Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
NETFLIX I LEGENDARY PICTURES PREZENTUJĄ
Od czego zaczniemy?
ANGLIA
JA, LAT 0
Pierwsza sprawa jest taka, że mama nazwała mnie Enola.
Wręcz na to nalegała!
Enola…
Enola.
To niecodzienne imię,
ale mama uwielbia gry słowne.
- Trzy. - Cztery.
Start!
Enola czytane od tyłu to po angielsku…
„alone”, czyli „sama”.
SAMA
Tak!
Bez przerwy powtarzała…
Doskonale poradzisz sobie sama.
A mimo to zawsze byłyśmy razem.
- Nie. - Tak!
Ojciec zmarł, gdy byłam malutka.
Właściwie go nie pamiętam.
A moi bracia wkrótce się wyprowadzili.
Ich też ledwo pamiętam.
Więc zostałyśmy we dwie.
I było cudownie.
Nie była jak inne matki.
Nie robiłyśmy ozdób z muszelek ani wyszywanek.
Zajmowały nas inne rzeczy.
Lektury,
nauka,
sport,
rozmaite ćwiczenia,
zarówno fizyczne,
jak i umysłowe.
Mama mówiła, że w Ferndell możemy robić, co chcemy…
Wybacz, dziadku.
…i być, kim chcemy.
Była całym moim światem.
Ale nie mówiła mi o wszystkim.
Oto co wybrałyśmy:
Emmett Henbank,
Berta Hengle,
Ellie Houseman.
- Zgoda? - Tak.
Ellie Houseman.
Oczywiście.
Prywatność stanowiła dla mamy najwyższą wartość.
Była też najczęściej naruszana.
To wiąże się z drugą sprawą.
Tydzień temu, w lipcowy poranek moich 16 urodzin,
obudziłam się…
Mamo?
…i odkryłam, że mama zniknęła.
Musiała opuścić Ferndell Hall nocą.
Mamo?
I już nie wróciła.
Zostawiła mi kilka drobiazgów, które przekazała mi pani Lane.
MOWA KWIATÓW
Jakie ładne prezenty!
Ten zrobiła własnoręcznie.
WYKORZYSTAJ PREZENTY MĄDRZE
Byłyśmy szczęśliwe.
Prawda, pani Lane?
Nie mogła mi ich wręczyć sama?
Czas na trzecią sprawę.
Niektórzy z was mogli się już domyślić,
że jazda na rowerze nie jest moją mocną stroną,
ale czego się nie robi, gdy goni nas czas.
Czwarta sprawa jest taka,
że idę właśnie odebrać moich braci,
Mycrofta i Sherlocka.
Ich imiona czytane wspak brzmią następująco:
Tforcym i Kcolrehs.
Może w tym czytaniu wspak wcale nie ma drugiego dna.
Właśnie.
Sherlock Holmes.
MŁODY DETEKTYW ROZWIĄZUJE SPRAWĘ
Słynny detektyw, uczony, chemik,
wirtuoz skrzypiec,
strzelec wyborowy,
szermierz, mistrz palcata,
pięściarz
i tytan dedukcji.
Mój genialny brat.
Na pewno to rozgryzie.
Pan Holmes?
I… pan Holmes?
Tak.
Wzywaliście mnie.
Wysłaliście telegram.
Miałam tu na was czekać.
Została jeszcze piąta rzecz.
Nie widzieli mnie od wielu lat.
Enola.
Dobry Boże.
Spójrz na siebie.
Jakaś ty potargana.
Gdzie kapelusz i rękawiczki?
Kapelusz miałam, ale drapał mnie w głowę. Rękawiczek nie mam.
Nie ma rękawiczek?
Najwyraźniej.
Nie posłaliśmy po ciebie, tylko po powóz.
- Przyjechałaś nim? - Powozem?
Właśnie.
A jakiego powozu sobie życzysz? Mam kilka pomysłów…
Tego, za który płacę.
Oczywiście.
Obawiam się, że pomyliłeś posiadłości.
Chłopcze, znajdź nam powóz.
Żwawo!
Co to ma…
Na Boga, spójrz na ten dom.
Czy nie jest wspaniały?
Cóż ona, do diabła, wyczynia?
Panowie, witajcie w domu.
Dawno was nie było.
Co to ma być?
Rakieta.
Według mamy jestem coraz lepsza.
No to po meczu.
Gdzie ona, do diabła, jest?
Idzie całkiem nieźle, nie sądzicie?
Łóżko niepościelone.
- Chryzantemy. - Ubrania nieposprzątane.
- Kalina i kwiat marchwi. - Daj spokój tym kwiatom, Sherlocku!
Nie doszło do przestępstwa.
- Jesteś pewien? - Prawie wykończyła swój zapas ołówków.
Ewidentnie nie chciała kupić nowych,
a ofiary porwań rzadko planują własne zniknięcie.
Nie planowała wrócić.
Ale świetnie zamaskowała swoje intencje.
To chyba dobre wieści?
Zależy, czy chcesz, żeby wróciła.
Dobry Boże! Feminizm.
Może to obłęd albo demencja.
Ale żeby w naszej rodzinie? Wątpię.
Zniknęła, nie zostawiając właściwie żadnych śladów,
więc była zdrowa na umyśle.
Wariatka nie zestawiłaby list wydatków, które mi przysyłała.
Przejrzyste i uporządkowane. Opisywała łazienkę…
- Nie istnieje. - …klozet…
- Tak samo. - …i wiecznie rosnące pensje
lokajów, pokojówek, kuchennych,
- ogrodników… - Rozumiecie problem.
Była jeszcze pensja nauczyciela muzyki, tańca, guwernantki.
Miałaś chociaż guwernantkę?
Nie myszkujcie tu.
To jej prywatna przestrzeń.
Powiedz, że zadbała o twoje wykształcenie.
To akurat ceniła.
Sama mnie uczyła.
Musiałam przeczytać cały tutejszy księgozbiór.
Szekspira, Locke’a…
encyklopedię,
Thackeraya i eseje Mary Wollstonecraft.
Zrobiłam to z własnej woli.
Żeby się czegoś nauczyć.
Według matki tak powinna się kształcić młoda…
kobieta.
Tego dla ciebie chciała?
- Mycroft. - Co?
Nie wiem, czego dla mnie chciała.
Mnie też porzuciła.
Ona wróci, prawda, Sherlocku?
Prawda?
Co ona knuje, Sherlocku?
Na drugi ślub była za stara, nie miała pasji ani ambicji.
Miała tylko zapewnić Enoli porządne życie
i przeżyć swoje ostatnie lata z godnością.
To mój dom, nie jej. Tak było od śmierci ojca.
Prosiła o 16 lat, żeby wychować tu Enolę.
Zgodziłem się. A ona mnie okradła?
To nie ja tu jestem tym złym.
Może potrzebowała pieniędzy.
Ty masz ich aż nadto. Chyba że obcięli ci pensję?
Zawsze to samo.
Nie widujemy się miesiącami, aż wpadasz
i ganisz mnie tymi swoimi frazesami.
- Tylko pytam. - Oceniasz mnie.
Oceniasz coś, do czego się nie poczuwałeś.
Rodzina nigdy cię nie obchodziła.
Nie chciałem cię oceniać.
Musimy rozwiązać dwa problemy.
Po pierwsze trzeba znaleźć szkołę z internatem,
która przyjmie Enolę,
żeby ocalić ją przed całkowitym życiowym upadkiem.
Już się tym zająłem.
Pomoże mi stara przyjaciółka.
Po drugie trzeba odnaleźć matkę.
Pierwszym problemem się zajmę, drugi jest twój.
Moja droga!
Pozwól.
Automobil. Jak uroczo.
W końcu zajmuję się kształceniem, panie Holmes.
Muszę być na bieżąco.
Enola może chcieć tu zostać.
Mógłbyś zatrudnić guwernantkę.
