Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Co my tu robimy?
Straszny ziąb.
Według mnie szefowa przesadza.
Kto by nas tu okradł?
- To łódka? - Owszem.
Tak sądzę.
Tak jak przypuszczałem.
Muszę to dostarczyć Załodze Ratunkowej.
Gdy bohater jest potrzebny
Wśród nas jest taki ktoś
Na skrzydłach przylecimy
Odwagi mamy dość
Gdy spojrzysz w niebo Tam nas znajdziesz
W górę ponad świat
Poprzez nieba blask
W górę ponad świat
Ratunek nieśmy tak
Nie straszny żaden wróg
By wygrać razem znów
Wzlecimy ponad świat
Dzień doberek,
właśnie poznałem nową grę.
Zwie się Znajdź Homara.
I gdzie jest homar?
Tam?
Nieźle.
- Kto cię jej nauczył? - On.
Hola, Załogo.
Waldondo Del Mundo!
Złapcie go.
Kumplujemy się.
Nie sądzę.
Łaskocze.
Cóż za niemiłe powitanie.
Niemiłe? Ostatnio chciałeś nas porwać.
W sumie to chodziło mi tylko o smoki,
więc to było zwykłe smokobranie.
Mamy o tym zapomnieć?
Odpłacę się wam. Ale zgadnijcie, gdzie jest homar.
Szkoda czasu. Ma go za plecami.
Skąd wiedziałeś?
Trzeba sprytu, by rozgryźć oszusta.
Opakujcie go. Zabieramy go do Mareny.
Homara?
Ciebie.
Zadziwiająco wygodnie.
Jest za nami.
Pomyłka!
- Łgarz. - Samarytanka.
Łotr.
Sztywniaczka.
Niegodziwiec.
Nudziara.
Czemu to nosisz? W drewnie ci nie do twarzy.
Byli bezpieczniejsi.
- Zwlekałeś z tym. - Chciałem być miły.
Łączy ich dziwna relacja.
Mareno, przytulasz go?
Chciał nas porwać.
Chodziło mu o smoki, więc to było tylko smokobranie.
Mówiłem.
Więc mu wybaczasz?
Dak, zawsze trzeba wybaczać.
Lecz nie zapominać.
Co knujesz, Waldondo?
Och, querida. Twe słowa ranią.
Chcę odkupić winy.
I pomóc uratować smoka.
Że co?
To prawda.
Słyszeliście kiedyś o Złotym Smoku?
Tym, który według legendy,
składa jedno jajo na sto lat?
Jajo, które jest ze szczerego złota?
Więc po to jesteś. Zamierzasz je ukraść.
Ja nie. Właśnie w tym roku smoczyca składa swe jajo,
a źli piraci mają mapę do jej gniazda.
Słyszeliście o Eriku Niegodziwcu?
To brutal i łotr.
Ma wielki młot,
którym zmiażdży każdego,
jeśli nie dostanie tego, czego chce.
Skoro to on ma mapę do Złotego Smoka,
to jak go powstrzymamy?
Cóż, udało mi się zdobyć...
Czyli ukraść.
...kopię tej mapy.
- Jest dziurawa. - Sí, tak jak oryginał.
Jest pełna zagadek.
Owszem. Legenda głosi, że wiele lat temu
miłośnik smoków, taki jak wy, odnalazł gniazdo Złotego Smoka.
Zrobił mapę, by móc wrócić,
ale nie chcąc, by ktoś tam trafił, zapisał wskazówki w formie zagadek.
Mamy pomóc ci znaleźć to jajo?
Już nie damy się na to nabrać.
Nie, mapa jest wasza. To wy musicie ocalić jajo smoka.
Co tu jest grane?
Mam już dość awanturniczego życia.
Chcę się ustatkować.
Może zostanę rybakiem.
I już sukces.
Skoro piraci szukają Złotego Jaja...
To pisklę w środku ma kłopoty.
Zatem wracajmy do Grzędy
i zapolujmy na skarb.
- Raczej na smoka. - Lecimy.
Powodzenia, Załogo.
Uważajcie.
I nie ufajcie nikomu.
A szczególnie tobie.
