Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Gdy bohater jest potrzebny
Wśród nas jest taki ktoś
Na skrzydłach polecimy Odwagi mamy dość
Gdy spojrzysz w niebo, tam nas znajdziesz
W górę ponad świat
Poprzez nieba blask
W górę ponad świat
Ratunek nieśmy tak
Nie straszny żaden wróg
By wygrać razem znów
Wzlecimy ponad świat
Tak. Wstałam pierwsza.
To będzie piękny, słoneczny dzień...
- Co jest? - Co ujrzałaś?
- Ogień? - Ukradki?
Pustą beczkę po rybach?
Spadł... śnieg.
Wiecie, co to oznacza...
Ślizganie na brzuchu!
Ale ubaw!
I jak szybko!
I kręci się w głowie!
Wybacz. Jesteśmy z Leylą w trakcie...
Bitwy na śnieżki!
No dobra, dołączam do gry.
Albo i nie.
Mów za siebie.
Nie czuję języka, ale było warto.
To było ekstra.
Ale i tak przegrasz!
Mam cię.
Ale super, Summer.
Nie to chciałam zrobić.
Mniejsza ze śnieżkami.
Pomóż nam budować Mrozusia.
To nasz śnieżny smok.
Też chcę pomóc.
Nie chciałem.
Wybaczcie.
Raczej nie jesteśmy zimowymi smokami, co?
No, na to wygląda.
A to co?
Nadal nie czuję języka.
Mam lepsze pytanie.
Co to takiego?
Mieszkańcy Chatwielu!
W końcu nadeszły!
Dziś mamy pierwszy dzień świąt Jul!
Tak jest!
- Czego? - Wyjąłeś mi to z ust.
I świetnie się składa. Dziś spadł pierwszy śnieg.
Dużo więcej niż zazwyczaj.
Prawda, Haggis?
Załoga Ratunkowa.
Gotowi na święto Jul?
Tak. Bardzo.
Całkowicie.
A czym jest święto Jul?
Wychowały nas smoki,
więc nie znamy ludzkich świąt.
Nie obchodziliście świąt Jul?
Tworzymy rodzinę, więc to się zmieni.
Są pełne tradycji...
Likieru Odyna?
Likier Odyna.
To oficjalny napój świąt Jul.
Odyn...
Może spróbuj dodać nieco mniej wszystkiego?
Dzięki, wodzu.
Mówiłem, żeby dać świeże mleko.
Mówiłeś coś o świętach Jul.
Ach, tak.
Dla wikingów to święto dawania.
To mój ulubiony czas w roku, odkąd byłem małym chłopcem.
Święta trwają trzy dni, i każdy z nich jest inny.
Dziś mamy pierwszy,
podczas którego ozdabiamy choinkę i miasto.
I widać Baryłkę też.
Wesołych świąt Jul.
Już mi się podobają.
Jak wszystkim.
Magnus Mądral?
Wesołych świąt Jul.
Świąt Jul?
Nie wiedziałem, że są.
Chciałem tylko pokazać najnowszy wynalazek.
Maszynę do wełnianych skarpet.
Aby wasze stopy były ciepłe przez całą zimę.
Darmowe skarpety?
Oto prawdziwy duch świąt.
Dwie sztuki złota.
OK. Duch świąt nieco osłabł, ale jedną wezmę.
Sprzedawane są parami.
Chyba nieco za duże.
No dalej.
Odynie...
Dalej!
Nie!
Dzięki.
Śmigaczu, wyłączmy to.
Poradziłbym sobie.
Co tu właściwie robicie, skrzydlate ciamajdy?
Nie słyszeliście wodza?
To święta dla wikingów.
Och, Magnusie. Święta Jul są dla każdego.
Chcielibyście wszyscy pomóc przystroić miasto?
Uznam to za „tak”.
Już pomagam.
Wybacz.
Dziwne. Wiatr pojawił się znikąd.
A teraz zostało nam jedno.
Umieścić prezenty na choince.
Na niej?