Do niej potrzeba twardej ręki.
Gdzie jest?
W środku, ale muszę panią ostrzec: to uparte stworzenie.
To się jeszcze okaże.
Trzeba ją złamać i ukształtować.
Wyprostuj się.
Lepiej.
Gdy nie ma matki,
jest moją podopieczną.
Talia: 60 centymetrów.
- Biust: 84 centymetry. - Za mało.
Jest w porządku.
Biodra: 89 centymetrów.
Co za rozczarowanie.
Użyjemy wypełniacza.
Dzika i niebezpieczna kobieta
wychowała dzikie dziecko.
Wygląda na inteligentną.
Biodra służą do poruszania nogami.
Po co je powiększać?
Wyszczekany z ciebie podlotek.
Nie pozwolę się uwięzić w tych niedorzecznych ubraniach.
Nie będą cię więzić,
tylko uwolnią.
Dzięki nim wejdziesz do socjety i będziesz brać udział w jej rozrywkach.
Przyciągać wzrok, kokietować.
Panna Harrison przygotuje ją na wejście do towarzystwa.
Ojciec pewnie przewraca się w grobie.
Na mojej pensji
nauczysz się być młodą damą
i poznasz wiele nowych przyjaciółek.
Na co mi przyjaciółki? Wolę własne towarzystwo.
To niewykształcona, źle ubrana,
niewychowana dzikuska.
I nie potrzebuję żadnej głupiej pensji.
Proszę, nie róbcie mi tego.
Odbierzecie mi całe szczęście.
Jesteś młodą kobietą. Potrzebujesz wykształcenia.
Sam możesz sprawdzić,
czy wiem wszystko, co trzeba.
Gdyby cię czegoś nauczyła, nie stałabyś przede mną w samej bieliźnie.
W takim stanie nigdy nie znajdziesz męża.
Nie chcę żadnego męża!
Kolejny kaprys, który trzeba ci wybić z głowy.
Sherlocku.
- Nie pozwól mu. - To on jest twoim opiekunem.
Ty nim zostań.
Prowadź mnie. Ucz mnie.
- Dla niego jestem ciężarem… - Enola.
Przykro mi.
Nic nie mogę zrobić.
Z jego okrucieństwem wobec matki też nie mogłeś.
Nie jest niebezpieczna.
Jest nadzwyczajna, zawsze była.
Jeśli tego nie widzicie, to powinniście się wstydzić!
Taka nadzwyczajna, a jednak zostawiła cię mnie.
Odbyłyśmy bardzo miłą rozmowę.
Z pewnością się zaprzyjaźnimy.
Jestem ogromnie wdzięczny za pani pomoc.
Panie Holmes,
to zaszczyt.
Osobiście ją jutro przywiozę.
Osobiście?
Wspaniale.
Też lubię rysować.
To mi pomaga poukładać myśli.
Mam tak samo.
Karykatura.
Oby jej nie zobaczył.
- Zejdziesz z drzewa? - Potrzebuję prywatności.
Gdy ostatnio cię widziałem, byłaś nieśmiałym stworzeniem.
Miałaś szyszkę na sznurku.
Wszędzie z nią chodziłaś.
Nazwałaś ją Dash.
Usłyszałaś, że królowa Wiktoria nazwała tak swojego spaniela,
i chciałaś zrobić to samo.
Nie dałaś się przekonać do pantalonów.
Ganiałaś z gołym tyłkiem.
To wszystkie moje wspomnienia.
Dziękuję.
A teraz wyrzuć je z pamięci.
Nazwałam szyszkę Dash?
To brzmi idiotycznie.
Ojciec gonił cię po domu,
krzycząc: „Wynocha mi z tym psem!”.
Czemu nas nie odwiedzałeś?
Jestem zajęty.
A czemu nie pisałeś?
Cieszyłyby cię moje listy?
Zbierałam wszystkie wycinki o twoich śledztwach.
Pochlebiasz mi.
Dopiero zniknięcie matki skłoniło cię do powrotu.
Chciała odejść.
Już nie wróci.
Nie.
Tak naprawdę matka nie robiła nic bez powodu.
Wszystko robiła po swojemu.
Rozwiązywanie takich tajemnic przynosi najwięcej satysfakcji.
Nie potrzebuję żadnej tajemnicy.
Chcę odzyskać mamę i dawne życie.
Ponoszą cię emocje.
To zrozumiałe,
ale zbyteczne.
Zbadaj to, co widać,
nie to, co chcesz zobaczyć.
Wkrótce dojrzysz prawdę.
„Wszystko robiła po swojemu”…
Ten zrobiła własnoręcznie.
„Alone”.
To moje imię.
M… Z…
A…
C.
Spróbuj wspak.
Cierpliwości.
„Chryzantemy…
moje sprawdź…
Enola”.
ENOLA, SPRAWDŹ MOJE CHRYZANTEMY
Słyszę cię, mamo!
Chryzantemy…
„Wręczenie chryzantem sugeruje bliską relację
oraz związane z nią uczucie”.
„Moje chryzantemy”.
Nie te kupione.
Te namalowane.
Pieniądze. Musiała zostawić wiadomość.
„Nasza przyszłość zależy od nas”.
Jaka przyszłość?
Możesz wybrać jedną z dwóch ścieżek.
Własną…
albo tę, którą wybiorą ci inni.
„Nasza przyszłość zależy od nas”.
Skoro mamie udało się stąd zniknąć, muszę zrobić to samo.
Pożyczę tylko stare ubrania Sherlocka.
To odwróci ich uwagę.
A robiłam takie postępy.
Pierwsza faza planu zakończona.
Odnajdę cię, mamo.
Gra rozpoczęta.
POSZUKIWANIA MAMY
FAZA 1
FAZA 2
Nie mogłam pójść na najbliższą stację, więc wybrałam inne połączenie.
Nie wiadomo, gdzie bracia mogą mnie szukać.
Nigdzie go nie ma, sir!
Chcę mieć pewność, że mój syn…
W pociągu go nie ma.
Oczywiście, że jest w pociągu! Źle szukaliście.
Moi funkcjonariusze przeszukali go po sam dach.
- Mój drogi, może… - Cicho, matko.
Powóz miał go tu dowieźć rano, musi być w pobliżu!
Nie mamy pewności, że wsiadł do pociągu.
Przepraszam za zamieszanie.
Pociąg musi ruszać.
Już jest spóźniony.
- Pan nie rozumie, chodzi o mojego syna. - Pociąg rusza.
Ktoś musi nim pojechać!
- Wsiadać! - Nalegam!
Enola! Czas ruszać!
Enola, powóz czeka!
Enola?
Sherlock!
Witaj.
- Mógłbyś wyjść z mojego przedziału? - Nie.
Ukrywam się.
Przekupiłem portiera, żeby wniósł mnie w torbie.
Śmiały wyczyn.
Wynoś się z mojego przedziału.
Wyglądasz…
na osobliwego dżentelmena.
A ty niby normalnie?
Nie jesteś chłopcem.
Mogę być.
- Kim jesteś? - Czym ty jesteś?
Wicehrabia Tewkesbury,
markiz Basilwether.
Ale z ciebie błazen.
Wiedz, że właśnie podjąłem brawurową próbę ucieczki…
Nikomu nie uciekłeś.
Mężczyzna w meloniku szuka cię po pociągu.
Gdy cię znajdzie, pomyśli, że ci pomogłam, i będę miała kłopoty.
Dlatego proszę, żebyś się wynosił!
Jesteś jak mój stryj.
Zostawiłem go na stacji.
Oczywiście, że jest w pociągu! Źle szukaliście.
Też się tak rządzi.
Zostawiłem wszystkich: matkę, babkę.
I dobrze. Teraz jestem wolny.
Świetnie.
To wyjdź z przedziału.
Miał brązowy melonik?
Wszystko będzie dobrze.