Co takiego?
Podziękował za radę.
Tak właśnie powiedział?
Nie sądzę.
Tam! Wygląda jak wyspa na mapie.
Chyba ktoś nas uprzedził.
Patrzcie. Skrzyżowane młoty.
To Erik Niegodziwiec.
Smoki!
Bronić statku!
Ognia!
Nie mogą uciec! Niezły strzał!
- Brać drugiego! - Wstrzymać ogień!
Nie widzicie, że tam są dzieci?
To pewnie legendarna Załoga Ratunkowa.
W końcu ktoś nas docenił.
Wy tam, zejdźcie na dół.
Ponegocjujmy.
Gwarantuję, że włos wam z głowy nie spadnie.
Nic wam nie zrobimy.
Co sądzisz?
Wolę pogadać. Ale bądźmy ostrożni.
Wy troje, osłaniajcie nas.
Witam na moim statku.
Jestem Erik Niegodziwiec.
Wiemy. Waldondo opowiadał nam o tobie.
Doprawdy?
A mi opowiadał o was.
O tym, jak pomogliście mu odnaleźć Klejnot Odyna.
Pomożecie też i mnie?
Nie, jeśli szukasz jaja.
Szukam.
Nie ukradniemy jaja smoczycy.
Znajdziemy je pierwsi, a potem ukryjemy.
Doprawdy?
Podejdźcie no tu.
Nie zmienimy zdania.
Nie? Za żadne skarby?
Ojejku.
To nieco komplikuje mi sprawę.
Przed załogą udaję inną osobę.
„Do ataku!”, „Walczyć” i tak dalej.
Ale ja nie lubię przemocy.
Może się dogadamy?
Nie! Nie pomożemy ci zdobyć jaja Złotego Smoka,
żebyś był bogaty.
Gdy to tak ujęłaś, to naprawdę źle to brzmi.
A co wy na to?
Pomożecie wykraść jajo, a ja...
być może dam wam pisklaka, gdy się wykluje.
Nie? Nic z tego?
Nic a nic?
Wykluczone.
Przykra sytuacja.
Obiecałem załodze złoty skarb.
Wiecie, bogactwo i te sprawy.
Nie pomożecie?
Nawet odrobinę?
Troszeczkę?
Tak tyci, tyci?
- Nie! - Nie!
No dobrze.
Do ataku!
- Nareszcie! - Wybaczcie.
Walczyć do upadłego!
Brać ich!
To powinno was spowolnić.
Baryłka z lotu ptaka!
- Ognia! - Nie! To pułapka!
- Brać ich! - Baryłka się wycofuje!
Dla własnego dobra, zostańcie na statku.
Bardzo was przepraszam.
Za mną, załogo!
„Złota ścieżka bogactwem jest kwitnąca.
Trzy pozostałe prowadzą do końca”.
Tam jest! Złota ścieżka!
Chodźmy!
Za nimi!
- Zaraz! - Zaraz!
Źle to zrozumieli.
Zgadzam się.
Ta złota jaskinia jest zbyt oczywista.
Ma być „kwitnąca”. Spójrzcie.
Może i tak.
A może nie.
Chodźmy tędy.
Co? Czemu?
Według wskazówki ścieżka jest złota.
Co jest złotem?
Milczenie.
Tak powtarza mi Aggro, gdy za dużo gadam.
To prawda.
Często.
Tam jest głośno.
A w tej nie.
Milczenie jest złotem?
Trudna zagadka.
Nielogiczna.
Być może.
Ale wskazówki
na mapie, która ma być tajna,
- muszą być dziwne. - Ma to sens.
I jest nielogiczne.
- To w którą stronę? - W obie.
Ale mamy jedną mapę.
Dlatego przepisuję wskazówki do Smoczej Kroniki.
Ja, Ostrzyk i Aggro idziemy tędy.
Summer, Leyla i Baryłka tam.
- Powodzenia. - Wam też.
Co jest na ścianach? Sieci?
Nie! To Pnącza Plącza!
Uważajcie!
Nie!
Nawet się nie waż, nędzny chwaście!
Póki co jest OK.
Milczenie to złoto?
