็มที่
‪นี่ อยากไปเต้นไหม
‪ฉันเต้นไม่เป็นหรอกนะ บอกไว้ก่อน
‪- โอเค ‪- แต่ฉันอยากเต้นกับคุณ
‪- เอาก็เอา ‪- ไปค่ะ
‪- ให้ตาย โอเค ‪- ทางนี้ๆ
‪พับผ่าสิ
‪นั่นอะไรน่ะ
‪เร็วสิ
‪มาเร็ว
‪ใช่เลย ฌอน
‪ทำไมคุณเก่งจัง
‪ไม่อยากเชื่อว่าเธอไปซั่มกับชาแมนของฉัน
‪คุณพระ ตอนนี้ทุกอย่างชัดแจ้งแล้ว
‪ฉันจะทิ้งเดฟ
‪- ฉันไม่เคยชอบที่เขาคบกับเธอเลย ‪- ว่าไงนะ
‪ใช่ เขาตามเธอไม่ทัน ‪ก็เลยเกลียดเธอที่ทำให้เขาเป็นแบบนั้น
‪และพยายามถ่วงเธอ
‪แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คู่ชีวิตของเธอควรทำ
‪- พวกเขาควรส่งเสริมเธอ ‪- ทำไมเธอไม่เคยพูดอะไรเลย
‪เพราะมันเป็นเรื่องที่เธอต้องได้รู้เอง
‪ขอบใจนะ
‪ไม่เป็นไร
‪ฉันเสียใจด้วยจริงๆ กับเรื่องวันนี้
‪ฉันแค่ไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง ‪มันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันต้องการมาโดยตลอด
‪และฉันรู้ว่าเธอไม่อยากฟังนะ แต่ยังมีวิธีอื่นอีก
‪ฉันรู้ว่าการอุปถัมภ์เด็กมันใช้เวลาเป็นชาติ
‪ไม่ถึงหรอกถ้าเธออยากอุปถัมภ์เด็กโต ‪ที่ระบบศูนย์รับเลี้ยงไม่รู้จะเอาไปไว้ไหน
‪แทดก็มีพูดถึงอยู่บ้าง
‪- จริงเหรอ ‪- ฉันแค่ไม่อยากเชื่อ
‪ว่ามันจะน่าหงุดหงิดขนาดนี้
‪ทำไมกับคนอื่นมันถึงเป็นเรื่องง่ายๆ
‪ฉันเบื่อเต็มทนที่ร่างกายฉันมันไม่ทำงาน ‪ฉันอยากแก้มัน
‪แล้วถ้าเธอแก้ไม่ได้ล่ะ
‪เธอก็ยังสมควรมีความสุขไม่ใช่เหรอ
‪แปลกนะที่คุยเรื่องแบบนี้กัน ‪โดยที่ไม่มีเวสลีย์อยู่ด้วย
‪ใช่ แต่ถ้าเวสลีย์อยู่ด้วย ‪เราคงไม่ได้คุยเรื่องตัวเองกันหรอก
‪- พระเจ้า น่าเศร้าจัง ‪- แต่จริง
‪(ท่าอากาศยานนานาชาติโลสคาโบส)
‪ใช่ แย่มาก
‪พ่อเขาตายไปแล้วจริงๆ น่าเศร้ามากเลยว่าไหม
‪ขอถามให้แน่ใจก่อนนะ คุณส่งนี่ไปให้เขาเหรอ
‪- ใช่ ฉันส่งเอง ‪- ตั้งใจส่งเหรอ
‪กับเพื่อนๆ น่ะ มุ่งมั่นตั้งใจสุดๆ
‪โคตรบ้าเลย
‪- ใช่ นี่มันบ้ามากๆ ‪- ใช่
‪- อยากรู้ไหมถ้าเป็นผมจะทำไง ‪- ทำไงคะ
‪คุณควรให้เขาได้อ่าน
‪- อะไรนะ ไม่ ‪- ผมจะให้เขาอ่าน
‪- ฉันไม่ยอมให้อ่านหรอก ‪- ต้องยอม
‪นี่ เขาต้องรักทุกด้านที่เป็นคุณ
‪คุณไม่อยากให้จู่ๆ วันนึง ‪คุณฟาดงวงฟาดงานิดๆ หน่อยๆ
‪แล้วเขาเผ่นแน่บไปหรอก
‪ฉันรู้ว่าคุณคิดว่าเขาไม่รู้จักฉันดีพอ
‪แต่ขอบอกไว้นะว่าเขารู้...
