Downloaded from YTS.MX
NETFLIX ORİJİNAL BELGESELİ
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sinemada herkes gülerken
espriyi anlamamak nasıldır, biliyor musun?
Sen hariç dünyadaki herkesten nefret ediyorum.
Trans bireylere değer verilen bir dünyada yaşayacağım aklıma gelmezdi.
Ekranlarda da ekran dışında da.
Bu an için çok teşekkür ederim.
Medyanın korkunç sorular sormayı bırakacağı da aklıma gelmezdi.
Penisini nasıl saklıyorsun?
Bize saygılı davranacağı da.
"Ötekileştirilmek" istemediğin için
saklı tutmuşsun.
Bakın ne kadar yol katettik.
Artık devlette, medyada
çok daha fazla temsil ediliyoruz.
Her yerdeyiz.
Ve bu olumlu görüntülerin başkaları için önemini bilemiyorsun.
Asla bilemiyorsun.
İlk defa trans bireyler
kendi hikâyelerinin anlatımında
kontrolü kendi ellerine alıyor.
Daha önce hiç bu kadar
trans görünürlüğü yoktu...
İşte benim kardeşim!
...ama trans bireyler hâlâ çok daha fazla oranda öldürülüyor.
Temsil edilmemizin çelişkisi de bu,
daha çok görüldükçe...
...daha çok eziliyoruz.
Olumlu temsil arttıkça
camiamız daha çok güven kazanıyor,
bu da bizi daha çok tehlikeye atıyor.
Kadınlar tuvaletine girersem suç işlemiş oluyorum.
Erkekler tuvaletine girersem de
herkes öğrenmiş oluyor.
Bence bu topluluktaki herkesin şöyle düşündüğü anlar olmuştur,
"Henüz hazır olmayan insanları
yabancılaştıracak bir şey mi bu?"
Trans konuları
neden kültür savaşlarının en büyük sorunu oldu?
Bence şu anki durumun sebebi
insanların korkularından faydalanılması,
böylece bir tarafta umut,
diğer tarafta da korku oluyor.
Bence çok uzun bir süredir
trans bireylerin ekranlarda temsil edilme şekliyle
gerçek olmadığımız ima ediliyordu,
akıl hastası olduğumuz
veya var olmadığımız ima ediliyordu.
Ama ben yine de varım.
Yine de varız ve hep vardık.
Çal bakalım Maestro.
Mobile, Alabama'da büyüyüp
ilk kez transseksüel olmanın anlamını televizyonda görmemin ilginç yanı
trans oldukları belirtilmese de
o karakterlerin bir trans birey olarak kendime bakışımı
ve genel toplumun trans bireylere bakışını etkilemesi.
Benim için o ilk görüntülerden biri
The Flip Wilson Show'daki
Geraldine karakteriydi.
Söyle hadi Ray.
Annem ve erkek kardeşimle izlerdik,
annem Geraldine'e bayılırdı
ve o karaktere gülerdi,
yani mizah diyarında var olan bir şeydi.
Ama ne zaman "trans"
veya "cinsiyet değişimi" konusu açılsa...
Cinsiyet değişimi ameliyatı!
-Cinsiyet değişimi ameliyatı! -Evet.
Otursam iyi olur.
...çok ilgimi çekerdi
ve hiç çaktırmadan dikkat kesilirdim.
Yakaladım!
Kurgusal bir bağlamda trans bireylerin temsil edildiğini
ilk kez The Jeffersons'daki Edie Stokes karakteriyle görmüştüm.
Benim, Eddie. Ama artık Edie'yim.
Ne dedin?
İyice bak.
Çok güzeldi, zarifti ve siyahiydi.
Ama George'un, eşi Weezie'ye onu aldatmadığını göstermek için tutup
Edie diye tanıştırdığı karakter de vardı.
O temsil bana alay gibi gelmişti.
Okulda maruz kaldığım zorbalıkla aynı gibi gelmişti.
O ne?
"Bu ben değilim." demiştim.
Her pazar kiliseye giderdim,
notlarım çok iyiydi
ve koreografisini kendim yaptığım step ve caz danslarıyla
yetenek yarışmaları kazandım.
Cidden.
İşte ben böyleydim.
Annem başarılı olmamı istiyordu ve beni öyle yetiştiriyordu
ama televizyonu açıp...
LUCY-DESI KOMEDİ PROGRAMI (1959)
...olduğumu bildiğim kişiyle uyuşmayan görüntülerle karşılaşıyordum.
Bu da transseksüel benliğimden nefret etmeme sebep oldu.
Gitmem gerek.
AKTRİS, YAZAR
Bir trans birey olarak
şu ikisi arasındaki hassas farkı çok kolay yakalıyorsun,
bizimle beraber mi gülüyorsunuz...
Telefon rehberinde F. Deveau yazıyor.
O "F", Frank'in kısaltması canım. O benim.
...yoksa bize mi gülüyorsunuz?
-Burası erkekler tuvaleti. -Biliyorum.
Ben erkeğim.
Trans esprileri mi? Sahi mi?
Merhaba Joel. Ben Jackie.
Çoğumuz iyi bir espri anlayışına sahip. Buna mecburduk zaten.
Neden tutuklanıyorum?
Dedim ya, sınıflandırılmamış hafif suç.
Ama alay konusu olmak istemiyoruz.
HARP GELİNİ (1949)
-Dur, bir şey unuttum. -Ne?
-Kadın gibi konuşabiliyor musun? -Böyle mi?
-Berbat, daha iyi yapamaz mısın? -Hayır.
Her trans birey,
kendi gördüklerini temel alan
bir trans temsili tarihi bilir.
Coop.
İKİZ TEPELER (1990)
Dennis?
KÜÇÜK DEV ADAM (1970)
Karın olayım, benimle yaşa, olmaz mı?
Ama trans bireylerin asıl ihtiyacı
bu temsilin daha kapsamlı bir tarihi.
Ki içinde kendilerini bulabilsinler.
İlk hareketli görsellerden bazılarında
karşı cins gibi giyinen insanlar olmasını çok ilginç buluyorum.
FOTOĞRAFINI ÇEKTİREN YAŞLI KADIN (1901)
İzlediğinizde kadınlığın aptalca
ve dalga geçilesi olduğu hissini veriyor.
Tarihî olarak o döneme bakarsak karşı cins gibi giyinmek suçtu,
o yüzden gerçek hayatta
cinsiyet beklentilerine karşı gelmek isteyenler
sık sık taciz edilir ve tutuklanırdı.
ERKEK KILIĞINDA DOLAŞAN KADIN 12,45 DOLAR CEZAYA ÇARPTIRILDI
KADIN KILIĞINDAKİ ADAM TUTUKLANDI
Konu bu ülkeyse, Amerikan sinemasıysa
kayıt ilk çıktığından beri varız.
Sadece aramak gerekiyor.
BETULYALI YUDİT YÖNETMEN: D.W. GRIFFITH (1914)
Dinamik montajın icadı olarak
sıkça gösterilen bir film var.
DW Griffith'in bir filmi.
Hikâye de Betulyalı Yudit'in hikâyesi.
Kudüs'te yaşayan iyi bir Yahudi kadını.
İstilacı ordu geliyor.
Yudit de şehri kurtarmak için
General Holofernes'in cariyesiymiş gibi davranıyor.
Yudit, generalin çadırındayken...
...eline kılıç alıp kafasını kesiyor.
Bir iddiaya göre bu film,
kesimin hikâyeyi ilerletmede kullanıldığı ilk filmlerden biri.
Ve anlatıdaki kesimin etrafında dönen,
bir nevi trans veya ikili cinsiyet sistemi dışında bir karakter var.
Kesilmiş trans bedeni figürü,
hadım edilmiş veya erkekliği alınmış
hadım figürü
sinemasal kesimin icadının sorumlusu sayılır.
Trans ve sinema birlikte büyümüş gibi.
Yani hep ekranda yer aldık
ve bu tesadüften ibaret değil.
Derinden bağlantılı bir şey var.
Biraz DW Griffith'ten bahsedebilir miyiz?
D.W. GRIFFITH SUNAR BİR ULUSUN DOĞUŞU
THOMAS DIXON'IN "THE CLANSMAN" ROMANINDAN UYARLANMIŞTIR
Missy Elliot'ın şarkısında dediği gibi geri gidelim.
GELMİŞ GEÇMİŞ EN İYİ FİLM "BİR ULUSUN DOĞUŞU"
Temsil konusunda tek kelime etmeden
DW Griffith'i derslerde öğretmemiz...
Yani iyi ki sinema okumamışım.
YÖNETMEN: D.W. GRIFFITH (1915)
Çünkü Bir Ulusun Doğuşu'nu izleseydim,
adamın çalıdan fırlayıp
beyaz kadına tecavüz etmek istediği
siyah maske sahnesinde ben...
Sinema okumayı bırakırdım.
Son günüm olurdu.
DW Griffith, aşırı ırkçı olmanın yanında
cinsiyet normlarına uymayan insanları
hikâyenin alay konusu hâline getirebileceğini biliyor.
Yani "Ne güzel DW Griffith,
ırkçı piç,
sinemada basmakalıp inanışların mucidisin.
Aferin sana."
Zaten o zamanlarda trans konusuna dair terim bile yok.
cinsiyet değişimi sorularını ön plana çıkarıyor.
Karşı cins gibi giyinmenin yanında beyazların siyahi kılığına girmesi var.
Yani bu ikiz düşkünlükler
bir şekilde hep birbirine dolanmış oluyor.
Transmaskulen deneyim açısından
geçmişte ilginç şeyler buluyoruz.
Zaten o zamanlarda trans konusuna dair sözlükte bir terim bile yok.
A Florida Enchantment'ta
kadın bir çekirdek yiyip erkek olarak uyanıyor.
Burada hem cinsiyet söylemi var
hem de ırkçı beklentiler var.
Beyaz kadın sosyetik bir züppe oluyor,
yani ideal bir adam oluyor.
Hizmetçisi de zorla çekirdeği yutuyor.
Vahşi, saldırgan bir uşağa dönüşüyor.
Cinsiyet normlarına karşı çıkan bu fantezide bile
siyahi insanların korkunç, absürt versiyonlarını oynayan
siyahi kılığındaki beyaz karakterler var.
Bence tarihimizde saldırı hissi veren
birçok çirkin şey var.
Ama bence bunları bilmek, öğrenmek zorundayız.
Siyahi erkek komedyenlerin drag kılığına girmesinin
bir geçiş ritüeli olmasına dair
geçmişe dayalı birçok teori var.
Babacığın bunu giymeni istiyor. Dene.
Yapamayacağım Foxx.
Peki.
O zaman vasat bir komedyen kalacaksın.
Mahalledeki kulübü kahkahalara boğarsın ama beyazlar adını bile bilmez.
Olsun.
Amerika geçmişinde
siyahi erkeklerin aşırı maskulen
ve beyaz kadınlığa karşı neredeyse saldırgan olarak
gösterildiği bir dönem var.
Beyaz hanımı bırak.
Bu ülkede, kölelik ve Jim Crow döneminde
siyahi erkeklerin, erkekliklerinin elinden alındığı bir tarih var.
Linç edildiklerinde cinsel organları kesilirdi.
O yüzden bir siyahi erkeğin elbise giymesi erkekliğini alan bir şey.
Olamaz. Dur. Nerede?