Że niby to mówiła ta wskazówka?
Chodziło o żółte kwiatki.
Wybór był oczywisty.
Może aż za bardzo?
- Co... - Uważaj!
Za to pewne jest to,
że mamy spore kłopoty!
To niczego nie dowodzi!
To dobra jaskinia.
Nie jest źle.
Na pewno?
Bo nie widzę tu żadnych smoków.
Ani złotych jaj.
Niczego złotego.
Którędy teraz?
Co mówi wskazówka?
„Po drodze czeka cię spotkanie,
użyj światła, a nic ci się nie stanie”.
Spotkanie? Co to oznacza?
Coś się tam rusza.
To czeka nas spotkanie.
Chodźmy tędy.
Musimy być dzielni.
Robale!
Mieliśmy być dzielni.
Nie wiedziałem, że to robale.
Co teraz?
Jak to leciało?
Użyj światła?
Aggro, czas rozświetlić noc.
To działa!
Dla was.
Światło.
Chodźmy.
„Robale!”. Co to miało być?
Przerażają mnie.
Mnie też.
Udało się. Przeżyliśmy.
Prawie się ugotowaliśmy.
Strach pomyśleć, co będzie dalej.
Ale póki co jesteśmy cali.
Jasne, były pułapki,
ale to niczego nie zmienia.
Kto wie, przez co przechodzą Ostrzyk i inni?
Całkiem słuszna...
Bez skrzydeł...
Nadal byśmy spadali.
No dobra. Możliwe, że Ostrzyk miał rację.
Być może.
Ale tu cicho.
Zbyt cicho.
- Wolisz robale? - Ciszę.
Skupmy się na tym, co ważne.
Na tym, że rozgryzłem wskazówki
i prowadzę nas do...
Ściany?
Niemożliwe.
Zatem oboje wybraliśmy źle?
Wy tutaj?
Tak.
Tamta jaskinia to pułapka,
więc postanowiliśmy wam pomóc.
Straszne te robale.
I okropnie smakowały.
No co? Lubię nowe smaki.
Właśnie trafiliśmy na ślepy zaułek.
Co mówi mapa?
„Pustka otworzy drzwi do miejsca,
gdzie chciałbyś być”.
Tylko ja nie widzę żadnych drzwi?
Nikt nie widzi.
Zazwyczaj tylko ja czegoś nie łapię.
Tym razem wszyscy tak mamy.
Musiałem po drodze coś pomylić.
Wypróbujmy inną jaskinię.
Nie tak prędko.
Czy tylko ja teraz widzę drzwi?
Teraz widzą je wszyscy.
Tylko pytam.
To zbyt proste.
Dlaczego? Bo to nie ty na to wpadłeś?
Potrzebny nam tylko klucz.
Pustka otworzy drzwi.
Czyli nic.
Jest zbędny. Kluczem może być cokolwiek.
Dak, nawet o tym nie myśl.
Żarcik.
Udało się.
Pora znaleźć złote jajo.
Ruchy! Rozejść się!
Przechodzę!
Zróbcie przejście.
Wiedziałam, że zaklinacze smoków doprowadzą mnie do mojego skarbu.
Do gniazda Złotego Smoka.
Super, kolejni piraci.
Tego brakowało.
Svetlana Przebiegła, do waszych usług.
Przebiegła?
Tak. Pozwoliłam, by Waldondo ukradł moją mapę,
bo wiedziałam, że uda się do przyjaciół.
Nie nazwałbym go przyjacielem.
Śledziłam wasze kroki.
Dałam wam rozwiązać zagadki z mapy.
I pokonałam was magnesem z belzium,
który zabrałam ze sobą.
A dlaczego nie rozwiązałaś tych zagadek sama?
Bo...
nie chciałam.
Mam was dość!
Do Złotego Smoka, oficerze Yorgi!
Przegraliśmy. Ukradnie jajo.
Nie byłbym taki pewien.
Jestem rozczarowana!
Prędko, chowaj mapę.
To raczej Svetlana Prze-Beksa.
Co mówi ten mały?
Jak mnie nazwała?
Wybaczcie.
Czego szukasz?
Smoka?
Jaja?