Oczywiście. To tradycja świąt Jul.
Dak, Leyla. Sądzicie, że znajdę na choince smocze jajo?
Smocze jajo?
Tak. Chcę na święta małego smoczka.
Mały smoczek.
Raczej nie w tym roku.
Ale zawsze możesz polatać ze mną.
- Dak. - Ale nie na misje.
- I ratując... - Nie.
Przypomniałam sobie.
O Burczygardzie i małych na wyspie.
Powinniśmy ich zaprosić.
Tak. Świetny pomysł, Ley.
Też lecę.
Chwilunia.
To tylko dzwoneczki.
I kamień z serca.
Idzie kolejna śnieżyca. Oby nie była straszna.
Racja. Jest wystarczająco zimno.
W porządku.
Wygląda wspaniale.
Aż zabrakło mi żartów.
Chwila! Zapomniałbym.
Na czubku choinki musi spoczywać hełm Odyna.
Żaden problem. Zajmiemy się tym.
Nie, nie. Robię to sam od lat.
Poza tym taka jest tradycja.
A upadek i połamane kości też są tradycją?
Kolejna śnieżyca?
Cofam wszystko!
Załogo Ratunkowa, na pomoc!
Ratować choinkę!
I prezenty!
I mnie też!
Dokończymy jutro, wodzu.
Śnieżyca szaleje.
I to bardzo!
Wszyscy do środka!
Dalej, do Grzędy!
Oby nie dopadła Leyli, Summer i Baryłki w drodze
do Burczygarda!
Patrzcie. Tu nie padał śnieg.
Całe szczęście!
No dobra, maluchy.
Dziś ćwiczymy start i pętle.
Gotowi, start!
Skrzydła, Płomyk.
Uważajcie!
Nie śliń się, Skwierczak.
Zawsze musi się ślinić.
Mogło być gorzej.
A to ciekawe.
Chcemy was zaprosić do miasta
na święta Jul.
Są prezenty, likier Odyna, drewniana choinka i śnieg.
Całe góry śniegu.
Nie uwierzysz, co dzieje się z wodą na mrozie.
Zamarza.
Tak, właśnie to.
Pokochasz te święta. Chodzi o obdarowywanie się.
Chyba mnie bólem głowy.
Wiem wszystko o świętach Jul,
nie przypadkowo rymują się z „ból”.
Nie mam czasu na bzdury.
Poza tym nie znoszę zimy.
Mogę się zagrzać tylko ognistymi owocami.
Choć i tak mam zimny ogon.
Masz ich całkiem dużo.
Zbieram je całe lato.
Dla siebie.
Musisz wpaść na święta Jul.
Wszyscy są radośni, śmieją się...
To tylko mnie zniechęca.
Przemyślisz to chociaż?
Nie. Nic z tego.
Możemy zabrać małe? Na pewno im się spodoba.
Lepiej jak się w końcu nauczą w siebie nie wpadać.
Albo we mnie.
Dobra, koniec przerwy. Wracamy do nauki.
Próbowaliśmy.
Jakbym mu pokazał bitwę na śnieżki,
poleciałby z nami.
Burczygard raczej nie zmienia zdania.
Ale to jest super. Uwielbiam je zmieniać.
Albo i nie.
Nie, lubię.
Przynajmniej czekają nas święta.
Gdy już wrócimy,
miasto będzie wyglądało pięknie.
- Co się stało? - Była kolejna śnieżyca,
potem ustała i znów się zaczęła,
i tak dalej w kółko.
Calutką noc.
Wygląda na to, że rozpętała się kolejna.
Rocky!
Lećmy do Grzędy, zanim...
To było dziwne.
Od tak się skończyła.
To nie ma sensu.
Na wyspie Burczygarda nie było śniegu.
A po drodze nie było złej pogody.
Chyba panuje tylko tutaj.
Ta pogoda jest za bardzo nieprzewidywalna.
Na ze...
Dzięki.
Na zewnątrz nie jest bezpiecznie.
Chyba będę musiał odwołać święta.