37 SEKUND PÓŹNIEJ
- Idzie tu! - Oczywiście.
- Sprawdza przedziały. - Cudownie.
Musisz mi pomóc.
- Nie widział mnie. - Widział.
Dlatego żegnam cię,
wicehrabio Tewkesbury, markizie Basilwether.
Naprawdę jesteś jak stryj, masz to samo spojrzenie.
Tu jesteś, paniczu.
Namaluj własny obraz, Enolu.
Nie pozwól, by inni cię rozpraszali.
Zwłaszcza mężczyźni.
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże!
Kto to był? Próbował mnie zabić!
- Nie chcę umrzeć w pociągu. - A ja wcale, ale popsułeś mi plany.
- Dokąd idziemy? - Daj mi pomyśleć!
Przepraszamy.
- Czy to dobry pomysł? - A masz lepszy?
Ufasz mi?
Nie!
Jeśli dobrze wymierzymy,
- uda nam się uciec. - Co wymierzymy?
Słuchaj, Tewkesbury.
Mamy dwie opcje.
A która nie kończy się śmiercią?
Ta!
Jesteś niesamowicie głośny.
Bycie wyrzuconym z pociągu
boli bardziej, niż myślisz.
Guzik mi odpadł.
Straciliśmy je obie.
Zakładam, że nie wie pani, dokąd się udała, prawda?
Nie, znaleźli jej rower.
Wyśle nas w złym kierunku.
To wcale nie jest zabawne, panie Sherlocku.
Jest bystra.
Potrafi mnie przechytrzyć tak jak dawniej pan, ale…
- Tak? - Ona nic nie wie o świecie.
Przyznam, że bardzo się o nią martwię.
Mycroft ją odnajdzie.
Mycroft nie jest tak mądry jak pan.
Ani ona.
Bardzo go to uwiera
i również z tego powodu cały ten bałagan.
Enola jest wyjątkowa.
Ma takie dobre serce.
Zostawiła mi nawet pieniądze przy łóżku.
Pieniądze?
Już raz ją pan porzucił.
Proszę tego nie robić ponownie.
Wiesz, że zepsułeś trzecią fazę mojego planu?
Fazę czego?
Kim ty w ogóle jesteś?
Wymknęliśmy się śmierci, zdradź mi swoje imię.
Enola Holmes.
Holmes? Jak Sherlock?
Działam w tajemnicy, więc zapomnij, że ci to powiedziałam.
- W tajemnicy dla niego? - W tajemnicy przed nim.
- Dlatego udajesz chłopaka. - Dlatego będziesz siedział cicho.
No słucham.
Co?
Dziękuję?
Powinieneś podziękować.
Za co?
Musimy się gdzieś przespać.
I coś zjeść.
Nie mamy nic do jedzenia.
Pewnie, że mamy.
Arctium lappa, znasz go pewnie jako łopian.
Bardzo smaczny.
A tu mamy Trifolium.
Koniczynę.
A to jest…
Wiedziałem!
Grzyby!
Cantharellus cibarius.
Kurka.
Przepyszna.
Ty możesz rozpalić ogień,
a ja przygotuję ucztę.
Niech będzie.
Nie jestem kompletnym idiotą, wiesz?
Pomyślałam, że powinieneś zmienić wygląd.
- Lubisz swoje włosy? - Nie obchodzą mnie.
Obetniesz je nożem, oczywiście.
Kto cię nauczył tak ostrzyć?
Mama.
Moja matka jest zupełnie inna.
- Kto cię tyle nauczył o roślinach? - Ojciec.
Ja swojego słabo znałam.
Mój też nie żyje.
Przykro mi.
Dlaczego uciekłaś z domu?
Nie chciałam trafić do prywatnej szkoły panny Harrison dla młodych dziewcząt.
A ty?
Cóż…
Nad moją głową złamała się gałąź, gdy zbierałem grzyby.
Mogła mnie zmiażdżyć, ale odskoczyłem.
Wtedy zrozumiałem…
Co?
- Będziesz się śmiać. - Nie.
Ujrzałem całe swoje życie.
Wkrótce miałem zasiąść w Izbie Lordów.
Mam tyle pomysłów na rozwój posiadłości.
Ale rodzina wysyła mnie do wojska,
żebym wyjechał za granicę jak stryj.
Przerażało mnie to,
że miałbym nienawidzić całej reszty mojego życia.
I to takie śmieszne?
- Nie jestem żałosny? - Nie.
Czemu chcieli cię wysłać na pensję?
Musimy wyruszyć skoro świt. Mężczyzna w meloniku cię ściga…
Dokąd właściwie zmierzasz? Chcę…
Do Londynu.
Skoro tak…
możemy trzymać się razem?
Jeśli chcesz.
Nie.
Gdy dotrzemy do Londynu, rozstaniemy się, jasne?
Jak słońce.
Totalnie i całkowicie.
Naprawdę musisz mnie tak szarpać?
Tak.
Można tak to ująć.
- Tu się rozstajemy? - Zgadza się.
Dziękuję, Enolu Holmes, za twoją pomoc.
Miałeś zapomnieć to imię.
To musisz znaleźć sobie inne.
Da sobie radę.
Londyn:
pulsujące serce Anglii.
Mama musi gdzieś tu być.
Przygotowała mnie na wiele rzeczy…
Jeszcze zdążysz poznać świat.
Później cię skrzywdzi.
…ale nie na wielki świat.
A jednak stoję w centrum cywilizacji.
W ojczyźnie kultury…
Z drogi, do cholery!
…muzyki,
literatury…
Izba Lordów debatuje nad ustawą! Zaginął markiz!
…i wszystkiego, co można kupić.
Tylko za szylinga!
ZAGINĄŁ WICEHRABIA TEWKESBURY
Przyznam, że nie tak wyobrażałam sobie Londyn.
Ludzie są tu bardziej pobudzeni niż na wsi.
Bez tej reformy kraj nie będzie należał do nas,
tylko do nich!
Musimy złożyć petycję!
Nie tylko dla siebie, ale dla naszych dzieci!
Głosujcie za zmianą!
Jeśli mam się tu wpasować i ukryć przed braćmi…
muszę zmienić się w coś…
niespodziewanego.
To nasza szansa! Głos dla wszystkich mężczyzn!
Głos dla wszystkich!
KLUCZOWE GŁOSOWANIE W IZBIE LORDÓW
Nie ma jej w pociągach
ani na łodziach,
ani nigdzie indziej.
Dziewczyna wyparowała.
Wcale nie pomaga nam to,
że Anglia skupia się głównie na tym żałosnym markizie.
Co podać?
- Sherry. - Wedle życzenia.
Nie zaproponowano ci jej?
Czego?
Sprawy markiza.
Znałem jego ojca, obmierzły typ.
Liberał, ale majętny.
Zaproponowano, ale odmówiłem.
Jestem zajęty czym innym.
- Szukaniem matki? - Naszej siostry.
O nie.
Wyraźnie zaznaczyłem, że masz odnaleźć matkę.
Jej też szukam. Zaręczam, że Enola robi to samo.
- Wcześniej cię nie obchodziła. - Ma 16 lat.
Nie ujawniłeś naszego nazwiska?
Oczywiście.
Też nie chcę, żeby ktoś wiedział o naszych problemach.
Bez obaw, braciszku.
Na razie się nam wymyka, ale najlepsi inspektorzy w Londynie
już szukają dziecka o jej rysopisie.
Znajdą tę głupią gęś.
CHŁOPCY WYSKAKUJĄ Z POCIĄGU
Reforma.
Boże, dopomóż, ostatnia rzecz, jakiej ten kraj potrzebuje,
to więcej niewykształconych wyborców.
Anglia schodzi na psy.
Do czego ci te ubrania, chłopcze?
Potrzebuję gorsetu z fiszbinami.
Absolutnie wykluczone.
To porządny butik.
- Zachowam porządek. - Nie wyglądasz na takiego.