‪- เขารู้แก่นแท้ของฉัน ‪- แก่นแท้คุณเลยเหรอ
‪เจ๋ง เขาชอบคุณตรงไหนที่สุด
‪ตั้งหลายอย่างเลย
‪ณ จุดหนึ่ง ผมแน่ใจว่าเขาพูด ‪"รู้ไหมผมรักคุณตรงไหนที่สุด..."
‪เขาเคยบอกว่าเขา...
‪ชอบที่ฉันเป็น...
‪สาวแอลเอที่ปกติคนสุดท้าย
‪ฟังนะเวส คุณเป็นอะไรหลายอย่าง ‪แต่ที่แน่ๆ คุณไม่ปกติ
‪- ไม่ปกติสักนิด ‪- ไม่
‪พูดอีกก็ถูกอีก
‪ถ้าถามผมนะ บางทีคุณน่าจะคบกับ ‪คนที่รักจุดนั้นของคุณ
‪ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันรักจุดนั้นของตัวเองไหม
‪เอาละ
‪ให้ตายสิ เดี๋ยวนะ เรามาถึงแล้ว
‪ฟังนะ ส่งอีเมลหาผม
‪โทรหา ส่งข้อความ อะไรก็ได้ตามใจคุณ ‪ผมอยากรู้ว่าเรื่องลงเอยยังไง
‪ขอบคุณที่อยู่เป็นเพื่อนนะคะ
‪ได้อยู่แล้ว สนุกดีออก
‪ฉันสนุกกับคุณมากๆ เลย
‪- ผมสนุกมาก ‪- เนอะ
‪- วันนี้ยอดเยี่ยมมาก ขอบคุณนะ ‪- ขอบคุณคุณสิ
‪คุณพาผมไปตะลอนทัวร์ ‪ผมไม่ใช่คนสมบุกสมบันเท่าไหร่
‪ไม่เลยจริงๆ
‪ก็ฉันมันเพี้ยนหน่อยๆ เพราะงั้น...
‪ผมก็ชอบอยู่นะ
‪ขอบใจ
‪โอเค
‪- ใช่ ฉันไปดีกว่า ‪- ครับ
‪โอเค
‪- โอเค บาย ‪- ได้เลย
‪ใช่
‪ไม่ต้องรีบร้อนนะ
‪- โอ้ พระเจ้า จาเร็ด ‪- ว่าไง
‪- ไงคะ คุณโอเคไหม ‪- คุณมาได้ ไงครับ
‪ผมล้อเล่น ผมไม่เป็นไร
‪คุณพระ คุณทำฉันตกใจหมด ‪เขาไม่เป็นไรค่ะ
‪- ไงคะ ‪- ไง
‪คิดถึงจังเลย
‪มาสักที ขอบคุณครับ กราเซียส
‪ขอบคุณ
‪- ฉันจะพาคุณไปส่งที่ประตูเองค่ะ ‪- ไม่ต้องค่ะ ฉันพาไปเอง
‪- ดูแลเขาด้วยนะคะ เขาอ่อนแอมาก ‪- ค่ะ เขาเป็นแฟนฉัน
‪กราเซียสปิลาร์ ขอบคุณปิลาร์
‪เธอชอบคุณมากเลยนะ พาคุณกลับแอลเอกันเถอะ
‪คุณตื่นเต้นไหม
‪กลับสู่ความเจริญ
‪- กลับสู่ความเจริญ ใช่ ‪- และเครื่องปรับอากาศ
‪กับอีเมลสองพันฉบับเลย ที่จริง
‪คุณคิดว่าโทรศัพท์ผมมีแบตฯ เหลือไหม
‪ไม่นะ ฉันว่าคงไม่ได้ชาร์จ
‪- คุณไม่ควรถือของเองด้วย ‪- แค่นิด...