Bence birçok siyahinin
benimle olan ilişkisinde
Amerika tarihi boyunca siyahi erkeklerin erkekliklerinden edilmesinin
bize miras kalan travması rol oynadı.
Siyahi bir adama elbise giydirmek bazı insanların aklında
tehdidi ortadan kaldırıyor.
"Artık gülebiliriz."
Kaç kere...
Özellikle geçişimin ilk zamanlarında New York City'de
kamu alanlarına girdiğimde, mesela metroya girdiğimde
insanların kahkaha atmaya başladığı anlar saymakla bitmez.
Sanki o metroda var olmam
bir şakaymış gibiydi
ve bence insanlar bu tepkiyi vermeye koşullandırıldılar.
EVLİ VE ÇOCUKLU (1994)
Selam Al, benim, Thad.
Ben gülmüyorsam espri nerede?
ÇILGIN YILBAŞI (1994)
Sadece komedi olduğumuz, ucube olduğumuz,
başkaları gülsün diye giyinip kuşandığımız fikrini aşılıyor.
Bu görüntüler bütün kadınlar için çok aşağılayıcı.
Komedyenlerin Tootsie'de işe girmek, Bosom Buddies'de de ucuz konaklama için...
Ben Edward, Kimberly.
...kadın kılığına girdiğini görüyoruz.
İzle de gör.
Trans bireyler gerçek hayatta bu engellerin hepsiyle karşılaşıyor.
Merhaba.
Benim durumumda,
bir 60'lar çocuğu olarak...
...trans nedir, bilmiyordum.
Balerin kılığına girdik.
Tabii öyle olmadığımızı biliyorsunuz.
Ama bir şeyi biliyordum,
erkek kardeşim ve babamla vakit geçirdiğimde...
...Üç Kafadarlar'a gülerlerdi.
Üç Kafadarlar mı? Cidden mi?
Ben Lucy'ciyim.
CANİ (1980)
Doğal olarak film ve televizyon izlerken kadın kahramanları kendime yakın bulurdum.
Cazibe görmek için can atan
kuir bir banliyö çocuğu olarak
Cani filmini izlerken
kadın düşmanlığını görmüyorsun,
sadece hareket hâlindeki güzelliği ve filmin uyandırdığı merakı görüyorsun.
Ve Angie Dickinson'ın bir sahnesi var,
krem rengine bürünmüş hâlde,
bej eldiveniyle nefes kesici görünüyor.
Seksi bir adam görüyor,
onunla takılmak istiyor.
Kocasıyla çok mutsuz.
Sonra da asansöre biniyor...
...ve birden...
...Michael Caine,
uyduruk bir peruk,
kocaman bir güneş gözlüğü ve trençkotla karşısında beliriyor.
Ve onu öldürüyor.
Şimdi bakınca korkunç geliyor.
Ama çocukken "Ben Angie Dickinson'ım. Ben buyum." diyordum.
"Bu...
Ama diğeri ne lan öyle?"
Hollywood yıllar boyunca seyirciye
trans bireylere nasıl tepki vereceğini öğretti.
Tanrım, olamaz.
Başından beri kadındın yani Barzell.
Kahrolası, çirkin bir kadındın Barzell!
Bazen de bize verilecek tepkinin korku olduğunu öğreniyorlar.
Ronnie! Hayır!
Tehlikeliyiz,
psikopatız, seri katiliz,
sapkın veya sapık olabiliriz.
SAPIK (1960)
Yoksa bir erkek niye elbise giysin ki?
Alfred Hitchcock,
cinsiyet kalıplarına uymayan insanların
katil olmasına takmış galiba.
CİNAYET! (1930)
Hayırdır Alfred?
Mezardan...
...bizimle konuşsana.
Lakabı niye "Buffalo Bill", biliyor musun?
Lütfen söyle. Gazeteler söylemiyor.
Kansas City cinayetiyle kötü bir espri olarak başladı. Dediler ki
"Düvelerinin derisini yüzmeyi seviyor."
Kuzuların Sessizliği'ne bayıldım. Üzgünüm.
Filmi de kitabı da harika. Sorunlu, biliyorum.
Ama filmde Jodie Foster diyor ki...
Transseksüellik ve şiddet arasında bilimsel bağlantı yok.
Transseksüeller pasif.
Yani tamam, bu kişinin...
...trans bir birey olmadığını anladın.
Evet ama pasif değiliz ki.
Niye psikopat katiller olmadığımızı söyleyemiyorsun ki?
Seri katil değiliz.
Öyle şeylerle işimiz olmaz.
Jodie.
Her söylediğinde losyonu cildine sürüyor.
Bayım, ailem para verir.
Ne kadar fidye isterseniz verirler.
Cinsiyet değişiminden geçecektim
ve bir meslektaşıma söyleyecek cesareti topladım.
Kendisi çok akıllı, iyi eğitimli,
görmüş geçirmiş,
çok yetenekli bir kadın müzisyen.
Bana "Buffalo Bill gibi mi?" dedi.
Yani benzer görebildiği tek şey
iğrenç, psikopat bir seri katildi.
Kadınların derisini yüzmek için peşlerine düşüp öldüren bir katil.
Bedenlerini giyerek kadın suretini çalması da
trans kadınların varlığına karşı olan,
kadın suretini çalmaya çalıştığımızı iddia eden feminist argümanın
fiziksel olarak vücut bulmuş hâliydi.
Neden cevap vermiyorsunuz? Lütfen!
Ama meslektaşım pişman.
Geçmişe baktığında öyle diyebildiği için korkuyor
çünkü trans bireyleri biliyor, sorunlardan haberdar ve beni tanıyor.
Ama benzer görebildiği tek şeyin,
anlayabilmesi için var olan tek şablonun
sapık, psikopat bir seri katil olması...
Çok üzücü. O kadar.
Genç bir trans kadın olarak
insanlarla tanıştığımda...
...sordukları sorulardan biri
"M. Butterfly'ı izledin mi?" sorusuydu.
Ben de hep derdim ki...
René,
lütfen giyinik kalmama izin ver.
Kadın kılığındaki bir casus olarak gördüm.
Ama bana neden sorduklarını anlamadığım şeylerden biriydi.
Bana bak.
Asyalı olduğum için mi?
Asyalı Amerikalı trans temsiline bakıyorsunuz şu an.
Hiç yok.
GLAAD'in bir araştırmasına göre Amerikalıların yüzde 80'inin
transseksüel bir tanıdığı yok.
Yani Amerikalıların transseksüellerin kimliği
ve hayatımız hakkında bildiklerinin çoğu medyadan geliyor.
Neden erkek olamıyorsun?
Trans bireylerin de kendilerini nasıl göreceği öğretildi.
Çevresinde başka trans bireyler olan ailelerde yetişmiyoruz genelde.
O yüzden kim olduğumuzu anlamaya çalışırken medyaya bakıyoruz
çünkü trans tanıdığı olmadığını söyleyen Amerikalıların yüzde 80'i gibi
genelde bizim de olmuyor.
Kendimizi tanırken trans tanıdığımız olmayınca
"Bizim gibi kim var?" sorusuna medyada cevap arıyoruz.
The L Word dizisi
transmaskulen bir karakter getireceğini duyurduğunda çok heyecanlanmıştım.
Trans erkekler lezbiyen topluluğunun bir parçasıydı
ve çok beğenmiştim.
Max, bir televizyon dizisinde düzenli olarak görünen
ilk transmaskulen karakter.
Hormon mu alıyorsun?
Hayır.
Henüz değil.
Sonra da Max testosteron almaya başlıyor.
Yapma şunu.
-Dur. -Sil onu.
Dokunma lan bilgisayarıma. Kes şunu.
Ve Max, hoş ve sevilesi bir karakterden korkunç bir puşta dönüşüyor.
Sen benim kız arkadaşımsın, bu da benim partim.
Başka bir adamla dans etmemelisin.
İstediğimle dans ederim lan.
Kesinlikle daha sinirli olduğunu fark ediyorsun
ama o kadarı da...
Testosterondan.
Hiddetlendiriyor.
Kötü gösteriyor.
Spor yapmasaydım birinin suratını parçalamak isterdim.
Bu dizi çıkarken
geçiş yapan biri olarak
benim için bir sorundu...
...çünkü The L Word bir lezbiyen dizisi.
Bu kadar çok güçlü erkeksi kızımızın
erkek olmak için kadınlıklarından vazgeçmeleri beni üzüyor.
O yüzden trans bireylere
lezbiyenlerin açısından bakıyorlar.
Dünyanın en erkeksi lezbiyeni olup vücuduna dokunmasan olmaz mı?
Çünkü tam hissetmek istiyorum.
Dışımın içime uymasını istiyorum.
Dünyanın en değerli hazinesinden vazgeçeceksin.
O ne, memelerim mi?
Hayır, kadın olmak.
The L Word'ün yazar ve yapımcılarının
Max'e yaklaşımının en iyi özeti bu bence.
Trans erkeklerin lezbiyen topluluğuna giderek daha fazla girdiğini görüyor
ve feminizme ihanet ettiklerini düşünüyorlar.
Yani... İşi kaptım mı?
Intechmode'a hoş geldin Max.
Vay be. Sağ ol dostum.
Max'i desteklememizi istemiyorlar.
Heyecanlandım.
Ona karşı olmamızı istiyorlar.
Bizi satıp
düşmanla mı yatacaksın?
İnsanlara verdiği his
tarihimizin bir parçası.
Ondan öğrendiklerimizin
ve ondan sonra trans karakterleri gösterme şeklimizin üzerinde
Max'in etkisi çok büyük.
Trans medyasındaki neredeyse tüm sorunlara iki kelimelik bir çözüm var.
Tek ihtiyacımız "daha fazlası".
Böylece arada sırada görülen kötü temsil,
tek başına olmadığı için
o kadar önemli olmazdı.
Çocukluğumu mu merak ettin? Peki.
Arkadaşım yoktu, tamam mı?
Aşırı makyaj yapardım. Bütün çocuklar beni kötü sanırdı.
Şimdi hâlime bak. Hemşire Nan. David, hep kötü kahraman olamam.
Ailemle birlikte bolca film izlerdik.
Doktor!
Sabun Köpüğü filmini izliyorduk...
Tanıştırayım, Dr. Franz Blau,
Bethesda, Maryland'deki cinsiyet değiştirme kliniğinden.
...ama sonuna geldiğimizde...
Ama küçük kliniğimize gelmeden önce
bu kadın...
...Syosset, Long Island'lı
Milton Moorehead'di. Bakın.
Olamaz!
...ailem birden susuverdi.
Olamaz!
Çünkü belirli bir hayatı seçersem
kötü adam olacağımın...
Erkekmiş.
...onayını aldılar.
Evet, bunu biliyorduk.
Veya sevilmeyeceğimin onayını.
O zamanlar yedi sekiz yaşlarındaydım...
Sonrasında bu konuyu pek konuşmadık...
...ama hatırlıyorum da ertesi gün annem
bana daha erkeksi kıyafetler giydirmeye çalışmıştı.
ÖRÜMCEK KADININ ÖPÜCÜĞÜ (1985)
Bacaklarının arasındaki ne?
Söylesene kadın!
O bir kaza.
Cesaretim olsa keserdim.
Hâlâ erkek olurdun.
Erkek!
Dışlanan bir topluluğun üyesiyseniz
film ve televizyonda izlenenlerin çoğu
sizi hesaba katarak çekilmiş olmuyor.