Ani nie pachniesz.
A ja…
Macie tu przymierzalnię?
Z tyłu.
Gorset jest symbolem opresji dla tych, którzy są zmuszeni go nosić.
Ale ja sama go wybrałam,
a usztywnienia biustu i bioder
skryją fortunę, którą podarowała mi mama.
I w ten sposób
sprawią, że będę wyglądać niespodziewanie jak…
dama!
„Masz iść do szkoły, Enolu!”
„Nie chcę trafić na pensję, Mycrofcie!”
„No to co my z tobą zrobimy?
Jesteś dziewczyną!”
Błagam, poważnie?
Wskaże mi pani hotel?
Zapłacę za wysoki standard.
Ten ma wysoki standard?
Absolutnie najwyższy.
Masz szczęście, że ci pomagam.
Proszę bardzo.
Uroczy.
W końcu mogę pomyśleć w ciszy i spokoju.
Czas na piątą fazę planu.
FAZA PIĄTA
Chyba jednak czwartą.
FAZA CZWARTA
Albo jednak szóstą.
Straciłam rachubę.
Czas odnaleźć mamę.
W tym celu muszę rozesłać szyfr
do wszystkich gazet.
„Dziękuję, moja chryzantemo.
Rozkwitasz? Wyślij irysa, proszę”.
Irys to „wiadomość”.
Jak to rozegrać?
Mama rozwiąże każdą łamigłówkę,
więc muszę wykazać się przebiegłością.
Zaniosłam ją do działu ogłoszeń
The Pall Mall Gazette.
Mama często ją czyta.
Do Magazynu nowoczesnej kobiety…
ZNAJ SWOJĄ WARTOŚĆ
…i Dziennika reformy stroju.
POKAŻ KOSTKI!
To pisma, które mogły ją zainteresować.
O tym dżentelmenie jest głośno.
W końcu to przeklęty markiz.
Musiałam odkryć, kim była naprawdę.
Jest. Była.
Mama regularnie wysyłała listy tylko pod jeden adres.
Nie powinnam była podglądać
ani tym bardziej zapamiętywać adresata.
Ale dorastanie na wsi nie obfituje w rozrywki,
więc szuka się ich wszędzie, gdzie się da.
HERBACIARNIA
Podaj więcej makaroników, Jason.
Dzień dobry.
Co się tam dzieje?
Hałaśliwe babska.
Mocniej, nie bój się jej.
Krok do przodu. Dobrze.
Dzień dobry.
Chcesz do nas dołączyć?
Nie.
Szukam Eudorii Vernet Holmes.
Enola?
Enola Holmes.
To ty, prawda?
Przebrałaś się za pudernicę?
A niech mnie.
Jakby z niej skórę zdjęto.
Rozpoznałaś mnie?
Oczywiście.
Byłam twoją nauczycielką.
Nie pamiętasz?
Poczyniłaś postępy.
Jesteś sama?
W Londynie?
Tak.
Jakiś gamoń się przyczepił, pozbyłam się go.
Mam pieniądze i kwaterę, muszę tylko znaleźć mamę.
Czemu myślisz, że chce być znaleziona?
Eudoria ukrywała się całe życie.
Może chce, żeby tak zostało.
- Poza tym ma zadanie. - Jakie?
Nie mogę powiedzieć.
Oto co wybrałyśmy:
Emmett Henbank, Berta Hengle
albo Ellie Houseman.
Też byłaś na tamtym spotkaniu.
Zgoda? Ellie Houseman.
Kim jest Ellie Houseman?
- Chciałabym ci pomóc. - Ale tego nie zrobisz.
Muszę wracać na zajęcia.
Trafisz do drzwi.
Korkociąg.
JUJUTSU: SZTUKA WALKI
KORKOCIĄG
Nigdy ci nie wychodził.
Jeśli zostaniesz w Londynie,
musisz być twarda.
Naciesz się pobytem, ale nie rób tego, by szukać innych.
Spróbuj odnaleźć siebie.
Wybrałyśmy:
Emmett Henbank,
Berta Hengle albo Ellie Houseman.
„Emmett Henbank”.
Mama uwielbia gry słowne.
Musiałam przeczytać cały tutejszy księgozbiór.
INŻYNIERIA
„Emmett Henbank”.
Emmett Henbank.
Emmett Henbank…
Embankment – nabrzeże!
Zdecydujmy się.
Berta Hengle.
MAPA LONDYNU
„Berta Hengle”.
Berta Hengle…
Dzielnica Bethnal Green.
Zgadzamy się?
Ellie Houseman…
Ellie Houseman.
- Ellie Houseman. - Ellie Houseman.
Ellie Houseman.
House…
Aleja Limehouse Lane.
Ellie Houseman.
Limehouse Lane.
Idziemy już do domu?
Tak.
Jestem głodna, mamo.
Wiem, kochanie.
Postaraj się cieszyć, a nie rozczarować
nowym doświadczeniem.
WIEC SUFRAŻYSTEK PRAWO GŁOSU DLA KOBIET
PROCH
PROTESTY, ZAMIESZKI, NIEPOSŁUSZEŃSTWO WYWOŁAJĄ NAJWIĘKSZY CHAOS
BOMBA ORSINIEGO
Mycroft miał rację.
Jesteś niebezpieczna.
SPOTKANIE SUFRAŻYSTEK
Sherlock też się nie mylił.
Rzeczywiście masz plan.
Co planujesz, mamo?
Czy chcę cię odnaleźć?
Jeszcze raz.
Zapytam tylko raz.
Gdzie jest markiz?
Że niby kto?
Rozdzieliliśmy się.
Nie widziałam go, nic mnie z nim nie łączy.
Jaka szkoda.
Bo widziałaś moją twarz.
W ogóle nie zapada w pamięć!
Chyba nie opowiadałam, jak wyglądała edukacja z moją mamą.
Najpierw historia. Mówiła…
Nie ma to jak rozpocząć dzień od historii.
Podczas lunchu…
uczyłam się fizyki.
Później ćwiczenia fizyczne…
Mam cię!
…i walka wręcz.
Ręce wyżej!
Wstawaj. No dalej.
Wiedziałam, że to się na coś przyda.
Jeszcze jakieś niespodzianki?
Nie.
Gdy byłam mała, rozcięłam sobie kolano, ratując owcę z urwiska.
Prawdę mówiąc, niemal zginęłam.
Mama była zła.
I to bardzo.
Dobrze jest dbać o słabszych,
ale nie trzeba ryzykować życiem.
Czasem trzeba pozwolić, by natura zrobiła, co do niej należy.
Rozumiesz?
Prawdę mówiąc,
nie zaprosiłam wicehrabiego Tewkesbury’ego do mojego życia.
Nie chciałam wicehrabiego Tewkesbury’ego w swoim życiu.
Więc czemu czuję się odpowiedzialna za wicehrabiego Tewkesbury’ego?
Ponieważ…
ktoś chce go skrzywdzić,
a on nie da mu rady.
Ale ja tak.
Mama kazałaby mi go zostawić.
Fakt, jest głupi, nadęty i kompletnie niepoważny.
Ale stoi na skraju urwiska.
Mamo, będziesz musiała zaczekać.
POSZUKIWANIA TEWKESBURY’EGO
RATOWANIE TEWKESBURY’EGO
BASILWETHER HALL RODOWA SIEDZIBA
LORDA TEWKESBURY’EGO
JEGO STRYJA
JEGO MATKI
MARKIZY WDOWY JEGO BABKI
I ICH SŁUŻBY
Podróżując incognito,
najbezpieczniej udawać wdowę.
Ludzie zrobią wszystko, by uniknąć rozmowy o śmierci.
Wdowy ich przerażają,
a strach jest najlepszym przebraniem.
Panna May Beatrice Posy.
To ja.
Do lady Tewkesbury,
markizy Basilwether.
Co panią sprowadza?