‪ไม่ ผมไม่เป็นไร
‪- โอ้ พระเจ้า ‪- ฉันถือเอง
‪คุณไม่ควรทำอะไร
‪- อย่างการถือแล็ปท็อป ‪- ไงเวส อยู่นี่เอง
‪- ดูสิว่าใครมาถึงสนามบิน ‪- ว่าไง
‪สาวๆ
‪ฉันเพิ่งมาถึงจากลอสแอนเจลิส ‪นี่คือจาเร็ด
‪- ไง ‪- จาเร็ด พวกเขาคือ
‪คนรู้จักน่ะ
‪ไง จาเร็ด
‪- จาเร็ดเพิ่งได้รับบาดเจ็บมา ‪- ใช่ ปกติผมไม่แต่งตัวแบบนี้
‪- ได้คนดูแลดีแล้วล่ะค่ะ ‪- เธออ่อนหวาน ไม่คิดถึงตัวเองเลย
‪- เหมือนแม่พระมาโปรด ‪- ใช่
‪- ดีใจที่ได้เจอพวกเธอนะ โอเค ‪- ดีใจที่เจอจ้ะ
‪- อยากให้บังเอิญเจอกันอีก ‪- จริง ไม่อยากเป็นเหมือนผมหรอก
‪- เร็วๆ จัง ‪- จำไม่ได้เลย
‪- ใครกัน ‪- หรือว่าไม่
‪โอเค
‪คุณน่าจะกินยาแก้ปวดเพิ่มนะคะ จะได้หลับไปเลย
‪ไม่ ผมไม่อยากซึมยาจนเกินไป
‪ถ้ายามันไม่ปลอดภัย ‪หมอก็คงไม่สั่งมาให้หรอกค่ะ
‪- โอเค ‪- อยากกินกี่เม็ดก็กินเลย
‪- นี่ค่ะ ‪- ขอบคุณนะ
‪ราตรีสวัสดิ์
‪เรียบร้อยนะ
‪อ้าว ไม่เจอกันนานเลย
‪- ว่าไง ‪- หวัดดี
‪- ขอให้สนุกกับการเดินทาง ‪- เช่นกัน
‪พวกนางโผล่มาได้ตลอดสิน่า
‪- ไง ‪- ว่าไง
‪ที่รัก ดูนั่นสิ
‪หมอนั่นน่ะ
‪เขาทำอะไรอยู่ บ้าดีเนอะ
‪- ไม่รู้สิ ก็แค่เท้า ‪- "ก็แค่เท้า" เหรอ
‪เขาน่าจะถูกห้ามบินเลยนะ
‪- อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่เลยน่า ‪- น่าขยะแขยง
‪โอเคไหม
‪อะไรเนี่ย
‪จาเร็ด
‪(ถึงจาเร็ด สเตอร์ลิง) ‪(หัวข้อ เผื่อคุณอยากรู้...)
‪(ฉันสบายบรื๋อ!!! ‪เว้นแต่เรื่องที่ว่าห้าวันก่อนไอ้จ้อนคุณ)
‪(ปักอยู่ในจิ๊มิฉันและคุณก็หายหัวไปเลย)
‪จาเร็ด
‪โทษที ตื่นรึยังคะ
‪ผม... อะไร ตื่นแล้ว
‪คือฉัน...
‪กังวลจริงๆ ที่ต้อง
‪เอาสิ่งนี้ให้คุณดู แต่ฉันอยากให้คุณรู้ว่า
‪ฉันเขียนอีเมลฉบับหนึ่ง
‪ถึงช่วงห้าวันที่คุณหายตัวไป
‪ที่ฉัน... เสียสติไปนิดหน่อย
‪และฉันแค่อยากเอาอีเมลนั่นให้คุณดู
‪คือผมไม่รู้ว่าคุณเข้าโทรศัพท์ผมได้ไง แต่...
‪- ค่ะ ฉันสแกนหน้าคุณน่ะ ‪- นั่นเพื่อ...
‪โอเค
‪คุณเริ่มอ่านรึยัง
‪เริ่มแล้ว
‪- ฉันรู้ ‪- ว้าว หยาบคายมาก
‪ฉันรู้ค่ะ ขอโทษจริงๆ
‪ถ้าเราจะคบกัน คุณต้องรู้
‪ทั้งช่วงที่ดีและแย่ที่สุดของฉัน
‪ซึ่ง
‪อีเมลนี่คือช่วงที่แย่ที่สุด
‪- ที่พูดถึงพ่อผม มัน... ‪- ฉันขอโทษ
‪ฉันรู้
‪นั่นคือฉันในคืนนั้นคืนเดียว
‪หลังจากที่คุณหายตัวไปห้าวัน และ...