W co wy sobie pogrywacie?
- Nic. - Też się dziwimy.
Oddawaj moją mapę.
Mapę? Jaką?
Kiepska z ciebie kłamczucha.
Wcale że nie.
To znaczy, wcale nie kłamię.
Chcę swoją mapę!
Zabrał ją Erik Niegodziwiec.
Pewnie używa jej teraz, by odnaleźć jajo.
Co?
Oby to była prawda.
Bo tu wrócę.
Nikt nie oszuka Svetlany Przebiegłej.
Oszukaliśmy ją?
Mam nadzieję, że tak.
No jasne.
Ale to na nic, dopóki trzyma nas ten magnes.
Chyba mogę coś z tym zrobić.
Niezły strzał.
Dzięki. Ćwiczę plucie kamykami.
I co teraz?
Gonimy Svetlanę?
Chyba tak.
Jak mawia Summer, nie tak prędko.
Masz coś?
Tak. Kształt mapy.
Wyryty na drzwiach. Co mówiła ta wskazówka?
Baryłko, mapa.
„Pustka otworzy drzwi do miejsca,
gdzie chcesz być”.
Zobaczmy.
- Idealnie. - Ta dziura.
Idealnie pasuje do kamienia.
- I co z tego? - Kluczem jest pustka.
- A dziura jest? - Pusta.
Sprytne.
Super.
„Pustka otworzy drzwi do miejsca,
gdzie chcesz być”.
A więc chodzi o tamtą wyspę.
- Waldondo? - Steve?
Waldondo?
Gratulacje, mis amigos.
Wiedziałem, że dacie radę.
To zasługa Ostrzyka.
Rozgryzł numer z homarem.
Twoja bystrość dorównuje ostrości.
Waldondo, co ty tu robisz?
To skomplikowane.
Ukradłeś mapę i dałeś ją nam, bo chciałeś,
by Svetlana śledziła nas,
a ty mógł śledzić ją?
Może nie aż tak bardzo.
Może dla was.
A więc to tam spoczywa Złote Jajo.
Być może.
Miałaś rację, Svetlana. Kiepsko kłamie.
Hej!
Serio myśleliście, że bratam się ze Svetlaną?
Pirat ufa tylko sobie.
Tak mówi piracki kodeks.
I nie pożycza drewnianych nóg.
Mogę mu trochę przygrzmocić?
A teraz wybaczcie, ale muszę ukraść pewne złote jajo.
Nie pokonasz nas, Waldondo.
Mamy smoki.
To prawda.
Ale być może...
nie muszę.
Mówiłem, by nikomu nie ufać.
Było fajnie, ale zabawa się skończyła.
Adíos, Załogo Ratunkowa!
To wcale nie jest koniec.
Mogłem to zrobić.
Grzmotnij w coś innego.
W te kamienie!
Jeszcze!
To działa.
Dalej.
No dobra, chyba jednak nie działa.
Nie ma nawet śladu.
Waldondo i inni mają nad nami sporą przewagę.
Dlatego musimy rozwalić tą ścianę.
Albo zamiast drogą, którą przyszliśmy,
wyjdźmy tą dziurą.
Będzie łatwiej ją powiększyć.
Niezły pomysł.
Raz, dwa...
Baryłko!
Wybacz.
Myślałem, że na dwa.
A to od kiedy?
Spróbujmy ponownie. Raz, dwa,
trzy!
Super. Chodźmy.
Może spróbujmy kiedyś zrobić coś na dwa.
Dlaczego trzy ma mieć lepiej?
Świetna robota.
Miewasz lepsze pomysły
- niż ja. - Dak ma rację.
Wiesz co?
Powinieneś przejąć dowództwo.
Bardzo chętnie.
Zaraz, przejąć dowództwo?
I być dowódcą?
Czyli robić to, co robią dowódcy?
Tak, rozszyfrowałeś tamte wskazówki.
I sztuczki Waldondo.
Nawet ten numer z homarem.
Sam nie wiem.
Zwykle jestem z tyłu i żartuję.
Każdy smok ma swoje pięć minut, Ostrzyku.
Potrzebujemy cię. Jako dowódcy.