Jestem prywatną detektyw, chcę państwu pomóc.
Moja szwagierka ma już pomoc, wyprowadzić ją.
- Mogę pomóc. - Jesteś reporterką
- z kolejnego szmatławca. - Jestem detektywką.
Proszę wyjść,
zanim wyprowadzimy cię siłą.
Pracuję dla Sherlocka Holmesa.
Jestem jego asystentką.
Przysłał mnie, żebym zaczęła śledztwo.
Jest zainteresowany naszą sprawą?
- Tak. - I…
wysłał wdowę, żeby przetarła mu szlak?
Słuszna uwaga.
Przesadziłam z tym przebraniem.
Wdowieństwo nie umniejsza moich umiejętności.
Sherlock mi ufa…
Co za brednie!
Dość już usłyszałem.
Nie znasz Sherlocka Holmesa.
Lestrade, jak to dobrze, że masz szansę poznać tę młodą damę.
Jestem Lestrade ze Scotland Yardu
i przyjaźnię się z Sherlockiem Holmesem.
Tak pan twierdzi.
- Nigdy o nim nie wspomniał. - Nie jesteś jego asystentką.
Nie ma asystentki.
Sherlock Holmes zawsze pracuje sam.
Zmienił zwyczaje od waszego poznania.
Niemożliwe.
Zadamy sobie po trzy pytania i sprawdzimy, kto go zna lepiej.
Dosyć! Nie będziecie tu odprawiać takich cyrków.
Ma rację. Wyjdźcie, oboje.
Zna mnie pani, jestem Lestrade ze Scotland Yardu.
Prowadzę sprawę zaginięcia pani syna.
- Jest całkiem przydatny. - Mamo!
Możecie być nawet z parlamentu, i tak macie opuścić ten dom.
Ja też.
Dziękuję za gościnę.
Jego ulubiony tytoń?
Mocny shag.
- Ulubiony deser? - Placek śliwkowy.
Ulubiony kompozytor?
Paganini.
Ulubiony posiłek?
Śniadanie.
Będziesz pytać tylko o jedzenie?
Jego ulubione śledztwo?
Zawsze to poprzednie.
Ulubiona gra?
Skąd znasz Sherlocka Holmesa?
Szachy.
Tylko z godnym przeciwnikiem.
Przepraszam!
Zapłacę pięć funtów
za twoje ubrania.
Nie musisz nosić mojej sukni.
Młody panicz
często wychodził, prawda?
Nigdy nie chciał wracać.
A dokąd chadzał?
Do lasu.
Proszę wybrać miejsce, zaraz do pana podejdę.
Wybornie. Może wypijemy herbatę?
Sugeruję nie… odchodzić.
A jednak odeszłaś.
Cokolwiek sobie ubzdurałeś, Holmes,
nie radzę zakłócać spokoju moich klientów, bo…
Oberwę?
Słyszałem o twoich talentach, panno Grayston.
Mam poradzić władzom, żeby sprawdziły to miejsce?
Mój brat byłby zachwycony,
przeglądając te wywrotowe, niebezpieczne i zakazane lektury.
Widzisz?
Możemy sobie zaszkodzić.
Proszę, odłóż imbryk, w twoich rękach to potężna broń.
Dziękuję. Wiesz, gdzie jest moja matka?
Jak mnie znalazłeś?
Dzięki listom w kominku.
Wskazówką był popiół na obcasie i pył węglowy.
Mówiła, że nic ci nie umyka.
Powinna wrócić.
Córka jej potrzebuje.
Enola doskonale radzi sobie sama.
Widziałaś ją?
- Nic jej nie jest? - Podróżowała z jakimś gamoniem.
Ale uznała, że go nie potrzebuje.
Enola kroczy własną ścieżką.
Tak samo zresztą jak Eudoria.
- Te wasze intrygi… - Intrygi?
Niefortunny dobór słów.
Spróbuj nie brzmieć jak swój brat.
Nie jesteś w stanie tego pojąć, wiesz?
A to z jakiego powodu?
Bo nie wiesz, jak to jest żyć bez władzy.
Polityka cię nie interesuje.
- Czemu? - Jest nudna.
Bo nie obchodzi cię
zmienianie świata, który tak bardzo ci pasuje.
- Ładna mowa. - Raczej straszna.
Jesteś na tyle bystry, żeby wiedzieć, że to prawda.
To ci rodzinka!
Zagubione dziecko, napuszony mizantrop,
rewolucjonistka i ty.
Bez żony, bez przyjaciół,
za to z dziwaczną karierą
i obsesją na punkcie śladów i pyłu.
Badasz świat z bliska,
ale czy widzisz, jak się zmienia?
Ustawa o reformie to dopiero początek.
Jeśli przejdzie.
Muszę wrócić do pracy, panie Holmes.
Muszę obsłużyć klientów.
I upiec ciasto.
To miło, że się zainteresowałeś.
Eudoria zakładała, że zignorujesz siostrę
i schowasz głowę w piasek.
Podejrzewam, że cię potrzebuje.
Wszyscy mi to powtarzają.
Proste golenie, Martin.
Nazwisko?
May Beatrice Posy.
Jak wyglądała?
Niska, ciemnowłosa, młoda.
Jak młoda?
Tuż po dwudziestce.
- Umysł? - Ostry jak brzytwa.
Jej wiedza o Sherlocku…
Z pewnością ogromna.
Jak moja.
Kolejny pochlebca.
Szalenie ekscytujące.
Powiesz mi, kto to?
Wiesz, dokąd mogła się udać?
Chcesz ją namierzyć.
I próbuję to zrobić od wielu dni.
Oczywiście!
To twoja siostra.
Ani słowa więcej!
Tak.
I pamiętam, że kazałem ci jej szukać.
Kazałeś mi szukać obdartej i zahukanej dzierlatki.
A znalazłem kobietę, i to bardzo opanowaną.
Pod powierzchnią kryje się dzikuska,
zapewniam.
Znajdź ją,
a sowicie cię wynagrodzę.
Nad moją głową złamała się gałąź, gdy zbierałem grzyby.
Mogła mnie zmiażdżyć.
Tewkesbury?
To tutaj obmyślałeś swój plan.
ŻYCIE W DOKACH
A może tylko chciałeś, żeby tak myśleli.
Zwodziłeś ich.
DOKI W LONDYNIE
Dlatego typ w meloniku tam był.
Podążał po podłożonych śladach.
Jaki naprawdę miałeś plan?
Podobasz mi się, wicehrabio Tewkesbury,
ty wspaniały markizie przeklętego Basilwether.
Nie podejrzewałam cię o taki spryt.
To nie jest zbyt bezpieczne miejsce!
Te gałęzie bywają wyjątkowo zdradliwe.
Dzień dobry.
Chyba już się poznałyśmy,
choć nosiłaś wtedy inny strój.
Odkryliście go wcześniej, prawda?
Kilka dni temu.
Zechcesz do mnie zejść?
Znalazłaś coś, co możesz zaraportować swojemu „pracodawcy”?
Nie.
Sherlock.
Będzie chciał przyjść osobiście.
Jak masz na imię?
May.
May Beatrice Posy.
Ile masz lat, panno Posy?
Dwadzieścia dwa.
Będę musiała zwolnić ogrodnika za to, że dał ci swoje ubranie.
Nie, zmusiłam go.
Związałam.
Znam jujutsu.
To sztuka walki.
Intrygująca z ciebie panienka.
Czy raczej pani?
Najszczersze kondolencje.
Pięknie tutaj, prawda?
To dla mnie zaszczyt,
że moja rodzina otrzymała pieczę nad tą częścią Anglii.
Pieczę?
Na tym polega życie ziemiaństwa.
Gdy na świecie panuje coraz większy chaos,
to ważne, by dbać o angielskie ideały
dla bezpieczeństwa i pewnej przyszłości naszego kraju.
Urocze miejsce.