Odwołać? Ale, wodzu...
Musi być inny sposób.
Spróbujecie likieru Odyna według nowej receptury?
Mówi, że pyszny.
Mój likier?
Kufel.
Idę próbować dalej.
Przykro mi, załogo.
Zaczekaj.
Może razem przygotujemy święta tak,
by były bezpieczne?
A ja razem z Summer i Baryłką
sprawdzimy, dlaczego pogoda wariuje.
Wszystko naprawimy. Słowo.
Kiedyś się poddajecie?
- Nigdy! - Z nudów.
To znaczy, nigdy.
Zwłaszcza gdy chodzi
o tradycje przyjaciół i rodziny.
Na śnieżne święta Jul, przywróciliście mi nadzieję, załogo.
Nie zawiedziemy.
Dobra, pora przygotować drugi dzień świąt.
Na czym on tak właściwie polega?
Na paradzie pełnej muzyki.
Mieszkańcy zbierają się, by razem śpiewać kolędy.
Trochę was tu przysypało.
Dokładnie. Przez te góry śniegu ludzie nie mogą wyjść z domów.
Coś na to poradzimy.
Dalej. Uprzątnijmy śnieg i poprawmy dekoracje.
Pogoda robi się gorsza na północ.
Nie musisz mówić.
Nie czuję brzucha ani skrzydeł.
Nie damy rady polecieć dalej.
Nie musimy. Chyba znaleźliśmy źródło.
Co tam jest?
Nie wiem, ale się dowiemy.
Sprzątanie śniegu to bułka z masłem.
Może serwują je na święta Jul?
Potem spytam.
Skończymy, zanim...
Z drogi, śmieszna załogo.
Mówiłem, że to nie święto dla smoków.
Tylko Magnus Mądral zdoła ocalić święta.
Wystarczyło kilka zmian, by maszyna do skarpet
mogła zbierać z ziemi śnieg.
I wasze szczęki.
Spróbujmy jeszcze raz.
Zbiera śnieg...
i opadnięte szczęki.
Mam złe przeczucia.
To na pewno to miejsce.
Ale jak tam wejdziemy?
Musimy tylko...
zaczekać na...
okazję! Już!
Boję się!
Bądźcie czujni.
Nie wiemy, kto lub co tu jest.
A jeśli to wielki, zły i wredny...?
One wcale takie nie są.
Dobra, może są trochę złe.
To małe mroźnozieje.
Ale nie rozumiem,
one są zazwyczaj bardzo spokojne.
Te tutaj na pewno nie są.
Po co zieją lodem i śniegiem bez powodu?
Chyba go mają.
Chronić małe!
O nie. Skończyły się kamienie!
Chwileczkę.
Trafiłem?
Jednego, ale reszty nie.
- Summer! - Wodny atak zamarzł!
Lepsze niż nic.
To było ekstra.
Idzie mi coraz lepiej.
Oby.
Patrz!
Jednak zimowy z ciebie smok.
Chyba mój język nigdy nie odtaje.
Są całkiem słodkie, gdy nie zieją lodem, co?
Polubiłyby święta Jul?
Sami się dowiemy.
- Spadamy stąd. - Wskakujcie!
A jednak się myliłem.
Ta maszyna nieźle się spisuje.
„Nieźle”?
Raczej „świetnie”, „wspaniale” albo „wybornie”.
Magnus...
„Niesłychanie”, „fantastycznie” albo „cudnie”.
Magnus, spójrz.
Wybaczcie!
Na czym to ja...?
Wszystko gra.
Jestem cały.
O tak.
No dobra. Gotowi to wyłączyć? Ponownie.
Ale święta.
Było łatwiej, gdy miotała skarpetkami.
Kolce nie działają.
Poczuj...
Znowu?
Ogień też. W ogóle.
Wiedziałem, że to mocna choinka.
Udało się!
Udało? Jedynie popsuli moją wspaniałą...
maszynę.
Pomóc, Magnus?
Nie.
Spójrzcie.