Żebyś planował, myślał i podejmował decyzje,
które uratują Złote Jajo oraz nas,
twych przyjaciół.
Co ty na to?
Teraz to dopiero nie chcę.
Szkoda.
Fajnie byłoby móc rozkazywać innym.
Niezła próba, ale nie dam...
Rozkazywać innym?
Zgoda.
To świetnie. Popatrz.
Waldondo, Erik i Svetlana
są już w drodze na wyspę.
Waldondo nadal ma naszą mapę.
Zabierzmy ją,
bo inaczej skradnie złote jajo.
Dalej.
Szybciej!
Musimy zdobyć to jajo przed Waldondo i Svetlaną.
Nas tu nie ma.
Dalej, panowie!
A to niespodzianka.
Nikt nie pokona Svetlany,
na pewno nie zaklinacze smoków z Huttsgalor!
Załoga Ratunkowa.
Nie spodziewałem się was tak szybko.
Pewnie, że nie.
Poddaj się!
Jestem zaskoczony, lecz przygotowany.
Ognia, amigos!
Uwaga!
Co to?
Nie wiem, ale tego nie lubię.
Sądzą, że to pokona tak ostrego smoka
jak ja?
Niezłe sztuczki.
Niestety ja nie jestem ani ostry, ani gorący!
Na pomoc!
Już lecimy!
Dzięki.
Co...
to jest?
O nie. To smoczy pieprz.
Ależ ona przebiegła.
Uważajcie.
Jeśli was tym trafi...
Zakichamy się i spadniemy na dół.
O nie!
Tu trzeba wody!
To jakiś obłęd!
Mamy walczyć z całą trójką?
Wcale nie musimy. Za mną.
Mam pomysł.
Przejmij ster.
Płyniemy w złą stronę!
A to co?
Tym statkiem sterować może tylko Waldondo!
I czasem też Jesus.
Ognia!
Yorgi, przygotować więcej smoczego pieprzu!
Cel!
Pal!
Sama tego chciałaś.
Ognia!
- Piraci, do broni! - Jeszcze ci mało?
O nie. Moment!
Wstrzymać ogień!
Oni tego właśnie chcą!
To chyba nasze. Dzięki, Waldondo!
Cóż, muszę pochwalić ich styl.
Po co walczyć, skoro zrobią to za nas?
Świetny plan.
Nadajesz się na dowódcę tej misji.
Żartujesz? No pewnie, że tak.
Szybko zmienił zdanie.
Do Złotego Smoka!
I co teraz?
Tu jest napisane: „Bestii potrzebujesz.
Ona pomoże, choć tego nie oczekujesz”.
Co ty na to, Ostrzyku?
Na moje oko,
to jakieś zwierzę tutaj pomoże nam odnaleźć gniazdo.
Mam pomysł.
Może owca.
Są mądre, tak jak Haggis.
Widzicie? Przytula się.
Są mądre i przyjazne.
Ale to powinno być miłe.
To pierwsza zasada przytulasków.
Uciekajmy.
Mapa!
O nie!
Osłoń mnie.
Ej, ty chyba... A jednak.
Tak jest.
Twój lunch musi poczekać.
Wykreślmy owce z listy pomocnych bestii.
Racja.
To co to za zwierzę?
Na pewno nie one.
Ostrzyk, chodź!
Pamiętacie wskazówkę?
Mówiła...
Że pomoże, choć tego nie oczekujesz.
Dokładnie.
A wilki raczej nie uchodzą za pomocne, co?
Wiedziałem.
Owce się nie tuliły,
ale ten wilk mnie polizał.
Super.
Łaskocze.
Chyba prowadzą do gniazda Złotego Smoka.
Chodźcie!
A więc zostaliśmy we trójkę.
No to mamy problem, co?
Wy macie.
To ja mam mapę.
Nie na długo.
Ojejciu.
Chcę ją z powrotem.
Niet, to ja ją chcę.
Mam lepszy pomysł, compadres.
Waldondo!
Dostaniesz za to młotem!
A możemy najpierw porozmawiać?
Obyś miał jakiś pomysł.
Zaiste nie chciałbym sprać cię na kwaśne jabłko.