Pewnie jesteś z tych całych postępowców.
Mój syn też taki był.
Nigdy nie skupiał się na przeszłości, tylko na tym, co będzie.
Podejrzewam, że mój wnuk jest taki sam.
Oto prawdziwe piękno Anglii w pełnej krasie.
Widzisz?
Jest tutaj przepięknie.
Rozsądna odpowiedź.
A teraz zmykaj.
Jeśli mój syn albo synowa cię znajdą, każą cię aresztować.
Jeśli spotkasz mojego wnuka przede mną,
powiesz mu, że bardzo mi na nim zależy?
Naturalnie.
Ruszaj już.
RYNEK COVENT GARDEN
Cztery żółte kwiatki, dwa niebieskie i czerwony.
Gatunek mi obojętny, każdy się nada.
Co tutaj robisz?
Skoro tak lubisz kwiaty, co robisz w Londynie?
- Tu mogę zniknąć. - A jednak cię znalazłam.
Po co?
Chcesz pieniędzy. Wyznaczyli nagrodę.
Naprawdę?
Nie wiedziałam.
Zwiążę cię i ją odbiorę!
Wielkie nieba, jesteś prześmieszny!
Przyszłam tu, bo polubiłam cię w czasie naszej rozłąki
i dlatego, że twoje życie jest w niebezpieczeństwie.
Za co mnie polubiłaś?
Właśnie to chcesz wiedzieć?
Nie kto chce cię zabić?
Znalazłam twoje zasuszone kwiaty, bardzo ładne.
Choć nie obchodzą mnie kwiaty.
- Bo jesteś ignorantką. - Jak śmiesz!
I to świadomą ignorantką.
- Można zmienić zdanie na temat chłopca. - Jestem mężczyzną.
Będziesz mężczyzną, gdy ci powiem.
Ładniej ci w bryczesach.
Tęskniłem za tobą, Enolu.
Chciałam móc zatęsknić, ale wciąż coś mnie do ciebie przyciąga.
Chodź, może nie zauważyłeś, ale jesteśmy w niebezpieczeństwie.
ZAGINĘŁA DZIEWCZYNA MOŻE BYĆ W PRZEBRANIU
- Tutaj mieszkasz? - A ty masz pokój w hotelu Ritz?
Pozwoliłem sobie na odrobinę więcej wygody.
Według właścicielki to przyzwoita kwatera.
Więc właścicielka kłamała.
Mam jedno łóżko, więc musisz spać na podłodze.
Zbierasz stare gazety?
Ostrożnie, jeszcze nie skończyłam czytać.
Piszą o mnie.
- Fakt. - Spójrz.
Czego szukasz w tych starych gazetach?
Mojej mamy.
Czekam, aż zostawi mi wiadomość.
- Jeszcze nie zostawiła. - Wiadomość?
Lubi szyfry.
Zakodowane wiadomości, które trzeba odszyfrować.
Czemu miałaby ci jakąś zostawić?
Bo mnie porzuciła.
Sądziłam, że mam ją odnaleźć, ale teraz nie jestem pewna.
Więc zostawiłam wiadomość i czekam na odpowiedź.
Muszę sprawdzać gazety.
Podniosę.
Nie patrz tak na mnie.
Wybacz.
Nie potrzebuję współczucia.
Jak nie przestaniesz się gapić,
wicehrabio utrapienia, markizie natręcie,
sama cię zabiję.
Wygląda na to, że nikt nas nie chce.
Fakt.
Przynajmniej mamy siebie.
Zaparzę herbatę.
Naprawdę sądzisz, że chcą mnie skrzywdzić?
- Kto? - Twoja przeszłość i przyszłość.
- Czyli? - Twoja rodzina.
Nie wysłali za tobą detektywa, chociaż mogli.
Woleli wysłać zabójcę.
Czemu mieliby mnie zabić?
Jest mnóstwo powodów.
Za twój charakter, absurdalną fryzurę,
głupi uśmieszek
albo dla ziemi, majątku, tytułu, posiadłości.
Tak samo jak z twoim ojcem.
Chciwość dziwnie działa na ludzi.
Myślisz, że zamordowali mojego ojca?
Nie myślę.
Ja to wiem.
Nie, to w ogóle nie ma sensu.
Ojciec zginął w czasie włamania,
a mnie byłoby łatwiej zabić, zanim uciekłem.
Zgadzam się i myślę, że próbowali.
Znalazłam tę twoją gałąź.
- Przepiłowano ją. - Co?
Obyście…
Rety!
- Wy… - Szybko!
Wracać mi tu!
Kto to?
- Złapał ją pan, inspektorze? - Cicho!
Przesuń komodę!
Gdzie oni są?
Proszę otworzyć, panno Posy!
Czy powinienem powiedzieć „panno Holmes”?
Inspektorze, muszę zgłosić próbę morderstwa!
Powinien nam pan pomagać!
Pomóżcie mi z tymi drzwiami!
Pomogę, jak dostanę swoją nagrodę.
Dostanie ją pani,
jak ją złapiemy, no już!
Widzisz tamto okno?
Prowadzi na dach.
Wyjdź przez nie i zniknij.
- Mam cię zostawić? - Przytrzymam drzwi!
Ty też musisz uciekać!
Jeśli cię złapie, możesz zginąć,
a mnie grozi tylko życie, którego nie chcę.
Idź!
Nie chcę cię zostawiać.
Uciekaj!
Natychmiast mi pomóżcie!
Jesteś do niczego!
Nie!
On jest wart więcej,
ale ty mi dasz większą satysfakcję.
Możesz mnie nie lubić.
Możesz myśleć, że postępuję niesprawiedliwie,
ale nawet twoja genialna matka znalazła dobrą partię.
Nawet ona wyszła za mąż.
Dbam o twoje szczęście.
Nie.
Dbasz o swoje szczęście.
Chcesz mnie kontrolować.
Boisz się, że inaczej zaszkodzę twojej pozycji.
Już wyrządziłaś ogromne szkody.
Tak jak nasz zbłąkany brat.
Wypuść mnie z powozu.
Nikomu się nie przyznam, że jestem twoją siostrą.
I zrobię to z przyjemnością.
Jesteś moją podopieczną!
I będziesz robić, co ci każę!
A teraz je oddaj.
W końcu to moje pieniądze.
Grzeczna dziewczynka.
Przegapiłaś kolację, ale nie szkodzi. Może zrzucisz kilka kilo.
Nazwisko Holmes zaczyna coś znaczyć w tym kraju.
W mojej szkole masz szansę na nie zasłużyć.
- Ale… - Zaczniesz od siedzenia cicho.
Gdy następnym razem spotkasz braci, dasz im powód do dumy.
Witaj.
Dziewczęta,
jesteście tu z jednego
i tylko jednego powodu.
Tutaj macie się przeobrazić w młode damy.
Jak się śmiejemy?
Grzecznie.
Wszystkie macie potencjał,
ale jesteście niewprawione, niesprawdzone,
a przede wszystkim niewyuczone.
Powiemy wam, jak chodzić.
Patrz wyżej.
Powiemy wam, jak mówić.
Bezczeszczenie cietrzewia cieszy moje czcze trzewia.
Powiemy wam, jak się zachowywać, myśleć i żyć.
Będziecie dobrym materiałem na żony
i odpowiedzialne matki.
Podążajcie ścieżkami dziewcząt,
które niegdyś były na waszym miejscu.
Ukształtowałyśmy je tak…
jak ukształtujemy was.
Wiesz, dlaczego zostałam nauczycielką?
Bo chcę uszczęśliwiać ludzi.
Chcę dla ciebie pełnego i ekscytującego życia.
Bez wściekłości i wiecznych pytań, ale pełnego odpowiedzi.
Przygotowuję dziewczęta na świat.
Na prawdziwy świat.
Ja cię nie porzucę
i nie zostawię samej sobie.
Tak.
Mycroft mi powiedział.