Yani beyaz değilseniz,
LGBTQ bireyseniz,
göçmenseniz,
engeliniz varsa
eleştirel farkındalığa sahip oluyorsunuz
çünkü izlediklerinizin hayatınızla uyuşmadığını biliyorsunuz.
Beni affet baba.
Bekle!
Gülmemin sebebi Alabama'lı siyahi trans bir kız olmam
ve Yentl'a bayılmam.
Hedef kitlesine dâhil miyim, bilmem.
Yeşivamıza hoş geldin.
Kabul edildim mi?
İzlediğimde çok gençtim,
olduğum kişi olarak görülmek istesem de
o zamanlar yaşayabilmek için geleneksel anlamda uyum sağlama ihtiyacımı
ifade ediyordu.
"Will Someone Ever Look At Me That Way?" şarkısına bayılırdım.
Ona bakışlarına baksana
Bana da öyle bakan biri olacak mı acaba?
Onda kendimi buldum çünkü o zamanlar
kimsenin kız olarak görmediği bir kızdım.
Bana öyle bakan biri oldu ama.
Victor/Victoria da var.
Kadın kılığındaki bir adam gibi davranan bir kadın mı?
-Saçmalık. -Akıl almaz.
O kadar akıl almaz ki kimse inanmaz.
1982'de liseden mezun oldum.
O sene Yentl ve Victor/Victoria çıktı.
O filmleri sayısız kere izledim.
-Erkekmiş. -Yaşasın!
Niyeyse kendi hikâyelerinin yansımasını görmek isteyen canlılarız.
Mağara resimlerinden başlayıp 3D IMAX'e,
kendimizi bir hikâyenin içinde görmek istiyoruz.
Adam Torres.
Trans erkeklerin yaşadığı sorun medyada görünmez kalmaları.
Zaten ikili cinsiyet dışındaki insanları yeni görmeye başlıyoruz.
-Bana erkek de kadın da demeyeceksiniz. -Peki.
Trans kadın karakterlere yazılan
transfobiye kıyasla
görünmez olmak bir ayrıcalık.
-Ben evli bir adamım. -Ben de.
Ama birçok trans erkekle çalışıyorum,
yansımalarını görme umuduyla ekrana baktıklarında
neredeyse hiçbir şey görmüyorlar.
Acele et!
Tamam ya.
Bülbülü Öldürmek'ten dolayı
annemle babam bana Scout derdi.
Erkeksi kızlar bana yakın gelmişti
çünkü başka bir seçenek yok sanıyordum.
Ben de dedim ki "Evet, onu anlıyorum."
Seksenlerin başlarında doğdum,
o yüzden dünyaya dair anladıklarımın çoğu bana televizyon ve filmlerden geliyordu.
Mesela cumartesileri Just One Of The Guys oynardı.
-Kendini kim sanıyorsun? Tootsie mi? -Hayır.
Pekâlâ, Yentl.
Ne olacaksın? Haham mı?
Tanrım. Çok küçükken o diziyi izlemiştim.
Yazdıkları ciddiye alınsın diye
erkek gibi davranan bir kadın vardı.
Güzel kızsın. Manken olabilirsin.
Manken mi?
Niye, güzel kızların beyni olamaz mı?
Translığın, sahip olamadığın bir yeri
işgal etmenin bir yolu olduğu fikrini denediler.
İzlediğimde bir yanım çok heyecanlandı.
Hayal gücümde bu müthiş olurdu.
Yeni bir saç, yeni kot, kıyak bir çanta.
Herkes onunla takılmak istiyor...
Ama âşık olduğumda acele edip
tekrar kız olmalıyım.
Düşündüğün gibi değilim.
O ne demek?
Çok uzun bir hikâye.
"Yalandan" dolayı çatışmalar çıkıyor.
Eşcinselsin.
Değilim.
İnsan gibi konuşmak yerine.
"Dinle. Anlatmam gerek, ben buyum." yerine
"Memem var." diyor.
Ne cüretle memen var senin?
HİZMETKÂR ALBERT NOBBS (2011)
Şeytan mısın sen?
Kadınmış!
Niye öyle yapmayı seçtiklerini
hiç anlayamadım.
Hadi maviler, oynayın.
Yani transmaskulen bir deneyim içinde
kadın güçlendirme mesajı veriliyordu, transmaskulenlik geçersiz kılınıyordu.
O bir transseksüel.
Kız lan o.
Özellikle de Reno'nun çıktığı Jerry Springer bölümü aklımda.
Canım, Reno Jerry Springer'a çıkmıştı.
Gelip oturuyor, yakışıklı siyahi bir delikanlı.
Kız arkadaşına "Sana bir şey söylemem gerek." diyor.
Ben kızım.
O... Aklımı başımdan aldı.
Kız mısın?
-Bu mu kız? -"Bu" mu?
Ne demek "bu"? Programda bana saygısızlık etme.
Reno, televizyonda gördüğüm ilk transmaskulen birey olmanın yanında
televizyonda açıkça gördüğüm
ilk siyahi transmaskulen bireydi.
Nesin, trans mı?
-Transseksüel. -Evet.
O zamanlar lise yaşındaydım,
sığınma evlerine girip çıkıyordum.
Başkalarında kalıyordum.
New York City'deki tipik siyahi kuir trans işleri işte.
Ve...
Kendim gibi birinin
var olduğuna inanmıyordum bile.
O yüzden televizyonda bunu görmek
bana çok güç kattı.
Bence trans erkekler,
trans kadınlar kadar temsil edilmiyor
çünkü trans kadınlar kadar sansasyonel bulunmuyorlar.
Trans bir erkeğim ve gurur duyuyorum
ama insanlar kişisel tıbbi geçmişimi öğrenmeden önce beni tanısın istiyorum.
Elbette.
Bence trans erkekler, trans kadınlar kadar fark edilmiyor.
Bir fikre göre insanlar... Hiç trans erkek tanımıyor
veya trans erkek görmedikleri için
var olmadıklarını sanıyorlar.
Testosteron bu.
Paketleyip çekmeceye koyamazsın ki.
Değil mi?
Aslında koyabilirsin,
son kullanım tarihi geçmesin yeter.
Medyadaki tasvir ve gösterim açısından
trans kadınların sayısı trans erkeklere kıyasla çok.
Na-trans bireylerdeki gibi
gerçek trans bireylerde de
kadın erkek sayısı eşit olsa da trans kadınlar çok daha sık gösteriliyor.
Tabii bunun kısmi bir sebebi
trans kadınlar da dâhil
kadınların daha kolay ticarileştirilmesi.
Geçişimin başında New York sokaklarında
acımasızca taciz edilirdim.
Ben de savaşa hazırlanırdım.
Savaş boyasıydı.
Dünyaya adım atarken
en iyi hâlimde olduğumu hissetmek isterdim
çünkü yanlış cinsiyetlendirileceğimi,
sokakta yürürken bile tehlikede hissedeceğimi biliyordum
ve durum da öyleydi zaten.
Ben de zırh kuşandım.
Bunu da makyajımla yaptım.
Bence bir kadının zırhı
başka bir kadının tarzı olabiliyor.
Yani aşırı kadınsı, şişik dudaklı,
uzun saçlı, postişli,
silikonlu vücut hatları olan
Kardashian tarzı estetiğin
genelde ünlülerin stilistliğini yapan eşcinsel erkeklerden gelen
bir estetiksel değişimin
yansıması olabilir diyebiliriz.
Bu da onlara kulüplerden tanıdıkları sokak kraliçelerinden geliyor.
Nihayetinde onlara da hayatta kalmak için
bedenlerini aşırı kadınsı kılarak
müşteri rekabetine girmek zorunda kalan
seks işçilerinden geliyor.
Şimdi dön.
Tabii onlar da sinema ve televizyondan erkeklerin beğendiğini öğrendikleri
kadınlığın eski bir versiyonunu taklit ediyor ve nihai bir döngü oluşuyor.
Ama birçok insan,
trans kadınların kadınsılık uygulamalarına bakıp
kadınlara dair en kötü ataerkil kalıplara
destek olduğunu düşünüyor.
Sadece hayatta kalmaya çalışan insanlara bu bakış açısını dayatmak
bence hem adil değil
hem de tarihe zıt düşüyor.
GEÇMİŞİN SIĞINAĞI (1999)
Şirin ihtiyar, erkek istersen erkek,
kız istersen kız olurum.
Ne istersen o olurum.
Gerçekten mi?
Eskort, Eskort 1, Eskort 2, seks işçisi, fahişe rolleri oynadım.
Söylemesi utanç verici
ama ben de bakireyim.
Dostların bizi birbirimize uygun görmüş.
Bakire misin?
Bak ne diyeceğim.
Bence sen bakire değilsin.
Bence sen bir hayat kadınısın.
Ama...
...aynı zamanda...
...bir noktada kısıtlanmış hissettim.
Dedim ki "Peki, sırada ne var?
Benim için bundan ilerisi var mı?"
GLAAD, bir transseksüel karakterin
konuk yıldız karakter olarak çıktığı 134 dizi bölümüne baktı
ve bu gösterimlerde
trans karakterlere verilen en yaygın meslek
seks işçiliğiydi.
Sen de mi sakso çekeceksin?
Ne?
Benimkini çıkarayım mı?
Ağzına almak ister misin?
Gerçek dünyada trans bireylerin karşılaştığı istihdam ayrımcılığı yüzünden
özellikle birçok trans kadının seks işçisi olmak zorunda kaldığı doğru.
Trans bireylerin işsizlik oranı ulusal ortalamanın üç katı,
beyaz olmayan trans bireylerinki de ortalamanın dört katı.
Bazı trans kadınların seks işçisi olmasının
bağlamsal ve sosyal sebepleri var
ama televizyonda gösterildiğinde ve nedeni açıklanmadığında
trans kadınların yaptığı bu sanılıyor.
Ona dedim ki "O şeyi götümden çıkar
yoksa üstüne sıçarım."
Gündüzleri trend, geceleri trans olan bu mahallede yaşamak için servet ödüyorum.
-Trans mı? -Transseksüeller.
Siki olan hatunlar. Üstte meme, altta taşak.
Niye seviyorlar, anlamıyorum.
İşte, diğer bir seçenek.
Birkaç kez seks işçisi oynadım.
Kaldırım çiçeği misin? Kurtizan mısın?
Ne dediğini anlamıyorum. Ben bir tanrıça ve mankenim lan.
Benimle çıkmak istiyor musun?
Elbette.
Meslek olarak seks işçiliği yapmanın yanlış yanı yok ama ondan ibaret değiliz.
Selam.
Eski bir seks işçisi olarak bence bunu demek hakkım.
Bizi tek bir şey olarak görüyorsanız...
Çok tatlısın.
...onun dışındaki yaşamlarımız olmadan
insanlar bizi asla tam bireyler olarak göremez.
Maktul, Mark Halsey. Birçok bıçak yarası.
Mark, trans hayat kadını yani.
Yok canım, sadece şık giyiniyor.
Öylesine dedim, zaten biliyorum...
Maalesef Hollywood yıllar boyunca,
özellikle polis ve hastane dizilerinde
transseksüel mağdur hikâyelerini anlatıp durdu
ve genelde birkaç versiyonu oluyor.
Birisi, bir insanın trans olduğu için öldürülmesi.
Diğer versiyon da hastane dramlarında
acile gidip hormonlardan dolayı öleceklerini öğrenmeleri.