A ja tak.
I tak nie potrafiliśmy odczytać wskazówek na mapie.
Mów za siebie.
Nawet gdybyś umiała, to Załoga jest już daleko stąd.
Chcemy tego samego, prawda?
Słynnego złotego jaja,
którego złota skorupka uczyni z każdego pirata bogacza.
A może nawet i z trzech piratów.
Dziwnie jest móc biegać z wilkami.
Korzystaj, póki możesz.
Tam jest Złoty Smok? To nam mówicie?
Na to wygląda.
Co to jest?
Nie wiem.
Ale dobrze trafiliśmy.
No jasne, że tak.
Ja nas tu przyprowadziłem.
Zapomniałeś już o wilkach?
A tak. One też tak sądzą.
To na co czekamy? Chodźmy!
Mogłyby się otworzyć. Prawda?
Musi być sposób.
Może trzeba użyć tego czegoś?
Czy to są smoki?
To tylko rzeźby smoków, Leyla.
A, pewnie o to ci chodziło.
A tutaj są chyba smocze klasy.
Klasy?
Każdy smok należy do jednej z siedmiu.
Tropiciele, Kamienne i inne.
Mam takie w Kronice, widzisz?
Ale co to oznacza?
Wskazówka, Ley.
„By ukazała ci się droga, dobrego wybierz smoka”.
Pewnie chodzi o te przyciski.
Naciśnijmy je.
Jest coś jeszcze.
„Znasz smoki, idziesz dalej.
W innym razie malej.
Przed drogą, spójrz, kto jest nad tobą”.
Sporo wskazówek.
Ostrzyku?
Sam nie wiem.
Może zapytajmy wilki.
Hej, robię, co w mojej mocy.
Chwila.
Może mamy dopasować smoki do odpowiedniej klasy?
To ma sens.
I co? Czasem trzeba dać się wykazać innym.
Pierwszy smok to Koszmar Ponocnik. Ley?
Należy do klasy Ognistej, jak Aggro.
Należymy do tej samej klasy?
Super.
To działa.
Teraz kolejny.
- To Gronkiel. - Wygląda jak ja.
To klasa uderzeniowa.
- Nie! - To Śmigacz do niej należy.
Ty do Kamiennej!
Wybaczcie.
Jesteśmy do siebie tacy podobni.
Więc to o tym mówiła wskazówka!
Zaraz będziemy mali.
Albo raczej sprasowani.
Nie chcę maleć.
Jestem dużym smokiem.
To koniec!
Ko...
Nie było źle.
Póki co. Lepiej nie popełniać błędów.
- Bez presji, siostrzyczko. - Jasne.
To jeszcze raz.
Gronkiel, Kamienna.
Nieźle. Następny jest Zębiróg.
Klasa Tajemnicza, chyba.
Chyba?
Świetnie ci idzie.
Teraz Śmiertnik Zębacz.
Tak. Klasa Ostra.
Nie, Tropiąca!
Co? Wcisnąłem już Ostrą!
Nigdy się tak nie cieszyłem z bycia najmniejszym.
Jeszcze raz.
Zwiadowcza.
Został tylko jeden smok.
I trzy klasy do wyboru.
Żadnych błędów.
Bo jeszcze raz i będzie po nas.
Ostatni wygląda jak...
Nocna Furia.
Nocna Furia?
Są bardzo rzadkie. Nic o nich nie wiem.
Wodna, Ostra, Uderzeniowa.
Nie jest smokiem morskim.
Nie ma kolców.
Czyli... Uderzeniowa!
Udało się. Ale drzwi nie otworzyły się do końca.
To niesprawiedliwe!
Nie rozumiem. Nie ma już żadnego smoka.
Ależ jest.
Tamten!
Ale skąd...?
Pamiętacie wskazówkę?
Przed drogą, spójrz, kto jest nad tobą.
To proste.
Idziecie czy nie?
Udało się. To złote jajo.
Ale gdzie...?
Kto śmie okradać gniazdo Złotego Smoka?
My nie kradniemy.
Jesteśmy tu, żeby ci pomóc.
Skąd ta mała zna smoczy język?