Mama miała swoje powody.
Nie wątpię.
Znałam ją.
Kiedyś się przyjaźniłyśmy.
W szkole.
Była specyficzną osobą.
Nieprzewidywalną i trudną w obejściu.
Nie dbała o nic, tylko o swoje…
niecodzienne pomysły.
Dbała o mnie.
To dlaczego cię porzuciła?
Dyżurne będą cię odprowadzać na lekcje,
a te drzwi pozostaną zamknięte.
Pewnego dnia mi podziękujesz.
Gdy będziesz mężatką i matką postawnych synów.
Miłej nocy, Enolu.
Twój brat przyjechał.
Dopnij kołnierzyk.
Panie Holmes.
To ty.
Dziękuję, panno Harrison.
Oczywiście.
Nigdy w życiu nie widziałem tylu romansów.
Od razu marzy się o gazecie.
Na litość boską, czego szukasz?
Czytasz ogłoszenia? Naprawdę oszalałaś.
W takim miejscu nietrudno oszaleć.
Kiedyś zmuszano mnie do kaligrafii.
Nie znosiłem jej, ale teraz często wyczytuję z pisma
przydatne wskazówki.
A co mi dadzą lekcje postawy?
To, jak człowiek stoi, może ukryć jego prawdziwą tożsamość.
Wszystko się przyda.
Odnalazłeś ją?
Jeszcze nie.
Byłem w herbaciarni. Edith groziła mi imbrykiem.
Byłem też w Limehouse.
Tak samo jak ty.
Niezły z ciebie detektyw, Enolu.
Znalazłeś proch?
- I bomby? - Tak.
- Po co jej… - Aż boję się myśleć.
Może chce zmienić świat.
Może świat potrzebuje zmiany.
Powstrzymasz ją?
Nie mieszam się do polityki.
Ani w życie ludzi,
chyba że są wskazówkami.
- Pomogłeś Mycroftowi? - Nie.
Ale powiedziałeś mu o pieniądzach.
Uciekłaś.
- Chcieliśmy wiedzieć dokąd. - Jestem tylko częścią śledztwa.
Ciekawostką. Po to tu jesteś? Żeby mnie wypytywać?
- Nie. - Czyżbyś miał wyrzuty sumienia?
Przybyłem tu z troski.
Ponoszą cię emocje.
To zrozumiałe, ale zbyteczne.
Intrygująca, prawda?
Emocja?
Sprawa Tewkesbury’ego.
Bardziej skomplikowana niż zwykłe zaginięcie.
Wyskoczył z pociągu…
z innym chłopcem.
Myślisz, że ich ścigano?
Skąd wiedziałeś?
Wiem, że wyruszyłaś ze stacji, na której wsiadł.
Edith wspomniała o jakimś „gamoniu”.
Otrzymałem też telegram na temat mojej młodej asystentki,
która odwiedziła Tewkesburych.
Rozgryzłaś to?
Jeszcze nie.
Dam ci tylko jedną radę,
jak detektyw detektywowi:
czasem trzeba zmącić wodę własną stopą,
żeby zwabić rekiny.
Dlatego tu przyjechałeś.
Żeby uczyć mnie o rekinach.
Nie.
Przyjechałem, żeby dać ci to.
Trzymała to pod poduszką.
Zachowała ją.
Dash…
Bardzo ckliwe, ale zawsze…
uważała, że jesteś wyjątkowa.
Ja też tak uważam, Enolu Holmes.
Wybór należy do ciebie.
Rygory społeczeństwa
nie mogą cię kontrolować.
Matka tego dowiodła.
Zatrzymaj gazetę.
Matka uważała, że jestem wyjątkowa.
Wyjątkowa…
IMPAS W KWESTII USTAWY
Lordowie…
SZANSA NA ZMIANĘ
CORAZ MNIEJSZE SZANSE NA ODNALEZIENIE LORDA
Lord.
„Każdy głos się liczy”.
Przesyłka z Ferndell Hall.
Od pana Mycrofta Holmesa.
Czego chce?
Cokolwiek to jest…
jest ciężkie.
Czego on może chcieć?
Tewkesbury!
Miałaś mi pomóc się wydostać, nie wchodzić do środka.
- Jak mnie znalazłeś? - Mówiłaś, że nie chcesz iść
do szkoły panny Harrison dla młodych dziewcząt.
Czasem miewam niezawodną pamięć.
Możemy wyjść tak samo, jak wszedłem.
Mam nawet płaszcz tragarza.
To wspaniały pomysł!
Nie! Pomóż mi.
Panna Harrison od razu cię przejrzy.
Wiedziałem, że coś przeoczę!
Daj mi pomyśleć.
Macie jakieś pomysły?
Cicho!
Zatrzymaj się.
Kim jesteś?
Ktoś ci pozwolił tu wejść?
Dostarczałem pakunek, proszę pani.
Do dyrektorki.
Wskaże mi pani jej gabinet?
Ja jestem dyrektorką szkoły.
W takim razie to dla pani.
Otwórz, sprawdzę co to.
Nie mogę, według instrukcji trzeba to zrobić na osobności.
- Nonsens. - Tak polecił mój pracodawca.
A któż to jest?
Mycroft Holmes.
Mycroft Holmes…
Dziewczęta, zanieście tę przesyłkę do mojego gabinetu.
Chcę ją otworzyć później.
Nie ociągajcie się!
To waży chyba z tonę!
Czemu to takie ciężkie?
Na co czekasz? Na napiwek?
No już, zmykaj.
Potrafisz tym jeździć?
Opanowałam podstawy.
Mój automobil!
Uważaj, Enolu!
- Nie! - Nie w krzak!
- Enola! - Jeszcze nie skończyłam!
Dziękuję. To było…
Uratowałeś mnie.
Najlepsza część to mój pomysł, ale pomogłeś.
Nie ma za co. Chyba.
Tam było strasznie.
Oczywiście, rozumiem.
Wracajmy do Londynu i znajdźmy porządną kryjówkę.
Dlaczego stoimy?
Enolu, cokolwiek planujesz…
Nadejdzie czas,
gdy trzeba będzie dokonać wyboru.
- Enola… - I właśnie wtedy…
odkryjesz, ile masz w sobie hartu ducha
i co jesteś gotowa zaryzykować
w ważnym celu.
Twój ruch, Enolu.
Jedziemy do Basilwether.
Co?
Dopuszczono się niesprawiedliwości. Czas to naprawić.
Szukasz sprawcy? Znajdź motyw.
IMPAS W KWESTII USTAWY
- Nie rozumiem. - Od kiedy miałeś zasiadać w izbie?
- Wicehrabia Tewkesbury. - To przeklęty markiz.
- Wkrótce. - Jak głosowałbyś nad reformą?
Głos dla wszystkich!
- Jak mój ojciec, byłbym za. - Kto o tym wiedział?
Mam tyle pomysłów,
ale rodzina wysyła mnie do wojska i za granicę.
Kto otrzyma posiadłość po śmierci twojego ojca i twojej?
Mój stryj.
Moja szwagierka ma już pomoc, wyprowadzić ją.
Więc to jego sprawka?
To ma sens.
To wpływowy człowiek, co mamy zrobić?
Rozwiążemy zbrodnię.
Mamy ogromne szczęście,
że jeszcze żyjemy,
a ty nas wieziesz w samą paszczę lwa.
Czasami, drogi lordzie,
trzeba samemu zmącić wodę, żeby zwabić cholerne rekiny!
Czemu miałabyś zwabiać cholerne rekiny?
Słuszna uwaga.
To beznadziejny pomysł.
Im bliżej jesteśmy, tym bardziej tak czuję.
Czemu to robimy?
W przeciwieństwie do wychowanych dam nie umiem haftować.
Nie wyszywałam, nie robiłam róż z wosku
ani ozdób z muszelek.
Uczyłam się obserwować, słuchać i walczyć.