Veya doğdukları cinsiyetle alakalı bir kanserden ölüyor olmaları.
-Testis kanseri olduğunuzu düşünüyoruz. -Ne?
Birçok hastane dizisine çıktım. Bolca öldüm. Öldürüp durdular.
-Meme kanseri mi? -Üzgünüm.
Gerçekten...
Yani aldığım hormonlar
kanser olmama mı sebep oldu?
Evet.
Trans bireylerin
atanmış cinsiyet kalıplarına buldukları hayat kurtaran alternatifler
ölümlerine sebep olmuyor.
Kadın olursam öleceğimi mi
söylüyorsunuz?
Bizi öldüren o değil.
Prostat kanserisiniz.
Code Black ve Chicago Med dizilerinden
aynı günde rol aldım.
İrin. Aman Tanrım. Hepsi irin.
-Bir saniye, irin ne demek? -İltihap.
Çok çılgıncaydı.
İşleri o kadar çabuk aldım ki
senaryoların benzer olduğunu fark etmedim.
İki hastada da kanser çıktı.
Yani neredeyse aynı senaryoydu.
Neredeyse bütün hayatımı cinsiyetimle savaşta hissederek geçirdim.
Tabii kurtulmadığım o tek parça...
...ölümüm olacakmış.
Kamera karşısında sayısız kere öldüm.
İlk büyük rolüm CSI'daydı.
Bol danslı bir roldü.
Seçmelerdeki performansımı gördüler
ve dediler ki "Candis'i şey olarak kullanabiliriz,
şey... Ne demiştin, trans mı?
Tamam."
Yürü.
Kadın maktulümüz göründüğünden ağır.
Beni tuvaletten çıkarıyorlar,
Diyorlar ki "Vay be, elleri kocamanmış.
Ayakları da dev gibi, bak."
Göğüs büyütme ameliyatı olmuş.
Orada ölü hâlimle
gözlerimi deviriyordum.
Bunlarla uğraştığıma inanamıyordum.
Erkek maktul diyelim.
Kalkıp "Millet, bu ne lan böyle?
Saçmalıyorsunuz, hadi ama." diyesim geldi.
Ama "Boş ver." dedim.
Ne dersin Sid? Nefret suçu mu?
Transseksüel gösteri kızını umumi tuvalette boğmuşlar.
Sence aşk mı?
Onu öldürme şekilleri
çok şiddetli ve korkutucuydu.
Ve bir sebepten ötürü o senaryoyu
yazarlar yazmış,
yapımcılar çekmek istemiş,
yönetmenler de yönetmek istemiş
çünkü medyada sürekli görülen senaryo bu.
Ryan Murphy beni aradı.
"Senaryo fikrim var. Oynar mısın?" dedi.
"Tanrı'm. Nip/Tuck mı? Tabii ki." dedim.
Senaryoyu okudum, ilginç geldi.
Biraz tüylerimi ürpertti.
Bana cinsiyet değiştirme ameliyatı yap.
Erkek olmak istiyorum.
Kamera karşısında tekrar erkek olmak,
peruk takmak,
göğüslerimi gizlemeye çalışmak garipti.
Bu tombik memelerle biraz zor.
Bu deneyimden öğrendiğim bir şey varsa...
...erkeklik penisten gelmiyor.
Buradan geliyor.
Tanrım.
Birçok açıdan o dizideki trans hikâyeleri
trans bireylerin sorun teşkil eden şekilde temsil edildiği bazı durumların örneği.
Bence annem terapi sırasında içmeme izin vermezdi. Sence?
Terapide değiliz.
Annen de burada değil.
Sübyancı mısın sen?
Canavarlar dışarıda kalsın diye eve alarm taktırdım,
hiç beklemiyordum ama asıl canavar
başından beri karşımdaymış.
Geldiği sezon bitene dek Ava'nın trans olduğunu bilmiyorduk.
Ben de "Kadın manyak." demiştim.
Sonra da ortaya çıkıyor, trans olduğunu anlıyoruz.
Isır beni.
Ne kadar sert?
Sen başlattın.
Sonunu da getireceksin.
Hayır! O olmaz.
Zorla mı istiyorsun?
Bence o sahneler büyük bir sorun
çünkü erkeklere verdikleri mesaj
yeterince uğraşırlarsa kadınların pes edeceği.
Yani ona...
...bildiğin... Bence tecavüz ediliyor.
Yani çok...
Çok zor, o kadar.
İzlemesi çok zordu.
Sonra adam durup dışarı koşuyor.
O da diyor ki "Senin için yeterince kadın değil miyim?"
Dizi sonraki sahneye atlıyor, adam odaya girip diyor ki:
Ava erkek.
Vajinasının derinliğinden dolayı.
Adam cerrah olduğundan...
Peki, tamam. Biraz...
Bir trans birey olarak
bundan bahsetmek bile...
Sadece... Çok şiddetli. Verdiği his...
Konuşması çok zor.
Yapamıyorum... Kötü oluyorum, anlatırken ağlayasım geliyor.
Bu hikâyeyi anlatırken ağlayasım geliyor çünkü...
Korkunç. Sadece...
Bize bu oluyor işte.
İzlediğimizde olan bu ve bence...
Merak ediyorum da bu senaryolar yazılırken
bunu izleyecek trans bireyleri düşünen oldu mu?
Bilmiyorum.
ERKEKLER AĞLAMAZ (1999)
Sen kimsin?
Erkekler Ağlamaz çıktığında 11 yaşındaydım, yani çıktığında izlemedim.
Ama o dönemde çok konuşuldu.
Erkekler Ağlamaz filminde Hilary Swank.
Hilary Swank'in Oscar alışını izlemiştim.
Çok yol katettik.
Filmden bir parça oynatmışlardı.
Bir tuhaflıkla doğdum, doğum kusuru gibi.
O kadar da ender değil ama doktorlar düzeltmeye çalışıyor.
Bak, benim de çok tuhaf yanlarım var.
Trans erkeklerin varlığını bilmemden önceydi.
Filmi geçenlerde izledim,
kendimi Brandon'a çok yakın gördüm.
Yani, tampon sörfü yapmak.
Değil mi? Bira içmek,
kızlara kapı açmak...
Bunları yaşayabiliyor.
Birlikteysek hiçbir sorun çıkamaz.
O zamanki kız arkadaşım "Geleyim mi?" dedi.
"Yalnız izlemeliyim." dedim.
"Emin misin? Canın yanabilir." dedi. "Yalnız izlemek zorundayım." dedim.
Toronto'daki Yonge Caddesi yakınındaki
Carlton'daki sinemaya gittim.
Girip o filmi izledim
ve...
Aklımı başımdan aldı.
Bana çok hitap etti.
İzlemek istemem uzun sürdü
ama izlediğimde gördüm ki...
...korkunçmuş.
Tamam. Üzgünüm. Bunu yaşattığım için üzgünüm.
-Dur! Lütfen! -Kemeri çöz.
Yapacağım! Tom, ışığı kapat. Yapacağım.
İzlemesi çok zordu.
Çok zalim bir tecavüz sahnesi var
ama ondan önceki an bildiğin...
...en büyük kâbusum.
Hadi, bakana dek tutacağım.
Bak!
Bırakın onu!
Yani çok...
Sindirmesi çok zordu.
Öyle biri olarak...
Benzer bir şey yaşayan biri olarak asla başıma gelsin istemem.
Mümkün. Asla olsun istemem.
O filmi izledikten sonra
"Tanrım, öleceğim." demiştim.
Nerede lan o?
İnsanlar diyor ki "Ama gerçek bir hikâyeden uyarlanmış."
Ama sürekli anlatılan hikâye neden bu?
John, onunla hiçbir ilgisi yok.
BRANDON TEENA'NIN HİKÂYESİ (1998)
İlk belgeselini izlediğim için
filmi bana pek hitap etmedi
ve korkunçtu.
Kurbanlar, cuma günü Humboldt'un güneyindeki bir çiftlikte
akrabalarınca bulundu.
Kurbanlar, Lincoln'lı Teena Brandon, Fairfield, Iowa'lı Phillip DeVine
ve Humboldt'lu Lisa Lambert.
Ama Erkekler Ağlamaz'da
Phillip DeVine'ın silinişi de vardı.
İki insanın öldürüldüğünü dinlerken sıradakinin kendisi olduğunu bilip
yan odada beklemenin korkusunu
hayal etmeye çalışın.
Orada öldürülen siyahi bir erkek vardı.
Onun arkadaşı, kankası, destekçisiydi.
Ve filmde o adamdan hiç bahsetmediler,
bu da o filme bakışımı değiştirdi.
Anlıyor musun? Yani...
Çünkü siyahi insanları silmiş oluyorlar.
Yani kuir trans bireyler ve siyahilik aynı an ve yerde olamazmış gibi.
Kuir trans siyahi olarak benim için anlamı ne?
İşte yine temsilimiz azalmış oluyor.
Siyahiliğim, kuirliğim ve translığımla
var olamayacağımı söylüyorlar.
Aynı anda hepsi olamayacağımı söylüyorlar.
1969 ayaklanmalarını anlatan Stonewall filminde
yine tarihin beyaza boyandığını görüyoruz.
Hadi!
Eşcinsel gücü!
Stonewall, seks işçileri ve sokak kraliçelerinin gittiği bir bardı.
Tiki beyaz eşcinsel erkeklerin gittiği
saygın bir bar değildi.
Tarihi anladığım kadarıyla
Stonewall öyle değildi.
Kaybedecek bir şeyi olmayan,
polis saldırılarından bıkmış insanlardı.
SYLVIA RIVERA, 1973 NEW YORK ONUR YÜRÜYÜŞÜ
Yetmişlerin başlarında görüyoruz ki
eşcinsel hakları hareketi, trans bireylerle ilgileri olsun istemiyor.
Sussanız iyi olur.
Sylvia, Marsha,
sokak kraliçeleri, femme'ler
eşcinsel hakları hareketini başlattı.
Bu saçmalığa artık katlanmayacağım.
Dayak yedim.
Burnum kırıldı.
Hapse atıldım.
İşimi kaybettim.
Eşcinsel özgürlüğü için dairemden oldum
ve siz bana böyle mi davranıyorsunuz?
Derdiniz ne lan sizin?
Düşünsenize.
Asimilasyon, Amerika'nın hikâyesi
ve trans bireyler,
kuir topluluğundaki bazı insanlar için asimilasyonu zorlaştırıyor.
O yüzden ne mi oluyor?
Kuir topluluğunun o kısmı diyor ki "Siz yoksunuz."
Bence bazen en acımasız insanlar,
korktukları bir şeye çok yakın hissedenler oluyor
ve en transfobik tepkilerden bazıları
eşcinsel erkeklerden geliyor.
"ASKER" CHRISTINE EVE DÖNÜYOR
Danimarka'da doktorlar tarafından kadına çevrilen
26 yaşındaki eski asker yurda dönüyor.
Christine Jorgensen, kendisini gey olarak tanımlayan birinden
bir mektup almış,
içinde de jilet varmış.
Mektupta da şöyle yazıyormuş,
"Doktorların başladığı işi bitirsene."
Anladınız mı?
ESKİ ASKER SARIŞIN GÜZEL OLDU
Christine Jorgensen
1952'de küresel medyada ünlü olduğunda
trans tarihi değişti.
Çok teşekkürler.