Ciekawa historia, ale nie ma na nią czasu.
Chcemy chronić jajo.
Chronić?
Nie potrzebuję pomocy dzieciaków.
Sama o nie zadbam.
Z pewnością, ale zbliżają się tu piraci...
Żartujesz?
Ktokolwiek stanie mi na drodze, czeka go to!
Zaraz. To brokatowy podmuch?
Żaden brokat. To złoty grzmot.
Rozumiem, podmuch złotego brokatu.
Wiecie, jak ciężko to zmyć?
I wpada do oczu. Koszmar.
Potraficie coś lepszego?
No dobra.
Jednak fajnie, że jesteście.
Jestem Gemma.
Co to za piraci?
- Są trzy statki... - Chwila.
To tamte statki są pirackie?
Widziałaś je?
Wcale nie walczą.
- Otoczyli nas. - O nie.
Połączyli siły. Jak stąd wylecimy,
ujrzą, gdzie jest Złoty Smok.
- A jak zabierzemy jajo... - To też to zobaczą.
Dokładnie. Działają teraz razem.
Chwila. Razem?
To pirat już nie ufa tylko sobie?
Udajesz Waldondo?
Trochę ci nie wyszło.
Bez obaw, nie ukradną twego jaja.
Inaczej pożałują!
Faktycznie jak brokat.
Jaki masz plan?
- Ja? Już nie mogę być dowódcą. - Dlaczego?
Bo wymyśliłem, żeby ze sobą walczyli.
Teraz przeze mnie połączyli siły.
Nie powinienem był się wychylać.
To nieprawda.
Dzięki tobie tu jesteśmy.
Ja nawet nie wiedziałbym, gdzie był tamten homar.
Słuszna uwaga.
Dobra. Nadal dowodzę.
I mam plan.
Gemmo, przyda nam się twój brokat.
Wiedziałam.
Złoty grzmot!
To nasz szczęśliwy dzień. Lecą w naszą stronę.
Za nimi!
Prędko!
Tak jest!
Tamto jajo to zwykła przynęta.
Dalej, ruszać!
Waldondo?
Nie płyniemy za nimi?
Niekoniecznie.
Oto leci mój homar.
- Homar? - Łap za ster, Jesus.
Towarzystwo.
O nie!
Podróbka.
Gonić pozostałych!
Tak jest!
Kierujcie ich w tę stronę!
W tamtych rejonach morze bywa obślizgłe.
O nie!
Złapię je!
Trafiło we mnie.
Jestem rozczarowana!
Ten fioletowy i kolczasty mają prawdziwe.
- Teraz wszyscy gonią nas. - Machaj skrzydłami, Baryłko!
-Dzielimy łup na trzy? - Tak! Taka była umowa!
Oczywiście!
...Yorgi.
Ach, drodzy towarzysze.
Jesus!
Ognia!
Komu mamy ufać, jeśli nie można nawet piratowi?
Hola, smoczyska.
Chodźcie do Waldondo.
Złapał mnie!
Yorgi, co ty wyprawiasz?
- Querida? - Mówiłam,
że wybaczam, ale nigdy nie zapominam.
Ale Marena miała wejście.
Uważaj!
Jajo! Summer!
Tam jest!
Co z nim?
Przepadło.
Co?
Jestem rozczarowana.
Ojejciu.
Waldondo, nie powinienem był cię słuchać!
Praca zespołowa jest mało piracka!
Za to zemsta tak.
I zacznę od ciebie, podrabiany Yorgi!
Nie sądzę.
Z Mareną walczyć mogę tylko ja.
Ale nie dziś.
Oto mój prezent, querida.
Leć ze smokami, a ja zrobię tu porządek.
To gdzie jest prawdziwe jajo?
Jedyny sposób, by go nie szukali...
To udawać, że przepadło.
- Sprytnie. - Dziękuję, Załogo.
Wasza pomoc się przydała. Ocaliliście jajo w samą porę.
Ale słodziak.
Ohyda.
Co ono robi?
To, co każde pisklę po wykluciu. Niby skąd mamy nasz złoty grzmot?
Napisy: Piotr Lipiec