‪- เจ็บนะเนี่ย ‪- ฉันอยากให้เราจริงใจต่อกัน
‪ยอมให้อีกฝ่ายได้เห็นหนวดกันและกัน
‪"หนวดกันและกัน" เหรอ
‪ฉันมีหนวดค่ะ นี่แหละที่ฉันกำลังพูดถึง
‪คุณไม่รู้เรื่องนี้ แต่คุณควรรู้ว่า
‪ถ้าฉันไม่ดูแลให้ดี ฉันเองก็หนวดขึ้น
‪นั่นไม่... ประเด็นก็คือ ‪ตอนนี้ไม่มีเรื่องปิดบังกันแล้ว
‪และฉันอยากเปิดใจกับคุณ
‪ทั้งด้านดีและร้าย
‪เราไม่ต้องแกล้งทำ ‪เราไม่ต้องเสแสร้งเป็นคนสมบูรณ์แบบ
‪ที่ผ่านมาคุณแสร้งเป็นคนอื่นเหรอ
‪คุณไม่อยากรู้จักตัวฉันจริงๆ เหรอคะ
‪ไม่
‪ผมอยากได้ผู้หญิงคนนั้น
‪ผู้หญิงคนนี้มัน... บ้า
‪จาเร็ด อย่าทำแบบนี้เลย ไม่เอาสิ
‪- ขอโทษครับ ‪- เดี๋ยว
‪- คุณครับ ‪- ทำอะไรน่ะ
‪มีที่นั่งว่างสำหรับ
‪คนแปลกหน้าคนนี้ไหมครับ
‪ให้ไปนั่งรวมกับพวกชอบโกหกก็ได้
‪ไม่ รู้อะไรไหม ช่างเถอะ ฉันจะ...
‪ไม่ต้องทำให้ฉันขายหน้าหรอก ฉันไปเอง
‪ฉันเสียใจจริงๆ รู้ไหม เสียใจสำหรับทุกอย่าง
‪เคย์ลี่ บรูก
‪เคย์ลี่
‪ฉันเสียใจจริงๆ
‪โปรดฟังทางนี้ สัมภาระจากเที่ยวบินที่ 764
‪สามารถไปรับได้ที่สายพานบี
‪สัมภาระจากเที่ยวบินที่ 764 ‪สามารถไปรับได้ที่สายพานบี
‪เพื่อนเลิฟ เดี๋ยวมันก็ดีเอง
‪ทริปนี้ห่วยบรมเลย พลาดมหันต์จริงๆ
‪ใช่ โคตรแย่
‪พูดจริงๆ นะ จาเร็ดมีนิยามทุเรศๆ ในหัว
‪ว่าผู้หญิงควรเป็นยังไง ฉันไม่ใช่ตุ๊กตาหน้ารถนะ
‪คงเจ็บมากสินะที่รู้สึกไม่เป็นที่ชื่นชม
‪อะไรนะ
‪นี่เธอ... แซะกันอยู่เหรอ
‪- พวกเธอทำอะไรกัน ฉัน... ‪- เวส
‪เราแค่รู้สึกเหมือนโดนมองข้ามก็เท่านั้นเอง
‪ฟังนะ ฉันขอโทษที่ที่ผ่านมา
‪ฉันหมกมุ่นกับเรื่องจาเร็ดไปนิด
‪"นิด" เหรอ
‪เธอเพิ่งพูดว่า "นิด" เหรอ
‪เวส เธอคลั่งไคล้เขาจนหูหนวกตาบอดเลย
‪- ฉันรู้ ‪- เวสลีย์ ฉันกำลังจะหย่า
‪และเคย์ลี่ก็จะอุปถัมภ์เด็ก
‪อะไรนะ ตั้งแต่เมื่อไหร่
‪เราแยกกันแค่หกชั่วโมงเองนะ
‪เวลาแค่นั้นแหละที่เราต้องการ ‪เพราะไม่มีเธออยู่ด้วย
‪คอยสูบชีวิตออกจากคนอื่นๆ ‪เราก็เลยได้มีเวลาคิด
‪ก็ดีแล้วล่ะ
‪พวกเธอไขปัญหาชีวิตกันได้รวดเร็วดุจสายฟ้า
‪ฉันขอโทษที่ไม่มีสติครบถ้วนเหมือนพวกเธอ
‪เวส เวลาเธอพูดจาแบบนั้น
‪มันฟังเหมือนเธอคิดว่า ‪ปัญหาของเราไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪เคย์ ฉันต้องคิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อยู่แล้ว
‪เธอคิดว่าปัญหาของตัวเองแย่กว่า
‪ก็แย่กว่าจริงๆ นี่
‪ชีวิตฉันพังในทุกๆ ด้าน
‪ก็ตัวเธอนั่นแหละที่เป็นสาเหตุ
‪เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
‪ฉันอยู่กับมันทุกวันนะ รู้ไหม
‪ฉันตัวคนเดียว ไม่มีใครให้พึ่ง
‪- พูดแบบนั้นออกมาได้ไง ‪- เพราะมันเรื่องจริง!