İlk trans birey o değildi,
cinsel organ ameliyatı olan veya hormon alan ilk kişi de.
Ama bunu yaptığı için
küresel olarak ünlü olan ilk kişiydi.
Bir nesil boyunca
trans bireylerin yüzü buydu.
Christine Jorgensen çok önemli.
Trans kimlikle ilgili konuşmaların yapılış tarzını belirledi.
Geçen yıl tatil döneminde
New West dergisinde çıkan makaleyi açıklar mısın?
Konusu transseksüellerdi ve korkunç hikâyeler içeriyordu.
Bazı kadınların...
...hayalet penis sendromu yaşadığı,
ciddi psikolojik sorunlar, idrar çıkarma sorunları,
cinsel sorunlar yaşadığı
veya doğru rehberlik olmadan yapılan ameliyatlardan dolayı
psikolojik sorunlar yaşadığı yazıyordu.
İşte cevap bu. Rehberlik dedin.
Cinsiyet kimliği kliniklerimiz var
ve talep görüyorlar.
Hep ameliyattan bahsediliyor.
Ameliyat büyük bir mesele değil.
-Diğer her şeyden sonra yapılıyor. -Ameliyat olanlar için öyle.
Ama olmayanlar için
gazetelerde okudukları kelime bu.
-Ameliyat, kesim, alım. Değil mi? -Evet, doğru.
Bu ameliyat odağı
60 yıl boyunca trans bireylere dair konuşmaların merkezi oldu.
Burada olanlar var, bir de burada olanlar...
Penisten alınan deri,
vajinayı yaratmak için kullanılıyor.
-Doğru mu? -Doğru.
O zamanlar bedenini nasıl görüyordun?
Benim değildi.
Penis gibi işliyor mu peki?
Evet.
"Ne zaman açıkladın? Eski adın ne?
Tipin nasıldı? Ailen ne dedi? Kiminle seks yapıyorsun?"
Bu konuya nasıl geldik?
Arkanı dön. Bize dön. Peki. Herkes baksın.
Kesinlikle erkek.
Yorum yapıp soru soruyorsun, sorma sırası bizde.
Onlar kaça patladı? Benimkilerin değerini merak ettim.
Sirk gibi.
"Aslında erkek."
"Eskiden kadın olan erkek."
Erkek misin, kadın mı?
İkisi de mi değilsin? Nesin?
Gel bakalım. Görelim.
Herkes beş dolar atsın.
İzleyince böyle hissettim.
Araba kazası gibiydi,
başka tarafa bakamıyordum.
BELKİ DE GERÇEKTE ERKEK OLAN GÖZ ALICI KADINLAR
İçimdeki bir şeyden dolayı
kendimi onlara yakın gördüm.
Ama konuşmalar çok müstehcendi.
Bir erkeğin tepkisi ne olurdu?
Seninki ne?
Şu anki tepkim mi?
Hepinizi oldukça çekici buluyorum.
Ama yatağa atlamaya hazır değilsin.
Hayır, öyle demiyorum ama...
En azından burada olmaz tabii.
Gary Collins'in programının bir bölümünde
o zamanlar gösteri kızı olan güzeller güzeli trans kadınlar çıkmıştı.
Söyleşiyi çok hassasça yapmaya çalışıyor
ama bir yandan da şöyle diyor,
"Sizin görüntülerinizi gördüm,
erkek cinsel organı olduğuna işaret edecek bir şey yok."
Pek hoş bir soru olmayabilir ama...
Ne oluyor?
Şeye ne oluyor?
Caroline Cossey de
The Arsenio Hall Show'a çıkmıştı, onu hatırladım.
Arsenio Hall da benzer sorular sormuştu.
Ama striptizciysen penisin olduğunu
insanlara nasıl fark ettirmedin?
Yani, sıkıştırıp sakladım işte...
Bir tarafıma soktum.
Ufak bir penis miydi?
Çünkü benimkini saklamam zor oldurdu.
O program...
Tanrım.
O çok... Şimdi izlemesi çok zor geliyor.
Orgazm olabiliyor musun?
Çoğu kadının dediği gibi erkeğe bağlı.
Peki, evet.
Çok zarifti.
Kendisi, mizahı, kıvrak zekâsı.
"Keşke onun gibi olsam." demiştim.
Dergilere poz verip böyle yorumlar yapman
kendine kadın olduğunu kanıtlamak için mi?
Kendime de kimseye de kanıtlamama gerek yok. Ben bir kadınım.
Ne güzel dedin!
Geçmişe bakıp trans bireylerin
böyle haberler için sömürüldüğünü görmek üzücü.
Ama itiraf edeyim, televizyonda gerçek trans bireyler görmek harikaydı.
Hetero erkeklerle çıkıp böyle yaşamanın tek sıkıntısı
arkadaşlarının ne düşünüp söyleyeceğinden daha çok korkmaları.
O insanların birçoğu
topluluğumuzun efsaneleri.
Cinsiyet kimliği diye bir şey var,
"Ben neyim? Erkek mi, kadın mı?"
Bir de cinsel yönelim var,
"Kimi seviyorum? Erkekleri mi kadınları mı?"
İkisi farklı şeyler.
Sonuçta çabalıyorlardı.
Para kazanmaları
ve hikâyelerini anlatmaları için...
...bir fırsattı.
Bize de ulaştı.
Transseksüel kategorisine koyacağın kişilerin sıklığının
40.000 doğumda bir olduğu tahmin ediliyor.
Biraz marjinal olan
birçok başka grup da var...
-Seni böyle anlatsalar hoşuna gider mi? -Benim gitmez.
Bence evde oturan birisinin
başka birçok insan olduğunu,
gayet iyi olduklarını duyması önemli.
Herkes New York veya San Francisco'da yaşamıyor.
Ama Leslie veya David gibi açıkça konuşan birini dinlemek
onlara umut ve güç verecektir.
Hayatlarımız boyunca dinlediğimiz...
Kendimizi başkalarının aynasından izledik.
İnsanların bizi analiz etmesini,
hislerimizi, düşüncelerimizi anlatmalarını dinledik.
Mesela bir kez de Jesse Helms'in terapi ihtiyacından konuşsak olmaz mı?
O KKK üyelerinin aklından neler geçiyor?
Değil mi?
Yani durumlarımızı anlatmamızdaki amaç,
zulme işaret etmeden karşı çıkamayacağımız
ve ona karşı organize olamayacağımız için
sesimizi duyurmak istememiz.
Sivil haklar hareketi ve kadın hakları hareketi bunu yaptı.
The Joan Rivers Show da bir nevi bugün bunu yaptı.
Sinema ve televizyonda
trans bireylerin sevildiğini,
yüceltildiğini ve sayıldığını görmek,
sokakta taciz edilen bir trans birey görünce
sizi araya girmeye teşvik edebilir,
hayatınızdaki trans bireylerin
insani değerini gösterir şekilde desteklenmesini sağlamaya da.
Erkek misin?
-Sorun yok. -Hayır, var.
Böyle öğrenmeni istememiştim.
Ama görülenlerin hepsi şiddeti destekleyince
daha çok tehlikeye atılıyoruz.
-Konuş benimle. -Dokunma bana!
Trans bireylerin sahnelerini arka arkaya izleyince
trans karakterin etrafındaki herkesin
sıkça ihanete uğramış veya kandırılmış hissettiği görülüyor.
Ama açığa çıkma fikrinden nefret ediyorum doğrusu.
Yani açığa çıkarılacak bir şey olduğu varsayıldığı için.
Aileni, kardeşini, hobilerini anlattın.
Verandada üç saat her şeyi konuştuk.
Eskiden erkek olduğunu söylemedin ama.
Üzgünüm.
Saklanan bir sır olduğu varsayımlarını
ve başkalarına söyleme sorumluğuna sahip olduğum fikirlerini destekliyor.
Bundan dolayı da diğer kişinin
açığa çıkarılacak şeyle bir sorunu olabileceği varsayımı çıkıyor.
Ve onların hislerinin
benimkilerden önemli olduğu.
Kahretsin.
Veya trans birey,
beyaz hetero erkeğin gelişimine zemin olsun diye icat ediliyor.
Sınırsızlar Kulübü filminin uyarlandığı...
SINIRSIZLAR KULÜBÜ (2013)
...gerçek hikâyede Rayon diye biri yok.
Ben Rayon.
Tebrikler.
Şimdi siktir git de yat.
Sınırsızlar Kulübü'nde
heteroseksüel karakter kendini toparlıyor.
Kafan mı güzel?
Sana ne.
Ve kahraman oluyor.
İnsanlar ölüyor lan.
Ama siz, sizsiz bir alternatif bulacağız diye korkuyorsunuz.
Rayon'un karakteri...
...uyuşturucuya geri dönüyor,
hastalanıyor
ve ölüyor.
Enerji dolu, atarlı bir hâlde geliyor,
adamı uyandırıp beklentileri sarsıyor.
"Tamam, yaptı. Adam doğru yolda.
Öldür gitsin."
Ve Oscar'ı kazanan...
Jared Leto, Sınırsızlar Kulübü.
Jared Leto'yu izlediğimi hatırlıyorum.
Beyaz smokin giymişti, sakalları uzundu.
O an çok net olarak fark ettim ki
Rayon, filmde çok güzel ve hassasça gösterilse de
dünya Jared'ı bir erkek olarak görüyordu.
Bu, daha genel bir durumun parçası.
Lili.
İnsanlar trans kadınları
kostüm giyen, çok güzel saçlı ve makyajlı erkekler olarak görüyor.
Ve trans kadın rolü oynamış bir erkeği
ekran dışında her gördüğümüzde bu fikir güç kazanıyor.
Girebilir miyim?
Ben... İşsizim. Arkadaşım yok.
Yaşayamıyorum.
İnsanlarla yaşamam gerek.
Bence Köpeklerin Günü
özellikle erkeklere
trans karakter oynatılması sorununun
en iyi örneği.
Gerçekte o kadın yani Elizabeth Eden
çok güzel bir trans kadındı.
Ve zamanında filmi ilk çekerken
trans bir aktris olan Elizabeth Coffey Williams'la konuşmuşlar
ama rolü ona veremeyeceklerini,
gerçek bir kadına fazla benzediğini söylemişler.
Onun yerine Chris Sarandon'ı seçmişler.
Oynadığı ilk film buymuş
ve bunun için Oscar adayı gösterildi.
Chris Sarandon
ve Köpeklerin Günü.
Bu 40 yıldır devam ediyor.
Garp'ın Küçük Dünyası'nda John Lithgow.
Cillian Murphy, Plüton'da Kahvaltı.
Eddie Redmayne, Danimarkalı Kız.
Bence na-trans erkeklerin trans kadınları oynaması
trans kadınlara karşı şiddetle
doğrudan bağlantılı.
Bence erkeklerin, trans kadınlarla birlikte oldukları için
başka erkeklerin kendilerini eşcinsel sanacağı korkusuyla
trans kadınları öldürmesinin sebebinin bir kısmı,
yargılamalarından korktukları erkeklerin yani arkadaşlarının
trans kadınları sadece medyadan tanıması
ve trans kadınları oynayan insanların tanıdıkları erkekler olması.
Bu, bir trans kadın, trans kadın rolü oynadığında olmuyor.
Laverne Cox, ekranda olduğu kadar
ekran dışında da güzel ve göz alıcı.