Ta maszyna niemal zniszczyła miasto.
Ale rzeczywiście uprzątnęła sporo śniegu.
Pora zacząć kolędowanie!
Przystrój miasto na święta Jul
Ubierz choinkę na święta Jul
Radość i zabawa niech zapanują tu
Bo mamy święta Jul
Zbierz swych przyjaciół
Niech przyjdzie twa rodzinka
Zrób ucztę, niech cieknie im ślinka
Bo mamy święta Jul
To pora dawania prezentów
Wręczaj je z serca swego
Nigdy nie oddawaj, mój kolego
Bo święta Jul są już tu
Szkoda, że nie ma Leyli.
- Nie ominęłabym tego. - Jesteś.
Nie sama.
Ale zimniutki.
A jednak dostałem smoczka na święta.
Chwila. Dajecie mi aż trzy małe smoczki?
To najlepsze święta w moim życiu!
Tak się składa, że te trzy maluchy stały za złą pogodą.
Nie wygląda, jakby mogły wywołać zamieć...
OK. Zmieniam zdanie.
Od razu wydaje się cieplej.
Udało wam się. Uratowaliście święta.
Zaraz, zapomniałbym.
Nadal muszę umieścić hełm.
Wodzu, czy ta choinka zawsze była taka pęknięta?
Że co?
Na Odyna!
Tylko nie znowu!
Chyba jednak święta nie zostały do końca uratowane.
To pewnie kiepska pora,
żebyście spróbowali mojego likieru?
Jest źle.
Choinka, prezenty.
Wszystko na nic!
To najgorsze, co w życiu widziałem!
I robi się coraz gorzej! Haggis!
To będą święta warte zapamiętania, co?
Lub zapomnienia.
Wybacz. Pracujemy nad tym.
O rany.
Nieźle!
Mogę pomóc.
Finngard?
Widzicie? Kochają mnie.
Mogę je zatrzymać? Proszę.
To raczej kiepski pomysł.
To się nie dzieje. Śpię w łóżku w wigilię świąt,
a to jest jedynie mój koszmar.
Okropny i strasznie zimny.
Wybacz, to niestety prawda.
Zabierzemy je do Grzędy.
Odkryjemy, czemu wciąż zieją lodem.
Też lecę.
Bez obaw. Rozgryziemy to.
Pomogliśmy z dekoracjami, ocaliliśmy kolędowanie
i dopilnujemy, by trzeci dzień...
On płacze?
Nie, to śmiech.
Na pewno się śmieje.
Aż do łez?
To na nic, załogo.
Trzeci dzień świąt już jutro i nie odbędzie się bez prezentów.
To jak Żwirek i Muchomorek bez Żwirka i Muchomorka.
Albo jesień bez swetrów.
Albo ogórki kiszone bez mleka jaków.
Tego ostatniego nie czaję.
Mówiłeś, że w świętach chodzi o rodzinę.
I ta rodzina coś wymyśli.
Nie płakałem od czasu,
gdy Haggis wygrał pierwszy turniej dla owiec.
Wodzu? Mam pomysł.
To nie czas na pomysły biznesowe.
Chyba że ten interes naprawi moje zniszczone marzenia.
Nawet lepiej!
Popłynę, by kupić nowe prezenty!
Dorzucę nawet darmową dostawę.
Ten jeden raz.
Wiecie, to mogłoby się udać.
No pewnie.
Wrócę do jutra z nowymi prezentami.
Mam dobre przeczucie.
Na statek!
No powiedzmy.
Dobra. Teraz na statek.
Tam jest.
Albo i nie.
Nadal mamy problem.
Choinka jest zniszczona.
Bez obaw. Mam pewien pomysł.
Szybciej!
A może wolniej? Skąd masz ratunkowe pnącze?
Co w nie wstąpiło?
Zieją lodem jak szalone.
Może są głodne?
Już dobrze.
Chcesz rybkę? Wiem, że tak.
Przynajmniej się nie zepsuje.
A może chcą się bawić.
Tutaj, małe.