‪เธอมีเพื่อนแท้สองคนที่รักเธออย่างไม่มีเงื่อนไข
‪เราเพิ่งบินไปเม็กซิโก
‪เพื่อทำให้โลกของเธอลงตัวนะ
‪มันยังไม่พอสำหรับเธอได้ยังไง
‪ก็เพราะแค่นั้นยังไม่พอไงล่ะ
‪พอกันที
‪ฉันไม่ไหวแล้ว
‪- พวกเธอ แล้ว... ‪- จบแค่นี้ เวสลีย์
‪- ไม่เอาน่า ‪- เราขอพักรบ
‪- ก็ได้ ฉันขอโทษ ‪- เราจบแล้ว
‪อย่าไปนะ แล้วฉันจะกลับบ้านยังไงล่ะ
‪พวกเธอ ฉันมีแค่เงินเปโซนะ
‪(แจ้งเตือน 31 อีเมลใหม่)
‪(ศูนย์จ้างงานแคลิฟอร์เนีย) ‪(ยุติการให้สวัสดิการ)
‪(คุณได้รับเชิญ! คุณได้เลื่อนขั้น!)
‪(เว็บไซต์หาคู่ คุณมีห้าคู่ใหม่)
‪(ห้ามพลาดพิธีมงคลสมรสของเอริคและลอเรน)
‪(เว็บไซต์หางาน แจ้งเตือนงานใหม่)
‪(เว็บไซต์ไวน์ กำหนดวันส่งไวน์ครั้งต่อไป)
‪(ถึงเคย์ลี่และบรูก ฉันเสียใจสำหรับทุกอย่าง)
‪(เธอพร้อมเมื่อไหร่กลับมาคุยกันนะ)
‪เวสลีย์ นี่ดั๊ก เอวานส์จาก ‪โรงเรียนในกำกับของรัฐแอตวอเตอร์วิลเลจ
‪เพื่อนผม ฌอน แมคไกวร์แนะนำคุณมา
‪สำหรับตำแหน่งครูแนะแนว
‪ถ้ามีเวลาโทรกลับหาผมด้วยนะครับ ขอบคุณ
‪(ทำให้โลกรู้จักคุณ)
‪เราเป็นแค่กลุ่มผู้ปกครองที่ไม่ค่อยพอใจ
‪วิธีบริหารโรงเรียนนี้ครับ
‪เราก็เลยตกลงกันว่าต้องปรับปรุงอะไรหน่อย
‪เท่มากเลยนะคะที่คุณพยายามลองสิ่งใหม่ๆ
‪จริงนะคะ อ้อ ฉันตรวจดู ‪แผนการสอนของเกรดเจ็ด
‪และมีความคิดบางอย่าง
‪ฉันแค่คิดว่า... คือถ้าไม่เป็นการก้าวก่ายนะคะ
‪ไม่เลยครับ นี่คือสาเหตุที่เราจ้างคุณมา
‪เราอยากได้คุณมาออกความเห็น ‪ผมอยากฟังไอเดียของคุณมากนะครับ
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ครับ
‪ดูเหมือนคุณจะมีแขกรออยู่ในห้องแล้ว
‪เอเดน วิลเลียมส์
‪ส่งรูปเปลือยท่อนบนให้แฟน จากนั้น...