Jazzmun, Trace Lysette,
Alexandra Billings,
Angelica Ross ve diğerleri de.
Ekran dışında da hâlâ kadın olduklarını görünce
kılık değiştirmiş erkek oldukları fikri ortadan kalkıyor.
Ben bir trans karakteri oynarken...
Gerçekte kim olduğumuza,
ne istediğimize bakmak korkutucu olabilir.
...translığını oynamıyorum.
DANİMARKALI KIZ (2015)
Eddie Redmayne gibi birisi,
harika bir trans kadın oyunculuğu gösterse de...
Yeterince güzel miyim?
Tabii ki öylesin.
Oyunculuğunun takdire şayan yanı translığı
ve kendisinin kadınsı yanlarını ortaya çıkarıp
inandırıcı bir trans performansı vermesi.
Ama böylece bu örnekte
gerçek bir kişi olan o insanı
kişiliğinin bir parçası trans olmak olan bir birey yerine
bir trans performansına,
bir kadınlık performansına indirgiyor.
Bu yıl sinemadaki kadınlar için
kadınların genelde girmekte zorlandığı
bir kategorinin ödülünü sunmaya geldim.
En İyi Yardımcı Aktör.
Ama bence bu sene bu kategoride
çığır açıldığını söyleyebiliriz.
AĞLATAN OYUN (1992)
Ağlatan Oyun çıktığında
herkes "Filmin sırrını söyleme." diyordu.
"Çılgınca bir sırrı var.
Çılgınca! Tanrım."
Biliyordun, değil mi?
Aman Tanrım.
Tanrım. Midem kalktı.
Gitme Jimmy.
Üzgünüm. Bildiğini sanıyordum.
Kusması.
Yani. Ondan konuşunca bile duygulanıyorum.
Tiksinmesi.
Çünkü çok uzun bir süre kendi hakkımda öyle hissettim.
Yani insanlar tiksinecek mi diye. Yani...
"İğrenme" kelimesi.
İnsanların savaşıp
üstesinden gelmek zorunda kaldığı
çok fazla ayıplama var.
Ve ileride yine garip,
sinsi bir şekilde çıkıyor ve "Ne? Yine mi bu?" diyorsun.
Kanım akıyor.
Yani başta...
Neden hatalı olduğunu anlamam
yıllar aldı
çünkü o zamanlar on yaşındaydım
ve penisi olan çok güzel bir kadın görmek
mümkün olanlar hakkındaki bütün bakış açımı değiştirdi.
Yönetmenin amacı neydi, bilmiyorum.
Bence bir trans kadının empatik bir görünümünü yaratmak istemiş.
Ama Sapık filminin
karşı cins gibi giyinen psikopat seri katil fikrini yayışı gibi...
CANİ (1980)
...Ağlatan Oyun da
erkeklerin trans kadın gördüğünde kusması fikrini yaydı.
FELEKTEN BİR GECE DAHA (2011)
Hollywood
trans birinin vücudunu gördüğünde kusman gerektiğini öğretiyor.
Silahın kalçama batıyor.
Çocukken en sevdiğim film Budala Dedektif'ti.
Göt deliğime
Soksana
Sonra da geçişim sırasında
üniversitede izliyordum.
Çok mutsuzdum...
...ve beni neşelendirecek,
mutlu edecek bir şey izlemek istemiştim.
Filmin sonuna geldiğimizde...
Aman Tanrım.
Einhorn erkek!
Uzun bir sahne var...
Kusuyor, kendini kusturmaya da çalışıyor,
dişlerini ve dilini fırçalıyor,
gargara yapıyor,
bir trans bireyle romantik ilişkisi olduğu gerçeğinden
kendini arındırmaya çalışıyor.
Veya bir erkekle. Homofobik açıdan da bakılabilir.
Hem homofobik hem transfobik.
Sonra da Scooby-Doo'daki gibi ifşa ettiği anı yaşıyor.
Bunu yaparken de kadının eteğini çıkarıp,
arkasını döndürüp
cinsel organını sakladığını ifşa ediyor.
Çocukken en sevdiğim film,
trans bir bireyin var olmasının
insanları kusturmasıyla bitiyordu.
Medyada hiç temsilimi görmemiş olsam
trans olduğu bilinen biri olarak
ne hissedeceğimi düşünmek
ilginç bir düşünce deneyi.
Bir taraftan
canavar gibi olma hissini, açığa çıkmaya dair korkuları,
kendimi iğrenç bir şey gibi görmeyi,
bir espri veya şaka olarak görmeyi
hiç içselleştirmemiş olabilirim.
Böylece aklıma kusan adamlar gelmeden
bir erkekle çıkabilirdim.
Diğer yandan da
ekranda hiçbir cinsiyet çeşidi görmesem
trans olduğumu bilir miydim?
Trans bir birey olarak
yaşadığım sorunlardan biri bu soruydu,
"Beni kim sevecek?
Bunu kim sevecek?"
Dinlen Neo.
Cevaplar geliyor.
Trans olduğu bilinen biri olmak
insanları, eski işlerime bakıp
onlara trans anlatısı uygulamaya zorluyor.
Çünkü Matrix filmlerini,
spesifik olarak trans anlatısı yapmadım.
Benim için en çarpıcı şeylerden biri
olduğum kişi olamadığım için hissettiğim
içimde gizlice gürleyen öfkeydi.
Kendimi medya ve sinemada bulmak
aşırı zordu.
Bugs Bunny'deki bir şey
trans hayal gücümdeki
değişim fikrini uyandırdı.
"Tavçan" avlıyorum
Altmışlı yıllarda büyürken
çok televizyon ve film izledim
ve tek gördüğüm...
Transfeminen bir konunun
gördüğüm tek olumlu temsili
Bugs Bunny'ydi.
Bugs Bunny "kız" olduğunda
arzu edilen ve güçlü bir karakterdi.
Ah, Brünnhilde Çok "hoççun" sen
Evet, biliyorum
Elimde değil
Bugs Bunny hayal gücünün ürünü olan bir karakter
ve benimle yaratıcısının arasında var oluyor.
O yüzden ben ve genç aklım için birazcık daha erişilebilir bir karakterdi.
O bölümün transformatif yanlarını
hep bir keyifle hatırlamışımdır.
Ve Bugs'ın çok şirin göründüğünü.
O kısmı da sevdim.
Aşkıma karşılık vermeyecek misin?
Çünkü aşkım senin
Eski trans panik savunması.
O "tavçanı" öldüreceğim.
Çizgi film hâlinde.
"Baçlayın" fırtınalar!
Looney Tunes'un yargısı.
Operadan ne bekliyordunuz, mutlu son mu?
"BUGÜNLÜK BU KADAR DOSTLAR!"
PEMBE HAYATIM (1997)
Pembe Hayatım
bana gerçekten kendi hayatımın ekranda olduğunu hissettiren film
çünkü kız olmayan isteyen
o küçük oğlan bendim.
Kimse anlamadı, kimse benimle ne yapacağını bilmiyordu.
Syracuse, New York'ta büyüdüm.
Kültürel olarak izole bir yer.
Kütüphane ve film dükkânı vardı,
onlar da daha büyük bir dünyaya
ulaşım yolumdu.
Şu gürültüyü keser misin?
Ütü yapıyorum burada.
Altı yaşında falandım
ve Hairspray'in kasedini kiralamıştık.
Pekâlâ genç hanımlar,
bu ciyak ciyak müzikten bıktım artık.
Ama Edna Turnblad'in verdiği his...
Farklı bir yanı vardı.
Hairspray'deki Divine karakteri
na-trans bir karakter,
bence bunun gibi dikkat çekmeyen durumlar
genç bireyler için çok anlamlı oluyor.
Paul Morrissey filmlerindeki
Holly Woodlawn, Candy Darling ve Jackie Curtis
hiç trans karakter oynamadı.
Konu, asla oyuncunun cinsiyeti değildi.
Gencim.
Yaşamak istiyorum.
Gençken kuir olduğumu belirtmeye başladığım zamanlarda
kendimden büyük kuir bireyleri
büyüleyici bulurdum.
ve Flawless Sabrina, 18 yaşında
New York City'ye yeni taşındığımda tanıştığım ilk kişilerdendi.
Büyüğüm olan bir kraliçeydi
ve...
...onu ve bana açtığı tarihi
büyüleyici bulmuştum.
Bir kraliçeye gidip adını soruyorum.
"Monique." diyor.
Sen de "Ne güzel canım.
Peki önceki adın neydi?" diyorsun.
Kraliçe de gözünün içine bakıp diyor ki
"Öncesi yok."
The Queen filmi
1959'da başlattığı drag balolarının
tepe noktasıydı.
Ama o zamanlar bunun adı kadın taklidiydi.
Yasa dışıydı.
Birçok kere tutuklandı.
1960 ve 70'lerde
insanlar sanat evi sinemalarına gidip
gerçek trans bireyleri görebiliyordu.
Ama 1990'a kadar ana akım,
merkezinde beyaz olmayan bir trans kadın geçen bir filmi fark etmedi.
O film de Paris is Burning.
Channel Seven kanalında All My Children ve Jeopardy,
Another World, Dallas'ta, hepsine görülüyor.
Gece "çanta" taşımak şart.
Bir şey taşımak zorundasın. Gece ne olacağı belli olmaz.
Paris Is Burning'i 11 yaşında falan izledim
ama ne izlediğimi tam olarak anlamadım.
Sadece ekrandaki güzel insanları gördüm.
Sözleri duymadım,
sadece neşe ve mutluluk gördüm.
Gerçekten tam olarak anladığımda
dedim ki "Aman Tanrım...
Bunlar benim kız kardeşlerim, çok zorlanıyorlar."
14 yaşında evden kaçtım
ve hem iyi hem kötü bir sürü şey öğrendim, eşcinsel dünyasında hayatta kalmayı da.
Çok zor.
New York City'deki
işçi sınıfı bir trans kadın olarak
kendimi görmemi sağlayan birçok ikonik an var.
Bu kumsalda esen rüzgâr kadar özgürüm.
Paris Is Burning'i izlemiştim
ve o tür bir aile bağı istemiştim.
Kendi cinsel eserimin
Aman Tanrım.
Yine sıcak duygularla dolacağım.
Balo kültürünü 1995'te,
14 yaşındayken keşfettim.
Okula gidiyor.
Okula.
Balo salonu çok olumlu, onaylayıcı
ve sevgi dolu bir yerdi.
Okul.
Şöyle denildiğini duydum,
"80 ve 90'larda balo kültüründe trans erkek yoktu."
Tabii ki vardı.
Sorun, transmaskulen topluluklara dair terimlerin olmamasıydı.
Birkaçınız gelebilir mi?
Paris Is Burning'de
Octavia St. Laurent'a bayıldım.
Bir birey olmak istiyorum.
Zaten bir bireyim.
Sadece zengin bir birey olmak istiyorum.
Ona bakınca kendimi görebiliyordum
ve heteronormatif,
beyaz, na-trans bir dünyada onay aramamın,
beyaz olmayan trans kadınlar için
neden önemli olduğunu anlıyorum.
LaBeija Hanesi'ndeydim.
Pepper LaBeija.
Yürüyüş müziği verin.
O ailenin bir parçasıydım
ama o zamanlar tam olarak katılabileceğimi düşünmüyordum.
"Gerçek" olmaya çalışmakla meşguldüm.
İkisine de bakın,
hangisi daha gerçek, görün.