Do tego wychowała mnie mama.
Zaufaj mi. Znajdziemy odpowiedzi.
Nie umiesz haftować?
Musimy to zrobić.
Ty musisz to zrobić. I to zrobimy.
Chodź.
Gdzie się podziała służba?
Witaj w przyszłości.
Matko?
Co się dzieje?
Wiedzą, że przyszliśmy.
Padnij!
Biegnij!
Zamknięte.
Szybko!
Zostań tu.
Enolu?
Nie bój się.
Enolu…
Nie jesteś sama.
Dla kogo pracujesz?
Dla kogo pracujesz?!
Dla Anglii.
- Babcia? - Tak.
Obawiam się, że tak.
Widać, jeśli chcesz coś załatwić,
musisz to zrobić osobiście.
Nie.
Gdzie moja matka?
W Londynie.
Z twoim stryjem.
Szukają cię.
Nigdy nie rozumieli.
Tak mi przykro, kochany.
Tu waży się przyszłość tego kraju.
Nie!
Już po wszystkim.
Tewkesbury!
Nie! Tewkesbury!
Ocknij się.
Nie…
Nie!
Tewkesbury?
Ostrożnie.
Nie jestem kompletnym idiotą.
Jesteś stworzona do walki.
Twój czas się skończył.
- Sir? - Nie bądź śmieszny.
Lestrade?
Sherlock Holmes.
- Znowu się spotykamy. - Proszę.
Wyrobiłeś sobie dobrą reputację
mimo usilnego unikania prasy.
Sprawa markiza.
Musisz aresztować jego babkę.
Chce go zabić
i zabiła jego ojca.
Mam dwa pytania.
Skąd ten wniosek?
To kwestia konfliktu lojalności
i sukcesji.
Po śmierci chłopaka stryj zająłby miejsce w Izbie Lordów
i głosował przeciwko rozszerzeniu praw wyborczych,
tak jak chciała tego markiza wdowa.
Chłopak głosowałby za, jak ojciec.
Czemu nie zakładasz, że to stryj dokonał morderstwa?
Na ojcu czy synu?
Na ojcu?
Spójrz na jego mundur na zdjęciu.
Na medale na piersi.
Nie było go w kraju, gdy zginął ojciec chłopaka.
Walczył w wojnie afgańskiej.
Prawda się nie ukryje.
Tak.
Trzeba jej tylko szukać.
Drugie pytanie.
Jak twoja siostra dotarła tu pierwsza?
Słucham?
- Wyglądam dobrze. - Nie trzęś się tak nad nim.
- Proszę, matko. - Tylko…
Nie. Muszę zapracować na ich szacunek.
- To teraz modna fryzura. - Tak.
Ładnie podkreśla ci twarz.
Ojciec byłby z ciebie dumny.
Gratulacje.
W końcu masz strój godny błazna, którym jesteś.
Nie.
Wyglądasz dobrze.
Jest… dobrze.
Głosowanie za godzinę, to ważne wydarzenie.
Nie muszę ci się kłaniać? Skoro z ciebie taki ważniak.
Powiedziałbym, że zawsze powinnaś, ale wolisz tego nie robić.
Jesteś bezpieczna? Jest ci wygodnie?
- Nie zostałaś w tamtym pensjonacie? - Nie.
Za nagrodę od twojej matki…
- Musiała ci ją wcisnąć. - …znalazłam coś nowego.
Matka mówi, że u nas zawsze znajdzie się dla ciebie miejsce.
Ewidentnie mnie nie zna.
A gdybym to ja cię poprosił… żebyś została?
To hojna oferta, ale muszę odmówić.
Jak mam…
Kiedy cię znowu zobaczę?
Jeszcze cię pomęczę,
wicehrabio Tewkesbury, markizie Basilwether.
Dziękuję.
Mama.
Mogę pożyczyć ołówek?
Dziękuję.
Cyfry zmieniają się w litery,
które tworzą zdanie…
„Spotkajmy się dzisiaj o piątej w Royal Academy. Mama”.
Cóż,
tego się nie spodziewałam.
Dziękuję.
Od razu naszły mnie trzy myśli.
Mama nie podpisałaby się „mama”, tylko „chryzantema”.
Poza tym Royal Academy to instytucja,
która uparcie ignoruje kobiety.
Mama nie wybrałaby takiego miejsca.
I w końcu być może odkryłam swoje karty
przed bratem, gdy sprawdzałam gazetę.
To sprawka Sherlocka Holmesa.
A jednak fakty nie odbierają mi nadziei.
Zapłacę pięć funtów za twoje ubrania.
Widzisz coś?
Nic a nic.
Już raz cię pokonała, braciszku,
i chyba zrobiła to ponownie.
Zakładam, że mnie przejrzała,
ale będzie zbyt zaintrygowana, żeby w ogóle się nie zjawić.
Niestety się pomyliłeś.
To możliwe.
Jeśli uda nam się ją znaleźć,
zostanie moją podopieczną. Zajmę się nią.
To będzie twoja odpowiedzialność.
Ja umywam ręce.
Proszę bardzo.
Tak będzie lepiej.
Przedziwny z ciebie człowiek, braciszku.
A z ciebie zrzędliwy, bracie.
Czyżby wynik głosowania tak cię uradował?
Przeszła jednym głosem.
Ta mała purchawa, markiz Tewkesbury,
i jego głos przeważyły.
I chociaż miło się tak stoi pod Royal Academy…
To ciekawy jegomość.
Podejrzewam, że polubił naszą Enolę.
Niech się z nią ożeni. To utemperuje ich oboje.
Ulituj się nad bratem i wypijmy drinka.
Pewnie, postawię ci drinka.
Czekam, Sherlocku!
Coś ty tam robił?
Przewidziało mi się.
- Dzień dobry, Enolu. - Dzień dobry.
Masz gościa.
Zaskakująco przyjemny pokój.
Ładnie go urządziłaś.
Nie zostanę długo.
Ktoś może nas obserwować.
Niebiosa, gdzie to znalazłaś?
Sherlock znalazł.
Myślałam, że o niej zapomniałaś.
Dawniej się z nią nie rozstawałaś.
- Wszędzie ją za sobą… - Sherlock mi mówił.
- Królowa Wiktoria miała… - To też mi powiedział.
Cóż,
miło, że się zbliżyliście.
Przepraszam.
Naprawdę.
Chciałam ci powiedzieć, dokąd jadę,
ale to było niebezpieczne.
Teraz jesteś bezpieczna?
Nie wyjechałam dlatego, że cię nie kocham.
Wyjechałam dla ciebie…
bo nie mogłam znieść tego, jaka przyszłość cię czeka na tym świecie.
Więc musiałam walczyć.
Trzeba narobić hałasu,
jeśli mają cię usłyszeć.
Zabawne.
Myślałam…
że to ja zmienię świat.
Ustawa o reformie?
Naprawdę to zrobiłaś?
Wyrosłaś na wspaniałą kobietę.
Dziękuję za irysy.
Gdybyś mnie kiedykolwiek potrzebowała,
będę ich wyglądać.
Musisz iść.
Tak, ale…
postójmy tak przez chwilę.
Bardzo chętnie.
Jak by tu zakończyć?
Nazywam się Enola,
co wspak zapisuje się „alone”.
Każdy Holmes szuka własnej ścieżki.
Moi bracia ją znaleźli.
Mama również.
I ja też muszę.
Teraz wiem, że bycie samą nie musi oznaczać samotności.
Mama tego nie chciała.
Chciała, żebym znalazła wolność,
moją przyszłość,
własny cel w życiu.
Jestem detektywką,
łamaczką szyfrów
i poszukiwaczką zagubionych dusz.
Moje życie należy do mnie.
A przyszłość zależy od nas.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI:
ENOLA HOLMES: SPRAWA ZAGINIONEGO MARKIZA NANCY SPRINGER
Napisy: Magdalena Adamus