‪เขาส่งต่อให้เพื่อนทีมลาครอสทั้งทีม
‪- ไง เอเดน ‪- ไง
‪- ถ้าคุณต้องการ ผมอยู่... ‪- ฉันไหวค่ะ
‪ไม่เป็นไร ข้อผิดพลาด ‪ทางเทคโนโลยีเป็นเรื่องถนัดของฉันเลย
‪ขอบคุณมากครับ
‪ไม่เป็นไร เธอโอเคไหม
‪ไม่เห็นจะมีอะไรเลย
‪เพื่อนหนูแค่อิจฉาที่หนูมีแฟนแต่พวกนางไม่มี
‪เธออยากรู้อะไรเรื่องความรักไหม ‪บางทีแม่งก็เละเทะ
‪อย่าบอกใครนะว่าฉันพูด "แม่ง"
‪ใช่ ฉันตามผู้ชายไปถึงเม็กซิโก
‪ทั้งถูกจับและถูกไฟดูด ‪แถมตอนนี้ก็ไม่ได้คบกับเขาแล้วด้วย
‪แต่เพื่อนๆ ของเธอ
‪พวกเขาคือคนที่สามารถช่วยดึงสติให้เธอ
‪เพราะพวกเขารู้จักเธอ คอยดูแลเธอ
‪เชื่อฉันสิ แฟนน่ะเข้ามาแล้วจากไป
‪แต่ถ้าเธอโชคดีพอที่ได้มีเพื่อนเจ๋งๆ
‪เป็นฉันจะเลือกเพื่อนนะ
‪แล้วคุณล่ะคะ
‪มีแบบนั้นไหม
‪ไง บรูก นี่เวสนะ
‪ฉันแค่
‪ฉันอยากโทรหาเธอเพื่อบอกว่าฉันคิดถึงเธอมาก
‪และอยากรู้ว่าเธอเป็นไงบ้าง
‪เธอกับเดฟเป็นยังไงกันบ้าง
‪ฉันไม่รู้ว่าช่วงนี้เธอได้มาบ้านเคย์ลี่ไหม
‪แต่ฉันอยู่แถวนี้ ถ้าเธออยู่ใกล้ๆ หรืออยากคุย
‪ฉันจะดีใจมากเลยนะ ฉัน...
‪บรูก เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
‪เควิน มานี่พวก
‪เควิน
‪โอ้ คุณพระ
‪เควิน!
‪เควิน
‪มานี่
‪มาเร็วหนู ช่วยกันหน่อยสิ
‪นี่ เควิน นี่กางเกงตัวเก่งฉันนะ
‪เควิน!
‪เคย์ลี่
‪เธอกำลังจะรับเลี้ยงลูก
‪โอ้ พระเจ้า
‪เควิน ไอ้แมวนาซี!
‪- ที่รัก อะไร... เวสลีย์ ‪- เกิดเรื่องอะไรขึ้นเนี่ย
‪เควิน
‪เวสลีย์ เควิน ให้ฉัน...
‪- มันดุสุดๆ เลย ‪- ลูกจ๋า
‪ขอโทษนะ ฉันแค่พยายามจับแมวเธอให้
‪มีอะไรเหรอ
‪ฉันรู้ว่าพวกเธอโกรธฉัน ‪และอาจจะไม่อยากให้ฉันอยู่ที่นี่
‪แต่ฉันอยากพูดอะไรหน่อย
‪ตอนที่ฉันกำลังไล่จับเควิน
‪ฉันพยายามคิดว่า ‪ทำไมแมวตัวนี้ถึงอยากหนีไปอยู่เรื่อย
‪รู้ไหม เธอเป็นพ่อแม่ที่ดีที่สุดที่มันจะมีได้เลย
‪พูดจริงๆ นะ นิสัยมันแย่มาก
‪แล้วก็ดูเหมือนฮิตเลอร์จริงๆ
‪แต่พวกเธอให้อาหารมัน
‪และรักมัน
‪คอยดูแลมัน แล้วมันก็ทำให้ฉันคิดได้
‪ฉันคือเควิน
‪อะไรนะ ฉัน...
‪ฉันมีข้อเสียและเข้าใจยาก
‪อาจจะเพี้ยนหน่อยๆ ด้วย
‪แต่พวกเธอก็รักฉันโดยไม่คิดจับผิด
‪ฉันคงแค่รู้สึกว่าตัวเองตามใครไม่ทัน
‪ถ้าฉันมีแฟนซะได้ ฉันก็จะโอเค แต่...