Każdy ma swoją.
Ale super.
Też chcę spróbować.
A teraz gdzie idą?
Czemu nie przestaną?
Chwila. Może nadają sygnał?
Ale do kogo?
Do mamy. Musi gdzieś tam być.
Ale jeśli tak jest, to co się z nią stało?
Wodzu Duggard, naciesz oczy swoją nowiutką choinką.
Była pod miastem, powaliła ją zamieć.
Albo wynalazek Magnusa.
Prawdziwa?
Może się nadać, ale co z dekoracjami?
Większość zniszczona.
Zrobimy nowe.
W tym roku święta będą w smoczym stylu.
Wspaniały pomysł.
Były w brzusiu numer trzy.
Na czarną godzinę.
Możemy użyć tego.
A co powiecie na to?
Nie wiem, do czego by służyły.
Chwileczkę.
Nieźle, co?
Ale to za mało.
Powiedziałeś „za mało”?
Naprawdę nieźle.
Ale te wątłe gałązki nie utrzymają prezentów.
Więc położymy je pod choinką.
Prezenty pod choinką? A to dopiero nowość.
One też się mogą przydać.
Racja. Na prezenty.
Chcecie używać mojego dzieła na tym okropnym krzaku z ościami?
Nie ma mowy!
Nigdy!
Prawda?
Świetny pomysł! Każdy!
Mamy nową tradycję świąteczną.
Też mi święta!
Widzisz, wodzu? Wszystkie kłopoty rozwiązane.
- Dak, mamy nowy problem. - Nic nie słyszałeś.
Serio sądzicie, że wołają
- swoją mamę? - Musi być blisko.
Czemu na to nie wpadliśmy?
Bo zamarzł nam mózg?
Co zrobimy z nimi, gdy będziemy jej szukać?
- Nie zabierzemy ich. - Czemu?
Dlatego.
Może Burczygard się nimi zajmie.
A ja mu w tym pomogę.
A kto to taki?
Posłuchaj,
możesz lecieć, jeśli zgodzi się twoja mama.
Serio?
Nieźle, Ley. Na pewno mu zabroni.
Nie wierzę, że się zgodziła.
Ja też.
Ale popsute prezenty mają z tym
coś wspólnego.
Chwila, wyjaśnijmy to.
Dajecie mi więcej smoczków do opieki?
I to lodowych?
Wiecie, że nie znoszę zimna.
O tak.
Ogniste owoce naprawdę przetykają nos.
Ale ile bym nie zjadł,
ledwo mogę rozgrzać swój ogon.
Super.
Ostre!
Dzięki.
To potrwa chwilę. Musimy odszukać ich mamę.
Łatwo znaleźć lodowego smoka.
Trzeba szukać lodu.
A więc zgadzasz się je popilnować?
- Bądźcie krótko. - Jasne.
I bez obaw, Finny pomoże ci z małymi.
Witam pana.
Chwila, zaraz. Zostawiacie mi też ludzkie dziecko?
Co to? Mogę dotknąć?
Masz przekąski?
Lubisz święta? Ja kocham. Zaśpiewać ci kolędę?
Wspaniale. Gaduła.
Nie mówię po smoczemu, ale uznam to za „tak”.
Zbierz swych przyjaciół
Niech wpadnie też rodzinka
Ktoś coś widzi?
Tylko chmury, woda i zamarznięte bryły lodu.
Bryły lodu?
Pamiętacie, co mówił?
„Nie znoszę zimna”?
„Ani dzieci”?
„Święta to głupia tradycja i strata czasu”?
Nie. By znaleźć lodowego smoka, wystarczy szukać lodu.
Widzę coś jeszcze.
Przed nami.
Elbone?
Załoga!
Często to mówię, ale dobrze was widzieć.
Co się stało?
Mówisz o tym?
Czerwony to nie mój kolor, ale jest strasznie zimno.
Nie, dlaczego zamarzł ci statek?
Wracałem z Północnych Rynków,
gdy zaatakował mnie wielki smok!