Bir seçim yapıp ayrılmak zorundaydım.
Evet.
PARIS IS BURNING MÜTHİŞ!
1991 SUNDANCE FİLM FESTİVALİ EN İYİ BELGESEL
Filmin yapılması heyecan uyandırdı
ama çocuklardan bahsetmediler.
Hepimizden faydalandığını hissettim.
Hepimizden.
Bana hiçbir yararı olmadı.
Paris Is Burning'in iyi bir şey olarak görülmesini nasıl açıklarsın?
Dışarıdan bakıyorlar
ve Paris Is Burning
motto'ları falan olmuş.
İçinde bulunmadığın kültürlere girip
o hikâyeleri anlatmanın anlamı nedir?
Ve öğrenmek için nasıl eleştirel bir ilişki kurarız?
Paris Is Burning gibi bir film izliyorsun, Madonna'nın "Vouge" şarkısı çıkınca da
Madonna'nın, vogue'u yarattığı sanılıyor.
Pop kültürünün, balo kültürünü defalarca kendine mal ettiğini görüyoruz
ve bence
kimlerin o dünyadan olduğunu hatırlamak...
...ve hakkını vermek önemli.
Paris Is Burning'i eleştirebilirim
ama var olduğu için mutluyum.
Ve o filme bayılıyorum.
Attığın ok yükseklere giderse
bravo sana.
Balolar dünyasından öğrendiğim şey
büyük olmaktı
ve ben bunların hepsini teptim.
Yeni cinsiyetim içinde yaşıyordum...
"Gizlice."
Gel buraya.
Bir film setine gidip korkmak nasıldır,
bilir misiniz?
Kafan, sahnede kalmak için var gücüyle çırpınıyor.
Korku içinde uyanıp
korku içinde uyuyorsun.
Birisi baklayı ağzından çıkaracak mı,
ne zaman çıkaracak diye bekliyorsun.
Yani hep korku içinde oluyorsun.
Dışında çok şey var.
Bakalım içinde ne var.
Neyse, gerekeni yaptım işte. Bunun adı hayatta kalmak.
Hayatta kalmak.
İyiyim.
ÇİTA KIZLAR (2003)
Hayatta kalacağım.
Bir anlığına bile tek ben varım demedim.
Ve insan gidip şöyle demek istiyor,
"Kızım, harika değil miyiz?"
Ama boş ver dedim.
Keşke yapabilseydim, harika olurdu.
ŞARKICI, AKTRİS, GÖSTERİCİ
Benden onlarca yıl önce geçiş yapan
ve müthiş kariyerleri olan insanlar olması
inanılmaz güç verici bir şey.
Ajita Wilson 70'lerin ortasında geçiş yaptı.
Başka bir adamla gitmemi kıskanmaz mıydın?
Bu da işin bir parçası.
İşin içinde elmas olması çok daha hoş oluyor.
Tracey Africa da var.
1970'lerde müthiş bir mankendi.
Clairol saç boyası kutusunda çıkmıştı, Essence dergisine mankenlik yapmıştı.
Bu siyahi trans kadınların
bunu yaptığını bilmek benim için önemli.
O zamanlarda hayatta kalmanın yolu gizli yaşamak olduğu için
bilmediğimiz kaç tane daha Ajita Wilson ve Tracey Africa var?
İlk kez 2007'de
trans olduğu açıkça bilinen bir kadının
gizlemediği için kutlandığını gördük.
Candis Cayne, Dirty Sexy Money'de tarih yazdı...
Dirty Sexy Money'deki ilk bölümüm çıkarken
bütün arkadaşlarımı toplamıştım,
ABC'ye çıkacağım için çok heyecanlıydım.
On kişi falandık,
oturmuş, birer kadeh şarap içiyorduk.
Ekranda belirdim, herkes "Yaşasın!" dedi.
Sonra da ilk repliğim...
Seni özledim.
İki oktav kalınlaştırmışlar.
Aramadın.
Burada olman hiç iyi değil.
O gürültülü partideki herkes birden...
Çok korkunçtu.
Parti bitince gelirim.
Tabii geleceksin.
Carmelita'nın trans bir kadın olduğu fikrini vermek için
tek bir repliğin sesiyle oynamışlar.
Neyse ki Billy Baldwin'le iyi uyuştuk.
"Bu olay örgüsü dizinin odak noktası olacak." dedi.
Buradaki amacım
hem trans çocuklara hem de ebeveynlerine
normal olduklarını göstermek.
Bunun, bazı insanların olduğu bir şey olduğunu söylemek.
O an sayesinde
ben de trans olduğumu açıkça belirtebileceğime
ve oyunculuk yapabileceğime...
...inandım...
...ve müthişti.
Birkaç yıl sonra
Becoming Chaz'in yapımcılığı için
Chaz Bono 2011'de Emmy'ye aday gösterildi.
Kendimi bir filmde görmek için değil,
insanlara yardım etmek,
anlaşılmayan bir soruna bir yüz vermeye çalışmak için yapıyorum.
2009'a kadar geçiş yapmadım.
O yüzden trans olduğumu bildiğim
ama bunun hakkında
hiçbir şey yapamayacağımı hissettiğim,
çok uzun ve karanlık bir dönem geçirdim.
Kendimi ölmüş gibi göstermeyi düşündüm.
-Chaz. -Yok be!
Chaz! Neden canım?
Kimse bilmeden bunu yapabilmek için.
Neyse ki o konuda çok net olduğum
bir noktaya geldim.
Trans topluluğu için
dans ediyor gibi hissettim.
Açıkçası o noktada devam etmek için
motivasyonum buydu.
Çünkü Dancing With the Stars'da
daha önce trans bir birey görmüş kitleden
çok daha büyük bir kitleye
ulaşacağımı biliyordum.
Bu da gerçekten devam etmemi sağladı.
Çok zordu
çünkü beceremediğim bir şeyi
yapmak zorundaydım.
Chaz, trans olduğunu yakın zamanda söyledi
ve bence bu kültürel değişimden
yaptığımız işlerle hepimiz sorumluyuz.
Bizimle çok gurur duyuyorum.
Çok yol katettik.
GLAAD MEDYA ÖDÜLLERİ (2012)
GLAAD'in bir etkinliğindeydim,
menajerim dedi ki
"Netflix'te kadınlar hapishanesiyle ilgili bir internet dizisi var."
"Sana göre bir rol var."
O zamanlar 2012'de internetten dizi izlemek yaygın değildi.
Ben de dedim ki "Netflix'in internet dizisindeyim."
ve kimse izlemeyecek sanmıştım.
Netflix'te yeni bir dizi çıktığını duydum
ve Weeds'in yaratıcılarından olduğunu bildiğimden "Müthiş olacak." demiştim.
İşte ilk izlediğimde Laverne'ü gördüm.
-Pardon. -Saçın ne güzel.
Diplerin çıkınca bana gel, olur mu?
Sana iyi bakarım.
O karakteri yıllar boyunca görmek...
Karmaşıklıkları, geçmişi,
ona bir nevi verilen güç...
Siyahi topluluğunda kuaför en önemli yer, değil mi?
Başında siyahi trans bir kadın olması
bana harika gelmişti.
Elimde bir tutam saçın varken
bana hanım adam demen akıllıca mı?
Ama aynı zamanda hâlâ hapiste
ve hâlâ toplumdaki bir sorun,
hâlâ topluma karşı bir tehdit.
Sonuçta mahkûmların saçını yaparak
insanların hayatlarını değiştirmiyor.
Yani, işte.
Ama çok akıllı bir kadın.
Ona çok hayranım
ve başka bir düzeye taşıması çok güzel.
Bence bir trans kadının,
trans olarak kazandığını
görmek gibiydi.
Ve bunun bildiğim tek diğer örneği
Dirty Sexy Money'deki Candis Cayne olabilir.
Belki Alexandra Billings'in arada konuk oyunculuk rolleri.
Gerçekten İsa'yla birsek sevgilim niye ameliyattan sonra beni terk etti?
Veya Jazzmun.
Ben tebliğ ederim, sen açıkla ve o kişiye hiç acıma.
Veya Lady Chablis.
Peki bebeğim. Evet, kaltağım ve bundan gurur duyuyorum.
Ama bu çapta değildi.
Emmy adayı gösterilen bir aktris, insan hakları aktivisti
ve tam bir ikon...
Laverne Cox!
Aman Tanrım.
Oynadığım karaktere empati besleyen,
bundan dolayı da
karakteri oynayan aktrise
empati besleyen insanlar
benim için çok büyük bir lütuf.
Ve na-trans insanlar bizi oynadığında
bunun hep olmadığını söyleyebilirim.
İlk Laverne Cox'ı gördüm,
aklımı başımdan aldı.
AYYAŞ ŞEHRİNİN EN İYİSİ (2014)
Sonra başka bir film izledim.
Dedim ki "Ne... Ne oluyor?
Bunları aştık da kimse bana söylemedi mi? Ne oluyor?"
Bence acilen yeni hikâyeler yoluyla bağlantı kurmalıyız.
Sonra daha fazla izledim,
dedim ki "Ne oluyor? Çocuklar bunu nasıl yapıyor?"
2013'ün Ağustos ayıydı,
Transparent'ın pilot bölümünü çektik.
Bence çok alışılmadık bir set ve süreçti.
Orada çalışan trans birey sayısı,
Hollywood'a ve yönetim mevkilerine getirilen trans birey sayısı.
Sadece danışman değillerdi, yapımcılardı.
-Beni niye buraya getirdin lan? -Ne?
Eğlenceli olur diye getirdim.
-Bu eğlenceli. Eğleniyor gibisin. -Ne?
-Seks işçisi eğlencesi gibi mi Josh? -Hayır.
Bahsettiğin için söylüyorum, bunlara para verdim.
Siktir git Josh.
Aklından geçeni biliyorum, senin maceran değilim lan ben!
Ben bir insanım!
Senin maceran değilim lan ben!
Emmy ödülünü alan...
...Jeffrey Tambor diyelim.
Trace, Me Too hareketinin bir üyesi olduğunu belirttin.
Transparent setinde
Jeffrey Tambor tarafından cinsel tacize uğramandan bahsediyorum.
Gerçeği söyledim
ve yanımda olduğun için çok şanslıydım,
bunu yaşarken yanımda olduğun için
sana minnettarım.
-Çalışmaya devam etmesine şaşırdın mı? -Hayır çünkü biz transız.
İnsanların bize inanmak istememesine alışığım.
Bir topluluğun hikâyesinin anlatımına
kendini sokmayı seçeceksen
veya hikâyelerini anlatmalarına yardım etmek istiyorsan
sahip olduğun ayrıcalıkları fark etmeli,
hayatın onlar için farklı olduğunu bilmelisin.
Karşınızda Carmen Carrera.
Sahne arkasındaydım.
Carmen, Katie'yle röportaj yapıyordu
ve Katie, Carmen'a şunu sordu...
Mahrem yerlerin artık farklı, değil mi?
Çok kişisel bir konu olduğu için
bundan bahsetmek istemiyorum
ve... Bilmiyorum.
Mankenlik işlerimden,
W ve Vouge İtalya'ya çıktığımdan,
eğlenceli şeyler yapmaktan bahsetmeyi tercih ederim.
İnsanlara geçişten sonra da
yaşanacak hayat olduğunu göstermek isterim.
Ben de sahne arkasındaydım "Peki, hadi bakalım." dedim.