‪- ฉันเข้าใจ ‪- ฉันเข้าใจ
‪ฉันไม่ต้องการผู้ชายเพื่อที่จะโอเค
‪- และฉันต้องขอบคุณพวกเธอที่ทำให้คิดได้ ‪- จ้ะ
‪ก็เหมือนกับเควินนั่นแหละ ‪ฉันคิดว่าพวกเธอเป็นของตาย
‪ใช่
‪เพราะงั้น ขอโทษนะ
‪ว่าไงนะ
‪- นางพูด "ขอโทษ" เหรอ ‪- ไม่ได้ยินแฮะ
‪ฉันขอโทษจริงๆ ฉัน...
‪ขอร้องให้เธอยกโทษให้ฉัน
‪ฉันรู้ค่ะว่าเรื่องมันยุ่งๆ
‪คุณอาจจะยังงงๆ
‪ได้โปรดรู้ไว้นะคะว่าเคย์ลี่กับแทด
‪จะเลี้ยงดูลูกคุณอย่างดีเลยค่ะ
‪อ้อ เวสลีย์ คนนี้คือโนเอล เกรย์ ‪จากธนาคารโคลด์เวลล์
‪- จะขายบ้านน่ะ ‪- แค่ขายบ้านจ้ะ
‪ในหัวฉันคิดไปอีกเรื่องเลย
‪คุณพระ
‪ไง สบายดีไหม
‪หวัดดี
‪- คุณดูดีนะ ‪- ขอบใจ คุณด้วย
‪- คุณมาทำอะไรที่นี่เหรอ ‪- ฉันส่องไอจีคุณน่ะ
‪คุณลงรูปว่าอยู่ที่ไหน
‪ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรยอมรับว่าทำแบบนั้น
‪แต่ฉันพยายามจะซื่อสัตย์ ‪และยอมรับความเพี้ยนของตัวเอง
‪- อ้อ ‪- ฉันคิดว่าน่าจะมาทักทายหน่อย
‪- ใช่ เจ๋งเลย ‪- เพื่อนๆ คุณไปไหนล่ะ
‪- เพื่อนๆ ผมไปไหนเหรอ ‪- โอ้ พระเจ้า
‪จังหวะนี้ไม่เหมาะรึเปล่า
‪ใช่ คือว่าก็นิดหน่อย ผม...
‪- ไงครับ ‪- ตายจริง
‪- นี่มันอะไรคะ เดตเก้าอี้ดนตรีเหรอ ‪- เปล่า
‪นี่คือเวสลีย์
‪- เวสลีย์ เราเป็นเพื่อนเก่ากัน ‪- ใช่
‪- และนี่คือเอลเลน เขาเป็น... ‪- คู่นัดบอด
‪- ใช่ นั่นค่อนข้าง ‪- พูดออกมาแล้วฟังดูแปลกๆ เนอะ
‪- ใช่ มีคนจับคู่ให้เรา ‪- ตายแล้ว
‪เยี่ยมไปเลย
‪- เยี่ยม ‪- เธอแบบว่า "ฉันรู้จักผู้ชายดีๆ"
‪ฉันก็แบบ "โอเค ฉันก็ไม่ได้ทำอะไร
‪วันพุธอยู่แล้ว" ก็...
‪มันก็โอเคนะ ฉันพูดมากไปแล้ว ‪อึดอัดเนอะ คือ...
‪- คือ... คุณควรนั่งลงนะคะ ‪- ไม่ค่ะ
‪ฉันว่าจะไปโทรหาแม่ค่ะ
‪เมื่อวานน้ำเข้าใต้ถุนบ้านแม่ ‪ฉันจะไปถามดูหน่อย
‪- ไม่นะ ‪- พวกคุณนั่งเถอะ
‪ไม่ได้เจอกันนานแล้วนี่คะ
‪หวังว่าแม่เธอจะหาทางแก้ได้นะ
‪ฟังนะ ฉันไม่อยู่นานหรอก
‪ฉันต้องขอบคุณคุณยกใหญ่เลย
‪คุณเป็นคนแนะนำงานให้ฉัน ‪ที่แอตวอเตอร์ จริงใช่ไหม
‪- จริงครับ ‪- ขอบคุณนะ ฉันได้งานแหละ
‪ผมรู้
‪ฟังนะ เรื่องจิ๊บจ๊อยน่ะ คนมาหาผม
‪ขอให้แนะนำครูแนะแนวให้ตลอดแหละ
‪จริงเหรอ
‪ก็ครูแนะแนวกับพ่อค้ายา มีอยู่สองอย่าง
‪ขอบใจที่แนะนำฉันในอย่างแรกนะ
‪- ฝีมือผมเอง ใช่ ‪- ฉันจะพยายามไม่ถูกไล่ออก
‪ถ้าเป็นงั้น คุณไปเป็นพ่อค้ายาได้นะ
‪- ดีจังเลย ‪- ใช่
‪คุณมีทางเลือกนะสาวน้อย
‪- ให้ตายสิ ดีจังที่เจอคุณ ‪- ใช่ เช่นกัน คือ...