Smok? Jak wyglądał?
Jak smok. I był wściekły.
Pokrywał wszystko dookoła lodem!
Myślisz, że to ich mama?
Ale czemu byłaby zła?
I po co miałaby atakować statek pełen prezentów?
Nie wiem, ale teraz mamy dwa problemy.
Rozdzielmy się. Zostańcie
i wydostańcie statek,
a ja, Baryłka i Summer odnajdziemy ich mamę.
Powodzenia. Nie odmroźcie ogonów!
Patrzcie. Tam musi być ich mama.
Na to wygląda.
Trzymaj się.
- Nie ziej! - Nie ziej!
Jesteś mamą?
Mamą? Nie, ja jestem tatą.
Czy ty do mnie mówisz?
Jesteście Załogą Ratunkową.
Dobrze was widzieć, bo potrzebuję pomocy!
Skoro tak, to czemu nas atakowałeś?
Nieprawda. Ja tylko...
Kichałem.
Przepraszam.
Jestem przeziębiony, mam zatkany nos
i dziwną wysypkę. To pewnie nic,
ale kto tam wie?
Jestem Zimek.
Miło was poznać!
Hej!
Bez obaw. Nie zarazicie się.
Chorują na to tylko mroźnozieje.
Zaraziłem się od dzieci.
Nie cierpię być chorym w święta.
Zwłaszcza w Jul.
Obchodzisz święta Jul?
Pewnie. Jak wszystkie mroźnozieje.
To nasze ulu...
Ale w tym roku nawaliłem.
Miałem zabrać małe na północ
do matki i jej rodziny, ale po drodze mi się pogorszyło.
Kichnąłem i spadłem na ziemię,
a dzieciaki zniknęły!
Pierwszy raz zajmowałem się nimi samemu
i je zgubiłem!
Kto mi je teraz znów powierzy?
Nie martw się. Znaleźliśmy je.
Są na sąsiedniej wyspie.
Serio? Dziękuję wam.
Są całe? Jadły? Piły?
Robiły kupkę?
Nie wiemy.
Są zimne.
Więc są całe!
Zabierzemy cię do nich i spędzicie
razem święta.
Dalej, pomóżmy mu.
Na pewno ta wysypka to nic takiego?
Bo dopiero co...
Jest w porządku.
Dobra, machać skrzydłami.
Przepraszam.
Mówiłem,
że tylko mi się pogarsza.
Nie martw się.
Łatwo ci powiedzieć.
Przygryź górną wargę. Mi pomaga, gdy chce mi się kichać.
Było już trochę lepiej. Prawda?
Tym razem spróbuj wstrzymać oddech.
Wierzę, że dasz radę.
No dobra.
Dam sobie radę. Dam radę!
To działa.
Dalej. Właśnie tak.
Na pewno wszystko z nim OK?
Przepraszam!
Na zdrowie.
Dzięki.
Chętnie zjadłbym teraz ten ognisty owoc
Burczygarda.
Chwila. To jest to.
Może ognisty owoc rozgrzeje Zimka
i złagodzi przeziębienie, by mógł latać.
Ognisty?
To chyba jest ostry, a niezbyt przepadam za...
Zrobię cokolwiek!
Lód jest naprawdę gruby.
To zadanie dla moich kolców.
Tak! Udało mu się!
Przebiłeś się, tak?
Nie.
I nie mam zamiaru już więcej próbować.
Bez obaw, pora nieco rozpuścić ten lód.
No dobra. To zajmie dłużej niż myślałam.
Oby reszcie szło lepiej.
Patrzcie. Bawi się z nimi.
Wynocha z mojej jaskini!
Albo i nie.
W końcu. Zabierzecie te mroźne bachory?
Tak, ale czegoś potrzebujemy.
Możemy wziąć kilka?
Bierzcie, co chcecie, tylko idźcie sobie stąd.
A gdzie twój brat Dab i reszta drużyny?
To Dak i próbuje wydobyć z lodu łajbę przyjaciela.
Ma całą górę prezentów
- i ciężko... - Nie obchodzi mnie to.
Cofam pytanie.
Pa, proszę pana! Wesołych świąt Jul!
A, w jaskini czeka prezent!
Świetnie. Znowu bałagan.
Nie uśmiecham się tak.
Wybaczcie. Przepraszam!
O tak! To najlepsze święta w życiu!
Mrozik, Loduś i Sopelek, jesteście cali i zdrowi!
Tak się martwiłem.
Chorobliwie.
Zaraz poczujesz się lepiej. Łap.
Ale ma kopa.
Ja...
Rozgrzałem się.
Dziękuję ci.
Bez was nadal bym panikował, kichając i drapiąc się,
i myślał, czy jestem dobrym tatą...
Ale już nie muszę się o to martwić.
Fajnie, że mogliśmy pomóc. Wesołych świąt z rodziną.
Wzajemnie, Załogo Ratunkowa!
A propos świąt, mamy już prawie rano.
Oby Dak uwolnił statek Elbone'a.
Wybacz, Rocky, ale czas nagli.
Rzekłbym, że nieźle idzie, ale...
Tak nie jest?
- Rocky! - Mniej więcej.
Rocky!
Chyba potrzebujecie pomocy!
Leyla. Całe szczęście.
- Znaleźliście mamę? - Tak jakby. Opowiem potem.
Musimy zabrać statek do miasta.
Już za późno. Nawet jak go uwolnimy,
nie dopłyniemy nim na czas.
Możemy polecieć,
ale nie zabierzemy tych prezentów.
To prawda, ale mam pewien pomysł.
Elbone, ile masz lin?
Wszyscy gotowi?
Jak nigdy.
To nasz najbardziej szalony plan i uwielbiam go!
Ja też!
A ja niezbyt.
Ciągnijcie!
Dajcie z siebie wszystko!
Udało się!
Wesołych świąt.
To łódź mieszkalna, rybacka, a teraz do tego jeszcze smocza!
Bez obaw, ja też się boję.
Spokojnie. Zaraz dotrzemy.
Tak mi się wydaje.
Ktoś wie, gdzie jest dom?
Ja nie. Niczego nie widzę.
Wiem, kto pomoże odnaleźć drogę.
Aggro!
Już się robi. Rozświetlmy noc.
Gdzie są prezenty?
O nie.
Odwołano święta?
Nie, absolutnie.
Zawsze możemy liczyć na Elbone'a.
Rany. Co ja wygaduję?
Patrzcie.
Prezenty!
Tak! Święta uratowane!
Ojejku!
O nie!
Tak!
Wesołych świąt dla wszystkich!
A ty, młodzieńcze, wisisz mi dwie sztuki złota za tą skarpetę.
- Co jest, Finny? - Bo ja...
Chciałem na święta małego smoczka, ale go nie dostałem.
Finngard, lepiej się odwróć.
Burczygard? Co on tu robi?
Małe ciągle nuciły tą kolędę, której je nauczyłeś.
Proszę. Odbiorę je, jak się skończą te bzdury.
A jednak mam swoje smoczki.
Na jeden dzień.
Burczygardzie.
Nie odlecisz bez prezentu
od naszej załogi.
Proszę. Ogrzeje twój ogon zimą.
Wiesz, a może zostanę
i poczekam tutaj na małe.
Po co latać dwa razy?
Liczyłam na to.
Wesołych świąt.
Tak, tak.
Gdy święta Jul trwają
Wszyscy prezenty sobie dają
Przygotuj je wszystkie wnet Bo dziś dawania prezentów jest dzień
Udało wam się, załogo.
Uratowaliście wszystkim święta.
Choinka i prezenty są super,
ale miałeś rację.
W świętach chodzi o rodzinę.
Tak. Zgadza się.
Dziś jest dzień dawania
Otwórz szybko prezenty swe
Ale nie mów, co w nich jest
Bo w prezentach chodzi o gest
Dziś dzień dawania jest
Napisy: Piotr Lipiec