Bu konuda bilgilenmek istiyoruz
ve Carmen, geçişini sorduğumda biraz geri çekildi,
acaba sen de o hisleri paylaşıyor musun?
Evet. Öyle dediğin için gurur duydum.
Geçiş ve ameliyata olan takıntı, trans bireyleri nesneleştiriyor
ve gerçek deneyimlerimizi anlatamamış oluyoruz.
Trans bireylerin hayatındaki bir gerçek
çok sık şiddete hedef olmamız.
Topluluğun gerisine kıyasla daha çok ayrımcılığa maruz kalıyoruz
ve geçişe odaklanınca
bunlardan konuşamamış oluyoruz.
İnsanlar Twitter'da alay konusu olabileceği için
belirli konulardan tamamen uzak duruyor
veya gerici, acımasız
ya da sinirli davranıyor
ve Katie tam tersini yaptı.
Bunu kendim dâhil herkes için eğitici bir an olarak kullanmak isterim
ama ne yapmamamız gerektiğine dair örneğimiz yoksa
nasıl uygun konuşacağımızı
ve insanları nasıl hissettirdiğimizi nasıl açıklarız?
Şimdiki kızlar hiç acımıyor.
Çünkü kaybedecek bir şeyimiz yok.
O işi çoktan kaybettim, onu da.
Kendim olup gerçeği söylemek bana zararlı değil yararlı olur.
Nasılsın?
-Gelmişsin. -Evet. Selam.
-Nasılsın? -İyi. Seni görmek güzel.
Caitlyn Jenner'ın siyasi görüşünü eleştirin,
Kardashian'ların Amerika'yı mahvettiğini söyleyin
ama I Am Cait'in konusu Caitlyn değil.
Olamaz.
Konusu, bir grup olağanüstü, inanılmaz trans kadının
birbiriyle sohbet etmesi.
Sence hangi Cumhuriyetçi aday trans bireyleri en çok destekleyecek?
Hepsi.
Evet. Cumhuriyetçiler şöyle demiyor ki,
"Trans bireylerden veya eşcinsellerden nefret ediyorum."
"Trans aktivist veya destekçisi Caitlyn Jenner şöyle dedi." denmesi
bence hiç hoş değil.
Hayır, Caitlyn Jenner,
zenginlik içinde, beyaz ve çok ayrıcalıklı bir deneyime sahip tek bir kişi.
Her görüşüne katiyen karşıyım.
Ama programı çok yararlı oldu.
Ailem en başından beri
bana çok destek olduğu için
şu an psikolojik açıdan dengeli biriyim.
O yüzden geldiğiniz için tebrik ederim.
Ebeveynlerin, çocukları hakkında konuştuğu bir sahne vardı.
Transseksüel çocuğun varsa inanılmaz bir insanla,
eşsiz biriyle yaşıyorsun.
Bu kadar cesur, havalı ve kendine yakın birinin yanında olmak...
Gerçek şu ki
anladığım kadarıyla Avery
iki yaşından beri kusursuz.
-Yani bu benim için onur. -Dedikleri çok doğru.
O babayı izliyordum
ve içimde acı hissettim çünkü...
Annemin şöyle demesiyle barışık olmak zorunda kalmıştım,
"Sana asla Jen demeyeceğim
çünkü Jen, oğlumu öldürdü."
Hayatta kalabilmek için bununla barışık olmak zorundaydım.
Değil mi?
Erkek gibi giyinmediysem
beni eve almayacakları için
büyükannemi ölmeden görememekle başa çıkabilmek için.
İşte.
Düğününde şahitlik yaptığım en iyi dostlarımdan birinin
çocuğunu görmeme izin vermemesiyle başa çıktım.
Bunlarla başa çıkmam gerekiyor.
Bunlarla yaşamam gerekiyor.
Ve dert etmemem gerekiyor.
Onların tavrını anlayıp dert etmemem gerekiyor.
Ve o babanın,
mümkün olduğunu sandığımın da ötesine gittiğini görmek
canımı yaktı, dayanamadım.
Çünkü birden bire
kabullenmenin ötesi olduğunu fark edince
beni kabul edemeyen bütün o insanlar...
Niye annem onun gibi olamadı?
O ana dek bu soruyu sormamıştım.
Annem neden onun gibi olamadı?
Neden arkadaşlarım onun gibi olup
deneyimimin değerini göremedi?
Ama böyle bir görüşe sahip olmayı başaramayan asıl kişi benim.
Kendimi, o babanın çocuğunu gördüğü gibi hiç görmedim.
Kendimi hiç öyle görmedim.
O babanın kendi çocuğuna duyduğu
sevgi, saygı ve hayranlıkla
kendime hiç bakmadım.
Kimse bana öyle bakmadı,
kendim nasıl bakayım ki?
Görmesem olmazdı.
Gördüğüm için de istiyorum.
Marian Wright Edelman demiş ki
"Çocuklar görmedikleri şey olamaz."
Ve mesele sırf çocuklar değil.
Mesele hepimiziz.
Daha iyi bir toplum görene dek
daha iyi bir toplum olamayız.
Dünyada var olduğumu görene dek
dünyada var olamam.
Uzun zamandır olduğum kişi olmaktan korkuyordum
çünkü ailem bana benim gibi insanların
bir sorunu olduğunu öğretmişti.
Nomi, yazdığımız eserlere
ilk kez trans olduğunu açıkça göstererek koyduğumuz bir karakterdi.
Olmak istediğim bir karakterdi.
Yoktan bir şey yaratıp...
...onu, kendini ileri taşımak için...
...bir tutamaç olarak kullanma sihrinin
ilginç bir yanı var.
Nomi, benim için buydu, evet.
Nomi Marks'la çok gurur duyuyorum.
Karakteri trans olmasıyla tanımlanmıyordu.
Onu çok seviyorsun.
Amanita'yla olan ilişkisi,
ilişkilere dair bütün bildiklerimin
ötesine geçti.
Yani gülümsemeden bunu...
İşte böyle.
Onu her düşündüğümde...
"Nomanita."
Odaklanın çocuklar.
Dünyaya kim olduğumuzu hatırlatma vakti.
Biz asiliz. Ama birlikte yapmalıyız.
Pose dizisi çekilirken
hikâyelerimizin, üzerinde ana akım olan...
...bir platformda yer alacağı
aklımın ucundan bile geçmedi.
Birileri,
Abundance Hanesi'nin efsanevi çocuklarına meydan okuyor.
Pose farklı.
çünkü merkezinde siyahi trans kadınlar olan...
...hikâyeler var.
Hem de bir ana akım TV ağında.
Biraz tatmin olmuşsundur.
Kazandın.
Birimiz kaybettiyse hiçbirimiz kazanamamışızdır.
Kaybetmeyi hak etmiş olanlar bile.
Dizinin trans bireyler için
trans bireylerce yönetilip yazılması müthiş
çünkü hepimiz dâhil edilmiş hissettik
ve insanlar akıllarımızı ciddiye aldı.
Ve kendine benzer insanlarla olmak.
-Senin hanene katılayım. -Benden söylemesi.
Trans bireyler her yerde.
Danışmanlar, yazarlar,
yönetmenler ve yapımcılar.
Bu da hikâyelerin çok karmaşık,
sevgi ve ilham dolu olmasını sağladı.
Seks sahnelerinde bile... Canım!
Bir trans bireyin seks yaptığı,
televizyonda gördüğün en sıradan sahne.
Çok korkunç bir şey de çıkabilirdi
ama çok düzgün olduğu için çok memnunum.
Topluluk için bir sürü fırsat yarattı
ve transmaskulenliğin de
dâhil edilmesi gereken bir an olmalı.
Balo kültürü ve tarihinin bir parçasıyız.
Geçmişten, günümüze dair çok şey öğrenebiliyoruz.
Benim gördüğüm,
HIV, AIDS, yoksulluk, taciz ve şiddet
1987'de de günümüzde de
başa çıktığımız sorunlar.
O yüzden geçen sene ABD'de
neredeyse hepsi beyaz olmayan 26 trans kadın öldürüldüğü için
bize çok şey öğreten,
hareketimize çok katıları olan insanları
anmanın önemli olduğunu düşündüm.
Filmler bize bazı duygular hissettiriyor,
bazen sinemaya girip değiştirilmek istiyoruz.
Ama bu değişimin
gerçek hayatta şu an olması gerekiyor.
Pose dizisinin yaratıcılarından birisi Ryan Murphy,
Nip/Tuck'ı da onun yarattığını düşününce
insanların gelişebileceğini düşünüp heyecanlanıyorum.
Janet Mock'ın Oprah ile röportajı aklıma geliyor.
Hikâyeni rahatça anlatabilecek duruma gelmen için gereken zamanı
çok ilginç buluyorum.
Bu, Oprah'nın Lea T ile röportajından çok farklıydı.
Lea T erkek doğmuş.
İnsanlar gelişebiliyor,
an ve farkındalık değişiyor.
Benim...
Trans olduğumu açıklamam New York Times'da gerçekleşti.
Bir de şimdi bakın.
Çok korkutucuydu.
Sonra da ABC ve NBC kanallarıyla
görüşmeye başladım.
Hatta Fox'la bile.
Kimin aklına gelirdi?
Kimin?
İlk defa...
İşte duygusal kısmı.
...yüksek sesle ve net bir şekilde
bir seçmede
trans kadın olduğumu söyleyebildim.
Annem çok mutlu, artık içi rahat.
Dedi ki "Artık kimse sana bir şey yapamaz...
Hiçbir sorun yok."
Pek sayılmaz anne.
Hâlâ yapılması gereken işler var.
TRANSSEKSÜELLER İÇİN BARDAĞI TAŞIRAN SON NOKTA
Birkaç kişi yüceltilirken
çoğunluk hâlâ zorluk çekiyorsa
çok şüpheci olmalıyız.
Kırmızı halıdaki trans birey
veya televizyondaki, filmdeki
trans karakterler gibi trans temsilleri
bir izleyiciyi öfkelendirebilir.
Ve izleyicinin, o karaktere erişimi yok.
Sokaktaki kişiye erişimi var.
Bence bundan dolayı
gerçek, elle tutulur eşitlik için
gayret göstermemiz çok önemli.
Yoksa tek yaptığımız
birkaç kişiyi güçlü konumlara getirmek.
Böylece çoğu trans bireyin hayatta kalmasına engel olan sistemleri
ortadan kaldırmak için hiçbir şey yapmamış oluruz.
Hâlâ yapılacak çok iş var
ve sırf trans temsili görüyoruz diye
devrim bitti diyemeyiz.
Değil mi? Bitmedi.
Her şey birden değişebilir.
Pozitif temsil olması
sadece çok daha geniş bir sosyal değişim hareketinin parçasıysa
trans bireylerin yaşam koşullarını değiştirmeyi başarabilir.
Hedef, temsili değiştirmek değil.
Bu sadece amaca giden bir yol.
Acaba bu dizileri severek izleyenler
yardıma muhtaç trans bireylere ulaşır mı?
Bizi günah keçisi yapan, insan değilmiş gibi gösteren
ve bize karşı ayrımcılık yapan politikaları yıkmak için çalışır mı?
Çünkü bu olana kadar
beyaz perdeden gelen tüm o enerji,
ekran dışındaki trans bireylerin hayatını iyileştirme konusunda yetersiz kalır.
Alt yazı çevirmeni: Deniz Fikirdanış