‪ฟังนะ ฉันมีเรื่องจะบอกและฉันรู้ว่ามันแปลกๆ
‪เพราะตอนนี้คุณเดตแล้วอะไรแล้ว แต่...
‪ฉันชอบคุณ
‪และฉันรู้ว่าฉันเคยหมกมุ่นกับจาเร็ด ‪แต่เขาไม่ใช่คนที่ใช่
‪และฉันรู้สึกเป็นตัวเองเวลาอยู่กับคุณ
‪ถ้าเกิดว่าเรา...
‪ถ้าเกิดเราลองคบกันดูล่ะ
‪ผมก็ชอบคุณนะ ผม...
‪แต่
‪เวส ผมคิดว่า... ผมคิดว่าผมยังไม่พร้อม
‪แต่คุณกำลังมาเดตอยู่นะ
‪นี่มันแค่ชั่วครั้งชั่วคราว
‪เรื่องระหว่างเราในเม็กซิโกน่ะเรื่องจริง
‪คุณจะเป็นมากกว่าเดต
‪คืองี้ คุณคู่ควรกับคนที่จะทำให้คุณใจละลาย
‪ถามว่าผมสามารถเป็นคนคนนั้นได้ไหม
‪ผมอยากบอกว่าได้ แต่บอกตรงๆ
‪ผมไม่รู้เลย
‪โอเค ฉันขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ
‪- ขอบใจนะฌอน ‪- เวส
‪ไงคะ
‪คือ
‪ใต้ถุนบ้านไม่เป็นไรแล้ว
‪แต่น้องชายฉันหายตัวไป
‪ว่าอะไรนะครับ
‪มาเดตเนี่ยนะ
‪เวส
‪ฟังนะ
‪ผมไม่ควรจะเจอใครเร็วขนาดนั้น
‪รู้ไหม ผมแค่ลองเปิดโอกาสดู
‪โอ้ พระเจ้า คุณไม่ต้องพูดแบบนั้นก็ได้
‪พูดจริงๆ นะ ไม่เป็นไร ฉันสบายดี
‪นั่นแหละปัญหา เวส ‪แค่สบายดียังไม่พอสำหรับผม
‪ผมอยากได้มากกว่านั้น ผมอยากจะ...
‪พุ่งเข้าข้างทาง
‪ตะโกนด่าแพะกวนตีน
‪กับคุณ
‪ผมอยากดูคุณเต้น รู้ไหม
‪เหมือนคนชักกระตุกน่ะ
‪เวส คุณเป็นคนไร้ระเบียบ
‪และเข้าใจยาก
‪และเป็นตัวเองอย่างสมบูรณ์แบบ
‪ผมไม่ได้รู้สึกแบบนี้มานานแล้ว
‪และผมไม่อยากให้มันจบลง
‪ฉันก็เหมือนกันค่ะ ฌอน
‪เวสลีย์ ดาร์ยา
‪แต่งงานกับผมนะ
‪- ไงนะ ‪- ว่าไงนะ
‪ไม่ ผมไม่ได้อยากแต่งงานกับคุณ ‪แต่ผมอยากเป็นแฟนคุณ
‪คุณคิดว่าฉันมาที่นี่ทำไมล่ะ ฉันเฝ้าคิดถึงคุณ...
‪บ้าเอ๊ย
‪ไง
‪ใช่ ไม่ นัดบอดไปได้ไม่สวยเลย
‪เพราะเขาจูบผู้หญิงอีกคนอยู่ข้างถนน
‪ฉันพูดจริงนะ ทำไมฉันเจอเรื่องแบบนี้อยู่เรื่อย
‪คำบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง